text:
ma apojqotäotm
 sgm pqobakkoälemg apoä dgloärio oqcamirloä aniäxrg peqiä
 jasabokgäy dijaixlósxm cia enoäqtng ómhqaja jai ma
 fgsotäm sgm epirsqougä sxm jasabkgheämsxm rsom oqcami-
 rloä atsoä dijaixlósxm, kalbamoleämxm eidijoäseqa tpoäwg
 oäsi dem tuiärsasai apoäuarg sgy Episqopgäy bórei sot Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 óqhqot 67 gä sot óqhqot 88 sgy Rtmhgäjgy EJAV gä sgy bake so Tribunale di Cagliari, le diósang sgy 23gy Laqsiäot
 apouórexy aqih. 3632/93/EJAV sgy Episqopgäy gä bórg 1998, rsgm tpoäherg Azienda Agricola Monte Arcosu s.r.l.
 ókkgy diasónexy apoä sgm opoiäa ma pqojtäpsei oäsi sa jasó sxm Regione Autonoma della Sardegna, Organismo
 pqobakkoälema fgsgälasa rtmirsotäm Ûdiójqirgë, Ûeidijgä Comprensoriale n. 24 della Sardegna jai E.R.S.A.T.-Ente
 epibóqtmrgë gä Ûemiärvtrgë; Regionale per l'Assistenza Tecnica in Agricoltura
 (Tpoäherg C-403/98)
 3. Re peqiäpsxrg jasauasijgäy apamsgärexy, lpoqeiä eäma (1999/C 20/26)
 ehmijoä dijarsgäqio ma jqiämei oäsi tuiärsasai Ûdiójqirgë
 tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 4, rsoiveiäo b) sgy rtmhgäjgy
 EJAV gä Ûeidijgä epibóqtmrgë, tpoä sgm eämmoia sot
 óqhqot 4, rsoiveiäo c) gä Ûemiärvtrgë, tpoä sgm eämmoia sot Le diósang sgy 23gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 óqhqot 4, rsoiveiäo c) gä sot óqhqot 1 sgy apouórexy Cqallaseiäa sot Dijarsgäqiot rsiy 13 Moelbqiäot 1998, so Tri-
 aqih. 3632/93/EJAV sgy Episqopgäy, paqó: bunale di Cagliari, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 emxäpioäm sot lesantä, auemoäy, Azienda Agricola Monte Arcosu
 s.r.l., jai, aueseäqot, Regione Autonoma della Sardegna,
 Ç sgm apoäuarg 94/995/EJAV sgy Episqopgäy (2), Organismo Comprensoriale n. 24 della Sardegna jai


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουνίου 2014 — Grupo Flexi de León κατά ΓΕΕΑ OHMI (FLEXI)
 (Υπόθεση T-352/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος FLEXI - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»])
 2014/C 245/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grupo Flexi de León, SA de CV (León, Μεξικό) (εκπρόσωπος: M. Zarobe, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Μαΐου 2012 (υπόθεση R 1335/2011-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος FLEXI ως κοινοτικού σήματος,
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Grupo Flexi de León, SA de CV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 331 της 27.10.2012.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Hamburg (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2011 — Jürgen Blödel-Pawlik κατά HanseMerkur Reiserversicherung AG
 (Υπόθεση C-134/11)
 2011/C 179/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Jürgen Blödel-Pawlik
 Εφεσίβλητη: HanseMerkur Reiserversicherung AG
 Προδικαστικό ερώτημα
 Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ (1) της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις (ΕΕ L 158 σ. 59) και η περίπτωση κατά την οποία διοργανωτής ταξιδιών κατέστη αφερέγγυος, επειδή διέθεσε με πρόθεση απάτης ευθύς εξαρχής το σύνολο του συμφωνηθέντος με τους πελάτες του ποσού σε αλλότριους σκοπούς και ουδέποτε ασχολήθηκε με τη διεξαγωγή του ταξιδιού;
 (1) Οδηγία 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13 Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις (ΕΕ L 158, σ. 59).


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sozialgericht Stuttgart (Γερμανία) στις 2 Μαΐου 2007 — Krystyna Zablocka-Weyhermüller κατά Land Baden-Württemberg
 (Υπόθεση C-221/07)
 (2007/C 183/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Stuttgart
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Krystyna Zablocka-Weyhermüller
 Καθού: Land Baden-Württemberg
 Προδικαστικό ερώτημα
 Οι προβλεπόμενοι στο γερμανικό δίκαιο της κοινωνικής ασφαλίσεως περιορισμοί παροχών, υπό την έννοια του άρθρου 64e του Bundesversorgungsgesetz (BVG) (ομοσπονδιακού νόμου για την αρωγή στα θύματα πολέμου), για τους δικαιούχους συντάξεως που έχουν την κατοικία τους ή τη συνήθη διαμονή τους στην Πολωνία ως νέο κράτος μέλος της ΕΕ, συνάδουν προς το υπέρτερης τυπικής ισχύος κοινοτικό δίκαιο, ιδίως υπό το πρίσμα της ελεύθερης κυκλοφορίας;


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/52
 Προσφυγή-αγωγή της 21ης Απριλίου 2010 — Ισπανία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-178/10)
 (2010/C 161/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον-ενάγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Το προσφεύγον-ενάγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 22 Φεβρουαρίου 2010 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί αναστολής των ενδιάμεσων πληρωμών που ζήτησε η Ισπανία μεταξύ της 17ης Νοεμβρίου και της 30ής Δεκεμβρίου 2009 και, επικουρικώς, να ακυρώσει μερικώς την απόφαση αυτή κατά το μέρος που αφορά τις εξής αιτήσεις ενδιάμεσων πληρωμών:
 —
 2007ES161PO008 Ανδαλουσία
 94 370 752,75 ευρώ
 —
 2007ES161PO008 Ανδαλουσία
 479 712 483,22 ευρώ
 —
 2007ES162PO001 Κανταβρία
 4 697 332,79 ευρώ
 —
 2007ES162PO006 Καταλωνία
 15 392 569,98 ευρώ
 —
 2007ES162PO008 Αραγωνία
 12 451 358,48 ευρώ
 —
 να κρίνει βάσιμο το αίτημα να καταβληθούν από την Επιτροπή οι τόκοι υπερημερίας εξαιτίας της καθυστερήσεως της πραγματικής καταβολής των ενδιάμεσων πληρωμών που αδικαιολόγητα ανεστάλησαν, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή-αγωγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής περί διακοπής της προθεσμίας καταβολής ορισμένων πληρωμών που ζήτησε η Ισπανία μεταξύ της 17ης Νοεμβρίου και της 30ής Δεκεμβρίου 2009. Η διακοπή αυτή αφορά είκοσι ενδιάμεσες πληρωμές συνολικού ύψους 1 890 708 859,51 ευρώ.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 —
 παράβαση του άρθρου 91, παράγραφος 1, περίπτωση α', του κανονισμού 1083/2006 (1), καθόσον η Επιτροπή, χωρίς να δημοσιοποιήσει έκθεση κοινοτικού ή εθνικού φορέα λογιστικού ελέγχου μέσω της οποίας θα ήταν δυνατό να αποδειχτεί η ύπαρξη σημαντικών ελαττωμάτων στη λειτουργία των συστημάτων διαχειρίσεως και ελέγχου και, παρότι δεν υπήρχαν τέτοιου είδους ελαττώματα, διέκοψε με την προσβαλλόμενη απόφαση την προθεσμία καταβολής ορισμένων ενδιάμεσων πληρωμών που ζήτησε η Ισπανία.
 —
 μη τήρηση των στρατηγικών ελέγχου που ενέκρινε η Επιτροπή, καθόσον αυτή διέκοψε την προθεσμία καταβολής των προαναφερθεισών ενδιάμεσων πληρωμών, επειδή έκρινε ότι η ανυπαρξία ελέγχων συστημάτων συνιστά σημαντική καθυστέρηση κατά την εκτέλεση των στρατηγικών, παρότι οι στρατηγικές αυτές παρέχουν στο Βασίλειο της Ισπανίας τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα των ελέγχων συστημάτων έως την 30ή Ιουνίου 2010.
 —
 προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση επιβάλλει στο Βασίλειο της Ισπανίας να επισπεύσει τους ελέγχους συστημάτων έναντι του χρονοδιαγράμματος που είχε συμφωνηθεί με την ίδια την Επιτροπή, και για τον λόγο αυτό η απαίτηση αυτή δεν ήταν προβλέψιμη για τις ισπανικές αρχές.
 —
 προσβολή της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον οι εθνικές αρχές ενήργησαν βασιζόμενες στα χρονοδιαγράμματα που είχε εγκρίνει η Επιτροπή στο πλαίσιο των στρατηγικών, τα οποία τηρούσαν, χωρίς η Επιτροπή να έχει επισημάνει σε κάποιο χρονικό σημείο ότι τούτο προϋπέθετε κάποια ανεπάρκεια του συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου.
 —
 προσβολή της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον αφενός το μέτρο που υιοθέτησε η Επιτροπή είναι δυσανάλογο και αντίθετο προς μια αποτελεσματική οικονομική διαχείριση και αφετέρου υπάρχουν άλλα λιγότερο επαχθή νομικά εργαλεία για την επίτευξη του ίδιου σκοπού.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως λόγω παραβάσεως του άρθρου 87, παράγραφος 2,


text:
του κανονισμού 1083/2006, καθόσον δεν έλαβαν χώρα εντός της προθεσμίας των δύο μηνών από την υποβολή της αιτήσεως οι πληρωμές της υπό κρίση υποθέσεως.
 Τέλος, το Βασίλειο της Ισπανίας ζητεί την καταβολή τόκων υπερημερίας δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 2, του κανονισμού 1083/2006, του άρθρου 83 του κανονισμού 1605/2002 (2) και του άρθρου 106, παράγραφος 5, του κανονισμού 2342/2002 της Επιτροπής (3).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής, και καταργήσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 (ΕΕ L 210, σ. 25).
 (2) Κανονισμός (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ, L 25, σ. 43).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 2002 για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Almer Beheer BV, Daedalus Holding BV κατά Van den Dungen Vastgoed BV, Oosterhout II BVBA
 (Υπόθεση C-441/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δίκαιο των εταιριών - Οδηγία 2003/71/ΕΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Υποχρέωση δημοσιεύσεως ενημερωτικού δελτίου κατά τη δημόσια προσφορά κινητών αξιών - Αναγκαστικός πλειστηριασμός κινητών αξιών))
 2014/C 421/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Almer Beheer BV, Daedalus Holding BV
 κατά
 Van den Dungen Vastgoed BV, Oosterhout II BVBA
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το ενημερωτικό δελτίο που πρέπει να δημοσιεύεται κατά τη δημόσια προσφορά κινητών αξιών ή την εισαγωγή τους προς διαπραγμάτευση και την τροποποίηση της οδηγίας 2001/34/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/11/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008, έχει την έννοια ότι η υποχρέωση δημοσιεύσεως ενημερωτικού δελτίου πριν από οποιαδήποτε δημόσια προσφορά κινητών αξιών δεν έχει εφαρμογή σε αναγκαστικό πλειστηριασμό κινητών αξιών όπως ο επίμαχος στην κύρια δίκη.
 (1) ΕΕ C 9 της 12.01.2013


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen (Σουηδία) στις 17 Σεπτεμβρίου 2012 — Flora May Reyes. κατά Migrationsverket
 (Υπόθεση C-423/12)
 2012/C 355/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Flora May Reyes
 Καθού: Migrationsverket
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1) για την ελεύθερη κυκλοφορία την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να απαιτήσει από έναν κατιόντα κατ’ ευθεία γραμμή ο οποίος έχει υπερβεί την ηλικία των 21 ετών –προκειμένου να θεωρηθεί συντηρούμενος και, ως εκ τούτου, να εμπίπτει στον ορισμό του μέλους της οικογενείας, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία — να έχει προσπαθήσει να βρει εργασία, να λάβει βοήθεια για τη συντήρησή του από τις αρχές της χώρας καταγωγής και/ή να συντηρηθεί με άλλο τρόπο, χωρίς τούτο να αποβεί δυνατό;
 2)
 Ποια σημασία έχει για την ερμηνεία του όρου «συντηρούμενοι» στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία, το ότι ένας συγγενής –λόγω προσωπικών περιστάσεων όπως η ηλικία, η εκπαίδευση ή η υγεία– κρίνεται ότι έχει καλές προοπτικές εξευρέσεως εργασίας και, επιπλέον, έχει την πρόθεση να αρχίσει να εργάζεται στο κράτος μέλος, πράγμα το οποίο συνεπάγεται ότι οι προϋποθέσεις προκειμένου αυτός να θεωρηθεί ως συντηρούμενος συγγενής σύμφωνα με τη διάταξη δεν συντρέχουν πλέον;
 (1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ L 158, σ. 77)


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/12
 Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-59/07)
 (2007/C 69/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και A. Alcover San Pedro)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/109/ΕΚ (1) της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες και, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ορισθείσα ημερομηνία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2003/109/ΕΚ έληξε στις 23 Ιανουαρίου 2006.
 (1) ΕΕ 2004, L 16, σ. 44.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 15 Φεβρουαρίου 2016 — The English Bridge Union Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-90/16)
 (2016/C 145/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείον: The English Bridge Union Limited
 Εφεσίβλητοι: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ποια είναι τα ουσιώδη χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει μια δραστηριότητα ώστε να εμπίπτει στην έννοια του «αθλητισμού» κατά το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006 (στο εξής: οδηγία περί ΦΠΑ); Ειδικότερα, πρέπει η δραστηριότητα να έχει ένα σημαντικό (ή μη ασήμαντο) σωματικό στοιχείο που να είναι καθοριστικό για την έκβασή της ή αρκεί να έχει ένα σημαντικό διανοητικό στοιχείο που να είναι καθοριστικό για την έκβασή της;
 2)
 Εμπίπτει το αγωνιστικό μπριτζ στην έννοια του «αθλητισμού» κατά το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας περί ΦΠΑ;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 [αίτηση του Hessisches Finanzgericht, Kassel (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Plantanol GmbH & Co. KG κατά Hauptzollamt Darmstadt
 (Υπόθεση C-201/08) (1)
 (Οδηγία 2003/30/ΕΚ - Προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές - Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Κοινοτικό πλαίσιο φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας - Μείγμα φυτικού ελαίου, προσθέτων ουσιών και καυσίμου - Βιοκαύσιμα - Εθνική ρύθμιση - Φορολογική απαλλαγή - Αντικατάσταση της απαλλαγής από την υποχρέωση τήρησης ενός ελαχίστου ποσοστού βιοκαυσίμου στα καύσιμα - Συμφωνία προς τις οδηγίες 2003/30/ΕΚ και 2003/96/ΕΚ - Γενικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)
 2009/C 267/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hessisches Finanzgericht, Kassel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Plantanol GmbH & Co. KG
 κατά
 Hauptzollamt Darmstadt
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hessisches Finanzgericht (Γερμανία) — Ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 2003/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές (ΕΕ L 123, σ. 42), καθώς και των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — Εθνική νομοθεσία που αντικαθιστά, πριν από τη λήξη της περιόδου που προέβλεπε η προϊσχύουσα νομοθεσία, το σύστημα φορολογικών απαλλαγών των βιοκαυσίμων που περιέχονται σε μείγματα καυσίμων με την υποχρέωση προσθήκης βιοκαυσίμων στα συμβατικά καύσιμα, με αποτέλεσμα να ζημιώνονται οικονομικά οι παραγωγοί για τους οποίους ίσχυαν οι απαλλαγές αυτές
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 2003/30 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σε αυτό διάταξη εθνικής νομοθεσίας, όπως η επίμαχη της κύριας δίκης, η οποία αποκλείει από το σύστημα φορολογικών απαλλαγών, που προβλέπεται από την εν λόγω οδηγία υπέρ των βιοκαυσίμων, προϊόν, όπως αυτό περί του οποίου πρόκειται στην παρούσα υπόθεση, το οποίο προέρχεται από την ανάμιξη φυτικού ελαίου, πετρελαίου ορυκτής προέλευσης και ειδικών προσθέτων.
 2)
 Οι γενικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης επιτρέπουν, καταρχήν, σε κράτος μέλος, όσον αφορά προϊόν, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, να καταργήσει, πριν την αρχικώς προβλεφθείσα από την εθνική νομοθεσία ημερομηνία εκπνοής, το σύστημα φορολογικής απαλλαγής που εφαρμοζόταν στο προϊόν αυτό. Σε κάθε περίπτωση, προϋπόθεση μίας τέτοιας κατάργησης δεν είναι να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις. Εναπόκειται εντούτοις στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει, στο πλαίσιο μίας σφαιρικής και in concreto αξιολόγησης, κατά πόσον τηρήθηκαν οι ανωτέρω αρχές στην κύρια δίκη, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των σχετικών με αυτή περιστάσεων.
 (1) ΕΕ C 183 της 19.7.2008.


text:
C 295 22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 27. 9. 97
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Ερωταται αν τα άρθρα 9 και 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώ αριθ. 3950/92, της 28ης Δεκεμβρίου 1992 (') έχουν την έννοια
 πιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της ότι μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «αγοραστής», υπόχρεος της
 1η Αυγούστου 1997 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής καταβολής της συμπληρωματικής εισφοράς, οποιοδήποτε
 Δημοκρατίας. πρόσωπο παραδίδει γάλα, ανεξαρτήτως της νομικής φύσεως
 της σχέσεως που οδήγησε στην παράδοση, και συγκεκριμένα
 την έννοια ότι μπορεί να χαρακτηριστεί ως αγοραστής η
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: ένωση συνεταιρισμών γάλακτος το οποίο διέθεσαν, αλλά δεν
 πώλησαν, τα μέλη της στην ίδια.
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θε
 σπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές (■) ΕΕ L 405 της 31 . 12. 1992, σ. 1 .
 διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς
 την οδηγία 94/63/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 του Συμβουλίου , της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τον
 έλεγχο των εκπομπών πτητικών οργανικών ουσιών
 (VOC) που προέρχονται από την αποθήκευση βενζίνης
 και τη διάθεσή της από τις τερματικές εγκαταστάσεις
 στους σταθμούς διανομής καυσίμων ('), παρέβη τις υπο
 χρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 συνθήκης ΕΚ, και το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδη υπέβαλε η Pretura Circondariale di Bassano del Grappa, με
 γίας 94/63/ΕΚ, διάταξη της 17ης Ιουλίου 1997, στην υπόθεση Consorzio
 Caseifici Altopiano di Asiago κατά Regione Veneto
 (Υπόθεση C-288/97)
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημο
 κρατία, μη ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή περί (97/C 295/37)
 της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις,
 Με διάταξη της 17ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικαστικά έξοδα. στις 29 Ιουλίου 1997, η Pretura Circondariale di Bassano del
 Grappa, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Consorzio Casei
 fici Altopiano di Asiago και Regione Veneto, που εκκρεμεί
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 στικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα με
 εκείνα της υποθέσεως C-282/97· η προθεσμία μεταφοράς της
 οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1995 (2). 1 . Ερωταται αν τα άρθρα 9 και 2 κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 3950/92 ('), της 28ης Δεκεμβρίου 1992, έχουν την
 έννοια ότι μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «αγοραστής», o
 >) ΕΕ L 365 της 31 . 12. 1994, σ. 24.
 (2) Βλεπε σ. 20 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. οποίος οφείλει να καταβάλει τη συμπληρωματική
 εισφορά, οποιοδήποτε πρόσωπο παραδίδει γάλα, ανε
 ξαρτήτως της νομικής φύσεως της σχέσεως που οδήγησε
 στην παράδοση , και συγκεκριμένα την έννοια ότι μπορεί
 να χαρακτηριστεί ως αγοραστής η ένωση συνεταιρισμών
 γάλακτος το οποίο διέθεσαν, αλλά δεν πώλησαν, τα μέλη
 της στην ίδια.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di Bassano del Grappa, με
 διάταξη της 17ης Ιουλίου 1997, στην


text:
υπόθεση Matteazzi 2. Ερωταται αν το άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού
 Claudio κατά Caseificio Sociale S. Rocco scarl (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, έχει την
 (Υπόθεση C-287/97) έννοια ότι η παρακράτηση του ποσού που οφείλεται ως
 συμπληρωματική εισφορά επί του καταβληθέντος στους
 (97/C 295/36) παραγωγούς ποσού συνιστά για τον αγοραστή σαφή και
 πραγματική υποχρέωση ή απλώς ευχέρεια προς το
 συμφέρον του ιδίου αγοραστή, για τη μη άσκηση της
 Με διάταξη της 17ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη οποίας δεν μπορούν να επιβληθούν κυρώσεις.
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 29 Ιουλίου 1997, η Pretura Circondariale di Bassano del (!) ΕΕ L 405 της 31 . 12. 1992, σ. 1 .
 Grappa, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Matteazzi Claudio
 και Caseificio Sociale S. Rocco scarl, που εκκρεμεί ενώπιον
 της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος:


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/48
 Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2007 — BYK-Chemie κατά ΓΕΕΑ (Substance for Success)
 (Υπόθεση T-58/07)
 (2007/C 95/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BYK-Chemie GmbH (Wesel, Γερμανία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι J. Kroher και A. Hettenkofer)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του καθού, της 9ης Ιανουαρίου 2007 (υπόθεση R0816/2006-4)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Substance for Success »για προϊόντα και υπηρεσίες των κατηγοριών 1, 40-42 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 3 660 552).
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση ούτε στερείται του απαιτουμένου διακριτικού χαρακτήρα ούτε πρέπει να παραμείνει ελεύθερο για τις συναλλαγές.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/16
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-251/17)
 (2017/C 221/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Manhaeve και L. Cimaglia)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει όλα τα μέτρα που ήταν αναγκαία για την εκτέλεση της εκδοθείσας από το Δικαστήριο στις 19 Ιουλίου 2012 αποφάσεως επί της υποθέσεως C-565/10, Επιτροπή κατά Ιταλίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·
 —
 να υποχρεώσει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει χρηματική ποινή ύψους 346 922,40 ευρώ, αφαιρουμένης της ενδεχόμενης μειώσεως ως προκύπτει από τον προταθέντα τύπο μειώσεως του ποσού της χρηματικής ποινής, για κάθε ημέρα καθυστερήσεως ως προς την εκτέλεση της αποφάσεως που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-565/10, από της ημερομηνίας εκδόσεως αποφάσεως επί της υπό κρίση υποθέσεως και μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία θα έχει λάβει χώρα η εκτέλεση της αποφάσεως που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-565/10·
 —
 να υποχρεώσει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει ημερησίως κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 39 113,80 ευρώ, με συνολικό ποσό που να ανέρχεται κατ’ ελάχιστον σε 62 699 421,40 ευρώ, από της ημερομηνίας εκδόσεως της αποφάσεως επί της υποθέσεως C-565/10 και μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως αποφάσεως επί της υπό κρίση υποθέσεως ή μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία θα έχει λάβει χώρα η εκτέλεση της αποφάσεως που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-565/10·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Επιτροπή βάλλει κατά της μη εκτελέσεως της εκδοθείσας από το Δικαστήριο στις 19 Ιουλίου 2012 αποφάσεως εν σχέσει προς 80 ιταλικούς οικισμούς που συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων οι οποίοι είχαν αποτελέσει αντικείμενο της αποφάσεως αυτής.
 Συναφώς, η Ιταλική Δημοκρατία αναγνωρίζει ότι έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (1), εν σχέσει προς 35 οικισμούς. Η Ιταλική Δημοκρατία αναγνωρίζει, ωσαύτως, ότι έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 10 της οδηγίας αυτής εν σχέσει προς 70 οικισμούς.
 Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτών ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν έλαβε όλα τα μέτρα που ήταν αναγκαία για την πλήρη εκτέλεση της αποφάσεως της 19ης Ιουλίου 2012.
 (1) ΕΕ L 135, σ. 40.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/28
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 23ης Νοεμβρίου 2006 — Ter Lembeek κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-217/02) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση υπέρ του βελγικού ομίλου Beaulieu - Άφεση χρέους)
 (2006/C 331/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ter Lembeek International NV (Wielsbeke, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J.-P. Vande Maele, F. Wijckmans και F. Tuytschaever, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και H. van Vliet)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση των άρθρων 1 και 2 της αποφάσεως 2002/825/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Απριλίου 2002, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε το Βέλγιο υπέρ του ομίλου Beaulieu (Ter Leembek International) (ΕΕ L 296, σ. 60)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα
 (1) EE C 247 της 12.10.2002.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/13
 Προσφυγή-αγωγή της 24ης Μαΐου 2013 — Ledra Advertising κατά Επιτροπής και ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-289/13)
 (2013/C 226/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ledra Advertising Ltd (Λευκωσία, Κύπρος) (εκπρόσωποι: Κ. Πασχαλίδης, solicitor και Α. Πασχαλίδης, δικηγόρος)
 Καθών-εναγόμενες: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να επιδικάσει αποζημίωση ύψους 958 920,00 ευρώ για τον λόγο ότι οι όροι που περιέχονται στις παραγράφους 1.23 έως 1.27 του Μνημονίου Κατανόησης (Memorandum of Understanding), της 26ης Απριλίου 2013, μεταξύ της Κύπρου και των καθών-εναγομένων επιβάλλουν υποχρεώσεις, οι οποίες συνιστούν κατάφωρη παράβαση υπέρτερου κανόνα δικαίου για την προστασία του ατόμου και συγκεκριμένα του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και του άρθρου 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής: ΕΣΔΑ),
 —
 να κρίνει τους σχετικούς όρους άκυρους και να διατάξει την επείγουσα αναθεώρηση των μέσων χρηματοδοτικής συνδρομής των άρθρων 14 έως 18 της Συνθήκης για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (στο εξής: Συνθήκη για τον ΕΜΣ) βάσει του άρθρου 19, υπό το πρίσμα της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, με σκοπό την τροποποίηση και συμμόρφωσή τους με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και
 —
 εάν δεν γίνει δεκτό το κύριο αίτημα περί καταβολής αποζημιώσεως λόγω του ότι οι σχετικοί όροι πρέπει να ακυρωθούν, να επιδικάσει αποζημίωση λόγω παραβάσεως του άρθρου 263 ΣΛΕΕ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής- αγωγής, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: οι σχετικοί όροι του Μνημονίου Κατανόησης επιβάλλουν υποχρεώσεις οι οποίες συνιστούν «κατάφωρη παράβαση υπέρτερου κανόνα δικαίου για την προστασία του ατόμου» (1) για τους εξής λόγους:
 —
 ο εν λόγω κανόνας δικαίου είναι υπέρτερος διότι περιέχεται στον Χάρτη και στην ΕΣΔΑ,
 —
 βάσει των άρθρων 51, παράγραφος 1, του Χάρτη, και 6, παράγραφος 2, ΣΕΕ, οι καθών-εναγόμενες οφείλουν να σέβονται και να τηρούν τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνουν ο Χάρτης και η ΕΣΔΑ και
 —
 οι τραπεζικές καταθέσεις είναι περιουσιακά στοιχεία κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 17 του Χάρτη και του άρθρου 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (στο εξής: Πρωτόκολλο).
 2)
 Δεύτερος λόγος: οι κατωτέρω παραβάσεις, από κοινού εξεταζόμενες, είναι τόσο σημαντικές ώστε να συνιστούν κατάφωρη παράβαση υπέρτερου κανόνα δικαίου για τους εξής λόγους:
 —
 όταν η προσφεύγουσα-ενάγουσα στερήθηκε τις τραπεζικές καταθέσεις της, δεν υπήρχαν εν ισχύ στο κεκτημένο της Ένωσης (acquis) «προϋποθέσεις που προβλέπονται στον νόμο» με αντικείμενο τη στέρηση των τραπεζικών καταθέσεων, κατά παράβαση του Χάρτη και του Πρωτοκόλλου,
 —
 η προσφεύγουσα-ενάγουσα στερήθηκε τις καταθέσεις της χωρίς «δίκαιη και έγκαιρη αποζημίωση», κατά παράβαση του άρθρου 17 του Χάρτη και του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου,
 —
 η στέρηση των καταθέσεων είναι prima facie παράνομη, εκτός εάν «[τ]ηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας [...] είναι αναγκαί[α] και ανταποκρίν[εται] πραγματικά σε στόχους γενικού ενδιαφέροντος που αναγνωρίζει η Ένωση ή στην ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών των τρίτων.» (2),
 —
 το συντρέχον δημόσιο συμφέρον για να αποτραπεί ο πανικός και


text:
η επιδρομή στις τράπεζες, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, δεν ελήφθη υπόψη κατά την εκτίμηση του δημοσίου συμφέροντος βάσει του άρθρου 17 του Χάρτη και του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου,
 —
 ο επιδιωκόμενος σκοπός δεν ήταν να ζημιωθεί ή να τιμωρηθεί η Κύπρος, αλλά να ωφεληθούν η Κύπρος και η ευρωζώνη διά της παροχής στήριξης σταθερότητας, με την επακόλουθη ελάφρυνση και όχι αποσταθεροποίηση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και οικονομικής βιωσιμότητας και
 —
 η παρέμβαση δεν ήταν ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο σκοπό διότι, βάσει του άρθρου 3 της Συνθήκης για τον ΕΜΣ του 2012, πραγματικός σκοπός της ήταν «η κινητοποίηση της χρηματοδότησης και η παροχή στήριξης σταθερότητας, υπό αυστηρούς όρους [...] προς όφελος των μελών του ΕΜΣ που αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης, εφόσον είναι απαραίτητη για τη διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας της ζώνης του ευρώ στο σύνολό της και των κρατών μελών της», χωρίς να παραλύσει την οικονομία της.
 3)
 Τρίτος λόγος: η στέρηση των καταθέσεων της προσφεύγουσας-ενάγουσας δεν ήταν αναγκαία ούτε ανάλογη.
 4)
 Τέταρτος λόγος: η προσφεύγουσα-ενάγουσα στερήθηκε τις τραπεζικές καταθέσεις της εξαιτίας της παρεμβάσεως των καθών-εναγομένων διότι, χωρίς την ανωτέρω κατάφωρη παράβαση, οι τραπεζικές καταθέσεις της προσφεύγουσας-ενάγουσας θα προστατεύονταν στο πλαίσιο των δικαιωμάτων της βάσει του Χάρτη και του Πρωτοκόλλου, με αποτέλεσμα η ζημία της προσφεύγουσας-ενάγουσας να είναι επαρκώς άμεση και προβλέψιμη.
 5)
 Πέμπτος λόγος: εάν τα ανωτέρω επιχειρήματα είναι βάσιμα, οι σχετικοί όροι πρέπει να κριθούν άκυροι, ανεξαρτήτως του ότι απευθύνονται στην Κύπρο, διότι αφορούν άμεσα και ατομικώς την προσφεύγουσα-ενάγουσα, για τον λόγο ότι οι σχετικοί όροι και ο τρόπος εφαρμογής τους παραβαίνουν τη Συνθήκη και/ή τους σχετικούς με την εφαρμογή της κανόνες δικαίου και/ή συνιστούν κατάχρηση εξουσίας, εφόσον γίνει δεκτό ότι το γεγονός ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα στερήθηκε τις τραπεζικές καταθέσεις της θίγει το κράτος δικαίου κατά παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 1, της ΣΕΕ.
 (1) Βλ. απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 1971, 5/71, Zuckerfabrik Schoeppenstedt κατά Συμβουλίου (Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 1025).
 (2) Άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/28
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-18/06)
 (2006/C 60/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Nolin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 2006 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2004/103/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τους ελέγχους ταυτότητας και τους φυτοϋγειονομικούς ελέγχους φυτών, φυτικών προϊόντων και άλλων αντικειμένων, που απαριθμούνται στο μέρος Β του παραρτήματος V της οδηγίας 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, οι οποίοι μπορεί να διενεργηθούν σε τόπο διαφορετικό από το σημείο εισόδου στην Κοινότητα ή σε παρακείμενο τόπο, καθώς και σχετικά με τον καθορισμό των όρων για τους εν λόγω ελέγχους (1) ή εν πάση περιπτώσει παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2.
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 313 της 12.10.2004, σ. 16.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/49
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2010 — Slovak Telekom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-171/10)
 2010/C 148/80
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Slovak Telekom a.s. (Μπρατισλάβα, Σλοβακική Δημοκρατία) (εκπρόσωποι: D. Geradin, L. Kjølbye και M. Maier, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2010) 902 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, σχετικά με διαδικασία δυνάμει των άρθρων 18, παράγραφος 3 και 24, παράγραφος 1, του κανονισμού 1/2003 του Συμβουλίου (1) (Υπόθεση COMP/39523 — Slovak Telekom)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό εξέταση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 902 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, με την οποία κλήθηκε, σύμφωνα με τα άρθρα 18, παράγραφος 3 και 24, παράγραφος 1, του κανονισμού 1/2003 του Συμβουλίου, να παρέξει πληροφορίες στο πλαίσιο της υποθέσεως COMP/39523 — Slovak Telekom κατά τη διαδικασία του άρθρου 102 ΣΛΕΕ και με την οποία επιβλήθηκαν περιοδικές χρηματικές ποινές σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς την εν λόγω απόφαση.
 Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει πλάνη περί το δίκαιο ως προς τις εξουσίες της Επιτροπής να ζητεί πληροφορίες κατά το άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003 του Συμβουλίου όσον αφορά χρονική περίοδο προγενέστερη της προσχωρήσεως της Σλοβακικής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προ της 1ης Μαΐου 2004, η Επιτροπή δεν είχε την εξουσία να εφαρμόζει το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να διενεργεί έρευνες εντός της επικράτειας της Σλοβακικής Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί τις εξουσίες έρευνας που της απονέμει το άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003 ώστε να λαμβάνει πληροφορίες σχετικά με την περίοδο αυτή.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί διότι παραβιάζει την αρχή της δίκαιης διαδικαστικής μεταχειρίσεως που προβλέπεται στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (2). Η έρευνα της Επιτροπής σχετικά με την συμπεριφορά της Slovak Telekom για περίοδο κατά την οποία το δίκαιο της ΕΕ δεν ετύγχανε εφαρμογής και δεν υπήρχε υποχρέωση συμμορφώσεως της Slovak Telekom προς τους κανόνες αυτούς ενδέχεται να θίγει τα συμφέροντα της Slovak Telekom. Η Επιτροπή είχε τη δυνατότητα να λάβει υπόψη τις πληροφορίες αυτές κατά την εκτίμησή της. Πράγματι, στην προσβαλλόμενη απόφαση δηλώνεται σαφώς ότι αυτή είναι η πρόθεση της Επιτροπής.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί διότι παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας. Η αρχή αυτή προβλέπεται στο άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003, κατά την οποία η Επιτροπή είναι αρμόδια να ζητεί από τις επιχειρήσεις να παρέχουν κάθε αναγκαία πληροφορία. Στην υπόθεση Slovak Telekom, όμως, η Επιτροπή παρέλειψε να αποδείξει την απαραίτητη αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των προ της προσχωρήσεως αιτηθεισών πληροφοριών και της φερόμενης παράνομης συμπεριφοράς μετά την 1η Μαΐου 2004. Ως εκ τούτου, πληροφορίες ή έγγραφα που αφορούν την προ της προσχωρήσεως περίοδο δεν είναι αναγκαία προκειμένου η Επιτροπή


text:
να εκτιμήσει αν η μετά την προσχώρηση συμπεριφορά της Slovak Telekom συμμορφώνεται με τους κανόνες του δικαίου της ΕΕ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΕ C 83 της 30ής Μαρτίου 2010, σ. 389.


text:
 27.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/13
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Ιανουαρίου 2017 — RK κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-11/17)
 (2017/C 095/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: RK (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 και κατά συνέπεια,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου που δεν φέρει ημερομηνία και εκδόθηκε βάσει του άρθρου 42γ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (στο εξής: ΚΥΚ) των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να ακυρώσει, εφόσον είναι αναγκαίο, την απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2016, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος της 29ης Απριλίου 2016·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να αποκαταστήσει την υλική ζημία του προσφεύγοντος-ενάγοντος·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης·
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά του άρθρου 42γ του ΚΥΚ, παράβαση των άρθρων 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ 2000, L 303, σ. 16), και παράβαση του άρθρου 1δ του ΚΥΚ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 42γ του ΚΥΚ, όπως εφαρμόζεται σύμφωνα με την ανακοίνωση προς το προσωπικό αριθ. 71/15 του Συμβουλίου, καθώς και από πραγματικές και νομικές ανακρίβειες και πλημμέλειες των προσβαλλομένων αποφάσεων.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση του καθήκοντος μέριμνας και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/19
 Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2011 — LG Display και LG Display Taiwan κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-128/11)
 2011/C 130/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: LG Display ((Σεούλ, Κορέα) και LG Display Taiwan (Ταϊβάν, Δημοκρατία της Κίνας) (εκπρόσωποι: A. Winckler και F.-C. Laprévote, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την επίμαχη απόφαση της Επιτροπής ή να μειώσει σημαντικά το επιβληθέν πρόστιμο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή τόσο στα δικαστικά όσο και στα λοιπά έξοδα, στα οποία υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, και
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει πρόσφορο.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή ζητείται η μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2010) 8761 τελικό, της 8ης Δεκεμβρίου 2010, στην υπόθεση COMP/39.309 — LCD — Πλάκες υγρών κρυστάλλων, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι οι προσφεύγουσες από κοινού με άλλες επιχειρήσεις παρέβησαν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 53 ΕΟΧ μετέχοντας σε ενιαία και διαρκή παράβαση και εναρμονισμένη πρακτική στον τομέα των πλακών LCD για τηλεοράσεις, υπολογιστές notebook και συσκευές με οθόνες (monitor), στο μέτρο που προβλέπει την επιβολή προστίμου στις προσφεύγουσες.
 Προς στήριξη των ως άνω αιτημάτων, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως
 1)
 Πρώτον, ότι η Επιτροπή εσφαλμένως και αδικαιολογήτως συνυπολόγισε τις πωλήσεις της LG Display προς τις μητρικές της εταιρίες στην αξία των πωλήσεων που έλαβε υπόψη για τον καθορισμό του προστίμου και προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας. Συναφώς, υποστηρίζουν ότι:
 —
 πρώτον, ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι η παράβαση αφορούσε και τις πωλήσεις στις μητρικές εταιρίες της LG Display δεν προέκυπτε από την ανακοίνωση των αιτιάσεων και οι αποκλίσεις ανάμεσα στην ανακοίνωση των αιτιάσεων και την προσβαλλόμενη απόφαση συνιστούν προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως των προσφευγουσών·
 —
 δεύτερον, η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιβολή των προστίμων, καθόσον έλαβε υπόψη τις ως άνω πωλήσεις για τον υπολογισμό του προστίμου·
 —
 τρίτον, ο χαρακτηρισμός εκ μέρους της Επιτροπής των πωλήσεων που επηρεάστηκαν ως «απευθείας πωλήσεων εντός του ΕΟΧ» ή «απευθείας πωλήσεων εντός του ΕΟΧ μέσω μεταποιημένων προϊόντων» παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην LG Display έπρεπε να στηρίζεται αποκλειστικώς σε πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς προς τρίτες επιχειρήσεις, δεδομένου ότι μόνον αυτές οι πωλήσεις θα μπορούσαν να επηρεαστούν από την παράβαση.
 2)
 Δεύτερον, ότι κακώς η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση της LG Display να απαλλαγεί από το πρόστιμο για το 2005, παραβαίνοντας έτσι την ανακοίνωση του 2002 περί συνεργασίας. Συναφώς, υποστηρίζουν ότι
 —
 πρώτον, η πρόσβαση της LG Display στον φάκελο της υποθέσεως παρεμποδίστηκε σοβαρά από διαδικαστικές πλημμέλειες·
 —
 δεύτερον, η LG Display πληρούσε τις προϋποθέσεις μερικής απαλλαγής βάσει της εφαρμοστέας ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας·
 —
 τρίτον, η απορριπτική απόφαση της Επιτροπής επί της αιτήσεως της LG Display δεν είναι αιτιολογημένη, πάσχει πλείονα νομικά σφάλματα και δεν στηρίζεται σε ορθά πραγματικά περιστατικά.
 3)
 Τρίτον, ότι, παρά το γεγονός ότι η LG Display παρέσχε


text:
στην Επιτροπή εξαιρετική συνδρομή, η οποία υπερέβαινε κατά πολύ τις υποχρεώσεις της κατά την ανακοίνωση του 2002 περί συνεργασίας, η Επιτροπή δεν μείωσε περαιτέρω το πρόστιμο τουλάχιστον κατά 10 %, παραβαίνοντας έτσι την ως άνω ανακοίνωση.
 4)
 Τέταρτον, ότι η Επιτροπή, αποκλείοντας τους Ιάπωνες προμηθευτές πλακών LCD από την προσβαλλόμενη απόφαση, μολονότι δύο εξ αυτών παραδέχθηκαν ότι μετείχαν στην ίδια ενιαία και διαρκή παράβαση, παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου, την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή ne bis in idem, καθόσον εκθέτει την LG Display σε σημαντικό κίνδυνο να δικαστεί δις για τα ίδια πραγματικά περιστατικά.


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/10
 Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Ιανουαρίου 2013 η Nexans France SAS και η Nexans SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 14 Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-135/09: Nexans France SAS, Nexans SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-37/13 P)
 2013/C 101/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Nexans France SAS, Nexans SA (εκπρόσωποι: M. Powell, Solicitor, J.-P. Tran-Thiet, Avocat, G. Forwood, Barrister, A. Rogers, Advocate)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση κατά το μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως της αναιρεσείουσας, κατά το οποίο το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως περί διενεργείας αιφνιδιαστικού ελέγχου ήταν υπερβολικά ευρύ και δεν προσδιοριζόταν με επαρκή ακρίβεια·
 —
 βάσει των στοιχείων που διαθέτει, να ακυρώσει την απόφαση περί διενεργείας αιφνιδιαστικού ελέγχου, κατά το μέτρο που το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της ήταν υπερβολικά ευρύ, ανεπαρκώς δικαιολογημένο και δεν προσδιοριζόταν με επαρκή ακρίβεια, ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να την κρίνει σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου επί των νομικών ζητημάτων·
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, καθόσον υποχρεώνει τη Nexans να φέρει τα δικαστικά έξοδά της και να καταβάλει το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στο πλαίσιο της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, και να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Nexans στο πλαίσιο της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, καθορίζοντάς τα στο προσήκον κατά την κρίση του Δικαστηρίου ποσό·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των εξόδων της Nexans στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη, απορρίπτοντας την προσφυγή τους ακυρώσεως της αποφάσεως περί διενεργείας αιφνιδιαστικού ελέγχου, καθόσον η απόφαση αυτή δεν ήταν αρκούντως σαφής, είχε υπερβολικά ευρύ γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής και εφαρμοζόταν σε οποιεσδήποτε καθ’ υπόνοια συμφωνίες και/ή εναρμονισμένες πρακτικές οι οποίες «πιθανώς ήταν παγκόσμιας κλίμακας». Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη αποφαινόμενο επί των εξόδων.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Μαΐου 2017 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «Latvijas dzelzceļš» VAS κατά Valsts ieņēmumu dienests
 (Υπόθεση C-154/16) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Άρθρο 94, παράγραφος 1, και άρθρο 96 - Καθεστώς της εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως - Ευθύνη του κυρίως υπόχρεου - Άρθρα 203, 204 και άρθρο 206, παράγραφος 1 - Γένεση της τελωνειακής οφειλής - Απομάκρυνση από την τελωνειακή επιτήρηση - Μη εκπλήρωση υποχρεώσεως απορρέουσας από τη χρήση τελωνειακού καθεστώτος - Ολική καταστροφή ή ανεπανόρθωτη απώλεια του εν λόγω εμπορεύματος από αιτία οφειλόμενη στην ίδια τη φύση του εμπορεύματος ή σε τυχαίο γεγονός ή ανωτέρα βία - Άρθρο 213 - Αλληλέγγυα πληρωμή της τελωνειακής οφειλής - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Άρθρο 2, παράγραφος 1, καθώς και άρθρα 70 και 71 - Γενεσιουργός αιτία και απαιτητό του φόρου - Άρθρα 201, 202 και 205 - Υπόχρεοι για την καταβολή του φόρου - Διαπίστωση ελλείποντος φορτίου από το τελωνείο προορισμού - Κατώτερο σύστημα εκκενώσεως βυτιοφόρου το οποίο έχει σφραγιστεί εσφαλμένα ή έχει υποστεί βλάβη])
 (2017/C 239/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākā tiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 «Latvijas dzelzceļš» VAS
 κατά
 Valsts ieņēmumu dienests
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 203, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 648/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται οσάκις το σύνολο του εμπορεύματος που έχει τεθεί υπό καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως δεν προσκομίζεται στο τελωνείο προορισμού που προβλέπεται στο πλαίσιο του καθεστώτος αυτού, λόγω της επαρκώς αποδεικνυόμενης ολικής καταστροφής ή ανεπανόρθωτης απώλειας μέρους του εμπορεύματος αυτού.
 2)
 Το άρθρο 204, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 648/2005, έχει την έννοια ότι, οσάκις το σύνολο του εμπορεύματος το οποίο έχει τεθεί υπό καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως δεν προσκομίζεται στο τελωνείο προορισμού το οποίο προβλέπεται στο πλαίσιο του καθεστώτος αυτού, λόγω της επαρκώς αποδεικνυόμενης ολικής καταστροφής ή ανεπανόρθωτης απώλειας μέρους του εμπορεύματος, η κατάσταση αυτή, η οποία συνιστά μη εκτέλεση μίας από τις υποχρεώσεις που συνδέονται με το καθεστώς αυτό, ήτοι της υποχρεώσεως προσκομίσεως ανέπαφου του εμπορεύματος στο τελωνείο προορισμού, αποτελεί, κατ' αρχήν, τη γενεσιουργό αιτία της τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή για το μέρος του εμπορεύματος το οποίο δεν προσκομίσθηκε στο τελωνείο αυτό. Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει αν κάποια περίσταση όπως η βλάβη συστήματος εκκενώσεως πληροί, εν προκειμένω, τα κριτήρια που χαρακτηρίζουν τις έννοιες της «ανωτέρας βίας» ή του «τυχαίου γεγονότος», κατά την έννοια του άρθρου 206, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 648/2005, ήτοι αν αποδεικνύεται ασυνήθης και ξένη προς επιχειρηματία δραστηριοποιούμενο στον τομέα της μεταφοράς υγρών ουσιών, και εφόσον οι συνέπειές της δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν παρά την επιδειχθείσα επιμέλεια. Στο πλαίσιο της εξακριβώσεως αυτής, το εθνικό δικαστήριο


text:
πρέπει μεταξύ άλλων να λάβει υπόψη την τήρηση από τους επιχειρηματίες, όπως από τον κυρίως υπόχρεο και τον μεταφορέα, των εν ισχύι κανόνων και επιταγών όσον αφορά την τεχνική κατάσταση των βυτίων και την ασφάλεια της μεταφοράς υγρών ουσιών όπως οι διαλύτες.
 3)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, καθώς και τα άρθρα 70 και 71 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι ο φόρος αυτός δεν οφείλεται για το μέρος εμπορεύματος τεθέντος υπό καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως το οποίο έχει υποστεί ολική καταστροφή ή ανεπανόρθωτη απώλεια.
 4)
 Οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 96, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και του άρθρου 204, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 648/2005, έχουν την έννοια ότι ο κυρίως υπόχρεος ευθύνεται για την τελωνειακή οφειλή η οποία γεννάται για εμπόρευμα το οποίο έχει τεθεί υπό καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως, ακόμη και όταν ο μεταφορέας παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από το άρθρο 96, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, και δη την υποχρέωση προσκομίσεως ανέπαφου αυτού του εμπορεύματος στο τελωνείο προορισμού, εντός της καθορισμένης προθεσμίας.
 5)
 Το άρθρο 96, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 2, το άρθρο 204, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, καθώς και το άρθρο 213 του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 648/2005, έχουν την έννοια ότι η τελωνειακή αρχή κράτους μέλους δεν έχει την υποχρέωση να θεμελιώσει αλληλέγγυα ευθύνη του μεταφορέα ο οποίος, από κοινού με τον κυρίως υπόχρεο, πρέπει να θεωρηθεί ότι ευθύνεται για την καταβολή της τελωνειακής οφειλής.
 (1) ΕΕ C 191 της 30.5.2016.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/50
 Προσφυγή-αγωγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2014 — ZZ κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-98/14)
 (2014/C 431/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Μερική ακύρωση δύο ανακοινώσεων προς το προσωπικό του Συμβουλίου καθόσον συνδέουν το δικαίωμα επιστροφής των εξόδων ταξιδίου από τον τόπο υπηρεσίας στον τόπο καταγωγής και οδοιπορικής άδειας με το επίδομα αποδημίας και εκπατρισμού και επιβολή στο καθού-εναγόμενο υποχρεώσεως καταβολής αποζημιώσεως για την υλική ζημία και χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που οι ανακοινώσεις αυτές φέρονται να προκάλεσαν.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ την απόφαση η οποία περιέχεται στην Ανακοίνωση προς το προσωπικό («ΑΠ») 13/14 (απόφαση αριθ. 2/2014) της 9ης Ιανουαρίου 2014 και η οποία τροποποίησε το καθεστώς που εφαρμόζεται στην οδοιπορική άδεια, κατόπιν της εφαρμογής από 1ης Ιανουαρίου 2014 της διατάξεως που περιέχεται στο άρθρο 7 του παραρτήματος V του ΚΥΚ, καθώς και την απόφαση η οποία περιέχεται στην Ανακοίνωση προς το προσωπικό («ΑΠ») 9/14 (απόφαση αριθ. 12/2014) και η οποία τροποποίησε το καθεστώς των εξόδων ταξιδίου, κατόπιν της εφαρμογής από 1ης Ιανουαρίου 2014 της διατάξεως που περιέχεται στο άρθρο 8 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, που τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) 1023/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα L 287 της 29ης Οκτωβρίου 2013. Το αίτημα περί ακυρώσεως περιορίζεται στο μέρος των ως άνω ΑΠ που συνδέει το δικαίωμα επί των εξόδων ταξιδίου και επί της οδοιπορικής άδειας με το επίδομα αποδημίας και εκπατρισμού, καθώς και στο άρθρο 6 της ΑΠ 9/14 που εισήγαγε νέα κριτήρια για τον καθορισμό του τόπου καταγωγής·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 1 65 596,42 ευρώ προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και το ποσό των 40 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα τόκους υπερημερίας και αποζημιώσεως με επιτόκιο 6,75 % για την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που αυτός υπέστη·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαΐου 2015 — Evyap κατά ΓΕΕΑ — Megusta Trading (nuru)
 (Υπόθεση T-56/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος που αναπαριστά μια κυματοειδή γραμμή - Προγενέστερα διεθνή και εθνικά εικονιστικά και λεκτικά σήματα DURU - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 221/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Evyap Sabun Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Κωνσταντινούπολη, Τουρκία) (εκπρόσωπος: J. Güell Serra, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Ó. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Megusta Trading GmbH (Ζυρίχη, Ελβετία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Νοεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1861/2012-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Evyap Sabun Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. και Megusta Trading GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Evyap Sabun Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 129 της 28.4.2014.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Szombathelyi Városi Bíróság (Δημοκρατία της Ουγγαρίας) στις 8 Ιουνίου 2009 — Ποινική διαδικασία κατά Emil Eredics κ.λπ.
 (Υπόθεση C-205/09)
 2009/C 205/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Szombathelyi Városi Bíróság
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Emil Eredics κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Το παρόν δικαστήριο, στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας της οποίας επελήφθη, ζητεί να διευκρινιστεί αν «άλλο πρόσωπο πλην των φυσικών προσώπων» εμπίπτει στην έννοια του «θύματος» κατά το άρθρο 1, στοιχείο α', της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου, ενόψει της κατά το άρθρο 10 της απόφασης-πλαισίου υποχρεώσεως προωθήσεως της μεσολαβήσεως μεταξύ του θύματος και του δράστη σε ποινικές υποθέσεις και, παράλληλα, ζητεί τη διευκρίνιση και συμπλήρωση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2007, που εκδόθηκε στην υπόθεση C-467/05, Dell’Orto.
 2)
 Το παρόν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν, όσον αφορά το άρθρο 10 της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου, κατά το οποίο «[κ]άθε κράτος μέλος μεριμνά ώστε να προωθεί τη μεσολάβηση σε ποινικές υποθέσεις, για τις εγκληματικές πράξεις στις οποίες κρίνει ότι προσιδιάζει το μέτρο αυτό», ο όρος «εγκληματικές πράξεις» μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφορά όλες τις εγκληματικές πράξεις των οποίων η προβλεπόμενη στον νόμο αντικειμενική υπόσταση είναι, κατ’ ουσίαν, ανάλογη.
 3)
 Η φράση «[κ]άθε κράτος μέλος μεριμνά ώστε να προωθεί τη μεσολάβηση σε ποινικές υποθέσεις...» του άρθρου 10, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η δημιουργία των προϋποθέσεων μεσολαβήσεως μεταξύ του θύματος και του δράστη είναι δυνατή τουλάχιστον μέχρι την έκδοση αποφάσεως σε πρώτο βαθμό, ήτοι ότι η απαίτηση περί παραδοχής των πραγματικών περιστατικών στη διάρκεια της ένδικης διαδικασίας, μετά την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης και υπό την επιφύλαξη της συνδρομής των λοιπών αναγκαίων προϋποθέσεων, είναι σύμφωνη προς την υποχρέωση προωθήσεως της μεσολαβήσεως;
 4)
 Όσον αφορά το άρθρο 10, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ, το παρόν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν η φράση κατά την οποία «[κ]άθε κράτος μέλος μεριμνά ώστε να προωθεί τη μεσολάβηση σε ποινικές υποθέσεις, για τις εγκληματικές πράξεις στις οποίες κρίνει ότι προσιδιάζει το μέτρο αυτό» συνεπάγεται υποχρέωση διασφαλίσεως γενικής πρόσβασης στη διαδικασία μεσολαβήσεως στο πλαίσιο των ποινικών υποθέσεων, υπό την επιφύλαξη της συνδρομής των αναγκαίων κατά νόμο προϋποθέσεων, χωρίς να υπάρχει περιθώριο ερμηνείας. Ήτοι, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα, η προϋπόθεση κατά την οποία [η υπόθεση παραπέμπεται στη διαδικασία μεσολαβήσεως] «[αν,] λαμβανομένης υπόψη της φύσεως της εγκληματικής πράξεως, του είδους της μεσολαβήσεως και της προσωπικότητας του κατηγορουμένου, η ένδικη διαδικασία μπορεί να παραλειφθεί ή μπορεί ευλόγως να υποτεθεί ότι το δικαστήριο θα λάβει υπόψη την έμπρακτη μετάνοια κατά την επιμέτρηση της ποινής» είναι σύμφωνη προς τις διατάξεις (απαιτήσεις) του προπαρατεθέντος άρθρου 10;


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2008 [αίτηση του Unabhängiger Finanzsenat Salzburg Aigen (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Schwaninger Martin, Viehhandel — Viehexport κατά Zollamt Salzburg, Erstattungen
 (Υπόθεση C-207/06) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 615/98 - Επιστροφές κατά την εξαγωγή - Καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά - Οδηγία 91/628/ΕΟΚ - Εφαρμογή των κανόνων προστασίας των ζώων κατά τη μεταφορά τους - Κανόνες για τη διάρκεια ταξιδιού και ανάπαυσης και για τη θαλάσσια μεταφορά βοοειδών με προορισμό γεωγραφικό σημείο εκτός Κοινότητας - Τάισμα και πότισμα των ζώων κατά τη διάρκεια του ταξιδιού)
 (2008/C 223/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat Salzburg Aigen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Schwaninger Martin, Viehhandel — Viehexport
 κατά
 Zollamt Salzburg, Erstattungen
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Unabhängiger Finanzsenat (Αυστρία) — Ερμηνεία του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΚ) 615/98 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1998, για ειδικές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή όσον αφορά την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά (ΕΕ L 82, σ.19), καθώς και του κεφαλαίου VII, σημείο 48, παράγραφος 7, στοιχεία α' και β', του παραρτήματος της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 340, σ. 17), και του άρθρου 5, σημείο A, παράγραφος 2, στοιχείο δ', περίπτωση ii, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας αυτής — Εφαρμογή των κανόνων περί προστασίας των ζώων, που αφορούν τη διάρκεια ταξιδίου και τη διάρκεια ανάπαυσης, στη θαλάσσια μεταφορά βοοειδών με όχημα που φορτώνεται σε πλοίο χωρίς να εκφορτώνονται τα ζώα, με προορισμό τόπο ευρισκόμενο εκτός της Κοινότητας — Στο σχέδιο δρομολογίου δεν αναφέρεται πότε πράγματι σιτίστηκαν και ποτίστηκαν τα μεταφερόμενα ζώα, κατά τη διάρκεια του ταξιδίου
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 615/98 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1998, για ειδικές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή όσον αφορά την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά, δεν έχει την έννοια ότι το σημείο 48, παράγραφος 7, στοιχείο β', του παραρτήματος της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/29/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, εφαρμόζεται στις περιπτώσεις θαλάσσιας μεταφοράς που συνδέει, με τη βοήθεια οχημάτων που φορτώνονται στα πλοία χωρίς να εκφορτώνονται τα ζώα, ένα γεωγραφικό σημείο της Κοινότητας με ένα γεωγραφικό σημείο που βρίσκεται σε τρίτη χώρα.
 2)
 To σημείο 48, παράγραφος 7, στοιχείο α', του παραρτήματος της οδηγίας 91/628, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/29, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς που συνδέει ένα γεωγραφικό σημείο της Κοινότητας με ένα γεωγραφικό σημείο που βρίσκεται σε τρίτη χώρα με τη βοήθεια οχημάτων που φορτώνονται στα πλοία χωρίς να εκφορτώνονται τα ζώα, η διάρκεια της μεταφοράς δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, αν τα ζώα μεταφέρονται σύμφωνα με


text:
τις προϋποθέσεις που προβλέπουν οι παράγραφοι 3 και 4 του ίδιου αυτού σημείου 48, με την εξαίρεση της προϋπόθεσης σχετικά με τη διάρκεια του ταξιδιού και τις περιόδους ανάπαυσης. Αν αυτό πράγματι συμβαίνει, μπορεί να αρχίσει, σύμφωνα με την παράγραφο 4, στοιχείο δ', του εν λόγω σημείου 48, νέα οδική μεταφορά αμέσως μετά την εκφόρτωση του οχήματος στον λιμένα της τρίτης χώρας προορισμού.
 3)
 To σχέδιο δρομολογίου στο οποίο έχει δακτυλογραφηθεί, πριν από τη θαλάσσια μεταφορά, η φράση ότι τα ζώα, κατά τη διάρκεια της θαλάσσιας μεταφοράς, ταΐζονται και ποτίζονται «το βράδυ, το πρωί, το μεσημέρι, το βράδυ, το πρωί» μπορεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της οδηγίας 91/628, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/29, εφόσον αποδεικνύεται ότι το τάισμα και το πότισμα αυτό όντως πραγματοποιήθηκαν. Αν η αρμόδια αρχή κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα έγγραφα που έχει προσκομίσει ο εξαγωγέας, ότι δεν έχουν τηρηθεί οι απαιτήσεις της εν λόγω οδηγίας, οφείλει να εκτιμήσει αν η μη τήρηση αυτή επηρέασε την καλή μεταχείριση των ζώων, αν η παράβαση αυτή μπορεί, ενδεχομένως, να επανορθωθεί και αν πρέπει να επισύρει την απώλεια, τη μείωση ή τη διατήρηση της επιστροφής κατά την εξαγωγή.
 (1) ΕΕ C 190 της 12.8.2006.


text:
C 176/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.6.2000
 3) ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 30, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 η προ ́βλεψη εκ των βαλε το High Court of Justice (England and Wales),
 προτε ́ρων κατ' αντιμωλι ́α διαδικασι ́ας, χωρι ́ς να παρε ́χεται η Queen’s Bench Division (Crown Office), με δια ́ταξη της
 ευχε ́ρεια στην επιχει ́ρηση που φε ́ρεται ο ́τι υπε ́βαλε αντικανο- 31ης Μαρτι ́ου 2000, στις υποθε ́σεις The Queen κατα ́ 1) The
 νικη ́ προσφορα ́ να αναπτυ ́ξει τους λο ́γους της, στη φα ́ση ο ́που Monopolies and Mergers Commission και 2) Secretary of
 ́εχουν η ́δη ανοιχτει ́ οι φα ́κελοι και δεν ́εχει υιοθετηθει ́ το με ́τρο State for Trade and Industry, ex parte: Milk Marque Ltd,
 του αποκλεισμου ́· και The Queen κατα ́ 1) The Competition Commission, 2)
 Secretary of State for Trade and Industry και 3) Director
 4) ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του α ́ρθρου General of Fair Trading, ex parte: National Farmers’Union
 30, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 η προ ́βλεψη ο ́τι
 η αναθε ́τουσα αρχη ́ μπορει ́ να λα ́βει υπο ́ψη αποκλειστικα ́ (Υπο ́θεση C-137/00)
 αιτιολο ́γηση σχετικα ́ με την οικονομι ́α που επιτυγχα ́νεται χα ́ρη
 στη με ́θοδο κατασκευη ́ς η ́ τις τεχνικε ́ς λυ ́σεις που ́εχουν
 επιλεγει ́ η ́ τις εξαιρετικα ́ ευνοϊκε ́ς συνθη ́κες που ισχυ ́ουν για (2000/C 176/18)
 τον υποβα ́λλοντα την προσφορα ́·
 Με δια ́ταξη της 31ης Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 5) ερωτα ́ται αν αποτελει ́ εμπο ́διο στην εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 30, Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 93/37 ο αποκλεισμο ́ς αιτιολο- 11 Απριλι ́ου 2000, High Court of Justice (England and Wales),
 γη ́σεως σχετικα ́ με στοιχει ́α, οι κατω ́ τατες τιμε ́ς των οποι ́ων Queen’s Bench Division (Crown Office), στο πλαι ́σιο των
 μπορου ́ν να προσδιοριστου ́ν βα ́σει επιση ́μων καταλο ́γων. διαφορω ́ν μεταξυ ́ The Queen κατα ́ 1) The Monopolies and
 Mergers Commission και 2) Secretary of State for Trade and
 Industry, ex parte: Milk Marque Ltd, και The Queen κατα ́ 1)
 (1) Οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ The Competition Commission, 2) Secretary of State for Trade
 συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν συνα ́ψεως συμβα ́σεων δημοσι ́ων ́εργων and Industry και 3) Director General of Fair Trading, ex parte:
 (EE L 199, της 9.8.1993, σ. 54). National Farmers’ Union, που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:
 1.


text:
Πρε ́πει τα α ́ρθρα 32 ́εως 38 (πρω ́ην α ́ρθρα 38 ́εως 46) ΕΚ, ο
 κανονισμο ́ς 26/62/EOK (1) του Συμβουλι ́ου και ο κανονισμο ́ς
 (ΕΚ) 804/68 (2) του Συμβουλι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́θηκαν, να
 ερμηνευθου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ουν σε ́ενα κρα ́τος
 με ́λος να εφαρμο ́ζει εθνικη ́ νομοθεσι ́α, ο ́πως τον Fair Trading
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε Act 1973 και τον Competition Act 1998, σχετικα ́ με τον
 το Kuopion hallinto-oikeus με απο ́φαση της 22ας Μαρτι ́ου τρο ́πο με τον οποι ́ο οι παραγωγοι ́ γα ́λακτος επιλε ́γουν να
 2000 στην υπο ́θεση που αφορα ́ τον Rolf Dieter Danner οργανωθου ́ν σε συνεταιρισμου ́ς και συμπεριφε ́ρονται σε σχε ́ση
 με την αγορα ́ και τη μεταποι ́ηση του γα ́λακτο ́ς τους:
 (Υπο ́θεση C-136/00)
 α) σε ο ́λες τις περιπτω ́σεις η ́
 (2000/C 176/17) β) οσα ́κις το σκοπου ́μενο η ́ επελθο ́ν αποτε ́λεσμα ει ́ναι να
 στερου ́νται οι παραγωγοι ́ αυτοι ́ της δυνατο ́τητας να
 Με απο ́φαση της 22ας Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη αυξα ́νουν την τιμη ́ που εισπρα ́ττουν για το γα ́λα τους η ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Απριλι ́ου 2000, το Kuopion hallinto-oikeus (Φινλανδι ́α), στο γ) οσα ́κις το σκοπου ́μενο η ́ επελθο ́ν αποτε ́λεσμα ει ́ναι να
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που αφορα ́ τον Rolf Dieter Danner, η μειω ́νεται η τιμη ́ που εισπρα ́ττουν οι παραγωγοι ́ για το
 οποι ́α εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση γα ́λα τους στις περιπτω ́σεις που η τιμη ́ αυτη ́ ει ́ναι η ́δη
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: κατω ́τερη της ενδεικτικη ́ς τιμη ́ς που καθορι ́ζεται συ ́μφωνα
 με το α ́ρθρο 3 του κανονισμου ́ 804/68 η ́
 Αντιβαι ́νει προς το α ́ρθρο 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 49 ΕΚ)
 η ́ προς τις α ́λλες διατα ́ξεις που μνημονευ ́ονται στο δικο ́γραφο της δ) κατα ́ τρο ́πο που δεν συνα ́δει με τα εξη ́ς:
 προσφυγη ́ς (α ́ρθρα 6, 60, 73 Β, 73 ∆, και 92 της Συνθη ́κης ΕΚ,
 νυν α ́ρθρα 12, 50, 56, 58 και 87 ΕΚ) ο ανωτε ́ρω περιγραφο ́μενος i) τους στο ́χους του α ́ρθρου 33 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 39)·
 περιορισμο ́ς του δικαιω ́ματος εκπτω ́σεως των ασφαλιστικω ́ν συντα- η ́/και
 ξιοδοτικω ́ν εισφορω ́ν που καταβα ́λλονται στο εξωτερικο ́ απο ́ το
 φορολογητε ́ο εισο ́δημα, ο οποι ́ος προβλε ́πεται απο ́ το α ́ρθρο 96, ii) την πολιτικη ́, τους στο ́χους η ́ τη λειτουργι ́α της κοινη ́ς
 παρα ́γραφος 9, πρω ́τη φρα ́ση, του φινλανδικου


text:
́ νο ́μου περι ́ οργα ́νωσης της αγορα ́ς γα ́λακτος και γαλακτοκομικω ́ν
 φορολογι ́ας εισοδη ́ματος; προϊο ́ντων η ́/και
 iii) την πολιτικη ́ του α ́ρθρου 36 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρου 42)
 και του κανονισμου ́ 26;
 ---pagebreak--- 24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/11
 2. Μη ́πως η λειτουργι ́α της ενδεικτικη ́ς τιμη ́ς για το γα ́λα που Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 καθορι ́ζει το Συμβου ́λιο βα ́σει του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της
 απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Solida
 Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH και Tech Gate
 α) να χρησιμοποιει ́ την ενδεικτικη ́ τιμη ́ ως δει ́κτη των τρεχου- Vienna Wissenschafts- und Technologiepark GmbH κατα ́
 σω ́ν μεταβολω ́ν των τιμω ́ν που οφει ́λονται στην κοινη ́ της Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und
 αγροτικη ́ πολιτικη ́ και Burgenland
 β) να θεωρει ́ ο ́τι το γεγονο ́ς ο ́τι ́ενας συνεταιρισμο ́ς γαλακτο-
 παραγωγω ́ν στο κρα ́τος αυτο ́ ́εχει επιτυ ́χει για τα με ́λη του (Υπο ́θεση C-138/00)
 τιμε ́ς γα ́λακτος κατω ́τερες της ενδεικτικη ́ς τιμη ́ς, αλλα ́
 εγγυ ́τερες στην ενδεικτικη ́ τιμη ́ σε μια χρονικη ́ περι ́οδο
 απ' ο ́,τι σε μια α ́λλη, στηρι ́ζει το συμπε ́ρασμα ο ́τι ο (2000/C 176/19)
 συνεταιρισμο ́ς ́εχει ισχυρη ́ θε ́ση στην αγορα ́ πρα ́γμα που
 συμβα ́λλει στο να διατηρου ́νται οι τιμε ́ς σε υψηλο ́τερο
 επι ́πεδο απο ́ αυτο ́ που θα ει ́χαν φθα ́σει υπο ́ πιο αντα- Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 γωνιστικου ́ς ο ́ρους. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Απριλι ́ου 2000, το Verwaltungsgerichtshof, στο πλαι ́σιο της
 3. Πρε ́πει τα α ́ρθρα 28 ́εως 30, ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 30, 34 και 36) διαφορα ́ς μεταξυ ́ Solida Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH
 και τα α ́ρθρα 49 και 55 (πρω ́ην α ́ρθρα 59 και 66) να και Tech Gate Vienna Wissenschafts- und Technologiepark
 ερμηνευθου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ουν σε κρα ́τος GmbH, αφενο ́ς, και της Finanzlandesdirektion für Wien,
 με ́λος να εφαρμο ́ζει εθνικη ́ νομοθεσι ́α ο ́πως τον Fair Trading Niederösterreich und Burgenland, αφετε ́ρου, που εκκρεμει ́
 Act 1973 και τον Competition Act 1998 κατα ́ τρο ́πο που ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 να απαγορευ ́εται σε συνεταιρισμο ́ γαλακτοπαραγωγω ́ν, που αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 κατε ́χει ισχυρη ́ θε ́ση στην αγορα ́, να στε ́λνει γα ́λα που
 παρα ́γεται απο ́ τα με ́λη του προκειμε ́νου να μεταποιηθει ́ απο ́
 συμβεβλημε ́νες


text:
εταιρι ́ες επ' ονο ́ματι ́ του, καθω ́ς και σε α ́λλα «Συνιστου ́ν οι παροχε ́ς, στις οποι ́ες προβαι ́νει ́ενας μη εται ́ρος σε
 κρα ́τη με ́λη, ως ενε ́ργεια στην οποι ́α προβαι ́νει ο συνεταιρισμο ́ς μια κεφαλαιουχικη ́ εταιρι ́α προκειμε ́νου να αποκτη ́σει δικαιω ́ματα
 προκειμε ́νου να εκμεταλλευθει ́ προς ο ́φελο ́ς του τη θε ́ση του καρπω ́σεως, “πα ́σης φυ ́σεως αγαθα ́ τα οποι ́α ́εχουν εισφερθει ́ η ́
 στην αγορα ́; πρε ́πει να εισφερθου ́ν” κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 5,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου, της
 4. Στην περι ́πτωση που υφι ́στανται καθε ́τως οργανωμε ́νοι 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́ των εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων
 γαλακτοπαραγωγικοι ́συνεταιρισμοι ́στους οποι ́ους επιτρε ́πεται επι ́ των συγκεντρω ́σεων κεφαλαι ́ων (69/335/ΕΟΚ) (1);»
 να λειτουργου ́ν σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη, πρε ́πει η γενικη ́ αρχη ́ της
 απαγο ́ρευσης των διακρι ́σεων, ει ́τε κατα ́ τρο ́πο ανεξα ́ρτητο ει ́τε
 ως ́ενα δεδομε ́νο συγκεκριμε ́νο αποτε ́λεσμα των α ́ρθρων 12 (1) EE L 249, σ. 25.
 η ́/και 34 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 6 και 40), να ερμηνευθει ́ υπο ́ την
 ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος να εφαρμο ́ζει εθνικη ́
 νομοθεσι ́α ο ́πως τον Fair Trading Act 1973 και τον
 Competition Act 1998 προκειμε ́νου να απαγορευ ́σει σε
 συνεταιρισμο ́ γαλακτοπαραγωγω ́ν που κατε ́χει ισχυρη ́ θε ́ση
 στην αγορα ́:
 α) την κτη ́ση η ́ ανε ́γερση και α ́λλων εγκαταστα ́σεων για τη
 μεταποι ́ηση του γα ́λακτος που παρα ́γουν τα με ́λη του, οι
 οποι ́ες θα δω ́σουν στον συνεταιρισμο ́ τη δυνατο ́τητα να
 εκμεταλλευθει ́ προς ο ́φελο ́ς του ́ετι περαιτε ́ρω τη θε ́ση του Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 στην αγορα ́ η ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της
 Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 12 Απριλι ́ου 2000
 β) την αποστολη ́ γα ́λακτος που παρα ́γουν τα με ́λη του
 προκειμε ́νου να μεταποιηθει ́ απο ́ συμβεβλημε ́νες μαζι ́ του
 εταιρι ́ες, ει ́τε εντο ́ς του οικει ́ου κρα ́τους με ́λους ει ́τε σε (Υπο ́θεση C-140/00)
 α ́λλα κρα ́τη με ́λη, ως ενε ́ργεια στην οποι ́α προβαι ́νει ο
 συνεταιρισμο ́ς προκειμε ́νου να εκμεταλλευθει ́ προς ο ́φελο ́ς
 (2000/C 176/20)
 του τη θε ́ση του στην αγορα ́;
 (1) ΕΟΚ Συμβου ́λιο: Κανονισμο ́ς 26 περι ́ εφαρμογη ́ς ορισμε ́νων κανο ́νων Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ανταγωνισμου ́ στην παραγωγη ́ και την εμπορι ́α γεωργικω ́ν προϊο ́ντων τους Thomas van Rijn, νομικο ́ συ ́μβουλο, και Keir Fitch, δημο


text:
́σιο
 [ΕΕ 30 της 20.4.1962, σ. 993 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/001, σ. 35)]. υπα ́λληλο κρα ́τους με ́λους αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́ Υπηρεσι ́α
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1968, της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos
 περι ́ κοινη ́ς οργανω ́σεως αγορα ́ς στον τομε ́α του γα ́λακτος και των Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς,
 γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων [EE L 148, 28.6.1968, σ. 13 (ΕΕ ειδ. Centre Wagner, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊ-
 ́εκδ. 03/003, σ. 82)].
 κω ́ν Κοινοτη ́των, στις 12 Απριλι ́ου 2000, προσφυγη ́ κατα ́ του
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/3
 5. Ισχύουν τα ανωτέρω και στην περίπτωση που προσδοκάται η Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 εντός συντόμου και ευλόγου χρόνου αποφυλάκιση του
 ενδιαφερομένου, στη συνέχεια όμως θα υποβληθεί κατ' αρχάς — Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του
 σε πρόγραμμα αποτοξινώσες, η δε ανάληψη εργασίας θα κανονισμού 40/94· το αποτελούμενο από ένα εικονικό
 είναι δυνατή μόνο μετά την ολοκλήρωση ενός πιο ειδικού στοιχείο και τρεις λέξεις σήμα «MATRATZEN markt
 κύκλου σπουδών; CONCORD» και το προγενέστερο σήμα «Matratzen» δεν
 είναι όμοια, αλλά εντελώς διαφορετικά. Το Πρωτοδικείο δεν
 6. Πρέπει το άρθρο 14 της αποφάσεως 1/80 να ερμηνευθεί υπό βάσισε την κρίση του στη συνολική εντύπωση που δίνουν τα
 την έννοια ότι μπορεί να ληφθεί υπόψη, ακόμη και στο σήματα και παραβίασε, ως εκ τούτου, τις γενικές αρχές
 πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας, μια ευνοϊκή μεταβολή των που το ∆ΕΚ έθεσε με την απόφαση C-251/95 (Sabèl). Η
 πραγμάτων υπέρ του ή της ενδιαφερομένου/ης, η οποία διαπίστωση ότι μόνον η λέξη «Matratzen» χαρακτηρίζει το
 επήλθε μετά την τελευταία απόφαση των διοικητικών αρχών σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, παραβιάζει τους
 και η οποία καθιστά ανεπίτρεπτη πλέον την εφαρμογή του νόμους της λογικής και αντιφάσκει προς την κοινή πείρα.
 περιορισμού του άρθρου 14 της αποφάσεως 1/80;
 — Παραβίαση της γενικής αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας
 των εμπορευμάτων (άρθρα 28 και 30 ΕΚ)· η ένσταση
 περί του προγενεστέρου σήματος είναι η καταχρηστική
 εκμετάλλευση μίας επίσημης θέσεως. Τούτο δεν αξιολο-
 γήθηκε επαρκώς από το Πρωτοδικείο.
 Αίτηση αναιρέσεως της Matratzen Concord GmbH, τέως
 (1 ) ΕΕ 2003, C 19.
 Matratzen Concord AG, κατά της από 23 Οκτωβρίου
 2002 αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα), στην
 υπόθεση Τ-6/01, Matratzen Concord GmbH, τέως
 Matratzen Concord AG, κατά Γραφείου Εναρμόνισης στο
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια
 και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2003
 (Υπόθεση C-3/03 P)
 Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε στις 13 Ιανουαρίου 2003
 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως
 (2003/C 70/06)
 που εξέδωσε στις 25 Οκτωβρίου 2002 το πρώτο τμήμα του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση
 Τ-5/02, Tetra Laval BV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων
 Η εταιρία Matratzen Concord GmbH, τέως Matratzen Concord
 AG, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Dr. Wolf-W. Wodrich,
 Huyssenallee 58-64, D-45128 Essen, με τόπο επιδόσεων στο (Υπόθεση C-12/03 Ρ)
 Λουξεμβούργο, επικουρούμενο από τους δικηγόρους σε θέματα
 σημάτων Zenz, Helber, Hosbach & Partner, Huyssenallee 58-
 64, D-45128 Essen, άσκησε στις 7 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον (2003/C 70/07)
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αίτηση αναιρέσεως
 κατά της από 23 Οκτωβρίου 2002 αποφάσεως του Πρωτοδικείου
 (τέταρτο τμήμα), στην υπόθεση Τ-6/01, Matratzen Concord
 GmbH, τέως Matratzen Concord AG, κατά Γραφείου Εναρμό-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 νισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα,
 τους Michel Petite, Anthony Whelan και Per Hellström, με τόπο
 σχέδια και υποδείγματα).
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υπέβαλε στις 13 Ιανουαρίου 2003
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 25 Οκτωβρίου
 2002 το πρώτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών


text:
Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-5/02 ( 1), Tetra Laval BV κατά
 — να ακυρώσει την από 23 Οκτωβρίου 2002 απόφαση του Επιτροπής
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-
 6/01 ( 1),
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να απορρίψει την ένσταση του ετέρου διαδίκου στην από
 21 Απριλίου διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 (ΓΕΕΑ, αριθ. υποθέσεως: Β 32 500), — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της
 25ης Οκτωβρίου 2002, Τ-5/02, Tetra Laval BV κατά
 — να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τον έτερο διάδικο στα έξοδα των Επιτροπής·
 διαδικασιών ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του
 τμήματος ενστάσεων του ΓΕΕΑ, καθώς και της διαδικασίας — να καταδικάσει την Tetra Laval στα δικαστικά έξοδα της
 προσφυγής και της παρούσας διαδικασίας. Επιτροπής.
 ---pagebreak--- C 70/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα του παρανόμου ορισμένης συμπεριφοράς και να θεωρήσει ως
 ενδεχόμενη λύση την ανάληψη υποχρεώσεως εκ μέρους της
 ενδιαφερομένης επιχειρήσεως να απόσχει από καταχρηστικές ενέρ-
 γειες.
 1. Νομικό σφάλμα όσον αφορά τους όρους αποδείξεως
 και τους κανόνες του δικαστικού ελέγχου
 Έτσι, η εκ μέρους του Πρωτοδικείου ερμηνεία είναι εν μέρει
 αντίθετη προς τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου (την αρχή
 Η Επιτροπή διατείνεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε δύο της ισότητας και το τεκμήριο αθωότητας). Με τον τρόπο αυτό το
 παράλληλα νομικά σφάλματα: Πρωτοδικείο κατέληξε στα συμπεράσματά του διαστρεβλώνοντας
 το περιεχόμενο της αποφάσεως της Επιτροπής (3). Τα αποτε-
 λέσματα των εν λόγω σφαλμάτων του Πρωτοδικείου επηρέασαν το
 α) το επίπεδο δικαστικού ελέγχου που επικαλέστηκε το Πρωτο- σύνολο της κρίσεώς του σχετικά με την απόφαση της Επιτροπής,
 δικείο στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι αντιφατικό και καθώς και την έκβαση της παρούσας υποθέσεως. Για τον λόγο
 αντίθετο τόσο προς το άρθρο 230 ΕΚ όσο και προς το αυτό η απόφαση του Πρωτοδικείου είναι αναιρετέα.
 άρθρο 2 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων (2)·
 β) κατά την εφαρμογή του εν λόγω κανόνα δικαστικού ελέγχου
 το ∆ικαστήριο υπερέβη τα όρια της αποστολής ενός κοινοτι-
 κού δικαιοδοτικού οργάνου, ελέγχοντας διοικητικού 3. Σφάλμα δικαίου, καθόσον το Πρωτοδικείο δεν δέχ-
 χαρακτήρα πράξεις της Επιτροπής, ιδίως υποκαθιστώντας με θηκε τον εκ μέρους της Επιτροπής καθορισμό των
 τη δική του άποψη την άποψη της Επιτροπής επί ορισμένων αγορών για μηχανές SBM από πλευράς τελικού κατα-
 καίριων ζητημάτων. ναλωτή
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο αντιφάσκει προς Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο έσφαλλε και ότι
 εαυτό επιχειρώντας να εφαρμόσει κανόνα δικαστικού ελέγχου παρέβη, ιδίως, το άρθρο 2 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων,
 στηριζόμενο σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, ενώ στην πραγματι- δεχόμενο ότι «η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής δεν
 κότητα ακολουθεί διαφορετικό κανόνα. περιλαμβάνει επαρκή στοιχεία δικαιολογούντα τον ορισμό διαφο-
 ρετικών αγορών για μηχανές SBM από πλευράς τελικού κατανα-
 λωτή» και ότι, «επομένως, οι μόνες επιμέρους αγορές που πρέπει
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ακόμη ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που να ληφθούν υπόψη είναι εκείνες για μηχανές χαμηλής και υψηλής
 ζήτησε το Πρωτοδικείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αποδόσεως».
 υπερβαίνουν τα όρια του ελέγχου της νομιμότητας των κοινοτικών
 πράξεων. Το άρθρο 230 ΕΚ παρέχει στην κοινοτική δικαιοσύνη
 αρμοδιότητα ελέγχου της νομιμότητας των πράξεων των


text:
κοινο-
 τικών οργάνων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Πρωτοδικείο, αναφε-
 ρόμενο με την απόφασή του σε ένα «πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως», 4. Σφάλμα δικαίου καθόσον το Πρωτοδικείο δεν δέχθηκε
 κατέστησε στην πραγματικότητα επαχθέστερη την απόδειξη που το συμπέρασμα της Επιτροπής περί ενισχύσεως της
 συνήθως απαιτείται να προσκομίζει η Επιτροπή προκειμένου να δεσπόζουσας θέσεως της Tetra στον τομέα των χάρτι-
 απαγορεύει συγκέντρωση επιχειρήσεων, οπότε υπερέβη τα όρια νων κουτιών — Παράβαση του άρθρου 2 του κανο-
 του ελέγχου νομιμότητας. Στην ουσία, το Πρωτοδικείο επιχειρεί νισμού, διαστρέβλωση των πραγματικών περιστα-
 να εφαρμόσει κανόνες αποδείξεως βασιζόμενους στην υποχρέωση τικών και μη συνυπολογισμός των επιχειρημάτων της
 της Επιτροπής να «πείσει» το Πρωτοδικείο και όχι κανόνες Επιτροπής
 υποχρεώνοντες τον προσφεύγοντα διάδικο να καταδείξει είτε
 κάποιο πραγματικό ή νομικό σφάλμα είτε κάποιο πρόδηλο σφάλμα
 εκτιμήσεως εκ μέρους της Επιτροπής. Οι κανόνες αυτοί οδηγούν Η Επιτροπή διατείνεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε σφάλμα
 παρανόμως το Πρωτοδικείο σε υποκατάσταση της εκτιμήσεως της δικαίου δεχόμενο ότι «τα προβληθέντα με την προσβαλλομένη
 Επιτροπής με τη δική του. απόφαση στοιχεία δεν αποδεικνύουν, επαρκώς από νομικής
 απόψεως, ότι τα αποτελέσματα της τροποποιηθείσας συγκεντρώ-
 σεως επί της θέσεως που κατέχει η Tetra, κυρίως στις αγορές των
 ασηπτικών χάρτινων κουτιών, εξαλείφοντας την Sidel ως δυνητικό
 2. Σφάλμα δικαίου, καθόσον ζητήθηκε από την Επιτροπή ανταγωνιστή, είναι τέτοια ώστε πληρούνται οι προϋποθέσεις του
 να εκτιμήσει την επίπτωση που είχε ο «παράνομος άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού».
 χαρακτήρας» ορισμένης συμπεριφοράς σχετικά με τα
 κίνητρα της απορροφώμενης επιχειρήσεως για μια
 παράγωγη «προώθηση» και για να λάβει απλώς Η απόφαση βασίστηκε σε «οριζόντια» ανάλυση σχετικά με τον
 διορθωτικά μέτρα — Παράβαση των άρθρων 2 και 8 αποκλεισμό ενδεχόμενων ανταγωνιστών. Στην αγορά χάρτινων
 του κανονισμού κουτιών, η Tetra έχει έντονα δεσπόζουσα θέση, με μερίδιο αγοράς
 άνω του 80 % στις ασηπτικές συσκευασίες. Έτσι, o ανταγωνισμός
 έχει μειωθεί κατά πολύ. Η κύρια απειλή για την Tetra όσον αφορά
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε σφάλμα τη συσκευασία ευπαθών προϊόντων σε χάρτινα κουτιά προέρχεται
 δικαίου και παρέβη, ιδίως, τα άρθρα 2 και 8 του κανονισμού, από χώρο εκτός της αγοράς τέτοιων κουτιών, ιδίως από την
 απαιτώντας από την Επιτροπή να λάβει υπόψη τις συνέπειες διευρυνόμενη αγορά για συσκευασίες από πλαστικό τύπου ΡΕΤ,
 ---pagebreak--- 22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/5
 όπου η Sidel, με μερίδιο αγοράς για όλες τις μηχανές SBM Καθώς η συγκέντρωση είχε ήδη λάβει πραγματοποιηθεί, η Επιτροπή
 ανερχόμενο στο 60 %, κατέχει την κύρια θέση. Με την αγορά τής εξέδωσε ανακοίνωση αντιρρήσεων, στην οποία η Tetra απήντησε,
 Sidel η Tetra εξάλειψε τον ισχυρότερο ανεξάρτητο ανταγωνιστή και προέβη σε σχετική ακρόαση, με σκοπό την έκδοση αποφάσεως,
 στον τομέα των συσκευασιών από πλαστικό τύπου ΡΕΤ, ενισχύο- περί λήψεως μέτρων για την αποκατάσταση των όρων πραγματικού
 ντας με τον τρόπο αυτό τη δεσπόζουσα θέση της χάρτινων ανταγωνισμού, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του
 κουτιών. κανονισμού. Στις 30 Ιανουαρίου 2002 η Επιτροπή εξέδωσε τέτοια
 απόφαση (στο εξής: απόφαση περί αποστερήσεως).
 ( 1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002, σ. 19.
 ( 2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου, της


text:
21ης ∆εκεμβρίου
 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (EE
 L 395, σ. 1).
 Το άρθρο 1 της αποφάσεως περί αποστερήσεως επιβάλλει στην
 ( 3) Απόφαση της Επιτροπής C(2001) 3345 τελικό, της 30ής Οκτωβρίου Tetra «να διαχωριστεί από τη Sidel (...) σύμφωνα με τις διατάξεις
 2001, που κήρυξε μια συγκέντρωση επιχειρήσεων αντίθετη προς την του παραρτήματος αυτής της αποφάσεως». Το σημείο 1(5) του
 κοινή αγορά, υπόθεση COMP/M.2416 Tetra Laval κατά Sidel. παραρτήματος υποχρεώνει την Tetra να αποστερηθεί του συνόλου
 των μετοχών της Sidel που αυτή κατέχει. Το σημείο 4(1) του
 παραρτήματος τάσσει προθεσμία για την ολοκλήρωση αυτής της
 αποστερήσεως.
 Με χωριστές προσφυγές, η Tetra επιδίωξε την ακύρωση τόσο της
 Αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- αποφάσεως περί απαγορεύσεως (υπόθεση T-5/02) όσο και της
 τήτων, που υποβλήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2003, κατά της αποφάσεως περί αποστερήσεως (υπόθεση T-80/02). Το Πρωτοδι-
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κείο εξέδωσε απόφαση, όσον αφορά και τις δύο υποθέσεις, στις
 (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2002, στην υπόθεση 25 Οκτωβρίου 2002.
 T-80/02, Tetra Laval BV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-13/03 P) Με την απόφασή του στην υπόθεση T-5/02, το Πρωτοδικείο
 ακύρωσε την απόφαση περί απαγορεύσεως.
 (2003/C 70/08)
 Με την απόφασή του στην υπόθεση T-80/02 (στο εξής: αναιρεσι-
 βαλλόμενη απόφαση), το Πρωτοδικείο παρατήρησε ότι η συγκέ-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ντρωση είχε πράγματι υλοποιηθεί και ότι ο διαχωρισμός των
 τους Michel Petite, Anthony Whelan και Per Hellström, με τόπο επιχειρήσεων που είχαν εμπλακεί στη συγκέντρωση αποτελούσε
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υπέβαλε ενώπιον του ∆ικαστηρίου τη λογική συνέπεια της αποφάσεως περί απαγορεύσεως. Το
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 13 Ιανουαρίου 2003, αίτηση Πρωτοδικείο προσέθεσε ότι η έκδοση μιας αποφάσεως περί
 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ- αποστερήσεως προϋποθέτει ότι η προηγηθείσα απόφαση περί
 κών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2002, απαγορεύσεως είναι έγκυρη. Κατά συνέπεια, η ακύρωση της
 στην υπόθεση T-80/02 (1), Tetra Laval BV κατά Επιτροπής των αποφάσεως περί απαγορεύσεως απεκδύει την απόφαση περί
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. αποστερήσεως οποιασδήποτε νομικής βάσεως. Το Πρωτοδικείο
 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, εφόσον η απόφαση περί απαγο-
 ρεύσεως είχε ακυρωθεί με την απόφασή του στην υπόθεση T-5/02,
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: η προσφυγή για την ακύρωση της αποφάσεως περί αποστερήσεως
 έπρεπε να γίνει δεκτή, χωρίς να εξεταστούν οι λοιποί ισχυρισμοί
 — να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, της της Tetra.
 25ης Οκτωβρίου 2002, στην υπόθεση T-80/02·
 — να καταδικάσει την Tetra Laval BV στα δικαστικά έξοδα.
 Η Επιτροπή προέβαλε ορισμένους νομικούς ισχυρισμούς κατά της
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου στην υπόθεση T-5/02. Εάν η
 ασκηθείσα αναίρεση καταλήξει στην εξαφάνιση της αποφάσεως του
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Πρωτοδικείου στην υπόθεση εκείνη, η απόφαση του Πρωτοδικείου
 στην υπόθεση T-80/02 θα στηρίζεται επί δεδομένων πασχόντων
 από νομική πλάνη, δηλαδή το ανίσχυρον της αποφάσεως περί
 Η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγρα- απαγορεύσεως. Όπως ακριβώς η ακύρωση της αποφάσεως περί
 φος 3, του κανονισμού περί συγχωνεύσεων (2), της απαγορεύσεως υπήρξε το μόνο έρεισμα για την ακύρωση της
 30ής Οκτωβρίου 2001, με αντικείμενο την απαγόρευση


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 5ης Μαρτίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-502/13) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - ΦΠΑ - Μειωμένος συντελεστής - Παροχή ψηφιακών ή ηλεκτρονικών βιβλίων))
 (2015/C 138/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Soulay και F. Dintilhac)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Χατζηιωακειμίδου και A. de Gregorio Merino)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: D. Holderer)
 Παρεμβαίνον υπέρ του καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: M. Jacobs και J.-C. Halleux)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Εφαρμόζοντας συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας 3 % στην παροχή ψηφιακών ή ηλεκτρονικών βιβλίων, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 96 έως 99, 110 και 114 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/88/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 2010, εξεταζομένων σε συνδυασμό προς τα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας αυτής και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 282/2011 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2011, για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112.
 2)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Βασίλειο του Βελγίου και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 344 της 23.11.2013.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/63
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 23ης Σεπτεμβρίου 2009 — Νεοφύτου κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-22/05 RENV) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως - Γενικός διαγωνισμός - Μη εγγραφή στον εφεδρικό πίνακα - Εξεταστική επιτροπή - Διορισμός)
 2009/C 282/118
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Νεόφυτος Νεοφύτου (Itzig, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: Σ. A. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και H. Krämer)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/A/1/03, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για αναπληρωτές διοικητικούς υπαλλήλους (A 8), κυπριακής υπηκοότητας, περί μη εγγραφής του προσφεύγοντος στον εφεδρικό πίνακα του εν λόγω διαγωνισμού — Υπόθεση T-43/07 Ρ αναπεμφθείσα κατόπιν αναιρέσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Ν. Νεοφύτου φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων που αφορούν τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου Δημοσίας Διοίκησης και του Πρωτοδικείου.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει, πέραν του συνόλου των δικαστικών της εξόδων που αφορούν τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και του Πρωτοδικείου, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Ν. Νεοφύτου που αφορούν τις εν λόγω διαδικασίες.
 (1) ΕΕ C 155 της 25.6.2005, σ. 29.