text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/30
 Προσφυγή της 14ης Ιουνίου 2017 — Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-376/17)
 (2017/C 269/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C(2017) 2104 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2017, με την οποία παρατάθηκε η αναστολή των μηνιαίων πληρωμών υπέρ της Πολωνίας σχετικά με την ενίσχυση για την προαναγνώριση ομάδων παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 2, εδάφιο δεύτερο, δεύτερη περίοδος, σε συνδυασμό με το πρώτο εδάφιο, εισαγωγική φράση και στοιχείο β', του κανονισμού 1306/2013 (1), στο μέτρο που η αναστολή των μηνιαίων πληρωμών παρατάθηκε βάσει εσφαλμένων πραγματικών στοιχείων και εσφαλμένης νομικής ερμηνείας, μολονότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις αναστολής των μηνιαίων πληρωμών.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 3, του κανονισμού 1306/2013, στο μέτρο που ο συντελεστής αναστολής των μηνιαίων πληρωμών διατηρήθηκε σε υπερβολικά υψηλό επίπεδο σε σχέση με το ενδεχόμενο πρόκλησης οικονομικής ζημίας σε βάρος του προϋπολογισμού της Ένωσης.
 (1) Κανονισμός (EE) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (EE 2013, L 347, σ. 549).


text:
C 6/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 1) Η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εμπροθε ́σμως τις 2) Τα ́αρθρα 73 Β, παρα ́γραφος 1, και 73 ∆, παρα ́γραφοι 1,
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις στοιχει ́ο β', της Συνθη ́κης απαγορευ ́ουν εθνικη ́ δια ́ταξη ́οπως
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 92/100/ΕΟΚ αυτη ́ του ́αρθρου 33 Tarifpost 8, παρα ́γραφος 4, πρω ́ τη
 του Συμβουλι ́ου, της 19ης Νοεμβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με το φρα ́ση, του Gebührengesetz.
 δικαι ́ωμα εκμι ́σθωσης, το δικαι ́ωμα δανεισμου ́ και ορισμε ́να
 δικαιω ́ ματα συγγενικα ́ προς την πνευματικη ́ ιδιοκτησι ́α στον
 τομε ́α των προϊο ́ντων της διανοι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις (1) EE C 72 της 7.3.1998.
 που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 2) Η Ιρλανδι ́α φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 258 της 15.8.1998.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της εταιρι ́ας HITESYS SpA με ́εδρα την Aprilia (επαρχι ́α
 Latina), Ιταλι ́α, που ασκη ́θηκε στις 23 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Υπο ́θεση C-356/99)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (2000/C 6/16)
 της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-439/97 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichts- Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 hof για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Sandoz τον Eugenio de March, νομικο ́ συ ́μβουλο, επικουρου ́μενο απο ́
 GmbH κατα ́ Finanzlandesdirektion für Wien, Niederös- τον Alberto Dal Ferro, δικηγο ́ρο Βιτσε ́ντσας, με αντι ́κλητο στο
 terreich und Burgenland (1) Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 («Συμβα ́ σεις δανει ́ου — Τε ́λος χαρτοση ́μου — Τρο ́ποι ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 φορολογη ́σεως — ∆υσμενη ́ κριση»)
 ́ς δια εταιρι ́ας HITESYS SpA.
 (2000/C 6/15) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) 1) να υποχρεω ́σει την καθη ́ς εταιρι ́α HITESYS SpA να αποδω ́σει
 κεφα ́λαιο υ ́ψους 132 500 ευρω ́ (EUR) εντο ́κως προς 8,25 %
 για το δια ́στημα μεταξυ ́ 8.1.94 και 8.9.99, α ́ρα το ́κους
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ υ ́ψους 61 032,8 EUR, δηλαδη ́ να αποδω ́σει συνολικα ́ ποσο ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») 194 443,7 EUR και να καταβα ́λει επιπλε ́ον το ́κους υπερημε-
 ρι ́ας 30,364 EUR ημερησι ́ως με ́χρι την οριστικη ́ εξο ́φληση, σε
 Στην υπο ́θεση C-439/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του σχε ́ση με τη χρηματοδο ́τηση της συμβα ́σεως JOU2-CT93-
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' ε- 0417,
 φαρμογη ́ν του α ́ρθρου

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234
 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που 2) να καταδικα ́σει τη HITESYS στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Sandoz GmbH
 και Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und
 Burgenland, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 ερμηνει ́α των α ́ρθρων 73 Β και 73 ∆ της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 56 ΕΚ και 58 ΕΚ), καθω ́ς και των α ́ρθρων 1 και 4 της οδηγι ́ας
 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουνι ́ου 1988, για τη Η προσφυγη ́, η οποι ́α ́εχει ασκηθει ́ βα ́σει ρη ́τρας διαιτησι ́ας, αφορα ́
 θε ́ση σε εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 67 της Συνθη ́κης (ΕΕ L 148, σ. 5), την καταβολη ́ διαφο ́ρων χρηματικω ́ν ποσω ́ν που προκαταβλη ́θηκαν
 το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen, σε σχε ́ση με τη συ ́μβαση JOU2-CT93-0417, η οποι ́α αφορα ́
 προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́μα- σχε ́διο ερευνω ́ν στο πλαι ́σιο του προγρα ́μματος JOULE II (1991-
 τος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), και G. Hirsch, γενικο ́ς εισαγγε- 1994), το οποι ́ο ενε ́κρινε το Συμβου ́λιο των Υπουργω ́ν της
 λε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λ- Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας στον τομε ́α της μη πυρηνικη ́ς ενε ́ργειας (1).
 ληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με Η Επιτροπη ́ αποφα ́σισε να καταγγει ́λει τη διεπο ́μενη απο ́ το ιταλικο ́
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: δι ́καιο συ ́μβαση λο ́γω της εκ με ́ρους της καθη ́ς μη εκπληρω ́ σεως
 των υποχρεω ́σεω ́ν της.
 1) Τα ́αρθρα 73 Β, παρα ́γραφος 1, και 73 ∆, παρα ́γραφοι
 1, στοιχει ́ο β', και 3, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 56,
 παρα ́γραφος 1, ΕΚ και 58, παρα ́γραφοι 1, στοιχει ́ο β', και (1) Απο ́φαση 91/484/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 9ης Σεπτεμβρι ́ου 1991
 3, ΕΚ) ́εχουν την ́εννοια ́οτι δεν απαγορευ ́ουν τη φορολο ́γηση (EE L 257 της 14/09/1991, σ. 37).
 δανει ́ων συναφθε ́ντων σε ́αλλο κρα ́τος με ́λος, η οποι ́α προ-
 βλε ́πεται απο ́ εθνικη ́ δια ́ταξη ́οπως αυτη ́ του ́αρθρου 33
 Tarifpost 8, παρα ́γραφος 1, του Gebührengesetz.


text:
 19.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 27ης Μαρτίου 2014 [αίτηση του Landesgericht Bozen (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ulrike Elfriede Grauel Rüffer κατά Katerina Pokorná
 (Υπόθεση C-322/13) (1)
 ((Ιθαγένεια της Ένωσης - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Εφαρμοστέο σε αστική δίκη γλωσσικό καθεστώς))
 2014/C 151/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Bozen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ulrike Elfriede Grauel Rüffer κατά
 Katerina Pokorná
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Bolzano/Landesgericht Bozen — Ερμηνεία των άρθρων 18 και 21 ΣΛΕΕ — Απαγόρευση διακρίσεων και ιθαγένεια της Ένωσης — Εφαρμοστέο σε αστική δίκη γλωσσικό καθεστώς — Παρέκκλιση υπέρ των πολιτών του οικείου κράτους μέλους — Επέκταση αυτής της παρεκκλίσεως επί των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ευρίσκονται υπό τις αυτές συνθήκες με τους πολίτες του οικείου κράτους μέλους
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 18 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία παρέχει το δικαίωμα χρήσεως γλώσσας άλλης από την επίσημη στις αστικές υποθέσεις των οποίων επιλαμβάνονται τα δικαστήρια κράτους μέλους, τα οποία εδρεύουν σε συγκεκριμένη διοικητική περιφέρεια του κράτους αυτού, μόνον στους πολίτες του που κατοικούν εντός της συγκεκριμένης περιφέρειας.
 (1) ΕΕ C 226 της 3.8.2013.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — TF1 κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-193/06) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Σύστημα ενισχύσεων υπέρ της κινηματογραφικής και οπτικοακουστικής παραγωγής - Απόφαση της Επιτροπής να μη διατυπώσει αντιρρήσεις - Προσφυγή ακυρώσεως - Ανταγωνιστική θέση που δεν θίγεται ουσιωδώς - Απαράδεκτο)
 2010/C 301/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Télévision française 1 SA (TF1) (Boulogne-Billancourt, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-P. Hordies και C. Smits, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito, T. Scharf και B. Stromsky)
 Παρεμβαίνουσα προς στήριξη των αιτημάτων της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και L. Butel)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 832 τελικό της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2006, σχετικά με μέτρα ενισχύσεως υπέρ του κινηματογράφου και του οπτικοακουστικού τομέα στη Γαλλία (ενισχύσεις NN 84/2004 και N 95/2004 — France, Régimes d’aide au cinéma et à l’audiovisuel).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Télévision française 1 SA (TF1) φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 224 της 16.9.2006


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/68
 Προσφυγή της 27ης Νοεμβρίου 2015 — Clover Canyon κατά ΓΕΕΑ — Kaipa Sportswear (CLOVER CANYON)
 (Υπόθεση T-693/15)
 (2016/C 038/92)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Clover Canyon, Inc. (Λος Άντζελες, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: T. Schmitz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kaipa Sportswear GmbH (Heilbronn, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση του λεκτικού σήματος «CLOVER CANYON» με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Υπ’ αριθ. 1 120 485 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Αυγούστου 2015 στην υπόθεση R 3018/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 ή
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2014 — Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση C-28/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Άρθρο 169, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Υποχρεωτικό περιεχόμενο της αιτήσεως αναιρέσεως))
 2014/C 175/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP (εκπρόσωποι: M. Stephens και R. Lands, solicitors, καθώς και T. Pitt-Payne, QC,)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: M. López Torres και S. Lambrinoc)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα), στις 29 Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση T-590/10, Gabi Thesing και Bloomberg Finance LP κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή με σκοπό την ακύρωση της από 21 Οκτωβρίου 2010 αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, περί μη χορηγήσεως στις αναιρεσείουσες της προσβάσεως σε δύο έγγραφα αφορώντα το δημόσιο χρέος και το δημοσιονομικό έλλειμμα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Καταδικάζει την Gabi Thesing και την Bloomberg Finance LP στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 101 της 6.4.2013.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landgerichts Regensburg (Γερμανία) στις 11 Ιουνίου 2010 — G κατά Cornelius de Visser
 (Υπόθεση C-292/10)
 ()
 2010/C 346/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Regensburg (Γερμανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: G
 Εναγόμενος: Cornelius de Visser
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Αποκλείει το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη φράση του πρώτου εδαφίου, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως διαμορφώθηκε με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, σε συνδυασμό με το άρθρο 47, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή άλλες κοινοτικές διατάξεις, την καλούμενη «επίδοση δια δημοσιεύσεως» κατά το εθνικό δίκαιο [η οποία σύμφωνα με τα άρθρα 185 έως 188 του γερμανικού κώδικα πολιτικής δικονομίας (Zivilprozessordnung, στο εξής: ZPO) πραγματοποιείται με την ανάρτηση της ανακοινώσεως περί επιδοτήσεως στον πίνακα ανακοινώσεων του εντέλλοντος δικαστηρίου επί διάστημα ενός μηνός], όταν ο αντίδικος (στο πλαίσιο μιας ευρισκόμενης σε αρχικό στάδιο) αστικής δίκης δηλώνει μεν σε ιστοσελίδα διεύθυνση ευρισκόμενη στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: έδαφος της Ένωσης), η επίδοση όμως στη διεύθυνση δεν είναι δυνατή επειδή ο εναγόμενος δεν διαμένει εκεί και ούτε δύναται να διαπιστωθεί με άλλον τρόπο ο τόπος διαμονής του εναγόμενου τη δεδομένη χρονική στιγμή;
 β)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Οφείλει το εθνικό δικαστήριο στην περίπτωση αυτή να μην εφαρμόσει, σύμφωνα με την μέχρι τούδε νομολογία του ΔΕΚ (η τελευταία σχετική απόφαση αφορούσε στην υπόθεση της 12ης Ιανουαρίου 2010, C-341/08, Petersen, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή), τις εθνικές διατάξεις που επιτρέπουν την επίδοση δια δημοσιεύσεως ακόμη και αν το εθνικό δίκαιο αναγνωρίζει μία τέτοια αρμοδιότητα (την καλούμενη Verwerfungskompetenz) μόνο στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο (Bundesverfassungsgericht);
 και
 Πρέπει η ενάγουσα να γνωστοποιήσει στο δικαστήριο νέα, διεύθυνση του εναγομένου στην οποία να είναι δυνατόν να γίνει εκ νέου επίδοση της αγωγής, προκειμένου να καταστεί δυνατή η διεκδίκηση των δικαιωμάτων της, δεδομένου ότι κατά το εθνικό δίκαιο, χωρίς επίδοση δια δημοσιεύσεως και εφόσον δεν είναι γνωστός ο τόπος διαμονής του εναγομένου δεν θα ήταν δυνατή η διεξαγωγή της δίκης;
 γ)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα που διαλαμβάνεται στο σημείο 2 α: Συμβιβάζεται με το άρθρο 26, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (στο εξής: κανονισμός 44/2001) η έκδοση ερήμην αποφάσεως κατά το άρθρο 331 ZPO, και, κατά προέκταση, εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις κατά την έννοια του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις (στο εξής: κανονισμός 805/2004), όταν το αίτημα της αγωγής είναι να καταδικαστεί ο εναγόμενος στην καταβολή αποζημιώσεως προς ικανοποίηση ηθικής βλάβης, ελάχιστου ύψους 20 000,00 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων δικηγόρου ύψους 1 419,19 ευρώ πλέον τόκων;
 Τα κατωτέρω ερωτήματα έχουν ως προϋπόθεση ότι βάσει των απαντήσεων του ΔΕΚ στα ερωτήματα υπό σημεία 2 α έως γ η ενάγουσα


text:
θα έχει τη δυνατότητα συνεχίσεως της δίκης:
 δ)
 Λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων των άρθρων 4, παράγραφος 1, και 5, σημείο 3, του κανονισμού 44/2001, έχει εφαρμογή ο εν λόγω κανονισμός και επί περιπτώσεων στις οποίες ο εναγόμενος σε πολιτική δίκη, ο οποίος ζητείται να καταδικασθεί σε παράλειψη, παροχή στοιχείων και αποζημίωση για ηθική βλάβη, (πιθανολογείται ότι) είναι μεν πολίτης της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, ΣΕΕ, η διαμονή του όμως δεν είναι γνωστή και συνεπώς δεν είναι καθόλου βέβαιο αν τη δεδομένη χρονική στιγμή βρίσκεται εντός του εδάφους της Ένωσης ή/και των λοιπών κρατών που έχουν συνάψει τη σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις της, η οποία συμφωνήθηκε στο Λουγκάνο στις 16 Σεπτεμβρίου 1988 (στο εξής: σύμβαση του Λουγκάνο), ούτε είναι γνωστός ο ακριβής τόπος του διακομιστή (server) στον οποίο βρίσκεται αποθηκευμένη η ιστοσελίδα, παρότι εικάζεται ότι ο διακομιστής πρέπει να βρίσκεται εντός του εδάφους της Ένωσης;
 ε)
 Σε περίπτωση (επαπειλούμενης) προσβολής της προσωπικότητας από περιεχόμενα ιστοσελίδας, έχει η φράση «του τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός» του άρθρου 5, σημείο 3 του κανονισμού 44/2001 την έννοια:
 ότι επιτρέπεται στον θιγόμενο (στο εξής: η ενάγουσα) να εγείρει αγωγή επί παραλείψει, καθώς και για παροχή στοιχείων και ικανοποίηση ηθικής βλάβης κατά του υπεύθυνου της ιστοσελίδας (στο εξής: ο εναγόμενος) ενώπιον των δικαστηρίων οποιουδήποτε κράτους μέλους, από όπου υπάρχει δυνατότητα προσβάσεως στην ιστοσελίδα, ανεξαρτήτως του τόπου εγκαταστάσεως του υπεύθυνου της ιστοσελίδας (εντός ή εκτός του εδάφους της Ένωσης),
 ή μήπως
 η δικαιοδοσία των δικαστηρίων κράτους μέλους, στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένος ο εναγόμενος, ή για το οποίο δεν προκύπτει ότι ο εναγόμενος διαμένει σε αυτό, προϋποθέτει έναν ειδικότερο δεσμό μεταξύ του προσβαλλόμενου περιεχομένου ή της συγκεκριμένης ιστοσελίδας και του κράτους της έδρας του δικαστηρίου (εσωτερικός δεσμός (Inlandsbezug)), πέραν της τεχνικής δυνατότητας προσβάσεως;
 στ)
 Σε περίπτωση που απαιτείται τέτοιου είδους ειδικός εσωτερικός δεσμός: Βάσει ποιων κριτηρίων καθορίζεται ο δεσμός αυτός;
 Έχει σημασία, αν η συγκεκριμένη ιστοσελίδα απευθύνεται, βάσει του σκοπού για τον οποίο την προορίζει ο υπεύθυνός της, ειδικά (και) στους χρήστες του Διαδικτύου στο κράτος της έδρας του δικαστηρίου, ή αρκεί ότι οι πληροφορίες που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα παρουσιάζουν αντικειμενικά δεσμό με το κράτος της έδρας του δικαστηρίου, υπό την έννοια ότι η πιθανή σύγκρουση μεταξύ των συμφερόντων της ενάγουσας σχετικά με τον σεβασμό της προσωπικότητάς της, αφενός, και του υπεύθυνου της ιστοσελίδας σχετικά με την ελεύθερη διαμόρφωση της σελίδας του, αφετέρου, ενδέχεται, με βάση τα δεδομένα της συγκεκριμένης υποθέσεως, και ιδίως λόγω του περιεχομένου της προσβαλλόμενης ιστοσελίδας, να έχει πράγματι επέλθει ή να επέλθει μελλοντικά στο κράτος της έδρας του δικαστηρίου ή να έχει επέλθει υπό την έννοια ότι ένας ή περισσότεροι γνωστοί της ενάγουσας έλαβαν γνώση του περιεχομένου της ιστοσελίδας;
 ζ)
 Εξαρτάται ο ειδικός εσωτερικός δεσμός ιδίως από τον αριθμό των επισκέψεων που δέχτηκε η προσβαλλόμενη ιστοσελίδα από το κράτος της έδρας του δικαστηρίου;
 η)
 Σε περίπτωση που με βάση τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα το αιτούν δικαστήριο είναι αρμόδιο να δικάσει


text:
την αγωγή: Ισχύουν και στην ως άνω περιγραφόμενη περίπτωση οι αρχές που διατυπώνονται στην απόφαση του ΔΕΚ της 7ης Μαρτίου 1995, C-68/93, Fiona Shevil κ.λπ. (Συλλογή 1995, σ. Ι-415);
 θ)
 Σε περίπτωση που για την κατάφαση της αρμοδιότητας δεν απαιτείται ειδικότερος εσωτερικός δεσμός, ή που αυτός τεκμαίρεται ήδη από το γεγονός ότι οι προσβαλλόμενες πληροφορίες παρουσιάζουν αντικειμενικά κάποιον ειδικότερο δεσμό με το κράτος της έδρας του δικαστηρίου, υπό την έννοια ότι μία σύγκρουση αντίθετων συμφερόντων στο κράτος της έδρας του δικαστηρίου ενδέχεται, υπό τα δεδομένα της συγκεκριμένης περιπτώσεως και ιδίως εξαιτίας του περιεχομένου της προσβαλλόμενης ιστοσελίδας, να έχει πράγματι επέλθει ή να επέλθει μελλοντικά ή να έχει επέλθει υπό την έννοια ότι ένας ή περισσότεροι γνωστοί της ενάγουσας έλαβαν γνώση του περιεχομένου της ιστοσελίδας, και για την αναγνώριση της υπάρξεως ειδικού εσωτερικού δεσμού δεν απαιτείται ελάχιστος αριθμός επισκέψεων της προσβαλλόμενης ιστοσελίδας προερχόμενων από το κράτος της έδρας του δικαστηρίου ή στην περίπτωση που ο κανονισμός 44/2001 δεν εφαρμόζεται καν στην προκείμενη υπόθεση:
 Έχει το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά την έννοια ότι προσδίδεται στις ανωτέρω διατάξεις χαρακτήρας κανόνων συγκρούσεως δικαίων υπό την έννοια, ότι επιβάλλουν και στον τομέα του αστικού δικαίου την αποκλειστική εφαρμογή του ισχύοντος στη χώρα εγκαταστάσεως δικαίου, εκτοπίζοντας τους εθνικούς κανόνες συγκρούσεως
 ή μήπως
 οι διατάξεις αυτές αποτελούν διορθωτικό κανόνα σε επίπεδο ουσιαστικού δικαίου, με τον οποίο η ουσιαστική συνέπεια του κριθέντος με βάση τους εθνικούς κανόνες συγκρούσεως δικαίων ως εφαρμοστέου δικαίου τροποποιείται και περιορίζεται στις απαιτήσεις της χώρας εγκαταστάσεως;
 ι)
 Σε περίπτωση που οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 3, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ, έχουν το χαρακτήρα κανόνων συγκρούσεως δικαίων:
 Επιβάλλουν οι εν λόγω διατάξεις απλώς την αποκλειστική εφαρμογή του ισχύοντος στη χώρα εγκαταστάσεως ουσιαστικού δικαίου ή μήπως επιβάλλουν και την εφαρμογή των ισχυόντων στο κράτος αυτό κανόνων συγκρούσεως, έτσι ώστε να διατηρείται η δυνατότητα αναπομπής (renvoi) του δικαίου της χώρας εγκαταστάσεως στο δίκαιο της χώρας προορισμού;
 ια)
 Σε περίπτωση που οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 3, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ, έχουν τον χαρακτήρα κανόνων συγκρούσεως:
 Λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό του τόπου εγκαταστάσεως του παρέχοντος την υπηρεσία η (πιθανολογούμενη) παρούσα διαμονή του, η διαμονή του κατά την έναρξη της δημοσιεύσεως των φωτογραφιών της ενάγουσας ή ο (πιθανολογούμενος) τόπος εγκαταστάσεως του διακομιστή στον οποίο βρίσκεται αποθηκευμένη η ιστοσελίδα;


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/10
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-198/08)
 (2008/C 197/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: W. Mölls)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, θεσπίζοντας και διατηρώντας νομοθετικές διατάξεις δυνάμει των οποίων καθορίζονται από το κράτος ελάχιστες τιμές πωλήσεως για τα τσιγάρα και τον λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1995 (1).
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Τα επεξεργασμένα καπνά αποτελούν μία από τις τρεις ομάδες προϊόντων που υπόκεινται, σε κοινοτικό επίπεδο, σε εναρμονισμένη ρύθμιση του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Η οδηγία 95/59/ΕΚ περιέχει μερικές γενικές διατάξεις που εφαρμόζονται σε όλα τα επεξεργασμένα καπνά και ρυθμίζει επιπλέον τη διάρθρωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζεται στα τσιγάρα. Το άρθρο 9, παράγραφος 1, διατυπώνει την αρχή ότι οι καπνοβιομήχανοι όπως και οι εισαγωγείς έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν ελεύθερα τις ανώτερες τιμές των επεξεργασμένων καπνών. Η διάταξη αυτή δεν διασφαλίζει μόνον ότι η φορολογική βάση διέπεται από τις ίδιες αρχές εντός όλων των κρατών μελών αλλά, ταυτόχρονα, εμποδίζει επίσης τις κρατικές κανονιστικές ρυθμίσεις των τιμών, που βλάπτουν τον ανταγωνισμό και την εσωτερική αγορά, να ματαιώσουν την επίτευξη των στόχων της οδηγίας.
 Η θεσπισθείσα στην Αυστρία το 2006 ρύθμιση, δυνάμει της οποίας οι κατώτερες τιμές των τσιγάρων και του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων καθορίζονται από τις κρατικές αρχές, αντιβαίνει προς την προπαρατεθείσα διάταξη της οδηγίας 95/59/ΕΚ. Ο καθορισμός κατωτέρων τιμών εξαφανίζει τις διαφορές τιμών μεταξύ των διαφορών προϊόντων οι οποίες θα μπορούσαν να υπάρχουν λόγω των διαφορετικών παραγόντων διαμορφώσεως των τιμών, ανεβάζοντας άμεσα τις τιμές λιανικής πωλήσεως της κατώτερης κλίμακας τιμών σε ένα ελάχιστο επίπεδο. Αυτός ο μηχανισμός οδηγεί ασφαλώς σε στρεβλώσεις των εμπορικών ρευμάτων μεταξύ των κρατών μελών, ακόμη και αν η κατωτάτη τιμή, όπως στην Αυστρία, συνάγεται από τις μέσες τιμές της αγοράς.
 Μεταξύ των συμφερόντων που τα κράτη μέλη μπορούν να επιδιώκουν μέσω της εμπορικής και φορολογικής πολιτικής τους συγκαταλέγεται φυσικά και το συμφέρον για την προστασία της δημόσιας υγείας. Αυτό περικλείει επίσης τον στόχο διατηρήσεως σε υψηλό επίπεδο των τιμών για τα προϊόντα του καπνού. Επειδή όμως τα κράτη μέλη μπορούν πλήρως να ανταποκριθούν στον στόχο αυτό χάρις στα φορολογικά μέσα, δεν είναι δυνατόν να επικαλούνται τέτοια συμφέροντα για να αποκλίνουν από την επίδικη διάταξη της οδηγίας δεδομένου ότι θα έθιγαν με τον τρόπο αυτό τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
 Κατά την Επιτροπή, η φορολογία αποτελεί αποτελεσματικό και επαρκές μέσο από απόψεως τιμής. Παραδείγματα άλλων κρατών μελών δείχνουν επίσης ότι τα επεξεργασμένα καπνά μπορούν να ακριβύνουν μόνο με τη φορολογική πίεση, δεδομένου ότι το φορολογικό επίπεδο μπορεί κατά βούληση να ποικίλει προς τα πάνω, για να ωθηθεί η τελική τιμή στα ύψη, ανεξαρτήτως


text:
του περιθωρίου κέρδους των οικείων επιχειρήσεων και/ή κατά πόσον αυτές είναι διατεθειμένες να πωλήσουν χωρίς κέρδος ή ακόμη και με ζημία. Η προσέγγιση αυτή, κατά την οποία η φορολογία λειτουργεί ως αντικειμενικός παράγοντας κόστους, δεν εμποδίζει μόνον τις αρνητικές επιπτώσεις των κατωτέρων τιμών επί του ανταγωνισμού της εσωτερικής αγοράς, αλλά εμποδίζει επίσης ένα άλλο μειονέκτημα που συνδέεται με τις κατώτερες τιμές, ήτοι τη διασφάλιση των περιθωρίων των παρασκευαστών προϊόντων καπνού. Το αποτέλεσμα αυτό ουδόλως συμβάλλει στην προστασία της υγείας και είναι μάλλον αντιπαραγωγικό. Η Επιτροπή είναι επομένως πεπεισμένη ότι η επιθυμητή προστασία της δημόσιας υγείας μπορεί να διασφαλίζεται από μια ενεργό και αποτελεσματική φορολογική πολιτική χωρίς να είναι αναγκαίο να προσφύγει κανείς σε κατώτερες τιμές ασύμβατες με το άρθρο 9 της οδηγίας 95/59/ΕΚ.
 (1) ΕΕ L 291, σ. 40.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/19
 Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2010 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Technisynthese (BTS)
 (Υπόθεση T-592/10)
 2011/C 80/37
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. E. López Camba και J. L. Rivas Zurdo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Technisynthese SARL (Saint Pierre Montlimart, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 23ης Σεπτεμβρίου 2010, στην υπόθεση R 1380/2009-1, και
 —
 να καταδικάσει το καθού και τους τυχόν παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «BTS» για προϊόντα των κλάσεων 14, 18, 25 και 28
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Technisynthese SARL
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικά και εθνικά λεκτικά σήματα που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «TBS» για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών, δέχθηκε την ανακοπή
 Λόγοι ακυρώσεως: Μη απόδειξη της φήμης και της χρήσεως των προγενέστερων σημάτων και παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), δεδομένου ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/39
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 14ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-267/02, Rewe-Zentral AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Μερική άρνηση καταχωρίσεως - Ανάκληση της ανακοπής - Κατάργηση της δίκης)
 (2004/C 228/89)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-267/02, Rewe-Zentral AG, με έδρα την Κολονία (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner και B. Ertle, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: J. Weberndorfer και G. Schneider), παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου η Fritidsresor AB, με έδρα την Στοκχόλμη, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο U. Sander, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Ιουλίου 2002 (υπόθεση R 888/2000-1), περί καταχωρίσεως του σήματος Atlasreisen ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και Ι. Pelikánová, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 14 Ιουνίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.


text:
C 226/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 — κατα ́ συνε ́πεια, να υποχρεω ́σει την ΕΚΑΕ, εκπροσωπου ́μενη 2. να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 176 της
 απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, να καταβα ́λει Συνθη ́κης ΕΚ (α ́ρθρο 233 της Συνθη ́κης του 'Αμστερνταμ),
 στους νομι ́μους εκπροσω ́πους της ενα ́γουσας εταιρι ́ας λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τη νομικη ́ εκτι ́μηση του Πρωτοδικει ́ου, να
 Autosalone Ispra dei F.lli Rossi s.n.c. το ποσο ́ του κρι ́νει συμβατη ́ προς την κοινη ́ αγορα ́ την προγραμματισθει ́σα
 1 245 000 000 ιταλικω ́ν λιρω ́ν, πλε ́ον της τιμαριθμικη ́ς προ- ενι ́σχυση και ως προς το επιπλε ́ον ποσο ́ των 4,875 εκατομμ.
 σαρμογη ́ς και των το ́κων με ́χρι της πραγματικη ́ς καταβολη ́ς DM·
 της αποζημιω ́σεως, η ́ το διαφορετικο ́ ποσο ́ που θα ορι ́σει το
 Πρωτοδικει ́ο· 3. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να καταδικα ́σει την εναγομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η εδρευ ́ουσα στο Berlin-Spandau προσφευ ́γουσα, θυγατρικη ́
 εταιρι ́α της Koenig & Bauer Aktiengesellschaft (KBA), ́εχει
 Η ενα ́γουσα εταιρι ́α ζητει ́ την αποκατα ́σταση των ζημιω ́ν απο ́ δραστηριο ́τητες στον τομε ́α των εκτυπωτικω ́ν μηχανω ́ν και λειτουρ-
 την πλημμυ ́ρα που προκλη ́θηκε στους χω ́ρους της λο ́γω της γει ́ στο πλαι ́σιο του συνδυασμου ́ των διαφο ́ρων εγκαταστα ́σεων
 υπερχειλι ́σεως τμη ́ματος υδροσυλλε ́κτη, του οποι ́ου η διαχει ́ριση του ομι ́λου KBA ως κατασκευα ́στρια μεμονωμε ́νων οικοδομικω ́ν
 και συντη ́ρηση βαρυ ́νουν το Κοινο ́ Κε ́ντρο Ερευνω ́ν της Ευρατο ́μ- ομα ́δων για δια ́φορα ́εργα του ομι ́λου. Κατα ́ τη δια ́ρκεια του
 ΕΚΑΕ (ΚΚΕ). ́ετους 1996 αντιμετω ́πισε η προσφευ ́γουσα τε ́τοιες οικονομικε ́ς
 δυσχε ́ρειες ω ́στε το ́ετος 1997 απει ́λησε ακο ́μη και με το κλει ́σιμο ́
 Κατα ́ την ενα ́γουσα, το ΚΚΕ ́εχει την υποχρε ́ωση να επιβλε ́πει τις της, το οποι ́ο εντου ́τοις μπο ́ρεσε να αποτραπει ́ με μια ενι ́σχυση
 υποδομε ́ς που χρησιμευ ́ουν στη λειτουργι ́α του ο ́λου Κε ́ντρου και, του Land του Βερολι ́νου και με ́ενα σχε ́διο περι ́ αναδιαρθρω ́σεως.
 συνεπω ́ς, και τον εν λο ́γω υδροσυλλε ́κτη. Κατα ́ συνε ́πεια, το ΚΚΕ
 ενη ́ργησε με αμε ́λεια και αδεξιο ́τητα καθο ́σον δεν προε ́βλεψε το Με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε ο ́τι η
 ανωτε ́ρω συμβα ́ν. υπε ́ρ της προσφευ ́γουσας προβλεπομε ́νη κρατικη ́ ενι ́σχυση υ ́ψους
 9,31 εκατ. DM συμβιβαζο ́ταν με την κοινη ́ αγορα ́ μο ́νο κατα ́ το
 ποσο ́ των 4,435 εκατ.


text:
DM και ο ́τι το πε ́ραν των 4,435 εκατομμ.
 DM ποσο ́ της προγραμματισθει ́σας ενισχυ ́σεως δεν ́επρεπε να
 χορηγηθει ́.
 Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως αυτη ́ς καθο ́σον
 η χορη ́γηση του α ́νω των 4,435 εκατομμ. DM ποσου ́ της
 Προσφυγη ́ της Graphischer Maschinenbau GmbH κατα ́ της προγραμματισθει ́σας ενισχυ ́σεως απαγορευ ́εται. Το μη εγκριθε ́ν
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις τμη ́μα της ενισχυ ́σεως αφορα ́ αναπτυξιακα ́ ́εξοδα της προσφευ ́γου-
 25 Μαι ̈́ου 1999 σας, τα οποι ́α κατα ́ την α ́ποψη της Επιτροπη ́ς ει ́χαν η ́δη προκυ ́ψει
 κατα ́ τον χρο ́νο της κοινοποιη ́σεως τον Ιανουα ́ριο 1998 και
 (Υπο ́θεση Τ-126/99) φαι ́νεται ο ́τι δεν επωφελη ́θηκε η προσφευ ́γουσα αλλα ́ η μητρικη ́
 της εταιρι ́α.
 (1999/C 226/71)
 Κατα ́ την α ́ποψη της προσφευ ́γουσας, οι μη εγκριθει ́σες αναπτυξια-
 κε ́ς δαπα ́νες αποτελου ́ν βασικο ́ συστατικο ́ με ́ρος του σχεδι ́ου
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω αναδιαρθρω ́σεως και η ενι ́σχυση για την αναδια ́ρθρωση απαιτει ́ται
 να ει ́ναι ακριβω ́ς αυτου ́ του υ ́ψους.
 Η Graphischer Maschinenbau GmbH, Βερολι ́νο, εκπροσωπου ́-
 μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Dr. Albrecht Bach, Oppenländer Η Επιτροπη ́
 Rechtsanwälte, Stuttgart (Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 νι ́ας), με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τη δικηγο ́ρο Lucy Dupong, — κακω ́ς επικαλει ́ται τον χρο ́νο ενο ́ς με ́ρους των αναπτυξιακω ́ν
 δικηγορικο ́ γραφει ́ο Dupong & Dupong, 4-6 rue de la Boucherie, δαπανω ́ν,
 α ́σκησε στις 25 Μαι ̈́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των — σφα ́λλει ως προς τη χρονικη ́ οριοθε ́τηση της αναπτυξιακη ́ς
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. δαπα ́νης,
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — διερευ ́νησε ανεπαρκω ́ς τα πραγματικα ́ περιστατικα ́,
 1. να κρι ́νει α ́κυρο το α ́ρθρο 1, δευ ́τερη προ ́ταση, της αποφα ́σεως — αρνη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα την εκ του νο ́μου ακρο ́αση,
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 3.2.1999
 [ε ́γγραφο Κ (1999) 327 τελικο ́], το οποι ́ο απαγορευ ́ει τη — αιτιολο ́γησε ανεπαρκω ́ς την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση και
 χορη ́γηση του υπερβαι ́νοντος τα 4,435 εκατομμ. γερμανικω ́ν
 μα ́ρκων (DM) ποσου ́ της προγραμματισθει ́σας απο ́ την — παρε ́βη το α ́ρθρο 92, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο γ', της Συνθη ́-
 Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας ενισχυ ́σεως κης ΕΚ κατα ́ την απο ́φαση ́ της κατ' α ́σκηση διακριτικη ́ς
 αριθ. C 54/98 υπε ́ρ της Graphischer Maschinenbau GmbH, εξουσι ́ας.
 Βερολι ́νο, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 174, πρω ́το εδα ́φιο, της
 Συνθη ́κης ΕΚ (α ́ρθρο 230,


text:
 23.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 219/10
 Προσφυγή της 20ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-244/11)
 2011/C 219/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και E. Montaguti)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 να αναγνωριστεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι η Ελληνική Δημοκρατία θεσπίζοντας τις απαιτήσεις έγκρισης που καθορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 11 παράγραφος 2, και τις απαιτήσεις έγκρισης που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 του ελληνικού νόμου 3631/2008, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων και του άρθρου 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ελευθερία εγκατάστασης
 —
 να καταδικάσει Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H Επιτροπή φρονεί ότι η εξάρτηση απόκτησης δικαιωμάτων ψήφου από 20 % του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου και άνω στις εταιρίες εθνικής στρατηγικής σημασίας από προηγούμενη έγκριση από την Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του νόμου 3631/2008, περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων (άρθρο 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και την ελευθερία εγκατάστασης (άρθρο 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Παρότι, τα εν λόγω μέτρα, δεν εισάγουν διακρίσεις, όπως υποστηρίζει η Ελληνική Κυβέρνηση, δύνανται να αποτρέψουν τους οικονομικούς παράγοντες από την επένδυση κεφαλαίων τους σε εταιρίες εθνικής στρατηγικής σημασίας και ως εκ τούτου ακόμα και την εγκατάστασή τους στην Ελλάδα.
 Περαιτέρω η Επιτροπή θεωρεί ότι το άρθρο 11 παράγραφος 3 του νόμου 3631/2008 που προβλέπει τον μηχανισμό του εκ των υστέρων ελέγχου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών για ορισμένα αποφασιστικής σημασίας ζητήματα της εταιρίας περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων (άρθρο 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και την ελευθερία εγκατάστασης (άρθρο 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης), καθώς δίνει τη δυνατότητα στο Δημόσιο να καταστήσει άκυρες σημαντικές αποφάσεις της εταιρίας, βάσει μεταγενέστερων διοικητικών λόγων οι οποίοι δεν είναι γνωστοί εκ των προτέρων. Ως εκ τούτου περιορίζεται η διακριτική ευχέρεια των μετόχων να εφαρμόσουν τις αποφάσεις τους και εμποδίζεται η πραγματική συμμετοχή τους στη διαχείριση και τον έλεγχο των εταιριών εθνικής στρατηγικής σημασίας και συνεπώς και η εγκατάστασή τους στην Ελλάδα.
 Η Ελληνική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ο επίμαχος νόμος περιορίζεται μόνο στην ιδιωτικοποίηση έξι εταιριών εθνικής στρατηγικής σημασίας στις οποίες κατέχει τον έλεγχο το Δημόσιο. Η Επιτροπή, αντιθέτως, φρονεί ότι κατ' αρχήν το πεδίο εφαρμογής του νόμου παραμένει ασαφές, καθότι ούτε οι στοχευόμενες εταιρίες, ούτε οι τομείς οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νέου καθεστώτος κατονομάζονται στον νόμο, με αποτέλεσμα ο νόμος να παραμένει διφορούμενος όχι μόνο ως προς το παρόν αλλά και ως προς το μελλοντικό πεδίο εφαρμογής του και ως εκ τούτου να μην παρέχει την απαιτούμενη ασφάλεια δικαίου.
 Η Ελληνική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μοναδικός σκοπός του νόμου είναι η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και η εξασφάλιση της διαρκούς και απρόσκοπτης παροχής υπηρεσιών


text:
και λειτουργίας δικτύων. Ωστόσο, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι στόχος του νόμου είναι, επιπροσθέτως, η διασφάλιση της δυνατότητας του κράτους να επιλέγει στρατηγικό επενδυτή για τις εταιρίες εθνικής στρατηγικής σημασίας, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους και η διασφάλιση υπό συνθήκες διαφάνειας της ιδιωτικοποίησης των εταιριών στρατηγικής σημασίας για την εθνική οικονομία. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι ακόμα και εάν οι εν λόγω διατάξεις μπορούν να δικαιολογηθούν σε λόγους δημοσίου συμφέροντος, σε αντίθεση με την νομολογία του ΔΕΚ σύμφωνα με την οποία τα καθεστώτα έγκρισης «πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια, μη εισάγονται διακρίσεις και εκ των προτέρων γνωστά στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, και οποιοσδήποτε πλήττεται από περιοριστικό μέτρο της μορφής αυτής πρέπει να μπορεί να διαθέτει μέσο ένδικης προστασίας
 (1)», τα κριτήρια τα οποία θεσπίζουν για την χορήγηση της έγκρισης είναι ακατάλληλα για την επίτευξη του στόχου που αναφέρεται στο νόμο. Τα κριτήρια ιδιωτικοποίησης (παροχής προηγούμενης έγκρισης αλλά και εκ των υστέρων ελέγχου με δυνατότητα ακύρωσης των αποφάσεων της εταιρίας) τα οποία θεσπίζουν οι εν λόγω διατάξεις δεν είναι σαφή, αντικειμενικά, επακριβώς προσδιορισμένα στο νόμο, ούτε έχουν καμία σχέση με τους επιδιωκόμενους δια του νόμου στόχους ενώ παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στις αρχές με αποτέλεσμα την εκ των υστέρων επιβολή επιπρόσθετων περιορισμών στην ιδιωτικοποίηση των εταιριών εθνικής στρατηγικής σημασίας, τον πιθανό επιλεκτικό περιορισμό της πρόσβασης των επενδυτών σε ιδιωτικοποιημένες εταιρίες και τομείς της αγοράς και την αδυναμία των δικαστικών αρχών να ελέγξουν τον τρόπο με τον οποίο οι διοικητικές αρχές άσκησαν τις εξουσίες που τους παρέχει ο νόμος
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει προβάλει επαρκείς εξηγήσεις και στοιχεία που να δικαιολογούν την θέσπιση των ανωτέρω περιορισμών και κατά συνέπεια το άρθρο 11 παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 11 παράγραφος 2, και το άρθρο 11 παράγραφος 3 του νόμου 3631/2008, θεσπίζοντας το καθεστώς προηγούμενης έγκρισης και το καθεστώς του εκ των υστέρων ελέγχου αντίστοιχα, παραβιάζουν τα άρθρα 63 και 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (1) Βλ. υπόθεση С-205/99 Analir και λοιποί, σκέψη 38· υπόθεση C-380/05, Centro Europa 7 Sri, σκέψη 116· υπόθεση C-367/98, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, σκέψη 50· υπόθεση C-483/99· Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψη 46· υπόθεση С-463/00, Επιτροπή κατά Ισπανίας, σκέψη 69.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/47
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2016 — FX κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-59/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Επίδομα αποχωρήσεως - Άρθρο 12, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων - Οριστική λήξη των καθήκοντων))
 (2016/C 136/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: FX (εκπρόσωποι: T. Bontinck και A. Guillerme, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Gattinara και F. Simonetti)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη καταβολής του ζητηθέντος από τον προσφεύγοντα-ενάγοντα επιδόματος αποχωρήσεως κατόπιν της λήξεως των καθηκόντων του, καθώς και αίτημα καταβολής αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο FX φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων του.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στο ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του FX.
 (1) EE C 213 της 29.6.2015, σ. 48.


text:
C 305/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7.12.2002
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Το Svea hovrätt ζητεί από το ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί του
 του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 15 Οκτωβρίου εξής ερωτήματος: σε περίπτωση που ένα προϊόν διέρχεται διάφορα
 2002 στάδια εμπορίας μέχρι να φθάσει στον καταναλωτή, ποιος ή ποιοι
 είναι, κατά το άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας
 (Υπόθεση C-370/02) περί σημάτων (1), οι κρίσιμοι ενδιαφερόμενοι κύκλοι για την
 επίλυση του ζητήματος αν ένα σήμα έχει καταστεί συνήθης
 εμπορική ονομασία του προϊόντος για το οποίο έχει καταχωρισθεί;
 (2002/C 305/28)
 (1 ) Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου
 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 σημάτων (ΕΕ 1989 L 40, σ. 1).
 την Claire-Françoise Durand και τον Μηνά Κωνσταντινίδη, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 15 Οκτωβρίου 2002,
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1) να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που της Ιταλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 18 Οκτωβρίου
 είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002
 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999,
 περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (1), και, εν πάση (Υπόθεση C-375/02)
 περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην
 Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
 αυτή, (2002/C 305/30)
 2) να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Μηνά Κωνσταντινίδη και Roberto Amorosi, άσκησε στις
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 18 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 παρήλθε στις 16 Ιουλίου 2001 και, όσον αφορά την περιφέρεια
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 της Βαλλονίας, το Βασίλειο του Βελγίου δεν έχει ακόμη θεσπίσει
 τα μέτρα που απαιτούνται για να συμμορφωθεί προς την οδηγία ή,
 εν πάση περιπτώσει, δεν τα έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή. 1. να αναγνωρίσει ότι, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για
 να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα που εναποτίθενται
 στους σκουπιδοτόπους του Castelliri (Frosinone) αξιοποιού-
 ( 1) ΕΕ 1999, L 182, σ. 1. νται ή διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του
 ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή
 μέθοδοι ικανές να βλάψουν το περιβάλλον, καθώς και μη
 λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα ώστε ο κάτοχος των
 αποβλήτων που εναποτίθενται στους σκουπιδοτόπους του
 Castelliri (Frosinone) να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο
 φορέα συλλογής αποβλήτων ή σε επιχείρηση που πραγματο-
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- ποιεί τις εργασίες που αναφέρονται στα παραρτήματα II Α ή
 βαλε το Svea hovrätt με διάταξη της 14ης Οκτωβρίου 2002 ΙΙ Β της οδηγίας ή να εξασφαλίζει ο ίδιος την αξιοποίηση ή
 στην υπόθεση Björnekulla Fruktindustier Aktiebolag κατά τη διάθεσή τους, η Ιταλική ∆ημοκρατία παρέβη τις υποχρεώ-
 Procordia Food Aktiebolag σεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της οδηγίας
 75/442/ΕΟΚ


text:
(1) περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροπο-
 (Υπόθεση C-371/02) ποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2)·
 (2002/C 305/29) 2. να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Με διάταξη της 14ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 16 Οκτωβρίου 2002, το Svea hovrätt, στο πλαίσιο της διαφοράς
 μεταξύ Björnekulla Fruktindustier Aktiebolag και Procordia Το άρθρο 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη
 Food Aktiebolag που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι η
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως. διάθεση ή η αξιοποίηση των αποβλήτων πραγματοποιείται χωρίς


text:
C 44/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 16ης Ιανουαρίου 2003
 της 16ης Ιανουαρίου 2003
 στην υπόθεση C-12/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 στην υπόθεση C-398/99 (αίτηση του VAT and Duties τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας ( 1)
 Tribunal, Manchester για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 σεως): Yorkshire Co-operatives Ltd κατά Commissioners («Παράβαση κράτους μέλους — Ελεύθερη κυκλοφορία
 of Customs & Excise ( 1) των εμπορευμάτων — Οδηγία 73/241/ΕΟΚ — Προϊόντα
 κακάο και σοκολάτας περιέχοντα λιπαρές ουσίες εκτός
 («Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Κουπόνια εκπτώσεως που εκδίδει βουτύρου κακάο — Προϊόντα νομίμως παρασκευαζόμενα
 ένας κατασκευαστής — Βάση επιβολής φόρου στον έμπορο και διατιθέμενα στο εμπόριο εντός του κράτους μέλους
 λιανικής πωλήσεως») παραγωγής υπό την ονομασία πωλήσεως “σοκολάτα” —
 Απαγόρευση διαθέσεως στο εμπόριο υπό την ονομασία
 αυτή εντός του κράτους μέλους διαθέσεως»)
 (2003/C 44/02)
 (2003/C 44/03)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-398/99, με αντικείμενο αίτηση του VAT and Στην υπόθεση C-12/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Duties Tribunal, Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του το Βασίλειο της Ισπανίας, απαγορεύοντας τη διάθεση στο εμπόριο
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Υοrkshire Co-operatives Ltd και εντός της Ισπανίας υπό την ονομασία πωλήσεως υπό την οποία
 Commissioners of Customs & Excise, η έκδοση προδικαστικής διατίθενται στο εμπόριο εντός του κράτους μέλους προελεύσεως
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 11, A, παράγρα- προϊόντων κακάο και σοκολάτας στα οποία έχουν προστεθεί
 φος 1, στοιχείο α', και Γ, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας φυτικές λιπαρές ουσίες εκτός βουτύρου κακάο και τα οποία έχουν
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μιαΐου 1977, περί νομίμως παρασκευασθεί εντός των κρατών μελών που επιτρέπουν
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών την προσθήκη αυτών των ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου υπέχει από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιή-
 προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. σεως, άρθρο 28 ΕΚ), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 09/001, σ. 49), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, Β. Σκουρή
 τους R. Schintgen (εισηγητή), πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, (εισηγητή), N. Colneric, και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
 προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann, Β. Σκουρή, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: D. Louterman-
 F. Macken και Ν. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Hubeau, προϊσταμένη τμήματος, εξέδωσε στις 16 Ιανουαρίου
 Stix-Hackl, γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, προϊσταμένη 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 τμήματος, εξέδωσε στις 16 Ιανουαρίου 2003, απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό: 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, με το να απαγορεύει τα προϊόντα
 κακάο και σοκολάτας, τα οποία είναι σύμφωνα με την
 Το άρθρο 11, Α, παράγραφος1, στοιχείο α',


text:
και Γ, παράγραφος1, ελάχιστη περιεκτικότητα που απαιτείται από το παράρ-
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου τημα I, παράγραφος 1, σημείο 1.16, της οδηγίας
 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, 73/241/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973,
 των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέ- σχετικά με τα προϊόντα του κακάο και της σοκολάτας, και
 πει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν ένας έμπορος λιανικής στα οποία έχουν προστεθεί φυτικές λιπαρές ουσίες εκτός
 πωλήσεως δέχεται, κατά την πώληση προϊόντος, να καταβάλει του βουτύρου κακάο, δοθέντος ότι νομίμως αυτά
 ο τελικός καταναλωτής το τίμημα πωλήσεως εν μέρει τοις παρασκευάζονται στα κράτη μέλη που επιτρέπουν την
 μετρητοίς και εν μέρει με κουπόνι εκπτώσεως που έχει εκδώσει προσθήκη αυτών των ουσιών, να μπορούν να διατίθενται
 ο κατασκευαστής αυτού του προϊόντος, και ο τελευταίος να στην ισπανική αγορά υπό την ονομασία υπό την οποία
 επιστρέψει στον έμπορο λιανικής πωλήσεως το ποσό που αναγρά- διατίθενται στο κράτος μέλος παραγωγής, παρέβη τις υπο-
 φεται στο εν λόγω κουπόνι, η ονομαστική αξία αυτού του χρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ
 κουπονιού πρέπει να περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 28 ΕΚ).
 φόρου αυτού του εμπόρου λιανικής πωλήσεως.
 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000.
 (1 ) ΕΕ C 149 της 27.5.2000.


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/46
 Προσφυγή της 15ης Μαΐου 2015 — Ivanyushchenko κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-246/15)
 (2015/C 236/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Yuriy Volodymyrovych Ivanyushchenko (Yenakievo, Ουκρανία) (εκπρόσωποι: B. Kennelly και J. Pobjoy, Barristers, και R. Gherson, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/364 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2015, L 62, σ. 25) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/357 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, περί εφαρμογής του κανονισμού (ΕE) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2015, L 62, σ. 1), στο μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα·
 —
 επικουρικά, να κρίνει ότι το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014 (όπως έχει τροποποιηθεί) και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014 (όπως έχει τροποποιηθεί), δεν εφαρμόζονται, στο μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα, επειδή είναι παράνομα.
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο δεν επικαλέστηκε ορθή νομική βάση για την έκδοση της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2015/364 του Συμβουλίου (στο εξής: απόφαση) και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/357 του Συμβουλίου (στο εξής: κανονισμός) (από κοινού: τα προσβαλλόμενα μέτρα). Το άρθρο 29 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση της αποφάσεως, διότι η καταγγελία που έγινε κατά του προσφεύγοντος δεν τον χαρακτήριζε ως πρόσωπο που υπονόμευσε τη δημοκρατία στην Ουκρανία ούτε ως πρόσωπο που στέρησε τον ουκρανικό λαό από τα οφέλη της βιώσιμης αναπτύξεως της χώρας του (υπό την έννοια του άρθρου 23 ΣΕΕ και των γενικών διατάξεων του άρθρου 21, παράγραφος 2, ΣΕΕ). Λόγω της ακυρότητας της αποφάσεως, το Συμβούλιο δεν μπορούσε να στηριχθεί στο άρθρο 215, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να εκδώσει τον κανονισμό.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για να περιληφθεί ο προσφεύγων στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014 (όπως έχει τροποποιηθεί) και στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014 (όπως έχει τροποποιηθεί). Δεν υφίσταται ποινική διαδικασία σε βάρος του προσφεύγοντος για «κατάχρηση δημοσίου χρήματος ή περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου».
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας του προσφεύγοντος καθώς και το δικαίωμα σε χρηστή διοίκηση και αποτελεσματική δικαστική προστασία. Ειδικότερα, το Συμβούλιο δεν εξέτασε ενδελεχώς και αμερόληπτα αν οι προβληθέντες λόγοι επαναχαρακτηρισμού ήταν βάσιμοι υπό το φως όσων υποστήριξε ο προσφεύγων πριν από τον επαναχαρακτηρισμό.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέβη την υποχρέωση


text:
αιτιολογήσεως του επαναχαρακτηρισμού του προσφεύγοντος.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο, χωρίς αιτιολογία και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας, προσέβαλε τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος, περιλαμβανομένου του δικαιώματος προστασίας της ιδιοκτησίας και της φήμης του. Τα προσβαλλόμενα μέτρα είχαν σημαντικές επιπτώσεις για τον προσφεύγοντα, τόσο ως προς την περιουσία του όσο και ως προς τη φήμη του διεθνώς. Το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι υφίσταται κάποιος νόμιμος σκοπός που δικαιολογεί τη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων και των οικονομικών πόρων του προσφεύγοντος ή που συνδέεται με αυτή, ούτε ότι η δέσμευση είναι ανάλογη προς έναν τέτοιο σκοπό.
 6.
 Με τον έκτο λόγο, ο οποίος προβάλλεται προς στήριξη του αιτήματος να αναγνωριστεί το μη σύννομο των διατάξεων, προβάλλεται ότι αν, σε αντίθεση προς τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν με τον δεύτερο λόγο, στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014 (όπως έχει τροποποιηθεί) και στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014 (όπως έχει τροποποιηθεί), δοθεί η ερμηνεία ότι οι διατάξεις αυτές καταλαμβάνουν κάθε έρευνα εκ μέρους των ουκρανικών αρχών, ανεξαρτήτως του αν υφίσταται δικαστική απόφαση ή διαδικασία που στηρίζει, ελέγχει ή επιβλέπει την έρευνα αυτή, τότε το κριτήριο του χαρακτηρισμού στερείται κατάλληλης νομικής βάσεως, λόγω του αυθαίρετου πεδίου που θα απέρρεε από μια τόσο ευρεία ερμηνεία, ή είναι δυσανάλογο σε σχέση με τους σκοπούς της αποφάσεως και του κανονισμού. Κατά συνέπεια, η διάταξη δεν είναι σύννομη.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 20 Μαρτίου 2008 — Bayerischer Brauerbund e.V. κατά Bavaria N.V.
 (Υπόθεση C-120/08)
 (2008/C 197/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Bayerischer Brauerbund e.V.
 Εναγόμενη: Bavaria N.V.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι εφαρμοστέο το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 510/06 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (1), στην περίπτωση που η προστατευόμενη ένδειξη έχει καταχωριστεί εγκύρως με την απλουστευμένη διαδικασία του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (2);
 2)
 α)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Ποια ημερομηνία πρέπει να ληφθεί υπόψη για την εκτίμηση της αρχαιότητας της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης κατά την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 510/06;
 β)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: Βάσει ποιας διατάξεως ρυθμίζεται η σύγκρουση μεταξύ μιας γεωγραφικής ένδειξης που καταχωρίστηκε εγκύρως με την απλουστευμένη διαδικασία του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 και ενός σήματος και πώς ρυθμίζεται η αρχαιότητα της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης;
 3)
 Μπορούν να εφαρμοστούν οι εθνικές διατάξεις για την προστασία των γεωγραφικών ονομασιών στην περίπτωση που η ένδειξη «Bayerisches Bier» πληροί τις προϋποθέσεις καταχωρίσεως βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 και του κανονισμού (ΕΚ) 510/06, πλην όμως ο κανονισμός (ΕΚ) 1347/01 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2001, για τη συμπλήρωση του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/96 της Επιτροπής σχετικά με την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου (3), είναι ανίσχυρος;
 (1) ΕΕ L 93, σ. 12.
 (2) ΕΕ L 208, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 182, σ. 3.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το House of Lords (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 9 Φεβρουαρίου 2009 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά Baxi Group Limited
 (Υπόθεση C-55/09)
 2009/C 90/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 House of Lords
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 Καθού η αναίρεση: Baxi Group Limited
 Προδικαστικά ερωτήματα
 «Στην περίπτωση που
 Α
 ο υπόχρεος στον φόρο εφαρμόζει σύστημα εμπορικής προώθησης που χειρίζεται μια εταιρία διαφημιστικής και εμπορικής προώθησης στο πλαίσιο του οποίου χορηγούνται “μονάδες” σε πελάτες του υπόχρεου στον φόρο οι οποίοι αγοράζουν αγαθά από αυτόν·
 Β
 οι πελάτες ανταλλάσσουν τις μονάδες και λαμβάνουν αντί αυτών αγαθά ανταμοιβής από τη διαφημιστική εταιρία δωρεάν·
 Γ
 ο υπόχρεος στον φόρο έχει συμφωνήσει με την άλλη εταιρία να της καταβάλλει την προτεινόμενη λιανική τιμή των αγαθών ανταμοιβής
 1)
 Πως ερμηνεύονται τα άρθρα 14, 24, 73 και 168 της οδηγίας ΦΠΑ [2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου] (πρώην άρθρα 5, 6, 11 A, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 17, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ [77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου]) όσον αφορά τις πληρωμές του υπόχρεου στον φόρο προς την άλλη εταιρία;
 2)
 Ειδικότερα, έχουν οι διατάξεις αυτές την έννοια ότι οι πληρωμές του υπόχρεου στον φόρο προς την άλλη εταιρία χαρακτηρίζονται:
 α)
 μόνον ως αντιπαροχή για την παροχή υπηρεσιών από την άλλη εταιρία προς τον υπόχρεο στον φόρο·
 β)
 μόνον ως αντιπαροχή εκ μέρους τρίτου προσώπου για την παράδοση αγαθών από την άλλη εταιρία προς τους πελάτες·
 γ)
 ως αντιπαροχή εν μέρει για την παροχή υπηρεσιών από την άλλη εταιρία προς τον υπόχρεο στον φόρο και εν μέρει για την παράδοση αγαθών από την άλλη εταιρία προς τον πελάτη· ή
 δ)
 ως αντιπαροχή και για την παροχή διαφημιστικών υπηρεσιών και αγαθών ανταμοιβής από την άλλη εταιρία προς τον υπόχρεο στον φόρο;
 3)
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι ότι οι πληρωμές αυτές χαρακτηρίζονται εν μέρει ως αντιπαροχή για την παροχή υπηρεσιών από την άλλη εταιρία προς τον υπόχρεο στον φόρο και εν μέρει ως αντιπαροχή τρίτου προσώπου από τον υπόχρεο στον φόρο προς την άλλη εταιρία έναντι της εκ μέρους της άλλης εταιρίας παράδοσης αγαθών προς τους πελάτες, με ποια κριτήρια του κοινοτικού δικαίου θα καθοριστεί πως πρέπει να κατανεμηθεί η πληρωμή μεταξύ των δύο αυτών παροχών;»


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/47
 Προσφυγή της 3ης Οκτωβρίου 2011 — ZZ κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-97/11)
 2011/C 347/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: P. Nelissen Grade και G. Leblanc, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου σχετικά με τη ληπτέα υπόψη ημερομηνία παραγωγής εννόμων αποτελεσμάτων λόγω της αλλαγής της οικογενειακής καταστάσεως, η συνεκτίμηση της οποίας απαιτείται για την κατάργηση του επιδόματος στέγης κατόπιν της δικαστικής αποφάσεως περί διαζυγίου του προσφεύγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 4ης Ιουλίου 2011 περί μερικής απορρίψεως της ενστάσεώς του,
 —
 να ακυρώσει την από 21 Ιανουαρίου 2011 απόφαση της ΑΔΑ, διά της προσφυγής στο σύστημα διοικητικής διαχειρίσεως Streamline, να ορίσει ως ημερομηνία παραγωγής εννόμων αποτελεσμάτων λόγω της αλλαγής της οικογενειακής καταστάσεως του προσφεύγοντος την ημερομηνία εκδόσεως της δικαστικής αποφάσεως περί διαζυγίου,
 —
 να υποδείξει στην ΑΔΑ τις έννομες συνέπειες εκ της ακυρώσεως των προσβαλλομένων αποφάσεων και, ειδικότερα, τη ληπτέα υπόψη ημερομηνία παραγωγής εννόμων αποτελεσμάτων εκ της δικαστικής αποφάσεως περί διαζυγίου μεταξύ του προσφεύγοντος και της πρώην συζύγου του, ήτοι την ημερομηνία καθαρογραφήσεως της αποφάσεως, η οποία έλαβε χώρα στις 26 Απριλίου 2011,
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte Suprema di Cassazione (Ιταλία) στις 17 Φεβρουαρίου 2014 — Agenzia delle Entrate κατά Nuova Invincibile
 (Υπόθεση C-82/14)
 2014/C 142/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte Suprema di Cassazione.
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Agenzia delle Entrate
 Καθής: Nuova Invincibile
 Προδικαστικό ερώτημα
 Εμπίπτει μέτρο [όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 9, παράγραφος 17, του νόμου 289/2002 φορολογική αμνηστία, η οποία αφορά παλαιές περιόδους και αποβλέπει στην έως ορισμένο σημείο αποκατάσταση της ζημίας προσώπων που είχαν πληγεί από φυσικές καταστροφές] το οποίο ασκεί επιρροή στα συνολικώς εισπραχθέντα, ή προς είσπραξη, ποσά κατόπιν εφαρμογής του ΦΠΑ στην απαγόρευση που υπαγορεύει η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 17ης Ιουλίου 2008 στην υπόθεση C-132/06;


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/80
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2006 — Stradivarius España κατά ΓΕΕΑ — Ricci (Stradivari 1715)
 (Υπόθεση T-340/06)
 (2006/C 326/163)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Stradivarius España, S.A. (Arteixo, La Coruña, Ισπανία) (εκπρόσωποι: G. Marín Raigal και P. López Ronda, abogados)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cristina Ricci
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓEEA, της 2ας Οκτωβρίου 2006, που εκδόθηκε στην υπόθεση R 1024/2005-1 ώστε, δεχόμενο την προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών 2205/2005 της 22ας Ιουνίου 2005, να προσαρμόσει αναλόγως την απόρριψη της αιτήσεως για το κοινοτικό σήμα αριθ. 2.269.256 (εικονιστικό σήμα Stradivari 1715), και να καταδικάσει το καθού στα έξοδα αμφοτέρων των βαθμών.
 —
 Να καταδικάσει το ΓΕΕΑ να φέρει τα έξοδά του και τα έξοδα της προσφεύγουσας για την παρούσα προσφυγή.
 —
 Να καταδικάσει, αν συντρέχει περίπτωση, την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου να φέρει τα έξοδά της και να καταβάλει τα έξοδα της προσφεύγουσας στην παρούσα δίκη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Cristina Ricci.
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα «Stradivari 1715» (αριθμός αιτήσεως 2.269.256) για προϊόντα των κλάσεων 14, 16 και 18.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Εικονιστικό σήμα «Stradivari 1715» για προϊόντα των κλάσεων 14 και16 (αριθ. 1.246.164) και 18 (αριθ. 506.469).
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, για το κοινοτικό σήμα.


text:
C 209/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.7.98
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT nelbotäqco som dijgcoäqo Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias
 (pqxäso slgäla) Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (ejpqoärxpoi: JoseÂ Luis Iglesias Buhigues jai Barry Doherty,
 sgy 4gy Dejelbqiäot 1997 epijotqotälemoi apoä som Alberto Dal Ferro, dijgcoäqo), pot
 rsgm tpoäherg C-60/97 P: V jasó Episqopgäy sxm eävei xy amsijeiälemo acxcgä apofglixärexy bórei sot
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) óqhqot 153 sgy Rtmhgäjgy Etqasoäl cia sgm apojasórsarg
 sgy fgliäay pot eävei pqojkgheiä apoä sg lg jasabokgä sgy
 (Tpókkgkoi Ç Pqoacxcgä Ç Aiäsgrg amaiqeärexy) aloibgäy cia siy paqoveäy pot eävotm ejpkgqxheiä bórei rtlbó-
 rexy rtmauheiäray le sgm Episqopgä, so Dijarsgäqio, rtcjeiä-
 (98/C 209/23)
 lemo apoä soty G. C. Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gul-
 mann, H. Ragnemalm, M. Wathelet jai R. Schintgen, pqoeä-
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) dqoty slgälasoy, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida,
 P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward (eirgcgsgä),
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón jai J. L. Ixóm-
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- mot, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: A. M. La Pergola, cqal-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) laseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 9 Dejelbqiäot 1997 diósang
 le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Rsgm tpoäherg C-60/97 P, V, tpókkgkoy sgy Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ejpqo- 1. G acxcgä paqapeälpesai rso Pqxsodijeiäo.
 rxpotälemoy apoä som Carlo Revoldini, dijgcoäqo Kotnelbotäq-
 cot, 180, route de Longwy, le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy
 jasó sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm 2. So Pqxsodijeiäo ha apouamheiä epiä sxm dijarsijxäm
 Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) sgy 12gy Dejelbqiäot 1996, V jasó enoädxm oärom auoqó siy diadijariäey emxäpiom aluoseäqxm
 Episqopgäy (S-130/95, Rtkkocgä Tp. Tp. 1996, r. II-1609), oäpot sxm dijaiodosijxäm oqcómxm.
 o eäseqoy diódijoy gäsam g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Christine Barardis-Kayser, epijotqotä- (1) EE C 271 sgy 6.9.1997.
 lemg apoä som dijgcoäqo Alberto Dal Ferro), so Dijarsgäqio
 (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty M. Wathelet, pqoäedqo
 slgälasoy, P. Jann (eirgcgsgä), jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay: R. Grass,
 eneädxre rsiy 4 Dejelbqiäot 1997 diósang le so ajoäkotho
 diasajsijoä:
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg amaiqeärexy. sgy 25gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-174/97 P: FeÂdeÂration francËaise des socieÂteÂs
 2. Jasadijófei som amaiqereiäomsa rsa dijarsijó eänoda. d'assurances (FFSA) j.kp. jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoleämgy apoä sg Cakkijgä
 Dglojqasiäa jai sg La Poste (1)
 (1) EE C 108 sgy 5.4.1997.
 (Jqasijeäy emirvtäreiy Ç Aiäsgrg amaiqeärexy Ç Uoqokoci-
 jeäy ekauqtämreiy tpeäq sgy La Poste Ç Aruakirsijó
 pqoøoämsa)
 (98/C 209/25)
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 sgy 9gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-257/97: E-Quattro Snc jasó Episqopgäy sxm (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Amaqlodioäsgsa sot Dijarsgqiäot Ç Paqapolpgä rso
 Pqxsodijeiäo) Rsgm tpoäherg C-174/97 P, FeÂdeÂration francËaise des socieÂteÂs
 (98/C 209/24) d'assurances (FFSA), eämxrg cakkijotä dijaiäot, le eädqa so
 Paqiäri, Union des socieÂteÂs eÂtrangeÁres d'assurances (USEA),
 eämxrg cakkijotä dijaiäot, le eädqa so Paqiäri, Groupe des
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) assurances mutuelles agricoles


text:
(Groupama), eämxrg cakkijotä
 dijaiäot, le eädqa so Noisy-le-Grand (Cakkiäa), FeÂdeÂration
 nationale des syndicats d'agents geÂneÂraux d'assurances
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (FNSAGA), eämxrg cakkijotä dijaiäot, le eädqa so Paqiäri,
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 FeÂdeÂration francËaise des courtiers d'assurances et de reÂassu-
 rances (FCA), eämxrg cakkijotä dijaiäot, le eädqa so Paqiäri,
 Rsgm tpoäherg C-257/97, E-Quattro Snc, pot edqetäei rso Bureau international des producteurs d'assurances et de reÂas-
 Laveno-Mombello (epaqviäa Varese, Isakiäa), ejpqorxpotä- surances (BIPAR), eämxrg cakkijotä dijaiäot, le eädqa so
 lemg apoä som Giuseppe Marchesini, dijgcoäqo eccecqalleämo Paqiäri, ejpqorxpotälemey apoä soty Xavier de Roux jai
 rsom dijgcoqijoä rtäkkoco sgy Vicenza, le amsiäjkgso rso Kot- Dominique Voilemot, dijgcoäqoty Paqiriotä, le amsiäjkgso


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/42
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2010 — Επιτροπή κατά Antiche Terre
 (Υπόθεση T-51/09) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Πρόγραμμα για την προώθηση ενεργειακών τεχνολογιών για την Ευρώπη (Thermie) - Σύμβαση σχετική με το σχέδιο κατασκευής στην Umbertide (Ιταλία) μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω μιας καινοτόμου τεχνολογίας καύσεως γεωργικής-δασικής βιομάζας - Ουσιαστική τροποποίηση των όρων εκτελέσεως της συμβάσεως - Καταγγελία - Επιστροφή των καταβληθέντων ποσών - Τόκοι)
 2010/C 221/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Joris, επικουρούμενος από τον A. dal Ferro, δικηγόρο)
 Εναγομένη: Antiche Terre Soc. coop. rl Società Agricola Cooperativa (Arezzo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. Defalque και P. Van Leynseele, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αγωγή της Επιτροπής ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ, με αίτημα να υποχρεωθεί η Antiche Terre να επιστρέψει τα ποσά που κατέβαλε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα σε εκτέλεση της συμβάσεως BM/188/96, της 23ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία συνήφθη με τρεις εταιρίες, μεταξύ των οποίων η Antiche Terre, στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταδικάζει την Antiche Terre Soc. coop. rl Società Agricola Cooperativa να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα το ποσό των 479 332,40 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας με το νόμιμο ιταλικό επιτόκιο, υπολογιζομένων σύμφωνα με τα ισχύοντα επιτόκια από τις 4 Ιανουαρίου 2004 και μέχρι πλήρους εξοφλήσεως της οφειλής, αφαιρουμένου του ποσού των 461 979 ευρώ που ανέκτησε η Επιτροπή κατόπιν της καταπτώσεως, στις 25 Ιανουαρίου 2005, της τραπεζικής εγγυήσεως που είχε συσταθεί υπέρ αυτής.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Antiche Terre στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 82 της 4.4.2009.


text:
Aριθ . C 189/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 7 . 95
 συμπληρωματική μελέτη προς περάτωση του επονομαζομέ τις υποχρεώσεις που υπέχει απο το άρθρο αυτό καθώς και
 νου «φάση IV — σχέδιο 5134» τμήματος της οδού ταχείας από το άρθρο 1 της οδηγίας 78/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου της
 κυκλοφορίας «Ascoli-Mare» και ότι παρέλειψαν να δημο 25ης Ιουλίου 1978 περί του συντονισμού των νομοθετικών,
 σιεύσουν πρόσκληση για την υποβολή προσφορών στην κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις
 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Ιταλι δραστηριότητες του οδοντιάτρου (3), το Δικαστήριο (πέμπτο
 κή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann, πρόεδρο τμήμα
 οδηγία 71 /3Θ5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 1971 τος, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward
 περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη των (εισηγητή) και J.-P. Puissochet, διακαστές· γενικός εισαγγε
 συμβάσεων δημοσίων έργων (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο λέας: P. Léger, γραμματέας: L. Hewlett, κυρία υπάλληλος
 από τους, G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockw διοικήσεως, εξέδωσε την 1η Ιουνίου 1995 απόφαση με το
 eiler (εισηγητή ), P. J. G. Kapteyn και P. Jann, προέδρους ακόλουθο διατακτικό :
 τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de
 Almeida, J. L.Murray, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και H. 1 . H Ιταλική Δημοκρατία, μεταθέτοντας, με τον νόμο 471 της
 Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, 31ης Οκτωβρίου 1988, μέχρι το ακαδημαϊκό έτος 1984/85,
 γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις όσον αφορά τους πτυχιούχους ιατρικής και χειρουργικής,
 18 Μαΐου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: την καταληκτική ημερομηνία που είχε οριστεί με το
 άρθρο 19 της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου της
 1 . Δεδομένου ότι οι διοικητικές αρχές της επαρχίας Ascoli 25ης Ιουλίου 1978 περί της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των
 Piceno συνήψαν σύμβαση δημοσίων έργων με απ ' ευθείας διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων του οδον
 ανάθεση για την ενδέκατη και δωδέκατη συμπληρωματι τιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση πραγμα
 κή μελέτη προς περάτωση του επονομαζόμενου φάση IV τικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του
 — σχέδιο 5134 τμήματος: της οδού ταχείας κυκλοφορίας δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, παρέβη
 Ascoli-Mare και ότι παρέλειψαν να δημοσιεύσουν πρό τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο αυτό καθώς και
 σκληση για την υποβολή προσφορών στην Επίσημη από το άρθρο 1 της οδηγίας 78/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Ιταλική της 25ης Ιουλίου 1978 περί του συντονισμού των νομοθε
 Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την τικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που
 οδηγία 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου αφορούν τις δραστηριότητες του οδοντιάτρου.
 1971 περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη
 των συμβάσεων δημοσίων έργων. 2. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα . δικαστικά
 έξοδα.
 2. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. (') EE αριθ. C της 12. 3. 1993.
 (2) EE ειδ. έκδ. 05/003, o. 12.
 (') ΕΕ αριθ. C 90 ης 26. 3. 1994. 3) EE ειδ. έκδ. 05/003, o. 21 .
 2 EE ειδ . έκδ . 17/001


text:
, a. 7 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) (τρίτο τμήμα)
 της 1ης Iouvίoυ 1995 TT1Ç 1ης I Ol!V 10v 1995
 στην υπόθεση C-40/93: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο στην υπόθεση C-459/93 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (') αποφάσεως του Bundesfinanzhof): Hauptzollamt Hamburg-
 St. Annen κατά Thyssen Haniel Logistic GmbH (')
 (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγίες 78/686/ΕΟΚ και
 78/687/ΕΟΚ) (Κοινό δασμολόγιο — Κανονισμός (EOK) αριθ. 3618/86 του
 Συμβουλίου — Δασμολογικές κλάσεις 2107 και 3003 —
 (95/C 189/03) Μείγματα αμινοξέων για την παρασκευή διαλυμάτων για
 (Γλώσσα διαδικασίας: n ιταλική) εγχύσεις)
 (95/C 189/04)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση C-40/93 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 των (εκπρόσωπος: Enrico Traversa) κατά Ιταλικής Δημοκρα σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 τίας (εκπρόσωπος: Umberto Leanza) που έχει ως αντικείμενο
 να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μεταθέτοντας, με Στην υπόθεση C-459/93 , Hauptzollamt Hamburg-St. Annen
 τον νόμο 471 της 31ης Οκτωβρίου 1988, μέχρι το ακαδημαϊκό κατά Thyssen Haniel Logistic GmbH, που έχει ως αντικείμενο
 έτος 1984/85 , όσον αφορά τους πτυχιούχους ιατρικής και αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο,
 χειρουργικής, την καταληκτική ημερομηνία που είχε οριστεί κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την
 με το άρθρο 19 της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου της οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 25ης Ιουλίου 1978 περί της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των ενώπιον του αιτούντος δικαστήριου , η έκδοση προδικαστι
 διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων του οδο κής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των δασμολογικών
 ντιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση πραγματι κλάσεων 2107 και 3003 του κοινού δασμολογίου , όπως αυτό
 κής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του έχει στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3618/86 του Συμβουλίου της
 δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (2), παρέβη 24ης Νοεμβρίου 1986 για την τροποποίηση του κανόνι


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) στις 29 Μαρτίου 2006 — The Queen κατ' αίτηση της Northern Foods Plc κατά The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs
 (Υπόθεση C169/06)
 (2006/C 121/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: The Queen κατ' αίτηση της Northern Foods Plc,
 Εφεσίβλητος: Ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Τροφίμων και Γεωργίας
 Παρεμβαίνουσα: The Melton Mowbray Pork Pie Association
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Στην περίπτωση που σε μια αίτηση για προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη (ΠΓΕ) για το προϊόν «Melton Mowbray Pork Pie», υποβαλλόμενη βάσει του κανονισμού 2081/92/ΕΟΚ για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (κανονισμός), η οικεία γεωγραφική περιοχή κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού οριοθετείται ως:
 Η πόλη Melton Mowbray και η γύρω περιοχή που ορίζεται ως εξής:
 —
 προς νότον διά της A 52 από τη M1 και την A1 περιλαμβανομένης και της πόλης Nottingham·
 —
 προς ανατολάς διά της A1 από την A52 έως την A45 περιλαμβανομένων και των πόλεων Grantham και Stamford·
 —
 προς δυσμάς διά της M1 από την A52 έως την Α45· και
 —
 προς νότον διά της A45 από την M1 έως την Α1 περιλαμβανομένης και της πόλης Northampton.
 1)
 πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού στο μέτρο που η ζητουμένη ΠΓΕ θα καλύπτει προϊόντα που παράγονται ή μεταποιούνται και/ ή παρασκευάζονται σε τόπους διαφορετικούς από τον τρόπο το όνομα του οποίου χρησιμοποιείται στην ΠΓΕ·
 2)
 σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια κριτήρια εφαρμόζονται για την οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής κατά την έννοια των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού;


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Νοεμβρίου 2013 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Gul Ahmed Textile Mills Ltd, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 (Υπόθεση C-638/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Εισαγωγές βαμβακερών κλινοσκεπασμάτων καταγωγής Πακιστάν - Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 - Άρθρο 3, παράγραφος 7 - Έννοια του όρου «άλλοι παράγοντες»)
 2014/C 9/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix και G. Berrisch, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Gul Ahmed Textile Mills Ltd (εκπρόσωπος: L. Ruessmann, avocat), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Stobiecka-Kuik, επικουρούμενη από τον E. McGovern, Barrister)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, T-199/04, Gul Ahmed Textile Mills κατά Συμβουλίου, περί ακυρώσεως, όσον αφορά την Gul Ahmed Textile Mills Ltd, του κανονισμού (ΕΚ) 397/2004 του Συμβουλίου, της 2ας Μαρτίου 2004, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών κλινοσκεπασμάτων καταγωγής Πακιστάν (ΕΕ L 66, σ. 1) — Παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 56, σ. 1) — Καθορισμός της υπάρξεως ζημίας — Θεμελίωση αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της προκληθείσας ζημίας — Παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, T-199/04, Gul Ahmed Textile Mills κατά Συμβουλίου.
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012.


text:
13.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 135/31
 — να καταδικα ́σει την Κοινο ́τητα στα δικαστικα ́ ́εξοδα Ο προσφευ ́γων/ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να διατα ́ξει οποιαδη ́ποτε περαιτε ́ρω με ́τρα θα ́εκρινε αναγκαι ́α — ως κυ ́ριο αι ́τημα, την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της «Steering
 κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση. Committee», η οποι ́α περιλαμβα ́νεται στο απο ́ 28 Ιανουαρι ́ου
 2000 υπηρεσιακο ́ σημει ́ωμα του I. Boag, περι ́ της επανο ́δου
 του προσφευ ́γοντος/ενα ́γοντος στις Βρυξε ́λλες και συγκεκρι-
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα με ́να στη Γ∆ προελευ ́σεω ́ς του
 — επικουρικω ́ς, να επιδικα ́σει στον προσφευ ́γοντα/ενα ́γοντα χρη-
 Οι ενα ́γουσες της παρου ́σας διαφορα ́ς, οι οποι ́ες ασκου ́ν εμπορικη ́ ματικη ́ αποζημι ́ωση λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη, αναβιβα ́-
 δραστηριο ́τητα το ́σο στον τομε ́α των συσσωρευτω ́ν ο ́σο και στον ζοντας τη ζημι ́α αυτη ́, προσωρινω ́ ς και κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση, στο
 τομε ́α των συσσωρευτω ́ν για τους σκοπου ́ς της ηλεκτρικη ́ς ́ελξεως ποσο ́ του 1 ευρω ́
 και οι οποι ́ες εξα ́γουν στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες, αξιω ́νουν την
 καταβολη ́ αποζημιω ́σεως για τη ζημι ́α που υπε ́στησαν μετα ́ τη — να καταδικα ́σει την καθη ́ς/εναγομε ́νη στο συ ́νολο των δικαστι-
 θε ́σπιση εκ με ́ρους των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν ορισμε ́νων εμπορικω ́ν κω ́ν εξο ́δων.
 με ́τρων ως αντιποι ́νων που ́επληξαν τον προαναφερθε ́ντα τομε ́α.
 Υπενθυμι ́ζεται συναφω ́ς ο ́τι στις 9 Σεπτεμβρι ́ου 1997 το δευτε- Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ροβα ́θμιο δικαιοδοτικο ́ ο ́ργανο του Παγκο ́σμιου Οργανισμου ́
 Εμπορι ́ου αποφα ́νθηκε ο ́τι δια ́φορα με ́τρα προβλεπο ́μενα στα Ο προσφευ ́γων/ενα ́γων, ο οποι ́ος ει ́χε τοποθετηθει ́ στην Αντιπρο-
 πλαι ́σια του κοινοτικου ́ καθεστω ́τος εισαγωγη ́ς των μπανανω ́ν σωπει ́α της Επιτροπη ́ς στη Ρουμανι ́α, προσβα ́λλει την απο ́φαση
 αντε ́κειντο προς τη ΓΣ∆Ε του 1994 και προς την GATS και κα ́λεσε περι ́ επαναφορα ́ς του στην ́εδρα στις Βρυξε ́λλες, στο πλαι ́σιο της
 την Κοινο ́τητα να ευθυγραμμι ́σει τα με ́τρα αυτα ́ ω ́στε να καταστου ́ν εκ περιτροπη ́ς τοποθετη ́σεως των υπαλλη ́λων για το ́ετος 2000.
 συ ́μφωνα προς τις απορρε ́ουσες απο ́ τις εν λο ́γω συμφωνι ́ες Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η επι ́δικη απο ́φαση πα ́σχει πολλαπλε ́ς παρανομι ́ες
 υποχρεω ́σεις. Κατο ́πιν της καταδικαστικη ́ς αυτη ́ς αποφα ́σεως, οι υπο ́ την ́εννοια:
 Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες εφη ́ρμοσαν επι ́ των εισαγωγω ́ν στασι ́μων
 συσσωρευτω ́ν δασμο ́ ́σο ι προς το 100 % της αξι ́ας τους απο ́ — δεν ει ́ναι αιτιολογημε ́νη,
 3ης Μαρτι


text:
́ου 1999.
 — εκδο ́θηκε κατα ́ παρα ́βαση της εφαρμοστε ́ας επι ́των αποφα ́σεων
 για την εκ περιτροπη ́ς τοποθε ́τηση διαδικασι ́ας, και
 Προς στη ́ριξη των αξιω ́σεω ́ν τους, οι ενα ́γουσες ισχυρι ́ζονται ο ́τι:
 — παραβι ́ασε τα δικαιω ́ματα ́ του να τηρηθει ́ ενη ́μερος και να
 — τα εν λο ́γω με ́τρα αντιποι ́νων αποτελου ́ν ευθει ́α συνε ́πεια της τυ ́χει προηγουμε ́νως ακροα ́σεως.
 διατηρη ́σεως ενο ́ς κανονιστικου ́ συστη ́ματος που αναγνω-
 ρι ́στηκε η ́δη απο ́ τον ΠΟΕ ως παρα ́νομο
 — στην προκειμε ́νη περι ́πτωση πρε ́πει να αναγνωριστει ́ κατα ́φωρη
 παραβι ́αση ορισμε ́νων υπε ́ρτερων κανο ́νων προστασι ́ας των
 ιδιωτω ́ν, ο ́πως ει ́ναι η αρχη ́ «pacta sunt servanda», η δικαιολο- Προσφυγη ́/αγωγη ́ του Augusto Fichtner κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 γημε ́νη εμπιστοσυ ́νη και η ασφα ́λεια δικαι ́ου, τα δικαιω ́ματα των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 31 Μαρτι ́ου
 ιδιοκτησι ́ας και ελευ ́θερης ασκη ́σεως οικονομικη ́ς δραστηριο ́- 2000
 τητας, καθω ́ς και η αρχη ́ περι ́ χρηστη ́ς διοικη ́σεως.
 (Υπο ́θεση Τ-75/00)
 (2000/C 135/55)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Προσφυγη ́/αγωγη ́ του Steffen Skovmand κατα ́ της Επιτρο- Ο Augusto Fichtner, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Vincenzo
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 28 Μαρ- Salvatore, δικηγο ́ρο Παβι ́ας, α ́σκησε στις 31 Μαρτι ́ου 2000
 τι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́/αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των.
 (Υπο ́θεση Τ-72/00)
 Ο προσφευ ́γων/ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2000/C 135/54)
 — να αναγνωρι ́σει ως παρα ́νομη και στην προκειμε ́νη περι ́πτωση
 να ακυρω ́σει την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση ως προδη ́λως
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) αβα ́σιμη το ́σον απο ́ απο ́ψεως πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν ο ́σον
 και απο ́ απο ́ψεως δικαι ́ου
 Ο Steffen Skovmand, κα ́τοικος Βουκουρεστι ́ου, εκπροσωπου ́με- — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ σε αποζημι ́ωση λο ́γω υλικη ́ς
 νος απο ́ τον Georges Vandersanden, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, ζημι ́ας και σε χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης,
 α ́σκησε στις 28 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των αμφο ́τερες συμποσου ́μενες με ́χρι ση ́μερα σε ποσο ́ ο ́χι κατω ́τερο
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́/αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των 50 000 ευρω ́, ο ακριβη ́ς προσδιορισμο ́ς των οποι ́ων
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. επαφι ́εται στη δι ́καιη κρι ́ση του Πρωτοδικει ́ου
 ---pagebreak--- C 135/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.5.2000
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Επιτροπη ́ οφει ́λει να επανεξετα ́σει τη — στοιχειοθε ́τηση, στην προκειμε


text:
́νη περι ́πτωση, καταχρη ́σεως
 θε ́ση του προσφευ ́γοντος/ενα ́γοντος εξουσι ́ας
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — αντιφατικο ́τητα και ́ελλειψη αιτιολογη ́σεως της προσβαλλο-
 με ́νης αποφα ́σεως.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφυγη ́/αγωγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε
 η καθη ́ς/εναγομε ́νη στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999 «περι ́ παυ ́σεως με
 διατη ́ρηση των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των του» προσφευ ́γο- ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-116/99 (1)
 ντος/ενα ́γοντος. Η ως α ́νω απο ́φαση ελη ́φθη επειδη ́ ο Fichtner
 φε ́ρεται ο ́τι α ́σκησε πλη ́θος εξωτερικω ́ν δραστηριοτη ́των χωρι ́ς (2000/C 135/56)
 προηγου ́μενη α ́δεια. Συ ́μφωνα με την καθη ́ς/εναγομε ́νη, οι εν λο ́γω
 εξωτερικε ́ς δραστηριο ́τητες κατε ́στησαν η κυ ́ρια απασχο ́ληση του
 προσφευ ́γοντος/ενα ́γοντος σε βα ́ρος της δραστηριο ́τητα ́ς του ως (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η φινλανδικη ́)
 κοινοτικου ́ υπαλλη ́λου.
 Με δια ́ταξη της 18ης Φεβρουαρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του
 πρω ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Προς στη ́ριξη των λο ́γων του, ο προσφευ ́γων/ενα ́γων επικαλει ́ται:
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-116/99, Ilmailulaitos
 — Παρα ́βαση και εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 86 και 87 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων,
 καθω ́ς και της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας (1) EE C 226 της 7.8.1999.


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/28
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 2010 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Telecom Italia Spa κατά Regione Autonoma della Sardegna, παρεμβαίνοντες: Space SpA και Passamonti Srl κ.λπ.
 (Υπόθεση C-290/09) (1)
 2010/C 134/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 233 της 26.9.2009.


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/52
 Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2016 — Aydin κατά EUIPO — Kaporal France (ROYAL & CAPORAL)
 (Υπόθεση T-95/16)
 (2016/C 156/70)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Savas Aydin (Pantin, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Watrin, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kaporal France (Μασσαλία, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτών: Ο προσφεύγων
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ROYAL & CAPORAL» — Υπ’ αριθ. 12 587 663 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 867/2015-2
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να διατάξει το EUIPO να προβεί στην καταχώριση του σήματος ROYAL & CAPORAL (υπ’ αριθ. 12 587 663 αίτηση καταχωρίσεως)·
 —
 να καταδικάσει τους ηττηθέντες διαδίκους στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-7/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2006/86/ΕΚ - Απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας, κοινοποίηση σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβάντων, καθώς και ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για την κωδικοποίηση, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη)
 2010/C 11/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και J. Sénéchal)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωπος: D. Haven)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως ή ανακοινώσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2006/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας, την κοινοποίηση σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβάντων, καθώς και ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για την κωδικοποίηση, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων (ΕΕ L 294, σ. 32)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 To Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της προθεσμίας που τάσσει το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας, την κοινοποίηση σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβάντων, καθώς και ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για την κωδικοποίηση, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία αυτή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.