text:
υπο ́ψη τη
 σημασι ́α των δηλω ́σεων της προσφευ ́γουσας για την απο ́δειξη
 της παραβα ́σεως. Κατα ́ συνε ́πεια, η Επιτροπη ́ μεταχειρι ́στηκε με
 Προσφυγη ́ της Brouwerij Haacht N.V. κατα ́ της Επιτροπη ́ς διαφορετικο ́ τρο ́πο ́διες
 ι καταστα ́σεις, με το να μη προβει ́ στην
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 27 Φεβρουα- ́δια
 ι μει ́ωση του προστι ́μου ο ́ταν υφι ́στατο ανα ́λογο επι ́πεδο
 ρι ́ου 2002 συνεργασι ́ας. Επι ́ πλε ́ον, η Επιτροπη ́ μεταχειρι ́στηκε με τον ́διο
 ι
 τρο ́πο διαφορετικε ́ς καταστα ́σεις με το να προβει ́ στην ́δια
 ι μει ́ωση
 του προστι ́μου που ει ́χε επιβληθει ́ στην προσφευ ́γουσα και σε με ́ρη
 (Υπο ́θεση Τ-48/02) τα οποι ́α συνεργα ́στηκαν λιγο ́τερο η ́ δεν συνεργα ́στηκαν καθο ́λου
 κατα ́ την ́ερευνα της Επιτροπη ́ς.
 (2002/C 109/118)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Η εταιρι ́α Brouwerij Haacht N.V., με ́εδρα το Boortmeerbeek
 (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Υνes van Gerven, Προσφυγη ́ της Brasserie Nationale κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Frédéric Louis και Ηendrik Viane, με το ́πο επιδο ́σεων στο Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 26 Φεβρουαρι ́ου
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́ πιον του 2002
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση T-49/02)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2002/C 109/119)
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 4 της αποφα ́σεως Ε(2001) 3915
 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 5ης Οκτωβρι ́ου 2001, σχετικα ́ με ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 81 ΕΚ, κατα ́ το με ́ρος
 που αφορα ́ την Brouwerij Haacht N.V. και, αν ει ́ναι
 αναγκαι ́ο, να ορι ́σει ο ́τι δεν πρε ́πει να επιβληθει ́ προ ́στιμο
 στην Brouwerij Haacht N.V. η ́ να μειω ́σει σημαντικα ́ το Η Brasserie Nationale, με ́εδρα το Bascharage (Λουξεμβου ́ργο),
 προ ́στιμο που ́εχει επιβληθει ́· εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Alexandre Carnelutti και
 Jean-Louis Schiltz, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 — σε κα ́θε περι ́πτωση να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 δικαστικα ́ ́εξοδα. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η προσφευ ́γουσα στρε ́φει την προσφυγη ́ της κατα ́ της αποφα ́σεως — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της
 στο με ́τρο που της επιβα ́λλει προ ́στιμο συνεπει ́α ενο ́ς καρτε ́λ 5ης ∆εκεμβρι


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/35
 Προσφυγή της 3ης Ιουνίου 2016 — Anta (China) κατά EUIPO (Απεικόνιση δύο σχεδιασμένων γραμμών)
 (Υπόθεση T-291/16)
 (2016/C 279/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Anta (China) Co. Ltd (Jinjiang City, Κίνα) (εκπρόσωποι: A. Franke, K. Hammerstingl, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Απεικόνιση δύο σχεδιασμένων γραμμών) — Υπ’ αριθ. 13 581 483 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 1292/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Finanzgericht Rheinland-Pfalz (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Helga Petersen, Peter Petersen κατά Finanzamt Ludwigshafen
 (Υπόθεση C-544/11) (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Ρύθμιση κράτους μέλους που επιτρέπει τη χορήγηση απαλλαγής από τον φόρο για όσα εισοδήματα έχουν αποκτηθεί από δραστηριότητες ασκηθείσες σε άλλο κράτος στο πλαίσιο δράσεως αναπτυξιακής βοήθειας - Προϋποθέσεις - Εγκατάσταση του εργοδότη στην ημεδαπή - Μη χορήγηση όταν ο εργοδότης είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος)
 2013/C 114/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Rheinland-Pfalz
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Helga Petersen, Peter Petersen
 κατά
 Finanzamt Ludwigshafen
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Rheinland-Pfalz — Ερμηνεία του άρθρου 56 ΣΛΕΕ — Περιορισμοί στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Ρύθμιση κράτους μέλους που επιτρέπει την απαλλαγή από τον φόρο για όσα εισοδήματα έχουν αποκτηθεί από εργασίες εκτελεσθείσες στην αλλοδαπή στο πλαίσιο δράσεως αναπτυξιακής βοήθειας — Εφαρμογή της απαλλαγής αυτής μόνο στις περιπτώσεις που ο εργοδότης είναι εγκατεστημένος στην εθνική επικράτεια
 Διατακτικό
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντίκειται σε αυτό εθνική ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία τα εισοδήματα από μισθωτές δραστηριότητες που απέκτησε φορολογικός κάτοικος του κράτους μέλους αυτού ο οποίος υπέχει πλήρη φορολογική υποχρέωση απαλλάσσονται από τον φόρο εισοδήματος όταν ο εργοδότης είναι εγκατεστημένος στο εν λόγω κράτος μέλος, ενώ δεν απαλλάσσονται όταν ο εργοδότης είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 25 της 28.1.2012.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/32
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2016 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-139/14, PT Wilmar Bioenergi Indonesia και PT Wilmar Nabati Indonesia κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-603/16 P)
 (2017/C 030/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: H. Marcos Fraile, N. Tuominen, avocat)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: PT Wilmar Bioenergi Indonesia, PT Wilmar Nabati Indonesia, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, European Biodiesel Board (EBB)
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, η οποία εκδόθηκε επί της υποθέσεως T-139/14, PT Wilmar Bioenergi Indonesia και PT Wilmar Nabati Indonesia κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η οποία επιδόθηκε στο Συμβούλιο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή ακυρώσεως του προσβαλλομένου κανονισμού· και
 —
 να καταδικάσει τις πρωτοδίκως προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Επικουρικώς,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο προκειμένου να αποφανθεί αν το Συμβούλιο διέθετε αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι οι εγχώριες τιμές των πρώτων υλών που ήταν καταχωρισμένες στα βιβλία των οικείων Ινδονήσιων εξαγωγέων αποτελούσαν το αντικείμενο στρεβλώσεων, έτσι ώστε να δικαιολογείται η απόφαση να μη ληφθούν υπόψη και η εκ μέρους του Συμβουλίου χρήση της μεθόδου η οποία προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού (1). Με τον τρόπο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επέβαλε στο εν λόγω θεσμικό όργανο ιδιαιτέρως επαχθές βάρος αποδείξεως.
 2.
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την κρίση του ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν τα θεσμικά όργανα δεν ήταν επαρκή για να αποδειχθεί ότι υφίστατο ουσιώδης στρέβλωση των τιμών των κύριων πρώτων υλών στην Ινδονησία οφειλόμενη στο σύστημα ΔΦΕ.
 3.
 Τρίτον, το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, βάσει του οποίου ακυρώνονται οι δασμοί αντιντάμπινγκ στο μέτρο που αφορούν τις πρωτοδίκως προσφεύγουσες, στερείται αναλογικότητας σε σχέση με τον μόνο λόγο ακυρώσεως που δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο, προσδίδει δε στη διαπιστωθείσα έλλειψη νομιμότητας μη προσήκοντα αποτελέσματα.
 4.
 Το Συμβούλιο θα καταδείξει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλειστάκις πλάνη περί το δίκαιο θίγουσα το κύρος της. Το Συμβούλιο υποστηρίζει επιπλέον ότι τα πραγματικά περιστατικά τα οποία παρατίθενται με τον έκτο λόγο ακυρώσεως που προέβαλαν οι πρωτοδίκως προσφεύγουσες έχουν αποδειχθεί επαρκώς ώστε το Δικαστήριο να δύναται να αποφανθεί επί του λόγου αυτού και να απορρίψει την προσφυγή.
 5.
 Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και την απόρριψη της προσφυγής με αίτημα την ακύρωση του προσβαλλομένου κανονισμού την οποία είχαν ασκήσει οι πρωτοδίκως προσφεύγουσες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343,


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/40
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2006 — Ιρλανδία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-50/06)
 (2006/C 86/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιρλανδία [Εκπρόσωποι: D. O'Hagan και P. McGarry, Barrister]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με το άρθρο 230 ΕΚ, την απόφαση C[2005] 4436 τελικό της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου, κατά το μέτρο που αφορά την εφαρμοζόμενη από την Ιρλανδία απαλλαγή από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως επί των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμο για την παραγωγή αλουμίνας στην περιοχή του Shannon·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το 1970 ανελήφθη δέσμευση έναντι των επιχειρηματιών του Aughinish, αφορώσα τις απαλλαγές από τους δασμούς που επιβάλλονταν στα υγρά καύσιμα τα οποία επρόκειτο να χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αλουμίνας στο τότε μελετώμενο εργοστάσιο στο Shannon, Ιρλανδία. Το 1983, το εργοστάσιο στο Aughinish άρχισε να λειτουργεί και οι ιρλανδικές αρχές γνωστοποίησαν στην Επιτροπή ότι σκόπευαν να εφαρμόσουν τις δεσμεύσεις που αφορούσαν την απαλλαγή από τους δασμούς. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, επιπλέον, η απαλλαγή επιτράπηκε με μεταγενέστερες αποφάσεις του Συμβουλίου (1). Το 2000, η Επιτροπή έθεσε θέμα κρατικής ενισχύσεως, πράγμα το οποίο ώθησε το όργανο αυτό να προβεί σε επίσημη έρευνα και, εν τέλει, στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε νομικό σφάλμα καταλήγοντας ότι η επίμαχη ενίσχυση αποτελεί νέα ενίσχυση και όχι υφιστάμενη ενίσχυση.
 Κατά την προσφεύγουσα, ακόμη και αν η ενίσχυση αποτελούσε νέα ενίσχυση και έπρεπε να κοινοποιηθεί κατά τη θέση της σε εφαρμογή το 1983, η Επιτροπή ομολογεί ότι η ενίσχυση κοινοποιήθηκε τότε. Η παράλειψη της Επιτροπής να λάβει απόφαση εντός των προθεσμιών που έχει προβλέψει η ίδια κατέστησε την επίμαχη ενίσχυση υφιστάμενη ενίσχυση. Επικουρικώς, η Επιτροπή αντιμετώπισε την ενίσχυση ως υφιστάμενη ενίσχυση καθ' όλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα και η σαφής δήλωσή της το 1992 επιβεβαιώνει ότι τούτο ισχύει.
 Περαιτέρω, δυνάμει του άρθρου 15, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, σημείο β', στοιχείο iv, του κανονισμού 659/1999 (2), δεδομένου ότι η ενίσχυση υφίσταται εδώ και περισσότερα από δέκα έτη και ότι παρήλθε η προθεσμία παραγραφής που προβλέπουν τα άρθρα αυτά, η ενίσχυση έχει καταστεί υφιστάμενη ενίσχυση και οι διαδικασίες που κίνησε η Επιτροπή προκειμένου να την ελέγξει είναι πλημμελείς.
 Σε σχέση με τον πρώτο ισχυρισμό της, η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης ότι η ενίσχυση υπήρξε αντικείμενο νομικώς δεσμευτικών υποχρεώσεων τις οποίες ανέλαβαν οι ιρλανδικές αρχές πριν από την προσχώρηση το 1973. Κατά την προσφεύγουσα, η ενίσχυση έπρεπε να θεωρηθεί ότι αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση για τον λόγο αυτόν και μόνον.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η απόφαση αντιβαίνει στην αρχή της ασφαλείας δικαίου δεδομένου ότι έρχεται σε αντίθεση με την ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου, η οποία ελήφθη κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής. Η απόφαση αυτή αντιβαίνει επίσης ευθέως στο άρθρο 8, παράγραφος 5, της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ (3), για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, η οποία


text:
επέβαλε στην Επιτροπή την υποχρέωση να υποβάλλει πρόταση σχετική με τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού ή το ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά, προς ομόφωνη έγκριση από το Συμβούλιο.
 Επιπλέον, η Επιτροπή παραβίασε, τουλάχιστον όσον αφορά τον αποδέκτη της ενισχύσεως, την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, δεδομένου ότι το Συμβούλιο έχει επιτρέψει ρητώς την παρέκκλιση μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
 Τέλος, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή παρέβη θεμελιώδη κανόνα δικαίου και υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας λόγω της συμπεριφοράς της και της καθυστερήσεώς της ως προς την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, λαμβανομένου ιδίως υπόψη του ότι η επίμαχη ενίσχυση της κοινοποιήθηκε το 1983. Επιπλέον, η Επιτροπή αγνόησε τις διαδικασίες που προβλέπει η οδηγία 92/81/ΕΟΚ και προέβη σε επίσημες δηλώσεις αφορώσες το συμβιβαστό του επιμάχου σχεδίου ενισχύσεως. Επομένως, λόγω της συμπεριφοράς της, η Επιτροπή δεν δικαιούται πλέον, εν πάση περιπτώσει, να διατάξει την επιστροφή της ενισχύσεως.
 (1) 92/510/ΕΟΚ: απόφαση του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εξουσιοδότηση των κρατών μελών να συνεχίσουν να εφαρμόζουν σε ορισμένα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένους σκοπούς, τους υφιστάμενους μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης ή τις υφιστάμενες απαλλαγές από ειδικούς φόρους κατανάλωσης, σύμφωνα με τις διαδικασίες του άρθρου 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ (ΕΕ L 316, σ. 16), και άλλες μεταγενέστερες αποφάσεις.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1)
 (3) Οδηγία 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή (ΕΕ L 316, σ. 12).


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/39
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2014 — Rintisch κατά ΓΕΕΑ — Compagnie laitière européenne (PROTICURD)
 (Υπόθεση T-382/14)
 2014/C 282/51
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bernhard Rintisch (Bottrop, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Dreyer, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Compagnie laitière européenne SA (Conde Sur Vire, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 609/2011-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «PROTICURD» για προϊόντα των κλάσεων 5 και 29 –Επέκταση της προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση της διεθνούς καταχωρίσεως υπ' αριθμ. υπ' αριθ. 9 81 041
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Γερμανικά σήματα υπ' αριθ. 397 02 429, 3 9 5 49 559 και 3 9 6 08 644
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται εν μέρει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8 παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/53
 Προσφυγή της 14ης Σεπτεμβρίου 2010 — ArcelorMittal España κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-399/10)
 ()
 2010/C 301/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ArcelorMittal España, SA (Gozón, Ισπανία) (εκπρόσωποι: A. Creus Carreras και A. Valiente Martin, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2, 3 και 4 της προσβαλλομένης αποφάσεως καθόσον αφορούν την ArcelorMittal España, SΑ·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην ArcelorMittal España, SΑ·
 —
 επικουρικότερον, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην ArcelorMittal España, SA.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Με την προσφυγή της η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση των άρθρων 1, 2, 3 και 4 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2010) 4387 τελικό, της 30ής Ιουνίου 2010, στην υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας, με την οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα, από κοινού με άλλες επιχειρήσεις παρέβη το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ μετέχοντας σε διαρκή συμφωνία ή σε εναρμονισμένη πρακτική στον τομέα του προεντεταμένου χάλυβα σε πανευρωπαϊκό ή/και εθνικό/περιφερειακό επίπεδο. Επιπλέον, ζητεί την ακύρωση ή τη μείωση του προστίμου που της επιβλήθηκε.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως
 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε το θεμελιώδες δικαίωμα που έχει να κριθεί η υπόθεσή της από ένα αμερόληπτο δικαστήριο, δικαίωμα το οποίο αντλεί από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ) και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθόσον το πρόστιμο επιβλήθηκε από διοικητική αρχή η οποία έχει ταυτοχρόνως εξουσία έρευνας και επιβολής κυρώσεων.
 Δεύτερον, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα κατά τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου, το οποίο οδήγησε στην επιβολή μεγαλύτερου προστίμου στην προσφεύγουσα.
 Τρίτον, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εσφαλμένως διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα ασκούσε αποφασιστική επιρροή στις εταιρίες Emesa και Galyca πριν από τον Δεκέμβριο του 1997.
 Τέταρτον, υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρανόμως αρνήθηκε να δεχθεί υπέρ της προσφεύγουσας μερική απαλλαγή βάσει του σημείου 23 της «ανακοινώσεως περί επιείκειας» του 2002 (1), μολονότι η ίδια είχε παράσχει αποφασιστικής σημασίας αποδείξεις για τη διάρκεια και τη σοβαρότητα της παραβάσεως και, κατά συνέπεια, ικανοποιεί τις προβλεπόμενες συναφώς προϋποθέσεις.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως την «ειδική προσαύξηση για αποτρεπτικούς λόγους» που προβλέπεται στο σημείο 30 των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής περί υπολογισμού των προστίμων του 2006 (2), με αποτέλεσμα την παράνομη αύξηση κατά 20 % του προστίμου που επιβλήθηκε στην ίδια.
 (1) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ), ΕΕ 2002 C 45, σ. 3.
 (2) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογήν του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο α), του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003, ΕΕ 2006 C 210, σ. 2.


text:
 C 289/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Η ανα ́μιξη μιας εταιρι ́ας χαρτοφυλακι ́ου στη διαχει ́ριση των Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 θυγατρικω ́ ν της συνιστα ́ οικονομικη ́ δραστηριο ́τητα, κατα ́ την τη ́των κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 ́εννοια του ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 2, της ́εκτης οδηγι ́ας κω ́ ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) της 6ης Μαρτι ́ου 2001 στην
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ υπο ́θεση Τ-331/94, IPK-München GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς
 εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των σχετικω ́ν των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 14 Μαι ̈́ου
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου 2001
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, μο ́νο εφο ́σον
 συνεπα ́γεται τη διενε ́ργεια πρα ́ξεων που υπο ́κεινται σε φο ́ρο
 προστιθε ́μενης αξι ́ας δυνα ́μει του ́αρθρου 2 της οδηγι ́ας αυτη ́ς. (Υπο ́θεση C-200/01 P)
 (2001/C 289/15)
 ( 1) ΕΕ C 163 της 10.6.2000.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Dr. Jürgen Grunwald, νομικο ́ συ ́μβουλο της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο
 το γραφει ́ο του Gérald Berscheid, νομικου ́ συμβου ́λου της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 6 Μαρτι ́ου 2001, ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το
 βαλε το Tribunal Tributário de 1.a Instância do Porto, τμη ́μα) της 6ης Μαρτι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Τ-331/94 (1), IPK-
 2.o Juı́zo — 1.a Secção, με απο ́φαση της 7ης Νοεμβρι ́ου München GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 2000 στην υπο ́θεση Caves Costa Verde, L.da κατα ́ Fazenda
 Pública
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-154/01)
 1. Να ακυρω ́σει την απο ́ 6 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση του
 Πρωτοδικει ́ου (Τ-331/94) και να απορρι ́ψει την προσφυγη ́.
 (2001/C 289/14)
 2. επικουρικω ́ς,
 Με απο ́φαση της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου που αναγρα ́φε-
 9 Απριλι ́ου 2001, το Tribunal Tributário de 1.a Instância do ται υπο ́ 1 και να αναπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο,
 Porto, 2.o Juı́zo — 1.a Secção, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́
 Caves Costa Verde, L.da και Fazenda Pública, που εκκρεμει ́


text:
3. να καταδικα ́σει την αναιρεσι ́βλητη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Συνα ́δουν προς την ́εκτη κοινοτικη ́ οδηγι ́α (1) τα τε ́λη που Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εκκαθαρι ́στηκαν δυνα ́μει των [Decretos-leis 26317, της
 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 1936, 40037, της 18ης Ιανουαρι ́ου 1955, και
 — Ανεπαρκη ́ς νομικη ́ εκτι ́μηση του σκεπτικου ́ της αναιρεσιβαλ-
 321-A/86 της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 1986], λαμβα ́νοντας υπο ́ψη
 λομε ́νης αποφα ́σεως. Παρα ́βαση της αρχη ́ς της απαγο-
 ο ́τι, κατα ́ μεν την α ́ποψη της ανακο ́πτουσας, τα εκκαθαρισθε ́ντα
 ρευ ́σεως του αδικαιολο ́γητου πλουτισμου ́.
 τε ́λη υπολογι ́ζονται βα ́σει του κυ ́κλου εργασιω ́ν, κατα ́ δε την
 α ́ποψη του Ιnstituto da Vinha e do Vinho, αποτελου ́ν τε ́λη
 εμπορι ́ας, επι ́ των πωλη ́σεων οι ́νου χυ ́μα; — Πλημμελη ́ς νομικη ́ εκτι ́μηση της αθε ́μιτης συμπαιγνι ́ας
 μεταξυ ́ του κ. Tzoanos, της ελληνικη ́ς εταιρι ́ας 01 Πληροφο-
 ρικη ́, και της προσφευ ́γουσας.
 Ελλει ́ψει επαρκω ́ν στοιχει ́ων στη δια ́ταξη παραπομπη ́ς, το ∆ικαστη ́-
 ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), με δια ́ταξη της 11ης Ιουλι ́ου 2001, ́εκρινε
 την αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως προδη ́λως απαρα ́- — Πλημμελη ́ς νομικη ́ εκτι ́μηση της προτα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 δεκτη. να συμπεριληφθει ́η Studienkreis στην εκτε ́λεση του σχεδι ́ου.
 — Παρα ́λειψη της εξετα ́σεως των νομικω ́ν συνεπειω ́ν της παρα-
 (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 βια ́σεως της αρχη ́ς της καλη ́ς πι ́στεως: συνεπει ́α της αξιολο-
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν γη ́σεω ́ς του, το ∆ικαστη ́ριο δεν ́επρεπε να ακυρω ́σει την
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε- προσβαλλο ́μενη απο ́φαση εν ο ́λω, αλλα ́ μο ́νον καθο ́σον η
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, Επιτροπη ́ αρνει ́ται, στηριζο ́μενη σε αυτη ́ την απο ́φαση, την
 σ. 49). οικονομικη ́ συμμετοχη ́ στις δαπα ́νες στις οποι ́ες νομι ́μως
 προε ́βη η προσφευ ́γουσα ενο ́ψει του ́εκτου και του ́εβδομου
 σταδι ́ου του σχεδι ́ου, τα οποι ́α ωστο ́σο δεν μπο ́ρεσαν να
 ολοκληρωθου ́ν για λο ́γους ελλει ́ψεως χρο ́νου.
 ---pagebreak--- 13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/9
 — Παρα ́λειψη της εξετα ́σεως των αρχω ́ν dolo agit, qui petit, 2. Ποια ́ κριτη ́ρια πρε ́πει να πληρου ́νται, ου ́τως ω ́στε η προβολη ́
 quod statim redditurus est και fraus omnia corrumpit: διαφο ́ρων κινηματογραφικω ́ν ́εργων μακρα ́ς διαρκει


text:
́ας και
 ελλει ́ψει οριστικη ́ς ποινικη ́ς αποφα ́σεως, η Επιτροπη ́ μπορει ́ τηλεταινιω ́ν να μπορει ́ να θεωρηθει ́ «ση ́ριαλ», κατα ́ παρε ́κ-
 να στηριχθει ́ μο ́νο στις εκα ́στοτε υπο ́νοιες και στα εκα ́στοτε κλιση των περιορισμω ́ν που αφορου ́ν την παρε ́νθεση διαφη-
 πορι ́σματα της ανακρι ́σεως, εφο ́σον και κατα ́ το με ́τρο που μιστικω ́ν μηνημα ́των κατα ́ την προβολη ́ κινηματογραφικω ́ν
 τε ́τοια υφι ́στανται. Η Επιτροπη ́ ́επραξε του ́το στην προκειμε ́νη ́εργων μακρα ́ς διαρκει ́ας και τηλεταινιω ́ν;
 διαδικασι ́α. Το ∆ικαστη ́ριο υποχρεω ́νει την Επιτροπη ́ στην
 ουσι ́α να καταβα ́λει πληρωμη ́, εφο ́σον οι υπο ́νοιες δεν 3. Μπορου ́ν να θεωρηθου ́ν «ση ́ριαλ», υπο ́ την ́εννοια του
 ́εχουν οδηγη ́σει σε πλη ́ρη πεποι ́θηση, καθο ́σον αποκλει ́ει ως α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ, ο ́πως
 επιχει ́ρημα την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς fraus omnia corrumpit τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 97/36/ΕΚ, οι εκπομπε ́ς που
 σε συνδυασμο ́ με την αρχη ́ dolo agit, qui petit, quod statim αποτελου ́νται απο ́ περισσο ́τερα επεισο ́δια τα οποι ́α εμφανι ́-
 redditurus est σε μια περι ́πτωση ο ́πως η προκει ́μενη (χωρι ́ς ζουν κοινο ́ θε ́μα, περιεχο ́μενο και μορφη ́ και προβα ́λλονται
 ωστο ́σο να ́εχει εξετα ́σει το αι ́τημα λεπτομερω ́ς) και σε χρονικη ́ αλληλουχι ́α;
 αντ' αυτου ́ απαιτει ́ την ́εκδοση νε ́ας αποφα ́σεως με νε ́ο
 σκεπτικο ́. Ωστο ́σο, κατα ́ κανο ́να, μεταγενε ́στερη απαι ́τηση 4. Επιτρε ́πει η ερμηνει ́α της ́εννοιας «ση ́ριαλ» υπο ́ την ́εννοια
 επιστροφη ́ς δεν ευδοκιμει ́ διο ́τι ο οφειλε ́της ́εχει εξαφανιστει ́, του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ,
 η ́ καταστει ́ αφερε ́γγυος, η ́ η περιουσι ́α του ́εχει υποστει ́ ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 97/86/ΕΚ, να μην
 μει ́ωση. λαμβα ́νονται καθο ́λου η ́ να λαμβα ́νονται ελα ́χιστα υπο ́ψη τα
 κοινα ́ σημει ́α των επεισοδι ́ων ο ́σον αφορα ́ το θε ́μα και το
 περιεχο ́μενο και να δι ́νεται ́εμφαση κυρι ́ως στη μορφη ́ η ́ την
 αντι ́ληψη ́ τους απο ́ το με ́σο τηλεθεατη ́;
 (1) Που δεν ́εχει δημοσιευθει ́ ακο ́μη στη Συλλογη ́.
 (1) ΕΕ L 298 της 17.10.1989, σ. 23.
 (2) ΕΕ L 202 της 30.07.1997, σ. 60.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε
 βαλε το Νiedersächsisches Oberverwaltungsgericht με δια ́- με δια ́ταξη της 22ας Ιουνι ́ου 2001 το Landesgericht
 ταξη της 15ης Ιουνι ́ου 2001 στην υπο ́θεση RTL Television Feldkirch στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως περι ́ θεμα ́των εταιρι-
 GmbH κατα ́ Νiedersächsische Landesmedienanstalt für κου ́ μητρω


text:
́ ου Ι. Hermann Pfanner Getränke Gesellschaft
 privaten Rundfunk. mbH και λοιποι ́ και ΙΙ. Getränkebetrieb Gesellschaft m.b.H.
 και λοιποι ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας
 (Υπο ́θεση C-245/01)
 (Υπο ́θεση C-248/01)
 (2001/C 289/16) (2001/C 289/17)
 Με δια ́ταξη της 15ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Με δια ́ταξη της 22ας Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 25 Ιουνι ́ου 2001, το Νiedersächsisches Oberverwaltungs- 27 Ιουνι ́ου 2001, το Landesgericht Feldkirch στο πλαι ́σιο της
 gericht, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του υποθε ́σεως επι ́ θεμα ́των εταιρικου ́ μητρω ́ου Ι. Hermann Pfanner
 μεταξυ ́ RTL Television GmbH και Νiedersächsische Getränke Gesellschaft mbH και λοιποι ́ και ΙΙ. Getränkebetrieb
 Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk, ζητει ́ απο ́ το Gesellschaft m.b.H. και λοιποι ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστι- Αυστρι ́ας, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 κη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των περι ́ της ισχυ ́ος της Πρω ́της
 οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου και της Τε ́ταρτης
 οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου:
 1. Σκοπει ́ το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας
 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 3ης Οκτωβρι ́ου 1989 1. Συμβιβα ́ζεται η υποχρε ́ωση προς δημοσιο ́τητα ́εναντι πα ́ντων
 για τον συντονισμο ́ ορισμε ́νων νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν του ετησι ́ου λογαριασμου ́ κα ́θε κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας,
 και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την ανεξαρτη ́τως των οικονομικω ́ν της σχε ́σεων, με τα θεμελιω ́ δη
 α ́σκηση τηλεοπτικω ́ν δραστηριοτη ́των (1) ο ́πως τροποποιη ́- ανθρω ́πινα δικαιω ́ματα τα οποι ́α διασφαλι ́ζει το κοινοτικο ́
 θηκε με την οδηγι ́α 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου δι ́καιο και τις θεμελιω ́δεις ελευθερι ́ες και τις γενικε ́ς αρχε ́ς
 και του Συμβουλι ́ου της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997 (2), περιο- του δικαι ́ου που ισχυ ́ουν στα κρα ́τη με ́λη, ιδι ́ως ο ́σες
 ρι ́ζοντας τις διακοπε ́ς για διαφημιστικα ́ μηνυ ́ματα, στην αφορου ́ν την προστασι ́α των δεδομε ́νων, την ελευθερι ́α της
 προστασι ́α της καλλιτεχνικη ́ς αξι ́ας των κινηματογραφικω ́ν γνω ́μης, την αυτονομι ́α ως προς την πληροφο ́ρηση, την
 ́εργων μακρα ́ς διαρκει ́ας και των τηλεταινιω ́ν και δη ανεξαρτη ́- ιδιωτικη ́ σφαι ́ρα, την προστασι ́α του επιχειρησιακου ́ και
 τως του εα ́ν οι τηλεταινι ́ες ́εχουν γυριστει ́ ειδικα ́ για την εταιρικου ́ απορρη ́του, την ιδιοκτησι ́α και την ελευθερι ́α
 τηλεο ́ραση και προβλε ́πουν, κατα ́ την παραγωγη ́ τους,


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Μαρτίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-131/12)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρο 34, παράγραφοι 1 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας - Δικόγραφο προσφυγής το οποίο κατατέθηκε εμπροθέσμως δια τηλεομοιοτυπίας - Χειρόγραφη υπογραφή του δικηγόρου που διαφέρει από εκείνη επί του πρωτοτύπου του ταχυδρομικώς αποσταλέντος δικογράφου της προσφυγής - Εκπρόθεσμο της προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 147/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο
 Αίτημα να ακυρωθεί η απόρριψη της αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων εξαιτίας της συνταξιοδοτήσεώς του και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2012 — Since Hardware (Guangzhou) κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-156/11) (1)
 (Ντάμπινγκ - Εισαγωγές σανίδων σιδερώματος καταγωγής Κίνας - Κίνηση διαδικασίας κατά μίας και μόνον εταιρίας - Καθεστώς επιχειρήσεως ασκούσας τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς - Τρίμηνη προθεσμία του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 - Βάρος αποδείξεως - Προσδιορισμός της ζημίας)
 (2012/C 331/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd (Canton, Κίνα) (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης και Y. Melin, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen, επικουρούμενος από B. O’Connor, solicitor, και S. Gubel, δικηγόρος)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Thomas και H. van Vliet), Vale Mill (Rochdale) Ltd (Rochdale, Ηνωμένο Βασίλειο) και Colombo New Scal SpA (Rovagnate, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Berrisch, δικηγόρος, και N. Chesaites, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1243/2010 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σανίδων σιδερώματος καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που κατασκευάζονται από την Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd (ΕΕ L 338, σ. 22).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Vale Mill (Rochdale) Ltd και η Colombo New Scal SpA.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 120 της 16.4.2011.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/53
 Προσφυγή της 13ης Δεκεμβρίου 2005 — Bracke κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-123/05)
 (2006/C 60/99)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jean-Marc Bracke (Watermael-Boitsfort, Βέλγιο) [Εκπρόσωπος: P. Bruwier, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ) της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 επί της ενστάσεως του Jean-Marc Bracke (αριθ. R/570/05), καθώς και οι επόμενες πράξεις που εκδόθηκαν ως συνέπεια της αποφάσεως αυτής·
 —
 να καταδικαστεί η καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, επιτυχών του διαγωνισμού COM/PC/04, αμφισβητεί τη νομιμότητα της αποφάσεως της ΑΔΑ να μην τον προσλάβει ως δόκιμο μόνιμο υπάλληλο, με το αιτιολογικό ότι δεν πληροί τις σχετικές με την προϋπηρεσία προϋποθέσεις, οι οποίες αποτελούν καταλέγονται στις κατά τον ως άνω διαγωνισμό προϋποθέσεις επιλεξιμότητας
 Ο προσφεύγων προβάλλει ότι η επίμαχη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 27 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ), διότι αποκλείει, χωρίς νόμιμη δικαιολογία, ορισμένους υποψηφίους από τον διορισμό στην προκηρυχθείσα θέση. Προβάλλει, περαιτέρω, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της αρχής της χρηστής διοικήσεως, της αρχής της ανεξαρτησίας της εξεταστικής επιτροπής, καθώς και της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Τέλος, υποστηρίζει ότι η διάταξη της προκηρύξεως του διαγωνισμού στην οποία στηρίζεται η εν λόγω απόφαση, δηλαδή το σημείο ΙΙΙ.1, είναι παράνομη, διότι παραβιάζει την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, και, ως εκ τούτου, πρέπει να κηρυχθεί μη εφαρμοστέα σύμφωνα με το άρθρο 241 ΕΚ.


text:
25.11.95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 315/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 της 17ης Οκτωβρίου 1995 ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Peter Leifer, Rein
 στην υπόθεση C-70/94 (αίτηση του Verwaltungsgerichts hold Otto Krauskopf και Otto Holzer, η έκδοση προδικα
 Frankfurt am Main για την έκδοση προδικαστικής αποφά στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 113,
 σεως): Fritz Werner Industrie-Ausrüstungen GmbH κατά 223 παράγραφος 1 στοιχείο β) και 224 της συνθήκης ΕΚ,
 Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (] ) καθώς και των άρθρων 1 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 («Κοινή εμπορική πολιτική — Εξαγωγή αγαθών διπλής αριθ. 2603/69 του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1969 περί
 χρήσεως») θεσπίσεως κοινού καθεστώτος εξαγωγών (ΕΕ ειδ. έκδ.
 (95/C 315/08) 11/001 , σ. 101 ), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό
 (ΕΟΚ) αριθ. 3918/91 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 1991 ( ΕΕ αριθ . L 372, σ. 31 ), το Δικαστήριο, συγκείμενο από
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη ,
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet και G. Hirsch, προέδρους
 τμήματος, G. F. Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de
 Στην υπόθεση C-70/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Almeida, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), C. Gulmann , J. L.
 Verwaltungsgericht Frankfurt am Main προς το Δικαστήριο, Murray, P. Jann και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ , με την εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: D. Louterman-
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 17
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Fritz Werner Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Industrie-Ausrüstungen GmbH και Ομοσπονδιακής Δημο
 κρατίας της Γερμανίας, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως 1 . Το άρθρο 113 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι οι
 ως προς την ερμηνεία του άρθρου 113 της συνθήκης ΕΚ, το ρυθμίσεις που περιορίζουν τις εξαγωγές εμπορευμάτων
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, διπλής χρήσεως προς τρίτες χώρες εμπίπτουν στο πεδίο
 Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. Edward , J. -P. Puissochet εφαρμογής του και ότι η Κοινότητα διαθέτει αποκλειστι
 και G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, F. A. κή αρμοδιότητα στον τομέα αυτό, αποκλείοντας επομέ
 Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn νως την αρμοδιότητα των κρατών μελών, πλην περιπτώ
 (εισηγητή ), C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann και H. σεως ειδικής εξουσιοδοτήσεως εκ μέρους της Κοινότη
 Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, τας.
 γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοι
 κήσεως, εξέδωσε στις 17 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το 2. Ένα κράτος μέλος μπορεί, κατ' εξαίρεση, να θεσπίσει,
 ακόλουθο διατακτικό : δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 2603/69 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1969
 Το άρθρο 113 της συνθήκης ΕΚ και, ειδικότερα, το άρθρο 11 περί θεσπίσεως κοινού καθεστώτος εξαγωγών, όπως
 του


text:
κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2603/89 του Συμβουλίου της τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 20ής Δεκεμβρίου 1969 περί θεσπίσεως κοινού καθεστώτος αριθ. 3918/91 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1991,
 εξαγωγών, δεν απαγορεύουν τη θέσπιση εθνικών διατάξεων εθνικά μέτρα περιορισμού των εξαγωγών εμπορευμάτων
 που έχουν εφαρμογή στο εμπόριο με τρίτες χώρες, δυνάμει διπλής χρήσεως προς τρίτες χώρες με το αιτιολογικό ότι o
 των οποίων η εξαγωγή προϊόντος που μπορεί να χρησιμο περιορισμός αυτός είναι αναγκαίος προκειμένου να απο
 ποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς εξαρτάται από τη χορή φευχθεί o κίνδυνος σοβαρής διαταράξεως των εξωτερι
 γηση άδειας για τον λόγο ότι η άδεια αυτή ήταν αναγκαία κών σχέσεων ή της ειρηνικής συνυπάρξεως των λαών, o
 προκειμένου να αποφευχθεί o κίνδυνος σοβαρής διαταραχής οποίος μπορεί να επηρεάσει τη δημόσια ασφάλεια κρά
 των εξωτερικών σχέσεων η οποία ενδέχεται να επηρεσάσει τη τους μέλους υπό την έννοια της διατάξεως αυτής.
 δημόσια ασφάλεια κράτους μέλους υπό την έννοια του
 άρθρου 11 του κανονισμού. 3. Ενόψει απειλής για τη δημόσια ασφάλεια, στοιχείο που
 πρέπει να εξετάσει το εθνικό δικαστήριο, η υποχρέωση
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 90 της 26. 3. 1994. του αιτούντος να αποδείξει ότι τα προϊόντα θα χρησιμο
 ποιηθούν αποκλειστικά για μη στρατιωτικούς σκοπούς ή
 η άρνηση χορηγήσεως αδείας εάν τα εμπορεύματα μπο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ρούν αντικειμενικά να χρησιμοποιηθούν για στρατιωτι
 της 17ης Οκτωβρίου 1995 κούς σκοπούς ενδέχεται να συνιστούν υποχρεώσεις συνά
 δουσες προς την αρχή της αναλογικότητας.
 στην υπόθεση C-83/94 (αίτηση του Landgericht Darmstadt
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη 4. Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει στις εθνικές αρχές να
 κατά Peter Leifer κ.λπ. (') επιβάλλουν ποινικές κυρώσεις για τη μη τήρηση της
 («Κοινή εμπορική πολιτική — Εξαγωγή προϊόντων διπλής διαδικασίας χορηγήσεως αδείας, υπό την προϋπόθεση ότι
 χρήσεως») οι επιβλητέες ποινικές κυρώσεις είναι ανάλογες προς τον
 (95/C 315/09) επιδιωκόμενο σκοπό της δημόσιας ασφάλειας.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 5. Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2603/69 παρέχει
 δικαιώματα στους ιδιώτες τα οποία μπορούν επικαλε
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο στούν ενώπιον δικαστηρίου .
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 f 1 ) ΕΕ αριθ . C 120 της 30. 4. 1994 .
 Στην υπόθεση C-83/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Landgericht Darmstadt (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ'


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 10ης Φεβρουαρίου 2009 — Ιρλανδία κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-301/06) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 2006/24/ΕΚ - Διατήρηση των δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Επιλογή νομικής βάσης)
 (2009/C 82/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, E. Fitzsimons, D. Barniville και A. Collins SC)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Δημοκρατία της Σλοβακίας (εκπρόσωπος: J. Čorba)
 Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: H. Duintjer Tebbens, M. Dean και A. Auersperger Matić), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J.-C. Piris, J. Schutte και Σ. Κυριακοπούλου)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ των καθών: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: M. A. Sampol Pucurull και J. Rodríguez Cárcamo), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. ten Dam και C. Wissels), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Docksey, R. Troosters και C. O'Reilly), Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (εκπρόσωπος: M. H. Hijmans)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της οδηγίας 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (ΕΕ L 105, σ. 54) — Επιλογή νομικής βάσης
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Σλοβακίας, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 237 της 30.9.2006.


text:
 15.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 257/9
 Απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Σεπτεμβρίου 2005 — CeWe Color κατά ΓΕΕΑ
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-178/03 και T-179/03) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Λεκτικά σημεία DigiFilm και DigiFilmMaker - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2005/C 257/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CeWe Color AG & Co. OHG (Oldenburg, Γερμανία), (εκπροσωπούμενη από τους C. Spintig, S. Richter, U. Sander και H. Förster, δικηγόρους)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπροσωπούμενο από την I. Mayer και τον G. Schneider,)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Δύο προσφυγές κατά των αποφάσεων του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 12ης Μαρτίου 2003 (υποθέσεις R 638/2002-3 και R 641/2002-3), σχετικά με την καταχώριση των λεκτικών σημείων DigiFilmMaker και DigiFilm ως κοινοτικών σημάτων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 184 της 2. 8. 2003


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/37
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Απριλίου 2006 Deutsche Bahn κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-351/02) (1)
 («Κρατικές ενισχύσεις - Καταγγελία ανταγωνιστή - Οδηγία 92/81/EΟK - Φόροι καταναλώσεως επί των πετρελαιοειδών - Πετρελαιοειδή χρησιμοποιούμενα ως καύσιμα για την αεροναυτιλία - Απαλλαγή από τον φόρο - Έγγραφο της Επιτροπής προς τον καταγγέλλοντα - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Προσβλητέα πράξη - Κανονισμός (EK) 659/1999 - Έννοια της ενισχύσεως - Δυνατότητα καταλογισμού στο κράτος - Ισότητα μεταχειρίσεως»)
 (2006/C 131/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Bahn AG (Βερολίνο, Γερμανία ) (εκπρόσωποι: αρχικώς, M. Schütte, M. Reysen και W. Kirchhoff, στη συνέχεια, M. Schütte και M. Reysen, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: V. Kreutschitz και J. Flett]
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως [εκπρόσωποι: A.-M. Colaert, F. Florindo Gijón και C. Saile]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 12ης Σεπτεμβρίου 2002, με την οποία απορρίφθηκε καταγγελία κατατεθείσα από την προσφεύγουσα στις 5 Ιουλίου 2002
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Συμβούλιο φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 31 της 8.2.2003


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/90
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2015 — De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-104/13)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Ηθική παρενόχληση - Διαδικασία έρευνας - Έκθεση της επιτροπής έρευνας - Εσφαλμένος ορισμός της ηθικής παρενοχλήσεως - Απόφαση του Προέδρου της ΕΤΕπ να μη δοθεί συνέχεια στην καταγγελία - Ακύρωση - Αγωγή αποζημιώσεως))
 (2016/C 048/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (εκπρόσωποι: G. Nuvoli και F. Martin, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, της επιστολής του Προέδρου της ΕΤΕπ με την οποία αυτός, πρώτον, δεν έλαβε κανένα μέτρο σχετικά με την ηθική παρενόχληση που ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη επί εικοσαετία, δεύτερον, δικαιολόγησε όλα τα καταγγελλόμενα πραγματικά περιστατικά και, τρίτον, τον υποχρεώνει ουσιαστικά να εργαστεί με έναν «mentor» και έναν «business partner», και, αφετέρου, της γνωμοδοτήσεως της ειδικής επιτροπής «Dignity at work» της 14ης Μαρτίου 2013.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 29ης Απριλίου 2013 με την οποία ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων απέρριψε την καταγγελία του C. De Nicola περί ηθικής παρενοχλήσεως.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του C. De Nicola.


text:
 2.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Μαΐου 2011 [αιτήσεις του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hauptzollamt Koblenz κατά Kurt Etling, Thomas Etling (C-230/09), Hauptzollamt Oldenburg κατά Theodor Aissen, Hermann Rohaan (C-231/09)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-230/09 και C-231/09) (1)
 (Γεωργία - Τομέας γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων - Κανονισμός (ΕΚ) 1788/2003 - Εισφορά στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων - Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 - Καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής - Μεταβίβαση ατομικών ποσοτήτων αναφοράς - Επιπτώσεις στον υπολογισμό της εισφοράς - Επιπτώσεις στον υπολογισμό της πριμοδοτήσεως γαλακτοπαραγωγής)
 2011/C 194/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Hauptzollamt Koblenz (C-230/09), Hauptzollamt Oldenburg (C-231/09)
 κατά
 Kurt Etling, Thomas Etling (C-230/09), Theodor Aissen, Hermann Rohaan (C-231/09)
 παρισταμένου του: Bundesministerium der Finanzen
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του άρθρου 5, στοιχείο ια', του κανονισμού (ΕΚ) 1788/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για θέσπιση εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 270, σ. 123) — Ανάληψη της ποσότητας αναφοράς του γάλακτος κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς κατόπιν λύσεως αγροτικής μισθώσεως — Συνυπολογίζεται, για τον καθορισμό της διαθέσιμης για τον ενοικιαστή ποσότητας αναφοράς, η ήδη μεταφερθείσα από τον πρώην μισθωτή ποσότητα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς;
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1788/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για θέσπιση εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2217/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η ανακατανομή του αχρησιμοποίητου τμήματος της εθνικής ποσότητας αναφοράς που διατίθεται για τις παραδόσεις πρέπει να πραγματοποιηθεί κατ’ αναλογίαν προς την ατομική ποσότητα αναφοράς εκάστου παραγωγού που έχει παραδώσει υπερβάλλουσες ποσότητες, ήτοι προς την ποσότητα αναφοράς που καθορίζεται την 1η Απριλίου κάθε δωδεκάμηνης περιόδου ή με βάση αντικειμενικά κριτήρια που καθορίζουν τα κράτη μέλη. Η έννοια της ατομικής ποσότητας αναφοράς, η οποία χρησιμοποιείται στη διάταξη αυτή, δεν επιτρέπει τη συνεκτίμηση των μεταβιβάσεων των ποσοτήτων αναφοράς που επήλθαν κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής.
 2)
 Εθνική ρύθμιση η οποία θέτει σε εφαρμογή την προβλεπόμενη στο άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 1788/2003, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2217/2004, δυνατότητα καθορισμού αντικειμενικών κριτηρίων, σύμφωνα με τα οποία πραγματοποιείται η ανακατανομή του αχρησιμοποίητου τμήματος της εθνικής ποσότητας αναφοράς που διατίθεται για τις παραδόσεις, πρέπει να τηρεί, μεταξύ άλλων, τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης καθώς και τους σκοπούς τους οποίους επιδιώκει η κοινή γεωργική πολιτική, και ειδικότερα αυτούς τους οποίους αφορά η κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα του γάλακτος.
 3)
 Οι σκοποί αυτοί δεν αντίκεινται σε εθνική ρύθμιση, θεσπισθείσα στο πλαίσιο εφαρμογής της δυνατότητας αυτής, η οποία επιτρέπει στους παραγωγούς που παρέδωσαν υπερβάλλουσες ποσότητες, όταν, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 1788/2003, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2217/2004, κατά τη διάρκεια της οικείας δωδεκάμηνης περιόδου, τους μεταβιβάζεται ατομική ποσότητα αναφοράς για την οποία είχε ήδη παραχθεί και παραδοθεί γάλα


text:
από τον παραγωγό που τη διέθετε προηγουμένως, να μετέχουν στην ανακατανομή αυτή συμπεριλαμβάνοντας εν όλω ή μέρει αυτή την ποσότητα αναφοράς. Εντούτοις τα κράτη μέλη πρέπει να μεριμνούν ώστε η ρύθμιση αυτή να μην προκαλεί μεταβιβάσεις οι οποίες, παρά την τυπική τήρηση των προϋποθέσεων του κανονισμού αυτού, έχουν ως μοναδικό σκοπό να επιτρέψουν σε ορισμένους παραγωγούς που έχουν παραδώσει υπερβάλλουσες ποσότητες να τεθούν σε ευνοϊκότερη θέση κατά την εν λόγω ανακατανομή.
 4)
 Η έννοια της «ατομικής ποσότητας αναφοράς που είναι επιλέξιμη για πριμοδότηση και διαθέσιμη στην εκμετάλλευση» του άρθρου 95, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/2005 της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2005, η οποία αντιστοιχεί στην έννοια της «διαθέσιμης ποσότητας αναφοράς» του άρθρου 5, στοιχείο ια', του κανονισμού 1788/2003, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν, κατά τη διάρκεια της σχετικής δωδεκάμηνης περιόδου, μεταβιβάζεται σε παραγωγό ποσότητα αναφοράς για την οποία ο εκχωρών παρέδωσε ήδη γάλα κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, στην έννοια αυτή δεν περιλαμβάνεται, όσον αφορά τον εκδοχέα, το τμήμα της μεταβιβασθείσας ποσότητας μεταφοράς επί του οποίου ο εκχωρών έχει ήδη παραδώσει γάλα χωρίς καταβολή εισφοράς.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen Sad Sofia grad (Βουλγαρία) στις 15 Μαρτίου 2010 — DP grup EOOD κατά Direktor na Agentsia «Mitnitsi»
 (Υπόθεση C-138/10)
 2010/C 148/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen Sad Sofia-grad.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: DP grup EOOD
 Καθού: Direktor na Agentsia «Mitnitsi»
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1), να ερμηνευθεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, υπό την έννοια ότι υποχρεώνει την τελωνειακή αρχή να εξακριβώσει αν η τελωνειακή διασάφηση ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 62 του κανονισμού αυτού ελέγχοντας απλώς τα σχετικά έγγραφα στον βαθμό μόνο που προβλέπει το άρθρο 68 του κανονισμού και να λάβει απόφαση σχετικά με την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης με βάση τα υποβληθέντα έγγραφα και μόνο, εφόσον έχουν ανακύψει αμφιβολίες ως προς την ορθότητα του κωδικού του εμπορεύματος και είναι αναγκαία η κατάρτιση έκθεσης από εμπειρογνώμονα με σκοπό τον προσδιορισμό του κωδικού αυτού;
 2)
 Πρέπει η απόφαση της τελωνειακής αρχής για την άμεση αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, να θεωρηθεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, ως απόφαση τελωνειακής αρχής κατά το άρθρο 4, σημείο 5, του τελωνειακού κώδικα, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, του κώδικα αυτού, και μάλιστα σε σχέση με ολόκληρο το περιεχόμενο της υποβληθείσας τελωνειακής διασάφησης, εφόσον συντρέχουν ταυτόχρονα οι ακόλουθες περιστάσεις:
 α)
 η απόφαση της τελωνειακής αρχής για την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης ελήφθη βάσει μόνο των εγγράφων που υποβλήθηκαν μαζί με την τελωνειακή διασάφηση,
 β)
 κατά τη διεξαγωγή των αναγκαίων ελέγχων πριν από την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης, υπήρχε η υποψία ότι ο αναγραφόμενος κωδικός του εμπορεύματος δεν ήταν ορθός,
 γ)
 κατά τη διεξαγωγή των αναγκαίων ελέγχων πριν από την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης, τα στοιχεία για τα συστατικά του διασαφηθέντος εμπορεύματος που έχουν σημασία για τον ορθό προσδιορισμό του κωδικού ήσαν ελλιπή,
 δ)
 κατά τον έλεγχο πριν από την αποδοχή της διασάφησης πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία ενόψει της κατάρτισης έκθεσης από εμπειρογνώμονα με σκοπό τον ορθό προσδιορισμό του κωδικού του εμπορεύματος;
 3)
 Πρέπει το άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, να ερμηνευθεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, υπό την έννοια
 α)
 ότι επιτρέπει να προσβληθεί ενώπιον δικαστηρίου η νομιμότητα της αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης μετά από τη χορήγηση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων ή
 β)
 ότι η αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης είναι απρόσβλητη, διότι απλώς πιστοποιεί τη διασάφηση του εμπορεύματος ενώπιον των τελωνειακών αρχών, προσδιορίζει το χρονικό σημείο της γένεσης της τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή και δεν συνιστά απόφαση της τελωνειακής αρχής επί των ζητημάτων της ορθής δασμολογικής κατάταξης ή του ύψους των δασμών που οφείλονται βάσει της διασάφησης αυτής;
 (1) ΕΕ L 302,


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/20
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Aecops κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-53/11)
 2011/C 139/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AECOPS — Associação de Empresas de Construção, Obras Públicas e Serviços (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: J. da Cruz Vilaça και L. Pinto Monteiro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Διάδικοι
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Επιτροπής επί της υποθέσεως 89 0771 P1 της 27ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία μειώνει σε 48 504 201 PTE το ποσό της συνδρομής που είχε εγκριθεί με την απόφαση C(89) 0570 της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 1989 και, ταυτόχρονα, απαιτεί την επιστροφή ποσού 628 880,97 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικά της δικαστικά έξοδα και τα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: πάροδος της εύλογης προθεσμίας για τη λήψη αποφάσεως, η οποία συνεπάγεται:
 —
 Παραγραφή της διαδικασίας: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την πάροδο της τετραετούς προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, που ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Παρομοίως, ακόμη και αν είχε μεσολαβήσει διακοπή της προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, επήλθε υπέρβαση του διπλασίου της προθεσμίας παραγραφής χωρίς να έχει ληφθεί σχετική απόφαση, όπως επιτρέπει το τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του εν λόγω κανονισμού. Επειδή δε η δυνατότητα άσκησης της σχετικής εξουσίας παρεγράφη, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να θεωρηθεί παράνομη και ανεπίδεκτη εκτελέσεως.
 —
 παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου: κατά την προσφεύγουσα, το γεγονός ότι η Επιτροπή άφησε να παρέλθουν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως συνιστά προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεπάγεται ότι οι πάντες έχουν δικαίωμα να διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις τους από τα όργανα της Ένωσης εντός εύλογης προθεσμίας.
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά της ως αμυνομένης, καθ’ όσον, δεδομένου ότι παρήλθαν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως, η προσφεύγουσα στερήθηκε της δυνατότητας να υποβάλει εγκαίρως τις παρατηρήσεις της, όταν δηλαδή είχε ακόμη στην κατοχή της τα έγγραφα που θα της επέτρεπαν να αιτιολογήσει τις δαπάνες τις οποίες η Επιτροπή έκρινε μη επιλέξιμες.
 2)
 Δεύτερος λόγος: παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί τις επιταγές αιτιολογήσεως τις οποίες επιβάλλει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εκθέτει, ούτε καν συνοπτικώς, τους λόγους που οδήγησαν στη μείωση της παραχωρηθείσας από το ΕΚΤ οικονομικής συνδρομής. Ούτε η επιστολή του IGFSE, με την οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η προσβαλλόμενη απόφαση, εκθέτει, κατά τρόπο στοιχειωδώς καταληπτό, τους λόγους που ώθησαν στη μείωση της εν λόγω συνδρομής και ποιες δαπάνες είναι επιλέξιμες και ποιες μη επιλέξιμες. Κατά την άποψη της


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/24
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Μαΐου 2006 — Galileo International Technology κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-279/03) (1)
 (Αγωγή αποζημιώσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Κοινοτικό σχέδιο παγκοσμίου συστήματος ραδιοπλοηγήσεως μέσω δορυφόρου (Galileo) - Ζημία που προβάλλουν οι δικαιούχοι σημάτων και εμπορικών επωνυμιών που περιέχουν τον όρο «Galileo» - Ευθύνη της Κοινότητας σε περίπτωση που δεν υφίσταται παράνομη συμπεριφορά των οργάνων της - Ασυνήθης ειδική ζημία)
 (2006/C 165/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: Galileo International Technology LLC (Bridgetown, Barbade), Galileo International LLC (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες), Galileo Belgium SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Galileo Danmark A/S (Κοπεγχάγη, Δανία), Galileo Deutschland GmbH (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία), Galileo España, SA, (Μαδρίτη, Ισπανία), Galileo France SARL (Roissy-en-France, Γαλλία), Galileo Nederland BV (Hoofdorp, Κάτω Χώρες), Galileo Nordiska AB (Στοκχόλμη, Σουηδία), Galileo Portugal Ltd (Alges, Πορτογαλία), Galileo Sigma Srl (Ρώμη, Ιταλία), Galileo International Ltd (Langley, Berkshire, Ηνωμένο Βασίλειο), The Galileo Co. (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και Timas Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: C. Delcorde, J.-N. Louis, J.-A. Delcorde και Σ. Μανιατόπουλος, avocats)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Rasmussen και M. Huttunen, agents, επικουρούμενοι από τους A. Berenboom και N. Van den Bossche, avocats)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή αποζημιώσεως με την οποία ζητείται, αφενός, να παύσει η Επιτροπή να χρησιμοποιεί τον όρο «Galileo» σε σχέση με το κοινοτικό σχέδιο συστήματος παγκόσμιας ραδιοπλοηγήσεως μέσω δορυφόρου και να παύσει να υποκινεί τρίτους να χρησιμοποιούν τον όρο αυτό και, αφετέρου, να αποκαταστήσει τη ζημία που υφίστανται οι προσφεύγουσες-ενάγουσες από τη χρησιμοποίηση και την προώθηση εκ μέρους της Επιτροπής του εν λόγω όρου, ο οποίος είναι κατ' αυτές πανομοιότυπος με τα σήματα που έχουν καταχωρίσει οι ενάγουσες καθώς και με τις εμπορικές επωνυμίες τους
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή-προσφυγή
 2.
 Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα
 (1) EE C 251 της 18.10.2003


text:
12.10.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 247/9
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά — δεν ανέφερε παραβάσεις που παρά ταύτα μπορούσαν να
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 27 Αυγού- διαπιστωθούν και δεν συνέταξε εκθέσεις εις βάρος των
 στου 2002 παραβατών.
 (Υπόθεση C-304/02) Η έλλειψη εμφανούς ελέγχου διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια
 πολλών επιθεωρήσεων που έλαβαν χώρα επί σειρά ετών και
 παρά τις βελτιώσεις των μέσων ελέγχου και τον αριθμό των
 (2002/C 247/14) ελέγχων που οι γαλλικές αρχές ανέφεραν στην αλληλογραφία
 τους με τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Εξάλλου, η Επιτροπή
 ουδέποτε αρνήθηκε ότι υπήρξαν διαπιστώσεις παραβάσεων.
 Ωστόσο, η Επιτροπή διαπίστωσε και προσήψε στις γαλλικές
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από αρχές ότι οι έλεγχοι δεν είναι επαρκείς όσον αφορά τον
 τους Ηendrik van Lier και Thomas van Rijn, με τόπο επιδόσεων αριθμό και την έντασή τους και ότι είναι σαφές ότι υπάρχει
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 27 Αυγούστου 2002 ενώπιον γενικά ανοχή για τις παραβάσεις σχετικά με ιχθύς κάτω ενός
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της συγκεκριμένου μεγέθους.
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 — Χρηματική ποινή
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Η Επιτροπή επικαλείται τις ανακοινώσεις της τής 21ης Αυ-
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, εξακολουθώντας γούστου 1996 (6) και της 28ης Φεβρουαρίου 1997 ( 7) και
 να μην προβαίνει σε έλεγχο που να εξασφαλίζει την τήρηση πολλαπλασιάζει το βασικό ποσό των 500 ευρώ με τον
 των κοινοτικών τεχνικών μέτρων για τη διατήρηση των παράγοντα 10 (ανώτατο όριο: 20) για τη σοβαρότητα της
 αλιευτικών πόρων που προβλέπονται από τον κανονισμό παραβάσεως, λαμβανομένου υπόψη ιδίως ότι οι αιτιάσεις
 (ΕΟΚ) 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου μειώθηκαν σε σχέση με την αρχική παράβαση, με τον
 1983 ( 1), καθώς και από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3094/86 του παράγοντα 3 (ανώτατο όριο: 3) για τη διάρκεια της παραβά-
 Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 1986 (2), και επομένως μη σεως και με τον παράγοντα 21,1 για τη δυνατότητα
 τηρώντας τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από το άρθρο 1 πληρωμής που έχει η Γαλλία.
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2057/82 του Συμβουλίου, της
 29ης Ιουνίου 1982, περί θεσπίσεως ορισμένων μέτρων
 ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων που ασκούνται από
 (1 ) EE L 24 της 27.1.1983, σ. 14.
 σκάφη των κρατών μελών (3), καθώς και από το άρθρο 1 (2 ) ΕΕ L 288 της 11.10.1986, σ. 1.
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2241/87 του Συμβουλίου, της (3 ) ΕΕ L 220 της 29.7.1982, σ. 1.
 23ης Ιουλίου 1987, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων (4 ) EE L 207 της 29.7.1987, σ. 1.
 ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες ( 4), δεν εφάρμοσε (5 ) Συλλογή 1991, σ. I-2748.
 όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως (6 ) ΕΕ C 242, σ. 6.
 του ∆ικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 1991, C-64/88, (7 ) ΕΕ C 63, σ. 2.
 Επιτροπή κατά Γαλλίας ( 5), και παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από το άρθρο 228 της Συνθήκης ΕΚ·
 — να υποχρεώσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία να καταβάλει στην
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό
 «ίδιοι πόροι της ΕΚ», χρηματική


text:
ποινή 316 500 ευρώ ανά
 ημέρα καθυστερήσεως για την εφαρμογή των αναγκαίων
 μέτρων προκειμένου να συμμορφωθεί προς την προαναφερ-
 θείσα απόφαση Επιτροπή κατά Γαλλίας, και τούτο από την
 ημερομηνία δημοσιεύσεως της εκδοθησομένης αποφάσεως Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 και μέχρι την εκτέλεση της προαναφερθείσας αποφάσεως
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και
 Επιτροπή κατά Γαλλίας· Βορείου Ιρλανδίας που ασκήθηκε στις 28 Αυγούστου 2002
 — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση C-305/02)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (2002/C 247/15)
 — Παράβαση του κοινοτικού δικαίου, άρθρο 228 ΕΚ:
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Γαλλία δεν εκτέλεσε την
 απόφαση του ∆ικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 1991 στην
 υπόθεση C-64/88, καθόσον Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τη Lena Ström, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 — δεν εξασφάλισε την τήρηση των τεχνικών μέτρων διατη- στις 28 Αυγούστου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊ-
 ρήσεως όσον αφορά το ελάχιστο μέγεθος των ιχθύων, κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου της
 και ειδικότερα του μερλούκιου, και Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας.
 ---pagebreak--- C 247/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.2002
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1) να διαπιστώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, μη θεσπίζοντας για — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας
 το Γιβραλτάρ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς την οδηγία είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/
 2000/21/ΕΚ ( 1) της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2000, 21/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2000, σχετικά με
 σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που αναφέρονται στο
 αναφέρονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πέμπτη περί- άρθρο 13 παράγραφος 1 πέμπτη περίπτωση της οδηγίας 67/
 πτωση, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ (2), ή εν πάση περιπτώσει 548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), ή, εν πάση περιπτώσει, μη
 μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη ενημερώνοντας την Επιτροπή σχετικά με τα εν λόγω μέτρα,
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την πρώτη οδηγία· παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της
 οδηγίας αυτής·
 2) να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα. — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η υποχρέωση των κρατών μελών που απορρέει από το άρθρο 249,
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι καθήκον των αρχών του Ηνωμένου τρίτο εδάφιο, ΕΚ, περιλαμβάνει την υποχρέωση της τηρήσεως των
 Βασιλείου ήταν να κινήσουν εγκαίρως τις αναγκαίες διαδικασίες προθεσμιών που προβλέπουν οι οδηγίες. Η προθεσμία για τη
 για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έτσι ώστε μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο έληξε την 1η Απριλίου 2001
 τούτο να γίνει εντός της σχετικής προθεσμίας, ανεξαρτήτως της χωρίς η Γαλλία να έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα.
 φύσεως των διαδικασιών αυτών, και να ενημερώσουν την Επιτροπή
 σχετικά. (1 ) EE L 103, της 28.4.2000, σ. 70.
 ∆εδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ενημέρωσε την Επιτροπή
 για τις διατάξεις που θεσπίστηκαν για να υπάρξει σχετικά με το
 Γιβραλτάρ συμμόρφωση προς την


text:
εν λόγω οδηγία, το Ηνωμένο
 Βασίλειο παρέβη τις υποχρεώσεις που όσον αφορά το Γιβραλτάρ
 υπέχει από την οδηγία αυτή. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε
 στις 29 Αυγούστου 2002
 ( 1) ΕΕ L 103 της 28.4.2000, σ. 70.
 ( 2) Οδηγία του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως
 (Υπόθεση C-308/02)
 των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που
 αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων
 ουσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 34). (2002/C 247/17)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τη Lena Ström, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 στις 29 Αυγούστου 2002, ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Μεγάλου ∆ουκάτου του
 Λουξεμβούργου.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 29 Αυγού- Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 στου 2002
 — να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 (Υπόθεση C-307/02) διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου
 (2002/C 247/16) 2000, σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που
 αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 πέμπτη περίπτωση
 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), ή, εν πάση
 περιπτώσει, μη ενημερώνοντας την Επιτροπή σχετικά με τα εν
 λόγω μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από άρθρο 3 της οδηγίας αυτής·
 τη Lena Ström, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 στις 29 Αυγούστου 2002, ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊ- — να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας. στα δικαστικά έξοδα.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/50
 Προσφυγή-αγωγή της 5ης Φεβρουαρίου 2008 — Nardin κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-12/08)
 (2008/C 171/99)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Thierry Nardin (Λουξεμβούργο, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου) (εκπρόσωπος: V. Wiot, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Απριλίου 2007, για τον καθορισμό των δικαιωμάτων εισόδου στην υπηρεσία του προσφεύγοντος-ενάγοντος, στο μέτρο που δεν του χορηγήθηκε το επίδομα αποδημίας και, αφετέρου, υποχρέωση του καθού-εναγομένου να χορηγήσει το επίδομα αποδημίας και τους τόκους υπερημερίας και να αποκαταστήσει την ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Απριλίου 2007, για τον καθορισμό των δικαιωμάτων εισόδου στην υπηρεσία του προσφεύγοντος-ενάγοντος, στο μέτρο που δεν του χορηγήθηκε το επίδομα αποδημίας·
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να χορηγήσει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το επίδομα αποδημίας που αντιστοιχεί σε μηνιαίο ποσοστό 16 % επί του συνολικού βασικού μισθού, καθώς και επί των επιδομάτων στέγης και συντηρούμενων τέκνων που καταβλήθηκαν στον προσφεύγοντα-ενάγοντα μηνιαίως από τον Απρίλιο του 2007 και για όλους τους επόμενους μήνες έως την εξόφληση·
 —
 να συνοδεύσει τη χορήγηση του ανωτέρω επιδόματος με την καταβολή τόκων υπερημερίας 8 % ετησίως από από τις αντίστοιχες ημερομηνίες κατά τις οποίες τα ποσά αυτά κατέστησαν απαιτητά έως την εξόφληση·
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 10 000 ευρώ, ή οποιοδήποτε άλλο ποσό, ακόμη και μεγαλύτερο, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/28
 Κριτήρια αναθέσεως των υποθέσεων στα τμήματα
 (2007/C 235/51)
 Σύμφωνα με τα άρθρα 4 του παραρτήματος I του Οργανισμού του Δικαστηρίου και 12 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφάσισε στις 19 Σεπτεμβρίου 2007 να διατηρήσει μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2008 τα ακόλουθα κριτήρια αναθέσεως των υποθέσεων στα τμήματα:
 —
 θα υπάγονται στο πρώτο τμήμα όλες οι υποθέσεις, με εξαίρεση εκείνες που αφορούν κυρίως ζητήματα προσλήψεων, βαθμολογίας/προαγωγών και οριστικής εξόδου από την υπηρεσία, που θα υπάγονται στο δεύτερο τμήμα·
 —
 ορισμένος αριθμός υποθέσεων θα υπαχθεί στο τρίτο τμήμα, ανεξάρτητα από τον τομέα που αυτές θα αφορούν, με βάση μια προκαθορισμένη συχνότητα που θα προσδιοριστεί από την ολομέλεια·
 —
 παρέκκλιση από τους ανωτέρω κανόνες κατανομής επιτρέπεται για λόγους συναφείας, καθώς και προς εξασφάλιση της ισομερούς και ευλόγως διαφοροποιημένης κατανομής του όγκου εργασίας στο πλαίσιο του Δικαστηρίου Δημοσίας Διοίκησης.


text:
 19.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/35
 Προσφυγή της 31ης Αυγούστου 2015 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-501/15)
 (2015/C 346/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman, B. Koopman και H. Stergiou)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση
 —
 κατά το μέρος που αφορά τη δημοσιονομική διόρθωση, η οποία επιβλήθηκε σύμφωνα με το κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπερβολικά ήπιο σύστημα κυρώσεων, ύψους 336 064,53 ευρώ (2009), 403 863,66 ευρώ (2010) και 230 786,49 ευρώ (2011)·
 —
 κατά το μέρος που αφορά τη δημοσιονομική διόρθωση που επιβλήθηκε λόγω μερικού ελέγχου για 3 κανονιστικές απαιτήσεις διαχειρίσεως (στο εξής: ΚΑΔ) το 2009 (1 597 182 ευρώ, 15,53 ευρώ και 358,20 ευρώ), 4 ΚΑΔ το 2010 (1 630 540,68 ευρώ και 6 520,50 ευρώ) και 4 ΚΑΔ το 2011 (1 631 326,51 ευρώ) κατά το μέτρο που αφορά την εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι οι Κάτω Χώρες παρέβησαν την ΚΑΔ 8· και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον ζητεί τη μερική ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/1119 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (κοινοποιηθείσας υπό τον αριθμό C(2015) 4076) (ΕΕ L 182, σ. 39).
 Το προσφεύγον διατυπώνει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 (1) και του άρθρου 71 του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009 (2) λόγω του αντίθετου με αυτές τις διατάξεις συμπεράσματος ότι το ολλανδικό σύστημα κυρώσεων είναι υπερβολικά ήπιο.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση των άρθρων 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 λόγω του αντίθετου με αυτές τις διατάξεις και με την αρχή της ασφάλειας δικαίου συμπεράσματος ότι οι Κάτω Χώρες προέβησαν σε μερικό έλεγχο για την ΚΑΔ 8, όπως αυτή περιγράφεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009. Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς θεώρησε ότι το ολλανδικό σύστημα κυρώσεων δεν ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) 21/2004 (3) και των άρθρων 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) 1290/2005, (ΕΚ) 247/2006, (ΕΚ) 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (ΕΕ L 30, σ. 16).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στηρίξεως για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων


text:
εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στηρίξεως που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (ΕΕ L 316, σ. 65).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 21/2004 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση συστήματος αναγνωρίσεως και καταγραφής των αιγοπροβάτων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 και των οδηγιών 92/102/ΕΟΚ και 64/432/ΕΟΚ (ΕΕ 2004 L 5, σ. 8).


text:
6.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 33/1
 I
 (Amajoimxäreiy)
 DIJARSGQIO
 DIJARSGQIO
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 2. Jahoqiäfei so täwoy sot epibkgheämsoy rsgm amaiqereiäotra
 sgy 17gy Dejelbqiäot 1998 pqorsiälot rso poroä sxm 2 950 000 ECU.
 rsgm tpoäherg C-185/95 P: Baustahlgewebe GmbH jasó Epi- 3. Apoqqiäpsei jasó sa koipó sgm aiäsgrg amaiqeärexy.
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Amaiäqerg Ç Paqadejsoä Ç Dióqjeia sgy diadijariäay Ç 4. G amaiqereiä otra ueäqei sa eänodó sgy jahxäy jai sa sqiäa
 Leäsqa apodeiänexy Ç Pqoärbarg rsom uójeko Ç Amsacxmi- seäsaqsa sxm enoädxm sgy Episqopgäy.
 rloäy Ç Rtlpqóneiy Ç Pqoärsila)
 (1999/C 33/01) (1) EE C 208 sgy 12.8.1995.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Supremo Tribunal Administrativo, 1.a SeccËaÄo Ð 2.a
 Rsgm tpoäherg 185/95 P, Baustahlgewebe GmbH, esaiqeiäa ceq- SubseccËaÄo, le apoäuarg sgy 27gy Ojsxbqiäot 1998 rsgm tpoä-
 lamijotä dijaiäot, ecjasersgleämg rso Gelsenkirchen (Ceqla- herg Directora-Geral do Departamento para os Assuntos do
 miäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Joachim Sedemund jai Fundo Social Europeu jasó Frota Azul Ð Transportes e
 Frank Montag, dijgcoäqoty Jokxmiäay, le amsiäjkgso rso Kot- Turismo, Ld.a
 nelbotäqco som dijgcoäqo Aloyse May, 31, Grand-Rue, le (Tpoäherg C-413/98)
 amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy pot arjgähgje jasó sgy apo-
 (1999/C 33/02)
 uórexy pot eneädxre rsiy 6 Apqikiäot 1995 so Pqxsodijeiäo
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (pqxäso slgäla) rsgm tpoäherg
 S-145/89 Baustahlgewebe jasó Episqopgäy, (Rtkkocgä 1995, Le apoäuarg sgy 27gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 r. II-987), jai le sgm opoiäa fgseiäsai g enauómirg sgy apouó- rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 rexy atsgäy, oäpot o eäseqoy diódijoy eiämai g Episqopgä sxm sxm rsiy 20 Moelbqiäot 1998, so Supremo Tribunal Adminis-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: aqvijxäy, Bernd trativo, 1.a SeccËÄao Ð 2.a SubseccËaÄo, rso pkaiärio sgy diauo-
 Langeheine, em rtmeveiäa Paul Nemitz, leäkoy sgy Molijgäy qóy lesantä Directora-Geral do Departamento para os Assun-
 Tpgqeriäay, epijotqotälemo apoä som Alexander Böhlke so tos do Fundo Social Europeu jai Frota Azul Ð Transportes e
 Dijarsgäqio rtcjeiälemo apoä soty G. C. Rodríguez Iglesias, Turismo, Ld.a, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dija-
 Pqoäedqo, J.-P. Puissochet jai G. Hirsch, pqoeädqoty slgäla- rsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy
 soy, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. eqxsglósxm:
 Edward, H. Ragnemalm (eirgcgsgä), L. Sevón, M. Wathelet,
 R. Schintgen jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiracce- 1. Tpoä so jqósoy sgy irvtäoy sot jamomirlotä (EOJ) aqih.
 keäay: P. LeÂger, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy tpókkgkoy 2950/83 sot Rtlbotkiäot (1), pqeäpei g apoäuarg le sgm
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 17 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so opoiäa so oijeiäo jqósoy leäkoy dem pirsopoieiä sg kocirsijgä
 ajoäkotho diasajsijoä: jai pqaclasijgä ajqiäbeia leäqoty sxm dapamxäm pqocqól-
 lasoy epacceklasijgäy jasaqsiärexy rso opoiäo rtlleseävei
 1. Enauamiäfesai so rgleiä o 2 sgy apouórexy sot Pqxsodi- so EJS, dioäsi oi dapómey atseäy dem amsirsoivotäm le siy
 jeiäot sgy 6gy Apqikiäot 1995, S-145/89, Baustahlgewebe pqaclasijeäy sileäy sxm acahxäm jai tpgqerixäm sgy ehmi-
 jasó Episqopgäy, jahoärom jahoqiä fei so täwoy sot


text:
epibkg- jgäy acoqóy, eluamiäfotm sileäy tpgqerixäm twgkoäseqey
 heämsoy rsgm amaiqereiä otra pqorsiälot rso poroä sxm 3 apoä ejeiämey pot oqiäfomsai xy leäcirsey rso oijeiäo jqósoy
 ejasolltqiäxm ECU. leäkoy, jasakociäfotm tpeäqocjey dioijgsijeäy dapómey,
 ---pagebreak--- C 33/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 6.2.1999
 eluamiäfotm poroäsgsey jai eiädg amakxheämsxm acahxäm mey dapómey amaueäqomsai rsa eiädg sxm ecjqiheirxäm
 pot dem eävotm rveärg le so pqoäcqalla gä poroäsgsey lg dapamxäm, peqieävomsai rsa rtmokijó oäqia jóhe jomdt-
 dijaiokocotälemey cia so rtcjejqileämo pqoäcqalla, gä cia kiäot jai jasavxqiäfomsai bórei eccqóuxm stpijxäy apo-
 ókkoty paqoäloioty koäcoty, ma vaqajsgqirheiä xy apoä- dejsxäm jai rtluxämxm pqoy sot euaqlorseäoty jamoämey
 uarg lg epikeniloäsgsay sxm dapamxäm gä, ókkxy, emsór- sgy kocirsijgäy;
 resai g apoäuarg atsgä rso pkaiärio sgy aqmgsijgäy pirso-
 poigärexy sgy pqaclasijgäy jai kocirsijgäy ajqiäbeiay sxm
 rsoiveiäxm pot peqieävomsai rsgm aiäsgrg pkgqxlgäy, rtäl- 5. G vqgärg cia siy pqaclasopoigheiärey dapómey, otriarsi-
 uxma le sa rsoiveiäa pot peqieävomsai rsgm aiäsgrg pkg- jxäm jqisgqiäxm ejsilgärexy, sot am dgkadgä amsirsoivotäm
 qxlgäy, jasó so óqhqo 5, paqócqauoy 4, detäseqo edóuio rsiy pqaclasijeäy sileäy sgy acoqóy, rsom oqhoä jasakoci-
 sot em koäcx jamomirlotä; rloä sot dioijgsijotä joärsoty emsoäy sgy epiveiqgärexy pot
 oqcómxre sgm epacceklasijgä jasóqsirg, sot am dem
 eiämai etäkocg g amókxrg oqirleämxm porosgäsxm tkijxäm gä
 2. G leiäxrg sgy ehmijgäy emirvtärexy, sgm opoiäa apouariäfei ajoälg oqirleämxm eidxäm tkijxäm (pot eiämai, p.v., dapamg-
 so aqloädio ehmijoä oäqcamo, jasó so rsódio sgy ejjahaqiä- qoäseqa apoä ókka en iärot jasókkgka) cia sgm ejseäkerg
 rexy jai pkgqxlgäy sot tpokoiäpot, xy rtmeäpeia sgy lg rtcjejqileämot pqocqóllasoy epacceklasijgäy jasaqsiä-
 pirsopoigärexy leäqoty oqirleämxm dapamxäm, cia soty rexy, eiämai ijamgä ma epibókkei apojkeirsijgä aqlodioä-
 koäcoty pot amaueäqomsai rso pqogcotälemo eqxäsgla, sgsa sxm joimosijxäm oqcómxm, otäsxy xärse sa jqisgäqia
 rtmepócesai, jasó siy rtmdtarleämey diasóneiy sot atsó ma eiämai emiaiäa jai ma stcvómotm eäsri oäkoi oi
 óqhqot 5, paqócqauoy 4, sot óqhqot 7, paqócqauoy 2, rtmakkarroälemoi emsoäy sgy Joimoäsgsay sgy iädiay lesa-
 pqxäso edóuio sot jamomirlotä jai sot óqhqot 5, paqó- veiqiärexy, le rtmajoäkotho amsiäjstpo rsgm eqlgmeiäa jai
 cqauoi 1 jai 5 sgy apouórexy 83/516/EOJ (2), amsiä- euaqlocgä sot óqhqot 5, paqócqauoy 4, sot jamomirlotä
 rsoivg jai amakocijgä leiäxrg sgy joimosijgäy emirvtärexy, (EOJ) aqih. 2950/83;
 otäsxy xärse ma jahirsó peqissgä jai aktrisekgä sgm ej
 leäqoty sxm joimosijxäm oqcómxm epamejsiälgrg sgy dioq-
 hxärexy gä sgy pqaclasijgäy jai kocirsijgäy ajqiäbeiay sxm 6. G apojkeirsijgä Ç eämamsi ókkxm oqcómxm Ç aqlodioä-
 iädixm dapamxäm, pot ha jahirsotäre dtmasgä ajoälg jai sgsa sgy Episqopgäy xy pqoy sgm amarsokgä, leiäxrg gä
 sgm pkgäqg rtllesovgä sot EJS rsiy jasÂ idiäam dapómey; jasóqcgrg sgy rtmdqolgäy sot Saleiäot, pot pqojtäpsei
 apoä so óqhqot 6, paqócqauoy 1 sot jamomirlotä, jasa-
 kalbómei jai sgm amarsokgä, leiäxrg gä jasóqcgrg sgy
 3. Oloiäxy, oäsam, epeidgä diapirsxämei robaqeäy pkglleäkeiey Ûehmijgäy rtmdqolgäyë apoä so ehmijoä oäqcamo pot diaveiqiä-
 pkgässotrey so oäko pkaiärio emsoäy sot opoiäot ejsilgähgje fesai siy emirvtäreiy tpeäq sgy epacceklasijgäy jasaqsiä-
 jai voqgcgähgje g vqglasodoäsgrg, eäma jqósoy leäkoy rexy;
 apouariäfei, lesó sgm jasó so óqhqo 5, paqócqauoy 4,
 sot jamomirlotä aiäsgrg pkgqxlgäy sot tpokoiäpot, ma
 jasaqcgärei sgm ehmijgä emiärvtrg, eärsx jai am jameäma Am so aqloädio re


text:
ehmijoä epiäpedo oäqcamo dem jxktäesai
 pqoäcqalla epacceklasijgäy jasaqsiärexy dem eävei pqac- apoä so joimosijoä diäjaio ma amarseäkkei, leixämei gä jasaq-
 lasopoigheiä gä oäsam tpóqvei rjixädey loämo pqoäcqalla, ceiä sgm ehmijgä emiärvtrg, eävei g kgäwg liay seäsoiay apouó-
 patäei ma tuiärsasai opoiodgäpose peqihxäqio ejsilgärexy rexy lesó sgm tpobokgä sgy aisgärexy pkgqxlgäy sot tpo-
 sot oqcómot diaveiqiärexy sot EJS, jai dem dijaiokoceiä- koiäpot ólera jai atsoälasa aposekeärlasa epiä sot slgä-
 sai g tpÂ atsotä eäjdorg sekijgäy apouórexy, dioäsi eävei lasoy pot amsirsoiveiä rsgm joimosijgä rtmdqolgä jai
 aposqapeiä oqirsijó jóhe dtmasoäsgsa joimosijgäy rtlle- amoiäcei, peqaiseäqx, sg dtmasoäsgsa ma apaisgärei so joi-
 sovgäy rso pqoäcqalla atsoä, akkó jai eävei gädg paqavheiä, mosijoä oäqcamo sgm ólerg epirsqougä sgy ehmijgäy rtmdqo-
 ajoälg jai rso joimosijoä epiäpedo, so eämmolo aposeäkerla lgäy;
 sgy Ûjasaqcgärexy sgy emirvtärexyë, cia som apkoä koäco
 oäsi so ehmijoä oäqcamo eävei apouariärei jasÂ atsoäm som
 sqoäpo, pot ócei jasÂ amócjgm jai atsodijaiäxy rsom Sgy ehmijgäy jai sgy joimosijgäy rtmdqolgäy;
 apojkeirloä sgy, elpeqievoälemo rsa paqapómx óqhqa
 sot jamomirlotä jai sgy apouórexy, jahxäy jai rsg qtäh-
 lirg pot re cemijeäy cqalleäy peqieävesai rsiy pqoamaueq- é, ókkxy, epibókkei amapoäuetjsa so joimosijoä diäjaio
 heiärey pqóneiy joimosijotä dijaiäot, jahÂ oärom qthliäfotm ma peqioqiäfesai so ehmijoä oäqcamo rsg lg pirsopoiägrg
 sg Ûrtllesovgä rsg vqglasodoäsgrgë jai sg Ûrtmdqolgä oqirleämxm dapamxäm jai ma amaleämei sgm sekijgä apoä-
 sot Saleiäotë, gä lgäpxy tpoä siy paqapómx peqirsóreiy uarg sgy Episqopgäy, opoäse jai loämom ha lpoqeärei ma
 eävotm patärei ma tuiärsamsai seäsoiey jasarsóreiy; apaisgärei sgm epirsqougä porxäm pot eävotm pqojasabkg-
 heiä eämamsi sot rtmokijotä porotä sot pqocqóllasoy, dioäsi
 loämom soäse, Ûle sgm póqodo sot vqoämotë xy pqoùpoäherg
 4. èvei g pirsopoiägrg sgy Ûpqaclasijgäy jai kocirsijgäy ejdoärexy sgy pqónexy, jahiärsasai jasó moälom aqloädio
 ajqiäbeiay sxm rsoiveiäxm pot peqieävomsai rsiy aisgäreiy ma pqobeiä rsgm amafgäsgrg gä diasónei sgm epirsqougä sxm
 pkgqxlgäyë sot tpokoiäpot sgm eämmoia oäsi apojkeiäei porxäm pot voqgcgähgjam gä jasabkgähgjam avqexrsgäsxy;
 póra jqiärg cia so am oi dapómey amsirsoivotäm rsgm
 pqaclasijoäsgsa sot euaqlorheämsoy pqocqóllasoy, rsiy
 sileäy sxm acahxäm jai tpgqerixäm rsgm ehmijgä acoqó, 7. Lpoqeiä g pirsopoiägrg sgy pqaclasijgäy jai kocirsijgäy
 rsom etäkoco vaqajsgäqa sot jasakocirlotä dapamxäm pot ajqiäbeiay sxm rsoiveiäxm pot peqieävomsai rsiy aisgäreiy
 eävotm rtämhesg dolgä, jai oäsi pqeäpei, epoleämxy, ma peqio- pkgqxlgäy sot tpokoiäpot pqocqóllasoy epaccekla-
 qiäfesai rsgm stpijgä epakgähetrg sot oäsi oi eluamifoäle- sijgäy jasaqsiärexy, sgm opoiäa auoqó so óqhqo 5,
 ---pagebreak--- 6.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 33/3
 paqócqauoy 4, detäseqo edóuio sot jamomirlotä (EOJ) paqócqauoy 1, detäseqg uqórg, sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 2950/83, ma rtmsekerheiä ecjtäqxy loämom dió sgy aqih. 4115/88, oäpxy sqopopoigähgje le som jamomirloä
 rtlpkgqxärexy sot slgälasoy 18 sot tpodeiäclasoy pot (EOJ) aqih. 838/93, loämo rso vqomijoä rgleiäo jasó so
 peqieävesai rso paqóqsgla 2 sgy apouórexy 83/673/EOJ opoiäo dem pqaclasopoiotämsam pkeäom ejsasijopoiägrg
 sgy Episqopgäy (3), jasó sg diabiäbarg sgy aisgärexy pkg- paqacxcgäy rsiy cexqcijeäy ejsóreiy gä pqeäpei g apoäjkirg
 qxlgäy sot tpokoiäpot, rtäluxma le sa oqifoälema rso ma tpokociäfesai jai ma auaiqeiäsai cia sg rtmokijgä dióq-
 óqhqo 1, paqócqauoy 2, pqxäsg peqiäpsxrg, jai paqó- jeia sgy vqomijgäy peqioädot sgy amakguheiäray tpovqexä-
 cqauoi 3 jai 4,


text:
jahxäy jai rso óqhqo 6, paqócqauoi 1 rexy;
 jai 2 sgy em koäcx apouórexy, gä pqoäjeisai cia jamoämey
 pot auoqotäm apkxäy dioijgsijeäy emdoùpgqeriajeäy, lg
 3. Poia eiämai sa jahoqirsijó jqisgäqia cia ma rtmavheiä g
 otrixädeiy, diastpxäreiy, vxqiäy rglariäay pqoy sa eänx, lg
 täpaqng robaqgäy paqastpiäay jasó sgm eämmoia sot
 amaiqotärey sg dtmasoäsgsa sot iädiot oqcómot ma pqobeiä
 óqhqot 16, paqócqauoy 3, sot jamomirlotä (EOJ) aqih.
 re pirsopoiägrg diauoqesijgä apoä sgm pqxäsg, re atsose-
 4115/88, oäpxy sqopopoigähgje le som jamomirloä (EOJ)
 keäy eäccqauo gä re ókko amsiästpo sot tpodeiäclasoy, kal-
 aqih. 838/93;
 bómomsay pómsxy deoämsxy tpoäwg sg molijgä utärg jóhe
 pqónexy jai sgqxämsay sa oäqia jai siy pqoùpoheäreiy siy
 opoiäey oqiäfei o ehmijoäy moäloy cia sg rvesijgä sqopopoiä- (1) EE L 361 sgy 29.12.1988, r. 13.
 grg; (2) EE L 88 sgy 8.4.1993, r. 16.
 (1) Jamomirloäy (EOJ) 2950/83 sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Ojsxbqiäot
 1983, cia sgm euaqlocgä sgy apoäuargy 83/516/EOJ cia sgm apo-
 rsokgä sot Etqxpaøjotä Joimxmijotä Saleiäot (EE L 289 sgy
 22.10.1983, r. 1).
 (2) Apoäuarg 83/516/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Ojsxbqiäot Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 1983, cia sgm aporsokgä sot Etqxpaøjotä Joimxmijotä Saleiäot jasó sgy Isakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 (EE L 289 sgy 22.10.1983, r. 38).
 (3) Apoäuarg 83/673/EOJ sgy Episqopgäy, sgy 22ay Dejelbqiäot 1983,
 3 Dejelbqiäot 1998
 cia sg diaveiäqirg sot Etqxpaøjotä Joimxmijotä Saleiäot (EE (Tpoäherg C-439/98)
 L 377 sgy 31.12.1983, r. 1).
 (1999/C 33/04)
 G Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotä-
 lemg apoä som Antonio Aresu, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay,
 le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la
 Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 3 Dejelbqiäot
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 bake so Verwaltungsgericht Schwerin le diósang sgy 17gy pqorutcgä jasó sgy Isakijgäy Dglojqasiäay.
 Repselbqiäot 1998 rsgm tpoäherg Landerzeugergemeinschaft
 e.G. Groû Godems jai Amt für Landwirtschaft Parchim
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (Tpoäherg C-414/98)
 (1999/C 33/03) Ç ma amacmxqiärei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfo-
 msay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijg-
 sijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 Le diósang sgy 17gy Repselbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe odgciäa 95/30/EJ (1) sgy Episqopgäy, sgy 30gäy Iotmiäot
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 20 Moelbqiäot 1998, so 1995, cia sgm pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy odg-
 Verwaltungsgericht Schwerin rso pkaiärio sgy diauoqóy ciäay 90/679/EOJ (2) sot Rtlbotkiäot, sgy 26gy Moelbqiäot
 lesantä Landerzeugergemeinschaft e.G. Groû Godems jai 1990, cia sgm pqorsariäa sxm eqcafoleämxm apoä jimdtä-
 Amt für Landwirtschaft Parchim pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, moty pot diasqeävotm koäcx sgy eäjhergäy soty re biokoci-
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- jotäy paqócomsey jasó sgm eqcariäa [eäbdolg eidijgä odg-
 rexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: ciäa jasó sgm eämmoia sot óqhqot 16, paqócqauoy 1, sgy
 odgciäay 89/391/EOJ (3)], jai lg joimopoixämsay siy diasó-
 neiy atseäy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm
 odgciäa atsgä,
 1. Euaqloäfesai g jtäqxrg sot óqhqot 16, paqócqauoy 1,
 pqxäsg uqórg sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 4115/88 (1),
 oäpxy sqopopoigähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. Ç ma jasadijórei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 838/93


text:
(2), jai rsgm peqiäpsxrg jasó sgm opoiäa g apoä- eänoda.
 jkirg lesantä sot aqihlotä sxm lomódxm, cia siy opoiäey
 fgsgähgje emiärvtrg, jai sot aqihlotä sxm lomódxm pot
 jahoqiärsgjam dem tpeqbaiämei so 10 % sxm cexqcijxäm Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 epiuameixäm, ameäqvesai oälxy re pkeäom sxm 2 ejsaqiäxm;
 So óqhqo 189 sgy Rtmhgäjgy EJ, jasó so opoiäo g odgciäa
 derletäei, oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, jóhe
 2. Amasqeävei g leiäxrg xy pqoy siy emirvtäreiy pot eävotm jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämesai, rtmepócesai sgm tpo-
 voqgcgheiä pqogcotleämxy jasó so óqhqo 16, vqeäxrg cia sa jqósg leäkg ma sgqotäm siy pqoherliäey cia sg