text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/69
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2010 — Südzucker κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-102/10)
 2010/C 113/102
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt (Μανχάιμ, Γερμανία), AGRANA Zucker GmbH (Βιέννη, Αυστρία), Südzucker Polska S.A. (Μπρεσλάου, Πολωνία), Raffinerie Tirlemontoise SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Saint Louis Sucre SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: H.-J. Prieß και B. Sachs, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1193/2009 της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη διόρθωση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1762/2003, (ΕΚ) αριθ. 1775/2004, (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 (ΕΚ), αριθ. 164/2007 και τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2002/03, 2003/04, 2004/05 και 2005/06,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, προς στήριξη της προσφυγής τους, διάφορους λόγους ακύρωσης.
 Ο πρώτος λόγος ακύρωσης συνίσταται στον ισχυρισμό των προσφευγουσών ότι συντρέχει, κατ’ αναλογία, παράβαση του άρθρου 233 ΕΚ (άρθρου 266 ΣΛΕΕ), διότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε με τις επιταγές του Δικαστηρίου, όπως αυτές προκύπτουν από την απόφαση της 8ης Μαΐου 2008, C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, Zuckerfabrik Jülich κ.λπ. (Συλλογή 2008, σ. I-3231). Με την εν λόγω απόφαση το Δικαστήριο καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσδιορίζονται οι παράμετροι «εξαγώγιμο πλεόνασμα» και «συνολικός όγκος των εξαγωγών ως προς τις οποίες έχουν αναληφθεί υποχρεώσεις» για τις περιόδους εμπορίας ζάχαρης 2002/03 έως 2005/06. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή αλλοίωσε επίσης, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, την τρίτη παράμετρο, το «συνολικό ποσό των επιστροφών», μολονότι ο υπολογισμός της δεν αποτελούσε αντικείμενο της υπόθεσης Zuckerfabrik Jülich.
 Ο δεύτερος λόγος ακύρωσης στηρίζεται στον ισχυρισμό των προσφευγουσών περί παραβάσεως από την Επιτροπή του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 1260/2001 (1), καθώς και του γράμματος και του πνεύματος του κανονισμού αυτού. Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι η Επιτροπή, για να εξεύρει το συνολικό ποσό των επιστροφών, συνυπολόγισε τις επιστροφές κατά την εξαγωγή για τις οποίες δεν είχε υποβληθεί αίτηση καταβολής και οι οποίες δεν είχαν καταβληθεί. Επιπλέον, ο κατ’ αποκοπή υπολογισμός των μηνιαίων εξαγωγών οδηγεί σε ανακριβείς υπολογισμούς. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται συναφώς ότι το Δικαστήριο, με την απόφαση Zuckerfabrik Jülich, απαγόρευσε τον προσδιορισμό της συνολικής ζημίας σε ύψος μεγαλύτερο από το ύψος των εξόδων λόγω επιστροφών.
 Τρίτον, έχει παραβιαστεί η απαγόρευση της αναδρομικής εφαρμογής, καθόσον η Επιτροπή, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, τροποποίησε αναδρομικά το συνολικό ποσό των επιστροφών.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι συντρέχει παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης κατά το άρθρο 253 ΕΚ (άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ), διότι η Επιτροπή παραθέτει μεν ως αιτιολογία του προσβαλλόμενου κανονισμού την εφαρμογή της απόφασης Zuckerfabrik Jülich, αλλά, κατά την άποψη των προσφευγουσών, δεν λαμβάνει υπόψη τις επιταγές που απορρέουν από την απόφαση αυτή.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, προβάλλοντας την αιτίαση περί «λοιπών νομικών σφαλμάτων», ότι στις 3 Νοεμβρίου 2009 η Επιτροπή δεν ήταν πλέον αρμόδια να εκδώσει κανονισμό για εισφορές παραγωγής για τις περιόδους εμπορίας ζάχαρης 2002/2003


text:
έως 2005/2006, διότι ο κανονισμός 1260/2001, τον οποίο η Επιτροπή αναφέρει ως νόμιμο έρεισμα, είχε ήδη καταργηθεί κατά το χρονικό σημείο της έκδοσης του προσβαλλόμενου κανονισμού. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 37, παράγραφος 2, ΕΚ, διότι, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, έπρεπε να έχει επιλεγεί άλλη διαδικασία για την έκδοση του κανονισμού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 178, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 C 316/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 1) Το πρωτο ́κολλο αριθ. 2 σχετικα ́ με το ́αρθρο 119 της 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 Συνθη ́κης για την ́δρυση ι της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας,
 που προσαρτα ́ται στην Συνθη ́κη ΕΚ, ́εχει εφαρμογη ́ σε 2) Καταδικα ́ζει το Κοινοβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 αποζημι ́ωση ́οπως η προ ́σθετη αποζημι ́ωση προ ́ωρης συντα-
 ξιοδοτη ́σεως που προβλε ́πεται στη συλλογικη ́ συ ́μβαση
 εργασι ́ας αριθ. 17, η οποι ́α κατε ́στη υποχρεωτικη ́ με το (1) EE C 246 της 28.8.1999.
 βασιλικο ́ δια ́ταγμα της 16ης Ιανουαρι ́ου 1975, και στη
 συλλογικη ́ συ ́μβαση εργασι ́ας της 23ης Μαι ̈́ου 1984, που
 συνη ́φθη στο πλαι ́σιο της υποεπιτροπη ́ς ́σηςι εκπροσω ́ πησης
 αριθ. 315.1.
 2) Μια προ ́σθετη αποζημι ́ωση η οποι ́α, ́οπως εν προκειμε ́νω,
 συνιστα ́ αμοιβη ́ υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 119 της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Συνθη ́κης ΕΚ (τα ́αρθρα 177 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ
 αντικαταστα ́θηκαν απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ)
 δεν εμπι ́πτει στο ́αρθρο 5 της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ του της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Συμβουλι ́ου, της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976, περι ́ της εφαρμο-
 γη ́ς της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ ν και γυναικω
 ́ ν, στην υπο ́θεση C-276/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 ́οσον αφορα ́ την προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την επαγγελμα- τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 τικη ́ εκπαι ́δευση και προω ́ θηση και τις συνθη ́κες εργασι ́ας.
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 4, παρα ́γραφος 5,
 (1) EE C 188 της 3.7.1999. της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — ∆ια ́θεση προς χρη ́ση οδω ́ν
 ́εναντι καταβολη ́ς διοδι ́ων — Μη υπαγωγη ́ τους στον
 ΦΠΑ — Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1552/89 και 1553/89
 — 'Ιδιοι πο ́ροι προερχο ́μενοι απο ́ τον ΦΠΑ»)
 (2000/C 316/15)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 13ης Ιουλι ́ου 2000
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στην υπο ́θεση C-174/99 P: Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο κατα ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Pierre Richard (1)
 Στην υπο ́θεση C-276/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 («Υπα ́ λληλοι — ∆ιαδικασι ́α προσλη ́ψεως — Εφαρμογη ́ (εκπρο ́σωποι: H. Michard και Ε. Traversa) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 του α ́ ρθρου 29, παρα ́γραφος 1, του ΚΥΚ») ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και G. Mignot),
 με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α:
 (2000/C 316/14)
 — μη επιβα ́λλοντας, κατα ́ παρα ́βαση των α ́ρθρων 2 και 4 της
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 17ης Μαι


text:
̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των
 κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49),
 τον φο ́ρο προστιθε ́μενης αξι ́ας στα διο ́δια των αυτοκινη-
 Στην υπο ́θεση C-174/99 P, Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο (εκπρο ́σωπος: τοδρο ́μων, τα οποι ́α συνιστου ́ν αντιπαροχη ́ καταβαλλο ́μενη
 J. Sant’Anna, επικουρου ́μενος απο ́ τον D. Waelbroeck), με αντι- απο ́ τους χρη ́στες ́εναντι της υπηρεσι ́ας που τους παρε ́χεται,
 κει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́σεως που και
 εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-273/97, Richard — μη θε ́τοντας στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς, ως ιδι ́ους πο ́ρους
 κατα ́ Κοινοβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1999, σ. Ι-Α-45 και ΙΙ-235), και με της Κοινο ́τητας, τα αντι ́στοιχα ποσα ́, πλε ́ον το ́κων υπερημε-
 την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ρι ́ας,
 ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι ο Pierre Richard, υπα ́λληλος στο Ευρωπαϊκο ́
 Κοινοβου ́λιο, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το
 τους Α. Lutgen και J. Feltgen, δικηγο ́ρους Λουξεμβου ́ργου, με ∆ικαστη ́ριο συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́ε-
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο τους, δρο, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́), L. Sevón και
 1, rue Jean-Pierre Brasseur, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn,
 συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm,
 P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητη ́), και Β. Σκουρη ́ και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμμα- γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau και Η. A. Rühl, κυ ́ριοι υπα ́λ-
 τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις ληλοι διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση
 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 4.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 316/9
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη επιβα ́λλοντας τον φο ́ρο προστι- παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το
 θε ́μενης αξι ́ας στα διο ́δια αυτοκινητοδρο ́μων που εισπρα ́τ- ∆ικαστη ́ριο συγκει


text:
́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́-
 τονται ως αντιπαροχη ́ λο ́γω της παρεχο ́μενης υπηρεσι ́ας εδρο, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́), L. Sevón και
 στους χρη ́στες, δοθε ́ντος ́οτι η υπηρεσι ́α αυτη ́ δεν παρε ́χεται R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, C. Gul-
 απο ́ οργανισμο ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου, κατα ́ την ́εννοια του mann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm, Β. Σκουρη ́ και
 ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 5, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας:
 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́εναρμονι ́σεως D. Louterman-Hubeau και Η. A. Rühl, κυ ́ριοι υπα ́λληλοι διοι-
 των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, και μη
 θε ́τοντας στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς, ως ιδι ́ους πο ́ρους εκ 1) Η Ιρλανδι ́α, μη επιβα ́λλοντας τον φο ́ρο προστιθε ́μενης αξι ́ας
 του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας, τα αντιστοιχου ́ντα στον στα διο ́δια που εισπρα ́ττονται για τη χρη ́ση των οδω ́ ν και
 φο ́ρο ποσα ́ που ́οφειλε να εισπρα ́ξει επι ́ των διοδι ́ων στους γεφυρω ́ ν επι ́ καταβολη ́ διοδι ́ων ως αντιπαροχη ́ς για την
 αυτοκινητοδρο ́μους, πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας, παρε ́βη τις παρεχο ́μενη στους χρη ́στες υπηρεσι ́ας, δοθε ́ντος ́οτι η
 υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 2 και 4 της εν υπηρεσι ́α αυτη ́ δεν παρε ́χεται απο ́ οργανισμο ́ δημοσι ́ου
 λο ́γω οδηγι ́ας και απο ́ τους κανονισμου ́ς (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) δικαι ́ου, κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 5,
 1553/89 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για το της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 ομοιο ́μορφο οριστικο ́ καθεστω ́ ς εισπρα ́ξεως των ιδι ́ων 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των
 πο ́ρων που προε ́ρχονται απο ́ τον φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας, κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου
 και 1552/89 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για εργασιω ́ ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 την εφαρμογη ́ της αποφα ́σεως 88/376/ΕΟΚ, Ευρατο ́μ, για ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, και μη θε ́τοντας στη δια ́θεση
 το συ ́στημα των ιδι ́ων πο ́ρων των Κοινοτη ́των. της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ως ιδι ́ους
 πο ́ρους εκ του φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας, τα


text:
αντιστοιχου ́-
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ντα στον φο ́ρο ποσα ́ που ́οφειλε να εισπρα ́ξει επι ́ των
 διοδι ́ων, πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 (1) EE C 295 της 27.9.1997. που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 2 και 4 της εν λο ́γω οδηγι ́ας
 και απο ́ τους κανονισμου ́ς (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1553/89 του
 Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για το ομοιο ́μορφο
 οριστικο ́ καθεστω ́ ς εισπρα ́ξεως των ιδι ́ων πο ́ρων που προε ́ρ-
 χονται απο ́ το φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας, και 1552/89
 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Μαι ̈́ου 1989, για την εφαρμογη ́
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της αποφα ́σεως 88/376/ΕΟΚ, Ευρατο ́μ, για το συ ́στημα
 των ιδι ́ων πο ́ρων των Κοινοτη ́των.
 της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 2) Καταδικα ́ζει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση C-358/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιρλανδι ́ας (1) (1) EE C 387 της 20.12.1997.
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 4, παρα ́γραφος 5,
 της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — ∆ια ́θεση προς χρη ́ση οδω ́ν
 ́εναντι καταβολη ́ς διοδι ́ων — Μη υπαγωγη ́ τους στον
 ΦΠΑ — Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1552/89 και 1553/89
 — 'Ιδιοι πο ́ροι προερχο ́μενοι απο ́ τον ΦΠΑ») ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2000/C 316/16) της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-359/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) τη ́των κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — 'Αρθρο 4, παρα ́γραφος 5,
 της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — ∆ια ́θεση προς χρη ́ση οδω ́ν
 Στην υπο ́θεση C-358/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ́εναντι καταβολη ́ς διοδι ́ων — Μη υπαγωγη ́ τους στον
 (εκπρο ́σωποι: H. Michard και B. Doherty) κατα ́ Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́- ΦΠΑ — Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ, Ευρατο ́μ) 1552/89 και 1553/89
 σωπος: M. A. Buckley, επικουρου ́μενος απο ́ τους D. Sherlock, — 'Ιδιοι πο ́ροι προερχο ́μενοι απο ́ τον ΦΠΑ»)
 T. McCann και D. Moloney), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι
 η Ιρλανδι ́α, μη επιβα ́λλοντας, κατα ́ παρα ́βαση των α ́ρθρων 2 και 4, (2000/C 316/17)
 παρα ́γραφοι 1, 2 και 5, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους
 κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα


text:
δημοσιευθει ́
 ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), τον στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 φο ́ρο προστιθε ́μενης αξι ́ας στα διο ́δια που εισπρα ́ττονται για τη
 χρη ́ση των οδω ́ν και γεφυρω ́ν ́εναντι διοδι ́ων στην Ιρλανδι ́α και μη Στην υπο ́θεση C-359/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 θε ́τοντας στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς τα ποσα ́ των ιδι ́ων πο ́ρων και (εκπρο ́σωποι: H. Michard και B. Doherty) κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασι-
 των το ́κων υπερημερι ́ας εν συνεχει ́α της ως α ́νω παραβα ́σεως, λει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος:


text:
C 246/46 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-32/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-6/97 (1)
 (1999/C 246/93) (1999/C 246/96)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 12ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου Με δια ́ταξη της 5ης Μαι ̈́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-32/96, Société σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-6/97, Comafrica SpA και
 Générale κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 133 της 4.5.1996.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 ∆ιαγραφη ́ των ενωθεισω ́ ν υποθε ́σεων T-153/96 και T-8/97 (1)
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-62/97 (1)
 (1999/C 246/94)
 (1999/C 246/97)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του
 πε ́μπτου πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- Με δια ́ταξη της 12ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 κω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των ενωθεισω ́ν υποθε ́σεων πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 T-153/96 και T-8/97, Union Carbide Corporation κατα ́ Επιτρο- τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-62/97, Société
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Générale κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 354 της 23.11.1996 και C 74 της 8.3.1997. (1) EE C 166 της 31.5.1997.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-1/97 (1) ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-124/97 (1)
 (1999/C 246/95) (1999/C 246/98)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 31ης Μαι ̈́ου 1999, ο Προ ́εδρος του δευτε ́ρου Με δια ́ταξη της 15ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-1/97, Jean-Luc Delhaye κατα ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-124/97, Miguel Dı́az-Llanos
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. La Roche κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997. (1) EE C 181 της 14.6.1997.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 27ης Μαΐου 2004
 στην υπόθεση C-285/02 (αίτηση του Verwaltungsgericht Minden για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Edeltraud Elsner-Lakeberg κατά Land Nordrhein-Westfalen (1)
 («Άρθρο 141 ΕΚ - Οδηγία 75/117/ΕΟΚ - Εθνικό μέτρο το οποίο προβλέπει ότι οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται κατά πλήρη απασχόληση και εκείνοι που εργάζονται κατά μερική απασχόληση είναι υποχρεωμένοι να έχουν τον ίδιο αριθμό ωρών υπερωριακής απασχολήσεως πριν καταστεί ενεργό το δικαίωμά τους για τη λήψη αμοιβής - Έμμεση διάκριση εις βάρος των γυναικών που εργάζονται κατά μερική απασχόληση»)
 (2004/C 179/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-285/02, με αντικείμενο αίτηση του Verwaltungsgericht Minden (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Edeltraud Elsner-Lakeberg και Land Nordrhein-Westfalen, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 141 ΕΚ και της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Μαΐου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 141 ΕΚ και 1 της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται κατά μερική απασχόληση —όπως και εκείνοι που εργάζονται κατά πλήρη απασχόληση— δεν λαμβάνουν αμοιβή για τις ώρες υπερωριακής απασχολήσεως όταν η υπερωριακή εργασία δεν υπερβαίνει τις τρεις ώρες ανά ημερολογιακό μήνα, αν η ως άνω διαφορετική μεταχείριση πλήττει πολύ μεγαλύτερο αριθμό γυναικών απ' ό,τι ανδρών και αν η εν λόγω διαφορετική μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από σκοπό άσχετο με το φύλο των εργαζομένων ή δεν είναι αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού.
 (1) EE C 247 της 12.10.2002.


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/18
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2008 — Chokoladefabriken Lindt & Sprüngli κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα καμπανούλας με κόκκινη κορδέλα)
 (Υπόθεση T-346/08)
 (2008/C 260/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chokoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Ελβετία) (εκπρόσωποι: R. Lange, E. Schalast και G. Hild, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Ιουνίου 2008 (υπόθεση R 943/2007-4),
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Τρισδιάστατο σήμα, που παριστά καμπανούλα με κόκκινη κορδέλα, για προϊόντα της κλάσεως 30 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 770 831)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94 (1), διότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση διαθέτει τον απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα και δεν υφίσταται ανάγκη να παραμείνει διαθέσιμο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 30.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — Klaes κατά ΓΕΕΑ — Klaes Kunststoffe (Klaes)
 (Υπόθεση T-453/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Klaes - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα Klaes - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 107/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Horst Klaes GmbH & Co. KG (Bad Neuenahr-Ahrweiler, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Dix, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Pohlmann)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Klaes Kunststoffe GmbH (Neuenrade, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικά J. Schneider, στη συνέχεια S. Schweyer, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Ιουνίου 2013 (υπόθεση R 1206(2012-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Horst Klaes GmbH & Co. KG και Klaes Kunststoffe GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Horst Klaes GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 3)
 Η Klaes Kunststoffe GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 313 της 26.10.2013.


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/23
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής, ασκηθείσα στις 16 Νοεμβρίου 2005
 (Υπόθεση T-424/05)
 (2006/C 22/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 η ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως·
 —
 η καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της ασκηθείσας από την Ιταλική Δημοκρατία προσφυγής είναι η απόφαση C(2005) 3302 της Επιτροπής της 6ης Σεπτεμβρίου 2005.
 Με την ανωτέρω απόφαση, η Επιτροπή χαρακτήρισε ως ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά τις διατάξεις του άρθρου 12 του νομοθετικού διατάγματος 269/2003 το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 326/2003.
 Με την επίδικη απόφαση προβλέπεται, κατ' ουσίαν ότι ο φορολογικός συντελεστής, επέχων θέση φόρου εισοδήματος, ο οποίος πλήττει το καθαρό προϊόν διαχειρίσεως των διαφόρων τύπων επενδυτικών κεφαλαίων και των SICAV (αμοιβαίων κεφαλαίων) μειώνεται από το 12,5 % στο 5 % τη στιγμή κατά την οποία τα επενδυτικά κεφάλαια και τα αμοιβαία κεφάλαια επένδυσαν κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους τα δύο τρίτα της αξίας του ενεργητικού τους επί διάστημα πλέον του ενός έκτου των ημερών αυξήσεως του κεφαλαίου σε εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρίες χαμηλής και μέσης κεφαλαιοποιήσεως. Τα εν λόγω κεφάλαια ή SICAV αποκαλούνται «εξειδικευμένα».
 Κατά την Επιτροπή, πρόκειται για επιλεκτικό μέτρο, το οποίο ευνοεί, αφενός, τις εταιρίες μικρής και μέσης κεφαλαιοποιήσεως έναντι των λοιπών, κατευθύνοντας προς αυτές τις τοποθετήσεις εκ μέρους των εταιριών, αφετέρου, τα εξειδικευμένα SICAV έναντι των γενικών SICAV στα οποία επιτρέπεται να προσδίδουν μεγαλύτερη απόδοση στα μεμονωμένα μερίδια αφ' ης στιγμής οι αποδόσεις επιβαρύνονται με μικρότερο φόρο υποκαταστάσεως. Επιπλέον, πρόκειται για μέτρο στερούμενο συνοχής έναντι του γενικού φορολογικού συστήματος, επέχον θέση απλής ενισχύσεως προς λειτουργία. Τέλος, ουδείς λόγος παρεκκλίσεως, δυνάμενος να δικαιολογήσει το μέτρο κατά το άρθρο 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΕΚ, συντρέχει.
 Κατά την Ιταλική Κυβέρνηση, η απόφαση πάσχει πρωτίστως διαδικαστική πλημμέλεια, εφόσον η απόφαση να κινηθεί η βάσει του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ διαδικασία ελήφθη χωρίς προηγούμενη διαβούλευση μεταξύ της Επιτροπής και της ιταλικής διοικήσεως, όπως προβλέπει ο κανονισμός 659/99 σχετικά με τη «διαδικασία κρατικών ενισχύσεων» (πρώτος λόγος ακυρώσεως).
 Συντρέχει περαιτέρω έλλειψη αιτιολογίας σε σχέση με το θεμελιώδες χαρακτηριστικό γνώρισμα που προέβαλε η Ιταλική Κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας: κατά την ιταλική νομοθεσία (η οποία μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο τις οδηγίες περί της ρυθμίσεως των κεφαλαιαγορών) τα επενδυτικά κεφάλαια και τα αμοιβαία κεφάλαια εμφαίνονται απλώς ως αυτοτελείς περιουσίες υποδιαιρούμενες σε μερίδια. Ως εκ τούτου δεν αποτελούν επιχειρήσεις κατά την έννοια του κοινοτικού δικαίου. Η Επιτροπή έλαβε υπό σημείωση την ανωτέρω κατάσταση, πλην όμως παρατήρησε ότι «σε ορισμένες περιπτώσεις» οι εν λόγω μορφές επενδύσεως συνιστούν επιχειρήσεις· πάντως, η Επιτροπή δεν διευκρίνισε σε ποιες περιπτώσεις και οι υπό ποιες προϋποθέσεις τα επενδυτικά κεφάλαια και τα αμοιβαία κεφάλαια προσλαμβάνουν την ανωτέρω ιδιότητα (δεύτερος λόγος ακυρώσεως).
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως συνάγεται παράβαση του άρθρου 87 ΕΚ, ακριβώς λόγω του ότι τα επενδυτικά κεφάλαια και τα αμοιβαία κεφάλαια αδυνατούν ως εκ της φύσεώς τους να θεωρηθούν ως επιχειρήσεις κατά το κοινοτικό


text:
δίκαιο, ενώ πρόκειται απλώς για μορφές συλλογικής κυριότητας κινητών αξιών. Επιπλέον, σε περίπτωση που θεωρηθούν ως τέτοιες, η υποτιθέμενη ενίσχυση δεν είναι επιλεκτική, εφόσον οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος (εταιρίες διαχειρίσεως επενδυτικών κεφαλαίων «που έχουν συσταθεί με σύμβαση» ή οι υπεύθυνοι για την προώθηση ενός SICAV) θα είχε τη δυνατότητα να λάβει εξειδικευμένα μέσα παράλληλα με τα γενικής φύσεως μέσα και να τύχει με τον τρόπο αυτό του πλεονεκτήματος.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως επικρίνεται η απόφαση επειδή επικεντρώνεται στο ότι οι δικαιούχοι της υποτιθέμενης ενισχύσεως είναι οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρίες χαμηλής και μέσης κεφαλαιοποιήσεως, ενώ, αντιθέτως, οι πραγματικοί δικαιούχοι του πλεονεκτήματος είναι αποκλειστικά οι επενδυτές των επενδυτικών ή των αμοιβαίων κεφαλαίων, ήτοι εν δυνάμει οποιονδήποτε υποκείμενο δικαίου: λόγο για τον οποίο το πλεονέκτημα δεν αφορά τις επιχειρήσεις και δεν είναι επιλεκτικό. Η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι το άμεσο πλεονέκτημα των επενδυτών ισοδυναμεί με έμμεσο πλεονέκτημα υπέρ των εν λόγω εταιριών.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται επίσης η παράβαση του άρθρου 87 ΕΚ και η έλλειψη αιτιολογίας ως εκ του ότι η Επιτροπή έκρινε ότι το μέτρο επάγεται αποτέλεσμα επί του ενδοκοινοτικού ανταγωνισμού, παρ' όλη την ασήμαντη οικονομική του επίπτωση (σύμφωνα με την ίδια την Επιτροπή για το 2004 ισοδυναμεί με 1.100.000,00 ευρώ). Η Επιτροπή δεν διευκρίνισε περαιτέρω για ποιο λόγο πρόκειται για ενισχύσεις προς λειτουργία δοθέντος ότι το υποκατάστατο φόρου δεν συνιστά κόστος διαχειρίσεως για τους ενδιαμέσους που διαχειρίζονται τα μέσα συλλογικής επενδύσεως. Ο σκοπός της ενισχύσεως των εταιριών χαμηλής και μέσης κεφαλαιοποιήσεως καταδεικνύει περαιτέρω ότι το μέτρο έχει έναντι αυτών διαρθρωτικό περιεχόμενο.
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως επικρίνεται η απόφαση στον βαθμό που δεν γίνεται δεκτή η δυνατότητα εφαρμογής της παρεκκλίσεως του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΕΚ. Ο στόχος της αυξήσεως της περιουσιακής βάσεως των εταιριών μειωμένης κεφαλαιοποιήσεως, η πρόσβαση των οποίων στην κεφαλαιαγορά κινδύνου είναι δυσχερέστερη από εκείνη των εταιριών ευρέως φάσματος, συνιστά στην πραγματικότητα στόχο οικονομικής πολιτικής ο οποίος απαντά στην προαναφερθείσα διάταξη περί παρεκκλίσεως.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 3 Ιουνίου 2008 — Google France κατά Viaticum, Luteciel
 (Υπόθεση C-237/08)
 (2008/C 209/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation (τμήμα εμπορικών, χρηματοοικονομικών και οικονομικών διαφορών)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Google France
 Αναιρεσίβλητες: Viaticum, Luteciel
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 5, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (1), και 9, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, την έννοια ότι ο παρέχων επ' αμοιβή υπηρεσία διαχειρίσεως λέξεων- κλειδιών και βελτιστοποίησης αντιστοιχήσεων, ο οποίος θέτει στη διάθεση των διαφημιζομένων λέξεις-κλειδιά που αναπαράγουν ή μιμούνται καταχωρημένα σήματα και οργανώνει διά της εν λόγω συμβάσεως διαχειρίσεως λέξεων-κλειδιών τη δημιουργία και την προνομιακή εμφάνιση, με τη χρήση των εν λόγω λέξεων-κλειδιών, συνδέσμων προς ιστοτόπους όπου προωθούνται και διατίθενται μη αυθεντικά προϊόντα, κάνει χρήση των σημάτων αυτών την οποία ο δικαιούχος τους δικαιούται να απαγορεύσει;
 2)
 Στην περίπτωση που η κατά τα ανωτέρω χρήση θεωρηθεί ότι δεν συνιστά χρήση την οποία μπορεί να απαγορεύσει ο δικαιούχος του σήματος, κατ' εφαρμογή της οδηγίας και του κανονισμού [(ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα] (2), μπορεί ο παρέχων επ' αμοιβή την υπηρεσία διαχείρισης λέξεων-κλειδιών και βελτιστοποίησης αντιστοιχήσεων να θεωρηθεί ότι παρέχει υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας που συνίσταται στην αποθήκευση πληροφοριών παρεχομένων από αποδέκτη της υπηρεσίας, κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ, της 8ης Ιουνίου 2000 (3), με αποτέλεσμα να μην μπορεί να θεμελιωθεί ευθύνη του αν δεν έχει προηγουμένως ενημερωθεί από τον δικαιούχο του σήματος για την παράνομη χρήση του σημείου από τον διαφημιζόμενο;
 (1) ΕΕ 1989, L 40, σ. 1.
 (2) EE 1994, L 11, σ. 1.
 (3) Οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο») (EE L 178, σ. 1).


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Trade Agency Ltd κατά Seramico Investments Ltd
 (Υπόθεση C-619/10) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Εκτέλεση - Λόγοι δυνάμενοι να προβληθούν - Μη κοινοποίηση του εισαγωγικού της δίκης εγγράφου - Έλεγχος από το δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως - Έκταση - Σημασία των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πιστοποιητικό - Προσβολή της δημόσιας τάξεως - Δικαστική απόφαση στερούμενη αιτιολογίας)
 (2012/C 331/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Trade Agency Ltd
 κατά
 Seramico Investments Ltd
 Αντικείμενο
 Αίτηση για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία του άρθρου 34, σημεία 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Ερμηνεία του άρθρου 47 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Λόγοι μη αναγνωρίσεως — Δικαίωμα για δίκαιη δίκη — Εναγόμενος ο οποίος διατείνεται ότι δεν έλαβε ούτε την κοινοποίηση της ασκηθείσας αγωγής, ούτε της ερήμην εκδοθείσας αποφάσεως — Εξουσία του δικαστηρίου εκτελέσεως να εξακριβώσει την κοινοποίηση της ασκηθείσας αγωγής στον ερημοδικούντα εναγόμενο όταν η κοινοποίηση βεβαιούται με τη βεβαίωση του άρθρου 54 του κανονισμού — Απόφαση του δικαστηρίου του κράτους μέλους προελεύσεως εκδοθείσα ερήμην χωρίς εκτίμηση της βασιμότητας της αγωγής
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 34, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 45, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, σε συνδυασμό με τη δέκατη έκτη και τη δέκατη έβδομη αιτιολογική σκέψη του εν λόγω κανονισμού, έχει την έννοια ότι, όταν ο εναγόμενος ασκήσει ένδικο μέσο κατά της κηρύξεως της εκτελεστότητας εκδοθείσας στο κράτος μέλος προελεύσεως ερήμην αποφάσεως στην οποία επισυνάπτεται η βεβαίωση, ισχυριζόμενος ότι δεν του κοινοποιήθηκε το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο, ο δικαστής του κράτους μέλους εκτελέσεως, επιληφθείς του εν λόγω ενδίκου μέσου, είναι αρμόδιος να εξακριβώσει αν οι περιλαμβανόμενες στη βεβαίωση αυτή πληροφορίες συμφωνούν με τα αποδεικτικά στοιχεία.
 2)
 Το άρθρο 34, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 45, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, έχει την έννοια ότι ο δικαστής του κράτους μέλους εκτελέσεως δύναται να αρνηθεί, βάσει της ρήτρας δημόσιας τάξεως, την εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως εκδοθείσας ερήμην με την οποία κρίθηκε επί της ουσίας η ένδικη διαφορά και η οποία δεν περιέχει καμία εκτίμηση ούτε περί του αντικειμένου ούτε περί της βάσεως της αγωγής και κανένα επιχείρημα περί της βασιμότητάς της, μόνον αν, κατόπιν σφαιρικής εκτιμήσεως της διαδικασίας και λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των κρίσιμων περιστάσεων, κρίνει ότι η απόφαση αυτή συνιστά υπέρμετρη και επαχθή προσβολή του κατά το άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, του Χάρτη δικαιώματος του εναγόμενου για δίκαιη δίκη, λόγω της αδυναμίας ασκήσεως ενδίκου μέσου κατά της αποφάσεως


text:
25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 13ης Ιουλι ́ου 2000
 της 13ης Ιουλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση C-210/98 Ρ: Salzgitter AG κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρα-
 στην υπο ́θεση C-243/97: Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο- τι ́ας της Γερμανι ́ας (1)
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Απο ́φαση 3855/91/ΕΚΑΧ
 (πε ́μπτος κω ́ δικας για τις ενισχυ ́σεις στη βιομηχανι ́α
 («Εκκαθα ́ριση λογαριασμω ́ ν του ΕΓΤΠΕ — Οικονομικο ́ σιδη ́ρου και χα ́λυβα) — Κοινοποι ́ηση σχεδι ́ου ενισχυ ́σεων
 ́ετος 1993») μετα ́ τη λη ́ξη της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας — Αποτε-
 λε ́σματα»)
 (2000/C 335/01)
 (2000/C 335/02)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-210/98 Ρ, Salzgitter AG, πρω ́ην Preussag Stahl
 AG, με ́εδρα το Salzgitter (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Στην υπο ́θεση C-243/97, Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωπος: τον J. Sedemund, δικηγο ́ρο Βερολι ́νου, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Ι. Χαλκια ́ς και Ε.-Μ. Μαμου ́να) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Α. May, 398, route
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande), με αντικει ́μενο τη d’Esch, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως η οποι ́α ασκη ́θηκε
 μερικη ́ ακυ ́ρωση, κατα ́ το με ́ρος που αφορα ́ την Ελληνικη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 31 Μαρτι ́ου 1998 το
 ∆ημοκρατι ́α, της αποφα ́σεως 97/333/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς
 23ης Απριλι ́ου 1997, για την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-129/96, Preussag Stahl κατα ́ Επιτροπη ́ς
 κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με τις δαπα ́νες που χρηματοδοτου ́νται απο ́ (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-609), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η αναι ́ρεση
 το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι η Επιτροπη ́
 (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1993 (EE των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: ∆ημη ́τρης Τριανταφυ ́λ-
 L 139, σ. 30), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους λου και Paul Nemitz) και η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της
 R. Schintgen, προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος και προεδρευ ́οντα Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωπος: C.-D. Quassowski, επικουρου ́μενος


text:
απο ́
 του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch (εισηγητη ́), τον δικηγο ́ρο Η. Wissel), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε C. Gulmann, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), G. Hirsch και την
 στις 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 13 Ιουλι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 ́εξοδα. 2) Καταδικα ́ζει τη Salzgitter AG στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας φε ́ρει τα ́εξοδα ́
 (1) EE C 318 της 18.10.1997. της.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.


text:
24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/19
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 (Υπόθεση C-486/03) συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 11.7.2001, σχετικά με το
 καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ
 (2004/C 21/34) των επιχειρήσεων της Βισκάγια υπό μορφή έκπτωσης φόρου
 ίσης με το 45 % των επενδύσεων [κοινοποιηθείσα υπό τον
 αριθμό Ε(2001) 1765], ή, εν πάση περιπτώσει, παραλεί-
 ποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή,
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από σύμφωνα με το άρθρο 4, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, από την απόφαση αυτή,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας. — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 11.7.2001, σχετικά με το Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 των επιχειρήσεων της Γκιπούθκοα υπό μορφή έκπτωσης
 φόρου ίσης με το 45 % των επενδύσεων [κοινοποιηθείσα
 υπό τον αριθμό Ε(2001) 1764], ή, εν πάση περιπτώσει,
 παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην
 Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-488/03)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03. (2004/C 21/36)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (Υπόθεση C-487/03)
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 (2004/C 21/35) να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, για το
 καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία σε
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στην Άλαβα [κοινοποιη-
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, θείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1760], ή, εν πάση περιπτώσει,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 ο Rainer Typke κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουλίου 2015 στην υπόθεση T-214/13, Rainer Typke κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-491/15 P)
 (2016/C 027/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Rainer Typke (εκπρόσωπος: C. Cortese, δικηγόρος)
 Έτερος διάδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τα σημεία 2 και 3 του διατακτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 2015 στην υπόθεση T-214/13, Typke κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Γενικής Γραμματείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη διαδικασία Gestdem 2012/3258
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο αναιρεσείων προβάλλει έναν και μοναδικό λόγο, ο οποίος χωρίζεται σε δύο βασικά σκέλη.
 Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατά την ερμηνεία του κανονισμού 1049/2001 (1), και ιδίως κατά την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείo α' και 4, παράγραφος 6, του ως άνω κανονισμού, καθόσον έλαβε ως δεδομένο ότι η εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων στις ομαλοποιημένες σχεσιακές βάσεις δεδομένων προϋποθέτει τη διάκριση μεταξύ, αφενός, της μερικής προσβάσεως στα έγγραφα που είναι αποθηκευμένα σε μία σχεσιακή βάση δεδομένων και, αφετέρου, της απλής προσβάσεως στις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην εν λόγω βάση. Κατά το Γενικό Δικαστήριο, η τελευταία περίπτωση δεν καλύπτεται από τις διατάξεις του κανονισμού που αφορούν την πρόσβαση στα έγγραφα, διότι ισοδυναμεί με τη δημιουργία νέου εγγράφου. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε στο μέτρο που, ουσιαστικά, έκρινε ότι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1049/2001αιτήματα για πρόσβαση σε ομαλοποιημένες σχεσιακές βάσεις δεδομένων τα οποία απαιτούν τη διατύπωση ερωτήσεως SQL (ερώτηση σε δομημένη γλώσσα αναζητήσεων) που στο παρελθόν δεν έχει χρησιμοποιηθεί από το οικείο θεσμικό όργανο «κατά τον μάλλον ή ήττον συνήθη για την εν προκειμένω επίμαχη βάση δεδομένων τρόπο» και δεν είναι «προγραμματισμένη εκ των προτέρων», αφού κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί με την αναζήτηση μέσω των διαθέσιμων εργαλείων αναζητήσεως για την επίμαχη βάση δεδομένων και, ως εκ τούτου, θα συνεπαγόταν τη δημιουργία ενός νέου εγγράφου.
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο, στηριζόμενο στις κάτωθι εσφαλμένες παραδοχές, έκρινε κακώς ότι το αίτημα του αναιρεσείοντος δεν αφορούσε υφιστάμενο έγγραφο και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1049/2001:
 —
 το θεσμικό όργανο στο οποίο υποβλήθηκε το αίτημα δεν θα μπορούσε να απαντήσει καταφατικά στην αίτηση για παροχή προσβάσεως, διότι τα υφιστάμενα έγγραφα δεν ανταποκρίνονταν στο αίτημα (πρωτόδικη απόφαση, σκέψη 73) ή διότι ο αναιρεσείων δεν ζήτησε πρόσβαση σε αυτά τα έγγραφα (πρωτόδικη απόφαση, σκέψη 67)
 —
 το αίτημα του αναιρεσείοντος ήταν διατυπωμένο σύμφωνα με ταξινόμηση η οποία δεν υποστηριζόταν από την οικεία βάση δεδομένων, ιδίως λόγω των απαιτούμενων εργασιών επεξεργασίας δεδομένων (πρωτόδικη απόφαση, σκέψεις 58, 66, 68, 62 και 63)
 —
 το αίτημα του αναιρεσείοντος συνεπαγόταν τη δημιουργία ενός νέου εγγράφου το οποίο θα περιελάμβανε πληροφορίες σε νέα μορφή και θα στηριζόταν


text:
σε κριτήρια επιλογής που καθόρισε ο αναιρεσείων (πρωτόδικη απόφαση, σκέψεις 61 και 67)
 Προβαίνοντας στις επικρινόμενες αυτές διαπιστώσεις, το Γενικό Δικαστήριο αλλοίωσε τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν ενώπιόν του. Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά τη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, καλύπτεται από τεκμήριο νομιμότητας η δήλωση του κοινοτικού οργάνου στο οποίο υποβλήθηκε το αίτημα ότι τα ζητούμενα έγγραφα δεν υφίστανται (πρωτόδικη απόφαση, σκέψη 66).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (EE L 145, σ. 43).


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 29 Δεκεμβρίου 2016 — Inter-Environnement Bruxelles ASBL, Groupe d’Animation du Quartier Européen de la Ville de Bruxelles ASBL, Association du Quartier Léopold ASBL, Brusselse Raad voor het Leefmilieu ASBL, Pierre Picard, David Weytsman κατά Région de Bruxelles-Capitale
 (Υπόθεση C-671/16)
 (2017/C 078/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: Inter-Environnement Bruxelles ASBL, Groupe d’Animation du Quartier Européen de la Ville de Bruxelles ASBL, Association du Quartier Léopold ASBL, Brusselse Raad voor het Leefmilieu ASBL, Pierre Picard, David Weytsman
 Καθής: Région de Bruxelles-Capitale
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (1), την έννοια ότι στα «σχέδια και προγράμματα» μπορεί να περιλαμβάνεται πολεοδομικός κανονισμός που έχει θεσπιστεί από περιφερειακή αρχή:
 —
 ο οποίος περιλαμβάνει χαρτογράφηση που καθορίζει την περιοχή εφαρμογής του σε μια μόνο συνοικία και οριοθετεί εντός της περιοχής αυτής διάφορες νησίδες στις οποίες εφαρμόζονται διαφορετικοί κανόνες όσον αφορά τη διάταξη και το ύψος των κτηρίων· και
 —
 ο οποίος προβλέπει επίσης ειδικές διατάξεις διευθετήσεως για τις ζώνες που βρίσκονται γύρω από τα κτήρια, καθώς και συγκεκριμένες κατευθύνσεις για τη χωρική εφαρμογή ορισμένων κανόνων που θεσπίζει λαμβάνοντας υπόψη τις οδούς, τις ευθείες γραμμές που έχουν χαραχθεί καθέτως σε σχέση με τις οδούς αυτούς και τις αποστάσεις σε σχέση με την ευθυγράμμιση των οδών· και
 —
 ο οποίος θέτει ως σκοπό την ανάπλαση της επίμαχης συνοικίας· και
 —
 ο οποίος καθορίζει τους κανόνες του περιεχομένου των φακέλων που συνοδεύουν την αίτηση για την έκδοση πολεοδομικών αδειών που υπόκεινται στην εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων στη συνοικία αυτή;
 (1) ΕΕ L 197, σ. 30.


text:
Αριθ. C 252/28 PEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8 . 97
 Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελ A. Potocki και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 λών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουλίου
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, κατά Ευρωπαϊκού Κοινο 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 βουλίου (εκπρόσωποι: Manfred Peter, Francis Herbert και
 Daniel M. Tomasevic), που έχει ως αντικείμενο αίτηση 1 . Απορρίπτει το ακυρωτικό αίτημα ως απαράδεκτο.
 ακυρώσεως της από 22 Αυγούστου 1995 αποφάσεως του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί διορισμού του προσφεύγο
 ντος σε θέση αναπληρωτή υπαλλήλου γραφείου, καθόσον o 2. Καταργείται η δίκη ως προς το αίτημα περί αναγνωρί
 διορισμός αυτός έγινε στον βαθμό C 5 , το Πρωτοδικείο σεως παραλείψεως.
 (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο
 τμήματος, P. Lindh και J. D. Cooke , δικαστές, γραμματέας: 3 . H Επιτροπή θα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα, το
 A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 1997 ήμισυ των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: προσφεύγουσα στο πλαίσιο του ακυρωτικού αιτήματος
 και το σύνολο των δικαστικών εξόδων στα οποία υπο
 1 . Ακυρώνει την από 22 Αυγούστου 1995 απόφαση του βλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο του αιτήματος περί
 Κοινοβουλίου, καθόσον αφορά τη βαθμολογική κατά αναγνωρίσεως παραλείψεως.
 ταξη του προσφεύγοντος.
 4. H προσφεύγουσα θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών
 2. Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα. εξόδων στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο του ακυρω
 τικού αιτήματος.
 (> ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 5. Το Βασίλειο της Ισπανίας θα φέρει τα δικαστικά έξοδά
 του .
 C ) ΕΕ αριθ. C 64 της 2. 3. 1996.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 10ης Ιουλίου 1997
 στην υπόθεση T-212/95, Asociacion de fabricantes de cemento
 de Espana (Oficemen) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (') ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 (Άμυνα κατά του ντάμπινγκ — Πρόταση της Επιτροπής για της 10ης Ιουλίου 1997
 την περάτωση διαδικασίας αντιντάμπινγκ χωρίς επιβολή
 μέτρων άμυνας — Απόρριψη από το Συμβούλιο — Προ στην υπόθεση T-227/95, AssiDoman Kraft Products ΑΒ κ.λπ.
 σφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή κατά παραλείψεως) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (97/C 252/61 ) (A νταγωνισμός— Συνέπειες τηςμερικής ακυρώσεως από το
 Δικαστήριο αποφάσεως σχετικής με διαδικασία εφαρμογής
 του άρθρου 85 της συνθήκης — Συνέπειες της αποφάσεως
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) έναντι των αποδεκτών της αποφάσεως που δεν άσκησαν
 προσφυγή ακυρώσεως — Αρθρο 176 της συνθήκης —
 Στην υπόθεση Τ-212/95 , Asociacion de fabricantes de cemento Αίτηση μερικής αποδόσεως των καταβληθέντων προ
 de Espana (Oficemen), με έδρα τη Μαδρίτη, εκπροσωπού στίμων)
 μενη από τους Jaime Folguera Crespo και Edurne Navarro (97/C 252/62)
 Varona, δικηγόρους Βαρκελώνης, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 βούργο το δικηγόρο Luc Frieden, 62, avenue Guillaume, (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 υποστηριζόμενη από το Βασίλειο της Ισπανίας ( εκπρόσωποι:
 αρχικώς Gloria Calvo Diaz και στη συνέχεια Luis Pérez De
 Ayala Becerril), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή Στην υπόθεση Τ-227/95, AssiDoman Kraft Products ΑΒ, με
 των (εκπρόσωποι: αρχικώς Nicholas Kahn και Francisco έδρα τη Στοκχόλμη , ΑΒ Iggesund


text:
Bruk , με έδρα το Orn
 Enrique Gonzâlez-Diaz και στη συνέχεια Nicholas Kahn και skôldsvik (Σουηδία), Korsnàs ΑΒ , με έδρα το Gâvle (Σουη
 Fernando Castillo De la Torre), με αντικείμενο αφενός, δία), MoDO Paper ΑΒ , με έδρα το Ornskôldsvik (Σουηδία),
 αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής για την de Södra Cell ΑΒ , με έδρα το Växjö (Σουηδία), Stora Koppar
 facto περάτωση, το Φεβρουάριο του 1994, της διαδικασίας bergs Bergslags ΑΒ , με έδρα το Falun (Σουηδία), Svenska
 αντιντάμπινγκ που είχε κινηθεί τον Απρίλιο του 1992, κατό Cellulosa ΑΒ , με έδρα το Sundvall (Σουηδία), εκπροσωπού
 πιν αιτήσεως της Oficemen και τη μη λήψη, ως εκ τούτου , των μενες από τους δικηγόρους John E. Pheasant, solicitor of the
 μέτρων άμυνας που είχε ζητήσει η εν λόγω ένωση και, Supreme Court of England and Wales, και Cristophe Raux,
 αφετέρου , αίτημα περί αναγνωρίσεως της παραλείψεως της του δικηγορικού συλλόγου Παρισιού , με τόπο επιδόσεων στο
 Επιτροπής, καθόσον δεν διατήρησε τυπικώς ανοικτή τη Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Loesch & Wolter, 11
 διαδικασία αντιντάμπινγκ χωρίς να λάβει επισήμως μέτρα rue Goethe , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 περατώσεώς της αλλά, ενδεχομένως, θεσπίζοντας μέτρα (εκπρόσωπος: Wouter Wils), με αντικείμενο την ακύρωση της
 άμυνας, το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα), συγκεί αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1995, με την
 μενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. P. Briët, P. Lindh, οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις που υπέβαλαν οι προσφεύ


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/13
 Προσφυγή του Ιπποκράτη Βουνάκη κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση Τ-165/04)
 (2004/C 179/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 O Ιπποκράτης Βουνάκης, κάτοικος Wezembeek-Oppem (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 3 Μαΐου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί καταρτίσεως της οριστικής εκθέσεως επαγγελματικής εξελίξεως για την περίοδο από 1 Ιουλίου 2001 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων διατυπώνει αντιρρήσεις, για λόγους τόσο τύπου όσο και ουσίας, όσον αφορά την έκθεση επαγγελματικής εξελίξεως για την περίοδο από 1 Ιουλίου 2001 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2002.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων επικαλείται:
 —
 την παράβαση του άρθρου 2 των Γενικών Εκτελεστικών Διατάξεων και του άρθρου 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων. Ο προσφεύγων διευκρινίζει, συναφώς, ότι η επίμαχη έκθεση καταρτίστηκε από αναρμόδιο πρόσωπο,
 —
 την ύπαρξη, εν προκειμένω, πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως καθώς και την έλλειψη συνοχής μεταξύ των σχολίων για τον προσφεύγοντα και της βαθμολογίας του,
 —
 την παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Ο προσφεύγων επισημαίνει, επί του σημείου αυτού, ότι η συνολική βαθμολογία του είναι χαμηλότερη από τη βάση, ενώ οι προγενέστερες εκθέσεις του ήταν καλές, χωρίς να εξηγείται αυτός ο υποβιβασμός.


text:
C 134/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.5.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: H. von Hertzen και
 J. Sant’Anna), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως, αφενο ́ς, της
 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 αποφα ́σεως του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου περι ́ απορρι ́ψεως της
 υποψηφιο ́τητας του προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση αναπληρωτη ́
 στην υπο ́θεση T-213/99, Luc Verheyden κατα ́ Επιτροπη ́ς προϊσταμε ́νου τμη ́ματος στο τμη ́μα της γαλλικη ́ς μεταφρα ́σεως
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) την οποι ́α αφορου ́σε η ανακοι ́νωση κενη ́ς θε ́σεως αριθ. 8503 και,
 αφετε ́ρου, της αποφα ́σεως περι ́ διορισμου ́ της W. στη θε ́ση
 (Υπα ́ λληλοι — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Με ́τρα και αυτη ́, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 οδηγι ́ες σχετικα ́ με την οργα ́ νωση της εργασι ́ας — B. Vesterdorf, προ ́εδρο, M. Βηλαρα ́ και Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς·
 Βλαπτικη ́ πρα ́ξη — Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Απαρα ́- γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 δεκτο) 15 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2001/C 134/42) 1) Ακυρω ́ νει τις αποφα ́σεις του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 περι ́ απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας του προσφευ ́γοντος
 και διορισμου ́ της W. στη θε ́ση αναπληρωτη ́ προϊσταμε ́νου
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) τμη ́ματος στο τμη ́μα της γαλλικη ́ς μεταφρα ́σεως, την οποι ́α
 αφορου ́σε η ανακοι ́νωση κενη ́ς θε ́σεως αριθ. 8503.
 Στην υπο ́θεση T-213/99, Luc Verheyden, υπα ́λληλος της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Αngera (Ιταλι ́α), 2) Καταδικα ́ζει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στα δικαστικα ́
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με ́εξοδα.
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο L. Schiltz, 2, rue du
 Fort Rheinsheim, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: C. Berardis-Kayser και Α. Dal Ferro), με αντικει ́μενο, (1) EE C 6 της 8.1.2000.
 αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση του σημειω ́ματος της 10ης Νοεμβρι ́ου
 1998 του προϊσταμε ́νου της μονα ́δας «∆ιοικητικη ́ Υποστη ́ριξη»
 της διευθυ ́νσεως «Υποδομη ́ των εγκαταστα ́σεων της Ιspra» καθω ́ς
 και της απο ́ 16 Νοεμβρι ́ου 1998 αρνη ́σεως της διοικη ́σεως να
 ανακαλε ́σει το σημει ́ωμα αυτο ́ και, αφετε ́ρου, τη χρηματικη ́
 ικανοποι ́ηση για την ηθικη ́ βλα ́βη που φε ́ρεται ο ́τι προκλη ́θηκε, το
 Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την P. Lindh, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Προ ́εδρο, και τους R. Garcı́a-Valdecasas και J.D. Cooke, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001
 14 ∆εκεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση


text:
με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ ως απαρα ́δεκτη. στην υπο ́θεση Τ-331/99, Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld
 GmbH κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτε-
 2) Οι δια ́δικοι φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα. ρικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (1) ΕΕ C 333 της 20.11.1999. (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λε ́ξημα Giroform — Απο ́λυτος λο ́γος
 απαραδε ́κτου — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́α β'
 και γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 — Περιγραφικο ́ς
 χαρακτη ́ρας)
 (2001/C 134/44)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 της 15ης Νοεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-261/99, Jean Dehon κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Στην υπο ́θεση Τ-331/99, Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld
 Κοινοβουλι ́ου (1) GmbH, πρω ́ην Stora Carbonless Paper GmbH, με ́εδρα το
 Bielefeld (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον U. Ulrich,
 (Υπα ́ λληλοι — Προαγωγη ́ — Ανακοι ́νωση κενη ́ς θε ́σεως δικηγο ́ρο Ντυ ́σσελντορφ, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο
 — Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των προσο ́ντων — Ισο ́τητα ευκαι- το Office de brevets Ernest T. Freylinger, 234, route d’Arlon,
 ριω ́ ν) κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: E. Joly,
 (2001/C 134/43) P. von Kapff και Α. von Mühlendahl), με αντικει ́μενο την
 ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 8ης Σεπτεμβρι ́ου 1999
 (υπο ́θεση R 175/1999-3) με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η αι ́τηση για
 Στην υπο ́θεση Τ-261/99, Jean Dehon, υπα ́λληλος του Ευρωπαϊ- την καταχω ́ριση του λεξη ́ματος Giroform ως κοινοτικου ́ ση ́ματος,
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Ηagen (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσω- το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους V. Tiili,
 που ́μενος απο ́ τους J.-N. Louis, G.-F. Parmentier και V. Peere, Προ ́εδρο, R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 Société de gestion fiduciaire SARL, 13, avenue du Bois, κατα ́ 31 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 5.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 134/21
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. της 17ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-124/99, Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi
 (1) EE C 79 της 18.3.2000. Snc κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας Ατομικη ́ς Ενεργει ́ας,
 εκπροσωπου ́μενης απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́


text:
ν Κοινο-
 τη ́των(1)
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Πλημ-
 μυ ́ρα — 'Εμφραξη οχετου ́ — Προθεσμι ́α παραγραφη ́ς —
 Μη διακοπη ́ της παραγραφη ́ς)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2001/C 134/46)
 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 στην υπο ́θεση T-65/00, Αγγελικη ́ Ιωα ́ννου κατα ́ Συμβουλι ́ου Στην υπο ́θεση Τ-124/99, Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) Snc, με ́εδρα την Ιspra (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 F. Venuti, δικηγο ́ρο Busto Arsizio, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́-
 ργο τον δικηγο ́ρο Α. Kronshagen, 22, rue Marie-Adélaïde,
 (Υπα ́ λληλοι — 'Αρνηση προσλη ́ψεως — Σωματικη ́ ανικα- Confederazione generale dell’industria italiana (Confindustria),
 νο ́τητα — Γνωμοδο ́τηση της υγειονομικη ́ς επιτροπη ́ς — κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας Ατομικη ́ς Ενεργει ́ας, εκπροσωπου ́με-
 ∆ικαστικο ́ς ́ελεγχος — Ευ ́λογη σχε ́ση μεταξυ ́ των ιατρικω ́ν νης απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 διαγνω ́ σεων και του πορι ́σματος περι ́ ανικανο ́τητας) H. Speyart και P. Stancanelli), με αντικει ́μενο αγωγη ́ με την οποι ́α
 ζητει ́ται να αναγνωριστει ́ η ευθυ ́νη της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας
 (2001/C 134/45) Ατομικη ́ς Ενεργει ́ας για τη ζημι ́α που υπε ́στη η ενα ́γουσα κατο ́πιν
 πλημμυρω ́ν που προκλη ́θηκαν στην Ιspra τη νυ ́χτα της 1ης προς
 2 Ιουνι ́ου 1992 και, επομε ́νως, να υποχρεωθει ́ η Κοινο ́τητα αυτη ́
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω να αποκαταστη ́σει την εν λο ́γω ζημι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, προ ́εδρο, K. Lenaerts,
 A. Potocki, M. Jaeger και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 Στην υπο ́θεση Τ-65/00, Αγγελικη ́ Ιωα ́ννου, πρω ́ην υπα ́λληλος της
 H. Jung, εξε ́δωσε στις 17 Ιανουαρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το
 Οικονομικη ́ς Ενω ́σεως του Βελγι ́ου, των Κα ́τω Χωρω ́ν και του
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Λουξεμβου ́ργου (Benelux) τοποθετημε ́νη στην αρμο ́δια για την
 εφαρμογη ́ της συμφωνι ́ας Schengen γραμματει ́α, κα ́τοικος Βρυξελ- 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 λω ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J. van Rossum, δικηγο ́ρο Βρυξελ-
 λω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της 2) Καταδικα ́ζει την ενα ́γουσα στα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ς
 Société de gestion fiduciaire SARL, 13, avenue du Bois, κατα ́ και στα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: F. Anton και
 M. Bauer), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως του (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 Συμβουλι ́ου της 21ης Μαι ̈́ου 1999 περι ́ μη διορισμου ́ της
 προσφευ ́γουσας ως δο ́κιμης υπαλλη ́λου, στο πλαι ́σιο της ενσω-
 ματω ́σεως


text:
της γραμματει ́ας Schengen στη γενικη ́ γραμματει ́α του
 Συμβουλι ́ου, λο ́γω του ο ́τι δεν πληρου ́σε τους ο ́ρους υγει ́ας που
 απαιτου ́νται για την α ́σκηση των συγκεκριμε ́νων καθηκο ́ντων, το
 Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον J. Azizi, προ ́εδρο, ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 και τους K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας:
 J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́ωσε στις 18 Ιανου- της 9ης Ιανουαρι ́ου 2001
 αρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 στην υπο ́θεση Τ-149/00, Innova, Centro euromediterraneo
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου της 21ης Μαι ̈́ου per lo sviluppo sostenibile κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 1999 περι ́ μη διορισμου ́ της προσφευ ́γουσας ως δο ́κιμης Κοινοτη ́των (1)
 υπαλλη ́λου, στο πλαι ́σιο της ενσωματω ́ σεως της γραμμα-
 τει ́ας Schengen στη γραμματει ́α του Συμβουλι ́ου, λο ́γω του (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προσφυγη ́ αφορω ́ σα, στην
 ́οτι δεν πληρου ́σε τους ́ορους υγει ́ας που απαιτου ́νται για πραγματικο ́τητα, διαφορα ́ συμβατικη ́ς φυ ́σεως — Προ ́-
 την ́ασκηση των υπο ́ ανα ́ληψη καθηκο ́ντων. δηλη αναρμοδιο ́τητα του Πρωτοδικει ́ου)
 2) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (2001/C 134/47)
 (1) ΕΕ C 135 της 13.5.2000. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-149/00, Innova, Centro euromediterraneo per
 lo sviluppo sostenibile, με ́εδρα το Calatafimi (Ιταλι ́α),


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/40
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Markkinaoikeus (Φινλανδία) στις 19 Φεβρουαρίου 2015 — Viiniverla Oy κατά Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
 (Υπόθεση C-75/15)
 (2015/C 138/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Markkinaoikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Viiniverla Oy
 Καθής: Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Κατά την εκτίμηση του αν υφίσταται «επίκληση» υπό την έννοια του άρθρου 16, στοιχείο β', του κανονισμού (EK) 110/2008 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με τον ορισμό, την περιγραφή, την παρουσίαση, την επισήμανση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αλκοολούχων ποτών και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1576/89 του Συμβουλίου (ΕΕ L 39, σ. 16), πρέπει να λαμβάνεται ως βάση αναφοράς ο κανονικά ενημερωμένος μέσος καταναλωτής που είναι ευλόγως προσεκτικός;
 2.
 Κατά την εκτίμηση της απαγορεύσεως χρησιμοποιήσεως της ονομασίας «Verlados» για την εμπορία στην ημεδαπή οινοπνευματώδους ποτού παρασκευαζόμενο από μήλα (μηλίτη), προς προστασία της γεωγραφικής ενδείξεως Calvados, τι σημασία έχουν οι κατωτέρω περιστάσεις για την ερμηνεία της εννοίας της «επικλήσεως» όπως αυτή χρησιμοποιείται στο άρθρο 16, στοιχείο β', του κανονισμού 110/2008, και για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού:
 α.
 το πρώτο στοιχείο της ονομασίας «Verlados» είναι το όνομα του φινλανδικού χωριού Verla, το οποίο ο Φινλανδός καταναλωτής μπορεί να γνωρίζει·
 β.
 το στοιχείο «Verla», με το οποίο αρχίζει η ονομασία «Verlados», παραπέμπει στην επιχείρηση Viiniverla Oy, η οποία παρασκευάζει το προϊόν «Verlados»·
 γ.
 το ποτό Verlados είναι τοπικό προϊόν παρασκευαζόμενο στο χωριό Verla, από το οποίο πωλούνται κατά μέσον όρο μερικές εκατοντάδες λίτρα ετησίως στο εστιατόριο του οινοποιίου και το οποίο επιπλέον διατίθεται, σε περιορισμένο βαθμό, κατόπιν παραγγελίας, από την προβλεπόμενη από τον νόμο περί του οινοπνεύματος κρατική εταιρία πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών·
 δ.
 οι όροι «Verlados» και «Calvados» έχουν μόνο μία ίδια συλλαβή (dos), επί συνόλου τριών, πράλληλα όμως είναι ίδια τα τέσσερα τελευταία γράμματα (ados) καθενός των όρων αυτών, πράγμα το οποίο αντιστοιχεί στο ήμισυ του συνολικού αριθμού γραμμάτων τους;
 3.
 Αν γίνει δεκτό ότι υφίσταται εν προκειμένω «επίκληση» υπό την έννοια του άρθρου 16, στοιχείο β', του κανονισμού 110/2008, μπορεί ωστόσο να δικαιολογείται η χρησιμοποίηση της ονομασίας «Verlados» για κάποιον από τους ανωτέρω λόγους ή για άλλο λόγο, όπως το γεγονός ότι τουλάχιστον στον Φινλανδό καταναλωτή δεν μπορεί να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι το προϊόν «Verlados» παρασκευάζεται στη Γαλλία;
 (1) ΕΕ L 39, σ. 16.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/51
 Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2010 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — J. C. Ribeiro SGPS (MISS B)
 (Υπόθεση T-485/10)
 ()
 2010/C 346/100
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: MIP METRO Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J.-C. Plate και R. Kaase, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: J. C. Ribeiro SGPS S.A. (Sta Maria de Feira, Πορτογαλία).
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή (μαζί με τα παραρτήματά της) που ασκείται κατά της απόφασης του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 5ης Αυγούστου 2010 στην υπόθεση R 1526/2009-1·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αφορά την ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος για προϊόντα των κλάσεων 14 και 25, ως ασυμβίβαστη με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: C. Ribeiro SGPS S.A.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «MISS B» για προϊόντα των κλάσεων 14, 16, 18, 21, 25 και 28.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχώριση στη Γερμανία και διεθνώς του λεκτικού σήματος «miss H.» για προϊόντα των κλάσεων 6, 9, 14, 16, 18, 25 και 26, καθώς και καταχώριση στη Γερμανία του εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Miss H.», για προϊόντα των κλάσεων 3, 8, 9, 14, 16, 18, 20, 24, 25 και 26.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθόσον υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως των αντιπαρατιθεμένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
C 20/30 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 23.1.1999
 PQXSODIJEIO
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT coqijoä cqaueiäo sot Loeff Clayes Verbeke, 5, rue Charles
 sgy 23gy Ojsxbqiäot 1998 Martel, L-2314, órjgre rsiy 3 Moelbqiäot 1998 emxäpiom sot
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 rsgm tpoäherg T-25/96 (92), Arbeitsgemeinschaft Deutscher sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Luftfahrt-Unternehmen j.kp. jasó Episqopgäy sxm Etqxpaø-
 jxäm Joimosgäsxm (1)
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm) G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 (1999/C 20/54)
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy ma lg jimgärei
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä) sg diadijariäa sot óqhqot 93, paqócqauoy 2, sgy Rtmhgä-
 jgy EJ, jasó sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceq-
 Rsgm tpoäherg S-25/96 (92), Arbeitsgemeinschaft Deutscher lamiäay re rveärg le sgm jqasijgä emiärvtrg sgm opoiäa
 Luftfahrt-Unternehmen, le eädqa sg Boämg, leäkg sgy opoiäay jasgäcceike g pqoruetäcotra,
 eiämai oi: Aero Lloyd Flugreisen GmbH & Co. Luftverkehrs-
 KG, le eädqa so Oberursel (Ceqlamiäa), Air Berlin GmbH &
 Co. Luftverkehrs KG, le eädqa so Beqokiämo, Condor Flug- Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda sgy
 dienst GmbH, le eädqa so Kelsterbach (Ceqlamiäa), Germania pqoruetäcotray.
 Fluggesellschaft mbH, le eädqa so Beqokiämo, Hapag-Lloyd
 Fluggesellschaft mbH, le eädqa so Langenhagen (Ceqlamiäa),
 LTU Lufttransport Unternehmen GmbH & Co. KG, le eädqa Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 so Düsseldorf (Ceqlamiäa), jai Hapag-Lloyd Fluggesellschaft
 mbH, le eädqa so Langenhagen (Ceqlamiäa), ejpqorxpotäle-
 mey apoä som Gerrit Schohe, dijgcoäqo Albotäqcot, le amsiä- Rsiy 7 Iotkiäot 1994, g pqoruetäcotra, esaiqeiäa sot oliäkot
 jkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc Baden, 34 b, esaiqixäm United Parcel Service (UPS), g opoiäa arjeiä dqarsg-
 rue Philippe II, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä- qioäsgsey epiä pacjorliäot epipeädot rsom soleäa sgy diamolgäy
 sxm ()ejpqoärxpoy: Paul Nemitz), le amsijeiälemo som jahoqi- delósxm, tpeäbake jasaccekiäa rsgm Episqopgä fgsxämsay sgy
 rloä sxm dijarsijxäm enoädxm jasoäpim sgy ejdoärexy sgy dia- ma jimgärei diadijariäa pqojeileämot ma diapirsxheiä, lesantä
 sónexy sot Pqxsodijeiäot, sgy 14gy Laqsiäot 1997, S-25/96, ókkxm, oäsi g jasavqgrsijgä rtlpeqiuoqó sgy Deutsche Bun-
 Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luftfahrt-Unternehmen jai despost Postdienst, gädg Deutsche Post AG, rsgm acoqó jai oi
 Hapag-Lloyd jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm diarsatqotälemey emirvtäreiy siy opoiäey vqgrilopoiägre amsi-
 (Rtkkocgä 1997, R. II-363), so Pqxsodijeiäo (peälpso pemsale- baiämotm pqoy sg Rtmhgäjg EJ, jai eidijoäseqa pqoy sa
 keäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J. D. Cooke, Pqoäedqo, jai óqhqa 86, 90, 92 jai 93.
 R. García Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung, jai L. Bgkaqó,
 dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 23 Ojsxbqiäot
 1998, diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Rsiy 19 Dejelbqiäot 1997 g Episqopgä apeärseike eäccqauo
 ejheäsomsay oäsi ha jimotäre sg diadijariäa sot óqhqot 93,
 Jahoqiäfei so rtmokijoä poroä sxm enoädxm pot pqeäpei ma apo- paqócqauoy 2, sgy Rtmhgäjgy Ûrsiy aqveäy sot epoleämot
 dxärei g Episqopgä rsiy pqoruetäcotrey re 30 000 ceqlamijó eäsotyë. Rsiy 10 Atcotärsot 1998 g pqoruetäcotra apeärseike
 lóqja, pkeäom sot UPA pot oueiäkesai emdevoleämxy epiä sot eäccqauo fgsxämsay apoä sgm Episqopgä ma kóbei heärg epiä sgy
 porotä atsotä. jasaccekiäay pot tpeäbake bórei sot óqhqot 92 jasó sgy
 Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay. Rsiy
 (1) EE C 145 sgy 18.5.1996. 2 Ojsxbqiäot 1998 g Episqopgä apómsgre eccqóuxy rso


text:
aiäsgla atsoä oäsi ha Ûeneäsafeë sg heärg jai sg rtlpeqiuoqó
 sgy Deutsche Post AG bórei sot óqhqot 86 sgy Rtmhgäjgy
 jai dem ha jimotäre Ç sotkóvirsom epiä sot paqoämsoy Ç dia-
 dijariäa bórei sot óqhqot 93 (bakkoälemg apoäuarg).
 Pqorutcgä sgy UPS Europe NV/SA jasó sgy Episqopgäy sxm
 Pqoy rsgäqing sgy pqorutcgäy sgy g pqoruetäcotra pqobók-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 3 Moelbqiäot
 kei seärreqiy koäcoty:
 1998
 ä
 (Tpoherg T-182/98)
 (1999/C 20/55) 1. G Episqopgä paqeäbg so óqhqo 93, paqócqauoy 2, sgy
 Rtmhgäjgy EJ, jahoärom dem jiämgre diadijariäa bórei sot
 óqhqot atsotä jasó sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 sgy Ceqlamiäay. Rso apoä 19 Dejelbqiäot 1997 eäccqauoä sgy
 g Episqopgä eneähere oäsi ha jimotäre sg diadijariäa rsiy
 G UPS Europe NV/SA, ejpqorxpotleämg apoä som T. R. aqveäy sot 1998. Jasó sgm pqoruetäcotra, g dgäkxrg
 Ottervanger, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijg- atsgä rglaiämei oäsi jasó so vqomijoä ejeiämo rgleiäo g Epi-
 ---pagebreak--- 23.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 20/31
 sqopgä eiäve jasakgänei rso rtlpeäqarla oäsi amsilesxäpife Ç ma tpovqexärei sgm Episqopgä jai so Rtlbotäkio ma jasa-
 robaqeäy dtrjokiäey jasó sgm aniokoäcgrg sot am sa ejse- bókotm rsoty emócomsey:
 heämsa rsgm jasaccekiäa leäsqa emirvtärexy rtlbibófomsam
 pqoy sgm joimgä acoqó. Jasó rtmeäpeia, g Episqopgä a) sa epileäqoty poró pot ejsiähemsai rsoty rtmglleä-
 oäueike ma jimgärei sg diadijariäa sot óqhqot 93, moty piämajey xy paqóqsgla 7, oäpxy ha eävotm jasó
 paqócqauoy 2, sgy Rtmhgäjgy jai g apoäuargä sgy ma lg sgm gleqolgmiäa ejdoärexy sgy apouórexy jai re
 so pqónei gäsam paqómolg. peqiäpsxrg pot dem ejdoheiä apoäuarg le rveärg le
 sgm ej leäqoty sxm emacoämsxm oueikgä sxm porxäm
 atsxäm eämamsi sxm uoqokocijxäm aqvxäm sot Gmxleä-
 2. G bakkoälemg apoäuarg sgy Episqopgäy rtmirsó paqó- mot Barikeiäotç
 barg sot óqhqot 190 sgy Rtmhgäjgy EJ, jahoärom dem
 paqeävei rsgm pqoruetäcotra epaqjgä engäcgrg sxm koäcxm b) jóhe epipkeäom poroä pot lpoqeiä ma amsirsoiveiä:
 pot xähgram sgm Episqopgä ma lesabókei sgm aqvijgä sgy
 heärg. i) rso poroä pot oueiäkotm oi emócomsey rsiy uoqo-
 kocijeäy aqveäy sot Gmxleämot Barikeiäot, so opoiäo
 ajoäla dem eävei pqordioqirseiä, dedoleämot oäsi dem
 eävotm peqasxheiä oi diapqaclasetäreiy lesantä
 3. G Episqopgä paqabiäare sgm aqvgä sgy dijaiokocgleämgy sxm diadiäjxm jai sxm aqvxäm sot Gmxleämot
 elpirsortämgy. Barikeiäot, epijotqijxäy
 ii) sa gädg tpokocirheämsa poró pot oueiäkotm oi
 emócomsey rsiy uoqokocijeäy aqveäy sot Gmxleämot
 4. G Episqopgä paqabiäare sgm aqvgä sgy vqgrsgäy dioijgä- Barikeiäot, dedoleämot oäsi so Rtlbotäkio jai g
 rexy jahoärom, rsgm paqotära tpoäherg, dem eneäsare epi- Episqopgä oueiäkotm ma apofglixärotm soty emó-
 lekxäy sgm jasaccekiäa sgy pqoruetäcotray. comsey cia opoiadgäpose seäsoiot eiädoty emdevoä-
 lemg oueikgä jai
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä jai so Rtlbotäkio rsa
 eänoda sgy paqotäray diadijariäay.
 Acxcgä pot arjgähgje rsiy 19 Moelbqiäot 1998 apoä soty Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Dorothy Bell j.kp. jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy
 Oi emócomsey rsgm tpoä jqiärg tpoäherg eiämai oäkoi leäkg sgy
 (Tpoäherg T-184/98) olódoy sot rvediäot JET pot aparvokotämsai apoä sgm
 UKAEA (United Kingdom Atomic Energy Authority) jai
 (1999/C 20/56) fgsotäm apofgliäxrg apoä sgm Episqopgä jai so


text:
Rtlbotäkio
 epeidgä sa em koäcx oäqcama paqeäkeiwam ma kóbotm leäsqa cia
 sgm ejseäkerg sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot, sgy 12gy
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä) Dejelbqiäot 1996, rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-177/94,
 Altmann j.kp. jai S-377/94, Casson j.kp. (1), jai sotäso loko-
 moäsi qgsxäy soty fgsgähgje ma pqónotm jósi seäsoio.
 Oi Dorothy Bell j.kp., ejpqorxpotälemoi apoä soty Kenneth
 Parker, QC, jai Rhodri Thompson, Monckton Chambers, 4 Oi irvtqirloiä eiämai jasÂ otriäam oäloioi pqoy atsotäy sgy tpo-
 Raymond Buildings, Gray's Inn, London WC1R 5BP, Gmx- heärexy S-30/98, Altmann j.kp. (2) le enaiäqerg oärom auoqó
 leämo Bariäkeio, órjgram emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm siy gleqolgmiäey tärseqa apoä siy opoiäey oi emócomsey irvtqiä-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 19 Moelbqiäot 1998, acxcgä fomsai oäsi cemmgähgjam oi anixäreiy soty cia apofgliäxrg.
 jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jai sot Lokomoäsi tuiärsamsai sevmijeäy diauoqeäy oärom auoqó sg
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. helekiäxrg sxm anixärexäm soty, rtcjejqileäma oäsi g apoäuarg
 dem ajtäqxre jalió apoäuarg rvesijgä le soty emócomsey
 rsgm tpoä jqiärg tpoäherg, oi emócomsey irvtqiäfomsai oäsi oi
 anixäreiy soty eiämai jasÂ otriäam oäloiey pqoy atseäy sxm ema-
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: coämsxm rsgm tpoäherg S-30/98 jai oäsi g Episqopgä jai so Rtl-
 botäkio tpovqeotämsam apoä so joimosijoä diäjaio ma enakeiä-
 wotm siy paqamoliäey apoä siy opoiäey eiävam hiceiä oäka sa leäkg
 sgy olóday sot rvediäot JET jai oi opoiäey epirglaiämomsai
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g apoäqqiwg sgy aisiórexy sxm ema- rsgm apoäuarg gä ma jasabókotm apofgliäxrg cia sgm paqó-
 coämsxm oäsi so Rtlbotäkio jai g Episqopgä paqeäkeiwam ma keiwgä soty ma pqónotm jósi seäsoio.
 kóbotm eidijó leäsqa eämamsi atsxäm rvesijó le sgm ejseä-
 kerg sgy apouórexy pot eneädxre so Pqxsodijeiäo rsiy
 12 Dejelbqiäot 1996 rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy (1) Rtkkocgä 1996, r. II-2041.
 S-177/94 jai S-377/94, Altmann j.kp. jasó Episqopgäy, (2) EE C 184 sgy 13.6.1998, r. 11.
 eiämai paqómolg jai rtmirsó tpgqeriajoä psaiärla jasa-
 kocirseäo rsgm Episqopgä jai so Rtlbotäkio,


text:
 7.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 359/17
 Προσφυγή της 3ης Οκτωβρίου 2013 — Λιθουανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-533/13)
 2013/C 359/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas, R. Krasuckaitė και A. Karbauskas)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 4, της εκτελεστικής αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2013) 4487 τελικό, της 19ης Ιουλίου 2013 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), με την οποία επετράπη η χορήγηση μεταβατικής κρατικής ενισχύσεως στη Λιθουανία.
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 39 ΣΛΕΕ, εξεταζομένου σε συνδυασμό με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 40, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων
 Η Επιτροπή, θεσπίζοντας το άρθρο 1, παράγραφος 4, της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρέβη το άρθρο 39 ΣΛΕΕ, εξεταζόμενο σε συνδυασμό με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 40, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, διότι δεν έμεινε πιστή στους στόχους της κοινής αγροτικής πολιτικής όπως αυτοί εξειδικεύονται στη ΣΛΕΕ (ιδίως στο άρθρο 39, παράγραφος 1, στοιχείο β', ΣΛΕΕ), καθώς και στα κριτήρια της κοινής αγροτικής πολιτικής, και παραβίασε επίσης την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του κανονισμού 73/2009
 Η Επιτροπή, θεσπίζοντας το άρθρο 1, παράγραφος 4 της προσβαλλομένης αποφάσεως χωρίς νομικό έρεισμα, παρέβη τον κανονισμό 73/2009 (1), καθώς εφήρμοσε εσφαλμένα το άρθρο του 10α, παράγραφος 4.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής
 Η Επιτροπή, θεσπίζοντας το άρθρο 1, παράγραφος 4, της προσβαλλομένης αποφάσεως υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, διότι εκτίμησε εσφαλμένα τα επίπεδα άμεσων ενισχύσεων των παλαιών και των νέων κρατών μελών για το 2012 και βάσισε τον υπολογισμό της μεταβατικής κρατικής ενισχύσεως σε τέτοιου είδους εσφαλμένη εκτίμηση.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως
 Η Επιτροπή, θεσπίζοντας το άρθρο 1, παράγραφος 4, της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως, διότι δεν συμμορφώθηκε προς την υποχρέωση να λάβει ως βάση τις νέες πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τη Δημοκρατία της Λιθουανίας αναφορικά με τα επίπεδα άμεσων ενισχύσεων στα κράτη μέλη και δεν εκτίμησε την πραγματική σημασία των άμεσων ενισχύσεων για τα λιθουανικά άγροκτήματα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 της 19ης Ιανουαρίου 2009 του Συμβουλίου, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 (ΕΕ 2009, L 30, σ. 16, διόρθωση ημαρτημένων στο ΕΕ 2010 L 43, σ. 7).


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/33
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-97/98 (1)
 (1999/C 366/76) (1999/C 366/79)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Oκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του Με δια ́ταξη της 9ης Ιουλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96, Christine Dalby κατα ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-97/98, Maurizio Gastaldello
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 258 της 15.8.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-218/96 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-78/99 (1)
 (1999/C 366/77)
 (1999/C 366/80)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-218/96, Paul Hodson κατα ́ Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-78/99, Sonia Marion Elder και
 Robert Dale Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 174 της 19.6.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-59/98 (1)
 (1999/C 366/78)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-162/99 R
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω (1999/C 366/81)
 Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-59/98,
 Honeywell Inc. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Με δια ́ταξη της 22ας Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 (1) EE C 234 της 25.7.1998. υποθε ́σεως T-162/99 R, Luigia Dricot-Daniele, Patricia De
 Palma και Claudine Hamptaux κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/48
 Προσφυγή της 28ης Αυγούστου 2017 — Unigroup κατά EUIPO — Pronova Laboratories (nailicin)
 (Υπόθεση T-587/17)
 (2017/C 347/63)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Unigroup ApS (Lyngby, Δανία) (εκπρόσωπος: M. Rijsdijk, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pronova Laboratories BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «nailicin» — Υπ’ αριθ. 14 096 499 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Ιουνίου 2017 στην υπόθεση R 2359/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κηρύξει μη τεκμηριωμένη την καταχώριση αριθ. 894 557 στη Μπενελούξ και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα ανακοπών ή στο τμήμα προσφυγών του EUIPO·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του κανόνα 19 του κανονισμού 2868/95 της Επιτροπής περί της εφαρμογής του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 15 Απριλίου 2013 — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico
 (Υπόθεση C-208/13)
 2013/C 207/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale Per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 Καθών: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Ερωτάται:
 1)
 Αν η προστασία της ελευθερίας ανταγωνισμού, της ελεύθερης κυκλοφορίας των επιχειρήσεων, της ελευθερίας εγκαταστάσεως και παροχής υπηρεσιών (όπως προβλέπονται από τα άρθρα 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, 101 ΣΛΕΕ, 49, 56 και 96 ΣΛΕΕ) συνάδει, και αν ναι σε ποιο βαθμό, με εθνικές διατάξεις των κρατών μελών της Ένωσης που ορίζουν κατώτατο κόστος ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, πράγμα που συνεπάγεται ετερόνομο καθορισμό ενός συστατικού στοιχείου του ανταλλάγματος για την παροχή της υπηρεσίας, και συνεπώς του συμβατικού τιμήματος.
 2)
 Αν, και υπό ποιες προϋποθέσεις, δικαιολογούνται περιορισμοί των προαναφερθεισών αρχών για λόγους προστασίας του δημοσίου συμφέροντος ασφάλειας της οδικής κυκλοφορίας και αν μπορεί να ενταχθεί στην εν λόγω λειτουργική προοπτική ο καθορισμός κατώτατου κόστους ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, όπως προβλέπει η ρύθμιση του άρθρου 83 bis του ν.δ. 112/2008, όπως αυτή τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε.
 3)
 Αν ο καθορισμός του κατώτατου κόστους παροχής της υπηρεσίας, υπό την προαναφερθείσα έννοια, μπορεί να επαφίεται σε προαιρετικές συμφωνίες μεταξύ των κατηγοριών ενδιαφερομένων επιχειρηματιών και, επικουρικώς, σε οργανισμούς των οποίων η σύνθεση χαρακτηρίζεται από ισχυρή παρουσία εκπροσώπων των ιδιωτών επιχειρηματιών του κλάδου, χωρίς προκαθορισμένα σε νομοθετικό επίπεδο κριτήρια.


text:
26.10.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 261/3
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Bundesarbeitsgericht με διάταξη της 21ης Μαρτίου
 2002 στην υπόθεση Land Brandenburg κατά Ursula Sass
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει (Υπόθεση C-284/02)
 όλες τις διατάξεις που είναι απαραίτητες για την ορθή
 μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο και την εφαρμογή της (2002/C 261/04)
 οδηγίας 76/464/ΕOΚ (1) του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου
 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες
 Με διάταξη της 21ης Μαρτίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 της Κοινότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την
 2 Αυγούστου 2002, το Bundesarbeitsgericht, στο πλαίσιο της
 οδηγία 76/464/ΕΟΚ και, ειδικότερα, τα άρθρα της 7 και 9
 διαφοράς μεταξύ Land Brandenburg και Ursula Sass, που
 καθώς και αυτές που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ·
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Απαγορεύουν τα άρθρα 119 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 141
 — να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. ΕΚ) και η οδηγία 76/207/ΕΟΚ ( 1), στο πλαίσιο ρυθμίσεως σε
 συλλογική σύμβαση εργασίας σύμφωνα με την οποία οι χρόνοι
 της αναστολής της εργασιακής σχέσεως δεν συνυπολογίζονται
 στον χρόνο προς απόδειξη της επαγγελματικής ικανότητας [χρόνος
 δοκιμασίας], να εξαιρείται από τον συνυπολογισμό και o χρόνος
 κατά τον οποίο η εργασιακή σχέση έχει ανασταλεί διότι η
 εργαζόμενη μετά τη λήξη της συνυπολογιζόμενης οκτάμηνης
 προστατευτικής προθεσμίας σύμφωνα με το άρθρο 6 του MuSchG
 [νόμου περί της προστασίας της μητέρας] είχε ζητήσει σύμφωνα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα με το άρθρο 244, παράγραφος 1, του AGB-DDR της
 16ης Ιουνίου 1977 (GBl. I, σ. 185) άδεια μητρότητας μέχρι και
 το τέλος της 20ης εβδομάδας μετά τον τοκετό;
 (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70.
 Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Ιρλανδία, αντιθέτως προς τα άρθρα 7
 και 9 της οδηγίας, δεν μείωσε τη ρύπανση από τον φώσφορο, όπου
 αυτή υπήρχε ήδη κατά την έκδοση της οδηγίας, και δεν απέτρεψε
 τη δημιουργία και αύξηση της εν λόγω ρυπάνσεως αλλού. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 Επιπλέον, κατά την άποψη της Επιτροπής, οι ποιοτικοί στόχοι οι βαλε το Oberlandesgericht München με διάταξη της
 σχετικοί με τον φώσφορο, που θέσπισε η Ιρλανδία το 1988, και τα 25ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση Α.M.O.K. Verlags GmbH
 ιρλανδικά μέτρα σχετικά με τις άδειες απορρίψεως δεν συνάδουν κατά Α & R Gastronomie GmbH
 προς τα άρθρα 7 και 9 της οδηγίας. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή
 φρονεί ότι τα προγράμματα που θέσπισε η Ιρλανδία για την μείωση (Υπόθεση C-289/02)
 της ρυπάνσεως από φώσφορο πάσχουν σοβαρές ελλείψεις.
 (2002/C 261/05)
 Με διάταξη της 25ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 9 Αυγούστου 2002, το Oberlandesgericht München, στο πλαί-
 Η Επιτροπή ισχυρίζεται, επίσης, ότι η Ιρλανδία παρέλειψε να
 σιο της διαφοράς μεταξύ Α.M.O.K. Verlags GmbH και Α & R
 τελειοποιήσει και να εφαρμόσει επαρκώς προγράμματα σχετικά με
 Gastronomie GmbH που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί


text:
από το
 τη μείωση της ρυπάνσεως από άλλες πλην του φωσφόρου ουσίες
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 του Καταλόγου II και/ή να κοινοποιήσει συνοπτικά αποτελέσματα
 ερωτήματος:
 των προγραμμάτων για τις εν λόγω ουσίες.
 Πρέπει να ερμηνευθούν τα άρθρα 49 και 12 Συνθήκης ΕΚ υπό την
 έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική απόφαση δικαστηρίου
 σύμφωνα με την οποία η αξίωση για την επιδίκαση δικαστικών
 εξόδων σε ένα κράτος μέλος (ημεδαπή) για τη δραστηριότητα
 ( 1) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 138. δικηγόρου από άλλο κράτος μέλος στο πλαίσιο δίκης στην
 ημεδαπή καθώς και για τη δραστηριότητα του ημεδαπού δικηγό-
 ρου που τον νομιμοποιεί είναι δυνατόν να ανέλθει, κατ' ανώτατο
 όριο, στο ποσό των εξόδων, περιλαμβανομένου και του φόρου
 προστιθέμενης αξίας, τα οποία θα είχαν προκύψει αν ο διάδικος
 εκπροσωπείτο από έναν ημεδαπό δικηγόρο.


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/17
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Ιουνίου 2006 — Inex κατά ΓΕΕΑ-Wiseman (Παράσταση δέρματος αγελάδας)
 (Υπόθεση T-153/03) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος συνισταμένου στην ασπρόμαυρη παράσταση δέρματος αγελάδας - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα αποτελούμενο εν μέρει από την ασπρόμαυρη παράσταση δέρματος αγελάδας - Διακριτικός χαρακτήρας του στοιχείου ενός σήματος - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Απόρριψη της ανακοπής - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2006/C 190/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Inex SA (Bavegem, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: T. van Innis, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Pfleghar και G. Schneider, στη συνέχεια G. Schneider και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Robert Wiseman & Sons Ltd (Γλασκόβη, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: A. Roughton, barrister)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 4ης Φεβρουαρίου 2003 (υπόθεση R 106/2001-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Inex SA και της Robert Wiseman & Sons Ltd
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 19.7.2003.