text:
21.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 323/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ και καθόσον δεν έλαβε όλα τα δυνατά από νομική άποψη
 μέτρα προς τον σκοπό αυτό, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 της 5ης Νοεμβρίου 2002 υπέχει από το άρθρο 234 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 τροποποιήσεως, άρθρο 307 ΕΚ), όπως τροποποιήθηκε με το
 στην υπόθεση C-468/98: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- άρθρο 6 της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της
 τήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας ( 1) ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας
 και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των
 («Παράβαση κράτους μέλους — Σύναψη και εφαρμογή Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση (ΕΕ 1994,
 εκ μέρους κράτους μέλους μιας λεγόμενης συμφωνίας C 241, σ. 21, και ΕΕ 1995, L 1, σ. 1),
 ελεύθερης αεροπλοΐας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της
 Αμερικής — Παράγωγο δίκαιο που ρυθμίζει την εσωτε- το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο
 ρική αγορά αεροπορικών μεταφορών [κανονισμοί (ΕΟΚ) του έκτου τμήματος, προεδρεύοντα, R. Schintgen, πρόεδρο
 2299/89, 2407/92, 2408/92, 2409/92 και 95/93] — Εξωτε- τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
 ρική αρμοδιότητα της Κοινότητας — Άρθρο 52 της Συνθή- Β. Σκουρή (εισηγητή), F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και
 κης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) — J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 Άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ)») A. Tizzano, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,
 και D. Louterman-Hubeau, προϊσταμένη τμήματος, εξέδωσε στις
 (2002/C 323/03) 5 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική) 1) Το Βασίλειο της Σουηδίας, αναλαμβάνοντας έναντι των
 Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ή διατηρώντας σε ισχύ,
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί παρά την αναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας για τις εναέ-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») ριες μεταφορές που είχε συναφθεί μεταξύ του Βασιλείου
 της Σουηδίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
 στις 16 ∆εκεμβρίου 1944, διεθνείς δεσμεύσεις
 Στην υπόθεση C-468/98, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — οι οποίες αφορούν τους αεροπορικούς ναύλους και τα
 (εκπρόσωποι: F. Benyon και C. Tufvesson) κατά Βασιλείου της
 Σουηδίας (εκπρόσωπος: L. Nordling), υποστηριζόμενου από το κόμιστρα που εφαρμόζουν σε ενδοκοινοτικά δρομολό-
 για οι οριζόμενοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες της
 Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. A. Fierstra και J. van
 Αμερικής μεταφορείς,
 Bakel), με αντικείμενο να αναγνωριστεί:
 — κυρίως, ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, καθόσον προέβη σε — οι οποίες αφορούν τα ηλεκτρονικά συστήματα κρα-
 ατομική διαπραγμάτευση, μονογράφηση και σύναψη το τήσεως θέσεων που προσφέρονται για χρήση ή χρησι-
 1995 συμφωνίας «ελεύθερης αεροπλοΐας» («open sky») με μοποιούνται στο σουηδικό έδαφος και
 τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στον τομέα των
 αεροπορικών μεταφορών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει — βάσει των οποίων αναγνωρίζεται στις Ηνωμένες Πολι-
 από τη Συνθήκη ΕΚ, και συγκεκριμένα από το άρθρο της 5 τείες της Αμερικής το δικαίωμα να μη χορηγούν ή να
 (νυν άρθρο 10 ΕΚ) και το άρθρο της 52 (νυν, κατόπιν ανακαλούν τα δικαιώματα μεταφοράς στις περιπτώσεις
 τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ), καθώς και από το παράγωγο στις οποίες οι αερομεταφορείς που ορίζει το Βασίλειο
 δίκαιο


text:
που έχει θεσπιστεί βάσει της Συνθήκης αυτής, και της Σουηδίας δεν ανήκουν στο κράτος μέλος αυτό ή
 συγκεκριμένα από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) 2407/92 του σε Σουηδούς υπηκόους,
 Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, περί της εκδόσεως
 αδειών των αερομεταφορέων (ΕΕ L 240, σ. 1), 2408/92 του παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της
 Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για την πρόσβαση των Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ) και το άρθρο 52 της
 κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ),
 αεροπορικών γραμμών (ΕΕ L 240, σ. 8), 2409/92 του καθώς και από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) 2409/92 του
 Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για τους ναύλους και Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1992, για τους ναύλους και
 τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών (ΕΕ L 240, σ. 15), τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών, και 2299/89 του
 2299/89 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1989, σχετικά Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1989, για τη θέσπιση κώδικα
 με κώδικα συμπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήματα συμπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήματα κράτησης
 κράτησης θέσεων (ΕΕ L 220, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε θέσεων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3089/93 του Συμβουλίου, της 3089/93 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993.
 29ης Οκτωβρίου 1993 (ΕΕ L 278, σ. 1), και 95/93 του
 Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 1993, σχετικά με τους 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 κοινούς κανόνες κατανομής του διαθέσιμου χρόνου χρήσης
 (slots) στους κοινοτικούς αερολιμένες (ΕΕ L 14, σ. 1), και 3) Καταδικάζει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 — επικουρικώς και συμπληρωματικώς, ότι, στο μέτρο που 4) Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του
 θεωρηθεί ότι η συμφωνία του 1995 δεν τροποποίησε ριζικά έξοδα.
 και άρα δεν αντικατέστησε τις συναφθείσες προγενέστερα
 συμφωνίες, το Βασίλειο της Σουηδίας, καθόσον δεν κατάρ-
 γησε τις διατάξεις των εν λόγω προγενέστερων συμφωνιών (1 ) ΕΕ C 71 της 13.3.1999.
 που είναι ασυμβίβαστες με τη Συνθήκη, και ιδίως με το
 άρθρο 52, καθώς και με το εφαρμοστέο παράγωγο δίκαιο,

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 28/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.1.2001
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 10 Νοεμ-
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με τα της βρι ́ου 2000
 υποθε ́σεως C-407/00 (4)· η προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως προς τις
 (Υπο ́θεση C-414/00)
 οδηγι ́ες ́εληξε στις 13 Φεβρουαρι ́ου 1999, 31 Μαρτι ́ου 1999 και
 30 Απριλι ́ου 1999, αντιστοι ́χως. (2001/C 28/29)
 ( 1) EE L 208 της 24.7.1998, σ. 49.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ( 2) EE L 261 της 24.9.1998, σ. 32. την Αna Maria Alves Vieira, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με
 ( 3) EE L 290 της 29.10.1998, σ. 25. αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 ( 4) Βλ. σελι ́δα 13 του ανα ́ χει ́ρας τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας. Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 10 Νοεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́
 κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́-
 ζοντας εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας ο ́λα τα αναγκαι ́α
 με ́τρα για να συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ 97/78/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 18ης ∆εκεμβρι ́ου 1997,
 του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν που ασκη ́θηκε στις 9 Νοεμ- για καθορισμο ́ των αρχω ́ν οργα ́νωσης των κτηνιατρικω ́ν
 βρι ́ου 2000 ελε ́γχων των προϊο ́ντων που εισα ́γονται στην Κοινο ́τητα απο ́
 τρι ́τες χω ́ρες, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη
 (Υπο ́θεση C-413/00) Συνθη ́κη·
 — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 (2001/C 28/28) ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τους B. Mongin και M. H. Speyart, με ́λη της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας,
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, με ́λος Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με τα της
 της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις υποθε ́σεως C-407/00 (2)· η προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως προς την
 9 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν οδηγι ́α ́εληξε την 1η Ιουνι ́ου 1999.
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (1) EE L 24 της 30.01.1998, σ. 9.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: (2) Βλ. σελι ́δα 13 του ανα


text:
́ χει ́ρας τευ ́χους της Επι ́σημης Εφημερι ́δας.
 1. Να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη
 θεσπι ́ζοντας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α
 98/41/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου 1998, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 σχετικα ́ με την καταγραφη ́ των ατο ́μων που ταξιδευ ́ουν με βαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg
 επιβατηγα ́ πλοι ́α που εκτελου ́ν δρομολο ́για προς η ́ απο ́ (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, στο πλαι ́σιο
 λιμε ́νες των κρατω ́ ν μελω ́ν της Κοινο ́τητας, η ́, εν πα ́ση της υποθε ́σεως που εκκρεμει ́ ενω ́ πιο ́ν του σε δευ ́τερο βαθμο ́
 περιπτω ́σει, μη ανακοινω ́ νοντας τα με ́τρα αυτα ́ στην Επιτροπη ́, και στις οποι ́ες δια ́δικοι ει ́ναι ο Ηerbert Pflanz, ο
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́. Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg (ο δη ́μαρχος
 του Salzburg), ο Grundverkehrsbeauftragter des Landes
 2. Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́ Salzburg και η Grundverkehrslandeskommission des
 ́εξοδα. Landes Salzburg
 (Υπο ́θεση C-415/00)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2001/C 28/30)
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με τους
 ισχυρισμου ́ς και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που προβα ́λλονται στην Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 υπο ́θεση C-407/00 (2)· η προθεσμι ́α μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας στο Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 13 Νοεμβρι ́ου 2000, το
 εσωτερικο ́ δι ́καιο ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου 1999. Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg (Αυστρι ́α), στο πλαι ́-
 σιο της υποθε ́σεως που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του σε δευ ́τερο βαθμο ́
 και στις οποι ́ες δια ́δικοι ει ́ναι ο Ηerbert Pflanz, ο Bürgermeister
 (1) ΕΕ 1998, L 188, σ. 35. der Landeshauptstadt Salzburg (ο δη ́μαρχος του Salzburg), ο
 (2) Βλ. σ. 13 στο παρο ́ν τευ ́χος της ΕΕ. Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salzburg και η
 Grundverkehrslandeskommission des Landes Salzburg, υπε ́-
 βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λουθο
 προδικαστικο ́ ερω ́τημα:


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landgericht Berlin (Γερμανία) στις 29 Οκτωβρίου 2007 — M.C.O. Congres κατά suxess GmbH
 (Υπόθεση C-476/07)
 (2008/C 22/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα και αντεναγομένη: M.C.O. Congres.
 Εναγομένη και αντενάγουσα: suxess GmbH.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει την έννοια το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας (ΕΟΚ) 77/388 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταίως με την οδηγία της 22ας Οκτωβρίου 1999 (ΕΕ 1999, L 277, σ. 34), ότι, σε περίπτωση που υφίστανται άλλες παροχές υπηρεσιών οι οποίες έχουν σχέση με αθλητικές και πολιτιστικές παροχές υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 259 Α 4α του Code Générale des Impots (Γενικός Φορολογικός Κώδικας) και συνίστανται στο να καθίσταται δυνατή στον λήπτη της παροχής υπηρεσίας η διαφήμιση σε διαφημιστικούς χώρους, σε τόπους εκδηλώσεων και σε μπλουζάκια (T-shirts), πρέπει να γίνεται δεκτό ότι υφίσταται παροχή διαφημιστικών υπηρεσιών υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας (ΕΟΚ) 77/388 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, με αποτέλεσμα αυτές οι υπηρεσίες να θεωρούνται ότι παρασχέθηκαν στον τόπο στον οποίο ο λήπτης των προαναφερθεισών υπηρεσιών έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας;
 (1) EE L 145, σ. 1; EE 09/01, σ. 54.


text:
 9.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) στις 3 Αυγούστου 2015 — NEW WAVE CZ a.s. κατά ALLTOYS spol. s r. o.
 (Υπόθεση C-427/15)
 (2015/C 371/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα και αναιρεσίβλητη: NEW WAVE CZ a.s.
 Καθής και αναιρεσείουσα: ALLTOYS spol. s r. o.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι εμπίπτει στο πλαίσιο διαδικασίας που αφορά προσβολή δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας η περίπτωση κατά την οποία, μετά την περάτωση, με τελεσίδικη απόφαση, της διαδικασίας βάσει της οποίας αναγνωρίστηκε η προσβολή δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, ο αιτών ζητεί με ξεχωριστή διαδικασία την παροχή πληροφοριών για την προέλευση και για τα δίκτυα διανομής των εμπορευμάτων ή παροχής υπηρεσιών που προσβάλλουν αυτό το δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας (προκειμένου, φερ’ ειπείν, να καταστεί δυνατή η ακριβής αποτίμηση της ζημίας και εν συνεχεία, να ζητηθεί δικαστικά η αποκατάστασή της);
 (1) ΕΕ 2004 L 157, σ. 45.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/31
 Προσφυγή της 10ης Αυγούστου 2015 — Automobile Club di Brescia κατά ΓΕΕΑ — Rebel Media (e-miglia)
 (Υπόθεση T-458/15)
 (2015/C 328/28)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Automobile Club di Brescia (Brescia, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Celluprica και F. Fischetti, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Rebel Media Ltd (Wilmslow, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «e-miglia» — Υπ’ αριθ. 9 782 673 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Ιουνίου 2015 στην υπόθεση R 1990/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, limitatamente ai punti 3 και 4·
 —
 να επικυρώσει στο σύνολό της, εξαιρουμένου της αποφάσεως σχετικά με τα δικαστικά έξοδα, την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων του ΓΕΕΑ της 30ής Μαΐου 2014 επί της ανακοπής αριθ. B 1 900 540·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων και εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στα προηγούμενα στάδια της διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 22.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 329/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Budapest Környéki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 22 Ιουλίου 2014 — Hunland-Trade Mezőgazdasági Termelő és Kereskedelmi Kft. κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
 (Υπόθεση C-356/14)
 2014/C 329/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Budapest Környéki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Hunland-Trade Mezőgazdasági Termelő és Kereskedelmi Kft.
 Καθής: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, ορισμένο βοοειδές αναπαραγωγής, το οποίο, όπως οι γεννήτορες και οι προγεννήτορές του, έχει εγγραφεί από την επίσημη οργάνωση κτηνοτρόφων του κράτους μέλους στο γενεαλογικό βιβλίο της φυλής Ηοlstein-Friesian, να θεωρηθεί καθαρόαιμο, ανεξαρτήτως του βαθμού γενετικής φυλετικής καθαρότητας των προγόνων του;
 2)
 Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η επίμαχη διάταξη της αποφάσεως 2005/379/ΕΚ (1) έχει την έννοια ότι τα ζώα αναπαραγωγής με πιστοποιητικό γενεαλογικής καταγωγής, το οποίο φέρει τον τίτλο που διαλαμβάνεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο α), θεωρούνται καθαρόαιμα ζώα αναπαραγωγής και, ως εκ τούτου, επιλέξιμα για τη χορήγηση εξαγωγικών ενισχύσεων στο πλαίσιο ενδοκοινοτικών συναλλαγών;
 3)
 Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, μπορεί να γίνει δεκτό ότι σε περίπτωση που βοοειδές, για το οποίο έχει εκδοθεί γενεαλογικό πιστοποιητικό από ένωση κτηνοτρόφων του κράτους μέλους που φέρει τον εν λόγω τίτλο, αποτελέσει αντικείμενο ενδοκοινοτικών συναλλαγών, δεν είναι επιλέξιμο για τη χορήγηση στον εμπορευόμενο εξαγωγικών ενισχύσεων λόγω του ότι δεν θεωρείται καθαρόαιμο ζώο αναπαραγωγής, μολονότι έχει εκδοθεί για αυτό επίσημο έγγραφο που φέρει τον προαναφερθέντα τίτλο;
 (1) Απόφαση 2005/379/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Μαΐου 2005, για τα γενεαλογικά πιστοποιητικά και τα στοιχεία που πρέπει να αναφέρονται για τα καθαρόαιμα βοοειδή αναπαραγωγής, το σπέρμα, τα ωάρια και τα έμβρυά τους (ΕΕ L 125, σ. 15).


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/61
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 21ης Απριλίου 2008 — Boudova κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-78/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Διορισμός - Κατάταξη σε βαθμό - Επικουρικοί υπάλληλοι που μονιμοποιούνται - Διαγωνισμοί δημοσιευθέντες πριν την έναρξη ισχύος του νέου ΚΥΚ - Βλαπτική πράξη - Παραδεκτό της προσφυγής)
 (2008/C 223/115)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Stanislava Boudova κ.λπ. (Λουξεμβούργο, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου) (εκπρόσωπος: M. A. Lucas, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί απορρίψεως των αιτήσεων αναθεωρήσεως της κατατάξεως σε βαθμό των προσφευγόντων, πρώην επικουρικών υπαλλήλων που μονιμοποιήθηκαν κατόπιν επιτυχίας σε γενικό διαγωνισμό για τους βαθμούς Β5/Β4 — Αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 274 της 20.10.2007, σ. 42.


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαΐου 2015 — Ferring κατά ΓΕΕΑ — Kora (Koragel)
 (Υπόθεση T-169/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος Koragel - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα CHORAGOΝ - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 213/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ferring BV (Hoofddorp, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: A. Thünken, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Kora Corp. Ltd (Swords, Ιρλανδία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Ιανουαρίου 2014 (υπόθεση R 721/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ferring BV και της Kora Corp. Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Ferring BV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 151 της 19.5.2014.


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/24
 Προσφυγή της Tecnimed κατά του ΓΕΕΑ — Ecobrands (Zapper-CLICK) που ασκήθηκε στις 26 Αυγούστου 2010
 (Υπόθεση T-360/10)
 2011/C 55/45
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tecnimde Srl (Vedano Olona, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Franzosi και V. Piccarreta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ecobrands Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση R 195/2008-4·
 —
 να επιβεβαιώσει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: το λεκτικό σήμα «ZAPPER-CLICK», για τα προϊόντα των κλάσεων 5, 9 και 10 — καταχώριση κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 3870284
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήματα των οποίων δικαιούχος είναι η αιτούσα: ιταλικό λεκτικό σήμα «CLICK» υπ’ αριθ. 747249, για τα προϊόντα της κλάσεως 10· ιταλικό λεκτικό σήμα «MOUSTI CLICK» υπ’ αριθ. 927574, για τα προϊόντα της κλάσεως 10· ιταλικό λεκτικό σήμα «ECO-CLICK» υπ’ αριθ. 801404, για τα προϊόντα της κλάσεως 10· ιταλικό λεκτικό σήμα «ZANZA-CLICK» υπ’ αριθ. 801405, για τα προϊόντα της κλάσεως 10· διεθνές σήμα «MOUSTI CLICK» υπ’ αριθ. 825425, για τα προϊόντα της κλάσεως 10· μη καταχωρισμένο λεκτικό σήμα «CLICK», το οποίο χαίρει προστασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο· μη καταχωρισμένο λεκτικό σήμα «ZANZA CLICK», το οποίο χαίρει προστασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: μερική ακύρωση του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση του τμήματος ακυρώσεως
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση και εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών απέκλεισε εσφαλμένως την «κακή πίστη». Παραβίαση και εσφαλμένη ερμηνεία των κανόνων 38, παράγραφος 2, 39, παράγραφοι 2 και 3, καθώς και 96, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς συνδύασε το απαράδεκτο του λόγου προσφυγής με την προβαλλομένη μη μετάφραση των εγγράφων, και καθόσον δεν εκτίμησε ότι η προσφεύγουσα είχε προσκομίσει τη μετάφραση. Εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπερέβη την εξουσία του. Παράβαση και εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 53, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς έκρινε ότι πρέπει να αποκλεισθεί η κατάχρηση εξουσίας, δεδομένου ότι τα επίδικα σήματα δεν είναι παρεμφερή. Παράβαση των άρθρων 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών κακώς απέκλεισε την παράνομη χρήση του σήματος και έκρινε εσφαλμένως ότι


text:
AQLØ . C 189/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 7 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ κρατίας (εκπρόσωπος: Umberto Leanza), που εχει ως αντι
 (τρίτο τμήμα) κείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη
 θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 της 1ης Iouvίoυ 1995 διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφω
 στην υπόθεση C-119/94 P: Δημήτριος Κούσιος κατα σή της προς την οδηγία 89/392/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Ιουνίου 1989 για την προσέγγιση της νομοθεσίας των κρατών
 (Αίτηση αναιρέσεως — Υπάλληλος — Έλλειψη αιτιολογίας μελών σχετικά με τις μηχανές (2), και προς την οδηγία
 αποφάσεως περί απορρίψεως υποψηφιότητας — Επιδίκαση 91 /368/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 1991 για την
 χρηματικής ικανοποιήσεως — Παραίτηση από δικαιώματα τροποποίηση της οδηγίας 89/392/ΕΟΚ (3), παρέβη τις υπο
 απορρέοντα από τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστά χρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο, το Δικαστήριο
 σεως) (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγη
 τή ), πρόεδρο τμήματος, P. Jann, D. A. O. Edward, J.-P.
 (95/C 189/07) Puissochet και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O.
 Lenz, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Ιουνίου 1995
 (Γλώσσα διαδικασίας: n γαλλική) απόφαση με το ακόλουθο διατικατικό:
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο 1 . H Ιταλική Δ ημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία
 Στην υπόθεση C-1 19/94 P, Δημήτριος Κούσιος (εκπρόσωπος: 89/392/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1989 για
 Γιώργος Σακελλαρόπουλος) όπου o έτερος διάδικος είναι η την προσέγγιση της νομοθεσίας των κρατών μελών σχε
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: τικά με τις μηχανές και προς την οδηγία 91/368/ΕΟΚ του
 Gianluigi Valsesia και Ana Maria Alves Vieira), που έχει ως Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 1991 για την τροποποίηση
 αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της της οδηγίας 89/392/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο.
 των (πέμπτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 1994 στις συνεκ
 δικασθείσες υποθέσεις Τ-18/92 και Τ-68/92, Κούσιος κατά 2. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 Επιτροπής (Συλλογή Υπ . Υπ., σ. 11-171 ), και με την οποία έξοδα.
 ζητείται η αναίρεση της αποφάσεως αυτής, το Δικαστήριο
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγητή ), (!) EE αριθ . C 233 της 20. 8 . 1994.
 πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida και J.-P. (2) ΕΕ αριθ . L 183 της 29. 6. 1989, σ. 9.
 Puissochet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, (3) ΕΕ αριθ. L 198 της 22. 7. 1991 , σ. 16.
 γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, εξέδωσε την 1η Ιουνίου
 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατικατικό:
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2 . Καταδικάζει τον αναιρεσέίοντα στα δικαστικά έξοδα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 (') EE αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 της 8iiç Ioυvίoυ 1995
 στην υπόθεση C-389/93 (αίτηση για την έκδοση προδικα
 στικής αποφάσεως του Verwaltungsgericht Frankfurt am
 Main (Γερμανία): Anton Dürbeck GmbH κατά Bundesamt
 fur Ernâhrung und


text:
Forstwirtschaft (')
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (Μπανάνες — Καθεστώς εισαγωγής — Κατηγορία νέων
 (πέμπτο τμήμα) επιχειρηματιών)
 της 1ης Ioυvίoυ 1995 (95/C 189/09)
 στην υπόθεση C-182/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (') (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Παράβαση — Μη μεταφορά των οδηγιών 89/392/ΕΟΚ και
 91/368/ΕΟΚ τον Συμβουλίου στο εθνικό δίκαιο) (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 ( 95/C 189/08)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) Στην υπόθεση C-389/93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Verwaltungsgericht Frankfurt-am-Main (Γερμανία) προς το
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Anton
 Dürbeck GmbH και Bundesamt fur Ernâhrung und Forstwir
 Στην υπόθεση C-182/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο tschaft, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 τήτων (εκπρόσωπος: Antonio Aresu) κατά Ιταλικής Δημο την ερμηνεία του άρθρου 19, παράγραφος 1 στοιχείο γ) του
 ---pagebreak--- 22 . 7 . 95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 189/5
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβουλίου της 13ης ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Φεβρουαρίου 1993 για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον (έκτο τμήμα)
 τομέα της μπανάνας (2), και του άρθρου 2 στοιχείο γ) του
 κανονισμού (ΕΟΚ)αριθ . 1442/93 της Επιτροπής της 10ης της 8iiç Ioυvίoυ 1995
 Ιουνίου 1993 περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του στην υπόθεση C-451/93 (αίτηση του Landessozialgericht für
 καθεστώτος εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα (3), το das Saarland για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους F. A. Schoc Claudine Délavant και Allgemeine Ortskrankenkasse fur das
 kweiler (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Saarland ( l )
 Κακούρη , J. L. Murray και G. Hirsch, δικαστές- γενικός (Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων —
 εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 τον Συμβουλίου —
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 1η Ιουνίου 1995 απόφα Εργαζόμενος o οποίος κατοικεί σε κράτος μέλος διαφορετι
 ση με το ακόλουθο διατακτικό: κό από το αρμόδιο κράτος — Παροχές σε είδος προς τα μέλη
 της οικογένειάς του)
 1 . O ορισμός τον επιχειρηματία της κατηγορίας Γ τον (95/C 189/10)
 άρθρου 2 στοιχείο γ) τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1442/
 93 της Επιτροπής της 10ης Ιουνίου 1993 περί λεπτομερών (Γλώσσα διαδικασίας: n γερμανική)
 κανόνων εφαρμογής τον καθεστώτος εισαγωγής μπανα
 νών στην Κοινότητα δεν είναι διαφορετικός από αυτόν (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο
 που περιλαμβάνεται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 στοι σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 χείο γ) τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 τον Σνμβον Στην υπόθεση C-451 /93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 λίον της 13ης Φεβροναρίον 1993 για την κοινή οργάνωση Landessozialgericht für das Saarland ( Γερμανία) προς το
 της αγοράς στον τομέα της μπανάνας. Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης
 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 2. Το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο γ) τον κανονισμού εκκρεμεί ενώπιον του


text:
αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Clau
 (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 και το άρθρο 2 στοιχείο γ) τονκανο dine Délavant και Allgemeine Ortskrankenkasse für das
 νισμόν (ΕΟΚ) αριθ. 1442/93 πρέπει να ερμηνενθούν υπό Saarland , παρισταμένων των Valérie και Stéphanie Délavant,
 την έννοια ότι, κατά τον χρόνο όπου ένας επιχειρηματίας παρεμβαινουσών της κύριας δίκης, παρεμβαίνουσες, η έκδο
 ζητεί την εγγραφή τον στην κατηγορία Γ, δεν πρέπει ση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των
 αυτός να έχει ήδη ασκήσει δρσατηριότητα εμπορίας άρθρων 1 στοιχείο στ), 2 παράγραφος 1 , 3 παράγραφος 1 , 19
 μπανανών. παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 2, και 20 του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης
 Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 3 . Το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο γ), τον κανονισμού ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα
 (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 και το άρθρο 2 στοιχείο γ) του μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της
 κανονισμόν (ΕΟΚ) αριθ. 1442/93 πρέπει να ερμηνενθούν Κοινότητας, όπως κωδικοποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 υπό την έννοια ότι ένας επιχειρηματίας μπορεί να ζητήσει αριθ . 2001 /83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983 (2), το
 την εγγραφή τον στην κατηγορία Γ έστω και αν έχει την Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους F. A. Schoc
 πρόθεση να μεταβιβάσει το πιστοποιητικό εισαγωγής σε kweiler, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη
 τρίτο. (εισηγητή ), J. L. Murray και G. Hirsch , δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Ιουνίου 1995 απόφαση
 4. Επιχειρηγματίες οι οποίοι συνήψαν πριν από το 1992 με το ακόλουθο διατακτικό:
 εμπορικές σχέσεις με σκοπό την εισαγωγή των μνημονε
 υομένων στο άρθρο 2 στοιχείο γ) τον κανονισμού (ΕΟΚ) Το άρθρο 19, παράγραφος 2 τον κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1442/93 μπανανών και εισήγαγαν τις μπανάνες αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί
 αυτές το 1 992 ή μεταγενέστερα μπορούν να εγγραφούν ως εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους
 επιχειρηματίες της κατηγορίας Γ. μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενει
 ών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας όπως
 κωδικοποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του
 5 . Το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983 έχει την έννοια ότι, όταν o
 αριθ. 1442/93, που αποκλείει από την έννοια του επιχει εργαζόμενος κατοικεί με τα μέλη της οικογένειάς τον στο
 ρηματία τους οικονομικούς παράγοντες που ασκούν έδαφος κράτους μέλους διαφορετικού από το κράτος μέλος
 δραστηριότητα στο στάδιο της χονδρικής πωλήσεως και απασχολήσεως, υπό τη νομοθεσία τον οποίον έχει ασφαλι
 της διαθέσεως στον τελικό καταναλωτή, δεν τυγχάνει σθεί δυνάμει τον κανονισμού, οι προϋποθέσεις κτήσεως τον
 εφαρμογής όσον αφορά την έννοια τον επιχειρηματία δικαιώματος για παροχές υγείας σε είδος εκ μέρους των
 σύμφωνα με το νόημα τον άρθρον 2 στοιχείο γ) τον ίδιον μελών της οικογένειας του εν λόγω εργαζομένου ρυθμίζονται
 κανονισμού. επίσης από τη νομοθεσία του κράτους απασχολήσεως, εφό
 σον τα εν λόγω μέλη της οικογένειας δεν δικαιούνται
 (') EE αριθ . C 256 της 21 . 9 .


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/40
 Προσφυγή της 26ης Οκτωβρίου 2009 — Centrotherm Systemtechnik κατά ΓΕΕΑ — centrotherm Clean Solutions (CENTROTHERM)
 (Υπόθεση T-434/09)
 2009/C 312/67
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Centrotherm Systemtechnik GmbH (Brilon, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Albrecht, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (Blaubeuren, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση R 6/2008-4 του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Αυγούστου 2009, στο μέτρο που σε αυτήν έγινε δεκτό το αίτημα περί κηρύξεως της εκπτώσεως,
 —
 να καταδικάσει τo καθού στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να καταδικάσει την ενδεχόμενη παρεμβαίνουσα στα έξοδα τα σχετικά με την παρέμβαση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «CENTROTHERM» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 11, 17, 19 κα 42 (κοινοτικό σήμα αριθ. 1 301 019)
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Κήρυξη της εκπτώσεως εκ των επί του κοινοτικού σήματος δικαιωμάτων
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως και μερική κήρυξη της εκπτώσεως εκ των επί του κοινοτικού σήματος δικαιωμάτων
 Λόγοι ακυρώσεως:
 —
 Παράβαση του άρθρου 57, παράγραφος 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 51, παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθότι το καθού δεν αξιολόγησε επαρκώς τα εμπροθέσμως προσκομισθέντα στοιχεία προς απόδειξη της χρήσεως,
 —
 Παράβαση της υποχρεώσεως περί αυτεπάγγελτης εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών,
 —
 Παράβαση των άρθρων 76, παράγραφοι 1 και 2, και 57, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009, καθώς και του κανόνα 40, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 (2), καθότι το καθού δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία προς απόδειξη της χρήσεως, τα οποία προσκομίσθηκαν με το εκθέτον τους λόγους της προσφυγής υπόμνημα,
 —
 Πλημμελής άσκηση της διακριτικής ευχέρειας, καθότι τα αποδεικτικά στοιχεία, καίτοι προσκομίσθηκαν με καθυστέρηση, έπρεπε εντούτοις να ληφθούν υπόψη,
 —
 Επικουρικώς, ανεφάρμοστο του κανόνα 40, παράγραφος 5, του κανονισμού 2868/95, δυνάμει του άρθρου 241 ΕΚ, καθότι αντιβαίνει στο άρθρο 76, παράγραφος 1, και 57, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με τα άρθρα 51, παράγραφος 1, και 162, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009, στο άρθρο 202 ΕΚ, καθώς και σε γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, ιδίως στην αρχή της αναλογικότητας που απορρέει από το κράτος δικαίου, στο θεμελιώδες δικαίωμα ιδιοκτησίας και στο δικαίωμα για δίκαιη δίκη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (EE L 303, σ. 1).


text:
 20.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 372/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 18 Αυγούστου 2014 — Esso Italiana srl κ.λπ. κατά Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE κ.λπ.
 (Υπόθεση C-389/14)
 2014/C 372/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Esso Italiana srl, Eni SpA και Linde Gas Italia srl
 Καθών: Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del Protocollo di Kyoto, Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dell'Economia e delle Finanze και Presidenza del Consiglio dei Ministri
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι η απόφαση 2013/448/EE (1) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, ανίσχυρη για τον λόγο ότι, κατά τον υπολογισμό των δικαιωμάτων που προορίζονται προς δωρεάν κατανομή, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το ποσοστό εκπομπών που συνδέονται με την καύση απαερίων —ή αερίων διεργασιών χαλυβουργίας— ούτε το ποσοστό εκπομπών που συνδέονται με την παραγόμενη από τη συμπαραγωγή θερμότητα, με αποτέλεσμα να παραβεί το άρθρο 290 ΣΛΕΕ και το άρθρο 10α, παράγραφοι 1, 4 και 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (2), να υπερβεί τα όρια της εξουσιοδοτήσεως που της παρέχει η εν λόγω οδηγία και να ενεργήσει σε αντίθεση με τους σκοπούς της οδηγίας αυτής (προώθηση των ενεργειακώς αποδοτικότερων τεχνολογιών και διασφάλιση της οικονομικής αναπτύξεως και της απασχολήσεως);
 2)
 Είναι η απόφαση 2013/448/EE της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, ανίσχυρη, υπό το πρίσμα του άρθρου 6 ΣΕΕ, ως αντίθετη προς το άρθρο 1 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ) και προς το άρθρο 17 ΕΣΔΑ, επειδή άνευ λόγου διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των προσφευγουσών ως προς το ότι θα διατηρήσουν το αγαθό που συνίστατο στην προκαταρκτικώς κατανεμηθείσα σε αυτές ποσότητα δικαιωμάτων η οποία τους αναλογούσε βάσει των διατάξεων της οδηγίας, στερώντας από αυτές την οικονομική ωφέλεια που απορρέει από το εν λόγω αγαθό;
 3)
 Είναι η απόφαση 2013/448/EE της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, κατά το μέρος που καθορίζει τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή, ανίσχυρη ως αντίθετη προς το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και προς το άρθρο 41 του Χάρτη της Νίκαιας επειδή στερείται προσήκουσας αιτιολογίας;
 4)
 Είναι η απόφαση 2013/448/EE της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, κατά το μέρος που καθορίζει τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή, ανίσχυρη για τον λόγο ότι είναι αντίθετη προς το άρθρο 10α, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, παραβιάζει την κατοχυρωμένη από το άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ αρχή της αναλογικότητας και στηρίζεται σε μη ερευνηθέντα και πεπλανημένως αξιολογηθέντα στοιχεία, επειδή κατά τον υπολογισμό της μέγιστης ποσότητας των προοριζόμενων προς δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων (δεδομένου που ασκεί επιρροή για τον καθορισμό του ενιαίου διατομεακού διορθωτικού συντελεστή) δεν ελήφθησαν υπόψη οι εκτεταμένες μεταβολές που επήλθαν ως προς την ερμηνεία της έννοιας «εγκατάσταση καύσεως» μεταξύ του πρώτου (2005-2007) και του δευτέρου (2008-2012) σταδίου εφαρμογής της οδηγίας 2003/87/ΕΚ;
 5)
 Είναι η απόφαση 2013/448/EE της


text:
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, κατά το μέρος που καθορίζει τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή, ανίσχυρη λόγω παραβάσεως των άρθρων 10α, παράγραφος 5, και 9α, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/87/EΚ, καθώς και λόγω μη ερευνήσεως και πεπλανημένης εκτιμήσεως των στοιχείων, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η μέγιστη ποσότητα των προοριζόμενων προς δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων (δεδομένο που ασκεί επιρροή για τον καθορισμό του ενιαίου διατομεακού διορθωτικού συντελεστή) υπολογίστηκε βάσει παρασχεθέντων από τα κράτη μέλη δεδομένων τα οποία είναι ανομοιογενή μεταξύ τους επειδή στηρίζονται σε διαφορετική ερμηνεία του άρθρου 9α, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/87/EΚ;
 6)
 Είναι η απόφαση 2013/448/EE της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, κατά το μέρος που καθορίζει τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή, ανίσχυρη λόγω παραβάσεως των κατά τα άρθρα 10α, παράγραφος 1, και 23, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/EΚ διαδικαστικών κανόνων;
 (1) Απόφαση της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τα εθνικά μέτρα εφαρμογής για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 240, σ. 27).
 (2) Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32).


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/33
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-203/13 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Απόρριψη της προσφυγής πρωτοδίκως ως προδήλως απαράδεκτης - Δικόγραφο προσφυγής το οποίο κατατέθηκε εμπροθέσμως διά τηλεομοιοτυπίας και υπεγράφη με σφραγίδα αναπαράγουσα την υπογραφή του δικηγόρου - Εκπρόθεσμη κατάθεση του πρωτοτύπου - Εκπρόθεσμη άσκηση της προσφυγής - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 2014/C 45/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) στις 28 Ιανουαρίου 2013, επί της υποθέσεως F-92/12, Marcuccio κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Luigi Marcuccio φέρει τα έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 156 της 1.6.2013.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/39
 Προσφυγή της 3ης Νοεμβρίου 2008 — Mundipharma κατά ΓΕΕΑ — ALK-Abelló (AVANZALENE)
 (Υπόθεση T-477/08)
 (2009/C 6/77)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mundipharma AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: F. Nielsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ALK-Abelló A/S (Hørsholm, Δανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Αυγούστου 2008 στην υπόθεση R 1694/2007-4· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «AVANZALENE» για προϊόντα της κλάσεως 5 — αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 632 501
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό λεκτικό σήμα αριθ. 3 331 444 «AVANZ» για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου εφόσον το τμήμα προσφυγών έκρινε εσφαλμένως ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως των εμπλεκομένων σημάτων.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/52
 Προσφυγή της 5ης Ιανουαρίου 2016 — Toshiba Samsung Storage Technology και Toshiba Samsung Storage Technology Korea κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-8/16)
 (2016/C 098/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Toshiba Samsung Storage Technology Corp. (Τόκυο, Ιαπωνία) και Toshiba Samsung Storage Technology Korea Corp. (Gyeonggi-do, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωποι: M. Bay, J. Ruiz Calzado, A. Aresu και A. Scordamaglia-Tousis, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2015 στην υπόθεση AT.39639 — Μηχανισμοί ανάγνωσης οπτικού δίσκου, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ,
 —
 περαιτέρω ή επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και
 —
 να διατάξει ό,τι κρίνει καταλληλότερο υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου και από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγουσών λόγω εσφαλμένου νομικού χαρακτηρισμού της συμπεριφοράς, αντιφατικής αιτιολογίας ή ανεπαρκούς νομικού χαρακτηρισμού της φερόμενης παραβάσεως, λόγω αρνήσεως παροχής προσβάσεως σε απαλλακτικά αποδεικτικά στοιχεία και λόγω επικλήσεως, στην προσβαλλόμενη απόφαση, πολλών νομικών και πραγματικών στοιχείων τα οποία δεν υπήρχαν στην ανακοίνωση αιτιάσεων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά κατά την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ σε σχέση με τις επιπτώσεις στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά κατά τον καθορισμό της γεωγραφικής εκτάσεως της παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά κατά την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ σε σχέση με τη διαπίστωση περί ενιαίας παραβάσεως.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά την φερόμενη γνώση των προσφευγουσών περί της ενιαίας παραβάσεως και, ειδικότερα, περί της συμμετοχής όλων των άλλων αποδεκτών.
 6.
 Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά την ημερομηνία ενάρξεως της φερόμενης συμμετοχής των προσφευγουσών στην ενιαία παράβαση.
 7.
 Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά την έκταση της καταλογιζόμενης στις προσφεύγουσες παραβάσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση διαπιστώνει ότι οι προσφεύγουσες συμμετείχαν σε «συμφωνίες» που περιορίζουν τον ανταγωνισμό.
 8.
 Ο όγδοος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως και από παραβίαση των γενικών αρχών της νομοθεσίας της ΕΕ λόγω της προδήλως μεγάλης διάρκειας της έρευνας.
 9.
 Ο ένατος λόγος ακυρώσεως, επικουρικώς, αντλείται από σφάλματα κατά τον υπολογισμό του προστίμου τα οποία προήλθαν από:
 —
 το ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη (α) ότι οι προσφεύγουσες είναι επιχειρήσεις που παράγουν ένα μόνο προϊόν, (β) πρόσθετες περιστάσεις που περιορίζουν την σοβαρότητα της ατομικής συμπεριφοράς των


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 4 Φεβρουαρίου 2011 — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV κατά Sonnthurn Vertriebs GmbH
 (Υπόθεση C-51/11)
 2011/C 139/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα-αναιρεσείουσα: Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV
 Εναγομένη-αναιρεσίβλητη: Sonnthurn Vertriebs GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Περιλαμβάνει ο όρος «υγεία» όπως αυτός χρησιμοποιείται στον ορισμό της έννοιας «ισχυρισμός επί θεμάτων υγείας» του άρθρου 2, παράγραφος 2, σημείο 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) 116/2010 της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2010 (2), και τη γενική ευεξία;
 2)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα:
 Αποσκοπεί ο προβαλλόμενος στο πλαίσιο εμπορικής επικοινωνίας ισχυρισμός, με αφορμή την επισήμανση ή παρουσίαση διαφημίσεως ή κατά τη διαφήμιση προοριζομένων για τον τελικό καταναλωτή τροφίμων στην περίπτωση που αφορά, με τον τρόπο που περιγράφεται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006, κάποια από τις αναφερόμενες στο άρθρο 13, παράγραφος 1, και στο άρθρο 14, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού λειτουργίες, τουλάχιστον και στην ευεξία ως αποτέλεσμα καλής υγείας ή αποσκοπεί μόνο στη γενική ευεξία;
 3)
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα και ο ισχυρισμός, κατά την έννοια που περιγράφεται στο δεύτερο ερώτημα, αποσκοπεί τουλάχιστον και στην ευεξία ως αποτέλεσμα καλής υγείας:
 Είναι σύμφωνη προς την κοινοτικού δικαίου αρχή της αναλογικότητας, λαμβανομένης υπόψη της ελευθερίας εκφράσεως και ενημερώσεως κατά το άρθρο 6, παράγραφος 3, ΣΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΣΔΑ, η υπαγωγή του ισχυρισμού ότι συγκεκριμένο ποτό με περιεκτικότητα σε αιθανόλη άνω του 1,2 % κατ’ όγκο δεν επιβαρύνει ούτε βλάπτει το σώμα και τις λειτουργίες του, στο πεδίο της απαγορεύσεως του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006;
 (1) EE L 404, σ. 9.
 (2) EE L 37, σ. 16.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/1
 2010/C 113/01
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 100 της 17.4.2010
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 80 της 27.3.2010
 EE C 63 της 13.3.2010
 EE C 51 της 27.2.2010
 EE C 37 της 13.2.2010
 EE C 24 της 30.1.2010
 EE C 11 της 16.1.2010
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/24
 Προσφυγή της 11ης Μαρτίου 2011 — TMS Trademark-Schutzrechtsverwertungsgesellschaft κατά ΓΕΕΑ — Comercial Jacinto Parera (MAD)
 (Υπόθεση T-152/11)
 2011/C 139/45
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TMS Trademark-Schutzrechtsverwertungsgesellschaft mbH (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: Rechtsanwälte B. Hein και M.-H. Hoffmann
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Comercial Jacinto Parera, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Δεκεμβρίου 2010, στην υπόθεση R 449/2009-2·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το εικονιστικό σήμα «MAD» για προϊόντα της κλάσεως 25
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Comercial Jacinto Parera, SA
 Αιτούσα την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Εν μέρει απόρριψη του αιτήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 15 και του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1) καθώς και του κανόνα 22 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 (2), καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν έπρεπε, δεδομένων των προσκομισθέντων στοιχείων σχετικά με τη χρήση του σήματος, να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν έχει γίνει ουσιαστική χρήση του εικονιστικού σήματος «MAD» για «ενδύματα».
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα) (ΕΕ 2009, L 78, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1995, L 303, σ. 1).


text:
C 21/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Η Επιτροπή ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, εκδίδοντας 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, μη έχοντας
 την Υπουργική Απόφαση 783/98 χωρίς να την κοινοποιήσει θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά-
 όταν ευρισκόταν στο στάδιο του σχεδίου, παρέβη τις υπο- ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς τις
 χρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας οδηγίες 2001/12/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 98/34/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ- του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, για τροπο-
 βουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση ποίηση της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου για
 μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων, 2001/13/ΕΚ (3)
 προτύπων και κανονισμών, με τη μορφή που είχε κατά τον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 χρόνο των πραγματικών περιστατικών· 26ης Φεβρουαρίου 2001, για τροποποίηση της οδηγίας
 95/18/ΕΚ (4) του Συμβουλίου σχετικά με την παροχή αδειών
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, και 2001/14/ΕΚ (5) του
 έξοδα. Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της
 χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και της χρέω-
 σης για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα την πιστοποίηση ασφαλείας, ή, εν πάση περιπτώσει, μη
 έχοντας ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές,
 Το άρθρο 2 του Κανονισμού περί Ναυσιπλοΐας εντός Ταμιευτήρων
 (Υπουργική Απόφαση 783/98 της 19ης Σεπτεμβρίου 1998) 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά
 περιέχει τεχνικούς κανόνες κατά την έννοια της κοινοτικής νομοθε- έξοδα.
 σίας. Πράγματι, πρόκειται για διάταξη κανονιστικής φύσεως την
 οποία θέσπισε η Κυβέρνηση της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας,
 νομικώς υποχρεωτική και ορίζουσα τα τεχνικά χαρακτηριστικά
 (διαστάσεις και ισχύ προώσεως) τα οποία πρέπει να διαθέτουν τα
 σκάφη αναψυχής για να μπορούν να χρησιμοποιούνται στην Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Πορτογαλία κατά τη ναυσιπλοΐα αναψυχής εντός ταμιευτήρων
 δημοσίων υδάτων δημοσίας υπηρεσίας εντός της πορτογαλικής
 επικράτειας, με μία μόνη εξαίρεση, τους ταμιευτήρες του ποταμού Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών
 Douro. Είναι, συνεπώς, προφανές ότι το εν λόγω άρθρο εφαρμό- έληξε στις 15 Μαρτίου 2003.
 ζεται στην Πορτογαλία και πάντως σε σημαντικό τμήμα του
 κράτους αυτού. Κατά συνέπεια, η Πορτογαλική ∆ημοκρατία είχε,
 σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/34/ΕΚ, (1 ) ΕΕ L 75, 15.03.2001, σ. 1.
 την υποχρέωση να κοινοποιήσει στην Επιτροπή το σχέδιο νομοθε- (2 ) της 29ης Ιουλίου 1991 (ΕΕ L 237, 24.08.1991, σ. 25).
 τικής πράξεως το οποίο εξέδωσε η Πορτογαλική Κυβέρνηση με τη (3 ) ΕΕ L 75, 15.03.2001, σ. 26.
 μορφή της Υπουργικής Αποφάσεως 783/98. (4 ) της 19ης Ιουνίου 1995 (ΕΕ L 143, 27.06.1995, σ. 70).
 (5 ) ΕΕ L 75, 15.03.2001, σ. 29.
 (1) ΕΕ L 204 της 21.7.1998, σ. 37
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,κατά
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 27 Νοεμ-


text:
του Βασιλείου της Σουηδίας, που ασκήθηκε στις 26 Νοεμ- βρίου 2003
 βρίου 2003
 (Υπόθεση C-503/03)
 (Υπόθεση C-501/03)
 (2004/C 21/49)
 (2004/C 21/48)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους W. Wils και K. Simonsson, με τόπο επιδόσεων στο την Carmel O’ Reilly και τον Luis Escobar Guerrero, με τόπο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2003, ενώπιον του επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 27 Νοεμβρίου 2003
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Βασιλείου της Σουηδίας. κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.


text:
3 . 6 . 95 EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 137/33
 πλοίου μεταφορα από ή προς κοινοτικό λιμένα — διέπεται στ) Τέλος, διάφορες διαδικαστικές πλημμέλειες επηρέασαν
 από τις διατάξεις του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 4056/86, ενώ η αυτή την ίδια τη βάση της προσβαλλομένης αποφάσεως,
 πτυχή της χερσαίας μεταφοράς διέπεται από τις διατάξεις του όπως η παράλειψη προσφυγής στις διαδικασίες διαβου
 κανονισμού αριθ. 1017/68. λευσεως/συμβιβασμού που προβλέπονται από τον κανο
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη από νισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4056/87 ή από τη Σύμβαση των
 φαση πρέπει να ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους : Ηνωμένων Εθνών περί κώδικος συμπεριφοράς των ναυ
 τιλιακών διασκέψεων, η παράλειψη διαβουλεύσεως με
 α) Ορθός ορισμός της σχετικής αγοράς οδηγεί στο συμπέ την αρμόδια συμβουλευτική επιτροπή και η παράλειψη
 ρασμα ότι η συνδυασμένη μεταφορά που προσέφεραν οι παραθέσως επαρκούς αιτιολογίας κατά το άρθρο 190 της
 προσφεύγουσες εντάσσεται ως σύνολο στην αγορά των συνθήκης ΕΚ .
 υπηρεσιών διεθνών θαλασσίων μεταφορών. Επομένως,
 εφαρμοστέος είναι o κανονισμός ( ΕΟΚ ) αριθ . 4056/86 και
 όχι o κανονισμός αριθ . 1017/68.
 β ) Στην αντίθετη περίπτωση , ακόμα και αν το Πρωτοδικείο
 δεχθεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι οι χερσαίες
 μεταφορικές δραστηριότητες των ναυτιλιακών εταιρειών Προσφυγή της Cementerie del Tirreno SpA — Cementir —
 πρέπει να θεωρηθούν, εξ απόψεως εφαρμογής του άρ κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 θρου 85 παράγραφος 1 ως χωριστές υπηρεσίες που ασκήθηκε στις 17 Μαρτίου 1995
 παρασχέθηκαν στο πλαίσιο της αγοράς υπηρεσιών χερ (Υπόθεση Τ-87/95)
 σαίων μεταφορών, η Επιτροπή θα εξακολουθεί να μην ( 95/C 137/73 )
 έχει ορίσει επαρκώς ή να μην έχει λάβει υπόψη τα
 χαρακτηριστικά της αγοράς αυτής και, συνεπώς, δεν θα
 έχει προσδιορίσει αν η συμφωνία έχει επηρεάσει αισθη (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 τώς τον ανταγωνισμό ή το ενδοκοινοτικό εμπόριο εντός
 της ανωτέρω αγοράς. H εταιρεία Cementerie del Tirreno SpA — CEMENTIR —,
 γ) Όταν εξέτασε τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 85 με έδρα τη Ρώμη, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους
 παράγραφος 3 η Επιτροπή αγνόησε τα οφέλη που Νάπολης Roberti και Tizzano, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 προκύπτουν από τον εξορθολογισμό του δικτύου — και βούργο τον δικηγόρο E. Lorang, 51 , rue Albert 1er, άσκησε
 τη συνακόλουθη ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους στις 17 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 του μεταφορέως και, επομένως, του φορτωτή — ή από παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 τον ρόλο των ενιαίων τιμολογίων συνδυασμένης μεταφο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ράς στο να επιτραπεί στις εταιρίες μέλη ναυτιλιακής
 διασκέψεως να βελτιώσουν, όσο το δυνατόν περισσότε H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ρο, το δίκτυό τους, εφόσον όλες θα εξακολουθούν να
 προσφέρουν στους φορτωτές τον ίδιο ναύλο από οποιο — να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση 94/81 5/ΕΚ
 δήποτε συγκεκριμένο σημείο της ενδοχώρας. Επί πλέον, της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 1994, σχετικά με
 με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή δεν έλαβε διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ
 υπόψη τις βελτιώσεις της παραγωγικότητας ή την τεχνική (υπόθεση IV/33.126 και 33.322 — Τσιμέντο) ('),
 ή οικονομική πρόοδο


text:
που προκύπτουν από τον αποτε
 λεσματικότερο έλεγχο της μεταφοράς των τοποθετημέ — να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε
 νων σε εμπορευματοκιβώτια φορτίων, από την αποτελε στη CEMENTIR με το άρθρο 9 της ιδίας αποφάσεως,
 σματικότερη μεταφορά των εν λόγω φορτίων και από
 όλες τις άλλες πτυχές της παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 της συνδυασμένης μεταφοράς.
 δ ) Με την προσβαλλόμενη απόφαση , η Επιτροπή αποσιωπεί Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 το γεγονός ότι, αν όχι όλες, οι περισσότερες ναυτιλιακές
 διασκέψεις έχουν τιμολόγια συνδυασμένης μεταφοράς . H προσφεύγουσα αμφισβητεί τη νομιμότητα της αποφάσεως
 Το να αρνηθεί κανείς ότι, ως σύνολο , οι ναυτιλιακές προβάλλουσα τρεις διαφορετικούς λόγους ακυρώσεως:
 διασκέψεις εξαιρούνται βάσει του άρθρου 3 του κανονι
 σμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 4056/86 από την απαγόρευση του I. Κυρίως, η προσφεύγουσα υποτηρίζει ότι η απόφαση
 άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης, θα καθιστούσε πάσχει λόγω ουσιώδους πραγματικής και νομικής πλά
 τη διάταξη του άρθρου 3 του ανωτέρω κανονισμού πολύ νης κατά τη διαπίστωση και τη νομική εκτίμηση των
 μικρής, αν όχι καμιάς, αξίας γι' αυτή την ίδια την διαπιστωθεισών παραβάσεων.
 κατηγορία των ωφελουμένων από την εξαίρεση αυτή ,
 κατηγορία που η ανοπέρω διάταξη* σκοπούσε να ενι II . H προσφεύγουσα υποστηρίζει, επίσης, ότι η απόφαση
 σχύσει, Τούτο δεν μπορεί να ήταν η πρόθεση της πάσχει λόγω παραβάσεως τυπικών και διαδικαστικών
 Επιτροπής, όταν το 1981 πρότεινε σχέδιο του κανονι κανόνων , καθώς και λόγω προσβολής τωνδικαιωμάτων
 σμού , ούτε του Συμβουλίου , όταν εξέδωσε τον κανονισμό υπερασπίσεως.
 ( ΕΟΚ ) αριθ. 4056/86 .
 ε ) Παραβιάστηκαν τα δικαιώματα υπερασπίσεως των III . Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι και το πρόστιμο
 προσφευγουσών, καθότι, μεταξύ άλλων, αφενός, η Επι που επιβλήθηκε από την Επιτροπή στην υπό κρίση
 τροπή στηρίχτηκε ευρύτατα σε αποδεικτικά στοιχεία και περίπτωση είναι παράνομο, και ως εκ τούτου πρέπει να
 επιχειρήματα επί των οποίων δεν είχε στηριχτεί στην ακυρωθεί ή να μειωθεί, είτε διότι δεν διεπράχθη (εν όλω
 ανακοίνωση των αιτιάσεων και, αφετέρου , με την από ή εν μέρει) η διαπιστωθείσα παράβαση είτε, επικουρι
 φαση προβλήθηκαν νέοι ισχυρισμοί που δεν περιείχοντο κώς, διότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δεν καθό
 στην ανακοίνωση των αιτιάσεων. ρισε/αιτιολόγησε ορθώς το ύψος του συνολικών επι
 ---pagebreak--- Αριθ. C 137/34 [_ËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6 . 95
 βληθεντος προστίμου και,ειδικότερα, το ύψος του προ Προσφυγή της Expeditie- en Controlebedrijf Codirex BY
 στίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 ασκήθηκε στις 27 Μαρτίου 1995
 Γ ) ΕΕ αριθ . L 343 της 30. 12 . 1994, σ. 1 . (Υπόθεση Τ-89/95)
 (95/C 137/75)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 H Expeditie- en Controlebedrijf Codirex BV, με έδρα το
 Προσφυγή της Blue Circle Industries pic κατατης Επιτροπής Ρότερνταμ (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τους PVF
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 23 Μαρ Bos και N. J. Helder, δικηγόρους Ρότερνταμ, με τόπο
 τίου 1995 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 (Υπόθεση Τ-88/95) Loesch, δικηγόρου Λουξεμβούργου, 8, rue Zithe, άσκησε στις
 27


text:
Μαρτίου 1995 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 (95/C 137/74) παϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 H Blue Circle Industries pic, εκπροσωπούμενη απο τους α) να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή·
 Jeremy Lever, QC, Nicholas Green, Jessica Simor, Laura Me β) να ακυρώσει την απόφαση ή τουλάχιστον την υπό
 Roberts και Sara Vaughan , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ στοιχεία REM:15/94 πράξη της 14ης Νοεμβρίου 1994 της
 βούργο το δικηγορικό γραφείο Elvinger & Hoss, 15 , Côte Επιτροπής της οποίας αποδέκτης ήταν οι Κάτω
 d'Eich, άσκησε στις 23 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδι Χώρες-
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. γ) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 — να ακυρώσει καθ ' ολοκληρίαν την απόφαση της Επιτρο Μεταξύ 19ης Φεβρουαρίου 1981 και 23ης Ιουνίου 1983 , η
 πής 94/814/ΕΟΚ (υποθέσεις IV/33 136 και 33 322 — προσφεύγουσα εκτελωνίστρια επιχείρηση προέβη σε διασα
 Τσιμέντο), φήσεις για εισαγωγή τεμαχισμένων πουλερικών. Κατόπιν
 οικονομικών ατασθαλιών του εισαγωγέα, που αποκαλύφθη
 — επικουρικώς, να ακυρώσει εκείνα τα μέρη της αποφάσεως καν εκ των υστέρων, οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές
 που το Πρωτοδικείο θα κρίνει ως εσφαλμένα ή αόριστα αξίωσαν από την προσφεύγουσα τις επιπλέον οφειλόμενες
 και να μειώσει αναλόγως το πρόστιμο που επιβλήθηκε γεωργικές εισφορές . Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα κατέθε
 στην Blue Circle και σε αίτηση επιστροφής, ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων, των
 εισαγωγικών δασμών σύμφωνα με το άρθρο 13 του κανονι
 — να καταδικάσει την Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα. σμού (ΕΟΚ) αριθ . 1430/79 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 1979 ('). Οι Κάτω Χώρες υπέβαλαν την αίτηση αυτή στην
 Επιτροπή η οποία, με την προσβαλλόμενη απόφαση , έκρινε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ότι η απαλλαγή από την καταβολή εισαγωγικών δασμών δεν
 ήταν δικαιολογημένη .
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έχει
 αποδείξει κατά τις απαιτούμενες νόμιμες προϋποθέσεις ότι, H αιτούμενη δυνάμει του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ
 πέραν κάθε εύλογης αμφιβολίας, είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί προσφυγή στηρίζεται, μεταξύ άλλων, επί των δκόλουθων
 που προέβαλε κατά της προσφεύγουσας. λόγων:
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση — Παραβίαση του εσωτερικού κανονισμού της Επιτροπής
 ελήφθη βάσει παράτυπης διαδικασίας και εσφαλμένης προ κατά το ότι η απόφαση δεν φέρει την υπογραφή του
 σεγγίσεως στα αποδεικτικά στοιχεία. Κατά την προσφεύγου αρμοδίου για τελωνειακά θέματα επιτρόπου .
 σα, η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, δεδομένου ότι οι
 διαδικαστικές πλημμέλειες — από τη ίδια τους τη φύση — — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας. Στα πλαίσια της
 θέτουν σοβαρά υπό αμφισβήτηση το κύρος της αποφάσεως επίδικης διαδικασίας, έπρεπε να είχε ακουστεί η προ
 και δεν μπορούν να διορθωθούν σε αυτό το στάδιο. σφεύγουσα καθόσον ήταν o άμεσος δικαιούχος της
 απαλλαγής από την καταβολή γεωργικών εισφορών.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα βάλλει κατά του ύψους του — Παράβαση του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 προστίμου - ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή, αφενός, αριθ . 1430/79 . H Επιτροπή κακώς θεωρεί ότι δεν υπάρχει
 προσδιόρισε πεπλανημένα τη διάρκεια και τη σοβαρότητα εν προκειμένω ιδιαίτερη κατάσταση υπό


text:
την έννοια της
 των παραβάσεων και, αφετέρου , κατέληξε πεπλανημένα στο διατάξεως αυτής. Επ' αυτού , η προσφεύγουσα αναφέρε
 συμπέρασμα ότι όλες οι παραβάσεις έγιναν εκ προθέσεως και ται στα εξής στοιχεία: διάσταση μεταξύ των αρχών επί των
 ήσαν σοβαρές. οποίων βασίζεται η ολλανδική νομοθεσία και αυτών επί
 των οποίων βασίζεται η κοινοτική νομοθεσία, η πιθανο
 λόγηση των τιμών του τιμολογίου σε σχέση με τις τιμές της


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/39
 Προσφυγή της 14ης Αυγούστου 2008 — BNP Paribas και BNL κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-335/08)
 (2008/C 272/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: BNP Paribas και Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (εκπρόσωποι: R. Silvestri, G. Escalar και M. Todino, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει εν όλω την απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Μαρτίου 2008, κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 869 τελικό, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C-15/2007 (πρώην NN 20/2007) την οποία χορήγησε η Ιταλία και η οποία αφορά τα «φορολογικά κίνητρα υπέρ ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων που αποτελούν αντικείμενο εταιρικής αναδιάρθρωσης», για τους εκτιθεμένους λόγους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως με την οποία ο ιταλικός νόμος 350/2003, κατά το μέρος που προβλέπει ειδικό καθεστώς φορολογικής αναπροσαρμογής (στο εξής: ειδικό καθεστώς) για τα πάγια περιουσιακά στοιχεία ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων που προέκυψαν από τις αναδιαρθρώσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 218, της 30ής Ιουλίου 1990 (στο εξής: νόμος Amato), κρίθηκε ασυμβίβαστος με το άρθρο 87 της Συνθήκης ΕΚ περί κρατικών ενισχύσεων. Κατά την Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 87 της Συνθήκης, ο παράνομος χαρακτήρας του ειδικού καθεστώτος στηρίζεται στην προϋπόθεση ότι ο Ιταλός νομοθέτης παραχώρησε, μέσω του καθεστώτος αυτού, «επιλεκτικό» φορολογικό όφελος αποκλειστικά και μόνο στα τραπεζικά ιδρύματα τα οποία αφορούν οι κατά τον νόμο Amato αναδιαρθρώσεις, χωρίς να προβλέπει ανάλογα οφέλη για άλλα ιδρύματα και γενικότερα για άλλες επιχειρήσεις.
 Προς στήριξη των αξιώσεών τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εσφαλμένως θεώρησε ότι το ειδικό καθεστώς αναπροσαρμογής αποτελεί αναγνώριση οικονομικού οφέλους έναντι των δικαιούχων εταιριών και, ως εκ τούτου, μια μορφή παράνομης ενισχύσεως. Στην πραγματικότητα, το εν λόγω καθεστώς δεν χορηγεί φορολογικό όφελος, εφόσον πρόκειται απλώς περί προαιρετικού καθεστώτος, για την είσοδο στο οποίο προϋπόθεση αποτελεί η προκαταβολή του φόρου βάσει ενός συντελεστή αντικατάστασης.
 Έστω και αν υποτεθεί ότι το επίμαχο καθεστώς χορηγεί όφελος κάποιας μορφής στις επιχειρήσεις που υπάγονται στο εν λόγω καθεστώς, αυτό δεν συνιστά, ωστόσο, κρατική ενίσχυση καθόσον στερείται επιλεκτικού χαρακτήρα. Το επίμαχο φορολογικό καθεστώς αντιπροσωπεύει μια συνεπή λύση με γνώμονα το γενικό σύστημα φορολογίας και στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, ήτοι στην απαίτηση να επιτραπεί στα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία αφορούν οι ιδιωτικοποιήσεις, να αναπροσαρμόσουν τις προβλεπόμενες από τον νόμο Amato εισφορές, μέσω της επιβολής ενός συντελεστή που να λαμβάνει υπόψη τόσο την προγενέστερη μερική φορολόγηση της ήδη αναγνωρισθείσας υπεραξίας όσο και τα λοιπά ανελαστικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τις εν λόγω εισφορές. Τις ανωτέρω δυσχέρειες δεν αντιμετώπιζαν οι λοιπές επιχειρήσεις –που είναι διαφορετικές από τις τράπεζες τις οποίες αφορούν οι προβλεπόμενες από τον νόμο 350/2003 εισφορές– επιχειρήσεις οι οποίες είχαν λάβει εισφορές εντός πλαισίου διαφορετικού από αυτό του εν λόγω νόμου και για τις οποίες ένα καθεστώς αναπροσαρμογής με διαφορετικούς κανόνες λειτουργίας ήταν απολύτως δικαιολογημένο.
 Δεύτερον, η απόφαση της Επιτροπής βαρύνεται με κατάφωρη έλλειψη αιτιολογίας που απορρέει από την εσφαλμένη πεποίθηση ότι ο νόμος 350/2003 δεν


text:
προβλέπει κανένα γενικό καθεστώς αναπροσαρμογής. Η Επιτροπή, θεωρώντας εσφαλμένως ότι δεν υφίσταται γενικό καθεστώς αναπροσαρμογής ώστε να αποτελέσει αντικείμενο αντιπαραβολής με το επίμαχο ειδικό καθεστώς αναπροσαρμογής, παρέλειψε να διεξαγάγει οποιαδήποτε αντιπαραβολή μεταξύ των δύο συστημάτων προς τον σκοπό της αξιολογήσεως όλων των στοιχείων που μπορούν να έχουν επίπτωση επί των συνολικών φορολογικών επιβαρύνσεων που προσιδιάζουν σε έκαστο καθεστώς.
 Κατά τις προσφεύγουσες, σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί αντιπαραβολή μεταξύ των δύο καθεστώτων βάσει των ως άνω στοιχείων, καθίσταται προφανές ότι, σε σχέση με το γενικό καθεστώς, το ειδικό καθεστώς δεν χορηγεί, στην πράξη, κανένα φορολογικό όφελος από την άποψη του εφαρμοστέου συντελεστή.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-591/08) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία προσκλήσεως για υποβολή προσφορών - Παροχή υπηρεσιών πληροφορικής - Κατάταξη υποψηφίου στη δεύτερη θέση στο πλαίσιο κατά στάδια διαδικασίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Λόγοι αποκλεισμού από τη διαδικασία διαγωνισμού - Σύγκρουση συμφερόντων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Ίση μεταχείριση - Εξωσυμβατική ευθύνη)
 2012/C 366/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Π. Κατσιμάνη, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Simon και E. Manhaeve, επικουρούμενοι από τον P. Wytinck, δικηγόρο, στη συνέχεια E. Manhaeve, επικουρούμενος από τους P. Wytinck και B. Hoorelbeke, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής της 17ης Οκτωβρίου 2008, περί κατατάξεως της προσφεύγουσας, όσον αφορά τις προσφορές που υπέβαλε στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής προσφορών με τίτλο «Τεχνολογίες των πληροφοριών στον τομέα της στατιστικής», για υπηρεσίες παροχής συμβουλών και ανάπτυξη σχετικά με την ανταλλαγή στατιστικών δεδομένων και μεταδεδομένων (SDMX) (ΕΕ 2008/S 120-159017), ως δεύτερης εργολήπτριας στο πλαίσιο της κατά στάδια διαδικασίας για τις παρτίδες 2 και 3, καθώς και όλων των συναφών μεταγενεστέρων αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων περί αναθέσεως του αντικειμένου της συμβάσεως σε άλλους υποψηφίους, οι οποίοι κατατάχθηκαν στην πρώτη θέση στο πλαίσιο της κατά στάδια διαδικασίας για τις παρτίδες αυτές, και, αφετέρου, αίτημα επιδικάσεως αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009.


text:
 19.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/23
 Προσφυγή των εταιριών TV Danmark A/S και Kanal 5 Denmark Ltd. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 205
 (Υπόθεση T-12/05)
 (2005/C 69/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι εταιρίες TV Danmark A/S, με έδρα το Skovlunde, (Δανία) και Kanal 5 Denmark Ltd., με έδρα το Hounslow (Ηνωμένο Βασίλειο) εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους D. Vandermeersch, T. Müller-Ibold, K. Nordlander και H. Peytz, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 7 Ιανουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 6 Οκτωβρίου 2004 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί κρατικών ενισχύσεων στην υπόθεση N 313/2004 – Δανία, κεφαλαιοποίηση της TV2/Danmark A/S;
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλομένη απόφαση αφορά εισφορά κεφαλαίου και κεφαλαιοποίηση κρατικού δανείου εκ μέρους της Δανικής Κυβερνήσεως υπέρ της TV2/Danmark A/S, οι οποίες κρίθηκαν απαραίτητες για να αποφευχθεί η πτώχευση της TV2 εξαιτίας της επιστροφής των ποσών της παρανόμως χορηγηθείσας κρατικής ενισχύσεως που αποφάσισε η Επιτροπή με την από 19 Μαΐου 2004 (1) απόφαση περί υπεραντισταθμίσεως εκ μέρους της Κυβερνήσεως των δαπανών που σχετίζονται με υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας της TV2. Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή υποστήριξε ότι κρατική ενίσχυση μπορεί να περιληφθεί στην κεφαλαιοποίηση της TV2 εκ μέρους της Κυβερνήσεως, αλλά στην περίπτωση αυτή πρέπει να είναι συμβατή με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 2, EΚ.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την απόφαση, παρέβη τα άρθρα 86, παράγραφος 2, 87, παράγραφος 1, 88, παράγραφος 2 και 253 EΚ, το Πρωτόκολλο που προσαρτάται στη Συνθήκη ΕΚ για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη, τον κανονισμό (EΚ) του Συμβουλίου 659/1999 της 22ας Mαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (2), και την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις που αφορούν τις δημόσιες υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων (3).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 87, παράγραφος 1, 88, παράγραφος 3, και 86, παράγραφος 2, EΚ, εφόσον, αφού έκρινε ότι δεν μπορεί να γίνει επίκληση της αρχής του ιδιώτη επενδυτή, όπως τυγχάνει εφαρμογής στις μακροπρόθεσμες επενδύσεις, δεδομένης της αβεβαιότητας που περιβάλλει τη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση της TV2, δεν απέδειξε και δεν προσδιόρισε ποσοτικώς την κρατική ενίσχυση.
 Δεύτερον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 86, παράγραφος 2, EΚ, το Πρωτόκολλο, και την ανακοίνωση για τις ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις, στηριζόμενη σε ορισμό της υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, ο οποίος είναι ευρύτατος, αορίστως διατυπωμένος και δημιουργεί στρέβλωση του ανταγωνισμού, έχει δε αντίθετες προς το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ επιπτώσεις. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η συμβατότητα προς την απόφαση περί επιστροφής των ενισχύσεων χωρίς τη συνακόλουθη κεφαλαιοποίηση θα παρακωλύσει την TV2 να εκτελέσει τις υποχρεώσεις της δημόσιας υπηρεσίας.
 Σύμφωνα με τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή δεν απέδειξε περαιτέρω ότι η κεφαλαιοποίηση θα επηρεάσει σε


text:
τέτοιο βαθμό την ανάπτυξη του εμπορίου ώστε να αντίκειται στο συμφέρον της Κοινότητας.
 Tρίτον, οι προσφεύγονυσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 86, παράγραφος 2, EΚ, το Πρωτόκολλο, και την ανακοίνωση για τις ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις, εφόσον δεν απέδειξε τις συνδεόμενες με υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας δαπάνες της TV2 που μπορούν να χρηματοδοτηθούν από το Κράτος και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του κριτηρίου της αναλογικότητας.
 Τέταρτον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η πρσβαλλομένη απόφαση παρέβη τα άρθρα 87 και 88 EΚ και προσέβαλε το δικαίωμα για ίση μεταχείριση καθόσον διαιωνίζει, αντίθετα προς την πολιτική της Επιτροπής στον τομέα της επιστροφής των κρατικών ενισχύσεων, το μη σύννομο πλεονέκτημα της παρανόμου ενισχύσεως και την συνακόλουθη στρέβλωση του ανταγωνισμού.
 Πέμπτον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 88, παράγραφος 2, EΚ και το άρθρο 4, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας όταν αποφάσισε να μην κινήσει τη τυπική διαδικασία εξετάσεως που παρέχει στους ενδιαφερόμενους τρίτους την ευκαιρία ακροάσεως.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 253 EΚ καθόσον δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την προσβαλλομένη απόφαση.
 (1) Απόφαση της Επιτροπής της 19ης Mαΐου 2004 στην υπόθεση C 2/2003 - Κρατική χρηματοδότηση της TV2/Denmark
 (2) ΕΕ L 83, σ. 1.
 (3) ΕΕ 2001 C 320, σ. 5.


text:
5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/21
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 Τοποθε ́τηση των δικαστω ́ ν στα τμη ́ματα Andrés), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της
 1ης Οκτωβρι ́ου 1997 της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του γενικου ́
 (2000/C 34/39) διαγωνισμου ́ COM/A/1047, περι ́απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας
 του προσφευ ́γοντος για τον διαγωνισμο ́ αυτο ́, το Πρωτοδικει ́ο
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους A. Potocki, προ ́εδρο,
 Κατα ́ τη συ ́σκεψη της Ολομε ́λειας της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, το
 C. W. Bellamy και A. W. J. Meij, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: J. Palacio
 Πρωτοδικει ́ο αποφα ́σισε, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 4
 González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 9 ∆εκεμβρι ́ου
 της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της 24ης Οκτωβρι ́ου 1998 και
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το α ́ρθρο 10 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου να
 τοποθετη ́σει τον δικαστη ́ Forwood στο πρω ́το τμη ́μα, στο πρω ́το
 πενταμελε ́ς τμη ́μα και στο πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα, για το 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της 1ης Οκτωβρι ́ου 1997 της εξε-
 δια ́στημα με ́χρι τις 30 Σεπτεμβρι ́ου 2000. ταστικη ́ς επιτροπη ́ς του γενικου ́ διαγωνισμου ́ COM/A/1047,
 περι ́ απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητας του προσφευ ́γοντος
 για τον διαγωνισμο ́ αυτο ́.
 Κατα ́ συνε ́πεια, η συ ́νθεση των τμημα ́των ο ́πως αποφασι ́στηκε στις
 6 Ιουλι ́ου 1999 (ΕΕ C 226, της 7ης Αυγου ́στου 1999, σ. 28)
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα, καθω ́ ς και το
 τροποποιει ́ται ως εξη ́ς:
 συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων του προσφευ ́γοντος.
 Πρω ́ το τμη ́μα
 (1) ΕΕ C 41 της 7.2.98.
 κ. Vesterdorf, προ ́εδρος τμη ́ματος, κ. Βηλαρα ́ς και κ. Forwood,
 δικαστε ́ς.
 Πρω ́ το πενταμελε ́ς τμη ́μα
 κ. Vesterdorf, προ ́εδρος τμη ́ματος, κ. Potocki, κ. Meij, κ. Βηλαρα ́ς
 και κ. Forwood, δικαστε ́ς.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα
 (δικα ́ζοντος ως μονομελε ́ς)
 κ. Garcı́a-Valdecasas, προ ́εδρος τμη ́ματος, κα Lindh, κ. Cooke,
 κ. Βηλαρα ́ς και κ. Forwood, δικαστε ́ς. της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-53/99, Νικο ́λαος Προγου ́λης κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Υπα ́ λληλοι — 'Εκθεση βαθμολογι ́ας — Περιγραφη ́
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ καθηκο ́ντων)
 της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 (2000/C 34/41)
 στην υπο ́θεση Τ-299/97, Vincente Alonso Morales κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Υπα ́ λληλοι — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προϋποθε ́σεις Στην υπο ́θεση Τ-53/99, Νικο ́λαος Προγου ́λης, μο ́νιμος υπα ́λλη-
 αποδοχη ́ς συμμετοχη ́ς σε διαγωνισμο ́ — Πλη ́ρεις πανε-
 λος των Ευρωπαϊκω


text:
́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 πιστημιακε ́ς σπουδε ́ς αποδεικνυο ́μενες με πτυχι ́ο — Σπου- Βασι ́λειο Ακριτι ́δη, δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, και τον Jonathan Branton,
 δε ́ς τεχνικου ́ μηχανικου ́ ολοκληρωθει ́σες στην Ισπανι ́α) Solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 γραφει ́ο του Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, κατα ́
 (2000/C 34/40) Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Ulrich
 Wölker), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της
 αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς της 17ης Νοεμβρι ́ου 1998
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) περι ́ απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς ενστα ́σεως του προσφευ ́γοντος-
 ενα ́γοντος της 9ης Ιουνι ́ου 1998, με την οποι ́α ο προσφευ ́γων-
 Στην υπο ́θεση Τ-299/97, Vincente Alonso Morales, εκπροσωπο- ενα ́γων ζητου ́σε να τροποποιηθει ́ η ́εκθεση ́ του βαθμολογι ́ας για
 υ ́μενος απο ́ τον Ramón Marés Salvador, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, την περι ́οδο μεταξυ ́ 1ης Ιουλι ́ου 1995 και 30 Ιουνι ́ου 1997,
 Doctor Esquerdo 136-1o, Μαδρι ́τη, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- να υποχρεωθει ́ η Επιτροπη ́ να διορθω ́σει την αξιολο ́γηση των
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Julian Currall και José Rivas προσο ́ντων του προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος και να τροποποιη ́σει


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour du travail de Bruxelles (Βέλγιο) στις 22 Μαΐου 2006 — Office national des pensions κατά Emilienne Jonkman
 (Υπόθεση C-231/06)
 (2006/C 190/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour du travail de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Office national des pensions
 Αναιρεσίβλητος: Emilienne Jonkman
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Όσον αφορά τις εισφορές τακτοποίησης (άρθρο 4 του βασιλικού διατάγματος της 25ης Ιουνίου 1997, με το οποίο προστέθηκε το άρθρο 16 ter, παράγραφος 2),
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978 (1), επιτρέπει σε κράτος μέλος να θεσπίσει διατάξεις οι οποίες σκοπό έχουν να παράσχουν σε μία κατηγορία προσώπων ορισμένου φύλου, η οποία αρχικά έτυχε δυσμενούς μεταχειρίσεως, τη δυνατότητα να υπαχθεί στο ευνοϊκότερο συνταξιοδοτικό καθεστώς το οποίο ισχύει για την έτερη κατηγορία προσώπων του άλλου φύλου, υπό τον όρο της αναδρομικής καταβολής εισφορών (εφάπαξ καταβολή πολύ υψηλού ποσού), των οποίων η υποχρέωση καταβολής έχει παραγραφεί για την δεύτερη κατηγορία προσώπων δυνάμει της νομοθεσίας που ισχύει στο εν λόγω κράτος;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, επιβάλλει σε κράτος μέλος, εφόσον διαπιστωθεί με απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ότι εθνικές διατάξεις του αντίκεινται στην εν λόγω οδηγία, την υποχρέωση να προσαρμόσει αναλόγως τη νομοθεσία του αμέσως και, οπωσδήποτε, πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής της αξίωσης για καταβολή των εισφορών που πηγάζει από την εν λόγω νομοθεσία;
 2)
 Όσον αφορά τους τόκους για καθυστερημένη καταβολή (άρθρο 4 του βασιλικού διατάγματος της 25ης Ιουνίου 1997, με το οποίο προστέθηκε το άρθρο 16 ter, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο):
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, επιτρέπει σε κράτος μέλος να θεσπίσει νομοθετική ρύθμιση η οποία έχει ως σκοπό να παράσχει σε μία κατηγορία προσώπων ορισμένου φύλου, η οποία έτυχε αρχικώς δυσμενούς μεταχειρίσεως, τη δυνατότητα να υπαχθεί στο ευνοϊκότερο σύστημα συντάξεων που ισχύει για την κατηγορία του άλλου φύλου, μέσω της καταβολής σημαντικών τόκων καθυστέρησης οι οποίοι, κατά την εφαρμοστέα στο εν λόγω κράτος μέλος νομοθεσία, έχουν παραγραφεί για τη δεύτερη κατηγορία;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, πρέπει να θεωρηθεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ επιβάλλει σε κράτος μέλος να προσαρμόσει την αντικείμενη στην εν λόγω οδηγία νομοθεσία του αμέσως μόλις διαπιστωθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων η εν λόγω σύγκρουση και, πάντως, πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής που ισχύει για τους τόκους καθυστερημένης καταβολής οι οποίοι οφείλονται δυνάμει της εν λόγω νομοθεσίας;
 (1) Οδηγία 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1978 περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160).


text:
 9.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/16
 Προσφυγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-481/15)
 (2015/C 371/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls, F. Wilman)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να διασφαλίσει, στον βαθμό και με τη συχνότητα που κρίνεται απαραίτητο, την τακτική παρακολούθηση συγκεκριμένων κοινών βασικών προτύπων για την αεροπορική ασφάλεια, καθώς και να διορίσει επαρκή αριθμό ελεγκτών για την εφαρμογή των μέτρων ελέγχου ποιότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) 300/2008 (1) καθώς και δυνάμει των παραγράφων 4.1, 4.2, 7.5 και 14, του Παραρτήματος ΙΙ του εν λόγω κανονισμού
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα εξής:
 Το άρθρο 11 του κανονισμού (EΚ) 300/2008, καθώς και οι παράγραφοι 4.1, 4.2, 7.5 και 14, του παραρτήματος II του εν λόγω κανονισμού επιβάλλουν σε κάθε κράτος μέλος την υποχρέωση να διασφαλίσει, στον βαθμό και με τη συχνότητα που κρίνεται απαραίτητο, την τακτική παρακολούθηση συγκεκριμένων κοινών βασικών προτύπων για την αεροπορική ασφάλεια, καθώς και να διορίσει επαρκή αριθμό ελεγκτών για την εφαρμογή των μέτρων ελέγχου ποιότητας.
 Η Γερμανία δεν συμμορφώθηκε προς την ως άνω υποχρέωση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 300/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 2320/2002 (ΕΕ L 97, σ. 72), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 18/2010 της Επιτροπής της 8ης Ιανουαρίου 2010 (ΕΕ L 7, σ. 3).


text:
 22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/5
 Το ́αρθρο 13 του Πρωτοκο ́λλου της 8ης Απριλι ́ου 1965, περι ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των προνομι ́ων και ασυλιω ́ ν των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, δεν
 εμποδι ́ζει ́ενα κρα ́τος με ́λος, το οποι ́ο παρε ́χει φορολογικη ́ (ε ́κτο τμη ́μα)
 ελα ́φρυνση στα ζευ ́γη που διαθε ́τουν ́ενα και μο ́νον εισο ́δημα
 καθω ́ ς και στα ζευ ́γη που διαθε ́τουν δυ ́ο εισοδη ́ματα απο ́ τα της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 οποι ́α ́ομως το δευ ́τερο ει ́ναι χαμηλο ́τερο του τιμαριθμικω ́ς
 αναπροσαρμοζομε ́νου ποσου ́ των 270 000 BEF, να αρνηθει ́ τη
 χορη ́γηση αυτου ́ του φορολογικου ́ ευεργετη ́ματος στα ζευ ́γη στην υπο ́θεση C-333/97 (αι ́τηση του Arbeitsgericht
 ́οπου ο ́ενας συ ́ζυγος ́εχει την ιδιο ́τητα του μονι ́μου ́η μη μονι ́μου Gelsenkirchen για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Susanne Lewen κατα ́ Lothar Denda (1)
 υπαλλη ́λου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ́οταν οι αποδοχε ́ς του
 υπερβαι ́νουν το ποσο ́ αυτο ́.
 («Ισο ́τητα αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργα-
 ζομε ́νων — ∆ικαι ́ωμα για δω ́ ρο Χριστουγε ́ννων — Γονικη ́
 ( 1) EE C 258 της 15.8.1998. ́ δεια και α
 α ́ δεια μητρο ́τητας»)
 (2000/C 20/09)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-44/97: Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερ- Στην υπο ́θεση C-333/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 μανι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1) Arbeitsgericht Gelsenkirchen (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 («Εκκαθα ́ριση λογαριασμω ́ ν — ΕΓΤΠΕ — Μη αναγνω ́ ριση 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που
 δαπανω ́ ν — Οικονομικα ́ ́ετη 1992-1993») εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Susanne Lewen
 και Lothar Denda, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 (2000/C 20/08) την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα α ́ρθρα 117
 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν απο ́ τα α ́ρθρα 136
 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ), του α ́ρθρου 11, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο β', της
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) οδηγι ́ας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992,
 σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ με ́τρων που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ της υγει ́ας και της ασφα ́λειας κατα ́ την εργασι ́α των εγκυ ́ων,
 στη «Συλλογη


text:
́ της Νομολογι ́ας») λεχω ́νων και γαλουχουσω ́ν εργαζομε ́νων (δε ́κατη ειδικη ́ οδηγι ́α
 κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 Στην υπο ́θεση C-44/97, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας 89/391/ΕΟΚ) (EE L 348, σ. 1), και της ρη ́τρας 2, σημει ́ο 6, του
 (εκπρο ́σωποι: E. Röder και B. Kloke) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- παραρτη ́ματος της οδηγι ́ας 96/34/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: K. -D. Borchardt) με αντικει ́μενο 3ης Ιουνι ́ου 1996, σχετικα ́ με τη συμφωνι ́α-πλαι ́σιο για τη γονικη ́
 τη μερικη ́ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 96/701/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, α ́δεια, που συνη ́φθη απο ́ την UNICE, τη CEEP και τη CES (EE L
 της 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 1996, για τροποποι ́ηση της απο ́φασης 145, σ. 4), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 96/311/ΕΚ σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν των R. Schintgen, προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα
 κρατω ́ν μελω ́ν στο πλαι ́σιο των δαπανω ́ν που χρηματοδοτου ́νται του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́) και G. Hirsch,
 απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́- δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, για το οικονομικο ́ ́ετος 1992 τε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 καθω ́ς και ορισμε ́νων δαπανω ́ν για το οικονομικο ́ ́ετος 1993 (ΕΕ L 21 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 323, σ. 26), στον βαθμο ́ που αρνη ́θηκε να επιβαρυ ́νει το ΕΓΤΠΕ
 με το ποσο ́ των 19 591 000 γερμανικω ́ν μα ́ρκων (DEM), το 1) 'Ενα δω ́ ρο Χριστουγε ́ννων ́οπως το επι ́μαχο στην κυ ́ρια
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G. Kapteyn δι ́κη αποτελει ́ αμοιβη ́ υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 119 της
 (εισηγητη ́), προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, G. Hirsch και Συνθη ́κης ΕΚ (τα ́αρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ
 H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμ- αντικαταστα ́θηκαν απο ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ),
 ματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, ακο ́μη κι αν καταβλη ́θηκε οικειοθελω ́ ς απο ́ τον εργοδο ́τη
 εξε ́δωσε στις 21 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο και ακο ́μη κι αν καταβα ́λλεται με κυ ́ριο ́η αποκλειστικο ́
 διατακτικο ́: σκοπο ́ να δοθου ́ν κι ́νητρα για τη μελλοντικη ́ παροχη ́ εργασι ́ας
 και/η ́ να τονωθει ́ η πι ́στη των εργαζομε ́νων στην επιχει ́ρηση.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. Αντιθε ́τως, δεν εμπι ́πτει στην ́εννοια της αμοιβη ́ς


text:
κατα ́ το
 ́αρθρο 11, σημει ́ο 2, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 92/85/ΕΟΚ
 2) Καταδικα ́ζει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, σχετικα ́ με
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. την εφαρμογη ́ με ́τρων που αποβλε ́πουν στη βελτι ́ωση της
 υγει ́ας και της ασφα ́λειας κατα ́ την εργασι ́α των εγκυ ́ων,
 (1) EE C 108 της 5.4.1997. λεχω ́ νων και γαλουχουσω ́ ν εργαζομε ́νων (δε ́κατη ειδικη ́
 οδηγι ́α κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της
 οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ).


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/46
 Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2015 — ZZ κατά EMA
 (Υπόθεση F-9/15)
 (2015/C 118/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis, R. Metz και N. de Montigny, D. Verbeke και T. Van Lysbeth)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) περί θέσεως του προσφεύγοντος σε αργία και το αίτημα καταβολής ενός ευρώ προσωρινώς, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη και αποζημίωση για τις υλικές ζημίες τις οποίες ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι υπέστη.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του EMA της 31ης Μαρτίου 2014, περί θέσεως του προσφεύγοντος σε «non-active status» για αόριστο χρόνο·
 —
 να υποχρεώσει τον καθού να καταβάλει στον προσφεύγοντα ένα ευρώ προσωρινώς, για την ηθική βλάβη και τις υλικές ζημίες τις οποίες υπέστη ο προσφεύγων·
 —
 να καταδικάσει τον EMA στα δικαστικά έξοδα.