text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/17
 — αποδεχόμενη ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας 1. Συνιστά το λιανικό εμπόριο προϊόντων υπηρεσία κατά την
 (ΤΕΕ), η εγγραφή στο οποίο αποτελεί απαραίτητη έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας;
 προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος του
 αρχιτέκτονα στην Ελλάδα, αρνείται συστηματικά την Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 εγγραφή κοινοτικών υπηκόων, κατόχων μη ελληνικών
 διπλωμάτων, τα οποία θα έπρεπε να αναγνωρίζονται 2. Πόσο συγκεκριμένες πρέπει να είναι από απόψεως περιεχομέ-
 δυνάμει της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ ( 1), νου οι υπηρεσίες αυτές ενός εμπόρου λιανικής πωλήσεως,
 προκειμένου να διασφαλίζεται ο προσδιορισμός του αντικει-
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 6, μένου της προστασίας του σήματος, ο οποίος είναι αναγκαίος
 παράγραφος 2, 10, 12, της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία
 αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων α) για τη ρυθμιζόμενη στο άρθρο 2 της οδηγίας λειτουργία
 στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη του σήματος, η οποία συνίσταται στη δυνατότητα
 διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος διακρίσεως των προϊόντων και υπηρεσιών μιας επιχει-
 εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, ρήσεως από τα προϊόντα και τις υπηρεσίες άλλων
 επιχειρήσεων,
 β) να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στη δικαστική
 δαπάνη. β) για την οριοθέτηση του πεδίου προστασίας του σήματος
 σε περίπτωση συγκρούσεως με άλλο σήμα;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 3. Πόσο αυστηρά πρέπει να οριοθετείται η ομοιότητα (άρθρο 4,
 παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 5, παράγραφος 1,
 Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Ελληνική ∆ημοκρατία μη ορθή στοιχείο β', της οδηγίας) μεταξύ των υπηρεσιών αυτών ενός
 μεταφορά της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ στην εσωτερική έννομη τάξη,
 εμπόρου λιανικής πωλήσεως και
 στο μέτρο που η ελληνική ρύθμιση καθιερώνει: α) παράλληλο
 σύστημα αμφισβητήσεως πτυχίων, πιστοποιητικών ή τίτλων πέραν
 του προβλεπομένου από την οδηγία (προσφυγή στη συμβουλευ- α) των άλλων υπηρεσιών που παρέχονται σε συνάρτηση με
 τική επιτροπή για την αρχιτεκτονική) και β) υποχρέωση των τη διάθεση των προϊόντων στο εμπόριο ή
 υπολοίπων κρατών μελών πέραν αυτής την οποία υπέχουν από το
 άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας. β) των προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο από τον
 οικείο έμπορο λιανικής πωλήσεως;
 Περαιτέρω, η Επιτροπή προσάπτει στην καθής μη προσήκουσα
 εφαρμογή της οδηγίαςλόγω κακής διοικητικής πρακτικής εκ μέρους
 του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ). Κατά την προσφεύ-
 γουσα, το ΤΕΕ είτε δεν προβαίνει σε έγκαιρη εξέταση των αιτήσεων
 εγγραφής στα μητρώα του είτε δεν ενημερώνει αιτιολογημένα τους
 αιτούντες σχετικά με την άρνηση εγγραφής τους.
 ( 1) ΕΕ L 223 της 21.8.1985, σ. 15. Αίτηση αναιρέσεως της εταιρίας Europe Chemi-Con
 (Deutschland) GmbH κατά της αποφάσεως του Πρωτοδι-
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές
 τμήμα), της 12ης Σεπτεμβρίου 2002, στην υπόθεση T-89/
 00 (1), Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH κατά Συμ-
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υποστηριζομένου από
 βαλε το Bundespatentgericht με διάταξη της την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που υποβλήθηκε
 15ης Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση PRAKTIKER Bau- στις 21 Νοεμβρίου 2002
 und Heimwerkermärkte AG κατά Deutsches Patent- und
 Markenamt
 (Υπόθεση C-422/02 P)
 (Υπόθεση C-418/02)
 (2003/C 19/31)
 (2003/C 19/30)


text:
Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Η εταιρία Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH, με έδρα τη
 20 Νοεμβρίου 2002, το Bundespatentgericht, στο πλαίσιο της Νυρεμβέργη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους
 διαφοράς μεταξύ PRAKTIKER Bau- und Heimwerkermärkte AG K. Αδαμαντόπουλο, J. J. Gutiérrez Gisbert και J. Branton, με τόπο
 και Deutsches Patent- und Markenamt που εκκρεμεί ενώπιόν επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 του, υποβάλλει στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 21 Νοεμβρίου 2002, αναίρεση
 ακόλουθα ερωτήματα προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 ως προς την ερμηνεία της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του τήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα), της 12ης Σεπτεμβρίου 2002,
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των στην υπόθεση T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland)
 νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 40, της GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υποστηριζο-
 11ης Φεβρουαρίου 1989, σ. 1): μένου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 22 Ιουλίου 2011 — Société Le Crédit Lyonnais κατά Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État
 (Υπόθεση C-388/11)
 2011/C 298/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Société Le Crédit Lyonnais
 Αναιρεσίβλητος: Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν, λαμβανομένων υπόψη των κανόνων περί του εδαφικού πεδίου του φόρου προστιθεμένης αξίας, οι παράγραφοι 2 και 5 του άρθρου 17 και το άρθρο 19 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, της 17ης Μαΐου 1977 (1), την έννοια ότι, για τον υπολογισμό της αναλογίας που καθιερώνουν, η έδρα εταιρίας σε κράτος μέλος πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα έσοδα κάθε υποκαταστήματός της εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος και, αντιστρόφως, τα υποκαταστήματα αυτά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των εσόδων της εταιρίας που εμπίπτουν στο πεδίο του φόρου προστιθεμένης αξίας;
 2)
 Δύναται να δοθεί η ίδια λύση για τα υποκαταστήματα που είναι εγκατεστημένα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως δε όσον αφορά το δικαίωμα εκπτώσεως που προβλέπεται από το στοιχείο α' της παραγράφου 3 του άρθρου 17 και από το στοιχείο γ' της ίδιας παραγράφου, όταν πρόκειται για τραπεζικές και χρηματοοικονομικές πράξεις του άρθρου 13, Β, στοιχείο δ', σημεία 1 έως 5, που πραγματοποιούνται προς όφελος ληπτών εγκατεστημένων εκτός της Κοινότητας;
 3)
 Διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο η απάντηση στα δύο πρώτα ερωτήματα με γνώμονα τις δυνατότητες επιλογής που παρέχει το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 17, ειδικότερα δε όσον αφορά τη δημιουργία χωριστών τομέων δραστηριότητας;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο πρώτα ερωτήματα, αφενός, πρέπει η εφαρμογή της αναλογίας αυτής να περιοριστεί στον υπολογισμό των δικαιωμάτων εκπτώσεως του φόρου προστιθεμένης αξίας που έπληξε τις δαπάνες στις οποίες η έδρα υποβλήθηκε προς όφελος των αλλοδαπών υποκαταστημάτων και, αφετέρου, πρέπει ο συνυπολογισμός των εσόδων που πραγματοποιήθηκαν στην αλλοδαπή να γίνει σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν εφαρμογή στο κράτος του υποκαταστήματος ή στο κράτος της έδρας;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
22.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 369/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001
 της 16ης Οκτωβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-475/99 (αι ́τηση του Oberverwaltungs-
 στην υπο ́θεση C-429/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- gericht Rheinland-Pfalz για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 τη ́των κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) αποφα ́σεως): Firma Ambulanz Glöckner κατα ́ Landkreis
 Südwestpfalz (1)
 («Τηλεπικοινωνι ́ες — Οδηγι ́ες 90/388/ΕΟΚ και 96/19/ΕΚ («'Αρθρα 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, α ́ρθρα 81
 — Φωνητικη ́ τηλεφωνι ́α — Υπηρεσι ́ες επανακλη ́σεως — ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ) — Μεταφορα ́ ασθενω ́ ν με ασθε-
 Portugal Telecom») νοφο ́ρο — Ειδικα ́ η ́ αποκλειστικα ́ δικαιω ́ ματα — Περιο-
 ρισμο ́ς του ανταγωνισμου ́ — Αποστολη ́ γενικου ́ συμφε ́-
 (2001/C 369/04) ροντος — ∆ικαιολο ́γηση — Επι ́πτωση στο εμπο ́ριο μεταξυ ́
 κρατω ́ ν μελω ́ ν»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω (2001/C 369/05)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-429/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: A. Alves Vieira) κατα ́ Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας Στην υπο ́θεση C-475/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 (εκπρο ́σωποι: L. Fernandes, P. de Pitta e Cunha και Ν. Ruiz), με Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz (Γερμανι ́α) προς το
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α
 λαμβα ́νοντας ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για να συμμορφωθει ́ με το ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αι-
 α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας του ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Firma Ambulanz Glöckner και
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με Landkreis Südwestpfalz, παρισταμε ́νων των Αrbeiter-Samariter-
 τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν Bund Landesverband Rheinland-Pfalz eV, Deutsches Rotes
 (EE L 192, σ. 10), ο ́πως ισχυ ́ει μετα ́ την τροποποι ́ηση ́ της με την Kreuz Landesverband Rheinland-Pfalz eV, και Vertreter des
 οδηγι ́α 96/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου 1996, για öffentlichen Interesses, Mainz, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/388 ο ́σον αφορα ́ το πλη ́ρες α ́νοιγμα σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης
 των αγορω ́ν τηλεπικοινωνιω ́ν στον ανταγωνισμο ́ (EE L 74, σ. 13), ΕΚ (νυν α ́ρθρων 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο


text:
(πε ́μπτο
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω δια ́ταξη, το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους S. von Bahr, προ ́εδρο του τετα ́ρτου
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα το πε ́μπτο τμη ́μα, D. A. O. Edward, A. La
 τμη ́ματος, την Ν. Colneric και τους C. Gulmann (εισηγητη ́), Pergola, M. Wathelet (εισηγητη ́) και C. W. A. Timmermans,
 J.-P. Puissochet και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας:
 P. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 16 Οκτωβρι ́ου H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 25 Οκτωβρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 — μια εθνικη ́ δια ́ταξη ́οπως το ́αρθρο 18, παρα ́γραφος 3, του
 1) Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, αναβα ́λλοντας ́εως την νο ́μου Rettungsdienstgesetz (νο ́μου περι ́ υπηρεσι ́ας δια-
 1η Ιανουαρι ́ου 2000 την κατα ́ργηση των αποκλειστικω ́ν σω ́ σεως), ́οπως ́σχυε
 ι στις 22 Απριλι ́ου 1991, κατα ́ την
 δικαιωμα ́των της Portugal Telecom ́οσον αφορα ́ το συ ́στημα οποι ́α η αρμο ́δια αρχη ́ αρνει ́ται τη χορη ́γηση της ́αδειας
 επανακλη ́σεως, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το που ει ́ναι αναγκαι ́α για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν μεταφορα ́ς
 ́αρθρο 2, παρα ́γραφος 2, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της οδηγι ́ας ασθενω ́ ν με ασθενοφο ́ρο, οσα ́κις η χρησιμοποι ́ηση ́ της ει ́ναι
 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχε- ικανη ́ να βλα ́ψει τη λειτουργι ́α και την αποδοτικο ́τητα της
 τικα ́ με τον ανταγωνισμο ́ στις αγορε ́ς των τηλεπικοινωνια- υπηρεσι ́ας επει ́γουσας ιατρικη ́ς περι ́θαλψης, η διαχει ́ριση
 ́ ν υπηρεσιω
 κω ́ ν, ́οπως ισχυ ́ει μετα ́ την τροποποι ́ηση ́ της με της οποι ́ας ́εχει ανατεθει ́ σε υγειονομικε ́ς οργανω ́ σεις ́οπως
 την οδηγι ́α 96/19/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 13ης Μαρτι ́ου αυτε ́ς της υπο ́θεσης στην κυ ́ρια δι ́κη, ει ́ναι ικανη ́ να
 1996, για τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/388 ́οσον αφορα ́ παρα ́σχει στις οργανω ́ σεις αυτε ́ς ειδικο ́ ́η αποκλειστικο ́
 το πλη ́ρες ́ανοιγμα των αγορω ́ ν τηλεπικοινωνιω ́ ν στον αντα- δικαι ́ωμα κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 1,
 γωνισμο ́. της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου 86, παρα ́γραφος 1, ΕΚ)·
 2) Καταδικα ́ζει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ — εφο ́σον την απο ́φαση της χορηγη ́σεως ́η της μη χορηγη ́σεως
 ́εξοδα. της εν λο ́γω ́αδειας λαμβα ́νουν μονομερω ́ ς και με
 αποκλειστικη ́ ευθυ ́νη τους οι αρμο


text:
́διες αρχε ́ς, συ ́μφωνα με
 τους ́ορους που προβλε ́πει ο νο ́μος και χωρι ́ς να υπα ́ρχει
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. συμφωνι ́α ́η συνεννο ́ηση των εν λο ́γω αρχω ́ ν με τις υγειονο-
 μικε ́ς οργανω ́ σεις ́η των οργανω ́ σεων αυτω ́ ν μεταξυ ́ τους,
 δεν συντρε ́χει παρα ́βαση του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 1,
 ---pagebreak--- C 369/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.12.2001
 της Συνθη ́κης, σε συνδυασμο ́ με το ́αρθρο 85, παρα ́γρα- Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωποι: W-D. Plessing και B. Muttelsee-Schön),
 φος 1, στοιχει ́ο γ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 81, με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', ΕΚ)· της Γερμανι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 52
 — μια εθνικη ́ δια ́ταξη ́οπως η δια ́ταξη του ́αρθρου 18, παρα ́- και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 43
 γραφος 3, του Rettungsdienstgesetz, ́οπως ́σχυε ι στις ΕΚ και 49 ΕΚ), διο ́τι ́εχει προβλε ́ψει στη νομοθεσι ́α της ο ́τι οι
 22 Απριλι ́ου 1991, συνιστα ́ παρα ́βαση του ́αρθρου 90, κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε α ́λλα
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης, σε συνδυασμο ́ με το κρα ́τη με ́λη
 ́αρθρο 86, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 82 ΕΚ), εφο ́σον
 αποδεικνυ ́εται ́οτι: α) μπορου ́ν να παρε ́χουν, στο πλαι ́σιο κοινοπραξι ́ας, διασυνο-
 — οι υγειονομικε ́ς οργανω ́ σεις κατε ́χουν δεσπο ́ζουσα ριακε ́ς υπηρεσι ́ες στη γερμανικη ́ αγορα ́ μο ́νον εφο ́σον ́εχουν
 θε ́ση στην αγορα ́ των υπηρεσιω ́ ν επει ́γουσας μεταφο- ́εδρα η ́ διαθε ́τουν τουλα ́χιστον εγκατα ́σταση στη Γερμανι ́α
 ρα ́ς ασθενω ́ ν, απασχολω ́ντας δικο ́ τους προσωπικο ́ και συνα ́πτουν για το
 προσωπικο ́ αυτο ́ ειδικη ́ συλλογικη ́ συ ́μβαση εργασι ́ας,
 — αυτη ́ η δεσπο ́ζουσα θε ́ση υπα ́ρχει σε σημαντικο ́ τμη ́μα
 της κοινη ́ς αγορα ́ς, και
 — πιθανολογει ́ται επαρκω ́ ς, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των β) μπορου ́ν να παραχωρου ́ν σε α ́λλες κατασκευαστικε ́ς επιχει-
 οικονομικω ́ ν χαρακτηριστικω ́ ν της σχετικη ́ς αγορα ́ς, ρη ́σεις εργατικο ́ δυναμικο ́ α ́λλης χω ́ρας μο ́νον εφο ́σον ́εχουν
 ́οτι η δια ́ταξη αυτη ́ εμποδι ́ζει πρα ́γματι τις επιχειρη ́σεις ́εδρα η ́ τουλα ́χιστον διαθε ́τουν εγκατα ́σταση στη Γερμανι ́α
 που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε κρα ́τη με ́λη ́αλλα εκτο ́ς απασχολω ́ντας δικο ́ τους προσωπικο ́ και υπα ́γονται, ως με ́λη
 του συγκεκριμε ́νου κρα ́τους ει ́τε να παρε ́χουν υπηρε- γερμανικη ́ς ενω ́σεως εργοδοτω ́ν, σε κλαδικη ́ και κοινωνικο-
 σι ́ες μεταφορα ́ς με ασθενοφο ́ρα στο κρα


text:
́τος αυτο ́ ει ́τε ασφαλιστικη ́ συλλογικη ́ συ ́μβαση,
 να εγκατασταθου ́ν εκει ́·
 — πα ́ντως, μια δια ́ταξη ́οπως η δια ́ταξη του ́αρθρου 18, γ) δεν μπορου ́ν να ιδρυ ́σουν υποκατα ́στημα στη Γερμανι ́α, το
 παρα ́γραφος 3, του νο ́μου Rettungsdienstgesetz δικαιολογει ́- οποι ́ο θα δραστηριοποιει ́ται ως κατασκευαστικη ́ επιχει ́ρηση,
 ται ́εναντι του ́αρθρου 90, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ο ́ταν στο προσωπικο ́ του ανατι ́θενται αποκλειστικω ́ς διοικη-
 εφο ́σον δεν εμποδι ́ζει τη χορη ́γηση ́αδειας σε ανεξα ́ρτητους τικα ́ καθη ́κοντα και καθη ́κοντα πωλη ́σεως, εργασι ́ες σχεδια-
 επιχειρηματι ́ες στις περιπτω ́ σεις ́οπου αποδεικνυ ́εται ́οτι σμου ́, επι ́βλεψης η ́ συγκεκριμε ́νες εργασι ́ες ́εναντι αμοιβη ́ς,
 οι υγειονομικε ́ς οργανω ́ σεις, στις οποι ́ες ́εχει ανατεθει ́ η αλλα ́ πρε ́πει το υποκατα ́στημα αυτο ́ επιπλε ́ον να απασχολει ́
 διαχει ́ριση της υπηρεσι ́ας επει ́γουσας ιατρικη ́ς περι ́θαλψης, εντο ́ς της γερμανικη ́ς αγορα ́ς εργασι ́ας εργα ́τες οι οποι ́οι να
 δεν ει ́ναι προδη ́λως σε θε ́ση να ικανοποιη ́σουν τη ζη ́τηση εργα ́ζονται σε εργοτα ́ξια κατα ́ το 50 % και πλε ́ον του
 στον τομε ́α των υπηρεσιω ́ ν επει ́γουσας και απλη ́ς μεταφορα ́ς συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας του προσωπικου ́,
 ασθενω ́ ν.
 (1) EE C 63 της 4.3.2000.
 το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann,
 προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward (εισηγητη ́), A. La Pergola,
 L. Sevón και C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 λε ́ας: D. Ruı́z-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στις 25 Οκτωβρι ́ου 2001, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001 1) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας παρε ́βη τις
 υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 52 και 59 της
 στην υπο ́θεση C-493/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 43
 τη ́των κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας (1) ΕΚ και 49 ΕΚ), προβλε ́ποντας στη νομοθεσι ́α της ́οτι
 οι εγκατεστημε ́νες σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη κατασκευαστικε ́ς
 («Παρα ́βαση κρα ́τους — 'Αρθρα 52 και 59 της Συνθη ́κης επιχειρη ́σεις
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ)
 — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α σχετικα ́ με τη δια ́ θεση εργατικου ́
 δυναμικου ́ στον κατασκευαστικο ́ τομε ́α — Αποκλει ́ονται α) μπορου ́ν να παρε ́χουν, στο πλαι ́σιο κοινοπραξι ́ας, δια-
 οι επιχειρη ́σεις που δεν συμμετε ́χουν σε συλλογικη ́μ-
 ́ συ συνοριακε ́ς υπηρεσι ́ες στη γερμανικη ́ αγορα ́ μο ́νον
 βαση του τομε ́α και δεν διαθε ́τουν εγκατα ́ σταση εντο ́ς εφο ́σον


text:
́εχουν ́εδρα ́η διαθε ́τουν τουλα ́χιστον εγκα-
 του κρα ́τους με ́λους της παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν — Αναλογι- τα ́σταση στη Γερμανι ́α απασχολω ́ ντας δικο ́ τους προ-
 κο ́τητα») σωπικο ́ και συνα ́πτουν για το προσωπικο ́ αυτο ́ ειδικη ́
 συλλογικη ́ συ ́μβαση εργασι ́ας,
 (2001/C 369/06)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) β) μπορου ́ν να παραχωρου ́ν σε ́αλλες κατασκευαστικε ́ς
 επιχειρη ́σεις εργατικο ́ δυναμικο ́ ́αλλης χω ́ ρας μο ́νον
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ εφο ́σον ́εχουν ́εδρα ́η τουλα ́χιστον διαθε ́τουν εγκα-
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») τα ́σταση στη Γερμανι ́α απασχολω ́ ντας δικο ́ τους προ-
 σωπικο ́ και υπα ́γονται, ως με ́λη γερμανικη ́ς ενω ́ σεως
 Στην υπο ́θεση C-493/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εργοδοτω ́ ν, σε κλαδικη ́ και κοινωνικοασφαλιστικη ́
 (εκπρο ́σωπος: J. Sack) κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της συλλογικη ́ συ ́μβαση,


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 1ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-295/02 (αίτηση του Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Gisela Gerken κατά Amt für Agrarstruktur Verden (1)
 (Κοινή γεωργική πολιτική - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου σχετικά με ορισμένα κοινοτικά καθεστώτα ενισχύσεων - Κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 3887/92 και (ΕΚ) αριθ. 2419/2001 - Αίτηση ενισχύσεων για ζώα - Παρατυπίες - Μείωση του ύψους της ενισχύσεως - Άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 - Αναδρομική εφαρμογή του λιγότερο αυστηρού μέτρου)
 (2004/C 217/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-295/02, με αντικείμενο αίτηση του Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Gisela Gerken και Amt für Agrarstruktur Verden, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο α), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (ΕΕ L 391, σ. 36), 44, 53 και 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2419/2001 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 του Συμβουλίου (ΕΕ L 327, σ. 11), και 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken (εισηγήτρια) και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 1η Ιουλίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στην περίπτωση αιτήσεως χορηγήσεως ενισχύσεως για ζώα που εμπίπτει ratione temporis στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων, και στην οποία περίπτωση έχει σημειωθεί παρατυπία που επισύρει την επιβολή κυρώσεων δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο α), του εν λόγω κανονισμού, οι αρμόδιες αρχές είναι υποχρεωμένες να εφαρμόσουν αναδρομικά τις διατάξεις του άρθρου 44, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2419/2001 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 του Συμβουλίου, για τον λόγο ότι οι διατάξεις αυτές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.2419/2001 προβλέπουν λιγότερο αυστηρά μέτρα για την επίδικη συμπεριφορά.
 (1) ΕΕ C 261 της 26.10.2002.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2016 [αίτηση του Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EURO 2004. Hungary Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
 (Υπόθεση C-291/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακή ένωση - Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογητέα αξία - Προσδιορισμός της δασμολογητέας αξίας - Συναλλακτική αξία - Πράγματι καταβληθείσα τιμή - Αμφιβολίες ως προς την ακρίβεια της δηλωθείσας τιμής - Δηλωθείσα τιμή χαμηλότερη της καταβληθείσας στο πλαίσιο άλλων συναλλαγών σχετικά με ομοειδή εμπορεύματα τιμής))
 (2016/C 305/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 EURO 2004. Hungary Kft.
 κατά
 Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
 Διατακτικό
 Το άρθρο 181α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 3254/94 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1994, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε πρακτική των τελωνειακών αρχών, όπως αυτή στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία συνίσταται στον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εισαγομένων εμπορευμάτων βάσει της συναλλακτικής αξίας ομοειδών εμπορευμάτων, μέθοδο προβλεπόμενη στο άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, όταν η δηλωθείσα συναλλακτική αξία θεωρείται αδικαιολόγητα χαμηλή σε σχέση με τις μέσες στατιστικές τιμές αγοράς κατά την εισαγωγή ομοειδών εμπορευμάτων, και τούτο μολονότι οι τελωνειακές αρχές δεν αντικρούουν ούτε αμφισβητούν άλλως τη γνησιότητα του τιμολογίου και της βεβαιώσεως εμβάσματος που προσκομίσθηκαν προς απόδειξη της πράγματι καταβληθείσας για τα εισαγόμενα εμπορεύματα τιμής, πλην όμως ο εισαγωγέας δεν προσκόμισε, απαντώντας σε συναφές αίτημα της τελωνειακής αρχής, πρόσθετα στοιχεία ή πληροφορίες προς απόδειξη της ακρίβειας της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας των εμπορευμάτων αυτών.
 (1) ΕΕ C 98 της 14.3.2016.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 5ης ∆εκεμβρίου 2002
 της 28ης Νοεμβρίου 2002
 στην υπόθεση C-324/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 στην υπόθεση C-259/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
 τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — ∆ιατήρηση των φυσικών
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/30/ΕΚ — οικοτόπων — Άγρια πανίδα και χλωρίδα — Ατελής μετα-
 Παράλειψη μεταφοράς της στο εσωτερικό δίκαιο εντός φορά»)
 της ταχθείσας προθεσμίας»)
 (2003/C 19/13)
 (2003/C 19/12)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-324/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: R. B. Wainwrighte και J. Adda) κατά Βασιλείου του
 Βελγίου (εκπρόσωπος: C. Pochet), με αντικείμενο να διαπιστωθεί
 Στην υπόθεση C-259/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να λάβει όλα τα
 (εκπρόσωπος: R. Tricot) κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωποι: αναγκαία μέτρα για την πλήρη και ορθή μεταφορά των άρθρων 1,
 G. de Bergues και Α. Bréville-Viéville), με αντικείμενο να 4, παράγραφος 5, 5, παράγραφος 4, 6, 7, 12, 13, 14, 15, 16,
 αναγνωρισθεί ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπί- παράγραφος 1, 22, στοιχεία β' και γ', και 23, παράγραφος 2, της
 σει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για
 ξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/30/ΕΚ του τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), σε συνδυασμό με τα
 1998, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά παραρτήματα II, IV, V και VI της οδηγίας αυτής, παρέβη τις
 φυσικού αερίου (ΕΕ L 204, σ. 1), ή, εν πάση περιπτώσει, υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή καθώς και από το
 παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα),
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και, ειδικότερα, συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 από το άρθρο 29 αυτής, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο C. Gulmann (εισηγητή), F. Macken και Ν. Colneric, και
 από τους R. Schintgen (εισηγητή), πρόεδρο του δευτέρου τμήμα- J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 τος, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann, Β. Σκουρή, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 ∆εκεμβρίου 2002, απόφαση
 F. Macken και Ν. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix- με το ακόλουθο διατακτικό:
 Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Νοεμβρίου 2002,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να λάβει όλα τα
 νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα που ήταν
 1) Η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαία για την πλήρη και ορθή μεταφορά των άρθρων 1,
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- 4, παράγραφος 5, 5, παράγραφος 4, 6, 7, 12, 13, 14,
 ξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 15, 16, παράγραφος 1,


text:
22, στοιχεία β' και γ', και 23,
 98/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου- παράγραφος 2, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 λίου, της 22ας Ιουνίου 1998, σχετικά με τους κοινούς της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών
 κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου, παρέβη οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, σε
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 29 της οδηγίας συνδυασμό με τα παραρτήματα II, IV, V και VI της οδηγίας
 αυτής αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
 αυτή.
 2) Καταδικάζει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001.
 (1 ) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουνίου 2012 — Vesteda Groep κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-206/10) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Σύστημα ενισχύσεων που οι Κάτω Χώρες δημιούργησαν υπέρ των εταιριών κοινωνικής στέγης - Υφιστάμενες ενισχύσεις - Απόφαση με την οποία έγιναν δεκτές οι δεσμεύσεις του κράτους μέλους - Προσφυγή ακυρώσεως - Ενεργητική νομιμοποίηση - Απαράδεκτο)
 2012/C 227/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vesteda Groep BV (Μάαστριχτ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. van der Wal και T. Boesman, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet, S. Noë και S. Thomas, επικουρούμενοι από τον H. Gilliams, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 9963 τελικό της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις E 2/2005 και N 642/2009 — Κάτω Χώρες — Υφιστάμενη ενίσχυση και ειδική ενίσχυση ανά σχέδιο υπέρ των εταιριών κοινωνικής στέγης
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Vesteda Groep BV φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 25.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 74/16
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Ιανουαρίου 2006 — Le Canne κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-276/03) (1)
 (Απόφαση ακυρώνουσα την απόφαση της Επιτροπής με την οποία μειώθηκε το ποσό της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής - Λεπτομέρειες εκτελέσεως της αποφάσεως - Προσφυγή λόγω παραλείψεως - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2006/C 74/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Azienda agricola «Le Canne» (Porto Viro, Ιταλία) [εκπρόσωποι: F. Mazzonetto και G. Carraro, δικηγόροι]
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: L. Visaggio και C. Cattabriga, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 5ης Μαρτίου 2002, T-241/00, Le Canne κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II-1251), καθώς και αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που θεωρείται ότι προέκυψε από την παράλειψη αυτή.
 Διατακτικό της υποθέσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτημάτων της προσφυγής λόγω παραλείψεως.
 2)
 Απορρίπτει τα αιτήματα περί αποζημιώσεως.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 239 της 4.10.2003.


text:
7 . 12 . 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 370/7
 Λογοί και κύρια επιχειρήματα γ) Εξακολουθεί να υπάρχει η υπεροχή αυτή μόνον όταν
 θίγεται συγκεκριμένα o πλην του κοινωνικού υφιστά
 Σύμφωνα με το άρθρο 189 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, η μενος οικονομικός σκοπός του άρθρου 1 1 9 της συνθή
 οδηγία είναι, ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, δεσμευτική κης ΕΚ, δηλαδή η δημιουργία ίσων ευκαιριών αντα
 για κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται. Εξ αυτού γωνισμού ;
 συνάγεται ότι κάθε κράτος μέλος είναι υποχρεωμένο να λάβει
 τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη του σκοπού της οδηγίας 2. Επιβάλλει τουλάχιστον η αποδιδόμενη στο κοινοτικό
 πριν από την παρέλευση της τασσομένης προθεσμίας, δηλαδή δίκαιο αρχή της σύμφωνης προς το κοινοτικό δίκαιο
 να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό του δίκαιο, έτσι ώστε ερμηνείας του εθνικού δικαίου να ερμηνεύονται διατάξεις
 αυτή να αναπτύξει πλήρως την πρακτική αποτελεσματικότη του εσωτερικού δικαίου περί ίσης μεταχειρίσεως όσον
 τά της. H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αφορά παροχή από επαγγελματικά συστήματα κοινωνι
 εξεπλήρωσε την υποχρέωσή της αυτή να μεταφέρει πλήρως κών ασφαλίσειον σύμφωνα με τις επιταγές και τους
 την οδήγια στο εσωτερικό της δίκαιο εντός της προβλεπομέ περιορισμούς ( απαγόρευση της αναδρομικής ισχύος) του
 νης στο άρθρο 34 παράγραφος 1 της οδηγίας προθεσμίας κοινοτικού δικαίου ;
 ( 14 Ιουνίου 1994).
 (!) ΕΕ αριθ . L 199 της 9. 8. 1993 . σ. 1 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Brussel με
 απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 1996 στην υπόθεση Belgisch
 Interventie- en Restitutiebureau κατά NV Prolacto
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (Υπόθεση C-346/96)
 υπέβαλε, με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1995, το (96/C 370/ 17
 Landesarbeitsgericht Niedersachsen στα πλαίσια της διαφο
 ράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου Με απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 μεταξύ Landeshauptstadt Hannover και Almut Sattler Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-345/96) στις 21 Οκτωβρίου 1996, το Rechtbank van eerste aanleg te
 Brussel , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Belgisch Interven
 (96/C 370/ 16) tie- en Restitutiebureau και NV Prolacto , που εκκρεμεί
 ενώπιον του . ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 Με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 18 Οκτωβρίου 1996, το Landesarbeitsgericht Στην περίπτωση προσφοράς για την παράδοση αποκορυφω
 Niedersachsen (τρίτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των μένου γάλακτος σε σκόνη , στο πλαίσιο της επισιτιστικής
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στα πλαίσια της διαφοράς που βοήθειας βάσει των κανονισμών της Επιτροπής (ΕΟΚ)
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Lan αριθ. 345/87 (') και (ΕΟΚ) αριθ. 1358/87 (2), της 3ης~Φεβρου
 deshauptstadt Hannover και Almut Sattler, την έκδοση αρίου 1987 και της 15ης Μαΐου 1987. αντιστοίχους, με σύσταση
 προδικαστικής αποφάσεως επί τίον ακολούθων εριοτημά εγγυήσεως διαγωνισμού σύμφωνα με το άρθρο 12 του
 των : κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1354/83 της Επιτροπής (3 ), μπορεί o
 βελγικός οργανισμός παρεμβάσεως και αποδόσεως να αξιώ
 1


text:
, α) Επιβάλλεται η υπεροχή εφαρμογής ή ισχύος του σει από το νομικό πρόσωπο , που δεν συμμορφώθηκε προς τις
 κοινοτικού δικαίου (κατά τα άρθρα 5 παράγραφος 2 υποχρεώσεις του και δεν πραγματοποίησε την παράδοση, την
 και 189 της συνθήκης ΕΚ) έναντι εθνικών διατάξεων καταβολή αποζημιώσεως βάσει του άρθρου 25 παράγρα
 των κρατών μελών, οι οποίες διά της συρροής αξιώ φος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1354/83 , αφού είχε ήδη
 σεων επί των αυτών πραγματικών περιστατικών με κατακρατήσει ως καταπεσούσες όλες τις εγγυήσεις διαγωνισ
 σκοπό επίσης την ενίσχυση της επιταγής για ίση μού ;
 μεταχείριση από τα επαγγελματικά συστήματα κοινω
 νικών ασφαλίσεων θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να (') ΕΕ αριθ . L 142 της 1 . 6 . 1983 , σ. 1 .
 τύχουν εφαρμογής, όπως παραδείγματος χάρη στη {-) ΕΕ αριθ . L 34 τη ζ 5 . 2 . 1987 , σ. 8 .
 Γερμανία — γενικώς — η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως (-1 ) ΕΕ αριθ . L 131 της 20. 5 . 1987 . σ. 1 .
 του εργασιακού δικαίου ή — ειδικώς — το άρθρο 2
 παράγραφος 1 του Beschaftigungsfôrderungsgesetz
 του 1985 (νόμου του 1985 περί ενισχύσεων της απα
 σχολήσεως); Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo
 β) Ισχύει η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου σε περίπτω Contencioso-Administrativo, Secciôn Primera, με διατάξη
 ση συγκρούσεως κατά την οποία το κοινοτικό δίκαιο της 3ης Ιουλίου στην υπόθεση Solred SA και Administration
 αναγνωρίζει παροχές από επαγγελματικά συστήματα General del Estado
 κοινωνικής ασφαλίσεως μόνον καθόσον και εφόσον
 δεν ανατρέχουν σε περιόδους απασχολήσεως μετά (Υπόθεση C-347/96)
 από τις 17 Μαΐου 1 990, ενώ οι κανόνες του εσωτερικού 96/C 370/18)
 δικαίου ρυθμίζουν διαφορετικά την ίδια περίπτωση ,
 καθόσον, γενικώς, δεν αποκλείουν την αναδρομική Με διαταςη της 3ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 ισχύ τους; Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/33
 Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2015 — Smarter Travel Media κατά ΓΕΕΑ (SMARTER TRAVEL)
 (Υπόθεση T-290/15)
 (2015/C 262/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Smarter Travel Media LLC (Βοστώνη, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωπος: P. Olson, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «SMARTER TRAVEL» — Υπ’ αριθ. 12 460 044 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 1986/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διαπιστώνοντας ότι το σήμα δεν έχει διακριτικό χαρακτήρα·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι εφάρμοσε εσφαλμένως την απόφαση Bild·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι δεν έλαβε υπόψη του ότι το σήμα περιείχε ένα στοιχείο που ήταν δυνατό να καταχωρισθεί αυτοτελώς·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι δεν έλαβε υπόψη του ότι το ίδιο σήμα με διαφορετικό λογότυπο είχε καταχωρισθεί για τις ίδιες κατ’ ουσίαν υπηρεσίες και ότι η νέα αίτηση αποτελούσε απλό εκσυγχρονισμό·
 —
 το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη διότι δεν προέβη σε συνολική εκτίμηση.


text:
C 63/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 — Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς ε λ ε υ θ ε ρ ́α ι ς ε γ κ α τ α σ τ α ́ σ ε ω ς Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆εδομε ́νου ο ́τι στη Γερμανι ́α θεωρει ́ται κατασκευαστικη ́ επιχει ́- Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 ρηση μο ́νον εκει ́νη της οποι ́ας οι μισθωτοι ́ εργα ́ζονται σε α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 εργοτα ́ξιο η ́ παρε ́χουν συναφει ́ς υπηρεσι ́ες κατα ́ το 50 % και ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 πλε ́ον του συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας της επιχειρη ́σεως, δεν αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 ́εχει νο ́ημα για τις κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις απο ́ α ́λλα εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για τον
 κρα ́τη με ́λη να ιδρυ ́ουν στη Γερμανι ́α αυτο ́νομα υποκαταστη ́- σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́νουν αμε ́σως τα με ́τρα
 ματα απασχολου ́ντα αποκλειστικω ́ς εμπορικο ́ και τεχνικο ́ αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 21η Νοεμβρι ́ου
 προσωπικο ́ (π.χ. προκειμε ́νου να επιτυγχα ́νουν την ανα ́θεση 1996, χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει ανακοινω ́σει στην
 και εκτε ́λεση ́εργων), διο ́τι δεν ει ́ναι σε θε ́ση, αν επρο ́κειτο να Επιτροπη ́ της διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω οδηγι ́ας στο
 τους ανατεθει ́ ορισμε ́νο ́εργο, να εκτελε ́σουν τις εργασι ́ες εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 κατο ́πιν παραχωρη ́σεως οικοδο ́μων απο ́ α ́λλα (αλλοδαπα ́)
 υποκαταστη ́ματα η ́ απο ́ τη μητρικη ́ εταιρι ́α. Του ́το συνιστα ́ νε ́α
 δυσμενη ́ μεταχει ́ριση, διο ́τι τα γερμανικα ́ υποκαταστη ́ματα (1) EE L 319 της 12.12.1994, σ. 14.
 των γερμανικω ́ν κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων θεωρου ́νται
 πα ́ντοτε κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις, ́εστω και αν δεν
 πληρου ́ν καθεαυτα ́ τον κανο ́να του 50 %.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση C-495/99)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ- (2000/C 63/30)
 βρι ́ου 1999
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Peter Oliver, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 (Υπο ́θεση C-494/99) βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε


text:
στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 (2000/C 63/29) Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 την Κα Μαρι ́α Πατακια ́ με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 Επιτροπη ́ς και τον κ. Frank Benyon Νομικο ́ Συ ́μβουλο της 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας τις
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́- αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 96/33/ΕΚ του
 της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με την πιστοποι ́ηση ζω ́ων και ζωικω ́ν
 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προϊο ́ντων (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. οδηγι ́α αυτη ́, καθω ́ς και απο ́ τη Συνθη ́κη,
 2) να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας
 θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα
 στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 249 και
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ 10 ΕΚ επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη να λα ́βουν τα αναγκαι ́α με ́τρα
 πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου της προς μεταφορα ́ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της οδηγι ́ας που τους
 21ης Νοεμβρι ́ου 1994 σχετικα ́ με την καθιε ́ρωση θεμελιωδω ́ν απευθυ ́νεται προτου ́ λη ́ξει η σχετικη ́ προθεσμι ́α. Η προθεσμι ́α που
 αρχω ́ν στις οποι ́ες να βασι ́ζεται η διερευ ́νηση των αιτι ́ων ορι ́ζει το α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 96/93/ΕΚ ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου
 ατυχημα ́των και συμβα ́ντων της πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας, παρε ́- 1998 χωρι ́ς η Γαλλι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα.
 λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της
 Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 (1) EE L 13 της 16.1.1997, σ. 18.
 — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.


text:
18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/21
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-337/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-436/99 Ρ (1)
 (2000/C 79/42) (2000/C 79/45)
 Με δια ́ταξη της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-337/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-436/99 Ρ, Karl Meyer κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. κω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 314 της 30.10.1999. (1) EE C 34 της 5.2.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-115/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-252/98 (1)
 (2000/C 79/43)
 (2000/C 79/46)
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 18ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-115/99, Βασι ́λειο της Σουηδι ́ας κατα ́ Συμβουλι ́ου ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. υποθε ́σεως 252/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-461/98 (1)
 (2000/C 79/44) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-272/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (2000/C 79/47)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-461/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Με δια ́ταξη της 19ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-272/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (1) EE C 48 της 20.2.1999. κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 (1) EE C 281 της 2.10.1999.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 8 Μαρτίου 2011 — PRO-BRAINE A.S.B.l. (ένωση μη κερδοσκοπικού σκοπού), Michel Bernard, Charlotte de Lantsheere κατά Κοινότητας του Braine-le-Château
 (Υπόθεση C-121/11)
 2011/C 152/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: PRO-BRAINE A.S.B.l. (ένωση μη κερδοσκοπικού σκοπού), Michel Bernard, Charlotte de Lantsheere
 Καθής: Κοινότητα του Braine-le-Château
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Συνιστά η οριστική απόφαση περί συνεχίσεως της λειτουργίας ενός χώρου υγειονομικής ταφής για τον οποίο έχει χορηγηθεί σχετική άδεια ή βρίσκεται ήδη σε λειτουργία δυνάμει του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (1), άδεια υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (2);
 (1) ΕΕ L 182, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 175, σ. 40.


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/38
 Προσφυγή της 4ης Δεκεμβρίου 2015 — Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-722/15)
 (2016/C 059/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns e. V. (Mertingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Bittner και N. Thies, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον
 —
 με το άρθρο 1 αυτής διαπιστώνεται ότι στη |Γερμανία έχουν χορηγηθεί, σε σχέση με τους ελέγχους ποιότητας του γάλακτος που διεξήχθησαν στη Βαυαρία, υπέρ των ενδιαφερόμενων γαλακτοκομικών εκμεταλλεύσεων στη Βαυαρία, κατά παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, κρατικές ενισχύσεις και ότι οι εν λόγω ενισχύσεις από 1ης Ιανουαρίου 2007 είναι ασύμβατες με την εσωτερική αγορά·
 —
 με τα άρθρα 2 έως 4 αυτής διατάσσεται η έντοκη ανάκτηση των εν λόγω ενισχύσεων από τους λαβόντες αυτές·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή το προσφεύγον ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C (2015) 6295 τελικό της Επιτροπής της 18ης Σεπτεμβρίου 2015 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται από τη Γερμανία για ελέγχους ποιότητας του γάλακτος στο πλαίσιο του νόμου για το γάλα και το λίπος SA.35484 (2013/C) (πρώην SA.35484 [2012/NN]).
 Προς στήριξη της προσφυγής, το προσφεύγον προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 20, παράγραφος 1, εδάφιο 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1)
 Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε πραγματικά και νομικά στοιχεία που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο της αποφάσεως για την κίνηση της διαδικασίας.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον οι πόροι της εισφοράς θεωρήθηκαν κρατικοί πόροι
 Κατά την άποψη του προσφεύγοντος οι πόροι της εισφοράς δεν πρέπει να θεωρηθούν κρατικοί, διότι εισπράχθηκαν χωρίς διαρκείς κρατικούς ελέγχους και δεν ετέθησαν στη διάθεση των εθνικών αρχών. Οι εθνικές αρχές απλώς διαβίβασαν περαιτέρω τις καταβολές των βαυαρικών γαλακτοκομικών μονάδων στον επιφορτισμένο με τη διενέργεια των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος Milchprüfring.
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον η χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος χαρακτηρίστηκε ως ενίσχυση υπέρ των βαυαρικών γαλακτοκομικών μονάδων
 Συναφώς υποστηρίζεται ότι το κόστος των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος δεν αποτελεί επιβάρυνση την οποία οφείλουν, υπό κανονικές συνθήκες, να φέρουν οι βαυαρικές γαλακτοκομικές μονάδες. Οι έρευνες έγιναν προς το δημόσιο συμφέρον. Εξάλλου, τα φερόμενα πλεονεκτήματα για τις γαλακτοκομικές μονάδες αντισταθμίζονταν από επιβαρύνσεις με τη μορφή της υποχρεώσεως καταβολής εισφορών.
 4.
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ
 Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η καθής κατά το χρονικό διάστημα 2000-2006 είχε κρίνει τους επίδικους πόρους συμβατούς με την εσωτερική αγορά. Έκτοτε οι επίδικοι πόροι δεν μεταβλήθηκαν. Το γεγονός αυτό συνηγορεί υπέρ του ότι η διακριτική ευχέρεια της καθής ήταν περιορισμένη στο μέτρο που η καθής όφειλε να έχει κρίνει τους χορηγηθέντες από την 1η Ιανουαρίου 2007 επίδικους πόρους συμβατούς με την εσωτερική αγορά.


text:
5.
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφοι 1 και 3, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος θεωρήθηκε ως νέα και, συνεπώς, κοινοποιητέα ενίσχυση
 6.
 Έκτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): Παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Τέλος, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η Επιτροπή διαπίστωσε, όσον αφορά την περίοδο 2000-2006, ότι η χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος ήταν συμβατή με την εσωτερική αγορά. Επιπλέον, ακόμη και τον Φεβρουάριο 2012, είχε χαρακτηρίσει τη χρηματοδότηση των ελέγχων ποιότητας του γάλακτος ως υφιστάμενη ενίσχυση. Με τον τρόπο αυτό είχε δημιουργήσει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν επρόκειτο να διαταχθεί ανάκτηση των φερομένων ενισχύσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
5.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 83/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ χρησιμοποίησή τους ως καυσίμων, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφοι 2 και 4, του
 (πέμπτο τμήμα) κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της
 της 13ης Φεβρουαρίου 2003 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση
 και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό
 στην υπόθεση C-228/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους.
 τήτων κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας (1)
 2) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 («Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 7, παράγραφοι 2 στα δικαστικά έξοδα.
 και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 — Χαρακτηρισμός
 του σκοπού μεταφοράς αποβλήτων (αξιοποίηση ή διάθεση)
 (1 ) ΕΕ C 259 της 9.9.2000.
 — Αποτεφρωθέντα απόβλητα — Σημείο R 1 του παραρτή-
 ματος II Β της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ — Έννοια της κύριας
 χρησιμοποιήσεως ως καυσίμου ή άλλου μέσου παραγωγής
 ενέργειας»)
 (2003/C 83/01)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (έκτο τμήμα)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 6ης Φεβρουαρίου 2003
 Στην υπόθεση C-228/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση C-245/00 (αίτηση του Ηοge Raad der
 (εκπρόσωπος: G. zur Hausen) κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας Nederlanden για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 της Γερμανίας (εκπρόσωπος: T. Jürgensen, επικουρούμενος από Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten (SENA)
 τον D. Sellner), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδι- κατά Νederlandse Omroep Stichting (NOS) (1)
 ακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας, προβάλλοντας αδικαιολόγητες
 αντιρρήσεις κατά ορισμένων μεταφορών αποβλήτων προς άλλα («Οδηγία 92/100/ΕΟΚ — ∆ικαίωμα εκμισθώσεως και
 κράτη μέλη με σκοπό την κύρια χρησιμοποίησή τους ως καυσίμων, δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά του
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφοι 2 δικαιώματος δημιουργού στον τομέα της πνευματικής ιδιο-
 και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της κτησίας — Άρθρο 8, παράγραφος 2 — Ραδιοφωνική
 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον μετάδοση και παρουσίαση στο κοινό — Εύλογη αμοιβή»)
 έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας
 καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (ΕΕ L 30, σ. 1), το
 (2003/C 83/02)
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή),
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 D. A. O. Edward, P. Jann και S. von Bahr, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Φεβρουαρίου 2003,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 1) Η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας, προβάλλοντας
 αδικαιολόγητες αντιρρήσεις κατά ορισμένων μεταφορών Στην υπόθεση C-245/00, με αντικείμενο αίτηση του Ηοge Raad
 αποβλήτων προς άλλα κράτη μέλη με σκοπό την κύρια der Nederlanden (Κάτω Χώρες) προς το ∆ικαστήριο,
 ---pagebreak--- C 83/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 5.4.2003
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Stichting ter Exploitatie van Naburige (πέμπτο τμήμα)
 Rechten (SENA) και Νederlandse Omroep Stichting (NOS), η
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως


text:
προς την ερμηνεία του της 13ης Φεβρουαρίου 2003
 άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα στην υπόθεση C-458/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 εκμισθώσεως, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα τήτων κατά Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου (1)
 συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των
 προϊόντων της διανοίας (ΕΕ L 346, σ. 61), το ∆ικαστήριο (έκτο («Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 7, παράγραφοι 2
 τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 — Χαρακτηρισμός
 πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, Β. Σκουρή, F. Macken και του σκοπού της μεταφοράς αποβλήτων (αξιοποίηση ή
 J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: διάθεση) — Αποτρεφρωθέντα απόβλητα — Σημείο R 1
 A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλληλος διοικήσεως, του παραρτήματος II Β της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ — Έννοια
 εξέδωσε στις 6 Φεβρουαρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο της κύριας χρησιμοποιήσεως ως καυσίμου ή άλλου μέσου
 διατακτικό: παραγωγής ενέργειας»)
 (2003/C 83/03)
 1) Η έννοια της απαντώσας στο άρθρο 8, παράγραφος 2, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμισ- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 θώσεως, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα
 των προϊόντων της διανοίας, εύλογης αμοιβής πρέπει να
 ερμηνεύεται ομοιόμορφα εντός όλων των κρατών μελών Στην υπόθεση C-458/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και να εφαρμόζεται από κάθε κράτος μέλος, το οποίο (εκπρόσωποι: H. Støvlbaek και J. Adda) κατά Μεγάλου ∆ουκάτου
 καθορίζει, εντός του εδάφους του, τα πλέον κατάλληλα του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: J. Faltz), υποστηριζόμενου από
 κριτήρια για τη διασφάλιση, εντός των επιβαλλομένων τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer),
 από το κοινοτικό δίκαιο και ιδίως από την οδηγία αυτή με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του
 ορίων, του σεβασμού της ανωτέρω κοινοτικής εννοίας. Λουξεμβούργου, προβάλλοντας αδικαιολόγητες αντιρρήσεις κατά
 ορισμένων μεταφορών αποβλήτων προς άλλο κράτος μέλος με
 σκοπό την κύρια χρησιμοποίησή τους ως καυσίμων, αντιρρήσεις
 2) Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100 δεν αντίθετες προς το περιεχόμενο του άρθρου 7, παράγραφοι 2
 απαγορεύει υπόδειγμα υπολογισμού της εύλογης αμοιβής και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της
 των καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτελεστών και των 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον
 παραγωγών φωνογραφημάτων, περιλαμβάνον μεταβλητούς έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας
 και σταθερούς συντελεστές, όπως είναι ο αριθμός καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (ΕΕ L 30, σ. 1), καθώς
 ωρών μεταδόσεως των φωνογραφημάτων, η έκταση της και κατά του περιεχομένου του άρθρου 1, στοιχείο στ', σε
 ακροαματικότητας των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών συνδυασμό με το σημείο R 1 του παραρτήματος II Β της οδηγίας
 οργανισμών που εκπροσωπεί ο οργανισμός μεταδόσεως, οι 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί
 συμβατικώς οριζόμενες τιμές σε θέματα δικαιωμάτων των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως
 εκτελέσεως και ραδιοφωνικής μεταδόσεως μουσικών έργων τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπής, της
 προστατευομένων από το δικαίωμα του δημιουργού, οι 24ης Μαΐου 1996 (ΕΕ L


text:
135, σ. 32), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 τιμές που εφαρμόζουν οι δημόσιοι ραδιοφωνικοί οργανισμοί υπέχει από τα άρθρα 2, 6 και 7 του εν λόγω κανονισμού καθώς
 στα γειτονικά με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κράτη και από το άρθρο 1, στοιχείο στ', σε συνδυασμό με το σημείο R 1
 μέλη και τα ποσά που καταβάλλουν οι εμπορικοί σταθμοί, του παραρτήματος II Β της εν λόγω οδηγίας, το ∆ικαστήριο
 στο μέτρο που το εν λόγω υπόδειγμα είναι ικανό να (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο
 οδηγήσει στην επίτευξη κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), D. A. O. Edward,
 του συμφέροντος των καλλιτεχνών ερμηνευτών ή εκτε- P. Jann και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 λεστών και των παραγωγών να εισπράττουν αμοιβή λόγω F. G. Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος
 ραδιοφωνικής μεταδόσεως συγκεκριμένου φωνογραφήμα- διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Φεβρουαρίου 2003, απόφαση με το
 τος και του συμφέροντος των τρίτων να μπορούν να ακόλουθο διατακτικό:
 μεταδίδουν ραδιοφωνικά το εν λόγω φωνογράφημα υπό
 εύλογες συνθήκες, αλλά και δεν αντίκειται σε καμία αρχή 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 του κοινοτικού δικαίου.
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στα δικαστικά έξοδα.
 3) Η Αυστριακή ∆ημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά
 ( 1) ΕΕ C 247 της 26.08.2000.
 έξοδα.
 (1 ) ΕΕ C 45 της 10.2.2001.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 3 Απριλίου 2017 — Abubacarr Jawo κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-163/17)
 (2017/C 318/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων και εκκαλών: Abubacarr Jawo
 Καθής και εφεσίβλητη: Bundesrepublik Deutschland
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Διαφεύγει ο αιτών άσυλο, κατά την έννοια του άρθρου 29, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (1), μόνον όταν αποφεύγει σκόπιμα και συνειδητά να παρουσιασθεί στις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την εκτέλεση της μεταφοράς προκειμένου να ματαιώσει ή να δυσχεράνει τη μεταφορά, ή αρκεί να μη διαμένει πλέον επί μακρά περίοδο στο διαμέρισμα που του έχει παραχωρηθεί και να μην έχει ενημερώσει τις αρχές σχετικά με τον τόπο διαμονής του με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εκτέλεση προγραμματισμένης μεταφοράς;
 Μπορεί ο ενδιαφερόμενος να επικαλεσθεί την ορθή εφαρμογή της ως άνω διατάξεως και να προβάλει, στο πλαίσιο διαδικασίας κατά της αποφάσεως μεταφοράς, την ένσταση ότι η εξάμηνη προθεσμία μεταφοράς έχει εκπνεύσει, διότι αυτός δεν διέφευγε;
 2)
 Μπορεί να παραταθεί η προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 29, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 μόνον εάν το κράτος μέλος που προβαίνει στη μεταφορά ενημερώσει το υπεύθυνο κράτος μέλος, πριν από την εκπνοή της προθεσμίας, ότι ο ενδιαφερόμενος διαφεύγει και ορίσει συγχρόνως συγκεκριμένη προθεσμία, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 18 μήνες, εντός της οποίας θα πραγματοποιηθεί η μεταφορά, ή είναι δυνατή η παράταση μόνον κατόπιν κοινής συμφωνίας των εμπλεκόμενων κρατών μελών για τον καθορισμό νέας προθεσμίας;
 3)
 Μήπως δεν επιτρέπεται η μεταφορά του αιτούντος άσυλο στο υπεύθυνο κράτος μέλος εάν ο αιτών, σε περίπτωση χορηγήσεως καθεστώτος διεθνούς προστασίας, θα διέτρεχε εκεί σοβαρό κίνδυνο, λαμβανομένων υπόψη των αναμενόμενων συνθηκών διαβιώσεως, να υποστεί μεταχείριση όπως αυτή που διαλαμβάνει το άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 Εμπίπτει το ζήτημα αυτό στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης;
 Ποια κριτήρια του δικαίου της Ένωσης πρέπει να χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των συνθηκών διαβιώσεως προσώπου που έχει αναγνωρισθεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας;
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ L 180, σ. 31).


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Σεπτεμβρίου 2010 η Deutsche Post AG κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Ιουλίου 2010 στην υπόθεση T-570/08, Deutsche Post AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-463/10 P)
 ()
 2010/C 328/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Deutsche Post AG (εκπρόσωποι: J. Sedemund και T. Lübbig, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση T-570/08,
 2)
 να απορρίψει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,
 3)
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 2008, σχετικά με τη «διαταγή παροχής πληροφοριών» κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999, στο πλαίσιο της διαδικασίας «Κρατική ενίσχυση C 36/2007 — Γερμανία, κρατική ενίσχυση υπέρ της Deutsche Post AG».
 4)
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως είναι η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή της αναιρεσείουσας κατά της διαταγής παροχής πληροφοριών της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 2008, η οποία απευθύνθηκε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στο πλαίσιο της διαδικασίας κρατικής ενισχύσεως υπέρ της αναιρεσείουσας.
 Κύριο ζητούμενο στην παρούσα αίτηση αναιρέσεως είναι το εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να προσβληθεί διαταγή παροχής πληροφοριών της Επιτροπής, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999. Κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, προσφυγή κατά αποφάσεως, με την οποία διατάχθηκε η παροχή πληροφοριών, τις οποίες μόνον αυτή διαθέτει, είναι παραδεκτή εφόσον με αυτήν τίθενται υπό αμφισβήτηση η τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999 και η αναγκαιότητα των ζητούμενων πληροφοριών.
 Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ουσιαστικώς απαράδεκτη μία τέτοια προσφυγή προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η διαταγή παροχής πληροφοριών δεν παράγει έννομες συνέπειες. Πρόκειται για ένα απλό μεταβατικό μέτρο, το οποίο χρησιμεύει μόνον στην προετοιμασία μίας οριστικής αποφάσεως.
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει πέντε λόγους αναιρέσεως:
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε στην αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη ότι, ως δεσμευτική νομική πράξη της Ένωσης, η διαταγή παροχής πληροφοριών υπόκειται σε έλεγχο των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Το κράτος μέλος έχει αναλάβει την υποχρέωση, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 288, παράγραφος 4 ΣΛΕΕ, καθώς και βάσει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, να παρέχει τις ζητούμενες πληροφορίες. Δεδομένου ότι το κράτος μέλος πρέπει να εκτελέσει αμελλητί άμεσα την απόφαση, η υποχρέωση παροχής πληροφοριών μετατίθεται άμεσα στην αναιρεσείουσα, η οποία διαθέτει (αποκλειστικώς) τις ζητούμενες πληροφορίες.
 2)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε επίσης το γεγονός ότι δεν συμβιβάζεται προς την ισχύουσα κατά το δίκαιο της Ένωσης εγγύηση νομικής προστασίας τυχόν υποχρέωση κράτους μέλους και της άμεσα ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως να παρέχουν οιαδήποτε πληροφορία ζητεί η Επιτροπή κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999, και δη δίχως να λαμβάνεται υπόψη κατά πόσον τηρήθηκαν οι διαδικαστικές προϋποθέσεις του άρθρου


text:
10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999 και κατά πόσον οι ζητούμενες πληροφορίες σχετίζονται καθ’οιονδήποτε τρόπο με τον σκοπό της διαδικασίας ελέγχου κρατικής ενισχύσεως.
 3)
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 10, παράγραφος 3, και το άρθρο 13, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 659/1999, καθότι παρέβλεψε ότι η απόφαση για την παροχή πληροφοριών έχει άμεσες συνέπειες στη νομική κατάσταση του κράτους μέλους και της ενδιαφερόμενης επιχείρησης για τον λόγο, μεταξύ άλλων, ότι το άρθρο 13, παράγραφος 1, εδάφιο 3, του κανονισμού 659/1999 παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα, σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς τη διαταγή παροχής πληροφοριών, να εκδίδει απόφαση σχετικά με την εκάστοτε ενίσχυση με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες. Η συνεπαγόμενη διευκόλυνση για την Επιτροπή ως προς το βάρος αποδείξεως έχει ως αποτέλεσμα μία σημαντική επιδείνωση της διαδικαστικής θέσεως της ενδιαφερόμενης επιχείρησης, η οποία, προκειμένου να προασπίσει τα δικαιώματά της, αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να παράσχει τις ζητούμενες πληροφορίες.
 4)
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε εξάλλου σε πλάνη περί το δίκαιο, καθότι απέκλεισε ότι διαταγή για την παροχή πληροφοριών παράγει έννομες συνέπειες, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι πρόκειται περί ενός απλού μεταβατικού μέτρου για την προετοιμασία της οριστικής αποφάσεως. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε ότι τούτο δεν αποκλείει τη δυνατότητα προσβολής, εφόσον το υποτιθέμενο μεταβατικό μέτρο –όπως η απόφαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999– παράγει δυσμενείς έννομες συνέπειες.
 5)
 Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε το γεγονός ότι παραβάσεις της Επιτροπής κατά την έκδοση αποφάσεων για παροχή πληροφοριών δεν μπορούν να λαμβάνονται καταλλήλως υπόψη στο πλαίσιο προσφυγής κατά της αποφάσεως περί περατώσεως της διαδικασίας, κυρίως διότι στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να προβληθεί ο ελλιπής χαρακτήρας της πραγματικής βάσης. Ταυτόχρονα, η προσωρινή συμμόρφωση προς μία παράνομη διαταγή παροχής πληροφοριών ενδέχεται, εντούτοις, να αποβαίνει για την ενδιαφερόμενη επιχείρηση –όπως στην προκειμένη περίπτωση– ιδιαιτέρως δαπανηρή από άποψη χρόνου και κόστους.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy w Koninie (Πολωνία) στις 28 Ιανουαρίου 2016 — Halina Grodecka παρισταμένων των Józef Konieczka κ.λπ.
 (Υπόθεση C-50/16)
 (2016/C 326/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Rejonowy w Koninie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Halina Grodecka παρισταμένων των Józef Konieczka κ.λπ.
 Με διάταξη της 2ας Ιουνίου 2016, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δέκατο τμήμα) αποφάνθηκε ότι είναι προδήλως αναρμόδιο να δώσει απάντηση στο ερώτημα που υπέβαλε το Sąd Rejonowy w Koninie (Πολωνία).


text:
C 211/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 σχετικα ́ με τη νομικη ́ προστασι ́α των βα ́σεων δεδομε ́νων (EE L 77, βρι ́ου 1963 στην 'Αγκυρα απο ́ τη ∆ημοκρατι ́α της Τουρκι ́ας,
 σ. 20), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω αφενο ́ς, καθω ́ς και απο ́ τα κρα ́τη με ́λη της ΕΟΚ και απο ́ την
 οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Κοινο ́τητα, αφετε ́ρου, και συνα ́φθηκε, εγκρι ́θηκε και επικυρω ́θηκε
 L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann και M. Wathelet, εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με την απο ́φαση 64/732/ΕΟΚ του
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, Συμβουλι ́ου, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1963 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ.
 εξε ́δωσε στις 13 Απριλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο 48), και του α ́ρθρου 41 του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου, που
 διατακτικο ́: υπογρα ́φηκε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1970 στις Βρυξε ́λλες και συνα ́-
 φθηκε, εγκρι ́θηκε και επικυρω ́θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, παραλει ́ποντας τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2760/72 του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμ-
 να θεσπι ́σει τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς βρι ́ου 1972 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 11/002, σ. 149), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 διατα ́ξεις που ́ησαν αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́ προς την τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο
 οδηγι ́α 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος,
 Συμβουλι ́ου, της 11ης Μαρτι ́ου 1996, σχετικα ́ με τη νομικη ́ P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́,
 προστασι ́α των βα ́σεων δεδομε ́νων, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας:
 που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α. L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Το ́αρθρο 13 της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, που υπογρα ́-
 (1) EE C 333 της 20.11.1999. φηκε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 1963 στην 'Αγκυρα απο ́ τη
 ∆ημοκρατι ́α της Τουρκι ́ας, αφενο ́ς, καθω ́ ς και απο ́ τα κρα ́τη
 με ́λη της ΕΟΚ και απο ́ την Κοινο ́τητα, αφετε ́ρου, και συνα ́-
 φθηκε, εγκρι ́θηκε και επικυρω ́ θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́-
 τητας με την απο ́φαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1963, και το ́αρθρο 41, παρα ́γραφος


text:
2,
 του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου, που υπογρα ́φηκε στις
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 23 Νοεμβρι ́ου 1970 στις Βρυξε ́λλες και συνα ́φθηκε, εγκρι ́-
 θηκε και επικυρω ́ θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με τον
 (ε ́κτο τμη ́μα) κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2760/72 του Συμβουλι ́ου, της
 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1972, δεν συνιστου ́ν κανο ́νες κοινοτικου ́
 της 11ης Μαι ̈́ου 2000 δικαι ́ου που ́εχουν απευθει ́ας εφαρμογη ́ στην εσωτερικη ́
 ́εννομη τα ́ξη των κρατω ́ ν μελω ́ ν.
 στην υπο ́θεση C-37/98 (αι ́τηση του High Court of Justice
 (England & Wales), Queen’s Bench Division για την ́εκδοση — Το ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 1, του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): The Queen κατα ́ Secretary of ́εχει ́αμεσο αποτε ́λεσμα εντο ́ς των κρατω ́ ν μελω ́ ν.
 State for the Home Department (1)
 — Το εν λο ́γω ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 1, δεν ει ́ναι καθαυτο ́
 («Συ ́νδεση ΕΟΚ-Τουρκι ́ας — Περιορισμοι ́ στην ελευθερι ́α ικανο ́ να παρα ́σχει σε Του ́ρκο υπη ́κοο το δικαι ́ωμα εγκα-
 εγκαταστα ́ σεως και στο δικαι ́ωμα διαμονη ́ς — 'Αρθρα 13 ταστα ́σεως και, συνακο ́λουθα, το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς σε
 της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως και 41 του προ ́σθετου πρωτο- κρα ́τος με ́λος στο ́εδαφος του οποι ́ου διε ́μενε και ασκου ́σε
 κο ́λλου — 'Αμεσο αποτε ́λεσμα — Περιεχο ́μενο — Του ́ρκος επαγγελματικε ́ς δραστηριο ́τητες ως μη μισθωτο ́ς εργαζο ́μενος
 υπη ́κοος ο οποι ́ος διαμε ́νει παρα ́ νομα στο κρα ́τος με ́λος κατα ́ παρα ́βαση της εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας περι ́ αλλοδαπω ́ ν.
 υποδοχη ́ς»)
 (2000/C 211/03) — Αντιθε ́τως, το ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 1, του προ ́σθετου
 πρωτοκο ́λλου απαγορευ ́ει την καθιε ́ρωση νε ́ων εθνικω ́ν
 περιορισμω ́ ν στην ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως και στο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των Του ́ρκων υπηκο ́ων απο ́ της ημερο-
 μηνι ́ας ενα ́ρξεως ισχυ ́ος του εν λο ́γω πρωτοκο ́λλου στο
 κρα ́τος με ́λος υποδοχη ́ς. Εναπο ́κειται στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ να ερμηνευ ́σει το εσωτερικο ́ δι ́καιο προκειμε ́νου να προσδιο-
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας) ρι ́σει αν η κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση που εφαρμο ́στηκε ́εναντι
 του προσφευ ́γοντος της κυ ́ριας δι ́κης ει ́ναι λιγο ́τερο ευνοϊκη ́
 Στην υπο ́θεση C-37/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του High Court of απο ́ εκει ́νη η οποι ́α ει ́χε εφαρμογη ́ κατα ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος
 Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ηνωμε ́νο του προ ́σθετου πρωτοκο ́λλου.
 Βασι ́λειο), προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 στο πλαι


text:
́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ The Queen και Secretary of State for the (1) EE C 113 της 11.4.1998.
 Home Department, ex parte: Abdulnasir Savas, η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13
 της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς
 Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, που υπογρα ́φηκε στις 12 Σεπτεμ6


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/47
 Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2010 — Pieno žvaigždės κατά ΓΕΕΑ — Fattoria Scaldasole (Iogurt.)
 (Υπόθεση T-135/10)
 2010/C 134/76
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AB «Pieno žvaigždės» (Βίλνιους, Λιθουανία) (εκπρόσωποι: I. Lukauskienė and R. Žabolienė, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fattoria Scaldasole Srl (Monguzzo, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 18ης Ιανουαρίου 2010, στην υπόθεση R 1070/2009-2, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «Iogurt.», για προϊόντα της κλάσεως 29
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισθέν στη Λιθουανία εικονιστικό σήμα «jogurtas» για προϊόντα της κλάσεως 29· το κοινοτικό εικονιστικό σήμα «jogurt», για προϊόντα της κλάσεως 29
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: έκρινε την προσφυγή ως μη ασκηθείσα
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου σε συνδυασμό με το άρθρο 8 του κανονισμού 2869/95 (1) της Επιτροπής, διότι το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι το τέλος προσφυγής δεν καταβλήθηκε εντός της δίμηνης προθεσμίας από την ημερομηνία της επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2869/95 της Επιτροπής της 13ης Δεκεμβρίου 1995 σχετικά με τα πληρωτέα τέλη προς το Γραφείο εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΕΕ L 303, σ. 33)


text:
 9.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/24
 Προσφυγή της 13ης Ιανουαρίου 2015 — Banco Santander και Santusa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-12/15)
 (2015/C 081/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Banco Santander, SA (Santander, Ισπανία) και Santusa Holding, SL (Boadilla del Monte, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero και J. Panero Rivas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτούς και βάσιμους τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως, στο μέτρο που κρίνει ότι η νέα ερμηνεία του άρθρου 12 TRLIS [texto refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (ενοποιημένου κειμένου του νόμου περί φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων)] την οποία υιοθετούν οι ισπανικές διοικητικές αρχές πρέπει να θεωρηθεί ως ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως στο μέτρο που απαιτεί από το Βασίλειο της Ισπανίας να θέσει τέλος σε ό,τι θεωρεί η απόφαση ως καθεστώς ενισχύσεως, όπως αυτό περιγράφεται στο άρθρο 1·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφοι 2, 3, 4 και 5, της αποφάσεως στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές υποχρεώνουν το Βασίλειο της Ισπανίας σε ανάκτηση των ποσών τα οποία θεωρούνται από την Επιτροπή ως κρατική ενίσχυση·
 —
 επικουρικώς, να περιορίσει την έκταση της υποχρεώσεως ανακτήσεως που επιβάλλεται στο Βασίλειο της Ισπανίας με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως κατά τον ίδιο τρόπο που τούτο γίνεται στην πρώτη και στη δεύτερη απόφαση, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια προς τους λόγους και τα επιχειρήματα που προβάλλονται στην υπόθεση T-826/14, Ισπανία κατά Επιτροπής.
 Προβάλλεται, ιδίως, πλάνη περί το δίκαιο σε ό,τι αφορά τον νομικό χαρακτηρισμό του μέτρου ως κρατικής ενισχύσεως, τον καθορισμό του ωφελούμενου από το μέτρο και τον χαρακτηρισμό της πραγματοποιούμενης από τις διοικητικές αρχές ερμηνείας ως ενισχύσεως διαφορετικής από εκείνη που εξετάστηκε στις αποφάσεις της Επιτροπής· ακόμη, παραβίαση των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, του estoppel και της ασφάλειας δικαίου.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Frédéric Hay κατά Crédit agricole mutuel de Charente-Maritime et des Deux-Sèvres
 (Υπόθεση C-267/12) (1)
 (Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Ίση μεταχείριση - Εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας που επιφυλάσσει πλεονέκτημα στον τομέα των αμοιβών και των συνθηκών εργασίας στους μισθωτούς που συνάπτουν γάμο - Αποκλεισμός των συντρόφων που έχουν συνάψει αστικό σύμφωνο αλληλεγγύης - Διακρίσεις λόγω γενετήσιου προσανατολισμού)
 2014/C 52/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Frédéric Hay
 κατά
 Crédit agricole mutuel de Charente-Maritime et des Deux-Sèvres
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Παραδεκτό εθνικής συλλογικής συμβάσεως, που επιφυλάσσει ένα πλεονέκτημα στον τομέα των αμοιβών και των συνθηκών εργασίας στους εργαζόμενους που συνάπτουν γάμο και αποκλείει κατ’ ανάγκη από το πλεονέκτημα αυτό τους συντρόφους του ίδιου φύλου που έχουν συνάψει αστικό σύμφωνο αλληλεγγύης — Διακρίσεις λόγω γενετήσιου προσανατολισμού — Δυνατότητα δικαιολογήσεως της έμμεσης διακρίσεως μέσω επικλήσεως θεμιτού, ενδεδειγμένου και αναγκαίου σκοπού
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε διάταξη συλλογικής συμβάσεως εργασίας, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, δυνάμει της οποίας μισθωτός εργαζόμενος που έχει συνάψει PACS με ομόφυλο άτομο αποκλείεται από πλεονεκτήματα όπως οι ειδικές άδειες και επίδομα, τα οποία χορηγούνται στους μισθωτούς εργαζομένους λόγω της συνάψεως γάμου, οσάκις η εθνική νομοθεσία του συγκεκριμένου κράτους μέλους δεν επιτρέπει τον γάμο μεταξύ ομόφυλων ατόμων, στον βαθμό που, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού και των όρων χορηγήσεως των πλεονεκτημάτων αυτών, βρίσκεται σε κατάσταση συγκρίσιμη με αυτή έγγαμου μισθωτού.
 (1) ΕΕ C 250 της 18.8.2012.


text:
C 169/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ α) Αν ́εχει το χαρακτη ́ρα Φ.Π.Α., κατα ́ την ́εννοια των διατα ́ξεων
 της ́εκτης οδηγι ́ας ΕΚ για το ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) (1), το
 (τρι ́το τμη ́μα) ποσο ́ που αναγρα ́φει στο τιμολο ́γιο αυτο ́ς που παρε ́χει τις
 υπηρεσι ́ες του στο δημο ́σιο με σχε ́ση μι ́σθωσης ́εργου, ο ́ταν
 της 30η ́ς Απριλι ́ου 2002 ο μεν παρε ́χων τις υπηρεσι ́ες θεωρει ́ πεπλανημε ́να ο ́τι παρε ́χει
 αυτε ́ς ως ελευ ́θερος επαγγελματι ́ας, ενω ́, στην πραγματικο ́-
 στην υπο ́θεση C-181/01 P: N κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- τητα, υπα ́ρχει σχε ́ση εξα ́ρτησης και, με υπο ́δειξη του εργο-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των (1) δο ́τη του, χρεω ́νει Φ.Π.Α. στις αποδει ́ξεις που εκδι ́δει, ο ́χι
 πα ́νω στις συνολικε ́ς νο ́μιμες αμοιβε ́ς που λαμβα ́νει απο ́ το
 ∆ημο ́σιο, οι οποι ́ες αποτελου ́ν τη νο ́μιμη φορολογικη ́ βα ́ση
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Κοινωνικη ́ ασφα ́- του Φ.Π.Α., εισπραττο ́μενος στη συνε ́χεια μαζι ́ με τις νο ́μιμες
 λιση — 'Αρθρο 73 του ΚΥΚ — 'Εννοια του ατυχη ́ματος — αποδοχε ́ς, αλλα ́ το υ ́ψος του προσδιορι ́ζεται πα ́νω στις
 'Αρνηση να αναγνωρισθει ́ ως ατυ ́χημα η μο ́λυνση απο ́ τον νο ́μιμες αποδοχε ́ς με τη μαθηματικη ́ με ́θοδο της εσωτερικη ́ς
 ιο ́ της ανθρω ́ πινης ανοσολογικη ́ς ανεπα ́ρκειας») υφαι ́ρεσης, θεωρου ́μενες ο ́τι εμπεριε ́χουν και τον οφειλο ́μενο
 Φ.Π.Α., το δε ∆ημο ́σιο καταβα ́λλει τις νο ́μιμες αποδοχε ́ς
 (2002/C 169/24) μειωμε ́νες κατα ́ το θεωρου ́μενο ως εμπεριεχο ́μενο σ' αυτε ́ς
 Φ.Π.Α.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 β) Αν κα ́μπτεται η προβλεπο ́μενη στη δια ́ταξη της περι ́πτωσης γ'
 της παραγρα ́φου 1 του α ́ρθρου 21 της ́εκτης οδηγι ́ας ΕΚ για
 Στην υπο ́θεση C-181/01 P, N, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των
 το Φ.Π.Α. (77/388/ΕΟΚ) αρχη ́ της τυπικο ́τητας του φο ́ρου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπροσω-
 (ο ́τι δηλαδη ́, αν αναγραφει ́ Φ.Π.Α. στο τιμολο ́γιο η ́ α ́λλο
 που ́μενος απο ́ τον G. Durazzo, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως
 ́εγγραφο που επε ́χει θε ́ση τιμολογι ́ου, ο φο ́ρος αυτο ́ς ει ́ναι
 κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 13 Φεβρουαρι ́ου 2001 το
 αποδοτε ́ος στο δημο ́σιο), ο ́ταν το ∆ημο ́σιο, ασκω ́ντας αυτη ́
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην
 τη δραστηριο ́τητα, κατ' ενα ́σκηση δημοσι ́ας εξουσι ́ας, δεν
 υπο ́θεση T-2/00, N κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 2001, σ. I-
 δρα ως υποκει ́μενο του φο ́ρου, κατα ́ τη δια ́ταξη της
 A-37


text:
και ΙΙ-135), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της εν λο ́γω
 παραγρα ́φου 5 του α ́ρθρου 4 της ως α ́νω οδηγι ́ας, ω ́στε να
 αποφα ́σεως, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος η ́ταν η Επιτροπη ́ των
 λειτουργη ́σει, ως προς αυτο ́, ο μηχανισμο ́ς των εκπτω ́σεων
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), το ∆ικαστη ́ριο
 και ο φερο ́μενος ως φο ́ρος δεν ει ́ναι δυνατο ́ν να μετακυλισθει ́
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την F. Macken, Προ ́εδρο τμη ́ματος,
 και δεν μετακυλι ́εται στον τελικο ́ καταναλωτη ́ (που ει ́ναι ο
 και τους C. Gulmann (εισηγητη ́) και J.-P. Puissochet, δικαστε ́ς,
 συναλλασσο ́μενος με το δημο ́σιο ιδιω ́της που ζητα ́ τη
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed, γραμματε ́ας: R. Grass,
 μετα ́φραση εγγρα ́φων), ο δε παρε ́χων τις υπηρεσι ́ες διεκδικει ́
 εξε ́δωσε στις 30 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 την επιστροφη ́ του φο ́ρου που καταβλη ́θηκε στη φορολογικη ́
 διατακτικο ́:
 αρχη ́ μετα ́ την αφαι ́ρεση του τυχο ́ν φο ́ρου εισροω ́ν, ω ́στε να
 αποκλει ́εται ο πλουτισμο ́ς του.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 2) Καταδικα ́ζει τον Ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001, σ. 28.
 ( 1) ΕΕ C 200 της 14.7.2001.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ ν, με απο ́φαση της
 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Ελληνικο ́ ∆ημο ́σιο
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ την ∆ΟΥ Χολαργου ́, κατα ́ Μαρι ́ας Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Καραγεω ́ ργου βαλε το Bundesfinanzhofes με δια ́ταξη της 22ας Νοεμβρι ́ου
 2001 στην υπο ́θεση Finanzamt Gummersbach κατα ́
 (Υπο ́θεση C-78/02) Gerhard Bockemühl
 (2002/C 169/25)
 (Υπο ́θεση C-90/02)
 Με απο ́φαση της 31ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη (2002/C 169/26)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 11 Μαρτι ́ου 2002, το ∆ιοικητικο ́ Εφετει ́ο Αθηνω ́ν ζητει ́, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου εκπροσωπουμε ́-
 νου απο ́ τη ∆ΟΥ Χολαργου ́ και Μαρι ́ας Καραγεω ́ργου, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστι- Με δια ́ταξη της 22ας Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 κη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις


text:
C 227/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 11.8.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 24ης Απριλι ́ου 2001
 της 24ης Απριλι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-37/99, Ugo Miranda κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση T-159/98, Ivan Torre κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (Υπα ́ λληλοι — Αποζημι ́ωση επανεγκαταστα ́σεως —
 'Εννοια κατοικι ́ας)
 (Υπα ́ λληλοι — ∆ιαγωνισμο ́ς — Παρατυπι ́α κατα ́ τη διεξα- (2001/C 227/30)
 γωγη ́ των δοκιμασιω ́ ν ικανη
 ́ να νοθευ ́σει τα αποτελε ́σματα
 — 'Εννομο συμφε ́ρον)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (2001/C 227/29) Στην υπο ́θεση Τ-37/99, Ugo Miranda, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 μενος απο ́ τον L. Radicati di Brozolo, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia et A. Dal Ferro), με
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς,
 της 7ης Μαι ̈́ου 1998, σχετικα ́ με την ανα ́κτηση της αποζημιω ́ σεως
 επανεγκαταστα ́σεως που καταβλη ́θηκε στον προσφευ ́γοντα βα ́σει
 Στην υπο ́θεση T-159/98, Ivan Torre, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, του α ́ρθρου 6, του παραρτη ́ματος VII του Κανονισμου ́ Υπηρεσια-
 Donatella Ineichen, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Alessandro Cavallaro, κη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, το
 κα ́τοικος Ρω ́μης, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους M.-A. Lucas, Πρωτοδικει ́ο (δικα ́ζον ως μονομελε ́ς με δικαστη ́ τον P. Mengozzi),
 δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall και στις 24 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 C. Berardis-Kayser), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως, αφενο ́ς,
 των αποφα ́σεων της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του διαγωνισμου ́ 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 ΕUR/A/123 με τις οποι ́ες δο ́θηκε στους προσφευ ́γοντες απορριπτι-
 κο ́ς βαθμο ́ς στην πρω ́τη δοκιμασι ́α προεπιλογη ́ς και, αφετε ́ρου, 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 των συνακολου ́θων ενεργειω ́ν του ιδι ́ου διαγωνισμου ́ καθο ́σον
 ει ́ναι αναγκαι ́ες για τις αποκατα ́σταση των δικαιωμα ́των των (1) EE C 121 της 1.5.99.
 προσφευγο ́ντων, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους P. Mengozzi, προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον R. M. Moura
 Ramos, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 εξε ́δωσε στις 24 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ της παρου ́σας


text:
προσφυ- της 28ης Μαρτι ́ου 2001
 γη ́ς καθο ́σον ́εχει ασκηθει ́ απο ́ τους Ι. Torre και Α. Cavallaro.
 στην υπο ́θεση Τ-144/99, Συ ́λλογος ειδικω ́ ν πληρεξουσι ́ων
 του Ευρωπαϊκου ́ γραφει ́ου διπλωμα ́των ευρεσιτεχνι ́ας κατα ́
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ καθο ́σον ́εχει ασκηθει ́ απο ́ τη Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 D. Ineichen.
 (Ανταγωνισμο ́ς — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Κω
 α ́ δικας επαγγελματικη ́ς δεοντολογι ́ας
 — Απαγο ́ρευση της συγκριτικη ́ς διαφημι ́σεως — Παροχη ́
 υπηρεσιω ́ ν)
 (2001/C 227/31)
 (1) EE C 378 της 5.12.98.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-144/99, Συ ́λλογος ειδικω ́ν πληρεξουσι ́ων του
 Ευρωπαϊκου ́ γραφει ́ου διπλωμα ́των ευρεσιτεχνι ́ας, με ́εδρα το
 ---pagebreak--- 11.8.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 227/17
 Μο ́ναχο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους δικηγο ́ρους 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́.
 R. Collin και M.-C. Mitchell, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 βου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω- 2) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 πος: E. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως 1999/267/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 7ης Απριλι ́ου 1999,
 σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης (1) ΕΕ C 135 της 13.5.00.
 ΕΚ (IV/36147 — Κω ́δικας δεοντολογι ́ας του ΣΕΠ) (ΕΕ L 106,
 σ. 14), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 28 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 1 της αποφα ́σεως 1999/267/ΕΚ της
 Επιτροπη ́ς, της 7ης Απριλι ́ου 1999, σχετικα ́ με τη διαδικα-
 σι ́α εφαρμογη ́ς του ́αρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (IV/36147 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 — Κω ́ δικας δεοντολογι ́ας του ΣΕΠ), καθο ́σον αφορα ́ το
 ́αρθρο 2, στοιχει ́ο β', τρι ́το εδα ́φιο, και το ́αρθρο 5,
 στοιχει ́ο γ', του κω ́ δικα δεοντολογι ́ας του Συλλο ́γου ειδικω ́ν της 5ης Απριλι ́ου 2001
 πληρεξουσι ́ων του Ευρωπαϊκου ́ γραφει ́ου διπλωμα ́των
 ευρεσιτεχνι ́ας.
 στην υπο ́θεση Τ-87/00, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα, συμπεριλαμ-
 βανομε ́νων αυτω ́ ν στα οποι ́α υποβλη ́θηκε κατα ́ τη διαδικα-
 σι ́α των ασφαλιστικω ́


text:
ν με ́τρων. (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λε ́ξημα ΕΑSYBANK — Απο ́λυτοι
 λο ́γοι απαραδε ́κτου — 'Αρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α β'
 (1) EE C 281 της 2.10.1999. και γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ) αριθ. 40/94)
 (2001/C 227/33)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 της 3ης Μαι ̈́ου 2001
 Στην υπο ́θεση Τ-87/00, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG, με
 στην υπο ́θεση Τ-60/00, Παρασκευη ́ Λια ́σκου κατα ́ Συμβου- ́εδρα τη Βιε ́ννη (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. Kucsko,
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γραφει ́ου
 εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von
 (Υπα ́ λληλοι — Αποδοχε ́ς — Επι ́δομα αποδημι ́ας —
 Mühlendahl, J. F. Crespo Carrillo και S. Laitinen), με αντικει ́μενο
 'Αρθρο 4, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο α', του παραρτη ́ματος VII
 αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυ-
 του ΚΥΚ)
 γω ́ν του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 31ης Ια-
 (2001/C 227/32) νουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 316/1999-3), με την οποι ́α απορρι ́φ-
 θηκε η αι ́τηση καταχωρι ́σεως του λεξη ́ματος ΕΑSYBANK ως
 κοινοτικου ́ ση ́ματος, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung,
 δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 Στην υπο ́θεση Τ-60/00, Παρασκευη ́ Λια ́σκου, μο ́νιμη υπα ́λληλος εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, διατακτικο ́:
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́-
 σεων το Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: F. Anton και ∆. Ζαχαρι ́ου), με αντικει ́μενο, 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 αφενο ́ς, προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του Συμβου- του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 λι ́ου της 5ης Ιουλι ́ου 1999, περι ́ μη χορηγη ́σεως στην προσφευ ́- αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 γουσα του επιδο ́ματος αποδημι ́ας που προβλε ́πει το α ́ρθρο 4 του 31ης Ιανουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 316/1999-3).
 παραρτη ́ματος VII του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως
 2) Καταδικα ́ζει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και, αφετε ́ρου, αγωγη ́
 με αι ́τημα την καταβολη ́ του επιδο ́ματος αυτου ́ πλε ́ον το