text:
και επομένως, λόγω των σωρευτικών συνεπειών των εν λόγω ρητρών, ο καταναλωτής δεν μπορούσε πραγματικά να προβλέψει με βεβαιότητα τον τρόπο μελλοντικής εξελίξεως των υποχρεώσεων πληρωμής ούτε τον μηχανισμό διαφοροποιήσεως αυτών; Ή μήπως οι συμβατικές ρήτρες που χαρακτηρίστηκαν εκ των υστέρων καταχρηστικές δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εξέταση του καταχρηστικού χαρακτήρα της ρήτρας που αναφέρεται στον συναλλαγματικό κίνδυνο;
 5)
 Εάν αναγνωρίσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της συμβατικής ρήτρας με την οποία ο συναλλαγματικός κίνδυνος ανατίθεται στον καταναλωτή, υποχρεούται το εθνικό δικαστήριο, κατά τον καθορισμό των έννομων συνεπειών βάσει των κανόνων του εθνικού δικαίου, να λάβει αυτεπαγγέλτως υπόψη, σεβόμενο το δικαίωμα ακροάσεως των διαδίκων στην κατ’ αντιμωλία διαδικασία, και τον καταχρηστικό χαρακτήρα άλλων συμβατικών ρητρών τις οποίες δεν επικαλέστηκαν οι ενάγοντες στην αγωγή τους; Εφαρμόζεται επίσης η αρχή της αυτεπάγγελτης εξετάσεως βάσει της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν ο ενάγων είναι καταναλωτής ή, λαμβανομένων υπόψη της θέσεως που κατέχει στο σύνολο της διαδικασίας το δικαίωμα διαθέσεως και των ιδιαιτεροτήτων της διαδικασίας, η αρχή της ελεύθερης διαθέσεως του αντικειμένου της δίκης αποκλείει, στην περίπτωση αυτή, την αυτεπάγγελτη εξέταση;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).


text:
1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/7
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αναγνωρι ́σει ο ́τι: Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Conseil d’Etat, τμη ́μα εκδικα ́σεως ενδι ́κων διαφορω ́ ν,
 1. η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εφαρμο ́ζοντας με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2001 στην υπο ́θεση Νational
 το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο b, του Farmers’ Union κατα ́ Secrétariat général du gouvernement
 Mineralölsteuergesetz (νο ́μου περι ́καθορισμου ́ του φορολο-
 γικου ́ συντελεστη ́ για τα πετρελαιοειδη ́) με το οποι ́ο επιβλη ́- (Υπο ́θεση C-241/01)
 θηκε ειδικο ́ς φο ́ρος καταναλω ́σεως επι ́ ο ́λων των πετρε-
 λαιοειδω ́ν τα οποι ́α προορι ́ζονται να χρησιμοποιηθου ́ν ως
 (2001/C 245/13)
 καυ ́σιμα θε ́ρμανσης, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας (ΕΟΚ) 92/81 Με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 του Συμβουλι ́ου (1), της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, για την Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 εναρμο ́νιση των διαρθρω ́σεων των ειδικω ́ν φο ́ρων κατανα ́λω- 22 Ιουνι ́ου 2001, το Conseil d’Etat, τμη ́μα εκδικα ́σεως ενδι ́κων
 σης που επιβα ́λλονται στα πετρελαιοειδη ́. διαφορω ́ν, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Νational Farmers’
 2. Να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- Union και Secrétariat général du gouvernement που εκκρεμει ́
 νι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) ∆εδομε ́νου του κανονιστικου ́ χαρακτη ́ρα των αποφα ́σεων
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 88/692/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1998 (1),
 και 1999/514/ΕΚ (2) της Επιτροπη ́ς, της 23ης Ιουλι ́ου
 Η προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της ρυθμι ́σεως του α ́ρθρου 4, 1999, και παρα ́ την παρε ́λευση της προθεσμι ́ας ασκη ́σεως
 παρα ́γραφος 1, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο b του (γερμανικου ́) προσφυγη ́ς κατ' αυτω ́ν, μπορει ́ ́ενα κρα ́τος με ́λος λυσιτελω ́ς
 Mineralölsteuergesetz (νο ́μου περι ́ καθορισμου ́ του φορολογικου ́ να επικαλεστει ́ ουσιω ́δεις μεταβολε ́ς των πραγματικω ́ ν η ́
 συντελεστη ́ για τα πετρελαιοειδη ́), ιδι ́ως κατα ́ της ερμηνει ́ας νομικω ́ν περιστατικω ́ν, που επη ́λθαν μετα ́ την παρε ́λευση των
 που δο ́θηκε με την εγκυ ́κλιο του Ομοσπονδιακου ́ Υπουργου ́ προθεσμιω ́ν ασκη ́σεως προσφυγη ́ς κατα ́ των αποφα ́σεων
 Οικονομικω ́ν, της 2ας Φεβρουαρι ́ου 1998 (ΙΙΙ Α 1 — V 0355 — αυτω ́ν, εφο ́σον λο ́γω των αλλαγω ́ν αυτω ́ ν μπορει ́ να τεθει ́ εν
 10/97).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Συ ́μφωνα με την εγκυ ́κλιο αυτη ́ ως «καυ ́ση» νοει ́ται μο ́νον αμφιβο ́λω το κυ ́ρος τους;
 η εκου ́σια χρησιμοποι ́ηση της θερμαντικη ́ς αξι ́ας ενο ́ς υλικου ́,
 δηλαδη ́ η μερικη ́ η ́ πλη ́ρης καυ ́ση πετρελαιοειδου ́ς προς παραγωγη ́ 2) 'Ηταν, κατα ́ την ημερομηνι ́α εκδο ́σεως των αποφα ́σεων
 θερμο ́τητας, η οποι ́α μεταβιβα ́ζεται πλη ́ρως η ́ μερικω ́ς σε α ́λλο των γαλλικω ́ν αρχω ́ν, οι προπαρατεθει ́σες αποφα ́σεις της
 υλικο ́. Το δευ ́τερο αυτο ́ υλικο ́, στο οποι ́ο μεταβιβα ́ζεται η Επιτροπη ́ς ́εγκυρες απο ́ την α ́ποψη της θεσπιζο ́μενης με το
 θερμο ́τητα, αποκτα ́ με τον τρο ́πο αυτο ́ν το χαρακτηριστικο ́ ενο ́ς α ́ρθρο 174 της Συνθη ́κης περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς
 νε ́ου φορε ́α ενε ́ργειας η ́ θερμο ́τητας. Η συγκεκριμε ́νη χρησιμο- Κοινο ́τητας αρχη ́ς της προφυλα ́ξεως;
 ποι ́ηση του νε ́ου φορε ́α θερμο ́τητας ως θερμαντικου ́ με ́σου
 δικαιολογει ́, κατα ́ συνε ́πεια, το συμπε ́ρασμα ο ́τι το πετρελαιοειδε ́ς 3) Παρε ́χουν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου 30 (πρω ́ην 36) της
 που χρησιμοποιη ́θηκε προς παραγωγη ́ του νε ́ου αυτου ́ φορε ́α Συνθη ́κης περι ́ Ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας σε ́ενα
 θερμο ́τητας ́εχει υποστει ́ καυ ́ση. Συνεπω ́ς, δεν υφι ́σταται «καυ ́ση», κρα ́τος με ́λος την εξουσι ́α να απαγορευ ́ει τις εισαγωγε ́ς
 στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το υλικο ́ το οποι ́ο απορρο ́φησε γεωργικω ́ν προϊο ́ντων και προϊο ́ντων που προε ́ρχονται απο ́
 την ενε ́ργεια της καυ ́σεως αποδι ́δει τη θερμο ́τητα προς παραγωγη ́ ζω ́ντα ζω ́α, δεδομε ́νου ο ́τι με τις οδηγι ́ες 89/662/ΕΟΚ (3) και
 ενο ́ς προϊο ́ντος με αποτε ́λεσμα την απω ́λεια των χαρακτηριστικω ́ν 90/425/ΕΟΚ (4) δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι πραγματοποιη ́-
 του. Το ́διο
 ι ισχυ ́ει στην περι ́πτωση που η φλο ́γα ́ερχεται σε α ́μεση θηκε η εναρμο ́νιση των με ́τρων που η ́ταν αναγκαι ́α για την
 επαφη ́ με το προς μεταποι ́ηση η ́ καταστροφη ́ προοριζο ́μενο επι ́τευξη του προβλεπο ́μενου απο ́ το α ́ρθρο αυτο ́ ειδικου ́
 υλικο ́. Τε ́λος, δεν υφι ́σταται «καυ ́ση» στην περι ́πτωση που με το σκοπου ́ της προστασι ́ας της υγει ́ας και της ζωη ́ς των
 πετρελαιοειδε ́ς διατηρει ́ται μια φλο ́γα η οποι ́α χρησιμοποιει ́ται για ανθρω ́πων;
 την καυ ́ση επικι ́νδυνων καυσαερι ́ων η ́ ο ́ταν το πετρελαιοειδε ́ς
 αναμιγνυ ́εται σε ́ενα θα ́λαμο καυ ́σεως με τα προοριζο ́μενα για (1) Απο ́φαση 98/692/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1998, για
 εξα ́λειψη καυσαε ́ρια και υφι ́σταται ολικη ́ καυ ́ση. την τροποποι ́ηση της


text:
απο ́φασης 98/256/ΕΚ σχετικα ́ με ορισμε ́να
 επει ́γοντα με ́τρα για προστασι ́α απο ́ τη σπογγω ́δη εγκεφαλοπα ́θεια
 Κατα ́ την α ́ποψη της Επιτροπη ́ς η ερμηνει ́α αυτη ́ αντιβαι ́νει των βοοειδω ́ν (ΕΕ L 328, σ. 28).
 (2) Απο ́φαση 1999/514/ΕΚτης Επιτροπη ́ς, της 23ης Ιουλι ́ου 1999, για
 προς την αναφερο ́μενη στο αι ́τημα της προσφυγη ́ς δια ́ταξη. Η τον καθορισμο ́ της ημερομηνι ́ας κατα ́ την οποι ́α μπορει ́ να αρχι ́σει η
 περιλαμβανο ́μενη στη δια ́ταξη αυτη ́ ́εννοια «χρησιμοποι ́ηση ως αποστολη ́ απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο προϊο ́ντων που προε ́ρχονται απο ́
 καυ ́σιμο» πρε ́πει να ερμηνευ ́εται αυτοτελω ́ς ως ́εννοια του κοινοτι- βοοειδη ́ συ ́μφωνα με το βασιζο ́μενο στην ημερομηνι ́α καθεστω ́ς
 κου ́ δικαι ́ου. Το γρα ́μμα, ο σκοπο ́ς και η οικονομι ́α της οδηγι ́ας εξαγωγη ́ς δυνα ́μει του α ́ρθρου 6 παρα ́γραφος 5 της απο ́φασης
 συνηγορου ́ν υπε ́ρ της απο ́ψεως ο ́τι στην ́εννοια «καυ ́ση» πρε ́πει 98/256/ΕΚ του Συμβουλι ́ου (ΕΕ L 195, σ. 42).
 να προσδι ́δεται ευρυ ́ περιεχο ́μενο και να νοει ́ται ως καυ ́ση η (3) Οδηγι ́α 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1989
 οποιαδη ́ποτε χρησιμοποι ́ηση του πετρελαιοειδου ́ς ως καυσι ́μου. σχετικα ́ με τους κτηνιατρικου ́ς ελε ́γχους που εφαρμο ́ζονται στο
 Ειδικο ́τερα, δεν ́εχει σημασι ́α αν η παραγο ́μενη θερμο ́τητα χρησιμο- ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς
 ποιει ́ται ́εμμεσα, με ́σω ενο ́ς φορε ́α θερμο ́τητας, προς θε ́ρμανση αγορα ́ς (ΕΕ L 395, σ. 13).
 ενο ́ς αντικειμε ́νου, η ́ αν χρησιμοποιει ́ται α ́μεσα, ως ́εναυσμα η ́ προς (4) Οδηγι ́α 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1990
 σχετικα ́ με τους κτηνιατρικου ́ς και ζωοτεχνικου ́ς ελε ́γχους που
 διατη ́ρηση μιας βιομηχανικη ́ς η ́ χημικη ́ς διαδικασι ́ας. εφαρμο ́ζονται στο ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο ορισμε ́νων ζω ́ντων ζω ́ων και
 προϊο ́ντων με προοπτικη ́ την υλοποι ́ηση της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ΕΕ
 (1) ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σ. 12. L 224, σ. 29).


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/63
 Προσφυγή/αγωγή της 17ης Μαΐου 2013 — ΖΖ κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-47/13)
 2013/C 207/110
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της απόφασης να μην περιληφθεί το όνομα του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον κατάλογο των υπαλλήλων της ομάδας καθηκόντων AD οι οποίοι προτάθηκαν για προαγωγή το 2012.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 20 Ιουλίου 2012 απόφαση αριθ. 63/12 της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου,σχετικά με τον κατάλογο των υπαλλήλων που προτάθηκαν για προαγωγή το 2012, στον οποίο δεν περιλαμβανόταν το όνομα του προσφεύγοντος-ενάγοντος, καθώς και την από 11 Φεβρουαρίου 2011 απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει αποζημίωση και τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 6,75 % προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε, και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/24
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 31ης Μαΐου 2005
 Στην υπόθεση T-105/03, Τριανταφυλλιά Διονυσοπούλου κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Υπάλληλοι - Έκθεση βαθμολογίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Απώλεια του εννόμου συμφέροντος - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2005/C 193/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-105/03, Τριανταφυλλιά Διονυσοπούλου, πρώην υπάλληλος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον F. Renard, avocat, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Sims και F. Anton), με αντικείμενο, αφενός, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως περί οριστικής εκθέσεως κρίσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας για την περίοδο 1999/2001 και, αφετέρου, αίτηση αποζημιώσεως με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τον J. D. Cooke, πρόεδρο, τον R. García-Valdecasas και την I. Labucka, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 31 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Παρέλκει η απόφαση επί των αιτημάτων ακυρώσεως.
 2)
 Τα αιτήματα αποζημιώσεως απορρίπτονται ως αβάσιμα.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 112 της 10.5.2003.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/25
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2011 — Mangou κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-148/11)
 2011/C 130/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Philippe Mangou (Αμπιτζάν, Ακτή του Ελεφαντοστού) (εκπρόσωποι: G. Collard και L. Aliot, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει, όσον αφορά τον προσφεύγοντα, Philippe MANGOU, ότι ο κανονισμός ΕΕ 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και η απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, που δημοσιεύθηκαν στις 15 Ιανουαρίου 2011 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν δικαιολογούνται στην πράξη,
 —
 κατά συνέπεια,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και την απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011·
 —
 επικουρικώς, να διατάξει τη διαγραφή του ονόματος του Philippe MANGOU από τους καταλόγους που συνάπτονται στον ως άνω κανονισμό και στην ως άνω απόφαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει o προσφεύγων είναι κατ’ ουσίαν όμοια ή παραπλήσια προς τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-137/11, Guiai Bi Poin κατά Συμβουλίου.


text:
26. 10. 96 l _ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/15
 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ. Αυτό κατα μείζονα λόγο ισχύει την αφορώσα τη διευκόλυνση του τοκετού στις αγελάδες
 στην παρούσα υπόθεση , στην οποία η μη κατάθεση των (τοκετόλυση ).
 αιτηθέντων εγγράφων, τα οποία αποτελούν αντικείμενο
 αιτήσεως λήψεως μέτρων οργανώσεων της διαδικασίας στο Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η βάση του άρθρου 2
 πλαίσιο άλλης υποθέσεως, αντιβαίνει προς την αρχή της στοιχείου β), και του άρθρου 3 στοιχείο α), της οδηγίας
 ορθής απονομής της δικαιοσύνης. απαγόρευση , στο βαθμό που αυτή αφορά τη θεραπευτική
 χρήση των β-ανταγωνιστικών ουσιών σε εγκεκριμένα κτη
 Εξάλλου , η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της υπο νιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα, θα τις στερήσει από το
 χρεώσεως αιτιολογήσεως που επιβάλλει το άρθρο 190 της δικαίωμα παραγωγής και διαθέσεως στο εμπόριο κτηνιατρι
 συνθήκης ΕΚ . κών φαρμάκων για τα οποία διαθέτουν νομότυπες άδειες
 σύμφωνα με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς κανόνες. Αυτή η
 παραβίαση των ειδικών δικαιωμάτων των προσφευγουσών
 αντιβαίνει προς τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως είναι η αρχή της αναλογικό
 Προσφυγή-αγωγή των εταιρειών Boehringer Ingelheim Vet τητας, οι αρχές της νομικής ασφαλείας και της δικαιολογη
 medica GmbH και C. H. Boehringer Sohn Limited Partner μένης εμπιστοσύνης, καθώς και η αρχή της χρηστής διοική
 ship κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που σεως .
 ασκήθηκε στις 9 Αυγούστου 1996
 (Υπόθεση Τ-125/96) Συναφώς, οι προσφεύγουσες, κατανοούν μεν το δικαιολογη
 (96/C 318/29) μένο συμφέρον του Συμβουλίου και της Επιτροπής να
 καταπολεμήσουν την παράνομη χρήση β-ανταγιονιστικών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) ουσιών σε μεγάλες ποσότητες με σκοπό την πάχυνση των
 ζώων, θεωρούντως όμως ότι η απαγόρευση διαθέσεως στο
 Οι εταιρείες Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH και εμπόριο των δικών τους κτηνιατρικών φαρμακευτικών προϊ
 C. H. Boehringer Sohn Limited Partnership, εκπροσωπούμε όντων δεν είναι δικαιολογημένη . Πράγματι, ως αποτέλεσμα
 νες από τους Denis Waelbroeck και Denis Fosselard, δικηγό της απαγορεύσεως αυτής:
 ρους Βρυξελλών, του γραφείου Liedekerke Wolters Waelbro — τα ζώα στερούνται από ένα ουσιώδες προϊόν για την
 eck & Kirkpatrick, Boulevard de l'Empereur 3 , B-1000 προστασία της υγείας τους,
 Βρυξέλλες, με αντίκλητους στο Λουξεμβούργο τους δικηγό
 ρους Arendt & Medernach, Rue Mathias Hardt 8-10, box 39, — οι προσφεύγουσες στερούνται από το νόμιμο δικαίοωμά
 L-2010 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Αυγούστου 1996 τους να συνεχίσουν να εμπορεύονται προϊόντα για τα
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οποία όλοι οι κτηνίατροι εκφράζουν την ικανοποίησή
 προσφυγή-αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής τους όσον αφορά την ασφάλεια και την ποιότητά τους.
 Ενώσεως.
 Τέτοια αποτελέσματα δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο: το σκοπό τον οποίο επιδίωκε το Συμβούλιο όταν έλαβε το
 βαλλόμενο μέτρο.
 — να ακυρώσει τα άρθρα 1 , 2, 3 και 4 της οδηγίας 96/22/ΕΚ
 του Συμβουλίου , της 29ης Απριλίου 1996 (ΕΕ αριθ . L 125 , Επιπλέον, διαπράχθηκε παράβαση του άρθρου 43 της συνθή
 σ. 3), καθόσον απαγορεύουν τη διάθεση στο εμπόριο κης ΕΚ, καθόσον ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαϊκού
 κτηνιατρικών φαρμάκων που περιέχουν β-ανταγωνιστι Κοινοβουλίου σχετικά με μια πρόταση η οποία διέφερε
 κές ουσίες χορηγούμενες για


text:
θεραπευτικούς σκοπούς στα ουσιωδώς από το κείμενο της οδηγίας 96/22/ΕΚ .
 ζώα, το κρέας και άλλα προϊόντα των οποίων προορίζο
 νται για την ανθρώπινη κατανάλωση ,
 — να υποχρεώσει την Κοινότητα, εκπροσωπουμένη διά του
 Συμβουλίου , να αποκαταστήσει τη ζημία την οποία Προσφυγή της εταιρείας Breda Fucine Meridionali SpA κατά
 υπέστησαν λόγω του βαλλόμενου μέτρου , της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 στις 12 Αυγούστου 1996
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση Τ-126/96)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (96/C 318/30 )
 Οι προσφεύγουσες είναι οι μόνοι σημαντικοί παραγωγοί (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 φαρμάκων με βάση τις β-ανταγωνιστικές ουσίες τις οποίες
 αφορά η οδηγία 96/22/ΕΚ. Κατά τις προσφεύγουσες, η H εταιρεία Breda Fucine Meridionali SpA , με έδρα το Μπάρι,
 οδηγία 96/22/ΕΚ αφορά ειδικά τα προϊόντα τους, τα οποία Ιταλία, εκπροσωπούμενη από τους Antonio Tizzano και Gian
 πρέπει να θεωρηθεί ότι έδωσαν το έναυσμα για ανάληψη Michele Roberti , δικηγόρους Νεαπόλεως , με τόπο επιδόσεως
 δράσεως εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων στον τομέα στις Βρυξέλλες το δικηγορικό γραφείο Tizzano , Place du
 αυτό . Grand Sablon 36, άσκησε στις 12 Αυγούστου 1996 ενώπιον
 του Πρωτοδικείου των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 H απαγόρευση περί της οποίας κάνει λόγο η βαλλόμενη κατά της Επιτροπής των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων.
 οδηγία αποκλείει τη χορήγηση β-ανταγωνιστικών ουσιών
 προς αντιμετώπιση αναπνευστικών προβλημάτων σε οποιου H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 δήποτε είδους ζώα που εκτρέφονται με σκοπό την παραγωγή
 τροφίμων. H οδηγία εξακολουθεί να επιτρέπει την άλλη κοινή — να ακυρώσει στο σύνολο της ή επικουρικώς, εν μέρει (για
 θεραπευτική χρήση των β-ανταγίονιστικών ουσιών, δηλαδή τους λόγους που αναφέρονται στην παρούσα προσφυγή )
 ---pagebreak--- Αριθ . C 318/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 10 . 96
 την από 29 Μαίου 1995 απόφαση της Επιτροπής, σχετικά παρεμβάσεων αυτών. Υπογραμμίζεται συναφώς ότι οι
 με ορισμένες κρατικές παρεμβάσεις της Ιταλίας υπέρ της παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίδο
 εταιρείας Breda Fucine Meridionali SpA [C(96) 1643 κατά την οποία η προσφεύγουσα παρήγαγε για τις
 τελικό], ανάγκες του «τομέα άμυνας», υπόκεινται στην παρέκκλι
 ση του άρθρου 223 παράγραφος 1 στοιχείο β) της
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. συνθήκης. Εξάλλου , οι μετά το 1987 περιουσιακές παρεμ
 βάσεις μπορούν να εξηγηθούν από λόγους σχετικούς με
 την «πολιτική του ομίλου » που ακολούθησε η ελέγχουσα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα εταιρεία.
 H εν προκειμένω προσφεύγουσα είναι χαλυβουργία που — Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 92 παράγραφος 3
 περιλαμβάνεται στον όμιλο EFIM. Έως το 1986, μέτοχοι της στοιχεία α) και γ) της συνθήκης
 ήσαν δύο επιχειρήσεις οι οποίες περιλαμβάνονταν στον τομέα
 άμυνας. Με την προβαλλόμενη απόφαση , η Επιτροπή έκρινε H προσφεύγουσα παρατηρεί συναφώς ότι η Επιτροπή
 ότι οι διαπιστωθείσες κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν παρέβη τη διάταξη αυτή , καθόσον δεν αποτίμησε ορθά τις
 στην προσφεύγουσα εταιρεία ήσαν ασυμβίβαστες προς την δικές της παρεμβάσεις εξυγιάνσεως και αναδιαρθρώσεως,
 κοινή αγορά, καθώς και ότι οι ίδιες αυτές ενισχύσεις ήσαν ούτε τη σημασία του τόπου εγκαταστάσεώς της σε μια
 παράνομες καθόσον δεν κοινοποιήθηκαν προηγουμένως, ιδιαίτερα μειονεκτούσα περιοχή .
 σύμφοτνα με το άρθρο 93 παράγραφος


text:
3 της συνθήκης ΕΚ .
 Εξάλλου , η Επιτροπή διέταξε την επιστροφή των ενισχύσεων
 αυτών .
 Προβάλλονται συναφώς οι ακόλουθοι λόγοι ακυρώσεως:
 Προσφυγή της EFIM — Ente partecipazioni e finanziamento
 — Παράβαση των κανόνων διαδικασίας και προσβολή των industria manifatturiera, υπό αναγκαστική διοικητική εκκα
 δικαιωμάτων του αμυνομένου θάριση, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 που ασκήθηκε στις 12 Αυγούστου 1996
 Κατά την προσφεύγουσα, στην ανακοίνωση περί κινή (Υπόθεση Τ-127/96)
 σεως της διαδικασίας η Επιτροπή περιορίστηκε στο να
 αναφέρει τη χρηματοδότηση που χορηγήθηκε στον όμιλο 96/C 318/31 )
 EFIM ποσού 52 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών και την
 παροχή εγγυήσεων του δημοσίου για ποσό 10 δισεκα (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 τομμυρίων λιρών, χωρίς να κάνει λόγο για άλλες υποτιθέ
 μενες μεταφορές πόρων ούτε να μνηρονεύει τις ημερομη H EFIM — Ente participazioni e finanziamento industria
 νίες, που πραγματοποιήθηκαν οι μεταφορές αυτές. Επο manifatturiera, υπό αναγκαστική διοικητική εκκαθάριση, με
 μένιος, με την προαναφερθείσα ανακοίνωση η καθής δεν έδρα τη Ρώμη , Ιταλία, εκπροσωπούμενη από τους Antonio
 είχε κάνει καμία μνεία, άμεση ή έμμεση , για τις περισσό Tizzano και Gian Michele Roberti , δικηγόρους Νεαπόλεως,
 τερες από τις ενισχύσεις που αμφισβητούνται με την με τόπο επιδόσεων στις Βρυξέλλες το δικηγορικό γραφείο
 απόφαση . Tizzano, Place du Grand Sablon 36, άσκησε στις 12 Αυγού
 στου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 — Παραβίαση της αρχής της ασφαλείας δικαίου , της αρχής Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και μη τήρηση της κά^ Κοινοτήτων.
 πενταετούς προθεσμίας παραγραφής
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Με την απόφαση, η Επιτροπή αμφισβήτησε τη νομιμότη
 τα χορηγήσεως των ενισχύσεων οι οποίες αφορούν την — να ακυρώσει στο σύνολο της ή επικουρικώς, εν μέρει (για
 περίοδο 1985-1992. Κατ' αυτόν τον τρόπο, έκρινε παρά τους λόγους που αναφέρονται στην παρούσα προσφυγή)
 νομες πράξεις και σχέσεις που ανάγονται ήδη σε πολύ την από 29 Μαΐου 1995 απόφαση της Επιτροπής, σχετικά
 προηγούμενο χρόνο. H προσφεύγουσα προβάλλει ότι η με ορισμένες κρατικές παρεμβάσεις της Ιταλίας υπέρ της
 καθής δεν έπρεπε να εκτείνει τη νομική της εκτίμηση σε εταιρείας Breda Fucine Meridionali SpA [C(96) 1643
 πράξεις και σχέσεις τόσο απομακρυσμένες. Επίσης , στον τελικό],
 τομέα των κρατικών ενισχύσεων πρέπει να τηρείται
 ακριβής προθεσμία παραγραφής η οποία, κατ' αναλογία — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 με τα οριζόμενα σε άλλους τομείς [άρθρο 43 του Οργα
 νισμού του Δικαστηρίου και κανονισμός (ΕΟΚ)
 αριθ . 2988/74], πρέπει να είναι πενταετής. Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — Παράβαση του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης, Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τα
 καθόσον η Επιτροπή δεν διαπίστωσε ότι οι παρεμβάσεις προβληθέντα στην υπόθεση T- 1 26/96, Breda Fucine Meridio
 για τις οποίες γίνεται λόγος συνιστούν ενίσχυση nali ( 1)· "
 Συγκεκριμένα, η καθής παρέλειψε εντελώς να εκτιμήσει (') Βλέπε σελίδα 15 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 τις εν λόγω παρεμβάσεις υπό το φως της καταστάσεως
 που υπήρχε κατά το χρόνο πραγματοποιήσεως των


text:
C 289/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπα-
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 14 Αυγου ́- ϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 28 Αυγου ́στου 2001, προσφυγη ́ κατα ́ του
 στου 2001 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 (Υπο ́θεση C-319/01)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (2001/C 289/34) — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας
 να λα ́βει ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την πλη ́ρη και ορθη ́
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ μεταφορα ́ των α ́ρθρων 1, 4 παρα ́γραφος 5, 5, παρα ́γραφος 4,
 τους Götz sur Hausen και Joelle Adda, με διευ ́θυνση επιδο ́σεων 6, 7, 12, 13, 14, 15, 16, παρα ́γραφος 1, 22, στοιχει ́α β'
 στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 14 Αυγου ́στου 2001 ενω ́πιον και γ', και 23, παρα ́γραφος 2, σε συνδυασμο ́ με τα
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του παραρτη ́ματα II, IV, V και VI, της οδηγι ́ας 92/43/ΕΟΚ του
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1992, για τη διατη ́ρηση των
 φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας και
 χλωρι ́δας (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: οδηγι ́α αυτη ́ καθω ́ς και απο ́ το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο, της
 Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας·
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας
 να θεσπι ́σει ο ́λες τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 διατα ́ξεις που ει ́ναι απαραι ́τητες για την πλη ́ρη συμμο ́ρφωση
 προς την οδηγι ́α 97/11/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 3ης Μαρ-
 τι ́ου 1997, περι ́ τροποποιη ́σεως της οδηγι ́ας 85/337/ΕΟΚ
 για την εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων ορισμε ́νων δημοσι ́ων και Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ιδιωτικω ́ν ́εργων στο περιβα ́λλον (1) η ́ ́εστω, παραλει ́ποντας
 να ενημερω ́σει πλη ́ρως την Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις
 που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α. Η Επιτροπη ́ επισημαι ́νει ο ́τι η προθεσμι ́α μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας
 στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη ́εληξε στις 5 Ιουνι ́ου 1994, χωρι ́ς το
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ Βε ́λγιο να ́εχει μεταφε ́ρει, με διατα ́ξεις θεσπι ́ζουσες συγκεκριμε ́νο
 ́εξοδα. νομικο ́ πλαι ́σιο, τις ανωτε ́ρω απαριθμου ́μενες διατα


text:
́ξεις της
 οδηγι ́ας, με εξαι ́ρεση την περιφε ́ρεια της Bruxelles-Capitale, η
 οποι ́α εξε ́δωσε, στις 26 Οκτωβρι ́ου 2000, απο ́φαση σχετικη ́ με τη
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα διατη ́ρηση των φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας
 και χλωρι ́δας. Οι ́εννοιες του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας χρη ́ζουν
 μεταφορα ́ς στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη λο ́γω της σημασι ́ας τους
 Συ ́μφωνα προς το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο, και το α ́ρθρο 10, για την ερμηνει ́α των λοιπω ́ν διατα ́ξεων της οδηγι ́ας. Τε ́λος, ο ́σον
 πρω ́το εδα ́φιο, ΕΚ, τα κρα ́τη με ́λη-αποδε ́κτες της οδηγι ́ας υποχρε- αφορα ́ τα α ́ρθρα 15 και 16 παρα ́γραφος 1 της οδηγι ́ας, η
 ου ́νται να μεταφε ́ρουν τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι ́ενα κρα ́τος με ́λος δεν μπορει ́ να απαλλαγει ́
 δι ́καιο κατα ́ τρο ́πον ω ́στε αυτε ́ς να παρα ́γουν πλη ́ρη αποτελε ́σματα της υποχρεω ́σεως μεταφορα ́ς τους, εκτο ́ς αν ́εχει εκ των προτε ́ρων
 μετα ́ την εκπνοη ́ της προθεσμι ́ας μεταφορα ́ς. Η προθεσμι ́α αυτη ́, παραιτηθει ́ απο ́ το δικαι ́ωμα ́ του να επικαλεστει ́ τις δυνατο ́τητες
 που τα ́σσεται με το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας παρεκκλι ́σεως που παρε ́χουν τα α ́ρθρα αυτα ́.
 97/11/ΕΚ, εξε ́πνευσε στις 14 Μαρτι ́ου 1999 χωρι ́ς το Βασι ́λειο
 του Βελγι ́ου να ́εχει λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα για να μεταφε ́ρει το
 συ ́νολο των διατα ́ξεων της οδηγι ́ας στο συ ́νολο της επικρατει ́ας (1) EE L 206 της 22.7.1992, σ. 7.
 του.
 (1) EE L 73 της 14.3.1997, σ. 5.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-224/99 (1)
 ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ (2001/C 289/36)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 28 Αυγου ́στου
 2001 Με δια ́ταξη της 19ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 (Υπο ́θεση C-324/01) σεως C-224/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 289/35)
 (1) EE C 226 της 7.8.1999.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Richard Wainwright και τη Jöelle Adda, με το ́πο επιδο ́σεων


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Susanne Gassmayr κατά Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
 (Υπόθεση C-194/08) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 92/85/ΕΟΚ - Εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων - Άρθρα 5, παράγραφος 3, και 11, σημεία 1 έως 3 - Άμεσο αποτέλεσμα - Έγκυος εργαζόμενη η οποία απαλλάχθηκε από την εργασία της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της - Εργαζόμενη τελούσα σε άδεια μητρότητας - Δικαίωμα λήψεως επιδόματος εφημερίας)
 2010/C 234/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Susanne Gassmayr
 κατά
 Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 11, σημεία 1, 2 και 3, της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (EE L 348, σ. 1) — Άμεσο αποτέλεσμα — Δικαίωμα εργαζομένης να της καταβάλλεται, κατά τη διάρκεια της περιόδου απαγορεύσεως απασχολήσεως εγκύων και/ή της άδειας λοχείας, ένα μη κατ’ αποκοπήν επίδομα για την παροχή υπηρεσιών εφημερίας εκτός των κανονικών ωρών εργασίας («Journaldienstzulage»)
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 11, σημεία 1 έως 3, της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (δέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), έχει άμεσο αποτέλεσμα και παρέχει στους ιδιώτες δικαιώματα, τα οποία μπορούν να επικαλούνται έναντι του κράτους μέλους που δεν μετέφερε ή μετέφερε πλημμελώς την οδηγία αυτή στο εθνικό δίκαιο και τα οποία οφείλουν να προστατεύουν τα εθνικά δικαστήρια.
 2)
 Το άρθρο 11, σημείο 1, της οδηγίας 92/85 έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση προβλέπουσα ότι έγκυος εργαζόμενη η οποία απαλλάσσεται προσωρινώς από την εργασία της λόγω της εγκυμοσύνης της δικαιούται να λαμβάνει αμοιβή ισοδύναμη προς τις μέσες αποδοχές της κατά την περίοδο αναφοράς προ της ενάρξεως της εγκυμοσύνης της, πλην του επιδόματος εφημερίας.
 3)
 Το άρθρο 11, σημεία 2 και 3, της οδηγίας 92/85 έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι εργαζόμενη τελούσα σε άδεια μητρότητας δικαιούται να λαμβάνει αμοιβή ισοδύναμη προς τις μέσες αποδοχές της κατά την περίοδο αναφοράς προ της ενάρξεως της εν λόγω άδειας, πλην του επιδόματος εφημερίας.
 (1) ΕΕ C 197 της 2.8.2008.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/43
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2007 — Leche Celta κατά ΓΕΕΑ — Celia (Celia)
 (Υπόθεση T-35/07)
 (2007/C 82/93)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής; η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Leche Celta S.L. (Puentedeume, La Coruña, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. A. Calderón Chavero, T. Villate Consonni και A. Yañez Manglano, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Celia SA
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση R-294/2006-4·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση που εκδόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2005 επί της ανακοπής Β657132, καθόσον απορρίπτει την ανακοπή που ασκήθηκε εξ ονόματος της προσφεύγουσας και δέχεται την προσβαλλόμενη αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για την κλάση 29 για το γάλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και τα βρώσιμα έλαια και λίπη·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα της προσφεύγουσας και να υποχρεώσει το αρμόδιο τμήμα ανακοπών του ΓΕΕΑ να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του επιδίκου σήματος για τα συγκεκριμένα αυτά προϊόντα·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Celia SA.
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα «Celia »για τα προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 29 και 38 (αίτηση 2 977 221).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: εθνικά λεκτικά σήματα «CELTA »για προϊόντα της κλάσεως 29.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) λόγω του ότι υφίσταται κίνδυνος συσχετίσεως και κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιανουαρίου 2017 — Επιτροπή κατά Frieberger και Vallin
 (Υπόθεση T-232/16 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Μεταρρύθμιση του ΚΥΚ - Αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης - Απόφαση περί άρνησης επανυπολογισμού των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Αρχή ne ultra petita - Νομικό σφάλμα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως))
 (2017/C 063/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Berscheid και G. Gattinara)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Jürgen Frieberger (Woluwe-Saint-Lambert, Βέλγιο), Benjamin Vallin (Saint-Gilles, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2016, Frieberger και Vallin κατά Επιτροπής (F-3/15, EU:F:2016:26).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2016, Frieberger και Vallin κατά Επιτροπής (F-3/15).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησαν οι Jürgen Frieberger και Benjamin Vallin ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-3/15.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.
 4)
 Ο J. Frieberger και ο B. Vallin φέρουν τα έξοδα της ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διαδικασίας, περιλαμβανομένων των εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 243 της 4.7.2016.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Δεκεμβρίου 2009 η Thomson Sales Europe κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-225/07 και Τ/364-07, Thomson Sales Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-498/09 P)
 2010/C 80/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Thomson Sales Europe (εκπρόσωποι: F. Goguel και F. Foucault, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 29 Σεπτεμβρίου 2009·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση REM 03/05 της Επιτροπής, της 7ης Μαΐου 2007·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει κατ’ ουσίαν τρεις λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο παρέβη τους περί αρμοδιότητας κανόνες που ορίζει το άρθρο 225 ΕΚ, καθόσον εξέδωσε απόφαση επί της ουσίας του αιτήματος για ακύρωση του από 20 Ιουλίου 2007 εγγράφου της Επιτροπής, με το οποίο επιβεβαιώθηκε η άρνηση να χορηγηθεί το πλεονέκτημα μη εισπράξεως εκ των υστέρων εισαγωγικών δασμών για την εισαγωγή έγχρωμων τηλεοπτικών δεκτών κατασκευασμένων στην Ταϊλάνδη, μολονότι σε προηγούμενη σκέψη έκρινε ότι το προαναφερθέν αίτημα είναι απαράδεκτο για τον λόγο ότι το εν λόγω έγγραφο δεν είναι ικανό να παράγει έννομες συνέπειες.
 Με τον δεύτερο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνάς της και προέβη σε προδήλως εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών καθόσον, αφενός μεν, απέρριψε το αίτημα αυτής για κοινοποίηση στους διαδίκους του συνόλου των αποδεικτικών μέσων, αφετέρου δε, έκρινε ότι η Thomson επέδειξε πρόδηλη αμέλεια κατά το μέτρο που όφειλε, ως επιχείρηση με πείρα, να ζητήσει από την Επιτροπή ακριβείς πληροφορίες περί του εάν δύναται, και μετά την έναρξη προμήθειας λυχνιών κορεατικής και μαλαϊκής προελεύσεως, να δηλώνει τους κατασκευαζόμενους στην Ταϊλάνδη έγχρωμους τηλεοπτικούς δέκτες ως ταϊλανδέζικης προελεύσεως.
 Με τον τρίτο λόγο, ο οποίος περιλαμβάνει δυο σκέλη, η Thomson προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 239 του τελωνειακού κώδικα (1) σχετικά με τη δυνατότητα εν όλω ή εν μέρει επιστροφής καταβληθέντων εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών ή διαγραφής μέρους της τελωνειακής οφειλής. Η αναιρεσείουσα προβάλλει, αφενός, ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον απέρριψε την προσφυγή της κατόπιν εξετάσεως μόνον της ελλείψεως δόλου ή αμέλειας, χωρίς δηλαδή προηγουμένως να ελέγξει εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις.
 Αφετέρου, το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι οι οριζόμενες από το άρθρο 239 του τελωνειακού κώδικα προϋποθέσεις διαγραφής δεν πληρούνταν, προέβη σε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο. Κατά την αναιρεσείουσα, στην περίπτωσή της πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως, εφόσον συνέτρεχαν περιστάσεις χαρακτηριζόμενες ως ειδικές για τον λόγο ότι η Επιτροπή αναθεώρησε τον τρόπο ερμηνείας των σχετικών διατάξεων χωρίς να ενημερώσει προσηκόντως τις επιχειρήσεις.
 Η Thomson προβάλλει επιπροσθέτως ότι ήταν πεπεισμένη για τη νομιμότητα των ενεργειών της, καθόσον είχε τη βεβαιότητα ότι σε όλη της παραγωγή θα εφαρμοζόταν ένας μόνον δασμός αντιντάμπινγκ ο οποίος είχε ουσιαστικώς καθοριστεί από


text:
1 . 11 . 97 ΠΓΊ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/15
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα τις αναγκαίες διατάξεις συμμορφώσεως της προς την αναφε
 ρόμενη στο αιτητικό της Επιτροπής οδηγία.
 Οι ισχυρισμοί και τα κυρία επιχειρήματα είναι παρεμφερή Ο) ΕΕ L 168 της 18. 7. 1995, σ. 14.
 προς τα αναπτυσσόμενα στην υπόθεση C-320/97 (2). H προ (2) ΕΕ L 384 της 31 . 12. 1986, σ. 1 .
 βλεπόμενη από την οδηγία προθεσμία έληξε στις 31 Δεκεμ
 βρίου 1995.
 Ο) ΕΕ L 368 της 31 . 12. 1994, σ. 38.
 (2) Βλεπε σ. 13 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που
 ασκήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-325/97)
 (97/C 331/29)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 17 Σεπτεμβρίου 1997 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 από τον Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της Νομικής Υπηρε
 (Υπόθεση C-324/97) σίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de
 la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner C 254,
 (97/C 331/28) Kirchberg, άσκησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997 ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 από τον Paolo Stancanelli, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1997
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 σφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας. Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τα αναγκαία
 μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς τις οδηγίες 94/39/
 ΕΚ (') και 95/10/ΕΚ (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και από τις οδηγίες αυτές,
 2, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας
 εκδώσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορ Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 φωθεί προς την οδηγία 95/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοι
 νοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995 (1 ), Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή
 που τροποποιεί την οδηγία 86/662/ΕΟΚ του Συμβου προς τα αναπτυσσόμενα στην υπόθεση C-320/97 (3). H προ
 λίου (2), για τον περιορισμό του θορύβου των υδραυ βλεπόμενη από την οδηγία προθεσμία έληξε στις 30 Ιουλίου
 λικών πτύων, των πτύων με καλώδια, των προωθητών 1995 .
 γαιών, των φορτωτών και φορτωτών εκσκαφέων, ή μη
 έχοντας εν πάση περιπτώσει κοινοποιήσει συναφώς C ) ΕΕ L 207 της 10. 8. 1994, σ. 20.
 οποιαδήποτε διάταξη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέ (2) ΕΕ L 91 της 22. 4. 1995, σ. 39.
 χει από την εν λόγω οδηγία, (3) Βλεπε σ. 13 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις
 17 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-326/97)
 Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, συμφωνά με το οποίο η οδη
 γία δεσμεύει το


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/14
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2011 — Comunidad Autónoma de Galicia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-520/10 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Αντιστάθμισμα προκειμένου να καλυφθούν τα επιπλέον έξοδα ορισμένων παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας, τα οποία οφείλονται στην υποχρέωση δημόσιας υπηρεσίας που συνίσταται στην παραγωγή ορισμένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα εθνικής προελεύσεως, και εγκαθίδρυση «μηχανισμού προσφυγής κατά προτεραιότητα» στις υπηρεσίες των εν λόγω παραγωγών - Απόφαση να μην εγερθούν αντιρρήσεις - Αίτημα αναστολής εκτελέσεως - Fumus boni juris - Δεν συντρέχει επείγον - Στάθμιση συμφερόντων)
 2011/C 113/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comunidad Autónoma de Galicia (Santiago de Compostela, Ισπανία) (εκπρόσωποι: S. Martínez Lage και H. Brokelmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier και C. Urraca Caviedes)
 Αντικείμενο
 Αίτηση προσωρινών μέτρων σκοπούσα κατ’ ουσίαν στην αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως C(2010) 4499 της Επιτροπής, της 29ης Σεπτεμβρίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση N 178/2010, η οποία χορηγήθηκε από το Βασίλειο της Ισπανίας υπό τη μορφή αντισταθμίσεως υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, συνδυαζόμενη με μηχανισμό προσφυγής κατά προτεραιότητα στις υπηρεσίες των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι χρησιμοποιούν άνθρακα εθνικής προελεύσεως.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Δέχεται την παρέμβαση της Hidroeléctrica del Cantábrico, SA, και της Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón προς στήριξη των αιτημάτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 2)
 Μερίμνει του Γραμματέα, να επιδοθεί αντίγραφο όλων των δικογράφων στις διαλαμβανόμενες στο σημείο 1 του διατακτικού παρεμβαίνουσες.
 3)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/19
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2010 — Aktieselskabet af 21. november 2001 κατά ΓΕΕΑ — Parfums Givenchy (only givenchy)
 (Υπόθεση T-586/10)
 2011/C 80/36
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aktieselskabet af 21. november 2001 (Brande, Δανία) (εκπρόσωπος: C. Christiansen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Parfums Givenchy SA (Levallois Perret, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 7ης Οκτωβρίου 2010, στην υπόθεση R 1556/2009-2, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το έγχρωμο εικονιστικό σήμα «only givenchy», για προϊόντα της κλάσεως 3 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 3980241
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. VR 2001 03359 δανικό λεκτικό σήμα «ONLY», μεταξύ άλλων, για προϊόντα των κλάσεων 3 και 9· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. VR 2000 02183 δανικό λεκτικό σήμα «ONLY», για προϊόντα της κλάσεως 25· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 638833 κοινοτικό λεκτικό σήμα «ONLY», για προϊόντα των κλάσεων 14, 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, λόγω της εσφαλμένης διαπιστώσεως του τμήματος προσφυγών ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των προγενέστερων σημάτων και του επίμαχου σήματος και ότι το ενδιαφερόμενο κοινό δεν θα συνέδεε ή δεν θα συσχέτιζε τα εν λόγω σήματα.


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Krajský soud d'Ostrava στις 24 Μαρτίου 2006 — Skoma-Lux sro κατά Celní reditelství Olomouc
 (Υπόθεση C-161/06)
 (2006/C 121/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský soud d'Ostrava
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Skoma-Lux sro
 Καθής: Celní reditelství Olomouc
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί το άρθρο 58 της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει της οποίας η Τσεχική Δημοκρατία έγινε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως από 1ης Μαΐου 2004, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόσει σε ιδιώτες κανονισμό ο οποίος, κατά την ημερομηνία της εφαρμογής του, δεν είχε δημοσιευθεί προσηκόντως στην επίσημη εφημερίδα στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους αυτού;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, η μη εφαρμογή του επίδικου κανονισμού έναντι των ιδιωτών αποτελεί θέμα ερμηνείας ή εγκυρότητας της κοινοτικής νομοθεσίας υπό την έννοια του άρθρου 234 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας;
 3)
 Εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η παρούσα αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά το κύρος κοινοτικής πράξεως υπό την έννοια της αποφάσεως στην υπόθεση 314/85, Foto-Frost, Συλλογή 1987, σ. 4199, είναι άκυρος ο κανονισμός 2454/93 έναντι της προσφεύγουσας και όσον αφορά τη διαφορά της με τις τελωνειακές αρχές της Τσεχικής Δημοκρατίας λόγω της μη προσήκουσας δημοσιεύσεως στην επίσημη εφημερίδα της ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 58 της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως;


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/28
 Αγωγή της Δήμητρας Λαντζώνη κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Ιουνίου 2005
 (Υπόθεση T-226/05)
 (2005/C 205/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Δήμητρα Λαντζώνη, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενη από τη Michèle Bouché, δικηγόρο, άσκησε στις 14 Ιουνίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει το Δικαστήριο να της καταβάλει το ποσό των 50 000 ευρώ ως αποζημίωση προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη η ενάγουσα λόγω των σοβαρών παρατυπιών που είχαν ως αποτέλεσμα την καθήλωση της σταδιοδρομίας της,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 3 Ιουνίου 2004, η ενάγουσα, μόνιμη υπάλληλος του Δικαστηρίου, υπέβαλε αίτηση αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης τις οποίες υπέστη λόγω της καθηλώσεως της σταδιοδρομίας της από της καθιερώσεως, το 2000, του νέου συστήματος προαγωγών. Επειδή το αίτημα αυτό καθώς και η διοικητική ένστασή της απορρίφθηκαν, η ενάγουσα ασκεί την παρούσα αγωγή. Προς στήριξη των αιτημάτων της, υποστηρίζει ότι η καθήλωση της σταδιοδρομίας της καθώς και η υλική ζημία και ηθική βλάβη τις οποίες υπέστη οφείλονται σε σοβαρές και επανειλημμένες παρατυπίες και παραλείψεις της διοικήσεως του Δικαστηρίου, τόσο όσον αφορά τις εκθέσεις βαθμολογίας όσο και όσον αφορά τα μόρια προαγωγής που χορηγούνται βάσει των εκθέσεων αυτών.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/30
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Μαρτίου 2017 — Printeos κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-201/17)
 (2017/C 168/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Printeos, SA (Alcalá de Henares, Ισπανία) (εκπρόσωποι: H. Brokelmann και P. Martínez-Lage Sobredo, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 βάσει του άρθρου 266, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και, επικουρικώς, βάσει των άρθρων 266, δεύτερο εδάφιο, 268 και 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και 41, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή:
 α)
 χρηματικής αποζημιώσεως ποσού αντιστοιχούντος προς εκείνο των αντισταθμιστικών τόκων επί του ποσού των 4 729 000 ευρώ, με επιτόκιο ίσο προς το επιτόκιο το οποίο εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις βασικές πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, για το διάστημα μεταξύ 9ης Μαρτίου 2015 και 1ης Φεβρουαρίου 2017, ήτοι ποσό 184 592,95 ευρώ, ή, άλλως, με επιτόκιο το οποίο το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει κατάλληλο· και
 β)
 τόκων υπερημερίας επί του ποσού των αντισταθμιστικών τόκων που θα προκύψουν βάσει του προηγούμενου σημείου για το διάστημα μεταξύ 1ης Φεβρουαρίου 2017 και της ημερομηνίας αποπληρωμής από την Επιτροπή του ζητηθέντος ποσού βάσει του προηγούμενου σημείου σε εκτέλεση ενδεχόμενης αποφάσεως που θα κρίνει δεκτή την παρούσα προσφυγή-αγωγή, με επιτόκιο ίσο προς το επιτόκιο το οποίο εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις βασικές πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά 3,5 ποσοστιαίες μονάδες ή, άλλως, με επιτόκιο το οποίο το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει κατάλληλο·
 —
 επικουρικώς, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2017, περί αποδόσεως σε αυτήν αποκλειστικώς του ποσού του κεφαλαίου του αδικαιολογήτως καταβληθέντος προστίμου σε εκτέλεση της αποφάσεως Φάκελοι εξαιρουμένων των τόκων·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας η προσφεύγουσα-ενάγουσα ασκεί, κυρίως, αγωγή αποζημιώσεως, με αίτημα τη χρηματική αποζημίωσή της η οποία αντιστοιχεί στο ποσό των τόκων τους οποίους η Επιτροπή όφειλε να της καταβάλει με την απόδοση του ποσού του κεφαλαίου του αδικαιολογήτως καταβληθέντος προστίμου σε εκτέλεση της αποφάσεως C (2014) 9295 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (AT.39780 — Φάκελοι) (στο εξής: απόφαση Φάκελοι), κατόπιν της ακυρώσεώς της με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-95/15, Printeos S.A. κ.λπ. κατά Επιτροπής (στο εξής: απόφαση Printeos). Επικουρικώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της περί καταβολής σε αυτήν των προαναφερθέντων τόκων.
 1.
 Προς στήριξη της αγωγής αποζημιώσεως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι η αξίωση χρηματικής αποζημιώσεως στηρίζεται στο άρθρο 266, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή εκτέλεσε ανεπαρκώς την ως άνω απόφαση Printeos, καθώς δεν της κατέβαλε τους αναλογούντες τόκους· επικουρικώς, στηρίζεται στα άρθρα 266, δεύτερο εδάφιο, και 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και 41, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη βλάβη που


text:
προκλήθηκε με την απόφαση Φάκελοι και λόγω της ανεπαρκούς εκτελέσεως της αποφάσεως Printeos.
 Υποστηρίζει συναφώς ότι η παράνομη πράξη της Επιτροπής στερείτο νομικής βάσεως διότι ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1), τον οποίο επικαλείται η Επιτροπή στην απόφασή της της 26ης Ιανουαρίου 2017, είχε ήδη καταργηθεί, και διότι ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ 2012, L 362, σ. 1) πρέπει να θεωρηθεί αντίθετος προς τα άρθρα 266 και 340 ΣΛΕΕ, 41, παράγραφος 3 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Προς στήριξη του επικουρικού αιτήματος ακυρώσεως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2017 στηρίζεται σε ήδη καταργηθείσα νομική βάση, η οποία δεν είχε εφαρμογή, και ότι, σε κάθε περίπτωση, έπρεπε να θεωρηθεί παράνομη, προβάλλοντας επίσης σχετική ένσταση ελλείψεως νομιμότητας.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/44
 Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2007 — ITT Manufacturing Enterprises κατά ΓΕΕΑ — ITT Trademark & Trade (I.T.T.)
 (Υπόθεση T-231/07)
 (2007/C 199/83)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ITT Manufacturing Enterprises (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες (εκπρόσωπος: F. Delord, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ITT Trademark & Trade GmbH (Μόναχο, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, να επικυρώσει την απόφαση 565/2005 και να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα και, επικουρικώς,
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, να επικυρώσει την απόφαση 565/2005 και να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα και, επικουρικώς.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: ITT Trademark & Trade GmbH
 Σήμα προς καταχώριση: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «ITT» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9 και 11 — αίτηση υπ' αριθ. 1 152 339
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ITT Manufacturing Enterprises
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: εθνικά εικονιστικά σήματα, καθώς και φημισμένα, αλλά μη καταχωρισμένα σήματα που χρησιμοποιούνται σε συναλλαγές εντός της Κοινότητας και περιέχουν ή συνίστανται από το λεκτικό στοιχείο «ΙΤΤ» για αγαθά και υπηρεσίες πολλών κλάσεων.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απέρριψε την ανακοπή
 Λόγοι ακυρώσεως: Ο αναιρεσείων αμφισβητεί τη διαπίστωση του τμήματος προσφυγών ότι το τμήμα ανακοπών στήριξε την απόφασή του σε ανυπόστατο σήμα.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/35
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2005 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-369/05)
 (2005/C 296/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: D. Fernando Díez Moreno)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 15ης Ιουλίου 2005 (2005/555/2685), στο μέτρο που αυτή αναφέρεται στις χρηματοοικονομικές διορθώσεις που εφαρμόστηκαν στην Ισπανία σε σχέση με την μετατροπή και αναδιάρθρωση αμπελώνων και με τα μέτρα για τη βελτίωση της παραγωγής και εμπορίας μελιού, καθώς και
 —
 καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης Ιουλίου 2005 (2005/555/ΕΚ), απόφαση με την οποία αποκλείστηκαν από την κοινοτική χρηματοδότηση συγκεκριμένες δαπάνες που έγιναν από διάφορα κράτη μέλη και το κόστος των οποίων αναλαμβάνει το Τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ. Μεταξύ των δαπανών που αποκλείονται με την εν λόγω απόφαση επισημαίνονται χρηματοοικονομικές διορθώσεις που θίγουν το Βασίλειο της Ισπανίας και ισχύουν για τους τομείς των φρούτων και λαχανικών, του γάλακτος, της δημόσιας αποθεματοποίησης, του οίνου και του καπνού, των πριμοδοτήσεων για ζώα και του τομέα του μελιού.
 Η υπό κρίση προσφυγή αφορά αποκλειστικώς την διόρθωση που έγινε όσον αφορά τα ποσά που χορηγήθηκαν ως αποζημίωση για απώλεια εισοδήματος στον αμπελοοινικό τομέα (4 790 799,61 Ευρώ) και τη διόρθωση που έγινε όσον αφορά τη συμπερίληψη στη χρηματοδότηση του ΕΓΤΠΕ του ΦΠΑ στον τομέα του μελιού (58 315,34 Ευρώ). Το προσφεύγον κράτος εκτιμά ότι η Επιτροπή προέβη σε περιοριστική εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999, με τον οποίο θεσπίστηκε η κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς (1). Επίσης, το εν λόγω κράτος φαίνεται να διαφοροποιείται προς το καθεστώς του ΦΠΑ όσον αφορά τη βελτίωση της παραγωγής και εμπορίας του μελιού.
 Οι ισπανικές αρχές θεωρούν:
 —
 ότι η απολεσθείσα πρόσοδος δεν θα συνδεθεί μετά την εκρίζωση αλλά με την ίδια την υπόσταση της φυτείας, και
 —
 ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής κατά τον οποίο ο ΦΠΑ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παρέμβαση προοριζόμενη για τη σταθεροποίηση των αγορών, και τούτο για το λόγο ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από το Τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ, δεν στηρίζεται σε καμία νομική βάση.
 (1) ΕΕ L 179, της 14.7.1999, σ. 1.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 27ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-125/04 (αίτηση της Commission de Litiges Voyages για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Guy Denuit, Betty Cordenier κατά Transorient – Mosaïque Voyages et Culture SA (1)
 (Προδικαστικά ερωτήματα - Προσφυγή στην κρίση του Δικαστηρίου - Εθνικό δικαστήριο κατά την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ - Διαιτητικό δικαστήριο)
 (2005/C 82/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-125/04, με αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε, με απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Μαρτίου 2004, το collège d'arbitrage de la Commission de Litiges Voyages (Βέλγιο), στο πλαίσιο της διαφοράς αφενός, μεταξύ, των Guy Denuit, Betty Cordenier και, αφετέρου, της Transorient – Mosaïque Voyages et Culture SA, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητής), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass εξέδωσε, στις 27 Ιανουαρίου 2005, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί των υποβληθέντων από το collège d'arbitrage de la Commission de Litiges Voyages ερωτημάτων.
 (1) EE C 156 της 12.06.2004.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/24
 Προσφυγή της 19ης Απριλίου 2017 — Adapta Color κατά EUIPO — Coatings Foreign IP (Rustproof System ADAPTA)
 (Υπόθεση T-226/17)
 (2017/C 202/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Adapta Color, SL (Peñiscola, Ισπανία) (εκπρόσωποι: G. Macías Bonilla, G. Marín Raigal και E. Armero Lavie, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Coatings Foreign IP Co. LLC (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Rustproof System ADAPTA» — Υπ’ αριθ. 9 905 548 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 2408/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την παρούσα προσφυγή στο σύνολό της·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού και, εφόσον απαιτηθεί, την παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα στο πλαίσιο των διαδικασιών κηρύξεως ακυρότητας και προσφυγής ενώπιον του EUIPO.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τους λόγους και τα κύρια επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-223/17.


text:
 13 . 4 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 108/ 1
 I
 (Aνακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de
 (τρίτο τμήμα) Almeida (εισηγητή ) και C. Gulmann , δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: R. Grass , εξέδωσε στις
 της 18tiç Iανουαρίου' 1996 18 Ιανουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση C-446/93 (αίτηση του Tribunal Tributário de
 Segunda Instância για την έκδοση προδικαστικής αποφάσε 1 . H απόφαση της εθνικής τελωνειακής αρχής, η οποία
 ως): SEIM κατά Subdirector-Geral des Alfândegas (')
 ελήφθη κατ ' εφαρμογή του άρθρον 7, παράγραφος 1, τον
 (Επιστροφή των αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή διαγραφή κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1574/80 της Επιτροπής, της
 χρέους εισαγωγικών δασμών) 20ής Ιουνίου 1980, περί τον καθορισμού των διατάξεων
 (96/C 108/01 ) εφαρμογής των άρθρων 16 και 17 τον κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1430/79 τον Σνμβονλίου, αφορά άμεσα την υποχρέ
 ωση ενός φνσικού ή νομικού προσώπου να καταβάλει το
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri ποςτογαλική) ποσό των εισαγωγικών δασμών που επιβάλλονται, δυνά
 μει των ισχυουσών διατάξεων, στα εμπορεύματα που
 υπόκεινται στους δασμούς αυτούς. Στο εθνικό δικαστήριο
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο εναπόκειται να συναγάγει τις συνέπειες από τη διαπίστω
 σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») ση αυτή, προκειμένου να καθορίσει την αρμοδιότητά τον
 επί τον θέματος.
 Στην υπόθεση C-446/93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Tribunal Tributário de Segunda Instância (Πορτογαλία) προς 2. H έννοια των «δασμών που δεν κατεβλήθησαν ακόμη »
 το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθή τον άρθρον 1, παράγραφος 2, στοιχείο δ), τον κανονισμού
 κης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 τον Σνμβονλίου, της 2ας Ιουλίου
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ 1979, περί της επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέ
 SEIM — Sociedade de Exportaçào e Importaçào de Materiais ντων ή της διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών
 Ld? και Subdirector-Geral des Alfândegas, η έκδοση προδι δασμών, δεν αφορά αποκλειστικά τους δασμούς των
 καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού οποίων έχει ανασταλεί η πληρωμή.
 (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 του Συμβουλίου , της 2ας Ιουλίου 1979,
 περί της επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή της 3. Από την εξέταση τον τετάρτου ερωτήματος δεν προέκυψε
 διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών (ΕΕ κανένα στοιχείο ικανό να θέσει υπό αμφισβήτηση το
 ειδ. έκδ . 11/015 , σ. 162), όπως τροποποιήθηκε από τον κύρος τον άρθρον 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ), τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3069/86 του Συμβουλίου , της 7ης κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3799/86 της Επιτροπής, της
 Οκτωβρίου 1986 (ΕΕ L 286, σ. 1 ), του κανονισμού (ΕΟΚ) 12ης Δεκεμβρίον 1986, που καθορίζει τις διατάξεις εφαρ
 αριθ. 1574/80 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 1980, περί του μογής των άρθρων 4α, 6α, 11α και 13 τον κανονισμού
 καθορισμού των διατάξεων εφαρμογής των άρθρων 16 και 17 (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 τον Συμβουλίου.
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1430/79 του Συμβουλίου (ΕΕ
 ειδ . έκδ . 03/029, σ. 63 ), και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3799/
 86 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1986, που


text:
καθορίζει 4. Εφόσον με αίτηση που σκοπεί στην πραγματικότητα στη
 τις διατάξεις εφαρμογής των άρθρων 4α, 6α, 11α και 13 του διαγραφή χρέους εισαγωγικών δασμών o ενδιαφερόμε
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 του Συμβουλίου (ΕΕ L 352, νος επικαλείται πραγματικά περιστατικά δυνάμενα να
 σ. 19), καθώς και ως προς το κύρος του άρθρου 4, παράγρα αποτελέσουν ιδιαίτερη κατάσταση, υπό την έννοια τον
 φος 2, στοιχείο γ), του προαναφερθέντος κανονισμού 3799/ άρθρον 13, παράγραφος 1 , τον προαναφερθέντος κανο
 86, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79, χωρίς ωστόσο να αναφέρει
 ---pagebreak--- AριØ. C 108/2 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 4 . 96
 ρητά τη διάταξη αυτή, η παράλειψη αυτή δεν εμποδίζει ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 την εθνική τελωνειακή αρχή να εκτιμήσει την αίτηση υπό (έκτο τμήμα)
 το πρίσμα της εν λόγω διατάξεως.
 της 1ηç Φεβρουαρίου 1996
 ') EE αριθ . C 18 της 21 . 1 . 1994.
 στην vjto0£ffï] C-280/94 ( αίτηση] του Centrale Raad van
 Beroep για TTJV έκδοση] πςοδικαστικής αποφάσεως): Y. M.
 Posthuma-van Damme κατά Bestuur van de Bedrijfsvereni
 ging voor Detailhandel, Ambachten en Huisvrouwen, /«i
 N. Oztürk κατά Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfs
 vereniging (')
 (Ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών — Κοινωνική ασφά
 λιση — Οδηγία 79/7/ΕΟΚ — Ερμηνεία της αποφάσεως της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 24ης Φεβρουαρίου 1994, C-343/92, Roks κ.λπ.)
 (έκτο τμήμα) (96/C 108/03 )
 της 1nç Φεβρουαρίου 1996
 στην υπόθεση C-177/94 (αίτηση της Pretura circondariale di (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Roma, sezione distaccata di Frascati για την έκδοση προδι
 καστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Gianfranco Per
 fili () (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 — Ένδικη διαδικασία — Δυσμενής διάκριση)
 (96/C 108/02)
 Στην υπόθεση C-280/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) προς το Δικαστή
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri ιταλική) ριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την
 οποία ζητήθηκε , στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν
 ενώπιον του αιτήσαντος δικαστηρίου μεταξύ , αφενός, Y. M.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Posthuma-van Damme και Bestuur van de Bedrijfsvereniging
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») voor Detailhandel , Ambachten en Huisvrouwen, και, αφετέ
 ρου , N. Oztürk και Bestuur van de Nieuwe Algemene
 Στην υπόθεση C-177/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση της Bedrijfsvereniging, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 Pretura circondariale di Roma, sezione distaccata di Frascati προς την ερμηνεία της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 (Ιταλία), προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρ της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής
 θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναι
 πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού κών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/003 ,
 ντος δικαστηρίου κατά Gianfranco Perfili , πολιτικώς ενάγου σ. 160), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 σα: Lloyd's of London, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως K. N. Κακούρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini ,


text:
ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3 , 5 και 6 της συνθήκης ΕΚ F. A. Schockweiler (εισηγητή ) και H. Ragnemalm, δικαστές,
 και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμματέας: H. A. Rühl,
 Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμε κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 1η Φεβρουαρίου
 λιωδών Ελευθεριών, της 4ης Νοεμβρίου 1950, το Δικαστήριο 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη , πρόεδρο
 τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler (εισηγητή), J. L.
 Murray και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του
 P. Léger, γραμματέας: R. Grass , εξέδωσε την 1η Φεβρουαρίου Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτι
 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: κής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ
 ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, δεν
 εμποδίζει την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία εξαρτά
 Το άρθρο 6 της συνθήκης ΕΚ, το οποίο κατοχυρώνει την το δικαίωμα επί παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία
 αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας, από την προϋπόθεση ότι o ενδιαφερόμενος έχει πραγματο
 έχει την έννοια, σε συνδυασμό με τα άρθρα 52 και 59, ότι δεν ποιήσει ορισμένο εισόδημα από επαγγελματική δραστηριό
 απαγορεύει σε κράτος μέλος να επιβάλλει με τη νομοθεσία τητα ή σε σχέση με μια τέτοια δραστηριότητα κατά τη
 του στον παθόντα, o οποίος προτίθεται να ασκήσει πολιτική διάρκεια τους έτους που προηγήθηκε της ενάρξεως της
 αγωγή στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας, την υποχρέωση να ανικανότητάς του, ακόμα και αν είναι δεδομένο ότι η
 παράσχει στον πληρεξούσιο του ειδική πληρεξουσιότητα, αν προϋπόθεση αυτή πλήττει περισσότερες γυναίκες παρά άν
 ληφθεί υπόψη ότι το δίκαιο του κράτους μέλους του οποίου o δρες.
 παθών έχει την ιθαγένεια δεν προβλέπει τον τύπο αυτό.
 (') EE αριθ . C 351 της 10. 12. 1994.
 (1) EE αριθ . C 233 της 20. 8. 1994.


text:
C 312/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.10.98
 ma epibókkei sqopopoigäreiy sgy diaqhqxärexy sgy acoqóy oi stpijxäy dem auoqó so óqhqo 46 paqócqauoy 3, sot JTJ,
 opoiäey eäbaimam peäqam sot amsijeileämot sxm pqónexm so opoiäo xrsoäro eiämai g loämg diósang pot eävei euaqlocgä
 rtcjemsqxärexy. rsoty lomiäloty tpakkgäkoty oi opoiäoi, jasoäpim epistviäay
 soty re diacxmirloä, dioqiäfomsai re amxäseqg jasgcoqiäa. Epo-
 Detäseqom, g pqoruetäcotra pqobókkei paqóbarg sot jamo- leämxy, jasó sgm apoäwg sot pqoruetäcomsoy, g Episqopgä eiäse
 mirlotä (EOJ) aqih. 4064/89: Dem pkgqotämsai oi pqoùpoheä- rsgqiävhgje rsg diósang atsgä jai oueiäkei ma dietjqimiärei
 reiy cia sgm apacoäqetrg sgy rtcjemsqxärexy Bertelsmann/ soty koäcoty cia sgm euaqlocgä sgy rsgm peqiäpsxrg sot pqo-
 Kirch/Premiere/DF1/DSF, dedoleämot oäsi g em koäcx ruetäcomsoy, o opoiäoy gäsam eäjsajsoy tpókkgkoy jai eäcime
 rtcjeämsqxrg dem epeäueqe sqopopoiägrg sgy heärexy rsgm dejsoäy cia pqxäsg uoqó rso Ûrxälaë sxm lomiälxm
 acoqó. Jajxäy epiärgy apacoqetähgje peqaiseäqx g tpakkgäkxm, eiäse rsgqiähgje rsa óqhqa 31 jai 32 sot JTJ
 rtcjeämsqxrg oärom auoqó sg BetaDigital ́ oloiäxy, dem pqeäpei jai oueiäkei ma dietjqimiärei soty koäcoty cia soty opoiäoty
 ma epijtqxheiä g apacoäqetrg sgy rtcjemsqxärexy oärom aqmgähgje ma pqordxärei opoiadgäpose aniäa rsgm epaccekla-
 auoqó sg BetaResearch. ìrom auoqó sgm apacoäqetrg atsgä, sijgä peiäqa rvedoäm 13 esxäm sgm opoiäa apeäjsgre o pqo-
 dem sgqgähgje g tpovqeäxrg aisiokocgärexy pot pqobkeäpei so ruetäcxm pqim amakóbei jahgäjomsa xy loämiloy tpókkgkoy.
 óqhqo 190 sgy rtmhgäjgy EJ.
 O pqoruetäcxm pqobókkei soty ajokotähoty koäcoty:
 Sqiäsom, g pqoruetäcotra tporsgqiäfei oäsi g jahgäy oäueike ma
 episqeäwei sgm rtcjeämsqxrg so aqcoäseqo oäsam oi rtlleseä- Ç Paqóbarg sxm óqhqxm 4, 7, 31 jai 32 sot JTJ, jahoä-
 votrey rsg rtcjeämsqxrg epiveiqgäreiy deävsgjam ma amakó- rom, rtäluxma le sgm joimosijgä molokociäa, so óqhqo 32
 botm derletäreiy oi opoiäey, soärom rsom sevmijoä soleäa oäro jai sot JTJ qthliäfei sgm jasórsarg sot tpakkgäkot o
 rsom soleäa sxm dijaixlósxm epiä sxm pqocqallósxm, ha opoiäoy ciämesai dejsoäy cia pqxäsg uoqó rso rxäla sxm
 epeäsqepam jai ha etmootäram jóhe eiädoy amsacxmirlotä ej lomiälxm tpakkgäkxm sgy Joimoäsgsay, jasoäpim diadija-
 leäqoty sqiäsxm. riäay pqorkgäwexy. Amsiheäsxy, amsijeiälemo sot óqhqot 46
 sot idiäot molohesgälasoy, bórei sot opoiäot ejdoähgje
 pqouamxäy g pqorbakkoleämg apoäuarg, eiämai g qtählirg
 sgy pqoacxcgäy sxm joimosijxäm tpókkgäkxm pot eävotm
 gädg sgm idioäsgsa sot lomiälot tpakkgäkot.
 Pqorutcgä sot Claude Bochu jasó sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 2 Atcotärsot Ç Paqabiäarg sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy, sgm opoiäa
 1998 pqobkeäpei so óqhqo 25 sot JTJ. G aisiokociäa atsgä
 (Tpoäherg T-123/98) eiämai apaqaiäsgsg jasó leiäfoma koäcx em pqojeileämx,
 (98/C 312/44) jahoärom g diadijariäa pqorkgäwexy rsgm epiädijg heärg
 eqcariäay apethtmoäsam aqvijxäy rsoty tpakkgäkoty sot
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) bahlotä A 4 jai g jahgäy deävhgje eäsri rixpgqxäy oäsi oi
 idiófotrey amócjey sgy epiälavgy heärexy dijaiokocotäram
 O Claude Bochu, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy sgm pqoärkgwg tpakkgäkot sot bahlotä atsotä.
 apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique Leclercq, Ariane Tornel
 jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo Seäkoy, o pqoruetäcxm irvtqiäfesai oäsi em pqojeileämx rtmsqeä-
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fiduciaire vei pqoädgko ruókla ejsilgärexy, paqóbarg sot jahgäjomsoy
 Myson SARL, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 2 Atcotärsot pqomoiäay jai paqabiäarg sgy


text:
aqvgäy sgy vqgrsgäy dioijgärexy.
 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Dietjqimiäfesai rtmauxäy oäsi otäse g episqopgä jasasónexy
 mosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm otäse g CD IX epijoimxämgram, oposedgäpose jasó sg diadija-
 Joimosgäsxm. riäa, le siy tpgqeriäey sgy CD XI, pqojeileämot ma emgleqx-
 hotäm cia siy idiófotrey amócjey sgy tpgqeriäay, pqócla pot
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: elpoädire sgm ADA ma eävei rsg dióhergä sgy opoiodgäpose
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä dioqirlotä pkgqouoqiajoä rsoiveiäo so opoiäo ha sgy epeäsqepe ma enesó-
 sot pqoruetäcomsoy xy dojiälot tpakkgäkot, jahoärom som rei am oi idiófotrey amócjey sgy tpgqeriäay apaisotäram sgm
 jasasórrei rsom bahloä 7, pqxäso jkilójio, pqoärkgwg sot pqoruetäcomsoy re bahloä ókkom apoä som
 barijoä. Enókkot, g ADA acmoägre sgm ómx sxm epsó esxäm
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda, peqi- lesapstviajgä peiäqa sot pqoruetäcomsoy, jahxäy jai so epiä-
 kalbamoleämxm sxm enoädxm tpeqarpiärexy jasó sg uórg pedo sxm jahgjoämsxm pot sot eiäve amaheärei g Episqopgä.
 sgy dioijgsijgäy diadijariäay pqim apoä sgm órjgrg sgy
 pqorutcgäy.
 Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 Pqorutcgä sot Corrado Politi jasó sot Etqxpaøjotä
 O pqoruetäcxm, pqxägm eäjsajsoy tpókkgkoy bahlotä B 3 o Idqtälasoy Epacceklasijgäy Ejpaidetärexy pot arjgähgje
 opoiäoy, auotä peästve rsom erxseqijoä diacxmirloä COM/A/16/ rsiy 2 Atcotärsot 1998
 93, dioqiärsgje rsgm jasgcoqiäa atsgä, bókkei jasó sgy
 apouórexy sgy aqloädiay cia soty dioqirlotäy aqvgäy (rso (Tpoäherg T-124/98)
 engäy: ADA) peqiä jasasónexäy sot rso pqxäso jkilójio sot (98/C 312/45)
 bahlotä A 7.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 O pqoruetäcxm paqasgqeiä jasÂ aqvóy oäsi g pqorbakkoleämg
 apoäuarg amaueäqesai le siy aisiokocijeäy sgy rjeäweiy rsa O Corrado Politi, jósoijoy Soqiämot (Isakiäa), ejpqorxpotäle-
 óqhqa 1, 2, 4, 29, 30, 31, 32 jai 34 sot jamomirlotä tpgqe- moy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique Leclercq, Ariane
 riajgäy jasarsórexy sxm tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm Joi- Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le
 mosgäsxm (rso engäy: JTJ). Rtmepxäy, g apoäuarg atsgä soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fidu-


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/36
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 26ης Μαρτίου 2015 — DO κατά ESMA
 (Υπόθεση F-32/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό του ESMA - Έκτακτος υπάλληλος - Μη ανανέωση της συμβάσεως - Έκθεση βαθμολογίας - Καθυστερημένη κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογίας - Έλλειψη συνέπειας μεταξύ των γενικών και των ειδικών εκτιμήσεων))
 (2015/C 171/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: DO (εκπρόσωπος: Σ. Α. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Αρχή Kινητών Aξιών και Αγορών (εκπρόσωποι: R. Vasileva και οι δικηγόροι D. Waelbroeck και A. Duron)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας-ενάγουσας κατόπιν δυσμενούς εκθέσεως βαθμολογίας, να ακυρωθεί η ως άνω έκθεση βαθμολογίας και να καταβληθεί αποζημίωση για την προκληθείσα ζημία
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η DO φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Αρχής Kινητών Aξιών και Αγορών.
 (1) EE C 184 της 6.6.2014, σ. 45.


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/13
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2015 (αίτηση του Tribunale ordinario di Torino — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Ποινική διαδικασία κατά του Stefano Burzio
 (Υπόθεση C-497/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 50 - Αρχή ne bis in idem - Εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει διοικητική και ποινική κύρωση για μη απόδοση παρακρατηθέντων φόρων - Μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Πρόδηλη αναρμοδιότητα))
 (2015/C 213/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Torino
 Ποινική διαδικασία στην υπόθεση της κύριας δίκης
 κατά του
 Stefano Burzio
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο ερώτημα που υπέβαλε το Tribunale ordinario di Torino (Ιταλία) με απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 2014.
 (1) ΕΕ C 34 σ. 02.02.2015.


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/19
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2012 — bachmeier κατά ΓΕΕΑ (oto-soft)
 (Υπόθεση T-550/12)
 2013/C 55/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: bachmeier GmbH & Co. KG (Ramsau b. Berchtesgaden, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Donath, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Οκτωβρίου 2012 στην υπόθεση R 1784/2011-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «oto-soft» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 7, 8, 10, 41 και 44 — Αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 9 836 081
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/33
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2011 — Wagon Automotive Nagold κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-610/11)
 2012/C 32/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wagon Automotive Nagold GmbH (Nagold, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Hackemann και H. Horstkotte, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2011, C(2011) 275, στη διαδικασία της κρατικής ενισχύσεως της Γερμανίας C 7/2010 (πρώην CP 250/2009 και NN 5/2010) «KStG, Sanierungsklausel»·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει ουσιαστικά τα ακόλουθα:
 1)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: η έκπτωση των ζημιών δεν συνιστά κρατική ενίσχυση που χορηγείται από κρατικούς πόρους.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει σχετικώς ότι το άρθρο 8c, παράγραφος 1, του γερμανικού νόμου περί φορολογίας επιχειρήσεων (Körperschaftsteuergesetz, KStG) παραβιάζει την αρχή του αντικειμενικού προσδιορισμού των καθαρών αποτελεσμάτων, καθώς και την αρχή της χρηματοοικονομικής ικανότητας, και ότι με την ρήτρα περί εξυγιάνσεως αποφεύγεται, απλώς, μια αντισυνταγματική παρέμβαση στα περιουσιακά στοιχεία των φορολογούμενων στις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ρήτρας περί εξυγιάνσεως. Για αυτόν τον λόγο, κατά την άποψη της προσφεύγουσας δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του κοινοτικού δικαίου.
 2)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας ελλείψει εξαιρέσεως από το οικείο σύστημα αναφοράς
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο σημείο αυτό ότι το οικείο σύστημα αναφοράς αποτελεί τη γενική ρύθμιση περί εκπτώσεως των ζημιών για επιχειρήσεις (άρθρο 10d του γερμανικού νόμου περί φορολογίας εισοδήματος σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, KStG, και το άρθρο 10a του γερμανικού νόμου περί φόρου επιτηδεύματος) και ότι το άρθρο 8c, KStG, αποτελεί απλώς εξαίρεση από το οικείο αυτό σύστημα αναφοράς, η οποία με τη σειρά της περιορίζεται, μεταξύ άλλων, από τη ρήτρα περί εξυγιάνσεως.
 3)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας ελλείψει διαφοροποιήσεως μεταξύ οικονομικών φορέων οι οποίοι βρίσκονται σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση όσον αφορά τον επιδιωκόμενο σκοπό.
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως αποβαίνει εις όφελος κάθε υποκείμενης στον φόρο επιχειρήσεως και δεν ευνοεί συγκεκριμένους κλάδους ή πεδία δραστηριότητας, ούτε επιχειρήσεις ορισμένου μεγέθους.
 4)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: μη επιλεκτικός χαρακτήρας λόγω δικαιολογήσεως βάσει της φύσεως και της εσωτερικής δομής του φορολογικού συστήματος.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο σημείο αυτό ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως βασίζεται σε αναγόμενους στο φορολογικό σύστημα λόγους οι οποίοι συνάδουν προς συνταγματικές αρχές, όπως η φορολόγηση αναλόγως των οικονομικών δυνατοτήτων, η αποτροπή της υπερβολικής φορολογήσεως και η αρχή της αναλογικότητας.
 5)
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ: προφανώς εσφαλμένη εκτίμηση εξαιτίας ανεπαρκούς εξετάσεως της καταστάσεως κατά το γερμανικό φορολογικό δίκαιο.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει σχετικώς ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις διατάξεις της γερμανικής φορολογικής νομοθεσίας περί εκπτώσεων των ζημιών.
 6)
 Επίκληση της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά το κοινοτικό δίκαιο.
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα εξυγιάνσεως σε περιπτώσεις αγοράς


text: μεριδίων σε σχέση με εκπτώσεις των ζημιών αναφέρθηκαν από την Επιτροπή για πρώτη φορά σε μια επίσημη διαδικασία ελέγχου και ότι πρόκειται περί ενός μη συνήθους πλαισίου, δεδομένου ότι η προβολή του ζητήματος περί ενδεχόμενου χαρακτήρα κρατικής ενισχύσεως κατέστη δυνατή μόνον βάσει νομικής απλουστεύσεως μιας ρυθμίσεως (άρθρο 8, παράγραφος 4, KStG) η οποία είναι αναμφισβήτητα σύμφωνη με τις διατάξεις περί κρατικών ενισχύσεως. Η σημασία, από την άποψη του δικαίου περί κρατικών ενισχύσεων, της εν λόγω απλουστεύσεως του νόμου δεν ήταν αυτονόητη τόσο για τον γερμανό νομοθέτη, όσο και για τις επιχειρήσεις στις οποίες είχαν παρασχεθεί εξειδικευμένες συμβουλές.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/22
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2013 η Total Marketing Services, που διαδέχθηκε την Total Raffinage Marketing, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-566/08, Total Raffinage Marketing κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-634/13 P)
 2014/C 45/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Total Marketing Services, που διαδέχθηκε την Total Raffinage Marketing (εκπρόσωποι: A. Vandencasteele, C. Lemaire, S. Naudin, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο κακώς δεν δέχθηκε ότι η συμμετοχή της Total Marketing Services (στο εξής: TMS) στην παράβαση έπαυσε μετά τις 12 Μαΐου 2004·
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο κακώς δεν δέχθηκε ότι υπήρξε αδικαιολογήτως διαφορετική μεταχείριση της TMS σε σχέση με τη Repsol σε ό,τι αφορά τη διάρκεια της συμμετοχής τους στην παράβαση·
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο κακώς δεν δέχθηκε ότι η συμμετοχή της TMS στην παράβαση διακόπηκε μεταξύ 26ης Μαΐου 2000 και 27ης Ιουνίου 2001·
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν απάντησε στον λόγο ακυρώσεως που αντλείτο από μη εξέταση των αποδείξεων περί ανταγωνιστικής συμπεριφοράς της TMS στην αγορά·
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, και, στο πλαίσιο αυτό, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής κατά το μέτρο που αφορά την TMS και να μειώσει, ασκώντας την πλήρη δικαιοδοσία του, το επιβληθέν στην TMS πρόστιμο,
 —
 σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν αποφανθεί οριστικώς επί της υπό κρίση υποθέσεως, να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προς επανεξέταση σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου·
 —
 τέλος, σύμφωνα με το άρθρο [184] του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου όσο και της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, τους κανόνες περί αποδείξεως, τις αρχές του τεκμηρίου αθωότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και την υποχρέωση αιτιολογήσεως, κρίνοντας ότι η αναιρεσείουσα μετέσχε στην παράβαση μεταξύ 12ης Μαΐου 2004 και 28ης Απριλίου 2005, με το σκεπτικό ότι η τελευταία δεν απέδειξε ότι αποστασιοποιήθηκε δημοσίως από τη σύμπραξη κατά το ως άνω χρονικό διάστημα.
 Με τον δεύτερο λόγο, λαμβανομένων υπόψη και των δύο σκελών του, η αναιρεσείουσα φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη, αφενός, την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως και, αφετέρου, προέβη σε παραμόρφωση των εγγράφων αποδείξεων σχετικά με τις προσκλήσεις τις οποίες έλαβαν οι TMS και Repsol, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε αποχώρηση της TMS από τη σύμπραξη μετά τη συνάντηση της 11ης και 12ης Μαΐου 2004, αλλά έκανε δεκτή την αποχώρηση της Repsol μετά τη συνάντηση της 3ης και 4ης Αυγούστου 2004.


text:
Με τον τρίτο λόγο, λαμβανομένων υπόψη και των δύο σκελών του, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, τους κανόνες περί αποδείξεως, τις αρχές του τεκμηρίου αθωότητας και της ασφάλειας δικαίου καθώς και την υποχρέωση αιτιολογήσεως, κρίνοντας ότι η TMS δεν διέκοψε τη συμμετοχή της στην παράβαση μεταξύ 26ης Μαΐου 2000 και 26ης Ιουνίου 2001, με το σκεπτικό ότι η τελευταία δεν απέδειξε ότι αποστασιοποιήθηκε δημοσίως από τη σύμπραξη κατά το ως άνω χρονικό διάστημα.
 Τέλος, με τον τέταρτο λόγο, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη τις αρχές της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, της εξατομικεύσεως των ποινών και των κυρώσεων, καθώς και την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε άνευ εξετάσεως τον λόγο ακυρώσεως ο οποίος αντλείτο από μη συνεκτίμηση των αποδείξεων περί ανταγωνιστικής συμπεριφοράς της TMS.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht Nienburg (Γερμανία) στις 27 Ιουνίου 2012 — Heinz Kassner κατά Mittelweser-Tiefbau GmbH & Co. RG
 (Υπόθεση C-311/12)
 2012/C 287/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeitsgericht Nienburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Heinz Kassner
 Εναγομένη: Mittelweser-Tiefbau GmbH & Co. RG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση βάσει της οποίας σε ορισμένους κλάδους η διάρκεια της ετήσιας ελάχιστης αδείας των τεσσάρων εβδομάδων μπορεί να μειωθεί μέσω συλλογικής συμβάσεως εργασίας;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση βάσει της οποίας μπορεί να ορισθεί σε συλλογική σύμβαση εργασίας ότι οι μειώσεις των αποδοχών, οι οποίες επέρχονται κατά το χρονικό διάστημα υπολογισμού λόγω εργασίας με μειωμένο ωράριο, απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία, επηρεάζουν τον υπολογισμό των αποδοχών αδείας με συνέπεια ο εργαζόμενος να μη λαμβάνει κατά τη διάρκεια της ετήσιας ελάχιστης αδείας των τεσσάρων εβδομάδων κανενός είδους αποδοχές αδείας ή, μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσεως, κανενός είδους αποζημίωση μη ληφθείσας αδείας;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική νομοθετική ρύθμιση βάσει της οποίας μπορεί να ορισθεί με συλλογική σύμβαση εργασίας ότι οι μειώσεις των αποδοχών, οι οποίες επέρχονται κατά το χρονικό διάστημα υπολογισμού λόγω εργασίας με μειωμένο ωράριο, απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία, επηρεάζουν τον υπολογισμό των αποδοχών αδείας, με συνέπεια ο εργαζόμενος να λαμβάνει κατά τη διάρκεια της ετήσιας ελάχιστης αδείας των τεσσάρων εβδομάδων μικρότερες αποδοχές αδείας –ή μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσεως μικρότερη αποζημίωση μη ληφθείσας αδείας– από ό,τι θα ελάμβανε εάν ο υπολογισμός των αποδοχών αδείας στηριζόταν στις κατά μέσον όρο αποδοχές τις οποίες θα ελάμβανε ο εργαζόμενος κατά την περίοδο υπολογισμού άνευ αυτών των μειώσεων των αποδοχών; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: Σε ποιο ποσοστό, υπολογιζόμενο βάσει των κατά μέσον όρο αποδοχών του εργαζομένου άνευ μειώσεων, θα μπορούσε να ανέρχεται κατ’ ανώτατο όριο η επιτραπείσα από τις εθνικές νομοθετικές ρυθμίσεις μείωση των αποδοχών αδείας, βάσει συλλογικής συμβάσεως εργασίας, λόγω εργασίας με μειωμένο ωράριο, απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία κατά την περίοδο υπολογισμού, προκειμένου να μπορεί να θεωρηθεί ότι