text:
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθή
 εισαγγελέας: D. Riuz-Jarabo Colomer, γραμματέας: L. Hew κη ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη ,
 lett, εξέδωσε στις 5 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλου πρόεδρο τμήματος , G. Hirsch (εισηγητή), G. F. Mancini, F. A.
 θο διατακτικό : Schockweiler και P. J. G. Kapteyn, δικαστές, γενικός εισαγ
 γελέας: G. Tesauro, γραμματέας: R. Grass. εξέδωσε στις
 1 . Υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής ισχυουσών ιδιαιτέρων 12 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κοινοτικών διατάξεων διεπουσών το εμπόριο με ορισμέ
 νες τρίτες χώρες, η οδηγία 83/643/ΕΟΚ του Συμβουλίου 1 . Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας εντός της
 της 1ης Δεκεμβρίου 1983 για τη διευκόλυνση των διοικη ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο
 τικών διατυπώσεων και υλικών ελέγχων κατά τη μεταφο νιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να
 ρά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών, όπως τροποποι συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/339/ΕΟΚ του Συμβου
 ήθηκε με την οδηγία 87/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης λίου της 18ης Ιουνίου 1991 για την ενδέκατη τροποποίηση
 Δεκεμβρίου 1986 και ειδικότερα το άρθρο της 5 παράγ της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθε
 ραφος 1 στοιχείο a) δεύτερη περίπτωση, δεν τυγχάνει τικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των
 εφαρμογής στις τελωνειακές εργασίες που αφορούν εμπο κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας


text:
 5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/17
 Ερω ́τημα 3 1. 'Εχει την ́εννοια η δια ́ταξη του παραρτη ́ματος Α, κεφα ́λαιο Ι,
 σημει ́ο 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας 85/73/EOK (1),
 Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 30, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 96/43/EK (2), ο ́τι ως
 93/37/ΕΟΚ, σε συνδυασμο ́ με τις αρχε ́ς της διαφα ́νειας και της «εγκατα ́σταση, στην οποι ́α λαμβα ́νεται το κρε ́ας» πρε ́πει να
 ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως, στην αναθε ́τουσα αρχη ́ να εξαρτη ́σει την θεωρει ́ται και μια εγκατα ́σταση η οποι ́α ευρι ́σκεται μεν στο
 αποδοχη ́ μιας εναλλακτικη ́ς προσφορα ́ς, που διαφε ́ρει απο ́ τη ́διο
 ι κτιριακο ́ συγκρο ́τημα με το εργαστη ́ριο τεμαχισμου ́,
 συ ́μφωνη με τους ο ́ρους της προκηρυ ́ξεως προσφορα ́ ως προς την πλην ο ́μως ο ιδιοκτη ́της της ει ́ναι α ́λλο φυσικο ́ η ́ νομικο ́
 ποιο ́τητα απο ́ τεχνικη ́ς απο ́ψεως, απο ́ την προϋπο ́θεση της θετικη ́ς προ ́σωπο απο ́ τον ιδιοκτη ́τη του εργαστηρι ́ου τεμαχισμου ́;
 αξιολογη ́σεως βα ́σει κριτηρι ́ου τιθεμε ́νου με διατα ́ξεις του εθνικου ́
 δικαι ́ου, η ́τοι «την εξασφα ́λιση μιας ποιοτικω ́ς ισοδυ ́ναμης
 παροχη ́ς», ο ́ταν η προκη ́ρυξη παραπε ́μπει, συναφω ́ς, μο ́νο στην 2. Ποια κριτη ́ρια ει ́ναι καθοριστικα ́ για την απο ́φαση του
 εθνικη ́ δια ́ταξη και δεν διευκρινι ́ζει περαιτε ́ρω βα ́σει ποιων συγκε- δικαιου ́χου τελω ́ν σχετικα ́ με το πο ́ση θα ει ́ναι η μει ́ωση
 κριμε ́νων παραμε ́τρων συγκρι ́σεως εξετα ́ζεται το «ισοδυ ́ναμο»; τελω ́ν, στην οποι ́α θα προβει ́ στο πλαι ́σιο της μειω ́σεως τελω ́ν
 ́εως 55 % που προβλε ́πει το παρα ́ρτημα Α, κεφα ́λαιο Ι,
 Ερω ́τημα 4α σημει ́ο 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας;
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 3: Μπορει ́ η Ειδικο ́τερα, επιτρε ́πεται στην περι ́πτωση αυτη ́ να ληφθει ́
 αναθε ́τουσα αρχη ́ να ολοκληρω ́σει τη διαδικασι ́α αναθε ́σεως του υπο ́ψη ο ολιγο ́τερος δαπανου ́μενος χρο ́νος του προσωπικου ́,
 ́εργου ο ́πως περιγρα ́φεται στο ερω ́τημα 3; το οποι ́ο διεξα ́γει τους ελε ́γχους η ́ τις επιθεωρη ́σεις, ακο ́μη
 και αν τα σχετικα ́ τε ́λη καθορι ́ζονται με την προσθη ́κη
 Ερω ́τημα 4β κατ' αποκοπη ́ ποσου ́ συ ́μφωνα με το σημει ́ο 2, πρω ́το εδα ́φιο,
 στοιχει ́ο α', παρα ́ρτημα Α, κεφα ́λαιο Ι, της προαναφερθει ́σας
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα ερωτη ́ματα 3 και οδηγι ́ας;
 4α: Υποχρεου ́ται η αναθε ́τουσα αρχη ́ που διεξα ́γει διαδικασι ́α
 αναθε ́σεως του ́εργου υπο ́ την ́εννοια του ερωτη

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
́ματος 3 να Μπορει ́ επιπλε ́ον, σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο
 απορρι ́πτει, εν πα ́ση περιπτω ́σει, εναλλακτικε ́ς προσφορε ́ς χωρι ́ς να ερω ́τημα 1, κατα ́ τη μει ́ωση του τε ́λους να ληφθει ́ εντου ́τοις
 εξετα ́ζει το περιεχο ́μενο ́ τους, ο ́ταν δεν ́εχει θε ́σει κριτη ́ρια για την υπο ́ψη ο ́τι οι ευρισκο ́μενες στο ́διοι κτιριακο ́ συγκρο ́τημα
 αξιολο ́γηση των αποκλι ́σεως απο ́ τεχνικη ́ς απο ́ψεως που αυτε ́ς εγκαταστα ́σεις ́εχουν διαφορετικου ́ς — απο ́ νομικη ́ς απο ́ψεως
 εμφανι ́ζουν; — ιδιοκτη ́τες, και πρε ́πει αυτο ́ καταρχη ́ν να ́εχει ως αποτε ́-
 λεσμα ο ́τι στις περιπτω ́σεις αυτε ́ς παρε ́χεται μικρο ́τερη μει ́ωση
 Ερω ́τημα 5 απ' ο ́,τι στις περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες οι εγκαταστα ́σεις
 σφαγει ́ου και τεμαχισμου ́ ο ́χι μο ́νο ευρι ́σκονται στο ́διο ι
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα ερωτη ́ματα 3 και 4α κτιριακο ́ συγκρο ́τημα αλλα ́ επιπροσθε ́τως τις εκμεταλλευ ́εται
 και αποφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 4β: Υποχρεου ́ται η το ́διο
 ι φυσικο ́ η ́ νομικο ́ προ ́σωπο;
 δημο ́σια αρχη ́ που διεξα ́γει διαδικασι ́α αναθε ́σεως του ́εργου υπο ́
 την ́εννοια του ερωτη ́ματος 3 να αποδεχθει ́ εναλλακτικη ́ δεν μπορει ́
 να αξιολογη ́σει βα ́σει κριτηρι ́ων που δεν περιλαμβα ́νονται στην (1) EE L 32 της 5.2.1985, σ. 14.
 προκη ́ρυξη, ο ́ταν η εναλλακτικη ́ προσφορα ́ ει ́ναι η ευνοϊκο ́τερη και (2) EE L 162 της 1.7.1996, σ. 1.
 δεν ́εχουν τεθει ́ α ́λλα κριτη ́ρια;
 (1) EE L 199, σ. 54.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesvergabeamt με δια ́ταξη της 25ης Οκτωβρι ́ου
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 2001 στην υπο ́θεση CS Communications & Systems
 βαλε το Verwaltungsgericht Neustadt an der Weinstrasse Austria GmbH κατα ́ Αllgemeine Unfallversicherungs-
 με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Εmil anstalt
 Färber GmbH & Co κατα ́ Stadt Neustadt/Weinstrasse
 (Υπο ́θεση C-424/01)
 (Υπο ́θεση C-423/01)
 (2002/C 3/26)
 (2002/C 3/25)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Με δια ́ταξη της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 26 Οκτωβρι ́ου 2001, το Verwaltungsgericht Neustadt an der 26 Οκτωβρι ́ου 2001, το Bundesvergabeamt, στο πλαι ́σιο της
 Weinstrasse, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Εmil Färber διαφορα ́ς μεταξυ ́ CS Communications & Systems Austria
 GmbH & Co και Stadt Neustadt/Weinstrasse που εκκρεμει ́ GmbH και Αllgemeine Unfallversicherungsanstalt που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο


text:
C 289/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Ως σπαστή μεταφορά πρέπει να νοηθεί:
 βαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen με
 απόφαση της 13ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση De Baeck Η μεταφορά προσώπων προς ή από το έδαφος που υπόκειται
 Jean-Claude κατά Belgische Staat (Βελγικού ∆ημοσίου) στον οικονομικό αποκλεισμό, μέσω συνεργασίας μεταξύ
 (Ministerie van Financiën) επιχειρήσεως με έδρα σε κράτος μέλος της Κοινότητας και
 επιχειρήσεως με έδρα στο έδαφος που υπόκειται στον
 οικονομικό αποκλεισμό, στα πλαίσια της οποίας η πρώτη
 (Υπόθεση C-268/03) επιχείρηση αναλαμβάνει τη μεταφορά μέχρι ενός σημείου
 πλησίον των συνόρων του υποκειμένου στον οικονομικό
 (2003/C 289/22) αποκλεισμό εδάφους και η δεύτερη επιχείρηση τη μεταφορά
 από το σημείο εκείνο προς το υποκείμενο στον οικονομικό
 αποκλεισμό έδαφος (με μετεπιβίβαση των επιβατών σε άλλο
 όχημα).
 Με απόφαση της 13ης Ιουνίου 2003 η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2) Αν το ∆ικαστήριο κρίνει ότι επιτρεπόταν η σπαστή μεταφορά:
 19 Ιουνίου 2003, το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, Απορρέει από τα άρθρα 10 ή 297 ΕΚ ή από άλλους κανόνες
 του κοινοτικού δικαίου η υποχρέωση κράτους μέλους να
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ De Baeck Jean-Claude και
 διαβουλεύεται με άλλα κράτη μέλη και/ή με την Επιτροπή,
 Belgische Staat (Ministerie van Financiën), που εκκρεμεί ενώπιόν
 του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά- πριν θεσπίσει εθνικά μέτρα προς απαγόρευση της σπαστής
 σεως επί του εξής ερωτήματος: μεταφοράς που θεωρείται παράνομη;
 (1) ΕΕ L 151, σ. 4.
 «Αντιτίθενται τα άρθρα 43, 46, 48, 56 και 58 ΕΚ στη βελγική
 ρύθμιση που περιέχεται στα άρθρα 67, σημείο 8, και 67 ter του
 WIB64, κατά την οποία η υπεραξία που απορρέει από τη
 μεταβίβαση εξ επαχθούς αιτίας, όχι κατά την άσκηση επαγγελμα-
 τικής δραστηριότητας, μετοχών ή εταιρικών μεριδίων βελγικών
 εταιριών ή ενώσεων φορολογείται όταν η μεταβίβαση γίνεται προς
 εταιρία ή ένωση της αλλοδαπής, ενώ υπό τις ίδιες συνθήκες η
 υπεραξία δεν φορολογείται όταν η μεταβίβαση γίνεται προς Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βελγική εταιρία ή ένωση;» βαλε το Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch με απόφαση της
 24ης Ιουλίου 2003 στην υπόθεση D. κατά Ιnspecteur van
 de Belastingsdienst/ Particulieren/ Ondernemingen
 Buitenland
 (Υπόθεση C-376/03)
 (2003/C 289/24)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Oberlandesgericht Köln με διάταξη της 21ης Αυγο-
 ύστου 2003 στην υπόθεση Αulinger κατά Bundesrepublik
 Deutschland. Με απόφαση της 24ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 (Υπόθεση C-371/03) 8 Σεπτεμβρίου 2003, το Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ D. και Ιnspecteur van de
 Belastingsdienst/ Particulieren/ Ondernemingen Buitenland
 (2003/C 289/23) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1) Αντιτίθεται το κοινοτικό δίκαιο και ειδικότερα το άρθρο 56
 Με διάταξη της 21ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στη επ. ΕΚ σε ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, βάσει
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την της οποίας ο φορολογούμενος κάτοικος ημεδαπής πάντοτε
 1η Σεπτεμβρίου 2003, το Oberlandesgericht Köln


text:
στο πλαίσιο έχει δικαίωμα απαλλαγής ενός χρηματικού ποσού από τον
 της διαφοράς μεταξύ Αulinger και Bundesrepublik Deutschland, φόρο περιουσίας, ενώ ο φορολογούμενος κάτοικος αλλο-
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση δαπής δεν έχει τέτοιο δικαίωμα όταν η περιουσία του
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: βρίσκεται κυρίως στο κράτος κατοικίας του (όπου δεν έχει
 εισπραχθεί φόρος περιουσίας);
 1) Πρέπει το άρθρο 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 1432/92 (1)
 του Συμβουλίου, της 1ης Ιουνίου 1992 (στο εξής: κανο- 2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, είναι τα πράγματα
 νισμός περί οικονομικού αποκλεισμού), να ερμηνευθεί υπό διαφορετικά λόγω του ότι οι Κάτω Χώρες, κατ' εφαρμογήν
 την έννοια ότι οι εμπορικές μεταφορές προσώπων προς ή από διμερούς συμβάσεως, χορηγούν την φοροαπαλλαγή αυτή σε
 το έδαφος που υπόκειται στον οικονομικό αποκλεισμό κατοίκους Βελγίου (όπου πάλι δεν έχει εισπραχθεί φόρος
 επιτρέπονταν ή απαγορεύονταν στα πλαίσια της καλουμένης περιουσίας) που κατά τα λοιπά βρίσκονται σε ανάλογη
 σπαστής μεταφοράς; κατάσταση;


text:
20.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 48/9
 Raad van State, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä W.N. jai G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Staatssecretaris van FinancieÈn, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 fgäsgre apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apo-
 uórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: a) ma amacmxqiärei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa,
 1. èvotm oi keäneiy Ûapakkacgä gä leiäxrg uoäqotë sot Ç apaisxämsay apoä sa leäkg sxm oijocemeixäm-dijaiotä-
 óqhqot 4, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy odgciäay vxm sgy odgciäay 90/3642/EOJ (1) ma diaheäsotm
 77/799/EOJ (1) sgm eämmoia oäsi g apakkacgä gä g leiäxrg poäqoty jasó eäma sqiäso twgkoäseqoty apoä so ekóvi-
 pqeäpei ma pqobkeäpomsai qgsxäy re pqóng sgy aqloädiay rso poroä pot apaiseiäsai apoä sa leäkg sxm oijocemei-
 aqvgäy ókkot jqósoty leäkoty; xäm-dijaiotävxm sgy odgciäay 90/365/EOJ (2),
 2. Pxäy pqeäpei em pqojeileämx ma eqlgmetheiä g keäng Ûamxä- Ç peqioqiäfomsay sa dijaiokocgsijó pot pqeäpei ma pqo-
 lakgë sgy pqoamaueqheiäray diasónexy sot óqhqot rjoliäfomsai jai oqiäfomsay eidijoäseqa oäsi rtcjejqi-
 atsotä; leäma eäccqaua pqeäpei ma ejdiädomsai gä ma hexqotämsai
 apoä siy aqveäy ókkot jqósoty leäkoty,
 3. Lpoqeiä, am dem eävei euaqlocgä g pqoamaueqheiära dió-
 sang atsotä sot óqhqot, ma apoqqeäei g tpovqeäxrg Ç apaisxämsay apoä soty rpotdarseäy, pokiäsey ókkxm
 athoäqlgsgy amsakkacgäy pkgqouoqixäm apoä so óqhqo 4, jqasxäm lekxäm, oi opoiäoi fgsotäm sgm amacmxäqirg sot
 paqócqauoy 3, sgy pqoamaueqheiäray odgciäay; dijaixälasoäy soty dialomgäy rsgm Isakiäa, jasó sgm
 eämmoia sgy odgciäay 93/96/EOJ (3) jahxäy jai apoä sa
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 86. leäkg sgy oijocemeiäay soty, ma diabebaixämotm siy isa-
 kijeäy aqveäy oäsi diaheäsotm poäqoty rtcjejqileämot
 täwoty jai, oärom auoqó so leäro pot epijakotämsai
 pqoy sotäso, lg augämomsay qgsxäy rsom rpotdarsgä
 sgm epikocgä lesantä sgy dgkxärexy jai opoiotdgäpose
 amsiärsoivot sotkóvirsom leärot jai lg episqeäpomsay
 sg vqgärg sgy dgkxärexy oäsam o rpotdarsgäy rtmo-
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- detäesai apoä leäkg sgy oijocemeióy sot,
 bake so Corte di Appello di Napoli (Isakiäa) le diósang sgy
 29gy Ojsxbqiäot 1998 rso pkaiärio sgy diadijariäay ejotäriay
 dijaiodoriäay sgm opoiäa jiämgre o Alfredo Albore paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä siy pqoama-
 (Tpoäherg C-423/98) ueqheiärey odgciäey 90/364/EOJ, 90/365/EOJ jai
 93/96/EOJç
 (1999/C 48/17)
 b) ma jasadijórei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 Le diósang sgy 29gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg eänoda.
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 25 Moelbqiäot 1998, so Corte di Appello di Napoli (Isa-
 kiäa), rso pkaiärio sgy diadijariäay ejotäriay dijaiodoriäay sgm Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 opoiäa jiämgre o Alfredo Albore, tpeäbake rso Dijarsgäqio sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqodijarsijoä eqxäsgla xy pqoy so
 fgäsgla am so óqhqo 18 sot isakijotä moälot 898/76, oäpxy eävei Ç X y p q o y s o tä w o y s x m e i r o d g l ó s x m s x m
 sqopopoigheiä apoä so óqhqo 9 sot moälot 104/90, rtlbibófe- l e k xä m s g y o i j o c e m e iä a y
 sai le sa óqhqa 6, 52 jai 67 sgy Rtmhgäjgy.
 G Episqopgä tporsgqiäfei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa
 paqeäbg siy tpovqexäreiy


text:
pot tpeävei apoä sgm odgciäa
 90/364/EOJ koäcx sot oäsi apaiseiä sa leäkg sgy oijoce-
 meiäay pot elpiäpsotm rsgm odgciäa atsgä ma diaheäsotm
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm poäqoty jasó so eäma sqiäso twgkoäseqoty apoä so ekóvirso
 jasó sgy Isakijgäy Dglojqasiäay pot arjgähgje rsiy poroä pot pqeäpei ma diaheäsotm sa leäkg sgy ojocemeiäay
 25 Moelbqiäot 1998 pot elpiäpsotm rsgm odgciäa 90/365/EOJ.
 (Tpoäherg C-424/98)
 (1999/C 48/18) Ç X y p q o y s a eä c c q a u a p o t t p o v q e o tä m s a i m a
 e p i d e i j m tä o t m o i d i j a i o tä v o i s x m o d g c i xä m
 90/364/EOJ jai 90/365/EOJ
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä som Antonio Aresu, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, G Episqopgä tporsgqiäfei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 25 Moelbqiäot 1998 peqioqiäfomsay sa dijaiokocgsijó pot pqeäpei ma pqorjo-
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo- liäfomsai jai, eidijoäseqa, oqiäfomsay oäsi oqirleäma
 rutcgä jasó sgy Isakijgäy Dglojqasiäay. eäccqaua pqeäpei ma ejdiädomsai gä ma hexqotämsai apoä
 ---pagebreak--- C 48/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 ókko jqósoy leäkoy, paqeäbg lia apoä siy tpovqexäreiy pot G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 tpeävei apoä siy odgciäey 90/364/EOJ jai 90/365/EOJ.
 Ç ma amaiqeärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm jahoärom ajtqxämei sgm apoäuarg sgy
 Ç E p iä s x m d i a s ó n e x m x y p q o y s o t y p oä q o t y Episqopgäy sgy 6gy Apqikiäot 1995,
 s x m r p o t d a r s xä m
 Ç ma jasadijórei sgm amaiqeriäbkgsg rsa dijarsijó eänoda
 sgy Deutsche Post AG.
 G Episqopgä tporsgqiäfei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa dem
 eävei ejpkgqxärei siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm G Deutsche Post AG tpobókkei so iädio aiäsgla oäpxy jai
 odgciäa 93/96/EOJ koäcx sot oäsi apaiseiä apoä soty rpot- emxäpiom sot Pqxsodijeiäot, dgkadgä fgseiä apoä so Dijarsgä-
 darseäy, tpgjoäoty ókkxm jqasxäm lekxäm, jahxäy jai apoä qio:
 sa leäkg sgy oijocemeiäay soty, ma diabebaixämotm siy isa-
 kijeäy aqveäy oäsi diaheäsotm poäqoty rtcjejqileämot täwoty Ç ma apoqqiäwei sa aisgälasa sgy IECC,
 jai, oärom auoqó so leäro pot epijakotämsai pqoy sotäso,
 epeidgä dem augämei qgsxäy rsoty rpotdarseäy sgm epikocgä Ç ma jasadijórei sgm IECC rsa dijarsijó eänoda rtlpeqi-
 lesantä sgy dgkxärexy jai opoiotdgäpose ókkot amsiärsoi- kalbamoleämxm sxm enoädxm sgy Deutsche Post AG.
 vot sotkóvirsom leärot jai dem episqeäpei vqgärg sgy
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 dgkxärexy oäsam o rpotdarsgäy rtmodetäesai apoä leäkg sgy
 oijocemeiäay sot. G apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 peqiä ajtqxärexy sgy apouórexy sgy 6gy Apqikiäot 1995 sgy
 (1) Odgciäa 90/364/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 28gy Iotmiäot 1990, rve- Episqopgäy jahoärom auoqó sg utrijgä amasavtdqoälgrg
 sijó le so dijaiäxla dialomgäy (EE L 180 sgy 13.7.1990, r. 26). stäpot ABA


text:
elpoqijotä vaqajsgäqa bariäfesai re pkómg peqiä
 (2) Odgciäa 90/365/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 28gy Iotmiäot 1990, rve- so diäjaio. So Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 sijó le so dijaiäxla dialomgäy sxm lirhxsxäm jai sxm lg lirhx- paqabiäare so joimosijoä diäjaio (óqhqo 86 sgy Rtmhgäjgy EJ)
 sxäm eqcafoleämxm pot eävotm patärei sgm epacceklasijgä soty jqiämomsay rsg rjeäwg 105 sgy apouórexäy sot oäsi oi paqel-
 dqarsgqioäsgsa (EE L 180 sgy 13.7.1990, r. 28).
 (3) Odgciäa 93/96/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 29gy Ojsxbqiäot 1993, podiäreiy sgy amasavtdqolgärexy stäpot ABA elpoqijotä
 peqiä sot dijaixälasoy dialomgäy sxm rpotdarsxäm (EE L 317 sgy vaqajsgäqa rtmirsotäram jasavqgrsijgä ejlesókketrg, tpoä
 18.12.1993, r. 59). sgm eämmoia sot óqhqot 86 sgy Rtmhgäjgy.
 (1) EE C 229 sgy 2.9.1995, r. 22.
 (2) EE C 351 sgy 30.12.1995, r. 17.
 Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Deutsche Post AG, pot arjgähgje
 rsiy 30 Moelbqiäot 1998 jasó sgy apouórexy sgy
 16gy Repselbqiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo Aiäsgrg ejdoärexy pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeäbake
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso pemsalekeäy slgäla) so Supreme Court, Dublin le diósang sgy 23gy Iotkiäot
 rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-133/95 (1) jai S-204/95 (2), 1998 rsgm tpoäherg HMIL Ltd (pqxäsgm Hibernia Meats
 International Express Carriers Conference (IECC) jasó Epi- International Ltd) jasó The Minister for Agriculture, Food
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoleämgy and Foresty
 rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95 apoä so Gmxleämo Bariä- (Tpoäherg C-436/98)
 keio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay, sgm (1999/C 48/20)
 Deutsche Post AG jai so Post Office jai, rsgm tpoäherg
 S-133/95, apoä sg La Poste Le diósang sgy 23gy Iotkiäot 1998 pot peqigäkhe rsg Cqalla-
 (Tpoäherg C-428/98 P) seiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy
 3 Dejelbqiäot 1998, so Supreme Court, Dublin, rso pkaiärio
 (1999/C 48/19)
 sgy diauoqóy HMIL (pqxäsgm Hibernia Meats International
 Ltd) jasó The Minister for Agriculture, Food and Foresty,
 pot ejjqeleiä emxäpioäm sot fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm
 G Deutsche Post AG, Heinrich-von-Stephan-Straûe 1, eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajokotähxm eqx-
 D-53175 Boämmg, ejpqorxpotälemg apoä som Dirk Schroeder, sglósxm:
 dijgcoäqo Jokxmiäay, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco
 so dijgcoqijoä cqaueiäo Loesch jai Wolter, 11, Rue Goethe, 1. èvei o jamomirloäy (EOJ) aqih. 1964/82 (1) sgy Episqo-
 órjgre rsiy 30 Moelbqiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot pgäy jai rtcjejqileäma so óqhqo 1 sgm eämmoia oäsi sa tpo-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg jasó sgy apouó- keiällasa jopgäy bóqoty jósx sxm 100 cql. sa opoiäa
 rexy sgy 16gy Repselbqiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqx- eävotm stkivheiä emsoäy selaviäxm opirhiäot leäqoty rsgähoty
 sodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso pemsalekeäy jai kópay, apoä mxpó gä diasgqgleäma diÂ apkgäy wtänexy
 slgäla) rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-133/95 jai opiärhia sesaqsgloäqia aqqeämxm vomdqxäm booeidxäm,
 S-204/95, International Express Carriers Conference (IECC) selóvia sa opoiäa rsg rtmeäveia rtrjetófomsai, lpoqotäm
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoä- gä dem lpoqotäm ma stävotm eidijxäm epirsqouxäm enacxcgäy
 lemgy rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95 apoä so Gmxleämo bórei sot em koäcx jamomirlotä;
 Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay, sgm
 Deutsche Post AG jai so Post Office jai, rsgm tpoäherg 2. èvei o jamomirloäy (EOJ) aqih. 1964/82 sgy Episqopgäy
 S-133/95, apoä sg La Poste. jai rtcjejqileäma


text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/27
 Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2016 — Pirelli Tyre κατά EUIPO — Yokohama Rubber (Απεικόνιση γραμμώσεως ελαστικού)
 (Υπόθεση T-447/16)
 (2016/C 350/33)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pirelli Tyre SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: T. Müller και F. Togo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Yokohama Rubber Co. Ltd (Τόκιο, Ιαπωνία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα (απεικόνιση γραμμώσεως ελαστικού — Υπ’ αριθ. No 2 319 176 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης)
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 2583/2014-5
 Αίτημα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που κήρυξε άκυρο το σήμα και καταδίκασε την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του EUIPO.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και ε' περίπτωση ii, του κανονισμού 207/2009.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/39
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2015 — Tayto Group κατά ΓΕΕΑ — MIP Metro (real)
 (Υπόθεση T-287/15)
 (2015/C 279/48)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tayto Group Ltd (Corby, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντίσελντορφ, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα κόκκινου και κυανού χρώματος το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «real» — Υπ’ αριθ. 38 968 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 2285/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 15, 51, 64, 75 και 76 του κανονισμού 207/2009.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/32
 Προσφυγή της 30ής Οκτωβρίου 2006 — Deffaa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-125/06)
 (2006/C 310/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Walter Deffaa (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι. S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2006, καθόσον καθορίζει την κατάταξη του προσφεύγοντος, ο οποίος προήχθη στη θέση του γενικού διευθυντή της ΓΔ IAS (Υπηρεσίας Εσωτερικού Λογιστικού Ελέγχου), στον βαθμό Α*15, κλιμάκιο 4, από 1ης Αυγούστου 2004·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση καθόσον αρνείται στον προσφεύγοντα την προαγωγή κατά κλιμάκιο που προβλέπεται στο άρθρο 44, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ενώ ο προσφεύγων ήταν διευθυντής της ΓΔ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ και είχε καταταγεί στον βαθμό Α2 (νυν A*15), έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του γενικού διευθυντή (βαθμός A1) της ΓΔ IAS που μνημονεύεται στην προκήρυξη κενής θέσεως COM/228/03 (1). Δεδομένου ότι η υποψηφιότητά του έγινε δεκτή, ο προσφεύγων προήχθη στην προαναφερθείσα θέση και κατετάγη στον βαθμό A*15, κλιμάκιο 4.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων ισχυρίζεται, κατ' αρχάς, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τόσο το άρθρο 45 του ΚΥΚ, σύμφωνα με το οποίο η προαγωγή συνεπάγεται για τον υπάλληλο τον διορισμό του στον αμέσως ανώτερο βαθμό της ομάδας καθηκόντων στην οποία ανήκει, όσο και την προκήρυξη κενής θέσεως, η οποία συνιστά, κατά την κοινοτική νομολογία, το πλαίσιο νομιμότητας εντός του οποίου πρέπει να διεξαχθεί η διαδικασία.
 Επιπλέον, ο προσφεύγων επικαλείται την παραβίαση, αφενός, της νομολογίας σύμφωνα με την οποία η προκήρυξη κενής θέσεως καθορίζει το ακριβές επίπεδο στο οποίο θα πληρωθεί η θέση απασχολήσεως και, αφετέρου, του άρθρου 31 του ΚΥΚ.
 Τέλος, επικουρικώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, αρνούμενη στον προσφεύγοντα την προαγωγή κατά κλιμάκιο που προβλέπεται στο άρθρο 44, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ, περιόρισε αδικαιολόγητα το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως, τούτο δε βάσει, ιδίως, εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 7, παράγραφος 4, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, το οποίο προβλέπει αύξηση των μηνιαίων αποδοχών που δεν έχει, κατά τον προσφεύγοντα, καμία σχέση με την προαγωγή κατά κλιμάκιο.
 (1) ΕΕ C 301 Α της 12.12.2003, σ. 1.


text:
24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/33
 Atcotärsot 1997 ejdoähgje molostäpxy apoä sgm jahgäy, g Ç ma jqiämei oäsi g jahgäy tpovqeotäsai ma apojasarsgärei
 opoiäa dem eäkabe wetdeiäy gä ekkipeiäy emdeiäneiy apoä sgm pqo- sgm ghijgä bkóbg pot tpeärsg g pqoruetäcotra koäcx sot
 ruetäcotra. Amsiheäsxy, rtmirsó sgm jasókgng diadijariäay paqómolot vaqajsgäqa sgy pqorbakkoleämgy apouórexy
 pot jimgähgje, le pqxsobotkiäa sot dialerokabgsgä, lesantä jai ma tpovqexärei sgm jahgäy rsgm jasabokgä apofglixä-
 sgy iädiay sgy pqoruetäcotray jai sot tpethtämot pqoørsaleä- rexy jasÂ ejsiälgrg sot Pqxsodijeiäot,
 mot sgy lomóday pqooqirlotä. Òkkxrse, dem tuiärsasai, jasó
 sg cmxälg sgy, rtlueäqom dgloriäay sónexy so opoiäo tpeqirvtä-
 ei emdevoleämxy sot rtlueäqomsoy sgy pqoruetäcotray cia sg Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 diasgäqgrg jasarsórexy sgm opoiäa atsgä lpoqotäre ma hex-
 qgärei rsaheqgä. Pqóclasi, g tposiheälemg eäkkeiwg emgleqxä-
 rexy oqirleämxm pqorxäpxm rso pkaiärio sgy CD I, g opoiäa
 pqojókere emdevoleämxy sgm pqorbakkoleämg apoäuarg, dem Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 lpoqeiä pqouamxäy ma enoloixheiä le rtlueäqom dgloriäay
 sónexy.
 G pqoruetäcotra pqorópsei rsgm ADA so cecomoäy oäsi paqeä-
 leime adqamgäy xy pqoy sgm ueqoleämg renotakijgä paqe-
 G pqoruetäcotra pqobókkei epiärgy paqóbarg sgy tpovqexä- moävkgrg, pqorsiheleämgy sgy paqemovkgärexy rso epiäpedo sgy
 rexy aisiokocgärexy, jahoärom g pqorbakkoleämg apoäuarg eqcariäay, ej leäqoty sot ieqaqvijxäy aleärxy amxseäqot sgy
 dem peqikalbómei jaliäa aisiokociäa, otäse jam cemijoäkocg jai sxm opoiäxm atsgä gäsam so htäla.
 qgäsqa. Epipkeäom, jai rso leäsqo pot jasó sg ditpgqeriajgä
 rtmómsgrg pqoeäjtwe oäsi g pqorbakkoleämg apoäuarg rsgqiä-
 fesai re tposiheälemg eäkkeiwg emgleqxärexy sxm ieqaqvijxäy Pqoy rsgäqing sxm irvtqirlxäm sgy, pqobókkei soty ajoäkot-
 amxseäqxm sot pqoørsaleämot sgy lomóday pqooqirlotä, g hoty koäcoty:
 pqoruetäcota irvtqiäfesai oäsi, ajoälg jai am tposeheiä oäsi g
 tpovqeäxrg aisiokocgärexy sgqgähgje epiä sgy bórexy atsgäy,
 ha pqeäpei, em pórg peqipsxärei, ma hexqgheiä oäsi g pqorbak-
 koleämg apoäuarg rsgqiäfesai re aisiokociäa g opoiäa dem lpo- Jasóvqgrg enotriäay jai paqóbarg sxm óqhqxm 12, 24 jai
 qeiä ma ciämei dejsgä, rso leäsqo pot sgqgähgjam oi diadijariäey 25 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm Etqx-
 pkgqouoqgärexy jai ecjqiärexy sgy ieqaqviäay rso pkaiärio sgy paiäxm tpakkgäkxm, sgy odgciäay 76/207/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 CD I. sgy 9gy Uebqotaqiäot 1976, peqiä sgy euaqlocgäy sgy aqvgäy
 sgy iärgy lesaveiqiärexy amdqxäm jai ctmaijxäm, oärom auoqó
 sgm pqoärbarg re aparvoäkgrg, sgm epacceklasijgä ejpaiä-
 detrg jai pqoxähgrg jai siy rtmhgäjey eqcariäay (1), sot
 G pqoruetäcotra, seäkoy, pqorópsei rsgm ADA paqóbarg
 wguiärlasoy sot Rtlbotkiäot, sgy 29gy Laðot 1990, cia sgm
 sxm episacxäm sot jahgäjomsoy aqxcgäy, jahxäy jai pqorbokgä
 pqorsariäa sgy aniopqeäpeiay sxm ctmaijxäm jai sxm amdqxäm
 sot rtlueäqomsoy sgy tpgqeriäay.
 jasó sgm eqcariäa (2), sgy rtrsórexy sgy Episqopgäy (3), sgy
 27gy Moelbqiäot 1991, (92/131/EOJ) cia sgm pqorsariäa sgy
 aniopqeäpeiay ctmaijxäm jai amdqxäm jasó sgm eqcariäa jai
 sot jxädia pqajsijgäy cia sa leäsqa jasapokeälgrgy sgy
 renotakijgäy paqemoävkgrgy, paqaqsgälasoy sgy rtrsórexy
 sgy Episqopgäy sgy 27gy Moelbqiäot 1991.
 Pqorutcgä sgy ÛGë jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 20 Atcotärsot 1998
 Ç Paqabiäarg sgy cemijgäy aqvgäy sgy dijaiokocgleämgy
 (Tpoäherg T-136/98) elpirsortämgy jai sgy aruókeiay dijaiäot, jahoärom g
 pqoruetäcotra, g opoiäa paqajimgähgje rsgm jasóherg
 (98/C 327/57)
 jasaccekiäay jasó sot paqemovkotämsoy atsgäm apoä sgm
 eäjdorg jai diamolgä


text:
emhaqqtmsijgy jamomirsijgäy qthliä-
 rexy, rtmómsgre eäma soiävo adiauoqiäay jai evhqoäsgsay.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 G ÛGë, ejpqorxpotleämg apoä sgm Anne Krywin, dijgcoäqo Ç Pqorbokgä sxm dijaixlósxm óltmay, jahoärom g pqo-
 Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo ruetäcotra, g opoiäa eästve ajqoórexy dtäo uoqeäy jasó
 AndreÂ Lutgen, 1, rue Jean-Pierre Brasseur, órjgre rsiy sg dioijgsijgä eäqetma rvesijó le sa tpoä eneäsarg ceco-
 20 Atcotärsot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- moäsa, dem eiäve poseä pqoärbarg rsom uójeko pot
 paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm pqoeäjtwe apoä sgm eäqetma atsgä. Aluirbgseiä enókkot oäsi
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. g eäqetma diengävhg epaqjxäy amsijeilemijó jai ale-
 qoäkgpsa.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: (1) EE L 39 sgy 14.2.1976, r. 40.
 (2) EE C 157 sgy 27.6.1990, r. 3.
 (3) EE L 49 sgy 24.2.1992, r. 1.
 Ç ma ajtqxärei sgm rixpgqgä apoäuarg peqiä apoqqiäwexy
 sgy emrsórexy R/18/98 pot órjgre rsiy 21 Iamotaqiäot
 1998 g pqoruetäcotra,


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/39
 Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2017 — Financiere Tesalia κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)
 (Υπόθεση T-508/17)
 (2017/C 347/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Financiere Tesalia, SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Cartera Zurbano, SA (Μαδρίτη, Ισπανία), Finexperta, SA (Μαδρίτη), Eurosigma, SA (Μαδρίτη) (εκπρόσωποι: B. Gutiérrez de la Roza Pérez, P. Rubio Escobar, R. Ruiz de la Torre Esporrín και B. Fernández García, δικηγόροι)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει τις εξής πράξεις:
 —
 απόφαση (SRB/EES/2017/08) την οποία εξέδωσε το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης κατά την εκτελεστική σύνοδό του της 7ης Ιουνίου 2017, με την οποία εγκρίθηκε το καθεστώς εξυγίανσης του ιδρύματος Banco Popular Español, S.A.·
 —
 απόφαση (ΕΕ) 2017/1246 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2017, για την αποδοχή του καθεστώτος εξυγίανσης για την Banco Popular Español.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι προς τα όσα προβάλλονται στις υποθέσεις T-478/17, Mutualidad de la Abogacía και Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno και SFL κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-483/17, García Suárez κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-484/17, Fidesban κ.λπ. κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-497/17, Sáchez del Valle και Calatrava Real State 2015 κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, και T-498/17, Pablo Alvarez de Linera Granda κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης.


text:
 23.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 140/26
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2007 — Siemens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-110/07)
 (2007/C 140/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Siemens AG (Βερολίνο και Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι I. Brinker, T. Loest και C. Steinle)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 231, παράγραφος 1, ΕΚ, την απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007 (υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε με το άρθρο 2, στοιχείο m) της αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής K (2006) 6762 τελικό, της 24ης Ιανουαρίου 2007, στην υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου. Με την προσβαλλομένη απόφαση επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα και σε άλλες επιχειρήσεις πρόστιμο λόγω παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ καθώς και του άρθρου 53 ΕΟΧ. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η προσφεύγουσα συμμετείχε σε σειρά συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα «εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου».
 Προς θεμελίωση της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο προσάπτεται στην καθής ότι παρέλειψε να εκθέσει συγκεκριμένα και λεπτομερώς καθώς και να αποδείξει τις προσαπτόμενες παραβάσεις. Η Επιτροπή, κυρίως, δεν ανέπτυξε και δεν απέδειξε τις επιπτώσεις της προσαπτομένης παραβάσεως στην κοινή αγορά και τον ΕΟΧ κατά την πρώτη φάση της προσαπτομένης παραβάσεως έως το 1999.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένως θεώρησε ως δεδομένη μια και μόνο, συνεχιζόμενη παράβαση και καθόρισε εσφαλμένως τη διάρκεια της παραβάσεως. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η καθής δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε μετά τις 22 Απριλίου 1999 στην προσαπτομένη παράβαση. Πέραν αυτού, υφίσταται παράβαση του άρθρου 25 του κανονισμού ΕΚ 1/2003 (1), διότι κατά την άποψη της προσφεύγουσας έχει παραγραφεί η συμμετοχή της στην προσαπτομένη παράβαση κατά την πρώτη φάση έως το 1999.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή σοβαρά νομικά σφάλματα κατά τον υπολογισμό του προστίμου. Ισχυρίζεται συναφώς, για παράδειγμα, ότι η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένως τη βαρύτητα και τη διάρκεια της παραβάσεως και επέλεξε σε βάρος της προσφεύγουσας προδήλως έναν υπερβολικά υψηλό «πολλαπλασιαστή προς εκφοβισμό». Πέραν αυτού, η καθής δέχθηκε εσφαλμένως ότι η προσφεύγουσα είχε ηγετικό ρόλο και δεν έλαβε υπόψη, κακώς, τη συνεργασία της προσφεύγουσας με την Επιτροπή.
 (1) Κανονισμός ΕΚ 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
C 121/10 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 4. ∞Ó ÛÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· 2 ÚÂãÂÈ Ó· ‰ÔıÂÈã Î·Ù·Ê·ÙÈÎËã ··ãÓÙËÛË, Âã ̄ÂÈ ̄ÔÚËÁËãÛÂˆ ̃ ·ã‰ÂÈ· ̃ Û ̆Ì‚·ÙËã ÌÂ Ù· ·ãÚıÚ· 73μ Î·È 52 ÙË ̃
 ÙÔãÙÂ ÙÔ ÁÂÁÔÓÔã ̃ ÔãÙÈ ÙÔÓ ¢ÂÎÂãÌ‚ÚÈÔ ÙÔ ̆ 1995 ÙÔ ÔÏÏ·Ó‰ÈÎÔã Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, Ë ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· · ̆ÙËã ÚÂãÂÈ Ó· ‰ÈÎ·ÈÔÏÔÁÂÈãÙ·È ·Ôã
 ÚÔãÁÚ·ÌÌ· ÁÈ· ÙËÓ Î·Ù·ÔÏÂãÌËÛË ÙË ̃ ÚÔÛ‚·ãÏÏÔ ̆Û· ̃ Ù· ÂÈÙ·ÎÙÈÎÔã̆ ̃ ÏÔãÁÔ ̆ ̃ ÁÂÓÈÎÔã̆ Û ̆ÌÊÂãÚÔÓÙÔ ̃ Î·È Ó· ÛÙËÚÈã ̇ÂÙ·È
 ̄ÔÈÚÔÂÈ‰Ëã ÓÔãÛÔ ̆ ÙÔ ̆ Aujeszky Ô ̆ ÂÁÎÚÈãıËÎÂ ·Ôã ÙËÓ ∂ÈÙÚÔËã ÛÂ ·ÓÙÈÎÂÈÌÂÓÈÎ·ã Î·È ÛÙ·ıÂÚ·ã ÎÚÈÙËãÚÈ·, Ù· ÔÔÈã· Ó· Âã ̄Ô ̆Ó
 ÁÈ· ÙÔ ÂãÙÔ ̃ 1996 Û ̆ÓÂãÂÈÂ ̃ ÁÈ· ÙËÓ ÂÊ·ÚÌÔÁËã, ÛÙËÓ ·ÚÔã̆ Û· ÁÓˆÛÙÔÔÈËıÂÈã, ã̂ ÛÙÂ Ó· ÂÚÈÔÚÈã ̇ÂÙ·È Î·Ù·ã ÙÔ ‰ ̆Ó·ÙÔãÓ Ë ‰È·-
 ̆ÔãıÂÛË, ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 2 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙÔ ̆ ÔÏÏ·Ó‰ÈÎÔã̆ Î·ÓÔ- ÎÚÈÙÈÎËã ÂÍÔ ̆ÛÈã· ÙˆÓ ÂıÓÈÎã̂ Ó ·Ú ̄ã̂ Ó.
 ÓÈÛÌÔã̆ ÂÚÈã Î·Ù·ÔÏÂÌËãÛÂˆ ̃ ÙË ̃ ÓÔãÛÔ ̆ ÙÔ ̆ Aujeszky; ∞Ó Ó·È,
 ÔÈÂ ̃ ÂÈãÓ·È ÔÈ Û ̆ÓÂãÂÈÂ ̃ · ̆ÙÂã ̃; Á) ã√ÛÔÓ ·ÊÔÚ·ã ÙËÓ È‰ÈˆÙÈÎÔÔÈãËÛË ÙË ̃ ∂¡π Î·È ÙË ̃ ∆elecom
 Italia, Ë ∂ÈÙÚÔËã ÊÚÔÓÂÈã ÔãÙÈ Ë Î·ıÈÂãÚˆÛË ÙˆÓ «ÂÈ‰ÈÎã̂ Ó ÂÍÔ ̆-
 ÛÈã̂ Ó» ‰ÂÓ ‰ÈÎ·ÈÔÏÔÁÂÈãÙ·È. √È ÈÙ·ÏÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÌÔÚÔã̆ Û·Ó Ó·
 (1) √‰ËÁÈã· 83/189/∂√∫ ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 28Ë ̃ a·ÚÙÈãÔ ̆ 1983, ÁÈ· ÙËÓ
 Î·ıÈÂãÚˆÛË ÌÈ· ̃ ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃ ÏËÚÔÊÔÚËãÛÂˆ ̃ ÛÙÔÓ ÙÔÌÂã· ÙˆÓ ÙÂ ̄ÓÈÎã̂ Ó
 ıÂÛÈãÛÔ ̆Ó ·ãÏÏÔ ̆ ̃ ÌË ̄·ÓÈÛÌÔã̆ ̃, Ô ̆ Ó· ÌËÓ Û ̆ÓÂ·ãÁÔÓÙ·È
 ÚÔÙã̆ ˆÓ Î·È ÚÔ‰È·ÁÚ·Êã̂ Ó (∂∂ L 109 ÙË ̃ 26.4.1983, Û. 8). Î·Ù’·Ó·ãÁÎË ÙÔÓ ÂÚÈÔÚÈÛÌÔã ÙˆÓ ‰ÈÎ·ÈˆÌ·ãÙˆÓ Î ̆ÚÈÔãÙËÙ· ̃ Î·È
 Ó· ÂÚÈÔÚÈã ̇Ô ̆Ó Û ̆ÓÂã̂ ̃ ÏÈÁÔãÙÂÚÔ ÙÈ ̃ ÂÈãÌ· ̄Â ̃ ÂÓ ÚÔÎÂÈÌÂãÓˆ
 ÂÏÂ ̆ıÂÚÈãÂ ̃.
 ¶ÚÔÛÊ ̆ÁËã ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 πÙ·ÏÈÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃, Ô ̆ ·ÛÎËãıËÎÂ ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 AÁˆÁËã ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã 1.
 (ÀÔãıÂÛË C–58/99) Manuel Pereira Roldão & Filhos, Lda, 2. Instituto Superior Técnico
 Î·È 3. King, Taudevin & Gregson (Holdings) Ltd, Ô ̆ ·ÛÎËãıËÎÂ
 (1999/C 121/18) ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 ∏ ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂÓË ·Ôã (ÀÔãıÂÛË C- 59/99)
 ÙÔÓ Antonio Aresu Î·È ÙË a·ÚÈã· ¶·Ù·ÎÈ·ã, ÌÂãÏË ÙË ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃
 ÀËÚÂÛÈã· ̃ ÙË ̃, ÌÂ ·ÓÙÈãÎÏËÙÔ ÛÙÔ §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ ÙÔÓ Carlos GÔãmez (1999/C 121/19)
 de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, ·ãÛÎËÛÂ ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆
 1999 ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 ÚÔÛÊ ̆ÁËã Î·Ù·ã ÙË ̃ πÙ·ÏÈÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃. ∏ ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂÓË ·Ôã
 ÙÔÓ Francisco de Sousa Fialho, ÌÂãÏÔ ̃ ÙË ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃ ÙË ̃ ÀËÚÂÛÈã· ̃,
 ∏ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û· ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ: Î·È ÙÔÓ Olivier Couvert-Castéra, ̆·ãÏÏËÏÔ ·ÂÛ·ÛÌÂãÓÔ ÛÙË ¡ÔÌÈÎËã
 ÀËÚÂÛÈã· ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ·ÓÙ·ÏÏ·ÁËã ̃ ÂıÓÈÎã̂ Ó ̆·ÏÏËãÏˆÓ, ÂÈÎÔ ̆-
 — Ó· ·Ó·ÁÓˆÚÈãÛÂÈ ÔãÙÈ


text:
Ë πÙ·ÏÈÎËã ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã·, ıÂÛÈã ̇ÔÓÙ· ̃ ÙÔ ÚÔã̆ ÌÂÓÔ ̆ ̃ ·Ôã ÙÔÓ Eugénio Braga, ‰ÈÎËÁÔãÚÔ Porto, ÌÂ ·ÓÙÈãÎÏËÙÔ
 ·ãÚıÚÔ 1 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 5 Î·È ÙÔ ·ãÚıÚÔ 2 ÙÔ ̆ Îˆ‰ÈÎÔÔÈËÌÂãÓÔ ̆ ÛÙÔ §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ ÙÔÓ Carlos Gómez de la Cruz, ÂÈãÛË ̃ ÌÂãÏÔ ̃ ÙË ̃
 ÎÂÈÌÂãÓÔ ̆ ÙÔ ̆ ÓÔÌÔıÂÙÈÎÔã̆ ‰È·Ù·ãÁÌ·ÙÔ ̃ ·ÚÈı. 332, ÙË ̃ 31Ë ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃ ÀËÚÂÛÈã· ̃ ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃, Centre Wagner, Kirchberg,
 a·ÈáÔ ̆ 1994, ÙÔ ÔÔÈãÔ ÌÂÙ·ÙÚ·ãËÎÂ, Î·ÙÔãÈÓ ÙÚÔÔÔÈËãÛÂˆÓ, ·ãÛÎËÛÂ ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 ÛÙÔ ÓÔãÌÔ ·ÚÈı. 474, ÙË ̃ 30Ëã ̃ πÔ ̆ÏÈãÔ ̆ 1994, Î·ıã̂ ̃ Î·È Ù· ÛÙÈ ̃ 19 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ·ÁˆÁËã Î·Ù·ã 1. Manuel Pereira RoldÁo &
 ‰È·Ù·ãÁÌ·Ù· Û ̄ÂÙÈÎ·ã ÌÂ ÙÈ ̃ «ÂÈ‰ÈÎÂã ̃ ÂÍÔ ̆ÛÈãÂ ̃» ÛÙËÓ ÂÚÈãÙˆÛË Filhos, Lda, 2. Instituto Superior Técnico Î·È 3. King, Taudevin &
 ÙË ̃ È‰ÈˆÙÈÎÔÔÈËãÛÂˆ ̃ ÙË ̃ ∂¡π Î·È ÙË ̃ ∆elecom Italia, ·ÚÂã‚Ë Gregson (Holdings) Ltd.
 ÙÈ ̃ ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ̃ Ô ̆ ̆Âã ̄ÂÈ ·Ôã Ù· ·ãÚıÚ· 52, 59 Î·È 73μ ÙË ̃
 Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ∏ ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ Ó· ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ÙÈ ̃ ÂÓ·ÁÔãÌÂÓÂ ̃
 Ó· ÂÈÛÙÚÂã„Ô ̆Ó ÛÙËÓ ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· ÙÔ ÔÛÔã ÙˆÓ 357 813 Â ̆Úã̂ , ÚÔÛË ̆-
 — Ó· Î·Ù·‰ÈÎ·ãÛÂÈ ÙËÓ πÙ·ÏÈÎËã ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ÂãÍÔ‰·. ÍËÌÂãÓÔ Î·Ù·ã ÙÔ ÔÛÔã ÙˆÓ 185 833,78 Â ̆Úã̂ , Ô ̆ ·ÓÙÈÚÔÛˆÂã̆ ÂÈ
 ÙÔãÎÔ ̆ ̃ ·Ú· ̄ıÂãÓÙÂ ̃ ÌÂã ̄ÚÈ ÙËÓ 1Ë π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Î·ıã̂ ̃ Î·È
 πÛ ̄ ̆ÚÈÛÌÔÈã Î·È Îã̆ ÚÈ· ÂÈ ̄ÂÈÚËãÌ·Ù· Î·Ù·ã ÙÔ ̆ ̃ ÙÔãÎÔ ̆ ̃ Ô ̆ ı· ·Ú· ̄ıÔã̆ Ó ÌÂã ̄ÚÈ ÏËãÚÔ ̆ ̃ ·ÔÏËÚˆÌËã ̃,
 Î·È Ó· ÙÈ ̃ Î·Ù·‰ÈÎ·ãÛÂÈ ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ÂãÍÔ‰·.
 ·) ∏ ÊÚ·ãÛË ÙË ̃ ·Ú·ÁÚ·ãÊÔ ̆ 5 ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 1 ÙÔ ̆ Îˆ‰ÈÎÔÔÈËÌÂãÓÔ ̆
 ÎÂÈÌÂãÓÔ ̆, Ë ÔÔÈã· ÚÔ‚ÏÂãÂÈ ÔãÙÈ ÔÚÈÛÌÂãÓ· Î·ıËãÎÔÓÙ· ÌÔÚÔã̆ Ó πÛ ̄ ̆ÚÈÛÌÔÈã Î·È Îã̆ ÚÈ· ÂÈ ̄ÂÈÚËãÌ·Ù·
 Ó· ·Ó·ÙÂıÔã̆ Ó ÌÔãÓÔ «ÛÂ Â·ÁÁÂÏÌ·ÙÈãÂ ̃ Ô ̆ ÂÈãÓ·È ÂÁÁÂÁÚ·ÌÌÂãÓÔÈ
 ·Ôã ÙÔ ̆Ï·ã ̄ÈÛÙÔÓ ÂãÓÙÂ ÂÙã̂ Ó ÛÙ· ÚÔ‚ÏÂÔãÌÂÓ· ·Ôã ÙÔ ÓÔãÌÔ ∏ ·ÁˆÁËã ·ÛÎÂÈãÙ·È ‰ ̆Ó·ãÌÂÈ ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 181 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÌÂ
 ÌËÙÚã̂ ·», ÂÈãÓ·È ·Û ̆Ì‚Èã‚·ÛÙË ÌÂ Ù· ·ãÚıÚ· 59 Î·È 52 ÙË ̃ Û ̆ÓıËã- ·ÈãÙËÌ· ÙËÓ ÂÈÛÙÚÔÊËã ÙˆÓ ̄ÚËÌ·ÙÈÎã̂ Ó ÔÛã̂ Ó Ô ̆ ÚÔÎ·Ù·‚ÏËã-
 ÎË ̃ ∂∫, ‰ÈÔãÙÈ ·ÔÎÏÂÈãÂÈ ·Ú·ãÓÔÌ· ÔÔÈÔÓ‰ËãÔÙÂ Â·ÁÁÂÏÌ·- ıËÎ·Ó ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ Û ̆Ì‚·ãÛÂˆ ̃, ÌÂ ÙËÓ ÔÔÈã· Ë ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ∫ÔÈÓÔã-
 ÙÈã· ·Ó·Ùã̆ ÛÛÂÈ ÓÔÌÈãÌˆ ̃ ÙÈ ̃ ‰Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙÂã ̃ ÙÔ ̆ ÛÂ ·ãÏÏ· ÎÚ·ãÙË ÙËÙ· ·ÓÂÏ·ãÌ‚·ÓÂ ÙËÓ ̆Ô ̄ÚÂãˆÛË Ó· ·Ú·ãÛ ̄ÂÈ ÔÈÎÔÓÔÌÈÎËã ÂÓÈãÛ ̄ ̆ÛË
 ÌÂãÏË Ëã Âã ̄ÂÈ ÂÁÎ·Ù·ÛÙ·ıÂÈã ÚÔãÛÊ·Ù· ÛÙËÓ πÙ·ÏÈã·. ÛÙËÓ Úã̂ ÙË ÙˆÓ ÂÓ·ÁÔÌÂãÓˆÓ, ÁÈ· Ó· ÂÁÎ·Ù·ÛÙËãÛÂÈ · ̆ÙËã «‰ÂÍ·ÌÂÓËã
 ÙËãÍÂˆ ̃ ÎÚ ̆ÛÙ·ãÏÏÔ ̆ ÌÔÏã̆ ‚‰Ô ̆, ÌÂ ÌÂÈˆÌÂãÓÔ ÎÔãÛÙÔ ̃ Î·È ÂÚÈÔ-
 ‚) √È ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 2 ÙÔ ̆ Îˆ‰ÈÎÔÔÈËÌÂãÓÔ ̆ ÎÂÈÌÂãÓÔ ̆ ÌÂ ÚÈÛÌÂãÓË Úã̆ ·ÓÛË», ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰Ú·ÛÙËÚÈÔÙËãÙˆÓ ÚÔˆıËãÛÂˆ ̃
 ÙÈ ̃


text:
ÔÔÈãÂ ̃ ·ÔÓÂãÌÔÓÙ·È «ÂÈ‰ÈÎÂã ̃ ÂÍÔ ̆ÛÈãÂ ̃» ÛÙÔÓ Ministro del ÙˆÓ ÂÓÂÚÁÂÈ·Îã̂ Ó ÙÂ ̄ÓÔÏÔÁÈã̂ Ó ÁÈ· ÙËÓ ∂ ̆Úã̂ Ë (ÚÔãÁÚ·ÌÌ·
 Tesoro ( ̆Ô ̆ÚÁÔã ıËÛ· ̆ÚÔÊ ̆Ï·ÎÈãÔ ̆) ‰ËÌÈÔ ̆ÚÁÔã̆ Ó ÂÌÔã‰È· ÛÙËÓ Thermie), ÙÈ ̃ ÔÔÈãÂ ̃ ÚÔ‚ÏÂãÂÈ Ô Î·ÓÔÓÈÛÌÔã ̃ (∂√∫) ·ÚÈı. 2008/90
 ÂÏÂã̆ ıÂÚË Î ̆ÎÏÔÊÔÚÈã· Î·È ÛÙËÓ ·ãÛÎËÛË ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·Èã̂ Ì·ÙÔ ̃ ÂÁÎ·- ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆(1). ∏ ÂÓ·ãÁÔ ̆Û· Î·ÙËãÁÁÂÈÏÂ ÙË Ûã̆ Ì‚·ÛË · ̆ÙËã ÏÔãÁˆ
 Ù·ÛÙ·ãÛÂˆ ̃. ÌË ÂÎÏËÚã̂ ÛÂˆ ̃ ÂÎ ÌÂãÚÔ ̆ ̃ ÙˆÓ ÂÓ·ÁÔÌÂãÓˆÓ.
 ∏ ̄ÔÚËãÁËÛË ·ã‰ÂÈ· ̃ ÁÈ· ÙËÓ ÂÎ ÌÂãÚÔ ̆ ̃ ÙˆÓ ÂÂÓ‰ ̆Ùã̂ Ó ·ÁÔÚ·ã
 ÛËÌ·ÓÙÈÎã̂ Ó ÌÂÚÈ‰ÈãˆÓ Î·È Ë ̄ÔÚËãÁËÛË ·ã‰ÂÈ· ̃ ÁÈ· ÙÔ Îã̆ ÚÔ ̃ ÙˆÓ
 (1) EE L 185 ÙË ̃ 17.7.1990, Û. 1.
 Û ̆ÌÊˆÓÈã̂ Ó ÙˆÓ ÌÂÙÔã ̄ˆÓ Û ̆ÓÂ·ãÁÔÓÙ·È ÔãÙÈ ÔÈ ÂıÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃
 Âã ̄Ô ̆Ó ‰ ̆ÓËÙÈÎã̂ ̃ ÙËÓ ÂÍÔ ̆ÛÈã· ‰ËÌÈÔ ̆ÚÁÈã· ̃ ‰È·ÎÚÈãÛÂˆÓ, Ë ÔÔÈã·
 ÌÔÚÂÈã Ó· ·ÛÎËıÂÈã · ̆ı·ÈãÚÂÙ·. °È· Ó· ıÂˆÚÂÈãÙ·È ÌÈ· ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã·


text:
C 55/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. grande Elio, Cicagna Giuseppe, Cogato Luigi, Corradini
 Franco, Cozzi Aldo, Dal Pos Marinella, De Re Guido, De
 Zotti Giovanni, Favalessa Enzo, Furlan Giuseppe, Marchese
 Koäcoi sgy pqorutcgäy jai jtäqia epiveiqgälasa Michelino, Marson Graziella, Miorini Pierluigi, Piccolo Clau-
 dio, Pinna Maria, Pivetta Giorgio, Pivetta Luciano Stelvio,
 Pizzolitto Enrico jai Sferruggia Mariano, ejpqorxpotälemoi
 O apoä sgm 1g Moelbqiäot 1996 rtmsaniodosgheiäy pqo- apoä soty Antonio Pili, dijgcoäqo Pordenone, jai Anselmo
 ruetäcxm digtähtme apoä so Lóqsio 1991, le som bahloä A 4, Barone jai Giancarlo Pezzano, dijgcoäqoty Qxälgy, le
 sgm apoä apoäwexy leceähoty jai rpotdaioäsgsay rglamsijgä amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2
 lomóda diaveiqirsijgäy tporsgqiänexy (management support rue du Fort Rheinsheim, órjgram rsiy 2 Dejelbqiäot 1997,
 unit) sot Joimotä Jeämsqot Eqetmxäm rsgm Ispra. Pqim apoä sg emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 lesóhergä sot rsg heärg atsgä, o soäse pqoørsólemoäy sot sot pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 tporveähgje oäsi g lesóherg atsgä ha eäpqepe ma eävei xy apo-
 seäkerla sgm pqoacxcgä sot rso bahloä A 3. Rsgm pqaclasi-
 joäsgsa oälxy, rsg rtmeäveia, sot aqmgähgjam sgm pqoacxcgä Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 atsgä. Rso engäy, o pqoruetäcxm bókkei jasó sgy lg sgqgärexy
 sgy tporveärexy peqiä pqoacxcgäy sot eäsoty 1991, jasó sgy
 rtmevifoleämgy pqajsijgäy sgy lg pqoacxcgäy apoä so 1991 eäxy Ç xy jtäqio aiäsgla, ma ajtqxärei sgm apoäuarg C(97) 2735
 so 1996, jahxäy jai jasó sgy lg pqoacxcgäy jasó so eäsoy sekijoä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 1996, amadqolijó apoä sgm 1g Moelbqiäot 1995. 30gäy Iotkiäot 1997,
 Pqoy so rjopoä atsoä epijakeiäsai soäro sgm aqvgä sgy apaco- Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm iädia apoäuarg rso leäsqo
 qetärexy sxm diajqiärexm jai sgm aqvgä sgy iärgy lesaveiqiä- pot epibókkei (óqhqo 5) rsgm Isakiäa sgm tpovqeäx-
 rexy oäro jai so jahgäjom aqxcgäy sgy jahgäy eämamsi sot pqo- rg amafgsgärexy sxm voqgcgheirxäm emirvtärexm (apoä
 ruetäcomsoy, dedoleämot oäsi o pqoruetäcxm eiäve sgm aniäxrg 1gy Iotkiäot 1990) emsoäjxy apoä sgy gleqolgmiäay jasa-
 ma dioqirheiä re heärg A 3 oäpxy oi ókkoi diethtmseäy sgy dioi- bokgäy soty,
 jgärexy sot Joimotä Jeämsqot Eqetmxäm. So aiäsgla apofglixä-
 rexy rsgqiäfei o pqoruetäcxm rso oäsi g rtcjejqileämg diadi-
 jariäa cia sgm pqoacxcgä tpakkgäkxm rso bahloä A 3, so eäsoy Ç re jóhe peqiäpsxrg, ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm
 1996, diengävhg jasó seäsoio sqoäpo xärse molijxäy ma eiämai Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó eänoda.
 ajtqxärilg. Dgkadgä, otäse oi ejheäreiy sot pqoruetäcomsoy
 rtmsóvhgjam ecjaiäqxy otäse oi rtäcvqomey ejheäreiy tpo-
 bkgähgjam jasó sg diadijariäa epikocgäy. Am g diadijariäa Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 eiäve dienavheiä oqhxäy, o pqoruetäcxm ha eiäve pqoavheiä, ama-
 dqolijxäy apoä sgm 1g Moelbqiäot 1995, re liäa jemxheiära
 koäcx rtmsaniodosgärexy heärg A 3. Rsgm peqiäpsxrg atsgä o Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqel-
 pqoruetäcxm ha eiäve eqcarheiä, pqim apoä sg rtmsaniodoäsgrgä ueqgä le ejeiäma pot pqoebkgähgram rsgm tpoäherg S-288/97,
 sot, eäma okoäjkgqo eäsoy rsg heärg atsgä. Epoleämxy, eävei Peqiueäqeia Friuli-Venezia Giulia jasó Episqopgäy (1).
 aniäxrg ma amsilesxpirheiä xy am g jahgäy eiäve


text:
ejpkgqxärei
 oqhxäy sgm tpovqeäxrgä sgy. Atsoä rglaiämei sgm apojasórsarg
 sgy tkijgäy fgliäay le sgm jóktwg sgy diauoqóy lesantä sgy (1) Dem eävei ajoälg dglorietheiä rsgm Epiärglg Eugleqiäda.
 lirhodoriäay sot bahlotä A 4 jai atsgäy sot bahlotä A 3,
 jahxäy jai amsiärsoivgy paqovgäy cia jóktwg rso pkaiärio sxm
 rtmsaniodosijxäm apodovxäm.
 Pqorutcgä sgy The Bavarian Lager Company Limited jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 rsiy 9 Dejelbqiäot 1997
 Acxcgä sxm Alzetta Mauro j.kp. jasó Episqopgäy sxm Etqx- (Tpoäherg T-309/97)
 paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 2 Dejelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-298/97) (98/C 55/55)
 (98/C 55/54)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 G The Bavarian Lager Company Limited, ejpqorxpotälemg
 apoä som Stephen Hornsby, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco
 Oi Alzetta Mauro, Antonini Maria Luisa, Avon Maria Angela, som dijgcoäqo AndreÂ Marc, 56-58 rue Charles Martel, órjgre
 Avon Pietro, Biasotto Marzio, Bianchin Roberto, Bagatin rsiy 9 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Venanzio, Bit Leo, Bortulus Giuseppe, Bortolussi Urbano, Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm
 Brovedani Francesco, Bot Roberto, Carcione Leone, Casa- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 9ης Νοεμβρίου 2010 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG κατά «Österreich» -Zeitungsverlag GmbH
 (Υπόθεση C-540/08) (1)
 (Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές - Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία προβλέπει την καταρχήν απαγόρευση των εμπορικών πρακτικών που εξαρτούν την προσφορά δώρων στους καταναλωτές από την αγορά αγαθών ή υπηρεσιών)
 2011/C 13/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG
 κατά
 «Österreich» -Zeitungsverlag GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof (Αυστρία) — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, και του άρθρου 5, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 149, σ. 22) — Εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει στους εκδότες περιοδικών εντύπων την προαναγγελία, προσφορά ή παροχή χωρίς αντάλλαγμα στους καταναλωτές βραβείων μαζί με περιοδική έκδοση καθώς και την προσφορά τέτοιου βραβείου σε συσχετισμό με την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο παραπλανητικός ή επιθετικός χαρακτήρας της επίμαχης εμπορικής πρακτικής — Ρύθμιση η οποία δεν έχει ως μόνο σκοπό την προστασία των καταναλωτών αλλά και τη διαφύλαξη της πολυφωνίας του Τύπου και την προστασία των ασθενέστερων ανταγωνιστών — Έννοια του όρου αθέμιτη εμπορική πρακτική
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική διάταξη, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία θεσπίζει γενική απαγόρευση των πωλήσεων με προσφορά δώρων και η οποία δεν αποβλέπει μόνο στην προστασία των καταναλωτών, αλλά επιδιώκει και άλλους σκοπούς.
 2)
 Η δυνατότητα συμμετοχής, υπό την προϋπόθεση της αγοράς μιας εφημερίδας, σε παίγνιο με βραβεία δεν συνιστά αθέμιτη εμπορική πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/29 για τον λόγο και μόνον ότι η δυνατότητα αυτή συμμετοχής σε παίγνιο αποτελεί, τουλάχιστον για μέρος των ενδιαφερόμενων καταναλωτών, το αποφασιστικό κίνητρο για να αγοράσουν την ως άνω εφημερίδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2010 — Fahas κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-49/07) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα στο πλαίσιο της καταπολεμήσεως της τρομοκρατίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας - Αιτιολογία - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2011/C 30/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Sofiane Fahas (Mielkendorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Zillmer, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Bishop, E. Finnegan και S. Marquardt, στη συνέχεια M. Bishop, J.-P. Hix και E. Finnegan)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: I. Bruni, επικουρούμενη από τον G. Albenzio, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Αφενός, μερική ακύρωση της αποφάσεως 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της αποφάσεως 2007/868/ΕΚ (ΕΕ L 188, σ. 21), στο μέτρο που αυτή αφορά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα (στο εξής: προσφεύγων), καθώς και να υποχρεωθεί το Συμβούλιο να μην περιλαμβάνει πλέον το όνομα του προσφεύγοντος στις μελλοντικές αποφάσεις του ελλείψει αμετάκλητης δικαστικής αποφάσεως και, αφετέρου, να καταβληθεί στον προσφεύγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο S. Fahas φέρει, πλην των δικών του εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/5
 ορισμε ́να καθεστω ́τα κοινοτικω ́ν ενισχυ ́σεων (EE L 391, σ. 36), το προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13,
 ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ
 D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́) του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των
 και Η. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους
 γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49),
 1) Τα ́αρθρα 3, παρα ́γραφος 1, και 9 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón
 3508/92 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Νοεμβρι ́ου 1992, για (εισηγητη ́), προ ́εδρο του πρω ́του τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του
 τη θε ́σπιση ενο ́ς ολοκληρωμε ́νου συστη ́ματος διαχει ́ρισης πε ́μπτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm και
 και ελε ́γχου σχετικα ́ με ορισμε ́να καθεστω ́ τα κοινοτικω ́ν M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμμα-
 ενισχυ ́σεων, σε συνδυασμο ́ με τις γενικε ́ς αρχε ́ς του κοινοτι- τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 κου ́ δικαι ́ου, επιτρε ́πουν στις αρμο ́διες αρχε ́ς, κατο ́πιν σταθ- 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 μι ́σεως των αντι ́στοιχων συμφερο ́ντων των οικει ́ων προ-
 σω ́ πων, να κοινοποιου ́ν δεδομε ́να σχετικα ́ με τις πραγματο- Το ́αρθρο 13, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της ́εκτης οδηγι ́ας
 ποιηθει ́σες κατα ́ τα προηγου ́μενα ́ετη αροτραι ́ες καλλιε ́ρ- 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́
 γειες, τα οποι ́α παρασχε ́θηκαν απο ́ ́η για λογαριασμο ́ προη- εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ν
 γου ́μενου αιτου ́ντος την καταβολη ́ πληρωμω ́ ν δυνα ́μει του με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου
 καθεστω ́ τος πληρωμω ́ ν για αρο ́σιμες εκτα ́σεις, σε νε ́ο προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, ́εχει την
 κα ́τοχο γεωργικη ́ς εκμεταλλευ ́σεως ο οποι ́ος χρεια ́ζεται τα ́εννοια ́οτι δεν εμπι ́πτουν στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της διατα ́ξεως
 δεδομε ́να αυτα ́ για να μπορε ́σει να ζητη ́σει την καταβολη


text:
́ αυτη ́ς οι ιατρικε ́ς υπηρεσι ́ες που συνι ́στανται ́οχι στην περι ́θαλψη
 τε ́τοιων πληρωμω ́ ν αναφερο ́μενων στις ́διες
 ι εκτα ́σεις και ανθρω ́ πων, με δια ́γνωση και θεραπει ́α ασθε ́νειας ́η κα ́θε ́αλλης
 ο οποι ́ος δεν μπορει ́ να τα αποκτη ́σει με διαφορετικο ́ τρο ́πο. ανωμαλι ́ας της υγει ́ας, αλλα ́ στην απο ́δειξη, με ́σω βιολογικω ́ν
 2) Σε περι ́πτωση αρνη ́σεως κοινοποιη ́σεως των αιτου ́μενων αναλυ ́σεων, της γενετικη ́ς συγγε ́νειας ατο ́μων. Το γεγονο ́ς ́οτι ο
 πληροφοριω ́ ν, η αρμο ́δια αρχη ́ δεν μπορει ́ να επιβα ́λει ενεργω ́ ν ως πραγματογνω ́ μονας ιατρο ́ς διορι ́στηκε απο ́ δικαστη ́-
 κυρω ́ σεις στον αιτου ́ντα, δυνα ́μει του ́αρθρου 9 του κανο- ριο δεν ασκει ́ συναφω ́ ς επιρροη ́.
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπη ́ς, της
 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς (1) EE C 397 της 19.12.1998.
 του ολοκληρωμε ́νου συστη ́ματος διαχει ́ρισης και ελε ́γχου
 σχετικα ́ με ορισμε ́να καθεστω ́ τα κοινοτικω ́ ν ενισχυ ́σεων,
 βασιζο ́μενη στις πληροφορι ́ες τις οποι ́ες δεν του κοινοποι ́ησε
 κατο ́πιν της αιτη ́σεως.
 (1) EE C 397 της 19.12.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση C-16/99 (αι ́τηση του Cour administrative για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Ministre de la Santé
 στην υπο ́θεση C-384/98 (αι ́τηση του Landesgericht κατα ́ Jeff Erpelding (1)
 St. Pölten για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως) D.
 κατα ́ W. (1)
 («Οδηγι ́α 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου — Ερμηνει ́α των
 («'Εκτη οδηγι ́α ΦΠΑ — Απαλλαγη ́ των παροχω ́ ν ιατρικη ́ς α ́ ρθρων 10 και 19 — Χρη ́ση του τι ́τλου ιατρικη ́ς ειδικο ́τη-
 περιθα ́ λψεως στο πλαι ́σιο της ασκη ́σεως ιατρικω ́ ν και τας στο κρα ́ τος με ́λος υποδοχη ́ς απο ́ ιατρο ́ που ́εχει αποκτη ́-
 παραϊατρικω ́ ν επαγγελμα ́των — Παροχη ́ απο ́ περιλαμβα- σει, σε α ́ λλο κρα ́ τος με ́λος, τι ́τλο ο οποι ́ος δεν περιλαμβα ́νε-
 νο ́μενο στον κατα ́λογο δικαστικω ́ ν πραγματογνωμο ́νων ται, ́οσον αφορα ́ το κρα ́τος αυτο ́, στον κατα ́λογο του
 ιατρο ́ γνωμοδοτη ́σεως σχετικα ́ με αναγνω ́ ριση πατρο ́- ́ ρθρου 7 της εν λο ́γω οδηγι ́ας»)
 α
 τητας»)
 (2000/C 335/10)
 (2000/C 335/09)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-384/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 Landesgericht


text:
St. Pölten (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, Στην υπο ́θεση C-16/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Cour
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν administrative (Λουξεμβου ́ργο) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφο- κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ρα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ D. και α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 W., παρισταμε ́νου του: Österreichischer Bundesschatz, η ́εκδοση ρα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Ministre
 ---pagebreak--- C 335/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 de la Santé και Jeff Erpelding, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ
 ως προς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της
 της 5ης Απριλι ́ου 1993, για τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́
 κυκλοφορι ́ας των ιατρω ́ν και της αμοιβαι ́ας αναγνω ́ρισης των État du grand-duché de Luxembourg και Berthe Linster, Aloyse
 διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων τους (ΕΕ L 165, Linster και Yvonne Linster, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους ως προς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón, της 27ης Ιουνι ́ου 1985, για την εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων ορισμε ́-
 P. Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγ- νων σχεδι ́ων δημοσι ́ων και ιδιωτικω ́ν ́εργων στο περιβα ́λλον (EE
 γελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος L 175, σ. 40), ιδι ́ως του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 5, της οδηγι ́ας,
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το καθω ́ς και των α ́ρθρων 177 της Συνθη ́κης και 189 της Συνθη ́κης
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: ΕΚ (νυν α ́ρθρου 249 ΕΚ), ο ́σον αφορα ́ το αποτε ́λεσμα που πρε ́πει
 να θεωρηθει ́ ο ́τι ́εχει η οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο
 1) Ιατρο ́ς που κατε ́χει δι ́πλωμα ειδικου ́ ιατρου ́ αποκτηθε ́ν σε απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho
 ́αλλο κρα ́τος με ́λος, το οποι ́ο ́ομως δεν περιλαμβα ́νεται de Almeida, L. Sevón (εισηγητη ́) και R. Schintgen, προε ́δρους
 στον κατα ́λογο των ειδικοτη ́των του ́αρθρου 7 της οδηγι ́ας τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, P. Jann,
 93/16/ΕΚ του Συμβουλι


text:
́ου, της 5ης Απριλι ́ου 1993, για H. Ragnemalm, M. Wathelet, Β. Σκουρη ́ και F. Macken,
 τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των ιατρω ́ν δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett,
 και της αμοιβαι ́ας αναγνω ́ ρισης των διπλωμα ́των, πιστοποιη- υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 τικω ́ ν και ́αλλων τι ́τλων τους, δεν μπορει ́ να επικαλεστει ́ απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το ́αρθρο 19 της οδηγι ́ας αυτη ́ς για να φε ́ρει τον επαγγελμα-
 τικο ́ τι ́τλο του ειδικου ́ ιατρου ́ που αντιστοιχει ́ στο κρα ́τος
 υποδοχη ́ς. 1) 'Οταν εθνικο ́ δικαστη ́ριο καλει ́ται να εξετα ́σει τη νομιμο ́τητα
 διαδικασι ́ας απαλλοτριω ́ σεως, λο ́γω δημοσι ́ας ωφελει ́ας,
 2) Το ́αρθρο 10, παρα ́γραφος 1, πρω ́ τη φρα ́ση, της οδηγι ́ας ακινη ́των ανηκο ́ντων σε ιδιω ́ τη, στο πλαι ́σιο διανοι ́ξεως
 93/16 πρε ́πει να ερμηνευθει ́ως αφορω ́ ν μο ́νον το δικαι ́ωμα, αυτοκινητοδρο ́μου, μπορει ́ να ελε ́γξει αν ο εθνικο ́ς νομοθε ́-
 για τους εμπι ́πτοντες στο συ ́στημα αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως της τη ́ρησε τα ́ορια του περιθωρι ́ου εκτιμη ́σεως που χαρα ́σ-
 των διπλωμα ́των που θεσπι ́ζει η οδηγι ́α αυτη ́, να χρησιμο- σει η οδηγι ́α 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 ποιου ́ν τον τι ́τλο εκπαιδευ ́σεω ́ ς τους και, ενδεχομε ́νως, τη 27ης Ιουνι ́ου 1985, για την εκτι ́μηση των επιπτω ́ σεων
 συ ́ντμηση ́ του στη γλω ́ σσα του κρα ́τους με ́λους καταγωγη ́ς ορισμε ́νων σχεδι ́ων δημοσι ́ων και ιδιωτικω ́ ν ́εργων στο
 ́η προελευ ́σεως, χωρι ́ς παρ' ́ολ' αυτα ́ να θι ́γεται η δυνατο ́- περιβα ́λλον, ιδι ́ως ́οταν δεν πραγματοποιη ́θηκε η προηγου ́-
 τητα του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς να επιτρε ́πει τη χρη ́ση μενη εκτι ́μηση των επιπτω ́ σεων του σχεδι ́ου στο περιβα ́λλον,
 επι ́ του εδα ́φους του του τι ́τλου της εκπαιδευ ́σεως ́η ́οταν οι πληροφορι ́ες που συνελε ́γησαν δυνα ́μει του
 αντιστοι ́χου τι ́τλου σε γλω ́ σσα διαφορετικη ́ απο ́ τη γλω ́ σσα ́αρθρου 5 δεν τε ́θηκαν στη δια ́θεση του κοινου ́ και ́οταν
 του κρα ́τους με ́λους καταγωγη ́ς ́η προελευ ́σεως. οι ενδιαφερο ́μενοι δεν ει ́χαν τη δυνατο ́τητα να εκφρα ́σουν
 την ́αποψη ́ τους πριν αρχι ́σει η πραγματοποι ́ηση του σχε-
 (1) EE C 71 της 13.3.1999. δι ́ου, παρα ́ τις διατα ́ξεις του ́αρθρου 6, παρα ́γραφος 2,
 της οδηγι ́ας 85/337.
 2) Χρη ́ζουν αυτοτελου ́ς ερμηνει ́ας οι ́εννοιες της ειδικη ́ς εθνι-
 κη ́ς νομοθετικη ́ς πρα ́ξεως και του σχεδι ́ου, που χρησιμο-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ποιου ́νται στο ́αρθρο 1, παρα ́γραφος 5, της οδηγι ́ας
 85/337.
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου


text:
2000
 3) Το ́αρθρο 1, παρα ́γραφος 5, της οδηγι ́ας 85/337 ́εχει την
 στην υπο ́θεση C-287/98 (αι ́τηση του Tribunal ́εννοια ́οτι αποτελει ́ ειδικη ́ εθνικη ́ νομοθετικη ́ πρα ́ξη υπο ́
 d’arrondissement de Luxembourg για την ́εκδοση προδι- την ́εννοια της διατα ́ξεως αυτη ́ς ́ενας κανο ́νας που θεσπι ́ζεται
 καστικη ́ς αποφα ́σεως): État du grand-duché de Luxembourg απο ́ Κοινοβου ́λιο μετα ́ απο ́ σχετικη ́ δημο ́σια συζη ́τηση
 κατα ́ Berthe Linster, Aloyse Linster και Yvonne Linster (1) ενω ́ πιο ́ν του, ́οταν η νομοθετικη ́ διαδικασι ́α κατε ́στησε
 δυνατη ́ την επι ́τευξη των επιδιωκο ́μενων με την οδηγι ́α
 («Περιβα ́ λλον — Οδηγι ́α 85/337/ΕΟΚ — Εκτι ́μηση των σκοπω ́ ν, περιλαμβανομε ́νου του σκοπου ́ της παροχη ́ς πλη-
 επιπτω ́ σεων ορισμε ́νων δημο ́σιων η ́ ιδιωτικω ́ ν σχεδι ́ων ροφοριω ́ ν, και ́οταν οι πληροφορι ́ες που διε ́θετε το Κοινο-
 ́εργων — Ειδικη ́ εθνικη ́ νομοθετικη ́ πρα ́ξη — Αποτε ́λεσμα βου ́λιο κατα ́ τον χρο ́νο της λεπτομερου ́ς εγκρι ́σεως του
 της οδηγι ́ας») σχεδι ́ου ́ηταν ανα ́λογες προς εκει ́νες οι οποι ́ες ́επρεπε να
 δοθου ́ν στην αρμο ́δια αρχη ́ στο πλαι ́σιο μιας συνη ́θους
 (2000/C 335/11) διαδικασι ́ας εγκρι ́σεως ενο ́ς τε ́τοιου σχεδι ́ου.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-287/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal
 d’arrondissement de Luxembourg (Λουξεμβου ́ργο) προς το


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/74
 Προσφυγή της 19ης Ιουνίου 2008 — Avogadri κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-58/08)
 (2008/C 209/137)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Chiara Avogadri (Βρυξέλλες, Βέλγιο) κ.λπ. (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων που καθορίζουν τους όρους προσλήψεως των προσφευγόντων ως συμβασιούχων ή εκτάκτων υπαλλήλων, καθόσον η διάρκεια της συμβάσεώς τους ή της παρατάσεώς της περιορίζεται σε ορισμένο χρόνο.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις που καθορίζουν τους όρους προσλήψεως των προσφευγόντων, καθόσον η διάρκεια της συμβάσεώς τους ή της παρατάσεώς της περιορίζεται σε ορισμένο χρόνο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — Dennekamp κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-115/13) (1)
 ([Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με την υπαγωγή ορισμένων μελών του Κοινοβουλίου στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου - Άρθρο 8, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 - Διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Προϋποθέσεις σχετικά με την αναγκαιότητα της διαβιβάσεως των δεδομένων και με τον κίνδυνο προσβολής των εννόμων συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων])
 (2015/C 302/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gert-Jan Dennekamp (Giethoorn, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: O. Brouwer, T. Oeyen και E. Raedts, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: N. Lorenz και N. Görlitz)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του προσφεύγοντος: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: H. Leppo)· Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Falk, C. Meyer-Seitz, S. Johannesson και U. Persson, στη συνέχεια A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, E. Karlsson, L. Swedenborg, C. Hagerman και F. Sjövall)· και Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ) (εκπρόσωποι: A. Buchta και U. Kallenberger)
 Αντικείμενο
 Αίτημα για την ακύρωση της αποφάσεως A (2012) 13180 του Κοινοβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2012, περί αρνήσεως παροχής στον προσφεύγοντα προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την υπαγωγή ορισμένων μελών του Κοινοβουλίου στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως ως προς το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως A (2012) 13180 του Κοινοβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2012, περί αρνήσεως χορηγήσεως στον Gert-Jan Dennekamp προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την υπαγωγή ορισμένων μελών του Κοινοβουλίου στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα, κατά το μέρος που η άρνηση αυτή αφορά την πρόσβαση στα ονόματα των 65 μελών του Κοινοβουλίου τα οποία υπήρξαν προσφεύγοντες στις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκε η διάταξη της 15ης Δεκεμβρίου 2010, Albertini κ.λπ. και Donnelly κατά Κοινοβουλίου (T-219/09 και T-326/09, Συλλογή, EU:T:2010:519), και η απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2011, Purvis κατά Κοινοβουλίου (T-439/09, Συλλογή, EU:T:2011:600).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση A (2012) 13180, κατά το μέρος που η περιλαμβανόμενη σε αυτήν άρνηση αφορά την πρόσβαση στα ονόματα των υπαγόμενων στο συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα του Κοινοβουλίου μελών τα οποία, ως μετέχοντα στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου, έλαβαν πράγματι μέρος στις σχετικές με το εν λόγω συμπληρωματικό συνταξιοδοτικό σύστημα ψηφοφορίες που διενεργήθηκαν στις 24 Απριλίου 2007, στις 22 Απριλίου 2008 και στις 10 Μαΐου 2012.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδά του και στα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων του G.-J. Dennekamp.
 5)
 Ο G.-J. Dennekamp φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων του.
 6)
 Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ), η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 114 της 20.4.2013.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 17 Ιουνίου 2011 — Maria Laura Altavista κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 (Υπόθεση C-303/11)
 2011/C 252/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Maria Laura Altavista
 Αναιρεσίβλητη: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Απαγορεύει η διάταξη της ρήτρας 4, παράγραφος 4, του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ (1), σύμφωνα με την οποία «Η απαιτούμενη περίοδος προϋπηρεσίας σε σχέση με ιδιαίτερες συνθήκες απασχόλησης θα είναι η ίδια για τους εργαζομένους ορισμένου χρόνου όπως και για τους εργαζομένους αορίστου χρόνου εκτός από την περίπτωση που δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους διαφορετική διάρκεια της περιόδου προϋπηρεσίας», σε συνδυασμό με τη ρήτρα 5, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της ΕΕ, το οποίο έχει κρίνει νόμιμη ιταλική ρύθμιση η οποία απαγορεύει, όσον αφορά την απασχόληση στο Δημόσιο, τη μετατροπή συμβάσεως ορισμένου χρόνου σε σύμβαση αορίστου χρόνου, την εθνική ρύθμιση περί μονιμοποιήσεως του έκτακτου προσωπικού (άρθρο 1, παράγραφος 519, ν. 296/2006) με την οποία επιτρέπεται η άμεση πρόσληψη με σύμβαση αορίστου χρόνου των εργαζομένων που είχαν προσληφθεί με σύμβαση ορισμένου χρόνου, κατά παρέκκλιση του κανόνα του δημόσιου διαγωνισμού, αλλά μηδενίζοντας την προϋπηρεσία που συμπληρώθηκε κατά την περίοδο απασχολήσεως με σύμβαση ορισμένου χρόνου, ή συνιστά η απώλεια της προϋπηρεσίας την οποία προβλέπει ο εθνικός νομοθέτης παρέκκλιση δικαιολογούμενη «από αντικειμενικούς λόγους», και συγκεκριμένα από την απαίτηση να αποφευχθεί το ενδεχόμενο η τοποθέτηση του έκτακτου προσωπικού σε οργανικές θέσεις να αποβεί εις βάρος των υπαλλήλων που υπηρετούν ήδη σε οργανικές θέσεις, όπως θα συνέβαινε αν οι έκτακτοι διατηρούσαν την προϋπηρεσία τους;
 β)
 Απαγορεύει η διάταξη της ρήτρας 4, παράγραφος 4, του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, σύμφωνα με την οποία «Η απαιτούμενη περίοδος προϋπηρεσίας σε σχέση με ιδιαίτερες συνθήκες απασχόλησης θα είναι η ίδια για τους εργαζομένους ορισμένου χρόνου όπως και για τους εργαζομένους αορίστου χρόνου εκτός από την περίπτωση που δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους διαφορετική διάρκεια της περιόδου προϋπηρεσίας», σε συνδυασμό με τη ρήτρα 5, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της ΕΕ, το οποίο έχει κρίνει νόμιμη ιταλική ρύθμιση η οποία απαγορεύει, όσον αφορά την απασχόληση στο Δημόσιο, τη μετατροπή συμβάσεως ορισμένου χρόνου σε σύμβαση αορίστου χρόνου, εθνική ρύθμιση η οποία, μολονότι προσμετράται η προϋπηρεσία που συγκεντρώνεται εφόσον ισχύει η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, επιβάλλει τη λύση της συμβάσεως ορισμένου χρόνου και τη σύναψη νέας συμβάσεως αορίστου χρόνου, διαφορετικής από την προηγούμενη, χωρίς διατήρηση της προϋπηρεσίας (άρθρο 1, παράγραφος 519, ν. 296/2006);
 (1) ΕΕ L 175, σ. 43.


text:
10. 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 142/11
 στις 10 Μαρτίου 1997, το Amt der Tiroler Landesregierung έγκυρες νομοθετικές πράξεις: η άποψη αυτή προβλήθηκε
 (Landesvergabeamt), στο πλαίσιο της διαδικασίας προ ήδη με την αγωγή με τον χαρακτηρισμό «Sonderopfer».
 σφυγής των Josef Köllensperger Gesellschaft mbH & Co KG Πάντως, τα όσα εκτίθενται στο υπόμνημα απαντήσεως
 και Atzwanger AG κατά Gemeindeverband Bezirkskranken δεν συνιστούν νέο λόγο, αλλά εν πάση περιπτώσει νέο
 haus Schwaz, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το επιχείρημα. H ευθύνη από έγκυρη νομοθετική πράξη
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των στηρίζεται στο ίδιο θεμέλιο με την ευθύνη από παράνομη
 εξής ερωτημάτων: νομοθετική πράξη , ήτοι το άρθρο 215 παράγραφος 2 της
 συνθήκης. Επίσης, o νόμιμος σκοπός της προστασίας της
 α) Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβου ενάγουσας — επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω νομοθετι
 λίου , της 21ης Δεκεμβρίου 1989 ('), την έννοια ότι το κής πράξεως της Κοινότητας — είναι ίδιος και απαράλ
 Landesvergabeamt (υπηρεσία αναθέσεως δημοσίων έρ λακτος. Tέλος, εξακολουθεί να είναι ίδια η νομική βάση . H
 γων) του Τυρόλου , το οποίο ιδρύθηκε με τον νόμο του ratio της ευθύνης από έγκυρη νομοθετική πράξη είναι
 ομοσπόνδου κράτους του Τυρόλου της 6ης Ιουνίου 1994 κατά βάση η ίδια με τη ratio της ευθύνης από παράνομη
 περί της διαδικασίας συνάψεως δημοσίων συμβάσεων νομοθετική πράξη («Sonderopfer», «égalité devant les
 (Tiroler Vergabegesetz, στο εξής: TVerG), Landesgesetz charges publiques»),
 blatt für Tirol 87/1994, συνιστά υπεύθυνη για τη διαδικα
 σία προσφυγής αρχή , υπό την έννοια του άρθρου 2 — Παράβαση του κοινοτικού δικαίου με την απόρριψη των
 παράγραφος 8 της οδηγίας, και λόγων που στηρίζονται στην παραβίαση των δικαιωμά
 των άμυνας, της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσε
 β) εξασφαλίζεται, με τον νόμο της 6ης Ιουλίου 1994 περί της ων, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης
 συνάψεως δημοσίων συμβάσεων (Tiroler Vergabege εμπιστοσύνης, της αρχής της ελεύθερης ασκήσεως επαγ
 setz), LGB1 87/1994, η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο γελματικής δραστηριότητας και της απαγορεύσεως μετα
 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης βιβάσεως νομοθετικών εξουσιών. Ιδίως το Πρωτοδικείο,
 Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κατά την εφαρμογή της αρχής της απαγορεύσεως των
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων και της εφαρ δυσμενών διακρίσεων καθώς και σε σχέση με την ελευθε
 μογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της ρία ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας, αρνήθη
 σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημο κε να λάβει υπόψη του τα προς τούτο προβληθέντα
 σίων έργων, όσον αφορά τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 πραγματικά περιστατικά, δηλαδή αρνήθηκε να εκτιμήσει
 διαδικασίες προσφυγής: τις συγκεκριμένες μεμονωμένες συνέπειες του κανονισμού
 στη συγκεκριμένη ατομική περίπτωση της ενάγουσας. Αν
 (') ΕΕ αριθ . L 395 της 30. 12 . 1989, σ. 33 . η εκτίμηση αυτή ήταν ορθή , τότε ουδέποτε θα γινόταν εκ
 των προτέρων συγκεκριμένη ατομική εξέταση των θεμε
 λιωδών δικαιωμάτων (συμπεριλαμβανομένης της απαγο
 ρεύσεως των δυσμενών διακρίσεων), την οποία πάντοτε
 ζητούσε η ενάγουσα, οπότε πάντοτε και εκ των προτέρων
 Αίτηση αναιρέσεως της Atlanta AG κατά της αποφασεως θα αποκλειόταν η εξέταση του αν η εφαρμογή της
 του


text:
τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών επίδικης ρυθμίσεως (εν προκειμένω : τίτλος IV του κανο
 Κοινοτήτων, της 11ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση νισμού ) στη συγκεκριμένη ατομική περίπτωση , στην
 T-521/93, Atlanta AG κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, οποία εμπλέκεται ιδιώτης, συνιστά προσβολή των θεμε
 υποστηριζόμενων από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, λιωδών δικαιωμάτων. Επομένως, θα ήταν νοητό ότι
 που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου 1997 προσβάλλονται συγκεκριμένα ατομικά θεμελιώδη δικαι
 ώματα της ενάγουσας με την εφαρμογή ρυθμίσεως της
 (Υπόθεση C-104/97 Ρ) Κοινότητας, ενώ δεν υπάρχει καμία διαδικασία στα
 (97/0 142/23) πλαίσια της οποίας μπορεί να προβληθεί αυτή η προσβο
 λή .
 H Atlanta AG, εκπροσωπούμενη απο τους Dr. Erik A.
 Undritz και Dr. Gerrit Schohe, του δικηγορικού γραφείου του (') ΕΕ αριθ. C 40 της 8. 2. 1997, σ. 15 .
 Αμβούργου Feddersen Laule Scherzberg & Ohle Hansen
 Ewerwahn, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Marc Baden, 34 B , rue Phillippe , L-2340, άσκησε στις 10 Μαρ
 τίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 τήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 11ης υπέβαλε η Pretura di Trento — Sezione per le controversie di
 Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Τ-521/93 , Atlanta AG κ.λπ. lavoro — με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 στην υπόθεση
 Leonardo Gulli κατά Ente Poste Italiane
 κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, υποστηριζομένων από τη
 Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο . (Υπόθεση C-105/97)
 (97/0 142/24)
 H αναιρεσείουσα ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως του
 Πρωτοδικείου ('). Με διαταξη της 7ης Μαρτίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα στις 13 Μαρτίου 1997 , η Pretura di Trento — Sezione per le
 controversie di lavoro, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ
 — Δικονομικώς εσφαλμένη (σύμφωνα με τα άρθρα 42 Leonardo Gulli και Ente Poste Italiane, που εκκρεμεί ενώπιον
 παράγραφος 2 και 48 παράγραφος 2 του κανονισμού της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 διαδικασίας) απόρριψη της απόψεως περί ευθύνης από αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 142/12 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 α) Εμπίπτει στην έννοια των «ενισχύσεων που χορηγούνται Συμβουλίου , της 25ης Ιουλίου 1991 , σχετικά με τη
 υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη μέλη ή με σύνδεση των υπερπόντιων χωρών και εδαφών με την
 κρατικούς πόρους» μια διάταξη νόμου που εξαιρεί Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (2), καθόσον αφο
 συγκεκριμενό δημόσιο οικονομικό οργανισμό της γενικής ρούν τις αναφερόμενες στο ερώτημα 1 A εισαγωγές;
 ρυθμίσεως που διέπει τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήμα
 χρόνου ; τα 1Α και 1Β :
 β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα α),
 έπρεπε μια τέτοιου είδους ενίσχυση να υποβληθεί στη 2. Πρέπει το άρθρο 23 της προαναφερθείσας οδηγίας να
 διαδικασία προληπτικού ελέγχου του άρθρου 93 παρά θεωρηθεί ότι έχει την έννοια ότι εθνικές διατάξεις θε
 γραφος 3 της συνθήκης; σπισθείσες κατ' εφαρμογήν του άρθρου αυτού μπορούν
 να λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή τους σε
 γ) Εάν η προαναφερθείσα διαδικασία δεν


text:
ακολουθήθηκε , εισαγωγές όπως οι αναφερόμενες στο ερώτημα 1Α
 μπορεί η απαγόρευση τέτοιου είδους ενισχύσεως να μόνον:
 θεωρηθεί απευθείας εφαρμοστέα στην έννομη τάξη του — αφότου το σύστημα που προβλέπεται για το ενδο
 ιταλικού κράτους; κοινοτικό εμπόριο των οικείων προϊόντων, προς το
 δ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα γ), οποίο πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοδύναμο , κατά
 χωρεί επίκληση μιας τέτοιας απαγορεύσεως στο πλαίσιο το άρθρο 22 της ίδιας οδηγίας, το σύστημα τρίτων
 διαφοράς μεταξύ του δημοσίου οικονομικού οργανισμού χαβρών, έχει αρχίσει να ισχύει πλήρως, και
 και ενός προσώπου που βάλλει κατά του γεγονότος ότι — αφόρου έχει εκδοθεί νομοτύπως απόφαση περί ανα
 δεν εφαρμόστηκε στην περίπτωσή του το γενικό νομοθε γραφής της οικείας χώρας στον πρώτο από τους
 τικό καθεστώς που διέπει τις συμβάσεις εργασίας ορι καταλόγους που αναφέρονται στο άρθρο 23 παρά
 σμένου χρόνου , ώστε να επιτύχει τη μετατροπή της γραφος 3 καθώς και περί του καταλόγου των
 εργασιακής του σχέσεως σε σχέση αορίστου χρόνου ή/και εγκαταστάσεων που έχουν εγκριθεί στη χώρα
 αποκατάσταση της ζημίας του ; αυτή ;
 3. Είναι έγκυρη η απόφαση 94/70/ΕΚ (3) της Επιτροπής ,
 της 31ης Ιανουαρίου 1994;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (') ΕΕ αριθ. L 268 της 14. 9. 1992, σ. 1 .
 υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 263 της 19. 9 . 1991 , σ. 1 .
 διάταξη της 15ης Ιανουαρίου 1997 στην υπόθεση 1. Dutch 0 ΕΕ αριθ . L 36 της 8. 2. 1994, σ. 5 .
 Antillian Dairy Industry Inc. 2. Verenigde Douane-Agenten
 BV, παρεμβαίνων διάδικος: οι Ολλανδικές Αντίλλες, κατά
 Rijksdientst voor de keuring van Vee en Ylees
 (Υπόθεση C-106/97) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunal de grande instance de Grasse με
 (97/C 142/25) απόφαση της 19ης Ιουλίου 1996 στην υπόθεση εισαγγελική
 αρχή, Union fédérale des consommateurs «Que Choisir?»,
 Με διάταξη της 15ης Ιανουαρίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Organisation générale des consommateurs, «OR.GE.CO»,
 πολιτικώς ενάγουσες, κατά Max Rombi και SA Arko
 στις 13 Μαρτίου 1997 , το College van Beroep voor het
 pharma
 bedrijfsleven, στο πλαίσιο της διαφοράς 1 . Dutch Antillian
 Dairy Industry Inc. 2. Verenigde Douane-Agenten BV, (Υπόθεση C-107/97)
 παρεμβαίνων διάδικος: οι Ολλανδικές Αντίλλες, κατά Rijks (97/0 142/26)
 dientst voor de keuring van Vee en Vlees, που εκκρεμεί
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα Με απόφαση της 19ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 14 Μαρτίου 1997, το Tribunal de grande instance de
 1Α. Πρέπει οι διατάξεις του κεφαλαίου III της οδηγίας Grasse, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ αφενός εισαγ
 92/46/ΕΟΚ ('), θεωρούμενες ειδικότερα υπό το φως του γελικής αρχής, Union fédérale des consommateurs « Que
 άρθρου 227 , καθώς και των άρθρων 131-136 της συνθή Choisir?», Organisation générale des consommateurs
 κης ΕΚ, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι συνεπάγο «OR.GE.CO», πολιτικώς εναγουσών, και αφετέρου Max
 νται, κατά την έννοια του


text:
άρθρου 189 τρίτο εδάφιο της Rombi και SA Arkopharma που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 συνθήκης ΕΚ, την έκδοση εθνικών εκτελεστικών διατά από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 ξεων οι οποίες έχουν εφαρμογή στις εισαγωγές στην ΕΚ σεως .
 βουτύρου που κατάγεται από τις υπερπόντιες χώρες και
 εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα IV της συνθή Το Tribunal de grande instance de Grasse ζητεί από το
 κης ΕΚ, όπως είναι οι Ολλανδικές Αντίλλες; Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 . . Μπορούν τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την ορθή
 1Α μεταφορά κοινοτικής οδηγίας στο εσωτερικό τους δίκαιο,
 διατηρώντας σε ισχύ , με την εθνική κανονιστική πράξη
 1 .B . Έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του κεφαλαίου III της περί μεταφοράς, προηγούμενα νομοθετήματα που έχουν
 προαναφερθείσας οδηγίας, ειδικότερα ενόψει του άρ θεσπισθεί βάσει καταργηθέντος εθνικού νομοθετήματος
 θρου 132 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και των περί μεταφοράς προηγούμενης καταργηθείσας οδηγίας,
 άρθρων 102 και 103 της αποφάσεως 91/482/ΕΚ του περιοριζόμενα στην επισήμανση με τη νέα κανονιστική


text:
C 261/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26.10.2002
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό-
 σωποι: W. Mölls και Α. Whelan), με αντικείμενο προσφυγή περί
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2001)2931 τελικό,
 της 2ας Οκτωβρίου 2001, για διαδικασία εφαρμογής του
 άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας
 ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/36.756 — Γλυκονικό νάτριο) και
 επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε
 στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της απόφασης αυτής, το
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger,
 Πρόεδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 της 9ης Ιουλίου 2002
 εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση T-127/01, Carlo Ripa di Meana κατά Ευρωπαϊ-
 κού Κοινοβουλίου (1) 1) Καταργείται η δίκη.
 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — Προσωρινό
 συνταξιοδοτικό καθεστώς — Αναστολή πληρωμής —
 Επιβεβαιωτική πράξη — Παραδεκτό) (1 ) EE C 68 της 16.3.2002.
 (2002/C 261/24)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση T-127/01, Carlo Ripa di Meana, πρώην βουλευτής
 της Ιταλίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάτοικος Montecastello
 di Vibio (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους W. της 8ης Αυγούστου 2002
 Viscardini Donà και G. Donà, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (εκπρόσωποι: A. Caiola και G. Ricci), με αντικείμενο αίτηση στην υπόθεση T-155/02 R, VVG International Handels-
 περί ακυρώσεως της από 26 Μαρτίου 2001 αποφάσεως του gesellschaft mbH και λοιποί κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με το οποίο αναστέλλεται η σύνταξη κών Κοινοτήτων
 γήρατος του προσφεύγοντος κατόπιν της εκλογής του στο
 περιφερειακό συμβούλιο της Ουμβρίας (Ιταλία), το Πρωτοδικείο (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κανονισμός (ΕΚ)
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. 560/2002 — Παραδεκτό της προσφυγής στην κύρια δίκη)
 Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε
 στις 9 Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (2002/C 261/26)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 2) Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) EE C 245 της 1.9.2001. Στην υπόθεση T-155/02 R, VVG International Handels-
 gesellschaft mbH, με έδρα το Salzbourg (Αυστρία), VVG
 (International) Ltd, με έδρα το Εuroport Gibraltar (Γιβραλτάρ),
 Metalsivas Metallwarenhandelsgesellschaft mbH, με έδρα τη
 Βιέννη (Αυστρία), εκπροσωπούμενες από τον W. Schuler,
 δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω-
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ποι: G. zur Hausen και B. Eggers), με αντικείμενο αίτηση
 αναστολής εκτελέσεως του κανονισμού (ΕΚ) 560/2002 της
 της 9ης Ιουλίου 2002 Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 2002, για την επιβολή προσωρινών
 μέτρων διασφάλισης κατά των εισαγωγών ορισμένων προϊόντων
 στην υπόθεση T-312/01, Jungbunzlauer AG κατά Επιτροπής χάλυβα (ΕΕ L 85, σ. 1), ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) προσωρινού μέτρου που θα παράσχει τη δυνατότητα στις αιτούσες
 να εισαγάγουν στην Κοινότητα, πέραν της δασμολογικής
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή που κατέστη άνευ ποσοστώσεως και άνευ καταβολής συμπληρωματικών δασμών,
 αντικειμένου — Κατάργηση της δίκης — ∆ιακανονισμός 95 129 τόνους πλατέων προϊόντων θερμής ελάσεως από κράμα
 των εξόδων) χάλυβα τα οποία εμπίπτουν


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Curte de Apel Timișoara (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sergiu Alexandru Micșa κατά Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-573/10) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Εσωτερικοί φόροι - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Φόρος λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενος κατά την πρώτη ταξινόμηση αυτοκινήτων οχημάτων)
 2011/C 311/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curte de Apel Timișoara
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sergiu Alexandru Micșa
 κατά
 Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel Timișoara — Ταξινόμηση μεταχειρισμένων οχημάτων τα οποία είχαν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη — Φόρος λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενος στα αυτοκίνητα οχήματα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους σε κράτος μέλος — Συμβατότητα της εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως προς το άρθρο 110 ΣΛΕΕ — Κύρος της προβλεπόμενης για ορισμένες κατηγορίες οχημάτων απαλλαγής από την καταβολή του φόρου
 Διατακτικό
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απαγορεύει την καθιέρωση από κράτος μέλος φόρου λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενου επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά την πρώτη ταξινόμησή τους στο κράτος μέλος αυτό, αν το φορολογικό αυτό μέτρο έχει διαμορφωθεί κατά τρόπο ώστε να αποτελεί αντικίνητρο για τη θέση σε κυκλοφορία στο εν λόγω κράτος μέλος μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν αγοραστεί σε άλλα κράτη μέλη, αλλά όχι και για τις πωλήσεις μεταχειρισμένων αυτοκινήτων ίδιας παλαιότητας και ίδιου βαθμού φθοράς εντός της εγχώριας αγοράς.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.02.2011.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — H. M. κατά Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)
 (Υπόθεση C-129/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις προμηθειών - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 9 - Έννοια του «οργανισμού δημοσίου δικαίου» - Νοσοκομειακό ίδρυμα συσταθέν ως κερδοσκοπικού χαρακτήρα το συνολικό κεφάλαιο του οποίου ανήκει σε ιδιώτες - Έσοδα προερχόμενα σε ποσοστό άνω του 50 % ή 30 % από πληρωμές από το δημόσιο σύστημα ασφαλίσεως υγείας ως αντιστάθμιση για την παροχή ιατρικών υπηρεσιών - Άρθρο 7, στοιχείο βʹ - Εκτιμώμενη αξία της συμβάσεως - Μη καλυπτόμενο κατώτατο όριο - Βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον - Έλλειψη πληροφοριών - Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Προδήλως απαράδεκτο))
 (2016/C 343/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 H. M.
 κατά
 Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)
 Διατακτικό
 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (διοικητικό δικαστήριο Σόφιας, Βουλγαρία) με απόφαση της 4ης Μαρτίου 2015 είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 171 της 26.5.2015.