text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Ítélőtábla (Ουγγαρία) στις 27 Ιανουαρίου 2014 — Ποινική διαδικασία κατά István Balázs και Dániel Papp
 (Υπόθεση C-45/14)
 2014/C 142/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Ítélőtábla
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Κατηγορούμενοι: István Balázs και Dániel PappIstván Balázs, Dániel Papp
 Λοιποί μετέχοντες στη διαδικασία: Fővárosi Fellebbviteli Főügyészség
 Προδικαστικά ερωτήματα
 H ρύθμιση ή η απουσία ρυθμίσεως σχετικά με τη νόμιμη απαγγελία κατηγορίας, την οποία προβλέπει το άρθρο 2 του ουγγρικού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας:
 1)
 Παραβιάζει το «δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου» του άρθρου 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 2)
 Προσβάλλει το «δικαίωμα του προσώπου να μη δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δύο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη» που κατοχυρώνει το άρθρο 50 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 14, παράγραφος 7, του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το άρθρο 4, παράγραφος 1, του Πρωτοκόλλου 7 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950;
 3)
 Παραβιάζει την «απαγόρευση της κατάχρησης δικαιώματος» που επιβάλλει το άρθρο 54 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/55
 Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2008 — Polson κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-197/08)
 (2008/C 209/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Magnus Polson (Lerwick, Ηνωμένο Βασίλειο), Garry Sandison (Lerwick, Ηνωμένο Βασίλειο), Andrew Anderson (Whalsay, Ηνωμένο Βασίλειο), Ian Johnston (Lerwick, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: R. Murray, Solicitor, R. Thompson, QC)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1, παράγραφος 2, 3, 4 και 5 της αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. C 39/2006 (ex NN 94/2005), της 13ης Νοεμβρίου 2007, όσον αφορά το καθεστώς ενισχύσεων σε νέους μετόχους που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, οι προσφεύγοντες ζητούν μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής 2008/166/ΕΚ, κρατική ενίσχυση αριθ. C 39/2006 (ex NN 94/2005), της 3ης Νοεμβρίου 2007, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων σε νέους μετόχους που εφαρμόζει το Ηνωμένο Βασίλειο (1). Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή έκρινε ότι η ενίσχυση ήταν ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά, στο μέτρο που αφορούσε ενίσχυση που χορηγήθηκε για την απόκτηση για πρώτη φορά μεριδίου σε μεταχειρισμένο αλιευτικό σκάφος και ζήτησε από το Ηνωμένο Βασίλειο να ανακτήσει τη χορηγηθείσα ενίσχυση. Οι προσφεύγοντες είναι οι δικαιούχοι της προς ανάκτηση ενισχύσεως.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κρίνοντας ότι δεν συμβιβάζονταν με την κοινή αγορά και ότι έπρεπε να επιστραφούν όλες οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν για την απόκτηση για πρώτη φορά μεριδίου σε μεταχειρισμένο αλιευτικό σκάφος. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι οι χορηγηθείσες ενισχύσεις εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 875/2007 (2) της Επιτροπής και, επομένως, θα έπρεπε να θεωρηθούν ενισχύσεις ήσσονος σημασίας συμβατές προς την κοινή αγορά. Ισχυρίζονται, επίσης, ότι οι δικαιούχοι ενισχύσεων οι οποίοι, στην ουσία, τήρησαν τις συναφείς κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές παρανόμως υπήχθησαν στο άρθρο 1, παράγραφος 2, και στα άρθρα 3 έως 5 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κρίνοντας ότι η ανάκτηση των ενισχύσεων αυτών ήταν σύμφωνη με το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (3) του Συμβουλίου και με τις γενικές αρχές της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχειρίσεως.
 (1) ΕΕ 2008 L 55, σ. 27.
 (2) Κανονισμός (EΚ) αριθ. 875/2007 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2007, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της αλιείας και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004, ΕΕ 2007 L 193, σ. 6.
 (3) Κανονισμός (EΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ, ΕΕ 1999 L 83, σ. 1.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/23
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-538/09)
 2010/C 51/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Recchia και A. Marghelis)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι, επειδή η βελγική νομοθεσία δεν επιβάλλει για ορισμένες δραστηριότητες κατάλληλη μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων όταν οι δραστηριότητες αυτές είναι ικανές να επηρεάσουν ένα τόπο του δικτύου Natura 2000 και υποβάλλει ορισμένες δραστηριότητες σε δηλωτικό καθεστώς, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1)·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή προβάλλει, προς στήριξη της προσφυγής της, μία μοναδική αιτίαση αντλούμενη από μη ορθή μεταφορά του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (οδηγία περί οικοτόπων) στην εσωτερική έννομη τάξη.
 Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η διάταξη αυτή επιβάλλει όλα τα προγράμματα ή σχέδια που δεν συνδέονται άμεσα ή δεν είναι αναγκαία για τη διαχείριση εντός τόπου του δικτύου Natura 2000 να υποβάλλονται σε κατάλληλη μελέτη όσον αφορά τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις. Κατά την προσφεύγουσα, η βελγική νομοθεσία δεν είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο, καθόσον δεν επιβάλλει τέτοια μελέτη των επιπτώσεων κατά τρόπο συστηματικό και προβλέπει απλώς δηλωτικό καθεστώς για ορισμένες δραστηριότητες ικανές να επηρεάσουν έναν τόπο του δικτύου Natura 2000.
 Αυτό συμβαίνει, μεταξύ άλλων, με όλα τα προγράμματα ή σχέδια για τα οποία δεν απαιτείται περιβαλλοντική άδεια στην Περιφέρεια της Βαλλονίας.
 (1) ΕΕ L 206, σ. 7.


text:
C 233/26 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28.9.2002
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 25ης Φεβρουα- — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου
 ρίου 2001, με την οποία επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα η 2001, με την οποία το εν λόγω κοινοτικό όργανο αρνήθηκε
 προβλεπόμενη στο άρθρο 86, παράγραφος 2, στοιχείο στ', να κατατάξει τον προσφεύγοντα στον ανώτερο βαθμό της
 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων σταδιοδρομίας του σύμφωνα με το άρθρο 31, παράγραφος 2,
 κύρωση, ήτοι η παύση χωρίς κατάργηση του δικαιώματος του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων·
 συντάξεως,
 — να ακυρώσει, στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, την ρητή
 — να ακυρώσει κάθε σχετική και/ή συνεπακόλουθη απόφαση, απόφαση που το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε στις
 26 Φεβρουαρίου 2002, με την οποία απέρριψε τη διοικητική
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον ένσταση που είχε υποβάλει ο προσφεύγων βάσει του
 προσφεύγοντα 12 500 ευρώ ως ικανοποίηση της ηθικής άρθρου 90, παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 βλάβης που υπέστη, καταστάσεως·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών — να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στο σύνολο των
 εξόδων. δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Cour d’appel de Bruxelles έκρινε τον προσφεύγοντα ένοχο για
 Ο προσφεύγων στην υπό κρίση υπόθεση, πρώην υπάλληλος
 σειρά εγκληματικών πράξεων. Εντούτοις, το Cour d’appel διέταξε
 της Επιτροπής και του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών
 την υπό όρους αναστολή εκτέλεσεως της ποινής επί πενταετία για
 λόγους αποτροπής της κοινωνικής απαξιώσεως του Κοινοτήτων, προσβάλλει την άρνηση της Α∆Α να τον κατατάξει
 στον ανώτερο βαθμό της σταδιοδρομίας του, κατά την πρόσληψή
 προσφεύγοντος.
 του με βαθμό Β5, κλιμάκιο 3, κατόπιν της εγγραφής του στον
 πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού COM/B/340.
 Ακολούθως και λαμβανομένης υπόψη, μεταξύ άλλων, της βαρύτη-
 τας των πράξεων, η Επιτροπή επέβαλε στον προσφεύγοντα την
 πειθαρχική κύρωση της παύσεως χωρίς κατάργηση του δικαιώμα- Προς στήριξη των αιτημάτων του, o προσφεύγων ισχυρίζεται:
 τος συντάξεως.
 — την ύπαρξη, εν προκειμένω, ουσιωδών πλανών καθώς και
 προδήλων πλανών εκτιμήσεως αναφορικά με τα διπλώματά
 Προς στήριξη της προσφυγής του, o προσφεύγων προβάλλει του, τον χρόνο και την καταλληλότητα της επαγγελματικής
 έλλειψη αιτιολογίας και παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας. πείρας του σε σχέση με την προς πλήρωση θέση καθώς και
 Επιπλέον, o προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η πειθαρχική κύρωση το ύψος των αποδοχών του στις θέσεις που είχε διαδοχικώς
 είναι δυσανάλογη σε σχέση με τη βαρύτητα που έχει για το όργανο καταλάβει·
 και με την υπηρεσιακή του κατάσταση. Τέλος, o προσφεύγων
 προβάλλει παράβαση του άρθρου 7 του παραρτήματος ΙX του — παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας.
 Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως.
 Προσφυγή του Pierre Tomarchio του Ελεγκτικού Συνεδρίου Προσφυγή της εταιρίας The Sunrider Corporation κατά
 του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Ιουνίου
 Αγοράς που ασκήθηκε στις 2 Ιουλίου 2002
 2002
 (Υπόθεση Τ-201/02) (Υπόθεση Τ-203/02)
 (2002/C 233/48) (2002/C 233/49)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Ο Pierre Tomarchio, κάτοικος Νανσύ (Γαλλία), εκπροσωπούμενος Η εταιρία The Sunrider Corporation, εκπροσωπούμενη από


text:
τον
 από τον δικηγόρο Νicolas Lhoëst με τόπο επιδόσεων στο Αxel Kockläuner, του γραφείου Meissner, Bolte & Partner,
 Λουξεμβούργο, υπέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ- Μόναχο (Γερμανία), άσκησε στις 2 Ιουλίου 2002 ενώπιον του
 κών Κοινοτήτων, στις 28 Ιουνίου 2002, προσφυγή κατά του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.
 ---pagebreak--- 28.9.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 233/27
 'Ετερος διάδικος στη δίκη ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν Λόγοι ακυρώσεως: — Παράβαση του άρθρου 43 του
 ο Juan Espadafor Caba, κάτοικος Γρανάδας (Ισπανία). κανονισμού 40/94 ( 1), δεδομέ-
 νου ότι δεν αποδείχθηκε επαρ-
 κώς η κανονική χρήση του
 σήματος του ανακόπτοντος
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — Παράβαση του άρθρου 8,
 παράγραφος 1, στοιχείο β',
 — να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του κανονισμού 40/94 διότι
 του καθού, της 8ης Απριλίου 2002 στην υπόθεση R 1046/ δεν υπήρχε κίνδυνος συγ-
 2000-1· χύσεως ως προς ορισμένα
 προϊόντα.
 — καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 (1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου
 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του Η προσφεύγουσα
 κοινοτικού σήματος:
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «VITAFRUIT» για
 ορισμένα αγαθά των κλάσεων 5, Προσφυγή της ∆ημοτικής Αρχής της Champagne και λοιπών
 29 και 32 (μεταξύ άλλων: μπύρες, κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της
 μεταλλικά και αεριούχα νερά και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 10
 άλλα μη αλκοολούχα ποτά, χυμοί Ιουλίου 2002
 φρούτων και λαχανικών· σιρόπια και
 άλλα σκευάσματα για τν παρασκευή
 ποτών· αφεψήματα και βιταμινούχα (Υπόθεση Τ-212/02)
 ποτά)
 ∆ικαιούχος κατά τη διαδι- Juan Espafador Caba (2002/C 233/50)
 κασία ανακοπής αντιταχ-
 θέντος σήματος ή διακρι-
 τικού σημείου: (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Εμπορικό σήμα ή διακρι- Το εθνικό σήμα «VITAFRUIT» για
 τικό γνώρισμα αντιταχθέν προϊόντα των κλάσεων 30 και 32
 κατά τη διαδικασία ανακο- (μεταξύ άλλων: μη αλκοολούχα
 πής: ποτά και αεριούχα ποτά μη θεραπευ- Η ∆ημοτική Αρχή της Champagne και λοιποί, του καντονίου
 τικού χαρακτήρα, χυμοί φρούτων Vaud (Ελβετία), εκπροσωπούμενοι από τους Denis Waelbroeck
 χωρίς ζύμωση, λεμονάδες, πορτοκα- και Αnnick Vroninks, avocats, άσκησαν στις 10 Ιουλίου 2002
 λάδες, κρύα ποτά, σόδες) ενώπιον του Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή/αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Απόφαση του τμήματος ∆έχθηκε την ανακοπή κατά το μέτρο
 ανακοπών: που αφορούσε τα προϊόντα «χυμοί
 φρούτων και λαχανικών χωρίς
 ζύμωση, λεμονάδες, πορτοκαλά- Οι προσφεύγοντες/ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 δες», και καθόσον στρεφόταν κατά
 των προϊόντων «μεταλλικά και
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2002/309/ΕΕ,
 αεριούχα νερά και άλλα μη αλκοο-
 Ευρατόμ του Συμβουλίου και της Επιτροπής «σχετικά με τη
 λούχα ποτά, χυμοί φρούτων και
 Συμφωνία επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας, της
 λαχανικών· σιρόπια και λοιπά
 4ης Απριλίου 2002, για τη σύναψη επτά συμφωνιών με την
 σκευάσματα για την παρασκευή
 Ελβετική Συνομοσπονδία» ως εκ του ότι το Συμβούλιο και η
 ποτών· αφεψήματα και βιταμινούχα
 Επιτροπή ενέκριναν δι' αυτού το άρθρο 5, παράγραφος 8,
 ποτά»
 του τίτλου


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/39
 Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2013 — Delipapier κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-238/13)
 2013/C 171/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Delipapier (Frouard, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-M. Leprêtre και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει με άμεσο αποτέλεσμα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την οδηγία 2013/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 7ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος I της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας, καθόσον προσθέτει τους βοηθητικούς άξονες τόρνου, εξαιρουμένων αυτών που προορίζονται για βιομηχανική χρήση, στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων των συσκευασιών·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν είναι ταυτόσημοι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-202/13, Group’Hygiène κατά Επιτροπής.


text:
C 94/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-97/95, Sinochem National Chemicals Import rsgm tpoäherg T-62/96, Willy de Corte jasó Episqopgäy sxm
 & Export Corporation jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 èmxrgy (1) (Tpókkgkoi Ç Loämilg leqijgä amapgqiäa Ç Astävgla Ç
 Aisixädgy rtämderloy)
 (Amsimsólpimcj Ç Uotquotqakdeðdg Ç Rsoiveiäa dijaioko-
 cotämsa sgm jiämgrg eäqetmay Ç Aqvgä sgy amakocijoäsgsay Ç (98/C 94/52)
 Fgliäa Ç Lg apodovgä derletärexy Ç Jamomirloäy (EOJ)
 aqih. 2423/88)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (98/C 94/51)
 Rsgm tpoäherg S-62/96, Willy de Corte, tpakkgäkot sgy Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jasoiäjot Halle (Beäk-
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 cio), ejpqorxpotälemot apoä som Lucas Vogel, dijgcoäqo
 Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijg-
 coqijoä cqaueiäo sot Christian Kremer, 8-10, rue Mathias
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 Rsgm tpoäherg S-97/95, Sinochem National Chemicals Import pqoärxpoy: Julian Currall), pot eiäve xy amsijeiälemo aiäsgrg
 & Export Corporation, le eädqa so Pejiämo, ejpqorxpotälemg ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy, sgy 16gy Iotmiäot
 apoä som Jean-FrancËois Bellis, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo 1995, peqiä aqmgärexy amakgäwexy, rsa pkaiäria sxm jamomi-
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm rsijxäm diasónexm peqiä jaktäwexy sxm jimdtämxm astvgälasoy,
 Loesch & Wolter, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy sxm rtmepeixäm eluqóclasoy pot tpeärsg o pqoruetäcxm
 Etqxpaøjgäy èmxrgy (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Yves Cretien, jahxäy jai, euoärom apaiseiäsai, sgy apouórexy sgy 25gy
 jai Antonio Tanca jai, rsg rtmeäveia, Tanca, Hans-Jürgen Iamotaqiäot 1996 peqiä qgsgäy apoqqiäwexy sgy dioijgsijgäy em-
 Rabe jai Georg M. Berrisch), tporsgqifoleämot apoä sgm rsórexy sot pqoruetäcomsoy, so Pqxsodijeiäo (detäseqo
 Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, pqoäedqo,
 Nicholas Khan) jai sgm Furfural EspanÄol SA, le eädqa sgm C. W. Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair,
 Alcantarilla (Irpamiäa), ejpqorxpotälemg apoä som JoseÂ Rivas tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998
 de AndreÂs, dijgcoäqo Ladqiäsgy, le amsiäjkgso rso Kotnel- apoäuarg sgy opoiäay so diasajsijoä eävei xy engäy:
 botäqco som ArseÁne Kronshagen, 12, rue Marie-AdeÂlaïde, le
 amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sot jamomirlotä (EJ)
 aqih. 95/95 sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Iamotaqiäot 1995, cia
 1. Apoqqiäpsei sgm Pqorutcgä.
 sgm epibokgä oqirsijotä darlotä amsimsólpimcj rsiy eiracxceäy
 uotquotqakdeðdgy jasacxcgäy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy
 Jiämay (EE L 15 sgy 21.1.1995, r. 11), so Pqxsodijeiäo
 (peälpso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. García- 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 Valdecasas, Pqoäedqo, sg V. Tiili jai soty J. Azizi, R. M.
 Moura Ramos jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 22ay Iamotaqiäot 1998
 2. G pqoruetäcotra ueäqei sa dijó sgy dijarsijó eänoda
 rsgm tpoäherg T-98/96: Mario Costacurta jasó Episqopgäy
 jahxäy jai atsó sot Rtlbotkiä ot jai sgy paqelbaiä -
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 motray Furfural EspanÄol.
 (Tpókkgkoi Ç Apoäuarg peqiä meäay sopohesgärexy Ç
 Òqhqo 7 sot JTJ Ç Paqóqsgla X sot JTJ)
 3. G Episqopgä ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda. (98/C 94/53)


text:
(1) EE C 159 sgy 24.6.1995. (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-98/96, Mario Costacurta, loämiloy tpókkgkoy
 sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Jim-
 ---pagebreak--- 28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/21
 róra, ejpqorxpotälemoy apoä som Nicolas Decker, dijgcoäqo ger, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio Gonzalez, tpókkgkoy
 Kotnelbotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som iädio dioijgärexy, eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998 apoäuarg le so
 dijgcoäqo, 16, Avenue Marie-TheÂreÁse, jasó Episqopgäy sxm ajoäkotho diasajsijoä:
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Gianluigi
 Valsesia jai Ana Maria Alves Vieira jai, rsg rtmeäveia, Vals-
 esia jai Florence Duvieusart-Clotuche) Ç pot eiäve xy amsi- 1. Apoqqiäpsei sgm acxcgä.
 jeiälemo, pqxäsom, sgm ajtäqxrg sgy Ûapouórexyë sgy epi-
 sqopgäy diethtämrexy sgy enxseqijgäy tpgqeriäay pot peqikal-
 bómesai rso tpgqeriajoä rgleiäxla sgy 30gäy Apqikiäot 1996 2. Jasadijófei sgm emócotra rsa dijarsijó eänoda.
 jai, detäseqom, sgm ajtäqxrg sgy apouórexy sgy Episqopgäy
 sgy 31gy Laðot 1996, peqiä meäay sopohesgärexy sot pqoruetä- (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 comsoy rsgm Tpgqeriäa Epirgälxm Ejdoärexm sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä sgm V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai A.
 Potocki, dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor, jtqiäa tpókkgkoy
 dioijgärexy, eneädxre, rsiy 22 Iamotaqiäot 1998, apoäuarg le
 so ajoäkotho diasajsijoä:
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. sgy 6gy Uebqotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-124/96, Interporc Im- und Export GmbH
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 2. èjarsoy sxm diadiäjxm ueäqei sa dijó sot dijarsijó
 eänoda. [Apoäuarg 94/90/EJAV, EJ, Etqasoäl sgy Episqopgäy rve-
 sijó le sgm pqoärbarg sot joimotä rsa eäccqaua sgy Epi-
 sqopgäy Ç Apoäuarg le sgm opoiäa g Episqopgä aqmgähgje re
 (1) EE C 233 sgy 10.8.1996. aisotämsa sgm pqoärbarg re oqirleäma eäccqaua Ç Pqorsariäa
 sot dgloriäot rtlueäqomsoy (dijarsijeäy Diadijariäey)]
 (98/C 94/55)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 Rsgm tpoäherg S-124/96, Interporc Im- und Export GmbH, le
 Â douard Dubois et Fils jasó eädqa so Albotäqco (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemg apoä som
 rsgm tpoäherg T-113/96: E Georg M. Berrisch, dijgcoäqo Albotäqcot, le amsiäjkgso rso
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Kotnelbotäqco so dijgcoäqo Guy Harles, 8-10, rue Mathias
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 (Enxrtlbasijgä ethtämg Ç Emiaiäa Etqxpaøjgä Pqóng Ç pqoärxpoy: Ulrich Wölker), le amsijeiälemo pqorutcgä ajtqxä-
 Ejsekxmirsgäy) rexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy 29gy Laðot 1996, le
 sgm opoiäa epibebaiäxre sgm óqmgrgä sgy ma episqeäwei rsgm
 (98/C 94/54) pqoruetäcotra sgm pqoärbarg re oqirleäma apoä sa eäccqauó
 sgy, so Pqxsodijeiäo (sqiäso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo
 apoä soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) Potocki jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: A.Mair,
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 6 Uebqotaqiäot 1998
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Rsgm tpoäherg S-113/96, E Â douard Dubois et Fils, le eädqa so
 Roubaix (Cakkiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Pierre Ricard
 jai Alain Crosson du Cormier, dijgcoäqoty Paqiriotä, le 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 29gy Laðot
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Marc Feiler, 67, rue Erme- 1996, le sgm opoiäa dem epesqópg rsgm pqoruetäcotra g
 sinde, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy (ej-


text:
pqoärbarg re oqirleäma eäccqaua pot jaseävei g Epi-
 pqoärxpoi: Guus Houttuin jai Maria Cristina Giorgi) jai sqopgä.
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Hen-
 drik Van Lier, jai Fernando Castillo de la Torre), le amsijeiä-
 lemo acxcgä apofglixärexy arjgheiära bórei sot óqhqot 178 2. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg oärom auoqó
 jai sot óqhqot 215 detäseqo edóuio sgy rtmhgäjgy EJ, le so aiä sgla ma apethtmhotäm diasaceäy rsgm Episqopgä.
 sgm opoiäa fgsgähgje ma tpovqexheiä g Joimoäsgsa ma apoja-
 sarsgärei sg fgliäa pot irvtqiäfesai oäsi tpeärsg g emócotra
 koäcx sgy ecjahidqtärexy, apoä 1gy Iamotaqiäot 1993, sgy erx- 3. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 seqijgäy acoqóy rtäluxma le sgm Emiaiäa Etqxpaøjgä Pqóng
 jai sgy rtmajoäkothgy jasaqcgärexy sgy dqarsgqioäsgsay sot (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 ejsekxmirsgä sgm opoiäa g emócotra arjotäre leävqi soäse rso
 cakkijoä eädauoy, so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo
 apoä soty R. Carcía-Valdecasas, Pqoäedqo, J. Azizi jai M. Jae-


text:
C 295/10 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 9 . 97
 Προσφυγή της Γαλλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής νου εργασίας που αποδέχθηκαν οι επωφελούμενες επι
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Ιουλίου χειρήσεις και όχι το κανονικό κόστος μιας τέτοιας ρυθμί
 1997 σεως που θα βάρυνε επιχειρήσεις άλλων κλάδων ή
 (Υπόθεση C-251/97) άλλων κρατών μελών. Το γεγονός ότι ένας όχι αμελητέος
 αριθμός επιχειρήσεων αρνήθηκε να επωφεληθεί των δια
 (97/C 295/16) τάξεων για την ελάφρυνση των κοινωνικών επιβαρύν
 σεων, κρίνοντας ότι τα απαιτούμενα από το Δημόσιο
 ανταλλάγματα ήταν πολύ σημαντικά, αποδεικνύει
 H Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο την Kareen επαρκώς ότι τα μέτρα αυτά δεν συνεπάγονταν κανένα
 Rispal-Bellanger, υποδιευθύντρια της διευθύνσεως νομικών πρόδηλο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τις επωφελού
 υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων και τον μενες επιχειρήσεις.
 Gautier Mignot, γραμματέα εξωτερικών υποθέσεων της ίδιας
 διευθύνσεως, με τόπο επιδόσεως στο Λουξεμβούργο την — H Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των
 πρεσβεία της Γαλλίας, 8 B, boulevard Joseph II, άσκησε στις πραγματικών περιστατικών μη αποδεχόμενη την ουδετε
 10 Ιουλίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών ρότητα των συγκεκριμένων μέτρων για τις επωφελούμε
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω νες επιχειρήσεις, από φορολογικής και οικονομικής σκο
 παϊκών Κοινοτήτων. πιάς.
 H κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας ζητεί από το
 Δικαστήριο:
 — να ακυρώσει την απόφαση (97) 1162 τελικό της Επι
 τροπής, της 9ης Απριλίου 1997, τη σχετική με τις ενι Αναίρεση που άσκησε στις 11 Ιουλίου 1997 o Δ. Κουσιος
 σχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στους τομείς της υφα κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 15 Μαΐου 1997 το
 ντουργίας, της ενδύσεως, του δέρματος και του υποδήμα τέταρτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 τος ,
 νοτήτων στην υπόθεση Τ-273/94, στην οποία διάδικοι ήταν o
 Δ. Κούσιος και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-252/97 P)
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (97/C 295/17)
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα
 O Δ. Κουσιος, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Xavier
 Magnée, πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Βρυξελλών, με
 H προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 92 τόπο επιδόσεως στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ Louis Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, άσκησε ενώπιον
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Ιου
 λίου 1997 αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις
 — H Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη χαρακτηρίζοντας 15 Μαΐου 1997 το τέταρτο τμήμα του Πρωτοδικείου των
 ενισχύσεις, κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-273/94, στην οποία
 της συνθήκης, κατά το μέτρο που υπερβαίνουν το ελά διάδικοι ήταν o Δ. Κούσιος και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 χιστο όριο που καθορίστηκε με την ανακοίνωση της Κοινοτήτων.
 Επιτροπής της 24ης Ιανουαρίου 1996, μέτρα που συνί
 σταντο στην παροχή ειδικών φορολογικών πελονεκτη
 μάτων προς επιχειρήσεις έναντι αντιπαροχών το δημο O αναιρεσειων ζητεί απο το Δικαστήριο:
 σιονομικό κόστος των οποίων συμψηφίζει το ύψος της
 ενισχύσεως. Τα επιχειρήματα που σκοπεύει να προβάλει να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως, να την κρίνει παραδεκτή
 στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως η γαλλική
 και βάσιμη, να ακυρώσει την απόφαση κατά της οποίας
 κυβέρνηση είναι, στην


text:
πράξη, ανάλογα εκείνων που στρέφεται και να αποφανθεί κατά την έννοια που όφειλε να
 προέβαλε στο πλαίσιο της υποθέσεως Kimberly Clark αποφανθεί το Πρωτοδικείο:
 (υπόθεση C-241 /94, Συλλογή 1996, σ. 1-4551 ) και τα οποία
 δεν απέρριψε επί της ουσίας το Δικαστήριο, ότι δηλαδή
 φορολογικό πλεονέκτημα παρεχόμενο από το Δημόσιο σε — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της
 επιχείρηση , έναντι ενεργειών στις οποίες εκουσίως προ 4ης Οκτωβρίου 1993, περί παύσεως του προσφεύγοντος,
 βαίνει η εν λόγω επιχείρηση υπέρ των απασχολουμένων καθώς και την απόφαση της 2ας Μαΐου 1994 περί απορ
 σ' αυτήν μισθωτών, δεν συνιστά ενίσχυση νοθεύουσα ή ρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως,
 απειλούσα να νοθεύσει τον ανταγωνισμό, κατά την
 έννοια της παραγράφου 1 της συνθήκης, εφόσον το ποσό
 του εν λόγω πλεονεκτήματος δεν υπερβαίνει το κόστος — να διατάξει την επανένταξη του προσφεύγοντος αναδρο
 που συνεπάγονται οι ενέργειες αυτές για την επιχείρηση μικώς από 1ης Δεκεμβρίου 1993 και να υποχρεώσει την
 ή το υπερβαίνει κατά ποσό υπολειπόμενο του ελαχίστου Επιτροπή να του καταβάλει χωρίς διακοπή τους μη
 ορίου . Στην παρούσα υπόθεση τα μέτρα για την καταβληθέντες μισθούς του, εντόκως προς 8% ετησίως
 ελάφρυνση των κοινωνικών επιβαρύνσεων αντισταθμί από τις ημερομηνίες που καθίσταντο απαιτητοί κάθε
 ζουν απλώς το πρόσθετο κόστος της ρυθμίσεως του χρό μήνα,
 ---pagebreak--- 27. 9. 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 295/11
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβαλει στον προ το ΕΓΤΠΕ και δεν λαμβάνει υπόψη ουτε τις δυσχέρειες
 σφεύγοντα, προς αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης, ερμηνείας της κανονιστικής ρυθμίσεως ούτε το γεγονός
 το ποσό των 3 εκατομμυρίων βελγικών φράγκων ή το ότι έχουν ήδη αναζητηθεί όλα τα ποσά που αφορούν
 ποσό που θα κρίνει το Δικαστήριο, πράξεις για τις οποίες είχαν διαπιστωθεί ατασθαλίες.
 — επικουρικώς, σε περίπτωση που δεν αποφασιστεί η επα B) Πολυετής απόσυρση αγρών από την παραγωγή
 νένταξη του προσφεύγοντος, να αποφανθεί ότι η
 απόφαση περί παύσεώς του δεν είχε ορθώς θεμελιωθεί H αμφισβήτηση αφείλεται στη «γλωσσική δισημία» του
 και, κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Επιτροπή να του όρου «αγρανάπαυση», τον οποίο οι υπεύθυνοι του
 καταβάλει το ποσό των 57 443 399 βελγικών φράγκων ΕΓΤΠΕ ερμηνεύουν υπό την παραδοσιακή του έννοια,
 προς αποκατάσταση της οικονομικής του ζημίας και το ενώ οι γεωργοκτηνοτρόφοι και οι υπεύθυνοι των υπηρε
 ποσό των 20 εκατομμυρίων βελγικών φράγκων προς σιών ελέγχου τού προσδίδουν την εξής έννοια: «αγροί
 αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης, ή το ποσό που θα καλλιεργούμενοι προς εμπλουτισμό του εδάφους με
 κρίνει το Δικαστήριο, οργανικές ουσίες».
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικα Κατά συνέπεια, η επίμαχη δημοσιονομική διόρθωση
 στικών εξόδων. είναι παράνομη, διότι o τεχνικός όρος που χρησιμο
 ποιείται στον κανονισμό αναφοράς δεν είναι μονο
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα σήμαντος.
 — Πλημμέλεια της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας, Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη και ένα άλλο στοιχείο:
 ιδίως όσον αφορά τη διαπίστωση των πραγματικών ακόμη και αν επρόκειτο για αγρανάπαυση υπό παραδο
 περιστατικών. σιακή έννοια, η πρακτική αυτή, δεδομένου ότι εφαρμό
 ζεται σύμφωνα με ένα σύστημα εκ περιτροπής, θα αφο
 — Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου . O προσφεύγων


text:
ρούσε μόνο ένα τμήμα της επιφάνειας της εκμεταλλεύ
 εμμένει σχετικώς στα επιχειρήματα που προέβαλε πρωτο σεως και όχι κατ' ανάγκη το τμήμα για το οποίο είχε
 δίκως (! ). χορηγηθεί η πριμοδότηση.
 0 ΕΕ C 275 της 1 . 10. 1994, σ. 32. Γ) Απόδοση για των δαπανών αποθεματοποιήσεως
 Πρόκειται για διόρθωση σχετικά με την περίοδο από τις
 15 Οκτωβρίου 1992 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992.
 Κατά την Επιτροπή, η μη διενέργεια ελέγχων συνεπαγό
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής ταν σημαντικό κίνδυνο για τα έσοδα του ΕΓΤΠΕ,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 10 Ιουλίου πράγμα που επέτρεπε την πραγματοποίηση διορθώσεως
 1997 κατά 10% .
 (Υπόθεση C-253/97)
 Οι ειδικευμένοι έμποροι υπέκειντο σε ένα σύστημα
 (97/C 295/18 διοικητικών ελέγχων των αποθεμάτων ζάχαρης, που
 ήταν ιδιαίτερα αυστηροί και αποτελεσματικοί. Αυτό το
 H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον καθηγητή σύστημα ελέγχου, το οποίο συνοδευόταν από την επι
 Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Gianni De Bellis, βολή αυστηρών κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως,
 awocato dello Stato, με τόπο επιδόσεως στο Λουξεμβούργο εγγυάται την ανυπαρξία σχεδόν ατασθαλιών. Τούτο επι
 την πρεσβεία της Ιταλίας, 5 , rue Marie-Adélaïde, άσκησε στις βεβαιώνεται έμμεσα από τους ελέγχους που διεξήγαγε
 10 Ιουλίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών στη συνέχεια η ΑΙΜΑ (o ιταλικός οργανισμός παρεμβά
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω σεως) και με τους οποίους διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν
 παϊκών Κοινοτήτων. υπάρξει παραβάσεις ούτε για την προηγούμενη
 περίοδο.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει
 την απόφαση C(97) 1180 τελικό της Επιτροπής, της Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η διόρθωση
 23ης Απριλίου 1997 (! ), κατά το μέρος κατά το οποίο απο πρέπει να ακυρωθεί ή, επικουρικά, να μειωθεί ανα
 κλείει, στο πλαίσιο της εκκαθαρίσεως των λογαριασμών που λόγως.
 υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία για τις δαπάνες του οικονομι
 κού έτους 1993 , τον καταλογισμό στο Ευρωπαϊκό Γεωργικό Δ) Απόδοση των δαπανών αποθεματοποιήσεως (ζάχαρης)
 Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεως (ΕΓΤΠΕ) των επί
 δικων εν προκειμένω ποσών. Πρόκειται για αίτημα ανάλογο με το προηγούμενο,
 αφορά όμως την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1993
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα έως 30 Ιουνίου 1993 , για την οποία προβλέφθηκε κατ'
 αποκοπή διόρθωση κατά 2% .
 A) Χρηματοδότηση των βοείων κρεάτων εκ των προτέρων
 E) Ενίσχυση στην κατανάλωση ελαιολάδου
 H ιταλική κυβέρνηση ζητεί την προσήκουσα μείωση της
 κατ' αποκοπήν διορθώσεως, καθόσον η διόρθωση αυτή H Επιτροπή αποφάσισε μονομερώς να προβεί στις εξής
 είναι υπερβολική σε σχέση με τον κίνδυνο που διέτρεξε δύο διορθώσεις: σε αναλυτική διόρθωση σχετικά με τα


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/40
 Αναίρεση που άσκησε στις 12 Ιανουαρίου 2009 o Georgi Kerelov κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 12 Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-110/07, Kerelov κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-100/08 P)
 (2009/C 69/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Georgi Kerelov (Pazardzhik, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: A. Kerelov, avocat)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση F-110/07, Kerelov κατά Επιτροπής,
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που πρόβαλε ο αναιρεσείων σε πρώτο βαθμό,
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο κατ' αναίρεση στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων, με την αίτηση αναιρέσεως, ζητεί την αναίρεση της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας διοίκησης (Δικαστήριο ΔΔ) στις 12 Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση Kerelov κατά Επιτροπής, F-110/07, με την οποία απορρίφθηκε ως προδήλως απαράδεκτη η προσφυγή του αναιρεσείοντος περί ακυρώσεως της αποφάσεως του διευθυντή του Ευρωπαϊκού Γραφείου Επιλογής Προσωπικού (EPSO) να μην του κοινοποιήσει πληροφορίες και έγγραφα σχετικά με τον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/46/06.
 Ο αναιρεσείων, προς στήριξη της αιτήσεως του αναιρέσεως, προβάλλει λόγους που:
 —
 αντλούνται από παραβίαση της αρχής της διοικητικής δίκης, καθόσον το Δικαστήριο ΔΔ έκρινε ότι το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο δεν περιελάμβανε λόγους ακυρώσεως χωρίς ωστόσο να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης σε πρώτο βαθμό αποφάσεως χωρίς να δεσμεύεται από τις αιτιάσεις του αναιρεσείοντος,
 —
 αντλούνται από προσβολή του «δικαιώματος στον δικαστή» και παραβίαση της αρχής της αμεροληψίας του δικαστηρίου, αφού το Δικαστήριο ΔΔ απέρριψε την προσφυγή του αναιρεσείοντος ως προδήλως απαράδεκτη χωρίς να του παράσχει τη δυνατότητα να προβεί σε διορθώσεις και μάλιστα σε προχωρημένο χρονικό σημείο που ο αναιρεσείων δεν μπορούσε πλέον να ασκήσει νέα νομότυπη προσφυγή, αφού είχε παρέλθει η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής,
 —
 αντλούνται από προσβολή του δικαιώματος δικαστικής προστασίας και παραβίαση της αρχής της δημοσιότητας της δίκης, καθόσον δεν έλαβε χώρα επ' ακροατηρίου συζήτηση,
 —
 αντλούνται από παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης, καθόσον το Δικαστήριο ΔΔ δεν άκουσε τον αναιρεσείοντα επί του παραδεκτού της προσφυγής του,
 —
 αντλούνται από παράβαση του άρθρου 21, πρώτο εδάφιο, του οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού διαδικασίας του Πρωτοδικείου, καθόσον το Δικαστήριο ΔΔΔ, κρίνοντας ότι η προσφυγή δεν περιλαμβάνει λόγους ακυρώσεως, επέβαλε στην πράξη έναν «κανόνα παγώματος της ένδικης διαφοράς»,
 —
 τείνουν στην αυτεπάγγελτη εξέταση κάθε άλλης παράβασης των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου που ενδεχομένως διέπραξε το Δικαστήριο ΔΔ.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/69
 Προσφυγή της 10ης Ιανουαρίου 2008 — Brune κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-5/08)
 (2008/C 64/113)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Markus Brune (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: H. Mannes, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαδικασίας
 Ακύρωση της αποφάσεως της καθής να μην περιλάβει τον προσφεύγοντα στον εφεδρικό πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού AD/26/05 της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (ΕΥΕΠ), με το αιτιολογικό ότι δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη βαθμολογία.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της καθής της 10ης Μαΐου 2007, περί ακυρώσεως του εφεδρικού πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού AD/26/05 της ΕΥΕΠ, καθώς και η απόφαση της 2ας Οκτωβρίου 2007, περί απορρίψεως της ενστάσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρωθεί η απόφαση της καθής της 10ης Μαΐου 2007, καθώς και η απόφαση της 2ας Οκτωβρίου 2007, περί απορρίψεως της ενστάσεως, και να υποχρεωθεί η καθής να περιλάβει τον προσφεύγοντα στον εφεδρικό πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού AD/26/05 της ΕΥΕΠ,
 —
 επικουρικώς, να ακυρωθεί η απόφαση της καθής της 10ης Μαΐου 2007, καθώς και η απόφαση της 2ας Οκτωβρίου 2007, περί απορρίψεως της ενστάσεως, και να υποχρεωθεί η καθής να ορίσει νέα ημερομηνία, αφού προηγηθεί κατάλληλο χρονικό διάστημα προετοιμασίας, προκειμένου ο προσφεύγων να λάβει μέρος στην προφορική εξέταση και να εξεταστεί η δυνατότητα να περιληφθεί στον εφεδρικό κατάλογο επιτυχόντων βάσει κατάλληλων κριτηρίων,
 —
 να υποχρεωθεί η καθής να γνωστοποιήσει την αιτιολογία της αποφάσεώς της της 10ης Μαΐου 2007 και να επιτρέψει την εξέταση των πρακτικών της προφορικής εξετάσεως που διεξήχθη στις 6 Μαρτίου 2007,
 —
 να καταδικαστεί η καθής στα δικαστικά έξοδα,
 —
 επικουρικώς, να εκδοθεί απόφαση ερήμην.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/16
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-75/06)
 (2006/C 86/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Carmel O'Reilly και Piedade Costa de Oliveira, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Φεβρουαρίου 2006 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/9/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη, και, πάντως, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2003/9/ΕΚ·
 2)
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία 2003/9 έληξε στις 6 Φεβρουαρίου 2005.
 (1) ΕΕ 2003, L 31, σ. 18.


text:
 20.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/14
 ΔΙΆΤΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 31ης Οκτωβρίου 2013
 στην υπόθεση E-2/12
 INT, HOB-vín ehf.
 (Ερμηνεία απόφασης — Συμβουλευτική γνώμη — Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη)
 2014/C 81/14
 Στην υπόθεση E-2/12 ΙΝΤ, HOB-vín ehf. — ΠΡΟΣΦΥΓΗ σύμφωνα με το άρθρο 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και το άρθρο 95 του κανονισμού διαδικασίας για ερμηνεία της απόφασης του Δικαστηρίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2012, στην υπόθεση E-2/12 ΙΝΤ, HOB-vín (2012) Συλλογή αποφάσεων του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ σ. 1092 — το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, Πρόεδρο, τους Per Christiansen (δικαστή εισηγητή) και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε διάταγη στις 31 Οκτωβρίου 2013 με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η προσφυγή απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη.


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Απριλίου 2012 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Wintersteiger AG κατά Products 4U Sondermaschinenbau GmbH
 (Υπόθεση C-523/10) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Αρμοδιότητα «σε θέματα ενοχών από αδικοπραξία ή οιονεί αδικοπραξία» - Καθορισμός του τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός - Δικτυακός τόπος παρέχοντος υπηρεσίες αντιστοίχισης υπό το όνομα εθνικού τομέα ανωτάτου επιπέδου κράτους μέλους - Χρήση, εκ μέρους διαφημιζόμενου, λέξης-κλειδιού πανομοιότυπης με σήμα καταχωρισθέν σε άλλο κράτος μέλος)
 2012/C 165/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Wintersteiger AG
 κατά
 Products 4U Sondermaschinenbau GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) — Προσδιορισμός της διεθνούς δικαιοδοσίας για την αγωγή με την οποία ζητείται να απαγορευθεί η καταχώριση ενός σημείου, πανομοιότυπου με ένα σήμα, ως λέξης-κλειδιού (AdWord) σε μια μηχανή αναζήτησης στο Διαδίκτυο (Internet), εφόσον η καταχώριση αυτή έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυτόματα στην οθόνη ένα διαφημιστικό μήνυμα για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή για πανομοιότυπες ή παρόμοιες υπηρεσίες με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τις οποίες έχει καταχωριστεί το σχετικό σήμα — Περίπτωση στην οποία το σήμα προστατεύεται σε ένα κράτος μέλος και το διαφημιστικό αυτό μήνυμα εμφανίζεται μόνο υπό τον τομέα ανωτάτου επιπέδου (top-level domain) της εν λόγω μηχανής αναζήτησης ο οποίος αφορά μεν άλλο κράτος μέλος, αλλά είναι προσβάσιμος από το πρώτο κράτος μέλος, και μάλιστα στην επίσημη γλώσσα του πρώτου αυτού κράτους μέλους — Κριτήρια προσδιορισμού του «τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι διαφορά σχετική με την προβαλλόμενη προσβολή καταχωρισθέντος σε κράτος μέλος σήματος, λόγω του ότι διαφημιζόμενος χρησιμοποιεί λέξη-κλειδί πανομοιότυπη με το εν λόγω σήμα σε δικτυακό τόπο μηχανής αναζήτησης υπό εθνικό τομέα ανωτάτου επιπέδου άλλου κράτους μέλους, δύναται να αχθεί είτε ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους στο οποίο έχει καταχωρισθεί το σήμα είτε ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους του τόπου εγκαταστάσεως του διαφημιζόμενου.
 (1) ΕΕ C 30 σ. 29.1.2011.


text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/28
 Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2011 — Stichting Greenpeace Nederland και PAN Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-545/11)
 2011/C 355/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Stichting Greenpeace Nederland (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) και Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: B. Kloostra, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να αναγνωρίσει ότι η απόφαση της Επιτροπής της 10ης Αυγούστου 2011 αντιβαίνει στη Σύμβαση του Aarhus για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος, στον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 (1) και στον κανονισμό (ΕΚ) 1367/2006 (2)·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 10ης Αυγούστου 2011 και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως υποστηρίζεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2011 δεν παρέχει στα κράτη μέλη δικαίωμα αρνησικυρίας και, επομένως, η καθής δύναται να μη στηριχθεί στην άποψη κράτους μέλους περί του αν η εξαίρεση την οποία προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού τυγχάνει ή όχι εφαρμογής στην περίπτωση της αιτήσεως για την παροχή πληροφοριών που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι δεν πρέπει να τύχει εφαρμογής η εξαίρεση όσον αφορά τη γνωστοποίηση πληροφοριών, την οποία προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, λόγω της υπάρξεως υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος για τη αιτηθείσα γνωστοποίηση πληροφοριών, δεδομένου ότι πληρούνται εν προκειμένω οι προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 και στο άρθρο 4 της Συμβάσεως του Aarhus, καθόσον:
 —
 Η καθής δεν προέβη σε εκτίμηση του συγκεκριμένου κινδύνου προκλήσεως ζημίας στα προβληθέντα εμπορικά συμφέροντα, λόγω της γνωστοποιήσεως των πληροφοριών που ζητήθηκαν, και
 —
 δεν προέβη σε στάθμιση των οικείων εμπορικών συμφερόντων και του γενικού συμφέροντος για τη γνωστοποίηση στοιχείων που αφορούν το περιβάλλον, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της Συμβάσεως του Aarhus.
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση κατά την οποία κριθεί ότι η Σύμβαση του Aarhus δεν είναι άμεσα εφαρμοστέα, το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 πρέπει να εφαρμοστεί κατά τον πλέον σύμφωνο με τη Σύμβαση τρόπο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006 L 264, σ. 13).


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/27
 Προσφυγή της 15ης Μαΐου 2014 — Klyuyev κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-340/14)
 2014/C 261/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Andriy Klyuyev (κάτοικος Ντονέτσκ, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: R. Gherson, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, καθόσον τον αφορούν:
 —
 την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων εν όψει της κατάστασης στην Ουκρανία, και
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους ακύρωσης.
 1.
 Πρώτος λόγος: Το άρθρο 29 ΣΕΕ δεν συνιστούσε την ορθή νομική βάση για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διότι η καταγγελία που υποβλήθηκε σχετικά με τον προσφεύγοντα δεν τον ταυτοποιούσε ως άτομο που είχε υπονομεύσει το κράτος δικαίου ή προσβάλει τα δικαιώματα του ανθρώπου στην Ουκρανία, κατά την έννοια των άρθρων 21, παράγραφος 2, και 23 ΣΕΕ. Κατά τον προσφεύγοντα, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν ανίσχυρη, το Συμβούλιο δεν μπορούσε να στηριχθεί στο άρθρο 215, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ για την έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού. Όταν επιβλήθηκαν τα περιοριστικά μέτρα, δεν είχαν διατυπωθεί, κατά τον προσφεύγοντα πάντα, κατηγορίες κατά του ίδιου ούτε είχε υποβληθεί καταγγελία σχετικά με δραστηριότητές του που να υπονομεύουν το κράτος δικαίου ή να προσβάλλουν τα δικαιώματα του ανθρώπου στην Ουκρανία.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Το Συμβούλιο πρόσβαλε τα δικαιώματα άμυνας του προσφεύγοντος και το δικαίωμά του για αποτελεσματική δικαστική προστασία, διότι το έρεισμα της καταχώρισης του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο ισοδυναμεί με δημόσια γνωστοποίηση της ενοχής του, χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση δικαστικής απόφασης επί του ζητήματος, και διότι στον προσφεύγοντα δεν έχει παρασχεθεί κανένα συγκεκριμένο στοιχείο σε σχέση με τους λόγους που παρατίθενται στις προσβαλλόμενες πράξεις σχετικά με την καταχώρισή του στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και φορέων για τους οποίους ισχύουν τα περιοριστικά μέτρα, παρά τη σχετική αίτηση που έχει υποβάλει στο Συμβούλιο.
 3.
 Τρίτος λόγος: Το Συμβούλιο δεν παρέσχε στον προσφεύγοντα επαρκή αιτιολογία για το γεγονός ότι το όνομά του περιελήφθη στον επίμαχο κατάλογο. Το Συμβούλιο δεν παρέσχε καμία διευκρίνιση σχετικά με τη φύση της συμπεριφοράς του προσφεύγοντος που οδήγησε το Συμβούλιο να τον περιλάβει στον εν λόγω κατάλογο. Ο προσφεύγων υποστηρίζει επίσης ότι δεν παρασχέθηκαν διευκρινίσεις ούτε σχετικά με τον φορέα που υπέχει ευθύνη στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας που το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι έχει κινηθεί κατά του προσφεύγοντος ούτε σχετικά με την ημερομηνία κατά την οποία κινήθηκε δήθεν η εν λόγω διαδικασία.
 4.
 Τέταρτος λόγος: Το Συμβούλιο πρόσβαλε αδικαιολόγητα και δυσανάλογα τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος ως προς την ιδιοκτησία του και ως προς την υπόληψή του, αφού τα περιοριστικά μέτρα δεν θεσπίστηκαν με νόμο και επιβλήθηκαν χωρίς να προβλεφθούν οι απαραίτητες εγγυήσεις, ώστε ο προσφεύγων να μπορεί να διατυπώσει αποτελεσματικά την άποψή του ενώπιον


text:
του Συμβουλίου.
 5.
 Πέμπτος λόγος: Το Συμβούλιο στηρίχθηκε σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτίμησης. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει, δεν έχει κινηθεί κατ’ αυτού καμία ποινική διαδικασία ούτε διεξάγεται έρευνα σε σχέση με την υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων και την παράνομη μεταφορά τους εκτός Ουκρανίας.
 6.
 Έκτος λόγος: Το Συμβούλιο δεν εξακρίβωσε τη λυσιτέλεια και την ορθότητα των αποδεικτικών στοιχείων στα οποία στηρίχτηκε η καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος στον επίμαχο κατάλογο, αφού δεν εξέτασε κατά πόσον ο εν ενεργεία σήμερα Γενικός Εισαγγελέας της Ουκρανίας είχε την εξουσία, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ουκρανίας, να κινήσει διαδικασία κατά του προσφεύγοντος και δεν έλαβε υπόψη του ότι η έρευνα που είχε κινηθεί κατά του προσφεύγοντος στην Αυστρία τέθηκε στο αρχείο λόγω ανεπαρκών στοιχείων σε σχέση με την κατηγορία της υπεξαίρεσης κρατικών κεφαλαίων.


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/9
 Αναίρεση που άσκησε στις 22 Φεβρουαρίου 2017 το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 15 Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-112/13, Mondelez UK Holdings & Services Ltd κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-95/17 P)
 (2017/C 161/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, πρώην Cadbury Holdings Ltd· Société des produits Nestlé SA
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει τη Mondelez UK Holdings & Services Ltd στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Παράβαση του άρθρου 36, πρώτη περίοδος, του Οργανισμού του Δικαστηρίου
 Το Γενικό Δικαστήριο στήριξε την απόφασή του σε αντιφατική αιτιολογία, καθόσον δέχθηκε, αφενός, ότι «η απόδειξη μπορεί να αφορά συνολικά όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη» και απαίτησε, αφετέρου, η απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα να αποδειχθεί σε κάθε κράτος μέλος χωριστά (βλ. σκέψη 139 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
 Παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 3, και 52, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009
 (1)
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα τις κρίσεις του Δικαστηρίου όπως προκύπτουν από την απόφασή του της 24ης Μαΐου 2012, C-98/11 P, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG κατά ΓΕΕΑ (Μορφή σοκολατένιου λαγού με κόκκινη κορδέλα) (ECLI:EU:C:2012:307, σκέψεις 62 και 63) απαιτώντας την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων προς απόδειξη της αποκτήσεως διακριτικού χαρακτήρα σε κάθε κράτος μέλος χωριστά.
 Το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει κατά πόσον τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ο δικαιούχος του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποδεικνύουν απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της, ανεξαρτήτως εθνικών συνόρων.
 Εστιάζοντας αποκλειστικώς σε εθνικές αγορές, το Γενικό Δικαστήριο κακώς αγνόησε ότι το εδαφικό εύρος της αναγνωρισιμότητας του σήματος συνιστά έναν μόνον από τους κρίσιμους παράγοντες στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του κατά πόσον το εν λόγω σήμα έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε, επομένως, υπόψη κριτήρια τα οποία είναι καθοριστικής σημασίας στο πλαίσιο μιας «ενιαίας αγοράς», ειδικότερα (i) το ποσοστό του κοινού του οποίου η εξοικείωση με το σήμα έχει αποδειχθεί σε σχέση με το σύνολο των Ευρωπαίων καταναλωτών· (ii) η γεωγραφική σημασία και η κατανομή των περιοχών στις οποίες αποδείχθηκε αποκτηθείς διακριτικός χαρακτήρας· και (iii) η οικονομική σημασία των περιοχών στις οποίες αποδείχθηκε αποκτηθείς διακριτικός χαρακτήρας για την ευρωπαϊκή αγορά των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών.
 Η υιοθετηθείσα στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση προσέγγιση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τον επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος επί του οποίου εδράζεται, εν προκειμένω, ο απόλυτος λόγος ακυρότητας. Υφίστανται μέτρα διασφαλίσεως τα οποία εξισορροπούν τη δυνατότητα του δικαιούχου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αντιτάξει το αποκλειστικό του δικαίωμα ακόμη και εντός των κρατών μελών όπου το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει αποκτήσει το ίδιο επίπεδο διακριτικού χαρακτήρα όπως και στα άλλα κράτη μέλη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE 2009, L


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/35
 Προσφυγή της 3ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-298/08)
 (2008/C 223/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Yerrell και I. Χατζηγιάννης).
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2006/22/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2006, για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αρθ. 3821/85 του Συμβουλίου σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Απριλίου 2007.
 (1)
 ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 35
 .


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/23
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-94/12)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρο 34, παράγραφοι 1 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας - Δικόγραφο προσφυγής το οποίο κατατέθηκε εμπροθέσμως με τηλεομοιοτυπία - Ιδιόχειρη υπογραφή δικηγόρου, διαφορετική από εκείνη που υπήρχε στο πρωτότυπο του δικογράφου, το οποίο απεστάλη με ταχυδρομείο - Εκπρόθεσμη άσκηση - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 377/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακύρωσης της απορριπτικής απόφασης επί του αιτήματος του προσφεύγοντος να του καταβληθεί το ποσό των 20 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυρίστηκε ότι υπέστη λόγω παραβίασης του ιατρικού απορρήτου
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 24 Μαρτίου 2017 — Peek & Cloppenburg KG κατά Peek & Cloppenburg KG
 (Υπόθεση C-148/17)
 (2017/C 231/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Peek & Cloppenburg KG, Αμβούργο
 Αναιρεσίβλητη: Peek & Cloppenburg KG, Ντίσελντορφ
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει προς το άρθρο 14 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ (1) να είναι δυνατή η εκ των υστέρων διαπίστωση της ακυρότητας εθνικού σήματος ή της εκπτώσεως από τα δικαιώματα επί εθνικού σήματος, το οποίο αποτελεί τη βάση για την επίκληση αρχαιότητας σήματος της Ένωσης και από το οποίο έχει προηγηθεί παραίτηση ή το οποίο έχει αποσβεστεί, μόνον εφόσον οι προϋποθέσεις της ακυρότητας ή της εκπτώσεως συντρέχουν όχι μόνον κατά τον χρόνο της παραιτήσεως από το σήμα ή της αποσβέσεώς του αλλά και κατά τον χρόνο εκδόσεως της συναφούς αναγνωριστικής δικαστικής αποφάσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Έχει η διεκδίκηση της αρχαιότητας κατά το άρθρο 34, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (2) ως αποτέλεσμα την απόσβεση του δικαιώματος επί του εθνικού σήματος και την αδυναμία να γίνεται πλέον χρήση του σήματος αυτού διασφαλίζουσα τα απορρέοντα από αυτό δικαιώματα, ή το εθνικό σήμα διατηρείται σε ισχύ βάσει του δικαίου της Ένωσης, ακόμα και αν δεν είναι πλέον καταχωρισμένο στο μητρώο του οικείου κράτους μέλους, με αποτέλεσμα να είναι δυνατόν και να πρέπει να εξακολουθήσει να γίνεται χρήση του σήματος διασφαλίζουσα τα απορρέοντα από αυτό δικαιώματα;
 (1) Οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008,
 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, ΕΕ L 299, σ. 25.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, EE L 78, σ. 1.


text:
C 48/28 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 P a q a b iä a r g s x m e r x s e q i j xä m j a m oä m x m a q l o d i oä - G Episqopgä dijaiokoceiä sgm óqmgrgä sgy ma joimopoigärei sa
 s g s a y j a i k e i s o t q c iä a y s o t E t q x p a ø j o tä J o i m o - epiädija pkgqouoqiajó rsoiveiäa, epijakotälemg som jxädija
 b o t k iä o t rtlpeqiuoqóy rvesijó le sgm pqoärbarg sot joimotä rsa
 eäccqaua sgy Episqopgäy, jahxäy jai sa óqhqa 7, paqó-
 cqauoy 1, jai 9, paqócqauoy 3, sgy odgciäay 93/96/EOJ sot
 P a q a b iä a r g s o t ó q h q o t 2 . 4 s o t p a q a q - Rtlhotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä rtmsomirlotä sxm
 s gä l a s o y V I I s o t J T J j a i s x m c e m i j xä m diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dgloriäxm pqolghei-
 d i a s ó n e x m e u a q l o c gä y , j a h xä y j a i s o t p a q a q - xäm.
 s gä l a s o y V s o t J T J
 G pqoruetäcotra epijakeiäsai rtmauxäy paqóbarg sot jahgä-
 jomsay aisiokocgärexy, paqabiäarg sxm aqvxäm sgy iärgy lesa-
 O pqoruetäcxm hexqeiä oäsi g pqorbakkoälemg apoäuarg jasa-
 veiqiärexy jai amakocijoäsgsay, jahxäy jai jasarsqasgäcgrg
 kgäcei rsgm óqmgrg jasabokgäy sot epidoälasoy koäcx pkglle-
 diadijariäay gä jasóvqgrg enotriäay.
 kotäy euaqlocgäy sot kocirsijotä tpokocirlotä sxm óqhqxm 5-9
 jahxäy jai sot óqhqot 10 sxm Cemijxäm Diasónexm Euaqlo-
 cgäy (rso engäy: CDE) sot JTJ. Eidijoäseqa, o kocirsijoäy tpo-
 kocirloäy sxm óqhqxm 5-9 sxm CDE eiämai ajtqxseäoy dioäsi
 auemoäy rseqeiäsai epaqjotäy aisiokociäay jai aueseäqot ruók-
 kei molijxäy jai pqaclasijxäy. Epijotqijó, rsgm peqiäpsxrg
 pot o tpokocirloäy atsoäy hexqgheiä rxrsoäy, o pqoruetäcxm Pqorutcgä sxm Eduardo PenÄa Abizanda j.kp. jasó sgy
 epijakeiäsai sgm euaqlocgä sot óqhqot 10 sxm CDE sot JTJ. Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, arjgheiära rsiy
 11 Dejelbqiäot 1998
 (Tpoäherg T-196/98)
 (1999/C 48/61)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Pqorutcgä sgy Scan Office Design SA jasó sgy Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, arjgheiära rsiy 9 Dejelbqiäot Oi Eduardo PenÄa Abizanda j.kp., jósoijoi Bekciäot jai Kot-
 1998 nelbotäqcot, ejpqorxpotälemoi apoä soty Antonio Creus Car-
 reras jai PegonÄa Uriarte Valiente, dijgcoäqoty Baqjekxämgy
 (Tpoäherg T-194/98) jai Ladqiäsgy amsiärsoiva, le soäpo epidoärexm rsiy Bqtneäkkey,
 (1999/C 48/60) 78, 78, Av. d'Auderghem, órjgram rsiy 11 Dejelbqiäot 1998
 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) sxm.
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 G esaiqiäa Scan Office Design SA, le eädqa siy Bqtneäkkey,
 ejpqorxpotälemg apoä som Benoît Mertens, dijgcoäqo Bqtnek-
 kxäm, jai som Denis Philippe, dijgcoäqo


text:
Kotnelbotäqcot, le Ç ma ajtqxärei so apoä 9 Repselbqiäot 1998 eäccqauo sot
 soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo Cemijotä Diethtmsgä Pqorxpijotä pot epeävei heärg rixpg-
 sot seketsaiäot, 47, Grand-rue, órjgre rsiy 9 Dejelbqiäot qgäy apouórexy sgy Episqopgäy,
 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimo- Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm rtmdeoleä-
 sgäsxm. mxm le sgm paqotära diäjg enoädxm sxm pqoruetcoämsxm.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G pqoruetäcotra esaiqiäa fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Amsijeiälemo sgy paqotäray pqorutcgäy eiämai g ajtäqxrg sot
 Ç ma ajtqxärei sgm pqorbakkoleämg apoäuarg, apoä 9 Repselbqiäot 1998 eccqóuot sot Cemijotä Diethtmsgä
 Pqorxpijotä sgy Episqopgäy, le so opoiäo g jahgäy rtluxmeiä
 epiä sot peqievoleämot sot rvediäot barikijotä diasóclasoy
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. peqiä lesauoqóy sxm dijaixlósxm sxm tpacoleämxm re dgloä-
 ria rtrsgälasa joimxmijgäy aruakiärexy pqoy so rtärsgla joi-
 mxmijgäy aruakiärexy sot pqorxpijotä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa mosgäsxm (rso engäy: RBD). G em koäcx rtluxmiäa eäqvesai aqx-
 coäy rsgm epijeiälemg heärpirg ej leäqoty sgy Irpamijgäy
 Jtbeqmgärexy sgy jamomirsijgäy qthliärexy, cecomoäy so opoiäo,
 G Episqopgä dem eäjame dejsoä so aiäsgla sgy pqoruetäcotray, jasó sgm ópowg sxm pqoruetcoämsxm, pqoäjeisai ma heärei
 rsa pkaiäria sgy paqotäray tpoheärexy, esaiqiäay ma sgy joi- seäqla loämo leqijxäy rsg diaqjgä paqabiäarg ej leäqoty sot
 mopoighotäm oqirleäma rsoiveiäa rvesijó le sgm pqoruoqó sgy Barikeiäot sgy Irpamiäay sxm jamomirsijxäm diasónexm rvesijó
 esaiqiäay (Frezza Belgium SA) rsgm opoiäa jasajtqxähgje, le sg lesauoqó rso joimosijoä rtmsaniodosijoä jahersxäy sxm
 tärseqa apoä rvesijgä pqoärjkgrg cia sgm tpobokgä pqoruo- dijaixlósxm pot apeäjsgram oi loämiloi tpókkgkoi jai so
 qxäm, g pqolgäheia epiäpkxm cqaueiäot, diadijariäa rsgm opoiäa koipoä pqorxpijoä sxm Joimosgäsxm rsa pkaiäria sxm ehmijxäm
 eiäve rtllesórvei jai g pqoruetäcotra. rtrsglósxm.


text:
 5.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/7
 Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-557/10)
 2011/C 38/08
 Γλώσσα διαδικασίας: πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και M. França)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι, κατά τη μεταφορά στο εθνικό της δίκαιο του πρώτου σιδηροδρομικού «πακέτου», η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων (με τη μορφή που της προσέδωσε η οδηγία 2001/12/ΕΚ (2)), το άρθρο 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14/ΕΚ (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ανεξαρτησία διαχείρισης
 Το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/440 απαριθμεί τις αποφάσεις που οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν χωρίς κρατική επέμβαση. Μεταξύ των αποφάσεων αυτών συγκαταλέγονται όσες αφορούν το προσωπικό, τα στοιχεία ενεργητικού και τις αγορές για ίδιο λογαριασμό. Οι αποφάσεις αυτές πρέπει πάντως να λαμβάνονται στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών γενικής πολιτικής τις οποίες χαράσσει το κράτος. Στην Πορτογαλία, όμως, όσον αφορά τη δημόσια επιχείρηση CP, το κράτος όχι μόνον χαράσσει γενικές στρατηγικές κατευθύνσεις για την αγορά και την πώληση συμμετοχών σε άλλες επιχειρήσεις, αλλά και εξαρτά τις κατ’ ιδίαν αποφάσεις για την αγορά ή την πώληση συμμετοχών στο κεφάλαιο εταιριών από κυβερνητική έγκριση. Γι’ αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Πορτογαλία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/440 (όπως έχει τροποποιηθεί).
 Χρέωση της πρόσβασης στη σιδηροδρομική υποδομή
 Σύμφωνα με τα άρθρα 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/440 (όπως έχει τροποποιηθεί) και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14, τα κράτη μέλη ορίζουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι λογαριασμοί του διαχειριστή της σιδηροδρομικής υποδομής είναι ισοσκελισμένοι. Στην Πορτογαλία, όμως, τα έσοδα από τα τέλη χρήσεως της υποδομής, την κρατική χρηματοδότηση και άλλα εισοδήματα από εμπορικές δραστηριότητες δεν αρκούν για να ισοσκελίσουν τους λογαριασμούς του διαχειριστή της υποδομής, που είναι η δημόσια επιχείρηση REFER E.P. Γι’ αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Πορτογαλία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/440 (όπως έχει τροποποιηθεί) και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14.
 (1) ΕΕ 1991, L 237, σ. 25
 (2) ΕΕ 2001, L 75, σ. 1
 (3) ΕΕ 2001, L 75, σ. 29


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 12 Μαρτίου 2015 — Max-Heinz Feilen κατά Finanzamt Fulda
 (Υπόθεση C-123/15)
 (2015/C 213/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων και αναιρεσείων: Max-Heinz Feilen
 Καθού και αναιρεσίβλητο: Finanzamt Fulda
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων κατ’ άρθρο 63, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 65 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ρύθμιση κράτους μέλους κατ’ εφαρμογή της οποίας, σε περίπτωση κτήσεως αιτία θανάτου από πρόσωπα που υπάγονται σε συγκεκριμένο φορολογικό κλιμάκιο, ο φόρος κληρονομίας μειώνεται, εφόσον η κληρονομία περιλαμβάνει περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν από πρόσωπα του ιδίου φορολογικού κλιμακίου εντός της τελευταίας δεκαετίας που προηγείται της κτήσεως αιτία θανάτου και για την προγενέστερη αυτή απόκτηση έχει επιβληθεί φόρος κληρονομίας σε αυτό το κράτος μέλος, ενώ ο φόρος κληρονομίας δεν μειώνεται, όταν για την προγενέστερη απόκτηση έχει επιβληθεί φόρος κληρονομίας σε άλλο κράτος μέλος;


text:
 9.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/9
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 3 Απριλίου 2007 — Δήμος του Mesquer κατά Total France SA, Total International Ltd
 (Υπόθεση C-188/07)
 (2007/C 129/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Δήμος Mesquer
 Αναιρεσίβλητες: Total France SA, διαδόχου της Total raffinage distribution, Total International Ltd
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί το βαρύ μαζούτ, προϊόν παραγόμενο από τη διαδικασία διυλίσεως, ανταποκρινόμενο στις προδιαγραφές του καταναλωτή, το οποίο προορίζεται από τον παραγωγό να πωληθεί ως καύσιμο και στο οποίο γίνεται αναφορά με την οδηγία 68/414/ΕΟΚ, της 20ής Δεκεμβρίου 1968 (1), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 98/93/ΕΚ, της 14ης Δεκεμβρίου 1998 (2), σχετικά με τους στρατηγικούς πόρους σε συνδυασμό με την υποχρέωση διατηρήσεως αποθεμάτων, να χαρακτηριστεί ως απόβλητο υπό την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 75/442 ΕΟΚ, της 15ης Ιουλίου 1975 (3), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, της 18ης Μαρτίου 1991 (4) και κωδικοποιηθεί από την οδηγία 2006/12/ΕΚ (5);
 2)
 Αποτελεί το φορτίο βαρέος μαζούτ, το οποίο κατά τη μεταφορά του με πλοίο διέρρευσε τυχαίως στη θάλασσα, καθαυτό ή κατόπιν της αναμείξεώς του με το νερό και τα ιζήματα, απόβλητο υπό την έννοια της περιπτώσεως Q4 του παραρτήματος 1 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και καταφατικής στο δεύτερο, ο παραγωγός του βαρέος μαζούτ (Total raffinage) και/ή ο πωλητής ή ο ναυλωτής (Total international Ltd) μπορούν να θεωρηθούν ως παραγωγοί και/ή κάτοχοι του αποβλήτου υπό την έννοια των άρθρων 1, στοιχείο β', και γ', της οδηγίας 2006/12/ΕΚ και για την εφαρμογή του άρθρου 15 της ίδιας οδηγίας, ενώ το προϊόν, κατά τον χρόνο του ατυχήματος εξαιτίας του οποίου μεταβλήθηκε σε απόβλητο, μεταφερόταν από τρίτο;
 (1) Οδηγία 68/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1968, περί υποχρεώσεως διατηρήσεως ενός ελαχίστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου και/ή προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ (ΕΕ ειδ. έκδ. 12/001, σ. 39).
 (2) Οδηγία 98/93/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 68/414/ΕΟΚ περί υποχρεώσεως διατηρήσεως ενός ελαχίστου επιπέδου αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ (ΕΕ L 358, σ. 100).
 (3) Οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86).
 (4) Οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 78, σ. 32).
 (5) Οδηγία 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5 Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 114, σ. 9).


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2012 — Carrols κατά ΓΕΕΑ — Gambettola (Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL)
 (Υπόθεση T-291/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Δεν υφίσταται κακή πίστη - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 73/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Carrols Corp. (Dover, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) (εκπρόσωπος: I. Temiño Ceniceros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Giulio Gambettola (Los Realejos, Ισπανία) (εκπρόσωπος: F. Brandolini Kujman, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 7ης Μαΐου 2009 (υπόθεση R 632/2008-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Carrols Corp. και του Giulio Gambettola.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Carrols Corp. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 220 της 12.9.2009.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/58
 Προσφυγή-αγωγή της 27ης Φεβρουαρίου 2007 — K κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-15/07)
 (2007/C 95/116)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Κ (Εκπρόσωπος: Dieter Struck)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 29ης Νοεμβρίου 2006·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο σε καταβολή χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης καθώς και αποζημιώσεως·
 —
 να διαπιστώσει την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθώς και την εκούσια και ενσυνείδητη προσβολή του γενικού δικαιώματος της προσωπικότητας·
 —
 να διαπιστώσει την παραβίαση από το καθού-εναγόμενο της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των διοικητικών ενεργειών και της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων·
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στο σύνολο των εξόδων της προδικασίας και της κύριας διαδικασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα, πρώην υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (από την 1η Ιανουαρίου 1978), αξιώνει από το καθού-εναγόμενο χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη της καθώς και αποζημίωση λόγω του τρόπου με τον οποίο αυτό ενήργησε ενόψει της προσβολής του γενικού δικαιώματός της στην προσωπικότητα και των εξαιρετικών περιστάσεων που είχαν ως αποτέλεσμα την αναπηρία της.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/52
 Προσφυγή της 23ης Οκτωβρίου 2015 — Frank κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-603/15)
 (2016/C 048/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Regine Frank (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Trautner, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 5ης Ιουνίου 2015 απόφαση με την οποία δεν αξιολογήθηκε θετικά στο επίπεδο 1 η υπ’ αριθ. 680151 — QUASIMODO αίτηση της προσφεύγουσας και δεν επετράπη η εξέταση στο επίπεδο 2,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα βάλλει κατά της σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως της Επιτροπής επί της διοικητικής ενστάσεως που ασκήθηκε κατά της από 5 Ιουνίου 2015 αποφάσεως του ΕΟΕΣΕ, με την οποία δεν αξιολογήθηκε θετικά η υπ’ αριθ. 680151 — QUASIMODO αίτηση της προσφεύγουσας που υποβλήθηκε στο πλαίσιο των προσκλήσεων για την υποβολή προτάσεων και συναφών δραστηριοτήτων βάσει του προγράμματος εργασίας 2016 του ΕΣΕ του προγράμματος-πλαισίου για την έρευνα και την καινοτομία (2014-2020) «Ορίζων 2020», και με την οποία δεν επετράπη η εξέταση στο επίπεδο 2.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: παραβίαση της αρχής της διαφάνειας
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι ενέργειες του ΕΟΕΣΕ παραβιάζουν, από πολλές απόψεις, την αρχή της διαφάνειας. Τα κριτήρια αξιολογήσεως δεν εξετέθησαν με σαφήνεια ούτε στις «Guidelines for Applicants» ούτε στην απόφαση της 5ης Ιουνίου 2015.
 2.
 Δεύτερος λόγος: παραβίαση της αρχής της ισότητας
 Προβάλλεται, επιπλέον, ότι, με τις γενικόλογες εκτιμήσεις της και τις επιθέσεις της εις βάρος της επιστημονικής φήμης της προσφεύγουσας, η Επιτροπή παραβιάζει, επίσης, την αρχή της ισότητας.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Βέλγιο) στις 28 Ιανουαρίου 2010 — 1. Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW και 2. Marc Janssens κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-45/10)
 2010/C 100/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες
 :
 1)
 Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW 2. Marc Janssens
 2)
 Marc Janssens
 Καθού
 :
 Belgische Staat
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως τα άρθρα 3, στοιχείο β', 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 998/2003/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τους υγειονομικούς όρους που εφαρμόζονται στις μη εμπορικού χαρακτήρα μετακινήσεις ζώων συντροφιάς και για την τροποποίηση της οδηγίας 92/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, καθώς και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως 2003/803/ΕΚ (2) της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με την καθιέρωση ενός υποδείγματος διαβατηρίου για τις ενδοκοινοτικές μετακινήσεις σκύλων, γαλών και κουναβιών, εμποδίζουν μια εθνική ρύθμιση να χρησιμοποιεί και το υπόδειγμα ευρωπαϊκού διαβατηρίου ζώων συντροφιάς ως απόδειξη της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως σκύλων και επιπλέον να επιτρέπει σε τρίτους να επιφέρουν τροποποιήσεις σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου θέτοντας αυτοκόλλητα, πάνω από τα προηγούμενα στοιχεία ταυτοποιήσεως, στα μέρη Ι έως ΙΙΙ ενός ευρωπαϊκού διαβατηρίου ζώων συντροφιάς στο οποίο έχει αναγραφεί πιστοποίηση από εγκεκριμένο κτηνίατρο;
 2)
 Μήπως οι εθνικές διατάξεις, που χρησιμοποιούν ως απόδειξη της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως σκύλων και το υπόδειγμα ευρωπαϊκού διαβατηρίου ζώων συντροφιάς, όπως περιλαμβάνεται στην απόφαση 2003/803/ΕΚ [...] της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με την καθιέρωση ενός υποδείγματος διαβατηρίου για τις ενδοκοινοτικές μετακινήσεις σκύλων, γαλών και κουναβιών, και που επιπλέον επιτρέπουν σε τρίτους να επιφέρουν τροποποιήσεις σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου θέτοντας αυτοκόλλητα στα μέρη Ι έως ΙΙΙ ενός τέτοιου διαβατηρίου, αποτελούν τεχνικούς κανόνες υπό την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 98/34/ΕΚ (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών, οι οποίοι κατά το άρθρο 8 της οδηγίας αυτής πρέπει να κοινοποιηθούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πριν θεσπιστούν;
 (1) ΕΕ L 146, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 312, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 204, σ. 37.


text:
C 366/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 ́ το τμη ́μα)
 (πρω
 στην υπο ́θεση C-310/97 P: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999
 τη ́των κατα ́ AssiDomän Kraft Products AB κ.λπ. (1)
 στην υπο ́θεση C-170/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Συνε ́πειες μιας ακυρωτικη ́ς τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1)
 αποφα ́σεως ́εναντι των τρι ́των»)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ)
 (1999/C 366/02) 4055/86 — Ελευ ́θερη παροχη ́ των υπηρεσιω ́ ν — Θαλα ́ σ-
 σιες μεταφορε ́ς»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) (1999/C 366/03)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-310/97 P, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (εκπρο ́σωπος: W. Wils), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 10 Ιουλι ́ου 1997 το Πρωτοδι-
 κει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα) Στην υπο ́θεση C-170/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στην υπο ́θεση T-227/95, AssiDomän Kraft Products κ.λπ. κατα ́ (εκπρο ́σωπος: Frank Benyon και Bernard Mongin) κατα ́ Βασι-
 Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1997, σ. ΙΙ-1185), με την οποι ́α ζητη ́θηκε η λει ́ου του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωπος: Jan Devadder), με αντικει ́μενο
 εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι να διαπιστωθει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, μη επιτυγχα ́νοντας
 AssiDomän Kraft Products AB, με ́εδρα τη Στοκχο ́λμη (Σουηδι ́α), ει ́τε να αναπροσαρμο ́σει τη συμφωνι ́α με τη ∆ημοκρατι ́α του Ζαι ̈́ρ,
 Iggesunds Bruk AB, με ́εδρα το Örnsköldsvik (Σουηδι ́α), Korsnäs ω ́στε να προβλε ́πει τη δι ́καιη, ελευ ́θερη και μη εισα ́γουσα διακρι ́σεις
 AB, με ́εδρα το Gävle (Σουηδι ́α), MoDo Paper AB, με ́εδρα το προ ́σβαση στα μερι ́δια φορτι ́ων που αναλογου ́ν στο Βε ́λγιο, ει ́τε
 Örnsköldsvik (Σουηδι ́α), Södra Cell AB, με ́εδρα το Växjö να καταγγει ́λει τη συμφωνι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 (Σουηδι ́α), Stora Kopparbergs Bergslags AB, με ́εδρα το Falun υπε ́χει απο ́ τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλι ́ου,
 (Σουηδι ́α), Svenska Cellulosa AB, με ́εδρα το Sundvall (Σουηδι ́α), της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον J. E. Pheasant, solicitor, με το ́πο ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν στον τομε ́α των θαλα ́σσιων μεταφο-
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το γραφει ́ο Loesch και Wolter, 11,


text:
ρω ́ν μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν και μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν και τρι ́των
 rue Goethe, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez χωρω ́ν (EE L 378, σ. 1), και συγκεκριμε ́να απο ́ τα α ́ρθρα 3 και 4,
 Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch παρα ́γραφος 1, το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida, τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward (εισηγητη ́)
 C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola,
 L. Sevón, M. Wathelet (εισηγητη ́) και R. Schintgen, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 14 Σεπτεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 1) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, μη επιτυγχα ́νοντας ει ́τε να αναπρο-
 σαρμο ́σει τη συμφωνι ́α με τη ∆ημοκρατι ́α του Ζαι ̈́ρ (νυν
 1) Αναιρει ́ την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 10ης Ιουλι ́ου Λαïκη ́ ∆ημοκρατι ́α του Κογκο ́), ω ́ στε να προβλε ́πει τη δι ́καιη,
 1997, T-227/95, AssiDomän Kraft Products κ.λπ. κατα ́ ελευ ́θερη και μη εισα ́γουσα διακρι ́σεις προ ́σβαση στα μερι ́δια
 Επιτροπη ́ς. φορτι ́ων που αναλογου ́ν στο Βε ́λγιο, ει ́τε να καταγγει ́λει τη
 συμφωνι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως που ́ασκησαν στις τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλι ́ου, της
 15 ∆εκεμβρι ́ου 1995 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου οι 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της
 AssiDomän Kraft Products AB κ.λπ. ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ ν στον τομε ́α των θαλα ́σσιων
 μεταφορω ́ ν μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ ν και μεταξυ ́ κρατω ́ ν μελω ́ν
 3) Καταδικα ́ζει τις AssiDomän Kraft Products AB κ.λπ. στο και τρι ́των χωρω ́ ν, και συγκεκριμε ́να απο ́ τα ́αρθρα 3 και
 συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων το ́σο της διαδικασι ́ας ενω
 ́ πιον 4, παρα ́γραφος 1.
 του Πρωτοδικει ́ου ́οσο και της διαδικασι ́ας ενω ́ πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου. 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 318 της 18.10.1997. (1) EE C 258 της 15.8.1998.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/53
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουνίου 2015 — Georgsmarienhütte κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-176/14) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Μέτρα που έλαβε η Γερμανία υπέρ της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και υπέρ ενεργοβόρων επιχειρήσεων - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Έκδοση της τελικής αποφάσεως μετά την άσκηση της προσφυγής - Κατάργηση της δίκης - Προσφυγή ακυρώσεως - Αίτηση προσαρμογής των αιτημάτων - Έλλειψη νέου στοιχείου - Απαράδεκτο))
 (2015/C 294/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Georgsmarienhütte GmbH (Georgsmarienhütte, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Höfler, C. Kahle και V. Winkler, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και R. Sauer, επικουρούμενοι από τον C. Renner, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ (εκπρόσωποι: αρχικώς X. Lewis, M. Schneider και C. Howdle, στη συνέχεια X. Lewis, M. Schneider, Μ. Μουστακαλή και C. Perrin)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C (2013) 4424 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ σχετικά με μέτρα που έλαβε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές και υπέρ μεγάλων καταναλωτών ενέργειας [κρατική ενίσχυση SA. 33995 (2013/C) (πρώην 2013/NN)].
 Η Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της παρούσας προσφυγής.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση περί τροποποιήσεως των αιτημάτων της παρούσας προσφυγής έτσι ώστε να αφορούν την απόφαση C (2014) 8786 τελικό της Επιτροπής, της 25 novembre 2014, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA. 33995 (2013/C) (πρώην 2013/NN) που χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές και υπέρ μεγάλων καταναλωτών ενέργειας.
 3)
 Καταργεί τη δίκη επί των αιτήσεων παρεμβάσεως που υπέβαλαν οι Flachglas Torgau GmbH και Saint-Gobain Isover G+H AG, οι Kronotex GmbH & Co. KG και Kronoply GmbH, η Bayer MaterialScience AG, η Sabic Polyolefine GmbH, οι Ineos Manufacturing Deutschland GmbH, Ineos Phenol GmbH και Ineos Vinyls Deutschland GmbH, καθώς και οι Advansa GmbH, Akzo Nobel Industrial Chemicals GmbH, Aurubis AG, CBW Chemie GmbH, CFB Chemische Fabrik Brunsbüttel GmbH & Co. KG, Clariant Produkte (Deutschland) GmbH, Dralon GmbH, Hahl Filaments GmbH, Messer Produktionsgesellschaft mbH Siegen, Messer Produktionsgesellschaft mbH Salzgitter, Nabaltec AG, Siltronic AG και Wacker Chemie AG.
 4)
 Η Georgsmarienhütte GmbH φέρει τα δικαστικά της έξοδα και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 5)
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 142 της 12.5.2014.


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2012 — EyeSense κατά ΓΕΕΑ — Osypka Medical (ISENSE)
 (Υπόθεση T-207/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ISENSE - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα EyeSense - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 126/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: EyeSense AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: N. Aicher, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Manea)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Osypka Medical GmbH (Βερολίνο, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 1098/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ EyeSense AG και Osypka Medical GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την EyeSense AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 194 της 2.7.2011.


text:
28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/11
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake, le diósang sgy 21gy Iamotaqiäot 1998, so Unabhängi-
 G derletsijgä diósang sot óqhqot 189 paqócqauoy 3 jai ger Verwaltungssenat Salzburg rso pkaiärio sgy ejjqelotäy
 sot óqhqot 5 paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ epibókkei rsa emxäpioäm sot diauoqóy lesantä Karl-Hainz Meinert jai
 jqósg leäkg sgm tpovqeäxrg ma herpiäfotm sa leäsqa pot eiämai Bezirkshauptmannschaft Salzburg-Umgebung
 amacjaiäa cia sg heärg re euaqlocgä sxm odgcixäm, sxm opoiäxm (Tpoäherg C-20/98)
 eiämai apodeäjsey pqim apoä sg kgäng sgy pqoherliäay pot soty
 sórresai pqoy sotäso. G pqoherliäa atsgä eäkgne sgm 1g Iot- (98/C 94/21)
 kiäot 1995 vxqiäy so Bariäkeio sgy Irpamiäay ma eävei kóbei oäka
 sa amacjaiäa leäsqa.
 Le diósang sgy 21gy Iamotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 (1) EE L 141 sgy 11.6.1993, r. 27. Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 26 Iamotaqiäot 1998, so
 Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg tpeäbake rso
 Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rso pkaiärio sgy
 diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot
 lesantä Karl-Hainz Meinert jai Bezirkshauptmannschaft Salz-
 burg-Umgebung, so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla:
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay, pot arjgähgje rsiy 23 Iamota-
 qiäot 1998 èvotm sa óqhqa 30 eäxy 36 sgy rtmhgäjgy EJ (diasóneiy peqiä
 (Tpoäherg C-19/98) sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm elpoqetlósxm) jai oi koi-
 (98/C 94/20) peäy diasóneiy sot em irvtäi joimosijotä dijaiäot sgm eämmoia oäsi
 apacoqetäotm re eäma jqósoy leäkoy ma epibókkei peqioqi-
 rlotäy rsg lesauoqó sxm fxäxm pot pqooqiäfomsai cia ruacgä
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg jai, rtcjejqileäma, ma episqeäpei siy lesauoqeäy atseäy loämom
 apoä sg Christina Tufvesson jai som Eric Gippini Fournier, le euoärom soäpoy pqooqirlotä eiämai so pkgrieärseqo jasókkgko
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, ecvxäqio ruaceiäo jai, em pórg peqipsxärei, loämom euoärom,
 Centre Wagner C 254, órjgre, rsiy 23 Iamotaqiäot 1998, emxä- sgqotleämxm sxm molohesijxäm jai jamomirsijxäm diasónexm
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo- peqiä odijgäy jtjkouoqiäay, g rtmokijgä dióqjeia sgy lesauo-
 rutcgä jasó sot Barikeiäot sgy Irpamiäay. qóy dem tpeqbaiämei siy eäni xäqey jai g apoärsarg sgy dia-
 dqolgäy dem tpeqbaiämei sa 130 vikioälesqa, emxä, cia som tpo-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio kocirloä sgy aporsórexy, kalbómesai tpoäwg loämom so gälirt
 sot aqihlotä sxm vikioleäsqxm pot eävotm pqóclasi diamtheiä
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, paqakeiä- rsom atsojimgsoädqolo;
 pomsay ma herpiärei jai ma heärei re irvtä, jahxäy jai ma
 joimopoigärei, emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay oäkey siy
 molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pot
 eiämai amacjaiäey cia sg rtlloäquxrg pqoy sgm odgciäa 84/
 5/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 30gäy Dejelbqiäot 1983, cia
 sgm pqoreäccirg sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm
 rvesijxäm le sgm aruókirg sgy arsijgäy ethtämgy pot
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 pqojtäpsei apoä sgm jtjkouoqiäa atsojimgäsxm
 tpeäbake so Hof van beroep te Gent, le apoäuarg sgy
 ovglósxm (1) jai, eidijoäseqa, paqakeiäpomsay ma lesaueä-
 15gy Iamotaqiäot 1998, rsgm tpoäherg Eiraccekijgä Aqvgä
 qei rso erxseqijoä sot diäjaio sg diósang sot óqhqot 1
 jasó Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV Smeg jai NV
 paqócqauoy 4


text:
detäseqo edóuio sgy odgciäay, paqeäbg siy Adia Interim
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ,
 (Tpoäherg C-22/98)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, paqakeiä-
 (98/C 94/22)
 pomsay ma apamsgärei rsa apoä 22 Uebqotaqiäot jai
 10 Ojsxbqiäot 1994 eäccqaua, jahxäy jai rso apoä 14 Ue-
 bqotaqiäot 1996 eäccqauo ovkgärexy, paqeäbg siy tpovqexä-
 reiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ, Le apoäuarg sgy 15gy Iamotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. mosgäsxm rsiy 28 Iamotaqiäot 1998, so Hof van beroep te
 Gent, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Eiraccekijgäy Aqvgäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa auemoäy, jai Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV Smeg
 jai NV Adia Interim, aueseäqot, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqoäloia le fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 atsó sgy tpoäheärexy C-18/98 (2)ç g pqoherliäa cia sg rexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 lesauoqó sgy odgciäay rso erxseqijoä diäjaio eäkgne rsiy
 31 Dejelbqiäot 1987.
 1. Lpoqotäm, rso paqoäm rsódio enekiänexy sot joimosijotä
 ( ) EE L 8 sgy 11.1.1984, r. 17.
 1 dijaiäot, oi joimosijoiä tpgäjooi, eiäse utrijó eiäse molijó
 (2) Bkeäpe r. 10 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday. pqoärxpa, ma amskgärotm apoä so óqhqo 90 paqócqauoy 1
 sgy rtmhgäjgy EOJ, re rtmdtarloä le sa óqhqa 7, 85
 jai 86 sgy rtmhgäjgy dijaixälasa Ç pot sa jqósg leäkg