text:
επίμαχα μέτρα υπηρείται κοινοτικό συμφέρον. Επιπλέον, η Επιτροπή εσφαλμένως αξιολόγησε τα επίμαχα μέτρα του 2009/2010 λαμβάνοντας ως υπόβαθρο την (ευνοϊκότερη) κατάσταση της αγοράς το 2004.
 Έτσι, η Επιτροπή παρέβλεψε ότι τα επίμαχα μέτρα ήσαν αναγκαία, κατάλληλα και αναλογικά για την αναζωογόνηση του φτωχοποιημένου κέντρου του Leidschendam, σκοπός που εντάσσεται στον σαφώς διατυπωμένο και αναγνωρισμένο στόχο της ΕΕ να υπάρχει οικονομική και κοινωνική συνοχή κατά το άρθρο 3 ΣΕΕ και το άρθρο 174 ΣΛΕΕ. Δεν πρόκειται για αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Δεκεμβρίου 2011 η Seven for all mankind LLC κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 6 Οκτωβρίου 2011 στην υπόθεση T-176/10, Seven SpA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-655/11 P)
 2012/C 65/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Seven for all mankind LLC (εκπρόσωπος: A. Gautier-Sauvagnac, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης Οκτωβρίου 2011, κοινοποιηθείσα στις 7 Οκτωβρίου 2011 (Υπόθεση T-176/10),
 —
 να επιβεβαιώσει την απόφαση την οποία εξέδωσε το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ στις 28 Ιανουαρίου 2010, κοινοποιηθείσα στις 15 Φεβρουαρίου 2010 (Υπόθεση R 1514/2008-2),
 —
 να καταδικάσει την Seven SpA, πλέον των δικαστικών της εξόδων, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Seven For All Mankind κατά την παρούσα διαδικασία και κατά την ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασία.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί για τους εξής λόγους:
 —
 Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο διέπραξε δικονομική παράβαση θίγουσα τα συμφέροντα της αναιρεσείουσας κρίνοντας ότι η λέξη SEVEN έχει διακριτικό χαρακτήρα.
 —
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν τήρησε τις επιταγές της πάγιας νομολογίας όταν έκρινε την έννοια της ομοιότητας των σημάτων κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και δεν έλαβε υπόψη του όλους τους σχετικούς με τις περιστάσεις της υποθέσεως παράγοντες.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/40
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουνίου 2009 — Socratec κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-269/03) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Αγορά των συστημάτων εφαρμογής της τηλεματικής στις οδικές μεταφορές - Προσφεύγουσα κηρυχθείσα σε πτώχευση κατά τη διάρκεια της δίκης - Δεν υφίσταται πλέον έννομο συμφέρον - Κατάργηση της δίκης)
 2009/C 180/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Socratec — Satellite Navigation Consulting, Research & Technology GmbH (Ratisbonne) (εκπρόσωποι: M. Adolf και M. Lüken, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Rating, στη συνέχεια A. Whelan και K. Mojzesowicz και τέλος K. Mojzesowicz και X. Lewis)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Qualcomm Wireless Business Solutions Europe BV (Waarle, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. Berrisch και D.W. Hull, solicitor)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Daimler AG, πρώην DaimlerChrysler AG (Στουτγάρδη, Γερμανία)· Daimler Financial Services AG, πρώην DaimlerChrysler Services AG (Βερολίνο, Γερμανία)· Deutsche Telekom AG (Βόννη, Γερμανία)· Toll Collect GmbH (Βερολίνο) (εκπρόσωποι: J. Schütze και A. von Graevenitz, δικηγόροι)· και Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς C.-D. Quassowski και S. Flockermann, στη συνέχεια M. Lumma, επικουρούμενοι από τους U. Karpenstein και A. Rosenfeld, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακύρωσης της απόφασης 2003/792/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2003, που κηρύσσει μία πράξη συγκέντρωσης συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη συμφωνία για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/M.2903 — Κοινή επιχείρηση DaimlerChrysler/Deutsche Telekom) (ΕΕ L 300, σ. 62)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Παρέλκει πλέον η έκδοση απόφασης επί της παρούσας προσφυγής.
 2.
 Υποχρεώνει τη Socratec — Satellite Navigation Consulting, Research & Technology GmbH να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής, της Daimler AG, της Daimler Financial Services AG, της Deutsche Telekom AG και της Toll Collect GmbH.
 3.
 Η Qualcomm Wireless Business Solutions Europe BV φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 4.
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 251 της 18.10.2003.


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nejvyšším soudem České republiky (Δημοκρατία της Τσεχίας) της 4ης Νοεμβρίου 2016 — Michael Dědouch κ.λπ. κατά Jihočeská plynárenská, a.s., και E.ON Czech Holding AG
 (Υπόθεση C-560/16)
 (2017/C 022/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší soud České republiky
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες πρωτοδίκως και αναιρεσίβλητοι: Michael Dědouch, MUDr. Petr Streitberg και Pavel Suda
 Εναγόμενες πρωτοδίκως και αναιρεσείουσες: Jihočeská plynárenská, a.s., και E.ON Czech Holding AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 22, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις («κανονισμός Βρυξέλλες Ι»), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έχει εφαρμογή επίσης σε διαδικασία δικαστικού ελέγχου του εύλογου χαρακτήρα του ανταλλάγματος, το οποίο ο κύριος μέτοχος οφείλει να καταβάλει, ως αντίτιμο τίτλων συμμετοχής, στους προηγούμενους κατόχους των εν λόγω τίτλων, οι οποίοι του μεταβιβάστηκαν κατόπιν αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως εταιρίας περιορισμένης ευθύνης σχετικά με την υποχρεωτική μεταβίβαση στον κύριο μέτοχο των λοιπών τίτλων συμμετοχής (διαδικασία γνωστή ως «squeeze out»), όταν στην εν λόγω απόφαση καθορίζεται το ύψος του εύλογου ανταλλάγματος και όταν υπάρχει δικαστική απόφαση καθορίζουσα το ύψος του ανταλλάγματος σε διαφορετικό ποσό και έχουσα δεσμευτικό χαρακτήρα τόσο για τον κύριο μέτοχο και την εταιρία, ως προς τη θεμελίωση του μεταβιβασθέντος δικαιώματος, όσο και για τους λοιπούς κατόχους τίτλων συμμετοχής;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού Βρυξέλλες Ι να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καλύπτει επίσης τη διαδικασία δικαστικού ελέγχου του εύλογου χαρακτήρα του ανταλλάγματος που περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα δύο προηγούμενα ερωτήματα, πρέπει το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καλύπτει επίσης τη διαδικασία δικαστικού ελέγχου του εύλογου χαρακτήρα του ανταλλάγματος που περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE 2001, L 12, σ. 1).


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/27
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2012 — Viasat Broadcasting UK κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-114/09) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Επιστροφής της ενισχύσεως - Απώλεια εννόμου συμφέροντος - Κατάργηση της δίκης)
 2012/C 151/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Viasat Broadcasting UK Ltd (West Drayton, Middlesex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Kalsmose-Hjelmborg και M. Honoré, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπής (εκπρόσωποι: αρχικώς N. Khan και B. Martenczuken, στη συνέχεια B. Stromsky και L. Flynn)
 Παρεμβαίνοντες προς στήριξη των αιτημάτων της καθής: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Bering Liisberg, στη συνέχεια C. Vang, επικουρούμενοι από τους P. Biering και K. Lundgaard Hansen, δικηγόρους) και TV2/Danmark A/S (Odense C, Δανία) (εκπρόσωπος: O. Koktvedgaard, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 4224 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Αυγούστου 2008, στην υπόθεση N 287/2008, σχετικά με την ενίσχυση για διάσωση που χορηγήθηκε στην TV2 Danmark A/S.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Viasat Broadcasting UK Ltd, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Βασίλειο της Δανίας και η TV2 Danmark A/S φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 141 της 20.6.2009.


text:
 7.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 271/25
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-8/10)
 2010/C 271/05
 Στις 26 Ιουλίου 2010, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Xavier Lewis και Florence Simonetti, ενεργούντες ως αντιπρόσωποι της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, rue Belliard/Belliardstraat 35, 1040 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητά από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ να αναγνωρίσει ότι:
 1)
 η Δημοκρατία της Ισλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή να κοινοποιήσει στην Αρχή όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για την πλήρη ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 1 του παραρτήματος VII της συμφωνίας ΕΟΧ (Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1, αθέτησε τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 63 παράγραφος 1 της οδηγίας και βάσει του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ·
 2)
 η Δημοκρατία της Ισλανδίας βαρύνεται με τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 η προσφυγή αφορά τη μη συμμόρφωση της Ισλανδίας προς την αιτιολογημένη γνώμη της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ σχετικά με τη μη θέσπιση, ή τη μη κοινοποίηση στην εν λόγω Αρχή, όλων των αναγκαίων μέτρων για την πλήρη ενσωμάτωση της πράξης του ΕΟΧ που αντιστοιχεί στην οδηγία 2005/36/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, όπως τροποποιήθηκε,
 —
 τα μέτρα τα οποία δεν έχει λάβει ακόμη η Ισλανδία αφορούν τη θέσπιση εθνικών ρυθμίσεων για τον καθορισμό ειδικών τομεακών κανόνων σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών τίτλων που λαμβάνονται σε άλλες χώρες του ΕΟΧ,
 —
 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ισχυρίζεται ότι δεν έχει ενημερωθεί από την Ισλανδία για την πλήρη ενσωμάτωση της εν λόγω πράξης στην εθνική της νομοθεσία, ούτε έχει στη διάθεσή της άλλες πληροφορίες από τις οποίες τεκμαίρεται αυτό,
 —
 η ισλανδική κυβέρνηση δεν αμφισβήτησε την καθυστέρηση για την πλήρη ενσωμάτωση της εν λόγω πράξης.


text:
 10.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2012 — Wesergold Getränkeindustrie κατά ΓΕΕΑ — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD)
 (Υπόθεση T-278/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σήματος WESTERN GOLD ως κοινοτικού σήματος - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα και προγενέστερο διεθνές και κοινοτικό λεκτικό σήμα WESERGOLD, Wesergold και WeserGold - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Μη ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Διακριτικός χαρακτήρας των προγενέστερων σημάτων)
 2012/C 343/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG (Rinteln, Γερμανία) (εκπρόσωποι: P. Goldenbaum, T. Melchert και I. Rohr, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Pethke)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Marx και M. Schaeffer, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της απόφασης του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Μαρτίου 2010 (υπόθεση R 770/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG και της Lidl Stiftung & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 24ης Μαρτίου 2010 (υπόθεση R 770/2009-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει, πέραν των δικών του εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG.
 3)
 Η Lidl Stiftung & Co. KG φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 221 της 14.8.2010.


text:
4.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 26/15
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Αποφάσεις που έλαβε το ∆ικαστήριο κατά τη σύσκεψη της 19ης Νοεμβρίου 2002
 (2003/C 26/11)
 Το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατά τη σύσκεψη της 19ης Νοεμβρίου 2002, έλαβε τα ακόλουθα
 μεταβατικά μέτρα, τα οποία θα τεθούν σε εφαρμογή για την περίοδο από τη θέση σε ισχύ της συνθήκης
 της Νίκαιας που τροποποιεί τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων και ορισμένες συναφείς πράξεις, η αποία, υπογράφηκε στη Νίκαια στις 26 Φεβρουαρίου
 2001 (EE C 80 της 10.3.2001), μέχρι τη θέση σε ισχύ των τροποποιήσεων του κανονισμού διαδικασίας, οι
 οποίες, κατέστησαν αναγκαίες λόγω της συνθήκης της Νίκαιας:
 Ορισμός προέδρων τμήματος
 Οι πρόεδροι τμήματος θα συνεχίσουν να ασκούν τα καθήκοντα που τους ανέθεσε το ∆ικαστήριο κατά τη σύσκεψη
 της 17ης Σεπτεμβρίου 2002 (EE C 261 της 26.10.2002).
 Σύνθεση των τμημάτων
 Η σύνθεση των τμημάτων συνεχίζει να είναι η ίδια με αυτή που όρισε το ∆ικαστήριο κατά την ίδια σύσκεψη της
 17ης Σεπτεμβρίου 2002.
 Ανάθεση των υποθέσεων στους δικαστικούς σχηματισμούς
 Εν αναμονή της θεσπίσεως κανόνων για τον ορισμό των δικαστών που θα μετέχουν στο ενδεκαμελές τμήμα, το
 ∆ικαστήριο αποφασίζει να συνεδριάζει εν ολομελεία για τις υποθέσεις που δεν θα ανατίθενται σε τριμελές ή
 πενταμελές τμήμα.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour administrative d'appel de Douai (Γαλλία) στις 21 Δεκεμβρίου 2015 — Wenceslas de Lobkowicz κατά Ministère des Finances et des Comptes publics
 (Υπόθεση C-690/15)
 (2016/C 098/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative d'appel de Douai
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Wenceslas de Lobkowicz
 Εφεσίβλητο: Ministère des Finances et des Comptes publics
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υφίσταται αρχή του δικαίου της Ένωσης η οποία αποκλείει την επιβολή σε υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής γενικού κοινωνικού χαρακτήρα φόρου, επιβαρύνσεως κοινωνικού χαρακτήρα και των επιπρόσθετων στην επιβάρυνση αυτή φόρων, ύψους 0,3 % και 1,1 %, επί εισοδημάτων από ακίνητη περιουσία αποκτηθέντων εντός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης;


text:
20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/33
 Pqoy rsgäqing sot ajtqxsijotä soty aisgälasoy, oi pqoruetä- coäqoty Kieäcgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 comsey diaseiämomsai oäsi so Rtlbotäkio dem sgäqgre sgm tpo- coäqo A. Schmitt, 62, avenue Guillaume, órjgre rsiy
 vqeäxrg aisiokocgärexy pot pqobkeäpesai rso óqhqo 190 sgy 24 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 rtmhgäjgy. So Rtlbotäkio dem aisiokoäcgre epaqjxäy cia poio paøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 koäco g cmxrsopoiägrg sxm eccqóuxm rsa opoiäa apacoäqetre paøjxäm Joimosgäsxm jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 sgm pqoärbarg ha amseäbaime pqoy so dgloärio rtlueäqom. èmxrgy.
 Dedoleämot oäsi g aisiokociäa rtmiärsasai apkxäy re lia cemijgä
 paqapolpgä, rtäluxma le sgm opoiäa oi cmxlasetäreiy pot
 G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 rtmsórrotm oi molijeäy tpgqeriäey enaiqotämsai rso rtämokoä
 soty apoä so dijaiäxla pqorbórexy rsa eäccqaua, vxqiäy ma
 ejueäqesai jaliäa rtcjejqileämg ópowg oärom auoqó so Ç ma jgqtänei sgm acxcgä paqadejsgä jai bórilg,
 fgäsgla am sa rtlueäqomsa pot epijakeiäsai so Rtlbotäkio, sa
 opoäia auoqotäm sg diautäkang sgy aruókeiay dijaiäot jai sg
 Ç ma amacmxqiärei oäsi oi emacoälemoi ethtämomsai cia sg
 rsaheqoäsgsa sot joimosijotä dijaiäot, tuiärsamsai epiärgy
 fgliäa pot tpeärsg g emócotra,
 oärom auoqó sa eäccqaua rsa opoiäa fgseiäsai pqoärbarg, epi-
 bókkesai g ajtäqxrg sgy apouórexy koäcx paqabórexm
 otrixädoty stäpot, vxqiäy ma apaiseiäsai g eneäsarg sxm koipxäm Ç ma tpovqexärei, jasó rtmeäpeia, soty emacoleämoty ma
 koäcxm ajtqxärexy. jasabókotm eiy okoäjkgqom eäma poroä pot tpokociäfesai
 pqorxqimxäy re 46 655 281 uqócja, epiutkarroleämgy sgy
 Oi pqoruetäcomsey tporsgqiäfotm peqaiseäqx oäsi g apoäuarg atngärexy gä leixärexäy sot jasó sg dióqjeia sgy diäjgy,
 amsibaiämei pqoy helekixädeiy aqveäy rvesijeäy le sgm euaqlocgä emsoäjxy pqoy 8 % apoä sgm 1g Iamotaqiäot 1993, gleqo-
 sgy rtmhgäjgy, idiäxy de pqoy sgm aqvgä sgy diauómeiay sgy lgmiäa epeketärexy sgy fgliäay, leävqi okorveqotäy eno-
 diadijariäay kgäwexy apouórexm, oäpxy pqojtäpsei apoä sg ukgärexy,
 dgäkxrg tpÂ aqih. 17 pot eävei pqoraqsgheiä rsgm sekijgä
 pqóng sgy rtmhgäjgy cia sgm Etqxpaøjgä èmxrg, som jxädija
 rtlpeqiuoqóy oärom auoqó sgm pqoärbarg sot joimotä rsa Ç ma jasadijórei soty emacoleämoty rsa dijarsijó eänoda
 eäccqaua sot Rtlbotkiäot jai sgy Episqopgäy (93/730/EJ, EE eiy okoäjkgqom.
 L 340 sgy 31.12.1993, r. 41), jahxäy jai apoä sgm apoäuarg 93/
 731/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 20gäy Dejelbqiäot 1993, rvesijó Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 le sgm pqoärbarg sot joimotä rsa eäccqaua sot Rtlbotkiäot
 (EE L 340 sgy 31.12.1993, r. 43). Oi pqoruetäcomsey tporsg-
 qiäfotm rtmauxäy oäsi oi enaiqeäreiy apoä sgm em koäcx helekixädg G emócotra, g opoiäa ejlesakketäesai pqajsoqeiäo ejsekxmi-
 aqvgä sgy diauómeiay pqeäpei ma eqlgmetäomsai rsemó jai oäsi, rlotä, pqobókkei sgm aisiäarg oäsi, le sgm jasóqcgrg sxm
 epoleämxy, so Rtlbotäkio dem lpoqeiä ma apojkeiäei apoä so sekxmeiajxäm ekeäcvxm jai diastpxärexm rsa erxseqijó
 dijaiäxla pqorbórexy lia okoäjkgqg jasgcoqiäa eccqóuxm le rtämoqa cia reiqó pqónexm pot pqordioqiäfomsai rso dijoä-
 apojkeirsijoä jqisgäqio sgm pqoeäketrgä soty. Amsiheäsxy, pqeä- cqauo sgy acxcgäy, oi emacoälemoi jasgäqcgram jai siy
 pei, cia jóhe dedoleämo eäccqauo, ma enesófesai rtcjejqileäma emdojoimosijeäy dqarsgqioäsgsey sgy emócotray apoä sgm
 eóm sa rtlueäqomsa pot amaueäqomsai rsom jxädija rtlpe- 1g Iamotaqiäot 1993. Epiärgy, pqobókkei sgm aisiäarg oäsi oi
 qiuoqóy dijaiokocotäm som apojkeirloä


text:
sot apoä so dijaiäxla emacoälemoi dem heärpiram jasókkgka lesabasijó leäsqa pqo-
 pqorbórexy. ìlxy, rsgm pqojeiälemg peqiäpsxrg dem tuiärsa- jeileämot oi ejsekxmirseäy ma lpoqeärotm ma pqoraqlorhotäm
 sai seäsoio rtcjejqileämo rtlueäqom, so opoiäo ha lpoqotäre ma rsadiajxäy rsg meäa jasórsarg. Rtmauxäy, irvtqiäfesai lesantä
 dijaiokocgärei sgm óqmgrg pqorbórexy rsa eäccqaua. ókkxm oäsi pqorbkgähgjam jejsgleäma dijaixälasa jai paqa-
 biórsgje g aqvgä sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy.
 Epijotqijxäy, oi pqoruetäcomsey irvtqiäfomsai oäsi sa rtlueä-
 qomsa pot epijakeiäsai so Rtlbotäkio otdoäkxy rtmsqeävotm
 rsgm peqiäpsxrg sxm eccqóuxm rsa opoiäa fgseiäsai pqoä-
 rbarg. Amsiheäsxy, g aruókeia dijaiäot jai g rsaheqoäsgsa
 sot joimosijotä dijaiäot diaruakiäfomsai apoä so cecomoäy oäsi
 so joimoä eävei so dijaiäxla ma kóbei cmxärg oäkxm sxm rsoi- Acxcgä sgy NV Wybo jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 veiäxm pot aposekotäm sg bórg cia sgm ej leäqoty sot Rtlbot- Joimosgäsxm jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy,
 kiäot eäjdorg pqónexm sot paqacxäcot dijaiäot. pot arjgähgje rsiy 24 Dejelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-619/97)
 (98/C 55/65)
 Acxcgä sgy NV Transfluvia jasó Episqopgäy sxm Etqx- (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 paøjxäm Joimosgäsxm jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 èmxrgy, pot arjgähgje rsiy 24 Dejelbqiäot 1997 G esaiqeiäa NV Wybo, le eädqa so Poperinge (Beäkcio),
 (Tpoäherg T-611/97) ejpqorxpotälemg apoä soty P. Cavenaille jai K. Tanghe,
 (98/C 55/64) dijgcoäqoty Kieäcgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 dijgcoäqo A. Schmitt, 62, avenue Guillaume, órjgre rsiy
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä) 24 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 G esaiqeiäa NV Transfluvia, le eädqa so Menen (Beäkcio), paøjxäm Joimosgäsxm jai sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 ejpqorxpotälemg apoä soty P. Cavenaille jai K. Tanghe, dijg- èmxrgy.
 ---pagebreak--- C 55/34 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: vheiä, cia sgm peqiäodo apoä 1gy Iamotaqiäot 1989 eäxy
 30 Repselbqiäot 1995, joimosijoäy uoäqoy epiä sxm eiro-
 Ç ma jgqtänei sgm acxcgä paqadejsgä jai bórilg, dglósxm sot apoä siy dqarsgqioäsgsey pot órjgre xy
 free-lance (amenóqsgsoy) dieqlgmeäay cia sgm jahgäy,
 Ç ma amacmxqiärei oäsi oi emacoälemoi ethtämomsai cia sg
 fgliäa pot tpeärsg g emócotra, Ç ma tpovqeäxrei sgm jahgäy ma epirsqeäwei som joimosijoä
 Ç ma tpovqexärei, jasó rtmeäpeia, soty emacoleämoty ma uoäqo pot jasabkgähgje apoä som pqoruetäcomsa jasó sgm
 jasabókotm eiy okoäjkgqom eäma poroä pot tpokociäfesai peqiäodo apoä 1gy Iamotaqiäot 1989 eäxy 30 Repselbqiäot
 pqorxqimxäy re 10 377 559 uqócja, epiutkarroleämgy sgy 1995, o opoiäoy uoäqoy tpokociäfesai sxäqa apoä som pqo-
 atngärexy gä leixärexäy sot jasó sg dióqjeia sgy diäjgy, ruetäomsa re 43 265 Ecu, pkeäom soäjxm le episoäjio 8 % gä
 emsoäjxy pqoy 8 % apoä sgm 1g Iamotaqiäot 1993, gleqo- so moälilo episoäjio pot irvtäei rvesijó,
 lgmiäa epeketärexy sgy fgliäay, leävqi okorveqotäy eno-
 ukgärexy, Ç epijotqijxäy:
 Ç ma jasadijórei soty emacoleämoty rsa dijarsijó eänoda ma tpovqexärei sgm jahgäy ma apojasarsgärei sgm pqorce-
 eiy okoäjkgqom. moleämg rsom pqoruetäcomsa fgliäa, g opoiäa ameäqvesai
 sxäqa re 642 199 bekcijó uqócja, jahxäy jai sgm
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa pqordioqirhgroleämg fgliäa pot ha pqojkgheiä apoä siy
 rtmajoäkothey pqoärhesey apaisgäreiy sgy bekcijgäy euo-
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai le qiäay gä/jai oqcamirlxäm joimxmijgäy aruakiärexy cia sgm
 atsó pot


text:
pqobkgähgjam rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-611/ peqiäodo apoä 1gy Iamotaqiäot 1989 eäxy 30 Repselbqiäot
 97 (1). 1995, jasó sgm opoiäa g jahgäy paqajqasotäre joimosijoä
 uoäqo epiä sxm apodovxäm sot pqoruetäcomsoy,
 (1) Bkeäpe r. 33 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday.
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G jahgäy dem edijaiokoceiäso ma eirpqónei joimosijoä uoäqo.
 Pqorutcgä-acxcgä sot E. jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 30 Dejelbqiäot 1997 1. Le so ma eirpqónei joimosijoä uoäqo rsgm peqiäpsxrg sot
 (Tpoäherg T-2/98) pqoruetäcomsoy, g Episqopgä emgäqcgre re amsiäherg le so
 (98/C 55/66) joimosijoä diäjaio, eidijoäseqa de le so óqhqo 13 sot
 pqxsojoäkkot peqiä sxm pqomoliäxm jai artkixäm sxm
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä) Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, siy qthliäreiy pot herpiärsgjam
 cia sgm euaqlocgä sot, so óqhqo 28 sgy rtmhgäjgy
 O E., jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy apoä som G. rtcvxmetärexy jahxäy jai sgm aqvgä sgy moliloäsgsayç
 van der Wal, dijgcoäqo paqó sx Amxsósx Ajtqxsijxä sxm epiärgy, le som sqoäpo atsoä g Episqopgä emgäqcgre jasó
 Jósx Vxqxäm eävomsa so cqaueiäo sot rsg Vócg, jai sot jasóvqgrg enotriäay gä jahÂ tpeäqbarg sxm oqiäxm sgy
 L. Y. J. M. Parret, dijgcoäqo Bqnekkxäm, le amsiäjkgso rso aqlodioäsgsóy sgy.
 Kotnelbotäqco som dijgcoäqo A. May, Grand-rue 31, órjgre
 rsiy 30 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm 2. Cia soty pio pómx koäcoty, g óqmgrg sgy jahgäy ma epi-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä-acxcgä jasó Episqopgäy rsqeäwei som joimosijoä uoäqo pot o pqoruetäcxm eävei
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. jasabókei apoä so 1989 eiämai paqómolgç epipkeäom, eiämai
 O pqoruetäcxm-emócxm (rso engäy: pqoruetäcxm) fgseiä apoä so dedoleämo oäsi tuiärsasai tpovqeäxrg epirsqougäy sxm
 pqxsodijeiäo: porxäm pot o pqoruetäcxm jaseäbake avqexrsgäsxy.
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg pot peqikalbómesai rso apoä 3. G óqmgrg epirsqougäy eäqvesai epiärgy re amsiäherg le sgm
 31 Ojsxbqiäot 1997 eäccqauo sgy jahgäy-emacoleämgy (rso aqvgä sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy jai sgm aqvgä
 engäy: jahgäy), le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrg sot sgy iroäsgsay.
 pqoruetäcomsoy ma sot epirsqaueiä o joimosijoäy uoäqoy
 pot eävei jasabókei apoä sgm 1g Iamotaqiäot 1989, Cia sgm peqiäpsxrg pot so Pqxsodijeiäo ejsilgärei oäsi dem
 dtämasai ma diasónei sgm jahgäy ma epirsqeäwei som joimosijoä
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so óqhqo 8 sgy rtlbórexy le sgm uoäqo pot jaseäbake o pqoruetäcxm, o seketsaiäoy fgseiä ma
 A.I.I.C. (Diehmgä èmxrg Dieqlgmeäxm Rtmedqiäxm) eiämai amacmxqiärei so Pqxsodijeiäo oäsi g jahgäy ethtämesai cia sg
 amiärvtqo gä sotkóvirsom dem lpoqeiä ma ciämei epiäjkgrgä fgliäa pot atsoäy tpeärsg apoä sgm paqómolg rtlpeqiuoqó
 sot jasó sot pqoruetäcomsoy pqojeileämot ma eirpqa- sgy jahgäy (óqhqo 215 sgy rtmhgäjgy EJ).


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 2 Απριλίου 2013 — Turbu.com Mobile Phone's BV, έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-164/13)
 2013/C 171/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Turbu.com Mobile Phone's BV
 Έτερος διάδικος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει οι εθνικές αρχές και τα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μη δέχονται το δικαίωμα εκπτώσεως, όταν βάσει αντικειμενικών στοιχείων είναι βέβαιο ότι πρόκειται για φοροδιαφυγή ως προς τον ΦΠΑ σε σχέση με τα οικεία αγαθά και ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι συμμετείχε σ’ αυτή, αν ο εθνικός νόμος δεν προβλέπει ότι υπ’ αυτές τις συνθήκες το δικαίωμα εκπτώσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτό;


text:
Αριθ. C 199/20 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 6. 97
 Διαγραφή της υποθέσεως C-6/96 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-34/96 (')
 (97/C 199/47) (97/C 199/51 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-6/96: (αίτηση του Pretura circon γραφή της υποθέσεως C-34/96: (αίτηση του Pretura circonda
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Sandro προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Maria Pao
 Gallotti . lantoni.
 (') ΕΕ αριθ . C 64 της 2 . 3 . 1996. (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-7/96 (') Διαγραφή των συνεκδικαζομενων υποθέσεων C-165/96,
 C-166/96, C-167/96, C-168/96 και C-169/96 ( )
 (97/C 199/48)
 97/C 199/52
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 13ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του πέμπτου
 γραφή της υποθέσεως C-7/96: (αίτηση του Pretura circon τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικαζομένων υποθέσεων
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Francesco C-165/96, C-166/96, C-167/96, C-168/96 και C-169/96: Επιτρο
 Palermo . πή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής
 Δημοκρατίας.
 (!) ΕΕ αριθ . C 64 της 2. 3 . 1996.
 (!) ΕΕ αριθ. C 210 της 20. 7. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-24/96 (1 )
 Διαγραφή της υποθέσεως C-189/96 ( 1 )
 (97/C 199/49)
 (97/C 199/53)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-24/96: (αίτηση του Pretura circonda γραφή της υποθέσεως C-1 89/96: (αίτηση του Pretura circon
 riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Vittorio
 Iannilli . προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Rosalinda
 Marchionne .
 (1) ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996.
 (') ΕΕ αριθ . C 210 της 2. 7. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-25/96 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-190/96 ( 1 )
 (97/C 199/50) (97/C 199/54)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-25/96: (αίτηση του Pretura circonda γραφή της υποθέσεως C-190/96: (αίτηση του Pretura circon
 riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Francesco προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Amerigo
 Cannizzaro . Alari .
 Ο ) ΕΕ αριθ . C 77


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Raad van State με απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 2004 στην υπόθεση Mediakabel B.V. κατά Commissariaat voor de Media
 (Υπόθεση C-89/04)
 (2004/C 94/57)
 Με απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Φεβρουαρίου 2004, το Raad van State, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Mediakabel B.V. και Commissariaat voor de Media που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1α)
 Πρέπει η έννοια της «τηλεοπτικής μεταδόσεως» κατά το άρθρο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ (1) να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μην υπάγεται στην έννοια αυτή μια «υπηρεσία της κοινωνίας των πληροφοριών», όρο τον οποίο παραθέτει το άρθρο 1, σημείο 2, της οδηγίας 98/34/ΕΚ (2), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ (3), αλλά να υπάγονται στην έννοια αυτή οι ενδεικτικώς απαριθμούμενες στο παράρτημα V της οδηγίας 98/34/ΕΚ υπηρεσίες που δεν εμπίπτουν στο άρθρο 1, σημείο 2, της οδηγίας 98/34/ΕΚ, και ειδικότερα οι υπηρεσίες του σημείου 3, περιλαμβανομένου του «βίντεο αλά καρτ», οι οποίες επομένως δεν είναι «υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών»;
 β)
 Αν στο ερώτημα 1α πρέπει να δοθεί αρνητική απάντηση, κατά ποιον τρόπο πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της εννοίας της «τηλεοπτικής μεταδόσεως» κατά το άρθρο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ και της επίσης περιλαμβανομένης στο άρθρο αυτό εννοίας των «υπηρεσιών επικοινωνιών που παρέχουν, με προσωπική κλήση, πληροφορίες»;
 2α)
 Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να κριθεί αν είναι υπηρεσία τηλεοπτικής μεταδόσεως ή υπηρεσία της κοινωνίας των πληροφοριών μια υπηρεσία όπως η επίμαχη, όπου σε ένα δίκτυο εκπέμπονται κωδικοποιημένες αναγγελίες των προσφερομένων ταινιών οι οποίες επελέγησαν από τον παρέχοντα την επίμαχη υπηρεσία και τις οποίες οι συνδρομητές, αντί χωριστής πληρωμής ανά ταινία και με τη βοήθεια κλειδιού που αποστέλλει κατόπιν ατομικής παραγγελίας ο παρέχων υπηρεσίες, μπορούν να αποκωδικοποιήσουν και να δουν, κατά το χρονικό διάστημα που καθορίζει ο παρέχων την υπηρεσία, η οποία έχει στοιχεία (ατομικής) υπηρεσίας της κοινωνίας των πληροφοριών και συγχρόνως στοιχεία υπηρεσίας τηλεοπτικής μεταδόσεως;
 β)
 Πρέπει εν προκειμένω να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην οπτική γωνία του συνδρομητή ή στην οπτική γωνία του παρέχοντος την επίμαχη υπηρεσία; Έχει εν προκειμένω σημασία το ποιο είδος υπηρεσιών ανταγωνίζεται η επίμαχη υπηρεσία;
 3)
 Έχει εν προκειμένω σημασία το ότι:
 —
 από τη μια πλευρά, ο χαρακτηρισμός μιας υπηρεσίας, όπως η επίμαχη, ως «υπηρεσίας της κοινωνίας των πληροφοριών», επί της οποίας δεν έχει εφαρμογή η οδηγία 89/552/ΕΟΚ, θα μπορούσε να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα της οδηγίας αυτής, και ειδικότερα όταν πρόκειται για σκοπούς που αποτελούν τη βάση της εντεύθεν υποχρεώσεως να αφιερωθεί στις ευρωπαϊκές παραγωγές ορισμένο ποσοστό του χρόνου εκπομπής, ενώ
 —
 από την άλλη πλευρά, αν η οδηγία 89/552/ΕΟΚ έχει εφαρμογή, η εντεύθεν υποχρέωση να αφιερωθεί στις ευρωπαϊκές παραγωγές ορισμένο ποσοστό του χρόνου εκπομπής δεν έχει και τόσο νόημα, καθόσον οι συνδρομητές πληρώνουν ανά ταινία και μπορούν να δουν μόνον την ταινία για την οποία έχουν πληρώσει;
 (1) ΕΕ L 298 της 17ης Οκτωβρίου 1989, σ.


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2014 — Nanu–Nana Joachim Hoepp κατά ΓΕΕΑ –Vincci Hoteles (NAMMU)
 (Υπόθεση T-498/13) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα NAMMU - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απόδειξη της ουσιαστικής χρήσεως του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 57, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 και κανόνας 22, παράγραφοι 2 έως 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95»])
 (2015/C 034/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nanu–Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Βρέμη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Nordemann, T. Boddien και M. Maier, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Vincci Hoteles, SA (Alcobendas, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Ιουνίου 2013 (υπόθεση R 611/2012–1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Nanu–Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG και της Vincci Hoteles SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Nanu–Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 344 της 23.11.2013.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/37
 Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2017 — Estévez Puerto κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)
 (Υπόθεση T-504/17)
 (2017/C 347/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: José Ramón Estévez Puerto (Jeréz de la Frontera, Ισπανία) και 14 άλλοι προσφεύγοντες (εκπρόσωποι: B. Gutiérrez de la Roza Pérez, P. Rubio Escobar, R. Ruíz de la Torre Esporrín και B. Fernández García, δικηγόροι)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει τις εξής πράξεις:
 —
 απόφαση (SRB/EES/2017/08) την οποία εξέδωσε το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης κατά την εκτελεστική σύνοδό του της 7ης Ιουνίου 2017, με την οποία εγκρίθηκε το καθεστώς εξυγίανσης του ιδρύματος Banco Popular Español, S.A.·
 —
 απόφαση (ΕΕ) 2017/1246 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2017, για την αποδοχή του καθεστώτος εξυγίανσης για την Banco Popular Español.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι προς τα όσα προβάλλονται στις υποθέσεις T-478/17, Mutualidad de la Abogacía και Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno και SFL κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-483/17, García Suárez κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-484/17, Fidesban κ.λπ. κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-497/17, Sáchez del Valle και Calatrava Real State 2015 κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, και T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/63
 Προσφυγή της 7ης Απριλίου 2009 — Roumimper κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Europol)
 (Υπόθεση F-41/09)
 2009/C 180/115
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jaques Pierre Roumimper (Zoetermeer, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: P. de Casparis και D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Europol)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008 με την οποία ο προσφεύγων ενημερώθηκε σχετικά με την αδυναμία να του προσφερθεί θέση μόνιμης απασχολήσεως, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η υποβληθείσα κατά της πρώτης αποφάσεως διοικητική ένσταση.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Ιουνίου 2008 με την οποία η καθής ανέφερε στον προσφεύγοντα ότι δεν δύναται να του προτείνει πρόσληψη σε θέση μόνιμης απασχολήσεως, καθώς και την απόφαση που εκδόθηκε επί της διοικητικής ενστάσεως στις 7 Ιανουαρίου 2009 και με την οποία κρίθηκαν αβάσιμες οι αιτιάσεις που ο προσφεύγων διατύπωσε κατά της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008·
 —
 να καταδικάσει την Europol στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/1
 Ορκωμοσία των νέων μελών του Δικαστηρίου
 (2006/C 326/01)
 Κατόπιν του διορισμού τους ως δικαστών του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 6ης Απριλίου 2006 (1) και της 6 Ιουλίου 2006 (2), για την περίοδο από 7 Οκτωβρίου 2006 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2012, οι J.-C. Bonichot, P. Lindh και T. von Danwitz ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6 Οκτωβρίου 2006.
 Κατόπιν του διορισμού τους ως νέων γενικών εισαγγελέων του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 6ης Απριλίου 2006 (1), για την περίοδο από 7 Οκτωβρίου 2006 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2012, οι Y. Bot, J. Mazák και V. Trstenjak ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6 Οκτωβρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 104 της 13ης Απριλίου 2006, σ. 39.
 (2) ΕΕ L 215 της 5ης Αυγούστου 2006, σ. 30.


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/38
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 5ης Νοεμβρίου 2014 — CY κατά EKT
 (Υπόθεση F-68/13) (1)
 ((Θάνατος του προσφεύγοντος - Eπανάληψη της προφορικής διαδικασίας - Mη συνέχιση της δίκης από τους έλκοντες δικαιώματα - Κατάργηση της δίκης))
 (2014/C 448/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CY (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: E. Carlini και F. Feyerbacher, καθώς και B. Wägenbaur, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση, αφενός, της αποφάσεως με την οποία περατώθηκε η εσωτερική διοικητική έρευνα που διεξήχθη για τις πράξεις ηθικής παρενοχλήσεως εις βάρος του προσφεύγοντος-ενάγοντος και, αφετέρου, της εκθέσεως έρευνας, καθώς και χρηματική ικανοποίηση για την προβαλλόμενη υποστείσα ηθική βλάβη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Καταργεί τη δίκη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 274 της 21/09/2013, σ. 31.


text:
 16.3.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 68/17
 — να χορηγη ́σει στον προσφευ ́γοντα προθεσμι ́α 12 μηνω ́ν για Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 να υπολογι ́σει σε αριθμητικα ́ στοιχει ́α τις αξιω ́σεις του·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τετα ́ρτου τμη ́ματος προσφυ-
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο και την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ γω ́ν του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 ́εξοδα. αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 καθω ́ς και την υπ' αριθ. 601/2000
 απο ́φαση της 28ης Μαρτι ́ου 2000 που εκδο ́θηκε επι ́ της
 ανακοπη ́ς της·
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 Ο ενα ́γων ει ́ναι καλλιεργητη ́ς στη Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α, ο ́που
 υπε ́στη ζημι ́α λο ́γω της μη τηρη ́σεως στο ́εδαφος αυτο ́ των
 αποφα ́σεων 86/283/ΕΟΚ (1) και 91/482/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 σχετικα ́ με τη συ ́νδεση των ΥΧΕ. Συ ́μφωνα με τον προσφευ ́γοντα,
 η Επιτροπη ́ δεν εκπλη ́ρωσε τις υποχρεω ́σεις της καθο ́σον δεν
 α ́σκησε επαρκη ́ ́ελεγχο στις τοπικε ́ς αρχε ́ς της Γαλλικη ́ς Πολυνη-
 σι ́ας και στην τρα ́πεζα αναπτυ ́ξεως SOCREDO ο ́σον αφορα ́ την Αιτου ́σα την καταχω ́ριση Chassot AG
 τη ́ρηση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και δεν αξι ́ωσε την εφαρμογη ́ κοινοτικου ́ ση ́ματος:
 και τη δημοσιοποι ́ηση των προαναφερθεισω ́ν αποφα ́σεων του
 Συμβουλι ́ου. Συνεπω ́ς, η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε την αρχη ́ της ∆ηλωθε ́ν προς καταχω ́- Το λεκτικο ́ ση ́μα ΗΙPOVITON για
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της καλη ́ς πι ́στεως. Επιπλε ́ον, o ενα ́γων ριση κοινοτικο ́ ση ́μα: προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 31 (τρο ́-
 προβα ́λλει ο ́τι ́εγινε δια ́κριση μεταξυ ́ αυτου ́ και α ́λλων καλλιεργη- φιμα) — Αριθ. αιτη ́σεως 428862
 τω ́ν στη Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α.
 ∆ικαιου ́χος του αντιταχ- Η προσφευ ́γουσα
 θε ́ντος στο πλαι ́σιο της
 ( 1) 86/283/EOK: Απο ́φαση του Συμβουλι ́ου της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1986,
 διαδικασι ́ας ανακοπη ́ς
 σχετικα ́ με τη συ ́νδεση των υπερποντι ́ων χωρω ́ν και εδαφω ́ν με την
 Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ Κοινο ́τητα (EE L 175 της 1.7.1986). ση ́ματος η ́ διακριτικου ́
 (2) 91/482/ΕΟΚ: Απο ́φαση του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1991, γνωρι ́σματος:
 σχετικα ́ με τη συ ́νδεση των υπερποντι ́ων χωρω ́ν και εδαφω ́ν με την
 Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ Κοινο ́τητα (ΕΕ L 263 της 19.9.1991). Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Το γερμανικο ́ λεκτικο ́ ση ́μα
 ση ́ματος η ́ διακριτικου ́ ΗΙPOVIT για προϊο ́ντα της κατηγο-
 γνωρι ́σματος:


text:
ρι ́ας 31 (τρο ́φιμα)
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 ανακοπω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 Προσφυγη ́ της MFE Marienfelde GmbH, Unternehmen für προσφυγω ́ν: προσφευ ́γουσας
 Ernärung κατα ́ του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́- Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση των διατα ́ξεων του
 γματα) που ασκη ́θηκε στις 24 ∆εκεμβρι ́ου 2001 α ́ρθρου 8 και του α ́ρθρου 15
 του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 40/94 (1)·
 (Υπο ́θεση T-334/01)
 — Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του
 α ́ρθρου 15 του κανονισμου ́·
 (2002/C 68/30)
 — Παρα ́βαση της απαιτη ́σεως
 ́εννομης ακροα ́σεως·
 (Η γλω ́ σσα διαδικασι ́ας θα καθορισθει ́ βα ́σει του ́αρθρου 131,
 παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — Γλω ́ σσα στην — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 74,
 οποι ́α ́εχει συνταχθει ́ η προσφυγη ́: η γερμανικη ́) παρα ́γραφος 1, πρω ́τη και δευ ́-
 τερη περι ́οδος του κανο-
 νισμου ́·
 Η MFE Marienfelde GmbH, Unternehmen für Ernährung, — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 73 του
 Αμβου ́ργο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους κανονισμου ́.
 Sabine Rojahn και Stefan Freytag, α ́σκησε στις 24 ∆εκεμβρι ́ου
 2001 προσφυγη ́ ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των κατα ́ του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου της 20.12.1993 για το
 κοινοτικο ́ ση ́μα (EE L 11, σ. 1).
 εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα). Ο
 ́ετερος αντι ́δικος ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν η ́ταν η
 Chassot AG, Belp, Ελβετι ́α.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/40
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 26ης Ιουνίου 2008 — Gibtelecom κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-433/03, T-434/03, T-367/04 et T-244/05) (1)
 (Ανταγωνισμός - Τηλεπικοινωνίες - Αποφάσεις περί θέσεως στο αρχείο καταγγελιών βάσει του άρθρου 86 ΕΚ - Παράλειψη της Επιτροπής να λάβει θέση επί καταγγελιών βάσει του άρθρου 86 ΕΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Εξαφάνιση του αντικειμένου της διαφοράς κατά τη διάρκεια της δίκης - Κατάργηση της δίκης)
 (2008/C 223/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gibtelecom Ltd (Γιβραλτάρ) (εκπρόσωποι: M. Llamas, barrister, και B. O'Connor, solicitor)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικά, F. Castillo de la Torre και A. Whelan, στη συνέχεια F. Castillo de la Torre)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των προβαλλομένων αποφάσεων της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2003, της 5ης Ιουλίου 2004 και της 26ης Απριλίου 2005, να θέσει στο αρχείο δύο καταγγελίες με τις οποίες εκαλείτο η Επιτροπή να ενεργήσει, βάσει του άρθρου 86, παράγραφος 3, ΕΚ για να σταματήσει τις παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου εκ μέρους του Βασιλείου της Ισπανίας, και, αφετέρου, αίτημα να διαπιστωθεί, σύμφωνα με το άρθρο 232 ΕΚ, ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να λάβει θέση επί των συνεπειών που θα είχε μια από τις προαναφερθείσες καταγγελίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Καταργείται η δίκη επί των προσφυγών.
 2.
 Καταργείται η δίκη επί της αιτήσεως παρεμβάσεως που υπέβαλε το Βασίλειο της Ισπανίας στην υπόθεση Τ-367/04.
 3.
 Η Gibtelecom και η Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 59 της 6.3.2004.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 η Cytochroma Development, Inc. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 3 Ιουλίου 2013 στην υπόθεση T-106/12: Cytochroma Development, Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-490/13 P)
 2013/C 352/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Cytochroma Development, Inc. (εκπρόσωποι: S. Malynicz, Barrister, A. Smith, Solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Teva Pharmaceutical Industries, Ltd.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Ιουλίου 2013 στην υπόθεση T-106/12·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί την εξαφάνιση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 65, παράγραφος 6, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) και το άρθρο 1, στοιχείο δ', παράγραφος 1, του κανονισμού 216/96 (2) σχετικά με τα μέτρα που έλαβε το ΓΕΕΑ για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθώς και το άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 216/96 της Επιτροπής, της 5ης Φεβρουαρίου 1996, σχετικά με τον κανονισμό διαδικασίας των τμημάτων προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (EE L 28, σ. 11).


text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/43
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-52/98 (1) τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-292/99,
 Bouw- en Handelsonderneming J. Peeters B.V. κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (2003/C 213/83)
 (1 ) EE C 63 της 4.3.00.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-52/98, Ολλανδικές Αντίλλες
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-295/99 ( 1)
 ( 1) EE C 151 της 16.5.98.
 (2003/C 213/86)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-53/98 (1) Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-295/99, Diesel
 (2003/C 213/84) Oil Company B.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (1 ) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-53/98, De Nederlandse
 Antillen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( 1) EE C 166 της 30.5.98. ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-303/99 ( 1)
 (2003/C 213/87)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-292/99 ( 1)
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 (2003/C 213/85) τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-303/99,
 Hoogendijk ATW B.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (1 ) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/16
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιανουαρίου 2013 — Unindustria κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-273/00) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Μείωση των εργοδοτικών εισφορών για επιχειρήσεις εγκατεστημένης στην περιφέρεια της Βενετίας και της Chioggia - Απόφαση κηρύσσουσα το καθεστώς ενισχύσεων ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά και επιβάλλουσα την ανάκτηση των καταβληθεισών ενισχύσεων - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2013/C 86/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Unione degli industriali della provincia di Venezia (Unindustria) (Βενετία, Ιταλία), Comitato «Venezia vuole vivere» (Βενετία), Siram SpA (Μιλάνο, Ιταλία), Fiorital Srl (Βενετία), Jesurum di M. e A. Levi Morenos Sas (Βενετία), Grafiche Veneziane Srl (Βενετία), Cantiere navale De Poli SpA (Pellestrina, Ιταλία), Aive Srl (Marcon, Ιταλία); Bortoli Ettore Srl (Βενετία); Tessuti Artistici Fortuny SpA (Βενετία); Lorenzo Rubelli SpA (Βενετία); Tecnomare SpA (Βενετία); και Arsenale Venezia SpA (Βενετία) (εκπρόσωποι: A. Vianello, M. Merola και A. Sodano, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, επικουρούμενος από τον de A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικά U. Leanza, στη συνέχεια I. Braguglia, στη συνέχεια R. Adam και τελικά I. Bruni, επικουρούμενοι από τους G. Aiello και P. Gentili, avvocati dello Stato)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως τη αποφάσεως 2000/394/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1999, σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης σε επιχειρήσεις της Βενετίας και της Chioggia που προβλέπονται από τον νόμο αριθ. 30/1997 και τον νόμο αριθ. 206/1995, περί απαλλαγών ή μειώσεων των κοινωνικών εισφορών (ΕΕ 2000, L 150, σ. 50).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Εξετάζει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μαζί με την ουσία της υποθέσεως.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 3)
 Οι Unione degli industriali della provincia di Venezia (Unindustria), le Comitato «Venezia vuole vivere», Siram SpA, Fiorital Srl, Jesurum di M. e A. Levi Morenos Sas, Grafiche Veneziane Srl, Cantiere navale De Poli SpA, Aive Srl, Bortoli Ettore Srl, Tessuti Artistici Fortuny SpA, Lorenzo Rubelli SpA, Tecnomare SpA και Arsenale Venezia SpA φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής
 4)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 355 της 9.12.2000.


text:
C 176/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.6.2000
 τον A. Kronshagen, 22 Rue Marie Adelaïde, υποστηριζο ́μενο ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: M. Ewing) κατα ́ της Επιτροπη ́ς των της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: N. Kahn και F. Randolph),
 που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ της στην υπο ́θεση Τ-234/99, Patrick Monod-Gayraud κατα ́
 Επιτροπη ́ς (ΕΚ) 773/98, της 7ης Απριλι ́ου 1998, για την επιβολη ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 προσωρινου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς αλευ ́καστων
 βαμβακερω ́ν υφασμα ́των καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της
 Κι ́νας, Αιγυ ́πτου, Ινδι ́ας, Ινδονησι ́ας, Πακιστα ́ν και Τουρκι ́ας (EE (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εθνι-
 L 111, σ. 19), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα) κο ́ς εμπειρογνω ́ μονας αποσπασμε ́νος στην Επιτροπη ́ —
 συγκει ́μενο απο ́ τον J. D. Cook, προ ́εδρο, τον R. Garcı́a- 'Εξοδα στε ́γης — Προθεσμι ́α ασκη ́σεως της προσφυγη ́ς —
 Valdecasas, την P. Lindh και τους J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, Καθυστερημε ́νη α ́ σκηση — Απαρα ́ δεκτο)
 δικαστε ́ς, με γραμματε ́α τον H. Jung, εξε ́δωσε στις 28 Ιανουαρι ́ου
 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (2000/C 176/39)
 1) Καταργει ́ται η δι ́κη ως προς την παρου ́σα προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση τ-234/99, Patrick Monod-Gayraud, εθνικο ́ς
 (1) EE C 258 της 15ης Αυγου ́στου 1998, σ. 38. εμπειρογνω ́μονας αποσπασμε ́νος στην Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βαρσοβι ́ας (Πολωνι ́α), εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ την H. Masse-Dessen, δικηγο ́ρο στο Conseil d’Etat και στο
 Cour de cassation της Γαλλι ́ας, και την V. Ecker, δικηγο ́ρο
 Λουξεμβου ́ργου, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την τελευται ́α,
 77, boulevard Grande-Duchesse Charlotte, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall και F. Clotuche-
 Duvieusart), που ει ́χε ως αντικει ́μενο, αφενο ́ς αι ́τημα ακυρω ́σεως
 της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000
 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 29ης Ιουνι ́ου 1999, να μην
 στην υπο ́θεση Τ-33/99, Elvira Méndez Pinedo κατα ́ Ευρω- αναλα ́βει τα ́εξοδα στε ́γης του προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος και,
 παϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (1) αφετε ́ρου, αι ́τημα αποζημιω ́σεως της συναφου ́ς ζημι ́ας, το Πρωτο-
 δικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Garcı́a-Valdecasas,
 (Προ ́σκληση για την υποβολη ́ υποψηφιοτη ́των για την προ ́εδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 κα ́ λυψη θε ́σεων στη


text:
νομικη ́ υπηρεσι ́α της Ευρωπαϊκη ́ς H. Jung, εξε ́δωσε στις 23 Μαρτι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 Κεντρικη ́ πεζας — Προσφυγη
 ́ς Τρα ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ διατακτικο ́:
 αποζημιω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 (2000/C 176/38)
 2) Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων θα φε ́ρει το συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-33/99, Elvira Méndez Pinedo, κα ́τοικος Μαδρι ́- (1) EE C 20 της 22.1.2000.
 της, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Antonio Méndez Garcı́a, δικηγο ́ρο
 Μαδρι ́της, calle Bravo Murillo 36, 2ος ο ́ροφος, 28015 Μαδρι ́τη,
 κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (εκπρο ́σωποι: Antonio
 Sáinz de Vicuña και Chiara Zilioli) με αντικει ́μενο προσφυγη ́
 ακυρω ́σεως της προσκλη ́σεως για την υποβολη ́ υποψηφιοτη ́των
 για την κα ́λυψη θε ́σεως στη νομικη ́ υπηρεσι ́α της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας που δημοσιευ ́θηκε στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα Προσφυγη ́ της ACA — Associação Comercial de Aveiro
 C 159 A της 26ης Μαι ̈́ου 1998 καθω ́ς και αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε
 το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα) συγκει ́μενο απο ́ τον J. Pirrung, στις 4 Απριλι ́ου 2000
 προ ́εδρο και τους A. Potocki και A.W.H. Meij, δικαστε ́ς· γραμμα-
 τε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 30 Μαρτι ́ου 2000 δια ́ταξη με το (Υπο ́θεση Τ-80/00)
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και την αγωγη ́ αποζη- (2000/C 176/40)
 μιω
 ́ σεως.
 2) Απορρι ́πτει την αι ́τηση χορηγη ́σεως του ευεργετη ́ματος της (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 πενι ́ας.
 Η ACA — Associação Comercial de Aveiro, ́ενωση επιχειρη ́σεων
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. μη κερδοσκοπικου ́ χαρακτη ́ρα, με ́εδρα το Aveiro (Πορτογαλι ́α),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους João Amaral e Almeida και Bernardo
 (1) EE C 121 της 1.5.99. Diniz de Ayala, δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 4 Απριλι ́ου 2000
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- 24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/23
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Β. Κεφα ́λαιο 14.2.5 (αναπαραγωγη ́ εγγρα ́φων)
 α) να κρι ́νει την παρου ́σα προσφυγη ́ βα ́σιμη και, συνεπω ́ς, να
 ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊ- α) ' Ε λ λ ε ι ψ η α ι τ ι ο λ ο γ ́α
 ι ς
 κω ́ν Κοινοτη ́των ενε ́κρινε την αι ́τηση πληρωμη ́ς υπολοι ́που
 σχετικα ́ με τον φα ́κελο 890365 P1, της 30η


text:
́ς Νοεμβρι ́ου Η υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση δεν περιε ́χει ου ́τε ́χνος
 ι αιτιολογι ́ας για δυ ́ο
 1999, και η οποι ́α κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα στις ουσιω ́δεις πλευρε ́ς, σχετικα ́ με την κατανα ́λωση χαρτιου ́ για κα ́θε
 27 Ιανουαρι ́ου 2000, δια ́ του εγγρα ́φου 00724 του DAFSE μα ́θημα και την τιμη ́ κα ́θε φωτοαντιγρα ́φου.
 — Departamento para os Assuntos do Fundo Social
 Europeu [Υπηρεσι ́ας Υποθε ́σεων Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́
 Ταμει ́ου]· Συνεπω ́ς, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση πα ́σχει ́ελλειψη αιτιολογι ́ας,
 προσβα ́λλοντας ως εκ του ́του το α ́ρθρο 253 ΕΚ, γι' αυτο ́ και
 πρε ́πει να ακυρωθει ́, με ο ́λες τις ́εννομες συνε ́πειες.
 β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 β) Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς α ρ χ η ́ ς τ η ς α ν α λ ο γ ι κ ο ́ τ η τ α ς
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Επιτροπη ́ θεμελιω ́νει την απο ́φαση ́ της σε κριτη ́ρια απρο ́σφορα
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι ́ενωση επιχειρη ́σεων μη κερδοσκοπικου ́ και ακατα ́λληλα για ορθολογικο ́ ́ελεγχο του κο ́στους αναπαραγω-
 χαρακτη ́ρα, πορτογαλικου ́ δικαι ́ου. γη ́ς των εγγρα ́φων.
 Κατα ́ συνε ́πεια, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση πρε ́πει να ακυρωθει ́
 Το επι ́δικο προ ́γραμμα, που προοριζο ́ταν για την επαγγελματικη ́ και λο ́γω παραβα ́σεως της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας υπο ́ το
 κατα ́ρτιση 249 προσω ́πων και συνοδευο ́ταν απο ́ αι ́τηση χρηματο- πρι ́σμα της ακαταλληλο ́τητα ́ς της.
 δοτικη ́ς συνδρομη ́ς, την οποι ́α προ ́τεινε υπε ́ρ της νυν προσφευ ́γου-
 σας η εθνικη ́ αρχη ́ — DAFSE —, με ́εδρα τη Λισσαβω ́να, εγκρι ́θηκε
 απο ́ την Επιτροπη ́ με την απο ́φαση C(89)0570, της 22ας Μαρτι ́ου
 1989, συνεπαγο ́μενο συνολικη ́ χρηματοδο ́τηση Γ. Κεφα ́λαιο 14.3.1.Β) (Λειτουργι ́α και διαχει ́ριση των μαθη-
 157 397 822 Esc., εκ των οποι ́ων η συνδρομη ́ του ΕΚΤ θα μα ́των/τεχνικο ́ μη διδακτικο ́ προσωπικο ́)
 ανερχο ́ταν σε 86 568 802 Esc. και σε 70 829 020 Esc. θα
 ανερχο ́ταν το ποσο ́ που θα εβα ́ρυνε στον προϋπολογισμο ́ της
 πορτογαλικη ́ς κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως. α) ' Ε λ λ ε ι ψ η α ι τ ι ο λ ο γ ́α
 ι ς
 Και ́τοι η μει ́ωση του προκυ ́πτοντος απο ́ την αι ́τηση πληρωμη ́ς Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση πα ́σχει ́ελλειψη αιτιολογι ́ας και ως
 υπολοι ́που ποσου ́ θι ́γει ́εξι κεφα ́λαια (τα υπ' αριθ. 14.1.5, 14.2.3, προς αυτο ́ το σκε ́λος, προσβα ́λλοντας ως εκ του ́του το α ́ρθρο
 14.2.5, 14.3.1 α), 14.3.1.b) και 14.3.9), η προσφευ ́γουσα 253 ΕΚ, γι'


text:
αυτο ́ και πρε ́πει να ακυρωθει ́, με ο ́λες τις ́εννομες
 περιορι ́ζει την προσφυγη ́ της σε τε ́σσερα εξ αυτω ́ν, εφο ́σον, ο ́σον συνε ́πειες.
 αφορα ́ τα κεφα ́λαια 14.1.5 — επι ́δομα για τους μαθητευομε ́νους
 — και 14.3.1.α) — αμοιβη ́ του διδακτικου ́ προσωπικου ́ —,
 συμφωνει ́ ο ́τι τα καταβληθε ́ντα ποσα ́ υπερε ́βησαν τα ο ́ρια τα β) Π λ α ́ ν η π ε ρ ́ι τ ι ς π ρ α γ μ α τ ι κ ́ε ς π ρ ο ϋ π ο θ ́ε σ ε ι ς
 οποι ́α ο ́ριζαν οι αποφα ́σεις 20/MTSS/87 και 21/MTSS/87 του
 Υπουργει ́ου Εργασι ́ας και Κοινωνικη ́ς Ασφαλι ́σεως.
 Στο κεφα ́λαιο αυτο ́, πλημμε ́λεια της αποφα ́σεως προκυ ́πτει επι ́σης
 απο ́ προφανη ́ πλα ́νη περι ́ τις αντι ́στοιχες πραγματικε ́ς προϋπο-
 Η προσφευ ́γουσα επικεντρω ́νει, επομε ́νως, την επιχειρηματολογι ́α θε ́σεις· ορθο ́τερον, απο ́ διττη ́ πλα ́νη ως προς τις προϋποθε ́σεις
 της στα λοιπα ́ τε ́σσερα κεφα ́λαια, υποστηρι ́ζοντας ο ́τι οι επελθου ́- αυτε ́ς, γι' αυτο ́ και η απο ́φαση πα ́σχει πλα ́νη περι ́ τις πραγματικε ́ς
 σες μειω ́σεις ει ́ναι προδη ́λως παρα ́νομες. προϋποθε ́σεις και πρε ́πει να ακυρωθει ́.
 ∆. Κεφα ́λαιο 14.3.9 (μισθω ́ ματα)
 Α. Κεφα ́λαιο 14.2.3 (Επιλογη ́ και εγγραφη ́ εκπαιδευομε ́νων)
 Η απο ́φαση ει ́ναι παρα ́νομη και ως προς αυτο ́ το σκε ́λος λο ́γω
 ' Ε λ λ ε ι ψ η α ι τ ι ο λ ο γ ́α
 ι ς πλα ́νης περι ́ τις πραγματικε ́ς προϋποθε ́σεις.
 Η Επιτροπη ́ αποφα ́σισε να μειω ́σει 559 500 Esc. απλω ́ς και μο ́νον Πρα ́γματι, ο ευ ́λογος χαρακτη ́ρας του κο ́στους το οποι ́ο καταλογι ́-
 με την αιτιολογι ́α ο ́τι αυτο ́ επιβα ́λλεται «κατ' εφαρμογη ́ν κριτηρι ́ων ζει η ACA στο κεφα ́λαιο «μισθω ́ματα» δεν μπορει ́ να ελεγχθει ́ με
 ευλο ́γου με ́τρου κατα ́ την ανα ́λυση του σχετικου ́ κο ́στους». βα ́ση το κο ́στος της προμηθευ ́τρια ́ς της επιχειρη ́σεως, αλλα ́ με
 Κα ́νοντας απλω ́ς επι ́κληση «κριτηρι ́ων ευλο ́γου με ́τρου» και «υπερ- βα ́ση τις ισχυ ́ουσες το ́τε στην αγορα ́ τιμε ́ς.
 βολικου ́ κο ́στους», η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση πα ́σχει ́ελλειψη
 αιτιολογι ́ας, προσβα ́λλοντας ως εκ του ́του το α ́ρθρο 253 ΕΚ,
 γι' αυτο ́ και πρε ́πει να ακυρωθει ́, με ο ́λες τις ́εννομες συνε ́πειες.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/1
 Προσφυγή της 6ης Φεβρουαρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-66/06)
 (2006/C 108/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: F. Simonetti και X. Lewis, F. Louis, δικηγόρος και C. O'Daly, Solicitor]
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, μη λαμβάνοντας, σύμφωνα με τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 4, παράγραφοι 2, 3 και 4, της οδηγίας ΕΠΕ, όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσει ότι, προτού δοθεί σχετική άδεια, τα σχέδια που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις για το περιβάλλον και τα οποία υπάγονται στις κατηγορίες του παρατήματος ΙΙ, σημείο 1, στοιχεία α', β', γ' και στ' θα υποβάλλονται σε έγκριση και σε εκτίμηση των επιπτώσεών τους σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας ΕΠΕ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, και
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Χρήση ενιαίων και απόλυτων κατωφλίων σχετικά με την έκταση των σχεδίων
 Η Επιτροπή εκτιμά ότι η νομοθεσία της Ιρλανδίας περί μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη είναι ελλιπής, καθότι δεν προβλέπει, σε σχέση με τις κατηγορίες των σχεδίων που υπάγονται στο παράρτημα ΙΙ, σημείο 1, στοιχεία α', β', γ' και στ' της οδηγίας περί Εκτιμήσεως των Περιβαλλοντολογικών Επιπτώσεων (οδηγίας ΕΠΕ), τα πραγματικά αναγκαία μέτρα για την επίτευξη των αποτελεσμάτων που επιδιώκουν τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 4, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας ΕΠΕ.
 Το άρθρο 4, παράγραφος 2, παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να καθορίζουν, είτε με αξιολόγηση κατά περίπτωση είτε με βάση «κατώφλια ή κριτήρια οριζόμενα από το κράτος μέλος», για ποια από τα σχέδια που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ είναι αναγκαία η εκπόνηση ΕΠΕ για. Ανεξαρτήτως των μέσων που επιλέγει προς τούτο το κράτος μέλος, τα μέσα αυτά πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 3, δηλαδή να λαμβάνουν υπόψη τα κριτήρια επιλογής του παραρτήματος ΙΙΙ. Τα εν λόγω κριτήρια επιλογής περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την έκταση του σχεδίου, τον συνδυασμό του με άλλα σχέδια, τον χώρο εκτελέσεώς του, την ευαισθησία του περιβάλλοντος στην εν λόγω γεωγραφική περιοχή και τις συνέπειες του σχεδίου για τα τοπία ιστορικού, πολιτιστικού ή αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.
 Η Ιρλανδία, στην εθνική νομοθεσία περί μεταφοράς σχετικά με τα σχέδια που υπάγονται στο παράρτημα ΙΙ, σημείο 1, στοιχεία α', β' και γ', στηρίχθηκε, ωστόσο, σε ενιαία και απόλυτα κατώφλια ως προς την έκταση των σχεδίων και απέκλεισε τη δυνατότητα αξιολογήσεως των λοιπών χαρακτηριστικών τους.
 Εντατική ιχθυοκαλλιέργεια
 Όσον αφορά την πειραματική ιχθυοκαλλιέργεια, η νομοθεσία περί μεταφοράς φαίνεται ότι προβλέπει τη δυνατότητα εκπονήσεως ΕΠΕ «εφόσον ο Υπουργός θεωρεί ότι η προτεινόμενη ιχθυοκαλλιέργεια ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις για το περιβάλλον». Η νομοθεσία αυτή, εντούτοις, δεν περιέχει ουδεμία αναφορά στα κριτήρια επιλογής του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας ΕΠΕ. Επομένως, ο Υπουργός δεν υπέχει ρητή υποχρέωση να λάβει υπόψη του την τοποθεσία που προτείνεται γι' αυτή την πειραματική ιχθυοκαλλιέργεια ή οποιοδήποτε άλλο κριτήριο επιλογής, προκειμένου να καθορίσει


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/26
 Προσφυγή-αγωγή της 21ης Ιουνίου 2013 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-58/13)
 2013/C 352/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: L. Mansullo, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος για αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω προβαλλομένης παραβιάσεως του δικαιώματός του εμπιστευτικότητας, εξαιτίας της αποστολής εκ μέρους της καθής-εναγομένης επιστολής σχετικής με τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε δικηγόρο ο οποίος δεν τον εκπροσωπούσε.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει, ανεξαρτήτως του τύπου με τον οποίο έχει περιβληθεί, την απόφαση περί απορρίψεως της από 9 Μαρτίου 2012 αιτήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος προς την Επιτροπή, η οποία και την παρέλαβε κανονικά·
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα της 28ης Ιουνίου 2012·
 —
 να ακυρώσει, ανεξαρτήτως του τύπου με τον οποίο έχει περιβληθεί, την απόφαση περί απορρίψεως της από 26 Σεπτεμβρίου 2012 διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων στην Επιτροπή, η οποία και την παρέλαβε κανονικά·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει το σημείωμα της 1ης Φεβρουαρίου 2013·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό ύψους 10 000,00 ευρώ, προσαυξημένο με τόκους υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από 9ης Μαρτίου 2012 μέχρι της πραγματικής καταβολής του εν λόγω ποσού·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 271/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 5ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-376/03 (αίτηση του Gerechtshof te 's-Hertogenbosch για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): D. κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Particulieren/Ondernemingen buitenland te Heerlen (1)
 (Φορολογική νομοθεσία - Φόρος περιουσίας - Δικαίωμα εκπτώσεως - Διαφορετική φορολογική μεταχείριση των κατοίκων ημεδαπής και των κατοίκων αλλοδαπής - Φορολογική σύμβαση για την πρόληψη της διπλής φορολογίας)
 (2005/C 271/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-376/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 24ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης D. κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Particulieren/Ondernemingen buitenland te Heerlen, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas και A. Borg Barthet, προέδρους τμήματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr (εισηγητή), M. Ilešič, J. Malenovský, J. Klučka και U. Lõhmus, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Tα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ δεν απαγορεύουν κανονιστική ρύθμιση βάσει της οποίας ένα κράτος μέλος αρνείται στους φορολογουμένους κατοίκους αλλοδαπής οι οποίοι έχουν το κύριο μέρος της περιουσίας τους εντός του κράτους μέλους κατοικίας τους το ευεργέτημα των εκπτώσεων που χορηγεί στους φορολογουμένους κατοίκους ημεδαπής.
 2)
 Tα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ δεν απαγορεύουν τη μη επέκταση της εφαρμογής ενός κανόνα τον οποίο προβλέπει διμερής σύμβαση για την αποφυγή της διπλής φορολογίας, όπως ο επίμαχος στην κύρια δίκη, σε κατάσταση και υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, ώστε να καλύπτει τον κάτοικο κράτους μέλους που δεν έχει συμβληθεί στην εν λόγω σύμβαση.
 (1) ΕΕ C 289 της 29.11.2003.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το cour d' appel de Poitiers (Δεύτερο τμήμα αστικών υποθέσεων) με απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2004 στην υπόθεση Conseil général de la Vienne κατά Directeur général des douanes et droits indirects
 (Υπόθεση C-419/04)
 (2004/C 284/23)
 Με απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Σεπτεμβρίου 2004, το cour d' appel de Poitiers (Δεύτερο τμήμα αστικών υποθέσεων), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Conseil général de la Vienne και Directeur général des douanes et droits indirects, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Έχει το άρθρο 871 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, το οποίο αφορά την είσπραξη του ποσού της τελωνειακής οφειλής, την έννοια ότι θεσπίζει αναγκαία και δεσμευτική διαδικασία, επί ποινή ακυρότητας, στην περίπτωση που οι εθνικές τελωνειακές αρχές δηλώσουν σε κάποιο χρονικό σημείο της διαδικασίας εισπράξεως ότι έχουν αμφιβολίες, όσον αφορά καλής πίστεως υπόχρεο, ως προς τη σημασία των κριτηρίων που αφορούν την είσπραξη ή τη διαγραφή δασμών που προκύπτουν από τελωνειακή οφειλή που αποφεύχθηκε επειδή δεν ελήφθη υπόψη κατά τον χρόνο κατά τον οποίο θα έπρεπε να χωρήσει η είσπραξή της, οφειλή η οποία αφορά την ενδεχόμενη ενσωμάτωση στην τιμή αγοράς οπτικοακουστικού υλικού που παραδόθηκε από Καναδό προμηθευτή ενός κατ' αποκοπήν τέλους που περιλαμβάνεται υποχρεωτικώς στην τιμή εισόδου σε πάρκο αναψυχής, στο οποίο το υλικό αυτό αποτελεί αντικείμενο εκμεταλλεύσεως, ανεξαρτήτως του αν ο καταβάλλων αυτό το τέλος επισκέπτης αποκομίζει ή όχι όφελος από την εν λόγω εκμετάλλευση;


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/50
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2009 — Biocaps κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-24/09)
 (2009/C 55/89)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Biocaps (Orsay, Γαλλία) (εκπρόσωποι: Y.-R. Guillou, H. Speyart και T. Verstraeten, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδά της, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, νομική οντότητα που έχει την ευθύνη για την εκμετάλλευση του Εργαστηρίου Champagnat Desmoulins Philippakis, ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 6494 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2008, με την οποία η Επιτροπή, βάσει του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού 1/2003 (1), υποχρέωσε το εν λόγω εργαστήριο και όλες τις μονάδες που ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από αυτό να υποβληθούν σε έλεγχο σχετικά με τη συμμετοχή τους σε συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές και/ή την ενδεχόμενη εκ μέρους τους εφαρμογή των συμφωνιών και πρακτικών αυτών οι οποίες αντιβαίνουν στις διατάξεις του άρθρου 81 ΕΚ και/ή του άρθρου 82 ΕΚ.
 Η συμπεριφορά αυτή εκδηλώθηκε, ιδίως, με τη μορφή αποφάσεων οι οποίες σκοπούσαν να παρακωλύσουν την πρόσβαση φαρμακοποιών και/ή νομικών προσώπων στην αγορά της παροχής υπηρεσιών μικροβιολογικών αναλύσεων, να περιορίσουν τη δραστηριότητά τους στην εν λόγω αγορά ή να τους αποκλείσουν από αυτήν.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει ένα λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παραβίαση της αρχής σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις των κοινοτικών οργάνων πρέπει να έχουν ως αποδέκτες οντότητες με νομική προσωπικότητα, καθόσον ο αποδέκτης της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν υφίστατο κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2012 — Marine Harvest Norway και Alsaker Fjordbruk κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-113/06) (1)
 (Ντάμπινγκ - Εισαγωγές σολομού εκτροφής καταγωγής Νορβηγίας - Καθορισμός της κοινοτικής βιομηχανίας - Ομοειδές προϊόν - Σύνθεση του δείγματος των κοινοτικών παραγωγών)
 2012/C 133/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Marine Harvest Norway AS, διάδοχος της Fjord Seafood Norway AS (Bergen, Νορβηγία)· και Alsaker Fjordbruk AS (Onarheim, Νορβηγία) (εκπρόσωποι: J. M. Juuhl-Langseth και P.Dyrberg, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix και B. Driessen, επικουρούμενοι από τον G. Berrisch, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Stancanelli και K. Talabér-Ritz, στη συνέχεια K. Talabér-Ritz, T. Scharf και H. van Vliet, επικουρούμενοι από τον E. McGovern, barrister)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 85/2006 του Συμβουλίου, της 17ης Ιανουαρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ που επιβάλλονται στις εισαγωγές σολομού εκτροφής καταγωγής Νορβηγίας (ΕΕ L 15, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΚ) 85/2006 του Συμβουλίου, της 17ης Ιανουαρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ που επιβάλλονται στις εισαγωγές σολομού εκτροφής καταγωγής Νορβηγίας, καθόσον αφορά τη Marine Harvest Norway AS, διάδοχο της Fjord Seafood Norway AS, για τους δασμούς αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών της τελευταίας μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου 2007, και την Alsaker Fjordbruk AS.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Marine Harvest Norway, διάδοχος της Fjord Seafood Norway, και η Alsaker Fjordbruk.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 131 της 3.6.2006.


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2016 — T & L Sugars και Sidul Açúcares κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-103/12) (1)
 ([Εξωσυμβατική ευθύνη - Γεωργία - Ζάχαρη - Έκτακτα μέτρα - Εφοδιασμός της αγοράς της Ένωσης - Περίοδος εμπορίας 2010/2011 - Κανόνας δικαίου ο οποίος έχει ως αντικείμενο την απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες - Αρκούντως κατάφωρη παράβαση - Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 - Αρχή της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων - Αναλογικότητα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Καθήκον επιμέλειας και αρχή της χρηστής διοικήσεως])
 (2017/C 022/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: T & L Sugars Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Sidul Açúcares, Unipessoal Lda (Santa Iria de Azóia, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς D. Waelbroeck, δικηγόρος, και D. Slater, solicitor, στη συνέχεια D. Waelbroeck)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ των προσφευσών-εναγουσών: DAI — Sociedade de Desenvolvimento Agro Industrial, SA (Coruche, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: Mendes Pereira, δικηγόρος), RAR — Refinarias de Açúcar Reunidas, SA (Πόρτο) (εκπρόσωπος: Mendes Pereira, δικηγόρος), Lemarco SA, (Βουκουρέστι, Ρουμανία), Lemarco Cristal Srl (Urziceni) και Zaharul Liesti SA (Lieşti) (εκπρόσωποι: L. I. Van de Waart και D. Gruia Dufaut, δικηγόροι) και SFIR Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (Cesena, Ιταλία) και SFIR Raffineria di Brindisi SpA (Cesena) (εκπρόσωποι: P. Buccarelli και M. Todino, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: αρχικώς P. Rossi και N. Donnelly, στη συνέχεια P. Rossi και P. Ondrůšek)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής-εναγομένης: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Sitbon και A. Westerhof Löfflerová) και Comité européen des fabricants de sucre (CEFS) (Βρυξέλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. Pitschas, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, περί ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1239/2011 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την προκήρυξη διαρκούς διαγωνισμού για την περίοδο εμπορίας 2011/2012 για την εισαγωγή ζάχαρης του κωδικού ΣΟ 1701 με μειωμένο δασμό (EE 2011, L 318, σ. 4), του εκτελεστικού οργανισμού (ΕΕ) 1240/2011 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2011, για τη θέσπιση έκτακτων μέτρων όσον αφορά τη διάθεση ζάχαρης και ισογλυκόζης εκτός ποσόστωσης στην αγορά της Ένωσης με μειωμένη εισφορά επί του πλεονάσματος κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2011/2012 (EE 2011, L 318, σ. 9), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1281/2011 της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τον ελάχιστο δασμό που καθορίζεται κατόπιν του πρώτου επιμέρους διαγωνισμού στο πλαίσιο του διαγωνισμού που έχει προκηρυχθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1239/2011 (EE 2011, L 327, σ. 60), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1308/2011 της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2011, για τον καθορισμό του συντελεστή κατανομής, την απόρριψη περαιτέρω αιτήσεων και τον τερματισμό της περιόδου υποβολής αιτήσεων για διαθέσιμες ποσότητες ζάχαρης εκτός ποσόστωσης που προβλέπεται να πωληθούν στην αγορά της Ένωσης με μειωμένη εισφορά επί του πλεονάσματος κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2011/2012 (EE 2011, L 332, σ. 8), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1316/2011 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τον ελάχιστο δασμό που καθορίζεται κατόπιν του δεύτερου επιμέρους διαγωνισμού στο πλαίσιο του διαγωνισμού που έχει προκηρυχθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1239/2011 (ΕΕ 2011, L 334, σ. 16'), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1384/2011, της


text:
Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τον ελάχιστο δασμό που καθορίζεται κατόπιν του τρίτου επιμέρους διαγωνισμού στο πλαίσιο του διαγωνισμού που έχει προκηρυχθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1239/2011 (ΕΕ 2011, L 343, σ. 33, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 27/2012 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με τον ελάχιστο δασμό που καθορίζεται για τη ζάχαρη κατόπιν του τέταρτου επιμέρους διαγωνισμού στο πλαίσιο του διαγωνισμού που έχει προκηρυχθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1239/2011 (EE 2012, L 9, σ. 12), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 57/2012 της Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 2012, για την αναστολή του διαγωνισμού που προκηρύχθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1239/2011 (EE 2012, L 19, σ. 12) και, αφετέρου, αίτημα βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ, περί αποκαταστάσεως της ζημίας που διατείνονται ότι υπέστησαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες λόγω της εκδόσεως των πράξεων αυτών και λόγω της αρνήσεως της Επιτροπής να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την αποκατάσταση του εφοδιασμού σε ακατέργαστη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι T & L Sugars Ltd και Sidul Açúcares, Unipessoal Lda φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υπεβλήθη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η DAI Sociedade de Desenvolvimento Agro-Industrial, SA, η RAR- Refinarias de Açùcar Reunidas, SA, η Lemarco SA, η Lemarco Cristal Srl, η Zaharul Liesti SA, η SFIR — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA και η SFIR Raffineria di Brindisi SpA καθώς και η Comité européen des fabricants de sucre (CEFS) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 151 της 26.5.2012.


text:
Αριθ. C 269/16 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14 . 9 . 96
 α) προς την οδηγία 93/63/ΕΟΚ (') της Επιτροπής, της 5ης Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των μέτρων εφαρμο
 γής σχετικά με την επιτήρηση και τον έλεγχο των Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, κατά το οποίο η οδηγία
 προμηθευτών και των επιχειρήσεων στο πλαίσιο της δεσμεύει κάθε κράτος στο οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το
 οδηγίας 91/682/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου , ή/και μη επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των
 κοινοποιώντας τες στην Επιτροπή - κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες που προβλέπουν οι
 οδηγίες για τη μεταφορά τους στα εσωτερικά δίκαια. H
 β) προς την οδηγία 93/78/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 21ης προθεσμία έληξε εν προκειμένω την 1η Ιανουαρίου 1993 .
 Σεπτεμβρίου 1993 , για τον καθορισμό συμπληρωματι χωρίς η Ιταλική Δημοκρατία να έχει εκδώσει τις αναγκαίες
 κών μέτρων εφαρμογής σχετικά με τους καταλόγους διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία την οποία
 των ποικιλιών πολλαπλασιαστικού υλικού καλλωπι αφορούν τα αιτήματα της Επιτροπής.
 στικών φυτών και των ποικιλιών καλλωπιστικών
 φυτών που τηρούν οι προμηθευτές στο πλαίσιο της (') ΕΕ αριθ. L 167 της 22. 6. 1992, σ. 17.
 οδηγίας 91/682/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3), ή/και μη
 κοινοποιώντας τες στην Επιτροπή·
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6 της
 οδηγίας 93/63/ΕΟΚ και το άρθρο 3 της οδηγίας 93/ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 78/ΕΟΚ, καθώς και από τη συνθήκη ΕΚ, υπέβαλε το Office of the Industrial Tribunals and the Fair
 Employment Tribunal με απόφαση της 9ης Ιουλίου 1996 στην
 2, να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά υπόθεση Mary Teresa Maggorian και Irene Patricia Cunnin
 έξοδα. gham κατά Eastern Health & Social Services Board και
 Department of Health & Social Services
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-246/96)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται (96/0 269/34)
 είναι ανάλογα προς τα προβληθέντα στην υπόθεση C
 236/96 (4)· ή ταχθείσα από τις οδηγίες προθεσμία έληξε στις Με απόφαση της 9ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 30 Ιουνίου 1994 . Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 17 Ιουλίου 1996, το Office of the Industrial Tribunals and
 (!) ΕΕ αριθ. L 250 της 7. 10. 1993 , σ. 31 . the Fair Employment Tribunal , στο πλαίσιο της υποθέσεως
 (2) ΕΕ αριθ . L 376 της 31 . 12. 1991 , σ. 21 . Mary Teresa Maggorian και Irene Patricia Cunningham κατά
 0 ΕΕ αριθ . L 256 της 14. 10. 1993 , σ. 19. Eastern Health & Social Services Board και Department of
 (4) Βλέπε σελίδα 1 1 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. Health & Social Services, ζητεί από το Δικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο
 φάσεως επί των ακολούθων ερωτημάτων:
 Στην περίπτωση που :
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 12 Ιου α) μια εργαζόμενη απασχολειτο απο νοσηλευτικο ίδρυμα
 λίου 1996 του δημόσιου τομέα σε θέση σχετική με τη νοσηλεία των
 (Υπόθεση C-245/96) ψυχασθενών, η οποία καλύπτεται από επαγγελματικό
 (96/0 269/33 )


text:
συνταξιοδοτικό σύστημα·
 β) καθ ' όλα τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα, η εργαζόμενη
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε είτε υπαγόταν είτε ειδικαιούτο να υπαχθεί στο συνταξιο
 νη από τον Antonio Aresu, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με δοτικό σύστημα·
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirschberg, rue Alcide de Gasperi, άσκησε, γ) το συνταξιοδοτικό σύστημα περιλαμβάνει μια ρήτρα
 στις 12 Ιουλίου 1996, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω κατά την οποία όσοι εργάζονται με πλήρες ωράριο και
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρα αφιερώνουν όλες ή σχεδόν όλες τις ώρες εργασίας τους
 τίας. στη νοσηλεία των προσώπων που πάσχουν από ψυχικές
 ασθένειες (οι επονομαζόμενοι «Mental Health Officers»)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: δικαιούνται να λάβουν τα συμπληρωματικά οφέλη , τα
 οποία δεν χορηγούνται σε όσους παρέχουν την ίδια
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη ανακοινώ εργασία με μειωμένο ωράριο και είναι τα ακόλουθα:
 νοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι «όταν ένα πρόσωπο έχει φθάσει ή υπερβεί την ηλικία των
 κητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 50 ετών και έχει εργαστεί ως Mental Health Officer επί 20
 92/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1 992, σχετικά έτη (η αποκαλούμενη " βασική υπηρεσία") και συνεχίζει
 με τις απαιτήσεις απόδοσης για τους νέους λέβητες ζεστού να εργάζεται ως Mental Health Officer, τότε:
 νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύσιμα ('), ή
 μη θεσπίζοντας τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή i ) η κατοπινή υπηρεσία του αναγνωρίζεται, για το
 της προς την οδηγία αυτή , παρέβη τις υποχρεώσεις που σκοπό συνταξιοδοτήσεως, ως διπλάσιας διάρκειας (η
 υπέχει από την εν λόγω οδηγία, αποκαλούμενη "υπηρεσία διπλάσιου χρόνου ") και
 — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά ii ) έχει δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως στην ηλικία των 55
 έξοδα. αντί της συνήθους ηλικίας των 60 ετών»·


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Οκτωβρίου 2012 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Football Dataco Ltd, Scottish Premier League Ltd, Scottish Football League, PA Sport UK Ltd κατά Sportradar GmbH, Sportradar AG
 (Υπόθεση C-173/11) (1)
 (Οδηγία 96/9/ΕΚ - Νομική προστασία των βάσεων δεδομένων - Άρθρο 7 - Ειδικής φύσεως δικαίωμα - Βάση δεδομένων σχετικών με τις τρέχουσες ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις - Έννοια της επαναχρησιμοποιήσεως - Προσδιορισμός του τόπου όπου λαμβάνει χώρα η επαναχρησιμοποίηση)
 2012/C 379/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Football Dataco Ltd, Scottish Premier League Ltd, Scottish Football League, PA Sport UK Ltd
 κατά
 Sportradar GmbH, Sportradar AG
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία της οδηγίας 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων (EE L 77, σ. 20), και ιδίως του άρθρου 7 της εν λόγω οδηγίας — Δικαίωμα του δημιουργού της βάσεως δεδομένων να απαγορεύει την εξαγωγή ή/και την επαναχρησιμοποίηση μέρους του περιεχομένου της — Έννοιες της εξαγωγής και της επαναχρησιμοποιήσεως (άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας) — Βάση δεδομένων η οποία περιέχει πληροφορίες σχετικές με ποδοσφαιρικούς αγώνες που βρίσκονται σε εξέλιξη («Football Live»)
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7 της οδηγίας 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων, έχει την έννοια ότι η αποστολή από ένα πρόσωπο, μέσω διαδικτυακού διακομιστή ευρισκόμενου στο κράτος μέλος Α, δεδομένων τα οποία είχε προηγουμένως μεταφορτώσει από βάση δεδομένων προστατευόμενη με το ειδικής φύσεως δικαίωμα που προβλέπει η ίδια οδηγία στον υπολογιστή άλλου προσώπου, εγκατεστημένου στο κράτος μέλος Β, κατόπιν αιτήματος αυτού του παραλήπτη, ο οποίος προτίθεται να τα αποθηκεύσει στη μνήμη του υπολογιστή του και να τα προβάλει στην οθόνη του, συνιστά πράξη «επαναχρησιμοποιήσεως» των εν λόγω δεδομένων από το πρόσωπο που τα απέστειλε. Πρέπει επιπλέον να γίνει δεκτό ότι η σχετική πράξη έχει τελεστεί, τουλάχιστον, στο κράτος μέλος Β, εφόσον υπάρχουν ενδείξεις από τις οποίες μπορεί να συναχθεί ότι η ως άνω πράξη αποτελεί εκδήλωση της βουλήσεως του αυτουργού της να απευθυνθεί σε μέλη του κοινού εγκατεστημένα στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος, ζήτημα το οποίο πρέπει να εκτιμηθεί από το εθνικό δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 194 της 2.7.2011.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Napoli (Ιταλία) στις 17 Ιανουαρίου 2013 — Mascolo κατά Ministerro dell' Istruzione, dell' Università e della Ricerca
 (Υπόθεση C-22/13)
 2013/C 86/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Napoli.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Raffaella Mascolo.
 Καθού: Ministerro dell' Istruzione, dell' Università e della Ricerca.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά το νομοθετικό πλαίσιο για τη σχολική εκπαίδευση, όπως περιγράφεται, ισοδύναμο μέτρο κατά την έννοια της ρήτρας 5 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ (1);
 2)
 Πότε θεωρείται ότι μία σχέση εργασίας συνιστά παροχή προς το «Δημόσιο» υπό την έννοια της ρήτρας 5 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ και ειδικότερα ότι εμπίπτει στους «ειδικούς τομείς ή/και κατηγορίες εργαζομένων», με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η δικαιολόγηση συνεπειών που διαφέρουν από τις αφορώσες σχέσεις ιδιωτικού δικαίου.
 3)
 Λαμβανομένων υπόψη των διευκρινίσεων του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (2) και του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/54/ΕΚ (3), περιλαμβάνονται στις υπό την έννοια της ρήτρας 4 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ συνθήκες απασχολήσεως και οι συνέπειες εκ της αθέμιτης διακοπής της σχέσεως εργασίας; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, δικαιολογείται, υπό την έννοια της ρήτρας 4, η διαφοροποίηση των συνεπειών που προβλέπει κατά κανόνα η εσωτερική έννομη τάξη ανάλογα με το αν η αθέμιτη διακοπή αφορά σχέση εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου;
 4)
 Απαγορεύεται, δυνάμει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας, κράτος [μέλος] να παρουσιάσει εσκεμμένως στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο διαδικασίας ερμηνευτικής προδικαστικής παραπομπής, εσωτερικό νομοθετικό πλαίσιο το οποίο δεν ανταποκρίνεται στο ισχύον; Παράλληλα, υποχρεούται ο [εθνικός] δικαστής, ελλείψει διαφορετικής ερμηνείας του εσωτερικού δικαίου πληρούσας καθ’ όμοιο τρόπο τις απορρέουσες από την ιδιότητα μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεώσεις, να ερμηνεύσει, εφόσον είναι εφικτό, το εσωτερικό δίκαιο συμφώνως προς την προτεινόμενη από το κράτος [μέλος] ερμηνεία;
 5)
 Εμπίπτει στις προϋποθέσεις που ισχύουν για τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας που προβλέπει η οδηγία 91/533/ΕΟΚ (4) και ιδίως το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο ε', η γνωστοποίηση των περιπτώσεων κατά τις οποίες η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να μετατραπεί σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, είναι αντίθετη προς το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ και προς τον σκοπό της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ και δη προς τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη αυτής, τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου με αναδρομική ισχύ η οποία δεν εξασφαλίζει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να αξιώσει τα απορρέοντα από την οδηγία δικαιώματά του και την τήρηση των όρων εργασίας που αναφέρονται στο έγγραφο προσλήψεως;
 (1) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43).
 (2) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, (ΕΕ L 303, σ. 16).
 (3) Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για