text:
C 335/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συνθη ́κες αυτε ́ς, το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το δι ́καιο,
 αφενο ́ς, θεωρω ́ντας ο ́τι η ΑΣΣΑ δεν υπε ́πεσε σε προ ́δηλη
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με εκει ́να πλα ́νη εκτιμη ́σεως ου ́τε ενη ́ργησε κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας
 που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση C-335/00 (2)· η προθεσμι ́α για απορρι ́πτοντας την υποψηφιο ́τητα του αναιρεσει ́οντος και,
 τη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο που τα ́σσει το α ́ρθρο 2 της αφετε ́ρου, μη διαπιστω ́νοντας την προ ́δηλη ́ελλειψη αιτιολο-
 οδηγι ́ας ́εληξε στις 30 Ιουνι ́ου 1999. γι ́ας απο ́ την οποι ́α πα ́σχει η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση.
 (1) EE L 318, σ. 43. — Πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο: το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το
 (2) EE C ...
 δι ́καιο, θεωρω ́ντας ο ́τι ο αναιρεσει ́ων δεν α ́σκησε εμπρο-
 θε ́σμως διοικητικη ́ ́ενσταση κατα ́ της αποφα ́σεως περι ́ μη
 ανανεω ́σεως της συμβα ́σεω ́ς του ως εκτα ́κτου υπαλλη ́λου
 πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1998. Συγκεκριμε ́να, η οριστικη ́ και
 μη διφορου ́μενη σχετικη ́ απο ́φαση δεν περιε ́χει στο ́εγγραφο
 του διευθυντη ́ του CEDEFOP της 25ης Μαι ̈́ου 1998, αλλα ́
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000 στο ́εγγραφο της 3ης Ιουνι ́ου 1998, το οποι ́ο στηρι ́ζεται σε
 απο ́ τον Michel Hendrickx κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε επανεξε ́ταση της ́εννομης καταστα ́σεως του αναιρεσει ́οντος
 στις 13 Ιουλι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν υπο ́ το φως ενο ́ς νε ́ου στοιχει ́ου, η ́τοι της εκθε ́σεως του
 Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel προε ́δρου της επιτροπη ́ς επιλογη ́ς.
 Hendrickx κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη
 της Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως (CEDEFOP)
 (Υπο ́θεση C-344/00 Ρ)
 (2000/C 335/62)
 Ο Michel Hendrickx, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Jean-Noël
 Louis και Véronique Peere, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο
 τη Société de Gestion Fiduciaire sàrl, 13, avenue du Bois,
 α ́σκησε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως που Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 εξε ́δωσε στις 13 Ιουλι ́ου 2000 το πε ́μπτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου απο ́ την Fédération nationale d’agriculture biologique des
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel régions de France (FNAB), το Syndicat européen des
 Hendrickx κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της transformateurs et distributeurs de produits de
 Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως (CEDEFOP). l’agriculture biologique (SETRAB) και


text:
τη Sàrl Est
 Distribution Biogam κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: 11 Ιουλι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα) στην υπο ́-
 θεση Τ-268/99, Fédération nationale d’agriculture
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του CEDEFOP περι ́ απορρι ́ψεως biologique des régions de France (FNAB), Syndicat
 της υποψηφιο ́τητας του αναιρεσει ́οντος για τη θε ́ση του européen des transformateurs et distributeurs de produits
 υπευθυ ́νου της γενικη ́ς υποστηρι ́ξεως στο πλαι ́σιο της διοι- de l’agriculture biologique (SETRAB) και Sàrl Est
 κη ́σεως, Distribution Biogam κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 ́ σεως
 Ενω
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του CEDEFOP περι ́ μη ανανεω ́-
 σεως της συμβα ́σεως του αναιρεσει ́οντος ως εκτα ́κτου υπαλ-
 λη ́λου πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1998, (Υπο ́θεση C-345/00 P)
 — να καταδικα ́σει το αναιρεσι ́βλητο στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 πρωτοβα ́θμιας και της αναιρετικη ́ς δι ́κης. (2000/C 335/63)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Fédération nationale d’agriculture biologique des régions de
 — Πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο: το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το France (FNAB), το Syndicat européen des transformateurs et
 δι ́καιο, θεωρω ́ντας ο ́τι η αρμο ́δια για τη συ ́ναψη των distributeurs de produits de l’agriculture biologique (SETRAB)
 συμβα ́σεων αρχη ́ (ΑΣΣΑ) δεν υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη και η Sàrl Est Distribution Biogam, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 εκτιμη ́σεως ου ́τε ενη ́ργησε κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας καθο ́- Dirk Leermakers, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν και Λουξεμβου ́ργου, και
 σον απε ́ρριψε την υποψηφιο ́τητα του αναιρεσει ́οντος για τη Catriona Hatton, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́-
 θε ́ση του υπευθυ ́νου της γενικη ́ς υποστηρι ́ξεως (διοι ́κηση) ργο, 5, place du Théâtre, α ́σκησαν στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000,
 με το αιτιολογικο ́ ο ́τι «(...) δεν ́ελαβε τους ελα ́χιστους ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση
 απαιτου ́μενους βαθμου ́ς». Το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 11 Ιουλι ́ου 2000 το
 το δι ́καιο μη ελε ́γχοντας το συ ́ννομο των εργασιω ́ν της Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-268/99, Fédération
 επιτροπη ́ς επιλογη ́ς και, ιδι ́ως, τη νομιμο ́τητα της αποφα ́σεως nationale d’agriculture biologique des régions de France
 περι ́ καθορισμου ́ ενο ́ς ελα ́χιστου ποσοστου ́ 70 % των βαθ- (FNAB), Syndicat européen des transformateurs et distributeurs
 μω ́ν, ενο ́ψει του δεσμευτικου ́ πλαισι ́ου που συνιστα ́ η de produits de l’agriculture biologique (SETRAB) και Sàrl Est
 δημοσι ́ευση κενη ́ς θε ́σεως/προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́. Υπο ́ τις Distribution Biogam κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 ---pagebreak--- 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 335/37
 Οι αναιρεσει ́οντες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Peter Roth QC, του δικηγορικου ́ Συλλο ́γου Αγγλι ́ας και Ουαλ-
 λι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη Βρετανικη ́
 — να αναιρε ́σει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 11ης Ιουλι ́ου Πρεσβει ́α, 14, boulevard Roosevelt, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 2000, ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — να κρι ́νει ο ́τι οι αναιρεσει ́οντες μπορου ́ν παραδεκτω ́ς να
 ασκη ́σουν προσφυγη ́ ζητω ́ντας τη μερικη ́ ακυ ́ρωση του
 κανονισμου ́ 1804/99 του Συμβουλι ́ου, της 19ης Ιουλι ́ου
 1999 (1). Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Κατα ́ συνε ́πεια:
 1) να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/449/EK (1) της Επιτροπη ́ς
 — να δεχθει ́ τις προηγου ́μενες προτα ́σεις των αναιρεσειο ́ντων, κατα ́ το με ́τρο που με την απο ́φαση αυτη ́ εξαιρει ́ται η
 χρηματοδο ́τηση των οργανισμω ́ν πληρωμη ́ς του Ηνωμε ́νου
 — να επιτρε ́ψει στους λοιπου ́ς διαδι ́κους να τοποθετηθου ́ν επι ́ Βασιλει ́ου συνολικου ́ ποσου ́ 5 039 175,46 ευρω ́/
 της ουσι ́ας, 2 919 698,25 λιρω ́ν στερλινω ́ν (GBP), ο ́σον αφορα ́ τις
 αροτριαι ́ες καλλιε ́ργειες για τα οικονομικα ́ ́ετη 1996 και
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν 1997·
 εξο ́δων το ́σο της πρωτοβα ́θμιας ο ́σο και της αναιρετικη ́ς
 διαδικασι ́ας.
 2) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα του
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 230 ΕΚ: κακω ́ς το Πρωτοδικει ́ο
 αρνη ́θηκε να αναγνωρι ́σει ο ́τι ́εχει χαρακτη ́ρα αποφα ́σεως η
 παρε ́κκλιση που παρεμβλη ́θηκε στο α ́ρθρο 5, παρα ́- Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 γραφος 3α, του κανονισμου ́ 2092/91 του Συμβουλι ́ου (2),
 απο ́ τον κανονισμο ́ 1804/99. Η επι ́δικη παρε ́κκλιση αντι-
 φα ́σκει προς το πνευ ́μα του κανονισμου ́ και προς τις θε ́σεις
 τις οποι ́ες ει ́χε λα ́βει κατα ́ το παρελθο ́ν η Κοινο ́τητα. Οι Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο προβα ́λλει ο ́τι:
 συνθη ́κες της θεσπι ́σεω ́ς της επιβεβαιω ́νουν ο ́τι αποβλε ́πει
 στην προστασι ́α επιμε ́ρους συμφερο ́ντων, η ́τοι των συμφε- α) η απο ́φαση δεν ει ́ναι συ ́ννομη καθο ́σον δεν υπα ́ρχει βα ́ση για
 ρο ́ντων της Danone, η οποι ́α ει ́ναι η μο ́νη σημαντικη ́ εταιρι ́α να συναχθει ́ ο ́τι η χρηματοδο ́τηση δεν πραγματοποιει ́ται
 την οποι ́α αφορα ́ η εν λο ́γω παρε ́κκλιση. συ ́μφωνα με τους κοινοτικου ́ς κανο ́νες της πρω ́της
 περιπτω ́σεως του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', του


text:
— Παρα ́βαση του α ́ρθρου 230 ΕΚ: κακω ́ς το Πρωτοδικει ́ο κανονισμου ́ 729/70 (2)·
 θεωρει ́ ο ́τι η επι ́δικη παρε ́κκλιση δεν αφορα ́ ατομικα ́ τους
 αναιρεσει ́οντες, μολονο ́τι η ανταγωνιστικη ́ θε ́ση τους αποδυ-
 ναμω ́νεται λο ́γω της θεσπι ́σεως της επι ́δικης παρεκκλι ́σεως. β) επικουρικω ́ς, αν δεν η ́ταν κατα ́λληλο το συ ́στημα επιβλε ́ψεως,
 ο καθορισμο ́ς του εξαιρεθε ́ντος ποσου ́ παραβια ́ζει την
 τε ́ταρτη περι ́οδο του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ',
 (1) EE L 222, σ. 1. του κανονισμου ́ 729/70 η ́/και η ́ταν προδη ́λως εσφαλμε ́νος·
 (2) Κανονισμο ́ς περι ́ του βιολογικου ́ τρο ́που παραγωγη ́ς γεωργικω ́ν
 προϊο ́ντων και των σχετικω ́ν ενδει ́ξεων στα γεωργικα ́ προϊο ́ντα και στα
 ει ́δη διατροφη ́ς, EE L 198, σ. 1. γ) η εφαρμογη ́ της εκπτω ́σεως 2 % κατ' αποκοπη ́ν για το 1995
 και 1996 παραβια ́ζει την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας·
 δ) η απο ́φαση παραβια ́ζει ουσιω ́δεις διαδικαστικου ́ς τυ ́πους.
 Προσφυγη ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου κατα ́ της Επιτροπη ́ς των (1) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 5ης Ιουλι ́ου 2000, για την εξαι ́ρεση
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 Σεπτεμβρι ́ου απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματο-
 2000 ποιη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́
 Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων
 (EE L 180 της 19.7.2000, σ. 49).
 (Υπο ́θεση C-346/00) (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλι ́ου, της 21ης Απριλι ́ου
 1970, περι ́ χρηματοδοτη ́σεως της κοινη ́ς γεωργικη ́ς πολιτικη ́ς (ΕΕ ειδ.
 (2000/C 335/64) ́εκδ. 03/005, σ. 93).
 Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ την Rachel Magrill,
 του Treasury Solicitor’s Department, επικουρου ́μενη απο ́ τον


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/14
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-357/05)
 (2005/C 281/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους B. Schima και S. Pardo Quintillán, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/55/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 98/30/ΕΚ ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 33 της οδηγίας αυτής,
 2.
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην οδηγία έληξε την 1η Ιουλίου 2004.
 (1) ΕΕ L 176 της 15.7.2003, σ. 57


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/21
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Δεκεμβρίου 2013 — AEMN κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-679/13)
 2014/C 85/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Alliance européenne des mouvements nationaux (AEMN) (Matzenheim, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J.-P. Le Moigne, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2013, η οποία ενσωματώθηκε μερικώς στην απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 2013, με την οποία καθορίστηκε η οριστική επιχορήγηση της Alliance européenne des mouvements nationaux από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το έτος 2012 στο ποσόν των 186 292,12 ευρώ και με την οποία, κατά συνέπεια, αποφασίστηκε ότι η Alliance européenne des mouvements nationaux όφειλε να επιστρέψει το ποσόν των 45 476 ευρώ, δεδομένου ότι είχε ήδη καταβληθεί στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσόν ύψους 231 412,80 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων και να το υποχρεώσει να καταβάλει στην Alliance européenne des mouvements nationaux ποσόν ύψους 20 000 ευρώ.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι κατ’ ουσίαν είναι ταυτόσημοι ή παρεμφερείς προς εκείνους των οποίων έγινε επίκληση στην υπόθεση Τ-678/13, ΑΕΜΝ κατά Κοινοβουλίου.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουλίου 2011 ο Maurice Emram κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 10 Μαΐου 2011 στην υπόθεση T-187/10, Emram κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-354/11 P)
 2011/C 282/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Maurice Emram (εκπρόσωπος: M. Benavï, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στο σύνολό της, καθόσον με αυτή απορρίφθηκε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της από 11 Φεβρουαρίου 2010 αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών δυνάμει του άρθρου 61 του κανονισμού του Δικαστηρίου,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου δικαστικά έξοδα και την εταιρία Gucci στα έξοδα της ενώπιον του ΓΕΕΑ και του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (1), καθώς και παράβαση του άρθρου 17 του κανονισμού 207/2009, του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 για το κοινοτικό σήμα (2).
 Συναφώς, η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά πρώτον ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως, χωρίς να λάβει υπόψη όλα τα κρίσιμα εν προκειμένω στοιχεία, ιδίως τη μη χρήση προγενέστερων σημάτων στην αγορά, τη συνεκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα των προγενέστερων σημάτων, την πραγματική παρουσία στην αγορά άλλων προϊόντων του ίδιου είδους που φέρουν διαφορετικά σημεία «G» και τον βαθμό σπουδαιότητας που αποδίδει το ορισθέν κοινό σε αυτό το είδος σημείων, προκειμένου να αναγνωρίσει ένα εμπορικό σήμα. Επιπλέον, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε σε εσφαλμένη εκτίμηση της ομοιότητας των συγκρουόμενων σημάτων λόγω ιδίως παραμορφώσεως των πραγματικών περιστατικών, εσφαλμένης εκτιμήσεως του διακριτικού και κυρίαρχου χαρακτήρα των προγενέστερων σημάτων καθώς και εσφαλμένης εκτιμήσεως της φύσεως των επίμαχων προϊόντων.
 Ο αναιρεσείων προβάλλει, κατά δεύτερον, ότι το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις προγενέστερες εθνικές αποφάσεις, κατά παράβαση του άρθρου 17 του προπαρατεθέντος κανονισμού 207/2009.
 Τέλος, ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον προέβη σε μερική μόνον αξιολόγηση της ομοιότητας των σημείων, χωρίς να λάβει υπόψη το λεκτικό περιεχόμενο του προς καταχώριση σήματος και συγκρίνοντας τα σημεία βάσει υπερβολικά ευρέων κριτηρίων.
 (1) ΕΕ 1994, L 11, σ. 1
 (2) ΕΕ L 78, σ. 1


text:
11.11.95 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 299/19
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αρνητική απόφαση του Διαγραφή της υποθεσεως Τ-112/92 f 1 )
 Συμβουλίου συνιστά παραβίαση τόσο των θεμελιωδών δικαι (95/C 299/33 )
 ωμάτων προσβάσεως σε έγγραφα των θεσμικών οργάνων της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όσο και της αρχής της προστασίας της
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του άρθρου 4 παράγρα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 φοι 1 και 2, της αποφάσεως 93/731/ΕΚ του Συμβουλίου ,
 καθόσον εφαρμόζει εσφαλμένως τα κριτήρια αρνήσεως που Με διαταξη της 11ης Ιουλίου 1995 , o πρόεδρος του τετάρτου
 θεσπίζουν οι προαναφερθείσες διατάξεις. Περαιτέρω, η τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφεύγουσα θεωρεί ότι η αρνητική απάντηση του Συμβου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-112/92: John
 λίου πρέπει να ακυρωθεί λόγω ελλείψεως αιτιολογίας της Cooney κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αρνήσεως.
 (') ΕΕ αριθ. C 34 της 6. 2. 1993 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 28ης Σεπτεμβρίου 1995 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-425/93 (')
 στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des (95/C 299/34 )
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France SARL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Κοινοτήτων
 (Κρατικές ενισχύσεις — Καταγγελία ανταγωνιστή — Παρά Με διαταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του πρώτου
 λειψη κινήσεως της διαδικασίας εξετάσεως — Δικαιώματα πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 άμυνας — Προσφυγή ακυρώσεως) Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 (95/C 299/32) 425/93 : David Wilcox κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (!) ΕΕ αριθ . C 238 της 2. 9. 1993.
 Στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France Sàrl , εκπροσωπούμενες από τον Jean-Michel
 Payre , δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Aloyse May , 31 , Grand-Rue, κατά Επιτροπής Διαγραφή της υποθεσεως Τ-430/93 (')
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Michel Nolin
 και Ben Smulders), υποστηριζομένης από τη Γαλλική Δημοκ (95/C 299/35 )
 ρατία, εκπροσωπουμένη από την Catherine de Salins και τον
 Jean-Marc Belorgey), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της αποφάσεως της Επιτροπής της 31ης Δεκεμβρίου 1993 ,
 περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευγουσών με την Με διαταξη της 11ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του
 οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να διαπιστώσει ότι η πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρθρα 92 και 93 της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε ενισχύσεις στη Sécuripost θέσεως Τ-430/93 : Jean Trelhu κατά Συμβουλίου της Ευρω
 SA , το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 από τον K. Lenaerts , Πρόεδρο , τους R. Schintgen , C. P. Briët, των .
 R. Garcia-Valdecasas και την P. Lindh , δικαστές, γραμμα
 τέας: H. Jung, εξέδωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με (') ΕΕ αριθ . C 54 της 25 . 5 . 1993 .
 το ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της 31ης Δεκεμβρίου 1993 της
 Επιτροπής περί απορρίψεως της


text:
αιτήσεως των προσφευ
 γουσών με την οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να
 διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρ Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθεσεων Τ-436/93 εως
 θρα 92 και 93 της συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε Τ-441/93 (>)
 ενισχύσεις στη Sécuripost. (95/C 299/36)
 2 . H Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και τα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 έξοδα των προσφευγουσών.
 3 . H Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά Με διάταξη της 12ης Ιουλίου 1995 , o προεδρος του πέμπτου
 έξοδα. τετραμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 (') EE αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994. υποθέσεων Τ-436/93 έως Τ-441 /93 : British Petroleum Com
 pany pic, Barclays Bank pic, Hanson pic, Lucas Industries
 Public Limited Company, Mars UK Limited , Mars G. B.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 299/20 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 Limited , Intercontinental Trading Limited, Effem Manage ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ment Services Limited, Vickers Public Limited Company κατά της 9ης Αυγούστου 1995
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. στην υπόθεση Τ-541/93: Sean Coghlan κ.λπ. κατά Συμβου
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( ] )
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 24 της 31 . 1 . 1992. (Μερική διαγραφή)
 (95/C 299/40)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-541/93 , Sean Coughlan, James Connaughton ,
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-511/93 (') Gregory Walsh, Patrick Heffernan, Thomas Fitzsimons, Pat
 (95/C 299/37) rick Wall, Patrick Griffin και John Harris, εκπροσωπούμενοι
 από τον James O'Reilly, SC, και τη Philippa Watson , barrister,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) του Δικηγορικού Συλλόγου Ιρλανδίας, ενεργούντες κατόπιν
 παραγγελίας του Oliver Ryan-Purcell, solicitor, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το Fyfe Business Centre , 29 ,
 Με Διάταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o προεδρος του rue Jean-Pierre Brasseur, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ενώσεως (εκπρόσωποι: Arthur Brautigam και Michel
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 θέσεως Τ-511/93 : Freda Elsie Locke κ.λπ. κατά Συμβουλίου Bishop), υποστηριζομένου από την Εϊπιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Gérard Rozet και Xavier
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Lewis) και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Κοινοτήτων.
 της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς o J. D. Colahan
 και στη συνέχεια o S. T. Braviner), που έχει ως αντικείμενο την
 ί 1 ) ΕΕ αριθ . C 277 της 15 . 10. 1993 . ακύρωση , κατ' εφαρμογήντου άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ,
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2187/93 του Συμβουλίου , της 22ας
 Ιουλίου 1993 , για την προσφορά αποζημιώσεως σε ορισμένο
 υς παραγωγούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων, οι
 οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριό
 τητά τους (ΕΕ αριθ . L 196, σ. 6), και, ειδικότερα, των άρθρων
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-529/93 (') του 8 και 14, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις
 (95/C 299/38) 9 Αυγούστου 1995 διάταξη με το εξής διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) 1 . Τα ονόματα των Sean Coughlan, Gregory Walsh, Patrick
 Heffernan, Patrick Wall και John Harris διαγράφονται
 Με Διάταξη


text:
της 10ης Αυγούστου 1995 , o προεδρος του από τον πίνακα των προσφευγόντων στην υπόθεση
 Τ-541/93.
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 θέσεως Τ-529/93: Wallace A. Rodgers, Teresa McVeigh, John 2. Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα, συμπε
 Rogan, Patrick O'Brien κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας λήψεως
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ασφαλιστικών μέτρων.
 (') ΕΕ αριθ. C 312 της 18. 11 . 1993.
 3. Οι παρεμβαίνοντες θα φέρουν τα δικά τους δικαστικά
 έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ. C 319 της 26. 11 . 1993.
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-540/93 (')
 (95/C 299/39) Διαγραφή της υποθεσεως Τ-550/93 (')
 (95/C 299/41 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με Διάταξη της 10ης Αυγούστου 1995, o προεδρος του
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Με Διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995, o προεδρος του
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 θέσεως Τ-540/93: Kathleen Early κατά Συμβουλίου της Ευρω Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή 550/93: Δημήτριος Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 των .
 κών Κοινοτήτων.
 r1 ) ΕΕ αριθ. C 312 της 18. 11 . 1993. (') ΕΕ αριθ. C 334 της 9. 12. 1993.


text:
Αριθ. C 64/10 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως υποβλη νων έργων, εαν το εθνικό δικαστήριο διαπιστώνει κατά τα
 θείσα από το Conseil d'Etat του Βασιλείου του Βελγίου με λοιπά ότι o εν λόγω οργανισμός έχει την έδρα του στο
 απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέ έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους και ότι οι ουσιαστικές
 σεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου, εκπροσω δραστηριότητες διευθύνσεως, συνθέσεως ή οργανώσεως
 πουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών του προγράμματος ασκούνται στο έδαφος αυτό;
 (Υπόθεση C-13/96) 2. Αν υποτεθεί ότι οι εκπομπές που προέρχονται από
 (96/C 64/21 ) ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό στον οποίο έχει χορηγήσει
 άδεια κράτος μέλος δεν πρέπει να θεωρηθούν ως εκπο
 Με απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη μπές ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού που υπάγεται στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δικαιοδοσία κράτους μέλους υπό την έννοια της οδηγίας
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Conseil d'Etat του Βασιλείου του αυτής, μπορεί άλλο κράτος μέλος, και υπό ποιες προϋπο
 Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο θέσεις ενόψει ιδίως των άρθρων 59 επ. της συνθήκης, να
 τήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στο πλαίσιο απαγορεύσει ή να περιορίσει την αναμετάδοσή τους στο
 της υποθέσεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου , έδαφος του ;
 εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών.
 3. Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής την ένοια ότι, αν ένας
 Το Conseil d'Etat ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία
 του ακολούθου ερωτήματος: κράτους μέλους, ένα άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί να
 «Αποτελούν η υποχρέωση επιθέσεως, πριν από τη διάθεση εμποδίσει την αναμετάδοση στο έδαφος του των ραδιο
 στην κατανάλωση , ενός καθορισμένου διακριτικού σημείου τηλεοπτικών εκπομπών που προέρχονται από τον οργα
 επί των προϊόντων που υπόκεινται σε φόρο λόγω των νισμό αυτό ακόμα και αν δεν τηρούνται οι κανόνες των
 οικολογικών βλαβών που τεκμαίρεται ότι προκαλούν, και η άρθρων 4 και 5 της ίδιας οδηγίας;
 υποχρέωση επιθέσεως ενός άλλου διακριτικού σημείου επί (!) ΕΕ αριθ . L 298 της 17 . 10. 1989, σ. 23 .
 των αυτών προϊόντων, όταν παραδίδονται απαλλαγμένα του
 αυτού φόρου στο πλαίσιο διπλωματικών ατελειών, "τεχνικές
 προδιαγραφές" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 1 της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 28ης Μαρτίου υπέβαλε το Arbeitsgericht Hamburg με διάταξη της 1ης
 1983 , για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέσεως Καλλιόπη
 στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών ('), Schôning-Κουγεμπετοπούλου κατά Freie und Hansestadt
 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ (2), ή Hamburg
 "τεχνικό κανόνα" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 5 της (Δήμου Αμβούργου )
 αυτής οδηγίας;»
 (Υπόθεση C-15/96)
 0 ) ΕΕ αριθ . L 109 της 26 . 4. 1983 , σ. 8 . (96/C 64/23)
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 81 της 26. 3 . 1988 . σ. 75 .
 Με διάταξη της 1ης Δεκεμβρίου 1995, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Arbeitsgericht Hamburg, τρίτο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 υπέβαλε το Tribunal de Première Instance de Bruxelles με μεταξύ Καλλιόπης Schôning-Κουγεμπετοπούλου και Freie
 απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση: Βελγικό und Hansestadt Hamburg (Δήμος Αμβούργου ), ζητεί από το
 Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερ Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 νήσεως και υπουργό συγκοινωνιών, και δημοσίων επιχειρή δικαστικής αποφάσεως επί των εξής εροοτημάτων:
 σεων και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής, κατά Paul
 Denuit 1 . Συντρέχει παράβαση του άρθρου 48 της συνθήκης ΕΚ και
 (Υπόθεση C-14/96) του άρθρου 7 παράγραφοι 1 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου (') περί της ελεύθερης
 (96/C 64/22) κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 Με απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1 996, η οποία περιήλθε στη τητας, όταν μια συλλογική σύμβαση εργασίας των εργαζο
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιανουαρίου 1996, το μένων στη δημόσια διοίκηση εξαρτά την κατάταξη σε
 Tribunal de Première Instance de Bruxelles, στο πλαίσιο της υψηλότερη μισθολογική κατηγορία από την άσκηση επί
 υποθέσεως ποινική δίκη — πολιτικώς ενάγον: Βελγικό Δημό οκτώ έτη επαγγελματικής δραστηριότητας στο πλαίσιο
 σιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερνή μιας συγκεκριμένης μόνο μισθολογικής κατηγορίας της
 σεως και υπουργό συγκοινωνιών και δημοσίων επιχειρήσεων συλλογικής συμβάσεως που ισχύει για όλους τους ιδιωτι
 και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής — κατά Paul κού δικαίου υπαλλήλους του γερμανικού δημοσίου
 Denuit, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο (ΒΑΤ), με αποτέλεσμα να μη λαμβάνεται υπόψη παρό
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη μοια δραστηριότητα η οποία έχει ασκηθεί στη δημόσια
 μάτων: διοίκηση άλλου κράτους μέλους της Κοινότητας;
 1 . Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας 2. Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση :
 ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία Επιβάλλει το άρθρο 48, σε συνδυασμό με τον κανονισμό
 κράτους μέλους υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγρα (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου περί της ελεύθερης
 φος 1 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('). Κατά κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 πόσον ασκεί επιρροή το γεγονός της μη ευρωπαϊκής τητας, όταν πρόκειται για κατάταξη ιατρών σε υψηλότερη
 προελεύσεως σχετικά μεγάλου μέρους των μεταδιδομέ μισθολογική κατηγορία της ΒΑΤ, τον συνυπολογισμό των


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-600/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φορολόγηση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται στα ταμεία συντάξεων - Φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται σε αλλοδαπούς φορείς - Έκπτωση των δαπανών λειτουργίας που αφορούν άμεσα την πραγματοποίηση εισοδήματος με τη μορφή μερισμάτων και τόκων - Βάρος απόδειξης)
 2013/C 26/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Mölls)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και N. Rouam), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και C. Schillemans), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: M. Pere), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk και S. Johannesson), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: H. Walker, επικουρούμενη από τον G. Facenna, barrister)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 63 ΣΛΕΕ και του άρθρου 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ — Εθνική ρύθμιση για τη φορολόγηση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται στα ταμεία συντάξεων, σύμφωνα με την οποία ορισμένες ευνοϊκές φορολογικές διατάξεις ισχύουν μόνο για τα μερίσματα και τους τόκους που καταβάλλονται σε ημεδαπούς φορείς
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 80 της 12.3.2011.


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά Isaac International Limited
 (Υπόθεση C-371/09) (1)
 (Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 212α - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 - Άρθρο 292 - Κανονισμός (ΕΚ) 88/97 - Άρθρο 14 - Δασμός αντιντάμπινγκ - Πλαίσια ποδηλάτων)
 2010/C 246/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 κατά
 Isaac International Limited
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία του άρθρου 14, παράγραφος γ', του κανονισμού (ΕΚ) 88/97 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 1997, σχετικά με την άδεια για απαλλαγή της εισαγωγής ορισμένων εξαρτημάτων ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από την επέκταση με τον κανονισμό (ΕΚ) 71/97 του Συμβουλίου του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2474/936 του Συμβουλίου (ΕΕ L 17, σ. 17) — Ερμηνεία του άρθρου 292, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1) — Ερμηνεία του άρθρου 212, παράγραφος α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992 (ΕΕ L 302, σ. 1) — Δασμός αντιντάμπινγκ επί ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας — Προϋποθέσεις για την απαλλαγή ορισμένων εισαγωγών βασικών εξαρτημάτων ποδηλάτων — Χορήγηση αδείας ειδικού προορισμού — Εισαγωγέας που παρέλειψε να αποκτήσει την απαραίτητη άδεια, λόγω μη επιβεβαιώσεως των όρων των διατάξεων του άρθρου 14, παράγραφος γ', του κανονισμού (ΕΚ) 88/97 και του άρθρου 292, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2451/93 — Έννοια πρόδηλης αμέλειας
 Διατακτικό
 1)
 Η διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 292, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1602/2000 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2000, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άδεια από εισαγωγέα εγκατεστημένο και ασκούντα τις δραστηριότητές του σε δύο κράτη μέλη, ο οποίος εισάγει εμπορεύματα στο πρώτο κράτος μέλος προκειμένου να τα μεταφέρει αμέσως στο δεύτερο κράτος μέλος, ώστε να τύχει απαλλαγής από τους δασμούς αντιντάμπινγκ, δυνάμει του άρθρου 14, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 88/97 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 1997, σχετικά με την άδεια για απαλλαγή της εισαγωγής ορισμένων εξαρτημάτων ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από την επέκταση με τον κανονισμό (ΕΚ) 71/97 του Συμβουλίου του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2474/93 του Συμβουλίου.
 2)
 Το άρθρο 212α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000 δεν επιτρέπει τη χορήγηση απαλλαγής από τους


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Νοεμβρίου 2011 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deo Antoine Homawoo κατά GMF Assurances SA
 (Υπόθεση C-412/10) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές - Κανονισμός (ΕΚ) 864/2007 - Πεδίο εφαρμογής ratione temporis)
 (2012/C 25/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Deo Antoine Homawoo
 κατά
 GMF Assurances SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Queen’s Bench Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) — Ερμηνεία των άρθρων 15 (στοιχείο γ'), 31 και 32 του κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη II) (ΕΕ L 199, σ. 40) καθώς και του άρθρου 297 ΣΛΕΕ — Χρονικά πεδία εφαρμογής — Περιεχόμενο του εφαρμοστέου στα ζημιογόνα γεγονότα δικαίου
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 31 και 32 του κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη II), σε συνδυασμό με το άρθρο 297 ΣΛΕΕ, έχουν την έννοια ότι εθνικό δικαστήριο υποχρεούται να εφαρμόσει τον κανονισμό αυτόν μόνο στα γενεσιουργά ζημιών γεγονότα τα οποία επήλθαν μετά τις 11 Ιανουαρίου 2009 και ότι η ημερομηνία ασκήσεως της αγωγής αποζημιώσεως ή η ημερομηνία καθορισμού του εφαρμοστέου δικαίου από το επιληφθέν της διαφοράς δικαστήριο δεν ασκούν επιρροή για τον καθορισμό του χρονικού πεδίου εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/43
 Προσφυγή-αγωγή της 7ης Ιουλίου 2011 — Gollnisch κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-347/11)
 2011/C 252/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Bruno Gollnisch (Limonest, Γαλλία) (εκπρόσωπος: G. Dubois, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί άρσεως της βουλευτικής ασυλίας του που εκδόθηκε στις 10 Μαΐου 2011, με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση αριθ. A7 0154/2011·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον B. Gollnisch το ποσό των 8 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον B. Gollnisch το ποσό των 4 000 ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την αμοιβή του δικηγόρου του και την προετοιμασία της παρούσας προσφυγής-αγωγής (στο εξής: προσφυγή).
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 10ης Μαΐου 2011, με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση της επιτροπής νομικών θεμάτων (A7-0154/2011) και απορρίφθηκε η αίτηση υπερασπίσεως της ασυλίας και των προνομίων του Bruno Gollnisch [2010/2097(IMM)] και, αφετέρου, την καταβολή χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που φέρεται να υπέστη ο προσφεύγων από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Απριλίου 1965.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την αναγκαιότητα εφαρμογής, εν προκειμένω, του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή της πάγιας νομολογίας της επιτροπής νομικών θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου και προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από προσβολή της ανεξαρτησίας του βουλευτή.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παράβαση των διατάξεων του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη διαδικασία που μπορεί να καταλήξει σε έκπτωση βουλευτή.
 7)
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/17
 Προσφυγή των Lorte, Sociedad Limitada, Oleo Unión, Federación Empresarial de Organizaciones de Productores de Aceite de Oliva, και Unaproliva, Unión de Organizaciones de Productores de Aceite de Oliva, κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση Τ-287/04)
 (2004/C 284/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Οι Lorte, Sociedad Limitada, με έδρα την Eστέπα, Oleo Unión, Federación Empresarial de Organizaciones de Productores de Aceite de Oliva, με έδρα τη Σεβίλλη, και Unaproliva, Unión de organizaciones de productores de Aceite de Oliva, με έδρα τη Χαέν (Ισπανία), εκπροσωπούμενες από τον δικηγόρο Rafael Illescas Ortiz, μέλος του δικηγορικού συλλόγου της Μαδρίτης, άσκησαν στις 13 Ιουλίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή ακυρώσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 864/2004 και (ΕΚ) αριθ. 865/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004 και, ειδικότερα, όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 864/2004, να ακυρώσει τις εξής διατάξεις:
 i)
 Άρθρο 1, παράγραφος 7, κατά το μέρος που προσθέτει νέο εδάφιο στην παράγραφο 1 του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003·
 ii)
 Άρθρο 1, παράγραφος 11, κατά το μέρος που προσθέτει νέο εδάφιο στην παράγραφο 2 του άρθρου 44 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 270 της 21ης Οκτωβρίου 2003)·
 iii)
 Άρθρο 1, παράγραφος 20, κατά το μέρος που, με την εισαγωγή νέου κεφαλαίου 10 β —«Ενίσχυση για τους ελαιώνες»— στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1872/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 270 της 21ης Οκτωβρίου 2003), προσθέτει σε αυτό νέο άρθρο 110 θ και ειδικότερα το εδάφιο β) του εν λόγω νέου άρθρου 110 θ·
 iv)
 Παράρτημα, κατά το μέρος που τροποποιεί το παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 270 της 21ης Οκτωβρίου 2003) προσθέτοντας σε αυτό τέσσερις νέες σειρές και, ειδικότερα, τη δεύτερη από τις εν λόγω σειρές που αναφέρεται στο ελαιόλαδο παραπέμπoντας στο άρθρο 5 του κανονισμού αριθ. 36/66/ΕΟΚ —Ενίσχυση στην παραγωγή ελαιολάδου—, το οποίο καθορίζει ως εθνική εγγυημένη ποσότητα (ΕΕΠ) για την Ισπανία την ποσότητα των 760 027 τόνων·
 —
 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 865/2004, ζητείται η ακύρωση της εξής διατάξεως:
 —
 του άρθρου 22, κατά το μέρος που καταργεί την παράγραφο 1 του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1638/98, όσον αφορά αποκλειστικά το πρώτο και δεύτερο εδάφιό του και μόνο στο μέτρο που τα εν λόγω εδάφια εισάγουν βασικά κριτήρια για τον καθορισμό της στηρίξεως εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών που καθιερώνει το νέο καθεστώς βασιζόμενο στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.1782/2003.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί εισήγαγαν στην κοινή γεωργική πολιτική ένα νέο σύστημα ενισχύσεων προς τους παραγωγούς ελαιολάδου και επιτραπέζιας ελιάς, καθώς και νέα κοινή οργάνωση της αγοράς για τα εν λόγω προϊόντα, μεταξύ άλλων, καταργώντας ρητώς τον ιστορικό κανονισμό αριθ.136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1966, περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών. Αντίθετα


text:
με τον καθιερωμένο μηχανισμό ενισχύσεως προς την παραγωγή, το νέο σύστημα που εισάγεται με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς βασίζεται στην αποσύνδεση από την απευθείας ενίσχυση προς τον παραγωγό και στην εισαγωγή καθεστώτος ενιαίας ενισχύσεως, το οποίο συνεπάγεται για τον κλάδο του ελαιολάδου, από το 2006, τη μετάβαση από την πολιτική στηρίξεως των τιμών και της παραγωγής σε μια νέα πολιτική στηρίξεως εισοδήματος του ελαιοπαραγωγού.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η εν λόγω μεταρρύθμιση δεν στηρίζεται σε σωστή πληροφόρηση και ανάλυση του κλάδου, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι η ποσότητα των 760 027 τόνων ελαιολάδου, αρχικώς εθνική εγγυημένη ποσότητα (ΕΕΠ), διατηρήθηκε και στο νέο καθεστώς ενισχύσεων, ως βασικό κριτήριο για την ποσοτικοποίηση των νέων ενισχύσεων που υποκαθιστούν την καταργηθείσα ενίσχυση προς την παραγωγή.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τα εξής:
 —
 Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Υποστηρίζεται, συναφώς, αφενός, ότι στους θιγόμενους παραγωγούς δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι εξαπατήθηκαν, διότι, βασιζόμενοι στις προσδοκίες που τους δημιούργησε η κοινή οργάνωση της νυν μεταρρυθμιζόμενης αγοράς, και δεδομένων των περιορισμών του κλάδου, προέβησαν σε επενδύσεις με πολύ μακροπρόθεσμη πρόβλεψη αποδόσεως και, αφετέρου, ότι οι περίοδοι αναφοράς για τις νέες ενισχύσεις (1999/2000 έως 2002/2003) συμπίπτουν με περιόδους κατά τις οποίες οι ελαιοκαλλιεργητές που φύτευσαν το 1998 δεν είχαν σημαντική παραγωγή.
 —
 Κατάχρηση εξουσίας. Ειδικότερα, γίνεται, συναφώς, επίκληση της δεσμεύσεως της Επιτροπής και του Συμβουλίου το 1998, η οποία επαναλήφθηκε το 2001, ότι θα συγκέντρωναν αξιόπιστα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τον κλάδο του ελαιολάδου προτού προβούν στη μεταρρύθμισή του, καθώς και ότι θα λάμβαναν υπόψη την εξέλιξη της παραγωγής και τις δυνατότητες των ελαιώνων στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Εντούτοις, υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η ίδια η Επιτροπή έχει ήδη παράσχει αξιόπιστα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με την παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία στο Consejo Oleícola Internacional και, κατά συνέπεια, ούτε η Επιτροπή ούτε το Συμβούλιο μπορούν να επικαλεστούν σχετικώς άγνοια.
 —
 Παράβαση της κατ' άρθρο 253 της συνθήκης ΕΚ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 —
 Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ κοινοτικών παραγωγών, ως ειδικότερης εκφράσεως της αρχής του άρθρου 12, παράγραφος 1, της συνθήκης ΕΚ.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουνίου 2017 — Fakro κατά EUIPO — Saint Gobain Cristalería (climaVera)
 (Υπόθεση T-457/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης climaVera - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CLIMAVER DECO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 249/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fakro sp. z o.o. (Nowy Sącz, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Radłowski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Saint Gobain Cristalería, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Bayo de Gispert, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Μαΐου 2015 (υπόθεση R 2095/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Saint Gobain Cristalería και Fakro.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Fakro sp. z o.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 328 της 5.10.2015.


text:
 C 79/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ πως οι βελγικε ́ς αρχε ́ς δεν εφα ́ρμοσαν την
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ- οδηγι ́α 91/670/ΕΟΚ κατα ́ τρο ́πον ω ́στε να επιτυγχα ́νονται τα
 βρι ́ου 1999 αποτελε ́σματα που αυτη ́ προβλε ́πει και ο ́τι δεν επε ́λεξαν τα με ́σα
 και τους τυ ́πους που θα τους παρει ́χαν τη δυνατο ́τητα να
 διευκολυ ́νουν, αντι ́ να καθιστου ́ν περιπλοκο ́τερη, την ελευ ́θερη
 (Υπο ́θεση C-504/99) κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων που αφορα ́ η εν λο ́γω οδηγι ́α.
 (1) Οδηγι ́α 91/670/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1991,
 (2000/C 79/21) σχετικα ́ με την αμοιβαι ́α αποδοχη ́ των αδειω ́ν α ́σκησης επαγγε ́λματος
 και προσωπικου ́ της πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας (EE L 373, σ. 21).
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, και Bernard Mongin,
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι Υπηρεσι ́ας,
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́
 κατα ́ του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 22 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-505/99)
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, απαιτω ́ντας ο ́πως
 οι ́εχοντες την ιθαγε ́νεια κρα ́τους με ́λους πιλο ́τοι οι οποι ́οι (2000/C 79/22)
 διαθε ́τουν α ́δεια ασκη ́σεως επαγγε ́λματος που γι ́νεται δεκτη ́
 ως ισο ́τιμη προς τη βελγικη ́ επιστρε ́φουν στο κρα ́τος καταγω-
 γη ́ς τους για να αποκτη ́σουν συμπληρωματικα ́ προσο ́ντα τα Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 οποι ́α το κρα ́τος αυτο ́ δεν ́εχει τεχνικα ́ τη δυνατο ́τητα να τους τον Christopher Van der Hauwaert, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρε-
 εξασφαλι ́σει η ́ την ανανε ́ωση της αδει ́ας τους, προβαι ́νει σε σι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la
 κακη ́ εφαρμογη ́ των ισχυουσω ́ν στον τομε ́α αυτο ́ κοινοτικω ́ν Cruz, με ́λος της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg,
 διατα ́ξεων και, ιδι ́ως, της οδηγι ́ας 91/670/EOK (1) και των α ́σκησε στις 22 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 α ́ρθρων 10, 39, 43 και 49 ΕΚ· Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου του


text:
Βελγι ́ου.
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, μη λαμβα ́νοντας
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς,
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ-
 φωθει ́ προς τις διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 97/61/EK του Συμβου-
 λι ́ου, της 20η ́ς Οκτωβρι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση του
 Το γεγονο ́ς ο ́τι απαιτει ́ται απο ́ ο ́ποιον ζητει ́ την ανανε ́ωση της παραρτη ́ματος της οδηγι ́ας 91/492/ΕΟΚ για τον καθορισμο ́
 αδει ́ας του η ́ τη συμμετοχη ́ του σε εξετα ́σεις με σκοπο ́ τη βελτι ́ωση των υγειονομικω ́ν κανο ́νων παραγωγη ́ς και εμπορι ́ας ζωντανω ́ν
 της θε ́σεω ́ς του η ́ την απο ́κτηση παραιτε ́ρω προσο ́ντων να ́εχει διθυ ́ρων μαλακι ́ων (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 βελγικη ́ α ́δεια ασκη ́σεως επαγγε ́λματος θε ́τει οπωσδη ́ποτε σε τη Συνθη ́κη,
 δυσμενε ́στερη θε ́ση του υπηκο ́ους των α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν και,
 επομε ́νως, αποτελει ́ συγκαλυμμε ́νη δυσμενη ́ δια ́κριση, απαγορευο ́- — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μενη απο ́ το α ́ρθρο 43 της Συνθη ́κης. Εν πα ́ση περιπτω ́σει,
 δεδομε ́νου ο ́τι προ ́κειται για μια θεμελιω ́δη ελευθερι ́α κατα ́ τη
 Συνθη ́κη, το γεγονο ́ς ο ́τι η απαι ́τηση αυτη ́ των βελγικω ́ν αρχω ́ν Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 «παρενοχλει ́» η ́ απλω ́ς «καθιστα ́ λιγο ́τερο ελκυστικη ́» την α ́σκηση
 του δικαιω ́ματος εγκαταστα ́σεως αρκει ́ για να μπορει ́ να θεωρηθει ́
 ασυμβι ́βαστη προς το α ́ρθρο 43 ΕΚ. Το γεγονο ́ς ο ́τι η απαι ́τηση Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα προς τα
 αυτη ́ αφορα ́ Βε ́λγους υπηκο ́ους στην περι ́πτωση των καταγγελ- προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-495/99 (2)· η προθεσμι ́α που
 λο ́ντων, δεν μεταβα ́λλει το συμπε ́ρασμα αυτο ́. ορι ́ζει το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 97/61/ΕΚ ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου
 1998.
 Η ́δια
 ι συλλογιστικη ́ ισχυ ́ει ο ́σον αφορα ́ το α ́ρθρο 39 ΕΚ. Οι (1) EE L 295, της 29.10.1997, σ. 35.
 απαιτου ́μενες προϋποθε ́σεις για την παρα ́ταση της διαρκει ́ας η ́ για (2) EE C 63 της 4.3.2000, σ. 16.
 την επε ́κταση των προνομι ́ων που απορρε ́ουν απο ́ μιαν α ́δεια
 ασκη ́σεως επαγγε ́λματος αποτελου ́ν ο ́ρους εργασι ́ας, κατα ́ την
 ́εννοια των α ́ρθρων 2 και 3 του α ́ρθρου αυτου ́.


text:
Αριθ . C 354/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23 . 11 . 96
 Rodriguez Iglesias , Προεδρο, D. A. O. Edward, J. -P. Puisso που υπέχει από το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2 και απο το
 chet (εισηγητή ) και G. Hirsch, προέδρους τμήματος, G. F. άρθρο 3 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, το Δικαστήριο ,
 Mancini, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn, C. συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο, K. N.
 Gulmann και J. L. Murray, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Κακούρη , D. A. O. Edward, J. - P. Puissochet και G. Hirsch ,
 Tesauro , γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κυρία υπάλλη προέδρους τμήματος, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de
 λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση Almeida , P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), C. Gulmann , J. L.
 με το ακόλουθο διατακτικό: Murray, P. Jann, H. Ragnemalm και L. Sevón , δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: D. Louterman-
 1 ) Επιτρέποντας την εισαγωγή γαλακτοκομικών προϊό Hubeau , κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Σε
 ντα) v, στο πλαίσιο τον καθεστώτος της ενεργητικής πτεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
 τελειοποιήσεως, μολονότι η δασμολογητέα αξία τους
 ήταν κατώτερη των ελαχίστων τιμών που ορίζονται 1 ) Το Ηνωμένο Βασίλειο θεσπίζοντας, ως προς τις τηλεο
 σύμφωνα με το διεθνή διακανονισμό στον τομέα των πτικές εκπομπές μέσω δορυφόρου, τα κριτήρια που
 γαλακτοκομικών προϊόντων, o οποίος εγκρίθηκε εκ προβλέπονται στο άρθρο 43 τον Broadcasting Act 1990
 μέρους της Κοινότητας με την απόφαση 80/271/ΕΟ K τον για τον καθορισμό των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών
 Συμβουλίου, της 10ης Δεκεμβρίου 1979, περί συνάφειας δορυφορικής μεταδόσεως που υπάγονται στη δικαιοδο
 των πολυμερών συμφωνιών που προκύπτουν από τις σία τον Ηνωμένου Βασιλείου και, στο πλαίσιο της
 εμπορικές διαπραγματεύσεις 1973-1979, η Ομοσπονδια δικαιοδοσίας αυτής, εφαρμόζοντας διαφορετικό σύστη
 κή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις μα στις εγχώριες δορυφορικές υπηρεσίες απ ' ό,τι στις μη
 που υπέχει από το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο a) τον εγχώριες δορυφορικές υπηρεσίες, ασκώντας δε έλεγχο
 παραρτήματος 1 και το άρθρο 6 στοιχείο a) των παραρ επί των εκπομπών που μεταδίδονται από ραδιοτηλεοπτι
 τημάτων II και III τον διακανονισμού, καθώς και όσες κό οργανισμό υπαγόμενο στη δικαιοδοσία άλλου κράτο
 απορρέουν από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1999/85 τον υς μέλους όταν οι εν λόγω εκπομπές μεταδίδονται από μη
 Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 1985, για το καθεστώς της εγχώριο δορυφορικό σταθμό ή προσφέρονται στο κοινό
 ενεργητικής τελειοποιήσεως. ως προγράμματα που πρέπει να τύχουν αδείας για να
 2 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. μπορούν να μεταδίδονται, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2 και από το
 3 ) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του
 νίας στα δικαστικά έξοδα. Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό
 ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 (') ΕΕ αριθ . C 90 της 26. 3 . 1994. διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση
 (-) ΕΕ αριθ . L 71


text:
της 17. 3 . 1980' ΕΕ ειδ. έκδ. 11 /019, σ. 3. τηλεοπτικών δραστηριοτήτων.
 0 ΕΕ αριθ . L 188 της 20. 7 . 1985 , σ. 1 .
 2 ) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξο
 δα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3 ) // Γαλλική Δημοκρατία θα φέρει τα δικαστικά της
 της 10ης Σεπτεμβρίου 1996 έξοδα.
 στην υπόθεση C-222/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (') ΕΕ αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994 .
 τήτων, υποστηριξομένη από τη Γαλλική Δημοκρατία, κατά (-) ΕΕ αριθ . L 298 της 23 . 6 . 1990 . σ. 59.
 Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 Ιρλανδίας (')
 (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ —
 Τηλεπικοινωνία — Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση — Δικαιο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δοσία επί των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών)
 (96/C 354/03 ) της 10ης Σεπτεμβρίου 1996
 στην υπόθεση C-277/94 (αίτηση του Arrondissementsrecht
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) bank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): Z. Taflan-Met, S. Altun-Baser και E. Andal-Budgayci
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο κατά Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, και O. Akol
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») κατά Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereni
 Στην υπόθεση C-222/94. Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο ging (')
 τήτων ( εκπρόσωποι: Christopher Docksey και Berend Jan (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας — Απόφαση του
 Drijber ), υποστηριζομένη από τη Γαλλική Δημοκρατία (εκ συμβουλίου συνδέσεως — Κοινωνική ασφάλιση — θέση σε
 πρόσωποι: Edwige Belliard και Jean-Louis Falconi ), κατά ισχύ — Άμεσο αποτέλεσμα)
 Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας (96/C 354/04 )
 Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: John E. Collins, επικουρούμενος
 από τους Stephen Richards και Rhodri Thompson ), που είχε (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, μη
 μεταφέροντας ορθώς στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοι
 κητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση Στην υπόθεση C-277/94, με αντικείμενο αίτηση του Arrondis
 τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (2), παρέβη τις υποχρεώσεις sementsrechtbank te Amsterdam προς το Δικαστήριο , κατ '
 ---pagebreak--- 23.11.96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 354/3
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ώσεις που υπέχει απο την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβου
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον λίου , της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Z. Taflan-Met , S. Altun- νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των
 Baser. E. Andal-Bugdayci και Bestuur van de Sociale Verze κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστη
 keringsbank , και μεταξύ O. Akol και Bestuur van de Nieuwe ριοτήτων (2 ), και ιδίως από τα άρθρα της 2, 14 και 15 , το
 Algemene Bedrijfsvereniging, η έκδοση προδικαστικής απο Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 φάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 12 και 13 της Πρόεδρο, K. N. Κακούρη . D. A. O. Edward , J. -P. Puissochet
 αποφάσεως 3/80


text:
του συμβουλίου συνδέσεως , της 19ης Σε και G. Hirsch , προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, J. C.
 πτεμβρίου 1980, περί της εφαρμογής των καθεστώτων κοινω Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn ( εισηγητή ), C.
 νικής ασφαλίσεως των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Gulman , J. L. Murray , P. Jann , H. Ragnemalm και L. Sevón,
 Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζομένους και στα μέλη των δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: D.
 οικογενειών τους (2 ), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόδρο, D. A. O. Edward ( εισηγη στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατα
 τή ). J. - P. Puissochet και G. Hirsch . προέδρους τμήματος , G. F. κτικό :
 Mancini . J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn , C.
 Gulmann και J. L. Murray . δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. 1 ) Το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που
 La Pergola , γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος υπέχει από την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 1996 απόφαση με 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων
 το ακόλουθο διατακτικό : νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών
 1 ) H απόφαση 3/80 τον συμβουλίου συνδέσεως, της δραστηριοτήτων, και ιδίως από τα άρθρα της 2, 14 και
 19ης Σεπτεμβρίου 1980, περί της εφαρμογής των καθε 15,
 στώτων κοινωνικής ασφαλίσεως nu v κρατών μελών των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζομέ — όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, διατηρώντας στη
 νους και στα μέλη των οικογενειών τους, άρχισε να ισχύει γαλλόφωνη περιοχή ένα σύστημα προηγουμένης
 την ημέρα εκδόσεώς της, δηλαδή στις 19 Σεπτεμβρίου αδείας για την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτηλε
 1980, και έκτοτε δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη. οπτικών εκπομπών προερχομένων από άλλα κράτη
 μέλη,
 2 ) Καθόσον το Συμβούλιο δεν θεσπίζει τα απαραίτητα — όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, διατηρώντας στη
 συμπληρωματικά μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή της γαλλόφωνη περιοχή ένα σύστημα προηγουμένης,
 αποφάσεως 3/80, τα άρθρα 12 και 13 της αποφάσεως ρητής αδείας που προβλέπει ορισμένους όρους, για
 αυτής δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα στο έδαφος των την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκ
 κρατών μελών και, συνεπώς, δεν μπορούν να συνεπάγο πομπών προερχομένων από άλλα κράτη μέλη, που
 νται το δικαίωμα των ιδιωτών να τα επικαλούνται περιλαμβάνουν εμπορική διαφήμιση ή πρόγραμμα
 ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. πωλήσεων από τηλεοράσεως με ειδικότερο προορισμό
 τους τηλεθεατές της Γαλλικής Κοινότητας,
 (') ΕΕ αριθ . C 370 τη ; 21 . 12 . 1994 .
 ( : ) ΕΕ αριθ . C 110 της 25 . 4 . 1983 . α. 1 . — όσον αφορά τη Φλαμανδική Κοινότητα, διατηρώντας
 στην ολλανδόφωνη περιοχή ένα σύστημα προηγουμέ
 νης αδείας για την καλωδιακή αναμετάδοση ραδιοτη
 λεοπτικών εκπομπών προερχομένων από άλλα κράχτη
 μέλη,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — όσον aφορά τη δίγλωσση Περιφέρεια Πρωτεύουσας
 Βρυξελλών, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετι
 της 10ης Σεπτεμβρίου 1996 κές, κανονιστικές, και διοικητικές διατάξεις προκειμέ
 στην υπόθεση C-11/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο νου να συμμορφ ωθεί προς


text:
το άρθρο 2 παράγραφος 2
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (') της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ,
 (Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Καλωδιακή μετάδοση προγραμμά
 των) — όσον αφορά τη Γαλλική Κοινότητα, μη θεσπίζοντας
 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητι
 ( 96/C 354/05 κές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως
 προς τα άρθρα 14 και 15 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική )
 2 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») 3 ) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά),
 έξοδα.
 Στην υπόθεση C- 1 1 /95 . Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των ( εκπρόσωπος : Pieter van Nuffel ) κατά Βασιλείου του ( 1 ) ΕΕ αριθ . C 54 της 4 . 3 . 1995 .
 Βελγίου ( εκπρόσωπος : Jan Devadder, επικουρούμενος από (-) ΕΕ αριθ . L 298 της 17 . 10 . 1989. a . 23 .
 τον δικηγόρο Alain Berenboom ), που είχε ως αντικέμενο να
 διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρε


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/50
 Προσφυγή της 4ης Φεβρουαρίου 2014 — Copernicus-Trademarks κατά ΓΕΕΑ — Maquet (LUCEO)
 (Υπόθεση T-82/14)
 2014/C 112/64
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Copernicus-Trademarks Ltd (Borehamwood, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: F. Henkel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Maquet GmbH & Co. KG (Rastatt, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 25ης Νοεμβρίου 2013, στην υπόθεση R 2292/2012-4, και να απορρίψει την αίτηση για κήρυξη της ακυρότητας του υπ’ αριθ. 8 554 974 λεκτικού κοινοτικού σήματος LUCEO,
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: λεκτικό σήμα LUCEO για προϊόντα των κλάσεων 10, 12 και 28 — Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 8 554 974
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η Maquet GmbH & Co. KG
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: έκανε δεκτή την αίτηση για κήρυξη της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 75, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/49
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2006
 (Υπόθεση C-482/06)
 (2006/C 326/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Montaguti και G. Braga da Cruz)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας (όλες) τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/98/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, και, πάντως, μη ενημερώνοντας αμέσως την Ευρωπαϊκή Επιτροπή περί της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12 της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία συμμορφώσεως έληξε την 1η Ιουλίου 2005
 (1) ΕΕ 2003, L 345, σ. 90.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/41
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2006 — Bleyaert κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-144/06)
 (2007/C 20/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Eric Bleyaert (Maldegem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, avocats)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοικήσεως:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) να μην εγγράψει το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο των υπαλλήλων που επελέγησαν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα καταρτίσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας βεβαιώσεως 2005·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος του Συμβουλίου με βαθμό AST 8, ζήτησε να μετάσχει στη διαδικασία βεβαιώσεως 2005. Το όνομά του, το οποίο περιλαμβανόταν στο σχέδιο καταλόγου των υπαλλήλων που επελέγησαν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα καταρτίσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας βεβαιώσεως 2005, δεν περιελήφθη στον δημοσιευθέντα στις 22 Μαΐου 2006 οριστικό κατάλογο που η ΑΔΑ κατήρτισε λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη την οποία διατύπωσε η σχετική με τη διαδικασία βεβαιώσεως επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως. Η επιτροπή αυτή άκουσε τον προσφεύγοντα στις 17 Μαΐου 2006.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει κατ' αρχάς παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, πολλώ δε μάλλον καθόσον η ΑΔΑ δεν έδωσε απάντηση στη διοικητική του ένσταση. Επί πλέον, προβάλλει παράβαση του άρθρου 45α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ) και του άρθρου 5 των σχετικών με το πιο πάνω άρθρο του ΚΥΚ γενικών εκτελεστικών διατάξεων. Ειδικότερα, η επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως, η οποία μπορούσε να ακούσει μόνον τους υπαλλήλους που αμφισβητούσαν το σχέδιο καταλόγου, δεν είχε δικαίωμα να καλέσει σε ακρόαση τον προσφεύγοντα. Εν πάση περιπτώσει, ο τελευταίος θεωρεί ότι παραβιάστηκε και η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον η επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως δεν άκουσε όλους τους υπαλλήλους των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονταν στο σχέδιο καταλόγου.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/32
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Οκτωβρίου 2007 — Vinci κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση F-130/07)
 (2008/C 8/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Fiorella Vinci (Schöneck, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Karthaus, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να διαπιστώσει ότι είναι παράνομη η καταχώριση στον προσωπικό φάκελο της από 5 Μαρτίου 2007 επιστολής της καθής-εναγομένης (στο εξής: καθής), υπ' αριθ. (07) 139a H KK7bk HEAL, καθώς και της από 5 Μαρτίου 2007 επιστολής, υπ' αριθ. (07) 139b H KK/bk HEAL, όπως και η καταχώριση στον προσωπικό φάκελο του ιατρικού πιστοποιητικού που συνέταξε ο ιατρός Dr Schön, της 24ης Ιουλίου 2007, καθώς και η καταχώριση στον ιατρικό φάκελο του εγγράφου της 2ας Απριλίου 2007 του περιέχοντος τα πορίσματα των αναλύσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Deutsche Klinik für Diagnostik και αφορούν την κατάσταση της υγείας της προσφεύγουσας·
 —
 να διαπιστώσει ότι είναι παράνομη η απόφαση της καθής, της 3ης Σεπτεμβρίου 2007, υπ' αριθ. (07) 772 PSR JMC/cc APPE, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα απαλείψεως των προσωπικών δεδομένων που περιέχονται στα προαναφερθέντα έγγραφα·
 —
 να διαπιστώσει ότι είναι νομικώς άκυρη η από 5 Μαρτίου 2007 εντολή που της απηύθυνε η καθής να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα ποσό 10 000,00 EUR, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, με το πρώτο της αίτημα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να διαπιστώσει ότι η κατάθεση των ως άνω εγγράφων στον προσωπικό της φάκελο, καθώς και στον ιατρικό φάκελο που τηρείται χωριστά, είναι παράνομη. Με το δεύτερο αίτημά της ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να διαπιστώσει ότι η απόφαση της καθής να απορρίψει το αίτημα απαλείψεως των προσωπικού χαρακτήρα στοιχείων που δεν συγκεντρώθηκαν νομίμως είναι, επίσης, παράνομη. Προς στήριξη του λόγου αυτού προβάλλει ότι το άρθρο 5.13.4 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας απαγορεύει τόσο τη συλλογή ιατρικού χαρακτήρα στοιχείων όσο και την καταχώρισή τους, καθώς και ότι, αφενός, δεν επιτρέπει την επεξεργασία των προσωπικού χαρακτήρα στοιχείων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και, αφετέρου, κατ' αντίθεση προς το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 45/2001, δεν προβλέπει κάποιο σκοπό που θα καθιστούσε αναγκαία την επεξεργασία.
 Με το τρίτο αίτημα ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως της καθής, της 5ης Μαρτίου 2007, με την οποία εντέλλεται η προσφεύγουσα να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Η προσφεύγουσα στηρίζει το αίτημά της αυτό προβάλλουσα κατάχρηση εξουσίας και παραβίαση ουσιωδών τύπων, προβλεπομένων από το άρθρο 5.13.4 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι μόνον ο ιατρός-σύμβουλος που ορίζει η ΕΚΤ μπορεί να διατάξει τη


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/21
 Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2013 — Vicente Gandia Plaκατά ΓΕΕΑ — Tesco Stores (MARQUES DE CHIVÉ)
 (Υπόθεση T-128/13)
 2013/C 123/35
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vicente Gandia Pla, SA (Chiva, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Temiño Ceniceros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tesco Stores Ltd (Cheshunt, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή και τα επισυναπτόμενα έγγραφα·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MARQUES DE CHIVÉ» για προϊόντα των κλάσεων 29, 32 και 33 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 9 571 415 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο λεκτικό σήμα υπ' αρ. 1 520 720«MARQUES DE CHIVE», για προϊόντα της κλάσεως 33
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως για τα προϊόντα της κλάσεως 33 λόγω μη ουσιαστικής χρήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση και απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως για τα προϊόντα της κλάσεως 33
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/13
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 15ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-213/03 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Cour de cassation): Syndicat professionnel coordination des pêcheurs de l'étang de Berre et de la région κατά Électricité de France (EDF) (1)
 (Σύμβαση για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση (σύμβαση της Βαρκελώνης) - Πρωτόκολλο για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές - Άρθρο 6, παράγραφος 3 - Άδεια εκχύσεως - Άμεσο αποτέλεσμα)
 (2004/C 228/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-213/03, με αντικείμενο αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της Syndicat professionnel coordination des pêcheurs de l'étang de Berre et de la région και Électricité de France (EDF), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές, που συνάφθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1980 και εγκρίθηκε με την απόφαση 83/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 1983 (ΕΕ L 67, σ. 1), καθώς και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του ίδιου πρωτοκόλλου, όπως αυτό τροποποιήθηκε κατά τη διάσκεψη των πληρεξουσίων των συμβαλλομένων κρατών που πραγματοποιήθηκε στις Συρακούσες στις 7 και 8 Μαρτίου 1996, οι τροποποιήσεις εγκρίθηκαν με την απόφαση 1999/801/ΕΚ του Συμβουλίου της 22ας Οκτωβρίου 1999 (ΕΕ L 322, σ. 18), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues και R. Schintgen (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως εξέδωσε στις 15 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το άρθρο 6, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές, που συνάφθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1980 και εγκρίθηκε με την απόφαση 83/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 1983, καθώς και, μετά τη θέση του σε ισχύ, το άρθρο 6, παράγραφος 1, του ίδιου πρωτοκόλλου, όπως τροποποιήθηκε κατά τη διάσκεψη των πληρεξουσίων των συμβαλλομένων στη σύμβαση κρατών που πραγματοποιήθηκε στις Συρακούσες στις 7 και 8 Μαρτίου 1996, οι τροποποιήσεις του οποίου εγκρίθηκαν με την απόφαση 1999/801/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 1999, έχουν άμεσο αποτέλεσμα, οπότε κάθε ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα να επικαλείται τις διατάξεις αυτές ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 2.
 Οι ως άνω διατάξεις πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι απαγορεύουν την άνευ αδείας των αρμόδιων εθνικών αρχών απόρριψη σε λίμνη αλμυρού ύδατος που συγκοινωνεί με τη Μεσόγειο Θάλασσα ουσιών που, μολονότι δεν είναι τοξικής φύσεως, έχουν δυσμενή επίδραση στην περιεκτικότητα του θαλάσσιου περιβάλλοντος σε οξυγόνο.
 (1) ΕΕ C 158 της 5.7.2003.


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 20 Ιουλίου 2011 — Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co. KG κατά Kreis Düren
 (Υπόθεση C-386/11)
 2011/C 311/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co. KG
 Εφεσίβλητη: Kreis Düren
 Έτεροι διάδικοι: Stadt Düren (Δήμος Düren)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Νοείται ως «δημόσια σύμβαση», κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (1), η σύμβαση επίσης που συνάπτεται μεταξύ δύο οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και με την οποία ο ένας από αυτούς μεταβιβάζει στον άλλο μια αυστηρά οριοθετημένη αρμοδιότητα έναντι της απόδοσης των εξόδων, ιδίως όταν τα μεταβιβαζόμενα καθήκοντα αφορούν όχι την καθεαυτή δράση δημόσιας υπηρεσίας, αλλά μόνον υποβοηθητικές δραστηριότητες;
 (1) ΕΕ L 134, σ. 114.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/17
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 9ης Μαρτίου 2017 — Simet SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-232/16 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κρατικές ενισχύσεις - Τομέας μεταφορών - Υπηρεσίες διαπεριφερειακής μεταφοράς με υπεραστικά λεωφορεία - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1191/69 - Δικαίωμα αντισταθμίσεως του κόστους που απορρέει από την εκτέλεση υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας - Εθνική δικαστική απόφαση - Ενίσχυση μη συμβατή με την εσωτερική αγορά))
 (2017/C 168/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Simet SpA (εκπρόσωποι: A. Clarizia, C. Varrone, P. Clarizia, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Conte, D. Grespan και P.J. Loewenthal)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Simet SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 232 της 27.6.2016.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/59
 Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2015 — ArcelorMittal Ruhrort κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-294/15)
 (2015/C 302/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ArcelorMittal Ruhrort GmbH (Duisburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Janssen και G. Engel, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 2014, στη διαδικασία σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.33995 (2013) (πρώην 2013/NN) — Γερμανία, στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση ΕΕG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, C(2014) 8786 τελικό·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η μείωση της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο EEG [Erneuerbare-Energien-Gesetz, γερμανικός νόμος περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας] δεν συνιστά ενίσχυση, διότι ούτε παρέχονται κρατικοί πόροι ούτε συντρέχει περίπτωση παραιτήσεως από σχετική αξίωση του Δημοσίου. Επίσης, η μείωση της επιβαρύνσεως EEG δεν είναι επιλεκτική. Επιπλέον, δεν νοθεύει τον ανταγωνισμό, ούτε επηρεάζει τις συναλλαγές εντός της εσωτερικής αγοράς.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ
 Σε περίπτωση που γίνει δεκτό, αντιθέτως προς την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας, ότι υφίσταται ενίσχυση, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η καθής δεν μπορεί, πάντως, να διατάξει ανάκτηση με βάση το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η μείωση της επιβαρύνσεως EEG δεν συνιστά νέα ενίσχυση, καθόσον η προγενέστερη ρύθμιση η οποία ήταν ίδια ως προς τα βασικά σημεία είχε εγκριθεί από την καθής ήδη κατά το έτος 2002.
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ και στην αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Συναφώς, η καθής δεν επιτρεπόταν να κρίνει τα εξεταζόμενα πραγματικά περιστατικά με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας για τα έτη 2014-2020 οι οποίες δημοσιεύθηκαν στις 28 Ιουνίου 2014. Αντί αυτών θα έπρεπε να λάβει υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές που είχαν δημοσιευθεί το 2008. Εάν η καθής εφάρμοζε τα κριτήρια του 2008, δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε κανένα άλλο συμπέρασμα πέραν του ότι η υποτιθέμενη ενίσχυση συμβιβαζόταν με την εσωτερική αγορά.
 4.
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου και παρέβη το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση στο πλαίσιο διαδικασίας που αφορούσε νέες ενισχύσεις. Δεδομένου ότι η καθής είχε εγκρίνει ήδη την προγενέστερη του EEG 2012 ρύθμιση, θα έπρεπε να αποφανθεί σχετικά στο πλαίσιο διαδικασίας περί υφιστάμενων και όχι νέων καθεστώτων ενισχύσεως.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/29
 Προσφυγή-αγωγή της 5ης Αυγούστου 2010 — Lunetta κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-63/10)
 ()
 2010/C 260/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Calogero Lunetta (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Levi και C. Christophe Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία περατώνεται η διαδικασία που κινήθηκε βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ κατόπιν του ατυχήματος του προσφεύγοντος που συνέβη στις 13 Αυγούστου 2001 και αναγνωρίζεται υπέρ αυτού ποσοστό μόνιμης αναπηρίας 6 % και αίτημα να υποχρεωθεί η καθής να καταβάλει αποζημίωση στον προσφεύγοντα.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 —
 εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να καλέσει την καθής να προσκομίσει την απόφαση του Προέδρου του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία ορίζεται ο τρίτος ιατρός της υγειονομικής επιτροπής·
 —
 εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να καλέσει την καθής να προσκομίσει αντίγραφα των εγγράφων του φακέλου υπ’ αριθ. 10006353·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 28ης Οκτωβρίου 2009 με την οποία περατώνεται η διαδικασία που κινήθηκε βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ κατόπιν του ατυχήματος του προσφεύγοντος που συνέβη στις 13 Αυγούστου 2001 και αναγνωρίζεται υπέρ του προσφεύγοντος-ενάγοντος ποσοστό μόνιμης αναπηρίας 6 % και, στο μέτρο που απαιτείται, να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ περί απορρίψεως της ενστάσεως·
 —
 κατά συνέπεια, να εκτιμήσει το ποσοστό μόνιμης μερικής αναπηρίας βάσει της ρυθμίσεως και του σχετικού πίνακα που ίσχυαν την ημέρα του ατυχήματος μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006, την επανάληψη της την εξέταση του αιτήματος που υπέβαλε η προσφεύγουσα βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ, με ιατρικό συμβούλιο που αποτελείται από αμερόληπτο και ουδέτερο τρόπο που μπορεί να λειτουργήσει γρήγορα, ανεξάρτητα και χωρίς προκαταλήψεις, και να διατάξει την επανεξέταση του αιτήματος που υπέβαλε ο προσφεύγων βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ από υγειονομική επιτροπή συγκροτούμενη κατά τρόπο αμερόληπτο, αμερόληπτο και ανεξάρτητο, η οποία να μπορεί να διεξαγάγει ταχέως τις εργασίες της, με πλήρη ανεξαρτησία και χωρίς προκαταλήψεις·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση, ex aequo et bono, ύψους 50 000 ευρώ (πενήντα χιλιάδων ευρώ) προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο προσφεύγων λόγω των προσβαλλόμενων αποφάσεων·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση προσωρινώς υπολογιζόμενη στο ποσό των 25 000 ευρώ (είκοσι πέντε χιλιάδων ευρώ) προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη λόγω των προσβαλλόμενων αποφάσεων·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει τόκους υπερημερίας επί του οφειλομένου κεφαλαίου βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ με επιτόκιο 12 % για περίοδο αρχόμενη το αργότερο στις 13 Αυγούστου 2002 μέχρι την πλήρη καταβολή του κεφαλαίου αυτού·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση, ex aequo et bono, ύψους 50 000 ευρώ (πενήντα χιλιάδων ευρώ) προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω μη τηρήσεως του εύλογου χρόνου·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/24
 Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-299/06)
 (2006/C 212/41)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και N. Yerrell)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προς συμμόρφωση με την οδηγία 2002/92/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2002 για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 16 της εν λόγω οδηγίας.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 14 Ιανουαρίου 2005.
 (1) ΕΕ L 9 της 15.1.2003, σ. 3


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/56
 Προσφυγή της 27ης Αυγούστου 2010 — Kraft Foods Schweiz κατά ΓΕΕΑ — Compañía Nacional de Chocolates (CORONA)
 (Υπόθεση T-357/10)
 ()
 (2010/C 288/104)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kraft Foods Schweiz Holding GmbH (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: P. Péters και T. de Haan, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Compañía Nacional de Chocolates SA (Μεδεγίν, Κολομβία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 2010 το τέταρτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) επί της υποθέσεως R 696/2009-4 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «CORONA», για προϊόντα της κλάσεως 30
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εσθονικό λεκτικό σήμα «KARUNA» (καταχώριση αριθ. 20671), για προϊόντα της κλάσεως 30· το λεττονικό λεκτικό σήμα «KARUNA» (καταχώριση αριθ. M36592), για προϊόντα της κλάσεως 30· το λιθουανικό λεκτικό σήμα «KARŪNA» (καταχώριση αριθ. 28143), για προϊόντα της κλάσεως 30
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: δέχθηκε την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της ανακοπής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς απέκλεισε τον κίνδυνο συγχύσεως· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον κακώς έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι τα σήματα δεν είναι παρόμοια ή πανομοιότυπα.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Δεκεμβρίου 2011 — Επιτροπή κατά Παχτίτη
 (Υπόθεση T-361/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Προκήρυξη διαγωνισμού - Γενικός διαγωνισμός - Αποκλεισμός από τη γραπτή δοκιμασία κατόπιν της ληφθείσας στις δοκιμασίες προκριματικού χαρακτήρα βαθμολογίας - Κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της EPSO και της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού)
 2012/C 32/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Currall και Ι. Χατζηγιάννης, στη συνέχεια J. Currall, επικουρούμενοι από τους Ε. Αντύπα και Ε. Βουρτζάλα, δικηγόρους)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Δημήτριος Παχτίτης (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Π. Γιαταγαντζίδης και Κ. Κυριαζή, δικηγόροι)· και Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2010, F-35/08, Παχτίτης κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή) και σκοπεί στην ακύρωση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Δημήτριος Παχτίτης στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010.


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 29ης Ιουνι ́ου 1999
 της 29ης Ιουνι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-60/98 (αι ́τηση του Tribunale civile e penale
 στην υπο ́θεση C-256/97 (αι ́τηση του Tribunal de commerce di Milano για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 de Bruxelles για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Butterfly Music Srl κατα ́ Carosello Edizioni Musicali e
 δι ́κη που αφορα ́ την Déménagements-Manutention Discografiche Srl (CEMED) (1)
 Transport SA (DMT) (1)
 («∆ικαιω ́ ματα του δημιουργου ́ και συγγενικα ́ δικαιω ́ ματα
 — Οδηγι ́α 93/98/ΕΟΚ — Εναρμο ́νιση της δια ́ ρκειας
 («'Αρθρο 92 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́- προστασι ́ας»)
 σεως, α ́ ρθρο 87 ΕΚ) — 'Εννοια της κρατικη ́ς ενισχυ ́σεως
 — Ευκολι ́ες πληρωμη ́ς που παρε ́χει δημο ́σιος οργανισμο ́ς
 επιφορτισμε ́νος με την ει ́σπραξη των κοινωνικω ́ ν εισφορω ́ν (1999/C 246/09)
 των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων»)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (1999/C 246/08)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) στη«Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-60/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale
 civile e penale di Milano (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ'
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την
 στη«Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Butterfly Music Srl και Carosello
 Edizioni Musicali e Discografiche Srl (CEMED), παρισταμε ́νης
 Στην υπο ́θεση C-256/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal de της: Federazione Industria Musicale Italiana (FIMI), η ́εκδοση
 commerce de Bruxelles (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 10
 εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177) της της οδηγι ́ας 93/98/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου
 Συνθη ́κης ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς 1993, περι ́ εναρμονι ́σεως της δια ́ρκειας προστασι ́ας του δικαιω ́μα-
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου και αφορα ́ την τος πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας και ορισμε ́νων συγγενω ́ν δικαιωμα ́των
 Déménagements-Manutention Transport SA (DMT), η ́εκδοση (ΕΕ L 290, σ. 9), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς το α ́ρθρο 92 της Συνθη ́κης ΕΚ G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn, J.-
 (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 87 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, P. Puissochet (εισηγητη ́), G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́-
 συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο


text:
τμη ́ματος, ματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
 G. Hirsch (εισηγητη ́) και J. L. Murray, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- J. L. Murray, D. A. O. Edward και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 λε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 29 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 29 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Το ́αρθρο 10, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 93/98/ΕΟΚ του Συμ-
 Οι ευκολι ́ες πληρωμη ́ς εισφορω ́ ν κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως, που βουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου 1993, περι ́ εναρμονι ́σεως της
 παρε ́χονται προς μι ́α επιχει ́ρηση απο ́ τον επιφορτισμε ́νο με την δια ́ρκειας προστασι ́ας του δικαιω ́ ματος πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας
 ει ́σπραξη ́ τους οργανισμο ́ κατα ́ τρο ́πο εισα ́γοντα διακρι ́σεις, και ορισμε ́νων συγγενω ́ ν δικαιωμα ́των, δεν απαγορευ ́ει εθνικη ́
 συνιστου ́ν κρατικη ́ ενι ́σχυση κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 92, δια ́ταξη παρο ́μοια με εκει ́νη η οποι ́α, στον ιταλικο ́ νο ́μο 52, της
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, 6ης Φεβρουαρι ́ου 1996, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον ιταλικο ́
 ́αρθρου 87, παρα ́γραφος 1, ΕΚ) αν, λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τη νο ́μο 650, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, προβλε ́πει περιορισμε ́νο
 σπουδαιο ́τητα του οικονομικου ́ πλεονεκτη ́ματος που χορηγει ́ται χρονικο ́ δια ́στημα για τη διανομη ́ ηχητικω ́ ν υποθεμα ́των εκ
 με τον τρο ́πο αυτο ́, η επιχει ́ρηση προδη ́λως δεν θα ελα ́μβανε με ́ρους προσω ́ πων τα οποι ́α, λο ́γω αναλω ́ σεως των δικαιωμα ́των
 παρο ́μοιες ευκολι ́ες απο ́ ιδιω ́ τη δανειστη ́ ευρισκο ́μενο, ́εναντι που αφορου ́ν αυτα ́ τα ηχητικα ́ υποθε ́ματα υπο ́ το κρα ́τος της
 αυτη ́ς, στην ́δια
 ι κατα ́σταση με τον εισπρα ́ττοντα τις εισφορε ́ς προγενε ́στερης νομοθεσι ́ας, ει ́χαν τη δυνατο ́τητα αναπαραγωγη ́ς
 οργανισμο ́. και εμπορι ́ας αυτω ́ ν πριν απο ́ την ́εναρξη ισχυ ́ος του εν λο ́γω
 νο ́μου.
 (1) EE C 271 της 6.9.1997.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998.