text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/14
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 11ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση T-25/03, Marco de Stefano κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Γενικός διαγωνισμός - Αποκλεισμός από τις εξετάσεις - Απαιτούμενα διπλώματα)
 (2005/C 171/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-193/03, Marco de Stefano, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους G. Vandersanden και G. Verbrugge, δικηγόρους, avocats, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Tserepa-Lacombe και L. Lozano Palacios, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EUR/A/166/01, της 8ης Απριλίου 2002, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις υπαλλήλων διοικήσεως (A 7/A6) στον τομέα του ελέγχου, με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητα του προσφεύγοντος καθώς και, επικουρικώς, αίτηση αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, P. Mengozzi και I. Wiszniewska-Białecka, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινα, εξέδωσε στις 11 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 83 της 05.04.2003.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/37
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 2ας Οκτωβρίου 2009 — Κύπρος κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-300/05 και Τ-316/05) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Μεταβατικά μέτρα στον τομέα της ζάχαρης λόγω της προσχωρήσεως νέων κρατών μελών - Κανονισμός (ΕΚ) 651/2005 για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων στον τομέα της ζάχαρης - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Χρόνος ενάρξεως - Καθυστέρηση - Τροποποίηση διατάξεως κανονισμού - Αναβίωση της δυνατότητας ασκήσεως προσφυγής κατά της διατάξεως αυτής και των διατάξεων με τις οποίες αυτή αποτελεί σύνολο - Απαράδεκτο - Κανονισμός (ΕΚ) 832/2005, για τον καθορισμό της πλεονάζουσας ποσότητας ζάχαρης, ισογλυκόζης και φρουκτόζης - Ένσταση περί ελλείψεως νομιμότητας - Αρμοδιότητα - Αρχή της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Προσφυγή ακυρώσεως - Αναλογικότητα - Αιτιολογία - Μη αναδρομικότητα - Αρχή της συλλογικότητας)
 2009/C 282/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Κυπριακή Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Π. Κληρίδης, Κ. Λυκούργος και Α. Πανταζή-Λάμπρου)
 Καθής: Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, L. Visaggio και Ε. Τσερέπα-Lacombe, στη συνέχεια, T. van Rijn και Ε. Τσερέπα-Lacombe)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της προσφεύγουσας: Δημοκρατία της Εσθονίας (υπόθεση Τ-316/05) (εκπρόσωπος: L. Uibo), και Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωπος: E. Balode-Buraka)
 Αντικείμενο
 Στην υπόθεση T 300/05, αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 651/2005 της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2005, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 60/2004 για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων στον τομέα της ζάχαρης λόγω της Προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λεττονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 108, σ. 3), και, στην υπόθεση T 316/05, αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 832/2005 της Επιτροπής, της 31ης Μαΐου 2005, για τον καθορισμό της πλεονάζουσας ποσότητας ζάχαρης, ισογλυκόζης και φρουκτόζης για την Τσεχική Δημοκρατία, την Εσθονία, την Κύπρο, τη Λεττονία, τη Λιθουανία, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, την Πολωνία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία (ΕΕ L 138, σ. 3)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Η Κυπριακή Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3)
 Η Δημοκρατία της Εσθονίας και η Δημοκρατία της Λεττονίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 271 της 29.10.2005.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/33
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2015 — Diapharm κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-620/14) (1)
 ([Προσφυγή κατά παραλείψεως - Προστασία των καταναλωτών - Ισχυρισμοί περί υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα - Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 - Φυτικές ουσίες - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Έλλειψη έννομου συμφέροντος - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Απαράδεκτη])
 (2015/C 381/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Diapharm GmbH & Co. KG (Μύνστερ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Weidner, N. Hußmann και T. Guttau, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και S. Grünheid)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να διαπιστωθεί παράλειψη της Επιτροπής, καθόσον αυτή παρανόμως παρέλειψε να αναθέσει στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) την αξιολόγηση των ισχυρισμών περί υγείας που αφορούν φυτικές ουσίες ως προϋπόθεση για την έκδοση οριστικού καταλόγου επιτρεπομένων ισχυρισμών περί υγείας σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Diapharm GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 409 της 17.11.2014.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/28
 Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2007 — Fabryka Samochodów Osobowych κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-88/07)
 (2007/C 117/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fabryka Samochodów Osobowych S.A. (Βαρσοβία, Δημοκρατία της Πολωνίας) (εκπρόσωποι: W. Radzikowski, R. A. Kozłowski και G. Dźwigała, νομικοί σύμβουλοι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει ανίσχυρη την απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά το άρθρο 2, παράγραφοι 2, 3 και 4, με το οποίο διατάχθηκαν τα ακόλουθα αντισταθμιστικά μέτρα: α) περιορισμός της ετήσιας παραγωγής οχημάτων μέχρι τέλους Ιουλίου 2011 όσον αφορά την προσφεύγουσα, και τις εξ αυτής εξαρτώμενες εταιρίες, τώρα και στο μέλλον, καθώς και τις εταιρίες που ελέγχει η FSO με την ιδιότητα του μετόχου· β) απαγόρευση να ζητηθεί νέα άδεια πριν από τα τέλη Ιουλίου 2011·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί να κηρυχθεί ανίσχυρη η από 20 Δεκεμβρίου 2006 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην αφορώσα κρατικές ενισχύσεις υπόθεση C-3/2005 [πρώην N 592/ 2004 (πρώην PL 51/2004)], με την οποία κηρύχθηκαν σύμφωνα με την κοινή αγορά μέτρα ενισχύσεων υπέρ της προσφεύγουσας τα οποία έλαβε μερικώς η Πολωνία σύμφωνα με το κείμενο της αποφάσεως, καθόσον η απόφαση αυτή επιβάλλει στην προσφεύγουσα και δικαιούχο των ενισχύσεων υποχρέωση περιορισμού της ετήσιας παραγωγής και των πωλήσεων μηχανοκίνητων οχημάτων εντός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως μέχρι το 2011. Εξάλλου, η εν λόγω απόφαση περιλαμβάνει μεταξύ των αιτιολογιών της την επιβληθείσα στην προσφεύγουσα απαγόρευση να ζητήσει νέα άδεια προς του τέλους του 2011.
 Η προσφεύγουσα ζητεί την κήρυξη του ανισχύρου της αποφάσεως διατεινόμενη ότι η απόφαση αυτή αντιβαίνει προς τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ και προς ουσιώδεις για τη λειτουργία της κανόνες. Εξάλλου, υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου.
 Η προσφεύγουσα στηρίζει την προσφυγή της στους ακόλουθους λογους:
 —
 θεωρώντας ότι ένα μέρος της ενισχύσεως είχε ήδη χορηγηθεί, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ και το άρθρο 3 του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου (1) και υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών·
 —
 προσδιορίζοντας το εύρος των αντισταθμιστικών μέτρων, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, την αρχή της ελεύθερης ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας, παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ και τα άρθρα 11, 32, 37, 39 και 54 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (2) και υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, ιδίως επειδή: προσδιόρισε κατά μη ορθό τρόπο, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, την αξία της κρατικής ενισχύσεως, η οποία υπερεκτιμήθηκε· παρέλειψε να λάβει υπόψη τη μορφή της ενισχύσεως· όρισε εσφαλμένα τη σχετική αγορά· καθόρισε εσφαλμένα το μερίδιο της αγοράς της προσφεύγουσας, δικαιούχου της ενισχύσεως· δεν έλαβε υπόψη ουσιώδη στοιχεία κατά την εκτίμηση των αποτελεσμάτων της χορηγήσεως ενισχύσεως στην προσφεύγουσα· διέταξε αντισταθμιστικά μέτρα τα οποία θα επηρεάσουν δυσμενώς τη δυνατότητα της προσφεύγουσας να ανακτήσει την παραγωγική της ικανότητα μετά την ολοκλήρωση της αναδιαρθρώσεώς της και παρέλειψε να λάβει υπόψη το


text:
γεγονός ότι η προσφεύγουσα αναπτύσσει δραστηριότητα σε περιοχές για τις οποίες προβλέπεται η χορήγηση περιφερειακών ενισχύσεων·
 —
 η Επιτροπή προσέβαλε την αρχή της ασφαλείας δικαίου και παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ προβλέποντας στο σκεπτικό της αποφάσεώς της ένα πρόσθετο αντισταθμιστικό μέτρο το οποίο δεν προσδιορίζεται στο κύριο διατακτικό (petitum) της αποφάσεως·
 —
 παραλείποντας να παράσχει πρόσφορες διευκρινίσεις σχετικά με τη φύση και την έκταση των επιβαλλόμενων αντισταθμιστικών μέτρων και παραλείποντας να αναφερθεί σε όλες τις προτάσεις που είχαν υποβληθεί επί του ζητήματος αυτού η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 1999, L 83, σ. 1).
 (2) ΕΕ 1999, C 288, σ. 2.


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Audiencia Provincial de Oviedo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ángel Lorenzo Gonzalez Alonso κατά Nationale Nederlanden Vida Cia de Seguros y Reaseguros SAE
 (Υπόθεση C-352/10) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Απαράδεκτο)
 2011/C 89/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Oviedo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ángel Lorenzo Gonzalez Alonso
 κατά
 Nationale Nederlanden Vida Cia. de Seguros y Reaseguros S.A.E.
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Oviedo — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος (ΕΕ L 372, σ. 31) — Σύμβαση συναφθείσα εκτός εμπορικού καταστήματος η οποία αποσκοπεί στην προσφορά ασφαλίσεως ζωής έναντι μηνιαίας καταβολής ασφαλίστρου το οποίο τοποθετείται σε διάφορα επενδυτικά προϊόντα της ίδιας εταιρίας
 Διατακτικό
 Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε η Audiencia Provincial de Oviedo, με απόφαση της 22ας Ιουνίου 2010, είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010.


text:
 23.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 140/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Μαΐου 2007 — Black & Decker κατά ΓΕΕΑ — Atlas Copco (Τρισδιάστατη απεικόνιση ηλεκτρικού εργαλείου σε κίτρινο και μαύρο)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-239/05, T-240/05, T-245/05 έως T-247/05, T- 255/05, T- 274/05 έως Τ- 280/05) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Προθεσμία της διαδικασίας ανακοπής - Διαβίβαση με τηλεομοιοτυπία - Παραδεκτό - Σαφής προσδιορισμός του προγενεστέρου σήματος - Κανόνας 18, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95»)
 (2007/C 140/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Black & Decker Corporation (Towson, Maryland, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: H. Carr, QC, και P. Harris, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Atlas Copco AB (Στοκχόλμη, Σουηδία) (εκπρόσωποι: R. Meade, barrister, και M. Gilbert, solicitor)
 Αντικείμενο
 Δεκατρείς προσφυγές ασκηθείσες, αντιστοίχως, κατά των αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου (R 727/2004-1, R 729/2004-1, R 723/2004-1, R 730/2004-1 και R 724/2004-1), της 27ης Απριλίου (R 722/2004-1) και της 3ης Μαΐου 2005 (R 788/2004-1, R 789/2004-1, R 790/2004-1, R 791/2004-1, R 792/2004-1, R 793/2004-1 και R 794/2004-1), σχετικά με διαδικασίες ανακοπής μεταξύ της Atlas Copco AB και της The Black & Decker Corporation.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 205 της 20.8.2005.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/22
 Αναίρεση που άσκησε την 1η Αυγούστου 2008 ο Kurt-Wolfgang Braun-Neumann κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 23 Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-79/07, Braun-Neumann κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-306/08 P)
 (2008/C 247/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Kurt-Wolfgang Braun-Neumann (Lohr am Main, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Ames, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 23ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-79/07·
 —
 να αποφανθεί επί της διαφοράς και να δεχθεί την προσφυγή-αγωγή του αναιρεσείοντος, υποχρεώνοντας συνακόλουθα το Κοινοβούλιο να του καταβάλει αναδρομικώς από 1ης Αυγούστου 2004 το υπόλοιπο ήμισυ της συντάξεως επιζώντος που του καταβάλλεται λόγω του θανάτου της G. Mandt, ύψους 1 670,84 ευρώ μηνιαίως, πλέον τόκων, υπολογιζομένων με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη διευκόλυνση οριακής χρηματοδότησης προσαυξημένο κατά 3 %·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να την κρίνει.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναίρεση στρέφεται κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 23ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-79/07, Braun-Neumann κατά Κοινοβουλίου, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή-αγωγή του αναιρεσείοντος.
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε νομικά σφάλματα κατά την ερμηνεία του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, διότι η ερμηνεία στην οποία προέβη παραβιάζει γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου. Κατά τον αναιρεσείοντα, είναι εσφαλμένη η ερμηνεία από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ενός εγγράφου ως βλαπτικής πράξεως. Εξάλλου, η αρχή της ασφάλειας δικαίου μπορεί να τηρηθεί μόνον εφόσον η έλλειψη ενημερώσεως για τα ένδικα βοηθήματα θεωρηθεί ότι εμποδίζει την έναρξη της προθεσμίας ασκήσεώς τους, διότι άλλως τα δικαιώματα του πολίτη θα καθίσταντο κενά περιεχομένου. Τέλος, η ερμηνεία του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης πρέπει να θεωρηθεί, ενόψει των συνεπειών της για τον αναιρεσείοντα, ως αντιβαίνουσα στην αρχή της αναλογικότητας.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/40
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 21ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση Τ-310/03 R, Kreuzer Medien GmbH κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Παραδεκτό αιτήσεως ασκηθείσας από παρεμβαίνοντα)
 (2004/C 300/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-310/03 R, Kreuzer Medien GmbH, με έδρα το Leipzig (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο M. Lenz, υποστηριζόμενη από τη Falstaff Verlags GmbH, με έδρα το Klosterneuburg (Αυστρία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο W.-G. Schärf, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: E. Waldherr και U. Rösslein, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωπος: E. Karlsson), υποστηριζομένων από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M.-J. Jonczy, L. Pignataro-Nolin και F. Hoffmeister, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), το Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: L. Fraguas Gadea, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), και τη Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: A. Guimaraes-Purokoski και T. Pynnä, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση υποβληθείσα από τη Falstaff Verlags GmbH βάσει του άρθρου 243 ΕΚ, περί αναστολής εκτελέσεως της οδηγίας 2003/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2003, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τη διαφήμιση και τη χορηγία υπέρ των προϊόντων καπνού (EE L 152, σ. 16), ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — FRA.BO κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-381/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Πρόστιμα - Ανακοίνωση περί συνεργασίας - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Μη επιβολή προστίμου - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ίση μεταχείριση)
 2011/C 145/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FRA.BO SpA (Bordolano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: αρχικά, R. Celli, solicitor, και F. Distefano, δικηγόρος, στη συνέχεια F. Distefano)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis και V. Bottka, επικουρούμενοι από τους S. Kinsella, solicitor, και K. Nordlander, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων) καθώς και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη FRA.BO SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 42 της 24.2.2007.


text:
 24.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 392/45
 Προσφυγή της 30ής Αυγούστου 2016 — Sicignano κατά EUIPO — Inprodi (GiCapri «a giacchett’e capri»)
 (Υπόθεση T-619/16)
 (2016/C 392/59)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Pasquale Sicignano (Santa Maria la Carità, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli, G. Petrocchi, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Inghirami Produzione Distri[b]uzione SpA (Inprodi) (Μιλάνο, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτών: Ο προσφεύγων
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «GiCapri “a giacchett’e capri”» — Υπ’ αριθ. 12 512 778 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Ιουνίου 2016 στην υπόθεση R 806/2015-5
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Ιουνίου 2016 στην υπόθεση R 806/2015-5, με την οποία απορρίφθηκε η υπ’ αριθ. 12512778 αίτηση καταχωρίσεως του σύνθετου σήματος GiCapri «a giacchett’e capri» για τις κλάσεις 18, 25 και 35, αίτηση η οποία πρέπει, συνακολούθως, να γίνει δεκτή·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στο σύνολο των εξόδων που σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των δικηγορικών αμοιβών.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
C 188/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 3.7.1999
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της 25ης Μαρτι ́ου αποφα ́σεως ως προς το κυ ́ρος, απο ́ τη σκοπια ́ της αρχη ́ς της
 1999 στην υπο ́θεση Hans Schwarzkopf GmbH & Co. KG αναλογικο ́τητας, της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της 28ης
 κατα ́ Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Ιουλι ́ου 1989 με την οποι ́α επετρα ́πη στη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να
 eV εφαρμο ́σει με ́τρο παρεκκλι ́σεως απο ́ το α ́ρθρο 17, παρα ́γραφος 6,
 δευ ́τερο εδα ́φιο, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ περι ́ εναρμονι ́-
 (Υπο ́θεση C-169/99) σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των σχετικω ́ν με τους
 φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν (89/487/ΕΟΚ) (1).
 (1999/C 188/53)
 (1) ΕΕ L 239, της 16.8.1989, σ. 21.
 Με δια ́ταξη της 25ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 5 Μαι ̈́ου 1999, το Bundesgerichtshof — 1ο πολιτικο ́ τμη ́μα —
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Hans Schwarzkopf GmbH &
 Co. KG και Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs
 eV, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-25/98 (1)
 'Εχει την ́εννοια ο ο ́ρος «praktische Gründe» («πρακτικα ́») του (1999/C 188/55)
 α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο δ', τρι ́το εδα ́φιο, της οδηγι ́ας
 του Συμβουλι ́ου 76/768/ΕΟΚ, περι ́προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν Με δια ́ταξη της 22ας Μαρτι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των κρατω ́ν μελω ́ν των αναφερομε ́νων στα καλλυντικα ́ προϊο ́ντα (1), των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως
 ο ́τι καλυ ́πτει επι ́σης την αναγραφη ́ των προβλεπομε ́νων ενδει ́ξεων C-25/98 (αι ́τηση του Juzgado de lo Social de Santiago de
 προειδοποιη ́σεως σε περισσο ́τερες γλω ́σσες, την οποι ́α η Compostela για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Dorinda
 παρασκευα ́ζουσα η ́ η πωλου ́σα καλλυντικα ́ προϊο ́ντα εταιρι ́α — Teresa López Tourı́s κατα ́ Instituto Nacional de Empleo (INEM)
 για οικονομικου ́ς λο ́γους και για να διευκολυ ́νεται η εντο ́ς της και Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS).
 Κοινο ́τητας δυνατο ́τητα συναλλαγω ́ν — θεωρει ́ σκο ́πιμη, αν με
 τον τρο ́πο αυτο ́ η πλη ́ρης ́ενδειξη προειδοποιη ́σεως μπορει ́ να
 (1) ΕΕ C 94 της 28.3.1998.
 αναγραφει ́ ευανα ́γνωστα μο ́νο στο επισυναπτο ́μενο σημει ́ωμα, στη
 δε συσκευασι ́α και τον περιε ́κτη για λο ́γους ελλει ́ψεως χω ́ρου
 μπορει ́ να αναγραφει ́


text:
μο ́νο μι ́α συντετμημε ́νη ́ενδειξη; Συγκεκρι-
 με ́να: Επιτρε ́πεται να μη περιλαμβα ́νεται η πλη ́ρης ́ενδειξη προειδο-
 ποιη ́σεως επι ́ της συσκευασι ́ας και του περιε ́κτη, εκει ́ δε να
 αναγρα ́φεται μο ́νο μια συντετμημε ́νη ́ενδειξη, αν η επιχει ́ρηση το
 θεωρει ́ σκο ́πιμο για τους αναφερθε ́ντες λο ́γους να διαθε ́τει στην
 αγορα ́ τα προϊο ́ντα της με ενιαι ́α παρουσι ́αση σε εννε ́α γλω ́σσες ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-32/98 (1)
 διαφορετικω ́ν αγοραστριω ́ν χωρω ́ν (μεταξυ ́ των οποι ́ων οκτω ́ κρα ́τη
 με ́λη της ΕΕ); (1999/C 188/56)
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 13/004, σ. 145, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α Με δια ́ταξη της 11ης Φεβρουαρι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του
 88/667/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, ΕΕ L 382 της 31.12.1988, σ. 46. ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-32/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (1) ΕΕ C 94 της 28.3.1998.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το tribunal administratif de Melun (πε ́μπτο τμη ́μα) με
 απο ́φαση της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1998 στην υπο ́θεση Sanofi
 Winthrop S.A. κατα ́ Directeur des services fiscaux du
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-227/98 (1)
 Val-de-Marne
 (1999/C 188/57)
 (Υπο ́θεση C-181/99)
 Με δια ́ταξη της 15ης Μαρτι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 (1999/C 188/54) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως
 C-227/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ιρλανδι ́ας.
 Με απο ́φαση της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, που περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις (1) ΕΕ C 278 της 5.9.1998.
 14 Μαι ̈́ου 1999, το tribunal administratif de Melun (πε ́μπτο
 τμη ́μα), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Sanofi Winthrop S.A.
 και Directeur des services fiscaux du Val-de-Marne που εκκρεμει ́


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/47
 Προσφυγή της 12ης Δεκεμβρίου 2013 — ZZ κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων (ERA)
 (Υπόθεση F-120/13)
 2014/C 45/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: S. Pappas, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Σιδηροδρόμων (ERA)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη ανανεώσεως της συμβάσεώς της ως εκτάκτου υπαλλήλου του καθού οργανισμού·
 —
 να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Οκτωβρίου 2009 [αίτηση του Finanzgericht Baden-Württemberg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Grunstücksgemeinschaft Busley και Cibrian Fernandez κατά Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
 (Υπόθεση C-35/08) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Ακίνητα - Φόρος εισοδήματος - Έκπτωση ζημιών από εκμίσθωση ακινήτου από το φορολογητέο εισόδημα ενός υποκείμενου στον φόρο - Εφαρμογή φθίνουσας απόσβεσης επί του κόστους κτήσεως ή κατασκευής - Ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση των στο εθνικό έδαφος κειμένων ακινήτων)
 2009/C 297/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Grundstücksgemeinschaft Busley και Cibrian Fernandez
 κατά
 Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Baden-Württemberg — Ερμηνεία των άρθρων 18 και 56 της Συνθήκης ΕΚ — Εθνική ρύθμιση περί φορολογίας εισοδήματος, κατά την οποία ζημίες από εκμίσθωση ακινήτων και εκμίσθωση σχετικών με αυτά δικαιωμάτων μπορούν να εκπίπτουν μόνο σε σχέση με κείμενα στο εθνικό έδαφος ακίνητα, ευνοϊκότερη δε ρύθμιση περί αποσβέσεως ισχύει μόνο γι αυτά τα ακίνητα.
 Διατακτικό
 Το άρθρο 56 ΕΚ αποκλείει νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους περί φορολογίας εισοδήματος η οποία εξαρτά το δικαίωμα των φυσικών προσώπων που κατοικούν και υπόκεινται πλήρως στον φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος να επωφελούνται τόσο της εκπτώσεως από το φορολογητέο εισόδημα ζημιών προερχόμενων από εκμίσθωση ακινήτου κατά το έτος που προέκυψαν οι ζημίες όσο και της εφαρμογής φθίνουσας απόσβεσης στο πλαίσιο του υπολογισμού των εσόδων από ένα τέτοιο ακίνητο από την προϋπόθεση να κείται το συγκεκριμένο ακίνητο στο εν λόγω κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 92 της 12.4.2008.


text:
C 121/16 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 ¶ƒø∆√¢π∫∂π√
 ¶ÚÔÛÊ ̆ÁËã-·ÁˆÁËã ÙÔ ̆ Miguel Vicente Nuñez Î·Ù·ã ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∞ÈÙÈÔÏÔÁã̂ ÓÙ· ̃ ÙÔ ·ÈãÙËÌ·ã ÙÔ ̆ ÁÈ· Î·Ù·‚ÔÏËã ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃, Ô
 ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, Ô ̆ ·ÛÎËãıËÎÂ ÛÙÈ ̃ 16 π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ÚÔÛÊÂã̆ ÁˆÓ-ÂÓ·ãÁˆÓ ̆ÔÛÙËÚÈã ̇ÂÈ ÔãÙÈ, Î·Ù·ã ·ãÁÈ· ÓÔÌÔÏÔÁÈã·, Ë ÂÎ
 ÌÂãÚÔ ̆ ̃ ÙË ̃ ‰ÈÔÈÎËãÛÂˆ ̃ ÂÎÚÔãıÂÛÌË Î·Ù·ãÚÙÈÛË ÂÎıÂãÛÂˆ ̃ ‚·ıÌÔÏÔ-
 (ÀÔãıÂÛË ∆-10/99) ÁÈã· ̃ Û ̆ÓÈÛÙ·ã, ÔãÙ·Ó ÙÔ ÂÚÔãıÂÛÌÔ · ̆ÙÔã ‰ÂÓ ÌÔÚÂÈã Ó· Î·Ù·ÏÔÁÈÛıÂÈã
 ÛÙÔÓ ̆·ãÏÏËÏÔ, ̆ËÚÂÛÈ·ÎÔã Ù·ÈãÛÌ· ‰ ̆Ó·ãÌÂÓÔ Ó· ÚÔÎ·ÏÂãÛÂÈ
 ÛÙÔÓ ÂÓ‰È·ÊÂÚÔãÌÂÓÔ ËıÈÎËã ‚Ï·ã‚Ë ÏÔãÁˆ ÙË ̃ ·‚Â‚·ÈÔãÙËÙ· ̃ Î·È ÙË ̃
 (1999/C 121/37) ·ÓËÛ ̆ ̄Èã· ̃ ÛÙËÓ ÔÔÈã· · ̆ÙÔã ̃ ÂÚÈ·ãÁÂÙ·È ÂÍ·ÈÙÈã· ̃ ÙˆÓ ·Ú·Ù ̆Èã̂ Ó
 Î·È ÙˆÓ ·ÙÂÏÂÈã̂ Ó Ô ̆ Âã ̄Ô ̆Ó Û ̄ÂãÛË ÌÂ ÙÔÓ ·ÙÔÌÈÎÔã ÙÔ ̆ Ê·ãÎÂÏÔ.
 (°Ïã̂ ÛÛ· ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃: Ë Á·ÏÏÈÎËã)
 √ Miguel Vicente Nuñez, Î·ãÙÔÈÎÔ ̃ Kraainem (μÂãÏÁÈÔ), ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂ-
 ÓÔ ̃ ·Ôã ÙÔÓ Marc-Albert Lucas, ‰ÈÎËÁÔãÚÔ §ÈÂãÁË ̃, ÌÂ ÙÔãÔ ÂÈ‰ÔãÛÂˆÓ
 ÛÙÔ §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ Ù· ÁÚ·ÚÂÈã· ÙË ̃ Fiduciaire Myson Sàrl, 30 Rue de ¶ÚÔÛÊ ̆ÁËã ÙË ̃ ÂÙ·ÈÚÂÈã· ̃ ABB Asea Brown Boveri Ltd Î·Ù·ã ∂ÈÙÚÔ-
 Cessange, ·ãÛÎËÛÂ ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¶ÚˆÙÔ‰ÈÎÂÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó Ëã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, Ô ̆ ·ÛÎËãıËÎÂ ÛÙÈ ̃ 27 π·ÓÔ ̆·-
 ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÛÙÈ ̃ 16 π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, ÚÔÛÊ ̆ÁËã-·ÁˆÁËã Î·Ù·ã ÚÈãÔ ̆ 1999
 ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ.
 (ÀÔãıÂÛË ∆-31/99)
 √ ÚÔÛÊÂã̆ ÁˆÓ-ÂÓ·ãÁˆÓ ̇ËÙÂÈã· ·Ôã ÙÔ ¶ÚˆÙÔ‰ÈÎÂÈãÔ:
 — Ó· ·Î ̆Úã̂ ÛÂÈ ÙÈ ̃ ÚÔÛ‚·ÏÏÔãÌÂÓÂ ̃ ·ÔÊ·ãÛÂÈ ̃, (1999/C 121/38)
 — Ó· ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ÙËÓ Î·ıËã ̃ Ó· ÙÔ ̆ Î·Ù·‚·ãÏÂÈ, Î·Ù·ã ÚÔÛˆÚÈÓËã (°Ïã̂ ÛÛ· ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃: Ë ·ÁÁÏÈÎËã)
 ÂÎÙÈãÌËÛË, ÙÔ ÔÛÔã ÙˆÓ 50 000 ‚ÂÏÁÈÎã̂ Ó ÊÚ·ãÁÎˆÓ ˆ ̃ ·Ô ̇Ë-
 ÌÈãˆÛË ÁÈ· ̆ÏÈÎÂã ̃ ̇ËÌÈãÂ ̃,
 ∏ ÂÙ·ÈÚÂÈã· ABB Asea Brown Boveri Ltd, ÌÂ Âã‰Ú· ÙË ∑ ̆ÚÈã ̄Ë (∂Ï‚ÂÙÈã·),
 — Ó· ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ÙËÓ Î·ıËã ̃ Ó· ÙÔ ̆ Î·Ù·‚·ãÏÂÈ ÙÔ ÔÛÔã ÙˆÓ 50 000 ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂÓË ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ Andreas Weitbrecht Î·È Sven B. Völcker,
 ˆ ̃ ÈÎ·ÓÔÔÈãËÛË ÏÔãÁˆ ËıÈÎËã ̃ ‚Ï·ã‚Ë ̃, ‰ÈÎËÁÔãÚÔ ̆ ̃ μÂÚÔÏÈãÓÔ ̆, ÌÂ ·ÓÙÈãÎÏËÙÔ ÛÙÔ §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ ÙÔÓ
 ‰ÈÎËÁÔãÚÔ Marc Loesch, ÙÔ ̆ ‰ÈÎËÁÔÚÈÎÔã̆ ÁÚ·ÊÂÈãÔ ̆ Loesch & Wolter,
 — Ó· Î·Ù·‰ÈÎ·ãÛÂÈ ÙËÓ Î·ıËã ̃ ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ÂãÍÔ‰·. 11, rue Goethe, ·ãÛÎËÛÂ ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¶ÚˆÙÔ‰ÈÎÂÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó
 ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÛÙÈ ̃ 27 π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, ÚÔÛÊ ̆ÁËã Î·Ù·ã ∂ÈÙÚÔËã ̃
 ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ.
 πÛ ̄ ̆ÚÈÛÌÔÈã Î·È Îã̆ ÚÈ· ÂÈ ̄ÂÈÚËãÌ·Ù·
 ∏ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û· ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¶ÚˆÙÔ‰ÈÎÂÈãÔ:
 ∆Ô ÔãÓÔÌ· ÙÔ ̆ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔÓÙÔ ̃-ÂÓ·ãÁÔÓÙÔ ̃, ̆·ÏÏËãÏÔ ̆ ÌÂ ‚·ıÌÔã ∞6,
 ‰ÂÓ ÂÚÈÏ·Ì‚·ÓÔãÙ·Ó Ôã̆ ÙÂ ÛÙÔÓ ÈãÓ·Î· ÙˆÓ ̆·ÏÏËãÏˆÓ Ô ̆ ÂÈã ̄·Ó — Ó· ·Î ̆Úã̂ ÛÂÈ ÙÔ ·ãÚıÚÔ 3 ÙË ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃, ÙË ̃
 ÎÚÈıÂÈã ˆ ̃ ÔÈ ‰È·ıÂãÙÔÓÙÂ ̃ Ù· ÂÚÈÛÛÔãÙÂÚ· ÚÔÛÔãÓÙ· ÁÈ· ÚÔ·ÁˆÁËã 21Ë ̃ √ÎÙˆ‚ÚÈãÔ ̆ 1998 ( ̆ÔãıÂÛË IV/35.691/∂-4:


text:
TMˆÏËãÓÂ ̃ ıÂÚ-
 ÛÙÔ ‚·ıÌÔã ∞5 Ôã̆ ÙÂ ÛÙÔÓ ÈãÓ·Î· ÙˆÓ ̆·ÏÏËãÏˆÓ Ô ̆ ÂÈã ̄·Ó ÚÔ· ̄ıÂÈã Ì·ãÓÛÂˆ ̃ ÌÂ ÚÔå̆·ãÚ ̄Ô ̆Û· ÌÔãÓˆÛË ÛÙÔ ÌÂãÙÚÔ Ô ̆ · ̆ÙËã ·ÊÔÚ·ã
 ÛÙÔ ‚·ıÌÔã ∞5, ÔãÛÔÓ ·ÊÔÚ·ã ÙÔ ÂãÙÔ ̃ ÚÔ·ÁˆÁã̂ Ó, ·Ôã ÛÙ·‰ÈÔ‰ÚÔÌÈã· ÙËÓ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û·,
 ÛÂ ÛÙ·‰ÈÔ‰ÚÔÌÈã·, 1998.
 — Ó· ÌÂÈã̂ ÛÂÈ ÛËÌ·ÓÙÈÎ·ã ÙÔ ÂÈ‚ÏËıÂãÓ Û’· ̆ÙËãÓ ÚÔãÛÙÈÌÔ Î·È
 ¶ÚÔ ̃ ÛÙËãÚÈÍË ÙË ̃ ÚÔÛÊ ̆ÁËã ̃-·ÁˆÁËã ̃ ÙÔ ̆, Ô Miguel Vicente Nuñez
 ÂÈÎ·ÏÂÈãÙ·È: — Ó· Î·Ù·‰ÈÎ·ãÛÂÈ ÙËÓ ∂ÈÙÚÔËã ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ÂãÍÔ‰·.
 — ÙËÓ ·Ó ̆·ÚÍÈã· Ëã ÙÔÓ ·Ú·ãÓÔÌÔ ̄·Ú·ÎÙËãÚ· ÙË ̃ Û ̆ÁÎÚÈÙÈÎËã ̃
 ÂÍÂÙ·ãÛÂˆ ̃ ÙˆÓ ÚÔÛÔãÓÙˆÓ Î·È ÙˆÓ ÂÎıÂãÛÂˆÓ ‚·ıÌÔÏÔÁÈã· ̃ ÙÔ ̆
 ÌÂ · ̆ÙÂã ̃ ÙˆÓ ÏÔÈã̂ Ó ÚÔ ̃ ÚÔ·ÁˆÁËã ̆Ô„ËÊÈãˆÓ, Î·È ÙÔã̆ ÙÔ πÛ ̄ ̆ÚÈÛÌÔÈã Î·È Îã̆ ÚÈ· ÂÈ ̄ÂÈÚËãÌ·Ù·
 ÏÔãÁˆ ÙÔ ̆ ÔãÙÈ Î·Ù·ã ÙË ÏËã„Ë ÙˆÓ ÂÈ‰ÈãÎˆÓ ·ÔÊ·ãÛÂˆÓ ‰ÂÓ
 ̆ÊÈãÛÙ·ÓÙÔ Ôã̆ ÙÂ Ô ÚÔÛˆÈÎÔã ̃ ÙÔ ̆ Ê·ãÎÂÏÔ ̃ Ôã̆ ÙÂ Ë ÙÂÏÂ ̆Ù·Èã· ∏ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û· ̆ÔÛÙËÚÈã ̇ÂÈ ÔãÙÈ Ë ·ÔãÊ·ÛË ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ ·ãÛ ̄ÂÈ
 ÂãÎıÂÛË ‚·ıÌÔÏÔÁÈã· ̃ ÙÔ ̆, Î·ıã̂ ̃ Î·È ·Ú·ã‚·ÛË ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 45 ·Ôã Ù· ÂÍËã ̃ ÂÏ·ÙÙã̂ Ì·Ù·:
 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙÔ ̆ ∫À∫,
 — ÙËÓ ·Óã̆ ·ÚÎÙË Ëã ·ÓÂ·ÚÎËã ·ÈÙÈÔÏÔÁÈã· ÙˆÓ ÂÈ‰ÈãÎˆÓ ·ÔÊ·ã- 1. ¶ · Ú ·ã ‚ · Û Ë Ô ̆ Û È ˆ ‰ ã̂ Ó ‰ È · ‰ È Î · Û Ù È Î ã̂ Ó
 ÛÂˆÓ Î·ıã̂ ̃ Î·È ·Ú·ã‚·ÛË ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 25 ‰Âã̆ ÙÂÚÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙÔ ̆ Î · Ó Ôã Ó ˆ Ó : Ë ∂ÈÙÚÔËã ·ÚÂã‚Ë Ô ̆ÛÈã̂ ‰ÂÈ ̃ ‰È·‰ÈÎ·ÛÙÈÎÔã̆ ̃
 ∫À∫, Î·ÓÔãÓÂ ̃ Î·Ù·ã ÙË ‰ÈÂÍ·ÁˆÁËã ÙË ̃ ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃ Ô ̆ Î·ÙÂãÏËÍÂ ÛÙËÓ
 ·ÔãÊ·ÛË. ¶ÈÔ Û ̆ÁÎÂÎÚÈÌÂãÓ·,
 — ·Ú·ã‚·ÛË ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 45 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙÔ ̆ ∫À∫, ÛÙÔ ÌÂãÙÚÔ
 Ô ̆ ÔÈ ÚÔÛ‚·ÏÏÔãÌÂÓÂ ̃ ·ÔÊ·ãÛÂÈ ̃ ‰ÂÓ ÂÏËãÊıËÛ·Ó ‚·ãÛÂÈ ÙˆÓ — Ë ∂ÈÙÚÔËã ÛÙÂãÚËÛÂ ÙËÓ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û· ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·Èã̂ Ì·ÙÔ ̃
 ·ÓÙÈÛÙÔÈã ̄ˆÓ ÚÔÛÔãÓÙˆÓ ÙˆÓ ̆Ô„ËÊÈãˆÓ ÁÈ· ÚÔ·ÁˆÁËã ̆·Ï- Ó· Ùã̆ ̄ÂÈ ·ÎÚÔ·ãÛÂˆ ̃,
 ÏËãÏˆÓ ·ÏÏ·ã ‚·ãÛÂÈ ÂÓÔã ̃ Î·ÓÔãÓ· Î·Ù·ã ÙÔÓ ÔÔÈãÔ Ô ÚÔÙÂÈÓÔãÌÂÓÔ ̃
 ÁÈ· ‰Âã̆ ÙÂÚË ÊÔÚ·ã ÁÈ· ÚÔ·ÁˆÁËã ·Ôã ÙË ¢ÈÂã̆ ı ̆ÓÛËã ÙÔ ̆ ̆·ãÏÏË- — Ë ∂ÈÙÚÔËã ÛÙËÚÈã ̄ıËÎÂ ÂÈã ÌË ·Ô‰Â‰ÂÈÁÌÂãÓˆÓ ÁÂÁÔÓÔã-
 ÏÔ ̃ ÚÂãÂÈ Ó· ÚÔÙÂÈãÓÂÙ·È ·Ôã ÙË °ÂÓÈÎËã ¢ÈÂã̆ ı ̆ÓÛËã ÙÔ ̆. ÙˆÓ,


text:
 22.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/15
 Προσφυγή της 19ης Ιουλίου 2007 — Zhejiang Harmonic Hardware Products κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-274/07)
 (2007/C 223/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd (Zhejiang, Κίνα) (εκπρόσωπος: R. MacLean, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) 452/2007 του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2007, στο μέτρο που αφορά τον προσφεύγοντα· και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, η οποία κατασκευάζει σανίδες σιδερώματος και τα βασικά μέρη αυτών στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, ζητεί την ακύρωση του κανονισμού (EΚ) 452/2007 του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σανίδων σιδερώματος, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ουκρανίας (1), κατά το μέρος που τα εν λόγω μέτρα αφορούν αυτή.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία β' και γ', του βασικού κανονισμού (2), καθόσον η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση για τη λήψη μέτρων αντιντάμπινγκ βασιζόμενη στην εσφαλμένη εκτίμηση ότι η προσφεύγουσα δεν ανταποκρίνεται στα προβλεπόμενα στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', κριτήρια της οικονομίας της αγοράς.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 5, του βασικού κανονισμού και το δικαίωμά της ακροάσεως, στο μέτρο που της δόθηκε προθεσμία έξι μόνο ημερών προκειμένου να απαντήσει στο αναθεωρημένο έγγραφο της Επιτροπής περί οριστικής γνωστοποίησης στοιχείων.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 8 του βασικού κανονισμού, καθόσον δεν έλαβαν υπόψη τις υποχρεώσεις για τις τιμές που προσφέρθηκε να αναλάβει η προσφεύγουσα.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο α', του βασικού κανονισμού, καθόσον δεν αποκάλυψαν την ταυτότητα του καταγγέλλοντος, με πρωτοβουλία του οποίου κινήθηκε η έρευνα που οδήγησε στην έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού.
 (1) ΕΕ 2007, L 109, σ. 12.
 (2) Κανονισμός (EΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996 L 56, σ. 1).


text:
22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/37
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα κατάρτιση πίνακα μελλοντικών προσλήψεων διοικητικών υπαλλή-
 λων (σταδιοδρομία Α 7/A 6), στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων
 και της διαχειρίσεως της βοήθειας προς τις τρίτες χώρες, επιλέ-
 Ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως της Α∆Α που απέρριψε γοντας τον τομέα των «εξωτερικών σχέσεων», στρέφεται κατά
 την αίτησή του, με την οποία ζητούσε την πλήρη εκτέλεση της από της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να αξιολογήσει τη
 26 Οκτωβρίου 1998 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Λουξεμβούρ- δοκιμασία ε' — γραπτή δοκιμασία — με μια μονάδα λιγότερη
 γου και, κατά συνέπεια, την άρση της από 11 Νοεμβρίου 1998 απ' ό,τι απαιτείται (19/40) προκειμένου αυτός να γίνει δεκτός
 κατασχέσεως του μισθού υπαλλήλου του καθού οργάνου από της στην προφορική δοκιμασία.
 ημερομηνίας αυτής και όχι από τον Μάρτιο 1998.
 Για να στηρίξει την προσφυγή του, o προσφεύγων προβάλλει: Προς στήριξη των αιτημάτων του, o προσφεύων προβάλλει:
 — την αρχή βάσει της οποίας τα κοινοτικά όργανα βαρύνονται — Κατάχρηση και υπέρβαση εξουσίας, ανεπαρκής αιτιολογία
 με το καθήκον αγαστής συνεργασίας με τα εθνικά όργανα και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, όσον αφορά την
 και, άρνηση να του παράσχουν πληροφορίες ως προς τα κριτήρια
 διορθώσεως, καθώς και τη διαδικασία διορθώσεως και την
 — ότι η διαδικασία της άρσεως κατασχέσεως συνάδει απολύτως αξιολόγηση εκάστου διορθωτή.
 με το κοινοτικό δίκαιο.
 — Παράβαση του άρθρου 3 του ΚΥΚ, ανερπακής αιτιολογία και
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, όσον αφορά την άρνηση
 να διευκρινιστούν οι γλωσσικές γνώσεις του τρίτου διορθωτή.
 — Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως κατά την
 Προσφυγή του Αlessandro Cavallaro κατά της Επιτροπής εξέλιξη της δοκιμασίας και της αρχής της χρηστής διοι-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 ∆εκεμ- κήσεως. Προβάλλεται συναφώς ο ισχυρισμός ότι το υλικό
 βρίου 2002 που διανεμήθηκε στους υποψηφίους ιταλικής γλώσσας δεν
 είχε την κατάλληλη προετοιμασία. Εξάλλου, διαπιστώνεται
 (Υπόθεση Τ-375/02) επίσης εν προκειμένω αντίφαση στην αιτιολογία όσον αφορά
 την ερμηνεία των «οδηγιών προς τους υποψηφίους».
 (2003/C 44/70)
 — Προφανές σφάλμα ως προς την αξιολόγηση της πρώτης
 απαντήσεως της γραπτής δοκιμασίας ε' του διαγωνισμού.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 — Εσφαλμένη παρουσίαση της πραγματικότητας, έλλειψη
 λογικής συνοχής και αντίφαση στην αιτιολογία, όσον αφορά
 Ο Alessandro Cavallaro, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο την αξιολόγηση της δεύτερης απαντήσεως της γραπτής
 Carlo Forte, άσκησε στις 17 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του δοκιμασίας ε' του διαγωνισμού.
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Αρμόδιας για τους ∆ιορισμούς
 Αρχής της 11/9/2002 με την οποία η γραπτή δοκιμασία
 του προσφεύγονοτς βαθμολογήθηκε με ανεπαρκή βαθμό Προσφυγή του «O» κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 (δοκιμασία ε') στον γενικό διαγωνισμό για πρόσληψη διοικη- Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 ∆εκεμβρίου 2002
 τικών υπαλλήλων (σταδιοδρομία Α 7/Α 6), COM/A/6/01
 και, κατά συνέπεια, να μη γίνει δεκτός στις προφορικές
 δοκιμασίες του διαγωνισμού· (Υπόθεση T-376/02)
 — να ακυρώσει τις μετέπειτα πράξεις του εν λόγω διαγωνισμού,
 στο μέτρου που τούτο είναι αναγκαία προκειμένου ο (2003/C 44/71)
 προσφεύγων να επανακτήσει τα δικαιώματά του·
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/41
 Αγωγή της 31ης Μαΐου 2014 — Yavorskaya κατά Συμβουλίου κ.λπ.
 (Υπόθεση T-405/14)
 2014/C 261/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Elena Yavorskaya (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: D. Grisay, C. Hartman και Γ. Γεωργιάδης, δικηγόροι)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και Ευρωομάδα, εκπροσωπούμενη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την παρούσα αγωγή αποζημιώσεως λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης η οποία στηρίζεται στο άρθρο 340 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να κρίνει την αγωγή βάσιμη για τον λόγο ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν από τα διάφορα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κυπριακή Δημοκρατία όσον αφορά την κατάσχεση τραπεζικών καταθέσεων παραβιάζουν κατάφωρα αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες απονέμουν δικαιώματα στους ιδιώτες, με αποτέλεσμα να θεμελιώνεται ευθύνη βάσει του άρθρου 340 ΣΛΕΕ·
 —
 να κρίνει ότι η συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά σοβαρό και κατάφωρο πταίσμα, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί στην ενάγουσα ζημία η οποία εκτιμάται, με κάθε επιφύλαξη, στο ποσό των 3 2 99 855,45 ευρώ, υπό την επιφύλαξη της μειώσεως ή της αυξήσεως του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της δίκης, ιδίως λόγω τόκων ή εξόδων που ενδέχεται να οφείλονται·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να καταβάλει τα ανωτέρω ποσά·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής η ενάγουσα προβάλλει έναν ισχυρισμό τον οποίο αντλεί από εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ειδικότερα, από προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας και της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 Ειδικότερα, τα μέτρα που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Κυπριακή Δημοκρατία είχαν ως αποτέλεσμα τη δέσμευση των τραπεζικών καταθέσεων της ενάγουσας στην Laïki Bank, χωρίς εκ των προτέρων καταβολή δίκαιης αποζημιώσεως.
 Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεπώς προσέβαλε προδήλως και αδικαιολόγητα το δικαίωμα ιδιοκτησίας της ενάγουσας και, καθόσον με τα ευρωπαϊκά μέτρα που επιβλήθηκαν στην Κυπριακή Δημοκρατία διασφαλίστηκαν μόνο οι καταθέσεις κάτω των 1 00 000,00 ευρώ, παραβίασε επίσης την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/15
 Τε ́λος, η Επιτροπη ́ θα ́επρεπε να ει ́χε εγκρι ́νει τα κοινοποιηθε ́ντα «'Εχει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 με ́τρα βα ́σει του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', της της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́ με ́τρων απαγο ́ρευσης της
 Συνθη ́κης ΕΚ. Και ́τοι γνω ́ριζε ο ́λα τα σχετικα ́ περιστατικα ́ η ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και
 Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να εφαρμο ́σει τη δια ́ταξη αυτη ́ χωρι ́ς να της υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των
 παρα ́σχει σχετικη ́ αιτιολογι ́α. παραποι ́ησης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια
 (πειρατικω ́ν) (EE L 341, της 30.12.1994), την ́εννοια ο ́τι ο
 — Αποδοχη ́, παρα ́ τον νο ́μο, της υποθε ́σεως ο ́τι η διαδικασι ́α κανονισμο ́ς αυτο ́ς πρε ́πει να τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς και στις
 ιδιωτικοποιη ́σεως εμφανι ́ζει στοιχει ́α παροχη ́ς ενισχυ ́σεως: περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες εμπορευ ́ματα ο ́πως τα περιγραφο ́μενα
 Αδικαιολογη ́τως δε ́χεται η Επιτροπη ́, επικαλου ́μενη τη νομολο- λεπτομερε ́στερα στον εν λο ́γω κανονισμο ́, τα οποι ́α, κατα ́ τη
 γι ́α του ∆ικαστηρι ́ου (4), ο ́τι κατα ́ τον συγκριτικο ́ υπολογισμο ́ διαμετακο ́μιση (transit) απο ́ ́ενα κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην
 πω ́ληση/εκκαθα ́ριση πρε ́πει να λαμβα ́νεται υπο ́ψη μο ́νον η Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα σε α ́λλο κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει
 αξι ́α εκκαθαρι ́σεως που προσδιο ́ρισαν οι οικονομικοι ́ ελεγκτε ́ς. στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα, παρακρατω ́νται προσωρινω ́ς απο ́ τις
 Πρα ́γματι, κατα ́ τη γερμανικη ́ νομοθεσι ́α, ο κυ ́ριος ει ́ναι τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εντο ́ς κρα ́τους με ́λους βα ́σει του προαναφερ-
 υπευ ́θυνος το ́σο για το κο ́στος εκκαθαρι ́σεως ο ́σο και για το θε ́ντος κανονισμου ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως του δικαιου ́χου, ο οποι ́ος
 κο ́στος εξυγια ́νσεως του χω ́ρου εγκαταστα ́σεως της επιχει- επικαλει ́ται προσβολη ́ των δικαιωμα ́των του και του οποι ́ου η
 ρη ́σεως, στη συγκεκριμε ́νη δε περι ́πτωση τα δα ́νεια που επιχει ́ρηση ́εχει την ́εδρα της εντο ́ς τρι ́του κρα ́τους;»
 εισε ́φεραν οι εται ́ροι δεν μπορου ́ν να αναζητηθου ́ν απο ́ την
 πτωχευτικη ́ περιουσι ́α.
 Οι επικρι ́σεις που διατυπω ́νει η Επιτροπη ́ στην προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση κατα ́ της διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως αντι ́κεινται
 στην απαγο ́ρευση της αντιφατικη ́ς συμπεριφορα ́ς, δεδομε ́νου
 ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν προε ́βαλε καμι ́α αντι ́ρρηση σε πολλε ́ς
 περιπτω ́σεις παρο ́μοιας διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως. Εξα ́λ-
 λου, οι απαιτη ́σεις που προε ́βαλε η Επιτροπη


text:
́ δεν στηρι ́ζονται
 σε μια ρεαλιστικη ́ εκτι ́μηση της διαδικασι ́ας η οποι ́α ει ́ναι
 συνη ́θης και στον ιδιωτικο ́ τομε ́α και συνι ́σταται στην εκχω ́-
 ρηση στοιχει ́ων εταιρικη ́ς περιουσι ́ας υπο ́ μορφη ́ συμμετοχη ́ς Προσφυγη ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς
 επενδυτικω ́ν τραπεζω ́ν. Η ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση ει ́ναι της των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 4
 γνω ́μης ο ́τι αυτη ́ καθαυτη ́ η διαδικασι ́α ιδιωτικοποιη ́σεως δεν Οκτωβρι ́ου 1999
 εμφανι ́ζει στοιχει ́α ενισχυ ́σεων. Ωστο ́σο, η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε
 την α ́ποψη αυτη ́. Η απο ́φαση δεν ει ́ναι επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νη
 ως προς το σημει ́ο αυτο ́ (παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γρα- (Υπο ́θεση C-365/99)
 φος 2, τε ́ταρτη περι ́πτωση, και του α ́ρθρου 15 της Συνθη ́κης
 ΕΚΑΧ, καθω ́ς και του α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ).
 (1999/C 366/24)
 ( 1) EE C 320 της 13.12.1988, σ. 3.
 ( 2) EE L 198 της 30.7.1999, σ. 1.
 ( 3) EE L 128 της 21.5.1999, σ. 1. Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Luı́s
 ( 4) Υπο ́θεση C-278/92, Συλλογη ́ 1994, σ. Ι-4103. Fernandes, διευθυντη ́ της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́ν-
 σεως Κοινοτικω ́ν Υποθε ́σεων του Υπουργει ́ου Εξωτερικω ́ν, και
 Maria João Abecassis, ακο ́λουθο του Γραφει ́ου του Υπουργου ́
 Γεωργι ́ας, Αγροτικη ́ς Αναπτυ ́ξεως και Αλιει ́ας, τους Carlos Aguiar
 και Tiago Ferreira de Lima, δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας, και τον
 Gerard van der Wal, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο την Πορτογαλικη ́ Πρεσβει ́α, 33, allée Scheffer,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 4 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 βαλε το Landesgericht Korneuburg με δια ́ταξη της 17ης
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, στην υπο ́θεση SEIKO Kabushiki Kaisha
 κατα ́ Mohammed Ibrahim
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-362/99)
 α'. να δεχθει ́ την παρου ́σα προσφυγη ́·
 (1999/C 366/23)
 β'. να κηρυ ́ξει α ́κυρη την απο ́φαση 1999/517/ΕΚ (1) της Επιτρο-
 πη ́ς, κατα ́ το με ́τρο που αυτη ́ αντικαθιστα ́, στο α ́ρθρο 4 της
 Με δια ́ταξη της 17ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην αποφα ́σεως 98/653/ΕΚ (2), τη φρα ́ση «1η Αυγου ́στου 1999»
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 με τη φρα ́ση «1η Φεβρουαρι ́ου 2000»·
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, το Landesgericht Korneuburg υπε ́βαλε στο
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 ρα ́ς μεταξυ ́ SEIKO Kabushiki Kaisha και Mohammed Ibrahim γ'. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu (Πορτογαλία) στις 5 Δεκεμβρίου 2016 — João Ventura Ramos κατά Fundo de Garantia Salarial
 (Υπόθεση C-627/16)
 (2017/C 070/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: João Ventura Ramos
 Καθού: Fundo de Garantia Salarial
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι ευνοϊκότερη για τους μισθωτούς, κατά την έννοια του άρθρου 11 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, αποσβεστική προθεσμία η οποία τάσσεται για την υποβολή ενώπιον του οργανισμού εγγυήσεως αιτήσεων προς πληρωμή μη καταβληθεισών μισθολογικών απαιτήσεων, όταν η είσπραξη τέτοιων μισθολογικών απαιτήσεων είναι εγγυημένη μόνον εφόσον υποβληθεί ενώπιον του οργανισμού εγγυήσεως αίτηση για την πληρωμή αυτών εντός προθεσμίας ενός έτους από την επομένη της ημερομηνίας λύσεως της συμβάσεως εργασίας, ή θα ήταν ευνοϊκότερο να άρχεται η προθεσμία από την ημερομηνία ασκήσεως της αγωγής περί αφερεγγυότητας, δεδομένου ότι ο οργανισμός εγγυήσεως εγγυάται την πληρωμή εκείνων μόνο των απαιτήσεων του μισθωτού οι οποίες κατέστησαν ληξιπρόθεσμες εντός του εξαμήνου που προηγήθηκε της κινήσεως της εν λόγω διαδικασίας;
 2)
 Στην περίπτωση κατά την οποία ο μισθωτός άφησε να παρέλθει η προθεσμία για λόγους για τους οποίους δεν φέρει ευθύνη, πρέπει να προβλέπεται στις νομοθεσίες των κρατών μελών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, συμπληρωματική προθεσμία για την υποβολή αιτήσεως προς τον οργανισμό εγγυήσεως, εφόσον ο μισθωτός αποδείξει ότι δεν ευθύνεται για την παρέλευση της αποσβεστικής προθεσμίας;»
 (1) ΕΕ 2008, L 283, σ. 36.


text:
 8.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/33
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 23ης Απριλίου 2015 — Bensai κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-131/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχος υπάλληλος - Αποδοχές - Εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας - Επιβεβαιωτικός χαρακτήρας - Μη τήρηση του τύπου της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας - Μεταρρύθμιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων - Αύξηση του χρόνου εργασίας χωρίς προσαρμογή των αποδοχών - Δεν ασκεί επιρροή στον επιβεβαιωτικό χαρακτήρα του εκκαθαριστικού σημειώματος μισθοδοσίας - Άνιση μεταχείριση μεταξύ συμβασιούχων υπαλλήλων και τοπικών υπαλλήλων - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας))
 (2015/C 190/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: David Bensai (Mullendorf, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: A. Salerno, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berscheid)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής να μην αυξήσει τον μισθό του προσφεύγοντος, ο οποίος είναι συμβασιούχος υπάλληλος, κατόπιν της αυξήσεως του ωραρίου εργασίας σε 40 ώρες εβδομαδιαίως ως συνέπεια της θέσεως σε ισχύ του νέου κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως την 1η Ιανουαρίου 2014.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη και, σε κάθε περίπτωση, ως προδήλως αβάσιμη.
 2.
 Ο D. Bensai φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 7 της 12/01/2015, σ. 61.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Roma στις 27 Μαρτίου 2006 — Leasys SpA κατά Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
 (Υπόθεση C-165/06)
 (2006/C 154/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Roma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Leasys SpA
 Καθής: Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 33 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) (όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ (2)) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει την επιβολή περιφερειακού τέλους επί των παραγωγικών δραστηριοτήτων (IRAP) επί της αξίας του καθαρού προϊόντος από τη συνήθη άσκηση δραστηριότητας αυτοτελώς οργανωμένης η οποία έχει ως αντικείμενο την παραγωγή ή ανταλλαγή αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών;
 (1) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001, σ. 49.
 (2) ΕΕ L 376, σ. 1.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte Suprema di Cassazione (Ιταλία) στις 31 Αυγούστου 2010 — Banca Antoniana Popolare Veneta spa, η οποία έχει απορροφήσει την Banca Nazionale dell’Agricoltura spa, κατά Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 (Υπόθεση C-427/10)
 ()
 (2010/C 288/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte Suprema di Cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Banca Antoniana Popolare Veneta spa, η οποία έχει απορροφήσει την Banca Nazionale dell'Agricoltura spa
 Αναιρεσίβλητος: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Απαγορεύουν οι αρχές της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της φορολογικής ουδετερότητας στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας, την εθνική ρύθμιση ή πρακτική σύμφωνα με την οποία το δικαίωμα του αποδέκτη αγαθού ή υπηρεσίας να του επιστραφεί ο ΦΠΑ που καταβλήθηκε αχρεωστήτως έχει χαρακτήρα αντικειμενικού αχρεωστήτου του κοινού δικαίου, εν αντιθέσει προς το δικαίωμα του κύριου υποχρέου (του προσώπου που παραδίδει το αγαθό ή παρέχει την υπηρεσία), με χρονικό όριο, για τον πρώτο, πολύ μακρότερο από αυτό που τίθεται για τον δεύτερο, έτσι ώστε, αν ο πρώτος ζητήσει την επιστροφή αφού παρέλθει η προθεσμία που διαθέτει ο δεύτερος, ο δεύτερος ενδέχεται να καταδικαστεί σε επιστροφή χωρίς να μπορεί πλέον να ζητήσει ο ίδιος την επιστροφή από τη φορολογική αρχή και χωρίς να προβλέπεται κάποιο μέσο συνδέσεως που να αποτρέπει αντιθέσεις ή συγκρούσεις μεταξύ των δικών που διεξάγονται ή πρόκειται να διεξαχθούν ενώπιον διαφορετικών δικαστηρίων;
 2)
 Ανεξαρτήτως της απαντήσεως που θα δοθεί στο πρώτο ερώτημα, συνάδει με τις προαναφερθείσες αρχές η εθνική πρακτική ή νομολογία που επιτρέπει την έκδοση αποφάσεως περί επιστροφής υπέρ του αποδέκτη και εις βάρος του προσώπου που παραδίδει το αγαθό ή παρέχει την υπηρεσία, το οποίο δεν άσκησε αγωγή περί επιστροφής ενώπιον άλλου δικαστηρίου εντός της προθεσμίας που διέθετε, υπακούοντας στη νομολογιακή ερμηνεία την οποία ακολουθούσε η διοικητική πρακτική και σύμφωνα με την οποία η πράξη υπέκειτο σε ΦΠΑ;


text:
5 . 4 . 97 I EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 108/19
 1976, περι προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα ('), εθνική κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας,
 διάταξη η οποία περιέχει απαγορεύσεις ανακοινώσεων κατά που ασκήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1997
 την πώληση καλλυντικών προϊόντων, οι οποίες βαίνουν (Υπόθεση C-83/97)
 πέραν των περιορισμών της οδηγίας;
 (97/0 108/38
 (') ΕΕ ειδ . έκδ . 13/004. σ. 145 .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον δρ Götz zur Hausen, μέλος της Νομικής Υπηρε
 σίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , Centre Wagner C-254,
 Kirchberg, άσκησε, στις 24 Φεβρουαρίου 1997, ενώπιον του
 Προσφυγή της Société Anonyme des Caves et Producteurs Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 Réunis de Roquefort (Aveyron) κ.λπ. κατά της Επιτροπής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που διαβιβάστηκε στο Δικα
 στήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 25 Φεβρουαρίου H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1997
 (Υπόθεση C-80/97) — να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 (97/0 108/36
 Γερμανίας , παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθεί
 σας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρ
 φωσή της προς την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 Στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παραπέμφθη της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών
 κε στις 25 Φεβρουαρίου 1997 η υπόθεση επί της προσφυγής οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρί
 που η Société Anonyme des Caves et Producteurs Réunis de δας ('), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 Roquefort (Aveyron) κ.λπ . άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι συνθήκη ΕΚ,
 κείου . Σχετικά με την προσφυγή αυτή , η οποία πρωτοκολλή
 θηκε υπό τα στοιχεία Τ-140/96, το Πρωτοδικείο εξέδωσε — να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 διάταξη με την οποία απεκδύθηκε της αρμοδιότητάς του να Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 την εκδικάσει και τη διαβίβασε στο Δικαστήριο, προκειμένου
 αυτό να μπορέσει να αποφανθεί επί του ακυρωτικού αιτήμα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 τος .
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα προς τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβλήθη
 καν στο πλαίσιο της υποθέσεως C-56/97 (2). H προθεσμία για
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προ τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις
 βλήθηκαν περιέχονται σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε 5 Ιουνίου 1994 .
 στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αριθ . C 318 της 26ης Οκτωβρίου 1996, σ. 24. ( · ) ΕΕ αριθ. L 206 της 22. 7. 1992, σ. 7.
 (2 ) Βλέπε σελίδα 12 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 Προσφυγή της Bergpracht Milchwerk GmbH & Co. KG,
 κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 που ασκήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1997 κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 (Υπόθεση C-82/97) 28 Φεβρουαρίου 1997
 97/0 108/37) (Υπόθεση C-88/97)
 (97/0 108/39
 Ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ήχθη στις 25 Φεβρουαρίου 1997 προσφυγή που οι Bergpracht H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Milchwerk


text:
GmbH & Co. KG, κ.λπ. είχαν ασκήσει ενώπιον του νη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της Νομικής
 Πρωτοδικείου . H προσφυγή αυτή , η οποία πρωτοκολλήθηκε Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 με τον αριθμό Τ-141/96, αποτέλεσε το αντικείμενο διατάξεως Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε
 αποχής από την εκδίκαση της υποθέσεως και το Πρωτοδικείο ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 την παρέπεμψε στο Δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί 28 Φεβρουαρίου 1997 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής
 επί του ακυρωτικού αιτήματος. Δημοκρατίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα αποτέλεσαν το — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη
 αντικείμενο ανακοινώσεως δημοσιευθείσας στην Επίσημη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητι
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 336 της κές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για να συμμορφωθεί
 9ης Νοεμβρίου 1996, σ. 30. προς την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτό
 πων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας P ),


text:
C 48/32 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-193/95 (1) well jai Paul Smeulders jai S-206/97, Olivier Brunet, Luigi
 (1999/C 48/68) Brusa, Peter Cavendish, HeÂleÁne Chraye, Stella da Costa San-
 tos, Tamara Diomede Basili, Christina Laso Sanz, GeÂrard
 Lhost, Carlos Martinez Mongay, Viriato Monteiro Da Silva,
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) Mijokiotäkay Pamacixäsgy, Carla Piccinni-Leopardi, Jorge
 Manuel Pinheiro De Jesus Ferreira, Angelo Salso jai Gra-
 ham Willmott jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 Le diósang sgy 30gäy Moelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot pqxä-
 sxm.
 sot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaø-
 jxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy
 S-193/95: Fintecna SpA jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm (1) EE C 142 sgy 10.5.1997, EE C 166 sgy 31.5.1997, EE C 181 sgy
 14.6.1997, EE C 228 sgy 26.7.1997, EE C 318 sgy 18.10.1997 jai
 Joimosgäsxm.
 EE C 7 sgy 10.1.1998.
 (1) EE C 16 sgy 20.1.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-292/97 (1)
 (1999/C 48/71)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-25/97 (1)
 (1999/C 48/69) (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot sesóq-
 sot slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 Le diósang sgy 14gy Dejelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot pqxä- sxm apouórire sgy tpoheärexy S-292/97, Assidomän Kraft
 sot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaø- Products AB, AB Iggesduns Bruks, Korsnäs AB, Modo Paper
 jxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy AB, Södra Cell AB, Stora Kopparbergs Bergslags AB jai
 S-25/97: Michael Pulch jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Svenska Celluloa AB (SCA) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaø-
 Joimosgäsxm. jxäm Joimosgäsxm.
 (1) EE C 113 sgy 11.4.1998.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-67/98 (1)
 Diacqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm T-38/97,
 T-77/97, T-107/97, T-139/97, T-154/97, T-162/97, T-205/97 jai (1999/C 48/72)
 T-206/97 (1)
 (1999/C 48/70) (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) Le diósang sgy 11gy Dejelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot pqxä-
 sot slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-67/98: Heoädx-
 Le diósang sgy 15gy Dejelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot pqxä- qoy Ciammajoäpotkoy jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 sot pemsalekotäy slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaø- mosgäsxm.
 jxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sxäm tpoheärexm
 S-38/97, Lucette GeÂrard, T-77/97, JoseÂ Baiges Planas, Viviane (1) EE C 208 sgy 4.7.1998.
 Baretti-Piazzi, David Broderick, Alessandro Buttice, Peter
 Grasmann, Timothy Hayes, Louis Hersom, Owen Jones, Jean-
 Louis Levy Gorgeot, Saturno Mallia, Fenardo Mazza, Yas-
 mine Pire, William Richer, Josefa Rodriguez Portero, Robert
 Smyth, Alain Van Hamm jai Fionnuale Walker, T-107/97,
 Suzanne Smets, T-139/97, Marc Blijweert, Manuel Carvalhosa,
 Rita Lehmann, Annette Mills, Glenys Nichol, Jeffery Piper, Diacqaugä sgy tpoheärexy T-140/98 (1)
 Francisco Sentieiro jai Guy Thiry, T-154/97, Patricia Brunko- (1999/C 48/73)
 Metzger, Mariette Colinet, Christiane Degueldre, Nicole
 Dumont, Emile Espagnet, Paul Fraix, Cexäqcioy Jasakaca-
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 qiamójgy, Danielle Lardinois, Carlos Alberto Leite Mateus,
 Liborio Licata, Alberto Piazzi, Cornelis Pot, Rita Sacca-
 George, Jacques Simon jai Harry Watershoot, T-162/97, Le diósang sgy 9gy Dejelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot sesóq-
 Albert Verleysen, T-205/97, Christopher Atkin, David Corn- sot slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/55
 Προσφυγή-αγωγή της 30ής Ιανουαρίου 2009 — Faria κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-7/09)
 (2009/C 69/122)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Marie-Hélène Faria (Muchamiel, Ισπανία) (Εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα περί ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως για την περίοδο από 1ης Οκτωβρίου 2006 έως 30 Σεπτεμβρίου 2007 και περί καταδίκης του καθού-εναγομένου σε αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση αξιολογήσεως για την περίοδο από 1ης Οκτωβρίου 2006 έως 30 Σεπτεμβρίου 2007,
 —
 εφόσον παρίσταται αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 2008 περί απορρίψεως της ενστάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να της καταβάλει αποζημίωση υπολογιζόμενη, ex aequo et bono, σε 100 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 239/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 4.10.2003
 Η προσφεύγουσα προβάλλει συναφώς ότι, στην παρούσα υπόθεση, ∆ιευκρινίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντικα-
 τα περιστατικά της διαφοράς, που ανέρχεται στο 1995, επανέρ- θιστά προηγούμενη απόφαση, η οποία ακυρώθηκε από το Πρωτοδι-
 χονται τώρα για τρίτη φορά ενώπιον των κοινοτικών δικαιοδοτικών κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την από 20 Σεπτεμβρίου
 οργάνων, χωρίς η Επιτροπή να έχει μέχρι σήμερα εκπληρώσει ορθά 2001 απόφασή του ( 1).
 αυτό που ακόμη έπρεπε τότε να είχε πραγματοποιήσει, δηλαδή να
 αξιολογήσει τη συμφωνία των επελθουσών μεταβολών ως προς το
 αντικείμενο, την οικονομία και τον σκοπό προς το αρχικό σχέδιο Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει
 για το οποίο εγκρίθηκε η συνδρομή. τους εξής λόγους:
 ( 1) Συλλογή 1999, σ. I-6831. — Προσβολή του δικαιώματος άμυνας, λόγω μη υπάρξεως
 ( 2) Συλλογή 2002, σ. II-1251. πλήρους φακέλου.
 — Πρόδηλο σφάλμα στην εκτίμηση των πραγματικών περιστα-
 τικών, και, συγκεκριμένα, στην εκτίμηση του τόπου της
 κύριας δραστηριότητας ή συνήθους διαμονής κατά την
 περίοδο αναφοράς. Επικουρικώς προσάπτεται στην Επιτροπή
 ότι αγνόησε ότι η διαμονή της προσφεύγουσας στις Βρυξέλ-
 Προσφυγή της Lucía Recalde Langarica κατά της Επιτροπής λες δεν υπερέβη ποτέ την περίοδο αναφοράς, και, επικουρι-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Αυγού- κότερα, ότι δεν εφάρμοσε την εξαίρεση των «υπηρεσιών
 στου 2003 σε άλλο κράτος», που προβλέπεται στο άρθρο 4 του
 παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστά-
 σεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Υπόθεση Τ-283/03)
 (2003/C 239/47) (1 ) Υπόθεση Τ-344/99, Recalde Langarica κατά Επιτροπής (Συλλογή
 2001, σ. ΙΑ-183, II-833).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Η Lucía Recalde Langarica, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπού-
 μενη από τους δικηγόρους Ramón García-Gallardo και Dolores
 Domínguez Pérez, άσκησε στις 8 Αυγούστου 2003 προσφυγή
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Προσφυγή της εταιρείας S.I.M.SA. srl κατά της Επιτροπής
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 18 Αυγού-
 στου 2003
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Υπόθεση T-287/03)
 — να ακυρώσει την απόφαση της 8ης Μαΐου 2003, με την
 οποία απορρίπτεται η ένσταση της προσφεύγουσας, με την
 οποία ζητούσε την επίσημη και οριστική ακύρωση της (2003/C 239/48)
 αποφάσεως ανακλήσεως του από το καταστατικό δικαιώμα-
 τός της στο επίδομα αποδημίας και την αναγνώριση του
 δικαιώματός της στην είσπραξη του επιδόματος αυτού, (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 καθώς και άλλων συμπληρωματικών επιδομάτων, και
 — να καταδικάσει την καθής στην πληρωμή του συνόλου των
 δικαστικών εξόδων. Η εταιρεία S.I.M.SA. srl, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 Michele Arcangelo Calabrese, άσκησε στις 18 Αυγούστου 2003
 ενώπιον του Πρωτοδικείου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως με την Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 οποία η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή απέρριψε την ένσταση
 της προσφεύγουσας με την οποία ζητούσε την επίσημη και — να ακυρώσει την από 30 Απριλίου 2002 επιστολή της
 οριστική ακύρωση της αποφάσεως ανακλήσεως του από τον Επιτροπής D/52107, COMP/G1/D(02)400/PI/cpb,
 Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως προβλεπόμενου δικαιώμα- άγνωστη στην προσφεύγουσα, με την οποία η Επιτροπή
 τός της στο επίδομα αποδημίας και


text:
την αναγνώριση του δικαιώμα- συμβουλεύθηκε τις ιταλικές αρχές και τις κάλεσε να της
 τός της στην είσπραξη του επιδόματος αυτού, μαζί με άλλα αναφέρουν αν εγκρίνουν ή όχι τη γνωστοποίηση σε αιτούσα
 συμπληρώματα αυτού, όπως, ειδικότερα, το σχετικό με τα έξοδα άλλη πλην της προσφεύγουσας των ίδιων εγγράφων των
 εγκαταστάσεως στον σημερινό της τόπο εργασίας. οποίων αντίγραφο είχε ζητήσει η προσφεύγουσα·
 ---pagebreak--- 4.10.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 239/27
 — να ακυρώσει την από 3 Φεβρουαρίου 2003 επιστολή της οποία εγκρίθηκε χωρίς αντιρρήσεις το καθεστώς ενισχύσεων
 Επιτροπής D/50721, COMP/G1/D(03)142/PI/cpb, Ν 715/99, με τη διευκρίνιση ότι οι ιταλικές αρχές — κατόπιν
 άγνωστη στην προσφεύγουσα, με την οποία η Επιτροπή των δύο διαβουλεύσεων — αντιτάχθηκαν στη γνωστοποίηση,
 συμβουλεύθηκε τις ιταλικές αρχές ζητώντας από αυτές να και ανακοινώνοντας ότι δεν είχε ως εκ τούτου την ευχέρεια
 της αναφέρουν αν ήσαν αντίθετες στην εκ μέρους της να συναινέσει στην αιτηθείσα πρόσβαση·
 Επιτροπής γνωστοποίηση σε αιτούσα άλλη πλην της
 προσφεύγουσας, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, των ίδιων εγγρά- — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 φων των οποίων αντίγραφο είχε ζητήσει η προσφεύγουσα·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να ακυρώσει την ανακοίνωση με τηλεομοιοτυπία της
 10ης Ιουλίου 2003, πρωτ. SGB2/IS/D(2003)330251, με
 την οποία ο Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής, αναφερόμε- Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα
 νος στις δύο προσβαλλόμενες διαβουλεύσεις, αρνήθηκε να προβληθέντα στην υπόθεση Τ-139/03, Nuova Agricast κατά
 επιτρέψει την πρόσβαση στα έγγραφα που προέρχονταν Επιτροπής ( 1).
 από τις ιταλικές αρχές στο πλαίσιο της ανταλλαγείσας
 αλληλογραφίας πριν την έκδοση της αποφάσεως με την (1 ) ΕΕ C 146 της 21.06.03, σ. 43.


text:
 2.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/19
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2011 — Stichting Greenpeace Nederland και PAN Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-232/11)
 2011/C 194/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Stichting Greenpeace Nederland (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) και Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: B. Kloostra, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Μαρτίου 2011 (Ares(2011)223668) αντίθετη προς τον κανονισμό (ΕΚ) 1367/2006 (1),
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Μαρτίου 2011 (Ares(2011)223668),
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να προχωρήσει σε επί της ουσίας εκτίμηση της από 20 Δεκεμβρίου 2010 αιτήσεως εσωτερικής επανεξετάσεως, εντός προθεσμίας που θα της τάξει το Γενικό Δικαστήριο, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1)
 Πρώτον, ότι η καθής όφειλε να προχωρήσει σε εσωτερική επανεξέταση της οδηγίας 2010/77/ΕΕ (2), όπως ζήτησαν οι προσφεύγουσες, για τον λόγο ότι η οδηγία αυτή δεν έχει γενική ισχύ, όπως υποστηρίζει η καθής, αλλά αποτελεί μάλλον πράξη η οποία περιέχει συγκεκριμένες και ατομικές αποφάσεις επί των ατομικών αιτήσεων που υπέβαλαν οι ενδιαφερόμενοι παρασκευαστές
 2)
 Δεύτερον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στον κανονισμό (ΕΚ) 1367/2006, καθόσον η οδηγία 2010/77/ΕΕ περιέχει πλείονες διοικητικές πράξεις σχετικές με ατομικές αποφάσεις επί ατομικών αιτήσεων. Επιπλέον, εφόσον η εν λόγω οδηγία δεν εκδόθηκε από την Επιτροπή υπό τη νομοθετική της ιδιότητα, πρέπει να διασφαλίζεται η πρόσβαση στη δικαιοσύνη όσον αφορά την οδηγία αυτή.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ L 264, σ. 13)
 (2) Οδηγία 2010/77/ΕΕ της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 2010, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη λήξη της ημερομηνίας για την καταχώριση ορισμένων δραστικών ουσιών στο παράρτημα I (ΕΕ L 293, σ. 48)


text:
C 7/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 3) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 21ης Οκτωβρίου 2003
 (1) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.
 στην υπόθεση T-302/01, Gerhard Birkhoff κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι — Άρθρο 2, παράγραφος 5, του παραρτήμα-
 τος VII του ΚΥΚ — Κατάργηση επιδόματος συντηρούμε-
 νου ενήλικου τέκνου, προσβεβλημένο από σοβαρή ασθέ-
 νεια ή αναπηρία — ∆ικαιολογημένη εμπιστοσύνη)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2004/C 7/58)
 της 23ης Οκτωβρίου 2003
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 στην υπόθεση T-279/01, Giorgio Lebedef κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 Στην υπόθεση T-302/01, Gerhard Birkhoff, πρώην υπάλληλος
 (Υπάλληλοι — Έκθεση βαθμολογήσεως — Εκπρόθεσμη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, νυν συνταξιούχος,
 κατάρτιση — Αγωγή αποζημιώσεως) κάτοικος Weitnau (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον V.
 Salvatore, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Currall και Α. Dal Ferro), με αντικείμενο, αφενός,
 (2004/C 7/57) την ακύρωση της από 26 Σεπτεμβρίου 2001 αποφάσεως της
 αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, περί απορρίψεως της
 ασκηθείσας από τον προσφεύγοντα ενστάσεως, κατά της αποφά-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) σεως της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 2001, με την οποία
 κατάργησε την καταβολή στον προσφεύγοντα επιδόματος
 συντηρούμενου τέκνου για τη θυγατέρα του, καθώς και την
 ακύρωση της αποφάσεως της 4ης Ιουλίου 2001, και, αφετέρου,
 την επιδίκαση αποζημιώσεως υλικής ζημίας και αποκατάσταση
 Στην υπόθεση T-279/01, Giorgio Lebedef, υπάλληλος της ηθικής βλάβης, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Senningerberg τους Ν. J. Forwood, πρόεδρος, και τους J. Pirrung και
 (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τους G. Bouneou και Α.W.H. Meij, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 F. Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, 21 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος:
 J. Currall), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση των αποφάσεων
 της Επιτροπής περί μερικής απορρίψεως των ενστάσεων του 1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου
 προσφεύγοντος με τις οποίες σκοπούσε την επιδίκαση χρηματικής 2001, περί καταργήσεως, από 1ης Ιουλίου 2001, της
 ικανοποίησης για την ηθική βλάβη που προκλήθηκε από την καταβολής του επιδόματος συντηρούμενου τέκνου για την
 καθυστερημένη κατάρτιση των εκθέσεων βαθμολογήσεώς του για ενήλικη θυγατέρα του προσφεύγοντος.
 τις περιόδους 1995/1997 και 1997/1999, και, αφετέρου, την
 επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την εν λόγω ηθική βλάβη, 2) Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του σκέλους του αιτήμα-
 το Πρωτοδικείο (μονομελές: V. Tiili), γραμματέας: I. Νάτσινας, τος αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2003 προήλθε από το ότι η θυγατέρα του προσφεύγοντος έπαυσε
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: να είναι καλυμμένη από το Ταμείο Υγείας της ΕΕ, και επί
 του σκέλους του αιτήματος αυτού περί αντισταθμίσεως
 των χρηματοοικονομικών συνεπειών της προσβαλλομένης
 1) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα αποφάσεως.
 το ποσό των 1 500 ευρώ, πλέον του ποσού των
 619,73 ευρώ που του έχει ήδη χορηγηθεί από την Α∆Α. 3) Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως κατά τα λοιπά.
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. 4) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δύο τρίτα των εξόδων του
 προσφεύγοντος, περιλαμβανομένων και των εξόδων της
 3) Καταδικάζει


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/38
 Προσφυγή της 25ης Νοεμβρίου 2013 — The Tea Board κατά ΓΕΕΑ — Delta Lingerie (Darjeeling)
 (Υπόθεση T-627/13)
 2014/C 45/67
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Tea Board (Καλκούτα, Ινδία) (εκπρόσωπος: A. Nordemann, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Delta Lingerie (Cachan, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 1387/2012-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Darjeeling» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 35 και 38 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 9 468 521
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ' αριθ. 4 325 718 κοινοτικό συλλογικό λεκτικό σήμα «DARJEELING» για προϊόντα της κλάσεως 30· Το καταχωρισμένο υπ' αριθ. 8 674 327 εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «DARJEELING»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2011 η ThyssenKrupp AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-506/11 P)
 2011/C 347/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ThyssenKrupp AG (εκπρόσωποι: M. Klusmann und S. Thomas, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs κ.λπ. κατά Επιτροπής, καθόσον απορρίπτει την προσφυγή και κατά το μέτρο που αφορά την αναιρεσείουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει αναλογικώς το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως που εξέδωσε η Επιτροπή στις 21 Φεβρουαρίου 2007,
 —
 έτι επικουρικότερον, να αναπέμψει την υπόθεση για επανεξέταση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει αναρμοδιότητα της Επιτροπής, παράβαση ουσιώδους τύπου, παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οποιουδήποτε κανόνα δικαίου σχετικού με τη εφαρμογή τους, καθώς και κατάχρηση εξουσίας και προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων, επικαλούμενη συνολικώς επτά λόγους αναιρέσεως:
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου επιβεβαίωση της αρμοδιότητας της Επιτροπής για την εφαρμογή της διαδικασίας είναι νομικώς εσφαλμένη. Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής λόγω μη εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρου 81 ΕΚ), δεδομένου ότι η προσαπτόμενη παράβαση είχε τοπικό και όχι διακρατικό χαρακτήρα. Ακόμη και αν το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι στα διαδικασία έχει εφαρμογή το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, όφειλε να έχει λάβει υπόψη ότι, εν πάση περιπτώσει, η αρμοδιότητα της Επιτροπής δεν συνάδει με το σύστημα παραλλήλων αρμοδιοτήτων που θέσπισε ο κανονισμός 1/2003 (1) κατ’ εφαρμογή της ανακοίνωσης για το ευρωπαϊκό δίκτυο ανταγωνισμού. Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διαπιστώσει ότι η εκ των υστέρων κίνηση της διαδικασίας συνιστά παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της αρχής nullum crimen nulla poena sine lege που κατοχυρώνονται ως θεμελιώδη δικαιώματα.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διαπιστώσει παραβίαση της αρχής ne bis in idem, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις υπέρ της αναιρεσείουσας αποφάσεις περί αμνηστίας που είχαν εκδώσει πριν από την κίνηση της διαδικασίας διάφορες εθνικές αρχές ελέγχου των συμπράξεων.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι είναι νομικώς εσφαλμένη η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου επιβεβαίωση της απόφασης της Επιτροπής να θεωρήσει ότι η αναιρεσείουσα και οι θυγατρικές της εταιρίες ευθύνονται εις ολόκληρον. Είναι πέραν πάσης αμφισβητήσεως ότι η ίδια η αναιρεσείουσα δεν συμμετείχε στις παραβάσεις. Ο καταλογισμός αλλότριων πράξεων στην αναιρεσείουσα ως συνέπεια της εσφαλμένης υπόθεσης ότι συντρέχει ευθύνη


text:
της οικονομικής οντότητας παραβιάζει την αρχή της προσωπικής ευθύνης του ποινικού δικαίου και την αρχή in dubio pro reo, ενώ προσβάλλει επίσης το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι είναι νομικώς εσφαλμένη η παράλειψη του Γενικού Δικαστηρίου να διαπιστώσει ότι ο καταλογισμός στην αναιρεσείουσα ευθύνης εις ολόκληρον παραβιάζει την αρχή της προσωπικής ευθύνης. Επικουρικώς, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο κακώς επιβεβαίωσε την απόφαση της Επιτροπής στο μέτρο που η απόφαση αυτή δεν προσδιορίζει τον τρόπο επιμερισμού της ευθύνης στις εσωτερικές σχέσεις, με αποτέλεσμα η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου να ενέχει ελλιπή αιτιολογία.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη με την απόφασή του τη νομική υποχρέωση διεξοδικής εξετάσεως που υπέχει, δεδομένου ότι, αφενός, έλεγξε ανεπαρκώς κατά πόσον ο καθορισμός του αρχικού ποσού, ο αποτρεπτικός πολλαπλασιαστής και η πολλαπλή επιβολή προστίμου λόγω παράλληλων παραβάσεων συμφωνούν με την αρχή της αναλογικότητας και, αφετέρου, δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν συνεκτίμησε τη συνεργασία της αναιρεσείουσας, πράγμα που είχε ως συνέπεια την προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και την απορρέουσα από το δικαίωμα αυτό εγγύηση για παροχή έννομης προστασίας. Εν πάση περιπτώσει, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει ελλιπή αιτιολογία, καθόσον επιβεβαιώνει την πρακτική της πολλαπλής επιβολής προστίμου, η οποία συνιστά παρέκκλιση από την πρακτική της Επιτροπής κατά τη λήψη αποφάσεων.
 Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως όσον αφορά τον καθορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου για την παράβαση στη Γερμανία, διότι για τον εν λόγω καθορισμό του αρχικού ποσού συνυπολογίστηκαν, παρά την ύπαρξη αντίθετων επιτακτικών λόγων, κύκλοι εργασιών που δεν έπρεπε εν προκειμένω να συνυπολογιστούν. Όσον αφορά την εταιρία Schindler, το Γενικό Δικαστήριο ορθώς διαφοροποίησε την αιτιολογία του, παρέλειψε όμως, παρανόμως, να τη διαφοροποιήσει και ως προς την αναιρεσείουσα.
 Με τον έβδομο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι είναι εσφαλμένος ο καθορισμός του αρχικού ποσού του προστίμου που αφορά την αγορά των Κάτω Χωρών, ο όγκος της οποίας ελήφθη υπόψη στο σύνολό του, παρά την περιορισμένη εμβέλεια της συμπράξεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης; ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 1.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 25ης Νοεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-47/09) (1)
 (Προσέγγιση των νομοθεσιών - Προϊόντα κακάο και σοκολάτας - Επισήμανση - Προσθήκη της λέξεως «αγνή» ή της εκφράσεως «αγνή σοκολάτα» στην επισήμανση ορισμένων προϊόντων)
 2011/C 30/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Clotuche–Duvieusart και D. Nardi)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 3 της οδηγίας 2000/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2000, για τα προϊόντα κακάο και σοκολάτας που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου (ΕΕ L 197, σ. 9) και του άρθρου 2, εδάφιο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων (ΕΕ L 109, σ. 29) — Επισήμανση των προϊόντων σοκολάτας — Προσθήκη της λέξης «puro» ή της φράσης «cioccolato puro» στην επισήμανση των προϊόντων σοκολάτας που δεν περιέχουν άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες πλην του βουτύρου κακάο
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιταλική Δημοκρατία, προβλέποντας τη δυνατότητα συμπληρώσεως με το επίθετο «αγνή» της ονομασίας πωλήσεως των προϊόντων σοκολάτας που δεν περιέχουν άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες πλην του βουτύρου κακάο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, αφενός, από το άρθρο 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 2000/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2000, για τα προϊόντα κακάο και σοκολάτας που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου, και, αφετέρου, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας και 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/18
 Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2011 — FairWild Foundation κατά ΓΕΕΑ — Wild (FAIRWILD)
 (Υπόθεση T-247/11)
 2011/C 238/33
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: FairWild Foundation (Weinfelden, Ελβετία) (εκπρόσωποι: Rechtsanwälte P. Neuwald και S. Müller)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Rudolf Wild GmbH & Co. KG (Eppelheim, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Μαρτίου 2011 στην υπόθεση R 1014/2010-1·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του διεθνούς σήματος υπ’ αριθ. 950 962«FAIRWILD»·
 —
 να καταδικάσει το καθού και την ασκήσασα την ανακοπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «FAIRWILD» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5, 29 και 30 — διεθνής καταχώριση υπ’ αριθ. 950 962
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Rudolf Wild GmbH & Co. KG
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «WILD» για προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 29, 30 και 32.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 για τον λόγο ότι το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε, πρώτον, ότι το νοηματικό περιεχόμενο του σημείου «WILD» γίνεται κοινώς αντιληπτό μόνο σε γερμανόφωνο και αγγλόφωνο συναλλακτικό πλαίσιο και, δεύτερον, ότι η έννοια αυτή δεν είναι περιγραφική των προϊόντων τα οποία καλύπτονται από το αντιταχθέν κατά τη διαδικασία ανακοπής σήμα. Με βάση τη διαπίστωση αυτή, το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι το αντιταχθέν κατά τη διαδικασία ανακοπής σήμα έχει τον συνήθη διακριτικό χαρακτήρα και ότι τα οικεία σημεία εμφανίζουν ορισμένη ομοιότητα με συνέπεια να αποβεί σε βάρος της προσφεύγουσας η στάθμιση των αλληλένδετων παραγόντων από τους οποίους εξαρτάται ο κίνδυνος συγχύσεως.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/20
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 2012 — Fuchshuber Agrarhandel GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-491/11 P) (1)
 (Αναίρεση - Κοινή αγροτική πολιτική - Αγορά αραβοσίτου από τον ουγγρικό οργανισμό παρεμβάσεως - Ανεπάρκεια αποθεμάτων - Φερόμενη αθέτηση από την Επιτροπή των υποχρεώσεων της ελέγχου - Εξωσυμβατική ευθύνη)
 2012/C 366/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Fuchshuber Agrarhandel GmbH (εκπρόσωπος: G. Lehner, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. von Rintelen και Δ. Τριανταφύλλου)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της διάταξης του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2011 στην υπόθεση T-451/10, Fuchshuber Agrarhandel κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος την αγωγή αποζημίωσης που είχε ασκηθεί με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυριζόταν ότι είχε υποστεί η ενάγουσα λόγω της απουσίας ελέγχου, εκ μέρους της Επιτροπής, των προϋποθέσεων διεξαγωγής των διαρκών δημοπρασιών για τη μεταπώληση σιτηρών στην κοινοτική αγορά, εν προκειμένω των ποσοτήτων αραβοσίτου που διατηρούσε στην κατοχή του ο οργανισμός παρέμβασης της Ουγγαρίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Fuchshuber Agrarhandel GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 13 της 14.1.2012.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/22
 Αίτηση αναιρέσεως της American Clothing Associates SA κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση T-215/06, American Clothing Associates SA κατά ΓΕΕΑ, που κατατέθηκε στις 20 Μαΐου 2008
 (Υπόθεση C-208/08 P)
 (2008/C 209/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία: American Clothing Associates SA
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση T-215/06, καθόσον έκρινε ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) δεν εφαρμόζεται στα σήματα που προσδιορίζουν υπηρεσίες·
 —
 Να καταδικάσει την American Clothing Associates SA στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Το αναιρεσείον προβάλλει έναν μόνο λόγο προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, σε συνδυασμό με το άρθρο 6β, παράγραφος 1, στοιχείο α', της Σύμβασης των Παρισίων για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, της 20ής Μαρτίου 1883, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί (2). Συγκεκριμένα, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Πρωτοδικείο, το τελευταίο αυτό άρθρο, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα έχει εφαρμογή αδιακρίτως σε σήματα που προσδιορίζουν προϊόντα και σε σήματα που προσδιορίζουν υπηρεσίες.
 Συναφώς, το αναιρεσείον επισημάνει, πρώτον, ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ερμηνεύοντας κατά γράμμα και εκτός πλαισίου το άρθρο 6β της Σύμβασης των Παρισίων, χωρίς να λάβει υπόψη το πνεύμα της διάταξης αυτής και το πνεύμα της Σύμβασης γενικώς, που, μετά την αναθεώρησή του με την Πράξη της Λισαβώνας, της 31ης Οκτωβρίου 1958, επιβάλλει την επέκταση του συνόλου των διατάξεων περί βιομηχανικών και εμπορικών σημάτων στα σήματα υπηρεσιών, εξαιρουμένων ορισμένων μη εφαρμοστέων εν προκειμένω διατάξεων.
 Δεύτερον, το αναιρεσείον ισχυρίζεται ότι ο κοινοτικός νομοθέτης αμφισβητεί ότι πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ σημάτων προϊόντων και σημάτων υπηρεσιών εφόσον το άρθρο 29 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, το οποίο μεταφέρει το άρθρο 4Α της Σύμβασης των Παρισίων, περί του δικαιώματος προτεραιότητας, αναφέρει ρητώς τις υπηρεσίες που καλύπτει μια αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
 Τρίτον, το αναιρεσείον επισημαίνει ότι, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Πρωτοδικείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, το άρθρο 16 της Συνθήκης περί του δικαίου των σημάτων, που συνάφθηκε στη Γενεύη στις 27 Οκτωβρίου 1994, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι διευκρινίζει τον τομέα εφαρμογής της Σύμβασης των Παρισίων, χωρίς ωστόσο να τον επεκτείνει σε καταστάσεις, τις οποίες αποκλείει το ισχύον κείμενο της Σύμβασης των Παρισίων.
 Τέλος, το αναιρεσείον τονίζει ότι, με πρόσφατη απόφαση, το Δικαστήριο δέχθηκε, τουλάχιστον σιωπηρώς, ότι η Σύμβαση των Παρισίων επιβάλλει ίση μεταχείριση των σημάτων προϊόντων και των σημάτων υπηρεσιών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).
 (2) Συλλογή Συνθηκών των Ηνωμένων Εθνών, τόμος 828, υπ' αριθ. 11847, σ. 108.