text:
 C 212/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.7.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 Παρα ́ταση της ισχυ ́ος αποφα ́σεων περι ́ συνθε ́σεως των τμη- (EE 1998, L 1, σ. 10), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 μα ́των για το δικαστικο ́ ́ετος 2000/2001 απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστε ́ς·
 γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 (2001/C 212/39) 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 98/4/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της
 Το Πρωτοδικει ́ο, κατα ́ τη συ ́σκεψη της ολομε ́λεια ́ς του της 26ης Νοεμβρι ́ου 1997, σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς
 3ης Ιουλι ́ου 2001, ́ελαβε υπο ́ψη το γεγονο ́ς ο ́τι, λο ́γω των του ́αρθρου 65 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ (Υπο ́θεση ΙV/36.069
 δικαστικω ́ν διακοπω ́ν, η ορκωμοσι ́α του νε ́ου με ́λους του Πρωτοδι- — Wirtschaftsvereinigung Stahl).
 κει ́ου ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου θα πραγματοποιηθει ́ μετα ́ τη λη ́ξη
 των δικαστικω ́ν διακοπω ́ν και ο ́τι συνεπω ́ς, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5, 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα καθω ́ ς και
 τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚ του ∆ικαστηρι ́ου, το α ́ρθρο 5, τα ́εξοδα των προσφευγουσω ́ ν.
 τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚΑΕ του ∆ικαστηρι ́ου και το
 α ́ρθρο 5, τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚΑΧ του ∆ικαστηρι ́ου,
 η απο ́φαση της 4ης Ιουλι ́ου 2000 (ΕΕ C 259 της 9.9.2000), (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 περι ́ ορισμου ́ των προε ́δρων των τμημα ́των, της συνθε ́σεως των
 τμημα ́των και της αναθε ́σεως των υποθε ́σεων στα τμη ́ματα, θα
 εξακολουθη ́σει να ισχυ ́ει με ́χρι την ανα ́ληψη των καθηκο ́ντων του
 νε ́ου με ́λους του Πρωτοδικει ́ου, προ ́εδρος δε του Πρωτοδικει ́ου
 θα εξακολουθη ́σει να ει ́ναι ο νυν Προ ́εδρος κ. Vesterdorf.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 2ας Μαι ̈́ου 2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-167/99 και T-174/99,
 Carla Giulietti κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 της 5ης Απριλι ́ου 2001 τη ́των(1)
 στην υπο ́θεση Τ-16/98, Wirtschaftsvereinigung Stahl κ.λπ. (Υπα ́ λληλοι — ∆ιαγωνισμο ́ς — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως —
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ∆ιαδικασι ́α προεπιλογη ́ς — ∆ιεξαγωγη ́ των εξετα ́σεων —
 Αρχη ́ της ́σηςι μεταχειρι ́σεως — Υποχρε ́ωση αιτιολο-
 (Ανταγωνισμο ́ς — ΕΚΑΧ — Συμφωνι ́α ανταλλαγη ́ς πλη- γη ́σεως — Αρχη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης —
 ροφοριω ́ ν — Κοινοποι ́ηση — Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς Αρχη ́ της χρηστη ́ς διοικη ́σεως — Συνε ́πειες για την περαι-
 αφιστα ́ μενη του περιεχομε ́νου της συμφωνι ́ας — Αιτιολο- τε


text:
́ρω διεξαγωγη ́ του διαγωνισμου ́)
 γι ́α)
 (2001/C 212/41)
 (2001/C 212/40)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-167/99 και T-174/99, Carla
 Στην υπο ́θεση Τ-16/98, Wirtschaftsvereinigung Stahl, με ́εδρα Giulietti, Ana Caprile, κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, Fabrizio Dell’ Olio,
 το Düsseldorf (Γερμανι ́α), AG der Dillinger Hüttenwerke, με κα ́τοικος Μπα ́ρι (Ιταλι ́α), Konrad Fuhrman, Olivier Radelet,
 ́εδρα το Dillingen (Γερμανι ́α), EKO Stahl GmbH, με ́εδρα το κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 Εisenhüttenstadt (Γερμανι ́α), Krupp Thyssen Nirosta GmbH, με G. Vandersanden και L. Levi, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων το
 ́εδρα το Bochum (Γερμανι ́α), Thyssen Krupp Stahl GmbH, με Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ́εδρα το Duisbourg (Γερμανι ́α), Salzgitter AG (πρω ́ην Preussag (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia, J. Curall και C. Berardis-Κayser) με
 Stahl AG), με ́εδρα το Salzgitter (Γερμανι ́α), Stahlwerke Bremen αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως, αφενο ́ς, της αποφα ́σεως
 GmbH, με ́εδρα τη Βρε ́μη (Γερμανι ́α), Thyssen Stahl AG, με ́εδρα που ́ελαβε η εξεταστικη ́ επιτροπη ́ του διαγωνισμου ́ COM/A/10/98
 το Duisbourg, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον J. Sedemund, avocat, περι ́ αποκλεισμου ́ των προσφευγο ́ντων απο ́ τις δοκιμασι ́ες που
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των ́επονται των δοκιμασιω ́ν προεπιλογη ́ς και, αφετε ́ρου, του συνο ́λου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: K. Wiedner και των ενεργειω ́ν και μεταγενεστε ́ρων πρα ́ξεων του εν λο ́γω διαγω-
 Η.-J. Freund), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως νισμου ́, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον
 98/4/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Νοεμβρι ́ου 1997, σχετικα ́ Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, και τους Α. Potocki και J. Pirrung,
 με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 65 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 (Υπο ́θεση ΙV/36.069 — Wirtschaftsvereinigung Stahl) στις 2 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/23
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του Κοινοβουλι ́ου περι ́μη προαγω-
 διαγωνισμου ́ COM/A/10/98, καθο ́σον αποκλει ́ει την γη ́ς του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ Α 4 κατα ́ την περι ́οδο
 Α. Caprile και τον O. Radelet απο ́ τις επο ́μενες δοκιμασι ́ες προαγωγω ́ ν 1998.
 του διαγωνισμου ́ COM/A/10/98. Απορρι ́πτει τα αιτη ́ματα
 της Α. Caprile και του O. Radelet περι ́ ακυρω ́ σεως του 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ περι ́ χρηματικη ́ς ικανοποιη ́σεως.
 συνο ́λου των μεταγενεστε ́ρων της αποφα ́σεως αυτη ́ς πρα ́-
 ξεων που εκδο ́θηκαν στο πλαι

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
́σιο του διαγωνισμου ́ 3) Καταδικα ́ζει το Κοινοβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 COM/A/10/98.
 (1) EE C 299 της 16.10.1999.
 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς των C. Giulietti, F. Dell’Olio και
 K. Fuhrman.
 3) Στην υπο ́θεση T-174/99, η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει το ́ημισι
 των δικαστικω ́ ν εξο ́δων των προσφευγο ́ντων και το συ ́νολο
 των δικαστικω ́ ν της εξο ́δων.
 4) Στην υπο ́θεση T-167/99, ́εκαστος δια ́δικος θα φε ́ρει τα
 δικαστικα ́ του ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 της 5ης Απριλι ́ου 2001
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999.
 στην υπο ́θεση Τ-82/00, BIC SA κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Αντιντα ́ μπινγκ — Αναπτη ́ρες τσε ́πης καταγωγη ́ς
 Ιαπωνι ́ας — Κανονισμο ́ς που καταργει ́ τους δασμου ́ς
 αντιντα ́μπινγκ — Υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως —
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2001/C 212/43)
 της 8ης Μαι ̈́ου 2001
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 στην υπο ́θεση Τ-182/99, Γεω ́ ργιος Καραβε ́λης κατα ́ Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου (1) Στην υπο ́θεση Τ-82/00, BIC SA, με ́εδρα το Clichy (Γαλλι ́α),
 Flamagas SA, με ́εδρα τη Βαρκελω ́νη (Ισπανι ́α), Swedish Match
 SA, με ́εδρα τη Νyon (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον
 (Υπα ́ λληλοι — 'Αρνηση προαγωγη ́ς — Συγκριτικη ́ εξε ́ταση Α. Vianello, avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 των προσο ́ντων — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ περι ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: S. Marquardt,
 χρηματικη ́ς ικανοποιη ́σεως) F. P. Ruggeri Laderchi και G. M. Berrisch), με αντικει ́μενο αι ́τηση
 ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 174/2000 του Συμβουλι ́ου, της
 (2001/C 212/42) 24ης Ιανουαρι ́ου 2000, για την κατα ́ργηση του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 3433/91 για την επιβολη ́ οριστικου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις
 εισαγωγε ́ς αναπτη ́ρων τσε ́πης, με πυρο ́λιθο αερι ́ου, που δεν
 ξαναγεμι ́ζουν, καταγωγη ́ς Ιαπωνι ́ας (EE L 22, σ. 16), το Πρωτοδι-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 (Γλω κει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, A. Potocki, M. Jaeger και
 Στην υπο ́θεση Τ-182/99, Γεω ́ργιος Καραβε ́λης, υπα ́λληλος του J. Pirrung, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́με- διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 νος απο ́ τον Χ. Ταγαρα ́, δικηγο ́ρο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (εκπρο ́σωποι: Γ. Παντα ́λης και Ν. Κορογιαννα ́κης), με αντικει ́μενο,
 αφενο ́ς, προσφυγη ́ ακυρω ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως του Κοινοβου- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 λι ́ου περι ́ μη προαγωγη ́ς του


text:
προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος στον
 βαθμο ́ Α 4 κατα ́ την περι ́οδο προαγωγω ́ν 1998 και, αφετε ́ρου, 2) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 αγωγη ́ για την ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη ο
 προσφευ ́γων-ενα ́γων, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους P. Lindh, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Νaldecasas και (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 J. D. Cοοke, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 8 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2011 η ThyssenKrupp Elevator AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-505/11 P)
 2011/C 347/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ThyssenKrupp Elevator AG (εκπρόσωπος: T. Klose, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 και T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs κ.λπ. κατά Επιτροπής, καθόσον απορρίπτει την προσφυγή και κατά το μέτρο που αφορά την αναιρεσείουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει αναλογικώς το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως που εξέδωσε η Επιτροπή στις 21 Φεβρουαρίου 2007,
 —
 έτι επικουρικότερον, να αναπέμψει την υπόθεση για επανεξέταση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει αναρμοδιότητα της Επιτροπής, παράβαση ουσιώδους τύπου, παράβαση της Συνθήκης ΕΚ και της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οποιουδήποτε κανόνα δικαίου σχετικού με τη εφαρμογή τους, καθώς και κατάχρηση εξουσίας και προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων, επικαλούμενη συνολικώς έξι λόγους αναιρέσεως:
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου επιβεβαίωση της αρμοδιότητας της Επιτροπής για την εφαρμογή της διαδικασίας είναι νομικώς εσφαλμένη. Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής λόγω μη εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρου 81 ΕΚ), δεδομένου ότι η προσαπτόμενη παράβαση είχε τοπικό και όχι διακρατικό χαρακτήρα. Ακόμη και αν το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι στα διαδικασία έχει εφαρμογή το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, όφειλε να έχει λάβει υπόψη ότι, εν πάση περιπτώσει, η αρμοδιότητα της Επιτροπής δεν συνάδει με το σύστημα παραλλήλων αρμοδιοτήτων που θέσπισε ο κανονισμός 1/2003 (1) κατ’ εφαρμογή της ανακοίνωσης για το ευρωπαϊκό δίκτυο ανταγωνισμού. Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διαπιστώσει ότι η εκ των υστέρων κίνηση της διαδικασίας συνιστά παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και της αρχής nullum crimen nulla poena sine lege που κατοχυρώνονται ως θεμελιώδη δικαιώματα.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διαπιστώσει παραβίαση της αρχής ne bis in idem, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις υπέρ της αναιρεσείουσας αποφάσεις περί αμνηστίας που είχαν εκδώσει πριν από την κίνηση της διαδικασίας διάφορες εθνικές αρχές ελέγχου των συμπράξεων.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι είναι νομικώς εσφαλμένη η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου επιβεβαίωση της απόφασης της Επιτροπής να θεωρήσει ότι η αναιρεσείουσα και οι θυγατρικές της εταιρίες ευθύνονται εις ολόκληρον. Είναι πέραν πάσης αμφισβητήσεως ότι η ίδια η αναιρεσείουσα δεν συμμετείχε στις παραβάσεις. Ο καταλογισμός αλλότριων πράξεων στην αναιρεσείουσα ως συνέπεια της εσφαλμένης υπόθεσης ότι συντρέχει ευθύνη της


text:
οικονομικής οντότητας παραβιάζει την αρχή της προσωπικής ευθύνης του ποινικού δικαίου και την αρχή in dubio pro reo, ενώ προσβάλλει επίσης το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι είναι νομικώς εσφαλμένη η παράλειψη του Γενικού Δικαστηρίου να διαπιστώσει ότι ο καταλογισμός στην αναιρεσείουσα ευθύνης εις ολόκληρον παραβιάζει την αρχή της προσωπικής ευθύνης. Επικουρικώς, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο κακώς επιβεβαίωσε την απόφαση της Επιτροπής στο μέτρο που η απόφαση αυτή δεν προσδιορίζει τον τρόπο επιμερισμού της ευθύνης στις εσωτερικές σχέσεις, με αποτέλεσμα η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου να ενέχει ελλιπή αιτιολογία.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη με την απόφασή του τη νομική υποχρέωση διεξοδικής εξετάσεως που υπέχει, δεδομένου ότι, αφενός, έλεγξε ανεπαρκώς κατά πόσον ο καθορισμός του αρχικού ποσού, ο αποτρεπτικός πολλαπλασιαστής και η πολλαπλή επιβολή προστίμου λόγω παράλληλων παραβάσεων συμφωνούν με την αρχή της αναλογικότητας και, αφετέρου, δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν συνεκτίμησε τη συνεργασία της αναιρεσείουσας, πράγμα που είχε ως συνέπεια την προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και την απορρέουσα από το δικαίωμα αυτό εγγύηση για παροχή έννομης προστασίας. Εν πάση περιπτώσει, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει ελλιπή αιτιολογία, καθόσον επιβεβαιώνει την πρακτική της πολλαπλής επιβολής προστίμου, η οποία συνιστά παρέκκλιση από την πρακτική της Επιτροπής κατά τη λήψη αποφάσεων.
 Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως όσον αφορά τον καθορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου για την παράβαση στη Γερμανία, διότι για τον εν λόγω καθορισμό του αρχικού ποσού συνυπολογίστηκαν, παρά την ύπαρξη αντίθετων επιτακτικών λόγων, κύκλοι εργασιών που δεν έπρεπε εν προκειμένω να συνυπολογιστούν. Όσον αφορά την εταιρία Schindler, το Γενικό Δικαστήριο ορθώς διαφοροποίησε την αιτιολογία του, παρέλειψε όμως, παρανόμως, να τη διαφοροποιήσει και ως προς την αναιρεσείουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης; ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 1.


text:
13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/19
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-433/99 (1) Gerichtshog (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως]: Margrith Petersilge, το γε ́νος Lackner κατα ́ Sozialver-
 (2001/C 289/37) sicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft.
 Με δια ́ταξη της 1ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 63 της 04.03.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-433/99 (αι ́τηση της Commissione tributaria regionale
 di primo grado di Trento για ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Panarotta 2002 Srl κατα ́ Ufficio delle Imposte Dirette di Trento.
 (1) EE C 34 της 05.02.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-4/00 (1)
 (2001/C 289/41)
 Με δια ́ταξη της 21ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-434/99 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-4/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλι-
 κη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 289/38)
 Με δια ́ταξη της 1ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 122 της 29.04.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-434/99 (αι ́τηση της Commissione tributaria regionale
 di primo grado di Trento για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): NTB SpA κατα ́ Ufficio delle Imposte Dirette di
 Trento.
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-82/00 (1)
 (2001/C 289/42)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαι ̈́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-501/99 (1) σεως C-82/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (2001/C 289/39)
 (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 Με δια ́ταξη της 11ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-501/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-130/00 (1)
 (2001/C 289/43)
 Με δια ́ταξη της 5ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-511/99 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-130/00, Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (2001/C 289/40)
 Με δια ́ταξη της 25ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ́εκτου (1) ΕΕ C 163 της 10.06.2000.
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-511/99 [αι ́τηση του Oberster


text:
 C 281/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.10.1999
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η ενα ́γουσα στην παρου ́σα υπο ́θεση, προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση
 Τ-20/98, Jemaa κατα ́ Συμβουλι ́ου (1), βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως Οι προσφευ ́γοντες, οι οποι ́οι ́εχουν η ́δη υποβα ́λει επαναληπτικη ́
 με την οποι ́α η Α∆Α απε ́ρριψε την αι ́τηση ́ της να αναλα ́βει τα αι ́τηση στην Επιτροπη ́ ζητω ́ντας της να αναθεωρη ́σει τη σιωπηρη ́ η ́
 ́εξοδα για την ενοικι ́αση διαμερι ́σματος ανταποκρινο ́μενου στις ́εμμεση α ́ρνηση ́ της να τους παρα ́σχει προ ́σβαση σε ορισμε ́να
 ανα ́γκες της οικογε ́νεια ́ς της, αποδι ́δοντα ́ς της το ποσο ́ του πρακτικα ́ της συμβουλευτικη ́ς επιτροπη ́ς ΦΠΑ (στο εξη ́ς: επιτροπη ́
 μηνιαι ́ου μισθω ́ματος. ΦΠΑ), συσταθει ́σας με το α ́ρθρο 29 της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́
 ΦΠΑ (1), βα ́λλουν ση ́μερα κατα ́ της ρητη ́ς και οριστικη ́ς αποφα ́-
 σεως η οποι ́α τους αρνει ́ται «την προ ́σβαση στα εν λο ́γω πρακτικα ́».
 Η απορριπτικη ́ απο ́φαση στηρι ́ζεται στην αιτιολογι ́α αφενο ́ς ο ́τι η
 ενα ́γουσα κατοικου ́σε κατα ́ τον κρι ́σιμο χρο ́νο σε κατα ́λυμα που
 της ανη ́κε και αφετε ́ρου ο ́τι δεν η ́ταν αναγκασμε ́νη για λο ́γους
 υπηρεσιακου ́ς να μεταφε ́ρει την κατοικι ́α της εκτο ́ς Γενευ ́ης ο ́που Οι προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση
 υπηρετου ́σε. συνιστα ́ παρα ́βαση του κω ́δικα συμπεριφορα ́ς που ́εχει προσαρτη-
 θει ́ στην απο ́φαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατο ́μ της Επιτροπη ́ς
 (κω ́δικα προσβα ́σεως) και/η ́ του α ́ρθρου 253 ΕΚ, για τους εξη ́ς
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της η ενα ́γουσα προβα ́λλει παρα ́βαση λο ́γους:
 του α ́ρθρου 71 του ΚΥΚ, 5, 18 και 23 του παραρτη ́ματος Χ
 και ΚΥΚ και παρα ́βαση του καθη ́κοντος με ́ριμνας. Συναφω ́ς
 υποστηρι ́ζει ο ́τι καμι ́α απο ́ τις προαναφερθει ́σες διατα ́ξεις δεν — Η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση δεν αναγρα ́φει τα ́ενδικα με ́σα και
 εξαρτα ́ την επιστροφη ́ των πραγματικω ́ν εξο ́δων μισθω ́σεως ́ετσι συνιστα ́ παρα ́βαση κανο ́να αναγκαστικου ́ δικαι ́ου σχετικου ́
 καταλυ ́ματος ενο ́ς υπαλλη ́λου που υπηρετει ́ εκτο ́ς Κοινο ́τητας απο ́ με την εφαρμογη ́ της Συνθη ́κης.
 τη μεταφορα ́ της κατοικι ́ας του για λο ́γους υπηρεσιακου ́ς και απο ́
 την προϋπο ́θεση ο ́τι δεν ει ́χε στην κυριο ́τητα ́ του ακι ́νητο στον
 — Η τρι ́τη παρα ́γραφος της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως, η
 το ́πο υπηρεσι ́ας.
 οποι ́α περιε ́χει την α ́ρνηση παροχη ́ς προσβα ́σεως, δεν εκθε ́τει
 καμι ́α αιτιολογι ́α. Αν,


text:
ωστο ́σο, θεωρηθει ́ ο ́τι η προσβαλλομε ́νη
 απο ́φαση ́εχει την ́εννοια ο ́τι η καθη ́ς αρνει ́ται να παρα ́σχει
 (1) ΕΕEK C 94της 28.3.1998, σ. 35.
 προ ́σβαση στα εν λο ́γω πρακτικα ́ διο ́τι ο κανο ́νας του
 απορρη ́του καλυ ́πτει τα πρακτικα ́ συνεδρια ́σεων, το ́τε οι
 προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι η απο ́φαση ει ́ναι ανεπαρκω ́ς
 αιτιολογημε ́νη.
 — Η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση δεν εκθε ́τει συγκεκριμε ́νους
 λο ́γους για τους οποι ́ους τα εν λο ́γω πρακτικα ́ εμπι ́πτουν σε
 σχετικη ́ περι ́πτωση εξαιρε ́σεως απο ́ το γενικο ́ δικαι ́ωμα και την
 Προσφυγη ́ των Sonia Marion Elder και Robert Dale Elder αρχη ́ της πληρε ́στερης δυνατη ́ς προσβα ́σεως του κοινου ́ σε
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα ́εγγραφα.
 στις 6 Αυγου ́στου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-178/99) Χα ́ριν πληρο ́τητας, οι προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι οσα ́κις η
 διαβου ́λευση με εκ του νο ́μου επιτροπη ́ (ο ́πως η επιτροπη ́ ΦΠΑ η ́
 μια επιτροπη ́ βα ́σει της αποφα ́σεως 87/373/ΕΟΚ) αποτελει ́, ο ́πως
 (1999/C 281/53) εν προκειμε ́νω, ουσιω ́δη διαδικαστικη ́ προϋπο ́θεση, η μη τη ́ρηση
 της οποι ́ας συνεπα ́γεται την ακυ ́ρωση της νομοθετικη ́ς πρα ́ξεως,
 δεν μπορει ́ ποτε ́ να υπα ́ρξει δικαιολογι ́α για την α ́ρνηση προσκομι ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω σεως αποδει ́ξεως της διαβουλευ ́σεως αυτη ́ς, υπο ́ τη μορφη ́
 ταυτοχρο ́νως συνταχθει ́σας εκθε ́σεως συνιστω ́σας αποδεικτικο ́
 με ́σο (ο ́πως ει ́ναι τα πρακτικα ́), δεδομε ́νου ο ́τι, ελλει ́ψει αποδει ́ξεως,
 Οι Sonia Marion Elder και Robert Dale Elder, εκπροσωπου ́μενοι η εν λο ́γω νομοθετικη ́ πρα ́ξη πρε ́πει να κηρυχθει ́ α ́κυρη. Επομε ́νως,
 απο ́ τον Scott Crosby, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Kemmler Rapp ο ́χι μο ́νον ει ́ναι προδη ́λως α ́κυρη η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, αλλα ́
 Böhlke&Crosby, 9 Rond-Point Schuman, Βρυξε ́λλες, α ́σκησαν διακυβευ ́εται αυτο ́ καθαυτο ́ το κυ ́ρος της επι ́μαχης νομοθεσι ́ας του
 στις 6 Αυγου ́στου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου αν η καθη ́ς εμμει ́νει στην α ́ρνηση ́ της να
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν παρα ́σχει την προ ́σβαση στα πρακτικα ́ που ζητου ́ν οι
 Κοινοτη ́των. προσφευ ́γοντες.
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς της 8 Ιουνι ́ου 1999, με
 (1) Υπο ́θεση Τ-78/99 (Elder και Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς), ΕΕ C 174 της
 την οποι ́α τους αρνει ́ται την προ ́σβαση στα πρακτικα ́ της 19ης Ιουνι ́ου 1999, σ. 11.
 επιτροπη ́ς ΦΠΑ, ο ́πως προσδιορι ́ζεται στην απο


text:
C 274/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9.11.2002
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης, η Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και περί των προσαρμογών των
 οποία χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ελευθέρως αναληφθει- ιδρυτικών συνθηκών της Ένωσης (ΕΕ 1994, C 241, σ. 21, και ΕΕ
 σών δεσμεύσεων εκ μέρους συμβαλλομένου έναντι αντισυμβαλ- 1995, L 1, σ. 1), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 λομένου, επ' ευκαιρία των διαπραγματεύσεων με σκοπό την τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
 κατάρτιση συμβάσεως, και από την ενδεχόμενη παραβίαση M. Wathelet (εισηγητή) και C. W. A. Timmermans, δικαστές,
 κανόνων δικαίου, ιδίως εκείνου που επιβάλλει στους συμβαλλομέ- γενικός εισαγγελέας: S. Alber γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλλη-
 νους να ενεργούν καλοπίστως στα πλαίσια των διαπραγματεύ- λος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με
 σεων αυτών, η αγωγή, στα πλαίσια της οποίας προβάλλεται η το ακόλουθο διατακτικό:
 προσυμβατική ευθύνη του εναγομένου, εμπίπτει στην κατηγορία
 των ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, κατά την 1) Από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε
 έννοια του άρθρου 5, σημείο 3, της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμ- κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού
 βρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφά- (ΕΟΚ) 2078/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992,
 σεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε σχετικά με μεθόδους γεωργικής παραγωγής που συμμορφώ-
 με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση νονται με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος
 του Βασιλείου της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου καθώς και με τη διατήρηση του φυσικού χώρου, όπως
 Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, με τη τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως
 Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φιν-
 Ελληνικής ∆ημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου λανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή
 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Ένωση και περί των προσαρμογών των ιδρυτικών συνθηκών
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας. της Ένωσης.
 2) Το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ)
 ( 1) ΕΕ C 302 της 21.10.2000.
 2078/92, όπως τροποποιήθηκε με την ανωτέρω Πράξη
 Προσχωρήσεως, έχει την έννοια ότι η απόφαση της Επιτρο-
 πής με την οποία εγκρίνεται εθνικό πρόγραμμα ενισχύσεων
 καλύπτει επίσης το περιεχόμενό του, χωρίς όμως να προσδί-
 δει στο πρόγραμμα αυτό τη φύση πράξεως του κοινοτικού
 δικαίου.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 3) Ο μόνος αποδέκτης της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή
 (πέμπτο τμήμα) εγκρίνει εθνικό πρόγραμμα ενισχύσεων, σύμφωνα με το
 άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2078/92, όπως τροποποιή-
 θηκε με την ανωτέρω αναφερθείσα Πράξη Προσχωρήσεως,
 της 19ης Σεπτεμβρίου 2002 είναι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Στα εθνικά δικαστή-
 ρια εναπόκειται να εξακριβώνουν, βάσει του εθνικού
 στην υπόθεση C-336/00 (αίτηση του Oberster Gerichtshof δικαίου, αν η δημοσιοποίηση του προγράμματος αυτού είχε
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Republik ως αποτέλεσμα να μπορεί το εν λόγω πρόγραμμα να
 Österreich κατά Martin Huber ( 1) αντιταχθεί έναντι των γεωργικών και αγροτικών φορέων,
 ελέγχοντας ιδίως αν έχει τηρηθεί η υποχρέωση σωστής


text:
(«Γεωργία — Συγχρηματοδοτούμενες ενισχύσεις — Από- ενημερώσεως, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγρα-
 δοση — Νομική βάση — Προστασία της δικαιολογημένης φος 3, στοιχείο στ', του εν λόγω κανονισμού.
 εμπιστοσύνης — Ασφάλεια δικαίου — Αυτονομία των
 κρατών μελών ως προς τη διαδικασία») 4) Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την εφαρμογή των
 αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 (2002/C 274/19) και της ασφάλειας δικαίου προκειμένου να μην αναζητηθούν
 οι συγχρηματοδοτηθείσες από την Κοινότητα ενισχύσεις
 που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως, υπό την προϋπόθεση ότι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 το συμφέρον της Κοινότητας λαμβάνεται επίσης υπόψη.
 Προϋπόθεση για την εφαρμογή της αρχής της προστασίας
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης είναι να έχει αποδειχθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») η καλή πίστη του λαβόντος την επίμαχη ενίσχυση.
 5) Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να εφαρμόζουν τα εθνικά
 Στην υπόθεση C-336/00, με αντικείμενο αίτηση του Oberster προγράμματα ενισχύσεων, υπό την έννοια του άρθρου 3,
 Gerichtshof (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2078/92, όπως
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς τροποποιήθηκε με την ανωτέρω αναφερθείσα Πράξη
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Republik Προσχωρήσεως, είτε με μέτρα που εμπίπτουν στο ιδιωτικό
 Österreich και Martin Huber, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως δίκαιο είτε με μορφές δράσης που προσιδιάζουν στην
 ως προς το κύρος και την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2078/ άσκηση δημόσιας εξουσίας, εφόσον τα σχετικά εθνικά μέτρα
 92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, σχετικά με μεθόδους δεν θίγουν το πεδίο εφαρμογής και την πρακτική αποτε-
 γεωργικής παραγωγής που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις λεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου.
 προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και με τη διατήρηση του
 φυσικού χώρου (ΕΕ L 215, σ. 85), όπως τροποποιήθηκε με την (1 ) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της
 Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/25
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Αυγούστου 2015 — The Queen κατόπιν αιτήσεως της Nutricia Limited κατά Secretary of State for Health
 (Υπόθεση C-445/15)
 (2015/C 354/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Nutricia Limited
 Καθού: Secretary of State for Health
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Προκειμένου ένα προϊόν να αποτελέσει διαιτητικό τρόφιμο για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς (στο εξής: FSMP) κατά τον ορισμό του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 1999/21/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τα διαιτητικά τρόφιμα που προορίζονται για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς (1):
 α.
 πρέπει, αντικειμενικώς,:
 i)
 όλοι οι ασθενείς που πάσχουν από τη συγκεκριμένη ασθένεια, διαταραχή ή παθολογική κατάσταση για τη διαιτητική αγωγή της οποίας διατίθεται το προϊόν στην αγορά (στο εξής: ορισθείσα κατάσταση) ή
 ii)
 υποσύνολο των εν λόγω ασθενών
 να έχουν περιορισμένη, υποβαθμισμένη ή διαταραγμένη ικανότητα λήψεως, πέψεως, απορροφήσεως, μεταβολισμού ή απεκκρίσεως συνήθων ειδών διατροφής ή ορισμένων θρεπτικών στοιχείων ή μεταβολιτών αυτών ή η κατάσταση της υγείας τους να συνεπάγεται ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες που οφείλονται στην ορισθείσα κατάσταση; ή
 β.
 Εναλλακτικώς, αρκεί το γεγονός ότι ο παραγωγός προορίζει το προϊόν για χρήση από ασθενείς των οποίων «η κατάσταση της υγείας συνεπάγεται ιδιαίτερες» διατροφικές ανάγκες, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', με την έννοια ότι: i) ο παραγωγός προορίζει το προϊόν για χρήση αποκλειστικώς υπό ιατρική επίβλεψη από κλινικούς θεράποντες ιατρούς των ασθενών που πάσχουν από την ορισθείσα κατάσταση και ii) ένας υπεύθυνος επιβλέπων κλινικός ιατρός μπορεί να κρίνει ιατρικώς δεόντως κατά περίπτωση ασθενούς ότι η χρήση του εν λόγω προϊόντος αποτελεί κατάλληλο είδος διαιτητικής αγωγής για ορισμένους ασθενείς που πάσχουν από την ορισθείσα κατάσταση, επειδή ο κλινικός ιατρός θεωρεί ευλόγως ότι ο εν λόγω ασθενής έχει ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες που σχετίζονται με την ορισθείσα κατάσταση;
 γ.
 Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο α', σημείο ii) είναι καταφατική, τότε i) τι ποσοστό ασθενών με την ορισθείσα κατάσταση πρέπει να έχουν τη σχετική ικανότητα που έχει περιοριστεί, υποβαθμιστεί ή διαταραχθεί, ή κατάσταση υγείας που συνεπάγεται ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες, ή δεν υπάρχει ελάχιστο ποσοστό, και ii) είναι αναγκαίο το υποσύνολο αυτό των ασθενών να είναι εκ των προτέρων προσδιορίσιμο κατά τον χρόνο διαθέσεως του προϊόντος στην αγορά;
 δ.
 Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο β' είναι καταφατική, τότε ποιες είναι οι «ειδικές διατροφικές ανάγκες» για την κάλυψη των οποίων η χρήση του προϊόντος πρέπει να είναι ασφαλής, ωφέλιμη και αποτελεσματική κατά την έννοια του άρθρου 3;
 2.
 Όσον αφορά την περιεχόμενη στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β' φράση «των οποίων η κατάσταση της υγείας συνεπάγεται ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες οι οποίες δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν με απλή τροποποίηση του συνήθους διαιτολογίου ή με τη χορήγηση άλλων τροφίμων ειδικών διατροφικών χρήσεων, ή με συνδυασμό των δύο», πώς πρέπει να αξιολογείται το ενδεχόμενο τροποποιήσεως του διαιτολογίου; Ειδικότερα:
 α.
 Είναι τα κριτήρια της ασφάλειας και του εφικτού


text:
της τροποποιήσεως του διαιτολογίου κρίσιμα για την εν λόγω αξιολόγηση; Εάν ναι, με ποιον τρόπο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα κριτήρια αυτά;
 β.
 Πρέπει το εν λόγω ενδεχόμενο τροποποιήσεως του συνήθους διαιτολογίου (και εφόσον θεωρηθούν κρίσιμα τα κριτήρια της ασφάλειας και του εφικτού) να αξιολογείται:
 i)
 Γενικώς και εκ των προτέρων, με βάση: i) ένα χαρακτηριστικό πρόσωπο με το κλασσικό διαιτολόγιο και τις κλασσικές ικανότητες του εν λόγω προσώπου να τροποποιεί το διαιτολόγιό του· ή ii) έναν χαρακτηριστικό πάσχοντα από την ορισθείσα κατάσταση, με το κλασσικό διαιτολόγιο του εν λόγω πάσχοντα και την ικανότητα να τροποποιεί το κλασσικό για τον εν λόγω πάσχοντα διαιτολόγιο· ή iii) μια άλλη προκαθορισμένη ομάδα χαρακτηριστικών ασθενούς;
 ii)
 Σε ατομική βάση και κατά τη διάρκεια της θεραπείας του ασθενούς, βάσει της ιατρικής γνωματεύσεως του επιβλέποντος κλινικού ιατρού, ώστε να αρκεί εάν ο παραγωγός ευλόγως προορίζει το προϊόν για κλινική χρήση, διότι ο επιβλέπων κλινικός ιατρός, βασιζόμενος επί ευλόγων λόγων που αφορούν συγκεκριμένο ασθενή (για παράδειγμα, επί της ασφάλειας και του εφικτού για συγκεκριμένο ασθενή), ενδέχεται να αποφασίσει ότι η χρήση ενός FSMP είναι προτιμότερη από κλινικής απόψεως από άλλου είδους τροποποίηση του διαιτολογίου για ασθενείς που πάσχουν από την ορισθείσα κατάσταση; ή
 iii)
 Με άλλον τρόπο, και εάν ναι, με ποιον;
 γ.
 Περιλαμβάνει η «τροποποίηση του συνήθους διαιτολογίου» τη χρήση «συμπληρωμάτων διατροφής», κατά την έννοια της οδηγίας 2002/46/ΕΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής, ή «ενισχυμένων τροφίμων» που εμπίπτουν στον κανονισμό (ΕΚ) 1925/2006 σχετικά με την προσθήκη βιταμινών και ανόργανων συστατικών και ορισμένων άλλων ουσιών στα τρόφιμα;
 δ.
 Στην περίπτωση κατά την οποία μια ομάδα ασθενών που πάσχουν από συγκεκριμένη ασθένεια, διαταραχή ή άλλη παθολογική κατάσταση δυσκολεύεται να θυμηθεί χωρίς σχετική παρότρυνση να ακολουθεί σύνηθες διαιτολόγιο, μπορεί ένα προϊόν που έχει παρασκευαστεί για να διευκολύνει την κατανάλωση θρεπτικών στοιχείων που αποτελούν μέρος του συνήθους διαιτολογίου από τους εν λόγω ασθενείς να αποτελέσει διαιτητικό τρόφιμο που προορίζεται για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς κατά την έννοια της οδηγίας 1999/21/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τα διαιτητικά τρόφιμα που προορίζονται για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς;
 (1) ΕΕ L 91, σ. 29.


text:
 29.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 189/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2013 — Nath Kalsi κατά ΓΕΕΑ — American Clothing Associates (RIDGE WOOD)
 (Υπόθεση T-80/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος RIDGE WOOD - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα River Woods North-Eastern Suppliers - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 189/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Dwarka Nath Kalsi και Ajit Nath Kalsi (Agra, Ινδία) (εκπρόσωπος: J. Schmidt, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Klüpfel)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: American Clothing Associates (Evergem, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. De Keersmaeker, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 599/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ, αφενός, της American Clothing Associates και, αφετέρου, των Dwarka Nath Kalsi και Ajit Nath Kalsi.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 599/2010-1) καθόσον αφορά τα εμπίπτοντα στην κλάση 24 προϊόντα, τα οποία αφορά το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, και τις υπηρεσίες «επεξεργασία, κατεργασία και βελτίωση δερμάτων, γουναρικών και υφασμάτων» που εμπίπτουν στην κλάση 40 και καλύπτονται από το προγενέστερο υπ’ αριθ. 2785459 σήμα.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Οι Dwarka Nath Kalsi και Ajit Nath Kalsi, καθώς και το ΓΕΕΑ φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 4)
 Η American Clothing Associates φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 103 της 2.4.2011.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/32
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Μαρτίου 2006 — Vienne κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 (Υπόθεση F-22/06)
 (2006/C 108/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Philippe Vienne κ.λπ. (Bascharage, Λουξεμβούργο) [Εκπρόσωποι: G. Bounéou και F. Frabetti, δικηγόροι]
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τη ρητή απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2005, με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρνήθηκε να παράσχει στους προσφεύγοντες την αρωγή που προβλέπεται στο άρθρο 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ)
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία που οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υπέστησαν εκ του γεγονότος αυτού
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες, όλοι τους μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, είχαν ζητήσει τη μεταφορά των κτηθέντων στο Βέλγιο συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τους στο κοινοτικό σύστημα, σύμφωνα με τις διατάξεις βελγικού νόμου του 1991. Το 2003 το Βέλγιο θέσπισε νέο νόμο ο οποίος, κατά τους προσφεύγοντες-ενάγοντες, προβλέπει ευνοϊκότερους όρους για νέες μεταφορές αυτού του είδους. Ωστόσο, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες, δεδομένου ότι είχαν ήδη μεταφέρει τα δικαιώματά τους, δεν μπορούσαν να επωφεληθούν από τις διατάξεις του νόμου 2003.
 Ως εκ τούτου, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υπέβαλαν αίτηση με την οποία ζήτησαν αρωγή βάσει του άρθρου 24 του ΚΥΚ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο δεν είχε πρόθεση να παράσχει αρωγή στους μονίμους ή εκτάκτους υπαλλήλους όσον αφορά τις εν λόγω μεταφορές, απέρριψε την αίτησή τους με απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2005.
 Με την προσφυγή-αγωγή τους, οι ενδιαφερόμενοι βάλλουν κατά της αποφάσεως αυτής, την οποία χαρακτηρίζουν ως άρνηση αρωγής αντίθετη στο άρθρο 24 του ΚΥΚ. Πέραν του τελευταίου αυτού άρθρου, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες επικαλούνται επίσης, προς στήριξη των αιτημάτων τους, παράβαση του καθήκοντος αρωγής, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της απαγορεύσεως αυθαιρέτων ενεργειών, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti», καθώς και κατάχρηση εξουσίας


text:
 25.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 58/14
 Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2011 — Morison Menon Chartered Accountants κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-656/11)
 2012/C 58/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Morison Menon Chartered Accountants (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), Morison Menon Chartered Accountants — Dubai Office (Ντουμπάι) και Morison Menon Chartered Accountants — Sharjah Office (Sharjah, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: H. Viaene, T. Ruys και D. Gillet, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΕ) 1245/2011, του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 961/2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (1) και της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ, του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (2) (ΕΕ L 319, σ. 71), καθόσον τους αφορούν·
 —
 να αποφανθεί ότι το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδα των προσφευγόντων καθώς και τα δικά του.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά
 —
 αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει το Συμβούλιο, καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγόντων, ειδικότερα, του δικαιώματος ακροάσεως και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας·
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά
 —
 πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως του Συμβουλίου·
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά
 —
 προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
 (1) ΕΕ L 319, 2.12.2011, σ. 11
 (2) ΕΕ L 319, 2.12.2011, σ. 71


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 8ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Conseil d'État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — European Air Transport SA κατά Collège d'Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale
 (Υπόθεση C-120/10) (1)
 (Αεροπορικές μεταφορές - Οδηγία 2002/30/ΕΚ - Λειτουργικοί περιορισμοί σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες - Ανώτατα όρια στάθμης θορύβου τα οποία πρέπει να τηρούνται κατά τις υπερπτήσεις σε γειτνιάζουσες με τον αερολιμένα αστικές περιοχές)
 2011/C 311/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 European Air Transport SA
 κατά
 Collège d’environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d'État — Ερμηνεία των άρθρων 2, στοιχείο ε', 4, παράγραφος 4, και 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2002, περί της καθιέρωσης των κανόνων και διαδικασιών για τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες (ΕΕ L 85, σ. 40) — Ανώτατα όρια στάθμης θορύβου τα οποία πρέπει να τηρούνται κατά τις υπερπτήσεις σε γειτνιάζουσες με τον αερολιμένα αστικές περιοχές — Έννοια του όρου «λειτουργικός περιορισμός» — Θεσπισθέντες έναντι οριακώς συμμορφουμένων αεροσκαφών περιορισμοί — Δυνατότητα θεσπίσεως περιορισμών σε συνάρτηση με τη μετρουμένη στο έδαφος στάθμη θορύβου — Συνέπειες της Συμβάσεως για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία (Σύμβαση του Σικάγο)
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2002/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2002, περί της καθιέρωσης των κανόνων και διαδικασιών για τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες, έχει την έννοια ότι ο «λειτουργικός περιορισμός» συνιστά μέτρο προσωρινής ή πλήρους απαγορεύσεως της προσβάσεως ενός πολιτικού υποηχητικού αεροπλάνου σε αερολιμένα κράτους μέλους της Ένωσης. Κατά συνέπεια, εθνική νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος επιβάλλουσα ανώτατα όρια στάθμης θορύβου μετρουμένης στο έδαφος, τα οποία πρέπει να τηρούνται κατά τις υπερπτήσεις σε γειτνιάζουσες με τον αερολιμένα περιοχές, δεν συνιστά, αυτή καθεαυτή, «λειτουργικό περιορισμό» κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως εκτός αν, λόγω του οικείου οικονομικού, τεχνικού και νομικού πλαισίου, μπορεί να έχει το ίδιο αποτέλεσμα όπως και η απαγόρευση προσβάσεως στον εν λόγω αερολιμένα.
 (1) ΕΕ C 148 της 05.06.2010.


text:
Αριθ. C 286/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 10. 95
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέ επικουρικώς, παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως της
 σεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995 αποφάσεώς του .
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πε
 νταμελές τμήμα) στην υπόθεση Τ-31 /91 , Solvay SA κατά ( · ) ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 , σ. 21 .
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H αναιρεσειουσα ζητεί απο το Δικαστήριο:
 Αίτηση αναιρεσεως υποβληθείσα στις 30 Αυγούστου 1995
 1 , να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπό από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 θεση Τ-31 /91 ('), αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995 το Πρωτοδι
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πενταμελές τμή
 μα) στην υπόθεση Τ-32/91, Solvay SA κατά Επιτροπής των
 2, να απορρίψει τον λόγο ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Επιτροπής o οποίος αντλείται από την έλλειψη κυρώσε (Υπόθεση C-288/95 P)
 ως , (95/C 286/08)
 3 , να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 αυτό να αποφανθεί επί των λοιπών λόγων ακυρώσεως της νη από τους J. Curral και B. j . Drijber, μέλη της Νομικής
 αποφάσεως της Επιτροπής, Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez
 de la Cruz, υπέβαλε στις 30 Αυγούστου 1995 ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέ
 4, να καταδικάσει τη Solvay SA στα δικαστικά έξοδα που σεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 29 Ιουνίου 1995
 προκλήθηκαν κατά την αναιρετική διαδικασία. το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πε
 νταμελές τμήμα) στην υπόθεση Τ-32/91 , Solvay SA κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Αόγοι αναιρεσεως και κύρια επιχειρήματα
 H αναιρεσειουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Νομική πλάνη και έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά το 1 , να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπό
 παραδεκτό του νέου ισχυρισμού της Solvay SA, την οργάνω θεση Τ-32/91 ( · ),
 ση της διαδικασίας και τη συγκέντρωση των αποδεικτικών
 στοιχείων. Εκτιμώντας ότι οι δηλώσεις της Επιτροπής, στις 2, να απορρίψει τον λόγο ακυρώσεως της αποφάσεως της
 οποίες έγινε αναφορά, συνιστούν αυτές καθαυτές πραγματι Επιτροπής o οποίος αντλείται από την έλλειψη κυρώσε
 ως ,
 κό στοιχείο υπό την έννοια του άρθρου 48 παράγραφος 2 του
 Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική 3, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου
 πλάνη. Εκτιμώντας ότι δεν υφίστανται χρονικοί περιορισμοί αυτό να αποφανθεί επί των λοιπών λόγων ακυρώσεως της
 για την προβολή νέου ισχυρισμού κατά το άρθρο 48 παρά αποφάσεως της Επιτροπής,
 γραφος 2 του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο
 υπέπεσε σε νομική πλάνη . Διατάσσοντας την Επιτροπή να 4, να καταδικάσει τη Solvay SA στα δικαστικά έξοδα που
 προσκομίσει το κείμενο της επίδικης αποφάσεως όπως αυτό προκλήθηκαν κατά την αναιρετική διαδικασία.
 κυρώθηκε κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα, το Πρωτοδι
 κείο υπέπεσε σε νομική πλάνη συνισταμένη σε εσφαλμένη
 ερμηνεία των κανόνων οργανώσεως της διαδικασίας και Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι
 συγκεντρώσεως των αποδεικτικών στοιχείων, επί πλέον δε το αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Πρωτοδικείο δεν παρέθεσε αιτιολογία, καθότι ούτε


text:
με τη C-287/95 P (2).
 διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 1994 ούτε με την απόφαση
 προσδιόρισε τους λόγους που το οδήγησαν να κρίνει ότι (>) ΕΕ αριθ . C 208 της 12. 8. 1995 , σ. 21 .
 έπρεπε να διατάξει την Επιτροπή να προσκομίσει το ανωτέ (2) Βλέπε σελίδα 3 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 ρω κείμενο.
 Νομική πλάνη και πλημμελής αιτιολογία όσον αφορα τη
 λειτουργία και τις συνέπειες της ελλείψεως κυρώσεως της Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσεως όταν αυτή ελήφθη. Εκτιμώντας ότι η κύρωση κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 πρέπει να γίνεται, επί ποινή ακυρότητας, πριν από την 30 Αυγούστου 1995
 κοινοποίηση της πράξεως στον αποδέκτη της και ότι, εν (Υπόθεση C-290/95)
 προκειμένω, η κύρωση ήταν παράτυπη, το Πρωτοδικείο
 υπέπεσε σε νομική πλάνη και παρέθεσε πλημμελή αιτιολογία. (95/C 286/09)
 Παραλείποντας να κρίνει αν το φερόμενο ελάττωμα ήταν
 ικανό να βλάψει το έννομο συμφέρον του αποδέκτη της H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπού
 αποφάσεως, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη και, μενη από τον Antonio Aresu, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/19
 Προσφυγή του Jörg-Michael Fetzer κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία ασκήθηκε στις 9 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση Τ-330/04)
 (2004/C 284/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Jörg-Michael Fetzer, κάτοικος Tübingen (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Matthias Bauer, άσκησε στις 9 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το καθού προσέβαλε τα δικαιώματα του προσφεύγοντος στο πλαίσιο του διαγωνισμού ΡΕ/96/Α (υπάλληλοι διοικήσεως),
 —
 να επιτρέψει τη συμμετοχή του προσφεύγοντος στο δεύτερο στάδιο διαγωνισμού παρόμοιου με τον διαγωνισμό ΡΕ/96/Α,
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει το καθού στην καταβολή εύλογης αποζημιώσεως, ύψους τουλάχιστον ενός καθαρού μηνιαίου μισθού.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Τον Ιούλιο 2002 ο προσφεύγων υπέβαλε τα αναγκαία δικαιολογητικά για τη συμμετοχή του στον διαγωνισμό ΡΕ/96/Α του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο σχετικό έντυπο συμμετοχής υπέδειξε ότι είναι άτομο με ειδικές ανάγκες, δεδομένου ότι η ικανότητά του οράσεως περιορίζεται στο 2 % του φυσιολογικού. Ο προσφεύγων επισημαίνει ότι δεν του επιτράπηκε να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικό υπολογιστή κατά την εξέταση και δεν του χορηγήθηκε η χρονική παράταση την οποία ζήτησε, με την αιτιολογία ότι οι όροι του διαγωνισμού δεν προέβλεπαν διευκολύνσεις για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι λόγω της αναπηρίας του δεν μπορούσε να διαβάσει όλα τα ερωτήματα και να επιλέξει τις ορθές απαντήσεις εντός του προβλεπόμενου χρόνου. Ισχυρίζεται ότι αν του είχαν παρασχεθεί οι διευκολύνσεις για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, θα καταλεγόταν μεταξύ των 180 υποψηφίων με την υψηλότερη βαθμολογία. Ως εκ τούτου, ζητεί να διαπιστωθεί ότι κακώς δεν του παρασχέθηκαν οι διευκολύνσεις τις οποίες ζήτησε.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/11
 Αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, προς το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση μεταξύ Federconsumatori κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA
 (Υπόθεση C-463/04)
 (2005/C 19/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Νοεμβρίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Federconsumatori κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA.To Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 —
 Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, όπως αυτό εφαρμόζεται στην υπό κρίση διαφορά, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου.
 —
 Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, το οποίο εφαρμόζεται από κοινού με το άρθρο 4 του νομοθετικού διατάγματος 332 της 31ης Μαΐου 1994, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου.
 —
 Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, στον βαθμό που, όπως εφαρμόζεται στην πράξη, επάγεται αποτέλεσμα αντίθετο προς άλλη διάταξη της εθνικής νομοθεσίας (και ιδίως προς το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο d, του νόμου 332 της 31ης Μαΐου 1994, ο οποίος μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994), η οποία με τη σειρά της συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ και εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνει, όσον αφορά τις προϋποθέσεις ασκήσεως και τα προαπαιτούμενα εφαρμογής, τις αναγνωρισμένες με τις προαναφερθείσες αποφάσεις του Δικαστηρίου σε θέματα ειδικών εξουσιών αρχές.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/38
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van Cassatie (Βέλγιο) στις 24 Ιουνίου 2016 — Ömer Altun κ.λπ. και Absa NV κ.λπ. κατά Openbaar Ministerie
 (Υπόθεση C-359/16)
 (2016/C 335/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Ömer Altun, Abubekir Altun, Sedrettin Maksutogullari, Yunus Altun, Absa NV, M. Sedat BVBA και Alnur BVBA
 Αναιρεσίβλητη: Openbaar Ministerie
 Προδικαστικό ερώτημα
 Δύναται ένα πιστοποιητικό Ε101 το οποίο χορηγήθηκε βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 (1) του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως είχε εφαρμογή πριν από την κατάργησή του από το άρθρο 96, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 (2) για τον καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, να ακυρωθεί ή να μη ληφθεί υπόψη από δικαστή άλλον από αυτόν του κράτους μέλους αποστολής, στην περίπτωση που τα τεθέντα στην κρίση του πραγματικά περιστατικά επιτρέπουν τη διαπίστωση ότι το πιστοποιητικό αποκτήθηκε ή έτυχε επικλήσεως με απατηλό τρόπο;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 138.
 (2) Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ 2009, L 284, σ. 1).


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 24 Απριλίου 2015 — T.D. Rease και P. Wullems κατά College bescherming persoonsgegevens
 (Υπόθεση C-192/15)
 (2015/C 236/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: T.D. Rease και P. Wullems
 Αναιρεσίβλητο: College bescherming persoonsgegevens
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως η έννοια της προσφυγής σε μέσα κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο γ', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), καταλαμβάνει το γεγονός ότι ένας υπεύθυνος για την επεξεργασία, κατά την έννοια του άρθρου 2, αρχή και στοιχείο δ', της οδηγίας αυτής, έδωσε εκτός της ΕΕ εντολή σε εγκατεστημένο εντός της ΕΕ γραφείο ερευνών να χρησιμοποιήσει μέσα για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εντός του εδάφους κράτους μέλους;
 2)
 Επιτρέπει η οδηγία 95/46/ΕΚ [...], και ειδικότερα το άρθρο της 28, παράγραφος 3 και 4, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της οδηγίας αυτής, στις εθνικές αρχές, στο πλαίσιο της επιβολής, από την προβλεπόμενη από την εν λόγω οδηγία αρχή ελέγχου, της προστασίας του ατόμου, να θέσουν προτεραιότητες που έχουν ως αποτέλεσμα τη μη επιβολή της προστασίας αυτής όταν η παράβαση της εν λόγω οδηγίας καταγγέλθηκε μόνο από ένα άτομο ή από μικρή ομάδα ατόμων;


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/14
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 1ης Δεκεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-116/05 (αίτηση του tribunal de commerce de Nancy για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Établissements Dhumeaux et Cie SA, Société d'études et de commerce (SEC) κατά ALBV SA, ALBV SA κατά Tragex Gel SA, Agence fédérale pour la sécurité de la chaîne alimentaire (AFSCA), πρώην Institut d'expertise vétérinaire (IEV), ALBV SA κατά CIGMA International SA, και ALBV SA κατά Jean Max Gustin, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της Tragex Gel SA (1)
 (Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως - Απαράδεκτο)
 (2006/C 60/29)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-116/05, με αντικείμενο αίτηση του tribunal de commerce de Nancy (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, η οποία υποβλήθηκε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Μαρτίου 2005, και με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Établissements Dhumeaux et Cie SA, Société d'études et de commerce (SEC) κατά ALBV SA, ALBV SA κατά Tragex Gel SA, Agence fédérale pour la sécurité de la chaîne alimentaire (AFSCA), πρώην Institut d'expertise vétérinaire (IEV), ALBV SA κατά CIGMA International SA, και ALBV SA κατά Jean Max Gustin, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της Tragex Gel SA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Malenovský, πρόεδρο τμήματος, A. La Pergola (εισηγητή) και J.-P. Puissochet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Δεκεμβρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε, με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005, το tribunal de commerce de Nancy είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 115 της 14.5.2005.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/41
 Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2007 — Δημοκρατία της Ουγγαρίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-221/07)
 (2007/C 199/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωπος: J. Fazekas)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2007, σχετικά με το εθνικό σχέδιο κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, που κοινοποιήθηκε από την Ουγγαρία σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [C(2007) 1689 τελικό].
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2007, σχετικά με το εθνικό σχέδιο κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, που κοινοποιήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Σύμφωνα με την προσβαλλομένη απόφαση, το εθνικό σχέδιο της Ουγγαρίας για την κατανομή δεν πληροί ορισμένα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα III της οδηγίας 2003/87.
 Η προσφεύγουσα στηρίζει την προσφυγή της στο γεγονός ότι η οδηγία 2003/87, και ειδικότερα το άρθρο της 9, παράγραφος 3, δεν παρέχει στην Επιτροπή την εξουσία να καθορίζει μόνη της τη συνολική ποσότητα δικαιωμάτων εκπομπής που μπορούν να κατανείμουν τα κράτη μέλη, χωρίς να λάβει καθόλου υπόψη τα σχέδια κατανομής που έχουν καταρτίσει και κοινοποιήσει τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα άρθρα 9, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας ούτε τη συνολική ποσότητα των κατανεμητέων δικαιωμάτων εκπομπής που καθορίζεται από τα κράτη μέλη στα σχέδια αυτά.
 Σε περίπτωση που το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η οδηγία 2003/87 παρέχει στην Επιτροπή την εξουσία αυτή, η προσφεύγουσα ζητεί να αναγνωριστεί ότι το εν λόγω όργανο υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κατά την εκτίμηση της συνολικής ποσότητας κατανεμητέων δικαιωμάτων εκπομπής που περιλαμβανόταν στο εθνικό σχέδιο κατανομής. Η Ουγγαρία ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, κατά την εκτίμησή της, αφενός, δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία και τους υπολογισμούς που περιέχονται στο σχέδιο κατανομής, παραβιάζοντας έτσι την αρχή της αναλογικότητας, και, αφετέρου, χρησιμοποίησε δεδομένα προδήλως εσφαλμένα και υπολογισμούς ακατάλληλους που οδήγησαν αναγκαστικά σε εσφαλμένο καθορισμό της συνολικής ποσότητας.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επίσης ότι, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η καθής παραβίασε την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, καθόσον, αφενός, καθόρισε χωρίς να έχει διαβουλευθεί κατά τρόπο μόνιμο και λεπτομερή με τα κράτη μέλη (μεταξύ των οποίων και η Ουγγαρία) σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού και με τα στοιχεία που χρησιμοποίησε για να καθορίσει τη συνολική ποσότητα κατανεμητέων δικαιωμάτων εκπομπής και, αφετέρου, δεν έλαβε υπόψη τις συμπληρωματικές πληροφορίες που προσκόμισε η προσφεύγουσα, τις οποίες η ίδια η καθής είχε ζητήσει κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι, κατ' αρχάς, δεν αιτιολόγησε επαρκώς γιατί δεν έλαβε υπόψη το σχέδιο κατανομής που κοινοποίησε η Ουγγαρία ούτε τα στοιχεία και του υπολογισμού που περιλαμβάνονται σε αυτό· δεύτερον, δεν αιτιολόγησε επαρκώς την καταλληλότητα των στοιχείων και υπολογισμών που χρησιμοποίησε και, τρίτον, δεν αιτιολόγησε καθόλου γιατί δεν


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SIA «VM Remonts» (πρώην SIA «DIV un KO»), SIA «Ausma grupa» κατά Konkurences padome και Konkurences padome κατά SIA «Pārtikas kompānija»
 (Υπόθεση C-542/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ανταγωνισμός - Άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Κατάσταση αμιγώς εσωτερικής φύσεως - Εφαρμογή ανάλογης εθνικής ρυθμίσεως - Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Εναρμονισμένη πρακτική - Ευθύνη επιχειρήσεως λόγω των ενεργειών παρέχοντος υπηρεσίες - Προϋποθέσεις))
 (2016/C 343/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākā tiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SIA «VM Remonts» (πρώην SIA «DIV un Ko»), SIA «Ausma grupa», Konkurences padome
 κατά
 Konkurences padome, SIA «Pārtikas kompānija»
 Διατακτικό
 Το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι μια επιχείρηση μπορεί καταρχήν να θεωρηθεί υπεύθυνη για εναρμονισμένη πρακτική λόγω των ενεργειών ανεξάρτητου παρέχοντος υπηρεσίες σε αυτήν μόνον εάν πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 —
 ο παρέχων υπηρεσίες να ενεργούσε, στην πραγματικότητα, υπό τη διεύθυνση ή υπό τον έλεγχο της εμπλεκόμενης επιχειρήσεως, ή
 —
 η εν λόγω επιχείρηση να είχε λάβει γνώση των βλαπτικών του ανταγωνισμού σκοπών που επιδίωκαν οι ανταγωνιστές της και ο παρέχων υπηρεσίες και να επιδίωξε να συμβάλει και η ίδια για την επίτευξή τους με τη συμπεριφορά της, ή, τέλος,
 —
 η εν λόγω επιχείρηση να μπορούσε ευλόγως να προβλέψει ότι ο παρέχων υπηρεσίες στον οποίον απευθύνθηκε θα μοιραζόταν τις εμπορικές της πληροφορίες με τους ανταγωνιστές της και να ήταν διατεθειμένη να αποδεχθεί τον σχετικό κίνδυνο.
 (1) ΕΕ C 56 της 16.12.2015.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Förvaltningsrätten i Falun (Σουηδία) στις 27 Ιουνίου 2011 — Daimler AG κατά Skatteverket
 (Υπόθεση C-318/11)
 2011/C 269/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Förvaltningsrätten i Falun
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Daimler AG
 Καθού: Skatteverket
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πώς πρέπει να ερμηνεύεται η έννοια «μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις», στο πλαίσιο εκτιμήσεως πραγματοποιούμενης βάσει των υπό εξέταση διατάξεων του δικαίου της Ένωσης (1);
 2)
 Πρέπει ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας σε άλλο κράτος μέλος, του οποίου δε η δραστηριότητα συνίσταται κυρίως στην κατασκευή και στην πώληση αυτοκινήτων και ο οποίος έχει διενεργήσει δοκιμές, υπό χειμερινές καιρικές συνθήκες, μοντέλων αυτοκινήτων σε εγκαταστάσεις στη Σουηδία, να θεωρηθεί ότι έχει στη χώρα αυτή μόνιμη εγκατάσταση, από την οποία πραγματοποιήθηκαν εμπορικές πράξεις, εφόσον ο υποκείμενος στον φόρο απέκτησε αγαθά και υπηρεσίες που ελήφθησαν και χρησιμοποιήθηκαν στις εγκαταστάσεις δοκιμών στη Σουηδία, χωρίς να έχει δικό του προσωπικό μόνιμα εγκατεστημένο στη Σουηδία, και εφόσον η δραστηριότητα που συνίσταται στη διενέργεια δοκιμών είναι αναγκαία για την άσκηση εντός άλλου κράτους μέλους της οικονομικής δραστηριότητας του υποκειμένου στον φόρο;
 3)
 Επηρεάζεται η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα αν ο υποκείμενος στον φόρο έχει θυγατρική στη Σουηδία η οποία του ανήκει κατά 100 % και η οποία έχει ως σχεδόν αποκλειστικό σκοπό την παροχή ορισμένων υπηρεσιών στον υποκείμενο στον φόρο οι οποίες είναι σχετικές με την εν λόγω δραστηριότητα διενέργειας δοκιμών;
 (1) Άρθρα 170 και 171 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1), άρθρα 1 και 2 της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 111), και άρθρα 2, 3 και 5 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (ΕΕ L 44, σ. 23)


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/49
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Ιουνίου 2014 — Accorinti κ.λπ. κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-224/12) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Οικονομική και νομισματική πολιτική - ΕΚΤ - Εθνικές κεντρικές τράπεζες - Αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους - Καταλληλότητα εμπορεύσιμων χρεογράφων εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελλάδας για τους σκοπούς των πράξεων νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος - Διατήρηση του ορίου επαρκούς πιστοληπτικής ικανότητας για την επίτευξη καταλληλότητας - Πιστωτική αναβάθμιση υπό τη μορφή προγράμματος επαναγοράς τίτλων υπέρ των εθνικών κεντρικών τραπεζών - Ιδιώτες πιστωτές - Καταλογισμός εννόμων συνεπειών στην προσβαλλόμενη πράξη - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Έλλειψη άμεσου επηρεασμού - Απαράδεκτο))
 2014/C 315/83
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Alessandro Accorinti (Nichelino, Ιταλία) και οι λοιποί προσφεύγοντες τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται σε παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωποι: S. Sutti και R. Spelta, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Sáinz de Vicuña Barroso, S. Bening και Π. Παπαπασχάλη, στη συνέχεια, S. Bening και Π. Παπαπασχάλη, επικουρούμενοι από E. Castellani, T. Lübbig και B. Kaiser, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως 2012/153/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 5ης Μαρτίου 2012, σχετικά με την καταλληλότητα εμπορεύσιμων χρεογράφων εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας στο πλαίσιο της προσφοράς αυτής για την ανταλλαγή χρέους (ΕΚΤ/2012/3) (ΕΕ L 77, σ. 19)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει τον Alessandro Accorinti και τους λοιπούς προσφεύγοντες τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται σε παράρτημα της διατάξεως στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 243 της 11.8.2012.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichts Giessen (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2012 — Johannes Peter κατά Bundeseisenbahnvermögen
 (Υπόθεση C-610/12)
 2013/C 101/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichts Giessen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Johannes Peter
 Καθού: Bundeseisenbahnvermögen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Συνάδει με την οδηγία 2000/78/ΕΚ (1) η αναγνώριση αναδρομικού δικαιώματος αποδοχών, με σκοπό την επίτευξη καθεστώτος ίσης μεταχειρίσεως βάσει των συνταγματικών αρχών που ισχύουν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, από την έναρξη του οικονομικού έτους εντός του οποίου ο δημόσιος υπάλληλος προέβαλε πρώτη φορά τη σχετική αξίωση έναντι του εργοδότη του, σε περίπτωση που κατά το παρελθόν είχε διαπιστωθεί ήδη άνιση μεταχείριση μεταξύ έγγαμων δημοσίων υπαλλήλων και δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι συζούν στο πλαίσιο καταχωρισμένης σχέσεως συμβιώσεως;
 (1) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di Cassazione (Ιταλία) στις 22 Οκτωβρίου 2013 — Agenzia delle Dogane και Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane κατά ADL American Dataline Srl
 (Υπόθεση C-546/13)
 2013/C 377/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Agenzia delle Dogane, Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane
 Καθής: ADL American Dataline Srl
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 10, παράγραφοι 2 και 12, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 (1), καθώς και στην αρχή της ασφάλειας δικαίου, να αντληθούν από τις τροποποιήσεις των επεξηγηματικών σημειώσεων του κεφαλαίου 84 του Πίνακα δασμών, μέρος ΙΙ του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) 1549/06 της Επιτροπής της 17ης Οκτωβρίου 2006 (2) (σύμφωνα με τις οποίες τα ηχεία δεν υπάγονται στην κλάση 8471, εφόσον δεν παρουσιάζονται ως μέρος αυτόματης μηχανής επεξεργασίας πληροφοριών) ερμηνευτικά στοιχεία προκειμένου να αναγνωριστεί ότι τα προϊόντα τα οποία εισήγαγε η εταιρεία ADL s.r.l. (3) [...] προορίζονται για ειδική λειτουργία (αναπαραγωγή και ενίσχυση του ήχου) «διαφορετική» από εκείνη της επεξεργασίας πληροφοριών;
 2)
 Πρέπει τα προϊόντα τα οποία εισήγαγε η εταιρεία ADL s.r.l. [...], ως «ηχεία» τα οποία διατίθενται στο εμπόριο χωριστά από την αυτόματη μηχανή επεξεργασίας πληροφοριών, να θεωρηθούν διατάξεις που προορίζονται για «ειδική λειτουργία διαφορετική από εκείνη της επεξεργασίας πληροφοριών» –εφόσον ο χαρακτηρισμός αυτός πρέπει να δοθεί στη λειτουργία αναπαραγωγής και ενισχύσεως του ήχου–, ή δεν μπορούν να θεωρηθούν μονάδες συστήματος που προορίζονται για ειδική λειτουργία διαφορετική από εκείνη της επεξεργασίας πληροφοριών, λόγω του ότι, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών τεχνικών χαρακτηριστικών (σύνδεση αποκλειστικά με καλώδιο USB· απαίτηση λειτουργικού συστήματος MAC OS 9.), «δεν επιτελούν έργο που θα μπορούσαν να επιτελέσουν χωρίς τη βοήθεια τέτοιας μηχανής [δηλ: αυτόματης μηχανής επεξεργασίας πληροφοριών]» (πρβλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 2000, C-339/98, Peacock AG, σκέψεις 14 και 15, και της 18ης Ιουλίου 2007, C-142/06, Olicom, σκέψεις 20, 29 και 30 –οι οποίες, μολονότι αναφέρονται σε άλλο είδος διατάξεως –κάρτες δικτύου και κάρτες δικτύου/μόντεμ– φαίνεται να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το διττό στοιχείο της λειτουργίας της διατάξεως αποκλειστικώς μέσω προσωπικού υπολογιστή και της δυνατότητας λήψεως και μετατροπής στην έξοδο των σημάτων που διαβιβάζει ο επεξεργαστής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «διαφορετική» ειδική λειτουργία).
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, EE L 256, σ. 1.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, για τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, EE L 301, σ. 1.
 (3) Πρόκειται για «ηχεία που παράγει η αμερικανική εταιρεία Harman Multimedia και που προορίζονται για αποκλειστική χρήση ως περιφερειακές μονάδες εξόδου για υπολογιστές “APPLE”».


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/13
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Σουηδίας, που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-58/05)
 (2005/C 93/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους L. Ström van Lier και N. Yerrell, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της Σουηδίας.
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/79/ΕΚ (1) της 27ης Νοεμβρίου 2001, για την εκτέλεση της ευρωπαϊκής συμφωνίας για την οργάνωση του χρόνου εργασίας του ιπτάμενου προσωπικού της πολιτικής αεροπορίας που συνήφθη από την Ένωση Ευρωπαϊκών Αεροπορικών Εταιρειών (ΑΕΑ), την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ETF), την Ευρωπαϊκή Ένωση Προσωπικού Θαλάμων Διακυβέρνησης Αεροσκαφών (ΕCΑ), την Ευρωπαϊκή Ένωση Αερομεταφορέων των Περιφερειών της Ευρώπης (ERA) και τη Διεθνή Ένωση για τις Ναυλωμένες Πτήσεις (IACA) ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να διαβιβάσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής και
 2)
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε την 1η Δεκεμβρίου 2003.
 (1) Οδηγία του Συμβουλίου, ΕΕ L 302, 01.12.2000, σ. 57.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/27
 Προσφυγή της 24ης Οκτωβρίου 2011 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-112/11)
 2012/C 6/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση του εκκαθαριστικού σημειώματος μισθοδοσίας του προσφεύγοντος του μηνός Φεβρουαρίου 2011 και των εκκαθαριστικών σημειωμάτων μισθοδοσίας των επομένων μηνών στα οποία εφαρμόζεται ο νέος διορθωτικός συντελεστής για την πόλη του Varese σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 1239/2010 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2010.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει το εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας του μηνός Φεβρουαρίου 2011 και τα επόμενα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας, καθόσον στα σημειώματα αυτά εφαρμόζεται διορθωτικός συντελεστής 92,3 βάσει του προαναφερθέντος κανονισμού (ΕΕ) 1239/2010) του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2010, διατηρώντας παράλληλα τα αποτελέσματα των σημειωμάτων αυτών μέχρι την έκδοση νέων σημειωμάτων στα οποία θα εφαρμόζεται κανονικός διορθωτικός συντελεστής,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Ιουλίου 2011 της ΑΔΑ, με την οποία δόθηκε αρνητική απάντηση στην ένσταση 328/11 του προσφεύγοντος, καθόσον δεν του χορηγήθηκε, ιδίως, πρόσβαση στα λεπτομερή στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις οικονομικές ισοτιμίες μεταξύ των Βρυξελλών και του Varese για διάφορες βασικές θέσεις, μεταξύ των οποίων το ηλεκτρικό ρεύμα, το φυσικό αέριο, τα υγρά και στερεά καύσιμα θέρμανσης, η υγεία και η στέγη,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/35
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ L. Harings, δικηγο ́ρους Αμβου ́ργου, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Arendt και
 της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000 Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: M. Niejahr και G. Braun),
 στην υπο ́θεση Τ-325/99, Generale Conserve SpA κατα ́ με αντικει ́μενο αι ́τηση με την οποι ́α ζητει ́ται, αφενο ́ς, αναστολη ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και Ιταλικη ́ς της εκτελε ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2799/99 της Επιτροπη ́ς,
 ∆ημοκρατι ́ας (1) της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, για λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 1255/99, ο ́σον αφορα ́ τη χορη ́γηση ενισχυ ́σεως
 στο αποκορυφωμε ́νο γα ́λα και στο αποκορυφωμε ́νο γα ́λα σε σκο ́νη
 («Προ ́δηλη αναρμοδιο ́τητα») που προορι ́ζονται για τη διατροφη ́ ζω ́ων και για την πω ́ ληση του
 εν λο ́γω αποκορυφωμε ́νου γα ́λακτος σε σκο ́νη (EE L 340, σ. 3),
 (2000/C 122/51) και, αφετε ́ρου, συνε ́χιση της εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 1105/68 της Επιτροπη ́ς, της 27ης Ιουλι ́ου, 1968, περι ́ των
 λεπτομερειω ́ν χορηγη ́σεως ενισχυ ́σεων για το αποκορυφωμε ́νο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) γα ́λα που προορι ́ζεται για τη διατροφη ́ των ζω ́ων (ΕΕ ειδ.
 ́εκδ. 03/003, σ. 148), ο ́πως τροποποιη ́θηκε τελευται ́ως με τον
 Στην υπο ́θεση Τ-325/99, Generale Conserve SpA, με ́εδρα κανονισμο ́ (ΕΚ) 1802/95 της Επιτροπη ́ς, της 25ης Ιουλι ́ου 1995,
 το Assogo (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. Cigolini, για προσαρμογη ́ και τροποποι ́ηση των κανονισμω ́ν του τομε ́α του
 G. Durazzo και M. Hengel, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων οι οποι ́οι καθο ́ριζαν
 Κοινοτη ́των και Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ́εχει ως αντικει ́μενο πριν απο ́ την 1η Φεβρουαρι ́ου 1995 ορισμε ́νες τιμε ́ς και ποσα ́, η
 την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς C(1999) 1596 τελ., αξι ́α των οποι ́ων σε ECU προσαρμο ́στηκε λο ́γω της καταργη ́σεως
 της 17ης Ιουνι ́ου 1999, με την οποι ́α διαπιστω ́νεται ο ́τι πρε ́πει να του διορθωτικου ́ συντελεστη ́ των γεωργικω ́ν ισοτιμιω ́ν (EE L 174,
 γι ́νει εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν μη απαιτη- σ. 27), ́εως ο ́του το Πρωτοδικει ́ο αποφανθει ́ επι ́ της ουσι ́ας, ο
 θε ́ντων απο ́ την προσφευ ́γουσα λο ́γω εισαγωγη ́ς το ́ννου απο ́ την Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 15 Φεβρουαρι ́ου 2000
 Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 V. Tiili, προ ́εδρο, R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi,


text:
δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2000 δια ́- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση για τη λη ́ψη ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 1) Απορρι ́πτει εν με ́ρει την προσφυγη ́, καθ' ́οσον στρε ́φεται
 κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθ' ́οσον
 η προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Προσφυγη ́ του Αθανασι ́ου Ν. Πιτσιο ́ρλα κατα ́ του Συμβου-
 (1) EE C 63 της 4.3.2000. λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας που ασκη ́θηκε στις 20 Ιανουαρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-3/00)
 (2000/C 122/53)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 Ο Αθανα ́σιος Ν. Πιτσιο ́ρλας, κα ́τοικος Θεσσαλονι ́κης, οδο ́ς
 στην υπο ́θεση T-1/00 R, Gustav Hölzl κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς Ν. Κουντουριω ́του 8 (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των δικηγο ́ρο ∆ημη ́τρη Παπαφιλι ́ππου, α ́σκησε στις 20 Ιανουαρι ́ου
 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ́ ν με ́τρων — Παραδεκτο ́ προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και της
 (Αι ́τηση για τη λη ́ψη ασφαλιστικω
 ́ριας προσφυγη ́ς) Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (ΕΚΤ).
 της κυ
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2000/C 122/52)
 — Να κριθει ́ παραδεκτη ́ προσφυγη ́ στο συ ́νολο ́ της·
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) — Να διατα ́ξει το Πρωτοδικει ́ο αποδει ́ξεις για να διευκρινισθου ́ν
 οι συνθη ́κες ́εκδοσης των αποφα ́σεων των δυ ́ο οργα ́νων της
 Στην υπο ́θεση Τ-1/00 R, Gustav Hölzl, κα ́τοικος Damme Κοινο ́τητας·
 (Γερμανι ́α), Günter Wiegert, κα ́τοικος Velen (Γερμανι ́α), Firma
 Molkerei Wagenfeld Karl Niemann GmbH & Co. KG, με ́εδρα — Να ακυρωθου ́ν οι αρνητικε ́ς αποφα ́σεις του Συμβουλι ́ου της
 το Wagenfeld (Γερμανι ́α), Josef Brüninghoff, κα ́τοικος Bocholt 30 Ιουλι ́ου 1999 και της ΕΚΤ της 8 Νοεμβρι ́ου και της
 (Γερμανι ́α), και Lüdger Nienhaus, κα ́τοικος Borken-Gemen (Γερ- 6 Ιουλι ́ου 1999 οι οποι ́ες στε ́ρησαν συνολικα ́ το δικαι ́ωμα
 μανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους U. Schrömbges και προ ́σβασης του προσφευ ́γοντα στη συμφωνι ́α Basle/Nyborg·


text:
 24.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/6
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, πoυ ασκήθηκε στις 19 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση C-214/04)
 (2004/C 190/11)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, εκπρoσωπoύμενη από τους Ulrich Wölker και Antonio Aresu, άσκησε στις 19 Μαΐου 2004 ενώπιoν τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από τo Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιτρέπει τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων στις πυροσβεστικές εγκαταστάσεις καθ' υπέρβαση των ορίων και κατά παράβαση των όρων του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο διάταγμα του Ministro dell'ambiente e della tutela del territorio (υπουργού περιβάλλοντος), της 3ης Οκτωβρίου 2001, εφαρμόζονται σε διάφορες περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από την παρέκκλιση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2037/2000 και, συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής των παρεκκλίσεων αυτών είναι σημαντικά ευρύτερο από αυτό του εν λόγω κανονισμού. Η ιταλική κανονιστική ρύθμιση, καθόσον επιτρέπει τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων (HCFC) στις πυροσβεστικές εγκαταστάσεις σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2037/2000, δεν είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 244 της 29.9.2000, σ. 1.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 14ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-135/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κοινοτική κανονιστική ρύθμιση περί του βιολογικού τρόπου παραγωγής γεωργικών προϊόντων και των σχετικών ενδείξεων στα γεωργικά προϊόντα και στα είδη διατροφής - Εθνική νομοθετική ρύθμιση επιτρέπουσα τη χρήση του όρου «bio» για προϊόντα που δεν έχουν παραχθεί με βιολογικό τρόπο παραγωγής)
 (2005/C 217/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-135/03, προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 26 Μαρτίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid, B. Doherty και F. Jimeno Fernandez, καθώς και S. Pardo Quintillán) κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωποι: N. Díaz Abad και E. Braquehais Conesa), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.06.2003.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 18 Ιουνίου 2013 — Ilie Nicolae Nicula κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu
 (Υπόθεση C-331/13)
 2013/C 260/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμaνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Ilie Nicolae Nicula
 Καθών: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Μπορούν οι διατάξεις του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, των άρθρων 17, 20, 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της απαγορεύσεως της reformatio in peius, οι οποίες αναγνωρίζονται αμφότερες από το δίκαιο [της Ένωσης] και από τη νομολογία του Δικαστηρίου (1), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν ρύθμιση όπως αυτή του νομοθετικού διατάγματος 9/2013;
 (1) Αποφάσεις C-381/97, Belgocodex, και 10/78, Belbouab.


text:
 17.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2010 — Procaps κατά ΓΕΕΑ — Biofarma (PROCAPS)
 (Υπόθεση T-35/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος PROCAPS - Προγενέστερα λεκτικό εθνικό και λεκτικό διεθνές σήμα PROCAPTAN - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 195/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Procaps, SA (Barranquilla, Κολομβία) (εκπρόσωπος: M. Vidal-Quadras Trias de Bes, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Biofarma SAS (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Ruiz López και V. Gil Vega, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση R 867/2007-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Biofarma SAS και Procaps, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Procaps, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/11
 Προσφυγή της 13ης Σεπτεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-421/12)
 2012/C 355/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. van Beek, M. Owsiany-Hornung)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι:
 —
 αποκλείοντας από το πεδίο εφαρμογής του νόμου της 5ης Ιουνίου 2007, ο οποίος μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη την οδηγία 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές (1), τους ασκούντες ελευθέρια επαγγέλματα καθώς και τους οδοντιάτρους και τους φυσιοθεραπευτές, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη το άρθρο 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημεία β' και δ', της εν λόγω οδηγίας·
 —
 διατηρώντας σε ισχύ τα άρθρα 20, 21 και 29 του νόμου της 6ης Απριλίου 2010 για τις πρακτικές της αγοράς και την προστασία του καταναλωτή, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές·
 —
 διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 4, παράγραφος 1, εδάφιο 3, του νόμου της 25ης Ιουνίου 1993 που αφορά την άσκηση και την οργάνωση των δραστηριοτήτων πλανόδιου εμπορίου και των δραστηριοτήτων στο πλαίσιο εμποροπανηγύρεων, όπως αυτό εισήχθη με το άρθρο 7 του νόμου της 4ης Ιουλίου 2005 για την τροποποίηση του νόμου της 25ης Ιουνίου 1993 για την άσκηση δραστηριοτήτων πλανόδιου εμπορίου και την οργάνωση αγορών σε δημόσιους χώρους, καθώς και το άρθρο 5, παράγραφος 1, σημείο 4, της βασιλικής αποφάσεως της 24ης Σεπτεμβρίου 2006 για την οργάνωση και την άσκηση των δραστηριοτήτων πλανόδιου εμπορίου, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 12 Ιουνίου 2007.
 (1) Οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22).


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως)
 της 9ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-338/02 (αίτηση του Högsta domstolen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Fixtures Marketing Ltd κατά Svenska Spel AB (1)
 (Οδηγία 96/9/EK - Νομική προστασία των βάσεων δεδομένων - Δικαίωμα ειδικής φύσεως - Έννοια της επενδύσεως που συνδέεται με την απόκτηση, τον έλεγχο ή την παρουσίαση του περιεχομένου μιας βάσεως δεδομένων - Προγράμματα ποδοσφαιρικών αγώνων - Στοιχήματα)
 (2005/C 6/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Στην υπόθεση C-338/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Högsta domstolen (Σουηδία), με απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Σεπτεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Fixtures Marketing Ltd κατά Svenska Spel AB, το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas και K. Lenaerts (εισηγητή), προέδρους τμήματος, τον J.-P. Puissochet, τον R. Schintgen, την N. Colneric και τον J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματείς: Múgica Arzamendi και M.-F. Contet, κύριες υπάλληλοι διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η έννοια της επενδύσεως που συνδέεται με την απόκτηση του περιεχομένου μιας βάσεως δεδομένων κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων, πρέπει να νοείται ως σημαίνουσα τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την αναζήτηση υφισταμένων στοιχείων και τη συγκέντρωσή τους στην εν λόγω βάση. Η έννοια αυτή δεν περιλαμβάνει τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία των στοιχείων που συνιστούν το περιεχόμενο μιας βάσεως δεδομένων. Στο πλαίσιο της καταρτίσεως ενός προγράμματος ποδοσφαιρικών συναντήσεων για τη διοργάνωση πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου, η έννοια αυτή δεν αφορά συνεπώς τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των ημερομηνιών, των ωραρίων και των ζευγών των ομάδων που αφορούν τις διάφορες συναντήσεις των πρωταθλημάτων αυτών.
 (1) EE C 274 της 9.11.2002.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 4 Ιουνίου 2010 — Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
 (Υπόθεση C-280/10)
 ()
 2010/C 234/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna
 Καθής: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Δικαιούται η ένωση προσώπων των μελλοντικών εταίρων, η οποία προβαίνει σε δαπάνες για επενδύσεις προ της τυπικής εγγραφής της εταιρείας ως εμπορικής εταιρείας και της φορολογικής καταχωρίσεώς της για τους σκοπούς του φόρου προστιθέμενης αξίας, κατόπιν της εγγραφής και φορολογικής καταχωρίσεώς της, δυνάμει του άρθρου 9 καθώς και των άρθρων 168 και 169 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347 της 11ης Δεκεμβρίου 2006, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε), να εκπίπτει από τον οφειλόμενο φόρο τα ποσά που καταβλήθηκαν ως δαπάνες για επενδύσεις που αφορούν υποκείμενη στον φόρο δραστηριότητά της (1);
 2)
 Αποκλείει τιμολόγιο για πραγματοποιηθείσες δαπάνες σχετικές με επενδύσεις, το οποίο εκδόθηκε στο όνομα των εταίρων και όχι της εταιρείας, την έκπτωση του φόρου για πραγματοποιηθείσες δαπάνες σχετικές με επενδύσεις υπό την έννοια του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/28
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2014 — Ledra Advertising κατά Επιτροπής και ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-289/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Πρόγραμμα στηρίξεως σταθερότητας της Κύπρου - Μνημόνιο συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική, που συνήφθη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ΕΜΣ - Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου - Αιτιώδης συνάφεια - Προσφυγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη παντελώς νομικής βάσεως))
 (2015/C 026/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ledra Advertising Ltd (Λευκωσία, Κύπρος) (εκπρόσωποι: C. Paschalides, solicitor, και Α. Πασχαλίδης, δικηγόρος)
 Καθών-εναγόμενες: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders και J.-P. Keppenne) και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan και Φ. Αθανασίου, επικουρούμενοι από τους W. Bussian, W. Devroe και D. Arts, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως των σημείων 1.23 έως 1.27 του μνημονίου συναντίληψης για τη δεσμευτική οικονομική πολιτική, που συνήφθη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) στις 26 Απριλίου 2013 και, δεύτερον, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα λόγω της προσθήκης των σημείων 1.23 έως 1.27 στο μνημόνιο συναντίληψης και λόγω παραβάσεως εκ μέρους της Επιτροπής της υποχρεώσεως εποπτείας που υπέχει.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Ledra Advertising Ltd φέρει, εκτός από τα δικαστικά της έξοδα, τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
 (1) EE C 226 της 3.8.2013.