text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/48
 Προσφυγή της Black & Decker Corporation κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 4 Ιουλίου 2005
 (Υπόθεση Τ-247/05)
 (2005/C 217/103)
 Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η αγγλική
 Η Black & Decker Corporation, με έδρα το Τοwson, Maryland (ΗΠΑ), εκπροσωπούμενη από τον P. Harris, Solicitor, άσκησε στις 4 Ιουλίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Η Atlas Copco Aktiebolag, με έδρα τη Στοκχόλμη (Σουηδία), μετείχε επίσης στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 27 Απριλίου 2005 απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου (υπόθεση R 724/2004-1)·
 —
 να κρίνει απαράδεκτη τη διαδικασία ανακοπής Β497 109·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα κατά την παρούσα διαδικασία και κατά την ενώπιον του Γραφείου προσφυγή της.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση:
 To τρισδιάστατο σήμα σε μαύρο και κίτρινο χρώμα, με μορφή εργαλείου για τα προϊόντα της κλάσης 7 (χειροκίνητα φορητά ηλεκτρικά εργαλεία κ.λπ. ).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Atlas Copco Aktiebolag
 Aντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Μη καταχωρισθέντα σήματα και διακριτικά γνωρίσματα, που χρησιμοποιούνται στις συναλλαγές σε όλα τα κράτη μέλη για τα ηλεκτρικά εργαλεία.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της ανακοπής ως απαράδεκτης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Εξαφάνιση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και αναπομπή της υποθέσεως στο τμήμα ανακοπών για εκ νέου εκδίκαση.
 Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή:
 O προσφεύγων προβάλλει ότι η ανακοπή έπρεπε να κριθεί απαράδεκτη καθόσον δεν προσδιορίζει με επαρκή σαφήνεια τα προηγούμενα σήματα και διακριτικά γνωρίσματα επί των οποίων βασίζεται, κατά παράβαση του κανόνα 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/1995 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 303, της 15/12/1995, σ. 1).


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία) στις 4 Μαρτίου 2013 — Francesco Fierro κατά Edoardo Ronchi, Cosimo Scocozza
 (Υπόθεση C-106/13)
 2013/C 141/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Tivoli.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Francesco Fierro.
 Καθών: Edoardo Ronchi, Cosimo Scocozza.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιτίθεται εθνική νομοθεσία της Ιταλικής Δημοκρατίας — και ειδικότερα το άρθρο 33 του νόμου 1150/42, κατά το οποίο οι δήμοι δύνανται να ρυθμίζουν τις οικοδομικές και/ή πολεοδομικές τροποποιήσεις εντός της δημοτικής περιφέρειάς τους σύμφωνα με τις γενικές αρχές που καθιερώνει ο εν λόγω νόμος, το άρθρο 1 του νόμου 10/77, καθώς και διάφοροι νόμοι εκδιδόμενοι από τις Περιφέρειες, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 του π.δ. 380 της 6.6.2001 περί «Ενιαίου κώδικα των νομοθετικών και κανονιστικών οικοδομικών διατάξεων» και τοπικές ρυθμίσεις με υποδεέστερη τυπική ισχύ (γενικά χωροταξικά σχέδια, εκτελεστικές διατάξεις), καθώς και με το άρθρο 46 του ίδιου π.δ. 380 του 2001, το οποίο προβλέπει ακυρότητα των πράξεων μεταβιβάσεως σε περίπτωση τροποποιήσεων του ακινήτου χωρίς τις προβλεπόμενες άδειες — στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί Προασπίσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, σε συνδυασμό με το άρθρο 6 [ΣΕΕ] και με τα άρθρα 17 και 52, παράγραφος 3, του [Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης], διότι συνιστά δυσανάλογο και αδικαιολόγητο περιορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας καίτοι προβλέπεται από τον νόμο;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
20150731008616602015/C 270/08512014CJC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL201506117711Υπόθεση C-51/14: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG κατά Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (Προδικαστική παραπομπή — Γεωργία — Κοινή οργάνωση αγορών — Ζάχαρη — Απόδοση εξόδων αποθεματοποιήσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1998/78 — Άρθρο 14, παράγραφος 3 — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2670/81 — Άρθρο 2, παράγραφος 2 — Υποκατάσταση, κατά την εξαγωγή, ζάχαρης Γ — Προϋποθέσεις — Πραγματική αντικατάσταση της ζάχαρης Γ από τη ζάχαρη που την υποκαθιστά — Υποκατάσταση μόνο με ζάχαρη που έχει παραχθεί από βιομήχανο εγκατεστημένο στο έδαφος του ίδιου κράτους μέλους — Κύρος των οικείων διατάξεων από την άποψη των άρθρων 34 ΣΛΕΕ και 35 ΣΛΕΕ)
 ---documentbreak--- C2702015EL710120150611EL00087171Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG κατά Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
 (Υπόθεση C-51/14) (
 1
 )
 «(Προδικαστική παραπομπή — Γεωργία — Κοινή οργάνωση αγορών — Ζάχαρη — Απόδοση εξόδων αποθεματοποιήσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1998/78 — Άρθρο 14, παράγραφος 3 — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2670/81 — Άρθρο 2, παράγραφος 2 — Υποκατάσταση, κατά την εξαγωγή, ζάχαρης Γ — Προϋποθέσεις — Πραγματική αντικατάσταση της ζάχαρης Γ από τη ζάχαρη που την υποκαθιστά — Υποκατάσταση μόνο με ζάχαρη που έχει παραχθεί από βιομήχανο εγκατεστημένο στο έδαφος του ίδιου κράτους μέλους — Κύρος των οικείων διατάξεων από την άποψη των άρθρων 34 ΣΛΕΕ και 35 ΣΛΕΕ)»2015/C 270/08Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG
 κατά
 Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1998/78 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 1978, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του συστήματος αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EOK) 1714/88 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 1988, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2670/81 της Επιτροπής, της 14ης Σεπτεμβρίου 1981, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής για την εκτός ποσοστώσεως παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EOK) 3892/88 της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 1988, έχουν την έννοια ότι σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, στην οποία βιομήχανος επιθυμεί να υποκαταστήσει κατά την εξαγωγή ποσότητα ζάχαρης Γ με ίση ποσότητα ζάχαρης ποσοστώσεως η οποία έχει παραχθεί από άλλο βιομήχανο, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στη δεύτερη διάταξη στο πλαίσιο της αποδόσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως. Κατά τις προϋποθέσεις αυτές απαιτείται, μεταξύ άλλων, η ζάχαρη που χρησιμοποιείται για την υποκατάσταση να έχει παραχθεί από άλλο βιομήχανο ο οποίος είναι εγκατεστημένος στην επικράτεια του ίδιου κράτους μέλους. Από την εξέταση των υποβληθέντων ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που θα μπορούσε να επηρεάσει το κύρος της εν λόγω διατάξεως.
 2)
 Το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 1998/78 και το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2670/81 έχουν


text:
 13.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 361/16
 Προσφυγή της 8ης Αυγούστου 2014 — Mechadyne International κατά ΓΕΕΑ (FlexValve)
 (Υπόθεση T-588/14)
 2014/C 361/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mechadyne International Ltd (Kirlington, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι S. von Petersdorff-Campen και E. Schaper)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση την οποία εξέδωσε στις 3 Ιουνίου 2014 το τέταρτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 2435/2013-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Ένα εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «FlexValve», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9, 12 και 42 — αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος αριθ. 1 1 2 74 677.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Προσβολή του δικαιώματος ακρόασης.
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/17
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 — Evonik Industries κατά ΓΕΕΑ — Bornemann (EVONIK)
 (Υπόθεση T-390/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Ανάκληση της ανακοπής - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 32/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Evonik Industries AG (Έσσεν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Albrecht, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Pohlmann και R. Pethke)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Johann Heinrich Bornemann GmbH — Geschäftsbereich Kunststofftechnik Obernkirchen (Obernkirchen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Oldekop, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1802/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Johann Heinrich Bornemann GmbH — Geschäftsbereich Kunststofftechnik Obernkirchen και Evonik Industries AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα και την παρεμβαίνουσα να φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Οκτωβρίου 2007 [αιτήσεις του Verwaltungsgericht Aachen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rhiannon Morgan (C-11/06) κατά Bezirksregierung Köln και Iris Bucher (C-12/06) κατά Landrat des Kreises Düren
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-11/06 και C-12/06) (1)
 (Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρα 17 ΕΚ και 18 ΕΚ - Άρνηση χορηγήσεως σπουδαστικού επιδόματος στους υπηκόους κράτους μέλους που σπουδάζουν σε άλλο κράτος μέλος - Προϋπόθεση να αποτελούν οι σπουδές στο άλλο κράτος μέλος συνέχεια μονοετούς τουλάχιστον φοιτήσεως σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ευρισκόμενο στην επικράτεια του κράτους μέλους προελεύσεως)
 (2007/C 315/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Aachen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Rhiannon Morgan (C-11/06), Iris Bucher (C-12/06)
 κατά
 Bezirksregierung Köln C-11/06), Landrat des Kreises Düren (C-12/06)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Aachen — Ερμηνεία των άρθρων 17 και 18 της Συνθήκης ΕΚ — Άρνηση χορηγήσεως σπουδαστικού επιδόματος (Ausbildungsförderung) σε ημεδαπό που κατοικεί και πραγματοποιεί σπουδές σε άλλο κράτος μέλος, με το αιτιολογικό ότι δεν έχει φοιτήσει κατά το πρώτο τουλάχιστον έτος των σπουδών του σε ημεδαπό εκπαιδευτικό ίδρυμα
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Υπό συνθήκες όπως αυτές των υποθέσεων των κυρίων δικών, είναι αντίθετη προς τα άρθρα 17 και 18 ΕΚ προϋπόθεση σύμφωνα με την οποία, για τη λήψη επιδόματος που χορηγείται για σπουδές σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος προελεύσεως των αιτούντων το επίδομα σπουδαστών, οι σπουδές αυτές πρέπει να αποτελούν συνέχεια τουλάχιστον μονοετούς φοιτήσεως σε εκπαιδευτικό ίδρυμα του κράτους μέλους προελεύσεως.
 (1) ΕΕ C 121 της 20.5.2006.


text:
C 146/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-107/02 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-192/02 (1)
 (2003/C 146/60) (2003/C 146/63)
 Με διάταξη της 4ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-107/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά σεως C-192/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας. ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 ( 1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002. (1 ) EE C 169 της 13.7.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-149/02 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-343/02 (1)
 (2003/C 146/61) (2003/C 146/64)
 Με διάταξη της 6ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 2ας Απριλίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-149/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά σεως C-343/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 156 της 29.6.2002. (1 ) EE C 261 της 26.10.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-155/02 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-363/02 (1)
 (2003/C 146/62) (2003/C 146/65)
 Με διάταξη της 10ης Απριλίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 3ης Απριλίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 υποθέσεως C-155/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σεως C-363/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κατά ∆ημοκρατίας της Αυστρίας. Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 169 της 13.7.2002. (1 ) EE C 305 της 7.12.2002.


text:
2.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 281/15
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-194/95, Area Cova, κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) στην υπο ́θεση Τ-12/96, Area Cova, κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 («Αλιει ́α — ∆ιατη ́ρηση των θαλασσι ́ων πο ́ρων — Συ ́μβαση Κοινοτη ́των (1)
 για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ — Ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ)
 Γροιλανδι ́ας — Ποσο ́στωση αλιευμα ́ των για τον κοινοτικο ́ («Αλιει ́α — ∆ιατη ́ρηση των θαλασσι ́ων πο ́ρων — Συ ́μβαση
 στο ́λο — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο») για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ — Ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ)
 (1999/C 281/29) Γροιλανδι ́ας — Ποσο ́στωση αλιευμα ́ των για τον κοινοτικο ́
 στο ́λο — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (1999/C 281/30)
 Στην υπο ́θεση Τ-194/95, Area Cova SA, Vigo, (Ισπανι ́α),
 Armadora José Pereira SA, Vigo, Armadores Pesqueros de
 Aldán SA, Vigo, Centropesca SA, Vigo, Chymar SA, Vigo, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Eloymar SA, Estribela (Ισπανι ́α), Exfaumar SA, Bueu (Ισπανι ́α),
 Farpespan, SL, Moaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, Vigo, Hermanos
 Gandón SA, Cangas (Ισπανι ́α), Heroya SA, Vigo, Hiopesca SA, Στην υπο ́θεση Τ-12/96, Area Cova SA, Vigo (Ισπανι ́α), Armadora
 Vigo, José Pereira e Hijos SA, Vigo, Juana Oya Pérez, κα ́τοικος José Pereira SA, Vigo, Armadores Pesqueros de Aldán SA,
 Vigo, Manuel Nores González, κα ́τοικος Marı́n (Ισπανι ́α), Vigo, Centropesca SA, Vigo, Chymar SA, Vigo, Eloymar SA,
 Moradiña SA, Cangas, Navales Cerdeiras, SL, Camariñas (Ισπα- Estribela (Ισπανι ́α), Exfaumar SA, Bueu (Ισπανι ́α), Farpespan, SL,
 νι ́α), Nugago Pesca SA, Bueu, Pesquera Austral SA, Vigo, Moaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, Vigo, Hermanos Gandón SA,
 Pescaberbés SA, Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval SA, Vigo, Cangas (Ισπανι ́α), Heroya SA, Vigo, Hiopesca SA, Vigo, José
 Pesquera Cı́es SA, Vigo, Pesca Herculina SA, Vigo, Pesquera Pereira e Hijos SA, Vigo, Juana Oya Pérez, κα ́τοικος Vigo,
 Inter SA, Cangas, Pesquerı́as Marinenses SA, Marı́n, Pesquerı́as Manuel Nores González, κα ́τοικος Marı́n (Ισπανι ́α), Moradiña
 Tara SA, Cangas, Pesquera Vaqueiro SA, Vigo, Sotelo Dios SA, Cangas, Navales Cerdeiras, SL, Camariñas (Ισπανι ́α), Nugago
 SA, Vigo, Asociación Nacional de Armadores de Buques Pesca SA, Bueu, Pesquera Austral SA, Vigo, Pescaberbés SA,
 Congeladores de Pesca de Merluza (Anamer), Vigo, Asociación Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval SA, Vigo, Pesquera Cı́es SA,
 Nacional de Armadores de Buques Congeladores de Pesquerı́as Vigo, Pesca Herculina SA, Vigo, Pesquera Inter SA, Cangas,
 Varias (Anavar), Vigo, Asociación de Sociedades Pesqueras Pesquerı́as Marinenses SA, Marı́n, Pesquerı́as Tara SA, Cangas,
 Españolas (ASPE), Vigo, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Pesquera Vaqueiro


text:
SA, Vigo, Sotelo Dios SA, Vigo, Asociación
 Creus Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, Eva Contreras Ynzenga, Nacional de Armadores de Buques Congeladores de Pesca de
 δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, και Marta Ventura Arasanz, δικηγο ́ρο Merluza (Anamer), Vigo, Asociación Nacional de Armadores
 Βαρκελω ́νης, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Cuatrecasas, 78, avenue de Buques Congeladores de Pesquerı́as Varias (Anavar), Vigo,
 d’Auderghem, Βρυξε ́λλες, υποστηριζο ́μενοι απο ́ τη Xunta de Asociación de Sociedades Pesqueras Españolas (ASPE), Vigo,
 Galicia, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Victor Manuel Vázquez- εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο
 Portomeñe Seijas, δικηγο ́ρο στο Santiago de Compostela, και Βαρκελω ́νης, Eva Contreras Ynzenga, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, και
 Antonio Hierro Hernández-Mora, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, Marta Ventura Arasanz, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, του δικηγορικου ́
 Fundación Galicia-Europa, 105, avenue Milcamps, Βρυξε ́λλες, γραφει ́ου Cuatrecasas, 78, avenue d’Auderghem, Βρυξε ́λλες,
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: John κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: John
 Carbery, Germán-Luis Ramos Ruano, και Ramón Torrent), με Carbery, Germán-Luis Ramos Ruano και Ramón Torrent), με
 αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1761/95 του αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2565/95 της
 Συμβουλι ́ου, της 29ης ιουνι ́ου 1995, που τροποποιει ́, για δευ ́τερη Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Οκτωβρι ́ου 1995, για την παυ ́ση της αλιει ́ας
 φορα ́, τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 3366/94 για τον καθορισμο ́ για το της ιππο ́γλωσσας Γροιλανδι ́ας απο ́ σκα ́φη που αλιευ ́ουν υπο ́
 1995 ορισμε ́νων με ́τρων διατη ́ρησης και διαχει ́ρισης των αλιευτι- σημαι ́α κρα ́τους με ́λους (EE L 262, σ. 27), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 κω ́ν πο ́ρων της ζω ́ νης διακανονισμου ́, ο ́πως ορι ́ζεται στη συ ́μβαση τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και
 για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του Βορειοδυ- J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου
 τικου ́ Ατλαντικου ́ (ΕΕ L 171, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Jaeger, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και εκει ́να του Συμβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς.
 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και εκει ́να του Συμβουλι ́ου. Ο παρεμβα ́ς δια ́δικος φε ́ρει τα
 δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 77 της 16.03.1996.
 (1) ΕΕ C 315 της 25.11.1995.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-662/14) (1)
 ([Κοινή γεωργική πολιτική - Άμεσες ενισχύσεις - Συμπληρωματικά κριτήρια για τις περιοχές οικολογικής εστίασης με πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου - Άρθρο 45, παράγραφος 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 - Άρθρο 46, παράγραφος 9, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 - Κατάχρηση εξουσίας - Ασφάλεια δικαίου - Απαγόρευση των διακρίσεων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2016/C 251/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Fehér και G. Koós)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Kranenborg, A. Sipos και G. von Rintelen
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακύρωσης της πρώτης περιόδου του άρθρου 45, παράγραφος 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2014, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την τροποποίηση του παραρτήματος X του εν λόγω κανονισμού (ΕΕ 2014, L 181, σ. 1), κατά το μέρος που ορίζει τα εξής: «επιλέγοντας από τον κατάλογο που καταρτίζεται βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) [...] 1307/2013 τα πλέον κατάλληλα είδη από οικολογικής άποψης, αποκλείοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα εμφανώς μη αυτόχθονα είδη».
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 448 της 15.12.2014.


text:
20.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 48/15
 3. G IECC tporsgqiäfei oäsi so Pqxsodijeiäo tpeäpere re kotäy apoä soty paqócomsey atsotäy rtmirsó molijgä pkómg
 molijgä pkómg apouaimoälemo oäsi g apkgä tpoäherg oäsi oi jasó sgm euaqlocgä sgy molijgäy emmoiäay sgy jasavqgä-
 jasaccekkoälemey pqajsijeäy ha lpoqotäram ma beksix- rexy enotriäay.
 hotäm rso leäkkom aqjotäre rsgm Episqopgä pqojeileämot
 atsgä ma diaruakiärei sgm epiäsetng sot cemijotä rjopotä 9. G amaiqereiäotra tporsgqiäfei oäsi so Pqxsodijeiäo tpeä-
 sot óqhqo 3 rsoiveiäo f) sgy Rtmhgäjgy EJ. pere re molijgä pkómg jai paqeäbg so óqhqo 62 sot
 Jamomirlotä Diadijariäay sot aqmotälemo ma kóbei tpoäwg
 So Pqxsodijeiäo pkamgähgje rvesijó le so ajqibeäy peqie- sa eäccqaua pot sot tpeäbake g amaiqereiäotra epijakotä-
 voälemo sot jahgäjomsoy pot sa óqhqa 85 jai 155 sgy lemo apkxäy xy koäco sgy aqmgärexäy sot so cecomoäy oäsi
 Rtmhgäjgy EJ epibókkotm rsgm Episqopgä pqojeileämot atsó eiävam vqomokociäa lesacemeärseqg sgy aluirbgsotäle-
 atsgä ma diaruakiäfei sgm oqhgä euaqlocgä sot óqhqot 85 mgy apouórexy.
 re rtmdtarloä le so óqhqot 3 rsoiveiäo f) sgy Rtmhgäjgy.
 (1) EE C 189 sgy 22.7.1995, r. 17.
 (2) Jamomirloäy 17/62 sot Rtlbotkiäot, sgy 6gy Uebqotaqiäot 1962
 4. Pqorbokgä sgy aqvgäy jasó sgm opoiäa o moäliloy vaqajsgä- (Pqxäsoy jamomirloäy euaqlocgäy sxm óqhqxm 85 jai 86 sgy
 qay sgy aluirbgsotleämgy apouórexy epibebaixämesai Rtmhgäjgy) (EE eid. eäjd. 08/01, r. 25).
 loämom tpoä so uxy sgy molijgäy jai pqaclasijgäy jasa-
 rsórexy pot tuiärsaso jasó som vqoämo kgäwexy sgy em
 koäcx apouórexy.
 5. G amaiqereiäotra tporsgqiäfei oäsi:
 Aiäsgrg amaiqeärexy sgy International Express Carriers
 Conference (IECC) pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot 1998
 Ç g apoäuarg sot Pqxsodijeiäot peqikalbómei amsiuó- jasó sgy apouórexy sgy 16gy Repselbqiäot 1998, sgm opoiäa
 reiy oärom auoqó sgm aisiokociäa sgy, pqócla pot eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 amsirsoiveiä le eäkkeiwg aisiokociäay, (sqiäso pemsalekeäy slgäla) rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy
 S-133/95 (1) jai S-204/95 (2), International Express Carriers
 Ç re peqiäpsxrg pot so Dijarsgäqio diapirsxärei oäsi g Conference (IECC) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 euaqlocgä sgy emmoiäay sot joimosijotä rtlueäqomsoy mosgäsxm, tprsgqifoleämgy rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai
 peqikalbómei, jasÂ amócjg, sgm ejsiälgrg sxm jqisg- S-204/95, apoä so Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay
 qiäxm sgy Automec II, g amaiqereiäotra tporsgqiäfei jai Boäqeiay Iqkamdiäay, sgm Deutsche Post AG jai so Post
 oäsi so Pqxsodijeiäo paqeäkeiwe ma aisiokocgärei sgm Office jai, rsgm tpoäherg S-133/95, apoä sg La Poste
 jqiärg sot peqiä pkgqxärexy sxm jqisgqiäxm atsxäm, (Tpoäherg C-450/98 P)
 Ç so Pqxsodijeiäo paqeäbg sgm tpovqeäxrgä sot aisioko- (1999/C 48/25)
 ciäay paqakeiäpomsay ma amaueäqei soty koäcoty cia
 soty opoiäoty sa meäa dedoleäma epiä sxm opoiäxm g G International Express Carriers Conference (IECC), epac-
 amaiqereiäotra rsgqiävhgje pqojeileämot ma fgsgärei ceklasijgä oqcómxrg ekbesijotä dijaiäot le eädqa sg Cemetäg
 sgm epamókgwg sgy pqouoqijgäy diadijariäay dem (Ekbesiäa), ejpqorxpotälemg apoä som Eric Morgan de Rivery,
 peqiekólbamam jameäma rsoiveiäo pot ma eiämai apoua- dijgcoäqo Paqiriäxm, som Jacques Derenne, dijgcoäqo Paqi-
 rirsijgäy rglariäay cia sgm epiäktrg sgy diauoqóy riäxm jai Bqtnekkxäm, jai sg Monica Cunningham, dijgcoäqo
 jasó sgm eämmoia sot óqhqot 62 sot Jamomirlotä Dia- Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijg-
 dijariäay sot Pqxsodijeiäot. coqijoä cqaueiäo


text:
sot Alex Schmitt, Bonn & Schmitt, 7 Val Ste
 Croix, órjgre rsiy 8 Dejelbqiäot 1998 amaiäqerg jasó sgy
 6. G IECC irvtqiäfesai oäsi g rtkkocirsijgä sot Pqxsodi- apouórexy sgy 16gy Repselbqiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre
 jeiäot pot aporjopotäre rsgm apoäqqiwg sot irvtqirlotä so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso pemsa-
 sgy amaiqereiäotray peqiä tpóqnexy dtrlemotäy diajqiä- lekeäy slgäla) rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-133/95 jai
 rexy rsgqiäfesai epiä molijgäy pkómgy oärom auoqó sgm S-204/95, International Express Carriers Conference (IECC)
 eqlgmeiäa pot diämei rsgm eämmoia sgy dtrlemotäy diajqiä- jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifo-
 rexy. leämgy rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95, apoä so Gmxleämo
 Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay, sgm
 Deutsche Post AG jai so Post Office jai, rsgm tpoäherg
 7. G IECC tporsgqiäfei oäsi so Pqxsodijeiäo, devoälemo ma S-133/95, apoä sg La Poste.
 rsahliärei sgm paqóbarg sot pqorvediäot sgy Rtluxmiäay
 REIMS le so tpÂ atsotä pqobakkoälemo hesijoä cia som G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 amsacxmirloä aposeäkerla ejsoäy sot pkairiäot sot
 óqhqot 85, paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy EJ, jai sotäso
 jasó sqoäpo amsiäheso pqoy lajqoävqomg jai rsaheqgä Ç ma amaiqeärei sgm apoäuarg sgy 16gy Repselbqiäot 1998
 molokociäa, paqabiäare sgm aqvgä sgy aruókeiay dijaiäot. pot eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm (sqiäso pemsalekeäy slgäla) rsiy rtmejdijarheiärey
 tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95, International Express
 8. G óqmgrg sot Pqxsodijeiäot ma ejsilgärei ruaiqijxäy Carriers Conference (IECC) jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 oäkoty soty arjotämsey epiqqogä jai vaqajsgqifoleämoty paøjxäm Joimosgäsxm, jahoärom auoqó sgm tpoäherg
 apoä rsaheqoäsgsa paqócomsey pot eiäve pqobókei g amai- S-204/95 jai siy rjeäweiy 78 eäxy 83 sgy tpoheärexy
 qereiäotra jahxäy jai g paqókeiwgä sot ma enesórei pok- S-133/95,
 ---pagebreak--- C 48/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 Ç ma jqiämei so iädio sgm tpoäherg S-204/95 rtäluxma le so pot ejdoähgje lesó sgm eäjdorg sgy apouórexy sgy
 óqhqo 54 sot Oqcamirlotä EJ sot Dijarsgqiäot jai ma 6gy Apqikiäot 1995, g opoiäa rjopotäre ma eiämai sekijgä
 jqiämei amtpoärsasg gä, epijotqijxäy, ma ajtqxärei sgm apoä- apoäuarg epiä sot detseäqot leäqoty sgy jasaccekiäay rso
 uarg sgy 14gy Atcotärsot 1995 g opoiäa aluirbgseiäsai rtämokoä sgy, lg augämomsay jasÂ atsoäm som sqoäpo jameäma
 rsgm tpoäherg S-204/95, peqihxäqio rsgm Episqopgä cia peqaiseäqx apoäuarg. Jasó
 sgm ópowg sgy IECC, g jasarsqasgäcgrg ej leäqoty sgy
 Episqopgäy sgy rtmgähoty diadijarsijgäy akkgkotviäay
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda sgy pot pqobkeäpesai rsom jamomirloä 99/63/EOJ (4) eiämai
 tpoheärexy S-204/95 jai sgy tpoheärexy S-133/95 rsgm rtmepxäy soäro robaqgä xärse dijaiokoceiä sgm amacmxäqirg
 peqiäpsxrg pot ajtqxheiä leqijxäy, jahxäy jai rsa dija- sot amtporsósot sot eccqóuot sgy 12gy Apqikiäot 1995
 rsijó eänoda sgy paqotäray diäjgy, jai sgy rtmajoäkothgy apouórexy sgy 14gy Atcotärsot
 1995.
 Ç ma jasadijórei soty paqelbaiämomsey emxäpiom sot Pqx-
 sodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa dijarsijó
 4. P k ó m g p e q iä s o d iä j a i o j a s ó s g m e u a q l o c gä
 eänoda sgy pqoruetäcotray emxäpiom sot Pqxsodijeiäot
 s g y a q v gä y s o t j o i m o s i j


text:
o tä r t l u eä q o m s o y
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rvesijó le sgm paqeälbarg
 rsg diadijariäa atsgä,
 Ç Jqiämomsay oäsi g Episqopgä dijaiotäsai ma epijakeiäsai
 so joimosijoä rtlueäqom vxqiäy ma so amaueäqei qgsó
 Ç epijotqijxäy, rsgm peqiäpsxrg jasó sgm opoiäa dem jqiämei rsgm apoäuargä sgy, so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm
 so iädio sgm tpoäherg, ma epiutkavheiä xy pqoy sa dija- Joimosgäsxm tpeäpere re pkómg peqiä so diäjaio,
 rsijó eänoda jai ma paqapeälwei so fgäsgla re slgäla sot
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rtcjeiälemo
 apoä dijarseäy ejsoäy atsxäm pot leseiävam rsg rtämherg sot Ç epijotqijxäy, so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 slgälasoy so opoiäo eäjqime siy rtmejdijarheiärey tpoheä- mosgäsxm paqabiäare sgm eämmoia sot joimosijotä rtl-
 reiy S-133/95 jai S-204/95. ueäqomsoy jai sgm tpovqeäxrgä sot ma ekeäcnei sgm
 euaqlocgä sgy aqvgäy atsgäy jahoärom dem eneäsare am
 sa jqisgäqia cia sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sot joimosi-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa jotä rtlueäqomsoy pkgqotämsam pqóclasi rsgm tpoä-
 herg atsgä,
 1. P a q ó b a r g s o t ó q h q o t 3 , p a q ó c q a u o y 2 ,
 r s o i v e iä o b ) s o t j a m o m i r l o tä a q i h . 1 7 ( 3 ) Ç epijotqijxäy, rsgm peqiäpsxrg pot hexqgheiä oäsi so
 Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm eneäsare
 am pkgqotämsai sa jqisgäqia cia sgm euaqlocgä sgy
 So Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm paqa- aqvgäy sot joimosijotä rtlueäqomsoy, paqabiäare sgm
 biäare sgm aqvgä sot emmoälot rtlueäqomsoy sot óqhqot 3, eämmoia sot joimosijotä rtlueäqomsoy lg enesófomsay
 paqócqauoy 2, rsoiveiäo b), sot jamomirlotä 17 peqioqiä- oqhxäy am sa dijaixälasa sot jasacceäkkomsoy lpo-
 fomsay adijaiokocgäsxy sgm aqvgä atsgä, lg amacmxqiäfom- qotäm ma diautkórromsai ijamopoigsijó apoä sa
 say oiodgäpose eämmolo rtlueäqom rsgm IECC re jóhe ehmijó dijarsgäqia jai am rtmepxäy g Episqopgä
 peqiäpsxrg pot pqaclasopoigähgjam oi paqelpodiäreiy dijaiokocgleäma epijakeiäsai sgm eämmoia sot joimosi-
 amasavtdqolgärexy otäsxy xärse epgqeäaram jasÂ amócjgm jotä rtlueäqomsoy.
 sgm eqcariäa sxm lekxäm sgy IECC.
 5. P a q ó b a r g s x m ó q h q x m 8 5 j a i 8 6 s g y R t m h gä -
 2. P a q e q l g m e iä a ( m oä h e t r g ) s g y a p o u ó r e x y s g y j g y E J r e r t m d t a r l oä l e s a ó q h q a 3 , 8 9 j a i
 6 g y A p q i k iä o t 1 9 9 5 1 5 5 s g y R t m h gä j g y E J
 G IECC tporsgqiäfei oäsi so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaø-
 jxäm Joimosgäsxm akkoiäxre so moägla, oäpxy pqojtäpsei G amaiqereiäotra irvtqiäfesai oäsi so Pqxsodijeiäo sxm
 apoä sgm apkgä amócmxrg, sxm serróqxm


text:
eccqóuxm pot Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm tpeäpere re pkómg peqiä so
 tpebkgähgram rso Pqxsodijeiäo, dgkadgä sot eccqóuot diäjaio jqiämomsay oäsi, bórei sxm óqhqxm 3 jai 89 sgy
 sgy Episqopgäy sgy 17gy Uebqotaqiäot 1995, sot eccqó- Rtmhgäjgy EJ, re rtmdtarloä le som jamomirloä aqih. 17,
 uot sgy pqoruetäcotray sgy 22ay Uebqotaqiäot 1995, g Episqopgä lpoqotäre ma apoqqiäwei sgm jasaccekiäa sgy
 sgy aluirbgsgheiäray apouórexy rsgm tpoäherg S-133/95, pqoruetäcotray loämom bórei sot oäsi oi jasaccekheiärey
 dgkadgä sot eccqóuot sgy 6gy Apqikiäot 1995, jai sot pqajsijeäy eiävam pqouamxäy rsalasgärei.
 tpolmgälasoy amsijqotärexy sgy Episqopgäy.
 6. A m s i u a s i j oä y j a i a m e p a q j gä y m o l i j oä y r t k k o -
 3. P a q a b iä a r g s g y m o l i j gä y eä m m o i a y s g y a m t p oä - c i r l oä y ( eä k k e i w g a i s i o k o c iä a y )
 r s a s g y p q ó n e x y r tä l u x m a l e s o j o i m o s i j oä
 d iä j a i o
 G amaiqereiäotra irvtqiäfesai oäsi so Pqxsodijeiäo sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dem aisiokoäcgre oqhxäy sgm
 O koäcoy atsoäy amaiqeärexy auoqó so fgäsgla sot dtmó- apoäuargä sot re sqiäa rgleiäa jai oqirleämey jqiäreiy sot
 lei sot óqhqot 6 eccqóuot sgy 12gy Apqikiäot 1995 jai Pqxsodijeiäot bqiärjomsai re amsiäherg le sg rtkkocirsijgä
 sgy rtmajoäkothgy apouórexy sgy 14gy Atcotärsot 1995, sot re ókka rgleiäa sgy tpoheärexy.
 ---pagebreak--- 20.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 48/17
 7. P a q a b iä a r g s g y m o l i j gä y eä m m o i a y s g y j a s a - 3. Poiey pqoùpoheäreiy pqeäpei ma rtmsqeävotm cia ma ciämesai
 v q gä r e x y e n o t r iä a y dejsoä oäsi o ejdoäsgy silokociäot emgäqcgre jakopiärsxy;
 G amaiqereiäotra irvtqiäfesai peqaiseäqx oäsi so Pqxsodi-
 jeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm tpeäpere re pkómg
 peqiä so diäjaio oärom auoqó sgm jasóvqgrg enotriäay
 jahoärom:
 Aiäsgrg sgy Pretura circondariale di Brescia cia sgm eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy, tpobkgheiära le diósang pot
 Ç aqmgähgje ma jqiämei rtmokijó oäka sa jqiärila jai ejdoähgje rsiy 24 Moelbqiäot 1998 rsgm tpoäherg Centrosteel
 rtmaugä rsoiveiäa pot pqoeäbake g pqoruetäcotra jai Srl jasó Adipol GmbH
 lókirsa paqeäkeiwe ma enesórei pokkó en atsxäm,
 (Tpoäherg C-456/98)
 Ç eäjqime paqamoälxy poia pqaclasijó peqirsasijó (1999/C 48/27)
 lpoqotäm ma rtmirsotäm amsijeilemijó, jqiärila jai
 rtmaugä rsoiveiäa jasavqgärexy enotriäay. Le diósang sgy 24gy Moelbqiäot 1998, pot peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (1) EE C 229 sgy 2.9.1995, r. 22. rsiy 14 Dejelbqiäot 1998, g Pretura circondariale di Brescia,
 (2) EE C 351 sgy 30.12.1995, r. 17. rso pkaiärio sgy diauoqóy pot


text:
ejjqeleiä emxäpioäm sgy lesantä
 (3) Jamomirloäy aqih. 17 sot Rtlbotkiäot, sgy 6gy Uebqotaqiäot 1962 Centrosteel Srl jai Adipol GmbH, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 (Pqxäsoy jamomirloäy euaqlocgäy sxm óqhqxm 85 jai 86 sgy Rtm- sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsg-
 hgäjgy) (EE eid. eäjd. 08/001, r. 25). lósxm:
 (4) Jamomirloäy 99/63/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 25gy Iotkiäot 1963,
 peqiä sxm ajqoórexm pot pqobkeäpomsai rso óqhqo 19,
 paqócqauoi 1 jai 2 sot jamomirlotä aqih. 17 sot Rtlbotkiäot 1. Poia eiämai g eqlgmeiäa sxm óqhqxm 52, 53, 54, 55, 56, 57
 (EE eid. eäjd. 08/001, r. 37). jai 58 sgy Rtmhgäjgy EJ; Eidijoäseqa, aposekotäm peqioqi-
 rloä sgy eketheqiäay ecjasarsórexy sa óqhqa 2 jai 9 sot
 isakijotä moälot 204/1985, bórei sxm opoiäxm eiämai tpovqe-
 xsijgä g eccqaugä re lgsqxäo cia opoiomdgäpose amapstär-
 rei dqarsgqioäsgsa elpoqijotä amsipqorxäpot, jai eiämai
 ójtqg g rtälbarg amsipqorxpetärexy pot rtmópsei o lg
 eccecqalleämoy rso lgsqxäo;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Bundesfinanzhof le diósang sgy 15gy Ojsxbqiäot
 2. Elpodiäfotm oi diasóneiy sxm óqhqxm 52 eäxy 58 sgy Rtm-
 1998 rsiy tpoheäreiy Schmeink & Cofreth AG & Co. KG jasó
 hgäjgy peqiä sgy eketäheqgy ecjasarsórexy sgm euaqlocgä
 Finanzamt Borken jai Manfred Strobel jasó Finanzamt
 ehmijgäy jamomirsijgäy qthliärexy g opoiäa enaqsó so
 Esslingen
 jtäqoy rtlbórexy amsipqorxpetärexy apoä sgm eccqaugä
 (Tpoäherg C-454/98) sot elpoqijotä amsipqorxäpot re eidijoä lgsqxäo;
 (1999/C 48/26)
 3. Elpodiäfotm oi diasóneiy sxm óqhqxm 59 eäxy 66 sgy Rtm-
 hgäjgy peqiä sgy eketäheqgy paqovgäy tpgqerixäm sgm euaq-
 Le diósang sgy 15gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg locgä ehmijgäy jamomirsijgäy qthliärexy g opoiäa enaqsó so
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jtäqoy rtlbórexy amsipqorxpetärexy apoä sgm eccqaugä
 rsiy 11 Dejelbqiäot 1998, so Bundesfinanzhof, rso pkaiärio sot elpoqijotä amsipqorxäpot re eidijoä lgsqxäo;
 sxm diauoqxäm lesantä Schmeink & Cofreth AG & Co. KG
 jai Finanzamt Borken, auemoäy, jai Manfred Strobel jai
 Finanzamt Esslingen, aueseäqot, pot ejjqelotäm emxäpioäm sot,
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 Aiäsgrg amaiqeärexy pot órjgre rsiy 16 Dejelbqiäot 1998 g
 esaiqeiäa Industrie des Poudres SpheÂriques jasó sgy apouó-
 1. Epibókkei so joimosijoä diäjaio ma tpóqvei dtmasoäsgsa rexy sot peälpsot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot
 dioqhxärexy sot jajxäy amacqaueämsoy re silokoäcio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgy 15gy Ojsxbqiäot 1998
 uoäqot gädg rso pkaiärio sgy diadijariäay jahoqirlotä sot rsgm tpoäherg S-2/95, Industrie des Poudres SpheÂriques jasó
 uoäqot gä aqjeiä ma episqeäpotm sa jqósg leäkg sg dioäq- Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, tporsgqifoleämot
 hxrg (cia Ûamsijeilemijotäy koäcotyë) loäkiy rso pkaiärio apoä sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgm
 sgy stvoäm epajokothotäray diadijariäay jahoqirlotä sot PeÂchiney EÂ lectromeÂtallurgie jai so Chambre Syndicale de
 uoäqot bórei sgy aqvgäy sgy epieiäjeiay; l'EÂ lectromeÂtallurgie et de l'E
 Â lectrochimie
 (Tpoäherg C-458/98 P)
 2. Aposekeiä amacjaiäa pqoùpoäherg cia sg dioäqhxrg sot (1999/C 48/28)
 jajxäy amacqaueämsoy re silokoäcio uoäqot ma apodeijmtäei
 o ejdoäsgy sot silokociäot sgm jakgä sot piärsg gä episqeäpe-
 sai g dioäqhxrg sot silokociäot jai re ókkey peqipsxäreiy G esaiqeiäa Industrie des Poudres SpheÂriques, ejpqorxpotä-
 (jai, am mai, re poieäy); lemg apoä sgm Chantal MomeÁge, dijgcoäqo Paqiriotä, le amsiä-


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/31
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2012 — Schulze κατά ΓΕΕΑ (Klassiklotterie)
 (Υπόθεση T-155/12)
 2012/C 165/52
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Hans Gerd Schulze (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: K. Lodigkeit, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: NKL Nordwestdeutsche Klassenlotterie (Αμβούργο)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 30ής Ιανουαρίου 2012 (υπόθεση R 600/2011-4), στο βαθμό που απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος «Klassiklotterie»,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: ο προσφεύγων.
 Σήμα προς καταχώριση: λεκτικό σήμα «Klassiklotterie» για προϊόντα και υπηρεσίας των κλάσεων 28, 35 και 41 (αίτηση καταχωρίσεως υπ’ αριθ. 8 554 354).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: NKL Nordwestdeutsche Klassenlotterie.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: γερμανικό λεκτικό σήμα «NKL-Klassiklotterie» για προϊόντα και υπηρεσίας των κλάσεων 16, 35 και 41 (σήμα υπ’ αριθ. 2 904 650).
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική αποδοχή της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλόμενων σημάτων.


text:
C 304/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 13.12.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά υποθέσεως C-28/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2003 Βασιλείου της Ισπανίας.
 (Υπόθεση C-460/03)
 (1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 (2003/C 304/29)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον X. Lewis και τον Μ. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-162/02 (1)
 Κοινοτήτων, στις 31 Οκτωβρίου 2003, προσφυγή κατά της
 Ιρλανδίας.
 (2003/C 304/32)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1) να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις Με διάταξη της 14ης Αυγούστου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/53/ΕΚ υποθέσεως C-162/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας.
 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του
 κύκλου ζωής τους (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την οδηγία αυτή και, ειδικότερα, από το άρθρο 10, (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.
 παράγραφος 1, καθώς και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως
 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·
 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-231/02 (1)
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη (2003/C 304/33)
 έληξε στις 21 Απριλίου 2002.
 (1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34. Με διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-231/02 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Neumayer Bauges.m.b.H.
 κατά Αbwasserverband Großraum Bruck an der Leitha.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-379/01 (1)
 (1) EE C 219 της 14.9.2002.
 (2003/C 304/30)
 Με διάταξη της 16ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-379/01 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ortner GmbH κατά ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-380/02 (1)
 Αllgemeine Unfallversicherungsanstalt.
 (2003/C 304/34)
 (1) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.
 Με διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-380/02 (αίτηση του Unabhängiger
 Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδι-
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-28/02 (1) καστικής αποφάσεως): Fantom Gebäudereinigung GmbH κατά
 Stadt Dornbirn.
 (2003/C 304/31)
 (1) EE C 7 της 11.1.2003.
 Με διάταξη της 1ης Αυγούστου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της


text:
 22.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 329/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 28 Ιουλίου 2014 — Brunhilde Liebler, Helmut Liebler κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-365/14)
 2014/C 329/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Brunhilde Liebler, Helmut Liebler
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (1), οι επεμβάσεις ενεργούντων με δική τους ευθύνη τρίτων στους οποίους έχουν ανατεθεί καθήκοντα εμπίπτοντα στις δραστηριότητες αεροπορικής εταιρίας;
 2)
 Σε περίπτωση που στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, έχει συναφώς αποφασιστική σημασία ποιος (αεροπορική εταιρία, εταιρία που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο κλπ.) ανέθεσε στους τρίτους τα συγκεκριμένα καθήκοντα;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/28
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Juzgado de lo Mercantil no 1 de Granada (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Promociones y Construcciones BJ 200 SL
 (Υπόθεση C-125/12) (1)
 (ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 199, παράγραφος 1, στοιχείο ζ' - Διαδικασία κηρύξεως σε πτώχευση με αίτηση του οφειλέτη - Υπόχρεος του ΦΠΑ - Υποκείμενος στον ΦΠΑ που είναι αποδέκτης ορισμένων πράξεων - Έννοια του όρου «διαδικασία αναγκαστικής εκποιήσεως»)
 2013/C 225/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Mercantil no 1 de Granada
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Promociones y Construcciones BJ 200 SL
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Mercantil de Granada — Ερμηνεία του άρθρου 199, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Υπόχρεοι του φόρου — Υποκείμενος στον φόρο αποδέκτης ορισμένων πράξεων — Έννοια της φράσεως «παράδοση ακινήτων που πωλούνται από τον οφειλέτη σε διαδικασία αναγκαστικής εκποίησης»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 199, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι στον όρο διαδικασία αναγκαστικής εκποιήσεως εμπίπτει κάθε πώληση ακινήτου στην οποία προβαίνει ο οφειλέτης, όχι μόνο στο πλαίσιο διαδικασίας εκκαθαρίσεως της περιουσίας του αλλά και στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας που προηγείται χρονικώς της ως άνω διαδικασίας εκκαθαρίσεως, εφόσον η πώληση αυτή είναι επιβεβλημένη προκειμένου να ικανοποιηθούν οι πιστωτές ή να αποκατασταθεί η οικονομική ή επαγγελματική δραστηριότητα του εν λόγω οφειλέτη.
 (1) ΕΕ C 174 της 16.6.2012.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/24
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 30 Απριλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-208/10)
 2010/C 179/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis και M. Teles Romão)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2007/44/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007, για τροποποίηση της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών 2002/83/ΕΚ, 2004/39/ΕΚ, 2005/68/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ σχετικά με τους διαδικαστικούς κανόνες και τα κριτήρια αξιολόγησης για την προληπτική αξιολόγηση της απόκτησης και της αύξησης συμμετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα, και, πάντως, μη ανακοινώνοντάς τες στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληξε στις 20 Μαρτίου 2009.
 (1) ΕΕ 2007, L 247, σ. 1


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/49
 Αγωγή της 5ης Σεπτεμβρίου 2008 — Abouchar κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-367/08)
 (2008/C 285/89)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Michel Abouchar (Dakar, Σενεγάλη) (εκπρόσωποι: B. Dubreuil Basire και J.-J. Lorang, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του ενάγοντος
 Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κρίνει και να αποφανθεί ότι οι υπάλληλοι της Επιτροπής/Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης διέπραξαν πταίσματα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους·
 —
 να κρίνει και να αποφανθεί ότι η Επιτροπή/Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης παρέβη τις διατάξεις των άρθρων 155 ΕΚ και 311 της τέταρτης Συμβάσεως του Λομέ και τις γενικές αρχές της χρηστής διοίκησης, της αρωγής και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·
 —
 να κρίνει και να αποφανθεί ότι τα πταίσματα αυτά είχαν ως άμεση συνέπεια την πρόκληση ζημίας σε βάρος του ενάγοντος και να καταδικάσει την Επιτροπή/Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης να του καταβάλουν εις ολόκληρον ως αποζημίωση, κατά συγχώνευση για όλα τα είδη ζημίας, το ποσό των 4 500 000 ευρώ·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή/Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 100 000 ευρώ έναντι μη δυναμένων να αποφευχθούν εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο ενάγων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την αγωγή του λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης, ο ενάγων ζητεί να διαπιστωθεί η εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση των δημοσιονομικών κανονισμών εκτέλεσης του έκτου και έβδομου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (στο εξής: ΕΤΑ) και των Συμβάσεων μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ), αποκαλούμενων «Λομέ III» και «Λομέ IV» (1), στο πλαίσιο της διαχείρισης των πόρων του ΕΤΑ που αφορούσαν ένα σχέδιο χρηματοδότησης υπέρ Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων στην περιφέρεια του Saint-Louis της Σενεγάλης.
 Εν προκειμένω, ο ενάγων, λήπτης δανείου για ένα σχέδιο γεωργικής εκμετάλλευσης κηπευτικών προϊόντων στην επιλέξιμη περιφέρεια, θεωρεί ότι πταίσματα διαχείρισης και καταχρήσεις πόρων που φέρονται αποδιδόμενα στους υπαλλήλους της Επιτροπής είχαν ως αποτέλεσμα να παραλύσει άμεσα το γεωργικό σχέδιό του που τέθηκε σε εφαρμογή στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης.
 Ο ενάγων επικαλείται, κατ' ουσίαν, δύο παραβάσεις εκ μέρους της Επιτροπής, δυνάμενες να θεμελιώσουν την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας. Συγκεκριμένα, ο ενάγων επικαλείται, αφενός, τα πταίσματα που διέπραξαν οι υπάλληλοι κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και, αφετέρου, την έλλειψη εποπτείας όσον αφορά τη χρηματοδότηση που παρέσχε η Επιτροπή, την παράβαση των άρθρων 155 ΕΚ και 311 της τέταρτης Συμβάσεως του Λομέ, καθώς και των γενικών αρχών της χρηστής διοίκησης, της αρωγής και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 (1) Από τις 23 Ιουνίου 2000, η Σύμβαση του Λομέ αντικαταστάθηκε από τη συμφωνία του Κοτονού (ΕΕ L 317, σ. 3). Εντούτοις, ο ενάγων εξακολουθεί να αναφέρεται στην αγωγή του στις Συμβάσεις του Λομέ III και IV.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/50
 Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2017 — Nosio κατά EUIPO (MEZZA)
 (Υπόθεση T-314/17)
 (2017/C 231/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nosio SpA (Mezzocorona, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Perani και J. Graffer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «MEZZA» — Υπ’ αριθ. 14 822 506 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 1518/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι υπήρξε παράβαση και μη ορθή εφαρμογή του άρθρου 43, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 να κηρυχθεί απαράδεκτος ο προτεινόμενος περιορισμός στην κλάση 33, δηλαδή για «αλκοολικά ποτά, ιδίως οίνους και αφρώδεις οίνους, σε φιάλες και/ή σε δοχεία μέγιστης ή ελάχιστης χωρητικότητας 0,375 λίτρων»·
 —
 να κρίνει ότι υπήρξε παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, στην υπόθεση R 1518/2016-5, της 1ης Μαρτίου 2017, η οποία κοινοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 2017·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση και μη ορθή εφαρμογή του άρθρου 43, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση και μη ορθή εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/43
 Προσφυγή-αγωγή της 30ής Νοεμβρίου 2016 — QE κατά Eurojust
 (Υπόθεση T-850/16)
 (2017/C 038/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: QE (Gouvy, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: T. Bontinck και S. Cherif, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενος: Eurojust
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διατάξει, πριν αποφανθεί, να προσκομιστούν τα πρακτικά της συνεδριάσεως της 17ης Μαρτίου 2016·
 —
 να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις της 22ας Απριλίου 2016 και 18ης Μαΐου 2016·
 —
 να υποχρεώσει τον Eurojust να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η QE, η οποία εκτιμάται, με την επιφύλαξη της αυξήσεως ή μειώσεως του ποσού της κατά τη διάρκεια της δίκης, στο ποσό των 20 000 ευρώ (είκοσι χιλιάδων ευρώ), πλέον τόκων από της ασκήσεως της από 8 Ιουλίου 2016 διοικητικής ενστάσεως, υπολογιζομένων με το ισχύον κατά τον κρίσιμο χρόνο επιτόκιο που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά δύο μονάδες·
 —
 να καταδικάσει τον Eurojust στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη νομικής βάσεως, από προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως καθώς και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, από τις οποίες πάσχει η απόφαση της 22ας Απριλίου 2016.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του παραρτήματος IX του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση του καθήκοντος μέριμνας, από τις οποίες πάσχει η απόφαση της 18ης Μαΐου 2016.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από κατάχρηση εξουσίας και σύγκρουση συμφερόντων, όσον αφορά αμφότερες τις προσβαλλόμενες αποφάσεις.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Varhoven Administrativen Sad na Republika Balgaria (Βουλγαρία) στις 8 Ιουνίου 2011 — EMS — Bulgaria TRANSPORT OOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite — gr. Plovdiv
 (Υπόθεση C-284/11)
 2011/C 238/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven Administrativen Sad na Republika Balgaria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: EMS — Bulgaria TRANSPORT OOD
 Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite — gr. Plovdiv
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 179, παράγραφος 1, 180 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και η εξετασθείσα, στο πλαίσιο της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 8ης Μαΐου 2008, C-95/07 και C-96/07, Ecotrade, γενική αρχή της αποτελεσματικότητας στο πεδίο της έμμεσης φορολογήσεως την έννοια ότι επιτρέπεται αποκλειστική προθεσμία όπως αυτή του άρθρου 72, παράγραφος 1, του νόμου για τον ΦΠΑ (όπως ισχύει από το 2008), η οποία επιμηκύνθηκε με το άρθρο 18 των μεταβατικών και τελικών διατάξεων του νόμου για την τροποποίηση και συμπλήρωση του νόμου για τον ΦΠΑ μέχρι τον Απρίλιο του 2009 μόνον όσον αφορά αποκτώντες κατά των οποίων ο φόρος κατέστη απαιτητός προ της 1ης Ιανουαρίου 2009, αν ληφθούν υπόψη τα περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης και ειδικότερα
 —
 ότι κατά το βουλγαρικό δίκαιο ένα πρόσωπο που πραγματοποίησε ενδοκοινοτική απόκτηση και δεν έχει εγγραφεί με βάση τον νόμο για τον ΦΠΑ πρέπει να προβεί σε προαιρετική εγγραφή παρότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις της υποχρεωτικής εγγραφής ως όρου για την άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως,
 —
 ότι με βάση τη νέα ρύθμιση του άρθρου 73α του νόμου για τον ΦΠΑ (που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2009) το δικαίωμα εκπτώσεως παρέχεται ανεξαρτήτως της τηρήσεως της προθεσμίας του άρθρου 72, παράγραφος 1, του νόμου για τον ΦΠΑ, όταν ο φόρος καθίσταται απαιτητός κατά του αποκτώντος και δεν έγινε απόκρυψη της παραδόσεως και η παράδοση αναφέρεται στα λογιστικά βιβλία του αποκτώντος,
 —
 ότι με βάση την μεταγενέστερη τροποποίηση του άρθρου 72, παράγραφος 1, του νόμου για τον ΦΠΑ (που ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 2010) το δικαίωμα εκπτώσεως μπορεί να ασκηθεί κατά τη φορολογική περίοδο κατά την οποία γεννήθηκε ή σε μια από τις δώδεκα επόμενες φορολογικές περιόδους;
 2)
 Έχει η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας, ως βασική αρχή διέπουσα την εγκαθίδρυση και λειτουργία του κοινού συστήματος ΦΠΑ, την έννοια ότι, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις που συντρέχουν στην περίπτωση της αναιρεσείουσας, επιτρέπεται στις ελεγκτικές αρχές να ακολουθούν μια πρακτική όπως αυτή που ακολουθήθηκε στην περίπτωση της υποθέσεως της κύριας δίκης, όπου έγινε δεκτό ότι ο ΦΠΑ υπολογίστηκε εκπρόθεσμα και για τον λόγο αυτό χρεώθηκαν τόκοι, ενώ επιπλέον επιβλήθηκε και κύρωση υπό την μορφή της αρνήσεως του δικαιώματος εκπτώσεως, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν υπήρξε απόκρυψη της πράξεως, ότι στα λογιστικά βιβλία υπάρχουν στοιχεία για την πράξη αυτή, ότι οι φορολογικές αρχές διαθέτουν τις


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο) στις 4 Ιουλίου 2011 — Auditeur du travail κατά Yangwei SPRL
 (Υπόθεση C-349/11)
 2011/C 282/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance de Liège
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Κατηγορούσα αρχή: Auditeur de travail
 Κατηγορουμένη: Yangwei SPRL
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχολήσεως που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, η οποία προσαρτάται στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχολήσεως που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES (1), την έννοια ότι απαγορεύει εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
 —
 υποχρέωση τηρήσεως αντιγράφου της συμβάσεως εργασίας κατά μερική απασχόληση ή απόσπασμα αυτής, περιέχον το ωράριο εργασίας, τα στοιχεία της ταυτότητας και την υπογραφή αμφότερων των συμβαλλομένων, στον τόπο όπου δύναται να αναγνωσθεί ο κανονισμός εργασίας του εργοδότη (άρθρο 157 του προγραμματικού νόμου),
 —
 υποχρέωση διασφαλίσεως ότι το χρονικό σημείο της ενάρξεως του κάθε κύκλου εργασίας μπορεί να προσδιοριστεί ανά πάσα στιγμή (άρθρο 158 του προγραμματικού νόμου),
 —
 σε περίπτωση εφαρμογής μεταβαλλομένων ωραρίων εργασίας, υποχρέωση του εργοδότη να γνωστοποιήσει τα ωράρια στον εργαζόμενο τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες πριν από την ημέρα εργασίας και, επιπλέον, να αναρτήσει, πριν από την έναρξη της ημέρας εργασίας, ανακοίνωση περιέχουσα το ατομικό ωράριο εργασίας κάθε εργαζομένου μερικής απασχολήσεως, η οποία πρέπει να παραμείνει αναρτημένη επί ένα έτος (άρθρο 159 του προγραμματικού νόμου),
 —
 υποχρέωση του εργοδότη που απασχολεί εργαζόμενους μερικής απασχολήσεως να διαθέτει έγγραφο στο οποίο πρέπει να αναγράφονται όλες οι αποκλίσεις από τα ωράρια εργασίας που προβλέπονται στα άρθρα 157 έως 159 (άρθρο 160 του προγραμματικού νόμου), το οποίο πρέπει να τηρείται κατά τον τρόπο που ορίζεται στο άρθρο 161 του προγραμματικού νόμου;
 (1) ΕΕ 1998, L 14, σ. 9.


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 12ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-287/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Προγράμματα επιβράβευσης σταθερής πελατείας - Βάρος αποδείξεως)
 (2005/C 205/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-287/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 3 Ιουλίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και N. B. Rasmussen) κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: E. Dominkovits, επικουρούμενη από τον E. Balate, avocat, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta (εισηγητή), R. Schintgen, P. Kūris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 200 της 23.8.2003.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/21
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε την 21η Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-96/05)
 (2005/C 93/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους κ.κ. Gerald BRAUN και Γεώργιο ΖΑΒΒΟ, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 21η Φεβρουαρίου ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις,προς συμμόρφωση με την οδηγία 2001/65/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2001 για την τροποποίηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ, 83/349/ΕΟΚ και 86/635/ΕΟΚ όσον αφορά τους κανόνες αποτίμησης για τους ετήσιους και ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών ορισμένων μορφών καθώς και τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
 2.
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:.
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιανουαρίου 2004
 (1) ΕΕ L 283 της 27.10.2001, σ.28


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/24
 Προσφυγή της 7ης Μαρτίου 2012 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-111/12)
 2012/C 126/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2011) 9990, της 22ας Δεκεμβρίου 2011, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής του Ταμείου Συνοχής που είχε αρχικώς εγκριθεί όσον αφορά τα εξής σχέδια: «Διαχείριση αποβλήτων της Αυτόνομης Κοινότητας της Εστρεμαδούρας — 2001» (CCI αρ. 2001.ES.16.C.PE.043), «Ύδρευση και αποχέτευση στην υδρογραφική λεκάνη του Ντουέρο — 2001» (CCI αρ. 2000.ES.16.C.PE.070), «Διαχείριση αποβλήτων της Αυτόνομης Κοινότητας της Βαλένθια — 2011 — Ομάδα ΙΙ» (CCI αρ. 2001.ES.16.C.PE.026) και «Εξυγίανση και βιολογικός καθαρισμός στο Bierzo Bajo» (CCI αρ. 2000.ES.16.C.PE.036),
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει λόγους κατ’ ουσία ίδιους με αυτούς που ήδη προβλήθηκε στην υπόθεση T-109/12, Ισπανία κατά Επιτροπής.
 Προβάλλεται, ειδικότερα, η έλλειψη αιτιολογήσεως της αρχής της αναλογικότητας που προβλέπει η παράγραφος 2, του άρθρου H του Παραρτήματος II του Κανονισμού (ΕΚ) 1164/94, του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1994, για την ίδρυση του Ταμείου Συνοχής, καθόσον η Επιτροπή παρέπεμψε απλώς και μόνον στο κείμενο «Κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις σχετικές με δημόσιες συμβάσεις δημοσιονομικές διορθώσεις», το οποίο παρουσιάσθηκε στα κράτη μέλη κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής συντονισμού των Ταμείων της 28ης Νοεμβρίου 2007, μολονότι αυτό ουδόλως αναλύει τους λόγους που δικαιολογούν τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή ποσοστών διορθώσεως που αναφέρονται σε αυτό.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/62
 Προσφυγή-αγωγή της 2ας Σεπτεμβρίου 2014 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-89/14)
 2014/C 421/91
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ΖΖ (εκπρόσωπος: M.-A. Lucas, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής περί αρνήσεως χορηγήσεως του επιδόματος αποδημίας και να υποχρεωθεί η Επιτροπή να το καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα εντόκως από της αναλήψεως των καθηκόντων της.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί αρνήσεως χορηγήσεως επιδόματος αποδημίας στην προσφεύγουσα-ενάγουσα, ληφθείσα στις 11/11/2013 ως απόφαση της ΑΔΑ (PMO), κοινοποιηθείσα στις 19/11/2013·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να της καταβάλει το επίδομα αυτό από την ημερομηνία αναλήψεως των καθηκόντων της στην Επιτροπή·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να της καταβάλει τόκους με το επιτόκιο που εφαρμόζει η ΕΚΤ στις πράξεις της αναχρηματοδοτήσεως, επί του ποσού που αντιστοιχεί σε έκαστο από τα επιδόματα αυτά, από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη απαιτητό μέχρι την πλήρη εξόφληση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 26. 4 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 131/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό
 της 27ης Φεβρουάριου 1997 (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83, έχουν την έννοια ότι o αρμόδιος φορέας
 κράτους μέλους δεν υποχρεούται να χορηγεί στους δικαιού
 στην υπόθεση C-59/95 (αίτηση του Sozialgericht Nürnberg χους συντάξεως ή στα ορφανά που κατοικούν σε άλλο κράτος
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Francisco Bas μέλος συμπλήρωμα οικογενειακών παροχών στην περίπτωση
 tos Moriana κ.λπ. κατά Bundesanstalt fur Arbeit (1 ) που το ποσό των οικογενειακών παροχών που χορηγούνται
 (Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — από το κράτος μέλος κατοικίας υπολείπεται του ποσού των
 Παροχές για συντηρούμενα τέκνα δικαιούχων συντάξεως παροχών που προβλέπει η νομοθεσία του πρώτον κράτους
 και για ορφανά) μέλους, εφόσον το δικαίωμα του δικαιούχου συντάξεως ή του
 (97/C 131 /01 ) ορφανού δεν έχει κτηθεί αποκλειστικά βάσει των περιόδων
 ασφαλίσεως που έχουν συμπληρωθεί σ ' αυτό το κράτος.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (') ΕΕ αριθ. C 137 της 3. 6. 1995, σ. 8.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73 .
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») (3) ΕΕ αριθ. L 230 της 22. 8. 1983, σ. 6.
 Στην υπόθεση C-59/95 , με αντικείμενο αίτηση του Sozialge
 richt Nürnberg προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δικαστηρίου μεταξύ Francisco Bastos Moriana, Cristôbal
 Aguilera Reyes, Cristôbal Gordo Valle, Fernando Romero της 11ης Μαρτίου 1997
 Ramos, Rosa Moscato, Ana Muñoz Abato, η έκδοση προδι στην υπόθεση C-13/95 (αίτηση του Arbeitsgericht Bonn για
 καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 77 την έκδοση προδικαστικής απόφασεως): Ayşe Süzen κατά
 παράγραφος 2 στοιχείο β), του άρθρου 78 παράγραφος 2 Zehnacker Gebäudereinigung GmbH Krankenhausservice,
 στοιχείο β) και του άρθρου 79 παράγραφος 1 του κανονισμού Lefarth GmbH, προσεπικληθείσας (1 )
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου , της 14ης Ιουνίου 1971 , (Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περί
 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως πτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεως)
 στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των
 οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (2), (97/C 131 /02)
 όπως τροποποίθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό
 (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 (3), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρος, J. C. Moitinho de
 Almeida, J. L. Murray και L. Sevón, προέδρους τμήματος, (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (εισηγητή), D. A. O. Edward, σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann και M. Wathelet, δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμματέας: H. A. Rühl, Στην υπόθεση C-13/95, με αντικείμενο αίτηση του Arbeitsge
 κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 27 Φεβρουαρίου richt Bonn προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρ
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον


text:
του εθνικού
 Το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i και το δικαστηρίου μεταξύ Ayşe Süzen και Zehnacker Gebäuderei
 άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i του κανονισμού nigung GmbH Krankenhausservice, Lefarth GmbH, προσ
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, επικληθείσας, η έκδοση προδικαστικής απόφασεως ως προς
 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως την ερμηνεία της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των 14ης Φεβρουαρίου 1977 , περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών
 οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμά


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-67/12) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2002/91/ΕΚ - Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων - Άρθρα 3, 7 και 8 - Παράλειψη πλήρους μεταφοράς)
 2014/C 85/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και I. Galindo Martin)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: A. Rubio González και S. Centeno Huerta)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη εμπρόθεσμης θεσπίσεως ή κοινοποιήσεως όλων των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση προς τα άρθρα 3, 7 και 8 της οδηγίας 2002/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ 2003, L 1, σ. 65), σε συνδυασμό με το άρθρο 29 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ L 153, σ. 13)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνταν για τη συμμόρφωσή του προς τα άρθρα 3, 7 και 8 της οδηγίας 2002/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ως άνω διατάξεις.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 21.4.2012.


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2012 — MasterCard κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-111/08) (1)
 (Ανταγωνισμός - Απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων - Αγορά υπηρεσιών αποδοχής συναλλαγών πραγματοποιούμενων με χρεωστικές, προθεσμιακές και πιστωτικές κάρτες - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Εναλλακτικές πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες - Άρθρο 81, παράγραφοι 1 και 3, ΕΚ - Έννοια του παρεπόμενου περιορισμού - Έλλειψη αντικειμενικώς αναγκαίου χαρακτήρα - Περιορισμός του ανταγωνισμού εκ του αποτελέσματος - Προϋποθέσεις χορηγήσεως ατομικής απαλλαγής - Δικαιώματα άμυνας - Διορθωτικό μέτρο - Χρηματική ποινή - Αιτιολογία - Αναλογικότητα)
 2012/C 200/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: MasterCard, Inc. (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες)· MasterCard International, Inc. (Wilmington) και MasterCard Europe (Βατερλώ, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: B. Amory, V. Brophy, S. McInnes, δικηγόροι, και T. Sharpe, QC)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Arbault, N. Khan και V. Bottka, στη συνέχεια N. Khan και V. Bottka)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ των προσφευγουσών: Banco Santander, SA (Santander, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. Lorente Hurtado, P. Vidal Martínez και A. Rodriguez Encinas, δικηγόροι)· Royal Bank of Scotland plc (Εδιμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: D. Liddell, solicitor, D. Waelbroeck, δικηγόρος, N. Green, QC, και M. Hoskins, barrister)· HSBC Bank plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. Coleman, P. Scott, solicitors, και R. Thompson, QC)· Bank of Scotland plc (Εδιμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Kim, K. Gordon και C. Hutton, solicitors, στη συνέχεια J. Flynn, QC, E. McKnight και Κ. Φουντουκάκος-Κυριακάκος, solicitors)· Lloyds TSB Bank plc (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: E. McKnight, Κ. Φουντουκάκος-Κυριακάκος, solicitors, και J. Flynn, QC)· και MBNA Europe Bank Ltd (Chester, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Davis, solicitor, και J. Swift, QC)
 Παρεμβαίνοντα υπέρ της καθής: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (αρχικώς E. Jenkinson και I. Rao, στη συνέχεια I. Rao, S. Ossowski και F. Penlington, και τέλος I. Rao, S. Ossowski και C. Murrell, επικουρούμενοι από τους J. Turner, QC, και J. Holmes, barrister)· British Retail Consortium (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: P. Crockford, solicitor, και A. Robertson, barrister)· και EuroCommerce AISBL (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Tuytschaever και F. Wijckmans, στη συνέχεια F. Wijckmans και J. Stuyck, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως Ε(2007) 6474 τελικό, της 19ης Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υποθέσεις COMP/34.579 — MasterCard, COMP/36.518 — EuroCommerce, COMP/38.580 — Commercial Cards), και, επικουρικώς, αίτημα ακυρώσεως των άρθρων 3 έως 5 και 7 της ίδιας αποφάσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η MasterCard, Inc., η MasterCard International, Inc., και η MasterCard Europe φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 4)
 Το British Retail Consortium και η EuroCommerce AISBL φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 5)
 Η Banco Santander, SA, η Royal Bank of Scotland plc, η HSBC Bank plc, η Bank of Scotland plc, η Lloyds TSB


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Αυγούστου 2015 η Iranian Offshore Engineering & Construction Company (IOEC) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 25 Ιουνίου 2015 στην υπόθεση T-95/14, Iranian Offshore Engineering & Construction κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-459/15 P)
 (2015/C 346/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Iranian Offshore Engineering & Construction Company (IOEC) (εκπρόσωποι: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea και J. Iriarte Ángel, abogados)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2015 στην υπόθεση T-95/14·
 —
 να αποφανθεί αμετακλήτως επί της διαφοράς και να κάνει δεκτά τα αιτήματα τα οποία προέβαλε πρωτοδίκως η προσφεύγουσα, νυν αναιρεσείουσα, ήτοι να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2013/661/ΚΕΠΠΑ (1), της 15ης Νοεμβρίου 2013, και το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1154/2013 (2), της 15ης Νοεμβρίου 2013, στο μέτρο που αφορούν ή μπορούν να θίξουν την IOEC και να απαλείψει την επωνυμία της αναιρεσείουσας από τα παραρτήματα, αντιστοίχως, των προπαρατεθεισών πράξεων·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους:
 Πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου διαπιστώνεται εσφαλμένως ότι το Συμβούλιο τήρησε την υποχρέωση αιτιολογήσεως και ότι δεν προσέβαλε το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
 Πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι τα μέτρα κατά της αναιρεσείουσας θεμελιώνονται σε αποδεικτικά στοιχεία, ενώ στην πραγματικότητα δεν βρίσκουν έρεισμα σε πραγματικά περιστατικά και η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου βασίζεται σε υποθέσεις. Συνεπώς, στοιχειοθετείται κατάχρηση εξουσίας, παράβαση των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου και προσβολή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
 Πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου διαπιστώνεται εσφαλμένως ότι τηρήθηκαν το δικαίωμα ιδιοκτησίας της IOEC και η αρχή της αναλογικότητας.
 (1) Απόφαση 2013/661/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2013 , για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (EE L 306, σ. 18).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1154/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2013, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (EE L 306, σ. 3).


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/17
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-37/09)
 (2009/C 82/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J.-B. Laignelot, S. Pardo Quintillán και P. Guerra e Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας αφενός μεν να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει τη διάθεση ή την αξιοποίηση των αποβλήτων που αποτίθενται στα λατομεία Limas, Linos και Barreiras, που βρίσκονται στο δημοτικό διαμέρισμα Lourosa, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον, ιδίως δε χωρίς να δημιουργείται κίνδυνος για το νερό ή το έδαφος, και για να παραδίδονται τα εν λόγω απόβλητα σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα συλλογής ή σε επιχείρηση που να εξασφαλίζει την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους, αφετέρου δε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να περιορίσουν την είσοδο στα υπόγεια ύδατα των ουσιών που αναφέρονται στον κατάλογο ΙΙ της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ, ώστε να αποφευχθεί η ρύπανση των υδάτων από τις ουσίες αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ, περί των στερεών αποβλήτων, η οποία κωδικοποίησε την οδηγία 75/442/ΕΟΚ, περί των στερεών αποβλήτων, καθώς και από τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ, περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Από τη δεκαετία του 1980, άρχισε η απόθεση, σε παλιά λατομεία που είχαν παύσει να λειτουργούν, απορρίμματα και στερεά απόβλητα ποικίλης προελεύσεως χωρίς κανένα έλεγχο των αρχών. Η εκφόρτωση απορριμμάτων στα λατομεία συνεχίστηκε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2004. Ο χώρος έκλεισε τελικά τον Ιούνιο του 2004.
 Η ανάλυση των υδάτων σε διαφορετικά σημεία της έκτασης των παλαιών λατομείων κατέδειξε ανησυχητικά επίπεδα χημικής μόλυνσης. Ο υδροφόρος ορίζοντας της ζώνης είναι μολυσμένος.
 Επί σειρά ετών, η πορτογαλική διοίκηση δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να εμποδίσει αγνώστους κατόχους αποβλήτων να τα εκφορτώνουν και να τα εγκαταλείπουν στα πρώην λατομεία. Δεν κατέγραψε την εκφόρτωση και εγκατάλειψη αποβλήτων, ούτε επέβλεψε τη διαχείρισή τους.
 Αφετέρου, η πορτογαλική διοίκηση δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να εμποδίσει τη διείσδυση τοξικών και επιβλαβών ουσιών στα υπόγεια ύδατα. Δεν υπέβαλε σε προηγούμενο έλεγχο την απόθεση αποβλήτων, ούτως ώστε να σταματήσει την έμμεση απόρριψη επιβλαβών ουσιών στα υπόγεια ύδατα, ούτε έλεγξε την εκφόρτωση αποβλήτων στην επιφάνεια.


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/13
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 11ης Μαΐου 2005
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-160/02 έως T-162/02, Naipes Heraclio Fournier, SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ακυρωτική διαδικασία - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Εικονιστικό σήμα εμπεριέχον την εικόνα σπαθιού τράπουλας - Εικονιστικό σήμα εμπεριέχον την εικόνα ιππέα μπαστούνι τράπουλας - Εικονιστικό σήμα εμπεριέχον την εικόνα ρήγα σπαθί τράπουλας - Απόλυτοι λόγοι αρνήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94)
 (2005/C 171/22)
 Γλώσσα διαδικασία:ς η ισπανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-160/02 έως T-162/02, Naipes Heraclio Fournier, SA, με έδρα τη Vitoria (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο E. Armijo Chávarri, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και, στη συνέχεια, O. Montalto και I. de Medrano Caballero) αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνων ενώπιον του Πρωτοδικείου: France Cartes SAS, με έδρα το Saint Max (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο C. de Haas, με αντικείμενο προσφυγή κατά τριών αποφάσεων του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, (υποθέσεις R 771/2000 2, R 770/2000-2 και R 766/2000-2), σχετικά με ακυρωτικές διαδικασίες μεταξύ Nipes Heraclio Fournier, SA, και France Cartes SAS, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger, πρόεδρο, V. Tiili και O. Czúcz, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 11 Μαΐου 2005, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2
 Απορρίπτει το αίτημα της παρεμβαίνουσας για καταδίκη της προσφεύγουσας στα δικαστικά έξοδα ως απαράδεκτο, στο μέτρο που αφορά τα έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε κατά την ενώπιον του ακυρωτικού τμήματος διαδικασία.
 3
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και στα λοιπά έξοδα της παρεμβαίνουσας.
 4
 Απορρίπτει τα λοιπά αιτήματα της παρεμβαίνουσας.
 (1) ΕΕ C 180 της 27.7.2002


text:
 25.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 334/32
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 17 Ιουλίου 2014 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-13/14)
 (2014/C 334/13)
 Στις 17 Ιουλίου 2014 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Markus Schneider και Μαρία Μουστακαλή, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, Rue Belliard 35, 1040 Brussels, Belgium, άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ισλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει και/ή να κοινοποιήσει αμέσως στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 21γ του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής και με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής αριθ. 147/2009, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ·
 2.
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφυγή αφορά τη μη συμμόρφωση της Ισλανδίας, το αργότερο έως τις 26 Αυγούστου 2013, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 26 Ιουνίου 2013 σχετικά με τη μη εφαρμογή από το εν λόγω κράτος στην εσωτερική έννομη τάξη του της οδηγίας 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών (εφεξής «η πράξη»), όπως αναφέρεται στο σημείο 21γ του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 17 της πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε ούτε κοινοποίησε στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης.


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/22
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (σχέδιο καρό σκούρου και ανοικτού γκρι, μαύρου, μπεζ, σκούρου και ανοικτού κόκκινου χρώματος)
 (Υπόθεση T-50/11)
 2011/C 89/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 15ης Νοεμβρίου 2010 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 1316/2010-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα που απεικονίζει σχέδιο καρό σκούρου και ανοικτού γκρι, μπεζ, σκούρου και ανοικτού κόκκινου χρώματος, για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθώς το επίμαχο κοινοτικό σήμα έχει διακριτικό χαρακτήρα, καθώς και παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε τους εκτενείς πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς της προσφεύγουσας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
2 . 3 . 96 1 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 64/15
 Προσφυγή-αγωγή του Antonio Angelini κατα της Επιτρο των Κοινοτήτων μνημονεύουν μονον το αντικειμενικό γεγο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε νός ότι o ενδιαφερόμενος υποχρεώθηκε να αλλάξει κατοικία
 στις 5 Δεκεμβρίου 1995 για να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του άρθρου 20 του
 (Υπόθεση Τ-222/95) ΚΥΚ. Πράγματι, o ΚΥΚ δεν τάσσει καμία περαιτέρω προϋ
 πόθεση και δεν λαμβάνει υπόψη κανένα άλλο στοιχείο.
 (96/C 64/32)
 Κατά τον προσφεύγοντα, η νομολογία ναι μεν έχει διευκρι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) νίσει το περιεχόμενο των διατάξεων του ΚΥΚ, αλλά στο
 πλαίσιο πραγματικών καταστάσεων που χαρακτηρίζονται
 O Antonio Angelini, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των από έλλειψη των νομίμων προϋποθέσεων (μη αλλαγή κατοι
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Ranco (επαρχία Varese, κίας ή μη αλλαγή κατοικίας των μελών της οικογενείας,
 Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini , μετάθεση κατόπιν ιδίας αιτήσεως και προς το προσωπικό
 δικηγόρο στο Corte di Cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας, συμφέρον κ.λπ.) ή μάλιστα από μορφές συμπεριφοράς που
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest συνιστούσαν καταστρατήγηση του νόμου . Δηλαδή , τίποτε
 Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, άσκησε στις 5 Δεκεμβρίου που να έχει σχέση με την παρούσα υπόθεση , όπου πραγμα
 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή τοποιήθηκαν νομότυπα η εγκατάσταση του ενδιαφέρομένου
 των προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών και της οικογενείας του σε άλλο κράτος, η μίσθωση κατοικίας
 Κοινοτήτων. στη Γερμανία και η αυτοδίκαιη επάνοδος στην Ιταλία.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Τέλος, προσάπτεται στην Επιτροπή ότι εν προκειμένω δεν
 Πρωτοδικείο: έλαβε υπόψη την απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης
 Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση T-508/93 , Mancini.
 — να ακυρώσει την απόφαση περί μη καταβολής στον
 προσφεύγοντα, κατά την επάνοδο του στην Ispra, αποζη
 μιώσεως επανεγκαταστάσεως,
 — να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή υποχρεούται να του
 καταβάλει τα ποσά που δικαιούται βάσει του άρθρου 5 ,
 παράγραφος 2, του παραρτήματος VII του Κανονισμού
 Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρω Προσφυγή των Roger Tremblay, Harry Kestenberg και
 παϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ) ή τα ποσά που θα Syndicat des Exploitants de Lieux de Loisirs (SELL) κατά της
 προκύψουν από επαναπροσδιορισμό των δικαιωμάτων Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 του βάσει του άρθρου 38 του ΚΥΚ, στις 13 Δεκεμβρίου 1995
 (Υπόθεση Τ-224/95)
 — να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή υποχρεούται να καταβά
 λει τόκους προς 8 % από την ημέρα υποβολής της σχετικής (96/C 64/33)
 αιτήσεως μέχρι την ημέρα εξοφλήσεως,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Οι Roger Tremblay, κάτοικος Vernantes (Γαλλία), Harry
 Kestenberg, κάτοικος Saint André Les Vergers (Γαλλία), και
 O προσφεύγων, υπάλληλος του επιστημονικού και τεχνικού Syndicat des Exploitants de Lieux de Loisirs (SELL), με έδρα
 κλάδου της Επιτροπής στις εγκαταστάσεις του Κοινού Κέ το Παρίσι, εκπροσωπούμενοι από τον Jean Claude Fourgoux,
 ντρου Ερευνών στην Ispra, προβάλλει την έλλειψη νομιμότη δικηγόρο Παρισίων, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 τας της αρνήσεως να του καταβληθεί, κατά την επάνοδο του δικηγόρο Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de


text:
Bourbon , άσκησαν
 μετά μια περίοδο εξωτερικής υπηρεσίας στο ITER HOME στις 13 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 CENTRAL TEAM στο Garching, αποζημίωση επανεγκα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής
 ταστάσεως. H προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται στις των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 σκέψεις ότι o ενδιαφερόμενος ούτε αντιμετώπισε ιδιαίτερες
 δυσκολίες να επανενταχθεί στο αρχικό περιβάλλον του ούτε
 χρειάστηκε να προβεί σε νέα μετακόμιση , δεδομένου άλλωστε Οι προσφεύγοντες ζητούν απο το Πρωτοδικείο:
 ότι επέστρεψε στην οικία του στην Ιταλία.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 13ης
 O προσφεύγων τονίζει προ πάντων την αντίφαση που Οκτωβρίου 1995 , καθόσον απορρίπτει την καταγγελία,
 προκύπτει από το ότι, καίτοι άλλαξε δύο φορές κατοικία, του
 καταβλήθηκαν κατά την επάνοδο στην Ispra οι ημερήσιες
 αποζημιώσεις αλλά όχι και η αντίστοιχη αποζημίωση επανε — να διατάξει, κατά συνέπεια, την Επιτροπή να προβεί στις
 γκαταστάσεως. έρευνες που είναι αναγκαίες για να αποδειχθεί ότι υφί
 σταται η σύμπραξη ,
 Εξάλλου , οι διατάξεις του ΚΥΚ περί χορηγήσεως αποζημιώ
 σεως εγκαταστάσεως στους εισερχομένους στην υπηρεσία — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 64/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή -αγωγή της AssiDomàn Kraft Products ΑΒ και
 άλλων έξι εταιριών παραγωγής χαρτοπολτού κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 Οι προσφεύγοντες, δύο κάτοχοι δισκοθήκης οι οποίοι εκμε στις 15 Δεκεμβρίου 1995
 ταλλεύονται μια επιχείρηση στη Γαλλία, καθώς και η επαγ
 γελματική ένωση στην οποία ανήκουν, προσβάλλουν την (Υπόθεση Τ-227/95)
 απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 1995, η οποία, (96/C 64/34)
 κατά την άποψη τους, δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η
 εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 24ης Ια (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 νουαρίου 1995 στην υπόθεση Τ-5/93 , Tremblay. Με την H AssiDomàn Kraft Products ΑΒ και άλλες έξι εταιρίες
 απόφαση αυτή , το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της παραγωγής χαρτοπολτού, εκπροσωπούμενες από τον John
 Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με μια σύμπρα Pheasant, Solicitor, και τον Christophe Raux, δικηγόρο, με
 ξη μεταξύ των εταιριών των δημιουργών διαφόρων κρατών τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 μελών — σύμπραξη η οποία υποστηρίζεται ότι προκάλεσε Loesch & Wolter, 11 , rue Goethe, άσκησαν στις 15 Δεκεμ
 καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσεως της βρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 SACEM με υπερβολικές και γενεσιουργούς διακρίσεων Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή (στο εξής προσφυγή ) κατά της
 τιμολογήσεις — «καθόσον αυτή απορρίπτει την αιτίαση των Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 προσφευγόντων περί στεγανοποιήσεως της αγοράς απορρέ
 ουσας από φερόμενη σύμπραξη μεταξύ της SACEM και των Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής προσφεύγουσες)
 εταιρειών διαχειρίσεως των δικαιωμάτων του δημιουργού ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 των άλλων κρατών μελών». — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Οκτω
 βρίου 1995 ,
 H Επιτροπή , αφού επανέλαβε, κατά τρόπο καθαρώς τυπικό, — να υποχρεώσει την Επιτροπή να λάβει όλα τα αναγκαία
 την εξέταση αυτού του μέρους της καταγγελίας, απέρριψε μέτρα για να συμμορφωθεί προς την απόφαση του
 ρητώς την καταγγελία, βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 1993 επί των