text:
εφάρμοσε αναδρομικώς τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 σχετικά με τα πρόστιμα, στηρίζοντας την προσβαλλομένη απόφαση στις κατευθυντήρες αυτές γραμμές, παρά το ότι εκδόθηκαν μετά τη λήξη της παραβάσεως, γεγονός το οποίο οδήγησε σε σημαντική και μη δυνάμενη να προβλεφθεί αύξηση του ποσού των προστίμων,
 —
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή επέβαλε ένα πρόστιμο υπερβολικό, δυσανάλογο και μη δυνάμενο να δικαιολογηθεί από τον σκοπό της αποτροπής,
 —
 παράβαση του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 και έλλειψη αιτιολογίας, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν είχε δικαίωμα να στηριχθεί στις δύο περιπτώσεις υποτροπής που θεωρήθηκαν κρίσιμες κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω του ότι οι δύο αυτές αποφάσεις δεν απευθύνονταν στις προσφεύγουσες,
 —
 νομική πλάνη και πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', και παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη, κατά τον υπολογισμό του προστίμου, τη μη αμφισβήτηση, εκ μέρους των προσφευγουσών, των πραγματικών περιστατικών.
 (1) Όπως τροποποιήθηκαν μετά την άσκηση της προσφυγής, λόγω της εκδόσεως, εκ μέρους της Επιτροπής, διορθωτικού στην προσβαλλόμενη απόφαση.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).
 (3) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/86
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2015 — Groupe Go Sport κατά ΓΕΕΑ — Design Go (GO SPORT)
 (Υπόθεση T-703/15)
 (2016/C 048/95)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Groupe Go Sport (Sassenage, France) (εκπρόσωποι: G. Arbant και E. Henry-Mayer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Design Go Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «GO SPORT» — Υπ’ αριθ. 5 144 811 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 569/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κηρύξει απαράδεκτη την προσφυγή R 569/2015-2·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα και στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 49, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/39
 Προσφυγή της 29ης Αυγούστου 2007 — Patrick Holding κατά ΓΕΕΑ — Cassera (PATRICK EXCLUSIVE)
 (Υπόθεση T-327/07)
 (2007/C 247/64)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Patrick Holding ApS (Fredensborg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Løje, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cassera SpA (Μιλάνο, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Ιουνίου 2007 στην υπόθεση R 727/2006-2, να υποχρεώσει το καθού να καταχωρίσει το επίμαχο σήμα και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «PATRICK EXCLUSIVE» για προϊόντα της κλάσεως 25 — αίτηση υπ' αριθ. 3 063 427
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Cassera SpA
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Κοινοτικά, εθνικά και διεθνή εικονιστικά σήματα και λεκτικά σήματα «G. PATRICK» για προϊόντα των κλάσεων 24 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 λόγω ελλείψεως κινδύνου συγχύσεως των συγκρουόμενων σημάτων.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) με απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2004, στην υπόθεση Sébastien Victor Leroy κατά Εισαγγελικής Αρχής
 (Υπόθεση C-435/04)
 (2004/C 300/67)
 Με απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 14 Οκτωβρίου 2004, το Cour de cassation του Βελγίου, στο πλαίσιο της υποθέσεως Sébastien Victor Leroy κατά Εισαγγελικής Αρχής, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Απαγορεύουν τα άρθρα 49 έως 55 της Συνθήκης της 25ης Μαρτίου 1957, περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εθνική νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους απαγορεύουσα σε κατοικούντα και εργαζόμενο εντός αυτού του κράτους να χρησιμοποιεί εντός της επικρατείας του εν λόγω κράτους αυτοκίνητο η κυριότητα του οποίου ανήκει σε εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, στην περίπτωση που το εν λόγω αυτοκίνητο δεν έχει καταχωριστεί στο πρώτο κράτος, έστω και αν έχει καταχωριστεί στο δεύτερο;


text:
C 121/14 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 ∞ÈãÙËÛË ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ Ô ̆ ̆Âã‚·ÏÂ ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-289/98(1)
 ÙÔ Verwaltungsgericht Frankfurt am Main ÌÂ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙË ̃
 23Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰ÈÔÈÎËÙÈÎã̂ Ó ‰È·ÊÔÚã̂ Ó
 Ernst-Otto Flemmer, Renate Christoffel Î·È Marike Leitensdorfer (1999/C 121/27)
 Î·Ù·ã TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ ÙË ̃ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ̃ ∂Óã̂ ÛÂˆ ̃ Î·È ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ
 ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔ ̆ÌÂãÓˆÓ ·Ôã ÙËÓ Bundes- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 16Ë ̃ ¢ÂÎÂÌ‚ÚÈãÔ ̆ 1998, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆
 anstalt für Forstwirtschaft und Ernährung ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃
 C-289/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã ∂ÏÏËÓÈÎËã ̃
 ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃.
 (ÀÔıÂãÛÂÈ ̃ C-80/99, C-81/99 Î·È C-82/99)
 (1999/C 121/26) (1) EE C 278 ÙË ̃ 5.9.1998.
 aÂ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙË ̃ 23Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ̆ ÂÚÈËãÏı·Ó ÛÙËÓ
 °Ú·ÌÌ·ÙÂÈã· ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ÛÙÈ ̃
 4 a·ÚÙÈãÔ ̆ 1999, ÙÔ Verwaltungsgericht Frankfurt am Main, Úã̂ ÙÔ
 ÙÌËãÌ·, ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰ÈÔÈÎËÙÈÎã̂ Ó ‰È·ÊÔÚã̂ Ó 1. Ernst-Otto ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-197/97(1)
 Flemmer, 2. Renate Christoffel Î·È 3. Marike Leitensdorfer Î·Ù·ã
 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ ÙË ̃ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ̃ ã∂ÓˆÛË ̃ Î·È ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ
 ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔ ̆ÌÂãÓˆÓ ·Ôã ÙËÓ (1999/C 121/28)
 Bundesanstalt für Forstwirtschaft und Ernährung, Ô ̆ ÂÎÎÚÂÌÔã̆ Ó
 ÂÓã̂ ÈÔãÓ ÙÔ ̆, ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 27Ë ̃ π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆
 ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ÂÈã ÙˆÓ ·ÎÔãÏÔ ̆ıˆÓ ÂÚˆÙËÌ·ãÙˆÓ: ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÛÂˆ ̃ C-197/97 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Industrial Tribunal, Liverpool, ÁÈ· ÙËÓ
 ·) ã∂ ̄ÂÈ ÙËÓ ÂãÓÓÔÈ· ÙÔ ·ãÚıÚÔ 215 ‰Âã̆ ÙÂÚÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Donna Marie Davies Î·Ù·ã
 ∂∫, ÛÂ Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÌÂ ÙÔ ·ãÚıÚÔ 178 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫ ÛÂ Girobank plc.
 Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÌÂ ÙÈ ̃ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã̆ (∂√∫)
 ·ÚÈı. 2187/93 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆(1), ÔãÙÈ ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ÂÈãÓ·È
 ·ÚÌÔã‰ÈÔ ÂÈãÛË ̃ ÁÈ· ‰È·ÊÔÚÂã ̃ ÔÈ ÔÔÈãÂ ̃ ÚÔÎ·ÏÔã̆ ÓÙ·È ·Ôã (1) EE C 212 ÙË ̃ 12.7.1997.
 Ûã̆ Ì‚·ÛË Û ̆Ó·ÊıÂÈãÛ· ·Ôã ÙËÓ ·ÚÌÔã‰È· ÂıÓÈÎËã ·Ú ̄Ëã ÂÍ ÔÓÔãÌ·ÙÔ ̃
 Î·È ÁÈ· ÏÔÁ·ÚÈ·ÛÌÔã ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ Î·È ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ Ûã̆ Ì-
 ÊˆÓ· ÌÂ ÙÔÓ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ÁÈ· ÙËÓ ÚÔÛÊÔÚ·ã
 ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃ ÛÂ ÔÚÈÛÌÂãÓÔ ̆ ̃ ·Ú·ÁˆÁÔã̆ ̃ Á·ãÏ·ÎÙÔ ̃ Ëã
 Á·Ï·ÎÙÔÎÔÌÈÎã̂ Ó ÚÔÈåÔãÓÙˆÓ, ÔÈ ÔÔÈãÔÈ ÂÌÔ‰ÈãÛÙËÎ·Ó ÚÔÛˆ-
 ÚÈÓ·ã Ó· ·ÛÎËãÛÔ ̆Ó ÙË ‰Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙ·ã ÙÔ ̆ ̃; ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-24/98(1)
 ‚) ∞Ó ÛÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· · ̆ÙÔã ‰ÔıÂÈã ·ÚÓËÙÈÎËã ··ãÓÙËÛË Î·È ·Ó Û ̆ÙÚÂã ̄ÂÈ (1999/C 121/29)
 ÂÚÈãÙˆÛË ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 215 Úã̂ ÙÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫
 Î·È, ÂÔÌÂãÓˆ ̃, ıÂÌÂÏÈã̂ ÓÂÙ·È


text:
Ë ·ÚÌÔ‰ÈÔãÙËÙ· ÙˆÓ ÂıÓÈÎã̂ Ó
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 2· ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ‰ÈÎ·ÛÙËÚÈãˆÓ Î·Ù·ã ÙÔ ·ãÚıÚÔ 183 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÙÈãıÂÙ·È
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÂÚ·ÈÙÂãÚˆ ÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· ·Ó Âã ̄Ô ̆Ó ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÛÂ ÌÈ· ÙÂãÙÔÈ· Ûã̆ Ì-
 ÛÂˆ ̃ C-24/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã πÚÏ·Ó-
 ‚·ÛË, Î·ıÔãÛÔÓ Ô Î·ÓÔÓÈÛÌÔã ̃ (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ‰ÂÓ ÚÔ‚ÏÂã-
 ‰Èã· ̃.
 ÂÈ Î·ÌÈã· Úã̆ ıÌÈÛË, ÔÈ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ ÂıÓÈÎÔã̆ ‰ÈÎÔÓÔÌÈÎÔã̆
 ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆ Ëã ÔÈ ÁÂÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆ Ô ̆ ÂÈãÓ·È ÎÔÈÓÂã ̃ ÛÙÈ ̃
 ÂãÓÓÔÌÂ ̃ Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙˆÓ ÎÚ·Ùã̂ Ó ÌÂÏã̂ Ó. (1) EE C 72 ÙË ̃ 7.3.1998.
 Á) ∫·ıÔãÛÔÓ Âã ̄Ô ̆Ó ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÔÈ ÁÂÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆, ÙÈãıÂÙ·È
 ÂÚ·ÈÙÂãÚˆ ÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· ·Ó Î·È ̆Ôã ÔÈãÂ ̃ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ ÌÔÚÂÈã
 Ë ·ÚÌÔã‰È· ÂıÓÈÎËã ·Ú ̄Ëã Ó· ‰È·ÚÚËãÍÂÈ ÂÓ ÔãÏˆ Ëã ÂÓ ÌÂãÚÂÈ ÙËÓ
 ÂÍ ÔÓÔãÌ·ÙÔ ̃ Î·È ÁÈ· ÏÔÁ·ÚÈ·ÛÌÔã ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ Î·È ÙË ̃
 ∂ÈÙÚÔËã ̃ Û ̆Ó·ÊıÂÈãÛ· Ûã̆ Ì‚·ÛË, Â·ãÓ ÂÎ ÙˆÓ ̆ÛÙÂãÚˆÓ ‰È·ÈÛÙã̂ - ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-371/96(1)
 ÓÂÙ·È ÔãÙÈ ÔÈ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ Ô ̆ ÚÂãÂÈ Ó· ÏËÚÔã̆ ÓÙ·È, Ûã̆ ÌÊˆÓ·
 ÌÂ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ÁÈ· ÙËÓ ̆Ô‚ÔÏËã ÚÔÛÊÔÚ·ã ̃
 ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃, Ô ̆‰ÔãÏˆ ̃ Û ̆ÓÂãÙÚÂ ̄·Ó Ëã Û ̆ÓÂãÙÚÂ ̄·Ó ÂÓ ÌÂãÚÂÈ Ëã (1999/C 121/30)
 ÔãÙÈ ÔÈ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ ÁÈ· ÙËÓ ̆Ô‚ÔÏËã ÚÔÛÊÔÚ·ã ̃ ·Ô ̇Ë-
 ÌÈã̂ ÛÂˆ ̃ Û ̆ÓÙÚÂã ̄Ô ̆Ó ÌÔãÓÔÓ ÂÂÈ‰Ëã ÔÈ ·ÚÌÔã‰ÈÂ ̃ ÂıÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ıÂˆÚÔã̆ Ó ÔãÙÈ ÂÌÔ‰Èã ̇ÔÓÙ·È, ÁÈ· ÏÔãÁÔ ̆ ̃ ÚÔÛÙ·ÛÈã· ̃ ÙË ̃ ‰ÈÎ·ÈÔ- ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÏÔÁËÌÂãÓË ̃ ÂÌÈÛÙÔÛã̆ ÓË ̃, Ó· ·Î ̆Úã̂ ÛÔ ̆Ó ÂÎ ÓÂãÔ ̆ ÙËÓ ÔÚÈÛÙÈÎËã ÛÂˆ ̃ C-371/96 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Tribunale di Trento ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË
 ̄ÔÚËãÁËÛË ÂÈ‰ÈÎËã ̃ ÔÛÔãÙËÙ· ̃ ·Ó·ÊÔÚ·ã ̃, Ë ÔÔÈã· ·ÔÙÂÏÂÈã ÚÔå̆- ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Ministero delle Finanze Î·Ù·ã Cotonificio
 ÔãıÂÛË ÁÈ· ÙË ̄ÔÚËãÁËÛË ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃. del Trentino SpA.
 (1) EE L 196 ÙË ̃ 5.8.1993, Û. 6. (1) ∂∂ C 40 ÙË ̃ 8.2.1997.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/69
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2010 — Gheysens κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-8/10)
 2010/C 100/102
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Johan Gheysens (Mechelen, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου να μην παρατείνει τη σύμβαση του προσφεύγοντος και, κατά συνέπεια, να θέσει τέρμα στην εργασιακή του σχέση με το Συμβούλιο.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη παρατάσεως πέραν της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 της συμβάσεως του προσφεύγοντος και την άρνηση λήψεως οποιουδήποτε μέτρου για την τακτοποίηση της διοικητικής καταστάσεως του προσφεύγοντος ο οποίος ασκεί επί 16 έτη μόνιμα καθήκοντα του θεσμικού οργάνου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
2.3.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 56/3
 1. Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου, 2. Οργανισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́- νες στο α ́ρθρο 13, με ́ρος B, στοιχει ́ο δ', της οδηγι ́ας
 τησης, υπο ́ εκκαθα ́ριση, εκπροσωπουμε ́νου απο ́ την εκκαθαρι ́στρια 77/388/ΕΟΚ πρα ́ξεις προ ́κειται στην περι ́πτωση αυτη ́;
 ανω ́νυμη εταιρι ́α Εθνικη ́ Κεφαλαι ́ου Α.Ε. ∆ιαχει ́ρισης Ενεργητικου ́
 και Παθητικου ́, 3. Α.Ε. Αθηναϊκη ́ Χαρτοποι ̈́α, και 4. Γ. Τσαμα-
 (1) EE L 145, σ. 1.
 σφυ ́ρου κ.λπ. αφετε ́ρου, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Ενο ́ψει του ο ́τι το α ́ρθρο 25 της 77/91 (1) απο ́ 13.12.1976
 δευ ́τερης Οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου της ΕΟΚ δεν προβλε ́πει ρητα ́
 συγκεκριμε ́νη κυ ́ρωση σε περι ́πτωση παραβι ́αση ́ς του, ερωτα ́ται αν
 συμβιβα ́ζεται με τους σκοπου ́ς που επιδιω ́κει η ανωτε ́ρω Οδηγι ́α, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 δια ́ταξη εθνικου ́ νο ́μου η οποι ́α κηρυ ́σσει ́εγκυρες τις μετοχε ́ς που βαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανι ́α) με δια ́ταξη της
 προη ́λθαν απο ́ αυ ́ξηση, δυνα ́μει υπουργικω ́ν αποφα ́σεων του 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση KapHag Ren-
 μετοχικου ́ κεφαλαι ́ου ανωνυ ́μων εταιριω ́ν, η οποι ́α (αυ ́ξηση) ει ́ναι ditefonds 35 Spreecenter Berlin-Hellersdorf, 3. Tranche
 ανι ́σχυρη, ως αντικει ́μενη στο α ́ρθρο 25 της ́διας
 ι Οδηγι ́ας, εφο ́σον GbR, κατα ́ Finanzamt Charlottenburg
 η δια ́ταξη αυτη ́ παρε ́χει, ως αντιστα ́θμισμα, δικαι ́ωμα πλη ́ρους
 αποζημιω ́σεως ́εναντι του ∆ημοσι ́ου, για τις ζημιε ́ς που ενδεχο- (Υπο ́θεση C-442/01)
 με ́νως υπε ́στησαν οι παλαιοι ́ με ́τοχοι των ως α ́νω ανωνυ ́μων
 εταιριω ́ν, συνεπει ́α της αυξη ́σεως αυτη ́ς. Ειδικο ́τερα ερωτα ́ται αν (2002/C 56/06)
 το ανωτε ́ρω δικαι ́ωμα της πλη ́ρους απο ́ το ∆ημο ́σιο αποζημιω ́σεως
 μπορει ́ να θεωρηθει ́, ενο ́ψει και της παρο ́δου μακρου ́ ́εκτοτε
 χρο ́νου και των αλλεπα ́λληλων αυξη ́σεων που απακολου ́θησαν (με Με δια ́ταξη της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 αποφα ́σεις της γενικη ́ς συνε ́λευσης), ισοδυ ́ναμο, συ ́μφωνα με το Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 κοινοτικο ́ δι ́καιο, προς την αναγνω ́ριση της ακυρο ́τητας των 16 Νοεμβρι ́ου 2001, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της
 μετοχω ́ν που προη ́λθαν απο ́ την ανι ́σχυρη αυ ́ξηση του μετοχικου ́ διαφορα ́ς μεταξυ ́ KapHag Renditefonds 35 Spreecenter Berlin-
 κεφαλαι ́ου. Hellersdorf, 3. Tranche GbR, και Finanzamt Charlottenburg
 [∆ημο ́σιας Οικονομικη ́ς Υπηρεσι ́ας] που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 (1) EE L 26


text:
της 31.1.1997, σ. 1.
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. Κατα ́ την ει ́σοδο εται ́ρου σε προσωπικη ́ εταιρι ́α, o οποι ́ος
 εισφε ́ρει μετρητα ́, παρε ́χει η εταιρι ́α αυτη ́ στον εται ́ρο αυτο ́
 υπηρεσι ́α εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 2,
 σημει ́ο 1, της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ (1);
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 17ης Μαι ̈́ου 2. Υφι ́σταται στην περι ́πτωση αυτη ́ παρεπο ́μενη πρα ́ξη κατα ́ το
 2001 στην υπο ́θεση Finanzamt Groß-Gerau κατα ́ MKG- α ́ρθρο 19, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερη περι ́οδος, της οδηγι ́ας
 Kraftfahrzeuge-Factoring GmbH. 77/388/ΕΟΚ και μπορει ́ ο υποκει ́μενος στον φο ́ρο να
 επικαλεστει ́ τη ρυ ́θμιση του α ́ρθρου 19, παρα ́γραφος 2,
 δευ ́τερη περι ́οδος, της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ, κατα ́ την οποι ́α
 (Υπο ́θεση C-305/01) τε ́τοιες παρεπο ́μενες πρα ́ξεις δεν αποκλει ́ουν την ́εκπτωση
 του φο ́ρου εισροω ́ ν;
 (2002/C 56/05)
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 Με δια ́ταξη της 17ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 3 Αυγου ́στου 2001, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Finanzamt Groß-Gerau και MKG-
 Kraftfahrzeuge-Factoring GmbH, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, που ασκη ́-
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: θηκε στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 2001
 1. Μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι μια εταιρι ́α πρακτορει ́ας επιχειρημα-
 τικω ́ν απαιτη ́σεων (Factoring) χρησιμοποιει ́ τα εισερχο ́μενα (Υπο ́θεση C-463/01)
 αγαθα ́ και υπηρεσι ́ες για την πραγματοποι ́ηση πρα ́ξεω ́ν της
 ο ́ταν προβαι ́νει σε αγορα ́ απαιτη ́σεων και αναλαμβα ́νει τον (2002/C 56/07)
 κι ́νδυνο μη ικανοποιη ́σεω ́ς τους;
 2. Προ ́κειται στην περι ́πτωση αυτη ́ για υποκει ́μενη στον φο ́ρο Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 πρα ́ξη η ́ για πρα ́ξη κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 13, με ́ρος B, τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 στοιχει ́ο δ', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ (1), επι ́ της οποι ́ας Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 μπορει ́ να επιβληθει ́ φο ́ρος αν τα κρα ́τη με ́λη ́εχουν παρα ́σχει στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊ-
 στους υποκει ́μενους στον φο ́ρο το δικαι ́ωμα να επιλε ́γουν κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 υπε ́ρ της φορολογη ́σεω ́ς τους; Για ποια απο ́ τις


text:
απαριθμου ́με- της Γερμανι ́ας.
 ---pagebreak--- C 56/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.3.2002
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Το γεγονο ́ς ο ́τι τα εν λο ́γω με ́τρα επιδιω ́κουν σκοπου ́ς πολιτικη ́ς
 προστασι ́ας του περιβα ́λλοντος δεν αρκει ́ ως δικαιολο ́γηση, διο ́τι
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- ει ́ναι δυσανα ́λογα. Σε περι ́πτωση υπερβα ́σεως μιας ορισμε ́νης
 νι ́ας, θεσπι ́ζοντας με τα α ́ρθρα 8, παρα ́γραφος 1, και 9, αποστα ́σεως η επιβα ́ρυνση του περιβα ́λλοντος που επιφε ́ρει
 παρα ́γραφος 2, της Verpackungsverordnung 1998 (κανο- κατ' ανα ́γκην η μεταφορα ́ ει ́ναι μεγαλυ ́τερη απ' ο ́,τι τα οικολογικα ́
 νιστικου ́ διατα ́γματος για τις συσκευασι ́ες) ́ενα συ ́στημα πλεονεκτη ́ματα που συνδε ́ονται με τη χρη ́ση επαναχρησιμοποιη ́σι-
 επαναχρησιμοποιη ́σεως των συσκευασιω ́ν για προϊο ́ντα, τα μων συσκευασιω ́ν. Στην υπο ́ κρι ́ση περι ́πτωση κρι ́σιμη δεν ει ́ναι η
 οποι ́α, συ ́μφωνα με την οδηγι ́α 80/777/ΕΟΚ, γεμι ́ζουν στην απο ́σταση που σηματοδοτει ́ αυτο ́ το ο ́ριο προκειμε ́νου για το
 πηγη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει βα ́σει του α ́ρθρου 5 μεταλλικο ́ νερο ́, διο ́τι η ρυ ́θμιση του γερμανικου ́ δικαι ́ου ισχυ ́ει
 της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και ανεξαρτη ́τως αποστα ́σεως μεταφορα ́ς για ο ́λα τα μεταλλικα ́ νερα ́
 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994, για τις που γεμι ́ζουν στην πηγη ́, περιλαμβα ́νει, επομε ́νως, και τις
 συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα συσκευασι ́ας σε συνδυασμο ́ περιπτω ́σεις που συνεπα ́γονται μεγαλυ ́τερη απο ́σταση μεταφορα ́ς.
 με το παρα ́ρτημα II, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο δ', της οδηγι ́ας
 80/777/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1980,
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν (1) ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σ. 10.
 σχετικα ́ με την εκμετα ́λλευση και τη θε ́ση στο εμπο ́ριο των (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 013/009, σ. 132.
 φυσικω ́ν μεταλλικω ́ν νερω ́ν,
 2. να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberster Gerichtshοf με δια ́ταξη της 8ης Νοεμ-
 Η ρυ ́θμιση των α ́ρθρων 8, παρα ́γραφος 1, και 9, παρα ́γραφος 2, βρι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Jοhann Gruber
 της Verpackungsverordnung 1998 ει ́ναι, ο ́σον αφορα ́ τα φυσικα ́ κατα ́ Bay Wa Aktiengesellschaft
 μεταλλικα ́ νερα ́, τα οποι ́α λαμβα ́νονται στην πηγη ́, ασυμβι ́βαστη
 με το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας περι ́ συσκευασιω ́ν, διο ́τι επηρεα ́ζει το


text:
εμπο ́ριο κατα ́ τρο ́πο που δεν δικαιολογει ́ται βα ́σει λο ́γων προστα- (Υπο ́θεση C-464/01)
 σι ́ας του περιβα ́λλοντος. Απο ́ τον συνδυασμο ́ των διατα ́ξεων
 του γερμανικου ́ δικαι ́ου προκυ ́πτει ο ́τι οι εταιρι ́ες εμφιαλω ́σεως
 μεταλλικω ́ν νερω ́ν σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη, που θε ́λουν να αποσυ ́ρουν (2002/C 56/08)
 τα προϊο ́ντα τους απο ́ τη Γερμανι ́α, ́εχουν συμφε ́ρον να χρησιμο-
 ποιου ́ν επαναχρησιμοποιη ́σιμες συσκευασι ́ες ο ́ταν θε ́λουν να
 αποφυ ́γουν την υποχρε ́ωση εισπρα ́ξεως ενεχυ ́ρου για τις συσκευα-
 σι ́ες που θε ́τουν στο εμπο ́ριο και ο ́ταν θε ́λουν να διατηρη ́σουν τη
 δυνατο ́τητα συμμετοχη ́ς σε ́ενα γενικο ́ συ ́στημα επιστροφη ́ς Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 2001 η οποι ́α περιη ́λθε στη
 των συσκευασιω ́ν. Αυτε ́ς οι διατα ́ξεις θεσπι ́ζουν αναμφισβη ́τητα Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 πλεονεκτη ́ματα για τις επαναχρησιμοποιη ́σιμες συσκευασι ́ες ́εναντι 4 ∆εκεμβρι ́ου 2001, το Oberster Gerichtshοf ζητει ́ απο ́ το
 των συσκευασιω ́ν μιας χρη ́σεως, ωστο ́σο τα εθνικα ́ με ́τρα για την ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Jοhann Gruber κατα ́ Bay
 προω ́θηση των επαναχρησιμοποιη ́σιμων συσκευασιω ́ν συνα ́δουν με Wa Aktiengesellschaft που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση
 το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ μο ́νον ο ́ταν πληρου ́ν ταυτοχρο ́- προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 νως τις προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 28 ΕΚ. Η εν προκειμε ́νω
 ρυ ́θμιση του γερμανικου ́ δικαι ́ου συνιστα ́ ο ́μως με ́τρο ισοδυνα ́μου
 αποτελε ́σματος καθω ́ς και ποσοτικο ́ περιορισμο ́ υπο ́ την ́εννοια 1. 'Εχει αποφασιστικη ́ σημασι ́α ο προε ́χων ιδιωτικο ́ς η ́ επαγγελ-
 του α ́ρθρου 28 ΕΚ. Η εμπορι ́α φυσικω ́ν μεταλλικω ́ν νερω ́ν απο ́ ματικο ́ς σκοπο ́ς μι ́ας παροχη ́ς που αποσκοπει ́ στην κα ́λυψη
 α ́λλα κρα ́τη με ́λη καθι ́σταται δυσχερε ́στερη ει ́τε οικονομικω ́ς πλε ́ον εν με ́ρει ιδιωτικω ́ν αναγκω ́ν προκειμε ́νου να γι ́νει δεκτο ́ ο ́τι
 απρο ́σφορη λο ́γω των με ́τρων του γερμανικου ́ δικαι ́ου. Βεβαι ́ως, υπα ́ρχει η ιδιο ́τητα του καταναλωτη ́ κατα ́ την ́εννοια του
 και οι Γερμανοι ́ παραγωγοι ́ υπε ́χουν ενδεχομε ́νως υποχρε ́ωση α ́ρθρου 13 της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν και ποια κριτη ́ρια
 μεταφορα ́ς α ́δειων επαναχρησιμοποιη ́σιμων συσκευασιω ́ν σε μεγα ́- ει ́ναι καθοριστικα ́ προκειμε ́νου να διαπιστωθει ́ εα ́ν προε ́χει ο
 λες αποστα ́σεις, ωστο ́σο, σε περι ́πτωση γεμι ́σματος της συσκευα- ιδιωτικο ́ς η ́ επαγγελματικο ́ς σκοπο ́ς;
 σι ́ας εκτο ́ς της Γερμανι ́ας, η απο ́σταση μεταξυ ́ του το ́που γεμι ́σμα-
 τος και του το ́που


text:
καταναλω ́σεως στη Γερμανι ́α ει ́ναι, στις 2. Ο καθορισμο ́ς του σκοπου ́ εξαρτα ́ται απο ́ τις περιστα ́σεις οι
 περισσο ́τερες περιπτω ́σεις, σαφω ́ς μεγαλυ ́τερη απ' ο ́,τι στην περι ́- οποι ́ες μπορου ́ν να γι ́νουν αντιληπτε ́ς αντικειμενικω ́ς απο ́ την
 πτωση γεμι ́σματος και καταναλω ́σεως εντο ́ς της Γερμανι ́ας. Η πλευρα ́ του αντισυμβαλλομε ́νου του καταναλωτη ́;
 δυνατο ́τητα των αλλοδαπω ́ν εταιριω ́ν εμφιαλω ́σεως μεταλλικου ́
 νερου ́ να συμμετα ́σχουν σε ́ενα συ ́στημα τυποποιημε ́νων επαναχρη-
 σιμοποιη ́σιμων συσκευασιω ́ν συνεπα ́γεται προ ́σθετο κο ́στος για τις 3. Πρε ́πει να θεωρει ́ται μια συ ́μβαση, η οποι ́α ει ́ναι δυνατο ́ να
 εταιρι ́ες εμφιαλω ́σεως και επιπλε ́ον μειω ́νει σε κα ́θε περι ́πτωση την εξυπηρετει ́ το ́σο ιδιωτικε ́ς ο ́σο και επαγγελματικε ́ς
 ανα ́γκη μεταφορα ́ς των α ́δειων επαναχρησιμοποιη ́σιμων συσκευα- δραστηριο ́τητες, σε περι ́πτωση αμφιβολι ́ας ως συ ́μβαση
 σιω ́ν. καταναλωτη ́;


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 2 Μαρτίου 2011 — Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ζ
 (Υπόθεση C-99/11)
 2011/C 173/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα/καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αναιρεσίβλητος/προσφεύγων: Ζ
 Έτεροι διάδικοι: Ο εκπρόσωπος του ομοσπονδιακού συμφέροντος ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht· ο ομοσπονδιακός επιτετραμμένος για ζητήματα ασύλου στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) την έννοια ότι δεν συνιστά πράξη διώξεως οποιοσδήποτε αντιβαίνων προς το άρθρο 9 ΕΣΔΑ περιορισμός της ελευθερίας του θρησκεύματος αλλά, για να υφίσταται σοβαρή παραβίαση της ελευθερίας του θρησκεύματος ως βασικού ανθρωπίνου δικαιώματος, πρέπει να θίγεται ο ουσιαστικός πυρήνας της;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 α)
 Καταλαμβάνει ο ουσιαστικός πυρήνας του δικαιώματος της ελευθερίας του θρησκεύματος την εκδήλωση και άσκηση του θρησκεύματος μόνο στο οικιακό και στενότερο περιβάλλον ή μπορεί να συνιστά πράξη διώξεως κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/83, και το γεγονός ότι η δημόσια άσκηση του θρησκεύματος στην χώρα καταγωγής θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα, τη ζωή ή τη φυσική ελευθερία του αιτούντος και για το λόγο αυτό ο τελευταίος δεν προβαίνει σε αυτήν;
 β)
 Σε περίπτωση που ο ουσιαστικός πυρήνας του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας μπορεί να καταλαμβάνει και ορισμένες μορφές δημόσιας ασκήσεως του θρησκεύματος:
 Αρκεί για τη στοιχειοθέτηση σοβαρής παραβιάσεως της θρησκευτικής ελευθερίας το γεγονός ότι για τον ίδιο τον αιτούντα η άσκηση αυτή είναι αναγκαία προκειμένου να διατηρήσει τη θρησκευτική του ταυτότητα, ή απαιτείται επιπλέον η θρησκευτική κοινότητα στην οποία ανήκει ο αιτών να θεωρεί την εν λόγω μορφή ασκήσεως του θρησκεύματος βασικό στοιχείο της διδασκαλίας της, ή ενδέχεται να προκύπτουν και περαιτέρω περιορισμοί από τις λοιπές συνθήκες, όπως για παράδειγμα από την εν γένει κατάσταση στην χώρα καταγωγής;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Υφίσταται βάσιμος φόβος διώξεως λόγω θρησκείας κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/83, στην περίπτωση που είναι βέβαιο ότι ο αιτών, μετά την επιστροφή του στην πατρίδα του, θα προβεί στη διενέργεια ορισμένων θρησκευτικών πράξεων, κείμενων εκτός του ουσιαστικού πυρήνα του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας, παρότι αυτό θα θέσει σε κίνδυνο τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα ή τη φυσική ελευθερία του, ή δύναται να αξιωθεί από τον αιτούντα να απέχει μελλοντικά από τέτοιου είδους πράξεις;
 (1) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (EE 304, σ. 12).


text:
C 275/14 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 2) Τα άρθρα 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιή- άλλου κράτουςαυτού, και έχει τεθεί στη διάθεση του εργαζομένου
 σεως, άρθρο 39 ΕΚ) και 7, παράγραφος 1, του κανονισμού εκ μέρους του εργοδότη του, o οποίος επίσης είναι εγκατεστημένος
 (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου εντός του άλλου κράτους αυτού.
 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων
 στο εσωτερικό της Κοινότητας, έχουν την έννοια ότι (1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001.
 αποκλείουν τη χορήγηση, υπό προϋποθέσεις όπως αυτές
 που προβλέπει το άρθρο 50 bis του Gehaltsgesetz 1956
 (νόμου περί μισθολογίου του 1956), όπως τροποποιήθηκε
 το 1997, ειδικού επιδόματος αρχαιότητας το οποίο, κατά
 την ερμηνεία που έδωσε το Verwaltungsgerichtshof(Αυστρία)
 με την απόφασή του της 24ης Ιουνίου 1998, αποτελεί ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ανταμοιβή για την επίδειξη πίστεως.
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 3) Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου όπως αυτή που προκύ-
 πτει, υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης, στην υπόθεση C-239/01: Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της
 από την απόφασητου Verwaltungsgerichtshofτης 24ης Ιουνίου Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 1998 δεν ενέχει τον απαιτούμενο πρόδηλο χαρακτήρα ώστε
 να θεμελιωθεί, δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, η ευθύνη («Γεωργία — ΕΓΤΠΕ — Μερική ακύρωση του κανονισμού
 κράτους μέλους λόγω αποφάσεως ενός των αποφαινομένων (ΕΚ) 690/2001 — Ειδικά μέτρα στηρίξεως της αγοράς
 σε τελευταίο βαθμό δικαιοδοτικών του οργάνων. στον τομέα του βοείου κρέατος — Εκτελεστικός κανο-
 νισμός της Επιτροπής προβλέπων υποχρεωτική συγχρημα-
 (1) ΕΕ C 212 της 28.7.2001. τοδότηση από τα κράτη μέλη»)
 (2003/C 275/23)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (πέμπτο τμήμα) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 Στην υπόθεση C-239/01, Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 στην υπόθεση C-232/01 (αίτηση του Politierechtbank te νίας (εκπρόσωπος: W. -D. Plessing, επικουρούμενος από τον
 Mechelen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποι- J. Sedemund), υποστηριζόμενη από το Βασίλειο της ∆ανίας
 νική δίκη κατά Ηans Van Lent (1) (εκπρόσωποι: J. Molde και J. Bering Liisberg), με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Χρηματοδο- (εκπρόσωποι: D. Booß και M. Niejahr), με αντικείμενο την
 τική μίσθωση αυτοκινήτων — Υποχρέωση ταξινομήσεως ακύρωση του άρθρου 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ)
 αυτοκινήτου στο κράτος μέλος της κατοικίας του εργα- 690/2001 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2001, για τη θέσπιση
 ζομένου») ειδικών μέτρων στήριξης της αγοράς στον τομέα του βοείου
 (2003/C 275/22) κρέατος (ΕΕ L 95, σ. 8), κατά το μέρος που η εν λόγω διάταξη
 επιβάλλει σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να χρηματοδοτεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) το 30 % της τιμής του κρέατος που αγοράζεται δυνάμει του εν
 λόγω κανονισμού, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola (εισηγητή), P. Jann,
 Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric και S. von Bahr, δικαστές,
 Στην υπόθεση C-232/01, με αντικείμενο αίτηση του γενικός εισαγγελέας: J.


text:
Mischo, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια
 Politierechtbank te Mechelen (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003,
 εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 κατά Ηans Van Lent, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς 1) Ακυρώνει το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού
 την ερμηνεία του άρθρου 39 ΕΚ, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), (ΕΚ) 690/2001 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2001,
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, για τη θέσπιση ειδικών μέτρων στήριξης της αγοράς στον
 D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (εισηγητή) και Α. Rosas, τομέα του βοείου κρέατος, κατά το μέρος που η εν λόγω
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, διάταξη επιβάλλει σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, να χρηματοδοτεί το 30 % της τιμής του κρέατος που
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: αγοράζεται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού.
 Το άρθρο 39 ΕΚ είναι αντίθετο προς εθνική ρύθμιση ενός κράτους 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέλους, όπως η υπό κρίση, η οποία απαγορεύει σε εργαζόμενο, που στα δικαστικά έξοδα.
 κατοικεί εντός του κράτους αυτού, να χρησιμοποιεί στο έδαφός του
 εν λόγω κράτους αυτοκίνητο το οποίο είναι ταξινομημένο εντός
 (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 άλλου κράτους μέλους, ομόρου του πρώτου, και το οποίο ανήκει
 σε εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως, εγκατεστημένης εντός του


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Judgado de lo Social no 30 de Madrid, με απόφαση της 5ης Ιουλίου 2004 στην υπόθεση C. Sarkatzis Herrero κατά Instituto Madrileño de la Salud
 (Υπόθεση C-294/04)
 (2004/C 228/57)
 Με διάταξη της 5ης Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 12 Ιουλίου 2004, το Judgado de lo Social no 30 de Madrid, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ C. Sarkatzis Herrero και Instituto Madrileño de la Salud που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Έχουν οι κοινοτικές διατάξεις περί άδειας μητρότητας και περί ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών κατά την πρόσβαση στην εργασία την έννοια ότι μία γυναίκα, η οποία βρίσκεται σε άδεια μητρότητας και η οποία κατά το χρονικό αυτό διάστημα διορίζεται στον δημόσιο τομέα, πρέπει να απολαύει των ίδιων δικαιωμάτων με τους λοιπούς επιτυχόντες στον διαγωνισμό προσλήψεως δημοσίων υπαλλήλων;
 2.
 Ανεξαρτήτως των εφαρμοστέων στην περίπτωση εργαζομένης που αναλαμβάνει για πρώτη φορά υπηρεσία, εντάσσεται η απόκτηση της υπαλληλικής ιδιότητας ή της μόνιμης θέσεως, στην περίπτωση ισχύουσας σχέσεως εργασίας, έστω και ευρισκόμενης σε αναστολή, στα δικαιώματα σταδιοδρομίας, τα οποία παράγουν αποτελέσματα παρά το γεγονός ότι η ενδιαφερομένη βρισκόταν σε άδεια μητρότητας;
 3.
 Συγκεκριμένα, προς εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, και ειδικότερα των σχετικών με την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών κατά την πρόσβαση στην εργασία ή μετά από αυτήν, έχει η αναπληρώτρια υπάλληλος, η οποία κατά τον διορισμό της σε μόνιμη θέση βρίσκεται σε άδεια μητρότητας, δικαίωμα να αναλάβει τα διοικητικά της καθήκοντα και να αποκτήσει την ιδιότητα της υπαλλήλου μαζί με τα συνεπακόλουθα αυτής δικαιώματα, όπως η έναρξη της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας και ο υπολογισμός της αρχαιότητάς της από το χρονικό αυτό σημείο και επί ίσοις όροις έναντι των λοιπών διορισθέντων, ανεξαρτήτως του αν, κατά τις εφαρμοστέες διατάξεις του εσωτερικού δικαίου, η άσκηση των δικαιωμάτων που συνδέονται με την πραγματική παροχή υπηρεσιών αναστέλλεται, ενδεχομένως, μέχρι την πραγματική έναρξη της παροχής των υπηρεσιών αυτών;


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/19
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-515/14)
 (2015/C 065/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-Lacombe και D. Martin)
 Καθής: Κυπριακή Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να διαπιστωθεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 45 και 48 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 4 § 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν κατάργησε με αναδρομική ισχύ, από 1 Μαΐου 2004, το κριτήριο της ηλικίας που περιέχεται στο άρθρο 27 του περί Συντάξεως Νόμου (Ν. 97(I)/97) και που καθιστά το άρθρο αυτό ασυμβίβαστο με τις ανωτέρω διατάξεις, αφού αποθαρρύνει τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το κράτος τους για να αναλάβουν επαγγελματική δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος ή σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε άλλο διεθνή οργανισμό και επειδή έχει σαν αποτέλεσμα την άνιση μεταχείριση μεταξύ των διακινούμενων εργαζομένων συμπεριλαμβανομένων όσων εργάζονται στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε άλλο διεθνή οργανισμό αφενός και των κρατικών υπαλλήλων οι οποίοι άσκησαν την δραστηριότητα τους μόνο στην Κύπρο αφετέρου.
 —
 Να καταδικαστεί η Κυπριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 45 και 48 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 4 § 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν κατάργησε με αναδρομική ισχύ, από 1 Μαΐου 2004, το κριτήριο της ηλικίας που περιέχεται στο άρθρο 27 του Ν. 97(Ι)/97 και που καθιστά το άρθρο αυτό ασυμβίβαστο με τις ανωτέρω διατάξεις, αφού αποθαρρύνει τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν το κράτος τους για να αναλάβουν επαγγελματική δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος ή σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή σε άλλο διεθνή οργανισμό και επειδή έχει σαν αποτέλεσμα την άνιση μεταχείριση μεταξύ των διακινούμενων εργαζομένων συμπεριλαμβανομένων όσων εργάζονται στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατικών υπαλλήλων οι οποίοι άσκησαν την δραστηριότητά τους μόνο στην Κύπρο. H κυπριακή νομοθεσία, και ειδικότερα το άρθρο 27 του περί Συντάξεως Νόμου (N. 97(Ι)1997), εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των υπαλλήλων της εθνικής διοίκησης και υπαλλήλων που εργάζονται σε άλλο κράτος μέλος σε διεθνείς οργανισμούς ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον μόνον οι εργαζόμενοι οι οποίοι άσκησαν τη δραστηριότητα τους αποκλειστικά στην Κύπρο, σε περίπτωση αφυπηρέτησης τους από την κρατική υπηρεσία, μπορούν να κάνουν χρήση των άρθρων 24 και 25 του οικείου Νόμου και να διατηρήσουν τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα, ακόμη και αν δεν πληρούν το ηλικιακό κριτήριο των 45 ή 48 ετών. Αντιθέτως, οι εργαζόμενοι που επωφελήθηκαν από το δικαίωμά τους της ελεύθερης κυκλοφορίας δεν έχουν τη δυνατότητα να επικαλεσθούν τα εν λόγω άρθρα, με συνέπεια να υφίστανται απώλεια των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων.
 Περαιτέρω, το επίμαχο άρθρο του περί Συντάξεως Νόμου θέτει εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, καθώς στερεί στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να επικαλεσθεί τον συνυπολογισμό όλων των περιόδων ασφάλισης και δεν εγγυάται την ενότητα της σταδιοδρομίας,


text:
από τη σκοπιά της κοινωνικής ασφαλίσεως, του διακινουμένου εργαζομένου. Η εφαρμογή του εν λόγω νόμου συνεπάγεται ότι ο υπάλληλος που παραιτείται οικειοθελώς από την κρατική υπηρεσία της Κύπρου για να εργασθεί σε άλλο κράτος μέλος σε διεθνείς οργανισμούς και δεν πληροί το ηλικιακό κριτήριο της συμπλήρωσης των 45 ή 48 ετών κατά περίπτωση, λαμβάνει μόνον το εφάπαξ και χάνει τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 1 σημείο β) του περί Συντάξεως Νόμου, ακόμη και εάν έχει συμπληρώσει τη ελάχιστη διάρκεια ασφάλισης των πέντε ετών.
 Επιπλέον, ο νόμος του (Ν. 31(Ι)/2012) ο οποίος προβλέπει μόνον την δυνατότητα μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων προς και από το σύστημα συνταξιοδότησης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής ένωσης δεν περιέχει καμία διάταξη αναφορικά με τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των κρατικών υπαλλήλων που εγκαταλείπουν την κρατική υπηρεσία της Κύπρου για να αναλάβουν καθήκοντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά τελικά επιλέγουν να μην μεταφέρουν τα Συνταξιοδοτικά δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 11 του Παραρτήματος VIII της υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των ευρωπαϊκών κοινοτήτων. Οι υπάλληλοι αυτοί θα απολέσουν τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα στην περίπτωση που παραιτήθηκαν οικειοθελώς από την κρατική υπηρεσία της Κύπρου εφόσον δεν πληρούν το ηλικιακό κριτήριο,
 Εξάλλου ο περί Συνταξιοδοτικών Ωφελημάτων Κρατικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα περιλαμβανομένων και των Αρχών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Διατάξεις Γενικής Εφαρμογής) Νόμος του 2011 (N. 113(I)/2011) εφαρμόζεται μόνον στους νεοεισερχομένους κρατικούς υπαλλήλους που διορίζονται για πρώτη φορά σε θέση κατά ή μετά την 1.10.2011, ημερομηνία έναρξης ισχύος του προαναφερθέντος νόμου, με αποτέλεσμα η ηλικιακή διάκριση να εξακολουθεί να ισχύει για όσους διέπονται από τον Περί Συντάξεως Νόμο (N. 97(Ι)1997).


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/48
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2015 — CJ κατά ECDC
 (Υποθέσεις F-159/12 και F-161/12) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Σύμβαση ορισμένου χρόνου - Καταγγελία - Κλονισμός της σχέσεως εμπιστοσύνης - Δικαίωμα ακροάσεως - Προσβολή))
 (2015/C 198/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CJ (εκπρόσωπος: Β. Κόλιας, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Trott, καθώς και οι A. Duron και D. Waelbroeck, δικηγόροι, στη συνέχεια, J. Mannheim και A. Daume, καθώς και οι A. Duron και D. Waelbroeck, δικηγόροι)
 Αντικείμενο της υποθέσεως F-159/12
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί καταγγελίας της συμβάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, επαναφοράς του στην υπηρεσία και καταβολής σε αυτόν, εντόκως, της διαφοράς μεταξύ των αποδοχών που θα του είχαν καταβληθεί και της αποζημιώσεώς του.
 Αντικείμενο της υποθέσεως F-161/12
 Αίτημα αποκαταστάσεως της ηθικής βλάβης που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της απολύσεώς του.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 24 Φεβρουαρίου 2012 απόφαση του διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων περί καταγγελίας της συμβάσεως του συμβασιούχου υπαλλήλου CJ.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή στην υπόθεση F-159/12.
 3)
 Απορρίπτει την αγωγή στην υπόθεση F-161/12.
 4)
 Στην υπόθεση F-159/12, έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 5)
 Στην υπόθεση F-161/12, ο CJ φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων.
 6)
 Στην υπόθεση F-159/12, καταδικάζει τον CJ να καταβάλει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης το ποσό των 2 000 ευρώ προς κάλυψη μέρους των δαπανών στις οποίες αυτό υποβλήθηκε και οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.
 (1) EE C 63 της 2/3/2013, σ. 26 και ΕΕ C 55 της 23/02/2013, σ. 27.


text:
29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/13
 3) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο μέσα για να διαπιστώσει τη συμμόρφωση της Ιρλανδίας. Επίσης, η
 πιο πάνω ερωτήματα, αν ένας πολίτης νικήσει σε δίκη ενώπιον Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει τα μέτρα που έχει λάβει
 εθνικού δικαστηρίου λόγω παραβάσεως του κοινοτικού η Ιρλανδία, στο πλαίσιο της συνολικής αξιολογήσεως που διεξάγει,
 δικαίου από κράτος μέλος, αντιτίθεται το κοινοτικό δίκαιο προκειμένου να προτείνει, όπως οφείλει, κατάλληλα κοινοτικά
 σε ρύθμιση περί δικαστικών εξόδων, όπως η επίμαχη εν μέτρα σχετικά με τα κατ' ελάχιστον απαιτούμενα προσόντα.
 προκειμένω, σύμφωνα με την οποία κατ' αρχήν χορηγείται
 μόνον περιορισμένη αποζημίωση για τα δικαστικά έξοδα;
 Όσον αφορά το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού, η
 Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία επίσης παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο αυτό. ∆εν έχει καθορίσει τα κατ' ελάχιστον
 απαιτούμενα προσόντα του προσωπικού που εμπλέκεται στη λήψη
 όλων των δυνατών προληπτικών μέτρων για την αποτροπή και
 ελαχιστοποίηση των διαρροών μεθυλοβρωμιδίου από εγκαταστά-
 σεις υποκαπνισμού και από εργασίες στις οποίες χρησιμοποιείται
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά μεθυλοβρωμίδιο. Επίσης, ως προς το ζήτημα αυτό, η Επιτροπή δεν
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2003 διαθέτει κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι η Ιρλανδία
 έχει λάβει τα αναγκαία προληπτικά μέτρα.
 (Υπόθεση C-406/03)
 (1) ΕΕ L 244 της 29.9.2000, σ. 1.
 (2003/C 289/25)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους U. Wölker και M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 βούργο, άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Landgericht Koblenz, με διάταξη της 16ης Σεπτεμ-
 βρίου 2003 στην υπόθεση καταχωρίσεως στο εμπορικό
 H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: μητρώο η οποία αφορά την εταιρία με την επωνυμία SEVIC
 Systems Aktiengesellschaft
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να υποβάλει
 τις εκθέσεις που αναφέρονται στα άρθρα 16, παράγραφος 5,
 16, παράγραφος 6, και 17, παράγραφος 1, του κανονισμού (Υπόθεση C-411/03)
 (ΕΚ) 2037/2000 (1) για τις ουσίες που καταστρέφουν τη
 στιβάδα του όζοντος, και παραλείποντας να λάβει όλα τα
 δυνατά προληπτικά μέτρα για την αποτροπή και ελαχιστο- (2003/C 289/26)
 ποίηση των διαρροών μεθυλοβρωμιδίου και να καθορίσει τα
 κατ' ελάχιστον απαιτούμενα προσόντα του εμπλεκόμενου
 προσωπικού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 λόγω οδηγία,
 Με διάταξη της 16ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 — να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. 2 Οκτωβρίου 2003, το Landgericht Koblenz, στο πλαίσιο της
 υποθέσεως καταχωρίσεως στο εμπορικό μητρώο, η οποία αφορά
 την εταιρία με την επωνυμία SEVIC Systems Aktiengesellschaft,
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Η Ιρλανδία δεν κοινοποίησε στην Επιτροπή, μέχρι την ταχθείσα Έχουν τα άρθρα 43 και 48 ΣΕΚ την έννοια ότι αντιβαίνει προς την
 ημερομηνία της 31ης ∆εκεμβρίου 2001, τα στοιχεία σχετικά με ελευθερία εγκαταστάσεως των εταιριών η προβαλλομένη, προς
 τις ποσότητες των καταστρεπτικών


text:
για τη στιβάδα του όζοντος αλλοδαπή ευρωπαϊκή εταιρία, άρνηση καταχωρίσεως της σχεδιαζο-
 ουσιών που έχουν ανακτηθεί, ανακυκλωθεί, ποιοτικώς αποκαταστα- μένης συγχωνεύσεώς της με γερμανική εταιρία, στο γερμανικό
 θεί και καταστραφεί. Ούτε κοινοποίησε μέχρι την ως άνω ημερομη- εμπορικό μητρώο, σύμφωνα με τα άρθρα 16 επ. του
 νία τα λεπτομερή στοιχεία που πρέπει να υποβληθούν στην Umwandlungsgesetz (νόμου περί μετατροπής εταιριών, στο εξής:
 Επιτροπή δυνάμει των άρθρων 16, παράγραφος 5, 16, παράγρα- UmwG), επειδή το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 1 του UmwG
 φος 6 και 17, παράγραφος 1 του κανονισμού. Ελλείψει των προβλέπει μόνο μετατροπή νομικών προσώπων με έδρα στην
 στοιχείων αυτών, η Επιτροπή ανησυχεί μήπως οι προσπάθειες που ημεδαπή;
 καταβάλλει η Ιρλανδία για τον περιορισμό των καταστρεπτικών
 για τη στιβάδα του όζοντος ουσιών δεν ανταποκρίνονται στις
 απαιτήσεις του κανονισμού, καθόσον η Επιτροπή δεν διαθέτει τα


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Ιουλίου 2006 — Caviar Anzali κατά ΓΕΕΑ — Novomarket (Asetra)
 (Υπόθεση T–252/04) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος ASETRA - Προγενέστερο εθνικό και διεθνές εικονιστικό σήμα CAVIAR ASTARA - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Απόρριψη της ανακοπής λόγω μη προσκομίσεως εγγράφων εντός των ταχθεισών προθεσμιών - Αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν το πρώτον ενώπιον του τμήματος προσφυγών - Παραδεκτό - Έκταση του ελέγχου που διενεργείται από τα τμήματα προσφυγών - Άρθρα 62 και 74 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2006/C 224/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caviar Anzali SAS (Colombes, Γαλλία) [Εκπρόσωπος: J.-F. Jésus, δικηγόρος]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) [Εκπρόσωπος: M. A. Folliard-Monguiral]
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Novomarket, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 479/2003 — 2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Caviar Anzali SAS και της Novomarket, SA
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 479/2003 — 2).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 217 της 28.8.2004


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Δεκεμβρίου 2008 η Hasbro, Inc. κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (έκτο τμήμα), η οποία περιέχεται στην από 22 Σεπτεμβρίου 2008 επιστολή, στην υπόθεση T-472/07: Enercon κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-59/09 P)
 2009/C 267/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Hasbro, Inc. (εκπρόσωπος: M. Edenborough, Barrister)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Με διάταξη της 10ης Ιουλίου 2009, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/47
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2008 — Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel κατά ΓΕΕΑ — Schwarzbräu (Alaska)
 (Υπόθεση T-226/08)
 (2008/C 223/83)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH (Ebersburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Wadenbach, Rechtsanwalt)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Schwarzbräu GmbH (Zusmarshausen, Γερμανία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Απριλίου 2008 (υπόθεση αριθ. R 1560/2006-4)·
 —
 να ακυρώσει εντελώς το κοινοτικό σήμα αριθ. 505 503 «Alaska», διότι συντρέχει απόλυτος λόγος απαραδέκτου·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα·
 —
 επικουρικώς, να κηρύξει άκυρο το κοινοτικό σήμα αριθ. 505 503 «Alaska» τουλάχιστον για τα ακόλουθα προϊόντα: «μεταλλικά και αεριούχα νερά και άλλα μη οινοπνευματώδη ποτά της κλάσης 32».
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «Alaska» για προϊόντα της κλάσεως 32 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 505 503).
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Schwarzbräu GmbH
 Αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Μερική αποδοχή της αιτήσεως ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και απόρριψη του αιτήματος κηρύξεως της ακυρότητας του οικείου σήματος
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ζ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-550/08) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των κηρών παραφίνης - Συντονισμένες αυξήσεις των τιμών - Καθορισμός των τιμών - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων - Δικαιώματα άμυνας - Απόδειξη της παραβάσεως - Παραγραφή))
 (2015/C 046/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Itzen, J. Ziebarth, δικηγόροι, και S. Thomas, καθηγητής)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Antoniadis και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 5476 τελικό της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.181 — Κηροί κηροποιίας), στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα, καθώς και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε σε αυτήν.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένων και των σχετικών με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof στις 19 Μαΐου 2008 — Peter Rehder κατά Air Baltic Corporation
 (Υπόθεση C-204/08)
 (2008/C 197/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Peter Rehder
 Εναγόμενη: Air Baltic Corporation
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο β', δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, ακόμη και στην περίπτωση αεροπορικών ταξιδιών από ένα κράτος μέλος της Κοινότητας σε άλλο, πρέπει να γίνει δεκτός ως ενιαίος τόπος εκπληρώσεως όλων των συμβατικών υποχρεώσεων ο τόπος της κύριας παροχής, που πρέπει να καθορίζεται βάσει οικονομικών κριτηρίων;
 2)
 Σε περίπτωση που πρέπει να καθοριστεί ενιαίος τόπος εκπληρώσεως: βάσει ποιων κριτηρίων γίνεται ο καθορισμός του; Συγκεκριμένα, καθορίζεται ο ενιαίος τόπος εκπληρώσεως από τον τόπο της απογειώσεως ή από τον τόπο της αφίξεως;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2012 — Giordano κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-114/11) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Αλιεία - Διατήρηση των αλιευτικών πόρων - Αποκατάσταση των αποθεμάτων ερυθρού τόννου - Επείγοντα μέτρα απαγορεύσεως της αλιείας με σκάφη γρι-γρι - Παράνομη συμπεριφορά - Αιτιώδης συνάφεια)
 2012/C 399/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Jean François Giordano (Sète, Γαλλία) (εκπρόσωποι: D. Rigeade και J. Jeanjean, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet και D. Nardi)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη ο ενάγων από την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόννο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45° Δ, και στη Μεσόγειο (ΕΕ L 155, σ. 9)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Jean-François Giordano στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 139 της 7.5.2011.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden στις 3 Αυγούστου 2007 — Staatssecretaris van Financiën κατά Kamino International Logistics BV
 (Υπόθεση C-376/07)
 (2007/C 269/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητη: Kamino International Logistics BV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει η σημείωση 5B του κεφαλαίου 84 της ΣΟ, όπως έχει στο παράρτημα I του κανονισμού (EK) 1789/2003 της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου 2003 (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείεται να καταταγεί στην κλάση 8471 της ΣΟ ένα έγχρωμο μόνιτορ που μπορεί να αναπαράγει σήματα που προέρχονται τόσο από μια αυτόματη μηχανή επεξεργασίας πληροφοριών υπό την έννοια της κλάσεως 8471 της ΣΟ όσο και από άλλες πηγές;
 2)
 Αν δεν αποκλείεται η κατάταξη του κατά το πρώτο ερώτημα έγχρωμου μόνιτορ στην κλάση 8471 της ΣΟ, με βάση ποιες περιστάσεις πρέπει τότε να καθοριστεί αν το μόνιτορ αυτό είναι μονάδα του είδους που αποκλειστικώς ή κυρίως χρησιμοποιείται σε ένα αυτόματο σύστημα επεξεργασίας πληροφοριών;
 3)
 Καταλαμβάνει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (EK) 754/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, περί κατατάξεως ορισμένων προϊόντων στη ΣΟ (2), το επίμαχο μόνιτορ και, αν ναι, είναι ο κανονισμός αυτός ισχυρός λαμβανομένων υπόψη των απαντήσεων στα πρώτα δύο ερωτήματα;
 (1) Κανονισμός που τροποποιεί το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 281, σ. 1).
 (2) ΕΕ L 118, σ. 32.


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-112/14) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 63 ΣΛΕΕ - Άρθρα 31 και 40 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Εθνική φορολογική νομοθεσία - Φορολόγηση της υπεραξίας ως εισοδήματος των προσώπων που έχουν οικονομικό συμφέρον σε εταιρίες με μικρό αριθμό μετόχων ή εταίρων - Διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των ημεδαπών και των αλλοδαπών εταιριών - Καθαρά τεχνητές μεθοδεύσεις - Αναλογικότητα)
 (2015/C 016/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και L. Armati)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: L. Christie)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ φορολογική νομοθετική ρύθμιση που αφορά τη φορολόγηση υπεραξίας ως εισοδήματος των προσώπων που έχουν οικονομικό συμφέρον («participators») σε αλλοδαπές εταιρίες και προβλέπει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ εγχώριων και διασυνοριακών δραστηριοτήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ και το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 184 της 16.6.2014.


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 23 Νοεμβρίου 2016 — Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob) κατά Antonio Zecca
 (Υπόθεση C-597/16)
 (2017/C 063/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
 Αναιρεσίβλητος: Antonio Zecca
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ την έννοια ότι, εφόσον έχει διαπιστωθεί με αμετάκλητη απόφαση ότι δεν υφίσταται συμπεριφορά που στοιχειοθετεί ποινικό αδίκημα, αποκλείεται, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε περαιτέρω εκτίμηση από το εθνικό δικαστήριο, η κίνηση ή η συνέχιση, για την ίδια πράξη, μεταγενέστερης διαδικασίας με σκοπό την επιβολή κυρώσεων οι οποίες, λόγω της φύσεως και της βαρύτητάς τους, πρέπει να χαρακτηρισθούν ως ποινικές κυρώσεις;
 2)
 Οφείλει το εθνικό δικαστήριο να λάβει υπόψη τα όρια των ποινών που προβλέπονται στην οδηγία 2014/57/ΕΕ κατά την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας, της αναλογικότητας και της αποτρεπτικότητας των κυρώσεων, για να διαπιστωθεί αν υφίσταται παραβίαση της προβλεπόμενης στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ αρχής ne bis in idem (1).
 (1) Οδηγία 2014/57/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, περί ποινικών κυρώσεων για την κατάχρηση αγοράς (οδηγία για την κατάχρηση αγοράς) (ΕΕ L 173, σ. 179).


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/9
 Παρα ́ τις διατα ́ξεις του ́αρθρου 6, παρα ́γραφος 3, της συμφωνι ́ας 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να λα ́βει τα ανα-
 για την κοινωνικη ́ πολιτικη ́, η αρχη ́ της ισο ́τητας των αμοιβω ́ν γκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρει πλη ́ρως στην εσωτε-
 παραβια ́ζεται απο ́ δια ́ταξη ́οπως το ́αρθρο L. 12, στοιχει ́ο b), ρικη ́ ́εννομη τα ́ξη της το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 3, της
 του γαλλικου ́ code des pensions civiles et militaires de retraite, οδηγι ́ας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 5ης Απριλι ́ου
 καθο ́σον αποκλει ́ει το ευεργε ́τημα του θεσπιζομε ́νου επιδο ́ματος 1993, σχετικα ́ με τις καταχρηστικε ́ς ρη ́τρες των συμβα ́σεων
 απο ́ τον υπολογισμο ́ των συντα ́ξεων των ανδρω ́ ν υπαλλη ́λων, που συνα ́πτονται με τους καταναλωτε ́ς, παρε ́βη τις υποχ-
 οι οποι ́οι μπορου ́ν μα ́λιστα να αποδει ́ξουν ́οτι ́εχουν ασχοληθει ́ ρεω
 ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 με την ανατροφη ́ των τε ́κνων τους.
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 366 της 18.12.1999.
 (1) EE C 352 της 4.12.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 24ης Ιανουαρι ́ου 2002
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-372/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 93/13/ΕΟΚ —
 Kαταχρηστικε ́ς ρη ́τρες στις συμβα ́ σεις που συνα ́ πτονται στην υπο ́θεση C-373/99: Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο-
 με τους καταναλωτε ́ς — Με ́σα που αποσκοπου ́ν στο να πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 παυ ́σει η χρησιμοποι ́ηση των ρητρω ́ ν αυτω ́ ν»)
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθα ́ ριση λογαριασμω ́ ν — Οικονομικο ́ ́ετος
 (2002/C 84/15) 1995 — Οπωροκηπευτικα ́ — Αροτραι ́ες καλλιε ́ργειες»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (2002/C 84/16)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-372/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: P. Stancanelli), κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́- Στην υπο ́θεση C-373/99, Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 σωποι: αρχικα ́ U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον P. G. Ferri, Β. Κοντο ́λαιμος και Ι.-K. Χαλκια ́ς) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 στη συνε ́χεια U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον G. de Bellis), με Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande), με αντικει ́μενο τη
 αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́- μερικη ́ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 1999/596/ΕΚ


text:
της Επιτροπη ́ς,
 ποντας να λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου: της 28ης Ιουλι ́ου 1999, για τροποποι ́ηση της απο ́φασης
 1999/187/ΕΚ σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των
 — να εφαρμο ́σει τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 93/13/ΕΟΚ του κρατω ́ν μελω ́ν στο πλαι ́σιο των δαπανω ́ν που χρηματοδοτου ́νται
 Συμβουλι ́ου, της 5ης Απριλι ́ου 1993, σχετικα ́ με τις καταχ- απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́-
 ρηστικε ́ς ρη ́τρες των συμβα ́σεων που συνα ́πτονται με τους σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1995
 καταναλωτε ́ς (EE L 95, σ. 29), επι ́ του συνο ́λου των (ΕΕ L 226, σ. 26), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 συμβα ́σεων που συνα ́πτονται μεταξυ ́ καταναλωτω ́ν και επαγ- τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr, D. A. O.
 γελματιω ́ν, Edward, A. La Pergola και L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος
 — να μεταφε ́ρει στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της το α ́ρθρο 5, διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 τρι ́τη περι ́οδος, της ανωτε ́ρω οδηγι ́ας και ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 — να μεταφε ́ρει πλη ́ρως στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της τα
 α ́ρθρα 6, παρα ́γραφος 2, και 7, παρα ́γραφος 3, της ́διας ι 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 οδηγι ́ας,
 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́, το ́εξοδα.
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (ειση-
 γητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward και Α. La Pergola,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000.
 εξε ́δωσε στις 24 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα) στις 25 Ιανουαρίου 2010 — Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας κ.λπ, Ελληνική Εταιρεία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς κ.λπ και Παγκόσμιο Ταμείο για την Φύση WWF Ελλάς κατά Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων 'Εργων κ.λπ.
 (Υπόθεση C-43/10)
 2010/C 100/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας κ.λπ, Ελληνική Εταιρεία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς κ.λπ και Παγκόσμιο Ταμείο για την Φύση WWF Ελλάς
 Καθών: Υπουργός Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων 'Εργων κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 «Με την διάταξη του άρθρου 13 παράγραφος 6 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ “για την θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων” (ΕΕ L 327) τίθεται απλώς ένα απώτατο χρονικό όριο (22.12.2009) για την κατάρτιση των σχεδίων διαχείρισης υδάτινων πόρων ή θεσπίζεται μέχρι την ανωτέρω ημερομηνία ειδική προθεσμία μεταφοράς των σχετικών διατάξεων των άρθρων 3, 4, 5, 6, 9, 13 και 15 της ως άνω οδηγίας;». Σε περίπτωση που το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κρίνει ότι με την ως άνω διάταξη της οδηγίας τίθεται απλώς ένα απώτατο χρονικό όριο για την κατάρτιση των σχεδίων διαχείρισης υδάτινων πόρων, θα πρέπει, περαιτέρω, να υποβληθεί το εξής προδικαστικό ερώτημα:
 2)
 «Εθνική ρύθμιση, με την οποία επιτρέπεται η μεταφορά ύδατος από συγκεκριμένη Λεκάνη Απορροής Ποταμού (ΛΑΠ) σε άλλη ΛΑΠ, χωρίς να έχουν ακόμη εκπονηθεί τα σχέδια των Περιοχών Λεκάνης Απορροής Ποταμού (ΠΛΑΠ) εντός των οποίων βρίσκονται οι ΛΑΠ από και προς τις οποίες θα γίνει μεταφορά ύδατος, είναι σύμφωνη με τις διατάξεις των άρθρων 2, 3, 4, 5, 6, 9, 13 και 15 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, δεδομένου μάλιστα ότι, σύμφωνα με τα άρθρο 2 παράγραφος 15 της ως άνω οδηγίας, βασική μονάδα διαχείρισης της ΛΑΠ είναι η ΠΛΑΠ, στην οποία ανήκει;». Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα θα πρέπει περαιτέρω, να υποβληθεί το εξής προδικαστικό ερώτημα:
 3)
 «Κατά την έννοια των άρθρων 2, 3, 5, 6, 9, 13 και 15 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ επιτρέπεται η μεταφορά ύδατος από μια ΠΛΑΠ σε γειτονική ΠΛΑΠ; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ο σκοπός αυτής της μεταφοράς μπορεί να είναι μόνο η κάλυψη αναγκών ύδρευσης ή μπορεί επίσης να εξυπηρετούνται η άρδευση και η παραγωγή ενέργειας; Σε κάθε περίπτωση απαιτείται, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων της οδηγίας, να έχει κριθεί αιτιολογημένα από τη Διοίκηση και επί τη βάσει της αναγκαίας επιστημονικής μελέτης, ότι η ΠΛΑΠ υποδοχής αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες που έχει για ύδρευση, άρδευση κ.λπ με τους δικού της υδάτινους πόρους;». Σε περίπτωση που το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κρίνει, ως προς το ερώτημα υπό στοιχείο 1), ότι με την διάταξη του άρθρου 13 παράγραφος 6 ης οδηγίας 2000/60/ΕΚ δεν τίθεται απλώς ένα απώτατο χρονικό όριο (22.12.2009) για την κατάρτιση των σχεδίων διαχείρισης υδάτινων πόρων, αλλά θεσπίζεται ειδική προθεσμία μεταφοράς των σχετικών διατάξεων των άρθρων 3, 4, 5, 6, 9, 13 και 15 της εν λόγω οδηγίας


text:
θα πρέπει, περαιτέρω, να υποβληθεί το εξής προδικαστικό ερώτημα:
 4)
 «Εθνική ρύθμιση, θεσπιζόμενη εντός της ανωτέρω ειδικής προθεσμίας μεταφοράς, με την οποία επιτρέπεται η μεταφορά ύδατος από συγκεκριμένη Λεκάνη Απορροής Ποταμού (ΛΑΠ) σε άλλη ΛΑΠ, χωρίς να έχουν ακόμη εκπονηθεί τα σχέδια των Περιοχών Λεκάνης Απορροής Ποταμού (ΠΛΑΠ), εντός των οποίων βρίσκονται οι ΛΑΠ, από και προς τις οποίες θα γίνει μεταφορά ύδατος, θέτει, άνευ ετέρου, σε κίνδυνο το χρήσιμο αποτέλεσμα της εν λόγω οδηγίας ή πρέπει για να εκτιμηθεί το ζήτημα αν τίθεται σε κίνδυνο το χρήσιμο αποτέλεσμα της οδηγίας, να ληφθούν υπ'οψη κριτήρια, όπως η κλίμακα των προβλεπομένων επεμβάσεων και οι σκοποί της μεταφοράς ύδατος;»,
 5)
 «Νομοθετική ρύθμιση, η οποία θεσπίζεται από εθνικό κοινοβούλιο και με την οποία εγκρίνονται σχέδια διαχείρισης ΛΑΠ χωρίς να προβλέπεται, από τους κρίσιμους εθνικούς κανόνες, στάδιο διαβουλεύσεως με το κοινό στη διαδικασία ενώπιον του εθνικού κοινοβουλίου και χωρίς να προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι τηρήθηκε η προβλεπόμενη στην οδηγία διαδικασία διαβουλεύσεως ενώπιον της Διοικήσεως, είναι σύμφωνη με τις ρυθμίσεις των άρθρων 13, 14 και 15 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ που αφορούν στις διαδικασίες ενημέρωσης, διαβούλευσης και συμμετοχής του κοινού;»,
 6)
 «Κατά την έννοια της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, «για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον» (ΕΕ L 175), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 73), ΜΠΕ που αφορά στην κατασκευή φραγμάτων και στην μεταφορά ύδατος και που εισήχθη προς έγκριση ενώπιον του εθνικού κοινοβουλίου μετά από την δικαστική ακύρωση της πράξεως, με την οποία είχε ήδη εγκριθεί και για την οποία είχε ήδη τηρηθεί η διαδικασία δημοσιότητας, χωρίς να τηρηθεί εκ νέου η διαδικασία αυτή, καλύπτει τις απαιτήσεις των διατάξεων των άρθρων 1, 2, 5, 6, 8, και 9 της ως άνω οδηγίας για ενημέρωση και συμμετοχή του κοινού;»,
 7)
 «Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 2001, “σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων” (ΕΕ L 197) σχέδιο εκτροπής ποταμού, το οποίο α) αφορά στην κατασκευή φραγμάτων και στη μεταφορά ύδατος από μια ΠΛΑΠ σε άλλη, β) εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23.10.2000“για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων” (ΕΕ L 327), γ) αφορά σε έργα της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, «για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον» (ΕΕ L 175) και δ) ενδέχεται να έχει περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε περιοχές της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαϊου 1992, «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας» (ΕΕ L 206);». Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, θα πρέπει, περαιτέρω, να υποβληθεί το εξής προδικαστικό ερώτημα:
 8)
 «Κατά την έννοια του άρθρου 13 παρ. 1 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, μπορούν να θεωρηθούν ως τυπικές προπαρασκευαστικές πράξεις που εκδόθηκαν πριν από τις 21 Ιουλίου 2004, έτσι ώστε να μην υφίσταται υποχρέωση για εκπόνηση


text:
μελέτης στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης, πράξεις που αφορούσαν στο επίδικο έργο και έχουν ακυρωθεί αναδρομικώς με δικαστικές αποφάσεις;». Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, θα πρέπει περαιτέρω, να υποβληθεί το εξής προδικαστικό ερώτημα:
 9)
 «Κατά την έννοια του άρθρου 11 παρ. 2 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, σε περίπτωση που σχέδιο εμπίπτει ταυτόχρονα στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας, καθώς και σε αυτό των οδηγιών 2000/60/ΕΚ και 85/337/ΕΚ που, επίσης, απαιτούν την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου, αρκούν για την τήρηση των απαιτήσεων της οδηγίας 2001/42/ΕΚ οι μελέτες που έχουν εκπονηθεί, με βάση τα οριζόμενα στις οδηγίες 2000/60/ΕΚ και 85/337/ΕΚ, ή θα πρέπει να εκπονηθεί αυτοτελής μελέτη στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης;»,
 10)
 «Κατά την έννοια των άρθρων 3, 4 και 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, “για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας” (ΕΕ L 206), οι περιοχές που περιλαμβάνονταν στους εθνικούς καταλόγους των τόπων κοινοτικής σημασίας (ΤΚΣ) και, τελικώς, συμπεριελήφθησαν στον κοινοτικό κατάλογο των ΤΚΣ, καταλαμβάνονταν από την προστασία της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, πριν από το χρόνο δημοσιεύσεως της 2006/613/ΕΚ απόφασης της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2006, με την οποία εγκρίθηκε ο κατάλογος των προστατευόμενων ΤΚΣ για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή;»,
 11)
 «Είναι δυνατόν, κατά την έννοια των άρθρων 3, 4, και 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, οι αρμόδιες εθνικές αρχές να παράσχουν άδεια για την πραγμάτωση σχεδίου εκτροπής ύδατος, μη άμεσα συνδεόμενου ή αναγκαίου για τη διατήρηση περιοχής που εντάσσεται σε Ζώνη Ειδικής Προστασίας όταν σε όλες τις μελέτες που περιλαμβάνονται στο φάκελο του έργου αυτού διαπιστώνεται η παντελής έλλειψη στοιχείων ή η απουσία αξιόπιστων και επικαιροποιημένων δεδομένων για την ορνιθοπανίδα της περιοχής αυτής;»,
 12)
 «Κατά την έννοια των άρθρων 3, 4 και 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, λόγοι κυρίως αρδευτικοί και δευτερευόντως υδρευτικοί, για τους ο ποιους επιχειρείται σχέδιο εκτροπής ύδατος, μπορούν να αποτελέσουν το επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που απαιτεί η οδηγία, προκειμένου να επιτραπεί η διενέργεια του έργου αυτού, παρ 'όλες τις αρνητικές επιπτώσεις του στις προστατευόμενες από την ως άνω οδηγία περιοχές;». Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, θα πρέπει, περαιτέρω, να υποβληθεί το εξής προδικαστικό ερώτημα:
 13)
 «Για τον καθορισμό της επάρκειας των αντισταθμιστικών μέτρων που είναι αναγκαία, προκειμένου να εξασφαλισθεί η προστασία της συνολικής συνοχής μιας περιοχής Natura 2000 η οποία βλάπτεται από σχέδιο εκτροπής ύδατος, είναι, κατά την έννοια των άρθρων 3, 4 και 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, ληπτέα υπ 'όψιν κριτήρια, όπως το εύρος της ως άνω εκτροπής και το μέγεθος των έργων που αυτή συνεπάγεται;»,
 14)
 «Κατά την έννοια των άρθρων 3, 4 και 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, ερμηνευομένων υπο το φως της αρχής της αειφόρου αναπτύξεως, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 ΣυνθΕΚ, δύνανται οι αρμόδιες εθνικές αρχές να παράσχουν άδεια για την πραγμάτωση σχεδίου εκτροπής ύδατος εντός περιοχής Natura 2000, μη άμεσα συνδεόμενου ή αναγκαίου για τη διατήρηση της συνοχής της περιοχής αυτής, όταν από την ΜΠΕ του εν λόγω σχεδίου προκύπτει ότι αυτό θα έχει ως συνέπεια την μετατροπή φυσικού ποτάμιου οικοσυστήματος σε ανθρωπογενές ποτάμιο και λιμναίο οικοσύστημα;».


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2008 [αίτηση του Tribunal de première instance d'Arlon (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Marc Vandermeir κατά État belge — SPF Finances
 (Υπόθεση C-364/08) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άρθρο 49 ΕΚ - Αυτοκίνητα οχήματα - Χρήση, από πρόσωπο το οποίο κατοικεί εντός κράτους μέλους, αυτοκινήτου ταξινομηθέντος εντός άλλου κράτους μέλους - Φορολόγηση του αυτοκινήτου αυτού εντός του πρώτου κράτους μέλους)
 (2009/C 19/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance d'Arlon
 Διάδικοι
 Marc Vandermeir
 κατά
 État belge — SPF Finances
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal de Première Instance d'Arlon — Ερμηνεία των άρθρων 43 και/ή 49 ΕΚ — Εθνική διάταξη κράτους μέλους η οποία υποχρεώνει μη μισθωτό εργαζόμενο που κατοικεί εντός του κράτους αυτού να ταξινομήσει στο εν λόγω κράτος το αυτοκίνητό του, το οποίο έχει ήδη ταξινομηθεί εντός άλλου κράτους μέλους στο οποίο ο εργαζόμενος ασκεί δραστηριότητα ως ελεύθερος επαγγελματίας — Εμπόδιο στην άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως και/ή στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν την εθνική κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, βάσει της οποίας μη μισθωτός εργαζόμενος που κατοικεί εντός του κράτους αυτού υποχρεούται να ταξινομήσει στο εν λόγω κράτος το αυτοκίνητο που μίσθωσε με χρηματοδοτική μίσθωση από εταιρία εγκατεστημένη εντός άλλου κράτους μέλους, εφόσον το εν λόγω αυτοκίνητο δεν προορίζεται να χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο μόνιμο κυρίως εντός του πρώτου κράτους μέλους ούτε χρησιμοποιείται πράγματι κατ' αυτόν τον τρόπο.
 (1) ΕΕ C 260 της 11.10.2008.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/30
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 3 Οκτωβρίου 2012 — Jan Sneller κατά DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
 (Υπόθεση C-442/12)
 2013/C 9/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Jan Sneller
 Αναιρεσίβλητη: DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ (1) όπως ένας ασφαλιστής νομικής προστασίας, ο οποίος στα ασφαλιστήριά του ορίζει ότι η νομική αρωγή σε δικαστικές ή διοικητικές διαδικασίες κατ’ αρχήν θα παρέχεται από εσωτερικούς συνεργάτες του ασφαλιστή, θέτει επίσης τη ρήτρα ότι το κόστος της νομικής αρωγής από δικηγόρο ή πάροχο νομικής αρωγής ελεύθερα επιλεγμένο από τον ασφαλισμένο θα καλύπτεται μόνον αν ο ασφαλιστής έχει την άποψη ότι ο χειρισμός της υποθέσεως πρέπει να ανατεθεί σε εξωτερικό πάροχο νομικής αρωγής;
 2)
 Διαφέρει η απάντηση στο πρώτο ερώτημα αναλόγως του αν στην περί ης πρόκειται δικαστική ή διοικητική διαδικασία είναι ή όχι υποχρεωτική η νομική αρωγή;
 (1) Οδηγία 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1987, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας (ΕΕ L 185, σ. 77).


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Landesgericht Innsbruck (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Gebhard Stark κατά D.A.S. Österreichische Allgemeine Rechtsschutzversicherung AG
 (Υπόθεση C-293/10) (1)
 (Ασφάλιση νομικής προστασίας - Οδηγία 87/344/ΕΟΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Ελεύθερη επιλογή δικηγόρου από τον ασφαλιστή - Περιορισμός της επιστροφής των σχετικών με τη δικαστική εκπροσώπηση του ασφαλισμένου εξόδων - Επιστροφή περιοριζόμενη στο ποσό που ζητεί δικηγόρος εγκατεστημένος στην περιφέρεια του αρμόδιου πρωτοδίκως δικαστηρίου)
 2011/C 211/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Innsbruck
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gebhard Stark
 κατά
 D.A.S. Österreichische Allgemeine Rechtsschutzversicherung AG
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht Innsbruck — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1987, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας (ΕΕ L 185, σ. 77) — Ασφαλιστική σύμβαση που προβλέπει, σύμφωνα με εθνική κανονιστική ρύθμιση, ότι ο ασφαλισμένος για νομική προστασία υποχρεούται να επιλέγει δικηγόρο ο οποίος έχει την έδρα του στον τόπο όπου εδρεύει το αρμόδιο δικαστήριο
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ, του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1987 για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας, έχει την έννοια ότι δεν αντίκειται σε εθνική ρύθμιση κατά την οποία είναι δυνατό να συμφωνηθεί ότι ο ασφαλισμένος που έχει συνάψει σύμβαση νομικής προστασίας υποχρεούται να επιλέγει για την εκπροσώπησή του στο πλαίσιο δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας μόνον πρόσωπα που διαθέτουν τα οικεία προσόντα και έχουν το γραφείο τους στον τόπο της έδρας του αρμόδιου πρωτοδίκως δικαστηρίου ή διοικητικής αρχής, υπό τον όρο ότι, προκειμένου να μην καταστεί άνευ περιεχομένου η ελευθερία επιλογής από τον ασφαλισμένο του εντολοδόχου του, αφενός, ο εν λόγω περιορισμός δεν αφορά την έκταση της καλύψεως από τον ασφαλιστή νομικής ασφαλίσεως των εξόδων που σχετίζονται με την παρέμβαση νομικού εκπροσώπου και, αφετέρου, η αποζημίωση που πράγματι καταβάλλει ο εν λόγω ασφαλιστής της νομικής προστασίας είναι επαρκής, κρίση που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.10.2010.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/41
 (2005/C 229/84)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 217 της 3.9.2005
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 205 της 20.8.2005
 ΕΕ C 193 της 6.8.2005
 ΕΕ C 182 της 23.7.2005
 ΕΕ C 171 της 9.7.2005
 ΕΕ C 155 της 25.6.2005
 ΕΕ C 143 της 11.6.2005
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
Αριθ . C 54/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 συνδυασμό προς τον κανονισμο (ΕΟΚ) αριθ . 2081 /92 του H προσφεύγουσα ζητεί απο το Πρωτοδικείο:
 Συμβουλίου (3), για την προστασία των γεωγραφικών ενδεί
 ξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊό — να ακυρώσει την απόφαση περί κατατάξεώς της στο
 ντων και τροφίμων, και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 1 107/96 της βαθμό 7, που της κοινοποιήθηκε με σημείωμα της 5ης
 Επιτροπής (4), σχετικά με την καταχώρηση των γεωγραφικών Ιανουαρίου 1996,
 ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης σύμφωνα με τη
 διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού — να ακυρώσει την απορριπτική της εναστάσεώς της από
 ( ΕΟΚ) αριθ . 2081 /92 . φαση που της κοινοποιήθηκε με σημείωμα της 1ης Αυγού
 στου 1996, το οποίο παρέλαβε στις 3 Σεπτεμβρίου 1996,
 Θεωρούν συναφώς ότι, ενώ το Parmigiano Reggiano περιε
 λήφθη στον κατάλογο αυτού του τελευταίου κανονισμού , — επικουρικώς, να ακυρώσει την προκήρυξη διαγωνισμού
 καμία ονομασία γερμανικού τυριού δεν καταχωρήθηκε με COM/T/A/94 καθότι προβλέπει ότι οι έκτακτοι υπάλληλοι
 την ονομασία «Parmesan», διότι η ονομασία αυτή πρέπει, που θα προσληφθούν ως μόνιμοι θα καταταγούν, υπό
 κατά τους προσφεύγοντες, να θειορηθεί αθέμιτη όταν χρησι ορισμένες προϋποθέσεις , στο βαθμό που είχαν κατά τον
 μοποιείται για τυριά παραγόμενα εκτός της ζώνης προστα χρόνο της καταρτίσεως του πίνακα επιτυχόντων,
 σίας που υπόκειται στον έλεγχο του Consorzio del Formaggio
 Parmigiano Reggiano . Από την άλλη πλευρά , η παρέκκλιση — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 του άρθρου 13 παράγραφος 2 του κανονισμού ( ΕΟΚ)
 αριθ. 2081 /92 δεν θα μπορούσε να εφαρμοσθεί στα γερμανικά Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 τυριά που κατονομάζονται στην προσβαλλόμενη απόφαση ,
 διότι τα προϊόντα που καλύπτονται από την προστατευμένη H προσφεύγουσα, μόνιμη υπάλληλος του βαθμού A 7 , έκτο
 έκφραση πρέπει να έχουν αποτελέσει αντικείμενο νόμιμης κλιμάκιο, βάλλει κατά της ρητής αποφάσεως της Επιτροπής
 εμπορίας επί πέντε τουλάχιστον έτη προ της δημοσιεύσεοχ με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της να διοριστεί με το
 του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ. 2081 /92 . Υφίσταται όμως βαθμό A 6 .
 διμερής συμφωνία Ιταλίας-Γερμανίας, η οποία αποκλείει τη
 βασική προϋπόθεση της νόμιμης εμπορίας των προϊόντων H προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου J25
 που εμπίπτουν στο άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού δεύτερο εδάφιο δεύτερη φράση του κανονισμού υπηρεσια
 (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92. Βάσει της συμφωνίας αυτής, η Γερμα κής καταστάσεοος και υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη
 νία δεσμεύτηκε να αναγνωρίζει και να προστατεύει ορισμένες απόφαση είναι αναιτιολόγητη . Επιπλέον, η προσφεύγουσα
 χαρακτηριστικές ονομασίες παραδοσιακών ιταλικών προϊό φρονεί ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμή
 ντος, μεταξύ των οποΰον και το Parmigiano Reggiano. σεως κρίνοντας ότι τα επαγγελματικά και ακαδημαϊκά
 προσόντα της δεν ήταν εξαιρετικά σε βαθμό ώστε να
 Οι προσφεύγοντες διατείνονται επίσης ότι παραγνιορίστηκαν καθίσταται δυνατή η εφαρμογή του άρθρου 31 παράγρα
 οι αρμοδιότητες που αναθέτει στην Επιτροπή το άρθρο 155 φος 2 του ΚΥΚ και ενήργησε κατά παράβαση του καθήκο
 της συνθήκης ΕΚ. Υποστηρίζουν συναφώς ότι η καθής όχι ντος μέριμνας.
 μόνον δεν επενέβη για να εμποδίσει


text:
μια συμπεριφορά ενός
 κράτους μέλους που αντέβαινε προς το άρθρο 13 παράγρα
 φος 2 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ. 2081/92 , αλλά και
 επεκύρωσε την παράβαση αυτή , αναγνωρίζοντας ως θεμιτή
 την ονομασία ενός τυριού , η οποία όμως είναι απαγορευμένη ,
 διότι προορίζεται αποκλειστικώς για ένα προϊόν το οποίο Αγωγή της εταιρείας Laboratoires Pharmaceutiques Berga
 τυγχάνει κοινοτικής προστασίας . derm SA και του Jean-Jacques Goupil κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου
 (') ΕΕ αριθ . L 230 της 11.9 . 1996. σ. 12 . 1996
 (2) ΕΕ αριθ . L 268 της 14. 9 . 1992 , σ. 1.
 (3) ΕΕ αριθ . L 208 της 24. 7 . 1992 , σ. 1. (Υπόθεση Τ-199/96)
 (4 ) ΕΕ αριθ . L 148 της 21 . 6 . 1996. σ. 1. ( 97/C 54/47 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 H εταιρεία Laboratoires Pharmaceutiques Bergaderm SA που
 Προσφυγή της Christine Dalby κατα Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου
 εδρεύει στο Rungis (Γαλλία ), εκπροσωπούμενη από την
 1996
 Jacqueline Cariven, διαχειρίστρια , διορισθείσα με απόφαση
 του Tribunal de Commerce de Créteil της 5ης Οκτωβρίου
 (Υπόθεση Τ-198/96) 1995 και o Jean-Jacques Goupil , κάτοικος Chevreuse (Γαλ
 (97/C 54/46 ) λία ). εκπροσωπούμενος από τον Jean-Pierre Spitzer, δικηγό
 ρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Aloyse
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) May. 31 , Grand-Rue , άσκησαν, στις 4 Δεκεμβρίου 1996,
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 H Christine Dalby, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη αγιυγή κατά της Επιτροπής TOJV Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο την Evelyne Korn , 21 , rue de Nassau, Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 άσκησε , στις 3 Δεκεμβρίου 1996, ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτρο — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 152 867 090 ( εκατόν πενήντα δύο εκατομμύρια οκτακόσι


text:
C 289/30 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 Αγωγή της Gemeinschaftskernkraftwerk Neckar GmbH ότι η εναγομένη εν τέλει δεν ανταποκρίθηκε στην προσδοκία
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκή- αυτή, παρέβη την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης
 θηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2002 εμπιστοσύνης. Επιπλέον, η εναγομένη οδήγησε σε αποτυχία τις
 διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμβάσεως και, ως εκ τούτου,
 παρέβη τηςν αρχή της χρηστής διοικήσεως. Οι παραβάσεις των
 (Υπόθεση T-283/02) ανωτέρω αρχών προκάλεσαν στην ενάγουσα ζημία ίση προς το
 ύψος του αγωγικού αιτήματος.
 (2002/C 289/55)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Προσφυγή της Τριανταφυλλιάς ∆ιονυσοπούλου κατά του
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις
 Η Gemeinschaftskernkraftwerk Neckar GmbH, που εδρεύει στο 10 Σεπτεμβρίου 2002
 Νeckarwestheim (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 S. Zickgraf, άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2002 ενώπιον του (Υπόθεση T-284/02)
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (2002/C 289/56)
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να υποχρεώσει την εναγομένη να καταβάλει εντόκως στην
 ενάγουσα το ποσό των 332 083,60 ευρώ, με επιτόκιο 5,25% Η Τριανταφυλλιά ∆ιονυσοπούλου, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω-
 από 12.6.2000 όσον αφορά το ποσό των 328 782,43 ευρώ πούμενη από τον Jean A. Martin, δικηγόρο, άσκησε ενώπιον του
 και με επιτόκιο 5,25% από 21.8.2000 όσον αφορά το ποσό Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Σεπτεμβρίου
 των 3 301,17 ευρώ· 2002, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 — να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα. Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου περί μη προαγω-
 γής της στον βαθμό C 2 κατά τη διάρκεια του έτους
 Iσχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα προαγωγών 2001
 — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να τις καταβάλλει το ποσό των
 300 000,00 ευρώ προς αποκατάσταση όλων, ανεξαιρέτως,
 Η ενάγουσα παρέσχε από τον Σεπτέμβριο του 1994 έως τον των ζημιών της·
 Ιούλιο του 1998 στο πλαίσιο του προγράμματος Tacis τις
 υπηρεσίες της στον ουκρανικό πυρηνικό σταθμό Saporoshje. — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Προς τούτο οι διάδικοι είχαν συνάψε Direct Agreements. Προς
 εκτέλεση των συμβάσεων η ενάγουσα απασχόλησε διάφορους
 εμπειρογνώμονες και προσέλαβε διευθυντή για το πρόγραμμα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σύμφωνα με την αγωγή, o διευθυντής του προγράμματος προσέ- Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει
 φερε από τον Αύγουστο του 1998 έως τον ∆εκέμβριο του 1999 πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που το καθού δεν έλαβε
 «on-site-assistance» στον πυρηνικό σταθμό Saporoshje, μολονότι υπόψη, ούτε καν επικουρικώς, την αρχαιότητα της προσφεύγουσας
 η ενάγουσα από τον Αύγουστο του 1998 δεν ήταν πλέον στον βαθμό της. Η προσφεύγουσα επικαλείται επιπλέον την μη
 υποχρεωμένη βάσει συμβάσεως να προσλάβει διευθυντή προγράμ- τήρηση του άρθρου 5 του ΚΥΚ, στο μέτρο που υφίσταται αντίφαση
 ματος. Ομοίως εξακολούθησαν να εργάζονται οι εμπειρογνώμονες μεταξύ των ικανοτήτων της και της παραμονής της στον ίδιο
 στα επιμέρους προγράμματος του Saporoshje. Οι διάδικοι βαθμό. Εξάλλου, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, το καθού δεν
 διαπραγματεύονταν ήδη από τον Απρίλιο του 1998 τη σύναψη τήρησε τις αποφάσεις της Επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως της
 μιας τέταρτης συμβάσεως η οποία τελικά δεν συνήφθη. 16ης


text:
Ιουλίου 1993, στο μέτρο που το καθού έλαβε υπόψη την
 πραγματική περίοδο ασκήσεως δραστηριοτήτων της προσφεύγου-
 σας και τον αριθμό των ημερών απουσίας της λόγω ασθενείας.
 H ενάγουσα υποστηρίζει ότι υπέστη ζημία ίση προς το ύψος του Τέλος, η προσφεύγουσα δηλώνει ότι ο ΚΥΚ επιτάσσει όπως ο
 αγωγικού αιτήματος λόγω της εξωδικαιοπρακτικής συμπεριφοράς υπάλληλος απολαύει σεβασμού, αρωγής, εφόσον τούτο είναι
 της εναγομένης και ότι η εναγομένη υποχρεούται να της αποκα- αναγκαίο, καθώς επίσης και μέριμνας. Στη συγκεκριμένη περί-
 ταστήσει τη ζημία αυτή σύμφωνα με το άρθρο 288, παράγραφος 2, πτωση, η προσφεύγουσα αποτελεί το θύμα παρενοχλήσεως έχου-
 ΕΚ. Μέσω της υποσχέσεως της εναγομένης ότι θα ανατεθεί στην σας ως συνέπεια την παρεμπόδιση εξελίξεως της σταδιοδρομίας
 ενάγουσα μια σύμβαση ή θα λάβει αμοιβή με άλλο τρόπο της της.
 δημιούργησε προσδοκίες οι οποίες την οδήγησαν να εργάζεται για
 την εναγομένη χωρίς να έχει συνάψει σύμβαση μαζί της. ∆εδομένου


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Schondorf (Γερμανία) στις 2 Μαρτίου 2009 — Ingrid Putz κατά Medianess Electronics GmbH
 (Υπόθεση C-87/09)
 2009/C 90/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Schondorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Ingrid Putz
 Εναγομένη: Medianess Electronics GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών, την έννοια ότι αντίκειται σε αυτές εθνική νομοθεσία κατά την οποία ο πωλητής, σε περίπτωση επανορθώσεως της μη σύμφωνης με τους όρους της συμβάσεως καταστάσεως του αγαθού μέσω αντικαταστάσεώς του, δεν βαρύνεται με τα έξοδα της τοποθετήσεως του μεταγενεστέρως παραδοθέντος καταναλωτικού αγαθού στο σημείο στο οποίο ο καταναλωτής εγκατέστησε το μη σύμφωνο με τους όρους της συμβάσεως καταναλωτικό αγαθό σύμφωνα με τη φύση και τη χρήση για την οποία προορίζεται το αγαθό αυτό, εφόσον η τοποθέτηση δεν επιβαλλόταν αρχικώς σύμφωνα με τη σύμβαση;
 2)
 Έχουν οι διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, τρίτο εδάφιο, της προπαρατεθείσας οδηγίας την έννοια ότι ο πωλητής, σε περίπτωση επανορθώσεως της μη σύμφωνης με τους όρους της συμβάσεως καταστάσεως του αγαθού μέσω αντικαταστάσεώς του, βαρύνεται με τα έξοδα της απομακρύνσεως του μη σύμφωνου με τη σύμβαση αγαθού από το σημείο στο οποίο ο καταναλωτής το εγκατέστησε σύμφωνα με τη φύση και τη χρήση για την οποία προορίζεται το αγαθό αυτό;
 (1) Οδηγία 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών (EE L 171, σ. 12).