text:
 c 387/20 IEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 20. 12. 97
 χρηματοδοτικής συνδρομής, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. P. Briët και της 30ής Σεπτεμβρίου 1997
 A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλ
 ληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου 1997 απόφαση στην υπόθεση Τ-122/96: Federazione nazionale del commercio
 με το ακόλουθο διατακτικό: oleario (Federolio) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων 0)
 [Γεωργία — Κοινή οργάνωση των αγορών — Ελαιόλαδο —
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. Ενίσχυση στην κατανάλωση — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 887/
 96 — Προσφυγή ακυρώσεως — Ένωση επιχειρηματιών —
 Απαράδεκτο]
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα,
 περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας (97/C 387/38)
 λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 (Γλωσσά διαδικασίας: η ιταλική)
 (') ΕΕ C 233 της 10. 8. 1996.
 Στην υπόθεση Τ-122/96, Federazione nazionale del commercio
 oleario (Federolio), με έδρα τη Ρώμη, εκπροσωπούμενη από
 τη Livia Magrone Furlotti, δικηγόρο Ρώμης, με τόπο επιδό
 σεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του δικηγό
 ρου Marc Loesch, 11 , rue Goethe, κατά Επιτροπής των
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Eugenio de March
 και Paolo Ziotti), με αντικείμενο προσφυγή μερικής ακυρώ
 της 30ής Σεπτεμβρίου 1997 σεως του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 887/96 της Επιτροπής (2),
 της 15ης Μαΐου 1996, για τροποποίηση του κανονισμού
 στην υπόθεση Τ-151/95: Instituto Europeu de Formação (ΕΟΚ) αριθ. 2677/85 (3) για τον καθορισμό των λεπτομερειών
 Profissional Ld...a (INEF) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών εφαρμογής του καθεστώτος ενίσχυσης στην κατανάλωση για
 Κοινοτήτων (') το ελαιόλαδο, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο
 (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο — Μείωση χρηματοδοτικής από τους R. García-Valdecasas, Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jae
 συνδρομής — Προσφυγή ακυρώσεως — Προθεσμία — Απα ger, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμ
 ράδεκτο) βρίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (97/C 387/37)
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική) 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (') ΕΕ C 370 της 7 . 12 . 1996.
 Στην υπόθεση Τ-151 /95, Instituto Europeu de Formação Pro (2) ΕΕ L 119 της 16 . 5 . 1996, σ. 16 .
 fissional Ld.a. (INEF), με έδρα το Porto (Πορτογαλία), που C) ΕΕ L 254 της 25 . 9. 1985 , σ. 5 .
 εκροσωπείται από τον Bolota Belchior, δικηγόρο της Vila
 Nova de Gaia, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Jacques Schroeder, 6, rue Heinrich Heine, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικά Anna
 Maria Alves Vieira και Günter Wilms και εν συνεχεία Maria
 Teresa Figueira και Knut Simonsson) με αντικείμενο προ
 σφυγή ακυρώσεως της από 2 Δεκεμβρίου 1991 αποφάσεως Προσφυγή της ενώσεως GAL Penisola Sorrentina κατά
 της Επιτροπής, περί μειώσεως της συνδρομής που χορήγησε Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο στο πρόγραμμα 881005 Ρ1 , στις 2 Οκτωβρίου 1997
 για ενέργειες επαγγελματικής καταρτίσεως που πραγματο (Υπόθεση Τ-263/97)
 ποίησε στην Πορτογαλία η προσφεύγουσα, το Πρωτοδικείο
 (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. Bellamy, , (97/C 387/39)
 Πρόεδρο, A. Καλογερόπουλο και M. Jaeger, δικαστές, γραμ
 ματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 1997 διάταξη


text:
(Γλωσσά διαδικασίας: η ιταλική)
 με το ακόλουθο διατακτικό:
 H ένωση GAL Penisola Sorrentina, εκπροσωπούμενη από
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. τους Gian Luca Lemmo και Vincenzo Mormile, του δικηγορι
 κού συλλόγου Νεαπόλεως, με τόπο επιδόσεων στη διεύθυνση
 via del Parco Margherita 31 , Napoli, άσκησε, στις 2 Οκτω
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. βρίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων.
 (· ) ΕΕ C 268 της 14. 10. 1995 .
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Πρωτοδικείο: να ακυρώσει'
 την από 15 Μαΐου 1997 απόφαση C(97) 1261 της Επιτροπής.
 ---pagebreak--- 20. 12. 97 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 387/21
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα Προσφυγή της Regione Toscana κατά Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 12 Μαΐου 1997
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση η καθής, τροποποιώντας (Υπόθεση Τ-265/97)
 την απόφαση C(95 ) 444/3, της 5ης Απριλίου 1995 , σχετικά με (97/C 387/40)
 τη χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής από το ΕΓΤΠΕ,
 τροποποίησε το επιχειρησιακό πρόγραμμα Leader II κατά το
 μέρος που αφορούσε το σημείο 1.3 και το σημείο 6.1 , καθό (Γλωσσά διαδικασίας: η ιταλική)
 σον δεν περιέλαβε μεταξύ των περιοχών παρεμβάσεως το
 έδαφος της κοινότητας Montana Penisola Sorrentina διότι H Regione Toscana (περιΦέρεια της Τοσκάνης), εκπροσω
 «βάσει των διατάξεων του προγράματος, δεν είναι αναγκαία πούμενη από τους Vito Vacchi και Lucia Bora, δικηγόρους
 η προώθηση και εφαρμογή περαιτέρω PAL (σχεδίων τοπικής Φλωρεντίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Paolo
 αναπτύξεως), δεδομένου ότι σ' αυτήν η κοινωνικοοικονομική Benocci, 50 rue de Vianden, άσκησε, στις 12 Μαΐου 1997,
 ανάπτυξη, αντίθετα από τις άλλες εξεταζόμενες περιοχές, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ
 έχει καλύτερη εξέλιξη και είναι περισσότερο ολοκληρωμένη». σφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Κατά την προσφεύγουσα, τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εσφαλμέ Με διάταξη του Δικαστηρίου της 1ης Οκτωβρίου 1997, η
 νοι και προφανώς αβάσιμοι. υπόθεση παραπέμφθηκε στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων λόγω πρόδηλης αναρμοδιότητας του Δικαστη
 ρίου .
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλ
 λει παράβαση του άρθρου 190 της Συνθήκης της Ρώμης,
 ουσιωδών τύπων, της υποχρεώσεως της χρηστής διοικήσεως H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 και παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς
 και πλήρη έλλειψη αιτιολογίας και προφανή έλλειψη ερεί — να ακυρώσει το σημείωμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής —
 σματος της αποφάσεως. Γενική Διεύθυνση Γεωργίας της 21ης Νοεμβρίου 1994/VI/
 040551 ,
 Υποστηρίζει, πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρί
 ζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι για την εν λόγω — να ακυρώσει την — ουδέποτε κοινοποιηθείσα στην προ
 περιοχή έχει ήδη εγκριθεί ένα PAL, αγνοώντας ότι το PAL σφεύγουσα περιφέρεια — πράξη με την οποία η Ευρω
 που υπέβαλε η προσφεύγουσα ένωση δεν έγινε δεκτό προς παϊκή Επιτροπή αποδέσμευσε την εγκεκριμένη κοινοτική
 χρηματοδότηση. Εξάλλου, η εν λόγω περιοχή δεν περιλαμβά συνδρομή, στο πλαίσιο του ολοκληρωμένου μεσογειακού
 νεται μεταξύ των περισσότερο ανεπτυγμένων στην Campa προγράμματος, για το σχέδιο αριθ. 88.20.ΙΤ.006.0 (Έργα
 nia . αγωγών ποσίμου ύδατος στην Τοσκάνη),
 Προβάλλεται επίσης η αντιφατικότητα που υπάρχει στην επι — να ακυρώσει το σημείωμα της 31ης Ιανουαρίου 1997 της
 λογή της

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
καθής. Υποστηρίζεται συναφώς ότι η περιφέρεια Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το οποίο παρελήφθη από την
 της Campania περιέλαβε στο περιφερειακό πρόγραμμα εφαρ προσφεύγουσα στις 7 Φεβρουαρίου 1997 και με το οποίο
 μογής του Leader II που εγκρίθηκε αρχικά, κατ' εφαρμογή η Επιτροπή ανακοινώνει την αποδέσμευση της κοινο
 της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ ('), μεταξύ των περιοχών παρεμβά τικής συνδρομής.
 σεως, «δηλαδή των μειονεκτουσών» και την Penisola Sorren
 tina βάσει ακριβώς ορισμένων κοινωνικοοικονομικών Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 δεικτών, για να αποκλείσει, εν συνεχεία, βάσει των ίδιων
 δεικτών, την ανάγκη προαγωγής και εφαρμογής, στην ίδια
 περιοχή, και άλλων προγραμμάτων PAL. Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται
 με τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα στην
 υπόθεση Τ-81 /97, Regione Toscana κατά Επιτροπής Ρ ).
 H καθής περιορίστηκε στο να αποκλείσει την περιοχή Sor
 rentina διότι είναι ανεπτυγμένη, χωρίς ωστόσο να παράσχει (') ΕΕ C 166 της 31 . 5. 1997. σ. 21 .
 την παραμικρή αιτιολογία σχετικά με τις περιοχές που νομι
 μοποιούν μια τέτοια επιλογή και χωρίς να προβεί στην
 κατάλληλη έρευνα.
 Για την προσφεύγουσα, μια τέτοια έρευνα θα καθιστούσε
 ασφαλώς προφανές ότι η εν λόγω περιοχή κατατάσσεται, Προσφυγή της Azienda Agricola Tre e Mezzo κατά Επι
 σύμφωνα με την προαναφερθείσα οδηγία 75/268/ΕΟΚ, ως τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 «ορεινή και μειονεκτική» και ότι, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, 13 Οκτωβρίου 1997
 η περιοχή αυτή είχε περιληφθεί στο πρόγραμμα Leader II, (Υπόθεση Τ-269/97)
 μεταξύ των ζωνών παρεμβάσεως κατά προτεραιότητα.
 (97/C 387/41 )
 (') Οδηγία 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 28ης Απριλίου 1975,
 περί της ορεινής γεωργίας και της γεωργίας σε ορισμένες μειο (Γλωσσά διαδικασίας: η ιταλική)
 νεκτούσες περιοχές (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/012, σ. 95).
 H Azienda Agricola Tre e Mezzo, εκπροσωπούμενη από
 τους Carlo Piccoli και Fabrizio Fabbri , του δικηγορικού


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Latina (Ιταλία) στις 5 Μαρτίου 2007 — Giovanni Galeota κατά Agenzia Entrate Ufficio Latina
 (Υπόθεση C-129/07)
 (2007/C 117/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Latina
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Giovanni Galeota
 Καθού: Agenzia Entrate Ufficio Latina
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ερωτάται αν η απόφαση C-207/04 (1) έχει την έννοια ότι ο Ιταλός νομοθέτης έπρεπε να επεκτείνει και στους άνδρες εργαζομένους το ευνοϊκότερο όριο ηλικίας που προβλέπεται για τις γυναίκες.
 2)
 Ερωτάται αν στην προκείμενη υπόθεση πρέπει να κριθεί ότι ο μειωμένος κατά 50 % σε σχέση με τον συντελεστή που ισχύει για τη φορολόγηση του μισθού κατά τη λήξη της σχέσεως εργασίας φορολογικός συντελεστής πρέπει να εφαρμόζεται και στα ποσά τα οποία λαμβάνουν ως κίνητρο εθελουσίας εξόδου και οι άνδρες εργαζόμενοι που έχουν συμπληρώσει το 50ό έτος ηλικίας.
 3)
 Ερωτάται αν το κοινοτικό δίκαιο επιτρέπει να κριθεί, λαμβανομένου υπόψη ότι τα ποσά τα οποία καταβάλλει ο φορολογούμενος ως φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων (IRPEF) δεν αποτελούν τμήμα του μισθού, εφόσον δεν καταβάλλονται από τον εργοδότη βάσει της σχέσεως εργασίας, καθώς και ότι το ποσό που καταβάλλεται από τον εργοδότη στον εργαζόμενο ως κίνητρο για την εθελούσια έξοδο δεν έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα, ότι η διαφορά μεταξύ του 50ού έτους ηλικίας για τις γυναίκες και του 55ου έτους ηλικίας για τους άνδρες εργαζομένους αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο, ενόψει του ότι η οδηγία 79/7 (2) επιτρέπει στα κράτη μέλη να διατηρούν διαφορετικά όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότηση.
 4)
 Ερωτάται αν το κοινοτικό δίκαιο (οδηγία 76/207/ΕΟΚ (3) του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976, η οποία απαγορεύει τις διακρίσεις που βασίζονται στο φύλο), ορθώς ερμηνευόμενο, απαγορεύει την εφαρμογή της εθνικής ρυθμίσεως από την οποία ανέκυψε η διαφορά που φέρεται ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτως ώστε να γνωρίζει ο εθνικός δικαστής αν η εθνική ρύθμιση (άρθρο 17, νυν 19, παράγραφος 4bis, π.δ. 917/86) είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο ή όχι.
 (1) Συλλογή 2005, σ. Ι-7453.
 (2) ΕE ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160.
 (3) ΕE ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/33
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιανουαρίου 2014 — Sothys Auriac κατά ΓΕΕΑ — Grand Hotel Primavera (BEAUTY GARDEN)
 (Υπόθεση T-470/12) (1)
 ((«Κοινοτικό σήμα - Αίτηση περί κηρύξεως ακυρότητας - Ανάκληση αιτήσεως περί κηρύξεως ακυρότητας - Κατάργηση της δίκης»))
 2014/C 112/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sothys Auriac (Auriac, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Berthet, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Grand Hotel Primavera SA (Borgo Maggiore, Άγιος Μαρίνος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Ιουλίου 2012 (υπόθεση R 1419/2011-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Grand Hotel Primavera SA και της Sothys Auriac.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 1.
 Καταργεί τη δίκη.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα του καθού.
 (1) EE C 26 της 26.1.2013.


text:
 27.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/21
 Προσφυγή της 27ης Ιανουαρίου 2017 — Austrian Power Grid κατά ACER
 (Υπόθεση T-53/17)
 (2017/C 095/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Austrian Power Grid AG (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: H. Kristoferitsch και S. Huber, δικηγόροι)
 Καθού: Οργανισμός Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει τα ακόλουθα τμήματα της αποφάσεως του Οργανισμού Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας αριθ. 06/2016 της 17ης Νοεμβρίου 2016 σχετικά με την πρόταση του Διαχειριστή του Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας για τον προσδιορισμό των Περιφερειών Υπολογισμού Δυναμικότητας
 —
 Άρθρο 1 της αποφάσεως σε συνδυασμό με
 —
 το παράρτημα I, άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο c·
 —
 τη λέξη «επίσης» και το τμήμα του κειμένου «για τους σκοπούς της κατανομής δυναμικότητας εντός των επηρεαζόμενων συνόρων ζωνών προσφοράς μέχρι να εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις, οι οποίες περιγράφονται στο άρθρο 5, παράγραφος 3, αυτού του εγγράφου» στο παράρτημα I, άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο e·
 —
 το παράρτημα I, άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο s·
 —
 το παράρτημα I, άρθρο 5, παράγραφος 3·
 —
 το παράρτημα I, Χάρτης No 3·
 —
 Άρθρο 2 της αποφάσεως·
 —
 παράρτημα IV·
 —
 παράρτημα V·
 —
 Να καταδικάσει τον ACER στη δικαστική δαπάνη.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο της προσφυγής προβάλλεται ότι ο ACER είναι αναρμόδιος να ορίσει νέα σύνορα ζωνών προσφοράς και την κατανομή δυναμικότητας.
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο ACER είναι αναρμόδιος να ορίσει νέα σύνορα ζωνών προσφοράς ή την κατανομή δυναμικότητας στο πλαίσιο της διαδικασίας προσδιορισμού Περιφερειών Υπολογισμού Δυναμικότητας, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 15 του κανονισμού CACM (1), καθώς και με απόφαση, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού ACER (2). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επίσης, ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως (το οποίο είναι αυτό καθαυτό παράνομο και προσβάλλεται) δυνατότητα αναθεωρήσεως αυτής δεν μπορεί να αναπληρώσει την έλλειψη αρμοδιότητας.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο της προσφυγής προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζονται πολλαπλώς ο κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 και ο κανονισμός CACM.
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο ACER ερμήνευσε εσφαλμένα τη νομική έννοια της συμφορήσεως και ότι ο αγωγός μεταξύ της Γερμανίας και της Αυστρίας δεν υπόκειται σε συμφόρηση και κατά συνέπεια δεν απαιτείται ως προς αυτόν κατανομή δυναμικότητας.
 —
 Περαιτέρω η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η διάσπαση της κοινής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας και της Αυστρίας βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΚ) 714/2009 (3) και παραβιάζει την αρχή κατά την οποία οι εσωτερικές συμφορήσεις δεν μπορούν να μεταφέρονται στα εθνικά σύνορα.
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση έσφαλε ως προς τα πραγματικά περιστατικά και εφαρμόζει τα νομοθετικά κριτήρια για τη δημιουργία νέων συνόρων ζωνών προσφοράς με εσφαλμένο τρόπο, ιδίως λόγω του γεγονότος ότι τα σύνορα μεταξύ της Γερμανίας και της Αυστρίας δεν υπόκεινται σε διαρθρωτική συμφόρηση, ότι ο ACER δεν λαμβάνει υπόψη του εναλλακτικά σύνορα ζωνών προσφοράς, ότι θα μπορούσαν να είναι


text:
διαθέσιμα λιγότερο παρεμβατικά τεχνικά μέτρα, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη της τις μελλοντικές εξελίξεις, ότι η απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη την απαίτηση κατά την οποία οι ζώνες προσφοράς πρέπει να έχουν μόνιμο χαρακτήρα και ότι ο ACER παρερμηνεύει τη φύση των ροών κλειστού βρόγχου.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο της προσφυγής προβάλλεται παράβαση του πρωτογενούς δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, επειδή δεν εξετάσθηκαν και δεν εφαρμόσθηκαν λιγότερο παρεμβατικά, αλλά το ίδιο κατάλληλα, μέτρα.
 —
 Περαιτέρω η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες, καθόσον η τεχνητή διάσπαση της κοινής αυστρο-γερμανικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας καταλήγει σε ποσοτικούς περιορισμούς, όσον αφορά στο εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των δυο κρατών μελών. Υπό αυτή την έννοια, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την ελεύθερη διακίνηση των αγαθών, η οποία κατοχυρώνεται στα άρθρα 34 και 35 ΣΛΕΕ. Επιπλέον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, οι περιορισμοί στη δυναμικότητα μεταφοράς, οι οποίοι προκύπτουν από τη δημιουργία συνόρου ζώνης προσφοράς και μηχανισμού υπολογισμού δυναμικότητας, συρρικνώνουν αδικαιολόγητα την ελευθερία της να παρέχει υπηρεσίες (άρθρο 56 ΣΛΕΕ).
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί ανταγωνισμού, καθόσον ο διαχωρισμός της κοινής γερμανο-αυστριακής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τη δημιουργία ζώνης προσφοράς και μηχανισμού υπολογισμού δυναμικότητας ισοδυναμεί με διάσπαση της αγοράς, η οποία συνιστά παραβίαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο της προσφυγής προβάλλεται ότι με την έκδοση της αποφάσεως παραβιάζονται από τον ACER διάφορες διαδικαστικές προϋποθέσεις.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο ACER, στηρίζοντας την απόφασή του στο άρθρο 15 του κανονισμού CACM, ακολούθησε εσφαλμένη διαδικασία για τη δημιουργία νέων συνόρων ζωνών προσφοράς και μηχανισμών υπολογισμού δυναμικότητας.
 —
 Περαιτέρω η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η αίτηση, που υποβλήθηκε από την αυστριακή ρυθμιστική αρχή, E-Control, και με την οποία ζητήθηκε να τροποποιηθεί το συνολικό σχέδιο των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς για τις Περιφέρειες Υπολογισμού Δυναμικότητας, δεν αντιμετωπίσθηκε σύμφωνα με τη διαδικασία, η οποία ορίζεται στο άρθρο 9, παράγραφος 12, του κανονισμού CACM.
 —
 Ακολούθως η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο ACER με την κήρυξη της υπ’ αριθ. 09/2015 μη δεσμευτικής Γνώμης, η οποία εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015, ως δεσμευτικής υπερέβη τις αρμοδιότητές του. Περαιτέρω, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, παραβιάσθηκαν θεμελιωδώς τα δικαιώματά της επί της διαδικασίας, καθόσον η Γνώμη, η οποία κηρύχθηκε δεσμευτική, δεν τέθηκε υπό διαβούλευση.
 —
 Επιπροσθέτως η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι στον φάκελο του ACER σχετικά με την προετοιμασία της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν υφίστανται τεχνικές μελέτες, αναλύσεις και εις βάθος εκτιμήσεις. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Υπηρεσία είτε της παρείχε ιδιαιτέρως ελλιπή πληροφόρηση, και κατά συνέπεια προσέβαλε το δικαίωμά της για πλήρη πρόσβαση στο φάκελο της υποθέσεως κατά το άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, είτε δεν προετοίμασε ή/και δεν δέχθηκε καθόλου εξειδικευμένες τεχνικές μελέτες και αναλύσεις, προκειμένου να στηρίξει την προσβαλλόμενη απόφαση σε ασφαλή πραγματικά δεδομένα (το οποίο ομοίως θα συνιστούσε σοβαρό διαδικαστικό σφάλμα).
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε γεγονότα, τα οποία δεν


text:
έχουν αποσαφηνισθεί επαρκώς, καθόσον η Υπηρεσία απέτυχε ιδίως –αλλά όχι μόνο– να προσδιορίσει, πού υφίσταται διαρθρωτική συμφόρηση στην κοινή γερμανο-αυστριακή αγορά και πού θα μπορούσε να γίνει πιο αποτελεσματικά η διαχείρισή της. σε ποιο βαθμό υφίστανται ροές κλειστού βρόγχου και επηρεάζουν τα γερμανο-αυστριακά σύνορα. τι συνέπειες έχουν τα παρόντα και τα εκκρεμούντα μέτρα σχετικά με την επέκταση του δικτύου και τη βελτίωση της ασφάλειάς του. πόση από την ηλεκτρική ενέργεια, που καταφθάνει στην Αυστρία μέσω άλλων κρατών μελών, συνεχίζει από εκεί προς τη Γερμανία.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο της προσφυγής προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης (ΕΕ L 197, σ. 24).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 713/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για την ίδρυση Οργανισμού Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενεργείας (ΕΕ L 211, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1228/2003 (ΕΕ L 211, σ. 15).


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 9ης Νοεμβρίου 2006 [αίτηση του Cour du travail της Λιέγης (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Monique Chateignier κατά Office national de l'emploi (ONEM)
 (Υπόθεση C-346/05) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Άρθρα 39 ΕΚ και 3 και 67 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 - Προϋπόθεση για τη χορήγηση των επιδομάτων ανεργίας η συμπλήρωση περιόδου απασχολήσεως στο αρμόδιο κράτος μέλος)
 (2006/C 326/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour du travail της Λιέγης
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Monique Chateignier
 κατά
 Office national de l'emploi (ONEM)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour du travail de Liège — Ερμηνεία του άρθρου 39, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 67, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149, σ. 2) — Διάταξη του κανονισμού που εξαρτά τη χορήγηση επιδομάτων ανεργίας σε κοινοτικό υπήκοο από την υποχρέωση πραγματοποίησης πρακτικής άσκησης στο κράτος μέλος κατοικίας, μολονότι η εθνική νομοθεσία δεν επιβάλλει τέτοια υποχρέωση ούτε στους κοινοτικούς υπηκόους ούτε σε υπηκόους τρίτων κρατών
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Τα άρθρα 39, παράγραφος 2, ΕΚ και 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας ο αρμόδιος φορέας του κράτους μέλους διαμονής αρνείται σε υπήκοο άλλου κράτους μέλους το δικαίωμα σε παροχές ανεργίας για τον λόγο ότι, κατά την ημερομηνία της καταθέσεως της αιτήσεως για παροχές, ο ενδιαφερόμενος δεν είχε συμπληρώσει στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους διαμονής συγκεκριμένη περίοδο απασχολήσεως, ενώ η προϋπόθεση αυτή δεν απαιτείται για τους υπηκόους του κράτους μέλους αυτού.
 (1) ΕΕ C 315 της 10.12.2005.


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/15
 Προσφυγή του G. Toth κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2005
 (Υπόθεση T-401/05)
 (2006/C 22/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Gergely Toth (Besozzo, Ιταλία) [εκπρόσωποι: S. Rodrigues και Y. Minatchy, δικηγόρος]
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ζητείται από το Πρωτοδικείο
 —
 να ακυρώσει την από 20 Ιουλίου 2005 απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος της 15ης Απριλίου 2005, που ελήφθη παράλληλα με τη σύμβαση εργασίας την οποία υπέγραψε ο ίδιος στις 17 Ιανουαρίου 2005, καθόσον αυτή καθορίζει τον βαθμό του κατ' εφαρμογήν του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ) και το κλιμάκιό του δυνάμει του ισχύοντος τώρα άρθρου 32 του ΚΥΚ·
 —
 να υποδείξει στην Επιτροπή τα αποτελέσματα που συνεπάγεται η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, όπως είναι, ιδίως, η εκ νέου κατάταξή του στον βαθμό A*9 αναδρομικά·
 —
 επικουρικά, να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη ο ενάγων-προσφεύγων επειδή δεν κατετάγη στον βαθμό A*9 ήδη από τις 17 Ιανουαρίου 2005·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων υπέβαλε την υποψηφιότητά του μετά από σχετική προκήρυξη της Επιτροπής για την πρόσληψη υπαλλήλου διοικήσεως στη σταδιοδρομία A8/A5, που δημοσιεύθηκε στις 25 Ιουλίου 2003. Αφού επελέγη για τη θέση αυτή, συνήψε με την Επιτροπή σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου στις 17 Ιανουαρίου 2005, στην οποία αναφερόταν ως βαθμός προσλήψεως ο βαθμός A*6.
 Με την προσφυγή του ο προσφεύγων βάλλει κατά της κατατάξεώς του στον βαθμό αυτό, επικαλούμενος, κυρίως, το ότι δεν μπορούσε να έχει εφαρμογή εν προκειμένω το άρθρο 12 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, διότι η διάταξη αυτή εφαρμοζόταν μόνον στους μονίμους υπαλλήλους και όχι στους εκτάκτους. Επικουρικά, προβάλλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας, ισχυριζόμενος ότι η εφαρμογή στην περίπτωσή του της τελευταίας αυτής διατάξεως αντιβαίνει προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ υποψηφίων κατόπιν προκηρύξεως για την πλήρωση θέσεων που δημοσιεύθηκε πριν από την 1η Μαΐου 2004, συνεπάγεται δε δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας, καθώς και προσβολή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, δεδομένου ότι οι υπήκοοι των νέων κρατών μελών θα διορίζονταν οπωσδήποτε κατ' εφαρμογήν των νέων και λιγότερο ευνοϊκών διατάξεων.
 Ο προσφεύγων επικαλείται επίσης δυσμενή διάκριση μεταξύ υπαλλήλων που ασκούν τα ίδια καθήκοντα, καθώς και προσβολή της αρχής της αντιστοιχίας μεταξύ της φύσεως των καθηκόντων και των αποδοχών. Επιπλέον, προβάλλει ότι το άρθρο 12 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ αντιφάσκει προς το άρθρο 31 του ΚΥΚ και προσβάλλει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που ο ίδιος όφειλε να επιδεικνύει και την αρχή της χρηστής διοικήσεως και την υποχρέωση αρωγής.
 Ο προσφεύγων ζητεί επίσης την αποκατάσταση της ζημίας του και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υποστηρίζει ότι υπέστη.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/47
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η προσφεύγουσα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 ταχθέντος δικαιώματος
 Αιτούσα την καταχώριση Η προσφεύγουσα
 επί σήματος ή σημείου:
 του κοινοτικού σήματος:
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το γερμανικό λεκτικό σήμα
 σήματος ή σημείου: «SOLEVITA» για προϊόντα της κλά- Κοινοτικό σήμα προς Το λεκτικό/εικονιστικό σήμα
 σεως 32 καταχώριση: «OpusDent» για προϊόντα και
 υπηρεσίες των κλάσεων 9, 10 και
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής 42 (μεταξύ άλλων, λέιζερ, όχι για
 ανακοπών: φαρμακευτικούς σκοπούς, λέιζερ
 ιατρικής, οδοντοϊατρικής και αισθη-
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της τικής χρήσεως και ιατρικη και
 προσφυγών: προσφεύγουσας οδοντοϊατρική φροντίδα) — αρ.
 καταχωρίσεως 1 331 230
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα πρσκόμισε επαρκή
 μέσα αποδείξεως για την επιδεκτική ∆ικαιούχος του κατά τη Dornier Medizintechnik GmbH
 δικαιώματος χρησιμοποίηση του διαδικασία ανακοπής αντι-
 κατά την ανακοπή σήματος· ταχθέντος δικαιώματος
 επί σήματος ή σημείου:
 — παραβίαση της αρχής της πρω-
 τοβουλίας των διαδίκων κατά
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το κοινοτικό σήμα «Οpus» για προϊ-
 το άρθρο 74, παράγραφος 1,
 σήματος ή σημείου: όντα της κλάσεως 10 (μεταξύ
 πρώτη φράση, του κανο-
 άλλων, ιατρικά τραπέζια εξετάσεως,
 νισμού 40/94· συσκευές Röntgen και επιφάνειες
 — προσβολή του δικαιώματος εργασίας Röntgen)
 ακροάσεως.
 Απόφαση του τμήματος Η ανακοπή έγινε δεκτή όσον αφορά
 ανακοπών: τα προϊόντα «λέιζερ ιατρικής,
 οδοντοϊατρικής και αισθητικής
 χρήσεως» και απορρίφθηκε για τα
 λοιπά προϊόντα και τις λοιπές
 υπηρεσίες
 Προσφυγή της OpusDent GmbH κατά του Γραφείου Εναρ-
 μόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις προσφυγών:
 8 Σεπτεμβρίου 2003
 Λόγοι ακυρώσεως: ∆εν υφίσταται κανένας κίνδυνος
 (Υπόθεση Τ-305/03) συγχύσεως.
 (2003/C 275/79)
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131,
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας — Γλώσσα στην
 οποία συντάχθηκε η προσφυγή: η γερμανική)
 Προσφυγή-αγωγή του Manel Camós Grau κατά της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 Η OpusDent GmbH, με έδρα το Freising (Γερμανία), άσκησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2003
 8 Σεπτεμβρίου 2003 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμόνισης
 στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια (Υπόθεση T-309/03)
 και υποδείγματα) ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τον δικηγόρο
 P. Munzinger. Ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυ- (2003/C 275/80)
 γών ήταν η Dornier Medizintechnik GmbH, με έδρα το Weβling
 (Γερμανία). (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την με αρ. υποθ. R 579/2002-2 απόφαση του Ο Manel Camós Grau, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 δεύτερου τμήματος προσφυγών του καθού που εκδόθηκε από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο, άσκησε στις 8 Σεπτεμβρίου
 στις 23 Ιουνίου 2003· 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. τήτων.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundespatentgericht (Γερμανία) στις 9 Μαρτίου 2010 — Merck & Co Inc κατά Deutsches Patent- und Markenamt
 (Υπόθεση C-125/10)
 (2010/C 161/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundespatentgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα και προσφεύγουσα: Merck & Co Inc
 Καθού: Deutsches Patent- und Markenamt
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι δυνατόν να εκδίδεται συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα (1), αν το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας καταθέσεως της αιτήσεως για το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και της ημερομηνίας εκδόσεως της πρώτης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας είναι μικρότερο από πέντε έτη;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 152, σ. 1).


text:
C 213/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 κράτη μέλη να προβλέπουν ότι η αρχή που είναι αρμόδια για ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τις διαδικασίες προσφυγής στον τομέα της συνάψεως δημοσίων
 συμβάσεων, όταν αποφαίνεται επί αιτήσεως για τη λήψη ασφα-
 λιστικών μέτρων, υποχρεούται ή δύναται να λαμβάνει υπόψη (έκτο τμήμα)
 τις πιθανότητες ευδοκιμήσεως της προσφυγής με την οποία
 ζητείται η ακύρωση παράνομης αποφάσεως της αναθέτουσας
 αρχής, αρκεί οι εφαρμοστέοι για τη λήψη των ασφαλιστικών της 28ης Μαρτίου 2003
 αυτών μέτρων εθνικοί κανόνες να μην είναι λιγότερο ευνοϊκοί από
 αυτούς που αφορούν παρόμοια ένδικα βοηθήματα της εσωτερικής
 έννομης τάξεως και να μην καθιστούν στην πράξη αδύνατη ή
 στην υπόθεση C-75/02 P: Territorio Histórico de Álava —
 υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχει Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia
 η κοινοτική έννομη τάξη.
 — Diputación Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de
 Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa y Juntas
 ( 1) ΕΕ C 3 της 5.1.2002. Generales de Gipuzkoa και Comunidad Autónoma del País
 Vasco — Gobierno Vasco κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ενίσχυση
 στον τομέα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα —
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρο 33 ΑΧ — Προσφυγή
 ασκηθείσα από αρχή τοπικής αυτοδιοικήσεως — Αίτηση
 αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη»)
 (πέμπτο τμήμα)
 της 27ης Μαρτίου 2003 (2003/C 213/07)
 στην υπόθεση C-1/02 SA: Antippas κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 («Αίτηση αδείας κατασχέσεως στα χέρια της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων») (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2003/C 213/06)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση C-75/02 P, Territorio Histórico de Álava —
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia —
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Diputación Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de Gipuzkoa
 — Diputa-ción Foral de Gipuzkoa y Juntas Generales de
 Gipuzkoa και Comunidad Autónoma del País Vasco —
 Gobierno Vasco, (εκπρόσωπος: R. Falcón y Tella), με αντικείμενο
 Στην υπόθεση C-1/02 SA, Antippas, εταιρία κονγκολέζικου αίτηση αναιρέσεως η οποία ασκήθηκε κατά της διατάξεως που
 δικαίου, με έδρα την Κινσάσα (Λαϊκή ∆ημοκρατία του Κονγκό), εξέδωσε στις 11 Ιανουαρίου 2002 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊ-
 εκπροσωπούμενη από τον M. Spandre, avocat, κατά Επιτροπής κών Κοινοτήτων (τρίτο πενταμελές τμήμα) στην υπόθεση T-77/01,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. De Pauw και Diputación Foral de Álava κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002,
 B. Martenczuk), με αντικείμενο αίτηση αδείας κατασχέσεως στα σ. II-81), με την οποία το Πρωτοδικείο έκρινε απαράδεκτη την
 χέρια της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το ∆ικαστήριο προσφυγή ακυρώσεως που άσκησαν οι αναιρεσείουσες αρχές κατά
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο της αποφάσεως 2001/168/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της
 τμήματος, C. W. A. Timmermans, P. Jann, S. von Bahr (εισηγητή) 31ης Οκτωβρίου 2000, σχετικά με την ισπανική νομοθεσία για
 και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, τον φόρο εταιριών (ΕΕ 2001, L 60, σ. 57), και με την οποία
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Μαρτίου 2003, διάταξη ζητείται η εξαφάνιση της διατάξεως αυτής, όπου ο


text:
έτερος
 με το ακόλουθο διατακτικό: διάδικος είναι Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι:
 G. Rozet και J. L. Buendía Sierra), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα),
 1) Απορρίπτει την αίτηση. συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), πρόεδρο τμήμα-
 τος, C. Gulmann, F. Macken, N. Colneric και J. N. Cunha
 2) Καταδικάζει την Αntippas στα δικαστικά έξοδα. Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμμα-
 τέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Μαρτίου 2003, διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 ( 1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002.
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 ---pagebreak--- 6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/5
 2) Καταδικάζει τις Territorio Histórico de Álava — Diputación Ένας φόρος, όπως ο φόρος επί της καθαρής περιουσίας των
 Foral de Álava, το Territorio Histórico de Bizkaia — επιχειρήσεων, δεν αποτελεί φόρο ισοδυνάμου οικονομικού αποτε-
 Diputación Foral de Bizkaia, το Territorio Histórico de λέσματος με φόρο εισφοράς και, επομένως, δεν είναι ασυμβί-
 Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa y Juntas Generales βαστος προς την οδηγία 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 de Gipuzkoa και την Comunidad Autónoma del País Vasco 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομέ-
 — Gobierno Vasco στα δικαστικά έξοδα. νων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως αυτή τροποποιή-
 θηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 10ης Ιουνίου 1985.
 ( 1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 (1 ) EE C 261 της 26.10.2002.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Landgericht Stuttgart με διάταξη της 7ης Απριλίου
 2003 στην υπόθεση 1. Συμβολαιογράφος Mathias Längst,
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 2. Επιχείρηση SABU Schuh & Marketing GmbH, 3. Πρόε-
 δρος του Landgericht της Στουτγάρδης και
 (πρώτο τμήμα) 4. Bezirksrevisor του Landgericht της Στουτγάρδης
 (Υπόθεση C-165/03)
 της 27ης Μαρτίου 2003
 (2003/C 213/09)
 στην υπόθεση C-306/02 (αίτηση της Commissione
 tributaria di primo grado di Trento για την έκδοση προδι- Με διάταξη της 7ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 καστικής αποφάσεως): Petrolvilla & Bortolotti SpA κ.λπ. Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 κατά Αgenzia delle Entrate per la Provincia di Trento (1) 10 Απριλίου 2003, το Landgericht Stuttgart, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ 1. του Συμβολαιογράφου Mathias Längst,
 2. της Επιχειρήσεως SABU Schuh & Marketing GmbH, 3. του
 («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας Προέδρου του Landgericht της Στουτγάρδης και 4. του
 — Οδηγία 69/335/ΕΟΚ — Φόρος επιβαλλόμενος επί των Bezirksrevisor του Landgericht της Στουτγάρδης (εκπροσώπου
 συγκεντρώσεων κεφαλαίων — Φόρος επί των καθαρών του ∆ημοσίου Ταμείου), που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από
 περιουσιακών στοιχείων των εταιριών») το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 ακόλουθων ερωτημάτων ως προς την ερμηνεία της οδηγίας
 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των
 (2003/C 213/08)
 εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων
 κεφαλαίων (ΕΕ L 249, σ. 25, — ελληνική ειδ. έκδ.: κεφάλαιο 09,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) τόμος 1, σ. 0020), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, (ΕΕ
 L 156, σ. 23), αποκαλούμενης στο εξής: η οδηγία 69/335:
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») 1. Πρέπει, κατ' αντιδιαστολή προς τα πραγματικά περιστατικά


text:
τα οποία απετέλεσαν τη βάση της διατάξεως του ∆ΕΚ
 της 21.3.2002, υπόθεση C-264/00, Gründerzentrum-
 Betriebs-GmbH, να θεωρηθούν ως φόρος κατά την έννοια
 της οδηγίας 69/335, όπως τροποποιήθηκε, τα τέλη καταρτί-
 Στην υπόθεση C-306/02, με αντικείμενο αίτηση της Commissione σεως συμβολαιογραφικού εγγράφου από συμβολαιογράφο
 tributaria di primo grado di Trento (Ιταλία) προς το ∆ικαστήριο, έχοντα ιδιότητα κρατικού λειτουργού για δικαιοπραξία
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής αυτής της οδηγίας στο
 πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του δικαστηρίου πλαίσιο νομικού συστήματος όπως αυτό της Βυρτεμβέργης
 αυτού μεταξύ Petrolvilla & Bortolotti SpA κ.λπ. κατά Αgenzia εντός του Ομόσπονδου κράτους της Βάδης-Βυρτεμβέργης
 delle Entrate per la Provincia di Trento, η έκδοση προδικαστικής (περιφέρεια του Oberlandesgericht της Στουτγάρδης), κατά
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του το οποίο συνυπάρχουν συμβολαιογράφοι έχοντες την ιδιό-
 Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων τητα δημοσίου υπαλλήλου και συμβολαιογράφοι ελεύθεροι
 των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. επαγγελματίες και, ενώ σε κάθε περίπτωση οι συμβολαιογρά-
 έκδ. 09/001, σ. 20), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία φοι είναι δανειστές των τελών, όταν πρόκειται για συμβολαιο-
 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985 (EE L 156, γράφο έχοντα την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου, αυτός
 σ. 23), το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους υποχρεούται, δυνάμει νόμου του ομόσπονδου κράτους, να
 M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann (εισηγητή) και Α. Rosas, καταβάλει κατ' αποκοπήν μέρος των τελών στο ∆ημόσιο, το
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, οποίο είναι ο εργοδότης αυτής της κατηγορίας συμβολαιο-
 εξέδωσε στις 27 Μαρτίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο δια- γράφων και χρησιμοποιεί τα εν λόγω έσοδα για τη χρηματο-
 τακτικό: δότηση των σκοπών του;


text:
 22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/11
 παρε ́μεινε χωρι ́ς περιορισμου ́ς δυνατη ́ η εισαγωγη ́ ζα ́χαρης με Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως την οποι ́α
 σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ και μειγμα ́των κακα ́ου και υπε ́βαλε, με απο ́φαση της 15ης Μαι ̈́ου 2000, το Cour
 ζα ́χαρης καταγωγη ́ς ΥΧΕ συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 6 του d’Appel de Paris (9ο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Edouard
 παραρτη ́ματος ΙΙ της αποφα ́σεως ΥΧΕ. Η Επιτροπη ́ σκοπευ ́ει Balguerie, Bernard André Mercier και Patrick Thomas —
 με τον κανονισμο ́ 265/2000 να θε ́σει ́εναν περιορισμο ́ στη Αστικω ́ ς υπευ ́θυνες: εταιρι ́ες Société Balguerie, Société
 διατηρηθει ́σα απο ́ το Συμβου ́λιο σω ́ρευση καταγωγω ́ν ΕΚ/ΥΧΕ Pillet και Orkos Diffusion — κατα ́ Administration des
 και, ́ετσι, σκοπευ ́ει να αποτρε ́ψει μια συνε ́πεια που ρητω ́ς Douanes, παρουσι ́α της Εισαγγελικη ́ς Αρχη ́ς
 δημιουργη ́θηκε με την απο ́φαση ΥΧΕ και διατηρη ́θηκε απο ́ το
 Συμβου ́λιο.
 (Υπο ́θεση C-190/00)
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 253 ΕΚ.
 (1) EE 2000, L 56, σ. 39. (2000/C 211/18)
 (2) EE 1991, L 263, σ. 1.
 (3) EE 2000, L 55, σ. 67.
 Με απο ́φαση της 15ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 23 Μαι ̈́ου 2000, το Cour d’Appel de Paris (9ο τμη ́μα), στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́, αφενο ́ς,
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Edouard Balguerie, Bernard André Mercier και Patrick Thomas
 βαλε το Arbeitsgericht Hamburg, με δια ́ταξη της 3ης Μαι ̈́ου — Αστικω ́ς υπευ ́θυνες: εταιρι ́ες Société Balguerie, Société Pillet
 2000, στην υπο ́θεση Dr. Helga Kutz-Bauer κατα ́ Freie und και Orkos Diffusion — και, αφετε ́ρου, Administration des
 Hansestadt Hamburg Douanes, παρουσι ́α της Εισαγγελικη ́ς Αρχη ́ς, υπε ́βαλε στο
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λουθο προδι-
 (Υπο ́θεση C-187/00) καστικο ́ ερω ́τημα:
 (2000/C 211/17)
 [Ερωτα ́ται] αν ο κανονισμο ́ς 4142/87 της 9ης ∆εκεμβρι ́ου
 Με δια ́ταξη της 3ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμμα- 1987 (1), και οι ο ́ροι που θεσπι ́στηκαν για την εφαρμογη ́ του ο ́σον
 τει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 19 Μαι ̈́ου αφορα ́ την εισαγωγη ́ χουρμα ́δων υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς της
 2000, το Arbeitsgericht Hamburg, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς καταβολη ́ς των τελωνειακω ́ν δασμω ́ν αναλο ́γως του προορισμου ́
 μεταξυ ́ Dr. Helga Kutz-Bauer και Freie und Hansestadt που προ ́κειται να δοθει ́ στα εμπορευ ́ματα απαγορευ ́ουν την
 Hamburg, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την εισαγωγη ́ χουρμα


text:
́δων σε αρχικε ́ς συσκευασι ́ες με περιεχο ́μενο
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: κατω ́τερο απο ́ η ́ ́σο
 ι προς 11 kg.
 1. Συνιστα ́ μια δια ́ταξη συλλογικη ́ς συμβα ́σεως εργασι ́ας που
 ισχυ ́ει στον δημο ́σιο τομε ́α, η οποι ́α επιτρε ́πει σε α ́νδρες και
 γυναι ́κες εργαζομε ́νους να απασχολου ́νται με μειωμε ́νο ωρα ́ριο (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4142/87 της Επιτροπη ́ς, της 9ης ∆εκεμβρι ́ου
 λο ́γω ηλικι ́ας, παρα ́βαση των α ́ρθρων 2, παρα ́γραφος 1, και 5, 1987, που καθορι ́ζει τους ο ́ρους στους οποι ́ους υπο ́κειται η υπαγωγη ́
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου ορισμε ́νων εμπορευμα ́των σε ευνοϊκο ́ δασμολογικο ́ καθεστω ́ς κατα ́ την
 εισαγωγη ́ λο ́γω του ειδικου ́ προορισμου ́ τους (EE L 387 της
 της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976 περι ́ της εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς 31.12.1987, σ. 81).
 της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ν και γυναικω ́ν, ο ́σον αφορα ́ την
 προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση και
 προω ́θηση και τις συνθη ́κες εργασι ́ας, αν η εν λο ́γω απασχο ́-
 ληση με μειωμε ́νο ωρα ́ριο λο ́γω ηλικι ́ας επιτρε ́πεται μο ́νο με ́χρι
 το χρονικο ́ σημει ́ο κατα ́ το οποι ́ο μπορει ́ για πρω ́τη φορα ́ να
 ζητηθει ́ πλη ́ρης συ ́νταξη βα ́σει του νομι ́μου καθεστω ́τος που
 διε ́πει τις συντα ́ξεις γη ́ρατος και, παρα ́λληλα, η κατηγορι ́α των
 προσω ́πων τα οποι ́α μπορου ́ν να λα ́βουν πλη ́ρη συ ́νταξη με
 τη συμπλη ́ρωση του 60ου ́ ́ετους της ηλικι ́ας αποτελει ́ται
 αποκλειστικα ́ απο ́ γυναι ́κες, ενω ́ η κατηγορι ́α των προσω ́πων Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 τα οποι ́α μπορου ́ν να λα ́βουν πλη ́ρη συ ́νταξη μο ́νο με της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Μαι ̈́ου
 τη συμπλη ́ρωση του 65ου ́ετους της ηλικι ́ας αποτελει ́ται 2000
 αποκλειστικα ́ απο ́ α ́νδρες;
 2. Μπορου ́ν τα εθνικα ́ δικαστη ́ρια, στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α (Υπο ́θεση C-191/00)
 οι νομοθετικε ́ς διατα ́ξεις και οι διατα ́ξεις συλλογικη ́ς συμβα ́-
 σεως συνιστου ́ν παρα ́βαση της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ (1) η ́ της
 οδηγι ́ας 79/7/ΕΟΚ (2), να εφαρμο ́σουν τις αντι ́στοιχες διατα ́ξεις (2000/C 211/19)
 υπε ́ρ της ζημιουμε ́νης κατηγορι ́ας προσω ́πων, μη λαμβα ́νοντας
 υπο ́ψη τους αντιθε ́τους προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο περιορισμου ́ς, Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 με ́χρις ο ́του τα με ́ρη της συλλογικη ́ς συμβα ́σεως η ́/και ο νομοθε ́- την Karen Banks, νομικο ́ συ ́μβουλο, και τη Laura Pignataro,
 της θεσπι ́σουν δια ́ταξη


text:
που δεν ενε ́χει δυσμενη ́ δια ́κριση; με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg,
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 70. α ́σκησε στις 23 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/003, σ. 160.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρα-
 τι ́ας.
 ---pagebreak--- C 211/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: του γαλλικου ́ καθεστω ́τος συνταξιοδοτη ́σεως των δημοσι ́ων
 υπαλλη ́λων; Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως,
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́- συνιστου ́ν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου L. 24-1-3ο του Κω ́δικα
 σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α 89/552/EOK (1) καθο ́σον, Πολιτικω ́ν και Στρατιωτικω ́ν Συντα ́ξεων παραβι ́αση της αρχη ́ς
 διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ το α ́ρθρο 8 του νο ́μου 223/90 ως της ισο ́τητας των αμοιβω ́ν;
 προς τις συναφθει ́σες πριν απο ́ τις 28 Φεβρουαρι ́ου 1998
 συμβα ́σεις, δεν μετε ́φερε στο εσωτερικο ́ δι ́καιο το α ́ρθρο 11, 2) Στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α δεν ́εχει εφαρμογη ́ το
 παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, α ́ρθρο 119 της Συνθη ́κης ΕΚ, εμποδι ́ζουν οι διατα ́ξεις της
 για τον συντονισμο ́ ορισμε ́νων νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και οδηγι ́ας 79/7/ΕΟΚ της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1978 (1) τη διατη ́-
 διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ ν μελω ́ν σχετικα ́ με την ρηση σε ισχυ ́ στη Γαλλι ́α διατα ́ξεων ο ́πως το α ́ρθρο L. 24-1-
 α ́σκηση τηλεοπτικω ́ν δραστηριοτη ́των. 3ο του Κω ́δικα Πολιτικω ́ν και Στρατιωτικω ́ν Συντα ́ξεων;
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) Οδηγι ́α 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1978 περι ́
 της προοδευτικη ́ς εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα μεταξυ ́ ανδρω ́ν και γυναικω ́ν σε θε ́ματα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως (ΕΕ
 ειδ. ́εκδ. 05/003, σ. 160).
 Ως προς τη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο των παραγρα ́φων 2
 και 3 του α ́ρθρου 11 της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ, μολονο ́τι,
 κατ' αρχη ́ν, το α ́ρθρο 3 παρα ́γραφοι 2 και 3 του νο ́μου 122/98
 μεταφε ́ρει στο εσωτερικο ́ δι ́καιο τις εν λο ́γω διατα ́ξεις, η παρε ́κ-
 κλιση που προβλε ́πεται με την τελευται ́α φρα ́ση της παραγρα ́φου
 3 του α ́ρθρου 3, που ορι ́ζει ο ́τι οι νε ́ες διατα ́ξεις ως προς τις Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 διαφημι ́σεις που παρεμβα ́λλονται στις ραδιοτηλεοπτικε ́ς εκπομπε ́ς


text:
της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 25 Μαι ̈́ου
 δεν εφαρμο ́ζονται στα προγρα ́μματα για τα οποι ́α αποκτη ́θηκαν 2000
 δικαιω ́ματα πριν τις 28 Φεβρουαρι ́ου 1998, διατηρει ́ σε ισχυ ́,
 αποκλειστικα ́ για τις συμβα ́σεις αυτε ́ς, το α ́ρθρο 8 του νο ́μου (Υπο ́θεση C-207/00)
 223/90. Απο ́ την α ́ποψη αυτη ́, επομε ́νως, η ιταλικη ́ νομοθεσι ́α δεν
 ́εχει μεταφε ́ρει στο εσωτερικο ́ δι ́καιο το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 2,
 (2000/C 211/21)
 της οδηγι ́ας και δεν ́εχει μεταφε ́ρει ορθα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο το
 α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 3, της ́διαςι οδηγι ́ας, ́εστω και αν του ́το
 περιορι ́ζεται στις συναφθει ́σες πριν τις 28 Φεβρουαρι ́ου 1998 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 συμβα ́σεις. την Karen Banks, νομικο ́ συ ́μβουλο, και τη Laura Pignataro,
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg,
 (1) EE L 298, της 17.10.89, σ. 23. α ́σκησε στις 25 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρα-
 τι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας τις
 βαλε το tribunal administratif de Châlons en Champagne νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι
 (δευ ́τερο τμη ́μα), Γαλλι ́α, με απο ́φαση της 25ης Απριλι ́ου αναγκαι ́ες προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς τις διατα ́ξεις
 2000, στην υπο ́θεση Henri Mouflin κατα ́ Recteur de της οδηγι ́ας 97/36/EK(1) του Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 l’académie de Reims — παρεμβαι ́νον: Syndicat général de λι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση της
 l’Éducation Nationale et de la Recherche publique CFDT οδηγι ́ας 89/552/EOK (2) του Συμβουλι ́ου, για τον συντονισμο ́
 de la Marne ορισμε ́νων νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ ν διατα ́-
 ξεων των κρατω ́ ν μελω ́ν σχετικα ́ με την α ́σκηση τηλεοπτικω ́ν
 (Υπο ́θεση C-206/00) δραστηριοτη ́των και, συγκεκριμε ́να, του α ́ρθρου 1, παρα ́γρα-
 φος 1, που τροποποιει ́ το α ́ρθρο 1, στοιχει ́ο γ', της οδηγι ́ας
 (2000/C 211/20) 89/552/EOK (3), του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 2, που αντικα-
 θιστα ́ το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ, με εξαι ́ρεση των
 Με απο ́φαση της 25ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη παραγρα ́φων αυτου ́ 3, 4, 5 και 6· του α ́ρθρου 1,
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις παρα ́γραφος 3, που παρεμβα ́λλει το α ́ρθρο 2α στην οδηγι ́α
 25 Μαι ̈́ου 2000, το tribunal administratif de


text:
Châlons en 89/552/ΕΟΚ· του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 4, που παρεμβα ́λλει
 Champagne (δευ ́τερο τμη ́μα), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ το α ́ρθρο 3α παρα ́γραφος 3, στην οδηγι ́α 89/552/ΕΟΚ· του
 Henri Mouflin και Recteur de l’académie de Reims — παρεμβαι ́- α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 12, που αντικαθιστα ́ το α ́ρθρο 10 της
 νον: Syndicat général de l’Éducation Nationale et de la οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ, με εξαι ́ρεση την παρα ́γραφο αυτου ́ 2·
 Recherche publique CFDT de la Marne —, που εκκρεμει ́ του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 14, που τροποποιει ́ το α ́ρθρο 12,
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς εισαγωγικη ́ φρα ́ση, της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ· του α ́ρθρου 1,
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: παρα ́γραφος 15, που αντικαθιστα ́ το α ́ρθρο 13 της οδηγι ́ας
 89/552/ΕΟΚ και, τε ́λος, του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 18, που
 1) Εμπι ́πτουν στις αμοιβε ́ς του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης της προσθε ́τει την παρα ́γραφο 2 στο α ́ρθρο 16 της οδηγι ́ας
 Ρω ́μης (νυν α ́ρθρου 141 της Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της 89/552/ΕΟΚ, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας) οι συντα ́ξεις που χορηγου ́νται βα ́σει οδηγι ́α αυτη ́·


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/25
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 16ης Μαρτίου 2005
 στην υπόθεση T-112/03, L'Oréal SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος FLEXI AIR - Προγενέστερο λεκτικό σήμα FLEX - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Αίτηση αποδείξεως της ουσιαστικής χρήσης - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο α', περίπτωση ii, και άρθρο 43, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2005/C 132/45)
 Γλώσσα διαδικασία:ς η αγγλική
 Στην υπόθεση T-112/03, L'Oréal SA, με έδρα το Παρίσι (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο X. Buffet Delmas d'Autane, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπρόσωποι: B. Filtenborg, S. Laitinen και G. Schneider), έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα): Revlon (Suisse) SA, με έδρα το Schlieren (Ελβετία), με αντικείμενο προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 15ης Ιανουαρίου 2003 (υπόθεση R 396/2001-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της L'Oréal SA και της Revlon (Suisse) SA, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και την I. Pelikánová, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 16 Μαρτίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Νοεμβρίου 2016 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nelsons GmbH κατά Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd
 (Υπόθεση C-177/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ενημέρωση και προστασία των καταναλωτών - Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 - Ισχυρισμοί επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα - Μεταβατικά μέτρα - Άρθρο 28, παράγραφος 2 - Προϊόντα φέροντα εμπορικά σήματα ή εμπορικές ονομασίες που υπήρχαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005 - «Ανθοϊάματα του Bach» - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης RESCUE - Προϊόντα που διατέθηκαν στην αγορά ως φάρμακα πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005 και ως τρόφιμα μετά την ημερομηνία αυτή))
 (2017/C 030/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Nelsons GmbH
 κατά
 Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd
 Διατακτικό
 Το άρθρο 28, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 107/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή στην περίπτωση που ένα τρόφιμο φέρον εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία είχε διατεθεί στην αγορά, πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005, ως φάρμακο και στη συνέχεια, ενώ εξακολούθησε να έχει τα ίδια υλικά χαρακτηριστικά και να φέρει το ίδιο εμπορικό σήμα ή την ίδια εμπορική ονομασία, διατέθηκε στην αγορά ως τρόφιμο μετά την ημερομηνία αυτή.
 (1) EE C 213 της 29.6.2015.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/80
 Προσφυγή της 9ης Οκτωβρίου 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann κ.λπ. κατά ECHA
 (Υπόθεση T-669/15)
 (2016/C 048/88)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Βερολίνο, Γερμανία), Ecolab Deutschland GmbH (Monheim, Γερμανία), Schülke & Mayr GmbH (Norderstedt, Γερμανία), Diversey Europe Operations BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, M. Grunchard, δικηγόροι, και P. Sellar, Solicitor)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA)
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων ως προς την εγγραφή της εταιρίας BASF στον κατάλογο δραστικών ουσιών και προμηθευτών του άρθρου 95 του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012 (1)· και
 —
 να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο ECHA, περιλαμβάνοντας μια εταιρία στον κατάλογο του άρθρου 95 του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012 ως προς συγκεκριμένη ουσία, παραβίασε τη νομοθεσία. Η παραβίαση αυτή στηρίζεται σε τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι ο ECHA εφάρμοσε εσφαλμένα τους κανόνες κατά τους οποίους η εταιρία πρέπει να υποβάλλει πλήρη φάκελο βάσει του άρθρου 95, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι ο ECHA μεταχειρίστηκε με διαφορετικό τρόπο εταιρίες που βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι ο ECHA, κατά παράβαση όσων απαιτεί ο κανονισμός (ΕΕ) 528/2012, δεν εξασφάλισε την ύπαρξη ισότιμων συνθηκών μεταξύ των εταιριών που έλαβαν μέρος στο πρόγραμμα αξιολογήσεως της συγκεκριμένης ουσίας και των λοιπών εταιριών.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 528/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση βιοκτόνων (ΕΕ L 167, σ. 1).


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Krajský súd v Prešove (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Monika Kušionová κατά SMART Capital, a.s.
 (Υπόθεση C-34/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες - Σύμβαση καταναλωτικής πίστεως - Άρθρο 1, παράγραφος 2 - Ρήτρα η οποία απηχεί νομοθετική διάταξη αναγκαστικού δικαίου - Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας - Άρθρα 3, παράγραφος 1, 4, 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1 - Εξασφάλιση της απαιτήσεως διά εμπράγματης ασφάλειας επί ακινήτου - Δυνατότητα εκτελέσεως της εμπράγματης ασφάλειας αυτής διά της πωλήσεως με πλειστηριασμό - Δικαστικός έλεγχος))
 2014/C 409/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský súd v Prešove
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Monika Kušionová
 κατά
 SMART Capital, a.s.
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης, κατά την οποία είναι δυνατή η είσπραξη απαιτήσεως, που πηγάζει από ενδεχομένως καταχρηστικές συμβατικές ρήτρες, διά της εξωδικαστικής εκτελέσεως εμπράγματης ασφάλειας συσταθείσας από τον καταναλωτή επί ακινήτου του, στον βαθμό που η ρύθμιση αυτή δεν καθιστά πρακτικά αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την προστασία δικαιωμάτων που αναγνωρίζει η οδηγία αυτή στον καταναλωτή, όπερ απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 2)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι συμβατική ρήτρα η οποία περιέχεται σε σύμβαση συναπτόμενη από επαγγελματία με καταναλωτή εξαιρείται του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας αυτής μόνον εάν η εν λόγω συμβατική ρήτρα απηχεί το περιεχόμενο νομοθετικής ή κανονιστικής διατάξεως αναγκαστικού δικαίου, όπερ απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 141 της 18.5.2013.


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/24
 Προσφυγή της Bunker & BKR, S.L. κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-423/04)
 (2004/C 314/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Η Bunker & BKR, S.L., με έδρα την Almansa (Ισπανία), εκπροσωπουμένη από τον δικηγόρο José Enrique Astiz Suárez, άσκησε στις 8 Οκτωβρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο τα εξής:
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 30ής Ιουνίου 2004, επί της υποθέσεως R 0458/2002-4, κατά τα κεφάλαια που αφορούν την ομοιότητα των σημείων και των προϊόντων, με την οποία κρίθηκε ότι πρέπει να απορριφθεί η ανακοπή και να γίνει δεκτή η αίτηση καταχωρίσεως για όλα τα προϊόντα για τα οποία ζητείται προστασία και
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα ανακοπών, προκειμένου να γίνει νέα και ορθή σύγκριση των λοιπών σημείων λαμβανομένων υπόψη των οπτικών και ηχητικών διαφορών μεταξύ ABOOTS & SHOES B.K.R. MADE IN SPAIN και ABK RODS@ και της συμβατότητάς τους στην αγορά χωρίς πρόκληση κινδύνου συγχύσεως για τους καταναλωτές όσον αφορά την προέλευση και την ποιότητα των προϊόντων που περιγράφουν.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος:
 CALZADOS BUNKER, S.A. (το δικαίωμα επί του σήματος μεταβιβάστηκε εκ των υστέρων στην προσφεύγουσα).
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση:
 Εικονιστικό σήμα αποτελούμενο από τα αρχικά «B.K.R.» απεικονιζόμενα εντός ρόμβου, με την αναφορά «Boots-Shoes-Made in Spain» — Αίτηση 1 649 756 για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25 και για υπηρεσίες της κλάσεως 39.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου:
 MARINE STOCK LIMITED.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου:
 Διάφορα εθνικά σήματα, συμπεριλαμβανομένου του αυστριακού λεκτικού σήματος «BK RODS» (1 149 254) για προϊόντα της κλάσεως 25 (ενδύματα και υποδήματα). Η ανακοπή αφορούσε το σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών που καλύπτονται από την αίτηση καταχωρίσεως του επίδικου κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Δέχεται την ανακοπή για τα προϊόντα της κλάσεως 25 και την απορρίπτει κατά το μέρος που αφορά τα προϊόντα της κλάσεως 18 και τις υπηρεσίες της κλάσεως 39.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απορρίπτει την προσφυγή.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/10
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 12ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-415/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Υποχρέωση ανακτήσεως - Απόλυτη αδυναμία εκτελέσεως - Δεν συντρέχει)
 (2005/C 182/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-415/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 25 Σεπτεμβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και J. Buendía Sierra) κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, (εκπρόσωποι: Α. Σαμώνη-Ράντου, Π. Μυλωνόπουλος, Φ. Σπαθόπουλος και Π. Ανέστης), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), R. Schintgen, Γ. Αρέστη και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα για την επιστροφή των ενισχύσεων που κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες με την κοινή αγορά –με εξαίρεση τις εισφορές προς τον εθνικό οργανισμό κοινωνικών ασφαλίσεων–, σύμφωνα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2003/372/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την ενίσχυση που χορήγησε η Ελλάδα στην Ολυμπιακή Αεροπορία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο αυτό.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 29.11.2003.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/36
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2010 — Villeroy & Boch κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-373/10)
 ()
 2010/C 301/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Villeroy & Boch AG (Mettlach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Klusmann, δικηγόρος και S. Thomas)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που την αφορά,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει προσηκόντως το ύψος του προστίμου που της επιβλήθηκε δια της επίδικης αποφάσεως, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2010) 4185 τελικό, της 23ης Ιουνίου 2010, στην υπόθεση COMP/39.092 — εγκαταστάσεις λουτρών. Με την προσβαλλόμενη απόφαση επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα και σε άλλες επιχειρήσεις πρόστιμα εξαιτίας παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ. Κατά την Επιτροπή, η προσφεύγουσα συμμετείχε σε διαρκή συμφωνία ή σε εναρμονισμένη πρακτική στον τομέα των εγκαταστάσεων λουτρών στο Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες και την Αυστρία.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους:
 Με τον πρώτο λόγο η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, επειδή έγινε δεκτό ότι υφίσταται σύνθετη και διαρκής παράβαση. Μέσω της αθέμιτης αυτής γενικής αντιμετώπισης παρέβη η καθής την υποχρέωση νομικής αξιολογήσεως κατά εξατομικευμένο τρόπο των πρακτικών του κάθε μεμονωμένου αποδέκτη της αποφάσεως και της καταλόγισε αβασίμως μη καταλογιστέες πράξεις τρίτων κατά παράβαση της αρχής nulla poena sine lege.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει η προσφεύγουσα επικουρικώς παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ λόγω ελλείψεως εξατομικευμένης αιτιολογίας.
 Περαιτέρω η προσφεύγουσα ζητεί με τον τρίτο λόγο περαιτέρω την ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθότι δεν υπήρξε συμμέτοχη της προσφεύγουσας στις προσαπτόμενες παραβάσεις επί των σχετικών αγορών προϊόντος και των σχετικών γεωγραφικών αγορών και δεν έχει αποδειχτεί παράβαση των κανόνων περί συμπράξεως επιχειρήσεων.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλει η προσφεύγουσα ότι παρανόμως επιβλήθηκε εις ολόκληρον πρόστιμο στην ίδια και τις θυγατρικές της εταιρίες στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Αυστρία. Αυτή η εις ολόκληρον επιβολή προστίμου προσβάλλει την αρχή nulla poena sine lege του άρθρου 49, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αρχή της αναλογικότητας των ποινών κατά άρθρο 49, τρίτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 48, πρώτο εδάφιο, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 23 του Κανονισμού (ΕΚ) 1/2003.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει στο πλαίσιο του πέμπτου λόγου εσφαλμένο υπολογισμό του προστίμου. Ισχυρίζεται συναφώς ότι η καθής έλαβε υπόψη κατά τον υπολογισμό του προστίμου κύκλους εργασιών της προσφεύγουσας, οι οποίοι δεν συνδέονται με τις προσαπτόμενες αιτιάσεις.
 Με τον έκτο λόγο προβάλλει η προσφεύγουσα ότι η υπέρμετρη διάρκεια της διαδικασίας και η μη συνεκτίμησή της κατά τον υπολογισμό του προστίμου συνιστά παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Με τον έβδομο λόγο προβάλλονται σφάλματα εκτιμήσεως στο πλαίσιο του υπολογισμού του προστίμου κατά την αξιολόγηση της προσαπτόμενης συμμετοχής


text: της προσφεύγουσας στην τέλεση των παραβάσεων. Η προσφεύγουσα διευκρινίζει σχετικώς ότι, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι υφίσταται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ κατά τους ισχυρισμούς της καθής, το πρόστιμο είναι υπέρμετρα υψηλό και δυσανάλογο. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής προσέβαλε την αρχή της αναλογικότητας των ποινών του άρθρου 49, παράγραφος 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 48, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περαιτέρω η καθής δεν έπρεπε να επιβάλει εν προκειμένω τη βαρύτερη κύρωση του 10 % του κύκλου εργασιών.


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/30
 Προσφυγή της εταιρίας Corsica Ferries France κατά της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιουνίου 2005
 (Υπόθεση T-231/05)
 (2005/C 205/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η εταιρία Corsica Ferries France, με έδρα την Bastia (Κορσική), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Stéphane Rodrigues και Alice Jaume, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 15 Ιουνίου 2005 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την από 16 Μαρτίου 2005 απόφαση της Επιτροπής που αφορά το δεύτερο μέρος της ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως που κατέβαλε η Γαλλία στην Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM)·
 2.
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2004)4751 τελ., της 16ης Μαρτίου 2005, με την οποία κρίθηκε ότι η καταβολή του δευτέρου μέρους της ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως που χορήγησε η Γαλλία υπέρ της Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM), είναι συμβατή υπό ορισμένες προϋποθέσεις με την κοινή αγορά [ενίσχυση C58/2002, πρώην Ν 118(2002)]. Η απόφαση αυτή εντάσσεται στη συνέχεια της αποφάσεως της 9ης Ιουλίου 2003, με την οποία επιτράπηκε, υπό προϋποθέσεις, η καταβολή του πρώτου μέρους της επίμαχης ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως.
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα εταιρία προβάλλει την παράβαση του άρθρου 87 της Συνθήκης ΕΚ και των κανόνων που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή του και είναι λυσιτελείς εν προκειμένω, δηλαδή, αφενός, των τεθεισών με την προαναφερθείσα απόφαση της 9ης Ιουλίου 2003 προϋποθέσεων και, αφετέρου, των προϋποθέσεων που απορρέουν από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής του 1997 για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλασσίων μεταφορών (1), και τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής του 1999, όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (2), όπως ετύγχαναν εφαρμογής κατά την έναρξη της διαδικασίας εξετάσεως των επιδίκων ενισχύσεων.
 Συναφώς, η προσφεύγουσα διευκρινίζει ότι, αντίθετα προς την απόφαση της 9ης Ιουλίου 2003, δεν είχαν εκχωρηθεί τα μερίδια της Compagnie Corse Méditerranée που κατείχε η SNCM. Εξάλλου, η SNCM εξακολούθησε να εφαρμόζει πολιτική τιμών με σκοπό να προσφέρει χαμηλότερες τιμές από τους ανταγωνιστές της.
 Περαιτέρω, και όσον αφορά τις προαναφερθείσες κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές, το υποβληθέν από τη Γαλλική Δημοκρατία σχέδιο αναδιαρθρώσεως δεν τέθηκε εξ ολοκλήρου σε εφαρμογή. Επιπλέον, το ύψος της ενισχύσεως δεν περιορίστηκε στο κατ' ελάχιστον προς τούτο ποσόν.
 (1) ΕΕ C 205 της 5.7.1997, σ. 5.
 (2) EE C 288 της 9.10.1999, σ.2.


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/37
 5) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α θα ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα στην υπο ́θεση Τ-79/96 R.
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 6) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα
 στην υπο ́θεση Τ-260/97 R.
 στην υπο ́θεση Τ-113/99, The Galileo Company και Galileo
 International LLC κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκω ́ν
 (1) EE C 233 της 10.8.1996, C 357 της 22.11.1997 και C 327 της Ενω ́ σεως (1)
 24.10.1998.
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Προ ́σωπο θιγο ́-
 μενο ατομικω ́ ς)
 (2001/C 118/104)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπο ́θεση T-113/99, The Galileo Company, με ́εδρα
 της 27ης Νοεμβρι ́ου 2000 το Swindon του Wiltshire (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), και Galileo
 International LLC, με ́εδρα το Rosemont του Ιllinois (Ηνωμε ́νες
 Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον R. Plender,
 στην υπο ́θεση Τ-78/99 (92) Sonia Marion Elder και Robert QC, και την S. Masters, barrister, ενεργου ́ντες κατ' εντολη ́ν της
 Dale Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) K. Holmes και του D. Austin, solicitors, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Εlvinger, Hoss και
 Prussen, 2, place Winston Churchill, υποστηριζο ́μενες απο ́ την
 (Καθορισμο ́ς των δικαστικω ́ ν εξο ́δων — Αναγκαι ́α ́εξοδα Αmadeus Global Travel Distribution, SA, με ́εδρα τη Μαδρι ́τη
 στα οποι ́α υποβλη ́θηκαν οι δια ́ δικοι λο ́γω της δι ́κης — (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Caballero Clavijo, δικηγο ́ρο
 Ασφα ́λιση νομικη ́ς προστασι ́ας) Μαδρι ́της, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 γραφει ́ο των Εlvinger, Hoss και Prussen, 2, place Winston
 Churchill, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω-
 (2001/C 118/103) ποι: A. Lopes Sabino και M. Bishop), υποστηριζομε ́νου απο ́
 την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: τον
 F. Benyon), με αντικει ́μενο τη μερικη ́ ακυ ́ρωση του α ́ρθρου 1,
 παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 323/1999 του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) Συμβουλι ́ου, της 8ης Φεβρουαρι ́ου 1999, περι ́ τροποποιη ́σεως
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2299/89, για τη θε ́σπιση κω ́δικα συμπερι-
 φορα ́ς προς χρη ́ση των ηλεκτρονικω ́ ν συστημα ́των κρατη ́σεως
 Στην υπο ́θεση T-78/99 (92), Sonia Marion Elder και Robert θε ́σεων (ΗΣΚ) (ΕΕ L 40, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Dale Elder, κα ́τοικοι Dundee (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́με- Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij,
 νοι απο ́ τον S. Crosby, solicitor, rue du Taciturne 42, Βρυξε ́λλες Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung,


text:
δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 (Βε ́λγιο), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω- H. Jung, εξε ́δωσε στις 15 ∆εκεμβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το
 ποι: U. Wölker και X. Lewis, με αντικει ́μενο αι ́τηση καθορισμου ́ ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 των δικαστικω ́ν εξο ́δων που πρε ́πει να καταβα ́λει η καθη ́ς στους
 προσφευ ́γοντες κατο ́πιν της διατα ́ξεως του Πρωτοδικει ́ου της
 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, περι ́ διαγραφη ́ς της υποθε ́σεως Τ-78/99, 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς (που δεν ́εχει δημοσιευθει ́ στη Συλλογη ́),
 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, N. J. Forwood 2) Οι προσφευ ́γουσες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ τους καθω ́ς
 και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις και τα δικαστικα ́ ́εξοδα του καθου ́.
 27 Νοεμβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Οι παρεμβαι ́νοντες δια ́δικοι φε ́ρουν τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́
 τους.
 Απορρι ́πτει την αι ́τηση καθορισμου ́ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων.
 (1) EE C 174 της 19.6.1999. (1) EE C 226 της 7.8.1999.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/20
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Απριλίου 2013 η Savoia e Jolanda Srl κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 20 Φεβρουαρίου 2013, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-278/00 έως Τ-280/00, Τ-282/00 έως Τ-286/00 και Τ-288/00 έως Τ-295/00, Albergo Quattro Fontane κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-235/13 P)
 2013/C 207/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Savoia e Jolanda Srl (εκπρόσωποι: A. Bianchini και F. Busetto, avvocati)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Comitato «Venezia vuole vivere»
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
 —
 να κάνει δεκτά τα αιτήματα που υποβλήθηκαν πρωτοδίκως και, κατά συνέπεια:
 —
 να ακυρώσει, εφόσον απαιτείται και εντός των ορίων που επιτάσσει το έννομο συμφέρον των αναιρεσειουσών, την απόφαση 2000/394/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1999, σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης σε επιχειρήσεις των περιοχών της Βενετίας και της Chioggia, οι οποίες προβλέπονται από τους νόμους αριθ. 30/1997 και αριθ. 206/1995, περί μειώσεων των κοινωνικών εισφορών·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση καθόσον επιβάλλει την ανάκτηση των μειώσεων που χορηγήθηκαν, προσαυξημένων με τους τόκους που αναλογούν στο κρίσιμο χρονικό διάστημα.
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλονται οι ακόλουθοι εννέα λόγοι αναιρέσεως:
 Πρώτος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν έκρινε ότι με τα επίμαχα μέτρα δεν παρέχεται κανένα πλεονέκτημα στους δικαιούχους, λαμβανομένου υπόψη του αντισταθμιστικού χαρακτήρα τους.
 Δεύτερος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν απέκλεισε ούτε, εν πάση περιπτώσει, εξέτασε αν τα επίμαχα μέτρα ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στον ανταγωνισμό και στο ενδοκοινοτικό εμπόριο.
 Τρίτος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη, καθόσον με αυτήν δεν έγινε δεκτό ότι τυγχάνουν εν προκειμένω εφαρμογής οι παρεκκλίσεις που διαλαμβάνονται στο άρθρο 87, παράγραφος 2, στοιχείο β', ΕΚ (νυν άρθρο 107, παράγραφος 2, στοιχείο β', ΣΛΕΕ) και στο άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΕΚ (νυν άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ).
 Τέταρτος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη, καθόσον με αυτήν δεν έγινε δεκτό ότι τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής η παρέκκλιση που διαλαμβάνεται στο άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΕΚ (νυν άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ).
 Πέμπτος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη, καθόσον με αυτήν δεν έγινε δεκτό ότι τυγχάνουν εν προκειμένω εφαρμογής οι παρεκκλίσεις που διαλαμβάνονται στο άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχεία δ' και ε', ΕΚ (νυν άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχεία δ' και ε', ', ΣΛΕΕ).
 Έκτος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη, καθόσον με αυτήν δεν έγινε δεκτό ότι τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής η παρέκκλιση που διαλαμβάνεται στο άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ (νυν άρθρο 106, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ).
 Έβδομος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη καθόσον με αυτήν δεν έγινε δεκτό ότι πρόκειται περί ήδη υφιστάμενης ενισχύσεως, στοιχείο που συνιστά παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ (νυν άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ) και του άρθρου 15 του κανονισμού 659/1999 (1).
 Όγδοος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη, καθόσον με αυτήν δεν


text:
έγινε δεκτό ότι τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 όσον αφορά την εντολή ανακτήσεως.
 Ένατος λόγος: η διάταξη ενέχει πλάνη, καθόσον με αυτήν δεν έγινε δεκτό ότι τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 όσον αφορά τον υπολογισμό τόκων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/28
 Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2014 — Volkswagen κατά ΓΕΕΑ (EXTRA)
 (Υπόθεση T-216/14)
 2014/C 194/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Volkswagen AG (Wolfsburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Sander, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση R 1788/2013-1,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σήμα «EXTRA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 12, 28, 35 και 37 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 1 1 7 69 155
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
C 317/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της British Sugar plc που ασκη ́θηκε στις Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 21 Σεπτεμβρι ́ου 2001 κατα ́ της αποφα ́σεως του τετα ́ρτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν κοινοτη ́των
 Η αναιρεσει ́ουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ επι ́
 της 12ης Ιουλι ́ου 2001 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις
 των οποι ́ων στηρι ́χθηκε το Πρωτοδικει ́ο δεν αποδεικνυ ́ουν ο ́τι η εν
 T-202/98, T-204/98 και T-207/98 (1) μεταξυ ́, αφενο ́ς, Tate
 λο ́γω συμφωνι ́α/εναρμονισμε ́νη πρακτικη ́ μπορου ́σε να επηρεα ́σει
 & Lyle plc; British Sugar plc, Napier Brown & Co. Ltd και,
 το μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν εμπο ́ριο. Επι ́σης, το Πρωτοδικει ́ο δεν
 αφετε ́ρου, της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των.
 ́ελαβε επαρκω ́ς υπο ́ψη τη δομη ́ της σχετικη ́ς αγορα ́ς, παρα ́γοντα ο
 οποι ́ος, συ ́μφωνα με την αναιρεσει ́ουσα, ́επρεπε να ́εχει ληφθει ́
 υπο ́ψη ως ελαφρυντικο ́ στοιχει ́ο. 'Οθεν, η αναθρεσει ́ουσα διατει ́νε-
 ται ο ́τι με βα ́ση τα διαπιστωθε ́ντα πραγματικα ́ και νομικα ́ περιστα-
 (Υπο ́θεση C-359/01 P) τικα ́, το Πρωτοδικει ́ο ο ́φειλε να ́εχει αποφανθει ́ ο ́τι το επιβληθε ́ν
 απο ́ την Επιτροπη ́ προ ́στιμο η ́ταν σαφω ́ς δυσανα ́λογο.
 (2001/C 317/36) (1) EE C 48 της 20.2.1999, σ. 23-30.
 Η British Sugar plc, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Thomas Sharpe
 QC, Daniel Jowell, barrister, και Αlex Nourry, solicitor, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 2001, αναι ́- Ιρλανδι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως του τετα ́ρτου τμη ́ματος του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 12ης Ιουλι ́ου 2001, στις (Υπο ́θεση C-362/01)
 συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-202/98, T-204/98 και T-207/98
 μεταξυ ́, αφενο ́ς, Tate & Lyle plc, British Sugar plc, Napier (2001/C 317/37)
 Brown & Co Ltd και, αφετε ́ρου, της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Karen Banks, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001, προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να διαπιστω ́σει ο ́τι:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει
 1) η συμφωνι ́α/εναρμονισμε ́νη πρακτικη ́ δεν μπορου ́σε να τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς η ́ διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που


text:
επηρεα ́σει το μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν εμπο ́ριο· επικουρικω ́ς η ́σαν αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α
 98/5/EK (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και της Επιτρο-
 πη ́ς, της 16ης Φεβρουαρι ́ου 1998, για τη διευκο ́λυνση της
 2) το επιβληθε ́ν προ ́στιμο η ́ταν δυσανα ́λογο μο ́νιμης α ́σκησης του δικηγορικου ́ επαγγε ́λματος σε κρα ́τος
 με ́λος δια ́φορο εκει ́νου στο οποι ́ο αποκτη ́θηκε ο επαγγελματι-
 κο ́ς τι ́τλος, η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να γνωστο-
 ποιη ́σει στην Επιτροπη ́ τη λη ́ψη τε ́τοιων με ́τρων, παρε ́βη την
 και ζητει ́ απο ́ αυτο ́:
 εκπλη ́ρωση των εκ της οδηγι ́ας υποχρεω ́σεω ́ν της·
 2) να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 1) να εξαφανι ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου και
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 2) να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς εν
 ο ́λω η ́ επικουρικω ́ς, εν με ́ρει· επικουρικω ́ς Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, κατα ́ το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος
 με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση για τα κρα ́τη με ́λη της
 3) να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 3 και 4 της προσβαλλομε ́νης τηρη ́σεως της προθεσμι ́ας για συμμο ́ρφωση που ́εχει οριστει ́ με
 αποφα ́σεως ης Επιτροπη ́ς η ́ να μειω ́σει το προ ́στιμο· και την οδηγι ́α. Η προθεσμι ́α αυτη ́ εξε ́πνευσε στις 14 Μαρτι ́ου 2000
 χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θε ́σει σε εφαρμογη ́ τις διατα ́ξεις που ει ́ναι
 αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την μνημονευομε ́νη στα
 4) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στην British αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς οδηγι ́α.
 Sugar τα σχετικα ́ με την αι ́τηση αναιρε ́σεως δικαστικα ́
 ́εξοδα και τα ́εξοδα τα σχετικα ́ με την υπο ́θεση T-204/98 (1) EE L 77 της 14.3.1998, σ. 43.
 συμπεριλαμβανομε ́νων και των αφορω ́ ντων τη διαδικασι ́α
 λη ́ψεως προσωρινω ́ν με ́τρων.


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/51
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2014 — Espacio Activos Financieros κατά Επιτροπή
 (Υπόθεση T-489/14)
 2014/C 282/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Espacio Activos Financieros (εκπρόσωπος: A. De Zunzunegui Ruano, abogado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον χαρακτηρίζει το σύνολο των μέτρων που κατ’ αυτήν αποτελούν το ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά τα οποία οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί δικαιούχοι της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον διατάσσει την ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων, κατά καταφανή παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-700/13, Bankia κατά Επιτροπής.
 Ειδικότερα, προβάλλεται ότι εσφαλμένως χαρακτηρίσθηκε το επονομαζόμενο ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως (SEAF) στο σύνολό του, καθώς και των εξατομικευμένων μέτρων, ως κρατική ενίσχυση, εσφαλμένος προσδιορισμός του δικαιούχου των μέτρων και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.


text:
C 289/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 27ης Ιουνι ́ου 2001 της 7ης Ιουνι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-328/00, Mario Costacurta κατα ́ Επιτροπη ́ς
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-164/99, Τ-37/00 και των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Τ-38/00, Alain Leroy κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Τοποθε ́τηση του προσφευ ́γοντος σε τρι ́τη
 χω ́ ρα το 1993 — Επανε ́νταξη του ενδιαφερομε ́νου στο
 (Απο ́φαση 1999/307/ΕΚ — Ενσωμα ́ τωση της Γραμματει ́ας Γραφει ́ο επιση ́μων εκδο ́σεων το 1996 — Απω ́ λεια της
 Σε ́νγκεν στη Γενικη ́ Γραμματει ́α του Συμβουλι ́ου — δυνατο ́τητας εφαρμογη ́ς υπε ́ρ αυτου ́ των διατα ́ξεων του
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως) παραρτη ́ματος Χ του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́-
 σεως — Αι ́τηση επανατοποθετη ́σεως σε τρι ́το κρα ́τος
 υποβληθει ́σα το 2000 βα ́σει του παραρτη ́ματος Χ —
 (2001/C 289/59)
 Απαρα ́ δεκτο της προσφυγη ́ς που στρεφο ́ταν κατα ́ των
 σιωπηρω ́ ν απορριπτικω ́ ν απαντη ́σεων της Επιτροπη ́ς)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2001/C 289/60)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-164/99, Τ-37/00 και
 Τ-38/00, Alain Leroy, πρω ́ην υπα ́λληλος της Οικονομικη ́ς ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ενω ́σεως Βελγι ́ου, Κα ́τω Χωρω ́ν και Λουξεμβου ́ργου (Μπενελου ́ξ),
 αποσπασμε ́νος στη Γραμματει ́α Σε ́νγκεν, κα ́τοικος Grimbergen Στην υπο ́θεση Τ-328/00, Mario Costacurta, υπα ́λληλος της
 (Βε ́λγιο), Yannick Chevalier-Delanoue, υπα ́λληλος του Συμβου- Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ρ-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), γου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Μ. Petit, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 Virginia Joaquim Matos, κα ́τοικο Montijo (Πορτογαλι ́α), εκπρο- επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 σωπου ́μενοι απο ́ τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγο ́ρους Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), με αντικει ́μενο προσφυγη ́
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενοι απο ́ την ακυρω ́σεως, αφενο ́ς, της προβαλλο ́μενης σιωπηρη ́ς απορριπτικη ́ς
 Union syndicale-Bruxelles, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, εκπροσωπου ́- αποφα ́σεως σχετικα ́ με την απο ́ 6 Ιουνι ́ου 2000 αι ́τηση ́ του να
 μενη απο ́ τον S. Parmesan, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο επανατοποθετηθει ́ σε τρι ́το κρα ́τος και, αφετε ́ρου, της προβαλλο ́-
 Λουξεμβου ́ργο, παρεμβαι ́νουσα στην υπο ́θεση Τ-164/99, κατα ́ μενης σιωπηρη ́ς απορριπτικη ́ς αποφα ́σεως σχετικα ́ με την ́ενσταση
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: M. Bauer, του προσφευ ́γοντος της 24ης Οκτωβρι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο
 F. Anton και Α. Bentley), με αντικει ́μενο, στην υπο ́θεση Τ-164/99, (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́


text:
τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο,
 αι ́τημα περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/307/ΕΚ του Συμ- και Α. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung,
 βουλι ́ου, της 1ης Μαι ̈́ου 1999, περι ́ καθορισμου ́ των λεπτομερω ́ν εξε ́δωσε στις 7 Ιουνι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 διατα ́ξεων για την ενσωμα ́τωση της Γραμματει ́ας Σε ́νγκεν στη
 Γενικη ́ Γραμματει ́α του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 119, σ. 49), και, 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 στις υποθε ́σεις Τ-37/00 και Τ-38/00, αφενο ́ς, αιτη ́ματα περι ́
 ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/307, αρκετω ́ν αποφα ́σεων του 2) Ο προσφευ ́γων θα φε ́ρει το συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων,
 Συμβουλι ́ου περι ́ διορισμου ́ α ́λλων ατο ́μων σε θε ́σεις στο εσωτε- περιλαμβανομε ́νων εκει ́νων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ν
 ρικο ́ του οργα ́νου αυτου ́ καθω ́ς και σιωπηρω ́ν αποφα ́σεων του με ́τρων.
 Συμβουλι ́ου να μη διορι ́σει τους προσφευ ́γοντες σε μια απο ́ τις
 θε ́σεις αυτε ́ς και, αφετε ́ρου, αγωγε ́ς αποζημιω ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, (1) EE C 372 της 23.12.00.
 A. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 27 Ιουνι ́ου 2001 απο ́φαση
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Εntorn, Sociedad Limitada
 2) Στην υπο ́θεση Τ-164/99, o προσφευ ́γων φε ́ρει τα δικαστικα ́ Enginyeria i Serveis κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 του ́εξοδα καθω ́ ς και τα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Η παρεμ- τη ́των, που ασκη ́θηκε στις 20 Ιουνι ́ου 2001
 βαι ́νουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση Τ-141/01)
 3) Στις υποθε ́σεις Τ-37/00 και Τ-38/00, κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει
 τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. (2001/C 289/61)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.99.
 Η εταιρι ́α Εntorn, Sociedad Limitada Enginyeria i Serveis, με
 ́εδρα τη Βαρκελω ́νη, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη Marı́a do Carmo


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/67
 Προσφυγή της 17ης Νοεμβρίου 2006 — Whirlpool Europe κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-314/06)
 (2006/C 326/141)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Whirlpool Europe Srl (Comerio, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Bronckers και F. Louis, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον οριστικό κανονισμό στο μέτρο που ο ορισμός του σχετικού/ομοειδούς προϊόντος δεν περιλαμβάνει όλους τους μεγάλους ψυγειοκαταψύκτες με δύο εξωτερικές πόρτες (side-by-side)·
 —
 να καταδικάσει τo Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα, που είναι παραγωγός οικιακών συσκευών στην Ευρώπη, μεταξύ άλλων, ψυγείων, ζητεί τη μερική ακύρωση του κανονισμού ΕΚ 1289/2006 του Συμβουλίου, της 25ης Αυγούστου 2006 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων ψυγείων με εξωτερικές πόρτες (side-by-side), καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας (1).
 Στο πλαίσιο της προσφυγής της η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 253 ΕΚ καθόσον παρέθεσαν ελλιπή και ανεπαρκή αιτιολογία σχετικά με τον αποκλεισμό των τρίπορτων ψυγείων (side-by-side) από το πεδίο κάλυψης του προϊόντος ιδίως υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι τα κοινοτικά όργανα παραβίασαν το δικαίωμα της προσφεύγουσας να διατυπώσει την άποψή της σχετικά με τον αποκλεισμό την τελευταία στιγμή των τρίπορτων ψυγείων side-by-side από το πεδίο καλύψεως του προϊόντος.
 Eπιπλέον η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 15, παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού (2) διότι παρέλειψαν να ζητήσουν εγκαίρως τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής σχετικά μες τον αποκλεισμό των τρίπορτων ψυγείων side-by-side από το πεδίο καλύψεως του προϊόντος.
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν τον βασικό κανονισμό όσον αφορά τη συλλογιστική για τον ορισμό του πεδίου καλύψεως του προϊόντος βάσει των φυσικών χαρακτηριστικών χωρίς να λάβουν υπόψη την αντίληψη του καταναλωτή.
 (1) ΕΕ 2006 L 236, σ. 11.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996 L 56, σ. 1).


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/43
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2013 — Goetz κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση F-89/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Εξωσυμβατική ευθύνη - Αγωγή αποζημιώσεως - Παραδεκτό - Έναρξη προθεσμίας για την κίνηση διαδικασίας - Έρευνα της OLAF - Διοικητική έρευνα - Πειθαρχική διαδικασία ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου - Υποχρέωση της διοικήσεως να ενεργεί επιμελώς - Διάρκεια πειθαρχικής διαδικασίας - Ευθύνη λόγω της κινήσεως πειθαρχικής διαδικασίας η οποία περατώθηκε χωρίς την επιβολή κυρώσεων)
 2013/C 252/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Goetz (Linkebeek, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: N. Lhoëst και A.-A. Minet, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Περιφερειών (εκπρόσωποι: J. C. Cañoto Argüelles, επικουρούμενος από τον B. Cambier, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής των Περιφερειών με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, με αντικείμενο την καταβολή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που αυτός υποστηρίζει ότι υπέστη στο πλαίσιο διοικητικής και πειθαρχικής διαδικασίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο Goetz φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 347 της 26.11.2011, σ. 45.