text:
χωρίς ουδέποτε να προβεί σε προσωπική εξέταση της περιπτώσεώς της.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση και το συνακόλουθο χρεωστικό σημείωμα (στο εξής: προσβαλλόμενες πράξεις) στηρίχθηκαν σε ανύπαρκτα περιστατικά, καθόσον τα παρατιθέμενα σε αυτές περιστατικά είναι, κατά την προσφεύγουσα, ανακριβή.
 6.
 Ο έκτος λόγος αντλείται από αντιστροφή του βάρους αποδείξεως. Η προσφεύγουσα φρονεί συναφώς ότι δεν απόκειται σε αυτήν να αποδείξει την εργασία της κοινοβουλευτικής βοηθού της, αλλά απόκειται, αντιθέτως, στις αρμόδιες αρχές να αποδείξουν το αντίθετο.
 7.
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον το ποσό το οποίο ζητείται να επιστρέψει η προσφεύγουσα δεν αιτιολογείται ούτε αναλυτικώς ούτε ως προς τη μέθοδο υπολογισμού του, προϋποθέτει δε ότι η κοινοβουλευτική βοηθός ουδέποτε εργάσθηκε για λογαριασμό της προσφεύγουσας.
 8.
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας, καθόσον οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν με σκοπό να στερήσουν από την προσφεύγουσα, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα μέσα για την άσκηση των καθηκόντων της.
 9.
 Ο ένατος λόγος αντλείται από κατάχρηση της διαδικασίας. Η προσφεύγουσα φρονεί ότι ο Γενικός Γραμματέας, προκειμένου να μην υποχρεωθεί να της διαβιβάσει την έκθεση της OLAF που είχε στη διάθεσή του, διαβίβασε παρανόμως την αίτηση κοινοποιήσεως της εκθέσεως αυτής στην OLAF, η οποία και δεν προέβη σε κοινοποίησή της.
 10.
 Ο δέκατος λόγος αντλείται από μεταχείριση ενέχουσα διάκριση και από την ύπαρξη fumus persecutionis, καθόσον οι περιστάσεις της υπό κρίση διαφοράς αφορούσαν αποκλειστικώς την προσφεύγουσα και το πολιτικό κόμμα στο οποίο ανήκει.
 11.
 Ο ενδέκατος λόγος αντλείται από προσβολή της ανεξαρτησίας βουλευτή και τις συνέπειες του ότι δεν χωρεί επιτακτική εντολή με αυτόν αποδέκτη. Αδιαμφισβήτητος σκοπός των προσβαλλομένων πράξεων ήταν να παρακωλύσουν την ελευθερία ασκήσεως των βουλευτικών καθηκόντων της προσφεύγουσας, στερώντας της τα αναγκαία προς τούτο οικονομικά μέσα. Η βουλευτής δεν θα μπορούσε, εξάλλου, να λάβει εντολές από τον Γενικό Γραμματέα όσον αφορά τον τρόπο ασκήσεως των καθηκόντων της, υπό την απειλή επιβολής οικονομικών κυρώσεων.
 12.
 Ο δωδέκατος λόγος αντλείται από έλλειψη ανεξαρτησίας της OLAF, καθόσον ο οργανισμός αυτός δεν παρέχει καμία εγγύηση αμεροληψίας και εντιμότητας, εξαρτάται δε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Απριλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-428/04) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 89/391/ΕΟΚ - Μέτρα για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία - Μη ανακοίνωση στην Επιτροπή των μέτρων μεταφοράς - Πλημμελής ή ελλιπής μεταφορά - Άρθρα 2, παράγραφος 1, 7, παράγραφος 3, 8, παράγραφος 2, 11, παράγραφος 2, στοιχεία γ' και δ', 13, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 18)
 (2006/C 143/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Yerrell και H. Kreppel)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Πλημμελής ή ελλιπής μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (ΕΕ L 183, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τον νόμο για την υπηρεσιακή κατάσταση των διδασκόντων στα Länder (Landeslehrer-Dienstrechtsgesetz), κατά παράβαση των επιταγών του άρθρου 18, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία, και παραλείποντας να προβεί στη μεταφορά ή έχοντας προβεί σε ελλιπή μόνο μεταφορά των άρθρων 2, παράγραφος 1, για τους καθηγητές της υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως στο Τυρόλο, 7, παράγραφος 3, 8, παράγραφος 2, 11, παράγραφος 2, στοιχεία γ' και δ', και 13, παράγραφος 2, στοιχείο β', της ίδιας οδηγίας, η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ως άνω διατάξεις της οδηγίας αυτής.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα και τα πέντε έκτα των εξόδων της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) ΕΕ C 314 της 18.12.2004.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
9.12.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 355/35
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 24, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ Προσφυγη ́ της WorldCom Inc. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 (ΕΟΚ) του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για τις Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 27 Σεπτεμβρι ́ου
 διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2052/88 ο ́σον 2000
 αφορα ́ τον συντονισμο ́ των παρεμβα ́σεων των διαφο ́ρων
 διαρθρωτικω ́ν ταμει ́ων μεταξυ ́ τους, καθω ́ς και με τις παρεμ-
 βα ́σεις της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων, και των λοιπω ́ν (Υπο ́θεση T-310/00)
 υφιστα ́μενων χρηματοδοτικω ́ ν οργα ́νων (1). Ισχυρι ́ζεται
 συναφω ́ς ο ́τι οι διαπιστωθει ́σες πλημμε ́λειες δεν επηρε ́ασαν (2000/C 355/75)
 τη λειτουργικο ́τητα του σχεδι ́ου και τους ο ́ρους υλοποιη ́σεω ́ς
 του, ο ́τι το σχε ́διο υλοποιη ́θηκε εξ ολοκλη ́ρου, η δε Επιτροπη ́
 καμμι ́α αμφισβη ́τηση δεν προε ́βαλε σχετικω ́ς, και ο ́τι η
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Επιτροπη ́ κατη ́ργησε τη συνδρομη ́, ενω ́ ει ́χε μο ́νο την εξουσι ́α
 να την αναστει ́λει η ́ να τη μειω ́σει.
 Η WorldCom Inc., Mississippi, Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες, εκπροσωπο-
 — Προσβολη ́ της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας. υ ́μενη απο ́ τους K.P.E. Lasok QC, Brian Hartnett και Jean-Yves
 Art του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Squire Sanders & Dempsey,
 Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 27 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του
 (1) ΕΕ L 374 της 31.12.1988, σ. 1. Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως C(2000) 1693
 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 2000, στην υπο ́θεση
 COMP/M. 1741 — MCI WorldCom/Sprint· και
 Προσφυγη ́ της Società Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση T-306/00) Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2000/C 355/74)
 Με το α ́ρθρο 1 της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως, η Επιτροπη ́
 ́εκρινε ο ́τι η μελετω ́ μενη συγκε ́ντρωση μεταξυ ́ της WorldCom και
 της Sprint Corporation ει ́ναι ασυ ́μβατη προς την κοινη ́ αγορα ́ και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) τη λειτουργι ́α της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ.
 Η Società Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l., με ́εδρα τον H προσφευ ́γουσα ζητει ́ την ακυ ́ρωση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́-
 S. Lazzaro di Savena, εκπροσωπου ́μενη απο ́ την δικηγο ́ρο Marina σεως για τους εξη ́ς λο ́γους:
 Averani και τους καθηγητε ́ς δικηγο ́ρους Αndrea Pisaneschi και
 Stefano Zunarelli, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο


text:
́ρο
 — Η μελετω ́μενη συγκε ́ντρωση δεν ενε ́πιπτε στο πεδι ́ο εφαρμο-
 Charles Turk, 13 B, avenue Guillaume, α ́σκησε ενω ́πιον του
 γη ́ς του κανονισμου ́ περι ́ συγχωνευ ́σεων, εφο ́σον δεν ει ́χαν
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 Σεπτεμβρι ́ου
 επιτευχθει ́ τα ο ́ρια συγχωνευ ́σεως κατα ́ τον χρο ́νο εκδο ́σεως
 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 της επι ́δικης αποφα ́σεως·
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — η Επιτροπη ́ δεν ει ́χε αρμοδιο ́τητα να εκδω ́σει την προσβαλλο ́-
 μενη απο ́φαση διο ́τι, πριν απο ́ την ́εκδοση ́ της, τα με ́ρη ει ́χαν
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(2000) 1752, αποσυ ́ρει την κοινοποι ́ηση ́ τους και τις προτα ́σεις τους ως
 της 11ης Ιουλι ́ου 2000, κατα ́ το α ́ρθρο 230, δευ ́τερο προς τα ενδεικνυο ́μενα με ́τρα·
 εδα ́φιο, ΕΚ·
 — η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε πλα ́νη κατα ́ τον ορισμο ́ της σχετικη ́ς
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. αγορα ́ς υπηρεσιω ́ν·
 — η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε πλα ́νη, στο με ́τρο που διαπι ́στωσε ο ́τι
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα η προτεινο ́μενη συγκε ́ντρωση δημιουργου ́σε δεσπο ́ζουσα
 θε ́ση·
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με
 τα προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-305/00, Conserve Italia κατα ́ — η Επιτροπη ́ διε ́πραξε σειρα ́ πλημμελειω ́ν κατα ́ τη διαδικασι ́α
 Επιτροπη ́ς. ́ερευνας της κοινοποιηθει ́σας συγκεντρω ́σεως.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/42
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Απριλίου 2014 — CNIPT κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-302/09) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς-πλαίσιο των δράσεων που αναπτύσσουν οι αναγνωρισμένες διακλαδικές γεωργικές οργανώσεις στη Γαλλία υπέρ των μελών των εκπροσωπούμενων γεωργικών κλάδων - Χρηματοδότηση από προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές - Απόφαση που κηρύσσει το καθεστώς ενισχύσεως συμβατό με την εσωτερική αγορά - Ανάκληση της αποφάσεως - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 175/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comité national interprofessionnel de la pomme de terre (CNIPT) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: V. Ledoux και B. Néouze, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά B. Stromsky και C. Urraca Caviedes, στη συνέχεια B. Stromsky και S. Thomas και τέλος B. Stromsky)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (2008) 7846 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2008, που αφορά την κρατική ενίσχυση υπ’ αριθ. 561/2008, σχετικά με το καθεστώς πλαίσιο των δράσεων που αναπτύσσουν οι αναγνωρισμένες διακλαδικές γεωργικές οργανώσεις στη Γαλλία υπέρ των μελών των εκπροσωπούμενων γεωργικών κλάδων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 244 της 10.10.2009.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/41
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2016 — Syndial κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-581/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα που αφορούν διαδικασία λόγω παραβάσεως κινηθείσα κατά της Ιταλίας - Ενδεχόμενη παράβαση των οδηγιών 2011/92/ΕΕ και 1999/13/ΕΚ - Εξυγίανση εκτάσεως πρώην βιομηχανικών εγκαταστάσεων (Cengio Saliceto) - Απόρριψη του αιτήματος παροχής προσβάσεως - Προσφυγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος))
 (2016/C 260/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Syndial SpA – Attività Diversificate (San Donato Milanese, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Acquarone και S. Grassi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz και D. Nardi)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 3ης Αυγούστου 2015, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της προσφεύγουσας για παροχή προσβάσεως στα έγγραφα που αφορούν διαδικασία σχετικά με ενδεχόμενη παράβαση, εκ μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας, των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχει από την οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ 2012, L 26, σ. 1), καθώς και από την οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ 1999, L 182, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Syndial SpA – Attività Diversificate φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 398 της 30.11.2015.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/22
 Προσφυγή της 6ης Αυγούστου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-433/15)
 (2015/C 354/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Rossi, D. Nardi, J. Guillem Carrau)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 α)
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Κυβέρνηση, μη διασφαλίζοντας την επιβολή της οφειλόμενης συμπληρωματικής εισφοράς επί της υπερβαίνουσας την εθνική ποσόστωση παραγωγής στην Ιταλία, από την πρώτη περίοδο κατά την οποία πράγματι επιβλήθηκε η συμπληρωματική εισφορά στην Ιταλία (1995/1996) έως την τελευταία περίοδο κατά την οποία διαπιστώθηκε πλεονάζουσα παραγωγή στην Ιταλία (2008/2009), στους μεμονωμένους παραγωγούς που είχαν συντελέσει σε κάθε μία από τις υπερβάσεις παραγωγής, καθώς και την άνευ καθυστερήσεων καταβολή της, κατόπιν κοινοποιήσεως του οφειλόμενου ποσού, από τους αγοραστές ή από τους παραγωγούς σε περίπτωση απευθείας πωλήσεων, ή, σε περίπτωση μη καταβολής της εντός της ταχθείσας προθεσμίας, την καταχώριση και εν τέλει αναγκαστική είσπραξή της από τους εν λόγω αγοραστές ή παραγωγούς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης που ίσχυαν κατά τις οικείες περιόδους, και ειδικότερα από τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) 3950/92 (1), του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1788/2003 (2), των άρθρων 79, 80 και 83 του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 (3)· καθώς και, όσον αφορά τις εκτελεστικές διατάξεις της Επιτροπής, του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) 536/1993 (4), του άρθρου 11, παράγραφοι 1, και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1392/2001 (5) και, τέλος, των άρθρων 15 και 17 του κανονισμού (ΕΚ) 595/2004 (6)·
 —
 β)
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η Επιτροπή υποστηρίζει ότι από τα προσκομισθέντα από τις ιταλικές αρχές στοιχεία ή τα κτηθέντα με οποιονδήποτε άλλο τρόπο κατά την προ της ασκήσεως προσφυγής διαδικασία προκύπτει ότι το υπολειπόμενο προς είσπραξη ποσό της συμπληρωματικής εισφοράς ανέρχεται σε 1 343 εκατομμύρια ευρώ. Το πράγματι εισπραχθέν συνολικό ποσό της συμπληρωματικής εισφοράς αντιστοιχεί σε περίπου 282 εκατομμύρια ευρώ από το συνολικώς καταλογισθέν ποσό της εισφοράς περίπου 2 305 εκατομμυρίων ευρώ, για το διάστημα από την πρώτη περίοδο εμπορίας οπότε και άρχισε να λειτουργεί επισήμως το σύστημα συμπληρωματικής εισφοράς στην Ιταλία (περίοδος 1995/1996) έως την τελευταία περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας σημειώθηκε πλεονάζουσα παραγωγή (περίοδος 2008/2009). Μετά την αφαίρεση των ποσών που καλύπτονται από τα χρονοδιαγράμματα αποπληρωμής (469 εκατομμύρια ευρώ) και των ποσών που κηρύχθηκαν μη ανακτήσιμα (211 εκατομμύρια ευρώ), η αναλογία μεταξύ της εισφοράς που πράγματι εισπράχθηκε και του προς είσπραξη υπολοίπου, μη συμπεριλαμβανομένων των ποσών που καλύπτονται από χρονοδιαγράμματα αποπληρωμής και των ποσών που κηρύχθηκαν μη ανακτήσιμα, αντιστοιχεί σε 21 %. Κατ' ουσίαν, τα ποσά που πράγματι ανακτήθηκαν αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 1/4 του προς ανάκτηση ποσού κατά την ταχθείσα με την αιτιολογημένη γνώμη ημερομηνία.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το ποσοστό των πράγματι ανακτηθέντων ποσών σε σχέση προς το ποσοστό των καταλογισθέντων ποσών, για κάθε οικεία περίοδο εμπορίας, μη συμπεριλαμβανομένων των ποσών των καλυπτόμενων από χρονοδιαγράμματα αποπληρωμής και των κηρυχθέντων μη


text:
ανακτήσιμων, καταδεικνύουν την αναποτελεσματικότητα του συστήματος επιβολής της συμπληρωματικής εισφοράς, καθόσον ήταν σε γενικές γραμμές κάτω του 21 % κατά τις οικείες περιόδους και παρά το γεγονός ότι κατά τη λήξη της καθορισθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη περιόδου είχαν παρέλθει περισσότερα από 5 έτη από τη λήξη της τελευταίας περιόδου εμπορίας κατά την οποία είχε σημειωθεί πλεονάζουσα παραγωγή στην Ιταλία.
 Όσον αφορά τους δικαιολογητικούς λόγους που προέβαλε η Ιταλία, σύμφωνα με τους οποίους η ανάκτηση των οφειλομένων ποσών της εισφοράς είχε παρεμποδισθεί στην πράξη από διάφορες εκκρεμείς προσφυγές τις οποίες είχαν ασκήσει οι οφειλέτες κατά των απαιτήσεων πληρωμής, η Επιτροπή προσκόμισε στοιχεία σχετικά με τα πράγματι ανακτηθέντα ποσά έναντι των προς είσπραξη ποσών τα οποία δεν είχαν αμφισβητηθεί, για εκάστη των οικείων περιόδων εμπορίας. Από τα στοιχεία προκύπτει ότι από το καταβλητέο ποσό των περίπου 1 068 εκατομμυρίων ευρώ, μόνον 241 εκατομμύρια ευρώ έχουν ανακτηθεί, όπερ αντιστοιχεί στο 23 % του αξιούμενου ποσού, γεγονός για το οποίο δεν συντρέχει κάποια δικαιολόγηση.
 Δεδομένου ότι σκοπός της συμπληρωματικής εισφοράς είναι η αποτροπή παραγωγής γάλακτος υπερβαίνουσας τις εθνικές ποσοστώσεις αναφοράς (ΕΠΑ), εξαιτίας της συνεχιζόμενης μη ανακτήσεως των εν λόγω σημαντικών ποσών 20 έτη από την εισαγωγή στην Ιταλία του καθεστώτος ποσοστώσεων για την παραγωγή και έξι έτη από την τελευταία καταχωρισθείσα υπέρβαση των ιταλικών ΕΠΑ το σύστημα συμπληρωματικής εισφοράς έχει απωλέσει την πρακτική αποτελεσματικότητα την οποία επιδίωκε ο νομοθέτης, όπως προκύπτει και από τις επανειλημμένες υπερβάσεις που διαπιστώθηκαν για κάθε περίοδο από 1995/1996 έως 2008/2009.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η μη ανάκτηση τόσο σημαντικών ποσών της συμπληρωματικής εισφοράς οφείλεται σε συγκεκριμένες αμέλειες της Ιταλικής Δημοκρατίας, όπερ εξηγεί την αναποτελεσματικότητα του συστήματος επιβολής συμπληρωματικής εισφοράς στην Ιταλία για το οικείο διάστημα.
 Πρώτον, η νομοθετική σύγχυση η οποία χαρακτηρίζει την ιταλική εκτελεστική νομοθεσία έχει προκαλέσει καθυστέρηση στην πραγματική εφαρμογή του συστήματος εισφοράς στην Ιταλία και έναν ασυνήθη όγκο δικαστικών υποθέσεων, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η ανάκτηση της οφειλόμενης εισφοράς εξαιτίας της αναστολής των πληρωμών που διατάσσουν τα εθνικά δικαστήρια ως προληπτικό μέτρο.
 Δεύτερον, η Ιταλία δεν έχει χρησιμοποιήσει αποτελεσματικώς όλους τους διαθέσιμους διοικητικούς μηχανισμούς για την πραγματική ανάκτηση των οφειλομένων ποσών της εισφοράς, όπως την αντιστάθμιση. Η δυνατότητα αντισταθμίσεως των προς είσπραξη εισφορών με ενισχύσεις στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής έχει θεσπιστεί κατά τρόπο αναποτελεσματικό και με καθυστέρηση, ενώ ισχύει έως σήμερα νομοθεσία η οποία παρεμποδίζει την εφαρμογή του συστήματος αυτού.
 Τρίτον, οι διαδικασίες ανακτήσεως έχουν ως επί το πλείστον ανασταλεί από της ενάρξεως της ισχύος του νόμου 33/2009 έως σήμερα, λόγω της απουσίας εκτελεστικών διατάξεων ή συνάψεως συμφωνιών μεταξύ των αρχών και των οργάνων που απαιτούνται για την επανεκκίνηση των εν λόγω διαδικασιών.
 Τέταρτον, η Επιτροπή δέχεται ότι, εξαιτίας μεθοδολογικών σφαλμάτων των αρμοδίων αρχών για τη διαδικασία ανακτήσεως, απαιτητά ποσά θεωρούνται εσφαλμένως μη ανακτήσιμα, με αποτέλεσμα να καθίσταται περαιτέρω αναποτελεσματική η ανάκτηση της συμπληρωματικής εισφοράς.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 405, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1788/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003,


text:
για θέσπιση εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 270, σ. 123).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (ΕΕ L 299, σ. 1).
 (4) Κανονισμός (ΕΟΚ) 536/93 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 57, σ. 12).
 (5) Κανονισμός (ΕΚ) 1392/2001 της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2001, για λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 187, σ. 19).
 (6) Κανονισμός (ΕΚ) 595/2004 της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2004, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1788/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 94, σ. 22).


text:
Αριθ . C 269/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 9. 96
 H προθεσμία για τη μεταφορα της εν λογω οδηγίας στο Αναπτυσσόμενες Χώρες, με τοπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 31 Μαρτίου 1994 και, μέχρι βούργο την πρεσβεία του Βελγίου , rue des Girondins 4,
 στιγμής, η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα άσκησε, στις 26 Ιουνίου 1996, ενώπιον του Δικαστηρίου των
 μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της στην ελληνική έννομη Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής
 τάξη, ούτε βεβαίως κοινοποίησε τέτοια μέτρα στην Επιτρο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πή .
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο :
 (') ΕΕ αριθ . L 179 της 22 . 7 . 1993 , σ. 5 .
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/006, σ. 60. — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 822/96 της Επι
 τροπής, της 3ης Μαίου 1996, για έκτακτη παραχώρηση
 συμπληρωματικής ποσότητας στη δασμολογική ποσό
 στωση εισαγωγής μπανανών του δευτέρου τριμήνου 1996,
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που λόγω των θυελλών Iris , Luis και MarilynC ),
 υπέβαλε το Tribunal administratif de Saint-Denis de la — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Réunion, με απόφαση της 5ης Ιουνίου 1996, στην υπόθεση
 Paul Chevassus-Marche κατά Conseil régional de la Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Réunion
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν με τα
 (Υπόθεση C-212/96) προβαλλόμενα στην υπόθεση C-407/95 (2).
 96/0 269/08)
 (') ΕΕ αριθ . L 111 της 4. 5 . 1996 . σ. 7 .
 Με απόφαση της 5ης Ιουνίου 1996, η οποία περιήλθε στη 0 ΕΕ αριθ . C 46 της 17 . 2 . 1996, σ . 11 .
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 25 Ιουνίου 1996, το Tribunal administratif de Saint-Denis
 de la Réunion, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Paul
 Chevassus-Marche κατά Conseil régional de la Réunion Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (περιφερειακό συμβούλιο της Réunion ) που εκκρεμεί ενώ κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις
 πιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής 26 Ιουνίου 1996
 αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 (Υπόθεση C-218/96)
 1 . Συμβιβάζεται προς τη συνθήκη και, ειδικότερα, προς τα 96/C 269/ 10)
 άρθρα 9, 12 και 13 αυτής η απόφαση 89/688/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου ('), η οποία επιτρέπει τη διατήρηση των H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 θαλασσίων διαπυλίων τελών επί των εισαγομένων εμπο νη από τον Gotz zur Hausen , επικουρούμενο από τον J. -J.
 ρευμάτων, καθώς και επί των εμπορευμάτων που παρά Evrard , δικηγόρο , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C.
 γονται από επιχειρήσεις κείμενες εντός ενός υπερποντίου Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας , Centre
 διαμερίσματος, υπό την έννοια ότι προβλέπει υπέρ των Wagner, Kirchberg, άσκησε , στις 26 Ιουνίου 1996, ενώπιον
 τοπικών επιχειρήσεων τη δυνατότητα απαλλαγής, υπό τη του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 μόνη επιφύλαξη ότι οι επιχειρήσεις αυτές συμβάλλουν κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 στην ανάπτυξη ή διατήρηση μιας οικονομικής δραστηριό
 τητας : H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο :
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ — να


text:
αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , μη θεσπί
 τημα: Μπορεί να θεωρηθεί, ενόψει των διατάξεων του ζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι
 άρθρου 95 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης της Ρώμης, ότι η κητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 απόφαση 89/688/ΕΟΚ επιτρέπει φορολογική διαφορο οδηγία 93/105/ΕΚ (') της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου
 ποίηση επιδιώκουσα οικονομικούς στόχους που συμβι 1993 , για τη θέσπιση του παραρτήματος VII Δ , που
 βάζονται με τις επιταγές της συνθήκης και του παραγώ περιέχει τα απαιτούμενα πληροφοριακά στοιχεία για τον
 γου δικαίου δικαιολογούμενη από τις ιδιαίτερες οικονο τεχνικό φάκελο που προβλέπεται στο άρθρο 12 της
 μικές συνθήκες των υπερπόντιων διαμερισμάτων; έβδομης τροποποιήσεως της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου (2), ή μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά,
 (') Σχετικά με το καθεστώς που διέπει τα θαλάσσια διαπύλια τέλη παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
 στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα (ΕΕ αριθ . L 399 της 30. 1 2. 93 / 105 /ΕΚ ,
 1989 , σ. 46 ).
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα.
 Προσφυγή του Βασίλειου του Βελγίου κατα της Επιτροπής Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα με
 26 Ιουνίου 1996
 αυτά της υποθέσεως C-205/96 (3)· η προθεσμία που έταξε η
 (Υπόθεση C-217/96) οδηγία εξέπνευσε στις 31 Δεκεμβρίου 1993 .
 (96/0 269/09)
 (') ΕΕ αριθ . L 294 της 30 . 11 . 1993 , σ. 21 .
 ( 2) ΕΕ ειδ . έκδ . 13/001 , σ. 34 .
 Το Βασίλειο του Βελγίου , εκπροσωπούμενο απο τον J.
 (η ΕΕ αριθ . C 247 της 24. 8 . 1996 , σ. 7 .
 Devadder, διευθυντή διοικητικών υπηρεσιών στο Υπουργείο
 Εξωτερικών , Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας με τις


text:
 30.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 237/7
 Προσφυγή της 20ής Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-322/06)
 (2006/C 237/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Yerrell και W. Wils)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/15/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών (1), ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 23 Μαρτίου 2005.
 (1) ΕΕ L 80, σ. 35.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2015 — Axa Versicherung κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-677/13) (1)
 ([Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με διαδικασία εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού - Αίτηση αφορώσα ένα σύνολο εγγράφων - Άρνηση προσβάσεως - Αίτηση αφορώσα μεμονωμένο έγγραφο - Πίνακας περιεχομένων - Υποχρέωση διεξαγωγής συγκεκριμένης και εξατομικευμένης εξετάσεως - Εξαίρεση που αφορά την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου - Εξαίρεση που αφορά την προστασία των σκοπών επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου - Υπέρτερο δημόσιο συμφέρον - Αγωγή αποζημιώσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2015/C 279/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Axa Versicherung AG (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Bahr, S. Dethof και A. Malec, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Clotuche Duvieusart και H. Krämer, επικουρούμενοι από τους R. Van der Hout και A. Köhler, δικηγόρους)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG (Aix-la-Chapelle, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Meyring και E. Venot, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως Gestdem 2012/817 και 2012/3021 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2013, με την οποία απορρίφθηκαν δύο αιτήσεις προσβάσεως σε έγγραφα του φακέλου της υποθέσεως COMP/39.125 (Υαλοπίνακες αυτοκινήτου).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση Gestdem 2012/817 και 2012/3021 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2013, με την οποία απορρίφθηκαν δύο αιτήσεις προσβάσεως σε έγγραφα του φακέλου της υποθέσεως COMP/39.125 (Υαλοπίνακες αυτοκινήτου), κατά το μέτρο που με την απόφαση αυτή η Επιτροπή αρνήθηκε να παράσχει στην Axa Versicherung AG πρόσβαση στις αναφορές στα «έγγραφα επιείκειας» που περιλαμβάνονται στον πίνακα περιεχομένων του εν λόγω φακέλου.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η Axa Versicherung και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 4)
 Η Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 71 της 8.3.2014.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Μαρτίου 2017 — IR κατά EUIPO — Pirelli Tyre (popchrono)
 (Υπόθεση T-132/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης popchrono - Έλλειψη ουσιαστικής χρήσεως του σήματος - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 144/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: IR (εκπρόσωπος: C. de Marguerye, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Palmero Cabezas, στη συνέχεια D. Gája)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Pirelli Tyre SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: T. Malte Müller και F. Togo, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση R 217/2014-5), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ Pirelli Tyre και IR.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον IR στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 311 της 21.9.2015.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2014 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Alumina d.o.o., Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 (Υπόθεση C-393/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 464/2011 - Εισαγωγή σκόνης ζεόλιθου-Α, καταγωγής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης - Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 - Άρθρο 2 - Καθορισμός της κανονικής αξίας - Έννοια των «συνήθων εμπορικών πράξεων»])
 2014/C 421/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix, επικουρούμενος αρχικώς από τον G. M. Berrisch και στη συνέχεια από τον D. Geradin, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Alumina d.o.o. (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και B. Servais, avocats), Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 274 της 21.9.2013.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/23
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2007 — (αίτηση του Tribunale di Lecce — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — ποινική δίκη κατά Aniello GALLO, Gianluca Damonte
 (Υπόθεση C-191/06) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ερμηνεία των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ - Τυχερά παίγνια - Συγκέντρωση στοιχημάτων επί αθλητικών εκδηλώσεων - Προϋπόθεση παραχωρήσεως αδείας από τις αρμόδιες αρχές - Αποκλεισμός επιχειρήσεων που έχουν συσταθεί υπό ορισμένες μορφές κεφαλαιουχικών εταιριών - Προϋπόθεση χορηγήσεως αδείας από την αστυνομία - Ποινικές κυρώσεις)
 (2007/C 96/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Lecce
 Κατηγορούμενοι της ποινικής δίκης ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 Aniello GALLO, Gianluca Damonte
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Lecce — Ερμηνεία των άρθρων 31 ΕΚ, 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 81 ΕΚ έως 86 ΕΚ — Εθνικός νόμος που εξαρτά την άσκηση δραστηριοτήτων συγκεντρώσεως στοιχημάτων από την προηγούμενη χορήγηση αδείας
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Εθνική κανονιστική ρύθμιση απαγορεύουσα την άσκηση δραστηριοτήτων συγκεντρώσεως, αποδοχής, καταχωρίσεως και διαβιβάσεως προτάσεων στοιχημάτων, ιδίως επί αθλητικών εκδηλώσεων, ελλείψει παραχωρήσεως αδείας από τις αρμόδιες αρχές ή χορηγήσεως αδείας από την αστυνομία του οικείου κράτους μέλους συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που προβλέπουν, αντιστοίχως, τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
 2)
 Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν η εθνική κανονιστική ρύθμιση, καθόσον περιορίζει τον αριθμό των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των τυχερών παιγνίων, συμβάλλει πράγματι στην επίτευξη του σκοπού της αποτροπής της εκμεταλλεύσεως των δραστηριοτήτων στον τομέα αυτό για εγκληματικούς σκοπούς ή για απάτες.
 3)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία απέκλειε και εξακολουθεί να αποκλείει από τον τομέα των τυχερών παιγνίων τις επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί υπό τη μορφή κεφαλαιουχικής εταιρίας, της οποίας οι μετοχές είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο.
 4)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία επιβάλλει ποινικές κυρώσεις σε πρόσωπα, όπως οι κατηγορούμενοι της κύριας δίκης, για την άσκηση οργανωμένης δραστηριότητας συγκεντρώσεως στοιχημάτων ελλείψει της απαιτούμενης από την εθνική νομοθεσία παραχωρήσεως αδείας από τις αρμόδιες αρχές ή χορηγήσεως αδείας από την αστυνομία, στις περιπτώσεις που τα πρόσωπα αυτά δεν ήταν δυνατό να λάβουν τις σχετικές άδειες λόγω της κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου αρνήσεως του οικείου κράτους μέλους να τους τις παράσχει.
 (1) ΕΕ C 165 της 15.7.2006.


text:
C 20/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.1.2000
 — κατα ́χρηση εξουσι ́ας, διο ́τι η αναστολη ́ διατα ́χθηκε για α ́λλους προθεσμι ́ας που τα ́σσει. Η προθεσμι ́α που ́εταξε το α ́ρθρο 2,
 λο ́γους και ο ́χι προς εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 88, παρα ́γραφος παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 96/54/ΕΚ ́εληξε στις 31 Μαρτι ́ου
 3, ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρου 93), 1998 χωρι ́ς το Βε ́λγιο να ́εχει θεσπι ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα για να
 συμμορφωθει ́ με τις προσαρμογε ́ς των παραρτημα ́των Ι και ΙΙΙ της
 — πλημμελη ́ς διαπι ́στωση της υποστα ́σεως και της ελλει ́ψεως οδηγι ́ας 67/548/ΕΟΚ.
 νομιμο ́τητας της ενισχυ ́σεως λο ́γω αβεβαιο ́τητας και ελλει ́ψεως
 αποδει ́ξεων και αιτιολογιω ́ν· ανυπαρξι ́α προϋποθε ́σεως του
 πραγματικου ́. (1) EE L 248 της 30.9.1996, σ. 1.
 (1) SG (99) D6463, που αφορα ́ την κι ́νηση της επι ́σημης διαδικασι ́ας
 ́ερευνας για τις ενισχυ ́σεις που χορη ́γησε η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α σε
 επιχειρη ́σεις του ομι ́λου Tirrenia di Navigazione, ως προς το τμη ́μα
 που περιε ́χει την απο ́φαση αναστολη ́ς των εν λο ́γω ενισχυ ́σεων, οι
 οποι ́ες κρι ́νονται παρα ́νομες.
 (2) ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προσδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που
 υπε ́βαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α), με δια ́ταξη
 της 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1999, στις υποθε ́σεις 1. Metropol
 Treuhand WirtschaftstreuhandgmbH κατα ́ Finanzlandes-
 direktion für Steiermark και 2. Michael Stadler κατα ́
 Finanzlandesdirektion für Vorarlberg
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ (Υπο ́θεση C-409/99)
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 22 Οκτωβρι ́ου
 1999 (2000/C 20/20)
 (Υπο ́θεση C-405/99) Με δια ́ταξη της 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 (2000/C 20/19) 26 Οκτωβρι ́ου 1999, το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α), στο
 πλαι ́σιο των διαφορω ́ν μεταξυ ́ 1. Metropol Treuhand
 WirtschaftstreuhandgmbH και Finanzlandesdirektion für
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Steiermark και 2. Michael Stadler και Finanzlandesdirektion für
 τον Götz zur Hausen, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Vorarlberg, που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της την ́εκδοση πριδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις
 22 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 1. 'Εχει το α ́ρθρο 17, παρα ́γραφος 6, δευ ́τερο εδα ́φιο, της
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ: ́εκτης οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου της
 17ης Μαι ̈́ου 1977 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω


text:
́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργα-
 σιω ́ν (1), την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́εται στα κρα ́τη με ́λη να
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας να αποκλει ́ουν ορισμε ́να αυτοκι ́νητα οχη ́ματα απο ́ την ́εκπτωση
 λα ́βει ο ́λες τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς του φο ́ρου μετα ́ την ́εναρξη της ισχυ ́ος της οδηγι ́ας, ο ́ταν η
 διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ ́εκπτωση για τα εν λο ́γω αυτοκι ́νητα οχη ́ματα παρεχο ́ταν πριν
 προς την οδηγι ́α 96/54/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Ιουλι ́ου απο ́ την ́εναρξη της ισχυ ́ος της οδηγι ́ας βα ́σει πρακτικη ́ς που
 1996, για την εικοστη ́ δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ ο ́ντως ακολουθου ́σαν οι διοικητικε ́ς αρχε ́ς;
 προ ́οδο της οδηγι ́ας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου περι ́
 προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα,
 διατα ́ξεων περι ́ ταξινομι ́σεως, συσκευασι ́ας και επισημα ́νσεως ́εχει το α ́ρθρο 17, παρα ́γραφος 7, πρω ́τη προ ́ταση, της οδηγι ́ας
 των επικινδυ ́νων ουσιω ́ν (1), και ιδι ́ως το α ́ρθρο 1, σημει ́α 1 και 77/388/ΕΟΚ: ́εκτης οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου της 17ης Μαι ̈́ου
 2 και το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1 αυτη ́ς, παρε ́βη τις υποχρεω ́- 1977 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν,
 σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́· των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν, την ́εννοια ο ́τι
 τα κρα ́τη με ́λη μπορου ́ν, προς ενοποι ́ηση του προϋπολο-
 — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα. γισμου ́, να διευρυ ́νουν για απεριο ́ριστη δια ́ρκεια, χωρι ́ς προη-
 γου ́μενη διαβου ́λευση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 29 της
 οδηγι ́ας, τις υφιστα ́μενες εξαιρε ́σεις απο ́ την ́εκπτωση του
 φο ́ρου κατα ́ τον τρο ́πο που προβλε ́πεται στο πρω ́το ερω ́τημα;
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Απο ́ τη δεσμευτικη ́ ισχυ ́ των οδηγιω ́ν που προβλε ́πει το α ́ρθρο (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 249, τρι ́το εδα ́φιο και απο ́ το α ́ρθρο 10, πρω ́το εδα ́φιο ΕΚ
 προκυ ́πτει ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη, αποδε ́κτες μιας οδηγι ́ας, οφει ́λουν
 να επιτυ ́χουν τα αποτελε ́σματα που προβλε ́πει η οδηγι ́α εντο ́ς της


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/22
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Μαΐου 2008 ο Massimo Giannini κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 12 Μαρτίου 2008 στην υπόθεση T-100/04, Massimo Giannini κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-231/08 P)
 (2008/C 223/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Massimo Giannini (εκπρόσωποι: L. Levi και C. Ronzi, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 12ης Μαρτίου 2008 στην υπόθεση Τ-100/04·
 —
 κατά συνέπεια, να δεχθεί τα αιτήματα της προσφυγής και, ως εκ τούτου,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/A/9/01 να μην εγγράψει το όνομα του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού αυτού, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα με επιστολή της 11ης Ιουνίου 2003, καθώς και, εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της αιτήσεως επανεξετάσεως την οποία υπέβαλε ο προσφεύγων, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα με επιστολή της 8ης Ιουλίου 2003, καθώς και την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα με επιστολή της 2ας Δεκεμβρίου 2003·
 —
 να επιδικάσει αποζημίωση προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας του προσφεύγοντος, η οποία εκτιμάται, αφενός, στη διαφορά μεταξύ του επιδόματος ανεργίας που εισέπραξε μετά τη λήξη της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου και του μισθού μονίμου υπαλλήλου της σταδιοδρομίας Α 7/4 και, αφετέρου, μετά την περίοδο ανεργίας, στο ποσό των αποδοχών υπαλλήλου του βαθμού Α 7/5, καθώς και προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσφεύγοντος, η οποία εκτιμάται σε 1 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των εξόδων τόσο της ενώπιον του Πρωτοδικείου όσο και της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων επικαλείται, κατ' ουσίαν, τρεις κύριους λόγους αναιρέσεως.
 Με τον πρώτο λόγο, ο αναιρεσείων προσάπτει καταρχάς στο Πρωτοδικείο ότι προσέβαλε το δικαίωμά του σε δίκαιη δίκη και, ειδικότερα, το δικαίωμά του να εκδικαστεί η υπόθεσή του εντος εύλογου χρόνου. Παρήλθαν τέσσερα έτη από την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου μέχρι την έκδοση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Κατά τον αναιρεσείοντα, καμία εξαιρετική περίσταση δεν δικαιολογούσε εν προκειμένω τέτοια διάρκεια της δίκης. Η δικογραφία δεν ήταν ιδιαίτερα ογκώδης ούτε νομικώς περίπλοκη, η δε διαδικασία είχε ουσιαστική σημασία για τον προσφεύγοντα.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι το Πρωτοδικείο παρέβη τα άρθρα 4, 27 και 29 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και αγνόησε τόσο την έννοια του συμφέροντος της υπηρεσίας όσο και το καθήκον αρωγής που υπέχουν τα κοινοτικά όργανα έναντι των εκτάκτων και μονίμων υπαλλήλων τους. Κατά τον αναιρεσείοντα, το Πρωτοδικείο συγχέει, συναφώς, την είσοδο στην κοινοτική δημόσια διοίκηση, μέσω γενικού διαγωνισμού για την κατάρτιση πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις, με τη συνέχιση της σταδιοδρομίας ήδη προσληφθέντων προσώπων μέσω των προβλεπομένων από τον ΚΥΚ μηχανισμών των μεταθέσεων και των προαγωγών.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται, τέλος, μη τήρηση, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των αποφάσεων και των αρχών της απαγορεύσεως


text:
των διακρίσεων και του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας, καθώς και παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων που του υποβλήθηκαν. Ο τελευταίος αυτός λόγος αναιρέσεως χωρίζεται σε τρία σκέλη.
 Με το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως και τους κανόνες περί αποδείξεως, κρίνοντας ότι η γνώση, εκ μέρους ορισμένων υποψηφίων του διαγωνισμού, του εγγράφου επί του οποίου στηριζόταν η γραπτή δοκιμασία δεν συνιστούσε παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και μη απαιτώντας από την καθής να προσκομίσει συγκεκριμένα στοιχεία προς απόδειξη του ότι το γεγονός αυτό δεν δημιούργησε δυσμενείς διακρίσεις.
 Με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων που υποβλήθηκαν στην εκτίμηση του Πρωτοδικείου, στο μέτρο που το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η σύνθεση της εξεταστικής επιτροπής ήταν επαρκώς σταθερή ώστε να εξασφαλίζει την αντικειμενική σύγκριση και βαθμολόγηση των υποψηφίων, ενώ από τα στοιχεία της δικογραφίας προέκυπτε, αντιθέτως, μη επαρκής σταθερότητα στη σύνθεση της εξεταστικής αυτής επιτροπής, πολλά δε ουσιώδη πραγματικά στοιχεία δεν κοινοποιήθηκαν στο Πρωτοδικείο από την καθής.
 Τέλος, με το τρίτο σκέλος αυτού του λόγου αναιρέσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται νέα παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και των κανόνων περί αποδείξεως, καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, σε σχέση με τα συμπεράσματα του Πρωτοδικείου όσον αφορά την αμεροληψία των μελών της εξεταστικής επιτροπής.


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/15
 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, απλώς συντονίζει τις
 μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει, σε σχέση με τους εθνικές νομοθεσίες στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως, η
 χώρους αποθέσεως αποβλήτων της Torreblanca, του San περίπτωση του προσώπου που λαμβάνει διάφορες συντάξεις,
 Lorenzo de Tormes, της Santalla del Bierzo, της Sa Róca και λόγω της υπαγωγής του σε συστήματα κοινωνικής ασφαλίσεως
 του Campello (Ισπανία), την εφαρμογή των άρθρων 4 και 9 διαφόρων κρατών μελών, και στο οποίο η προσαύξηση μιας
 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου συντάξεως έχει καταβληθεί αχρεωστήτως, λόγω υπερβάσεως του
 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε επιτρεπόμενου ανώτατου εισοδήματος, διέπεται από το εθνικό
 με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της δίκαιο. Στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί
 18ης Μαρτίου 1991, καθώς και, όσον αφορά τους δύο κατ' αναλογία η διετής προθεσμία που προβλέπουν τα άρθρα 94,
 πρώτους χώρους αποθέσεως αποβλήτων, την εφαρμογή του 95, 95α και 95β του κανονισμού 1408/71, όπως έχει τροπο-
 άρθρου 13 της ίδιας οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που ποιηθεί.
 υπέχει από την οδηγία αυτή.
 Το εθνικό δίκαιο πρέπει πάντως να τηρεί την κοινοτική αρχή της
 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. ισοδυναμίας, κατά την οποία οι διαδικαστικές προϋποθέσεις για
 την αντιμετώπιση καταστάσεων που απορρέουν από την άσκηση
 κοινοτικής ελευθερίας δεν πρέπει να είναι λιγότερο ευνοϊκές από
 (1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 τις προϋποθέσεις αντιμετωπίσεως των καθαρά εσωτερικών κατα-
 στάσεων, καθώς και την κοινοτική αρχή της αποτελεσματικό-
 τητας, κατά την οποία οι διαδικαστικές αυτές προϋποθέσεις δεν
 πρέπει να καθιστούν αδύνατη στην πράξη ή υπερβολικά δυσχερή
 την άσκηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την κατάσταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 που έχει διαμορφωθεί βάσει του κοινοτικού δικαίου.
 (πέμπτο τμήμα)
 Οι αρχές αυτές ισχύουν για όλες τις διαδικαστικές προϋποθέσεις
 της 19ης Ιουνίου 2003 για την αντιμετώπιση καταστάσεων που απορρέουν από την
 άσκηση κοινοτικής ελευθερίας, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται
 στην υπόθεση C-34/02 (αίτηση του Tribunale ordinario di για προϋποθέσεις διοικητικής ή δικαστικής φύσεως, όπως είναι οι
 Roma για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Sante εθνικές διατάξεις που ρυθμίζουν την παραγραφή και την αναζή-
 Pasquini κατά Ιstituto nazionale della previdenza sociale τηση αχρεωστήτου ή οι εθνικές διατάξεις που επιβάλλουν στους
 (INPS) (1) αρμόδιους ασφαλιστικούς φορείς να λαμβάνουν υπόψη την καλή
 πίστη των ενδιαφερομένων ή να ελέγχουν κατά τακτά διαστή-
 («Κοινωνική ασφάλιση — Παροχές γήρατος — Νέος ματα τη συνταξιοδοτική κατάστασή τους.
 υπολογισμός — Αναζήτηση αχρεωστήτου — Παραγραφή
 — Εφαρμοστέο δίκαιο — Διαδικαστικές προϋποθέσεις —
 Έννοια») (1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 (2003/C 184/28)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») της 24ης Ιουνίου 2003
 στην υπόθεση C-72/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 Στην υπόθεση C-34/02, με αντικείμενο αίτηση του Tribunale τήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (1)
 ordinario di Roma (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
 του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγίες 92/43/ΕΟΚ και
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του


text:
αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ 79/409/ΕΟΚ — Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και
 Sante Pasquini και Ιstituto nazionale della previdenza sociale των άγριων πτηνών»)
 (INPS), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία (2003/C 184/29)
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της
 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996 (ΕΕ 1997,
 L 28, σ. 1), καθώς και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Στην υπόθεση C-72/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρ- (εκπρόσωπος: A. Caeiros) κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 μογής του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημε- (εκπρόσωποι: L. Fernandes καθώς και M. Telles Romão και
 ρώθηκε με τον κανονισμό 118/97, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), M. João Lois), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Πορτογαλική
 συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, Δημοκρατία,
 C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward, P. Jann και Α. Rosas
 (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: παραλείποντας να μεταφέρει στην εσωτερική της έννομη τάξη:
 H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου
 — τα άρθρα 3, παράγραφος 3, 10, 11 και 12, παράγραφος 4,
 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου
 Δεδομένου ότι ο κανονισμός 1408/71 (ΕΟΚ) του Συμβουλίου, της 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και
 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), και
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη — τα άρθρα 7, 8 και 12 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως
 τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202), και
 ---pagebreak--- C 184/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 έχοντας προβεί σε πλημμελή μεταφορά: Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Ε. Σκανδάλου), με αντικείμενο να
 αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας καταρτίσει
 — των άρθρων 1, 6, παράγραφοι 1 έως 4, και 12,
 ή, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει, εντός της
 παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 92/43 και
 ταχθείσας προθεσμίας (16η Σεπτεμβρίου 1999), τα σχέδια, τις
 — των άρθρων 2, 4, παράγραφοι 1 και 4, καθώς και 6 της γενικές κατευθύνσεις και τις περιλήψεις που προβλέπονται στα
 οδηγίας 79/409, άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του
 Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 23 της οδηγίας
 πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT)
 92/43 και 18 της οδηγίας 79/409, το Δικαστήριο, συγκείμενο
 (ΕΕ L 243, σ. 31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet,
 λόγω οδηγία και από τη Συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (τέταρτο
 M. Wathelet, R. Schintgen και C. W.


text:
A. Timmermans,
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο
 προέδρους τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), D. A. O. Edward,
 τμήματος, A. La Pergola (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές,
 A. La Pergola, P. Jann και Β. Σκουρή, F. Macken και Ν. Colneric,
 γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass,
 S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues και Α. Rosas, δικαστές,
 εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατα-
 γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις
 κτικό:
 24 Ιουνίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να μεταφέρει 1) Η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας καταρτίσει, εντός της
 στην εσωτερική της έννομη τάξη: ταχθείσας προθεσμίας, περίληψη των καταλόγων απογραφής
 των συσκευών που περιέχουν όγκο PCB μεγαλύτερο των
 5 dm3, σχέδιο απολυμάνσεως ή/και διαθέσεως των
 — τα άρθρα 3, παράγραφος 3, 10, 11 και 12, συσκευών που έχουν απογραφεί και των PCB τα οποία
 παράγραφος 4, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβου- αυτές περιέχουν, καθώς και γενικές κατευθύνσεις για τη
 λίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των συλλογή και μετέπειτα διάθεση των συσκευών οι οποίες
 φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και δεν πρέπει να περιληφθούν σε κατάλογο, όπως ορίζουν τα
 χλωρίδας, και άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του
 — τα άρθρα 7 και 8 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση
 Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατη- των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυ-
 ρήσεως των αγρίων πτηνών, και λίων (PCB/PCT), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 την οδηγία αυτή.
 έχοντας προβεί σε πλημμελή μεταφορά:
 — των άρθρων 1, 6, παράγραφοι 1 έως 4, και 12, 2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 92/43 και
 — των άρθρων 2, 4, παράγραφοι 1 και 4, καθώς και 6 (1) ΕΕ C 118 της 18.5.2002.
 της οδηγίας 79/409,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3) Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ( ) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.
 1
 (πέμπτο τμήμα)
 της 19ης Ιουνίου 2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-161/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 (τέταρτο τμήμα) τήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (1)
 της 5ης Ιουνίου 2003
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 1999/94/ΕΚ —
 στην υπόθεση C-83/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- Παράλειψη ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς στο
 τήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (1) εσωτερικό δίκαιο»)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Διαχείριση των
 αποβλήτων — Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της (2003/C 184/31)
 οδηγίας 96/59/ΕΚ για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυ-
 λίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT)») (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2003/C 184/30)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-161/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Στην υπόθεση C-83/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και J. Adda) κατά Γαλλικής
 (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και M. Konstantinidis) κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues και Ε. Puisais), με


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Dragoș Constantin Târșia κατά Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere şi înmatriculare a autovehiculelor
 (Υπόθεση C-69/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας - Δεδικασμένο - Απαίτηση επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών - Επιστροφή τελών ή φόρων που εισέπραξε κράτος μέλος κατά παράβαση του δικαίου της Ένωσης - Τελεσίδικη δικαστική απόφαση επιβάλλουσα την καταβολή φόρου μη συμβατού με το δίκαιο της Ένωσης - Αίτηση αναθεωρήσεως αυτής της δικαστικής αποφάσεως - Εθνική νομοθεσία επιτρέπουσα την αναθεώρηση, λαμβανομένων υπόψη των μεταγενέστερων προδικαστικών αποφάσεων του Δικαστηρίου, μόνο των τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων που εκδόθηκαν επί διοικητικών διαφορών))
 (2015/C 389/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Dragoș Constantin Târșia
 κατά
 Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere si inmatriculare a autovehiculelor
 Διατακτικό
 Το δίκαιο της Ένωσης, ιδίως δε οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, εθνικό δικαστήριο να αδυνατεί να αναθεωρήσει τελεσίδικη δικαστική απόφαση εκδοθείσα επί αστικής διαφοράς, σε περίπτωση κατά την οποία η απόφαση αυτή αποδεικνύεται μη συμβατή με ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης που προέκρινε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την ημερομηνία κατά την οποία η εν λόγω απόφαση κατέστη τελεσίδικη, μολονότι υφίσταται τέτοια δυνατότητα όσον αφορά τις μη συμβατές με το δίκαιο της Ένωσης τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν επί διοικητικών διαφορών.
 (1) ΕΕ C 142 της 12.5.2014.


text:
C 233/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 12.8.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 υπε ́βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της Μπορει ́ το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 1, τρι ́το εδα ́φιο, πρω ́τη
 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Überseering B.V. κατα ́ περι ́πτωση, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3665/87 να ερμηνευθει ́
 NCC Nordic Construction Company Baumanagement υπο ́ την ́εννοια ο ́τι τα ψευδη ́ στοιχει ́α που υπε ́βαλε
 καλοπι ́στως ο αιτω ́ν την επιστροφη ́ λο ́γω εξαγωγη ́ς,
 GmbH βασιζο ́μενος σε ψευδη ́ στοιχει ́α του παραγωγου ́, αποτελου ́ν
 κατ' αρχη ́ν περι ́πτωση ανωτε ́ρας βι ́ας, εφο ́σον ο αιτω ́ ν δεν
 μπορου ́σε να διαπιστω ́σει ο ́τι τα στοιχει ́α αυτα ́ η ́ταν ψευδη ́ η ́
 (Υπο ́θεση C-208/00) μπορου ́σε να το διαπιστω ́σει μο ́νον κατο ́πιν ελε ́γχων στο
 εργοστα ́σιο παραγωγη ́ς;
 (2000/C 233/29)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 25 Μαι ̈́ου 2000, το Bundesgerichtshof, στο πλαι ́σιο της (1) EE L 351, σ. 1.
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Überseering B.V. και NCC Nordic Construction
 Company Baumanagement GmbH που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι
 1) ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Τα α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ ερμηνευ ́ονται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι
 αντι ́κειται προς την ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως των εταιριω ́ν
 το ο ́τι η ικανο ́τητα δικαι ́ου και η ικανο ́τητα να ει ́ναι δια ́δικος
 μιας εταιρι ́ας, η οποι ́α ́εχει εγκυ ́ρως συσταθει ́ κατα ́ το δι ́καιο
 ενο ́ς κρα ́τους με ́λους, κρι ́νονται κατα ́ το δι ́καιο του κρα ́τους
 στο οποι ́ο η εταιρι ́α ́εχει μεταφε ́ρει την πραγματικη ́ διοικητικη ́ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ́εδρα της, και ο ́ταν προκυ ́πτει απο ́ το δι ́καιο αυτο ́ ο ́τι η της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 30 Μαι ̈́ου
 εν λο ́γω εταιρι ́α δεν μπορει ́ να προβα ́λει πλε ́ον ενω ́πιον 2000
 δικαστηρι ́ου στο κρα ́τος αυτο ́ αξιω ́σεις της που απορρε ́ουν
 2) εκ συμβα ́σεως; (Υπο ́θεση C-216/00)
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα αυτο ́:
 Η αρχη ́ της ελευθερι ́ας εγκαταστα ́σεως των εταιριω ́ν (2000/C 233/31)
 (α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ), επιτα ́σσει να κρι ́νεται η ικανο ́τητα
 δικαι ́ου και η ικανο ́τητα να ει ́ναι δια ́δικος μιας εταιρι ́ας κατα ́
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον κ.


text:
Richard Wainwright, κυ ́ριο Νομικο ́ Συ ́μβουλο στη Νομικη ́
 το δι ́καιο του κρα ́τους στο οποι ́ο ́εχει συσταθει ́; Υπηρεσι ́α της Επιτροπη ́ς, και Παναγιω ́τη Παναγιωτο ́πουλο,
 εμπειρογνω ́μονα της εθνικη ́ς διοι ́κησης, αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́
 Υπηρεσι ́α, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de
 la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre
 Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 30 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 υπε ́βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 4ης Απριλι ́ου Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 2000 στην υπο ́θεση Käserei Champignon Hofmeister
 GmbH & Co. KG κατα ́ Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-210/00)
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας
 (2000/C 233/30) θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα
 στην προθεσμι ́α που της ει ́χε ταχθει ́ τις αναγκαι ́ες
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 Με δια ́ταξη της 4ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς τις διατα ́ξεις
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις του α ́ρθρου 3 της οδηγι ́ας 97/52/EK (1) του Ευρωπαϊκου ́
 26 Μαι ̈́ου 2000, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της 13ης Οκτωβρι ́ου
 μεταξυ ́ Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG και 1997 περι ́ τροποποιη ́σεως των οδηγιω ́ν 92/50/ΕΟΚ,
 Hauptzollamt Hamburg-Jonas, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ 93/36/ΕΟΚ και 93/37/ΕΟΚ περι ́ συντονισμου ́ των
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του διαδικασιω ́ν συ ́ναψης δημοσι ́ων συμβα ́σεων υπηρεσιω ́ν,
 εξη ́ς ερωτη ́ματος: συμβα ́σεων δημοσι ́ων προμηθειω ́ν και συμβα ́σεων δημοσι ́ων
 ́εργων αντιστοι ́χως, παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις
 1. Ει ́ναι ́εγκυρο το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης ΕΚ.
 (ΕΟΚ) 3665/87 (1), καθο ́σον προβλε ́πει την επιβολη ́
 κυρω ́σεως ακο ́μη και στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α ο
 εξαγωγε ́ας ́εχει ζητη ́σει χωρι ́ς υπαιτιο ́τητα ́ του μεγαλυ ́τερη — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 επιστροφη ́ λο ́γω εξαγωγη ́ς απο ́ την οφειλο ́μενη; ́εξοδα.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 14ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-180/00: Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Καθεστώς συνδέσεως υπερποντίων χωρών και εδαφών - Εισαγωγές ζάχαρης και μιγμάτων ζάχαρης και κακάου - Κανονισμός (ΕΚ) 465/2000 - Προσφυγή ακυρώσεως - Μέτρα διασφαλίσεως - Αναλογικότητα)
 (2005/C 217/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-180/00, με αντικείμενο με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 12 Μαΐου 2000, Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Fierstra και J. van Bakel) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και C. van der Hauwaert), υποστηριζομένης από το Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad) και από τη Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και D. Colas) το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen (εισηγητή), Γ. Αρέστη και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 211 της 22.07.2000.


text:
14. 6. 97 HL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 181719
 Προσφυγή του Willem Stols κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊ — να καταδικάσει το καθού όργανο στο σύνολο των δικα
 κής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 1997 στικών εξόδων.
 (Υπόθεση Τ-99/97)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (97/C 181/36)
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) με αυτά που έχουν προβληθεί στην υπόθεση Τ-16/97 (').
 O Willem Stols, κάτοικος Halsteren (Κάτω Χώρες), εκπρο (Ο ΕΕ αριθ. C 74 της 8. 3. 1997, σ. 27.
 σωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της
 Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε ενώπιον
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 7
 Απριλίου 1997, προσφυγή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Προσφυγή του Pablo Jimenez Fernandez κατα Επιτρο
 Ένωσης.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 H προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: 7 Απριλίου 1997
 (Υπόθεση Τ-101/97)
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου , της 13ης
 (97/C 181 /38
 Αυγούστου 1996, με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του
 να εξεταστεί το ενδεχόμενο εφαρμογής του άρθρου 31
 παράγραφος 2 του ΚΥΚ, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τη ρητή O Pablo Jimenez Fernandez, κάτοικος Oberijse (Βέλγιο),
 απορριπτική απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο, στις εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο
 27 Δεκεμβρίου 1996, σε απάντηση την διοικητικής του Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γρα
 ενστάσεως, φεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de Cessange , άσκησε
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 — να καταδικάσει το καθού όργανο στο σύνολο των δικα στις 7 Απριλίου 1997, προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρω
 στικών εξόδων. παϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα H προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 17ης
 με αυτά που έχουν προβληθεί στην υπόθεση Τ-16/97 ( ι ). Ιουνίου 1996, με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του να
 εξεταστεί το ενδεχόμενο εφαρμογής του άρθρου 31
 Q ) ΕΕ αριθ. C 74 της 8. 3. 1997, σ. 27. παράγραφος 2 του ΚΥΚ,
 — στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τη ρητή
 απορριπτική απόφαση που έλαβε η Επιτροπή, στις 27
 Δεκεμβρίου 1996, σε απάντηση της διοικητικής του ενστά
 Προσφυγή του André Pening κατα Επιτροπής των Ευρω σεως ,
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 1997
 (Υπόθεση Τ-100/97) — να καταδικάσει το καθού όργανο στο σύνολο των δικα
 στικών εξόδων.
 (97/C 181 /37)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια
 O André Pening, κάτοικος Waterloo (Βέλγιο), εκπροσωπού με αυτά που έχουν προβληθεί στην υπόθεση Τ-16/97 f 1 ).
 μενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών , με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire (' ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997, σ. 27 .
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 7 Απρι


text:
λίου 1997 , προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 H προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή του Massimo Lombardini κατα Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 12ης 1997
 Ιουνίου 1996, με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του να (Υπόθεση Τ-102/97)
 εξεταστεί το ενδεχόμενο εφαρμογής του άρθρου 31
 παράγραφος 2 του ΚΥΚ, (97/C 181 /39)
 — στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τη ρητή (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 απορριπτική απόφαση που έλαβε η Επιτροπή , στις 27
 Δεκεμβρίου 1996, σε απάντηση της διοικητικής του ενστά O Massimo Lombardini, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπού
 σεως , μενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο


text:
9.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 274/7
 5) Το άρθρο 95, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης αντίκειται στην ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 είσπραξη φόρου όπως ο επίδικος στην κύρια δίκη, ο οποίος
 επιβάλλεται επί του φόρου αυτοκινήτων, εφόσον το ποσό
 του φόρου που εισπράττεται για εισαγόμενο από άλλο (πέμπτο τμήμα)
 κράτος μέλος μεταχειρισμένο αυτοκίνητο υπερβαίνει το
 ποσό του καταλοίπου του φόρου που παραμένει ενσωματω-
 μένο στην αξία ενός παρομοίου μεταχειρισμένου αυτοκινή-
 της 19ης Σεπτεμβρίου 2002
 του, ήδη εγγεγραμμένου στα μητρώα, στο εθνικό έδαφος.
 ( 1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 στην υπόθεση C-113/00: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Κρατικές ενισχύσεις — Γεωργία — Ενισχύσεις υπέρ των
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ κηπευτικών προϊόντων που προορίζονται για μεταποίηση
 στην Εxtremadura — Άρθρο 87, παράγραφοι 1 και 3,
 (πέμπτο τμήμα) στοιχεία α' και γ', ΕΚ — Χαμηλόποσες ενισχύσεις — Μη
 υποβολή παρατηρήσεων από τους ενδιαφερομένους —
 της 19ης Σεπτεμβρίου 2002 Ενισχύσεις λειτουργίας — Ενισχύσεις για προϊόντα υπο-
 κείμενα σε κοινή οργάνωση αγοράς — Περιορισμοί της
 στην υπόθεση C-104/00 P: DKV Deutsche Kranken- ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων — Αιτιο-
 versicherung AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο λογία»)
 της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (ΓΕΕΑ) ( 1)
 (2002/C 274/10)
 («Αίτηση αναιρέσεως — Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός
 (ΕΚ) 40/94 — Λεκτικό σύμπλεγμα “Companyline” —
 Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — ∆ιακριτικός χαρα-
 κτήρας») (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (2002/C 274/09)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-113/00, Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος:
 Στην υπόθεση C-104/00 P, DKV Deutsche Krankenversicherung
 S. Ortiz Vaamonde) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 AG (εκπρόσωπος: S. von Petersdorff-Campen), με τόπο επιδό-
 (εκπρόσωπος: ∆. Τριανταφύλλου), με αντικείμενο την ακύρωση της
 σεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που
 αποφάσεως 2000/237/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας ∆εκεμβρίου
 ασκήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου
 1999, σχετικά με το καθεστώς ενίσχυσης που εφαρμόζεται
 2000 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο
 τμήμα) στην υπόθεση T-19/99, DKV κατά ΓΕΕΑ από την Ισπανία υπέρ των οπωροκηπευτικών προϊόντων που
 προορίζονται για μεταποίηση στην Εxtremadura κατά την περίοδο
 (COMPANYLINE) (Συλλογή 2000, σ. II-1), και με την οποία
 εμπορίας 1997/1998 (ΕΕ 2000, L 75, σ. 54), το ∆ικαστήριο
 ζητείται η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος,
 διάδικος ήταν το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι-
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet και
 κής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσω-
 C. W. A. Timmermans (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 ποι: A. von Mühlendahl και D. Schennen), το ∆ικαστήριο
 F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου
 (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο
 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 τμήματος, S. von Bahr, M. Wathelet, C. W. A. Timmermans και
 Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo
 Colomer, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 διατακτικό:
 2) Καταδικάζει


text:
10.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 312/3
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT Paqiäri, ejpqorxpotälemg apoä som Jacques Manseau, dijg-
 (sqiäso slgäla) coäqo Paqiriotä, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 coäqo Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, pot eävei xy
 sgy 16gy Iotkiäot 1998 amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy diasónexy sot
 rsgm tpoäherg C-252/97 P: M jasó Episqopgäy sxm Etqx- Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (pqxäso slgäla)
 paøjxäm Joimosgäsxm (1) sgy 29gy Repselbqiäot 1997, S-83/97, Sateba jasó Episqopgäy
 (Rtkkocgä 1997, r. II-1523), le sgm opoiäa fgseiäsai g amaiäqerg
 (Aiäsgrg amaiqeärexy Ç Peihaqvijoä jahersxäy Ç Oqirsijgä sgy diósangy atsgäy, oäpot o eäseqoy diódijoy eiämai g Epi-
 patärg) sqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Hendrik
 (98/C 312/05) van Lier), so Dijarsgäqio (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä
 soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, J. L.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) Murray jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay:
 N. Fennelly, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 17 Iotkiäot
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg amaiqeärexy.
 Rsgm tpoäherg C-252/97 P, M, pqxägm tpókkgkoy sgy Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemoy
 2. Jasadijófei sgm amaiqereiäotra rsa dijarsijó eänoda
 apoä som Xavier MagneÂe, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso
 sgy paqotäray diadijariä ay.
 rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2, rue du Fort
 Rheinsheim, pot eävei xy amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy pot
 arjgähgje jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 15 Laðot (1) EE C 55 sgy 20.2.1998.
 1997 so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso
 slgäla) rsgm tpoäherg S-273/94, M jasó Episqopgäy (Rtkkocgä
 Tp.Tp. 1997, r. II-289), le sgm opoiäa fgseiäsai epiärgy g
 ajtäqxrg sgy apouórexy peqiä oqirsijgäy patärexy sot amai-
 qereiäomsoy jai g jasabokgä apofglixärexy, oäpot o eäseqoy
 diódijoy eiämai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Amaiäqerg arjgheiära rsiy 24 Iotkiäot 1998 ej leäqoty sot
 (ejpqoärxpoy: Gianluigi Valsesia, epijotqotälemoy apoä som Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jasó sgy apouórexy pot
 Denis Waelbroeck), so Dijarsgäqio (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo eneädxre rsiy 26 Laðot 1998 so peälpso slgäla sot Pqxsodi-
 apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy (eirgcgsgä), J. C. jeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg S-205/96,
 Moitinho de Almeida jai J.-P. Puissochet, dijarseäy, cemijoäy Roland Bieber jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot
 eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre (Tpoäherg C-284/98 P)
 rsiy 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 (98/C 312/07)
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg amaiqeärexy.
 So Etqxpaøjoä Joimobotäkio, ejpqorxpotälemo apoä soty
 2. Jasadijófei som amaiqereiä omsa rsa dijarsijó eänoda.
 JoseÂ-Luis Rufas Quintana jai Evelyne Waldherr, le soäpo epi-
 doärexm rso Kotnelbotäqco sg Cemijgä Cqallaseiäa sot Etqx-
 (1) EE C 295 sgy 27.9.1997.
 paøjotä Joimobotkiäot, Tpgqeriäa Savtdqoleiäxm jai Jasavx-
 qiärexm, jsiäqio Tour, órjgre rsiy 24 Iotkiäot 1998 emxäpiom
 sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg
 jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 26 Laðot 1998 so
 peälpso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsgm tpoäherg S-205/96, Roland Bieber jasó Etqx-
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT paøjotä Joimobotkiäot.
 (seäsaqso slgäla)
 sgy 17gy Iotkiäot 1998 So amaiqereiäom fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 rsgm tpoäherg C-422/97 P: SocieÂteÂ anonyme de traverses en
 beÂton armeÂ (Sateba) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- Ç


text:
ma ajtqxärei sgm amaiqeribakkoälemg apoäuarg sot
 mosgäsxm (1) Pqxsodijeiäot sgy 26gy Laðot 1998, S-205/96 (1)ç
 (Rtlbóreiy jqasijxäm pqolgheixäm Ç Heärg rso aqveiäo liay
 jasaccekiäay jasó sgy rtlpeqiuoqóy sgy dioqcamxäsqiay Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei siy rjeäweiy 2, 3 jai 6 sgy amx-
 aqvgäy) seäqx apouórexy xärse ma leixheiä so vqomijoä diórsgla
 cia so opoiäo so Etqxpaøjoä Joimobotäkio jasadijófesai
 (98/C 312/06)
 ma apofglixärei som pqoruetäcomsa rsgm peqiäodo apoä siy
 15 Iotmiäot 1995 eäxy siy 13 Dejelbqiäot 1995ç
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- Ç ma jómei dejsó sa tpobkgheämsa pqxsodiäjxy ej leäqoty
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot aisgälasa jai, seäkoy,
 Rsgm tpoäherg C-422/97 P, SocieÂteÂ anonyme de traverses en Ç ma apouamheiä epiä sxm dijarsijxäm enoädxm rtäluxma le
 beÂton armeÂ (Sateba), esaiqeiäa cakkijotä dijaiäot, le eädqa so siy euaqlorseäey diasóneiy sot jamomirlotä diadijariäay.
 ---pagebreak--- C 312/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.10.98
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa herg cia sgm eiracxcgä re jeämsqo rtkkocgäy rpeäqlasoy,
 oäpxy sórresai apoä so paqóqsgla B, jeuókaio I,
 Paqóbarg sot joimosijotä dijaiäot jai eidijoäseqa: rgleiäo 1, rsoiveiäo b), sgy odgciäay 88/407/EOJ;
 Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla 1:
 Ç paqeäjjkirg apoä sg molokociäa sot Dijarsgqiäot re
 heälasa epamemsónexy lesó sg kgäng adeiäay cia pqorxpi- 2. Pqeäpei g lesabasijgä qtählirg pot peqieävesai rso
 jotäy koäcoty: jasó sgm jqiärg sot Dijarsgqiäot, dem tuiä- óqhqo 20 sgy odgciäay 88/407/EOJ ma eqlgmetheiä tpoä
 rsasai tpovqeäxrg sot oqcómot ma epamemsónei le sgm sgm eämmoia oäsi eävei jasÂ amakociäa euaqlocgä epiä sot
 pqxäsg etjaiqiäa tpókkgko amsapojqimoälemo rsiy episa- rpeäqlasoy pot rtmekeäcg jai tpeärsg epeneqcariäa pqim
 ceäy sot óqhqot 40 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasa- apoä sgm 1g Iotkiäot 1994;
 rsórexy sxm tpakkgäkxm emoärx g rtlpeqiuoqó sot
 tpakkgäkot eiämai ijamgä ma dgliotqcgärei aluibokiäey xy Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla 1 jai
 pqoy sgm pqoähergä sot ma seheiä rsg dióherg sot oqcó- aqmgsijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla 2:
 mot (2). Eruakleäma so Pqxsodijeiäo rsgqiävhgje rsgm idiäa
 sot eqlgmeiäa sot óqhqot 40 paqócqauoy 4, rsoiveiäo d), 3. Eiämai g odgciäa 93/60/EOJ ójtqg xy amsiähesg le cemijeäy
 sot jamomirlotä tpgqeriajgäy jasarsórexy sxm aqveäy sot dijaiäot, idiäxy de sgm aqvgä sgy dijaioko-
 tpakkgäkxm (3), pgcgä elpmetärexy pot so odgäcgre re ase- cgleämgy elpirsortämgy jai sgm aqvgä sgy amakocijoäsgsay,
 keiäy ejsilgäreiy sxm pqaclasijxäm peqirsasijxäm jai rsgm rso leäsqo pot g odgciäa atsgä dem pqobkeäpei lesabasijgä
 óqmgrg ma devheiä sa pqoseimoälema apodeijsijó leäsqaç qtählirg cia ma amsilesxpirsotäm sa elpoädia rso emdojoi-
 mosijoä elpoäqio sot rpeäqlasoy sxm satäqxm pot, pqim
 ejdoheiä g em koäcx odgciäa, eiävam gädg eiravheiä, rtäluxma
 Ç paqeäjjkirg apoä sg molokociäa sot Dijarsgqiäot re
 le siy irvtäotrey diasóneiy, re ecjejqileämo jeämsqo
 heälasa enxrtlbasijgäy ethtämgy: so Pqxsodijeiäo dem
 rtkkocgäy rpeäqlasoy;
 eäkabe tpoäwg som bahloä rtmaisioäsgsay sot pqoruetäco-
 msoy rso fgäsgla sgy paqasórexy sgy jahtrseqgleämgy Re peqiäpsxrg aqmgsijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla 1:
 epamemsónexäy sot.
 4. Le sg diósang sot óqhqot 1, rgleiäo 8, sgy odgciäay 93/
 (1) EE C 234 sgy 25.7.1998, r. 25. 60/EOJ, so jeiälemo sot detseäqot edauiäot sot rgleiäot 1,
 (2) Apoäuarg sot Dijarsgqiäot sgy 27gy Ojsxbqiäot 1997


text:
rsiy rtmej- rsoiveiäo b), sot jeuakaiäot I sgy odgciäay 83/407/EOJ,
 dijarheiärey tpoheäreiy 126/75, 34/76 jai 92/76 (Rtkkocgä soäloy jasó so opoiäo ÛSa fxäa dem lpoqotäm ma eävotm dialeiämei
 1977, r. 609, aisiokocijeäy rjeäweiy 7 jai 20). pqogcotleämxy le ókkey aceäkey, jasxäseqey, oärom auoqó
 (3) Apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy 1gy Iotkiäot 1993 rsgm tpoäherg som tceiomolijoä vaqajsgqirloä sotyë, sqopopoigähgje re:
 S-40/90 (Rtkkocgä 1993, r. II-721).
 ÛDem episqeäpesai sa fxäa atsó ma eävotm paqaleiämei
 pqogcotleämxy re liäa gä peqirroäseqey aceäkey tpodeeärse-
 qot jahersxäsoyë. Pqeäpei g sqopopoiägrg atsgä ma eqlg-
 metheiä tpoä sgm eämmoia oäsi eiämai apojkeirsijxäy epeng-
 cglasijgä gä tpoä sgm eämmoia oäsi aposekeiä otriarsijgä sqo-
 popoiägrg sxm pqoùpoheärexm pot irvtäotm cia sgm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot eiracxcgä booeidxäm re ecjejqileämo jeämsqo rtkkocgäy
 tpeäbake so College van Beroep voor het bedrijfsleven le rpeäqlasoy;
 apoäuarg sgy 17gy Iotkiäot 1998 rsgm tpoäherg K. V. S. Inter-
 national BV jasó Minister van Landbouw, Natuurbeheer en (1) EE L 194 sgy 22.7.1988, r. 10.
 Visserij (2) EE L 186 sgy 28.7.1993, r. 28.
 ä
 (Tpoherg C-301/98)
 (98/C 312/08)
 Le apoäuarg sgy 17gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Aiäsgrg amaiqeärexy pot tpeäbake rsiy 4 Atcotärsot 1998 o
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 David T. Keeling jasó sgy diasónexy pot eneädxre rsiy
 rsiy 31 Iotkiäot 1998, so College van Beroep voor het bedrijfs-
 8 Iotmiäot 1998 so sqiäso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 leven, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä K. V. S. International
 paøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg S-148/97 (1), David T. Kee-
 BV jai Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
 ling jasó Cqaueiäot Emaqlomiärexy rso pkaiärio sgy erxse-
 pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm
 qijgäy acoqóy (Elpoqijó rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa)
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsg-
 lósxm: (Tpoäherg C-305/98 P)
 (98/C 312/09)
 1. Pqeäpei so óqhqo 3, aqvgä jai rsoiveiäo b), sgy odgciäay 88/
 407/EOJ (1) ma eqlgmetheiä tpoä sgm eämmoia oäsi so rpeäqla O David T. Keeling, PenÄa Dorada, Calle Sol Naciente, 30,
 sot satäqot, o opoiäoy pqo sgy ejdoärexy sgy sqopopoig- Albufereta, E-03016 Alicante,, Irpamiäa, ejpqorxpotälemoy
 sijgäy odgciäay 93/60/EOJ (2) eiäve gädg eiravheiä re ecjejqi- apoä som jahgcgsgä A. A. Dashwood, emsokodoävo sot Edward
 leämo jeämsqo rtkkocgäy rpeäqlasoy jahoäsi pkgqotäre siy Lewis, Solicitors, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 soäse irvtäotrey pqoùpoheäreiy cia sgm eiracxcgä re seäsoio coäqo ArseÁne Kronshagen, 22, rue Marie Adelaide, tpeäbake
 jeämsqo, dem pkgqoiä (pkeäom) sgm pqoùpoäherg sot rsiy 4 Atcotärsot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx-
 óqhqot 3, rsoiveiäo b), sgy odgciäay, am so em koäcx fxäo, paøjxäm Joimosgäsxm aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy apouórexy
 jasó som vqoämo jasó som opoiäo fgseiäsai pirsopoigsijoä pot eneädxre rsiy 8 Iotmiäot 1998 so sqiäso slgäla sot Pqxso-
 cia so rpeäqla, dem pkgqoiä sgm sqopopoigheiära pqoùpoä- dijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg S-148/


text:
C 135/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.5.2000
 — στην περι ́πτωση αυτη ́, να διατηρη ́σει σε ισχυ ́ τα αποτελε ́σματα συστη ́ματος επιση ́μανσης του βοει ́ου κρε ́ατος» εντο ́ς της
 του ακυρωθε ́ντος κανονισμου ́ με ́χρις ο ́του το Κοινοβου ́λιο και τασσομε ́νης προθεσμι ́ας.
 το Συμβου ́λιο εκδω ́σουν νε ́α πρα ́ξη, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο
 152 ΕΚ· (1) EE L 334 της 28.12.1999, σ. 1.
 (2) Κανονισμο ́ς ΕΚ 820/97 του Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με τη θε ́σπιση
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. συστη ́ματος αναγνω ́ρισης και καταγραφη ́ς των βοειδω ́ν και την
 επιση ́μανση του βοει ́ου κρε ́ατος και των προϊο ́ντων με βα ́ση το βο ́ειο
 κρε ́ας, EE L 117 της 7.5.1997, σ. 1.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆ιαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων C-400/97, C-
 — Αναρμοδιο ́τητα του Συμβουλι ́ου: Ο κανονισμο ́ς 2772/1999 401/97 και C-402/97 (1)
 στηρι ́ζεται στο α ́ρθρο 19 του κανονισμου ́ ΕΚ 820/97 (2) με το
 οποι ́ο το Συμβου ́λιο επιφυλα ́χθηκε του δικαιω ́ματος να ασκη ́- (2000/C 135/18)
 σει απ' ευθει ́ας εκτελεστικε ́ς αρμοδιο ́τητες, ο ́πως προβλε ́πει το
 α ́ρθρο 202 ΕΚ, τρι ́τη περι ́πτωση. Ωστο ́σο με την ́εκδοση του Με δια ́ταξη της 16ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 κανονισμου ́ ΕΚ 2772/1999, το Συμβου ́λιο τροποποι ́ησε ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 τη διαχρονικη ́ εφαρμογη ́ του κανονισμου ́ ΕΚ 820/97 και των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων C-400/97, C-401/97 και C-
 κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο εξη ́λθε των ορι ́ων της εκτελεστικη ́ς 402/97 (αιτη ́σεις του Tribunal Superior de Justicia del Paı́s
 αρμοδιο ́τητα ́ς του, η οποι ́α δεν περιλαμβα ́νει ου ́τε την εξουσι ́α Vasco για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως),
 παρατα ́σεως της εφαρμογη ́ς του προαιρετικου ́ συστη ́ματος Administración Estado κατα ́ Juntas Generales de Guipúzcoa
 επισημα ́νσεως πε ́ραν της 31ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 ου ́τε την κ.λπ.
 εξουσι ́α να αναβα ́λει την εισαγωγη ́ του υποχρεωτικου ́ συστη ́-
 ματος επισημα ́νσεως του βοει ́ου κρε ́ατος. (1) EE C 41 της 7.2.1998.
 — Παραβι ́αση των προνομι ́ων του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου:
 Με τον επι ́δικο κανονισμο ́, το Συμβου ́λιο στην πραγματικο ́τητα
 τροποποι ́ησε ουσιαστικα ́ τον κανονισμο ́ ΕΚ 820/97. Εκδι ́-
 δοντα ́ς τον βα ́σει του α ́ρθρου 19, του κανονισμου ́ ΕΚ 820/97
 αντι ́ να το πρα ́ξει συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 152 της Συνθη ́κης, ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-152/99 (1)
 το Συμβου ́λιο απε ́κλεισε τη συμμετοχη ́ του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου στη διαδικασι ́α λη ́ψεως αποφα ́σεων και (2000/C 135/19)
 κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο παραβι ́ασε τα προνο ́μια του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου. Με


text:
δια ́ταξη της 21ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 — Παρα ́βαση του κανονισμου ́ ΕΚ 820/97: Το Συμβου ́λιο δεν της υποθε ́σεως C-152/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 τη ́ρησε τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 19 του κατα ́ Ιρλανδι ́ας.
 κανονισμου ́ ΕΚ 820/97 καθο ́σον δεν θε ́σπισε τα εκτελεστικα ́
 με ́τρα που συνιστου ́ν οι «γενικοι ́ κανο ́νες ενο ́ς υποχρεωτικου ́ (1) EE C 188 της 3.7.1998.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 1ης Οκτωβρίου 2007 — US Steel Košice κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-27/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Εθνικό σχέδιο κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής για τη Σλοβακία για την περίοδο 2008 έως 2012 - Απορριπτική απόφαση της Επιτροπής - Μη συνδρομή της προϋποθέσεως η προσβαλλόμενη πράξη να αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα - Απαράδεκτο)
 (2007/C 297/85)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: US Steel Košice s.r.o. (Košice, Σλοβακία) (εκπρόσωποι: E. Vermulst, δικηγόρος, και C. Thomas, solicitor)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Lawunmi και Ü. Wölker)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 29ης Νοεμβρίου 2006 περί του εθνικού σχεδίου κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου το οποίο της κοινοποίησε η Σλοβακία για την περίοδο 2008 έως 2012 σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει την US Steel Košice s.r.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 69 της 24.3.2007.


text:
C 35/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.2.2004
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- α) στο πλαίσιο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών,
 βαλε το Cour d’arbitrage με απόφαση της 29ης Οκτωβρίου ήταν η εκκαλούσα «υποκειμέν[η] στον φόρο που ενεργεί
 2003, στην υπόθεση Η. Clerens κατά Régio wallonne υπό την ιδιότητά [της] αυτή» κατάτην έννοια του
 (Περιφέρειας της Βαλονίας) άρθρου 2, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας όταν, με
 τις 26 συναλλαγές, απέκτησε τις ΚΜΕ από πωλητές
 (Υπόθεση C-480/03) Ηνωμένου Βασιλείου και τις πώλησε σε αγοραστές
 εκτός Ηνωμένου Βασιλείου;
 (2004/C 35/05)
 β) στο πλαίσιο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών,
 ασκούσε η εκκαλούσα «οικονομική δραστηριότητα»
 κατά την έννοια του άρθρου 4 της έκτης οδηγίας όταν,
 Με απόφαση της 29ης Οκτωβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη με τις 26 συναλλαγές, απέκτησε τις ΚΜΕ από πωλητές
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Ηνωμένου Βασιλείου και τις πώλησε σε αγοραστές
 18 Νοεμβρίου 2003, το Cour d’arbitrage, στο πλαίσιο της εκτός Ηνωμένου Βασιλείου;
 διαφοράς μεταξύ Η. Clerens και Régio wallonne που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής γ) στο πλαίσιο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών,
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: συνιστούσε η εκ μέρους της εκκαλούσας απόκτηση, με
 τις 26 συναλλαγές, των ΚΜΕ από πωλητές Ηνωμένου
 1) Πρέπει η οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της Βασιλείου «παράδοση αγαθών» προς την εκκαλούσα
 2ας Απριλίου 1979, περί διατηρήσεως των αγρίων πτη- κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της
 νών (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει στα έκτης οδηγίας;
 κράτη μέλη τη θέσπιση νομοθεσίας η οποία εφαρμόζεται και
 επί των πτηνών που γεννώνται και εκτρέφονται εν αιχμαλωσία, δ) στο πλαίσιο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών,
 όπως μνημονεύονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας αυτής; συνιστούσε η εκ μέρους της εκκαλούσας πώληση, με
 τις 26 συναλλαγές, των ΚΜΕ σε αγοραστές εκτός
 2) Πρέπει η ίδια οδηγία να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι Ηνωμένου Βασιλείου «παράδοση αγαθών» από την
 επιτρέπει στα κράτη μέλη τη θέσπιση προστατευτικής νομοθε- εκκαλούσα κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος
 σίας για τα πτηνά που γεννώνται και εκτρέφονται εν αιχμα- 1, της έκτης οδηγίας;
 λωσία μόνο στο μέτρο που η νομοθεσία αυτή αφορά
 αποκλειστικώς το εμπόριο των πτηνών αυτών ή μπορεί η 2) ∆ίδουν οι απαντήσεις στο ανωτέρω ερώτημα 1, στοιχεία α'
 νομοθεσία αυτή να εφαρμόζεται επί όλων των πράξεων που έως δ', λαβή για οποιαδήποτε παραβίαση των γενικών αρχών
 είναι δυνατό να εμπίπτουν στο εμπόριο πτηνών; του κοινοτικού δικαίου (και ειδικότερα, των αρχών της
 αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου);
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε την 1η ∆εκεμβρίου 2003
 βαλε το Ηigh Court of Justice (England & Wales) Chancery
 Division με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 2003, στην υπό- (Υπόθεση C-507/03)
 θεση Bond House Systems Ltd κατά Commissioners of
 Customs and Excise
 (2004/C 35/07)
 (Υπόθεση C-484/03)
 (2004/C 35/06) H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον K. Wiedner, επικουρούμενο από τον J. E. Flynn QC, δικηγόρο,
 με τόπο επιδόσεων στο


text:
Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η ∆εκεμβρίου
 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 19 Νοεμβρίου 2003, το Ηigh Court of Justice (England &
 Wales) Chancery Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Bond House Systems Ltd και Commissioners of Customs and
 Excise που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την 1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, αποφασίζοντας να αναθέσει
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: την παροχή υπηρεσιών στην Αn Post, χωρίς προηγουμένως να
 προβεί σε οποιαδήποτε δημοσιότητα, παρέβη τις υποχρεώσεις
 1) Λαμβανομένων υπόψη των γενικών αρχών του κοινοτικού που υπέχει από τη Συνθήκη· και
 δικαίου (και ειδικότερα, των αρχών της αναλογικότητας και
 της ασφάλειας δικαίου) και του άρθρου 28 της Συνθήκης 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα της
 ΕΚ: Επιτροπής.


text:
 29.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 339/27
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2014 — Inditex κατά ΓΕΕΑ — Ansell (ZARA)
 (Υπόθεση T-584/14)
 2014/C 339/32
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) (Arteixo, Ισπανία) (εκπρόσωπος: C. Duch, abogada)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Zainab Ansell και Roger Ansell (Moshi, Τανζανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Μαΐου 2014 στην υπόθεση R 1118/2013 2, καθόσον με αυτή επιβεβαιώθηκε η έκπτωση λόγω μη χρήσεως του κοινοτικού σήματος «ZARA»1 12 755 για τις ακόλουθες υπηρεσίες της τάξεως 39: «υπηρεσίες μεταφοράς, διανομής προϊόντων, και συγκεκριμένα ενδυμάτων, υποδημάτων, αξεσουάρ, αρώματα και καλλυντικά»· το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009, καθόσον υπέπεσε στα εξής σφάλματα:
 —
 πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι οι δικαιοδόχοι της Inditex αποτελούν μέρος της εσωτερικής οργανώσεως της εταιρίας, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται περί νομικών φορέων ανεξάρτητων από τον όμιλο Inditex·
 —
 πλάνη κατά την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον το τμήμα προσφυγών προσάπτει στην προσφεύγουσα ότι δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τον σχετικό με τις υπηρεσίες μεταφορών κύκλο εργασιών, προκειμένου να αποδειχθεί η εξωτερική χρήση του σήματος· εντούτοις, στη διαδικασία προσκομίσθηκαν τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα και ενδεχομένως τον παρεμβαίνοντα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Λεκτικό σήμα «ZARA» για υπηρεσίες των κλάσεων 39 και 42 — Υπ’ αριθ. 1 12 755 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούντες την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Zainab Ansell και Roger Ansell
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: αποδοχή της αιτήσεως για την έκπτωση από τα δικαιώματα επί του σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί: παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato στις 20 Μαρτίου 2006 — SECAP SpA κατά Comune di Torino
 (Υπόθεση C-147/06)
 (2006/C 143/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: SECAP SpA
 Εφεσίβλητοι: Comune di Torino κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 «Συνιστά θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου ο κανόνας του άρθρου 30, παράγραφος 4, της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ (1) ή ο αντίστοιχος του άρθρου 55, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (2) (εφόσον θεωρηθεί ότι η τελευταία αποτελεί το εφαρμοστέο κανονιστικό πλαίσιο) κατά τον οποίο, όταν οι προσφορές φαίνονται ασυνήθιστα χαμηλές σε σχέση με την παροχή, η αναθέτουσα αρχή, προτού μπορέσει να τις απορρίψει, οφείλει να ζητήσει εγγράφως τις διευκρινίσεις που θεωρεί χρήσιμες σε σχέση με τα στοιχεία της προσφοράς και να τα επαληθεύσει, λαμβάνοντας υπόψη τις παρασχεθείσες διευκρινίσεις;»
 2)
 Εάν δεν έχει τα χαρακτηριστικά θεμελιώδους αρχής του κοινοτικού δικαίου, «συνιστά ο κανόνας του άρθρου 30, παράγραφος 4, της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ, ή ο αντίστοιχος του άρθρου 55, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (εφόσον θεωρηθεί ότι η τελευταία αποτελεί το εφαρμοστέο κανονιστικό πλαίσιο) κατά τον οποίο, όταν οι προσφορές φαίνονται ασυνήθιστα χαμηλές σε σχέση με την παροχή, η αναθέτουσα αρχή, προτού μπορέσει να τις απορρίψει, οφείλει να ζητήσει εγγράφως τις διευκρινίσεις που θεωρεί χρήσιμες σε σχέση με τα στοιχεία της προσφοράς και να τα επαληθεύσει, λαμβάνοντας υπόψη τις παρασχεθείσες διευκρινίσεις, έμμεση συνέπεια ή παρεπόμενη αρχή της αρχής του ανταγωνισμού, σε συνδυασμό με τις αρχές της διοικητικής διαφάνειας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας, και πρέπει, ως εκ τούτου, να θεωρηθεί ότι ο κανόνας αυτός εφαρμόζεται και υπερισχύει των ενδεχομένως διαφορετικών εθνικών διατάξεων που θεσπίζουν τα κράτη μέλη για να ρυθμίσουν τις διαδικασίες συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, οι οποίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο της απευθείας εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου;»
 (1) ΕΕ L 199, σ. 54.
 (2) ΕΕ L 134, σ. 114.