text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/51
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιρλανδίας που ασκήθηκε την 1η Απριλίου 2004.
 (Υπόθεση C-165/04)
 (2004/C 106/88)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον K. Banks, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η Απριλίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να λάβει να αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2002 στην υπόθεση C-13/00 (1), Επιτροπή κατά Ιρλανδίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 228 της Συνθήκης ΕΚ·
 —
 να υποχρεώσει την Ιρλανδία να καταβάλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων χρηματική ποινή ύψους 3.600 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστερήσεως της λήψεως των μέτρων που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση προς την απόφαση στην υπόθεση C-13/00, από της εκδόσεως της αποφάσεως στην παρούσα υπόθεση και μέχρις ότου εκτελεστεί η απόφαση στην υπόθεση C-13/00·
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Με την απόφασή του της 19ης Μαρτίου 2002 στην υπόθεση C-13/00, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να προσχωρήσει πριν από την 1η Ιανουαρίου 1995 στη Σύμβαση της Βέρνης για την προστασία των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων (Πράξη των Παρισίων της 24ης Ιουλίου 1971), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 228, παράγραφος 7, της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 300, παράγραφος 7, ΕΚ) και του άρθρου 5 του πρωτοκόλλου ΧΧVIII της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο της 2ας Μαΐου 1992.
 Το άρθρο 228, παράγραφος 1, ΕΚ επιβάλλει στο κράτος μέλος την υποχρέωση να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση αποφάσεως του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται ότι το κράτος μέλος παρέβη υποχρέωση την οποία υπέχει από τη Συνθήκη.
 Δύο έτη έχουν παρέλθει πλέον αφότου εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-13/00 και η Επιτροπή δεν έχει λάβει καμία πληροφορία από την οποία να συνάγεται ότι η Ιρλανδία επικύρωσε τελικά την Πράξη των Παρισίων. Είναι συνεπώς υποχρεωμένη να συναγάγει ότι η Ιρλανδία δεν έχει ακόμα λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-13/00.
 Δυνάμει του άρθρου 228, παράγραφος 2, ΕΚ, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να επιβάλει στην Ιρλανδία χρηματική ποινή ύψους 3.600 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστερήσεως της εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-13/00, υπολογιζομένης από την ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο θα εκδώσει την απόφασή του στην παρούσα υπόθεση.
 (1) Συλλογή 2002, σ. Ι-513.


text:
C 55/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa G Episqopgä uqomeiä oäsi g lesabasijgä diósang sot óqhqot 28
 paqócqauoy 3 rsoiveiäo b) (re rtmdtarloä le so paqóq-
 sgla RS, aqih. 26) sgy eäjsgy odgciäay jai g diauoqesijgä
 So óqhqo 189 sgy rtmhgäjgy EJ, rtäluxma le so opoiäo g odg-
 uoqokoäcgrg sot vqtrotä re leqijó jqósg leäkg odgcotäm re
 ciäa eiämai derletsijgä cia jóhe jqósoy leäkoy xy pqoy so epi-
 rsqebkxäreiy sot amsacxmirlotä. Cia som koäco atsoä, g Epi-
 dixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai eällera tpovqeäxrg sxm
 sqopgä eävei gädg apoä siy 28 Ojsxbqiäot 1992 tpobókei pqoä-
 jqasxäm lekxäm pqoy rtlloäquxrg emsoäy sgy sarroleämgy le
 sarg cia sgm eäjdorg odgciäay rvesijó le soty euaqlorseäoty
 sgm odgciäa pqoherliäay. G pqoherliäa atsgä eäkgne rsiy
 rso vqtroä eidijotäy jamoämey, g opoiäa pqobkeäpei cemijgä uoqo-
 31 Dejelbqiäot 1995, vxqiäy g Iqkamdiäa ma eävei herpiärei siy
 kocijgä apakkacgä cia rtmakkaceäy le amsijeiälemo som apoja-
 amacjaiäey diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä le sgm
 kotälemo vqtroä cia epeämdtrg jahxäy jai sgm jasóqcgrg sxm
 odgciäa g opoiäa paqasiähesai rso pqxäso aiäsgla sgy Epi-
 pqoamaueqheämsxm lesabasijxäm jamoämxm. G rvesijgä pqoä-
 sqopgäy.
 sarg oälxy dem eävei ecjqiheiä leävqi rgäleqa apoä so Rtlbotäkio.
 Xrsoäro, dem pqoäjeisai edxä cia so fgäsgla am g epiädijg uoqo-
 (1) EE L 319 sgy 12.12.1994, r. 20. kocijgä apakkacgä eävei apodeivheiä amacjaiäa cia sgm pqorsa-
 riäa sgy ceqlamijgäy acoqóy vqtrotä, akkó cia so fgäsgla am g
 uoqokocijgä atsgä apakkacgä aposekeiä lg pqobkepoälemo apoä
 sgm eäjsg odgciäa leäro, cia ma elpodirsotäm oi epidqóreiy sxm
 tuirsaleämxm rsqebkxärexm sot amsacxmirlotä rsgm ecvxäqia
 acoqó.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay, pot
 arjgähgje rsiy 22 Dejelbqiäot 1997 Seäkoy, jajxäy epijakeiäsai g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy
 Ceqlamiäay sg dgäkxrg sot Rtlbotkiäot jai sgy Episqopgäy cia
 (Tpoäherg C-432/97)
 so óqhqo 1 paqócqauoy 1 rsoiveiäo e) sgy odgciäay 92/77/
 (98/C 55/38) EOJ sot Rtlbotkiäot cia sgm pqoreäccirg sxm rtmsekersxäm
 UPA. G dgäkxrg atsgä pqeäpei ma enesarseiä re rtmdtarloä le
 sg diósang rsgm opoiäa amaueäqesai, dgkadgä le so óqhqo 12
 Rsiy 22 Dejelbqiäot 1997, g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- paqócqauoy 3 rsoiveiäo e) sgy eäjsgy odgciäay. Rtäluxma le so
 mosgäsxm, ejpqorxpotälemg apoä som Enrico Traversa, leäkoy sqiäso jai seäsaqso edóuio sgy diasónexy atsgäy, sa jqósg
 sgy Molijgäy Tpgqeriäay, jai som Andreas Buschmann, emsesa- leäkg kalbómotm oäka sa apaqaiäsgsa leäsqa cia sgm jasapo-
 kleämo ehmijoä elpeiqocmxäloma rsg Molijgä Tpgqeriäa sgy keälgrg sgy apósgy rsom soleäa sgy uoqokocgärexy sot
 Episqopgäy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos vqtrotä (idiäxy leärx sot dijaixälasoy sot acoqarsgä pqoy
 Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Epi- eäjpsxrg sot uoäqot). G diósang otdoäkxy paqeävei peqaiseäqx
 sqopgäy, Centre Wagner C 254, Kirchberg, órjgre emxäpiom enotriodoäsgrg rsa jqósg leäkg. Pómsxy, jasó sg molokociäa
 sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä sot Dijarsgqiäot, lia dgäkxrg dem lpoqeiä ma vqgrilopoigheiä
 jasó sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay. cia sgm eqlgmeiäa diasónexy sot joimosijotä dijaiäot, oäsam so
 peqievoälemo sgy dgkxärexy dem eävei bqei jaliäa eäjuqarg rsgm
 epiälavg diósang jai epoleämxy dem eävei jaliäa molijgä rgla-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 riäa.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Ç ma amacmxqiärei oäsi g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 49.
 Ceqlamiäay, eävomsay apakkónei apoä so uoäqo pqorsihe-
 leämgy aniäay rtmakkaceäy le amsijeiälemo qóbdoty vqtrotä,
 vqtró moliärlasa pot aposekotäm moälilo leäro pkgqxlgäy,
 vqtroä pot dem eävei tporseiä epeneqcariäa, jahxäy jai sg
 dialerokóbgrg cia sg rtämawg seäsoixm rtlbórexm,
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sa óqhqa 2 jai
 28a paqócqauoy 1 rsoiveiäo a) sgy eäjsgy odgciäay 77/388/
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaq- Aiäsgrg amaiqeärexy, pot órjgre rsiy 22 Dejelbqiäot 1997,
 lomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rve- g IPK München GmbH jasó sgy apouórexy sot Pqxso-
 sijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä dijeiäot (pqxäso slgäla) sgy 15gy Ojsxbqiäot 1997 rsgm
 rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqo- tpoäherg S-331/94, IPK München GmbH jasó Episqopgäy
 kocijgä bórg (1), oäpxy eävei seketsaiäa sqopopoigheiä; sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (Tpoäherg C-433/97 P)
 Ç ma jasadijórei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceq-
 (98/C 55/39)
 lamiäay rsa dijarsijó eänoda.
 Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 Rsiy 22 Dejelbqiäot 1997, g IPK München GmbH, ejpqorx-
 potälemg apoä som dijgcoäqo Dr. Hans-Joachim Prieû, Place
 G eiravheiära apoä sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceq- des Barricades 13, B-1000 Bqtneäkkey, órjgre emxäpiom sot
 lamiäay le irvtä apoä 1gy Iamotaqiäot 1993 apakkajsijgä dió- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg jasó
 sang sot óqhqot 4 aqih. 8 rsoiveiäo J sot Umsatzsteuerge- sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot (pqxäso slgäla) sgy 15gy
 setz (moälot peqiä sot uoäqot jtäjkot eqcarixäm) dem rsgqiäfesai Ojsxbqiäot 1997 rsgm tpoäherg S-331/94, IPK München
 rsgm eäjsg odgciäa. GmbH jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/21
 Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-127/11)
 2012/C 65/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωποι: P. Nelissen Grade και G. Leblanc, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να μην εγγράψει τον προσφεύγοντα στον κατάλογο επιτυχόντων του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/177/10
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της 3ης Φεβρουαρίου 2011 να μην εγγράψει τον προσφεύγοντα στον κατάλογο επιτυχόντων του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/177/10,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της 4ης Απριλίου 2011, με την οποία επιβεβαιώθηκε η απόφαση της 3ης Φεβρουαρίου 2011 να μην εγγραφεί ο προσφεύγων στον κατάλογο επιτυχόντων του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/177/10;
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της EPSO της 29ης Αυγούστου 2011, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση που είχε ασκήσει ο προσφεύγων δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/15
 — Παραβι ́αση των αρχω ́ν της νομιμο ́τητας, της αιτιολογη ́σεως Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 και της εκατε ́ρωθεν ακροα ́σεως, λο ́γω της αποδοχη ́ς προσκο- της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 19 Μαρτι ́ου
 μι ́σεως εγγρα ́φων που συντα ́χθηκαν μετα ́ την ́εκδοση της 2001
 προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως.
 — Παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως και προσβολη ́ (Υπο ́θεση C-127/01)
 των αποτελεσμα ́των της προκηρυ ́ξεως κενη ́ς θε ́σεως: η
 εκτι ́μηση στην πρα ́ξη εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου των
 προσο ́ντων και της εμπειρι ́ας του L.V. οδηγει ́ σε πλα ́νη περι ́
 το δι ́καιο, η ́τοι στο ο ́τι του αναγνωρι ́ζονται προσο ́ντα που (2001/C 150/29)
 ανταποκρι ́νονται στις απαιτη ́σεις της προκηρυ ́ξεως της κενη ́ς
 θε ́σεως. Ως εκ του ́του, το Πρωτοδικει ́ο δεν ́ελαβε υπο ́ψη τα
 αποτελε ́σματα της προκηρυ ́ξεως κενη ́ς θε ́σεως. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́ τις
 Marie Wolfcarius, νομικο ́ συ ́μβουλο, και τη Μαρι ́α Πατακια ́,
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ της ́εννοιας της καταχρη ́σεως εξουσι ́ας. με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, α ́σκησε στις 19 Μαρ-
 τι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 7 και 27 του ΚΥΚ και παραβι ́αση της προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων: δεδομε ́νου ο ́τι ο
 L.V., ως υποψη ́φιος, δεν ει ́χε τα απαιτου ́μενα για τη θε ́ση
 προσο ́ντα, δεν μπορου ́σε, εν πα ́ση περιπτω ́σει, να συγκριθει ́
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 με α ́λλους υποψηφι ́ους που ει ́χαν τα προσο ́ντα αυτα ́.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της υγιου ́ς διαχειρι ́σεως και της
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως, παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολο-
 εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́-
 γη ́σεως.
 κης ΕΚ, γιατι ́ παρε ́λειψε να θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς να
 κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα στην προθεσμι ́α που
 ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την
 οδηγι ́α 98/76/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 1ης Οκτωβρι ́ου
 1998 (1) για τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 96/26/ΕΚ περι ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- προσβα ́σεως στο επα ́γγελμα του οδικου ́ μεταφορε ́α εμπορευ-
 βαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg με δια ́- μα ́των και επιβατω ́ν και αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως των διπλω-
 ταξη της 12ης


text:
Μαρτι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως μα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων που διευκολυ ́νουν
 που εκκρεμει ́ ενω ́ πιο ́ν του σε δευ ́τερο βαθμο ́ και στην οποι ́α την πραγμα ́τωση του δικαιω ́ματος εγκαταστα ́σεως των μετα-
 δια ́δικοι ει ́ναι ο Dr. Karl Friedrich Strobl, ο δη ́μαρχος του φορε ́ων αυτω ́ν στον τομε ́α των εσωτερικω ́ν και διεθνω ́ν
 Salzburg και ο Grundverkehrsbeauftragter des Landes μεταφορω ́ν.
 Salzburg
 (Υπο ́θεση C-123/01) — Να καταδικαστει ́ η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 (2001/C 150/28)
 Με δια ́ταξη της 12ης Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 19 Μαρτι ́ου 2001, το Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg στο πλαι ́σιο της
 υποθε ́σεως που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του σε δευ ́τερο βαθμο ́ και στην
 οποι ́α δια ́δικοι ει ́ναι ο Dr. Karl Friedrich Strobl, ο δη ́μαρχος του Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου του
 Salzburg και ο Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salzburg, α ́ρθρου 249 και 10 ΕΚ επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση
 υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λο- να λαμβα ́νουν τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις
 υθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα: οδηγι ́ες στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της
 ταχ0ει ́σας για το σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́σουν
 'Εχουν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 56 επ. της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια αμε ́σως τα με ́τρα αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε
 ο ́τι απαγορευ ́ουν την εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 12, 36 και 43 του την 1η Οκτωβρι ́ου 1999 χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει
 Salzburger Grundverkehrsgesetz (νο ́μου του Salzburg περι ́ ανακοινω ́σει στην Επιτροπη ́ τις διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω
 μεταβιβα ́σεως ακινη ́των) του 1997, ο ́πως δημοσιευ ́θηκε στην οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 Επι ́σημη Εφημερι ́δα του ομο ́σπονδου κρα ́τους του Salzburg
 υπ' αριθ. 11/1999, που προβλε ́πουν ο ́τι η αγορα ́ οικοδομη ́σιμου
 η ́ οικοδομημε ́νου ακινη ́του εντο ́ς του ομο ́σπονδου κρα ́τους
 του Salzburg υπο ́κειται σε μια διαδικασι ́α γνωστοποιη ́σεως και (1) ΕΕ L 277 της 14.10.1998.
 χορηγη ́σεως α ́δειας, πρα ́γμα που σημαι ́νει ο ́τι προσβα ́λλεται εν
 προκειμε ́νω μια θεμελιω ́ δης ελευθερι ́α του υποψη ́φιου αγοραστη ́,
 την οποι ́α εγγυα ́ται η νομοθεσι ́α της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως;


text:
 8.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/7
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πολωνίας
 (Υπόθεση C-308/12)
 2012/C 273/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, D. Düsterhaus, και K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών (1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 40, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 67 314,24 ευρώ από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση, λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεώς της να κοινοποιήσει τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2008/98/ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Πολωνία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2008/98/ΕΚ στην εθνική έννομη τάξη έληξε στις 12 Δεκεμβρίου 2010.
 (1) ΕΕ L 312, σ. 3.


text:
8.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 6/9
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 βαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με 1. να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 8ης Ιουλι ́ου
 δια ́ταξη της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση δρ. 1999, σχετικα ́ με το αι ́τημα της Ισπανικη ́ς Κυβερνη ́σεως για
 Silveria Gäng κατα ́ Αυστριακου ́ ∆ημοσι ́ου τη χορη ́γηση μεταβατικου ́ καθεστω ́τος συ ́μφωνα με το α ́ρθρο
 24 της οδηγι ́ας 96/92/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 (Υπο ́θεση C-361/99) και του Συμβουλι ́ου της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με
 τους κοινου ́ς κανο ́νες για την εσωτερικη ́ αγορα ́ ηλεκτρικη ́ς
 (2000/C 6/17) ενε ́ργειας, και
 Με δια ́ταξη της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη 2. να καταδικα ́σει το καθου ́ ο ́ργανο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 27 Σεπτεμβρι ́ου 1999, το Landesgericht für Zivilrechtssachen Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Wien στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ δρ. Silveria Gäng και — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 24, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας
 Αυστριακου ́ ∆ημοσι ́ου που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το 96/92/ΕΚ: η αρνητικη ́ αναφορικα ́ με το αι ́τημα της Ισπανι ́ας
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς απο ́φαση στηρι ́ζεται στο γεγονο ́ς ο ́τι «ε ́χει μεγαλυ ́τερη σημασι ́α
 ερωτημα ́των: η φυ ́ση του γνωστοποιηθε ́ντος με ́τρου παρα ́ ο σκοπο ́ς αυτου ́»,
 χωρι ́ς η Επιτροπη ́ να επικαλει ́ται, στην απο ́φαση ́ της, κανε ́να
 1) Μεταφε ́ρθηκε ορθω ́ς στο εσωτερικο ́ αυστριακο ́ δι ́καιο η οδηγι ́α α ́λλο στοιχει ́ο που να επιτρε ́πει να συναχθει ́ ο ́τι εξε ́τασε σε
 του Συμβουλι ́ου της 9.2.1976 (1) (76/207/ΕΟΚ — οδηγι ́α βα ́θος το σχετικο ́ ζη ́τημα. 'Ομως, η Επιτροπη ́ αναγνωρι ́ζει στη
 περι ́ ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως) με τον αυστριακο ́ Bundes- δη ́λωση ́ της που περιε ́χεται στα πρακτικα ́ του Συμβουλι ́ου
 Gleichbehandlungsgesetz (ομοσπονδιακο ́ νο ́μο περι ́ ́σης ι (12851/96 ADD 1), ο ́τι η απο ́σβεση των επενδυ ́σεων αποτελει ́
 μεταχειρι ́σεως), BGBl 100/1993, ο ́πως το ́τε ́σχυε, ι ο ́σον κατα ́λληλη βα ́ση για την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 24. Πρε ́πει να
 αφορα ́ τον κατ' ανω ́ τατο ο ́ριο περιορισμο ́ της αξιω ́σεως αποζη- υπομνηστει ́ ο ́τι το καλου ́μενο Κο ́στος Μεταβα ́σεως στον
 μιω ́σεως (α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 2, του B-GBG - ομοσπονδια- Ανταγωνισμο ́ (ΚΜΑ) αποτελει ́ με ́θοδο αναλο ́γου φυ ́σεως προς
 κου ́ αστικου ́ κω


text:
́δικα) και ο ́σον αφορα ́ την υποχρε ́ωση των την ευρυ ́τερη ́εννοια της αποσβε ́σεως των κεφαλαι ́ων για
 απασχολου ́μενων στον δημο ́σιο τομε ́α της ∆ημοκρατι ́ας της επενδυ ́σεις, καθω ́ς προ ́κειται για μια μερικη ́ αποζημι ́ωση
 Αυστρι ́ας να προβα ́λλουν τε ́τοιου ει ́δους αξιω ́σεις εντο ́ς ́εξι σχετικα ́ με την προ ́σθετη προσπα ́θεια, αναφορικα ́ με επεν-
 μηνω ́ν με ́σω αιτη ́σεως προς την αρμο ́δια γι' αυτου ́ς υπηρεσιακη ́ δυ ́σεις, προσπα ́θεια που ́εχει αναληφθει ́ απο ́ τις επιχειρη ́σεις
 αρχη ́ (α ́ρθρο 19, παρα ́γραφος 2 του B-GBG); προκειμε ́νου αυτε ́ς να προσαρμοστου ́ν σε μια πολιτικη ́ παρεμ-
 βα ́σεων του ∆ημοσι ́ου, σκοπο ́ς της οποι ́ας η ́ταν η διασφα ́λιση
 2) Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα: της διαφοροποιη ́σεως στον τομε ́α της ηλεκτρικη ́ς ενεργει ́ας
 Αποτελει ́ σκοπο ́ της οδηγι ́ας αυτη ́ς η παροχη ́ δικαιω ́ματος και της εξασφαλι ́σεως της παροχη ́ς ηλεκτρισμου ́. Επομε ́νως,
 στην εν προκειμε ́νω ενα ́γουσα; πρε ́πει να συναχθει ́ ο ́τι το συ ́στημα ΚΜΑ αποτελει ́ μια,
 αποδεκτη ́ απο ́ την Επιτροπη ́, με βα ́ση το α ́ρθρο 24 της
 3) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα: οδηγι ́ας, παρε ́κκλιση απο ́ την παρα ́γραφο 2 του α ́ρθρου 8 της
 ∆ιαθε ́τει το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των βα ́σει του ́διας
 ι οδηγι ́ας, πρα ́γμα που δεν εκτιμη ́θηκε ου ́τε εξετα ́στηκε
 περιεχομε ́νου της παρου ́σας αιτη ́σεως εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς στην εν λο ́γω απο ́φαση της Επιτροπη ́ς.
 αποφα ́σεως ο ́λα τα στοιχει ́α προκειμε ́νου να ει ́ναι σε θε ́ση να
 κρι ́νει αν ο αυστριακο ́ς ομοσπονδιακο ́ς νο ́μος περι ́ ́σης ι — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 24, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας
 μεταχειρι ́σεως αντιφα ́σκει προδη ́λως προς το γρα ́μμα και τους 96/92/ΕΚ: η παρε ́κκλιση απο ́ το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 2, της
 σκοπου ́ς της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της οδηγι ́ας 96/92/ΕΚ, που ζητη ́θηκε απο ́ τις ισπανικε ́ς αρχε ́ς,
 9.2.1976, η ́ αφη ́νει τη λυ ́ση του ζητη ́ματος αυτου ́ εν ο ́σον αφορα ́ τα μεμονωμε ́να δι ́κτυα, συνεπα ́γεται κατ' ανα ́γκη
 προκειμε ́νω στο αιτου ́ν αυστριακο ́ δικαστη ́ριο; ει ́τε υψηλο ́τερη τιμη ́ παροχη ́ς για τους καταναλωτε ́ς των εν
 λο ́γω μεμονωμε ́νων συστημα ́των ει ́τε, εφο ́σον γι ́νεται χρη ́ση
 του κριτηρι ́ου της ́σης ι μεταχειρι ́σεως ως προς ο ́λους τους
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 70. εγχω ́ριους πελα ́τες, τη θε ́σπιση αντισταθμι ́σεων γι' αυτε ́ς τις
 κατ' εξαι ́ρεση δαπα ́νες. Η τελευται ́α ει ́ναι και η επιλεγει ́σα
 απο ́


text:
την ισπανικη ́ νομοθεσι ́α λυ ́ση η οποι ́α δεν θι ́γει το
 ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο ου ́τε μπορει ́να νοθευ ́σει τον ανυ ́παρκτο
 ο ́σον αφορα ́ τα μεμονωμε ́να συστη ́ματα ανταγωνισμο ́. Παρο ́λα
 αυτα ́, η Επιτροπη ́, με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, εφα ́ρμοσε
 Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς κακω ́ς την παρα ́γραφο 3 του α ́ρθρου 24 της οδηγι ́ας
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 96/92/ΕΚ, και του ́το εφο ́σον για τα Sistemas insulares y
 4 Οκτωβρι ́ου 1999 extrapeninsulares (νησιωτικα ́ και εκτο ́ς Ιβηρικη ́ς Χερσονη ́σου
 συστη ́ματα) πρε ́πει να τυγχα ́νουν εφαρμογη ́ς οι προβλεπο ́μενες
 (Υπο ́θεση C-369/99) στην εν λο ́γω δια ́ταξη παρεκκλι ́σεις, χωρι ́ς ταυτο ́χρονα να
 τηρη ́σει τη δια ́ταξη της παραγρα ́φου 2 του α ́ρθρου 8 της εν
 (2000/C 6/18) λο ́γω οδηγι ́ας.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης: η
 Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον Silva de Επιτροπη ́ υποστη ́ριξε δημοσι ́ως επιμο ́νως και σταθερω ́ς ο ́τι τα
 Lapuerta, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την Πρεσβει ́α συστη ́ματα αντισταθμι ́σεως για μη εμπορικω ́ς συμφε ́ρουσες
 της Ισπανι ́ας, 4-6, boulevard E. Servais, α ́σκησε ενω ́πιον του τιμε ́ς στον τομε ́α του ηλεκτρισμου ́ ́επρεπε να γνωστοποιου ́νται
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 4 Οκτωβρι ́ου και, εφο ́σον κα ́τι τε ́τοιο ενδει ́κνυται, να επιτρε ́πονται βα ́σει του
 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- α ́ρθρου 24 της οδηγι ́ας, φθα ́νοντας με ́χρι του σημει ́ου να
 τη ́των. καταρτι ́σει ́ενα σχε ́διο οδηγιω ́ν επι ́ του θε ́ματος αυτου ́ που
 ---pagebreak--- C 6/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 γνωστοποι ́ησε στα κρα ́τη με ́λη. Η απο ́τομη αλλαγη ́ γνω ́μης — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 5 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 729/70 (2)
 της Επιτροπη ́ς που θεωρει ́ τω ́ρα ο ́τι τα συστη ́ματα αντισταθμι ́- ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́ με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1287/93 (3).
 σεως για μη εμπορικω ́ς συμφε ́ρουσες τιμε ́ς και τα Sistemas
 insulares y extrapeninsulares στον τομε ́α του ηλεκτρισμου ́ — Υπε ́ρβαση των ακραι ́ων ορι ́ων της διακριτικη ́ς ευχε ́ρειας της
 δεν μπορου ́ν να συμπεριληφθου ́ν στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς του Επιτροπη ́ς.
 α ́ρθρου 24 για τον λο ́γο ο ́τι δεν περιλαμβα ́νουν τις συνη ́θεις
 παρεκκλι ́σεις απο ́ τις επιβληθει ́σες με την οδηγι ́α υποχρεω ́σεις, — Πλημμελη ́ς αιτιολογι ́α η ́ ́ελλειψη αιτιολογιω ́ν.
 διαψευ ́δει τις προσδοκι ́ες που η ́δια
 ι δημιου ́ργησε, το ́σο στην
 Ισπανι ́α ο ́σο και στους επιχειρηματι ́ες. — Παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ


text:
́που της διαδικασι ́ας επιβολη ́ς διο-
 ρθω ́σεων.
 — Παραβι ́αση της υποχρεω ́ σεως αιτιολογη ́σεως.
 — Παρα ́βαση/εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του α ́ρθρου 12, παρα ́γραφος
 6, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2677/85 (4).
 (1) EE L 27, σ. 20.
 — Κατα ́ χρο ́νο αναρμοδιο ́τητα της Επιτροπη ́ς προς επιβολη ́
 κυρω ́σεων.
 ( 1) Απο ́φαση 99/596/ΕΚ, ΕΕ L 226, σ. 26.
 ( 2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/005, σ. 93.
 ( 3) ΕΕ L 125, σ. 1.
 ( 4) ΕΕ L 254, σ. 5.
 Προσφυγη ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 7 Οκτωβρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση C-373/99) Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 θηκε στις 7 Οκτωβρι ́ου 1999
 (2000/C 6/19)
 (Υπο ́θεση C-376/99)
 Η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Βασι ́λειο
 Κοντο ́λαιμο και Ιωα ́ννη-Κωνσταντι ́νο Χαλκια ́, Νομικο ́ Συ ́μβουλο
 και Πα ́ρεδρο αντι ́στοιχα του Νομικου ́ Συμβουλι ́ου του Κρα ́τους, (2000/C 6/20)
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον πρεσβευτη ́ της Ελλα ́δος,
 177, Val Ste Croix, α ́σκησε στις 10 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. απο ́ τον Wolf-Dieter Plessing, Ministerialrat στο Ομοσπονδιακο ́
 Υπουργει ́ο Οικονομικω ́ν, Graurheindorfer Str. 108, D-53117
 Βο ́νη, και τον Holger-Friedrich Wissel, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να ακυρωθει ́ η ́, Pünder, Volhard, Weber & Axter, Cecilienallee 6, D-40474
 επικουρικα ́, να μεταρρυθμιστει ́ η απο ́φαση Ε (1999) 2476 τελικο ́ Düsseldorf, α ́σκησε στις 7 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουλι ́ου 1999, για τροποποι ́ηση της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 απο ́φασης 1999/187/ΕΚ σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαρια- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 σμω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν στο πλαι ́σιο δαπανω ́ν που χρηματοδοτου ́-
 νται απο ́ το ΕΓΤΠΕ, τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος
 1995 (1), κατα ́ τα ειδικο ́τερα προσβαλλο ́μενα κεφα ́λαια ́ της που Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 αφορου ́ν τις δημοσιονομικε ́ς διορθω ́σεις στα οπωροκηπευτικα ́,
 στις αροτριαι ́ες καλλιε ́ργειες, στην παρακρα ́τηση του 2 % για 1. να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 8ης Ιουλι ́ου
 διοικητικα ́ ́εξοδα, στο βαμβα ́κι και στο ελαιο ́λαδο. 1999 σχετικα ́ με με ́τρο που ́ελαβε η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρα-
 τι ́α της Γερμανι ́ας υπε ́ρ της Westdeutsche Landesbank
 Girozentrale — K (1999) 2265 — η οποι ́α επιδο ́θηκε στις 4
 Αυγου ́στου 1999
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ


text:
́ρια επιχειρη ́ματα
 2. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Οι κυριο ́τεροι λο ́γοι ακυρω ́σεως που προβα ́λλει η Ελληνικη ́
 ∆ημοκρατι ́α ει ́ναι οι εξη ́ς: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ν απο ́ την — Αντικανονικη ́ συ ́νθεση της Επιτροπη ́ς (βλ. υπο ́θεση
 Επιτροπη ́. C-334/99) (1).


text:
5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/29
 pqoy so Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm ojsxä ais- Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 gäreiy cia ejdoäreiy pqodijarsijxäm apouórexm rso pkaiärio jasó sot Barikeiäot sgy Irpamiäay, pot arjgähgje rsiy 17 Iot-
 sxm ejjqelotrxäm emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheä- kiäot 1998
 rexm lesantä Salvat Editores SA jai J. Calbuig (C-265/98), ä
 (Tpoherg C-274/98)
 Salvat Editores SA jai G. Caminati (C-266/98), OceÂano
 Grupo Editorial SA jai Bogas CardenÄosa (C-267/98), OceÂano (98/C 278/54)
 Grupo Editorial SA jai M. Casas MingueÂlez (C-268/98), Pla-
 neta CreÂdito SA jai A. Villar Castelao (C-269/98), Artel SA G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 jai P. López Aznar (C-270/98), Salvat Editores SA jai J. A. apoä soty Eric Gippini Fournier jai Francisco de Sousa
 Serrano Garrido (C-271/98) jai Artel SA jai F. Arencom Fialho, leäkg sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kot-
 Salazar (C-272/98). nelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy
 Tpgqeriäay, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 17 Iotkiäot
 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Oi aisgäreiy cia ejdoäreiy pqodijarsijxäm apouórexm sot Juz- pqorutcgä jasó sot Barikeiäot sgy Ipramiäay.
 gado de Primera Instancia n.o 35 de Barcelona eiämai satsoä-
 rgley pqoy atseäy sxm tpoheärexm C-240/98 eäxy C-244/98 (1).
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (1) Bkeäpe rekiäda 21 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday. Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, paqakeiä-
 pomsay ma ejpomgärei pqocqóllasa dqórexy oäpxy pqo-
 bkeäpesai apoä so óqhqo 5 sgy odgciäay 91/676/EOJ sot
 Rtlbotkiäot, sgy 12gy Dejelbqiäot 1991, cia sgm pqorsa-
 riäa sxm tdósxm apoä sg misqoqqtäpamrg cexqcijgäy pqoeä-
 ketrgy (1), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg
 rtmhgäjg EJ,
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Bundesfinanzhof le diósang sgy 14gy Laðot 1998 Ç ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 rsgm tpoäherg Hans-Josef Schlebusch jasó Hauptzollamt
 Trier
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg C-273/98)
 (98/C 278/53) O derletsijoäy vaqajsgäqay pot sqiäsot edauiäot sot
 óqhqot 189 jai sot pqxäsot edauiäot sot óqhqot 5 sgy
 rtmhgäjgy EJ epibókkotm rsa jqósg leäkg rsa opoiäa apethtä-
 mesai lia odgciäa ma herpiäfotm sa amacjaiäa leäsqa euaq-
 Le diósang sgy 14gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg locgäy sgy emsoäy sgy sarroleämgy pqoy sotäso pqoherliäay.
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 20 Iotkiäot 1998, so Bun- Dedoleämot oäsi o aqvijoäy vaqajsgqirloäy sxm etpqoärbkgsxm
 desfinanzhof (eäbdolo slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy peqiovxäm eäpqepe ma peqasxheiä emsoäy diesiäay apoä sgy joimo-
 lesantä Hans-Josef Schlebusch jasó Hauptzollamt Trier pot poigärexy sgy odgciäay (paqócqauoy 2 sot óqhqot 3), g pqo-
 ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg herliäa cia sgm ejpoämgrg sxm pqocqallósxm dqórexy pot
 pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot ajoäkothot eqxsgälasoy: pqobkeäpomsai rso óqhqo 5 eäkgne som Dejeälbqio sot 1995.
 (1) EE L 375 sgy 31.12.1991, r. 1ç dioqhxsijoä rsgm EE L 92 sgy
 èvei so óqhqo 3 paqócqauoy 3 pqxäso edóuio sot jamomi- 16.4.1993, r. 51.
 rlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot (1) oäpxy atsoäy
 sqopopoigähgje apoä som jamomirloä (EOJ) aqih. 1639/91 (2),
 sgm eämmoia oäsi pqeäpei epiärgy ma voqgcgheiä oqirsijgä eidijgä
 poroäsgsa amauoqóy re paqacxcoä ajoäla


text:
jai oäsam atsoäy
 dem vqgrilopoiägre, jasó sg vqomijgä peqiäodo pot pqobkeäpei
 g diósang atsgä, sgm pqorxqimxäy voqgcgheiära eidijgä
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 poroäsgsa amauoqóy pqoy amsiärsoivg atäng sgy cakajsojo-
 tpeäbake so Klagenñvnet for Udbud le diósang sgy 15gy
 lijgäy sot paqacxcgäy, akkó paqavxäqgre pqorxqimxäy re
 Iotkiäot 1998 rsgm tpoäherg Unitron Scandinavia A/S jai 3-S
 ókkg cexqcijgä ejlesókketrg so dijaiäxla vqgärexy sot
 A/S, Danske Svineproducenters Serviceselskab jasó Ministe-
 leäqoty ejeiämot sgy cakajsojolijgäy sot pororsxärexy pot
 riet for Fùdevarer, Landbrug og Fiskeri
 amsirsoiveiä rsgm aqvijgä poroäsgsa amauoqóy pot dieähese g
 ejlesókketrgä sot, peäqam sgy pqorxqimxäy voqgcgheiäray (Tpoäherg C-275/98)
 eidijgäy poroäsgsay amauoqóy; (98/C 278/55)
 (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. 857/94 sot Rtlbotkiäot, sgy 31gy Laq- Le diósang sgy 15gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 siäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä sgy eiruoqóy
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 804/
 68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm cakajsojolijxäm pqoøoämsxm rsiy 20 Iotkiäot 1998, so Klagenñvnet for Udbud, rso pkaiärio
 (EE L 90 sgy 1.4.1984, r. 13). sgy diauoqóy lesantä Unitron Scandinavia A/S jai 3-S A/S,
 (2) EE L 150 sgy 15.6.1991, r. 35. Danske Svineproducenters Serviceselskab, auemoäy, jai Mini-
 steriet for Fùdevarer, Landbrug og Fiskeri, aueseäqot, pot
 ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm ajoäkothxm eqxsglósxm:
 ---pagebreak--- C 278/30 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 1. Diasgqeiä so óqhqo 2 paqócqauoy 2 sgy odgciäay 93/36/ aqih. 39-B/94 sgy 27gy Dejelbqiäot 1994) jai auoqotäm
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä rtmso- amsirsoiävxy som oiämo, sa lgvamgälasa jai koipoä eno-
 mirlotä sxm diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dglo- pkirloä pot vqgriletäotm rsgm ejlesókketrg emakka-
 riäxm pqolgheixäm (1) atsosekeäy peqievoälemo, lesó sgm jsijxäm loquxäm emeäqceiay, sa dioädia sgy ceäutqay epiä sot
 eäjdorg sgy odgciäay 92/50/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Tejo rsg Kiraboäma jai, seäkoy, sa cexqcijó eqcakeiäa,
 Iotmiäot 1992, cia som rtmsomirloä sxm diadijarixäm rtmó- paqeäbg so óqhqo 12 jai so óqhqo 28 paqócqauoy 2 sgy
 wexy dgloriäxm rtlbórexm tpgqerixäm (2) [oi opoiäey odg- odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot (1) (eäjsg odgciäa
 ciäey sqopopoigähgjam aluoäseqey apoä sgm odgciäa 97/52/ UPA), le sg loqugä pot sgy pqoreädxre g odgciäa 92/77/
 EJ sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbot- EOJ (2), pqoreäccirg sxm rtmsekersxäm UPA,
 kiäot (3)];
 Ç ma jasadijórei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa
 2. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso pqxäso dijarsijó eänoda.
 eqxäsgla, rtmepócesai soäse g diósang atsgä oäsi, rsgm
 peqiäpsxrg pot g amaheäsotra aqvgä amaheäsei re idixsijgä
 epiveiäqgrg pot dem eävei enotriäa amaheärexy sg diaveiä- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 qirg emoäy rtrsgälasoy rglómrexy sxm voiqoeidxäm le
 amacmxqirsijó emxäsia, g amaheäsotra aqvgä oueiäkei ma Jasó so óqhqo 12 paqócqauoy 3 rsoiveiäo a) sgy eäjsgy odg-
 oqiärei, auemoäy, oäsi g epiveiäqgrg pqeäpei ma sgqeiä, jasó sg ciäay 77/388/EOJ le sg loqugä pot sgy pqoreädxre g odgciäa
 rtämawg rtlbórexm pqolgheixäm le sqiäsoty, sgm aqvgä sgy 92/77/EOJ, sa jqósg leäkg tpovqeotämsai ma euaqloäfotm
 apacoqetärexy sxm diajqiärexm koäcx ihacemeiäay jai, jamomijoä rtmsekersgä, o opoiäoy dem lpoqeiä ma eiämai jasxäse-
 aueseäqot, oäsi


text:
oi acoqeäy pqoøoämsxm pot rtmdeäomsai le so qoy sot 15 %. ìpxy pqojtäpsei apoä sgm paqócqauo 3
 rtärsgla pqeäpei ma aposekotäm amsijeiälemo dgloriäot rsoiveiäa a) jai b) sot iädiot óqhqot, sa jqósg leäkg dtämamsai
 diacxmirlotä am g aniäa sxm pqolgheixäm tpeqbaiämei so ma euaqloäfotm eämam gä dtäo leixleämoty rtmsekerseäy cia siy
 jasxäsaso oäqio pot pqobkeäpei g odgciäa 93/36/EOJ; rtmakkaceäy pot jasomolófomsai rso paqóqsgla G sgy odg-
 ciäay 92/77/EOJ. Euaqloäfomsay leixleämoty rtmsekerseäy re
 (1) EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 1. rtmakkaceäy lg pqobkepoälemey rso em koäcx paqóqsgla G
 (2) EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1. (oiämo, lgvamgälasa jai koipoä enopkirloä pot vqgriletäotm
 (3) Odgciäa 97/52/EJ sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot rsgm ejlesókketrg emakkajsijxäm loquxäm emeäqceiay, cexq-
 Rtlbotkiäot, sgy 13gy Ojsxbqiäot 1997, peqiä sqopopoigärexy sxm cijó eqcakeiäa), g Poqsocakijgä Dglojqasiäa tpeäpere re
 odgcixäm 92/50/EOJ, 93/36/EOJ jai 93/37/EOJ peqiä rtmsomirlotä
 paqóbarg sot óqhqot 12.
 sxm diadijarixäm rtmówexy dgloriäxm rtlbórexm tpgqerixäm,
 rtlbórexm dgloriäxm pqolgheixäm jai rtlbórexm dgloriäxm
 eäqcxm, amsirsoiävxy (EE L 328 sgy 28.11.1997, r. 1).
 ìrom auoqó sa dioädia sgy ceäutqay epiä sot Tejo, so óqhqo 28
 paqócqauoy 2 rsoiveiäo e) sgy eäjsgy odgciäay, re rtmdtarloä
 pqoy so rsoiveiäo d) sot iädiot óqhqot, dem epeäsqepe ÇjasÂ
 amsiäherg pqoy sgm ópowg pot ameäpstnam oi poqsocakijeäy
 aqveäyÇ sgm apoä 1gy Iamotaqiäot 1991 heärpirg meäot leixleä-
 mot rtmsekersgä, oäsam o soäse irvtäxm leixleämoy rtmsekersgäy
 jasaqcgähgje ej sxm trseäqxm.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 20 Iotkiäot 1998 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 49.
 (2) EE L 316 sgy 31.10.1992, r. 1.
 (Tpoäherg C-276/98)
 (98/C 278/56)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sgm Teresa Figueira jai som Enrico Traversa, leäkg sgy
 Pqorutcgä sgy Cakkijgäy Dglojqasiäay jasó sgy Episqopgäy
 Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 21 Iotkiäot
 Carlos Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay,
 1998
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 20 Iotkiäot 1998 pqo- (Tpoäherg C-277/98)
 rutcgä jasó sgy Poqsocakijgäy Dglojqasiäay. (98/C 278/57)
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 G Cakkijgä Dglojqasiäa, ejpqorxpotälemg apoä siy Kareen
 Rispal-Bellanger, tpodiethtämsqia diehmotäy oijomolijotä
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Poqsocakijgä Dglojqasiäa, dijaiäot jai joimosijotä dijaiäot rso Tpotqceiäo Enxseqijxäm,
 diasgqxämsay re irvtä gä herpiäfomsay leixleämo rtmsekersgä jai Christina Vasak, amapkgqxäsqia cqallaseäa enxseqijxäm
 5 % cia sa pqoøoämsa pot apaqihlotämsai rsa rgleiäa 1.8, tpoheärexm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sgm Pqe-
 2.11, 2.19 jai 3.18 sot paqaqsgälasoy I sot Código do rbeiäa sgy Cakkiäay, 8 B, boulevard Joseph II, órjgre rsiy
 IVA [Jxädija UPA] (Decreto-Lei 394-B/84 sgy 26gy 21 Iotkiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm
 Dejelbqiäot 1994, le sg loqugä pot sot pqoreädxram o Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqx-
 moäloy aqih. 2/92 sgy 9gy Laqsiäot 1992 jai o moäloy paøjxäm Joimosgäsxm.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Ιανουαρίου 2016 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «Ostas celtnieks» SIA κατά Talsu novada pašvaldība, Iepirkumu uzraudzības birojs
 (Υπόθεση C-234/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Οικονομική και χρηματοοικονομική επάρκεια - Τεχνικές και/ή επαγγελματικές ικανότητες - Άρθρα 47, παράγραφος 2, και 48, παράγραφος 3 - Συγγραφή υποχρεώσεων που επιβάλλει σε κάθε προσφέροντα την υποχρέωση να καταρτίσει συμφωνία περί αστικής εταιρίας ή να συστήσει ομόρρυθμη εταιρία με τους φορείς των οποίων τις δυνατότητες επικαλείται))
 (2016/C 098/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākā tiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 «Ostas celtnieks» SIA
 κατά
 Talsu novada pašvaldība, Iepirkumu uzraudzības birojs
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 47, παράγραφος 2, και 48, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε αναθέτουσα αρχή, στο πλαίσιο της συγγραφής υποχρεώσεων διαγωνισμού για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως, να επιβάλει σε προσφέροντα ο οποίος επικαλείται τις δυνατότητες άλλων φορέων την υποχρέωση, πριν από τη σύναψη της συμβάσεως, να καταρτίσει με τους εν λόγω φορείς συμφωνία περί αστικής εταιρίας ή να συστήσει με αυτούς ομόρρυθμη εταιρία.
 (1) ΕΕ C 212 της 7.7.2014.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/44
 Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2014 — HB κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-361/14)
 2014/C 409/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: HB (Linz, Αυστρία)· Hans Joachim Richter (Βρέμη, Γερμανία)· Carmen Arsene (Pitesti, Ρουμανία)· Robert Coates Smith (Glatton, Ηνωμένο Βασίλειο)· Magdalena Anna Kuropatwinska (Βαρσοβία, Πολωνία)· Nathalie Louise Klinge (Zuidbroek, Κάτω Χώρες)· και Χρήστος Γιαπάνης (Πάφος, Κύπρος) (εκπρόσωπος: C. Kolar, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 26 Μαρτίου 2014 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία δεν έγινε δεκτή η καταχώριση της προτεινόμενης πρωτοβουλίας πολιτών με τον τίτλο «Ethics for Animals and Kids».
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν, κατ’ ουσίαν, ότι, με την απόφαση να μην κάνει δεκτή την καταχώριση της προτεινόμενης πρωτοβουλίας πολιτών με τον τίτλο «Ethics for Animals and Kids», η Επιτροπή υπερέβη τα όρια των αρμοδιοτήτων της, αθέτησε το καθήκον αρωγής που υπέχει, παραβίασε τη γενική αρχή της απαγορεύσεως των αυθαιρεσιών και παρέβη τα άρθρα 11 και 13 ΣΛΕΕ.


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/19
 Αίτηση αναιρέσεως που κατέθεσε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 η Ori Martin SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 15 Ιουλίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-389/10 και T-419/10
 (Υπόθεση C-490/15 P)
 (2015/C 406/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ori Martin SA (εκπρόσωποι: G. Belotti και P. Ziotti, δικηγόροι)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 κυρίως, να αναιρέσει την απόφαση κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της στην υπόθεση T-419/10, στο μέτρο που είχε ζητήσει την ακύρωση της προσβληθείσας αποφάσεως λόγω παράνομης επεκτάσεως της αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης στην νυν αναιρεσείουσα για πράξεις τελεσθείσες από την ελεγχόμενη SLM· να αναιρέσει την απόφαση λόγω παραβάσεως του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ή, επικουρικώς, να επιδικάσει στην αναιρεσείουσα εύλογη αποζημίωση.
 2)
 επικουρικώς, να μεταρρυθμίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, αποφαινόμενο αμετακλήτως επί της διαφοράς, μειώνοντας, στο πλαίσιο της ασκήσεως της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, το επιβληθέν στην αναιρεσείουσα πρόστιμο λαμβανομένων υπόψη (i) των πραγματικών περιστατικών που διαπιστώθηκαν κατά την πρωτοβάθμια δίκη, (ii) των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων που ίσχυαν κατά τον χρόνο των επίμαχων πραγματικών περιστατικών, (iii) της περιορισμένης χρονικής συμμετοχής στη σύμπραξη, η οποία άρχισε για την SLM/ORI κατά τα τέλη του 1999, τη μοναδική ημερομηνία για την οποία υπάρχουν στη δικογραφία συγκλίνοντα στοιχεία που μπορούν να την υποστηρίξουν.
 Εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η ORI προβάλλει στην ουσία τέσσερις λόγους αναιρέσεως προκειμένου να αποδείξει ότι το Γενικό Δικαστήριο:
 α)
 επανακαθόρισε κατά τρόπο μη αναλογικό και μη συνεπή με τα πραγματικά περιστατικά το επιβληθέν στην αναιρεσείουσα πρόστιμο, παραβαίνοντας το άρθρο 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τις πάγιες αρχές του δικαίου της Ένωσης όσον αφορά την αναλογικότητα των κυρώσεων στον τομέα της καταπολεμήσεως των συμπράξεων και την υποχρέωση αιτιολογήσεως·
 β)
 παρέβη το δίκαιο της Ένωσης όσον αφορά την αρχή της προσωπικής ευθύνης στην οποία βασίζεται το δίκαιο της Ένωσης στον τομέα του ανταγωνισμού, με την αδικαιολόγητη επέκταση της αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης στην αναιρεσείουσα, η οποία δεν είχε καμία σχέση με τα επίμαχα πραγματικά περιστατικά·
 γ)
 παρέβη το δίκαιο της Ένωσης όσον αφορά τη μη αναδρομικότητα του δυσμενέστερου ποινικού νόμου, και ειδικότερα το άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων·
 δ)
 άσκησε ελλιπώς τον δικαστικό του έλεγχο, με πρόδηλη κακή χρήση των στοιχείων της δικογραφίας και ελαττωματική αιτιολογία·
 ε)
 παρέβη το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων επειδή η υπόθεση δεν εκδικάστηκε εντός εύλογης προθεσμίας.


text:
3.2.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 31/19
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 1 . Αναστείλει, μέχρι την έκδοση της περατώνονσας τη
 της 9ης Ιανουαρίου 1996 διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων διατάξεως, τη διαδικα
 σία προσλήψεως που άρχισε με τον διαγωνισμό CdR
 στην υπόθεση Τ-23/95, Ευθυμία Μπίθα και λοιποί κατα Α/03/95, καθώς και την αξιολόγηση των εξετάσεων που
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') έχουν μέχρι τώρα διεξαχθεί, την ενδεχόμενη διεξαγωγή
 (Κάλυψη των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής μετέπειτα εξετάσεων, την κατάρτιση τον πίνακα επι
 νόσου των υπαλλήλων της Κοινότητας — Δικαίωμα επί των τυχόντων και τους ενδεχόμενονς διορισμούς που μπο
 παροχών που προβλέπονται στο άρθρο 73 παράγραφος2 του ρούν να πραγματοποιηθούν βάσει τον πίνακα αυτού.
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως — Θάνατος συνε
 πεία ατυχήματος — Δραστηριότητα υποβρυχίων καταδύ 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 σεων)
 (96/C 31 /44)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προσφυγή του European Fertilizer Manufacturers Associa
 Στην υπόθεση Τ-23/95 , Ευθυμία Μπίθα, Βασιλική Μπίθα και tion (Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχανιών Λιπασμάτων)
 Γεώργιος Μπίθας, έλκοντες δικαιώματα από την Κρινιώ κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκή
 Μπίθα, πρώην υπάλληλο της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών θηκε στις 7 Νοεμβρίου 1995
 Κοινοτήτων, κάτοικοι Θεσσαλονίκης (Ελλάδα), εκπροσω (Υπόθεση Τ-210/95)
 πούμενοι από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με (96/C 31 /46)
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 Finduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, κατά Επιτροπής των (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Julian Currall και
 Jean-Luc Fagnart), που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της O European Fertilizer Manufacturers Association, εκπροσω
 αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Απριλίου 1994 περί μη πούμενος από τον δικηγόρο Dominique Voillemot, του
 χορηγήσεως στους προσφεύγοντες των παροχών που προ δικηγορικού γραφείου Παρισιού Gide Loyrette, με τόπο
 βλέπονται στο άρθρο 73 παράγραφος 2 του κανονισμού επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Zeyen
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊ Beghin Feider, 67 , rue Ermesinde, άσκησε στις 7 Νοεμβρίου
 κών Κοινοτήτων σε περίπτωση θανάτου του υπαλλήλου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 συνεπεία ατυχήματος, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), των προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ
 συγκείμενο από τον D. P. M. Barrington, Πρόεδρο, και του K. σεως .
 Lenaerts και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 εξέδωσε στις 9 Ιανουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 διατακτικό:
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2022/
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. 95 του Συμβουλίου ,
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. — να διατάξει τη διατήρηση σε ισχύ του δασμού αντιντά
 μπινγκ που προβλέπει η εν λόγω διάταξη, μέχρις ότου τα
 (') ΕΕ αριθ. C 87 τηςε 8. 4. 1995. αρμόδια όργανα λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να
 συμμορφωθούν προς την απόφαση που θα εκδώσει το
 Δικαστήριο,
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 της 6ης Δεκεμβρίου 1995
 στην υπόθεση Τ-220/95 R, Christophe Gimenez κατα Επι O προσφεύγων, σύνδεσμος αντιπροσωπεύων την ευρωπαϊκή
 τροπής των Περιφερειών βιομηχανία αμμωνίου, προσβάλλει τον προαναφερόμενο
 κανονισμό, καθόσον το καθού όργανο, καθορίζοντας το
 (96/C 31/45 )


text:
περιθώριο κέρδους της ευρωπαϊκής βιομηχανίας σε ποσοστό
 5% επί του πραγματικού κόστους, υπέπεσε σε πρόδηλη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών της υπο
 θέσεως.
 Στην υπόθεση Τ-220/95 R, Christophe Gimenez, κάτοικος
 Βρυξελλών, 29 , avenue du Mont Kemmel, εκπροσωπούμενος O προσφεύγων δεν συμφωνεί με τη δήλωση της Επιτροπής
 από τον E. Boigelot, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο ότι σε πρόσφατες υποθέσεις αντιντάμπινγκ που αφορούσαν
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz, 2, rue du Fort διαλύματα ουρίας και αζώτου ουρικού οξέος ελήφθη ως
 Reinsheim, κατά Επιτροπής των Περιφερειών, 27 , galerie βάση ποσοστό κέρδους 5 % επί του κόστους και ότι, ως εκ
 Ravenstein, Βρυξέλλες, που είχε ως αντικείμενο αίτηση περί τούτου , το ποσοστό αυτό θεωρείται ως εύλογο περιθώριο
 αναστολής της διαδικασίας του διαγωνισμού CdR Α/03/95 ή κέρδους για τα αζωτούχα λιπάσματα στην παρούσα υπόθε
 των προβλέψιμων διαδικασιών διορισμών που συνεπάγεται o ση . Το περιθώριο κέρδους 5% , που χρησιμοποιήθηκε σε
 διαγωνισμός αυτός, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε διαδικασίες που αφορούσαν δύο διαφορετικά προϊόντα και
 στις 6 Δεκεμβρίου 1995 διάταξη με το ακόλουθο διατακτι όχι το νιτρικό αμμώνιο, δεν μπορεί να ισχύσει για την
 κό : παρούσα διαδικασία.


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/47
 Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2014 — Corporación Alimentaria Guissona και Naviera Muriola κατά Ευρωπαϊκή Επιτροπής
 (Υπόθεση T-473/14)
 2014/C 261/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Corporación Alimentaria Guissona, SA (Lleida, Ισπανία), και Naviera Muriola, AIE (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero και A. Lamadrid de Pablo, abogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον χαρακτηρίζει το σύνολο των φορολογικών μέτρων που περιλαμβάνει το επονομαζόμενο ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως ως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της επίμαχης αποφάσεως, καθόσον κατ’ αυτά οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί αποδέκτες της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον με αυτήν διατάσσεται η ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον με αυτό η Επιτροπή αποφαίνεται ως προς τη νομιμότητα των συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου που συνήφθησαν μεταξύ των επενδυτών και άλλων φορέων, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογοι των προβληθέντων στο πλαίσιο της υποθέσεως T-700/13, Bankia κατά Επιτροπής.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/31
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) στις 18 Οκτωβρίου 2006 — Comunidad Autónoma de La Rioja κατά Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca
 (Υπόθεση C-429/06)
 (2006/C 326/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Comunidad Autónoma de La Rioja
 Καθών: Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ την έννοια ότι τα φορολογικά μέτρα που θέσπισαν οι Juntas Generales του Territorio Històrico de Vizcaya, με νέα διατύπωση των άρθρων 29.1.Α, 37 και 39 της νομοθεσίας περί του φόρου εταιριών, επειδή επιβάλλουν φορολογικό συντελεστή μικρότερο από τον γενικό συντελεστή που προβλέπει η νομοθεσία του ισπανικού κράτους και εκπτώσεις από το ποσό του φόρου οι οποίες δεν υπάρχουν στη φορολογική νομοθεσία του κράτους, και έχουν κατά τόπο εφαρμογή στην εν λόγω αυτόνομη περιφέρεια, πρέπει να θεωρούνται επιλεκτικά και ως εμπίπτοντα στην έννοια των κρατικών ενισχύσεων κατά το άρθρο αυτό και, επομένως, πρέπει να κοινοποιούνται προηγουμένως στην Επιτροπή κατά το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ;


text:
13.6.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 184/7
 Amaiäqerg pot órjgre rsiy 17 Apqikiäot 1998 g Anne-Marie aruakeiäay dijaiäot: eiämai amsiuasijoä ej leäqoty sot Pqxsodi-
 Toller jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 19 Uebqot- jeiäot ma pqorópsei rsgm amaiqereiäotra oäsi dem pqoreäbake,
 aqiäot 1998 so seäsaqso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- jasó som vqoämo diastpxärexäy soty, sa poqiärlasa sgy epi-
 paøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg S-142/96 oäpot diódijoi sqopgäy amapgqiäay, epiä sxm opoiäxm rsgqiävhgje g ADA sgm
 gäram g Anne-Marie Toller jai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm 1g Iotkiäot 1993, amacmxqiäfomsay paqókkgka oäsi lesó sg
 Joimosgäsxm kgäwg sxm em koäcx apouórexm diacmxärsgjam oi rtmepacoäle-
 ä
 (Tpoherg C-149/98 P) mey amapgqiäa pahgäreiy pot pqobókkomsai rgäleqa. Eiämai,
 epiärgy, amsiuasijoä ma hexqotämsai oqirsijó sa poqiärlasa
 (98/C 184/09) sgy Episqopgäy amapgqiäay, emxä paqókkgka diapirsxämesai oäsi
 sa rsoiveiäa pot epijakeiäsai g amaiqereiäotra dem jaseärsg
 G Anne-Marie Toller, ejpqorxpotälemg apoä soty dijgcoäqoty dtmasoä ma diacmxrsotäm jasó som vqoämo pot g Episqopgä
 Bqtnekkxäm Benoît Lombert jai Eric Boigelot, le amsiäjkgso amapgqiäay apouómhgje epiä sgy jasarsórexy sgy amaiqe-
 rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2, rue du Fort reiäotray, jaiäsoi g póhgrg tuiärsaso. Enókkot, eiämai epiärgy
 Reinsheim, órjgre rsiy 17 Apqikiäot 1998 emxäpiom sot amsiuasijoä jai pepkamgleämo ma jqiämesai oäsi, epeidgä oqi-
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg jasó rleäma rsoiveiäa, pot jaseärsgram dtmasgä sgm amsijeilemijgä
 sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 19 Uebqotaqiäot 1998 so diapiärsxrg pahgärexm pot rtmepócomsai sgm amapgqiäa sgy
 seäsaqso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- pqoruetäcotray lesó sgm patärg sgy, eiävam seheiä tpoäwg sgy
 mosgäsxm rsgm tpoäherg S-142/96 oäpot diódijoi gäram g Anne- episqopgäy amapgqiäay, g seketsaiäa eäkabe opxrdgäpose tpoäwg
 Marie Toller jai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. siy pahgäreiy atseäy jai sa oqirsijó iasqijó sgy poqiärlasa
 epiä sxm fgsglósxm atsxäm.
 G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma jqiämei paqadejsgä jai bórilg sgm aiäsgrg amaiqeärexyç Seäkoy, oi rjeäweiy sot Pqxsodijeiäot xy pqoy som vaqajsg-
 qirloä pot pqeäpei ma doheiä rsgm aiäsgrg epamenesórexy pot
 Ç jasó rtmeäpeia: tpeäbake g amaiqereiäotra rsiy 15 Repselbqiäot 1995 eiämai
 arsgäqijey apoä molijgäy jai pqaclasijgäy apoäwexy. Apoä
 a) ma amaiqeärei sgm amaiqeribakkoälemg apoäuargç molijgäy apoäwexy, eiämai amajqibeäy ma tporsgqiäfesai oäsi g
 aiäsgrg atsgä lpoqeiä ma hexqgheiä xy dioijgsijgä eämrsarg, sg
 b) ma apouamheiä epiä sgy diauoqóy so iädio so Dijarsgä- rsiclgä pot atsoäm ajqibxäy som vaqajsgqirloä eädxram rsgm
 qio jai, devoälemg sgm aqvijgä pqorutcgä sgy pqo- pqóng soäro g amaiqereiäotra oäro jai g jahgäy g pqxsoädijg
 ruetäcotray: pqorutcgä. Euoärom dem tpobkgähgje aiäsgrg le rjopoä sgm
 sevmgsgä epameämaqng liay pqoherliäay cia sgm tpobokgä
 Ç ma ajtqxärei sg qgsgä apoäuarg sgy 16gy Moelbqiäot dioijgsijxäm emrsórexm pot eiäve gädg kgänei, sg diadijariäa
 1995, pot joimopoigähgje rsgm pqoruetäcotra rsiy atsgä lpoqeiä moliälxy jai ecjtäqxy ma jimgärei opoiordgäpose
 20 Moelbqiäot sot idiäot eäsoty, peqiä apoqqiäwexy sgy tpókkgkoy. Eiämai akgheäy rsgm pqojeileämg peqiäpsxrg oäsi g
 aisgärexy pot eiäve tpobókei g pqoruetäcotra bórei aiäsgrg epamenesórexy dem aporjopotäre rsgm ajtäqxrg sgy
 sot óqhqot 90, paqócqauoy 1, sot Jamomirlotä em koäcx apouórexy sgy 1gy Iotkiäot 1993 koäcx pkgllekeixäm,
 Tpgqeriajgäy Jasarsórexy rsiy 15 Repselbqiäot akkó rsgqifoäsam re rsoiveiäa pot dem lpoqotäram


text:
ma kguhotäm
 1995, le sgm opoiäa fgsotäre apoä sgm ADA ma ama- xy bórg cia dioijgsijgä eämrsarg jasó sgy em koäcx apo-
 hexqgärei sgm apoä 1gy Iotkiäot 1993 apoäuarg pot uórexy, jahoärom dem gäsam cmxrsó soäse rsgm amaiqereiäotra.
 sgy joimopoiägre g CD IX, xy aqloädia cia soty dio-
 qirlotäy aqvgä, jai le sgm opoiäa sgy epibkgähgje g pei-
 haqvijgä jtäqxrg sgy patärexy vxqiäy leiäxrg otäse
 apxäkeia sot dijaixälasoy rtmsónexy, le ólerg
 apakkacgä apoä sa jahgäjomsa, apoä 1gy Ojsxbqiäot
 1993ç
 Ç ma ajtqxärei sg rixpgqgä apoäuarg le sgm opoiäa Aiäsgrg amaiqeärexy sgy D.I.R. International Film S.r.l.
 apoqqiäuhgje g dioijgsijgä eämrsarg pot eiäve arjgärei jai koipxäm pot arjgähgje rsiy 27 Apqikiäot 1998 jasó
 bórei sot óqhqot 90, paqócqauoy 2, sot JTJ rsiy sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 13 Uebqotaqiäot 1996ç Joimosgäsxm, sgy 19gy Uebqotaqiäot 1998, rsgm tpoäherg
 S-85/95, D.I.R. International Film S.r.l. j.kp. jasó
 Ç jasó rtmeäpeia, ma apouamheiä oäsi g pqoamaueqheiära Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 apoäuarg sgy 1gy Iotkiäot 1993 eiämai ómet aposekeä-
 rlasoy jai ha aposekeärei amsijeiälemo amajkgsijgäy (Tpoäherg C-164/98 P)
 apouórexy sgy ADAç (98/C 184/10)
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm dija-
 rsijxäm enoädxm pot auoqotäm soäro sgm pqxsoädijg
 diadijariäa oäro jai sg diadijariäa amaiqeärexy. Oi D.I.R. International Film S.r.l. (D.I.R.), le eädqa sg Qxälg,
 Via Leonardo Fibonacci 43, 00166 Roma, Isakiäa,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Nostradamus Enterprises Limited (Nostradamus Enterprises),
 le eädqa so Komdiämo, The Glassworks, 3Ð4 Ashland Place,
 Paqabiäarg sot joimosijotä dijaiäot, idiäxy sot óqhqot 33 sot London W1M 3JH, Gmxleämo Bariäkeio, Union P.N. S.r.l
 Oqcamirlotä sot Dijarsgqiäot jai sgy cemijgäy aqvgäy sgy (Union), le eädqa sg Qxälg, Via Margutta 33, 00187 Roma,


text:
C 135/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 Το προσφεύγον ζητεί από το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο- καθιερώθηκε με το σύστημα κατανομής του 1983, μπορεί να
 τήτων: μεταβληθεί λόγω της εξέλιξης των διαφόρων στοιχείων.
 Επομένως, η λήξη της μεταβατικής περιόδου της Πράξεως
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2341/2002 ( 1) του Συμβου- Προσχωρήσεως της Ισπανίας και, κατά συνέπεια, η πλήρης
 λίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, περί καθορισμού, για ένταξη της χώρας στην κοινή αλιευτική πολιτική απαιτεί την
 το 2003, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες τροποποίηση του συστήματος κατανομής, όσον αφορά τα
 αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των αλιεύματα στα κοινοτικά ύδατα της Βόρειας Θάλασσας, και
 συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά την παραχώρηση στα ισπανικά σκάφη ενός μέρους των
 σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλι- ποσοστώσεων που κατανεμήθηκαν πριν από την ένταξη της
 ευμάτων, στο μέτρο που δεν παραχωρεί στην Ισπανία Ισπανίας με βάση τα κριτήρια του συστήματος κατανομής του
 ποσοστώσεις επί των αλιευτικών δυνατοτήτων που κατανε- 1983, δηλαδή, τις πραγματικές αλιευτικές δραστηριότητες,
 μήθηκαν προ της εντάξεώς της, στα ύδατα της Βόρειας δεδομένου ότι ο ισπανικός στόλος είχε αναπτύξει στα ύδατα
 Θάλασσας αυτά μια σημαντική αλιευτική δραστηριότητα, η οποία
 διεκόπη από τη μεταβατική περίοδο πρόσβασης που περιέ-
 χεται στην Πράξη Προσχωρήσεως, την απώλεια της δυνατό-
 — να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα. τητας αλίευσης σε ύδατα τρίτων χωρών και τις ειδικές
 δραστηριότητες σε ζώνες που εξαρτώνται ιδιαιτέρως από την
 αλιεία και τις συναφείς δραστηριότητες.
 Σχετικά με το τελευταίο αυτό κριτήριο του συστήματος
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 κατανομής, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, σύμφωνα με τις
 σκέψεις 16, 17 και 18 της εισηγητικής εκθέσεως του
 — Παραβίαση της αρχής περί απαγορεύσεως των διακρίσεων: κανονισμού 2371/2002 ( 2), η σχετική σταθερότητα πρέπει
 Μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου στις 31 ∆εκεμβρίου να νοηθεί αφού ληφθούν υπόψη, μεταξύ άλλων, «η εξάρτηση
 2002, το καθεστώς των Ισπανών αλιέων εξομοιώθηκε με ορισμένων παράκτιων κοινοτήτων από την αλιεία» και «οι
 αυτό των αλιέων των υπολοίπων κρατών μελών, γεγονός που ιδιαίτερες ανάγκες περιοχών όπου ο πληθυσμός εξαρτάται
 συνεπάγεται ίση πρόσβαση στα ύδατα και τους πόρους. Πριν σημαντικά από την αλιεία και τις συναφείς δραστηριότητες,
 από το 2003 η Ισπανία δεν μπορούσε να επικαλεστεί τις όπως αποφάσισε το Συμβούλιο στο ψήφισμα της 3ης Νοεμ-
 αλιευτικές δραστηριότητες που ανέπτυσσαν τα ισπανικά βρίου 1976», το οποίο σημαίνει ότι, σύμφωνα με την αρχή
 σκάφη σε ύδατα της Βόρειας Θάλασσας κατά την κρίσιμη της σχετικής σταθερότητας, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη
 περίοδο 1973-1978, δεδομένου ότι ίσχυε το προβλεπόμενο μόνον οι περιοχές των οποίων ο πληθυσμός εξαρτάται σε
 από την Πράξη Προσχωρήσεως ιδιαίτερο καθεστώς, τώρα, μεγάλο βαθμό από την αλιεία και τις συναφείς δραστηριότη-
 όμως, αυτές πρέπει να ληφθούν υπόψη για την τροποποίηση τες κατά το χρόνο κατανομής των ποσοστώσεων, και όχι οι
 του συστήματος κατανομής, διότι μόνον έτσι θα είναι περιοχές εκείνες που είχαν κάποτε τα χαρακτηριστικά αυτά,
 συμβατό το σύστημα προς την αρχή περί απαγορεύσεως των αλλά στις οποίες, λόγω της εξελίξεως της κοινωνικοοικονομι-
 διακρίσεων. Έτσι, θα έπρεπε να επιβληθούν


text:
στους αλιείες κής καταστάσεως των κρατών μελών, η εξάρτηση αυτή έχει
 κάθε κράτους μέλους περιορισμοί ανάλογοι με τις ποσότητες πλέον εκλείψει.
 που αλίευαν πριν από την έναρξη ισχύος του κοινοτικού
 καθεστώτος διατήρησης των πόρων.
 (1 ) ΕΕ L 356 της 31.12.2002, σ. 12.
 — Παραβίαση της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ισπανίας: Μετά (2 ) του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και
 βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της κοινής
 τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, η Ισπανία εντάχθηκε
 αλιευτικής πολιτικής, ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.
 πλήρως στην κοινή αλιευτική πολιτική, γεγονός που απαιτεί
 ένα νέο σύστημα κατανομής για τους πόρους της Βόρειας
 Θάλασσας με βάση τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν το
 1983: τα πραγματικά αλιεύματα, την απώλεια δυνατοτήτων
 αλίευσης σε αλιευτικές ζώνες τρίτων χωρών και την έννοια
 των εξαρτώμενων από την αλιεία περιοχών. Με τη μη
 παραχώρηση από τον προσβαλλόμενο κανονισμό στην Ισπα-
 νία μέρους των ποσοστώσεων που υπήρξαν αντικείμενο
 κατανομής, μετά την ισπανική ένταξη, στα κοινοτικά ύδατα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Βόρειας Θάλασσας, η μεταβατική περίοδος παρατείνεται του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Μαρτίου
 πέραν του προβλεφθέντος από την Πράξη χρόνου και, κατά 2003
 συνέπεια, παραβιάζονται οι διατάξεις αυτής.
 — Παραβίαση της αρχής της σχετικής σταθερότητας: Η αρχή (Υπόθεση C-121/03)
 της σχετικής σταθερότητας είναι έννοια διαφορετική από
 αυτήν του συστήματος κατανομής, που καθιερώθηκε το
 (2003/C 135/15)
 1983 από το Συμβούλιο για την εφαρμογή αυτής της αρχής.
 Η αρχή της σχετικής σταθερότητας έχει γενική ισχύ και
 εφαρμόζεται στην κατανομή των εθνικών ποσοστώσεων όλων
 των δυνατοτήτων αλίευσης που διαθέτει η Κοινότητα για
 είδη που υπόκεινται σε TAC (ετήσιο καθορισμό συνολικών Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 επιτρεπόμενων αλιευμάτων), ενώ η ποσότητα ισορροπίας, που τους Gregorio Valero Jordana, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 ---pagebreak--- 7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/11
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Μαρτίου και των υγρών λιπασμάτων) διέπεται από την οδηγία αυτή,
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών δεδομένου ότι δεν υπάρχει ειδική κοινοτική νομοθεσία που
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας. να καλύπτει όλες τις σχετικές πτυχές της διαχειρίσεως των
 λυμάτων αυτών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Η μόλυνση των υδάτων στη ζώνη του υδροφόρου ορίζοντα
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας,
 του Baix Ter, η οποία προκαλείται από τον αυξανόμενο όγκο
 λιπασμάτων που προέρχονται από τα χοιροτροφεία της
 α) παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να
 περιοχής, συνιστά αποτέλεσμα αντίθετο προς το άρθρο 4 της
 διασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεων που υπέχει οδηγίας 75/442/ΕΟΚ και, επομένως, σαφή παράβαση της
 από τα άρθρα 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (1), διατάξεως αυτής. Η μόλυνση αυτή έχει αναγνωριστεί από τις
 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2),
 ίδιες τις ισπανικές αρχές στα έγγραφά τους και προκύπτει
 παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να επίσης από τις αναλύσεις που απέστειλαν οι ισπανικές αρχές
 διασφαλίσει τη διάθεση και αξιοποίηση των αποβλήτων στην Επιτροπή.
 των χοιροτροφικών εγκαταστάσεων στην περιοχή Baix
 Ter, επαρχία της Gerona, χωρίς να κινδυνεύσει η
 ανθρώπινη


text:
υγεία και χωρίς να επιβαρυνθεί το περιβάλ-
 λον, και μη μεριμνώντας ώστε οι ως άνω εγκαταστάσεις Στις 26 Σεπτεμβρίου 2001, ημερομηνία λήξεως της ταχθεί-
 να έχουν την απαιτούμενη από την οδηγία άδεια και να σας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας για τη συμμόρ-
 πραγματοποιούνται σε αυτές οι αναγκαίοι περιοδικοί φωση του Βασιλείου της Ισπανίας, μεγάλο μέρος των εν
 έλεγχοι, λειτουργία χοιροτροφικών εκμεταλλεύσεων στην περιοχή του
 Baix Ter δεν είχαν ακόμη λάβει την απαιτούμενη, κατά το
 β) παραλείποντας να απαιτήσει την πραγματοποίηση εκτι- άρθρο 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, άδεια.
 μήσεως των επιπτώσεων πριν από την κατασκευή ή την
 τροποποίηση των σχεδίων των ως άνω χοιροτροφικών
 εγκαταστάσεων, κατά παράβαση των επιτασσομένων Οι ισπανικές αρχές απέτυχαν να αποδείξουν την πραγματο-
 από τα άρθρα 2 και 4, παράγραφος 2, της οδηγίας ποίηση των κατάλληλων περιοδικών ελέγχων σε όλα (πλέον
 85/337/ΕΟΚ (3), όπως αυτή είχε αρχικά ή όπως τρο- των 220, όπως προκύπτει από την απογραφή των χοιροτρο-
 ποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ (4), φικών εκμεταλλεύσεων που διαβιβάστηκε στην Επιτροπή με
 έγγραφο της 3ης ∆εκεμβρίου 2001) ή σε μεγάλο μέρος των
 γ) παραλείποντας να καταρτίσει τις αναγκαίες μελέτες των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, όπως προβλέπεται από το
 υδρογεωλογικών συνθηκών στην πληττόμενη από τη άρθρο 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Σχετικά με τις χοιρο-
 ρύπανση ζώνη, σε σχέση με τα χοιροτροφεία που τροφικές εκμεταλλεύσεις που αποτελούν το αντικείμενο της
 αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής, παρούσας προσφυγής, η Ισπανία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις
 κατά παράβαση των επιτασσομένων από τα άρθρα 3, που της επιβάλλουν τα άρθρα 2 και 4, παράγραφος 2, της
 στοιχείο β, 5, παράγραφοι 1 και 7, της οδηγίας οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, όπως αυτή ίσχυε αρχικά ή όπως
 80/68/ΕΟΚ (5), τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/11/ΕΚ. Μάλιστα, οι
 ισπανικές αρχές αναγνωρίζουν, κυρίως με την απάντησή τους
 δ) υπερβαίνοντας, σε διάφορα δημόσια δίκτυα παροχής στην αιτιολογημένη γνώμη, ότι δεν εκτιμήθηκαν οι επιπτώσεις
 ύδατος στην περιοχή του Baix Ter, τη μέγιστη επιτρεπό- στο περιβάλλον των χοιροτροφικών εκμεταλλεύσεων που
 μενη συγκέντρωση της παραμέτρου «νιτρικά» που προ- αποτελούν ανεικείμενο της παρούσας προσφυγής πριν από
 βλέπεται στον αριθμό 20 της παραγράφου Γ του την κατασκευή ή την επέκτασή τους.
 Παραρτήματος I της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ ( 6), κατά
 παράβαση των επιτασσομένων από το άρθρο 7, παρά-
 γραφος 6, της ανωτέρω οδηγίας,
 Το επιχείρημα των ισπανικών αρχών, σύμφωνα με το οποίο
 δεν υπήρξε παράβαση της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ «δεδομένου
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις προπαρατεθείσες ότι όλες οι χοιροτροφικές εγκαταστάσεις υπόκεινται σε
 οδηγίες,
 διαδικασία διοικητικής εποπτείας, η οποία σκοπό έχει, μεταξύ
 άλλων, τη διασφάλιση της σωστής διαχειρίσεως από τις
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά εγκαταστάσεις αυτές των λυμάτων που παράγουν, χωρίς να
 έξοδα. επιβαρύνονται τα υπόγεια ύδατα», δεν αποδεικνύει ότι έχουν
 διαξαχθεί οι αναγκαίες μελέτες των υδρογεωλογικών συνθη-
 κών. Επιπλέον, κατά την ημερομηνία λήξεως της ταχθείσας
 με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας για τη συμμόρφωση
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα της Ισπανίας, μεγάλο μέρος των χοιροτροφικών εκμεταλλεύ-
 σεων στην περιοχή του Baix Ter δεν είχαν υποβληθεί ακόμη
 — Οι παραβάσεις α) έως γ) συνδέονται με την κατασκευή, στην προαναφερθείσα διαδικασία διοικητικής παρεμβάσεως.
 επέκταση


text:
και λειτουργία μεγάλου αριθμού μονάδων εντα-
 τικής εκτροφής χοίρων στην περιοχή του Baix Ter, της
 επαρχίας της Gerona. Καίτοι οι ισπανικές αρχές ισχυρίζονται
 ότι τα απόβλητα δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, η διαχείριση των αποβλήτων των — Από τα στοιχεία που προσκόμισε ο καταγγέλλων, καθώς και
 χοιροτροφικών εκμεταλλεύσεων (ιδίως των πτωμάτων ζώων από τις απαντήσεις και τις εκθέσεις που διαβιβάστηκαν από
 ---pagebreak--- C 135/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 τις ισπανικές αρχές στην Επιτροπή, προκύπτει ότι σε πολλούς Αίτηση του Tribunale Ordinario di Torino — Sezione del
 δήμους της περιοχής του Baix Ter παραβιάστηκαν επανειλημ- Giudice per le indagini preliminari — υποβληθείσα με
 μένως τα ανώτατα όρια των παραμέτρων «νιτρικά» που έχουν διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 2003 που εκδόθηκε στην
 τεθεί από την οδηγία 80/778/ΕΟΚ, με συγκεντρώσεις, σε ποινική διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 ορισμένες περιπτώσεις, εξαιρετικά υψηλές. δικαστηρίου κατά των Αlessandro Nizza και Giacomo Pizzi
 ( 1) του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλή- (Υπόθεση C-133/03)
 των (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86).
 ( 2) του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της
 (2003/C 135/17)
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 078 της
 26.3.1991, σ. 32).
 ( 3) του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1985 για την εκτίμηση των
 επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο
 περιβάλλον (ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σ. 40). Με διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 ( 4) του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, περί τροποποιήσεως της Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 οδηγίας 85/337/ΕΟΚ (ΕΕ L 73 της 14.3.1997, σ. 5). 25 Μαρτίου 2003, το Tribunale Ordinario di Torino — Sezione
 ( 5) του Συμβουλίου, της 17ης ∆εκεμβρίου 1979, περί προστασίας των del Giudice per le indagini preliminari — ζητεί από το
 υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των
 επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 240). εξής προδικαστικών ερωτημάτων:
 ( 6) του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1980, περί της ποιότητας του
 πόσιμου νερού (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 255).
 1) Έχει το άρθρο 6 της (πρώτης) οδηγίας 68/151/ΕΟΚ (1) την
 έννοια ότι υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν πρόσφο-
 ρες ποινές, όχι μόνο για την έλλειψη δημοσιότητας του
 ισολογισμού και των λογαριασμών χρήσεως των εμπορικών
 εταιριών, αλλά και για την ανακριβή δημοσίευσή, καθώς
 και για την έκδοση ψευδών ανακοινώσεων της εταιρίας
 απευθυνομένων στους εταίρους και στο κοινό ή την παροχή
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- οποιασδήποτε ψευδούς πληροφορίας επί της οικονομικής,
 βαλε το Consiglio di Stato (τέταρτο τμήμα) με διάταξη της περιουσιακής ή χρηματοοικονομικής καταστάσεως, την οποία
 28ης Ιανουαρίου 2003 στην υπόθεση Ministero della salute υποχρεούται να παρέχει η εταιρία όσον αφορά την ίδια ή τον
 (ιταλικό Υπουργείο Υγείας) κατά Codacons, όμιλο στον οποίο ανήκει.
 Federconsumatori και Lega delle Cooperative, η οποία δεν
 παρέστη 2) Όσον αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέ-
 ψουν «κατάλληλες κυρώσεις» για τις παραβάσεις που προβλέ-
 (Υπόθεση C-132/03) πουν η πρώτη και η τέταρτη οδηγία (68/151


text:
και 78/660 ( 2)),
 πρέπει οι οδηγίες αυτές, και ειδικότερα το άρθρο 44,
 παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης για την ίδρυση των
 (2003/C 135/16) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε συνδυασμό με το άρθρο 2,
 παράγραφος 1, στοιχείο στ', και το άρθρο 6 της λεγόμενης
 πρώτης οδηγίας 68/151, καθώς και το άρθρο 2, παράγρα-
 φοι 2, 3 και 4, της λεγόμενης τέταρτης οδηγίας (78/
 Με διάταξη της 28ης Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη 660, όπως συμπληρώθηκε από τις οδηγίες 83/349 ( 3) και
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 90/605 ( 4), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι διατάξεις
 25 Μαρτίου 2003, το Consiglio di Stato (τέταρτο τμήμα) στο αυτές απαγορεύουν τη θέσπιση ή διατήρηση σε ισχύ νόμου
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ministero della salute (ιταλικού κράτους μέλους ο οποίος προβλέπει, όσον αφορά την
 Υπουργείου Υγείας) και Codacons, Federconsumatori και Lega παράβαση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται προς προστα-
 delle Cooperative, η οποία δεν παρέστη, που εκκρεμεί ενώπιόν του, σία της αρχής περί δημοσιότητας και πιστής απεικονίσεως
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί της καταστάσεως των εταιριών, ένα σύστημα κυρώσεων που
 του εξής ερωτήματος: δεν διαπνέεται συγκεκριμένα από κριτήρια αποτελεσματικό-
 τητας, αναλογικότητας και αποτρεπτικότητας των κυρώσεων
 Πρέπει η διάταξη του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', του που προβλέπονται για τη διασφάλιση της προστασίας αυτής;
 κανονισμού (ΕΚ) 1139/98 (1), όπως αντικαταστάθηκε από το
 άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 49/2000 (2), να εφαρμόζεται και 3) Πρέπει οι ανωτέρω οδηγίες, και ειδικότερα τα άρθρα 44,
 στα τρόφιμα για βρέφη και παιδιά έως τριών ετών και, ειδικότερα, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης για την ίδρυση των
 είναι υποχρεωτική ή όχι η αναγραφή στην επισήμανση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 2, παράγραφος 1, στοιχείο στ',
 προϊόντων αυτών της τυχαίας προσμείξεως με υλικό προερχόμενο και 6 της λεγόμενης πρώτης οδηγίας 68/151, καθώς και το
 από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς σε ποσοστό που δεν άρθρο 2, παράγραφοι 2, 3 και 4, της λεγόμενης τέταρτης
 υπερβαίνει το 1%; οδηγίας 78/660, όπως συμπληρώθηκε από τις οδηγίες
 83/349 και 90/605, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι
 διατάξεις αυτές απαγορεύουν τη θέσπιση ή διατήρηση σε
 ( 1) ΕΕ L 159 της 3.06.1998, σ. 4. ισχύ νόμου κράτους μέλους που, σε περίπτωση παραβάσεως
 ( 2) ΕΕ L 6 της 11.1.2000, σ. 13. των υποχρεώσεων των εταιριών περί δημοσιότητας και πιστής
 απεικονίσεως της καταστάσεώς τους, οι οποίες επιβάλλονται
 προς διασφάλιση της προστασίας των «συμφερόντων των


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/55
 Προσφυγή της 4ης Ιανουαρίου 2008 — Nestlé κατά ΓΕΕΑ — Master Beverage Industries (Golden Eagle)
 (Υπόθεση T-5/08)
 (2008/C 64/88)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωπος: A. von Mühlendahl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Master Beverage Industries Pte Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 1ης Οκτωβρίου 2007, στην υπόθεση R 563/2006-2 (αίτηση υπ' αριθ. 3 157 005),
 —
 να αποφανθεί την απόρριψη της προσβαλλόμενης αιτήσεως καταχώρισης κοινοτικού σήματος υπ' αριθ. 3 157 005, το οποίο συνίσταται σε μια κόκκινη κούπα με τη λεκτική ένδειξη «Golden Eagle» και την απεικόνιση ενός αετού,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει την Master Beverage, αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα που υπέστη η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, σε περίπτωση παρεμβάσεώς της στην παρούσα υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Master Beverage Industries Pte Ltd.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Golden Eagle» για προϊόντα της κλάσεως 30 — αίτηση υπ' αριθ. 3 157 005.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Τα εθνικά, κοινοτικά και διεθνή εικονιστικά και λεκτικά σήματα«Red Cup», «Gold Blend» και απεικονίσεις, μεταξύ άλλων, ενός φλυτζανιού καφέ.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, καθόσον υπάρχει μεγάλος βαθμός οπτικής ομοιότητας μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων λόγω της πανομοιότυπης διάταξης εννέα εγγενώς διακριτικών στοιχείων, τα οποία υφίστανται τόσο στο σήμα το οποίο αφορά η αίτηση όσο και στα περισσότερα από τα προγενέστερα σήματα.


text:
C 44/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 εκπροσωπούμενος από τους J. Sambon και P.-P. Van Gehuchten, (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: S. Laitinen), παρεμβαίνων ενώπιον του
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτρο- Πρωτοδικείου: Richard John Harrison, κάτοικος Doncaster,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser South Yorkshire (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τους
 και M. D. Waelbroeck), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της M. Edenborough, barrister, και S. Pilling, solicitor, παρεμβαίνων,
 αποφάσεως της Επιτροπής να μη διορίσει τον προσφεύγοντα στη με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου
 θέση προϊσταμένου της μονάδας 3 «Εμπόριο και λοιπές υπηρεσίες» τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 της διευθύνσεως ∆ «Υπηρεσίες» στη Γενική ∆ιεύθυνση «Αντα- της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγ-
 γωνισμός» (COM/001/00), καθώς και της αποφάσεως να διορίσει ματα) της 4ης ∆εκεμβρίου 2000 (υπόθεση R 116/2000-1), το
 άλλον υποψήφιο στην εν λόγω θέση και, αφετέρου, αίτημα Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Βηλαρά,
 αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από Πρόεδρο, V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας:
 τους M. Jaeger, πρόεδρο, και τους K. Lenaerts και J. Azizi, J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 ∆εκεμβρίου
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριο υπάλληλο 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 ∆εκεμβρίου 2002 απόφαση με το
 εξής διατακτικό: 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Ακυρώνει τις από 4 Μαρτίου 2000 αποφάσεις της Επιτρο- 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 πής περί διορισμού της κυρίας Ενans στη θέση του προϊστα-
 μένου της μονάδας 3 «Εμπόριο και λοιπές υπηρεσίες» της
 διευθύνσεως ∆ «Υπηρεσίες» στη γενική διεύθυνση «Αντα- (1 ) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 γωνισμός» και περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του
 προσφεύγοντος για την εν λόγω θέση.
 2) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα
 2 500 ευρώ.
 3) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 4) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. της 28ης Νοεμβρίου 2002
 ( 1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. στην υπόθεση T-40/01: Scan Office Design SA κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («∆ημόσιες συμβάσεις — Προμήθεια επίπλων γραφείου
 — Αγωγή αποζημιώσεως»)
 (2003/C 44/49)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 12ης ∆εκεμβρίου 2002
 στην υπόθεση T-39/01: Kabushiki Kaisha Fernandes κατά
 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς Στην υπόθεση T-40/01, Scan Office Design SA, με έδρα τις
 (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους B. Mertens και
 C. Steyaert, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (εκπρόσωποι: L. Parpala και D. Martin), με αντικείμενο
 («Κοινοτικό σήμα — ∆ιαδικασία ανακοπής — Προγε- αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που
 νέστερο λεκτικό σήμα ΗΙWATT — Αίτηση καταχωρίσεως υπέστη η ενάγουσα κατόπιν της αποφάσεως της Επιτροπής να
 του λεκτικού κοινοτικού σήματος ΗΙWATT — Απόδειξη αναθέσει σε τρίτον τη σύμβαση που αποτέλεσε αντικείμενο της
 περί της ουσιαστικής χρήσεως του προγενεστέρου σήμα- υπ' αριθ. 96/31/IX.C1 προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών
 τος — Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού για την προμήθεια επίπλων γραφείου, το Πρωτοδικείο (τρίτο
 (ΕΚ) 40/94 και κανόνας 22 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/ τμήμα), συγκείμενο


text:
από τους M. Jaeger, Πρόεδρο, K. Lenaerts και
 95») J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, υπάλληλος
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 28 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το
 (2003/C 44/48) ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) 1) Απορρίπτει την αγωγή.
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-39/01, Kabushiki Kaisha Fernandes, με έδρα το
 Τόκιο (Ιαπωνία), εκπροσωπούμενη από τους R. Hacon, N. Phillips (1 ) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 και Ι. Wood, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)


text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/17
 2) Το άρθρο 73 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιή- σύμφωνα με το σαφέστατο κριτήριο που καθορίζει το
 θηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, ερμηνεύε- άρθρο 10 της οδηγίας αυτής.
 ται υπό την έννοια ότι, αν η χορήγηση παροχής όπως το
 επίμαχο στην κύρια δίκη επίδομα κατ' οίκον φυλάξεως 2) Όταν πρόκειται για τη σύναψη συμβάσεως που έχει ενιαίο
 τέκνου εξαρτάται από την πραγματική κατοικία του τέκνου σκοπό αλλά απαρτίζεται από πλείονες υπηρεσίες, η κατά-
 στο έδαφος του αρμόδιου κράτους μέλους, η προϋπόθεση ταξη των υπηρεσιών αυτών στα παραρτήματα IΑ και ΙΒ
 αυτή πρέπει να θεωρείται ότι πληρούται όταν το τέκνο της οδηγίας 92/50 δεν αφαιρεί από την οδηγία την πρακτική
 κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους. αποτελεσματικότητά της, αλλά ανταποκρίνεται στο
 σύστημα που προβλέπει αυτή. Οσάκις, μετά την κατάταξη
 αυτή βάσει της κοινής ονοματολογίας κατατάξεως των
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000. προϊόντων των Ηνωμένων Εθνών, η αξία των υπηρεσιών
 που εμπίπτουν στο παράρτημα IΒ υπερβαίνει την αξία των
 υπηρεσιών του παραρτήματος IΑ, η αναθέτουσα αρχή δεν
 έχει την υποχρέωση να αποσπάσει από τη συγκεκριμένη
 σύμβαση τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στο παράρτημα ΙΒ
 και να συνάψει για αυτές χωριστές συμβάσεις.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 3) Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προσδιορίσει το
 σύστημα που έχει εφαρμογή στην επίδικη στην κύρια
 (πέμπτο τμήμα)
 υπόθεση σύμβαση βάσει του άρθρου 10 της οδηγίας 92/50
 εξετάζοντας ιδίως την αντιστοιχία μεταξύ των υπηρεσιών
 της 14ης Νοεμβρίου 2002
 που απαρτίζουν τη σύμβαση αυτή και των αριθμών αναφο-
 ράς της κοινής ονοματολογίας κατατάξεως των προϊόντων
 στην υπόθεση C-411/00 (αίτηση του Bundesvergabeamt των Ηνωμένων Εθνών. Εν πάση περιπτώσει, η κατηγορία 20
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Felix Swoboda του παραρτήματος IΒ της οδηγίας αυτής δεν μπορεί να
 GmbH κατά Österreichische Nationalbank (1) ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι περιλαμβάνει και τις υπηρε-
 σίες χερσαίας μεταφοράς καθεαυτές οι οποίες καλύπτονται
 («∆ημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών — Οδηγία 92/50/ΕΟΚ ρητά από την κατηγορία 2 του παραρτήματος IΑ της
 — Πεδίο εφαρμογής — Μετακόμιση κεντρικής τράπεζας οδηγίας αυτής.
 — Σύμβαση που έχει ως αντικείμενο υπηρεσίες του παραρ-
 τήματος ΙΑ της οδηγίας 92/50 και υπηρεσίες του παραρτή-
 ματος ΙΒ αυτής — Υπεροχή των υπηρεσιών του παραρτή- (1 ) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 ματος ΙΒ, από πλευράς αξίας»)
 (2002/C 323/20)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») (έκτο τμήμα)
 της 14ης Νοεμβρίου 2002
 Στην υπόθεση C-411/00, με αντικείμενο αίτηση του
 Bundesvergabeamt (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ- στην υπόθεση C-435/00 (αίτηση του ∆ιοικητικού Πρωτοδι-
 μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο κείου Ρόδου για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ΓΕΧΑ Ναυτιλιακή ΕΠΕ, Total Scope NE, Σταύρου Γεωργίου,
 μεταξύ Felix Swoboda GmbH και Österreichische Nationalbank, Αφών Χαραλάμπη ΟΕ, Αναστασίου Χαραλάμπη, Νικολάου
 η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της Σαρλή, ∆ημητρίου Καττιδενιού, Αντωνίου Χαραλάμπη, Βασι-
 οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για λείου ∆ημητρακόπουλου κατά ΝΠ∆∆ Λιμενικού Ταμείου
 τον συντονισμό των


text:
διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων ∆ωδεκανήσου, Ελληνικού ∆ημοσίου (1)
 υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, («Μεταφορές — Θαλάσσιες μεταφορές — Ελεύθερη
 C. W. A. Timmermans (εισηγητή), D. A. O. Edward, P. Jann και παροχή υπηρεσιών — Περιορισμός — Εθνική ρύθμιση
 S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμμα- ισχύουσα για όλους τους φορείς παροχής υπηρεσιών
 τέας: M.-F. Contet, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Νοεμ- ανεξαρτήτως της ιθαγενείας τους, η οποία διακρίνει
 βρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: μεταξύ των εσωτερικών ή ενδοκοινοτικών μεταφορών και
 των μεταφορών προς τρίτες χώρες»)
 1) Ο προσδιορισμός του συστήματος που διέπει τις δημόσιες
 συμβάσεις παροχής υπηρεσιών οι οποίες απαρτίζονται εν (2002/C 323/21)
 μέρει από υπηρεσίες εμπίπτουσες στο παράρτημα I Α της
 οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημο-
 σίων συμβάσεων υπηρεσιών, και εν μέρει από υπηρεσίες
 του παραρτήματος I Β της οδηγίας αυτής δεν εξαρτάται Στην υπόθεση C-435/00, με αντικείμενο αίτηση του ∆ιοικητικού
 από το κύριο αντικείμενο των συμβάσεων αλλά γίνεται Πρωτοδικείου Ρόδου (Ελλάς) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 2005 — Citicorp κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-320/03) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα LIVE RICHLY - Απόλυτοι λόγοι αρνήσεως καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 73 του κανονισμού 40/94»)
 (2005/C 281/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Citicorp (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck και A. Pohlmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: S. Laitinen, P. Bullock και A. von Mühlendahl)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Ιουνίου 2003 (υπόθεση R 85/2002-3), η οποία αφορά αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος LIVE RICHLY ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η προσφεύγουσα φέρει, πλην των δικών της δικαστικών εξόδων, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.
 3)
 Το καθού φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων.
 (1) ΕΕ C 275 της 15.11.2003.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2016 — Thun 1794 κατά EUIPO — Adekor (διακοσμητικά γραφικά σύμβολα)
 (Υπόθεση T-420/15) (1)
 ([Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που απεικονίζει διακοσμητικά γραφικά σύμβολα - Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα - Λόγος ακυρότητας - Διάθεση στο κοινό προγενέστερου σχεδίου ή υποδείγματος - Έλλειψη νεωτερισμού - Άρθρα 5, 7 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002])
 (2016/C 305/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Thun 1794 a.s. (Nová Role, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: F. Steidl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Gája)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Adekor s.r.o. (Loket, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: V. Dohnalová, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 1465/2014-3), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ της Thun 1794 και της Adekor.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Thun 1794 a.s. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 337 της 12.10.2015.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/9
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 27 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση C-221/04)
 (2004/C 179/19)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους M. Van Beek και G. Valero Jordana, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 27 Μαΐου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, επιτρέποντας στις αρχές της Καστίλλης-Λεόν την εγκατάσταση βρόχων ελεγχόμενης περισφίξεως σε διάφορες περιοχές ιδιωτικής θήρας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12 παράγραφος 1 και από το παράρτημα VI της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η έγκριση της θήρας αλεπούς με βρόχο που χορηγήθηκε από τις αρχές της Καστίλλης-Λεόν αντιβαίνουν στο άρθρο 12 παράγραφος 1 και στο παράρτημα VI της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για δύο λόγους.
 Αφενός, η χρήση βρόχου ελεγχόμενης περισφίξεως εγκρίθηκε για τις περιοχές της Aldeanueva de la Sierra και Mediana de Voltoya, γεγονός που σημαίνει τη θήρα ή την σκόπιμη ενόχληση ενός είδους ζώου, της lutra lutra (ενυδρίδας), που περιλαμβάνεται στο παράρτημα IV της οδηγίας και αποτελεί είδος κοινοτικού ενδιαφέροντος, το οποίο χρήζει ειδικής προστασίας. Οι ίδιες οι ισπανικές αρχές έχουν αναγνωρίσει την παρουσία της ενυδρίδας στις ως άνω περιοχές.
 Αφετέρου, ο βρόχος ελεγχόμενης περισφίξεως αποτελεί μη επιλεκτική μέθοδο θήρας, δεδομένου ότι οποιοδήποτε ζώο, πέραν αυτού του οποίου επιδιώκεται η παγίδευση (στην προκειμένη περίπτωση, της αλεπούς), μπορεί να παγιδευθεί σε αυτόν. Το επιχείρημα των ισπανικών αρχών ότι στην εν λόγω έγκριση υπάρχει ρήτρα που επιβάλλει να ελευθερώνονται τα λοιπά είδη δεν σημαίνει ότι οι παγίδες αποτελούν επιλεκτική μέθοδο θήρας, δεδομένου ότι τα παγιδευμένα ζώα συνήθως τραυματίζονται και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακρωτηριάζονται στην προσπάθειά τους να ελευθερωθούν από τους βρόχους.
 (1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/66
 Προσφυγή-αγωγή της 23ης Μαρτίου 2016 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-141/15)
 (2016/C 211/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απερρίφθη το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί επιστροφής των ποσών που παρακρατήθηκαν από τον μισθό του δυνάμει του άρθρου 24, παράγραφος 4, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2015, με την οποία απερρίφθη το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί επιστροφής των ποσών τα οποία παρακρατήθηκαν από τον μισθό του κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως της 14ης Δεκεμβρίου 2006·
 —
 Να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα τα ως άνω παρακρατηθέντα ποσά, πλέον τόκων, υπολογιζομένων βάσει του προβλεπομένου στο άρθρο 12 του παραρτήματος XII του ΚΥΚ επιτοκίου·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 109/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-234/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-31/01 (1)
 (2002/C 109/72) (2002/C 109/75)
 Με δια ́ταξη της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-234/00: [αι ́τηση του Ηigh Court of Justice υποθε ́σεως C-31/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (England & Wales), Queens’s Bench Division (Crown Office)]: Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλαν-
 The Queen κατα ́ Minister of Agriculture, Fisheries and Food ex δι ́ας.
 parte: F. Machin & Sons Ltd.
 (1) EE C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-41/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-239/00 P (1)
 (2002/C 109/76)
 (2002/C 109/73)
 Με δια ́ταξη της 23ης Νοεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ υποθε ́σεως C-41/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της υποθε ́σεως C-239/00 P: Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 κατα ́ Αldo Kuijer.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-85/01 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-449/00 (1)
 (2002/C 109/77)
 (2002/C 109/74)
 Με δια ́ταξη της 5ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του
 Με δια ́ταξη της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της της υποθε ́σεως C-85/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 υποθε ́σεως C-449/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Ιρλανδι ́ας.
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001. (1) EE C 134 της 5.5.2001.