text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Νοεμβρίου 2016 — Trivisio Prototyping κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-184/15) (1)
 ((Xρηματοδοτική συνδρομή - Έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης - Συμβάσεις αφορώσες τα σχέδια ULTRA, CINeSPACE και IMPROVE - Μερικός αναχαρακτηρισμός του ενδίκου βοηθήματος - Απόφαση που αποτελεί εκτελεστό τίτλο - Άρθρο 299 ΣΛΕΕ - Ρήτρα διαιτησίας - Επιλέξιμες δαπάνες - Επιστροφή των καταβληθέντων ποσών))
 (2017/C 006/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Trivisio Prototyping GmbH (Trier, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Bartosch και A. Böhlke, στη συνέχεια A. Böhlke, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude και F. Moro, επικουρούμενοι από τους R. van der Hout και S. Blazek, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτηση βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με σκοπό την ακύρωση της αποφάσεως C(2015) 633 τελικό της Επιτροπής, της 2ας Φεβρουαρίου 2015, περί της επιστροφής συνολικού ποσού 385 112,19 ευρώ, νομιμοτόκως, και, αφετέρου, αίτηση βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ με σκοπό τη διαπίστωση ότι δεν υφίσταται η αξίωση την οποία η Επιτροπή προβάλλει ότι έχει κατά της Trivisio Prototyping.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2)
 Η Trivisio Prototyping GmbH φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (1) EE C 262 της 10.8.2015.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Walton κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-594/16) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Επίδομα αποχωρήσεως - Αναθεώρηση του υπολογισμού - Δεδικασμένο - Προσφυγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη))
 (2017/C 121/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Robert Walton (Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. C. Simon και F. Simonetti)
 Αντικείμενο
 Αίτημα βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της κοινοποιηθείσας με το από 15 Μαρτίου 2016 έγγραφο της Επιτροπής αποφάσεως της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχής περί απορρίψεως ως απαράδεκτης της αιτήσεως του προσφεύγοντος με την οποία ζητείτο η αναθεώρηση του υπολογισμού του επιδόματος αποχωρήσεως λόγω της παραιτήσεώς του.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Robert Walton στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 251 της 11.7.2016 (υπόθεση η οποία καταχωρίστηκε αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-24/16 και μεταφέρθηκε στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1.9.2016).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2014 — Nexans SA, Nexans France κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-37/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Διοικητική διαδικασία - Επιτόπιος έλεγχος - Απόφαση διατάσσουσα τη διενέργεια ελέγχου - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Αρκούντως σοβαρές ενδείξεις - Γεωγραφική αγορά))
 2014/C 292/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Nexans SA, Nexans France (εκπρόσωποι: M. Powell, solicitor, J.-P. Tran-Thiet, avocat, G. Forwood, barrister, A. Rogers, solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer, J. Bourke και N. von Lingen)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
 2)
 Καταδικάζει τη Nexans SA και τη Nexans France SAS στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
 (1) ΕΕ C 101 της 6.4.2013.


text:
30. 12. 95 ΕL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 351 /9
 επιφύλαξη ενδεχομένης παρεκκλίσεως δυνάμει του άρ α) Περιλαμβάνεται στο ειδικό περιεχόμενο του δικαιώματος
 θρου 378 της πράξεως προσχωρήσεως ( 3) ή οποιασδήποτε επί του σήματος η εξουσία που αντλεί από το εθνικό του
 άλλης κοινοτικής πράξεως. δίκαιο o δικαιούχος του σήματος ως προς τα οινοπνευ
 ματώδη ποτά που παρασκευάζει να απαγορεύει σε τρίτον
 (') Τέλη εμπορίας γαλακτοκομικών, που βαρύνουν τα γαλακτοκο να αφαιρεί και στη συνέχεια να επαναθέτει τις ετικέτες με
 μικά προϊόντα, εγχώριας καταγωγής ή εισαγόμενα, που προορί το σήμα του που έχει επιθέσει στις φιάλες και τις
 ζονται γι (t τη δημόσια κατανάλωση , εισπραττόμενα από τον συσκευασίες φιαλών , αφού έχει διαθέσει στο εμπόριο
 Iroma .
 εντός της Κοινότητας τα κατ ' αυτόν τον τρόπο συ
 (-) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ . 49 .
 (-') ΕΕ αριθ . L 302 της 15 . 11 . 1985 , σ. 23 .
 σκευασθέντα ποτά, ή να αντικαθιστά παρόμοιες ετικέτες ,
 χωρίς να θίγεται η αρχική κατάσταση του προϊόντος
 συνεπεία των πράξεων αυτών;
 β) Θα διέφερε εν προκειμένω η απάντηση —καθόσον
 πρόκειται για αντικατάσταση ετικετών με άλλες παρό
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 μοιες— αν το τρίτος παραλείπει τη φερόμενη στις αρχικές
 υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (2a Secção —
 Contencioso Tributário) με απόφαση της 19ης Οκτωβρίου ετικέτες ένδειξη «pure » ή/και το όνομα του εισαγωγέα και
 ενδεχομένως αντικαθιστά το όνομα αυτό με το όνομα
 1995 στην υπόθεση Fâbrica de Queijo ERU Portuguesa, Lda, άλλου προσώπου ;
 κατά Ministério Público και Fazenda Publica
 ( Υπόθεση C-348/95) γ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα a ),
 ( 95/C 351 / 14 λαμβανομένου όμως υπόψη ότι o δικαιούχος του σήμα
 τος επωφελείται από την κατά το ερώτημα αυτό εξουσία
 Με απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη του να εμποδίζει τον τρίτο να αφαιρεί τις ενδείξεις
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναγνωρίσεως που έχει επιθέσει o δικαιούχος του σήμα
 στις 13 Νοεμβρίου 1995 , το Supremo Tribunal Administrativo τος πάνω ή κάτω από τις ετικέτες και οι οποίες παρείχαν
 (2a Secção — Contencioso Tributário ), στο πλαίσιο της στον δικαιούχο του σήματος τη δυνατότητα να διαπι
 διαφοράς μεταξύ- Fâbrica de Queijo ERU Portuguesa , Ld\ στώνει κενά στο σύστημα με το οποίο έχει οργανώσει τις
 αφενός και Ministério Público και Fazenda Publica αφετέρου , πωλήσεις του και κατ " αυτόν τον τρόπο να αντιμετωπίζει
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την την παράλληλη εμπορία των προϊόντων του , πρέπει η
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημά κατ ' αυτόν τον τρόπο χρήση του δικαιώματος επί του
 των : σήματος να θεωρηθεί ότι. αποτελεί «συγκεκαλυμμένο
 περιθορισμό στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών» που
 1 . Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά περιστατικά που αποσκοπεί στην τεχνητή κατανομή των αγορών ;
 κρίνονται με την παρούσα απόφαση ως αποδεδειγμένα
 και τις εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις, εμπίπτει το δ) Κατά πόσο θα διέφερε η απάντηση στο ερώτημα γ) αν o
 επίδικο


text:
εμπόρευμα (τυρί ) (') στη δασμολογική διάκριση δικαιούχος του σήματος έχει επιθέσει αυτές τις ενδείξεις
 0406 90 1 1 της ονοματολογίας του Κοινού Δασμολο αναγνωρίσεως βάσει προβλεπόμενης από τον νόμο υπο
 γίου ( 2 ): χρεώσεως ή και χωρίς να υπέχει σχετική υποχρέωση ,
 ώστε να είναι δυνατή η « productrecall » ( απόσυρση
 2 . Σε περίπτωση αποφατικής απαντήσεως , σε ποια δασμο προϊόντος ) ή/και να περιορίζει αυτός την ευθύνη που
 λογική διάκριση αντιστοιχεί ; υπέχει ως προς το προϊόν ή/και να αντιτάσσεται σε
 απομιμήσεις ή αποκλειστικά για να αντιμετωπίσει την
 (') Τυρί με τα χαρακτηριστικά που περιγράφονται στην υποσημεί παράλληλη εμπορία ;
 ωση 2 της ανακοινώσεως για την υπόθεση C- 1 64/95 , που δημο
 σιεύτηκε στην ΕΕ αριθ . C 189 της 22. 7 . 1995 , o. 12.
 O ΕΕ αριθ. E 345 της 31 . 12 . 1994. "
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ασκήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1995
 υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden με απόφαση της ( Υπόθεση C-350/95 )
 3ης Νοεμβρίου 1995 στην υπόθεση Frits Loendersloot και ( 95/C 351 / 16 )
 George Ballantine & Son Ltd κ.λπ.
 (Υπόθεση C-349/95 ) H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπού
 (95/C 351 / 15 ) μενη από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο , με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz,
 Με απόφαση της 3ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , Centre Wagner, Kirchberg,
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου
 στις 13 Νοεμβρίου 1995 . το Hoge Raad der Nederlanden , στο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Frits Loendersloot και George Δουκάτου του Λουξεμβούργου .
 Ballantine & Son Ltd , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί απο το
 εξής ερωτημάτων: Δικαστήριο :


text:
8 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/13
 Kainuun Likkenne Oy και Oy Pohjolan Liikenne Ab, Hel 2. Έχουν οι λέξεις «(. . .) που οφείλεται νομίμως (. . .)» του
 sinki, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου την έννοια ότι,
 μάτων:
 — για το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 1 . Έχει o κανονισμός περί υποχρεώσεως παροχής υπηρε έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 σιών [κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 ( Ο ], όπως τροπο σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 ποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 (2), οποίο οι αρμόδιες αρχές παραλαμβάνουν διασάφηση
 ιδίως δε το άρθρο 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 1 περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλάση ;
 παράγραφος 3 , την έννοια ότι παρέχει στις επιχειρήσεις
 συγκοινωνιών τη δυνατότητα να απαλλάσσονται από ή οτι,
 οποιοδήποτε μέρος της υποχρεώσεως παροχής υπηρε — ως προς το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 σιών, ανεξαρτήτως του μεγέθους του , όπως είναι για έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 παράδειγμα ένα συγκεκριμένο τμήμα μιας συγκοινωνια σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 κής γραμμής; οποίο οι αρμόδιες αρχές διαπιστώνουν ότι υπάρχει
 διασάφηση περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλά
 2. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ανεπιφύλακτα ή ση ;
 υπό προϋποθέσεις καταφατική, οπότε το παρόν δικαστή
 ριο ενδεχομένως θα αναπέμψει την υπόθεση στο lääninh 3. A) Ποιες είναι οι έννομες συνέπειες αποφάσεως της
 allitus (περιφερειακή διοίκηση ) προς επανεξέτασή της, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκδοθείσας αφού αποφάν
 για την οριστική λύση της διαφοράς πρέπει να υποβληθεί θηκε συναφώς η επιτροπή τελωνειακού κώδικα, που
 το ερώτημα αν από το παρεχόμενο στις επιχειρήσεις απευθύνεται σε κράτος μέλος συνεπεία του ότι το
 συγκοινωνιών από τον κανονισμό περί υποχρεώσεως κράτος μέλος ζήτησε από την επιτροπή τελωνειακού
 παροχής υπηρεσιών δικαίωμα να απαλλάσσονται μερι κώδικα να εκδώσει απόφαση επί του ζητήματος κατά
 κώς από την υποχρέωση να παρέχουν τις οκείες υπηρεσίες πόσο, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, δικαιολογεί
 προκύπτει επίσης ότι η βάσει της εθνικής νομοθεσίας ται η χορήγηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών και
 εξουσία των αρμοδιών αρχών να ανακαλούν άδεια εκμε με την οποία η Επιτροπή και η επιτροπή τελωνειακού
 ταλλεύσεως δικτύου συγκοινωνιών, με σκοπό την πρό κώδικα ορίζουν ότι δεν δικαιολογείται η χορήγηση
 σφορη αναδιοργάνωση των συγκοινωνιών, περιορίζεται ή διαγραφής εισαγωγικών δασμών που αφορούσε η
 ότι η άσκησή της εμποδίζεται όταν υφίσταται ανάγκη αίτηση του κράτους μέλους προς την επιτροπή τελω
 αναδιοργανώσεως που προκύπτει από τη μερική διακοπή νειακού κώδικα;
 της παροχής των σχετικών υπηρεσιών.
 B) Συνάδει προς τις έννομες συνέπειες, που θα εκτίθε
 (M ΕΕ ειδ . έκδ. 07/001 , σ. 100. νται στην απάντηση επί του ερωτήματος 3 A, το να
 (2) ΕΕ αριθ . L 169 της 29 . 6 . 1991 , σ. 1 . κρίνει δικαστήριο του οικείου κράτους μέλους ότι δεν
 υφίστατο το απαραίτητο νομικό έρεισμα για την εκ
 των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών;
 Αίτηση


text:
για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Γ) ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 254.
 υπέβαλε το Højesterets Anke- og kaeremålsudvalg, με
 απόφαση της 20ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση
 Skatteministeriet κατά Sportgoods A/S
 (Υπόθεση C-413/96) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 (97/C 74/25) υπέβαλε, με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, o
 Immigration Adjudicator στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Nour Eddline El-Yassini κατά Secretary of State for the
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Home Department
 στις 27 Δεκεμβρίου 1996, το H0jesteret, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Skatteministeriet και Sportgoods A/S, που (Υπόθεση C-416/96)
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (97/C 74/26)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 1 . Έχει το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου (') περί της «εκ των υστέ στις 31 Δεκεμβρίου 1996, o Immigration Adjudicator ζήτησε ,
 ρων» εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών στο πλαίσιο της υποθέσεως Nour Eddline El-Yassini κατά
 που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογούμενο Secretary of State for the Home Department, από το Δικα
 για εμπορεύματα που διασαφηνίστηκαν σε τελωνειακό στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής ερωτημάτων:
 τέτοιων δασμών, την έννοια ότι η δυνατότητα της εκ των
 υστέρων εισπράξεως αφορά αποκλειστικώς περιπτώσεις 1 . Στην περίπτωση μαροκινού υπηκόου , o οποίος νομίμως
 κατά τις οποίες έχει προκύψει διαφορά από απόψεως διαμένει σε κράτος μέλος και νομίμως απασχολείται σ'
 ποσού , όχι όμως και εσφαλμένες δηλώσεις περί δασμολο αυτό, περιλαμβάνει η έκφραση «όροι εργασίας» του
 γικής κλάσεως οι οποίες δεν έχουν σημασία από απόψεως άρθρου 40 της συμφωνίας συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου
 ποσού ; τη διασφάλιση μιας τέτοιας απασχολήσεως καθ ' όλη τη
 ---pagebreak--- Αριθ. C 74/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 3 . 97
 διάρκεια της, οπως έχει ελευθέρως οριστεί μεταξύ του σύμφωνα με το άρθρο 19 παραγραφος 2 του Bundessozial
 εργοδότη και του απασχολουμένου (π.χ. διάρκεια απα hilfegesetz);
 σχολήσεως) και τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από
 μια τέτοια διασφάλιση , όπως σταδιοδρομία παρέχουσα
 δυνατότητες προαγωγής, επαγγελματικής εκπαιδεύσεως
 και αμοιβής, καθώς και σύνταξη γήρατος ανάλογη προς
 το χρόνο απασχολήσεως του αιτούντος, εφαρμοζομένης
 mutatis mutandis της συλλογιστικής του Δικαστηρίου Αίτηση του Court of Appeal, Criminal Division, προς to
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υποθέσεις, inter alia, Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που
 C-272/92 Spotti κατά Freistaat Bayern [1994] 3 CMLR 29, υποβλήθηκε με διάταξη του αιτούντος δικαστηρίου εκδο
 Συλλογή 1993, σ. 1-5185 και 225/85, Επιτροπή κατά Ιταλίας θείσα στις 24 Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Regina κατά
 [Συλλογή 1987] σ. 2625 ; John Charles Goodwin και Edward Thomas Unstead
 (Υπόθεση C-3/97)
 2 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 τημα, συνιστά, ενόψει τέτοιων «όρων εργασίας», δυσμενή (97/C 74/28)
 διάκριση λόγω ιθαγενείας το γεγονός ότι η διάρκεια της
 απασχολήσεως του αιτούντος υπόκειται σ' ένα de facto Με διαταξη της 24ης Δεκεμβρίου 1996 , η οποία περιήλθε στη
 χρονικό όριο λόγω της εφαρμογής


text:
της σχετικής με την Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Ιανουαρίου 1997 , το
 εργασία αλλοδαπών νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλεί Court of Appeal, Criminal Division, ζητεί από το Δικαστήριο,
 ου και, όσον αφορά την υπό κρίση υπόθεση, τερματίζεται στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού
 με την απόφαση του καθού να μην παρατείνει την ισχύ της ντος δικαστηρίου μεταξύ Regina κατά John Charles Goodwin
 άδειας παραμονής του αιτούντος στο Ηνωμένο Βασίλειο, και Edward Thomas Unstead, την έκδοση προδικαστικής
 και τούτο λαμβανομένου υπόψη ότι o καθού δεν θα αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 μπορούσε να επιβάλει ένα τέτοιο de facto χρονικό όριο
 ή/και αναγκαστικό τερματισμό της απασχολήσεως στους
 δικούς του υπηκόους; Εμπίπτει η παράδοση παραποιημένων προϊόντων αρωματο
 ποιίας στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/338/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ανωτέρω νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους
 ερωτήματα 1 και 2, επιβάλλει το άρθρο 40 της συμφωνίας κύκλου εργασιών (έκτη οδηγία) (');
 συνεργασίας μεταξύ ΕΟΚ-Μαρόκου σε κράτος μέλος τη
 χορήγηση σε μαροκινό εργαζόμενο άδειας παραμονής (') ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49 .
 καθ' όλη τη διάρκεια της νόμιμης απασχολήσεώς του ;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε,
 υπέβαλε το Verwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bre με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1996, το Raad van State
 men, με διάταξη της 9ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση του Βελγίου στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον του
 Mehmet Birden κατά Stadtgemeinde Bremen διαφοράς μεταξύ NV Ballast Nedam Groep και Βελγικού
 (Υπόθεση C-l/97)
 Δημοσίου
 (Υπόθεση C-5/97)
 (97/C 74/27)
 (97/C 74/29)
 Με διάταξη της 9ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στις 6 Ιανουαρίου 1997 , το Verwaltungsgericht der Freien Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Ιανουαρίου 1997, το
 Hansestadt Bremen , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Meh Raad van State του Βελγίου υπέβαλε στο Δικαστήριο των
 met Birden κατά Stadtgemeinde Bremen, που εκκρεμεί Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώ
 ενώπιον του , ζήτησε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών πιον του αιτούντος δικαστηρίου διαφοράς μεταξύ NV Ballast
 Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του Nedam Groep και Βελγικού Δημοσίου , το ακόλουθο προδι
 εξής ερωτήματος: καστικό ερώτημα:
 Ανήκει τούρκος εργαζόμενος στη νόμιμη αγορά εργασίας Πρέπει η λέξη «επιτρέπουν» στη φράση «. . . να λαμβάνονται
 κράτους μέλους κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 υπόψη . . .» του διατακτικού της αποφάσεως της 14ης Απρι
 της αποφάσεως αριθ . 1 /80 του συμβουλίου σύνδεσης ΕΟΚ- λίου 1994 στην υπόθεση C-389/92 (') να νοηθεί ως «επιβάλ
 Τουρκίας περί προωθήσεως της συνδέσεως, όταν αυτός ασκεί λουν»;
 δραστηριότητα με υποχρεωτική ασφάλιση , η οποία ιδιαίτερα
 προωθείται από το εν λόγω κράτος μέλος με δημόσιους Αν η λέξη «επιτρέπουν» στην προαναφερθείσα φράση δεν
 πόρους, μέσω της οποίας αυτός μπορεί να επιτύχει την πρώτη πρέπει να νοηθεί ως «επιβάλλουν», συνεπάγεται αυτό ότι το
 ή την εκ νέου είσοδο του στην εργατική ζωή , και


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/54
 Προσφυγή της 27ης Μαΐου 2010 — Rapone κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-36/10)
 ()
 2010/C 209/85
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chiara Rapone (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Rapone, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η EPSO αρνήθηκε να καταχωρίσει την αίτηση συμμετοχής της προσφεύγουσας στον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/177/10-LAW.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση με την οποία δεν έγινε δεκτή η καταχώριση της νέας αιτήσεως συμμετοχής της προσφεύγουσας στον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/177/10-LAW, diniego confermato dalla comunicazione EPSO της 12ης Απριλίου 2010
 —
 να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2013 [αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eric Libert, Christian Van Eycken, Max Bleeckx, Syndicat national des propriétaires et copropriétaires (ASBL), Olivier de Clippele κατά Gouvernement flamand (C-197/11), All Projects & Developments NV κ.λπ. κατά Vlaamse Regering (C-203/11)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-197/11 και C-203/11) (1)
 (Θεμελιώδεις ελευθερίες - Περιορισμός - Δικαιολόγηση - Κρατικές ενισχύσεις - Έννοια του όρου «σύμβαση δημοσίων έργων» - Οικόπεδα και κτίρια ευρισκόμενα εντός ορισμένων δήμων - Ρύθμιση θεσπισθείσα από περιφέρεια η οποία θέτει ως προϋπόθεση της μεταβιβάσεως των ως άνω την ύπαρξη «επαρκούς συνδέσμου» μεταξύ του υποψήφιου αγοραστή ή μισθωτή και του καταλαμβανόμενου από τη ρύθμιση δήμου - Επιβάρυνση κοινωνικού σκοπού επιβαλλόμενη στους εργολάβους και στους κυρίους του έργου - Φορολογικά κίνητρα και μηχανισμοί επιδοτήσεως)
 2013/C 225/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική και η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 (Υπόθεση C-197/11)
 Eric Libert, Christian Van Eycken, Max Bleeckx, Syndicat national des propriétaires et copropriétaires (ASBL), Olivier de Clippele
 κατά
 Gouvernement flamand
 παρισταμένων των: Collège de la Commission communautaire française, Gouvernement de la Communauté française, Conseil des ministres
 (Υπόθεση C-203/11)
 All Projects & Developments NV κ.λπ.
 κατά
 Vlaamse Regering
 παρισταμένων των: College van de Franse Gemeenschapscommissie, Franse Gemeenschapsregering, Ministerraad, Immo Vilvo NV, PSR Brownfield Developers NV
 Αντικείμενο
 (Υπόθεση C-197/11)
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour constitutionnelle — Ερμηνεία των άρθρων 21, 45, 49, 56 και 63 ΣΛΕΕ, καθώς και των άρθρων 22 και 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) — Συμβατό με τις εν λόγω διατάξεις ρυθμίσεως περιφέρειας η οποία εξαρτά τη μεταβίβαση ακινήτων (οικοπέδων και κτιρίων) ευρισκομένων εντός ορισμένων δήμων από την ύπαρξη επαρκούς συνδέσμου μεταξύ του υποψήφιου αγοραστή ή μισθωτή και του καταλαμβανόμενου από τη ρύθμιση δήμου — Προσβολή του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας και ελεύθερης διαμονής εντός των κρατών μελών — Σκοπός γενικού συμφέροντος — Αρχή της αναλογικότητας
 (Υπόθεση C-203/11)
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Grondwettelijk Hof — Ερμηνεία των άρθρων 21, 45, 49, 56, 63, 107 και 108 ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114), των άρθρων 22 και 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση


text:
των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) και των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχεία α' και ι', 4, σημείο 6, και 9, 14 και 15 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36) — Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη — Ρύθμιση περιφέρειας περί πολιτικής στον τομέα της έγγειας ιδιοκτησίας και των ακινήτων — Εργατικές κατοικίες — Συμβάσεις δημοσίων έργων — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Περιορισμοί
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 21 ΣΛΕΕ, 45 ΣΛΕΕ, 49 ΣΛΕΕ, 56 ΣΛΕΕ και 63 ΣΛΕΕ, καθώς και τα άρθρα 22 και 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, απαγορεύουν ρύθμιση όπως η προβλεπόμενη στο πέμπτο βιβλίο του διατάγματος της Περιφέρειας Φλάνδρας, της 27ης Μαρτίου 2009, περί πολιτικής στον τομέα της έγγειας ιδιοκτησίας και των ακινήτων, βάσει της οποίας η μεταβίβαση ακινήτων ευρισκομένων σε καθορισμένους από τη Vlaamse Regering δήμους προϋποθέτει τη διακρίβωση, από τοπική επιτροπή εκτιμήσεως, της υπάρξεως «επαρκούς συνδέσμου» μεταξύ του υποψήφιου αγοραστή ή μισθωτή και των δήμων αυτών.
 2)
 Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει ρύθμιση όπως αυτή του τετάρτου βιβλίου του εν λόγω διατάγματος της Περιφέρειας Φλάνδρας, βάσει της οποίας επιβάλλεται σε ορισμένες επιχειρήσεις «επιβάρυνση κοινωνικού σκοπού», κατά τη χορήγηση σ’ αυτές αδείας δόμησης ή αδείας κατατμήσεως σε οικοδομήσιμα οικόπεδα, εφόσον το αιτούν δικαστήριο διαπιστώσει ότι η ρύθμιση αυτή είναι αναγκαία και κατάλληλη για την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού της διασφαλίσεως επαρκούς προσφοράς κατοικιών στους έχοντες χαμηλά εισοδήματα και σε άλλες ασθενείς από κοινωνική και οικονομική άποψη κατηγορίες του τοπικού πληθυσμού.
 3)
 Τα φορολογικά κίνητρα και οι μηχανισμοί επιδοτήσεως που προβλέπει το ίδιο αυτό διάταγμα της Περιφέρειας Φλάνδρας μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις, κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εκτιμήσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις περί του αν υφίσταται κρατική ενίσχυση και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, προκειμένου περί των μέτρων τα οποία προβλέπει το τέταρτο βιβλίο του διατάγματος αυτού προς αντιστάθμιση της επιβαρύνσεως κοινωνικού σκοπού που υπέχουν οι εργολάβοι και οι κύριοι του έργου, να διακριβώσει αν η απόφαση 2005/842/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2005, για την εφαρμογή του άρθρου 86, παράγραφος 2, [ΕΚ] στις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή αντιστάθμισης για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας που χορηγούνται σε ορισμένες επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος, έχει, εντούτοις, εφαρμογή στην περίπτωση των μέτρων αυτών.
 4)
 Η κατασκευή εργατικών κατοικιών που πρέπει εν συνεχεία να πωληθούν, σε τιμές υποκείμενες σε ανώτατο επιτρεπόμενο όριο, σε δημόσιο οργανισμό εργατικής κατοικίας ή κατόπιν υποκαταστάσεως του παρέχοντος υπηρεσίες που κατασκεύασε τις προς πώληση κατοικίες από τον οργανισμό αυτό,


text:
εμπίπτει στην έννοια της «δημόσιας συμβάσεως έργων», κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 596/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, εφόσον πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπει η διάταξη αυτή, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 211 της 16.07.2011.
 ΕΕ C 219 της 23.07.2011.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/17
 Προσφυγή της 15ης Μαρτίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-150/07)
 (2007/C 117/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Wilms και M. Afonso)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, αρνούμενη να καταβάλει στην Επιτροπή τόκους υπερημερίας για την καθυστερημένη πληρωμή των ιδίων πόρων στο πλαίσιο του συστήματος ΑΤΑ και μη μεταβάλλοντας την εθνική της πρακτική όσον αφορά τη λογιστική καταχώριση των ιδίων πόρων στο πλαίσιο του προαναφερθέντος συστήματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 6, παράγραφος 2, και 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1552/89 (1)·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 21 Φεβρουαρίου 1992, ημερομηνία της ανεπίσημης βεβαιώσεως των ποσών των επίδικων τελωνειακών οφειλών, τα ποσά αυτά δεν είχαν αμφισβητηθεί επισήμως ούτε από τους οφειλέτες ούτε από τον εγγυοδοτικό οργανισμό, η δε πληρωμή τους καλυπτόταν από εγγυήσεις κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Συμβάσεως ATA. Κατά συνέπεια, πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την καταχώριση των βεβαιωθεισών απαιτήσεων στη «λογιστική A».
 Τα επίδικα ποσά έπρεπε να καταχωριστούν στη λογιστική A και να καταλογιστούν στον κοινοτικό προϋπολογισμό εντός της προθεσμίας που τάσσει ο κανονισμός 1552/89. Στο μέτρο που οι πορτογαλικές αρχές καταχώρισαν με καθυστέρηση τα εν λόγω ποσά στον λογαριασμό που προβλέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 1552/89, οφείλονται τόκοι υπερημερίας υπολογιζόμενοι βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού αυτού και, μετά τις 31 Μαΐου 2000, βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού 1150/2000 (2). Εξάλλου, οι πορτογαλικές αρχές έπρεπε να προσαρμόσουν την εθνική τους πρακτική στην κοινοτική νομοθεσία για την αντιμετώπιση παρόμοιας περιπτώσεως στο πλαίσιο της Συμβάσεως ATA.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 155, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 130, σ. 1).


text:
21.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 358/7
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsg- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 lósxm: tpeäbake so Dioijgsijoä Pqxsodijeiäo Peiqaió (seäsaqso
 sqilekeäy slgäla), le apoäuarg sgy 29gy Laðot 1998, rsgm
 1) Epibókei so óqhqo 3 sgy odgciäay 84/5/EOJ sot Rtlbot- tpoäherg Henkel Hellas ABEE jasó Ekkgmijotä Dgloriäot
 kiäot (1) ma jaktäpsei g tpovqexsijgä aruókirg cia sgm
 arsijgä ethtämg pot apoqqeäei apoä sgm vqgärg jai (Tpoäherg C-350/98)
 jtjkouoqiäa atsojimgäsxm ovglósxm jai siy bkóbey pot (98/C 358/15)
 pqojakotämsai rsa leäkg sgy oijocemeiäay sot aruakirheä-
 msoy gä sot odgcotä sot ovgälasoy, ajoäla jai oäsam atsó
 sa leäkg oijocemeiäay lesaueäqomsai dxqeóm jai oäsam
 tuiärsasai loämom amsijeilemijgä arsijgä ethtämg, vxqiäy ma Le apoäuarg sgy 29gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 tpóqvei tpaisioäsgsa, gä lpoqeiä eäma jqósoy leäkoy ma cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 apojkeiäei re seäsoiey peqipsxäreiy sg voqgäcgrg opoiardgä- rsiy 24 Repselbqiäot 1998, so Dioijgsijoä Pqxsodijeiäo Pei-
 pose apofglixärexy; qaió (seäsaqso sqilekeäy slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy
 lesantä, Henkel Hellas ABEE, jai Ekkgmijotä Dgloriäot, pot
 2) Euaqloäfomsai sa jasxäsasa oäqia oärom auoqó so arua- ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 kirheäm poroä pot eävotm jahoqirheiä le sgm paqócqauo 2 pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 sot óqhqot 1 sgy em koäcx odgciäay 84/5/EOJ jai re
 jasarsóreiy oäpot tuiärsasai amsijeilemijgä arsijgä
 ethtämg, vxqiäy ma tpóqvei tpaisioäsgsa, gä lpoqeiä eäma 1. Eam o epibakkoälemoy apoä sgm Ekkgmijgä Pokiseiäa,
 jqósoy leäkoy ma herlohesgärei tpoä sgm eämmoia oäsi, oäsam rtäluxma le so óqhqo 42 paqócqauoy 6 sot moälot 2065/
 dem tuiärsasai tpaisioäsgsa sot odgcotä sot ovgälasoy 1992, uoäqoy eiämai satsoärgloy le som, apoä so óqhqo 4
 apoä so opoiäo pqojkgähgje so astävgla, sa amxäsasa oäqia sgy odgciäay 66/335/EOJ (1) sgy 17.7.1969, oäpxy lesace-
 sgy apofglixärexy pot pqeäpei ma jasabkgheiä ha eiämai merseäqxy sqopopoigähgje, pqobkepoälemo uoäqo eiruoqóy,
 lijqoäseqa atsxäm sxm jasxsósxm oqiäxm; emoäwei jai sot oäsi sgm 1.7.1984 dem tpgäqve seäsoioy uoäqoy
 eiruoqóy rsgm Ekkóda; jai
 3) Oueiäkei eäma ehmijoä dijarsgäqio ma eqlgmetärei so erxse-
 qijoä sot diäjaio jasó sqoäpo xärse ma jasarsgärei sotäso
 rtäluxmo pqoy siy diasóneiy liay odgciäay, jai sotäso eiäse 2) re jasauasijgä peqiäpsxrg, eóm episqeäpesai o rtmseke-
 re peqiäpsxrg eruakleämgy lesauoqóy rso erxseqijoä rsgäy sot uoäqot atsotä, emoäwei jai sxm dgloriomolijxäm
 diäjaio sgy em koäcx odgciäay eiäse re peqiäpsxrg diasg- idiaiseqosgäsxm sgy Ekkóday, ma tpeqbaiämei so apoä sgm
 qgärexy re irvtä tuirsaleämxm jamoämxm sot erxseqijotä amxseäqx joimosijgä odgciäa pororsoä sot 1 %.
 dijaiäot;
 4) Oueiäkei eäma ehmijoä dijarsgäqio ma pqónei jósi seäsoio, (1) G amauoqó rsgm odgciäa 66/335/EOJ sot Rtlbotkiäot eiämai
 eärsx jai oäsam g eqlgmeiäa atsgä eiämai amsiähesg pqoy sgm kamharleämg Ç pqoäjeisai cia sgm odgciäa 69/335/EOJ Ç EE Eid.
 eämmoia jai so peqievoälemo, oäpxy cemijxäy mootämsai, sxm Ejd. 09/001, r. 20.
 jamoämxm sot erxseqijotä sot dijaiäot gä, oäsam seäsoia
 eqlgmeiäa eiämai rtäluxmg pqoy siy pqoheäreiy sot ehmijotä
 moloheäsg o opoiäoy, oälxy, dem lpoäqere ma siy tkopoigärei
 rso jeiälemo sot moälot;
 5) Oueiäkei epipkeäom eäma ehmijoä dijarsgäqio ma pqobeiä re
 eqlgmeiäa rtäluxmg le siy diasóneiy sgy joimosijgäy odg- Aiäsgrg amaiqeärexy


text:
sxm Laboratoires pharmaceutiques
 ciäay ajoäla jai rso pkaiärio liay diauoqóy oäpot elpkeä- Bergaderm SA jai sot Jean-Jacques Goupil, pot arjgähgje
 jomsai loämom idixäsey; rsiy 24 Repselbqiäot 1998, jasó sgy apouórexy sgy
 6) Oueiäkei epipkeäom eäma ehmijoä dijarsgäqio ma pqobeiä re 16gy Iotkiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm
 eqlgmeiäa sot erxseqijotä sot dijaiäot rtäluxmg le siy Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg S-199/96 oäpot dió-
 diasóneiy sot óqhqot 1 sgy odgciäay 90/232/EOJ (2), dijoi gäsam sa Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA
 ajoäla jai re peqiäpsxrg astvgälasoy pot eävei rtlbeiä jai o Jean-Jacques Goupil, auemoäy, jai g Episqopgä sxm
 pqim sgm paqeäketrg sgy pqoherliäay pot eävei seheiä rso Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, aueseäqot
 oijeiäo jqósoy leäkoy cia sgm pqoraqlocgä sot erxseqijotä (Tpoäherg C-352/98 P)
 sot dijaiäot pqoy som em koäcx jamoäma;
 (98/C 358/16)
 7) Re peqiäpsxrg oäpot dem ha gäsam dtmasoä ma eqlgmetheiä
 so erxseqijoä diäjaio jasó sqoäpo xärse ma eiämai atsoä
 rtäluxmo pqoy siy diasóneiy liay odgciäay, tpovqexämei g Sa Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA jai o Jean-
 tpeqovgä sot joimosijotä dijaiäot eäma ehmijoä dijarsgäqio Jacques Goupil, ejpqorxpotälemoi apoä soty dijgcoäqoty
 ma apojkeiärei sgm euaqlocgä sxm jamoämxm erxseqijotä Paqiriotä Jean-Pierre Spitzer jai Yves-Marie Moray, órjg-
 dijaiäot sot pot eiämai artälbasoi le sgm odgciäa, jai ram emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 sotäso eärsx jai am pqoäjeisai cia lia diauoqó oäpot rsiy 24 Repselbqiäot 1998 amaiäqerg jasó sgy apouórexy sgy
 elpkeäjomsai loämom idixäsey; 16gy Iotkiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) rsgm tpoäherg S-199/
 (1) EE L 8 sgy 11.1.1984, r. 17. 96, rsgm opoiäa diódijoi gäsam sa Laboratoires pharmaceuti-
 (2) EE L 129 sgy 19.5.1990, r. 33.
 ques Bergaderm SA jai o Jean-Jacques Goupil, auemoäy, jai
 g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, aueseäqot.
 ---pagebreak--- C 358/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 21.11.98
 Oi amaiqereiäomsey fgsotäm apoä so Dijarsgäqio: Ç oäueike ma rtmeqcarseiä etqeäxy jai, jtqiäxy, aposeke-
 rlasijxäy le som Goupil jai soty poktóqihloty
 epirsgälomey apoä pokkeäy vxäqey oi opoiäoi apodei-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot, sgy 16gy
 jmtäotm diaqjxäy so abkabeäy jai sgm aposekerlasi-
 Iotkiäot 1998 (1),
 joäsgsa sot Bergasol.
 Ç ma devheiä so rtämoko sxm aisglósxm sxm amaiqereioämsxm,
 dgkadgä: O apojkeirloäy apoä sgm acoqó tpeqbaiämei sa oäqia sxm
 utriokocijxäm jimdtämxm pot amapoärparsa rtmdeäomsai
 Ç ma jqiämei paqadejsoä jai bórilo so aiäsgla sxm amai- le sg rtcjejqileämg oijomolijgä dqarsgqioäsgsa, poktä
 qereioämsxm, peqirroäseqo oäsam otdoäkxy dijaiokoceiäsai cia koäcoty
 dgloäriay tceiäay.
 Ç ma tpovqexärei sgm Episqopgä ma jasabókei apo-
 fglixäreiy täwoty 152 867 090 cakkijxäm uqócjxm
 (1) EE C 299 sgy 26.9.1998, r. 32.
 (FFR) rsa Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm (2) EE L 167 sgy 18.7.1995, r. 19.
 SA jai täwoty 161 309 995,33 FFR rsom Jean-Jacques (3) Odgciäa 76/768/EOJ sot Rtlbotkiäot, EE L 262 sgy 27.9.1976,
 Goupil pqorxpijxäy, r. 169.
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm dija-
 rsijxäm enoädxm.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Ç Paqabiäarg sot joimosijotä dijaiäot, jahoärom so Pqxso- jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 dijeiäo eäjqime oäsi g rvesijgä diósang sgy dejósgy ocdoägy 29 Repselbqiäot 1998
 odgciäay


text:
cia sgm pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sxm
 paqaqsglósxm II, III, VI jai VII sgy odgciäay 76/768/ (Tpoäherg C-355/98)
 EOJ sot Rtlbotkiäot (95/34/EJ, rso engäy: odgciäa pqo- (98/C 358/17)
 raqlocgäy) (2) eävei molohesijoä vaqajsgäqa: Dedoleämot oäsi
 o Goupil eiämai o lomadijoäy jósovoy dipkxälasoy etqeri-
 sevmiäay so opoiäo auoqó sgm pqoärling re amsigkiajgä
 jqeäla utrijxäm aiheqiäxm ekaiäxm kelomiotä pot peqieävotm G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 5-MOP, g em koäcx pqóng auoqó ólera jai asolijó sgm apoä sg Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 esaiqeiäa sot Bergaderm g opoiäa eiämai jai g loämg hicoä- amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 lemg. Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 29 Repselbqiäot 1998,
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 Ç Pqouamgäy pkómg ejsilgärexy sot Pqxsodijeiäot oärom pqorutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot.
 auoqó so psaiärla sgy Episqopgäy: Amsiheäsxy pqoy so
 peqievoälemo sgy rvesijgäy diasónexy sgy odgciäay, apoä
 oäkey siy diaheäriley epirsglomijeäy lekeäsey pqojtäpsei oäsi G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 so sekijoä pqoøoäm Bergasol eiämai abkabeäy jai aposekerla- Dijarsgäqio:
 sijoä. Le sg rsórg pot ajokotähgre g Episqopgä, g opoiäa
 ejotriäxy acmoägre sgm aqvgä sgy ejaseäqxhem ajqoórexy,
 emiärvtre soty biolgvamijotäy amsacxmirseäy sgy Berga- (1) ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, herpiäfo-
 derm. msay diasóneiy, rso pkaiärio sot moälot sgy 10gy Apqikiäot
 1990 rvesijó le siy epiveiqgäreiy uqotqgärexy, siy epivei-
 (Epijotqijxäy) qgäreiy aruakeiäay jai siy erxseqijeäy tpgqeriäey uqot-
 qgärexy,
 Ç Paqabiäarg sot joimosijotä dijaiäot, jahoärom so Pqxso-
 dijeiäo dem deävhgje paqabiäarg amxäseqot jamoäma dijaiäot a) oi opoiäey enaqsotäm sgm ejlesókketrg epiveiqgärexy,
 pqorsasetäomsoy soty idixäsey: Rso pkaiärio sgy odgciäay g opoiäa elpiäpsei rso pediäo euaqlocgäy sot em koäcx
 Ûjakktmsijó pqoøoämsaë (3), g Episqopgä dem eävei diajqi- moälot, apoä pqogcotälemg ódeia g opoiäa auoqó oqi-
 sijgä etveäqeia, dedoleämot oäsi oueiäkei ma ajokotheiä liäa rleämey pqoùpoheäreiy, gäsoi:
 atrsgqgä diadijariäa diabotketärexm jai ecjqiärexm, g
 paqalijqgä paqabiäarg sgy opoiäay helekixämei ethtämg Ç sgm tpovqeäxrg sgy epiveiqgärexy uqotqgärexy ma
 sgy. Rsgm pqojeileämg peqiäpsxrg eävei lia eädqa eqcarixäm rso Beäkcioç
 Ç oäueike ma pqorutäcei rso Rtlbotäkio lesó sgm aqmg- Ç sgm tpovqeäxrg sxm pqorxäpxm sa opoiäa
 sijgä cmxälg sgy episqopgäy pqoraqlocgäy, sgy 1gy
 Iotmiäot 1992 gä, oäpxy eäjqime so Pqxsodijeiäo, ekkeiä- Ç amakalbómotm sgm pqaclasijgä dietähtmrg
 wei cmxälgy, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 10 sgy odg- sgy epiveiqgärexy uqotqgärexy, gä sgy erxse-
 ciäay Ûjakktmsijó pqoøoämsaë. qijgäy tpgqeriäay uqotqgärexy, gä


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Σεπτεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Deutsche Post AG, Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV, UPS Europe NV/SA, Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-399/08 P) (1)
 (Αναίρεση - Άρθρο 87 ΕΚ - Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη μέλη - Μέτρα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υπέρ της Deutsche Post AG - Άρθρο 86 ΕΚ - Υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος - Αντιστάθμιση πρόσθετου κόστους που συνεπάγεται πολιτική πωλήσεων κάτω του κόστους στον τομέα της μεταφοράς δεμάτων από πόρτα σε πόρτα - Ύπαρξη πλεονεκτήματος - Μέθοδος εξακριβώσεως που χρησιμοποίησε η Επιτροπή - Βάρος αποδείξεως - Άρθρο 230 ΕΚ - Έκταση του εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου δικαστικού ελέγχου)
 (2010/C 288/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, J. Flett και B. Martenczuk)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Deutsche Post AG (εκπρόσωπος: J. Sedemund, Rechtsanwalt), Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV (εκπρόσωπος: R. Wojtek, Rechtsanwalt), UPS Europe NV/SA (εκπρόσωπος: E. Henny, advocaat), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και B. Klein)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο πενταμελές τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2008, T-266/02, Deutsche Post κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση 2002/753/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2002, για την κρατική ενίσχυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στα γερμανικά ταχυδρομεία Deutsche Post AG (ΕΕ L 247, σ. 27), η οποία έκρινε την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διέτασσε την ανάκτησή της — Αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους που απορρέει από πολιτική πωλήσεων κάτω του κόστους στον τομέα της μεταφοράς δεμάτων από πόρτα σε πόρτα — Παράβαση των άρθρων 86, δεύτερο εδάφιο, και 87, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, του άρθρου 230 ΕΚ και του άρθρου 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου — Ακύρωση χωρίς διαπίστωση συγκεκριμένου σφάλματος στην επιχειρηματολογία της Επιτροπής που θεμελιώνει την προσβαλλόμενη απόφαση — Έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά την προβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας της μεθόδου την οποία εφάρμοσε η Επιτροπή προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη παρανόμου ενισχύσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και τις ανταναιρέσεις.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Deutsche Post AG στο πλαίσιο της αναιρέσεως.
 3)
 Ο Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV και η UPS Europe SA φέρουν τα σχετικά με την αναίρεση δικαστικά τους έξοδα.
 4)
 Η Deutsche Post AG, ο Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV και η UPS Europe SA φέρουν τα σχετικά με τις ανταναιρέσεις δικαστικά τους έξοδα.
 5)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Οκτωβρίου 2015 — Intrasoft International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-403/12) (1)
 ((Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών - Τεχνική βοήθεια στην διοίκηση τελωνείων της Σερβίας για την στήριξη του εκσυγχρονισμού του τελωνειακού συστήματος - Σύγκρουση συμφερόντων - Απόρριψη της προσφοράς ενός προσφέροντος από την Αντιπροσωπεία της Ένωσης στη Δημοκρατία της Σερβίας - Σιωπηρή απόρριψη της διοικητικής ενστάσεως που υποβλήθηκε κατά της απορρίψεως της προσφοράς))
 (2015/C 398/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intrasoft International SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και E. Georgieva)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της από 10 Αυγούστου 2012 επιστολής της Επιτροπής, ενεργούσας μέσω της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δημοκρατία της Σερβίας, στην οποία αναφέρεται ότι η εκτέλεση της συμβάσεως υπηρεσιών την οποία αφορούσε η πρόσκληση προς υποβολή προσφορών EuropeAid/131367/C/SER/RS, με τίτλο «Τεχνική βοήθεια στην διοίκηση τελωνείων της Σερβίας για την στήριξη του εκσυγχρονισμού του τελωνειακού συστήματος» (JO 2011/S 160 262712), δεν μπορούσε να ανατεθεί στην κοινοπραξία στην οποία μετείχε η Intrasoft International SA και, αφετέρου, αίτημα περί ακυρώσεως της φερόμενης σιωπηρής αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά της επιστολής της 10ης Αυγούστου 2012.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς της κοινοπραξίας στην οποία μετείχε η Intrasoft International SA, η οποία περιέχεται στην επιστολή της 10ης Αυγούστου 2012, που συντάχθηκε από την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δημοκρατία της Σερβίας ως δευτερεύουσα αναθέτουσα αρχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και η οποία αφορά τη διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών EuropeAid/131367/C/SER/RS, με τίτλο «Τεχνική βοήθεια στην διοίκηση τελωνείων της Σερβίας για την στήριξη του εκσυγχρονισμού του τελωνειακού συστήματος».
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 343 της 10.11.2012.


text:
Αριθ. C 77/6 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 3 . 96
 2, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικα έξοδα. στον επιχειρηματία Max Aicher. Δεδομένου ότι η προ
 βλεπόμενη από τις συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα: του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας και του Aicher
 ιδιωτικοποίηση των μεριδίων της ΝΜΗ είναι σωστή
 — Παράβαση ουσιωδών τύπων (υποχρέωση αιτιολογήσεως ενέργεια από οικονομικής απόψεως, η χορήγηση στην
 βάσει του άρθρου 15 της συνθήκης ΕΚΑΧ): ΝΜΗ επίμαχων δανείων είναι επίσης εύλογη από οικονο
 — Υπερβολικά γενική αιτιολόγηση της αποφάσεως με το μικής απόψεως. H απώλεια εκ μέρους του Ελεύθερου
 επιχείρημα ότι το δάνειο που χορήγησε το Ελεύθερο Κράτους της Βαυαρίας του ποσού των 49,895 εκατομμυρ
 Κράτος της Βαυαρίας υπό την ιδιότητά του ως εταίρου ίων γερμανικών μάρκων που αντιπροσωπεύουν τα δάνεια
 υποκαθιστά δήθεν το κεφάλαιο της επιχειρήσεως. ήταν, εντέλει, ένα αναπόσπαστο μέρος των μέτρων για την
 ιδιωτικοποίηση της ΝΜΗ. Συνεπώς, αν η ανάληψη των
 — Υπερβολικά γενικός ισχυρισμός ότι το Ελεύθερο Κρά ζημιών εκ μέρους του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας
 τος της Βαυαρίας δεν μπορούσε να αναμένει ούτε ενόψει της ιδιωτικοποιήσεως των μεριδίων της ΝΜΗ δεν
 ανέμενε την επιστροφή του δανείου . είναι ασυμβίβαστη προς το δίκαιο περί ενισχύσεων, η
 χορήγηση δανείων από το Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρί
 — Ανεπαρκώς αιτιολογημένη απόφαση της Επιτροπής ας προς την ΝΜΗ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως
 να εμμείνει στην έκδοση της προσβαλλόμενης αποφά ενίσχυση .
 σεως παρά την εκκρεμοδικία των υποθέσεων C
 158/950 και Τ-129/95 (2). Αν η Επιτροπή αρνείται εκ των προτέρων στο Ελεύθερο
 Κράτος της Βαυαρίας το δικαίωμα να πωλήσει μια
 — Πεπλανημένη εφαρμογή των άρθρων 4, στοιχείο γ), και 83 ελλειμματική θυγατρική εταιρία, αναλαμβάνοντας εν
 της συνθήκης ΕΚΑΧ: τα δάνεια που χορήγησε το Ελεύ μέρει να καλύψει τις ζημίες της. η Επιτροπή παραβαίνει
 θερο Κράτος της Βαυαρίας δεν αποτελούν ενίσχυση , αλλά επιπλέον το άρθρο 83 της συνθήκης ΕΚΑΧ. H διάταξη
 πρέπει να θεωρηθούν παροχή εταίρου , την οποία θα ήταν αυτή εγγυάται το δικαίωμα του Δημοσίου να συμμετέχει
 εύλογο να καταβάλει επίσης ένας ιδιώτης επενδυτής σε στον οικονομικό βίο και απαγορεύει κάθε δυσμενή διά
 παρόμοια περίπτιυση . Το ότι υπήρχαν και υπάρχουν κριση σε βάρος της επιχειρηματικής του δραστηριότη
 συγκεκριμένες προοπτικές επιστροφής των δανείων φαί τας.
 νεται από το γεγονός ότι η απόδοση της επιχειρήσεως έχει
 σταθεροποιηθεί και ότι αναμένονται κέρδη για το μέλλον. — Παραβίαση της αρχής της ειλικρινούς συνεργασίας: H
 Αλλά ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι το Ελεύθερο Κράτος Επιτροπή όφειλε να μην εκδώσει την προσβαλλόμενη
 της Βαυαρίας αποφάσισε εκ των υστέρων να μην απαιτή απόφαση έως ότου διαπιστωθεί αν η διαδικασία ιδιωτι
 σει την επιστροφή των δανείων, τούτο το έπραξε απο κοποιήσεως των εταιρικών μεριδίων που κατείχε το
 κλειστικά προκειμένου να συνυπολογιστούν τα δάνεια Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρίας ήταν σύμφωνη προς το
 στον συμψηφισμό των ζημιών που προβλέπεται να υπο κοινοτικό δίκαιο (εκκρεμείς υποθέσεις C-158/95 και Τ
 στεί, ενόψει της πωλήσεως των μεριδίων του , σύμφωνα με 129/95 ).
 τις συμβάσεις ιδιωτικοποιήσεως. 0 συνδεόμενος με την
 πώληση των μεριδίων συνυπολογισμός των δανείων


text:
ήταν (») ΕΕ αριθ . C 362 1995 , σ. 57 .
 από οικονομικής απόψεως μια ορθή και λογική ενέργεια, ( 2 ) ΕΕ αριθ . C 229 1995 , σ. 21 .
 δεδομένου ότι παρέσχε στο Ελεύθερο Κράτος της Βαυα
 ρίας τη δυνατότητα να επαναπροσδιορίσει την πολιτική
 του περί των συμπράξεων επιχειρήσεων και να προστα
 τεύσει την εικόνα του ως επιχειρηματία. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με την αρχή της αναλογι κατά του Βασιλείου των Κάτω Χωρών που ασκήθηκε στις
 κότητας, η Επιτροπή δεν μπορούσε να απαιτήσει την 5 Ιανουαρίου 1996
 επιστροφή των δανείων, αλλά μόνο την τροποποίησή (Υπόθεση C-3/96)
 τους, έτσι ώστε η επιστροφή τους να είναι ανεξάρτητη από (96/C 77/ 12)
 την προσδοκία κερδών.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Κακώς η Επιτροπή συγκρίνει τη συμπεριφορά του Ελεύ νη από τον W. Wils, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, με
 θερου Κράτους της Βαυαρίας με τη συμπεριφορά των αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz,
 ιδιωτών εταίρων που ανήκουν στη μειοψηφία, υποθέτο Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ντας ότι οι εν λόγω εταίροι βρίσκονται σε παρόμοια των, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικα
 κατάσταση. Ωστόσο, οι εν λόγω εταίροι είχαν διαφορετι στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιανουαρίου
 κές οικονομικές δυνατότητες, συμφέροντα και επιχειρη 1996 προσφυγή κατά του Βασιλείου τιον Κάτων Χωρών.
 ματικούς στόχους ενώ, ιδίως, δεν ασκούσαν καμία επιρ
 ροή στον μελλοντικό επιχειρηματικό προσανατολισμό του H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 ομίλου Maxhiitte . Εν πάση περιπτώσει, η χορήγηση
 δανείων εκ μέρους του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών , επειδή
 ήταν εύλογη ενέργεια από επιχειρηματικής απόψεως για προέβη σε ανεπαρκή κατάταξη σε ζώνες ειδικής προστα
 τον πρόσθετο λόγο ότι σκοπούσε να καταστήσει δυνατή σίας κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1 , της
 την ιδιωτικοποίηση της Neue Maxhiitte (ΝΜΗ). Οι απαι οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 2ας Απριλίου
 τήσεις από τα χορηγηθέντα δάνεια επρόκειτο να συνυπο 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, δεν
 λογιστούν εκ των υστέρων με τον σχεδιαζόμενο από το εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει αυτό το κράτος
 Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρίας συμψηφισμό των ζημιών μέλος από την εν λόγω οδηγία και τα άρθρα 5 και 189 της
 στο πλαίσιο της πωλήσεως των μεριδίων του στην ΝΜΗ συνθήκης ΕΚ.
 ---pagebreak--- 16.3.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/7
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτων Χωρών στα κών Κοινοτήτων προσφυγή κατα του Βασιλείου της Ισπα
 δικαστικά έξοδα. νίας.
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα: H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Από το άρθρο 4, παράγραφος 1 , της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις
 προκύπτει ότι η κατάταξη σε ζώνες ειδικής προστασίας ( στο υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5 και 189 της
 εξής: ΖΕΠ) αποτελεί κατ ' εξοχήν το μέτρο με το οποίο τα συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας
 κράτη μέλη οφείλουν να (προσπαθούν να) εξασφαλίζουν τη επειδή δεν


text:
θέσπισε και δεν έθεσε σε ισχύ ή , επικουρικώς,
 δυνατότητα επιβιώσεως και αναπαραγωγής των ειδών πτη δεν γνιοστοποίησε στην Επιτροπή , εντός της ταχθείσας
 νών που αναφέρονται στο παράρτημα I. Το γεγονός ότι σ' ένα προθεσμίας, τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά ή
 κράτος μέλος μειώνονται ορισμένοι πληθυσμοί αυτών των διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις
 ειδών δικαιολογεί την υπόθεση ότι αυτό το κράτος μέλος δεν της οδηγίας 90/658/ΕΟΚ ( 1 ) του Συμβουλίου , της 4ης
 εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του για την επίτευξη ορισμένου Δεκεμβρίου 1990, και ειδικότερα του άρθρου 8 , καθώς και
 αποτελέσματος. Πράγματι, o πληθυσμός εννέα από τα ανα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις διατά
 φερόμενα στο παράρτημα I είδη πτηνών παρουσίασε στις ξεις της οδηγίας 93/ 16/ΕΟΚ (2 ), της 5ης Απριλίου 1993 ,
 Κάτω Χώρες μείωση πλέον του 50% . ειδικότερα των άρθρων 3 και 9, παράγραφοι 3 και 4, που
 αντιστοιχούν στα άρθρα 3 και 9α, παράγραφοι 1 και 2
 Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1 , τελευταίο εδάφιο , τα κράτη αντιστοίχως. της οδηγίας 75/362/ΕΟΚ (3), όπως τροπο
 μέλη οφείλουν να κατατάσσουν σε ΖΕΠ τα εδάφη τα πιο ποιήθηκαν με το άρθρο 1 της οδηγίας 90/658/ΕΟΚ.
 κατάλληλα, σε αριθμό και επιφάνεια . Για την επίτευξη μιας
 συνολικής συνεκτικής εικόνας των ΖΕΠ η Επιτροπή ζήτησε 2. Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 τη διενέργεια επιστημονικών ερευνών από το Secrétariat de la
 Flore et de la Faune του Musée national d'Histoire naturelle Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 στο Παρίσι που κατάρτισε κατάλογο των βιοτόπων οι οποίοι O δεσμευτικός χαρακτήρας του τρίτου εδαφίου του άρ
 θα έπρεπε να καταταγούν σε ΖΕΠ βάσει ορνιθολογικών θρου 189 και του πρώτου εδαφίου του άρθρου 5 της
 κριτηρίων. O κατάλογος αυτός ενημερώθηκε το 1 989 και 1 994 συνθήκης ΕΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν τα
 από το International Counsil of Bird Préservation ( Inventory αναγκαία μέτρα προς εφαρμογή των οδηγιών των οποίων
 of Important Bird Areas in the European Community — είναι αποδέκτες πριν από τη λήξη της ταχθείσας προς τούτο
 IBA89 και IBA94). Όσον αφορά την από νομικής απόψεως προθεσμίας. H προθεσμία αυτή έληξε την 1η Ιουλίου 1991
 σημασία των ΙΒΑ89 και ΙΒΑ94, η Επιτροπή έχει τη γνώμη ότι χωρίς η Ισπανία να έχει εφαρμόσει τις αναγκαίες διατά
 οι σκοποί του άρθρου 4, παράγραφος 1 , θα εξυπηρετούνταν ξεις .
 πλήρως αν τα κράτη μέλη κατέτασσαν πράγματι σε ΖΕΠ όλες
 τις αναφερόμενες στους καταλόγους αυτούς ζώνες. Εντού (') ΕΕ αριθ . L 353 της 17 . 12 . 1990, σ. 73 .
 τοις, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη έχουν εν προκειμένω ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 165 της 7 . 7 . 1993 , σ. 1 .
 ορισμένη διακριτική εξουσία, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν είναι 0 ΕΕ ειδ . έκδ . 06/001 . σ. 196.
 δυνατό να επιτύχει μέσω της δικαστικής οδού την επίτευξη
 του μεγίστου αυτού αποτελέσματος. Αντιθέτως, συντρέχει
 παράβαση του καθήκοντος κατατάξεως, όταν ένα κράτος
 μέλος εσκεμμένως δεν λαμβάνει υπόψη του τον αριθμό και Αίτηση που υπέβαλε το


text:
Bundesverwaltungsgericht, με από
 την επιφάνεια των αναφερομένων στους ΙΒΑ89 και ΙΒΑ94 φαση της 31ης Αυγούστου 1995, προς το Δικαστήριο για την
 ζωνών. Αυτό συμβαίνει άνευ ετέρου όταν ένα κράτος μέλος, έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαίσια της διαφο
 τόσο σε αριθμό ζωνών όσο και σε συνολική επιφάνεια ράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 κατατάσσει λιγότερο από το ήμισυ σε ΖΕΠ τις καταγραφεί μεταξύ της Badische Erfrischungs-Getränke GmbH & Co.
 σες στους ΙΒ Α89 και ΙΒΑ94 ζώνες . Επιπλέον, οι ΖΕΠ πρέπει KG κατα Land Baden-Württemberg
 να παρουσιάζουν επαρκή ποικιλία και χαρακτηριστική (Υπόθεση C-17/96)
 καταλληλότητα προκειμένου να παρέχουν προστασία σε όλα (96/C 77/ 14)
 τα είδη πτηνών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I. O
 αριθμός και η επιφάνεια των ΖΕΠ στην κατάταξη των Το Bundesverwaltungsgericht (τρίτο τμήμα), με απόφαση της
 οποίων προέβησαν οι Κάτω Χώρες δεν ανταποκρίνονται στις 31ης Αυγούστου 1995 , η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του
 προϋποθέσεις αυτές. Δικαστηρίου στις 19 Ιανουαρίου 1995 , υπέβαλε αίτηση προς
 το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως,
 στα πλαίσια της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού
 ντος δικαστηρίου μεταξύ Badische Erfrischungs-Getränke
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων GmbH & Co. KG κατά Land Baden-Wurttemberg, επί των
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις εξής ερωτημάτων:
 11 Ιανουαρίου 1996 1 . Έχει το άρθρο 1 , παράγραφος 1 , σε συνδυασμό με το
 (Υπόθεση C-5/96) παράρτημα I ( I. Ορισμός) της οδηγίας 8Θ/777/ΕΟΚ του
 (96/C 77/13 ) Συμβουλίου ('), της 15ης Ιουλίου 1980, την έννοια ότι ένα
 νερό — εκτός από τα αναγνωρισθέντα πριν από την
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε οδηγία νερά κατά το παράρτημα I , I. Ορισμός, αριθ . 2 ,
 νη από τους B. J. Drijber και J. R. Vidal Puig, μέλη της δεύτερη υποπαράγραφος — πρέπει να αναγνωρίζεται ως
 Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. φυσικό μεταλλικό νερό, μόνον όταν έχει ευνοϊκές για την
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις υγεία ιδιότητες, και, σε περίπτωση καταφατικής απαντή
 11 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ σεως, ότι οι ιδιότητες αυτές πρέπει να αποδεικνύονται;


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 — Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-750/15) (1)
 ([Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές - Ενίσχυση που χορηγήθηκε βάσει ορισμένων διατάξεων του τροποποιημένου γερμανικού νόμου περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (νόμος EEG de 2014) - Ενίσχυση υπέρ της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας - Απόφαση με την οποία η ενίσχυση κηρύσσεται συμβατή με την εσωτερική αγορά - Προσφυγή ακυρώσεως - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο])
 (2016/C 410/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH (Zeitz, Γερμανία), RWE Power AG (Essen, Γερμανία) και Vattenfall Europe Mining AG (Cottbus, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Karpenstein, K. Dingemann και M. Kottmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και T. Maxian Rusche)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C(2014) 5081 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων SA.38632 (2014/N), το οποίο χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (EEG 2014 — Τροποποίηση του νόμου περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Οι Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH, RWE Power AG και Vattenfall Europe Mining AG καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 59 της 15.2.2016.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ν. Lacalle Mangas), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά
 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (πέμπτο τμήμα) (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 11ης Μαρτίου 1999, T-156/94,
 Aristrain κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-645), με την
 της 2ας Οκτωβρίου 2003 οποία ζητείται η ακύρωση της ως άνω αποφάσεως, όπου ο
 έτερος διάδικος είναι η: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-194/99 P: Thyssen Stahl AG κατά Επιτρο- (εκπρόσωποι: J. Currall και W. Wils, επικουρούμενοι από τον
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) δικηγόρο J. Rivas de Andrés), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος,
 («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή) και S. von
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας:
 (2003/C 275/05) M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2
 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1) Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Μαρτίου
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 1999, T-156/94, Aristrain κατά Επιτροπής, καθ' ό μέτρο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») το Πρωτοδικείο έκρινε αβάσιμη την προσφυγή ακυρώσεως
 της αποφάσεως 94/215/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της
 16ης Φεβρουαρίου 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής
 Στην υπόθεση C-194/99 P, Thyssen Stahl AG, με έδρα την πόλη του άρθρου 65 της Συνθήκης ΕΚΑΧ όσον αφορά συμφωνίες
 Duisburg (Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Montag), με αντικείμενο και εναρμονισμένες πρακτικές που εφήρμοσαν ευρωπαίοι
 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδι- παραγωγοί δοκών χάλυβα, ως προς την καταδίκη της
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις Siderúrgica Aristrain Madrid SL στην καταβολή προστίμου,
 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως T-141/94, Thyssen Stahl συνυπολογιζομένης της συμπεριφοράς της Αristrain
 κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-347), με την οποία ζητήθηκε Olaberría SL.
 η μερική εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος
 ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: 2) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 J. Currall και W. Wils, επικουρουμένοι από τον Η.-J. Freund), το
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, 3) Αναπέμπει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.
 πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann
 (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix- 4) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2) Καταδικάζει την Thyssen Stahl AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-198/99 P: Empresa Nacional Siderúrgica
 (πέμπτο τμήμα) SA (Ensidesa) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (1)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-196/99 P: Siderúrgica Aristrain Madrid SL («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως — Συμφωνίες και εναρμονισμένες (2003/C 275/07)
 πρακτικές — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (2003/C 275/06)
 (Προσωρινή μετάφραση·


text:
η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση: η οριστική μετάφραση θα δημοσιευτεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-198/99 P, Empresa Nacional Siderúrgica SA
 (Ensidesa), με έδρα την Ανilés (Ισπανία) (δικηγόροι: S. Martínez
 Στην υπόθεση C-196/99 P, Siderúrgica Aristrain Madrid SL, με Lage και J. Pérez-Bustamante Köster), με αντικείμενο αίτηση
 έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), (δικηγόροι: A. Creus Carreras και αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο
 ---pagebreak--- C 275/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως T-157/94, Ensidesa κατά
 Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-707), με την οποία ζητήθηκε η 2) Καταδικάζει την Corus UK Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος ήταν η
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και (1) ΕΕ C 204 της 17.7.1999.
 W. Wils, επικουρούμενοι από τον J. Rivas de Andrés), το
 ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann
 (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 διατακτικό:
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2003
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-57/00 P και C-61/00 P:
 2) Καταδικάζει την Εmpresa Nacional Siderúrgica SA (Ensidesa) Freistaat Sachsen, Volkswagen AG και Volkswagen
 στα δικαστικά έξοδα. Sachsen GmbH κατά Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων (1)
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 («Κρατικές ενισχύσεις — Αντιστάθμιση των οικονομικών
 μειονεκτημάτων που προκάλεσε η διαίρεση της Γερμανίας
 — Σοβαρή διαταραχή της οικονομίας κράτους μέλους —
 Περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη — Κοινοτικό πλαίσιο
 των κοινοτικών ενισχύσεων στον τομέα της αυτοκινητοβιο-
 μηχανίας»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2003/C 275/09)
 (πέμπτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 της 2ας Οκτωβρίου 2003 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 στην υπόθεση C-199/99 Ρ, Corus UK Ltd κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-57/00 P και C-61/00 P,
 («Αναίρεση — Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές Freistaat Sachsen (εκπρόσωπος: J. Sedemund) (C-57/00 P),
 — Ευρωπαίοι παραγωγοί δοκών χάλυβα») Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH (εκπρόσωπος:
 M. Schütte) (C-61/00 P), με αντικείμενο δύο αναιρέσεις που
 ασκήθηκαν κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 15 ∆εκεμβρίου
 (2003/C 275/08)
 1999 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο
 πενταμελές τμήμα) στις υποθέσεις T-132/96 και T-143/96,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Freistaat Sachsen κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-
 3663), με τις οποίες ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής,
 (Προσωρινή μετάφραση: η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου») Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K.-D. Borchardt, επικουρούμενος από
 τον M. Núñez-Müller), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, η
 Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωπος:
 T. Oppermann) και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
 Στην υπόθεση C-199/99 Ρ, Corus UK Ltd, πρώην British Steel και Βορείου Ιρλανδίας, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους
 plc, με έδρα το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), (εκπρόσωποι:


text:
G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,
 P. Collins και M. Levitt, solicitors), με αντικείμενο αίτηση R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 11 Μαρτίου D. A. O. Edward, P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken (εισηγήτρια),
 1999 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός
 πενταμελές τμήμα) στις 11 Μαρτίου 1999 επί της υποθέσεως εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλλη-
 T-151/94, British Steel κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II- λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, απόφαση με
 629), με την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, το ακόλουθο διατακτικό:
 όπου ο έτερος διάδικος ήταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και W. Wils, επικουρούμενοι 1) Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 από τον J. Flynn, barrister), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, 2) Καταδικάζει το Freistaat Sachsen στα δικαστικά έξοδα της
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (εισηγητή) και S. von υποθέσεως C-57/00 P.
 Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας:
 M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 3) Καταδικάζει τη Volkswagen ΑG και τη Volkswagen Sachsen
 2 Οκτωβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: GmbH στα δικαστικά έξοδα της υποθέσεως C-61/00 P.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/73
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2009 — Hau κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-125/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2006 - Μη εγγραφή στον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Όριο αναφοράς - Μη συνεκτίμηση της ιδιότητας του υπαλλήλου ως «παλαιού προταθέντος»)
 2010/C 24/133
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Armin Hau (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: K. Zejdová και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό B*7 για την περίοδο προαγωγών 2006 και, αφετέρου, να υποχρεωθεί η ΑΔΑ να προσκομίσει έγγραφα σχετικά με τη συγκριτική εξέταση των προσόντων των υποψηφίων για την προαγωγή αυτή.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που δημοσιεύθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2006, περί μη εγγραφής του A. Hau στον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων από τον βαθμό B*6 στον βαθμό B*7 για την περίοδο προαγωγών 2006.
 2)
 Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 79 της 29.3.2008, σ. 37.


text:
 5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (C-52/98), μεταξυ ́ Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
 Bauwirtschaft και Tecnamb-Tecnologia do Ambiente Lda
 (πε ́μπτο τμη ́μα) (C-53/98), μεταξυ ́ Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
 Bauwirtschaft και Turiprata Construções Civil Lda (C-54/98),
 μεταξυ ́ Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 2001 και Duarte dos Santos Sousa (C-68/98), μεταξυ ́ Urlaubs- und
 Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft και Santos & Kewitz
 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις C-49/98, C-50/98, C-52/98 Construções Lda (C-69/98), μεταξυ ́ Portugaia Construções Lda
 ́εως C-54/98 και C-68/98 ́εως C-71/98 (αιτη ́σεις του και Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft
 Αrbeitsgericht Wiesbaden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς (C-70/98) και μεταξυ ́ Εngil Sociedade de Construção Cibil SA
 αποφα ́σεως): Finalarte Sociedade de Construção Civil Lda και Urlaubs- und Lohnausgleichskasse de Bauwirtschaft
 κατα ́ Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirt- (C-71/98), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 schaft, Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirt- ερμηνει ́α των α ́ρθρων 48 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 schaft κατα ́ Αmilcar Oliveira Rocha κ.λπ., Portugaia τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 39 ΕΚ και 49 ΕΚ) και 60 της Συνθη ́κης
 Construções Lda κατα ́ Urlaubs- und Lohnausgleichskasse ΕΚ (νυν α ́ρθρου 50 ΕΚ) καθω ́ς και του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1,
 der Bauwirtschaft, Engil Sociedade de Construção Civil πρω ́το εδα ́φιο, δευ ́τερη περι ́πτωση, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας
 SA κατα ́ Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου,
 Bauwirtschaft (1) της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με την απο ́σπαση εργαζομε ́-
 νων στο πλαι ́σιο παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν (ΕΕ L 18, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο
 ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν — Προσωρινη ́ απο ́σπαση (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 («Ελευ
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́) και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εργαζομε ́νων για την εκτε ́λεση συμβα ́ σεως — 'Αδειες
 μετ' αποδοχω ́ ν και επι ́δομα αδει ́ας») εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λλη-
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 25 Οκτωβρι ́ου 2001 απο ́φαση με
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2002/C 3/01)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») 1) Τα ́αρθρα 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́-
 σεως, ́αρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 50
 ΕΚ) δεν απαγορευ ́ουν σε κρα ́τος με ́λος να επιβα ́λλει σε
 επιχει ́ρηση εγκατεστημε ́νη εντο ́ς ́αλλου κρα ́τους με ́λους, η
 Στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις C-49/98, C-50/98, C-52/98 οποι ́α παρε ́χει υπηρεσι ́ες επι ́ του εδα ́φους του πρω ́ του
 ́εως C-54/98 και C-68/98 ́εως C-71/98, με αντικει ́μενο αιτη


text:
́σεις κρα ́τους με ́λους, εθνικη ́ κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση ́οπως αυτη ́
 του Αrbeitsgericht Wiesbaden (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, που απορρε ́ει απο ́ το ́αρθρο 1, παρα ́γραφος 3, πρω ́ τη
 κατ' εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν προ ́ταση, του Αrbeitnehmerentsendegesetz (νο ́μου σχετικα ́ με
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των την απο ́σπαση εργαζομε ́νων), εξασφαλι ́ζοντας στους προς
 διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου τον σκοπο ́ αυτο ́ αποσπασμε ́νους απο ́ την επιχει ́ρηση εργα-
 μεταξυ ́ Finalarte Sociedade de Construção Civil Lda και Urlaubs- ζομε ́νου δικαιω ́ ματα για δεν ́εχουν ουσιαστικα ́ συγκρι ́σιμη
 und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft (C-49/98), μεταξυ ́ προστασι ́α δυνα ́μει της νομοθεσι ́ας του κρα ́τους με ́λους
 Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirstschaft και εγκαταστα ́σεως του εργοδο ́τη τους, ω ́ στε η εφαρμογη ́ της
 Αmilcar Oliveira Rocha (C-50/98), μεταξυ ́ Urlaubs- und εθνικη ́ς ρυθμι ́σεως του πρω ́ του κρα ́τους με ́λους να τους
 Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft και Tudor Stone Ltd παρε ́χει πραγματικο ́ πλεονε ́κτημα συμβα ́λλον σημαντικα ́
 ---pagebreak--- C 3/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 στην κοινωνικη ́ προστασι ́α τους, και, αφετε ́ρου, ́οτι η εφαρ- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 μογη ́ της ρυθμι ́σεως αυτη ́ς του πρω ́ του κρα ́τους με ́λους
 ει ́ναι ανα ́λογη προς τον επιδιωκο ́μενο στο ́χο γενικου ́ συμφε ́-
 ροντος. (ε ́κτο τμη ́μα)
 2) α) Τα ́αρθρα 59 και 60 της Συνθη ́κης δεν απαγορευ ́ουν της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2001
 η ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους που προβλε ́πει δια ́ρκεια
 αδει ́ας μετ' αποδοχω ́ ν μεγαλυ ́τερη απο ́ εκει ́νη που
 προβλε ́πει η οδηγι ́α 93/104/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της στην υπο ́θεση C-263/98: Βασι ́λειο του Βελγι ́ου κατα ́ Επιτρο-
 23ης Νοεμβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με ορισμε ́να στοιχει ́α πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 της οργα ́νωσης του χρο ́νου εργασι ́ας, να επεκταθει ́
 στους εργαζομε ́νους που ει ́ναι αποσπασμε ́νοι στο εν
 λο ́γω κρα ́τος με ́λος απο ́ παρε ́χοντες υπηρεσι ́ες εγκα- («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθα ́ ριση των λογαριασμω ́ ν — Οικονομικο ́
 τεστημε ́νους εντο ́ς ́αλλων κρατω ́ ν μελω ́ ν, κατα ́ τη ́ετος 1994 — Σιτηρα ́ και βο ́ειο κρε ́ας»)
 χρονικη ́ περι ́οδο της αποσπα ́σεως.
 (2002/C 3/02)
 β) Στο με ́τρο που αυτο ́ δικαιολογει ́ται απο ́ αντικειμενικε ́ς
 διαφορε ́ς μεταξυ ́ των εγκατεστημε ́νων στην Ομοσπον-
 διακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας επιχειρη ́σεων και (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 εκει ́νων που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε ́αλλα κρα ́τη
 με ́λη, τα ́αρθρα 59 και 60 της Συνθη ́κης δεν απαγο-
 ρευ ́ουν εθνικη ́ ρυ


text:
́θμιση να παρε ́χει στις πρω ́ τες
 δικαι ́ωμα αποδο ́σεως απο ́ το ταμει ́ο των ποσω ́ ν που (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 καταβλη ́θηκαν για αποδοχε ́ς αδει ́ας και επι ́δομα αδει ́- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ας, ενω ́ δεν προβλε ́πει τε ́τοιο δικαι ́ωμα για τις δευ ́τε-
 ρες, αλλα ́ παρε ́χει, αντ' αυτου ́, στους αποσπασμε ́νους
 εργαζομε ́νους ́αμεση αξι ́ωση ́εναντι του ταμει ́ου.
 Στην υπο ́θεση C-263/98, Βασι ́λειο του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωποι:
 γ) Στο αιτου ́ν δικαστη ́ριο απο ́κειται να καθορι ́σει, λαμβα ́- αρχικω ́ς J. Devadder και στη συνε ́χεια Α. Snoecx, επικουρου ́μενοι
 νοντας υπο ́ψη την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας, τα ει ́δη απο ́ τον Η. Gilliams) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 των στοιχει ́ων που οι γερμανικε ́ς αρχε ́ς μπορου ́ν (εκπρο ́σωπος: H. van Vliet), με αντικει ́μενο τη μερικη ́ ακυ ́ρωση
 νομι ́μως να απαιτου ́ν απο ́ τους εγκατεστημε ́νους εκτο ́ς της αποφα ́σεως 98/358/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Μαι ̈́ου 1998,
 Γερμανι ́ας παρε ́χοντες υπηρεσι ́ες. Προς τον σκοπο ́ για την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των κρατω ́ ν μελω ́ν σχετικα ́
 αυτο ́, πρε ́πει το αιτου ́ν δικαστη ́ριο να εκτιμη ́σει αν με τις δαπα ́νες που χρηματοδοτου ́νται απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́
 αντικειμενικε ́ς διαφορε ́ς μεταξυ ́ της καταστα ́σεως των Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́-
 εγκατεστημε ́νων στη Γερμανι ́α επιχειρη ́σεων και εκει ́- σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1994 (EE L 163, σ. 28), καθο ́σον
 νης των επιχειρη ́σεων που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες εκτο ́ς αυτη ́ αποκλει ́ει απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση δαπα ́νες υ ́ψους
 Γερμανι ́ας καθιστου ́ν αντικειμενικω ́ ς αναγκαι ́α τα 382 208 436 βελγικω ́ν φρα ́γκων (BEF) που πραγματοποιη ́θηκαν
 επιπλε ́ον στοιχει ́α που απαιτου ́νται απο ́ τις τελευται ́ες. στο προσφευ ́γον κρα ́τος με ́λος στο πλαι ́σιο της προπληρωμη ́ς
 επιστροφω ́ν λο ́γω εξαγωγη ́ς, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 3) Τα ́αρθρα 59 και 60 της Συνθη ́κης απαγορευ ́ουν την J-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken (εισηγη ́τρια) και
 εφαρμογη ́ του συστη ́ματος κρα ́τους με ́λους σχετικα ́ με τις J. N. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 ́αδειες μετ' αποδοχω ́ ν σε ́ολες τις εγκατεστημε ́νες σε ́αλλα γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 κρα ́τη με ́λη επιχειρη ́σεις που παρε ́χουν στο ́εδαφος του στις 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 πρω ́ του κρα ́τους με ́λους υπηρεσι ́ες στον κατασκευαστικο ́
 τομε ́α,


text:
οσα ́κις οι εγκατεστημε ́νες στο πρω ́ το κρα ́τος με ́λος
 επιχειρη ́σεις, οι οποι ́ες μο ́νον ́ενα με ́ρος των δραστηριοτη ́των 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 τους ασκου ́ν στον εν λο ́γω τομε ́α, δεν υπα ́γονται ́ολες
 σ' αυτο ́ ́οσον αφορα ́ τους απασχολουμε ́νους στον τομε ́α
 αυτο ́ εργαζομε ́νους τους.
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998· EE C 166 της 30.5.1998.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/10
 Αναίρεση που άσκησε στις 5 Μαρτίου 2012 ο Bernhard Rintisch κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 16 Δεκεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-152/09: Bernhard Rintisch κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-122/12 P)
 2012/C 165/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Bernhard Rintisch (εκπρόσωπος: A. Dreyer, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Valfleuri Pâtes alimentaires SA
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του έβδομου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-152/09·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω του ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) 40/94 (1) [νυν άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (2)] και λόγω καταχρήσεως εξουσίας. Κατά τον αναιρεσείοντα, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 κρίνοντας ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς δεν έλαβε υπόψη του έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα. Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως αποφάσισε ότι το τμήμα προσφυγών νομίμως αρνήθηκε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια μη δεχόμενο να λάβει υπόψη του τα προαναφερθέντα έγγραφα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (EE L 11, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/15
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2005 — Bundesverband deutscher Banken κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-36/06)
 (2006/C 96/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bundesverband deutscher Banken e.V. (ένωση γερμανικών τραπεζών), με έδρα το Βερολίνο (Γερμανία) (εκπρόσωποι: H.-J. Niemeyer και K.-S. Scholz, Rechtsanwälte)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2005)3232 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Σεπτεμβρίου 2005, στην υπόθεση Ν 248/04 — Landesbank Hessen Thüringen, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως C(2005)3232 τελικό της Επιτροπής, της 6ης Σεπτεμβρίου 2005, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι δεν συνιστά κρατική ενίσχυση η κοινοποιηθείσα μεταβίβαση στη Landesbank Hessen Thüringen (Helaba) του ενεργητικού του Hessischer Investitionsfonds ως αφανούς εισφοράς.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη την κατά το άρθρο 253 ΕΚ υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής, θεωρώντας εύλογη τη συμφωνηθείσα αντιπαροχή για την εισφορά στη Helaba, παραβίασε την αρχή του ιδιώτη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς και, ως εκ τούτου, παρέβη το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα τονίζει ότι η καθής κακώς αφαίρεσε το κόστος αναχρηματοδοτήσεως που ανέκυψε λόγω της ελλείψεως ρευστότητας κατά την εισφορά στη Helaba. Επομένως, συντρέχει παραβίαση της αρχής του ιδιώτη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς και, ως εκ τούτου, παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως λόγω της παραλείψεως της Επιτροπής να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας για την εισφορά στη Helaba, σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ


text:
1 . 11 . 97 I EL ι Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/23
 προσφεύγοντα, ενώ αυτός ήταν σαφώς προαγώγιμος, προσφεύγοντος. Θεωρεί συνεπώς ότι, ενόψει των αμφιβολιών
 παρατηρείται δε σημαντική καθυστέρηση στην εξέλιξη της που εξακολούθησαν να υφίστανται κατά το πέρας της έρευ
 σταδιοδρομίας του , χωρίς η ΑΔΑ να δικαιολογεί την καθυ νας, η ληφθείσα απόφαση είναι δυσανάλογη σε σχέση προς
 στέρηση αυτή. την επίμεμπτη συμπεριφορά του, λαμβανομένων ιδίως υπόψη
 των ελαΦρυντικών περιστάσεων που διαπίστωσε η πειθαρ
 χική αρχή.
 Προσφυγή του Benedetto D'Agostino κατά Ευρωπαϊκου
 Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 22 Αυγούστου 1997
 (Υπόθεση Τ-242/97) Προσφυγή των Catherine Metdepenningen κ.λπ. κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 (97/C 331/46) στις 26 Αυγούστου 1997
 (Υπόθεση Τ-243/97)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική) (97/C 331/47)
 O Benedetto D'Agostino, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπού (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική)
 μενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και
 Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Οι Catherine Metdepenningen, Jerôme Poussielgue και Jur
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε στις 22 Αυγούστου gen Wettig, κάτοικοι Βρυξελλών, εκπροσωπούμενοι από τον
 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 νοτήτων, προσφυγή κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Λουξεμβούργο την Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de Ces
 sange, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 26 Αυγούστου 1997, προσφυγή κατά Επι
 O προσφεύγων ζητεί απο το Πρωτοδικείο: τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να ακυρώσει την απόφαση της 28ης Οκτωβρίου 1996 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 περί υποβιβασμού του προσφεύγοντος από το βαθμό C 1 ,
 τέταρτο κλιμάκιο, στο βαθμό C 5, πρώτο κλιμάκιο,
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής, με τις οποίες
 απορρίφθηκαν οι αιτήσεις των τριών προσφευγόντων να
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. τους χορηγηθεί παράταση της συμβάσεώς τους εκτάκτου
 υπαλλήλου, μέχρι συμπληρώσεως πενταετίας,
 Λόγοι ακυρώσεως και κυρία επιχειρήματα
 — να κηρύξει παράνομη την απο 13 Νοεμβρίου 1996
 απόφαση της Επιτροπής, καθόσον περιορίζει όλες τις
 O προσφεύγων υποστηρίζει, πρώτον, ότι το καθού παρέβη συμβάσεις του άρθρου 2 στοιχείο α) του ΚΛΠ σε συμβά
 το άρθρο 7 παράγραφος 1 του παραρτήματος IX του Κα σεις ορισμένου χρόνου τριών ετών, με δυνατότητα παρα
 νονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, μη τάσεως κατά ένα έτος το πολύ ,
 τηρώντας εύλογη προθεσμία μεταξύ των διαφόρων πράξεων
 της πειθαρχικής διαδικασίας, χωρίς να προβάλλεται
 οποιαδήποτε δικαιολογία για τη διάρκεια της διαδικασίας. — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 Επικαλείται, επιπλέον, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, εξόδων.
 καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε έγγραφα
 τα οποία δεν του κοινοποιήθηκαν.
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 O προσφεύγων υποστηρίζει επίσης ότι η επίδικη απόφαση
 πάσχει από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και ανεπαρκή αιτιο Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι εκείνα
 λογία, καθώς και ότι ελήφθη κατά παραβίαση της αρχής της που προβάλλονται στην υπόθεση Τ-185/97, Godts κατά Επι
 αναλογικότητας. Τονίζει, συγκεκριμένα, ότι η αμφισβητού τροπής (').
 μενη πειθαρχική κύρωση αποφασίστηκε βάσει απλών
 δηλώσεων οι οποίες δεν αποδείχθηκαν και, σε ορισμένες
 περιπτώσεις, αμφισβητήθηκαν ρητώς από τους ενδιαφερομέ 0 ) ΕΕ C 252


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal of England and Wales (Civil Division) στις 18 Αυγούστου 2010 — NS κατά Secretary of State for the Home Department
 (Υπόθεση C-411/10)
 ()
 2010/C 274/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal of England and Wales (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: NS.
 Εφεσίβλητος: Secretary of State for the Home Department
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τους σκοπούς του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και/ή του άρθρου 51 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτη), απόφαση κράτους μέλους, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 343/2003 (1) του Συμβουλίου (στο εξής: κανονισμού), σχετικά με την εξέταση αιτήσεως χορηγήσεως ασύλου η οποία δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά του βάσει των κριτηρίων του κεφαλαίου III του κανονισμού;
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική:
 2)
 Τηρεί την υποχρέωσή του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στην έννομη τάξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται με τα άρθρα 1, 4, 18, 19, παράγραφος 2, και 47 του Χάρτη) κράτος μέλος το οποίο απελαύνει αιτούντα άσυλο στο κράτος μέλος που ορίζεται, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού, ως υπεύθυνο σύμφωνα με τα κριτήρια του κεφαλαίου ΙΙΙ του κανονισμού (στο εξής: υπεύθυνο κράτος μέλος), ανεξάρτητα από την κατάσταση που επικρατεί στο υπεύθυνο κράτος μέλος;
 3)
 Ειδικότερα, συμβιβάζεται με την υποχρέωση σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στην έννομη τάξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το να θεωρείται ως αμάχητο τεκμήριο ότι το υπεύθυνο κράτος μέλος (i) σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα που αντλεί ο αιτών από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή (ii) τηρεί τις ελάχιστες προδιαγραφές που επιβάλλουν οι οδηγίες 2003/9/ΕΚ (2) (οδηγία περί υποδοχής), 2004/83/ΕΚ (3) (οδηγία περί αναγνωρίσεως) και/ή 2005/85/ΕΚ (4) (οδηγία περί διαδικασιών) (συνολικά αναφερόμενες ως «οδηγίες»);
 4)
 Επικουρικώς, υποχρεούται το κράτος μέλος, βάσει της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να κάνει χρήση της δυνατότητας που του παρέχει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού, να εξετάζει αίτηση ασύλου και να καθίσταται συναφώς υπεύθυνο, σε περίπτωση που η μεταφορά του αιτούντος στο υπεύθυνο κράτος μέλος τον εκθέτει σε κίνδυνο προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του, ειδικότερα δε των προβλεπομένων από τα 1, 4, 18, 19, παράγραφος 2, και/ή 47 του Χάρτη, και/ή σε κίνδυνο μη τηρήσεως ως προς αυτόν των ελάχιστων προδιαγραφών που προβλέπουν οι οδηγίες;
 5)
 Είναι η προστασία που παρέχεται δυνάμει των γενικών αρχών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ειδικότερα, των δικαιωμάτων που προστατεύονται με τα άρθρα 1, 18 και 47 του Χάρτη σε πρόσωπο ως προς το οποίο έχει εφαρμογή ο κανονισμός ευρύτερη από την προστασία που παρέχει το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ);
 6)
 Συμβιβάζεται με τα δικαιώματα που προστατεύει το άρθρο 47 του Χάρτη διάταξη της εθνικής νομοθεσίας κατά την οποία τα δικαστήρια που αποφασίζουν αν ένα πρόσωπο μπορεί


text:
νομίμως να μεταφερθεί σε άλλο κράτος μέλος βάσει του κανονισμού πρέπει να δέχονται ότι στο κράτος μέλος αυτό δεν θα προσβληθούν τα δικαιώματα που αντλεί ο αιτών από τη Σύμβαση του 1951 και από το Πρωτόκολλο του 1967 σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, λόγω μεταφοράς του σε άλλο κράτος;
 7)
 Δεδομένου ότι τα προηγούμενα ερωτήματα αφορούν υποχρεώσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, διαφοροποιείται η απάντηση στα ερωτήματα 2 έως 6, λαμβανομένου υπόψη του Πρωτοκόλλου (αριθ. 30) σχετικά με την εφαρμογή του Χάρτη στην Πολωνία και στο Ηνωμένο Βασίλειο;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 343/2003 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας (ΕΕ 2003 L 50, σ. 1)
 (2) Οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (ΕΕ 2003 L 31, σ. 18)
 (3) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (ΕΕ 2004 L 304, σ. 12)
 (4) Οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ 2005 L 326, σ. 13)


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/31
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Νοεμβρίου 2008 — Sacem κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-422/08 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Απόφαση της Επιτροπής περί περατώσεως εναρμονισμένης πρακτικής στον τομέα της συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Απουσία επείγοντος)
 (2009/C 6/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (Sacem) (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωπος: H. Calvet, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και É. Gippini Fournier)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698-CISAC).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/24
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2014 (αίτηση του Administrativen sad — Βάρνα — Βουλγαρία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Levent Redzheb Yumer κατά Direktor na Teritoriyalna direktsia na Natsionalna agentsia za prihodite — Varna
 (Υπόθεση C-505/13) (1)
 ((Φόρος εισοδήματος - Άρθρο 2 ΣΕΕ - Άρθρα 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αρχές της ασφάλειας δικαίου, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας - Δικαίωμα μειώσεως του φόρου εισοδήματος των γεωργών - Εξαίρεση των φυσικών προσώπων που ασκούν τη δραστηριότητα του γεωργού - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Δεν συντρέχει - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 2014/C 409/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad — Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Levent Redzheb Yumer
 κατά
 Direktor na Teritoriyalna direktsia na Natsionalna agentsia za prihodite — Varna
 Διατακτικό
 1)
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Administrativen sad Varna (Βουλγαρία), με απόφαση της 5ης Σεπτεμβρίου 2013.
 2)
 Το πρώτο και το δεύτερο ερώτημα είναι προδήλως απαράδεκτα, καθόσον αφορούν την ερμηνεία του άρθρου 2 ΣΕΕ.
 (1) ΕΕ C 344 της 23.11.2013


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/47
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 5ης Οκτωβρίου 2009 — Landesanstalt für Medien Nordrhein-Westfalen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-2/08) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο)
 2009/C 282/90
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Landesanstalt für Medien Nordrhein-Westfalen (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Rosenfeld και G.-B. Lehr, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Gross και B. Martenczuk)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και J. Möller)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/708/ΕΚ της Επιτροπής, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 34/06 (ex N 29/05 και ex CP 13/04), την οποία προτίθεται να χορηγήσει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για την εγκατάσταση της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης (DVB-T) στο ομόσπονδο κράτος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (ΕΕ 2008, L 236, σ. 10).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Landesanstalt für Medien Nordrhein-Westfalen θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.