text:
C 47/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 Το κοινοτικό δίκαιο στον τομέα της ελεύθερης παροχής υπηρε- συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήμα-
 σιών αντιτίθεται στο να τεθεί σε επιχειρηματία υποχρέωση τος, J.-P. Puissochet και R. Schintgen και τις F. Macken
 εγγραφής σε μητρώο βιοτεχνών η οποία καθυστερεί, περιπλέκει και Ν. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 ή καθιστά επαχθέστερη την παροχή των υπηρεσιών του εντός L. A. Geelhoed, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 του κράτους μέλους υποδοχής όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις εξέδωσε στις 15 Ιανουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο
 που θέτει η εφαρμοστέα για την άσκηση της δραστηριότητας διατακτικό:
 αυτής στο πιο πάνω κράτος μέλος οδηγία περί αναγνωρίσεως
 των επαγγελματικών προσόντων. Τα άρθρα 1 και 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβου-
 λίου, της 28ης ∆εκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωμα-
 Απλώς και μόνον το γεγονός ότι ένας επιχειρηματίας εγκατεστη- τικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών
 μένος σε κράτος μέλος παρέχει κατ' επανάληψη ή κατά το προϊόντων, δεν επιτρέπουν στον αρμόδιο οργανισμό να στραφεί
 μάλλον ή ήττον τακτικά πανομοιότυπες ή όμοιες υπηρεσίες εντός ευθέως, σε περίπτωση διαφορετική αυτής των απευθείας
 άλλου κράτους μέλους χωρίς να διαθέτει εκεί υποδομή που του πωλήσεων, κατά παραγωγού προς είσπραξη του ποσού της
 δίνει τη δυνατότητα να ασκεί κατά τρόπο σταθερό και συνεχή πρόσθετης εισφοράς επί του γάλακτος που αυτός οφείλει.
 μια επαγγελματική δραστηριότητα σε αυτό το κράτος μέλος και Πάντως, η απορρέουσα από το άρθρο 10 ΕΚ υποχρέωση των
 να απευθύνεται, από την υποδομή αυτή, και στους υπηκόους κρατών μελών να λαμβάνουν μέτρα προς διασφάλιση της εισπρά-
 αυτού του κράτους μέλους δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι ο ξεως της εισφοράς, σε περίπτωση που ο μηχανισμός του άρθρου 2,
 επιχειρηματίας αυτός είναι εγκατεστημένος σε αυτό το κράτος παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού πρόκειται να αποτύχει,
 μέλος. περιλαμβάνει τη δυνατότητα ασκήσεως ευθείας αγωγής κατά
 του παραγωγού προς είσπραξη του οφειλομένου ποσού, οσάκις
 αποδεικνύεται ότι ο παραγωγός δεν το κατέβαλε στον αγοραστή
 (1) EE C 212 της 28.7.2001.
 και ότι ο αγοραστής δεν επιμελείται να το εισπράξει από τον
 παραγωγό. Αντιθέτως, η μη τήρηση των προϋποθέσεων του
 άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 536/93 της Επιτροπής, της
 9ης Μαρτίου 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της
 συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ γαλακτοκομικών προϊόντων, και ιδίως η μη αναγνώριση της
 ιδιότητας του αγοραστή δεν ασκεί επιρροή αφ' εαυτής.
 (έκτο τμήμα)
 της 15ης Ιανουαρίου 2004 (1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 στην υπόθεση C-230/01 [αίτηση του Court of Appeal
 (England and Wales) (Civil Division) για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως]: Intervention Board for
 Agricultural Produce κατά Penycoed Farming ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Partnership (1)
 της 13ης Ιανουαρίου 2004
 («Κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 — Πρόσθετη εισφορά στον στην υπόθεση C-256/01 [αίτηση για την έκδοση προδικαστι-
 τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων κής αποφάσεως του Court of Appeal (England & Wales)
 — Παραδόσεις από τον παραγωγό προς τον αγοραστή — (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο)]: Debra Allonby κατά
 Καταβολή της εισφοράς — Αξίωση καταβολής από τον Αccrington & Rossendale College,


text:
Education Lecturing
 παραγωγό») Services, trading as Protocol Professional, πρώην
 (2004/C 47/06) Εducation Lecturing Services (1)
 («Αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ ανδρών και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 γυναικών εργαζομένων — Άμεσο αποτέλεσμα — Έννοια
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί του εργαζομένου — Μη μισθωτή εκπαιδευτικός παρέ-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») χουσα εργασία που θεωρείται ίσης αξίας προς την εργασία
 που παρέχουν, στο ίδιο Κολλέγιο, άρρενες μισθωτοί εκπαι-
 δευτικοί, δυνάμει όμως συμβάσεως με τρίτη εταιρία —
 Στην υπόθεση C-230/01, με αντικείμενο αίτηση του Court of Αποκλεισμός των μη μισθωτών εργαζομένων από το
 Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) δικαίωμα υπαγωγής σε επαγγελματικό συνταξιοδοτικό
 προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την καθεστώς»)
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ιntervention Board for (2004/C 47/07)
 Agricultural Produce και Penycoed Farming Partnership, η
 (Γλώσσα της διαδικασίας: η αγγλική)
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των
 κανονισμών (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου, της 28ης ∆εκεμ- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 βρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου»)
 τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ
 L 405, σ. 1), και του 536/93 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου
 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της συμπληρωματικής Στην υπόθεση C-256/01, με αντικείμενο αίτηση του Court of
 εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο)
 προϊόντων (ΕΕ L 57, σ. 12), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της
 ---pagebreak--- 21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/5
 Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), με την οποία ζητείται, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 δικαστηρίου μεταξύ Debra Allonby και Αccrington & Rossendale της 11ης ∆εκεμβρίου 2003
 College, Education Lecturing Services, trading as Protocol
 Professional, πρώην Εducation Lecturing Services, Secretary of στην υπόθεση C-322/01 (αίτηση του Landgericht Frankfurt
 State for Education and Employment, η έκδοση προδικαστικής am Main για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 141 ΕΚ, το Deutscher Apothekerverband eV κατά 0800 DocMorris
 ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, NV, Jacques Waterval (1)
 C. W. A. Timmermans, C. Gulmann και J. N. Cunha Rodrigues,
 προέδρους τμήματος, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, («Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ — Οδηγίες 92/28/ΕΟΚ και
 R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric (εισηγήτρια), και S. von 2000/31/ΕΚ — Εθνική νομοθεσία περιορίζουσα τη μέσω
 Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: ∆ιαδικτύου πώληση φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση από
 L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Ιανουα- τα φαρμακεία που είναι εγκατεστημένα σε άλλο κράτος
 ρίου 2004 απόφαση με το εξής διατακτικό: μέλος — Απαίτηση προσκομίσεως ιατρικής συνταγής για
 την παράδοση — Απαγόρευση διαφημίσεως όσον αφορά
 1) Υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, την πώληση φαρμάκων δι' αλληλογραφίας»)
 το άρθρο 141, παράγραφος 1, ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί
 υπό την έννοια ότι μια γυναίκα, της οποίας η σύμβαση (2004/C 47/08)
 εργασίας

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
με επιχείρηση δεν ανανεώθηκε και η οποία τέθηκε
 αμέσως στη διάθεση του πρώην εργοδότη της μέσω άλλης (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 επιχειρήσεως για να παράσχει τις ίδιες υπηρεσίες, δεν μπορεί
 να επικαλεσθεί, έναντι της μεσολαβήτριας επιχειρήσεως, την (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 αρχή της ισότητας των αμοιβών, λαμβάνοντας ως μέτρο στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 συγκρίσεως την αμοιβή που λαμβάνει για την ίδια εργασία
 ή για εργασία ίσης αξίας άνδρας που απασχολείται από
 τον πρώην εργοδότη της γυναίκας αυτής. Στην υπόθεση C-322/01, με αντικείμενο αίτηση του Landgericht
 Frankfurt am Main (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ-
 2) Το άρθρο 141, παράγραφος 1, ΕΚ έχει την έννοια ότι μια
 μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 γυναίκα που τελεί υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως
 της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 της κύριας δίκης δεν μπορεί να επικαλεστεί την αρχή
 μεταξύ Deutscher Apothekerverband eV και 0800 DocMorris
 της ισότητας των αμοιβών προκειμένου να υπαχθεί σε
 NV, Jacques Waterval, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 θεσπιζόμενο από κρατική νομοθεσία σύστημα επαγγελμα-
 προς την ερμηνεία των άρθρων 28 EK και 30 EK, καθώς και των
 τικών συντάξεων για καθηγητές, στο οποίο μπορούν να
 άρθρων 1, παράγραφοι 3 και 4, 2 και 3 της οδηγίας 92/28/ΕΟΚ
 υπαχθούν μόνον οι καθηγητές που έχουν σύμβαση εργασίας,
 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, για τη διαφήμιση των
 λαμβάνοντας ως μέτρο συγκρίσεως την αμοιβή, η οποία
 φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπους (ΕΕ L 113, σ. 13),
 περιλαμβάνει το εν λόγω δικαίωμα υπαγωγής, που λαμβάνει
 σε συνδυασμό με την οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 για ίδια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας άνδρας που
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για
 απασχολείται από τον πρώην εργοδότη της γυναίκας αυτής.
 ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας [των
 3) Ελλείψει αντικειμενικής δικαιολογίας, η θεσπιζόμενη από πληροφοριών], ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική
 την κρατική νομοθεσία προϋπόθεση απασχολήσεως δυνάμει αγορά («οδηγία περί του ηλεκτρονικού εμπορίου») (ΕΕ L 178,
 συμβάσεως εργασίας για να υπάρχει η δυνατότητα υπαγω- σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο,
 γής σε συνταξιοδοτικό σύστημα για καθηγητές πρέπει να P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha
 παραμείνει ανεφάρμοστη εφόσον αποδεικνύεται ότι, μεταξύ Rodrigues και Α. Rosas, προέδρους τμήματος, D. A. O. Edward
 των καθηγητών που είναι εργαζόμενοι υπό την έννοια του (εισηγητή), A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen,
 άρθρου 141, παράγραφος 1, ΕΚ και οι οποίοι πληρούν όλες F. Macken, N. Colneric και S. von Bahr, δικαστές, γενική
 τις λοιπές προϋποθέσεις υπαγωγής, ένα σαφώς μικρότερο εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 ποσοστό γυναικών σε σχέση με αυτό των ανδρών μπορεί υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 ∆εκεμβρίου 2003,
 να ικανοποιήσει την εν λόγω προϋπόθεση. Ο τυπικός απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 χαρακτηρισμός ως μη μισθωτού εργαζομένου υπό το πρίσμα
 του εθνικού δικαίου δεν αποκλείει να μπορεί ένα πρόσωπο 1) a) Μια εθνική απαγόρευση πωλήσεως δι' αλληλογραφίας
 να χαρακτηρισθεί ως εργαζόμενος υπό την έννοια του εν φαρμάκων των οποίων η πώληση επιφυλάσσεται
 λόγω άρθρου


text:
εφόσον η ανεξαρτησία του είναι πλασματική. αποκλειστικά υπέρ των φαρμακείων εντός του οικείου
 κράτους μέλους, όπως η προβλεπόμενη από το
 4) Tο άρθρο 141, παράγραφος 1, ΕΚ έχει την έννοια ότι, όταν άρθρο 43, παράγραφος 1, του Αrzneimittelgesetz
 αμφισβητείται κρατική νομοθεσία, η δυνατότητα εφαρμογής (νόμου περί φαρμάκων), αποτελεί μέτρο ισοδυνάμου
 της εν λόγω διατάξεως έναντι επιχειρήσεως δεν εξαρτάται αποτελέσματος υπό την έννοια του άρθρου 28 ΕΚ.
 από την προϋπόθεση ότι ο οικείος εργαζόμενος μπορεί
 να συγκριθεί με εργαζόμενο του άλλου φύλου ο οποίος β) Είναι δυνατή η επίκληση του άρθρου 30 ΕΚ για τη
 απασχολείται ή απασχολήθηκε από τον ίδιο εργοδότη και δικαιολόγηση μιας εθνικής απαγορεύσεως πωλήσεως
 ο οποίος έλαβε για την ίδια εργασία ή για εργασία ίσης δι' αλληλογραφίας φαρμάκων των οποίων η πώληση
 αξίας υψηλότερη αμοιβή. επιφυλάσσεται αποκλειστικά υπέρ των φαρμακείων
 εντός του οικείου κράτους μέλους, εφόσον αφορά τα
 φάρμακα για τα οποία απαιτείται ιατρική συνταγή.
 (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 Αντιθέτως, δεν είναι δυνατή η επίκληση του
 άρθρου 30 ΕΚ για τη δικαιολόγηση μιας απόλυτης


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Νοεμβρίου 2008 [αίτηση του Conseil d'État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS κατά Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
 (Υπόθεση C-381/07) (1)
 (Ρύπανση του υδάτινου περιβάλλοντος - Οδηγία 2006/11/ΕΚ - Άρθρο 6 - Επικίνδυνες ουσίες - Απορρίψεις - Προηγούμενη άδεια - Καθορισμός προτύπων αποβολής - Καθεστώς δηλώσεως - Ιχθυοκαλλιέργειες)
 (2008/C 327/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS
 κατά
 Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d'État (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 2006/11/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2006, για τη ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας (ΕΕ L 64, σ. 52) — Ανάγκη κατοχής προηγούμενης άδειας, καθορίζουσας τα πρότυπα απορρίψεως, για κάθε απόρριψη σε ύδατα δυναμένη να περιέχει μια επικίνδυνη ουσία — Συμβατότητα των εθνικών κανόνων που αντικαθιστούν την προηγούμενη άδεια απλώς και μόνο με ένα καθεστώς δηλώσεως για τις ιχθυοκαλλιέργειες, συνοδευόμενο όμως με υπόμνηση τόσο των ποιοτικών περιβαλλοντικών προτύπων όσο και του δικαιώματος της αρμόδιας διοικητικής αρχής να εναντιωθεί στην έναρξη της εκμεταλλεύσεως ή να επιβάλει στη σχετική εκμετάλλευση οριακές τιμές για τις απορρίψεις
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6 της οδηγίας 2006/11/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2006, για τη ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας, δεν έχει την έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη, όταν έχουν καταρτιστεί κατ' εφαρμογήν του άρθρου αυτού προγράμματα μειώσεως της ρυπάνσεως των υδάτων περιλαμβάνοντα ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα, να θεσπίσουν, για εγκαταστάσεις που κατά τεκμήριο είναι σε μικρό βαθμό ρυπογόνες, ένα καθεστώς δηλώσεως συνοδευόμενο από υπόμνηση των προτύπων αυτών και του δικαιώματος της διοικητικής αρχής να εναντιωθεί στην έναρξη της εκμεταλλεύσεως ή να επιβάλει οριακές τιμές για τις απορρίψεις της συγκεκριμένης εγκαταστάσεως.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.11.2007.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal d'instance de Bordeaux (Γαλλία) στις 21 Ιανουαρίου 2008 — Foselev Sud-Ouest SARL κατά Administration des douanes et des droits indirects
 (Υπόθεση C-18/08)
 (2008/C 79/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal d'instance de Bordeaux (Γαλλία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Foselev Sud-Ouest SARL
 Εναγομένη: Administration des douanes et des droits indirects
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μπορούν, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 1999/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 1999, περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής (1), τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν φοροαπαλλαγές για ορισμένες κατηγορίες οχημάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η έγκριση την οποία έδωσε η Επιτροπή στη Γαλλία με την απόφαση της 20ής Ιουνίου 2005 (2) να απαλλάξει ορισμένες κατηγορίες οχημάτων ευθέως εφαρμόζεται υπέρ των ιδιωτών ή, εφόσον πρόκειται για εγκριτική απόφαση απευθυνόμενη στη Γαλλία, απαιτείται η θέσπιση εθνικού μέτρου μεταφοράς;
 (1) EE L 187, σ. 42.
 (2) Απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2005, σχετικά με αίτηση της Γαλλίας για τη φοροαπαλλαγή οχημάτων σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο β' της οδηγίας 1999/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής (EE L 158, σ. 23).


text:
 2.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 157/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 28ης Μαρτίου 2012 — Rapone κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-36/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Γενικός διαγωνισμός - Διαδοχικές υποψηφιότητες σε γενικό διαγωνισμό - Άρνηση καταχωρίσεως)
 2012/C 157/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chiara Rapone (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Rapone, δικηγόρος, στη συνέχεια L. Rapone, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της EPSO να μην καταχωρίσει το αίτημα συμμετοχής της προσφεύγουσας στον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/177/10.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η C. Rapone φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 209 της 31.7.2010, σ. 54.


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/35
 Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-356/10)
 ()
 2010/C 246/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Walker, D. Kukovec)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αποφανθεί ότι η Ιρλανδία, εφαρμόζοντας, στο πλαίσιο διαγωνισμού του Υπουργείου Γεωργίας και Τροφίμων με αντικείμενο τη σύναψη δημόσιας σύμβασης προμηθειών ενωτίων αναγνωρίσεως ζώων, κριτήρια σχετικά με την ικανότητα των προσφερόντων να εκτελέσουν την επίμαχη σύμβαση ως κριτήριας ανάθεσης και όχι ως κριτήρια επιλογής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 53 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι στα κριτήρια ανάθεσης που εφάρμοσε το Υπουργείο Γεωργίας και Τροφίμων περιλαμβάνονταν κριτήρια εφαρμοστέα αποκλειστικώς κατά το στάδιο επιλογής, και συγκεκριμένα κριτήρια σχετικά με την ικανότητα των προσφερόντων να εκτελέσουν την επίμαχη σύμβαση και ότι, ως εκ τούτου, η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 53 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ.
 (1) ΕΕ L 134, σ.114.


text:
Αριθ. C 199/38 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 6 . 97
 Πραγματι, αν, όταν απέκτησε τη νέα εκμετάλλευση , εíχε στη 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 διάθεση του γαλακτοκομική ποσόστωση , θα μπορούσε τότε των , αγωγή κατα Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
 να μεταφέρει την ποσόστωση αυτή στη νέα του εκμετάλλευ
 ση . O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (>) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1546/88 της Επιτροπής, της 3ης Ιουνίου — να υποχρεώσει την Κοινότητα να του καταβάλει το ποσό
 1 988, σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της των 120 559 ολλανδικών φιορινιών [δηλαδή το ποσό που
 συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του απορρέει από την εφαρμογή του κανονισμού ( ΕΟΚ )
 κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 804/68 του Συμβουλίου ( ΕΕ αριθ. L 139 αριθ . 2187/93 του Συμβουλίου (')], επί πλέον δε το ποσό
 της 4. 6. 1988, σ. 12 ), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό
 ( ΕΟΚ ) αριθ . 1033/89 της Επιτροπής ( ΕΕ αριθ . L 110 της 21 . 4 .
 της ζημίας που απορρέει από τη συνακόλουθη φορολογι
 1989 . σ. 27 ). κή επιβάρυνση , από την υποτίμηση του νομίσματος και
 από την απώλεια εισοδημάτων, εντόκως προς 8 % ετησίως
 επί του κεφαλαίου από τις 19 Μαΐου 1992 μέχρι την
 ολοσχερή εξόφληση .
 Αγωγή του C. de Keijzer κατα Ευρωπαϊκής Κοινότητας, — να καταδικάσει την Κοινότητα στα δικαστικά έξοδα.
 που ασκήθηκε στις 29 Απριλίου 1997
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση Τ-144/97)
 (97/C 199/87) Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν προς
 της υποθέσεως Τ-532/93 .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (') ΕΕ αριθ . L 196 της 5 . 8 . 1993 . σ. 6.
 O C. de Keijzer, κάτοικος Noordgouwe (Κάτω Χώρες),
 εκπροσωπούμενος από τον E. H. Pijnacker Hordijk, δικηγόρο
 Άμστερνταμ, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο L.
 Frieden, 62 , Avenue Guillaume , άσκησε στις 29 Απριλίου
 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των. αγωγή κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Αγωγή του J. M. M. Bakkers κατα Συμβουλίου και Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: 30 Απριλίου 1997
 (Υπόθεση Τ-146/97)
 — να υποχρεώσει την Κοινότητα να του καταβάλει το ποσό
 των 118 995 ολλανδικών φιορινιών [δηλαδή το ποσό που (97/C 199/89 )
 απορρέει από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ )
 αριθ . 2187/93 του Συμβουλίου (')] , επί πλέον δε το ποσό (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 της ζημίας που απορρέει από τη συνακόλουθη φορολογι
 κή επιβάρυνση , από την υποτίμηση του νομίσματος και O J. M. M. Bakkers , κάτοικος Diessen (Κάτω Χώρες),
 από την απώλεια εισοδημάτων, εντόκως προς 8 % ετησίως εκπροσωπούμενος από τον A. A. M. van Beek . δικηγόρο
 επί του κεφαλαίου από τις 19 Μαΐου 1992 μέχρι την Tilburg, άσκησε στις 30 Απριλίου 1997 , ενώπιον του Πρωτο
 ολοσχερή εξόφληση , δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά Συμβου
 λίου και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να καταδικάσει την Κοινότητα στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 Οι


text:
ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν προς — να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα ευθύ
 της υποθέσεως Τ-532/93 . νεται προς αποζημίωση έναντι του ενάγοντος,
 (') ΕΕ αριθ . L 196 της 5 . 8. 1993 , σ. 6. — να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα ευθύ
 νεται έναντι του ενάγοντος για την απώλεια εισοδήματος
 που αυτός υπέστη συνεπεία της εφαρμογής του κανονι
 σμού ( ΕΟΚ) αριθ . 857/84 του Συμβουλίου (') καθώς και
 της εφαρμογής του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 764/89 του
 Αγωγή του J. P. W. Vrencken κατά Ευρωπαϊκής Κοινότη Συμβουλίου (2), περί τροποποιήσεως του κανονισμού
 τας, που ασκήθηκε στις 29 Απριλίου 1997 ( ΕΟΚ) αριθ . 857/84, στο μέτρο που στους ανωτέρω
 κανονισμούς δεν προβλέπεται/προβλεπόταν ότι είναι
 (Υπόθεση Τ-145/97) δυνατόν να χορηγηθεί αντιπροσωπευτική ποσότητα ανα
 (97/C 199/88) φοράς στους παραγωγούς SLOM , οι οποίοι κατά το
 επιλεγέν από το οικείο κράτος μέλος έτος αναφοράς δεν
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) παρέδωσαν γάλα σύμφωνα με υποχρέωση αναληφθείσα
 κατά την έννοια του κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1087/77 του
 O J. P. W. Vrencken, κάτοικος Beek ( Κάτω Χώρες), εκπρο Συμβουλίου .
 σωπούμενος από τον E. H. Pijnacker Hordijk, δικηγόρο
 Άμστερνταμ, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο L. — να ορίσει ότι o ενάγων υπέστη απώλεια εισοδήματος
 Frieden , 62, Avenue Guillaume , άσκησε στις 29 Απριλίου συνιστάμενη στη διαφορά μεταξύ , αφενός, των εισοδημά


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/23
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2011 — Mioni κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-28/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Αποδοχές - Επίδομα αποδημίας - Προϋποθέσεις του άρθρου 4 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Συνήθης διαμονή πριν από την ανάληψη των καθηκόντων)
 2012/C 138/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gaëtan Barthélémy Maxence Mioni (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Vogel, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Martin και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί παύσεως της καταβολής του επιδόματος αποδημίας το οποίο είχε προηγουμένως χορηγηθεί στον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή του G. Mioni.
 2)
 Ο G. Mioni φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 179 της 3.7.2010, σ. 58.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/49
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 19ης Δεκεμβρίου 2006 — Suhadolnik κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση F-78/06) (1)
 (Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Διορισμός - Δοκιμαστική περίοδος - Δόκιμος υπάλληλος - Μονιμοποίηση - Κατάταξη σε βαθμό και κλιμάκιο - Μεταβατικά μέτρα του παραρτήματος ΧΙΙΙ του ΚΥΚ - Παραδεκτό της προσφυγής)
 (2006/C 331/110)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Simona Suhadolnik (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Jaume και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Schauss)
 Παρεμβαίνον υπέρ του καθού-εναγομένου: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Arpio και I. Sulce)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 22ας Ιουλίου 2005 περί μονιμοποιήσεως της προσφεύγουσας και περί κατατάξεώς της σε βαθμό, βάσει του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, και σε κλιμάκιο, βάσει της νέας διατύπωσης του άρθρου 32 του ΚΥΚ και, αφετέρου, αίτημα περί ανακατατάξεως, καθώς και αγωγή αποζημιώσεως
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 237 της 30.9.2006, σ. 17.


text:
C 166/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 30.5.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (1)
 (98/C 166/20) (98/C 166/24)
 Le diósang sgy 29gy Ojsxbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (aiäsgrg sgy Pretura cir- apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (aiäsgrg sot
 condariale di Rovigo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- Cour du travail de Mons cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 rexy): Poimijgä diäjg jasó Giuseppe Cordella. apouórexy): UniversiteÂ catholique de Louvain jasó Francine
 Plapied jai Danielle Gallez.
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 (1) EE C 299 sgy 11.11.1995.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97 (1)
 (98/C 166/21)
 (98/C 166/25)
 Le diósang sgy 13gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 11gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96: Promotion LeÂopold SA diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97: Episqopgä sxm Etqx-
 jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 Ceqlamiäay.
 (1) EE C 269 sgy 14.9.1996.
 (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (1)
 (98/C 166/22) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97 (1)
 (98/C 166/26)
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Le diósang sgy 18gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (aiäsgrg sot Bundessozial- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 gericht cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Arif Alti- diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97: Episqopgä sxm Etqx-
 ney jasó Bundesanstalt für Arbeit. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997. (1) EE C 252 sgy 16.8.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97 (1)
 (98/C 166/27)
 (98/C 166/23)
 Le diósang sgy 3gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96: Episqopgä
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97: Episqopgä sxm Etqx- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglo-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay. jqasiäay sgy Ceqlamiäay.
 (1) EE C 181 sgy 14.6.1997. (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.


text:
 28.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιουλίου 2017 — Chanel κατά EUIPO — Jing Zhou και Golden Rose 999 (Διακοσμητικό στοιχείο)
 (Υπόθεση T-57/16) (1)
 ([Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει διακοσμητικό στοιχείο - Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα - Λόγος ακυρότητας - Έλλειψη ατομικού χαρακτήρα - Επίμαχο προϊόν - Βαθμός ελευθερίας του δημιουργού - Απουσία διαφορετικής συνολικής εντυπώσεως - Άρθρο 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002])
 (2017/C 283/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chanel SAS (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Sueiras Villalobos, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: E. Zaera Cuadrado)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Li Jing Zhou (Fuenlabrada, Ισπανία) και Golden Rose 999 Srl (Ρώμη, Ιταλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Νοεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2346/2014-3), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ, αφενός, της Chanel και, αφετέρου, του Li Jing Zhou και της Golden Rose 999.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 18ης Νοεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2346/2014-3).
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Καταδικάζει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 118 της 4.4.2016.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 14ης Ιανουαρίου 2010 [αίτηση του Conseil d’État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Association générale de l’industrie du médicament (AGIM) ASBL (C-471/07 και C-472/07), Bayer SA (C-471/07 και C-472/07), Pfizer SA (C-471/07 και C-472/07), Servier Benelux SA (C-471/07 και C-472/07), Janssen Cilag SA (C-471/07), Sanofi-Aventis Belgium SA, πρώην Sanofi-Synthelabo SA (C-472/07) κατά État belge
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-471/07 και C-472/07) (1)
 (Οδηγία 89/105/ΕΟΚ - Διαφάνεια των μέτρων που διέπουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Άμεσο αποτέλεσμα - Καθήλωση των τιμών)
 2010/C 63/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Association générale de l’industrie du médicament (AGIM) ASBL (C-471/07 και C-472/07), Bayer SA (C-471/07 και C-472/07), Pfizer SA (C-471/07 και C-472/07), Servier Benelux SA (C-471/07 και C-472/07), Janssen Cilag SA (C-471/07), Sanofi-Aventis Belgium SA, πρώην Sanofi-Synthelabo SA (C-472/07)
 κατά
 Βελγικού Δημοσίου
 παρισταμένης της:
 Sanofi-Aventis Belgium SA (C-471/07)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d'État (Βέλγιο) — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και τη κάλυψη του κόστους των στο πλαίσιο των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ L 40, σ. 8) — Καθήλωση των τιμών των φαρμάκων επιβληθείσα από τις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους — Περιεχόμενο της υποχρεώσεως του τελευταίου να εξετάζει, τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, αν οι «μακροοικονομικές» συνθήκες δικαιολογούν τη διατήρηση της καθηλώσεως αυτής — Εξέταση περιοριζόμενη μόνο στο αν τελούν υπό έλεγχο οι δαπάνες δημόσιας υγείας ή ανάγκη συνυπολογισμού των μακροοικονομικών συνεπειών της καθηλώσεως των τιμών για τη φαρμακοβιομηχανία;
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/105 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και τη κάλυψη του κόστους των στα πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας, έχει την έννοια ότι στα κράτη μέλη εναπόκειται να καθορίζουν, σύμφωνα με τον σκοπό διαφάνειας που επιδιώκει η οδηγία αυτή και τις επιταγές της εν λόγω διατάξεως, τα κριτήρια στα οποία μπορεί να βασιστεί η εξέταση των μακροοικονομικών συνθηκών που προβλέπει η εν λόγω διάταξη, υπό τον όρο ότι τα κριτήρια αυτά στηρίζονται σε αντικειμενικά και επαληθεύσιμα στοιχεία.
 2)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/105 δεν είναι από απόψεως περιεχομένου, αρκούντως σαφές ώστε ένας ιδιώτης να μπορεί να το επικαλεσθεί ενώπιον εθνικού δικαστηρίου κατά κράτους μέλους.
 3)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/105 έχει την έννοια ότι κράτος μέλος δύναται, 18 μήνες μετά την αναστολή μέτρου γενικευμένης καθηλώσεως των τιμών των καλυπτομένων από τα ταμεία υγείας φαρμάκων, η οποία είχε διαρκέσει 8 έτη, να λάβει νέο μέτρο καθηλώσεως των τιμών χωρίς να εξετάσει τις μακροοικονομικές συνθήκες που προβλέπει η εν λόγω διάταξη.
 (1) ΕΕ C 22 της 26.1.2008.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία)] — M.M. κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδίας, Attorney General
 (Υπόθεση C-277/11) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Κοινό ευρωπαϊκό καθεστώς ασύλου - Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα ή στο καθεστώς επικουρικής προστασίας - Άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος - Συνεργασία του κράτους μέλους με τον αιτούντα για την αξιολόγηση των συναφών στοιχείων της αιτήσεώς του - Περιεχόμενο - Νομότυπο της εθνικής διαδικασίας που τηρείται κατά την εξέταση αιτήσεως επικουρικής προστασίας κατόπιν απορρίψεως αιτήσεως για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα - Σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων - Δικαίωμα ακροάσεως)
 2013/C 26/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Ireland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 M.M.
 κατά
 Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδίας, Attorney General
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Ireland — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (ΕΕ L 304, σ. 12) — Αίτηση επικουρικής προστασίας κατόπιν απορρίψεως της αιτήσεως για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα — Πρόταση απορρίψεως της αιτήσεως επικουρικής προστασίας — Υποχρέωση κοινοποιήσεως στον αιτούντα των αποτελεσμάτων της αξιολογήσεως της αιτήσεώς του πριν από την έκδοση τελικής αποφάσεως
 Διατακτικό
 Η απαίτηση συνεργασίας του οικείου κράτους μέλους με τον αιτούντα άσυλο, την οποία προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, δεν μπορεί να έχει την έννοια ότι, εάν ένας αλλοδαπός ζητεί να υπαχθεί στο καθεστώς επικουρικής προστασίας ενώ έχει ήδη απορριφθεί αίτηση υπαγωγής του στο καθεστώς του πρόσφυγα και η αρμόδια εθνική αρχή προτίθεται να απορρίψει και την εν λόγω δεύτερη αίτηση, η ίδια αρχή οφείλει βάσει της ανωτέρω διατάξεως, πριν εκδώσει την απόφασή της, να ενημερώσει τον ενδιαφερόμενο για την επικείμενη αρνητική έκβαση της αιτήσεώς του και να του κοινοποιήσει τα επιχειρήματα στα οποία προτίθεται να στηρίξει την απόρριψή της, ώστε να παράσχει στον αιτούντα τη δυνατότητα να διατυπώσει συναφώς τις απόψεις του.
 Εντούτοις, σε περίπτωση συστήματος, όπως αυτό που θεσπίζει η επίμαχη εθνική ρύθμιση στην υπόθεση της κύριας δίκης, στο πλαίσιο του οποίου υφίστανται δύο αυτοτελείς και διαδοχικές διαδικασίες για την εξέταση, αντιστοίχως, της αιτήσεως υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα και της αιτήσεως επικουρικής προστασίας, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να μεριμνά για τον σεβασμό, στο πλαίσιο μιας εκάστης των ανωτέρω διαδικασιών, των θεμελιωδών δικαιωμάτων του αιτούντος και, ειδικότερα, του δικαιώματος ακροάσεώς του, υπό την έννοια ότι ο αιτών πρέπει να είναι σε θέση να καταστήσει λυσιτελώς γνωστές τις απόψεις


text:
του πριν από την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως απορριπτικής του αιτήματος υπαγωγής του σε καθεστώς προστασίας. Στο πλαίσιο ενός τέτοιου συστήματος, το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος εξέφρασε ήδη νομοτύπως τις απόψεις του κατά την εξέταση της αιτήσεώς του με την οποία ζήτησε να του αναγνωριστεί η ιδιότητα του πρόσφυγα δεν σημαίνει ότι το τυπικό αυτό στοιχείο μπορεί να παραλειφθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας εξετάσεως αιτήσεως επικουρικής προστασίας.
 (1) ΕΕ C 226 της 30.7.2011.


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/24
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 16ης Απριλίου 2008 — Doktor κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-73/07)
 (Δημόσια Διοίκηση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Απόλυση μετά το πέρας της περιόδου δοκιμασίας)
 (2008/C 158/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Frantisek Doktor (Μπρατισλάβα, Σλοβακία) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, R. Albelice και C. Bernard-Glanz, avocats)
 Καθού-Εναγόμενο: Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι): M. Arpio Santacruz και M. Simm)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ του Συμβουλίου του Οκτωβρίου του 2006, περί απολύσεως του προσφεύγοντος κατά τη λήξη της περιόδου δοκιμασίας του και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/32
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Απριλίου 2013 η Patrizia De Luca κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 30 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση F-20/06, RENV, De Luca κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-200/13 P)
 2013/C 171/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Patrizia De Luca (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει,
 —
 την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) στις 30 Ιανουαρίου 2013 (υπόθεση F–20/06 RENV, De Luca κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή)·
 —
 αποφαινόμενο εκ νέου,
 —
 να ακυρώσει
 —
 την απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2005 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί διορισμού της αναιρεσείουσας σε θέση υπαλλήλου διοικήσεως, καθόσον ορίζει ότι η αναιρεσείουσα κατατάσσεται στον βαθμό A*9, κλιμάκιο 2·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει ορισμένους λόγους αντλούμενους από πλάνες περί το δίκαιο:
 —
 καθόσον το ΔΔΔ ερμήνευσε την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-563/10 P, De Luca κατά Επιτροπής, υπό την έννοια ότι περιορίζει την εξέταση της νομιμότητας της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως μόνο στα αποτελέσματα της κατ’ αναλογία εφαρμογής των διατάξεων περί προσλήψεως, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την υπεροχή των διατάξεων που εφαρμόζονται όσον αφορά την κανονική εξέλιξη της σταδιοδρομίας·
 —
 καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούσε νομίμως να εφαρμοστεί κατ’ αναλογία, μολονότι διαπίστωσε ότι αυτό δεν παρουσίαζε κανένα πλεονέκτημα για την αναιρεσείουσα από απόψεως σταδιοδρομίας και ότι το περιορισμένο πλεονέκτημα από απόψεως αμοιβής θα εξαφανιζόταν με τον χρόνο·
 —
 καθόσον το ΔΔΔ δεν εξέτασε τη νομιμότητα του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ και της κατ’ αναλογία εφαρμογής του στην αναιρεσείουσα λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της ομαλής εξελίξεως της σταδιοδρομίας·
 —
 καθόσον το ΔΔΔ έπρεπε να επαληθεύσει, και όχι η αναιρεσείουσα να αποδείξει, ότι η εφαρμογή του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ προδήλως δεν ενδεικνυόταν·
 —
 καθόσον το ΔΔΔ εξ αρχής απέρριψε, χωρίς να εξετάσει σε βάθος, τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως παραβιάσθηκε λόγω του ότι διαφυλάχθηκε μεν η προσδοκία των υπαλλήλων για προαγωγή βάσει του άρθρου 45 του ΚΥΚ παρά τις επελθούσες τροποποιήσεις του ΚΥΚ, όμως αυτό δεν ισχύει για την αναιρεσείουσα λόγω της εφαρμογής του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ.


text:
C 316/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και κατα ́ του Ευρωπαϊ-
 της 20η ́ς Ιουλι ́ου 2000 κου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 στην υπο ́θεση Τ-137/00 R, Cambridge Healthcare Supplies Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ltd κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — να ακυρω ́σει την προκη ́ρυξη των διαγωνισμω ́ν
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Ανα ́ κληση των ΕUR/A/159/2000 και PE/90/A, και
 αδειω ́ ν κυκλοφορι ́ας των φαρμακευτικω ́ ν προϊο ́ντων για
 ανθρω ́ πινη χρη ́ση που περιε ́χουν την ουσι ́α phentermine — να ακυρω ́σει τον οδηγο ́ προς τους υποψηφι ́ους στους
 — Οδηγι ́α 75/319/ΕΟΚ — Αναστολη ́ εκτελε ́σεως με ́χρις γενικου ́ς διοργανικου ́ς διαγωνισμου ́ς.
 εκδο ́σεως της διατα ́ ξεως που περατω ́ νει τη διαδικασι ́α
 των ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2000/C 316/50)
 Η παρου ́σα προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της προκηρυ ́ξεως των
 γενικω ́ν διαγωνισμω ́ν ΕUR/A/159/2000 και PE/90/A (1), στο
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) με ́τρο που με αυτε ́ς απαιτει ́ται, ως προϋπο ́θεση συμμετοχη ́ς στους
 διαγωνισμου ́ς, η κατοχη ́ του ισπανικου ́ τι ́τλου του πτυχιου ́χου και
 Στην υπο ́θεση Τ-137/00 R, Cambridge Healthcare Supplies Ltd, ο ́χι μο ́νον η κατοχη ́ τι ́τλου που απονε ́μεται μετα ́ απο ́ πλη ́ρεις
 που εδρευ ́ει στο Νοrfolk (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη πανεπιστημιακε ́ς σπουδε ́ς τριω ́ν ετω ́ν, ο ́πως στην περι ́πτωση του
 απο ́ τους D. Vaughan, K. Bacon, Barristers και S. Davis, τεχνικου ́-μηχανικου ́. Μαζι ́ με το ακυρωτικο ́ αυτο ́ αι ́τημα, προσβα ́λ-
 Solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ λεται επι ́σης η παρα ́γραφος Ε1.α του οδηγου ́ προς τους υποψη-
 γραφει ́ο του Α. Moro, Kremer Associés kai Clifford Chance, 6, φι ́ους των γενικω ́ν διοργανικω ́ν διαγωνισμω ́ν (2).
 rue Heinrich Heine, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: R. Wainwright και Η. Støvlbæk), με αντικει ́μενο Οι προσφευ ́γοντες, αμφο ́τεροι τεχνικοι ́-μηχανικοι ́, προβα ́λλουν,
 αι ́τηση, βα ́σει του α ́ρθρου 105, παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ προς στη ́ριξη των αιτημα ́των τους, τους εξη ́ς λο ́γους:
 ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου, για την αναστολη ́ εκτελε ́σεως της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 9ης Μαρτι ́ου 2000, σχετικα ́ με την — Οι προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις πα ́σχουν λο ́γω αυθαιρεσι ́ας και
 ανα ́κληση των αδειω ́ν κυκλοφορι ́ας των φαρμακευτικω ́ν προϊο ́ντων καταχρη ́σεως εξουσι ́ας.
 για ανθρω ́πινη χρη ́ση που περιε ́χουν την ουσι ́α «phentermine»
 [C(2000) 452], o Προ


text:
́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις — Παραβι ́αση των αρχω ́ν της ́σης ι μεταχειρι ́σεως, της αναλογι-
 20 Ιουλι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: κο ́τητας, της ασφαλει ́ας δικαι ́ου και της δικαιολογημε ́νης
 εμπιστοσυ ́νης.
 1) Αναστε ́λλει την εκτε ́λεση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς,
 της 9ης Μαρτι ́ου 2000 σχετικα ́ με την ανα ́κληση των — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της νομιμο ́τητας και του δικαιω ́ματος
 αδειω ́ ν κυκλοφορι ́ας των φαρμακευτικω ́ ν προϊο ́ντων για προσβα ́σεως στην κοινοτικη ́ δημο ́σια υπηρεσι ́α.
 ανθρω ́ πινη χρη ́ση που περιε ́χουν την ουσι ́α «phentermine»
 [C(2000) 452] με ́χρις εκδο ́σεως της διατα ́ξεως που περατω ́- Ειδικο ́τερα προβα ́λλονται οι ισχυρισμοι ́ ο ́τι:
 νει τη διαδικασι ́α των ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 — το Tribunal Supremo español (ανω ́τατο ισπανικο ́ δικαστη ́-
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. ριο), με απο ́φαση της 24ης Ιανουαρι ́ου 2000, ́εκρινε ο ́τι οι
 τεχνικοι ́-μηχανικοι ́ ει ́ναι «πτυχιου ́χοι ανωτα ́των σχολω ́ν»·
 — μολονο ́τι οι Ισπανοι ́ τεχνικοι ́-μηχανικοι ́ δεν μπορου ́ν να
 προσλαμβα ́νονται στην κατηγορι ́α Α της κοινοτικη ́ς δημο ́σιας
 υπηρεσι ́ας, δεν συμβαι ́νει το ́διο
 ι με τα α ́λλα επαγγε ́λματα με
 σπουδε ́ς ́διας
 ι δια ́ρκειας, ο ́πως στην περι ́πτωση των Γερμανω ́ν,
 Προσφυγη ́ των Jeremias Augusto Barleycorn Mongolue 'Αγγλων και Ιρλανδω ́ν μηχανικω ́ν, και
 και Marc Boixader Rivas κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́ σεως και Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου που ασκη ́θηκε στις — τα καθου ́ κοινοτικα ́ ο ́ργανα παρε ́βησαν το α ́ρθρο 5 του
 9 Αυγου ́στου 2000 Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων, στο
 με ́τρο που η φρα ́ση «Γνω ́σεις πανεπιστημιακου ́ επιπε ́δου»,
 (Υπο ́θεση Τ-208/00) που περιλαμβα ́νει η εν λο ́γω δια ́ταξη, μεταφρα ́ζεται στις
 προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις σε φρα ́σεις ο ́πως «ανω ́τατη» πανε-
 (2000/C 316/51) πιστημιακη ́ εκπαι ́δευση, «πτυχι ́ο» και πανεπιστημιακοι ́ τι ́τλοι
 «μεγα ́λου κυ ́κλου σπουδω ́ν».
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 (1) ΕΕ C 162 Α της 10.6.2000, σ. 10.
 (2) 'Οπ.π., σ. 1.
 Οι Jeremias Augusto Barleycorn Mongolue και Marc Boixader
 Rivas, κα ́τοικοι Μαδρι ́της, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον δικηγο ́ρο
 Diego López Garrido, α ́σκησαν στις 9 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/11
 Προσφυγή της 10ης Αυγούστου 2006 — European Association of Im- and Exporters of Birds and live Animals κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-209/06)
 (2006/C 249/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: European Association of Im- and Exporters of Birds and live Animals, Vereniging van Im- en Exporteurs van Vogels en Hobbydieren, Willem Plomp, ο οποίος ενεργεί υπό την ονομασία Plomps Vogelhandel, και Marinus Borgstein (εκπρόσωπος: J. Wouters, advocaat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2006/522/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2006·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες είναι, από τη μια πλευρά, ενώσεις που προασπίζονται τα συμφέροντα των εισαγωγέων και εξαγωγέων πτηνών και ερασιτεχνικώς εκτρεφομένων ζώων και, από την άλλη πλευρά, εισαγωγείς και εξαγωγείς, μεταξύ άλλων, πτηνών. Βάλλουν κατά της αποφάσεως 2006/522/ΕΚ της Επιτροπής (1).
 Οι προσφεύγοντες θεωρούν ότι η επίμαχη απόφαση δεν αποτελεί αναγκαίο μέτρο, καθόσον οι κανόνες που υπάρχουν σχετικά με την καραντίνα παρέχουν επαρκή προστασία.
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η απόφαση αυτή αντίκειται στην αρχή της προφυλάξεως, καθόσον η Επιτροπή δεν στηρίχθηκε στην όσο το δυνατόν πληρέστερη επιστημονική αξιολόγηση.
 Κατά τους προσφεύγοντες, η πλήρης απαγόρευση των εισαγωγών είναι και δυσανάλογη αν ληφθεί υπόψη το πραγματικό πλαίσιο της επίμαχης αποφάσεως, δηλαδή η προσβολή πτηνών από την Ταϊβάν με τη γρίπη των πτηνών.
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας και ότι ο πραγματικός λόγος της παρατάσεως των προστατευτικών μέτρων είναι η επιθυμία της Επιτροπής να αναμείνει το πόρισμα της εκθέσεως της υπαγομένης στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων ειδικής ομάδας για την υγεία και ευζωία των ζώων.
 Επιπλέον, τα μέτρα δημιουργούν δυσμενείς διακρίσεις, καθόσον τα πουλερικά εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής των μέτρων αυτών.
 (1) Απόφαση 2006/522/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2006, για την τροποποίηση των αποφάσεων 2005/759/ΕΚ και 2005/760/ΕΚ για τη λήψη ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με την υψηλής παθογονικότητας γρίπη των πτηνών και τις μετακινήσεις ορισμένων ζώντων πτηνών στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ L 205, σ. 28).


text:
 13.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) στις 18 Νοεμβρίου 2016 — Serin Alheto κατά Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite
 (Υπόθεση C-585/16)
 (2017/C 046/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Serin Alheto
 Καθού: Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάγεται από το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (2) και το άρθρο 78, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι:
 α)
 επιτρέπεται η αίτηση διεθνούς προστασίας ανιθαγενούς παλαιστινιακής καταγωγής, ο οποίος είναι εγγεγραμμένος ως πρόσφυγας στην Υπηρεσία Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστινίους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) και διαμένει πριν από την υποβολή της αιτήσεως εντός της επιχειρησιακής ζώνης της εν λόγω υπηρεσίας (Λωρίδα της Γάζας), να εξεταστεί ως αίτηση κατ’ άρθρο 1 σημείο A της Συμβάσεως της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων και όχι ως αίτηση διεθνούς προστασίας κατ’ άρθρο 1 σημείο Δ, δεύτερη περίοδος, της εν λόγω Συμβάσεως, υπό την προϋπόθεση ότι η ανάληψη της αρμοδιότητας εξετάσεως της αιτήσεως έγινε για άλλους λόγους πλην οικογενειακών ή ανθρωπιστικών λόγων και ότι η εξέταση της αιτήσεως ρυθμίζεται από την οδηγία 2011/95/ΕΕ;
 β)
 επιτρέπεται η εν λόγω αίτηση να μην εξεταστεί ως προς τις προϋποθέσεις του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ και επομένως να μην τύχει εφαρμογής η ερμηνεία του εν λόγω κανόνα από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 2)
 Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της ίδιας οδηγίας, την έννοια ότι αποκλείει εθνικές διατάξεις όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη διατάξεις του άρθρου 12, παράγραφος 1, σημείο 4, του Zakon za ubezhishteto i bezhantsite (νόμου περί ασύλου και προσφύγων, στο εξής: ZUB), ο οποίος στην εκάστοτε ισχύουσα διατύπωσή του δεν προβλέπει ρητώς ρήτρα για την αυτοδίκαιη προστασία παλαιστινίων προσφύγων, ούτε προβλέπει την προϋπόθεση ότι η συνδρομή έχει παύσει για οποιονδήποτε λόγο, και πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ να θεωρηθεί διάταξη αρκούντως ακριβής και ανεπιφύλακτη, έχουσα ως εκ τούτου άμεση εφαρμογή, δυνάμενη επομένως να εφαρμοστεί χωρίς προηγούμενη ρητή επίκλησή της από πρόσωπο που αιτείται διεθνή προστασία, στην περίπτωση κατά την οποία η αίτησή του προβλέπεται να εξεταστεί ως εμπίπτουσα στο άρθρο 1 σημείο Δ, δεύτερη περίοδος, της Συμβάσεως της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων;
 3)
 Έχει το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, την έννοια ότι, στο πλαίσιο διαδικασίας προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου κατά εκδοθείσας σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ απορριπτικής αποφάσεως επί αιτήσεως παροχής διεθνούς προστασίας και λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, επιτρέπει στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο να αντιμετωπίσει την αίτηση διεθνούς προστασίας ως εμπίπτουσα στο άρθρο 1 σημείο Δ, δεύτερη περίοδος,


text:
της Συμβάσεως της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων και να την αξιολογήσει σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2011/95, όταν η αίτηση διεθνούς προστασίας έχει υποβληθεί από ανιθαγενή παλαιστινιακής καταγωγής, ο οποίος είναι εγγεγραμμένος ως πρόσφυγας στην Υπηρεσία Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστινίους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) και διαμένει πριν από την υποβολή της αιτήσεως εντός της επιχειρησιακής ζώνης της εν λόγω υπηρεσίας (Λωρίδα της Γάζας), και με την απορριπτική απόφαση επί αιτήσεως παροχής διεθνούς προστασίας η εν λόγω αίτηση δεν εξετάστηκε ως προς τις αναφερθείσες διατάξεις;
 4)
 Συνάγεται από τις διατάξεις του άρθρου 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, το οποίο αφορά το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής, σε συνάρτηση με την απαίτηση για «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων», ερμηνευόμενου σε συνδυασμό με τα άρθρα 33 και 34 καθώς και με το άρθρο 35, παράγραφος 2, της ως άνω οδηγίας και με το άρθρο 21, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 18, 19 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι στο πλαίσιο διαδικασίας προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου κατά εκδοθείσας σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ απορριπτικής αποφάσεως επί αιτήσεως παροχής διεθνούς προστασίας:
 α)
 επιτρέπεται το πρωτοβάθμιο δικαστήριο να αποφανθεί το πρώτον επί του παραδεκτού της αιτήσεως διεθνούς προστασίας και επί της επαναπροωθήσεως του ανιθαγενούς στη χώρα στην οποία διέμενε πριν την υποβολή της αιτήσεως διεθνούς προστασίας, αφού πρώτα υποχρεώσει την αποφαινόμενη αρχή να προσκομίσει τις απαραίτητες αποδείξεις και να επιτρέψει στο πρόσωπο να εκθέσει τις απόψεις του σχετικά με το παραδεκτό της αιτήσεως ή
 β)
 επιτρέπεται το πρωτοβάθμιο δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση λόγω ουσιωδών διαδικαστικών παρατυπιών και να υποχρεώσει την αποφαινόμενη αρχή να αποφανθεί, ακολουθώντας τις υποδείξεις του όσον αφορά την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου, εκ νέου επί της αιτήσεως διεθνούς προστασίας, διεξάγοντας επίσης την προβλεπόμενη στο άρθρο 34 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ συνέντευξη σχετικά με το παραδεκτό της αιτήσεως και κρίνοντας εάν είναι δυνατή η αναγκαστική επιστροφή του ανιθαγενούς στη χώρα στην οποία διέμενε πριν την υποβολή της αιτήσεως διεθνούς προστασίας;
 γ)
 επιτρέπεται το πρωτοβάθμιο δικαστήριο να αξιολογήσει τις συνθήκες ασφαλείας που επικρατούσαν στη χώρα στην οποία το πρόσωπο διέμενε κατά τον χρόνο διεξαγωγής της προφορικής διαδικασίας, άλλως κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως, στην περίπτωση που έχουν μεταβληθεί σημαντικά οι συνθήκες βάσει των οποίων είχε ληφθεί η ευνοϊκή για το πρόσωπο απόφαση;
 5)
 Νοείται η παρεχόμενη από την Υπηρεσία Αρωγής και Έργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστινίους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) συνδρομή ως άλλη επαρκής προστασία κατά την έννοια του άρθρου 35, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2013/32, στην επιχειρησιακή ζώνη της UNRWA στο εκάστοτε κράτος, όταν το εν λόγω κράτος εφαρμόζει ως προς τα βοηθούμενα από την UNRWA άτομα την αρχή της μη επαναπροωθήσεως, όπως αυτή προβλέπεται στη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων;
 6)
 Συνάγεται από το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 47


text:
του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής σε συνάρτηση με τη διάταξη για «ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας σύμφωνα με την οδηγία 2011/95/ΕΕ» υποχρεώνει το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, στο πλαίσιο διαδικασίας προσφυγής κατά αποφάσεως με την οποία εξετάστηκε επί της ουσίας και απορρίφθηκε η αίτηση διεθνούς προστασίας, να εκδώσει απόφαση,
 α)
 η οποία αποκτά ισχύ δεδικασμένου όχι μόνο ως προς το ζήτημα της νομιμότητας της απορρίψεως αλλά και ως προς την ανάγκη του αιτούντος για διεθνή προστασία σύμφωνα με την οδηγία 2011/95 και δη ακόμη και όταν το εθνικό δίκαιο του εμπλεκόμενου κράτους μέλους προβλέπει την παροχή διεθνούς προστασίας μόνο δι’ αποφάσεως διοικητικής αρχής·
 β)
 επί της αναγκαιότητας παροχής διεθνούς προστασίας μέσω της δέουσας εξετάσεως της αιτήσεως διεθνούς προστασίας, ανεξαρτήτως των διαδικαστικών παρατυπιών στις οποίες υπέπεσε η αποφαινόμενη αρχή κατά την εξέταση της αιτήσεως;
 (1) Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (EE L 337, σ. 9).
 (2) Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (EE L 180, σ. 60).


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-375/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/105/ΕΚ - Προστασία των εργαζομένων - Αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2007/C 155/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Caeiros και B. Schima)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Fernandes και F. Fraústo de Azevedo)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2003/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, για τροποποίηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ L 345, σ. 97)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς το άρθρο 2 της οδηγίας 2003/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2003, για τροποποίηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 261 της 28.10.2006.


text:
C 289/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — συνε ́κρινε με απρο ́σφορο τρο ́πο τις τεχνικε ́ς πλευρε ́ς
 λειτουργι ́ας των συστημα ́των των υποβαλο ́ντων
 προσφορα ́ και προε ́βη σε σχετικη ́ εκτι ́μηση με βα ́ση
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μη δεχθει ́ την διαφορετικα ́ οικονομικα ́ στοιχει ́α και
 προσφορα ́ που υπε ́βαλε η SAGEM για την κεντρικη ́ μονα ́δα
 του συστη ́ματος Εurodac AFIS·
 — μετε ́βαλε τον σκοπο ́ των ελε ́γων λειτουργικο ́τητας,
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να συνα ́ψει τη προσε ́θεσε ́εναν κανο ́να προς συ ́γκριση του κο ́στους
 σχετικη ́ συ ́μβαση για την κεντρικη ́ μονα ́δα του συστη ́ματος ο ́σον αφορα ́ καθε ́να απο ́ τα συστη ́ματα των υποβα-
 Εurodac AFIS με την εταιρι ́α BULL. λο ́ντων προσφορα ́ και ́ελαβε υπο ́ψη μο ́νον ορισμε ́να
 τμη ́ματα απο ́ το διαλαμβα ́νον οικονομικα ́ στοιχει ́α
 υποχρεωτικο ́ ́εντυπο απαντη ́σεως, αν και οι ο ́ροι της
 υποβολη ́ς προσφορω ́ν προε ́βλεπαν ο ́τι θα λαμβα ́νονταν
 υπο ́ψη ο ́λα τα στοιχει ́α.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως. Υπογραμμι ́ζεται σχετικα ́ ο ́τι η
 Επιτροπη ́ ́εκρινε τις προσφορε ́ς επι ́ διαφορετικη ́ς βα ́σεως
 Η προσφευ ́γουσα στην παρου ́σα υπο ́θεση, εταιρι ́α γαλλικου ́ κα ́θε φορα ́. 'Οσον αφορα ́ τον ́ελεγχο λειτουργικο ́τητας, ιδι ́ως
 δικαι ́ου, ζητει ́ την ακυ ́ρωση των αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς με τον ́ελεγχο πρακτικη ́ς λειτουργι ́ας, η Επιτροπη ́ συνη ́γαγε ο ́τι
 τις οποι ́ες απερρι ́φθη η προσφορα ́ που υπε ́βαλε κατο ́πιν της η λυ ́ση που προ ́τεινε η BULL η ́ταν ταχυ ́τερη απο ́ αυτη ́ν
 προσκλη ́σεως προς υποβολη ́ προσφορω ́ν Γ∆ JAI A2/2000/002 της προσφευ ́γουσας, ενω ́ κανει ́ς απο ́ τους υποβαλο ́ντες
 σχετικα ́ με την κεντρικη ́ μονα ́δα του συστη ́ματος «EURODAC» προσφορα ́ δεν χρησιμοποιου ́σε τον ́διο ι αριθμο ́ μηχανη-
 αυτοματοποιημε ́νης αναγνωρι ́σεως των δακτυλικω ́ν αποτυπωμα ́των μα ́των. 'Οσον αφορα ́ την οικονομικη ́ εκτι ́μηση, η Επιτροπη ́
 (AFIS) και δε ́χθηκε την προσφορα ́ της BULL. συνε ́κρινε επι ́ διαφορετικη ́ς βα ́σεως την υποστη ́ριξη λειτουρ-
 γι ́ας που προ ́τειναν οι υποβαλο ́ντες προσφορα ́.
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει τις
 ακο ́λουθες νομικε ́ς αιτια ́σεις:
 — Παρα ́βαση της υποχρεω ́ σεως αιτιολογη ́σεως των προσβαλλο-
 με ́νων αποφα ́σεων. ∆ιατει ́νεται σχετικα ́ ο ́τι η Επιτροπη ́
 — δεν εξε ́τασε αν ικανοποιου ́νταν τα σχετικα ́ κριτη ́ρια·
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Vieira Argentina SA κατα ́ της


text:
— δεν εξε ́θεσε τις λεπτομε ́ρειες ο ́σον αφορα ́ τη στα ́θμιση Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 καθενο ́ς τεχνικου ́ κριτηρι ́ου· 24 Ιουλι ́ου 2001
 — γνωστοποι ́ησε μο ́νο πολυ ́ αποσπασματικα ́ αποτε-
 λε ́σματα των ελε ́γχων λειτουργικο ́τητας· (Υπο ́θεση Τ-170/01)
 — δεν εξασφα ́λισε την προστασι ́α του εμπορικου ́ απορρη ́-
 του και (2001/C 289/70)
 — παρε ́σχε ασαφει ́ς εξηγη ́σεις ο ́σον αφορα ́ το ́σο την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 ταυτο ́τητα του επιλεγε ́ντος αναδο ́χου ο ́σο και το
 ζη ́τημα σχετικα ́ με τη μεγα ́λη ακρι ́βεια λειτουργι ́ας του
 συστη ́ματος διασταυρω ́σεως.
 Η εταιρι ́α Vieira Argentina SA, με ́εδρα το Μπουε ́νος 'Αιρες,
 — Παραβι ́αση των αρχω ́ν της ́σης ι μεταχειρι ́σεως και της εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ramón Garcia-Gallardo και τη Maria
 διαφανει ́ας, καθο ́σον η Επιτροπη ́: Dolores Domı́nguez Pérez, letrados, α ́σκησε στις 24 Ιουλι ́ου
 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — παρε ́σχε στους υποβαλο ́ντες προσφορα ́ πολυ ́ διαφορετι-
 κε ́ς πληροφορι ́ες σχετικα ́ με τις ́διες
 ι τεχνικε ́ς απαιτη ́σεις
 της κεντρικη ́ς μονα ́δας του συστη ́ματος ΕURODAC
 AFIS· Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — τροποποι ́ησε το τεχνικο ́ κριτη ́ριο σχετικα ́ με τη μεγα ́λη — να κρι ́νει ο ́τι η Επιτροπη ́, παραλει ́ποντας να καθορι ́σει τη
 ακρι ́βεια λειτουργι ́ας του συστη ́ματος διασταυρω ́σεως θε ́ση της εντο ́ς προθεσμι ́ας δυ ́ο μηνω ́ ν που υπολογι ́ζεται απο ́
 κατα ́ τη διαδικασι ́α εκτιμη ́σεως των προσφορω ́ν· την αι ́τηση της 18ης Μαι ̈́ου 2001, διε ́πραξε παρα ́λειψη·
 ---pagebreak--- 13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/31
 — να λα ́βει ο ́λα τα με ́τρα που θεωρει ́ αναγκαι ́α· Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας ΑSAHI VΕT SA κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 25 Ιουλι ́ου
 2001
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των να
 καταβα ́λει στην προσφευ ́γουσα το συ ́νολο των εξο ́δων που
 απορρε ́ουν απο ́ την παρου ́σα διαδικασι ́α. (Υπο ́θεση T-173/01)
 (2001/C 289/71)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι μικτη ́ εταιρι ́α αργεντινου ́ δικαι ́ου, συστα- Η εταιρι ́α ΑSAHI VΕT SA, με ́εδρα το Rubı́, Βαρκελο ́νη (Ισπανι ́α),
 θει ́σα απο ́ μια κοινοτικη ́ επιχει ́ρηση και ́εναν αργεντινο ́ εφοπλιστη ́, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Rechtsanwalt Dr. Carsten Bittner,
 στην οποι ́α η Επιτροπη ́ χορη ́γησε ενι ́σχυση με την απο ́φαση της α ́σκησε στις 25 Ιουλι


text:
́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 25ης Ιουλι ́ου 1995 (1). Το 1997, η Επιτροπη ́ αποφα ́σισε να Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 κινη ́σει διαδικασι ́α μειω ́σεως της χορηγηθει ́σας συνδρομη ́ς, χωρι ́ς Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 να ́εχει αναστει ́λει προηγουμε ́νως την πληρωμη ́ του εναπομε ́νοντος
 ποσου ́ της ενισχυ ́σεως με επι ́σημη απο ́φαση (2). Στις 19 Μαρτι ́ου
 2001, η Επιτροπη ́ εξε ́δωσε απο ́φαση με την οποι ́α καταργει ́ το Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 υπο ́λοιπο της ενισχυ ́σεως, απο ́φαση απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της
 οποι ́ας αποκλει ́εται η προσφευ ́γουσα (3).
 — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ 937/2001 της Επιτροπη ́ς, της
 11ης Μαι ̈́ου 2001(1), καθο ́σον περιορι ́ζει την προσωρινη ́
 ́εγκριση της προ ́σθετης υ ́λης Bacillus cereus νar. tοyοi
 (TοyοCerin) για τα κοτο ́πουλα προς πα ́χυνση, τις ο ́ρνιθες
 Ενω ́πιον της καταστα ́σεως αυτη ́ς, στις 18 Μαι ̈́ου 2001, η
 προσφευ ́γουσα ζη ́τησε επι ́σημα απο ́ την Επιτροπη ́ να προσδιορι ́σει ωοτοκι ́ας, τους μο ́σχους, τα βοοειδη ́ προς πα ́χυνση, τα
 θηλυκα ́ κουνε ́λια αναπαραγωγη ́ς και τα κουνε ́λια προς
 το πραγματικο ́ ποσο ́ της ενισχυ ́σεως που απε ́μενε, αι ́τηση η οποι ́α
 πα ́χυνση για το χρονικο ́ δια ́στημα ́εως 1ης Μαρτι ́ου 2002,
 πληρου ́σε ο ́λες τις προϋποθε ́σεις που απαιτει ́ η νομολογι ́α. Η
 Επιτροπη ́ δεν καθο ́ρισε τη θε ́ση της σε σχε ́ση με την αι ́τηση αυτη ́
 εντο ́ς της προθεσμι ́ας των δυ ́ο μηνω ́ν που προβλε ́πει το α ́ρθρο 232 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της Συνθη ́κης ΕΚ.
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ ει ́χε την υποχρε ́ωση Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 να ενεργη ́σει, καθο ́σον ει ́ναι το ο ́ργανο που ει ́ναι επιφορτισμε ́νο να
 διατα ́ξει την πληρωμη ́ της χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς και να
 αποδω ́σει τα κοινοτικα ́ ποσα ́ στις αρχε ́ς της Αργεντινη ́ς, οι οποι ́ες Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι θυγατρικη ́ εταιρι ́α της ιαπωνικη ́ς εταιρι ́ας
 περιορι ́ζονται στην εκτε ́λεση της εν λο ́γω πληρωμη ́ς. Επομε ́νως, ΑSAHI VΕT JAPAN Cο. Ltd., που παρασκευ ́ασε την προ ́σθετη
 παραλει ́ποντας να απαντη ́σει στην αι ́τηση, η Επιτροπη ́ παρε ́βη τις υ ́λη για ζωοτροφε ́ς TοyοCerin και ει ́ναι ο μοναδικο ́ς παρασκευα-
 υποχρεω ́σεις της. στη ́ς αυτη ́ς της προ ́σθετης υ ́λης σε παγκο ́σμια κλι ́μακα. Η
 προσφευ ́γουσα παρασκευα ́ζει αυτη ́ την προ ́σθετη υ ́λη στην Ισπανι ́α
 και τη θε ́τει στο εμπο ́ριο στην ευρωπαϊκη ́ αγορα ́. Η προσφευ ́γουσα
 ́εχει κινη ́σει διαδικασι ́α για τη


text:
χορη ́γηση κοινοτικη ́ς εγκρι ́σεως για
 (1) Ενι ́σχυση χορηγηθει ́σα στο πλαι ́σιο του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3447/93 την προ ́σθετη υ ́λη TοyοCerin συ ́μφωνα με τα α ́ρθρα 3 επ. της
 του Συμβουλι ́ου, της 28ης Σεπτεμβρι ́ου 1993, περι ́ συνα ́ψεως της οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου 70/524/ΕΟΚ (2).
 συμφωνι ́ας μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της
 ∆ημοκρατι ́ας της Αργεντινη ́ς για τις σχε ́σεις στον τομε ́α της θαλα ́σσιας
 αλιει ́ας (EE L 318, σ. 1).
 (2) Οι δυ ́ο αποδε ́κτες της αποφα ́σεως περι ́ χορηγη ́σεως της συνδρομη ́ς (η Το 1991, η προσφευ ́γουσα ζη ́τησε για πρω ́τη φορα ́ τη χορη ́γηση
 κοινοτικη ́ επιχει ́ρηση και η μικτη ́ εταιρι ́α) α ́σκησαν αγωγη ́ αποζη- κοινοτικη ́ς εγκρι ́σεως για την ουσι ́α TοyοCerin για ο ́λες τις
 μιω ́σεως λο ́γω εξωσυμβατικη ́ς ευθυ ́νης εξαιτι ́ας της παρανομι ́ας κατηγορι ́ες ζω ́ων και το 1994 δο ́θηκε προσωρινη ́ ́εγκριση για την
 στην οποι ́α προε ́βη η Επιτροπη ́ (υπο ́θεση Τ-44/01, Eduardo Vieira ουσι ́α TοyοCerin για τις κατηγορι ́ες ζω ́ων χοιρι ́δια προς πα ́χυνση,
 καιVieira Argentina κατα ́ Επιτροπη ́ς, ΕΕ C 134, σ. 26). χοιρι ́δια και των θηλυκου ́ς χοι ́ρους. Αυτη ́ η προσωρινη ́ ́εγκριση
 3
 ( ) Απο ́φαση προσβληθει ́σα απο ́ τον αποδε ́κτη της, την κοινοτικη ́ επιχει ́- ανανεω ́θηκε νομι ́μως με ́χρι τον Απρι ́λιο του 1999. Για α ́λλα ζω ́α,
 ρηση, στην υπο ́θεση T-126/01, Eduardo Vieira κατα ́ Επιτροπη ́ς, η ο ́πως λ.χ. κοτο ́πουλα προς πα ́χυνση, μο ́σχους και κουνε ́λια προς
 οποι ́α δεν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́ στη Συλλογη ́. πα ́χυνση, η χρη ́ση της ουσι ́ας TοyοCerin εγκρι ́θηκε προσωρινα ́ με
 τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1411/1999 (3). Στην προσωρινη ́ αυτη ́ ́εγκριση
 δο ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2697/2000 (4) παρα ́ταση με ́χρι τις
 20 Φεβρουαρι ́ου 2001. Στη συνε ́χεια, η χρη ́ση της ουσι ́ας
 TοyοCerin δεν επετρα ́πη για χρονικο ́ δια ́στημα μεγαλυ ́τερο των


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/45
 Προσφυγή της Wieland-Werke Aktiengesellschaft κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση Τ-116/04)
 (2004/C 118/99)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Wieland-Werke Aktiengesellschaft, Ulm (Γερμανία), άσκησε προσφυγή, στις 24 Μαρτίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τους R. Bechtold και U. Soltész., Rechtsanwälte.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (υπόθεση COMP/E-1/38.240 — Βιομηχανικοί σωλήνες),
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του επιβληθέντος διά της αποφάσεως προστίμου,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι με την προσφυγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα και πέντε ακόμη επιχειρήσεις, συμμετέχοντας σε σειρά συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών με αντικείμενο τον καθορισμό των τιμών και την κατανομή αγορών στον τομέα των βιομηχανικών σωλήνων, παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, καθώς και, από την 1η Ιανουαρίου 1994, το άρθρο 53, παράγραφος 1, της συμφωνίας ΕΟΧ. Η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμα στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, κατά τον καθορισμό του προστίμου, δεν έλαβε προσηκόντως υπόψη το μέγεθος των εμπλεκομένων επιχειρήσεων. Το επιβληθέν στην προσφεύγουσα πρόστιμο είναι δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με τον συνολικό κύκλο εργασιών της. Κατ' αυτόν τον τρόπο παραβιάζονται η θεμελιώδης αρχή της αναλογικότητας και οι κατευθυντήριες γραμμές της ίδιας της Επιτροπής. Περαιτέρω, η μέθοδος αυτή συνεπάγεται χειροτέρευση της θέσεως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και, επομένως, προσκρούει στη γενική αρχή της ισότητας καθώς και στη θεμελιώδη αρχή της ατομικής επιμετρήσεως των προστίμων.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται, ακολούθως, ότι, κατά τον καθορισμό του προστίμου, δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη η οικονομική σημασία της παραβάσεως, καθόσον η Επιτροπή δεν υπολόγισε ορθώς το μέγεθος της αγοράς. Περαιτέρω, η επιβληθείσα από την Επιτροπή προσαύξηση 10 % ανά έτος, λόγω της διάρκειας της παραβάσεως, στηρίχθηκε επί εσφαλμένης αιτιολογίας.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ακόμη ότι η χρησιμοποιούμενη από την Επιτροπή μέθοδος καθορισμού των προστίμων δεν συνάδει προς την απορρέουσα από την αρχή του κράτους δικαίου επιταγή της ειδικότητας. Ιδίως, ο καθορισμός του βασικού ποσού, ο οποίος διενεργείται κατά τρόπο πλήρως ανεξάρτητο από τις συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες της εμπλεκομένης επιχειρήσεως και από την οικονομική σημασία της παραβάσεως, παρέχει στην Επιτροπή πρακτικώς απεριόριστη διακριτική ευχέρεια. Το άρθρο 15 του κανονισμού αριθ. 17/62 δεν συνάδει πλέον προς την απαίτηση της ειδικότητας και, ως εκ τούτου, προς το υπέρτερης ισχύος κοινοτικό δίκαιο. Τέλος, η Επιτροπή, εφαρμόζοντας τη ρύθμιση του 1996 περί επιεικείας προς τους μεταμεληθέντες, υπέβαλε την προσφεύγουσα σε δυσμενέστερη έναντι άλλων επιχειρήσεων μεταχείριση, χωρίς προφανή λόγο.


text:
13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/27
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η απο ́φαση συνεπα ́γεται στην Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 ουσι ́α ο ́τι το ση ́μα της προσφευ ́γουσας τι ́θεται μελλοντικα ́ επι ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 σχεδο ́ν κα ́θε συσκευασι ́ας πωλη ́σεως στη Γερμανι ́α, γεγονο ́ς που
 θα ει ́χε ως συνε ́πεια η προσφευ ́γουσα να φε ́ρει μαζι ́ με τους
 συνεται ́ρους στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας διαθε ́σεως τις δαπα ́νες Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 για τη δια ́θεση συσκευασιω ́ν για τις οποι ́ες δεν εισπρα ́ττει τε ́λος.
 Η α ́νευ εξαιρε ́σεως αναγραφη ́ της μα ́ρκας «Der Grüne Punkt»
 αλλοιω ́νει το ́σο την αρχικη ́ λειτουργι ́α ο ́σο και την εξατομικευτικη ́ — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Α∆Α της 13ης Σεπτεμβρι ́ου
 λειτουργι ́α αυτου ́ του ση ́ματος και διακυβευ ́ει κατ' αυτο ́ν τον 2000 με την οποι ́α πληρω ́θηκε η θε ́ση βαθμου ́ Α1 βοηθου ́
 τρο ́πο τη λειτουργικο ́τητα του συστη ́ματος της προσφευ ́γουσας. γενικου ́ διευθυντη ́ αρμο ́διου για τον συντονισμο ́ των διευθυ ́ν-
 Συγχρο ́νως, το κυ ́ρος του ση ́ματος θι ́γεται και η αναγνωρισμε ́νη σεων C, D και Ε της Γενικη ́ς ∆ιευ ́θυνσης ΑGRI
 διακριτικη ́ λειτουργι ́α του αλλοιω ́νεται επι ́σης σε συντομο ́τατο (COM/094/00)·
 χρονικο ́ δια ́στημα. Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το γεγονο ́ς
 ο ́τι θι ́γεται το κυ ́ρος του ση ́ματος διακυβευ ́ει την α ́δεια λειτουργι ́ας — να ακυρω ́σει τον διορισμο ́ α ́λλου προσω ́που στη θε ́ση του
 του συστη ́ματος της προσφευ ́γουσας και προβα ́λλει την ανα ́γκη βοηθου ́ γενικου ́ διευθυντη ́ αρμο ́διου για τον συντονισμο ́ των
 προστασι ́ας απο ́ την ανα ́κληση της α ́δειας λειτουργι ́ας του διευθυ ́νσεων αγορω ́ν C, D και Ε της Γενικη ́ς ∆ιευ ́θυνσης
 συστη ́ματος. ΑGRI (COM/094/00), που επε ́φερε, μεταξυ ́ α ́λλων, απο ́ρ-
 ριψη της αιτη ́σεως του προσφευ ́γοντος για την κατα ́ληψη
 της κενη ́ς θε ́σης·
 Παρα ́βαση του α ́ρθρου 82 αποκλει ́ται κατα ́ την α ́ποψη της
 προσφευ ́γουσας για τον λο ́γο ο ́τι πληρου ́νται οι προϋποθε ́σεις της — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση απορρι ́ψεως της διοικη-
 νο ́μιμης παρεκκλι ́σεως του α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 2, ΕΚ. Η τικη ́ς ενστα ́σεως του προσφευ ́γοντος·
 προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι ει ́ναι επιφορτισμε ́νη με παροχη ́
 υπηρεσιω ́ν γενικου ́ οικονομικου ́ συμφε ́ροντος και ο ́τι οι κανο ́νες
 περι ́ ανταγωνισμου ́ περιλαμβανομε ́νου του α ́ρθρου 82 ΕΚ, ́εχουν, — εν πα ́ση περιπτω ́σει, να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́
 επομε


text:
́νως, εφαρμογη ́ για την προσφευ ́γουσα στο με ́τρο που δεν ́εξοδα και στην αμοιβη ́ του δικηγο ́ρου τον οποι ́ο συμβουλευ ́-
 διακυβευ ́εται η εκπλη ́ρωση των καθηκο ́ντων που υπε ́χει υπο ́ θηκε ο προσφευ ́γων προκειμε ́νου να ασκη ́σει την παρου ́σα
 συνθη ́κες οικονομικη ́ς ισορροπι ́ας. Η απο ́φαση οδηγει ́, ιδιαιτε ́ρως προσφυγη ́.
 με την αλλοι ́ωση της διακριτικη ́ς λειτουργι ́ας του ση ́ματος «Der
 Grüne Punkt» σε μια τε ́τοια διακυ ́βευση της λειτουργικο ́τητας
 του συστη ́ματος της προσφευ ́γουσας.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει παρα ́βαση του α ́ρθρου 3 του
 κανονισμου ́ 17. Ισχυρι ́ζεται, μεταξυ ́ α ́λλων, ο ́τι μια υποχρε ́ωση Ο προσφευ ́γων υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́ ́ελαβε υπο ́ψη την
 ο ́πως η τιθε ́μενη στα α ́ρθρα 3 και 4 της προσβαλλομε ́νης εθνικο ́τητα των υποψηφι ́ων για τον διορισμο ́ στη θε ́ση του βοηθου ́
 αποφα ́σεως για χρονικω ́ς απεριο ́ριστο τε ́λος χρη ́σεως του ση ́ματος γενικου ́ διευθυντη ́ και κατα ́ του ́το παρε ́βη τα α ́ρθρα 7, 25, 27, 29
 «der Grüne Punkt» χωρι ́ς την καταβολη ́ ανταλλα ́γματος ει ́ναι και 45, παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́-
 δυσανα ́λογη και αντιφα ́σκει προς τη νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου. σεως.
 Προσφυγη ́ του Αlexandre Tilgenkamp κατα ́ της Επιτροπη ́ς Προσφυγη ́ του Léon Rappe κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρω-
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 12 Ιουλι ́ου παϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 17 Ιουλι ́ου 2001
 2001
 (Υπο ́θεση Τ-160/01)
 (Υπο ́θεση Τ-158/01)
 (2001/C 289/65)
 (2001/C 289/64)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ο Léon Rappe, κα ́τοικος Orp-Jauche (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τους Jean-Noël Louis και Véronique Peer, δικηγο ́ρους, με
 O Alexandre Tilgenkamp, κα ́τοικος Overijse (Βε ́λγιο), εκπροσω- αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 17 Ιουλι ́ου 2001
 που ́μενος απο ́ τον Εric Boigelot, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο, ενω
 ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 α ́σκησε στις 12 Ιουλι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/44
 Προσφυγή της 10ης Αυγούστου 2010 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σκούρου γκρι, ανοικτού γκρι, μπεζ και σκούρου κόκκινου χρώματος)
 (Υπόθεση T-328/10)
 ()
 (2010/C 288/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση R 190/2010-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που συνίσταται σε καρό σχέδιο σκούρου γκρι, ανοικτού γκρι, μπεζ και σκούρου κόκκινου χρώματος, για προϊόντα των κλάσεων 18, 24 και 25.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθότι το προσβαλλόμενο σήμα στερείται διακριτικού χαρακτήρα, καθώς και παράβαση των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, επειδή το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να αποφανθεί επί των εκτενών πραγματικών και νομικών ισχυρισμών της προσφεύγουσας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία) στις 13 Φεβρουαρίου 2007 — Ispettorato Provinciale dell'Agricoltura di Enna, Assessorato all'agricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia κατά Domenico Valvo
 (Υπόθεση C-78/07)
 (2007/C 117/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Ispettorato Provinciale dell'Agricoltura di Enna, Assessorato all'agricoltura e foreste della Regione Sicilia, Regione Sicilia
 Εφεσίβλητος: Domenico Valvo
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποκλείεται η καταβολή της εξισωτικής αποζημίωσης που προβλέπουν ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2328/91 (όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 3669/93) και ο κανονισμός (ΕΚ) 950/97 (1) του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών διαρθρώσεων, στον κάτοχο γεωργικής εκμετάλλευσης που λαμβάνει και σύνταξη, και ειδικότερα σύνταξη λόγω συμπλήρωσης συντάξιμου χρόνου;
 (1) ΕΕ L 142, σ. 1.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/5
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2017 — Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-171/17)
 (2017/C 231/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka και Ε. Τσερέπα-Lacombe)
 Καθής: Ουγγαρία
 Αιτήματα
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει ότι το εθνικό σύστημα πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, όπως έχει θεσπιστεί, διατηρείται εν ισχύ στην Ουγγαρία, και ρυθμίζεται από τον νόμο CC του 2011 και το εκδοθέν δυνάμει αυτού εκτελεστικό διάταγμα 356/2012, της 13ης Δεκεμβρίου 2012, το οποίο δημιουργεί μονοπώλιο καθότι που χορηγεί αποκλειστικά δικαιώματα στην Nemzeti Mobilfizetési Zrt. και παρακωλύει την είσοδο στη χονδρική αγορά πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, ανοικτή προηγουμένως στον ανταγωνισμό, και του οποίου η θέσπιση δεν ήταν, κατά τα λοιπά, ούτε αναγκαία ούτε αναλογική, είναι αντίθετο
 —
 πρώτον, στο άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχείο δ', και στο άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (1), και
 —
 δεύτερον, στα άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ.
 —
 να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο a nemzeti mobilfizetési rendszerről szóló, 2011. április 1-jei CC. törvény (νόμος CC, της 1ης Απριλίου 2011, σχετικά με το εθνικό σύστημα πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, στο εξής: Νόμος) τροποποίησε το νομικό πλαίσιο των υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου με ισχύ από 1ης Απριλίου 2013, καίτοι παρήγαγε δεσμευτικά αποτελέσματα από τις 2 Ιουλίου 2014. Ο Νόμος διέπει τις κεντρικές υπηρεσίες συναλλαγών μέσω κινητού τηλεφώνου στους ακόλουθους τομείς: α) δημόσιες υπηρεσίες σταθμεύσεως, β) παροχή προσβάσεως στο δημόσιο οδικό δίκτυο για την εντός αυτού κυκλοφορία, γ) μεταφορά προσώπων από δημόσια επιχείρηση, δ) λοιπές υπηρεσίες παρεχόμενες από δημόσιους οργανισμούς. Μεταξύ των μνημονευόμενων υπηρεσιών, δυνατή στην πράξη, μέχρι σήμερα, στην Ουγγαρία είναι η πραγματοποίηση πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου μόνο στους τομείς των δημοσίων υπηρεσιών σταθμεύσεως και της παροχής προσβάσεως στο δημόσιο οδικό δίκτυο για την εντός αυτού κυκλοφορία (ηλεκτρονική κάρτα διοδίων «e-matrica» και σύστημα «HU-GO»). Εντούτοις, η υπό κρίση διαδικασία έχει ως αντικείμενο τους διεπόμενους από τον Νόμο τέσσερις τομείς.
 Κατά την Επιτροπή, όσον αφορά τις δημόσιες υπηρεσίες σταθμεύσεως, η εταιρία Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αναπτύσσει στην πραγματικότητα την ίδια δραστηριότητα με αυτήν που ανέπτυσσαν οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου στο πλαίσιο του προηγούμενου συστήματος, αλλά με τη διαφορά ότι απολαύει αποκλειστικού δικαιώματος συνάψεως συμβάσεων με τους παρόχους σταθμεύσεως και ότι τα τιμολόγιά της καθορίζονται βάσει νόμου. Το αυτό ισχύει και σε σχέση με τον τομέα της παροχής προσβάσεως στο δημόσιο οδικό δίκτυο για την εντός αυτού κυκλοφορία, δεδομένου ότι η Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αποτελεί τον μοναδικό πάροχο υπηρεσιών που διατηρεί συμβατική σχέση με τον πάροχο της δημόσιας υπηρεσίας και που μπορεί να πωλήσει απευθείας την άδεια χρήσεως του οδικού δικτύου. Επομένως, σε αυτούς τους δύο τομείς, οι λοιποί πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας μπορούν να δραστηριοποιούνται μόνον ως μεταπωλητές.
 Ως εκ τούτου, η καθιέρωση του εθνικού συστήματος πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, αφενός, και τα χορηγηθέντα υπέρ της Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αποκλειστικά δικαιώματα, αφετέρου, θέτουν, τόσο για τις ουγγρικές όσο και για τις αλλοδαπές επιχειρήσεις, εμπόδια εισόδου στη χονδρική


text:
αγορά υπηρεσιών πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου — και, κατ’ επέκταση, στην αγορά των υπηρεσιών που, δυνάμει συμβατικών σχέσεων με τον πάροχο της δημόσιας υπηρεσίας σταθμεύσεως ή άλλων δημοσίων υπηρεσιών, παρέχονται σε άλλους παρόχους οι οποίοι μεταπωλούν υπηρεσίες πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου–, η οποία ήταν προηγουμένως ανοικτή στον ανταγωνισμό. Επομένως, κατά την Επιτροπή, οι κανόνες σχετικά με το εθνικό σύστημα πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, λαμβανομένων υπόψη στο σύνολό τους, εισάγουν διακρίσεις και αντίκεινται στην ελευθερία εγκαταστάσεως (παράβαση του άρθρου 15 της οδηγίας 2006/123 και του άρθρου 49 της Συνθήκης ΛΕΕ). Επιπλέον, οι κανόνες αυτοί αντίκεινται στην αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (παράβαση του άρθρου 16 της οδηγίας 2006/123 και του άρθρου 56 της Συνθήκης ΛΕΕ), καθόσον τα χορηγηθέντα στη Nemzeti Mobilfizetési Zrt. αποκλειστικά δικαιώματα περιορίζουν την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών. Σε σχέση με τις λοιπές κεντρικές υπηρεσίες συναλλαγών μέσω κινητού τηλεφώνου, ως προς τις οποίες δεν είναι δυνατή, στην Ουγγαρία, η πραγματοποίηση πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου, ο Νόμος θεσπίζει το ίδιο αποκλειστικό δικαίωμα υπέρ της Nemzeti Mobilfizetési Zrt., όπερ ισχύει ομοίως η προεκτεθείσα νομική ανάλυση.
 Σύμφωνα με τις συναφείς διατάξεις στης Συνθήκης ΛΕΕ και της οδηγίας 2006/123, περιορισμοί στην ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών μπορούν να επιβληθούν μόνον εφόσον οι περιορισμοί αυτοί δεν εισάγουν διακρίσεις και άπτονται του δημοσίου συμφέροντος και εφόσον τηρούν, επιπλέον, τις απαιτήσεις αναγκαιότητας και αναλογικότητας. Κατά την κρίση της Επιτροπής, τα προβληθέντα από την Ουγγαρία επιχειρήματα δεν δικαιολογούν τους επιβληθέντες δυνάμει του Νόμου περιορισμούς, καθόσον οι περιορισμοί αυτοί δεν τηρούν τις απαιτήσεις αναγκαιότητας και αναλογικότητας.
 (1) Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ 2006, L 376, σ. 36).


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/38
 Προσφυγή/αγωγή της 21ης Φεβρουαρίου 2006 — Vereecken κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-17/06)
 (2006/C 96/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/ενάγων: Marc Vereecken (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [Εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Jaume, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος/ενάγοντος
 Ο προσφεύγων/ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), περί απορρίψεως της ενστάσεως του προσφεύγοντος, από κοινού με την από 19 Οκτωβρίου 2004 απόφαση της ΑΔΑ και τα δελτία μισθοδοσίας από τον Φεβρουάριο του 2005 και έπειτα, καθόσον μετατρέπουν τον βαθμό του προσφεύγοντος σε A*8, καθώς και την απόφαση της ΑΔΑ περί απονομής μορίων αξιολογήσεως, προτεραιότητας και αντισταθμιστικής αποζημιώσεως για άδεια άνευ αποδοχών για προσωπικούς λόγους·
 —
 να επισημάνει στην ΑΔΑ τα αποτελέσματα που συνεπάγεται η ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων, και ιδίως: i) την προαγωγή του προσφεύγοντος στον βαθμό A*10 (πρώην A6) με αναδρομική ισχύ από το 2001 ή, τουλάχιστον, από την 1η Οκτωβρίου 2004, ημερομηνία κατά την οποία επανεντάχθηκε στην υπηρεσία, ii) την προαγωγή του προσφεύγοντος τουλάχιστον στον βαθμό A*9 με ισχύ από την 1η Οκτωβρίου 2004, iii) απονομή στον προσφεύγοντα των μορίων που δικαιούται από τον χρόνο της προαγωγής του, περιλαμβανομένων των μορίων αξιολογήσεως, των μορίων προτεραιότητας και των μεταβατικών μορίων για τις εκθέσεις εξελίξεως σταδιοδρομίας του 2003, του 2004 και του 2005·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να αποκαταστήσει τη χρηματική ζημία που υπέστη ο προσφεύγων εξαιτίας της μη προαγωγής του στον βαθμό A*10 από την περίοδο προαγωγών του 2001, ή τουλάχιστον από την 1η Οκτωβρίου 2004, συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών της όσον αφορά την παροχή συντάξεως·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη του προσφεύγοντος λόγω της μη καταρτίσεως των εκθέσεων βαθμολογίας 1997-1999 και της υπέρμετρα καθυστερημένης καταρτίσεως της εκθέσεως βαθμολογίας 1999-2001 και των εκθέσεων εξελίξεως σταδιοδρομίας του 2003 και του 2004·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής, ο οποίος κατείχε τον παλαιό βαθμό A7, επανεντάχθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004 στον βαθμό A*8 κατόπιν τριετούς αδείας άνευ αποδοχών.
 Με την προσφυγή του προβάλλει τέσσερις λόγους, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από την παράνομη παράλειψη καταρτίσεως και την καθυστερημένη κατάρτιση των εκθέσεων βαθμολογήσεώς του για τις περιόδους 1997-1999 και 1999-2001 και των εκθέσεων εξελίξεως της σταδιοδρομίας του για το 2003 και το 2004.
 Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η κατάταξή του στον βαθμό A*8 μετά τη λήξη της αδείας του αντιβαίνει προς το άρθρο 6 του Κ.Υ.Κ.. Επιπλέον, η απόφαση αυτή παραβιάζει την αρχή της ισοδυναμίας μεταξύ της παλιάς και της νέας διαρθρώσεως της σταδιοδρομίας, καθώς και τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι υπέστη δυσμενή διάκριση σε σχέση με τους εν ενεργεία υπαλλήλους, καθόσον, λόγω του ότι βρισκόταν σε άδεια άνευ αποδοχών, δεν υπήχθη στα ευνοϊκά μεταβατικά μέτρα περί των προαγωγών που ίσχυσαν για τους εν λόγω υπαλλήλους.
 Τέλος, με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/25
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 5ης Απριλίου 2003
 στην υπόθεση C-3/02 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunale administativo regionale per il Veneto), Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona κατά Sopridendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia — Ministero per i Beni et le Attività Culturali (1)
 («Άρθρο 104 του κανονισμού διαδικασίας - Οδηγία 85/384/ΕΟΚ - Αμοιβαία αναγνώριση τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής - Άρθρα 10 και 11, στοιχείο γ) - Εθνική ρύθμιση με την οποία αναγνωρίζεται η ισοτιμία των τίτλων σπουδών του αρχιτέκτονα και του πολιτικού μηχανικού, αλλά επιτρέπει μόνο στους αρχιτέκτονες την ανάληψη έργων σχετικών με κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της καλλιτεχνικής κληρονομιάς - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Κατάσταση αποκλειστικώς εσωτερική του κράτους μέλους»)
 (2004/C 118/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-3/02, με αντικείμενο την αίτηση που υπέβαλε στο Δικαστήριο κατ' εφαρμογή του άρθρου 234 ΕΚ το Tribunale administativo regionale per il Veneto (Ιταλία) με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ενώπιόν του διαφοράς μεταξύ των Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona και Sopridendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia — Ministero per i Beni et le Attività Culturali), παρισταμένων των Comune di San Marino Buon Albergo (VR), Consiglio Nazionale degli Archtetti, Planificatori, Paegisti e Conservatori, Ordine degli Architetti di Verona και Consiglio nazionale delgin Ingegneri, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί της ερμηνείας της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΕ L 223, σ. 15), ιδίως δε των άρθρων 10 και 11, στοιχείο γ), αυτής, καθώς και της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) συγκείμενο από τους C.W.A Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο του τμήματος, A. La Pergola και S. Von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Leger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Όταν πρόκειται για κατάσταση αποκλειστικώς εσωτερική ενός κράτους μέλους, ούτε η οδηγία 85/384/ΕΟΚ, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, ιδίως τα άρθρα 10 και 11, στοιχείο γ), αυτής, ούτε η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως αντίκεινται σε εθνική ρύθμιση με την οποία αναγνωρίζεται καταρχήν η ισοτιμία των τίτλων σπουδών του αρχιτέκτονα και του πολιτικού μηχανικού, αλλά επιτρέπεται μόνο στους αρχιτέκτονες η ανάληψη έργων που αφορούν κυρίως κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της καλλιτεχνικής κληρονομιάς.
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Σεπτεμβρίου 2006 — Ιταλία και Wam κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-304/04 και Τ-316/04) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Δάνεια με μειωμένο επιτόκιο για τη διευκόλυνση της εγκαταστάσεως σε ορισμένες τρίτες χώρες - Επηρεασμός του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού - Αιτιολογία)
 (2006/C 281/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικά, A. Cingolo και, στη συνέχεια, P. Gentilli, avvocati dello Stato) και Wam SpA (Cavezzo di Modena, Ιταλία) (εκπρόσωπος: E. Giliani, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και E. Righini)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/177/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 4/2003 (ex NN 102/2002) την οποία εκτέλεσε η Ιταλία προς όφελος της Wam SpA (ΕΕ 2006, L 63, σ. 11).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση 2006/177/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 4/2003 (ex NN 102/2002) την οποία εκτέλεσε η Ιταλία προς όφελος της Wam SpA (ΕΕ 2006, L 63, σ. 11).
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα υποβλήθηκαν στη μεν υπόθεση Τ-304/04 η Ιταλική Δημοκρατία, στη δε υπόθεση Τ- 316/04 η Wam, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 251 της 9.10.2004