text:
την άποψή της ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως συνιστά κρατική ενίσχυση.
 4)
 Προβολή της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη στο μέτρο που διατάσσει την άμεση και πραγματική ανάκτηση των (υποτιθέμενων) ενισχύσεων, χωρίς να επιτρέπει στη Γερμανία να λάβει υπόψη την εκ μέρους των δικαιούχων υφιστάμενη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στη διατήρηση του πλεονεκτήματος. Η προσβαλλόμενη απόφαση προσκρούει επομένως στην άγραφη αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του δικαίου της Ένωσης.


text:
22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/17
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour d’appel de Bruxelles, ένατο τμήμα, με
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, εξαρτώντας τη απόφαση της 20ής ∆εκεμβρίου 2002 στην υπόθεση SIOMAB
 χορήγηση και την καταβολή επιδόματος στο πλαίσιο του SA κατά Ιnstitut bruxellois pour la gestion de l’environ-
 καθεστώτος διακοπής της σταδιοδρομίας [...] από την προϋ- nement (IBGE)
 πόθεση να έχει ο ενδιαφερόμενος τη διαμονή ή την κατοικία
 του στο Βέλγιο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 άρθρο 39 της Συνθήκης ΕΚ, από το άρθρο 7 του κανονισμού
 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί (Υπόθεση C-472/02)
 της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό
 της Κοινότητος ( 1), καθώς και, ειδικότερ, όσον αφορά τη
 διακοπή της σταδιοδρομίας στο πλαίσιο γονικής αδείας, από
 (2003/C 44/31)
 το άρθρο 73 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου,
 της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων
 κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς
 και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της
 Κοινότητος (2)·
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. Με απόφαση της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 27 ∆εκεμβρίου 2002, το Cour d’appel de Bruxelles, ένατο τμήμα,
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ SIOMAB SA και Ιnstitut
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα bruxellois pour la gestion de l’environnement (IBGE) που
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Όσον αφορά τη ρήτρα κατοικίας: Οι βελγικές αρχές ανακοινώνουν
 την κατάργηση της ρήτρας κατοικίας και ως εκ τούτου δέχονται
 το βάσιμο της επιχειρηματολογίας της Επιτροπής. Εντούτοις, το
 έργο της συμμορφώσεως δεν έχει ολοκληρωθεί. Στην περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος χρησιμοποιεί τη
 διαδικασία κοινοποιήσεως του εγγράφου παρακολούθησης εκ
 μέρους της αρμόδιας αρχής αποστολής, κατ' εφαρμογήν των
 Όσον αφορά τις ρήτρες πληρωμών στο Βέλγιο: Η απαίτηση άρθρων 3, παράγραφος 8, και 6, παράγραφος 8, του κανονισμού
 να διαθέτουν τα άτομα που λαμβάνουν το επίδομα τραπεζικό 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά
 λογαριασμό στο Βέλγιο είναι δυνατόν, σε ορισμένες περιπτώσεις, με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων
 να θέσει καθαρά υπό αμφισβήτηση τα αποτελέσματα της τροπο- στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και
 ποιήσεως της επίμαχης νομοθεσίας. Συγκεκριμένα, συμβαίνει έξοδό τους (1), έχουν τα άρθρα 3, παράγραφος 8, 4, παράγρα-
 ορισμένοι τραπεζικοί οργανισμοί να απαιτούν την προσκόμιση φος 3, 6, παράγραφος 8, 7, παράγραφος 4, και 26 του κανονισμού
 πιστοποιητικού κατοικίας για το άνοιγμα ή τη διατήρηση λογαρια- αυτού την έννοια
 σμού.
 α) ότι η αρμόδια αρχή αποστολής, κατά την έννοια του
 Όσον αφορά την τύχη των προγενεστέρων αποφάσεων περί κανονισμού αυτού, η οποία έχει την εξουσία να ελέγχει
 αρνήσεως χορηγήσεως: Για λόγους ασφαλείας δικαίου, είναι αν ένα σχέδιο μεταφοράς το οποίο χαρακτηρίζεται στην
 ουσιώδες να προστατευτούν τα εμπράγματα δικαιώματα των κοινοποίηση ως «μεταφορά αποβλήτων προς αξιοποίηση»
 ιδιωτών από τις επιζήμιες συνέπειες μιας συμπεριφοράς των αντιστοιχεί πράγματι στον χαρακτηρισμό αυτό,

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
μπορεί, όταν
 δημοσίων αρχών, η οποία στηριζόταν σε κανόνες ασυμβίβαστους θεωρεί ότι ο χαρακτηρισμός αυτός είναι εσφαλμένος,
 προς το κοινοτικό δίκαιο. Εν πάση περιπτώσει, η παράβαση που
 διαπράττει κράτος μέλος δεν πρέπει να μετατρέπεται σε οικονομικό
 πλεονέκτημα για το εν λόγω κράτος μέλος. Καίτοι οι βελγικές 1) να αρνείται τη διαβίβαση του εγγράφου παρακολού-
 αρχές διευκρινίζουν ότι κάθε πρόσωπο, στο οποίο δεν χορηγή- θησης λόγω αυτού του εσφαλμένου χαρακτηρισμού,
 θηκαν επιδόματα διακοπής της σταδιοδρομίας βάσει της προγε- καλώντας τον κοινοποιούντα να της διαβιβάσει νέο
 νέστερης ρυθμίσεως, μπορεί να υποβάλει εκ νέου αίτηση βάσει της έγγραφο παρακολούθησης,
 νέας ρυθμίσεως, δεν τίθεται ζήτημα αυτόματης επανεξετάσεως των
 σχετικών φακέλων και ουδεμία διευκρίνιση παρέχεται ως προς
 τις προϋποθέσεις ενημερώσεως και τους τρόπους αναδρομικής 2) να προβαίνει στη διαβίβαση του εγγράφου παρακολού-
 καταβολής των παροχών στα άτομα στα οποία δεν χορηγήθηκαν θησης αφού χαρακτηρίσει εκ νέου το σχέδιο μεταφοράς
 οι εν λόγω παροχές, για τον λόγο ότι δεν ήσαν κάτοικοι ημεδαπής. ως «μεταφορά αποβλήτων προς διάθεση»,
 ( 1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33.
 ( 2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.
 3) να προβαίνει στη διαβίβαση του εγγράφου παρακολού-
 θησης που περιέχει τον εσφαλμένο χαρακτηρισμό,
 συνοδεύοντας άμεσα τη διαβίβαση αυτή με αντίρρηση
 στηριζόμενη στο εν λόγω σφάλμα χαρακτηρισμού;
 ---pagebreak--- C 44/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 β) ή, αντιθέτως, ότι η αρμόδια αρχή αποστολής οφείλει να Αντιθέτως, πρέπει να θεωρηθεί ότι ο νομικός χαρακτηρισμός
 διαβιβάζει την κοινοποίηση, όπως την έχει χαρακτηρίσει ο απόβλητο, κατά την έννοια των προπαρατεθεισών διατάξεων, ισχύει
 κοινοποιών, στην αρμόδια αρχή προορισμού, διατηρώντας μόνον όταν το κατ' αυτόν τον τρόπο μολυνθέν έδαφος έχει
 ωστόσο την ευχέρεια, αν θεωρεί ότι ο σκοπός της μεταφοράς εκσκαφεί;
 έχει χαρακτηριστεί εσφαλμένα, να διατυπώνει ταυτοχρόνως ή
 εκ των υστέρων αντίρρηση αιτιολογούμενη από το εν λόγω (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86.
 σφάλμα χαρακτηρισμού; (2 ) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32.
 ( 1) ΕΕ L 30 της 6.2.1993, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το tribunal de première instance de Bruxelles,
 32ο Τμήμα, με απόφαση της 24ης ∆εκεμβρίου 2002 στην
 υπόθεση Banque Bruxelles Lambert SA, συντομογραφικώς
 B.B.L., κατά Βελγικού ∆ημοσίου, υπηρεσία ΦΠΑ, καταχω-
 ρίσεως και δημοσίων αγαθών
 (Υπόθεση C-8/03)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour d’appel de Bruxelles, 11o τμήμα, με απόφαση (2003/C 44/33)
 της 3ης ∆εκεμβρίου 2002, στην υπόθεση Εισαγγελική αρχή:
 όπου πολιτικώς ενάγουσα είναι: η Région de Bruxelles-
 Capitale κατά Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry Με απόφαση της 24ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Mersch — Αστικώς υπεύθυνη: Texaco Belgium SA Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 10 Ιανουαρίου 2002, το tribunal de première instance de
 (Υπόθεση 1/03) Bruxelles, 32ο Τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Banque
 Bruxelles Lambert SA, συντομογραφικώς B.B.L., και Βελγικού
 ∆ημοσίου, υπηρεσία ΦΠΑ, καταχωρίσεως και δημοσίων αγαθών
 (2003/C 44/32) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Έχουν, σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 Με απόφαση της 3ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία


text:
περιήλθε στη της 20ής ∆εκεμβρίου 1985, για το συντονισμό των νομοθετικών,
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους
 3 Ιανουαρίου 2002, το Cour d’appel de Bruxelles, 11o τμήμα, οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (1),
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εισαγγελικής αρχής, όπου οι εταιρίες επενδύσεων με μεταβλητό κεφάλαιο (SICAV), που είναι
 πολιτικώς ενάγουσα είναι η Région de Bruxelles-Capitale και εγκατεστημένες εντός κράτους μέλους με αποκλειστικό αντικείμενο
 PaulVan de Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch — Αστικώς τη συλλογική επένδυση σε κινητές αξίες των κεφαλαίων που τους
 υπεύθυνη: Texaco Belgium SA, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί έχει καταθέσει το κοινό, την ιδιότητα του υποκειμένου στον ΦΠΑ,
 από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του κατά την έννοια του άρθρου 4 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ
 εξής ερωτήματος: του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους
 κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας:
 Πρέπει το άρθρο 1α της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), οπότε οι παρεχόμενες υπ' αυτών
 της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων ( 1), όπως υπηρεσίες που μνημονεύονται στο άρθρο 9, παράγραφος 2,
 έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, της 18ης Μαρτίου στοιχείο ε', της ίδιας οδηγίας λογίζονται ως παρεχόμενες στον
 1991 (2), που ορίζει την έννοια του αποβλήτου «κάθε ουσία ή τόπο όπου οι εν λόγω SICAV έχουν την εταιρική έδρα τους;
 αντικείμενο το οποίο ο κάτοχός του αποβάλλει ή υποχρεούται να
 αποβάλλει δυνάμει των διατάξεων τής εν ισχύι εθνικής νομοθεσίας» Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει,
 και τα άρθρα 1β και 1γ της ίδιας οδηγίας τα οποία ορίζουν προκειμένου να επιλυθεί η διαφορά της κύριας δίκης, να καθοριστεί
 τον παραγωγό αποβλήτων ως «κάθε πρόσωπο του οποίου η για ποιους τύπους υπηρεσιών των SICAV ισχύει η απαλλαγή που
 δραστηριότητα παρήγαγε απόβλητα (αρχικός παραγωγός) ή/και προβλέπεται στο άρθρο 13, B, στοιχείο δ', σημείο 6, της έκτης
 κάθε πρόσωπο που έχει πραγματοποιήσει εργασίες προεπεξεργα- οδηγίας: πρέπει να γίνει διάκριση, από την άποψη αυτή, μεταξύ,
 σίας, ανάμειξης ή άλλες οι οποίες οδηγούν σε μεταβολή της φύσης αφενός, των υπηρεσιών αρωγής και συμβουλών όσον αφορά τη
 ή της σύνθεσης των αποβλήτων αυτών» και τον κάτοχο ως τον διαχείριση και, αφετέρου των κυρίως ειπείν υπηρεσιών διαχει-
 «παραγωγό των αποβλήτων ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ρίσεως, οι οποίες διαφέρουν από τις πρώτες λόγω του ότι
 έχει στην κατοχή του τα απόβλητα» να ερμηνευθούν υπό την συνεπάγονται την εξουσία του διαχειριστή να λαμβάνει αποφάσεις
 έννοια ότι επιβάλλεται αυτά να εφαρμοστούν επί μιας πετρελαϊκής όσον αφορά τη διοίκηση και διάθεση των περιουσιακών στοιχείων
 επιχειρήσεως η οποία παράγει υδρογονάνθρακες τους οποίους και που διαχειρίζεται;
 πωλεί σε διαχειριστή εκμεταλλευόμενο ένα από τα πρατήριά
 της βενζίνης, στο πλαίσιο συμβάσεως αυτόνομης διαχειρίσεως
 (1 ) EE L 375 της 31.12.1985, σ. 3.
 αποκλείουσας οποιαδήποτε σχέση εξαρτήσεως με αυτήν, όταν (2 ) ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1.
 οι εν λόγω υδρογονάνθρακες έχουν διαποτίσει το έδαφος, με
 αποτέλεσμα, έτσι, την μόλυνση του υπεδάφους και


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/22
 Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-601/10)
 2011/C 63/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και D. Kukovec)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 να αναγνωριστεί από το Δικαστήριο ότι η Ελληνική Δημοκρατία δια της σύναψης δημοσίων συμβάσεων μέσω διαδικασίας με διαπραγμάτευση και χωρίς να προηγηθεί δημοσίευση σχετικής προκήρυξης, με αντικείμενο συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογράφησης και πολεοδομικού σχεδιασμού οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική σύμβαση των Δήμων Βασιλικών, Κασσάνδρας, Εγνατίας και Αρέθουσας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 8 και 11 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1), καθώς και δυνάμει των άρθρων 20 και 31 παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (2),
 —
 να καταδικάσει Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι δεδομένου ότι 1) οι ανωτέρω Δήμοι, ως οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης εμπίπτουν στην έννοια της αναθέτουσας αρχής κατά το άρθρο 1 στοιχείο β της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ και το άρθρο 1 παράγραφος 9 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, 2) πρόκειται περί συμβάσεων εξ επαχθούς αιτίας με αντικείμενο υπηρεσίες πολεοδομικού σχεδιασμού (άρθρο 8 σε συνδυασμό με Παράρτημα ΙΑ, περίπτωση 12 της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ και άρθρο 20 σε συνδυασμό με Παράρτημα ΙΙΑ, περίπτωση 12 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ) και 3) η προϋπολογιζόμενη αξία κάθε καταγγελλόμενης σύμβασης όλων των ανωτέρω συμβάσεων υπερβαίνει τα κατώτατα όρια που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ και στο άρθρο 7 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, οι επίδικες συμβάσεις εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω οδηγιών.
 i)
 Παραβίαση των άρθρων 8 και 11 παράγραφος 3 της Οδηγίας 92/50/ΕΟΚ
 Αναφορικά με τις επίδικες συμβάσεις συμπληρωματικών υπηρεσιών που συνάφθηκαν από το Δήμο Κασσάνδρας, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η αναθέτουσα αρχή επέλεξε τη διαδικασία της απευθείας αναθέσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση της προκήρυξης ενώ δεν πληρούνταν οι προβλεπόμενες στα άρθρα 8 και 11 παράγραφος 3 περίπτωση ε' της Οδηγίας 92/50/ΕΟΚ προϋποθέσεις που επιτρέπουν την προσφυγή σε αυτή την εξαιρετική διαδικασία και εφαρμόζονται αναφορικά με τις εν λόγω συμβάσεις. Ειδικότερα, για καμία από τις επίδικες συμβάσεις συμπληρωματικών υπηρεσιών δεν πληρούται η απαιτούμενη προϋπόθεση της ύπαρξης απρόβλεπτων περιστάσεων.
 Επικουρικά η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι ακόμη και αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εξαιρετικής ρύθμισης του άρθρου 11 παράγραφος 3 περίπτωση ε της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ, το ποσό των συναπτόμενων συμβάσεων συμπληρωματικών υπηρεσιών υπερβαίνει το τιθέμενο από την οδηγία όριο του 50 % επί του ποσού της αρχικής σύμβασης.
 ii)
 Παραβίαση των άρθρων 20 και 31 παράγραφος 4 της Οδηγίας 2004/18/ΕΚ
 Αναφορικά με τις επίδικες συμβάσεις συμπληρωματικών υπηρεσιών που συνάφθηκαν από τους Δήμους Βασιλικών, Εγνατίας και Αρέθουσας η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι αναθέτουσες αρχές επέλεξαν τη διαδικασία της απευθείας αναθέσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση της προκήρυξης ενώ δεν πληρούνταν οι προβλεπόμενες στα άρθρα 20 και 31 παράγραφος 4 περίπτωση α' της Οδηγίας 2004/18/ΕΚ προϋποθέσεις που επιτρέπουν την προσφυγή σε αυτή την εξαιρετική διαδικασία και εφαρμόζονται αναφορικά με τις εν λόγω συμβάσεις. Ειδικότερα, για καμία από τις επίδικες συμβάσεις συμπληρωματικών υπηρεσιών δεν πληρούται η απαιτούμενη προϋπόθεση της ύπαρξης απρόβλεπτων περιστάσεων. Επικουρικά η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι ακόμη και


text:
αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εξαιρετικής ρύθμισης του άρθρου 31 παράγραφος 4 περίπτωση α της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, το ποσό των συναπτόμενων συμβάσεων συμπληρωματικών υπηρεσιών υπερβαίνει το τιθέμενο από την οδηγία όριο του 50 % επί του ποσού της αρχικής σύμβασης.
 Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Ελληνικής Δημοκρατίας ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη σύναψη των καταγγελλόμενων συμβάσεων ήταν σύμφωνη με το τότε ισχύον εθνικό νομικό πλαίσιο, η Επιτροπή σημειώνει ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν αντίθετη με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ η οποία είχε ήδη ενσωματωθεί στο ελληνικό δίκαιο κατά το χρόνο σύναψης των ως άνω συμβάσεων (καθώς και με τη μετέπειτα εισαχθείσα οδηγία 2004/18/ΕΚ). Σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η εν λόγω διαδικασία δεν ήταν συμβατή ούτε με το επικαλούμενο εθνικό νομικό πλαίσιο.
 Δεδομένου ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλεστούν εσωτερικές καταστάσεις προκειμένου να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο, η Επιτροπή εκτιμά ότι η Ελληνική Δημοκρατία παραλείποντας να εξασφαλίσει τη λήψη και αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει των άρθρων 8 και 11 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ, καθώς και δυνάμει των άρθρων 20 και 31 παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ
 (1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1
 (2) ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 114


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/20
 Προσφυγή της 27ης Οκτωβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Εσθονίας
 (Υπόθεση C-464/08)
 (2008/C 327/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Simonsson και K. Saaremäel-Stoilov)
 Καθής: Δημοκρατία της Εσθονίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Εσθονίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2005/65/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την ενίσχυση της ασφαλείας των λιμένων, ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία και
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Εσθονίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 15 Ιουνίου 2007.
 (1) ΕΕ L 310, σ. 28.


text:
17. 2. 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 46/7
 τουλάχιστον, των γενικών αρχών του κοινοτικού δίκαιου , 3. Αν υποτεθεί ότι στο πρώτο ερώτημα αρμόζει η απαντηση
 με το σκεπτικό και την απόφαση που περιέχονται στη ότι, για να είναι αρμόδιος o δικαστής των ασφαλιστικών
 σκέψη 207 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ιδίως μέτρων πρέπει επίσης η διάταξη που καλείται να εκδώσει
 λόγω του ότι, με βάση τη διαπίστωση ότι η σχετική ζημία να παράγει (ή να είναι ικανή να παραγάγει) τα αποτελέ
 δεν ήταν σε καμία περίπτωση απρόβλεπτη , το Πρωτοδι σματά της εντός του συμβαλλομένου κράτους του επιληφ
 κείο συνήγαγε ότι η ζημία που υπέστησαν οι αναιρεσεί θέντος δικαστηρίου , σημαίνει αυτό ότι πρέπει να μπορεί
 ουσες δεν υπερέβαινε τα όρια των συμφυών με τις να εκτελεστεί στο κράτος αυτό η ζητούμενη καταδίκη
 δραστηριότητες του εν λόγω τομέα οικονομικών κινδύ στην καταβολή χρηματικού ποσού , συγκεκριμένα δε
 νων . πρέπει η προϋπόθεση αυτή να πληρούται κατά το χρόνο
 της υποβολής της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων ή αρκεί
 C ) ΕΕ αριθ. C 286 της 28. 10. 1995 , σ. 10. η πιθανολόγηση ότι θα πληρωθεί στο μέλλον;
 (2) ΕΕ αριθ. C 171 της 22. 6. 1993, σα 11 και 12.
 (3) Απόφαση 91/482/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1991 4. Εμπίπτει η δυνατότητα που προβλέπουν τα άρθρα 289 και
 (ΕΕ αριθ. L 263 , σ. 1 ). επόμενα του ολλανδικού κώδικα πολιτικής δικονομίας,
 της υποβολής δηλαδή στον πρόεδρο του Arrondissemen
 tsrechtbank και σε επείγουσες περιπτώσεις, αιτήσεως για
 την έκδοση διατάξεως ασφαλιστικών μέτρων προσωρινώς
 εκτελεστής στην έννοια των «ασφαλιστικών μέτρων» στα
 οποία αναφέρεται το άρθρο 24 της συμβάσεως των
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφασεως που υπεβαλε Βρυξελλών;
 το Hoge Raad der Nederlanden με απόφαση της 8ης Δεκεμ
 βρίου 1995 στην υπόθεση Van Uden Maritime BV, που ασκεί 5. Επηρεάζεται η απάντηση στο τέταρτο ερώτημα από το
 δραστηριότητα και υπό την επωνυμία Van Uden Africa Line γεγονός ότι έχει κινηθεί ή μπορεί να κινηθεί η κατ' ουσίαν
 κατά 1. Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line, Peter διαδικασία και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως,
 Determann KG, 2. Peter Determann ασκεί επιρροή το γεγονός ότι εκκρεμεί εν προκειμένω
 (Υπόθεση C-391/95) διαιτητική διαδικασία;
 (96/C 46/11 )
 6. Επηρεάζεται η απάντηση στο τέταρτο ερώτημα από το
 στοιχείο ότι με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ζητείται
 Με απόφαση της 8ης Δεκεμβρίου 1995 που περιήλθε στη να υποχρεωθεί o καθού να εκπληρώσει υποχρέωση
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων χρηματικής παροχής κατά τα αναφερόμενα στο πρώτο
 στις 14 Δεκεμβρίου 1995 το Hoge Raad der Nederlanden, στο ερώτημα;
 πλαίσιο της υποθέσεως Van Uden Maritime BV, που ασκεί
 δραστηριότητα και υπό την επωνυμία Van Uden Africa Line
 κατά 1 . Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line, Peter 7. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τέταρτο
 Determann, KG, 2. Peter Determann, που εκκρεμεί ενώπιον ερώτημα και δεδομένου ότι «δικαστήριο άλλου συμβαλ
 του ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής λομένου κράτους έχει, σύμφωνα με την παρούσα σύμβα
 αποφάσεως επί των ακολούθων ερωτημάτων: ση, διεθνή δικαιοδοσία για την ουσία της υποθέσεως», έχει
 το άρθρο 24 και συγκεκριμένα


text:
η έκφραση «ασφαλιστικά
 μέτρα που προβλέπονται από το δίκαιο συμβαλλομένου
 1 . Οσάκις η συμβατική υποχρέωση χρηματικής παροχής κράτους» την έννοια ότι o δικαστής των ασφαλιστικών
 πρέπει να εκτελεστεί σε συμβαλλόμενο κράτος (οπότε, μέτρων είναι αρμόδιος οσάκις οι περί διεθνούς δικαιοδο
 κατά το άρθρο 5 παράγραφος 1 της συμβάσεως των σίας διατάξεις του οικείου εθνικού δικαίου το προβλέ
 Βρυξελλών, o δανειστής μπορεί να εναγάγει τον οφειλέτη - πουν, ακόμη και αν πρόκειται για διατάξεις κατά την
 ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους αυτού προκειμέ έννοια του άρθρου 3 δεύτερο εδάφιο της συμβάσεως των
 νου να ζητήσει την εκπλήρωση της παροχής, ακόμη και αν Βρυξελλών ή εξαρτάται η αρμοδιότητά του στην τελευ
 o οφειλέτης έχει την κατοικία του στο έδαφος άλλου ταία αυτή περίπτωση από περαιτέρω όρους, όπως π.χ.
 συμβαλλομένου κράτους), είναι τα δικαστήρια του πρώ από τον όρο ότι η ζητουμένη διάταξη ασφαλιστικών
 του κράτους μέλους επίσης αρμόδια να εκδικάσουν μέτρων θα παραγάγει (ή μπορεί να παραγάγει) αποτελέ
 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που υποβάλλει o δανειστής σματα στο οικείο συμβαλλόμενο κράτος;
 κατά του οφειλέτη και ζητεί να καταδικαστεί o τελευταί
 ος, με προσωρινώς εκτελεστή διάταξη , να του καταβάλλει 8. Αν η απάντηση που αρμόζει στο έβδομο ερώτημα είναι
 το ποσό που o δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων ότι, για να είναι αρμόδιος o δικαστής των ασφαλιστικών
 πιθανολογεί αποδεδειγμένο, ή εξαρτάται η αρμοδιότητα μέτρων απαιτείται περαιτέρω ότι η διάταξη που καλείται
 του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων από άλλους όρους να εκδώσει θα παραγάγει (ή μπορεί να παραγάγει) τα
 όπως π.χ. o όρος ότι η εκδοθησομένη διάταξη ασφαλι αποτελέσματά της εντός του συμβαλλομένου κράτους του
 στικών μέτρων θα παραγάγει (ή μπορεί να παραγάγει) επιληφθέντος δικαστηρίου, σημαίνει αυτό ότι η ζητουμέ
 αποτελέσματα στο συμβαλλόμενο κράτος του επιληφθέ νη καταδίκη στην καταβολή χρηματικού ποσού απαιτεί
 ντος δικαστηρίου ; ται να μπορεί να εκτελεστεί στο κράτος αυτό, στην
 περίπτωση δε αυτή πρέπει να πληρούται o όρους αυτός
 2. Επηρεάζεται η απάντηση στο πρώτο ερώτημα από το κατά τον χρόνο της υποβολής της αιτήσεως ασφαλιστικών
 στοιχείο ότι η συναφθείσα μεταξύ των μερών συμβασει μέτρων ή αρκεί η πιθανολόγηση ότι θα πληρωθεί στο
 περιέχει ρήτρα διαιτησίας και, σε περίπτωση καταφατικής μέλλον;
 απαντήσεως, επηρεάζει περαιτέρω την απάντηση o τόπος
 της διαιτήσιας που προβλέπει η ρήτρα;


text:
 22.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 329/19
 Προσφυγή της 30ής Ιουνίου 2014 — Mayer κατά EFSA
 (Υπόθεση T-493/14)
 2014/C 329/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ingrid Alice Mayer (Ellwangen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Mayer, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να παρατείνει την απόσπασή της έως τις 30 Ιουνίου 2015·
 —
 να αναγνωρίσει την ακυρότητα της καταγγελίας της συμβάσεως για την απόσπασή της, και ειδικότερα την ακυρότητα της από 16 Απριλίου 2014 αποφάσεως της EFSA «Termination of the secondment»·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να μην προκαλέσει εκλογή για την ανάδειξη «observer» των αποσπασμένων εθνικών πραγματογνωμόνων στην επιτροπή προσωπικού·
 —
 να διαπιστώσει την παρανομία της εξάμηνης αναστολής των καθηκόντων της στο πλαίσιο της επιτροπής προσωπικού·
 —
 να διατάξει να διασφαλισθεί η πρόσβασή της σε όλα τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αντηλλάγησαν μεταξύ της διευθύντριας της EFSA και ενός ιδιωτικού οργανισμού του τομέα των τροφίμων·
 —
 επικουρικώς, να διατάξει να διασφαλισθεί η πρόσβαση στα ανωτέρω έγγραφα τρίτου προσώπου που θα ορίσει το Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να ελεγχθεί αν τυχόν υφίσταται σύγκρουση συμφερόντων·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τα ακόλουθα.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αξίωση για παράταση της αποσπάσεώς της ως εθνικής πραγματογνώμονα πηγάζει από την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, από την απαγόρευση της αυθαιρεσίας και από το άρθρο 2 ΣΕΕ.
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η μη παράταση της αποσπάσεώς της στηρίζεται σε πλημμελή ή σε ανύπαρκτη απόφαση περί επιλογής.
 Επιπλέον, κατά την προσφεύγουσα, η αναστολή των καθηκόντων της στο πλαίσιο της επιτροπής προσωπικού είναι παράνομη, διότι δεν της παρασχέθηκε καμία αιτιολογία, δεν κλήθηκε προς ακρόαση και δεν της κοινοποιήθηκε καμία έγγραφη απόφαση.
 Επιπροσθέτως, η προσφεύγουσα προβάλλει αξίωση για πρόσβαση σε συγκεκριμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με βάση το άρθρο 2 του κανονισμού 1049/2001 (1). Συναφώς υποστηρίζει ότι τα υπηρεσιακά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν εμπίπτουν στην προστασία των προσωπικών δεδομένων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/25
 — 98/51/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 9ης Ιουλι ́ου 1998, για M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed,
 τη θε ́σπιση ορισμε ́νων με ́τρων εφαρμογη ́ς της οδηγι ́ας γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 95/69/ΕΚ του Συμβουλι ́ου για τη θε ́σπιση των ́ορων στις 24 Ιανουαρι ́ου 2002, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 και των κανο ́νων που εφαρμο ́ζονται κατα ́ την ́εγκριση
 και την εγγραφη ́ ορισμε ́νων εγκαταστα ́σεων και ενδια- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 με ́σων του τομε ́α της διατροφη ́ς των ζω ́ ων, και
 2) Καταδικα ́ζει τη ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας στα δικαστικα ́
 — 98/67/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 7ης Σεπτεμβρι ́ου 1998, ́εξοδα.
 για την τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ ν 80/511/ΕΟΚ,
 82/475/ΕΟΚ, 91/357/ΕΟΚ και 96/25/ΕΚ του Συμ- (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 βουλι ́ου και για κατα ́ργηση της οδηγι ́ας 92/87/ΕΟΚ,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς.
 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ́εξοδα.
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 (1) EE C 192 της 8.7.2000. της 15ης Ιανουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση C-179/00 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichts-
 hof για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Gerald
 Weidacher (συνδι ́κου της πτωχευ ́σεως της Thakis Vertriebs-
 und Handels GmbH) κατα ́ Bundesminister für Land- und
 Forstwirtschaft (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («'Αρθρο 149 της Πρα ́ ξεως Προσχωρη ́σεως της Αυστρι ́ας,
 της Φινλανδι ́ας και της Σουηδι ́ας στην Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση
 (πε ́μπτο τμη ́μα) — Μεταβατικα ́ με ́τρα — Πλεονα ́ζοντα αποθε ́ματα —
 'Αρθρο 4 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3108/94 της Επιτροπη ́ς —
 της 24ης Ιανουαρι ́ου 2002 Αρμοδιο ́τητα — Κα ́ τοχος του εμπορευ ́ματος — Εφαρ-
 μοστε ́α επιβα ́ρυνση κατα ́ την εισαγωγη ́ — ∆ικαιολο-
 στην υπο ́θεση C-170/00: ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας κατα ́ γημε ́νη εμπιστοσυ ́νη — Αναλογικο ́τητα — 'Ιση μεταχει ́-
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ριση»)
 (2002/C 84/40)
 (ΕΓΤΠΕ — Εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ ν — Οικονομικα ́
 ́ετη 1996 και 1997 — Ειδικε ́ς πριμοδοτη ́σεις για ταυ ́ρους (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 — ∆ιαδικασι ́α που πρε ́πει να ακολουθει ́ η Επιτροπη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (2002/C 84/39) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η φινλανδικη ́)
 (Γλω Στην υπο ́θεση C-179/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς


text:
που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Gerald Weidacher (συνδι ́κου της πτωχευ ́σεως
 της Thakis Vertriebs- und Handels GmbH) και Bundesminister
 für Land- und Forstwirtschaft, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 Στην υπο ́θεση C-170/00, ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας (εκπρο ́σω- σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 149, παρα ́γραφος 1, της
 ποι: T. Pynnä και Ε. Bygglin) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Πρα ́ξεως περι ́ των ο ́ρων προσχωρη ́σεως της ∆ημοκρατι ́ας της
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: M. Niejahr και Ι. Koskinen), με αντικει ́- Αυστρι ́ας, της ∆ημοκρατι ́ας της Φινλανδι ́ας και του Βασιλει ́ου της
 μενο τη μερικη ́ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 2000/216/ΕΚ της Σουηδι ́ας στην Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση και περι ́ των προσαρμογω ́ν των
 Επιτροπη ́ς, της 1ης Μαρτι ́ου 2000, για τον αποκλεισμο ́ απο ́ την ιδρυτικω ́ν Συνθηκω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (ΕΕ 1994, C 241,
 κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματοποιη ́- σ. 21, και ΕΕ 1995, L 1, σ. 1), καθω ́ς και ως προς το κυ ́ρος και
 θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Ταμει ́ου την ερμηνει ́α του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3108/94 της Επιτροπη ́ς, της
 Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων (EE 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1994, σχετικα ́ με τα μεταβατικα ́ με ́τρα που
 L 67, σ. 37), καθο ́σον αυτη ́ αποκλει ́ει απο ́ την κοινοτικη ́ πρε ́πει να ληφθου ́ν λο ́γω της προσχω ́ρησης της Αυστρι ́ας, της
 χρηματοδο ́τηση δαπα ́νες υ ́ψους 7 270 885,76 φινλαδικω ́ν μα ́ρ- Φινλανδι ́ας και της Σουηδι ́ας, ο ́σον αφορα ́ το εμπο ́ριο γεωργικω ́ν
 κων που πραγματοποιη ́θηκαν στο προσφευ ́γον κρα ́τος με ́λος προϊο ́ντων (ΕΕ L 328, σ. 42), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα),
 στο πλαι ́σιο της προπληρωμη ́ς ειδικω ́ν πριμοδοτη ́σεων για τους συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón και
 ταυ ́ρους, για τα οικονομικα ́ ́ετη 1996 και 1997, το ∆ικαστη ́ριο M. Wathelet (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo,
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (εισηγητη ́), προ ́εδρο γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 15 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση
 τμη ́ματος, S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola και με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/5
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) (πρώτο τμήμα)
 της 12ης Σεπτεμβρίου 2002
 της 11ης Ιουλίου 2002
 στην υπόθεση C-431/01 (αίτηση του Cour d’appel de Mons
 στην υπόθεση C-464/00 (αίτηση του Unabhängiger για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Philippe
 Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich για την Mertens κατά État belge (1)
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Primetzhofer Stahl-
 und Fahrzeugbau Gmbh κατά Oberösterreichische
 Landesregierung ( 1) («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 — Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Φορολογική
 νομοθεσία — Άμεσοι φόροι — Έκπτωση των επαγγελμα-
 («Προδικαστική παραπομπή — ∆εν υπάρχει σχέση με το τικών ζημιών»)
 αντικείμενο της διαφοράς — Απαράδεκτο»)
 (2002/C 289/09)
 (2002/C 289/08)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή τη Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-431/01, με αντικείμενο αίτηση του Cour d’appel
 de Mons (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 Στην υπόθεση C-464/00, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Philippe
 (Αυστρία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του Mertens και État belge, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς προς την ερμηνεία των άρθρων 48 και 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν,
 που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Primetzhofer Stahl- und κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 39 ΕΚ και 43 ΕΚ), το ∆ικαστήριο
 Fahrzeugbau Gmbh και Oberösterreichische Landesregierung, (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος,
 παρισταμένου του: Land Oberösterreich, η έκδοση προδικαστικής M. Wathelet και Α. Rosas (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγε-
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 8, λέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Σεπτεμ-
 δεύτερο εδάφιο, τρίτη ημιπερίοδος, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του βρίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της συνάψεως Το άρθρο 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως,
 συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 395, άρθρο 39 ΕΚ) απαγορεύει ρύθμιση κράτους μέλους, δυνάμει
 σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του της οποίας ένα φυσικό πρόσωπο, που διαμένει στο εν λόγω κράτος
 Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των μέλος και ασκεί εκεί δραστηριότητα ανεξάρτητου επαγγελματία,
 διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209, μπορεί να εκπέσει από τα φορολογητέα κέρδη ενός έτους, δυνάμει
 σ. 1), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους του φόρου επί φυσικών προσώπων, ζημία την οποία υπέστη το
 P. Jann, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, M. Wathelet, προηγούμενο έτος, μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η ζημία αυτή
 C. W. A. Timmermans (εισηγητή) και Α. Rosas, δικαστές, γενικός δεν μπόρεσε να καταλογιστεί επί των αμοιβών που εισέπραξε
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις ως μισθωτός εντός άλλου κράτους μέλους, κατά τη διάρκεια
 11 Ιουλίου 2002 διάταξη


text:
με το ακόλουθο διατακτικό: του ιδίου προηγουμένου έτους, στο μέτρο που η κατ' αυτό
 τον τρόπο καταλογισθείσα ζημία δεν μπορεί να εκπέσει του
 φορολογητέου εισοδήματος σε κανένα από τα οικεία κράτη μέλη,
 Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε ενώ θα μπορούσε να εκπέσει αν το εν λόγω φυσικό πρόσωπο
 με διάταξη της 15ης ∆εκεμβρίου 2000 το Unabhängiger είχε ασκήσει τις δραστηριότητές του ως ανεξάρτητου επαγγελμα-
 Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich είναι απαράδεκτη. τία και ως μισθωτού αποκλειστικά στο κράτος μέλος όπου
 διαμένει.
 ( 1) EE C 79 της 10.3.2001.
 (1 ) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/51
 Προσφυγή-αγωγή του Jean-Paul Keppenne κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-411/04)
 (2004/C 300/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Jean-Paul Keppenne, κάτοικος Etterbeek (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Paul-Emmanuel Ghislain, δικηγόρο, άσκησε στις 6 Οκτωβρίου 2004 προσφυγή-αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής να μην αυξήσει τα μόρια προτεραιότητας DG που έλαβε ο προσφεύγων-ενάγων κατά τις αξιολογήσεις του 2003 και να μην προαγάγει τον προσφεύγοντα στον βαθμό Α5 κατά τις προαγωγές του 2003, καθώς και την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), με την οποία η ΑΔΑ απάντησε στις ενστάσεις του προσφεύγοντος (R/673/03 και R/716/03),
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα αποζημίωση 3 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που αυτός υπέστη,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή-αγωγή ασκείται σε συνέχεια αυτής που ασκήθηκε στην υπόθεση T-272/04 κατά της σιωπηρής απορρίψεως των ενστάσεων που υπέβαλε ο ίδιος προσφεύγων-ενάγων. Εν προκειμένω ζητείται η ακύρωση των ρητών απορριπτικών αποφάσεων που εξέδωσε τελικά η ΑΔΑ.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει, κατ' ουσίαν, ότι οι επίμαχες αποφάσεις συνιστούν συγκεκαλυμμένη κύρωση σε βάρος του, λόγω της αποσπάσεώς του, προς το συμφέρον της υπηρεσίας, στο Δικαστήριο, και ότι, κατά την έκδοση των εν λόγω αποφάσεων, δεν ελήφθησαν υπόψη κατά τον αρμόζοντα τρόπο τα προσόντα του.
 Οι ισχυρισμοί που προβάλλει με την προσφυγή-αγωγή του αντλούνται από παράβαση των κανόνων περί αξιολογήσεως και προαγωγής των υπαλλήλων, παραβίαση των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας, καθώς και από κατάχρηση εξουσίας.


text:
 C 212/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.7.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 Παρα ́ταση της ισχυ ́ος αποφα ́σεων περι ́ συνθε ́σεως των τμη- (EE 1998, L 1, σ. 10), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 μα ́των για το δικαστικο ́ ́ετος 2000/2001 απο ́ τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστε ́ς·
 γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 (2001/C 212/39) 5 Απριλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 98/4/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της
 Το Πρωτοδικει ́ο, κατα ́ τη συ ́σκεψη της ολομε ́λεια ́ς του της 26ης Νοεμβρι ́ου 1997, σχετικα ́ με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς
 3ης Ιουλι ́ου 2001, ́ελαβε υπο ́ψη το γεγονο ́ς ο ́τι, λο ́γω των του ́αρθρου 65 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ (Υπο ́θεση ΙV/36.069
 δικαστικω ́ν διακοπω ́ν, η ορκωμοσι ́α του νε ́ου με ́λους του Πρωτοδι- — Wirtschaftsvereinigung Stahl).
 κει ́ου ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου θα πραγματοποιηθει ́ μετα ́ τη λη ́ξη
 των δικαστικω ́ν διακοπω ́ν και ο ́τι συνεπω ́ς, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5, 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα καθω ́ ς και
 τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚ του ∆ικαστηρι ́ου, το α ́ρθρο 5, τα ́εξοδα των προσφευγουσω ́ ν.
 τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚΑΕ του ∆ικαστηρι ́ου και το
 α ́ρθρο 5, τρι ́το εδα ́φιο, του Οργανισμου ́ ΕΚΑΧ του ∆ικαστηρι ́ου,
 η απο ́φαση της 4ης Ιουλι ́ου 2000 (ΕΕ C 259 της 9.9.2000), (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 περι ́ ορισμου ́ των προε ́δρων των τμημα ́των, της συνθε ́σεως των
 τμημα ́των και της αναθε ́σεως των υποθε ́σεων στα τμη ́ματα, θα
 εξακολουθη ́σει να ισχυ ́ει με ́χρι την ανα ́ληψη των καθηκο ́ντων του
 νε ́ου με ́λους του Πρωτοδικει ́ου, προ ́εδρος δε του Πρωτοδικει ́ου
 θα εξακολουθη ́σει να ει ́ναι ο νυν Προ ́εδρος κ. Vesterdorf.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 2ας Μαι ̈́ου 2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-167/99 και T-174/99,
 Carla Giulietti κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 της 5ης Απριλι ́ου 2001 τη ́των(1)
 στην υπο ́θεση Τ-16/98, Wirtschaftsvereinigung Stahl κ.λπ. (Υπα ́ λληλοι — ∆ιαγωνισμο ́ς — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως —
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ∆ιαδικασι ́α προεπιλογη ́ς — ∆ιεξαγωγη ́ των εξετα ́σεων —
 Αρχη ́ της ́σηςι μεταχειρι ́σεως — Υποχρε ́ωση αιτιολο-
 (Ανταγωνισμο ́ς — ΕΚΑΧ — Συμφωνι ́α ανταλλαγη ́ς πλη- γη ́σεως — Αρχη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης —
 ροφοριω ́ ν — Κοινοποι ́ηση — Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς Αρχη ́ της χρηστη ́ς διοικη ́σεως — Συνε ́πειες για την περαι-
 αφιστα ́ μενη του περιεχομε ́νου της συμφωνι ́ας — Αιτιολο- τε


text:
́ρω διεξαγωγη ́ του διαγωνισμου ́)
 γι ́α)
 (2001/C 212/41)
 (2001/C 212/40)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-167/99 και T-174/99, Carla
 Στην υπο ́θεση Τ-16/98, Wirtschaftsvereinigung Stahl, με ́εδρα Giulietti, Ana Caprile, κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, Fabrizio Dell’ Olio,
 το Düsseldorf (Γερμανι ́α), AG der Dillinger Hüttenwerke, με κα ́τοικος Μπα ́ρι (Ιταλι ́α), Konrad Fuhrman, Olivier Radelet,
 ́εδρα το Dillingen (Γερμανι ́α), EKO Stahl GmbH, με ́εδρα το κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 Εisenhüttenstadt (Γερμανι ́α), Krupp Thyssen Nirosta GmbH, με G. Vandersanden και L. Levi, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων το
 ́εδρα το Bochum (Γερμανι ́α), Thyssen Krupp Stahl GmbH, με Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ́εδρα το Duisbourg (Γερμανι ́α), Salzgitter AG (πρω ́ην Preussag (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia, J. Curall και C. Berardis-Κayser) με
 Stahl AG), με ́εδρα το Salzgitter (Γερμανι ́α), Stahlwerke Bremen αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως, αφενο ́ς, της αποφα ́σεως
 GmbH, με ́εδρα τη Βρε ́μη (Γερμανι ́α), Thyssen Stahl AG, με ́εδρα που ́ελαβε η εξεταστικη ́ επιτροπη ́ του διαγωνισμου ́ COM/A/10/98
 το Duisbourg, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον J. Sedemund, avocat, περι ́ αποκλεισμου ́ των προσφευγο ́ντων απο ́ τις δοκιμασι ́ες που
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των ́επονται των δοκιμασιω ́ν προεπιλογη ́ς και, αφετε ́ρου, του συνο ́λου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: K. Wiedner και των ενεργειω ́ν και μεταγενεστε ́ρων πρα ́ξεων του εν λο ́γω διαγω-
 Η.-J. Freund), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως νισμου ́, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον
 98/4/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Νοεμβρι ́ου 1997, σχετικα ́ Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, και τους Α. Potocki και J. Pirrung,
 με τη διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 65 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 (Υπο ́θεση ΙV/36.069 — Wirtschaftsvereinigung Stahl) στις 2 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
Αριθ. C 315/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 11 . 95
 (ΕΟΚ) αριθ . 1491 /85 του Συμβουλίου της 23ης Μάιου 1985 Enrique Gonzalez Diaz) κατά Βασίλειου της Ισπανίας
 για την πρόβλεψη ειδικών μέτρων για τους σπόρους σόγιας (εκπρόσωποι: Alberto José Navarro Gonzalez και Gloria
 (ΕΕ αριθ . L 151 , σ. 15), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2194/85 Calvo Diaz) που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το
 του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1985 για τη θέσπιση γενικών Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή να
 κανόνων που αφορούν ειδικά μέτρα για τους σπόρους σόγιας κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές,
 (ΕΕ αριθ . L 204, σ. 1 ), και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2537/ κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να
 89 της Επιτροπής της 8ης Αυγούστου 1989 για τις λεπτομέ συμμορφωθεί προς τις διατάξεις της δεύτερης οδηγίας
 ρειες εφαρμογής ειδικών μέτρων για τους σπόρους σόγιας 9Θ/619/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου 1990 για τον
 (ΕΕ L 245 , σ. 8), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 (ΕΟΚ) αριθ. 150/90 της Επιτροπής της 19ης Ιανουαρίου 1990 διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση ζωής και τη
 (ΕΕ αριθ . L 18, σ. 10), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους θέσπιση διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την
 D. A. O. Edward , πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών
 Almeida, C. Gulmann (εισηγητή ), P. Jann και L. Sevón, καθώς για την τροποποίηση της οδηγίας 79/276/ΕΟΚ (ΕΕ
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: αριθ . L 330, σ. 50), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Οκτω συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: τους G. Hirsch , πρόεδρο τμήματος, προεδρεύοντα,
 G. F. Mancini (εισηγητή), F. A. Schockweiler, J. L. Murray και
 1 . Από την εξέταση των τεσσάρων πρώτων προδικαστικών H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz,
 ερωτημάτων δεν προέκυψαν στοιχεία που να μπορούν να γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Οκτωβρίου 1995
 επηρεάσουν το κύρος του άρθρου 29α του κανονισμού απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (ΕΟΚ) αριθ. 2537/89 της Επιτροπής της 8ης Αυγούστου
 1989 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής ειδικών μέτρων για I. Το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θέσει σε
 τους σπόρους σόγιας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανο ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία νομο
 νισμό (ΕΟΚ) αριθ. 150/90 της Επιτροπής της 19ης Ια θετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα προκειμένου να
 νουαρίου 1990. συμμορφωθεί προς τη δεύτερη οδηγία 9Θ/619/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 1990, για τον συντονισμό
 2 . Το άρθρο 6 παράγραφος 3 του ιδίου αυτού κανονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξε
 έχει την έννοια ότι ένας παραγωγός σόγιας υποχρεούται ων σχετικά με την πρωτασφάλιση ζωής και τη θέσπιση
 να κοινοποιεί στον αρμόδιο οργανισμό κάθε μεταβολή διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγ
 των εκτάσεων που αναφέρονται στη σύμβαση περί καλ ματική άσκηση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών
 λιέργειας, και ιδίως κάθε μείωση των


text:
εν λόγω εκτάσεων, καθώς για την τροποποίηση της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ,
 ακόμη και αν αυτή συνδέεται με φυσικά φαινόμενα, όπως παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη
 ΕΚ.
 είναι οι άφθονες βροχές, οσάκις η μεταβολή αυτή επέρχε
 ται πριν από την κατάθεση της συμβάσεως, καθώς και
 όλες τις μεταβολές που επέρχονται μετά την κατάθεση της 2. Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 συμβάσεως περί καλλιεργείας και οι οποίες, κάθε μια έξοδα.
 χωριστά ή όλες σωρευτικώς, υπερβαίνουν το 10% των
 εκτάσεων που αναφέρονται στη σύμβαση περί καλλιέρ (' ΕΕ αριθ . C 288 της 15 . 10. 1994.
 γειας και το ένα εκτάριο.
 (') ΕΕ αριθ. C 146 της 28. 5 . 1994.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 17ης Οκτωβρίου 1995
 στην υπόθεση C-450/93 (αίτηση του Bundesarbeitsgericht για
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Eckhard Kalanke
 (έκτο τμήμα) κατά Freie Hansestadt Bremen (')
 της 12ης Οκτωβρίου 1995 (« Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών — Οδηγία
 76/207/ΕΟΚ — Άρθρο 2 παράγραφος 4 — Προαγωγή —
 στην υπόθεση C-242/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινο Ίσα προσόντα υποψηφίων διαφορετικού φύλου — Προτε
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (') ραιότητα στους υποψηφίους θηλυκού φύλου»)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 9Θ/619/ΕΟΚ — (95/C 315/04)
 Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο»)
 (95/C 315/03) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») Στην υπόθεση C-450/93, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Bundesarbeitsgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 Στην υπόθεση C-242/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο σεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 2 παράγραφοι 1 και 4
 τήτων (εκπρόσωποι: Δημήτριος Γκουλούσης και Francisco της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουα


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Τribunal de première instance de Bruxelles (Βέλγιο) στις 12 Μαρτίου 2010 — Corman A.E. κατά Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB)
 (Υπόθεση C-131/10)
 2010/C 148/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Τribunal de première instance de Bruxelles (Βέλγιο).
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Corman A.E.
 Εναγόμενος: Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB).
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορούν οι διατάξεις του κανονισμού 2571/97, [της Επιτροπής], της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με την πώληση σε μειωμένη τιμή βουτύρου και τη χορήγηση ενισχύσεως στην κρέμα γάλακτος, στο βούτυρο και στο συμπυκνωμένο βούτυρο που προορίζονται για την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής, παγωτών και άλλων προϊόντων διατροφής (1), ο οποίος αποτελεί εκτελεστικό κανονισμό του κανονισμού 1255/99 [του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999] περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (2), να θεωρηθούν ως κοινοτικοί τομεακοί κανόνες παρεκκλίνοντες του άρθρου 3, παράγραφος 1 του κανονισμού 2988/95, της 18ης Δεκεμβρίου 1995 (3), και αποκλείοντες την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων περί παραγραφής;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 2988/95 της 18ης Δεκεμβρίου 1995, να θεωρηθεί ως διάταξη περιορισμένης εφαρμογής στις περιπτώσεις στις οποίες η παρατυπία διαπράττεται από το δικαιούχο της επιδοτήσεως, εφ’ όσον ο γενικός κανόνας παραγραφής 4 ετών εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις των διαπραχθέντων από τους αντισυμβαλλόμενους του δικαιούχου παρατυπιών, δεδομένης και της μέγιστης δυνατής προθεσμίας των 4 ετών η οποία προβλέπεται βάσει των ρυθμιστικών [κοινοτικών] κανόνων μεταξύ αντισυμβαλλομένων στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων;
 (1) ΕΕ L 350, σ. 3.
 (2) ΕΕ L 160, σ. 48
 (3) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1)


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/56
 Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2010 — H. Eich κατά ΓΕΕΑ — Arav (H.Eich)
 (Υπόθεση T-557/10)
 ()
 2011/C 30/98
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: H. Eich Srl (Signa, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. Mainini, T. Rubin, A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli, G. Petrocchi, B. Passaretti, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Arav Holding Srl (Palma Campania, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Σεπτεμβρίου 2010,
 —
 να κρίνει ·έγκυρο το σήμα H. EICH, το οποίο αφορά η αίτηση καταχώρισης αριθ. 6.256.242,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των δύο βαθμών δικαιοδοσίας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «H. Eich» (αίτηση καταχώρισης αριθ. 6.256.242), για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία Arav Holding Srl.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «H-Silvian Heach» (το ιταλικό σήμα αριθ. 976 125 και το σήμα αριθ. 880 562, σύμφωνα με το Πρωτόκολλο σχετικά με τη Συμφωνία της Μαδρίτης, για τις χώρες Μπενελούξ, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ουγγαρία, την Αυστρία, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο), για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης και απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, για το κοινοτικό σήμα (μη ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης).


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (Ολομέλεια)
 της 13ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-27/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Άρθρο 104 ΕΚ - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1467/97 - Σύμφωνο σταθερότητας και αναπτύξεως - Υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα - Αποφάσεις του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 104, παράγραφοι 8 και 9, ΕΚ - Απαιτούμενη πλειοψηφία μη επιτευχθείσα - Αποφάσεις μη ληφθείσες - Προσφυγή κατά των «αποφάσεων περί μη λήψεως, τυπικώς, των προβλεπομένων στις συστάσεις της Επιτροπής μέτρων» - Απαράδεκτο - Προσφυγή κατά των «συμπερασμάτων του Συμβουλίου»)
 (2004/C 228/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-27/04, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Petite, A. van Solinge και P. Aalto) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J.-C. Piris, T. Middleton και J. Monteiro) με αντικείμενο αιτήσεις περί ακυρώσεως πράξεων του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2003, ήτοι:
 —
 των αποφάσεων περί μη λήψεως, τυπικώς, κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, των προβλεπομένων στις συστάσεις της Επιτροπής μέτρων του άρθρου 104, παράγραφοι 8 και 9, ΕΚ,
 —
 των συμπερασμάτων που υιοθετήθηκαν έναντι εκάστου από αυτά τα δύο κράτη μέλη, τιτλοφορούμενων «συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με την αξιολόγηση των δράσεων που ανέλαβαν [η Γαλλική Δημοκρατία και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας] κατόπιν των συστάσεων του Συμβουλίου βάσει του άρθρου 104, παράγραφος 7, της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και με την εξέταση περαιτέρω μέτρων για τη μείωση του ελλείμματος που κρίνεται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος», κατά το μέτρο που τα συμπεράσματα αυτά προβλέπουν την αναστολή της διαδικασίας η οποία αφορά τα υπερβολικά ελλείμματα, τη χρησιμοποίηση μέτρου μη προβλεπομένου από τη Συνθήκη και την τροποποίηση των συστάσεων που αποφασίστηκαν από το Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 104, παράγραφος 7, ΕΚ,
 το Δικαστήριο (ολομέλεια), συγκείμενο από τους από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, C. Gulmann (εισηγητή), J.-P. Puissochet και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμήματος, τον R. Schintgen, τις F. Macken και N. Colneric, τον S. von Bahr, την R. Silva de Lapuerta και τον K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατά το μέτρο που σκοπεί στην ακύρωση της παραλείψεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να λάβει, τυπικώς, τα προβλεπόμενα στις συστάσεις της Επιτροπής μέτρα του άρθρου 104, παράγραφοι 8 και 9, ΕΚ είναι απαράδεκτη.
 2.
 Ακυρώνει τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2003 που υιοθετήθηκαν ως προς τη Γαλλική Δημοκρατία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, κατά το μέτρο που περιέχουν απόφαση περί αναστολής της κινηθείσας λόγω υπερβολικού ελλείμματος διαδικασίας και απόφαση τροποποιούσα τις συστάσεις που είχε διατυπώσει προηγουμένως το Συμβούλιο κατ' εφαρμογήν του άρθρου 104, παράγραφος 7, ΕΚ.
 3.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 35 της 7.2.2004.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/31
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2017 — Campbell κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-312/17)
 (2017/C 249/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Liam Campbell (Dundalk, Ιρλανδία) (εκπρόσωπος: J. MacGuill, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Απριλίου 2017, περί μη προσβάσεως του προσφεύγοντος σε έγγραφα σχετικά με τη διαδικασία λόγω παράβασης κράτους μέλους που κινήθηκε κατά της Λιθουανίας για μη μεταφορά της οδηγίας 2010/64/ΕΕ (1) στο εσωτερικό δίκαιο.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής δεν προέβη σε συγκεκριμένη εκτίμηση της αίτησης πρόσβασης σε έγγραφα βάσει του κανονισμού 1049/2001, κατ’ αντίθεση προς τις επιταγές της σχετικής νομολογίας.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η καθής στηρίχθηκε αθέμιτα σε ορισμένες γενικές παραδοχές σχετικά με τη γνωστοποίηση εγγράφων, κατά παράβαση των αρχών που απορρέουν από τη σχετική νομολογία.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής δεν εξέτασε πραγματικά και συγκεκριμένα τον κίνδυνο που απορρέει από κάθε έγγραφο, ενεργώντας αντίθετα προς τις επιταγές της σχετικής νομολογίας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, προβάλλεται ότι η καθής δεν εξέτασε πραγματικά και συγκεκριμένα το ενδεχόμενο παραχώρησης μερικής πρόσβασης κατ’ αντίθεση προς τις επιταγές της σχετικής νομολογίας.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, προβάλλεται ότι η καθής υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης σχετικά με την ύπαρξη υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, κατ’ αντίθεση προς τις επιταγές της σχετικής νομολογίας.
 (1) Οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία (ΕΕ 2010, L 280, σ. 1).


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Δημοκρατία της Πολωνίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Polska Telefonia Cyfrowa sp. z o.o. κατά Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
 (Υπόθεση C-99/09) (1)
 (Τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες - Οδηγία 2002/22/ΕΚ - Άρθρο 30, παράγραφος 2 - Φορητότητα των τηλεφωνικών αριθμών - Εξουσία των εθνικών ρυθμιστικών αρχών - Άμεσες επιβαρύνσεις των συνδρομητών - Αποτρεπτικός χαρακτήρας - Συνεκτίμηση του κόστους)
 2010/C 234/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Najwyższy
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Polska Telefonia Cyfrowa sp. z o.o.
 κατά
 Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Sąd Najwyższy — Ερμηνεία του άρθρου 30, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την «καθολική υπηρεσία») (EE L 108 σ. 51) — Φορητότητα των τηλεφωνικών αριθμών — Υποχρέωση των εθνικών ρυθμιστικών αρχών να λαμβάνουν υπόψη, κατά την εκπλήρωση της υποχρεώσεως διασφαλίσεως ότι η επιβάρυνση του συνδρομητή δεν έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα για τη χρήση της ευκολίας φορητότητας, το κόστος με το οποίο βαρύνεται ο φορέας εκμεταλλεύσεως δικτύου κινητής τηλεφωνίας για την παροχή της εν λόγω ευκολίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 30, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την «καθολική υπηρεσία»), έχει την έννοια ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές οφείλουν κατά την εκτίμηση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της επιβαρύνσεως που επιβάλλεται στους συνδρομητές, προκειμένου αυτοί να κάνουν χρήση της υπηρεσίας φορητότητας αριθμού, να λαμβάνουν υπόψη το κόστος με το οποίο βαρύνεται ο φορέας εκμεταλλεύσεως δικτύου κινητής τηλεφωνίας για την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας. Πάντως, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διατηρούν τη δυνατότητα να προσδιορίζουν το ανώτατο ύψος της οικείας επιβαρύνσεως, την οποία μπορούν να χρεώνουν οι φορείς, σε επίπεδο χαμηλότερο από αυτό του κόστους με το οποίο οι ίδιοι βαρύνονται, οσάκις η υπολογιζόμενη με βάση αποκλειστικώς το εν λόγω κόστος επιβάρυνση είναι ικανή να αποτρέψει τους χρήστες από τη χρήση της ευχέρειας της φορητότητας.
 (1) ΕΕ C 129 της 06.06.2009.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) στις 3 Μαΐου 2016 – Flibtravel International SA, Leonard Travel International SA κατά AAL Renting SA, Haroune Tax SPRL, Saratax SCS κ.λπ.
 (Υπόθεση C-253/16)
 (2016/C 260/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο renvoi
 Cour d’appel de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσες: Flibtravel International SA, Leonard Travel International SA
 Εφεσίβλητοι: AAL Renting SA, Haroune Tax SPRL, Saratax SCS, Ryad SCRI, Taxis Bachir & Cie SCS, Abdelhamid El Barjraji, Abdelouahab Ben Bachir, Sotax SCRI, Mostapha El Hammouchi, Boughaz SPRL, Sahbaz SPRL, Jamal El Jelali, Mohamed Chakir Ben Kadour, Taxis Chalkis SCRL, Mohammed Gheris, Les délices de Fès SPRL, Abderrahmane Belyazid, E.A.R. SCS, Sotrans SPRL, B.M.A. SCS, Taxis Amri et Cie SCS, Aramak SCS, Rachid El Amrani, Mourad Bakkour, Mohamed Agharbiou, Omar Amri, Jmili Zouhair, Mustapha Ben Abderrahman, Mohamed Zahyani, Miltotax SPRL, Lextra SA, Ismael El Amrani, Farid Benazzouz, Imad Zufri, Abdel-Ilah Bokhamy, Ismail Al Bouhali, Bahri Messaoud & Cie SCS, Mostafa Bouzid, BKN Star SPRL, M.V.S. SPRL, A.B.M.B. SCS, Imatrans SPRL, Reda Bouyaknouden, Ayoub Tahri, Moulay Adil El Khatir, Redouan El Abboudi, Mohamed El Abboudi, Bilal El Abboudi, Sofian El Abboudi, Karim Bensbih, Hadel Bensbih, Mimoun Mallouk, Abdellah El Ghaffouli, Said El Aazzoui
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 96, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι είναι εφαρμοστέο στα κόμιστρα και όρους που επιβάλλει κράτος μέλος στις επιχειρήσεις εκμεταλλεύσεως ταξί εφόσον (α) οι διαδρομές των εν λόγω ταξί κατ' εξαίρεση μόνον εξέρχονται των εθνικών συνόρων, (β) σημαντικό μέρος της πελατείας των εν λόγω ταξί αποτελείται από πολίτες ή κατοίκους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι πολίτες ή κάτοικοι του οικείου κράτους μέλους και (γ) υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κρινόμενης υποθέσεως, οι επίδικες διαδρομές ταξί αποτελούν πολύ συχνά για τον επιβάτη απλώς ένα στάδιο ενός μακρύτερου ταξιδιού του οποίου το σημείο αφίξεως ή το σημείο εκκινήσεως βρίσκονται σε χώρα της Ένωσης διαφορετική από το οικείο κράτος μέλος;
 2)
 Έχει το άρθρο 96, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι είναι εφαρμοστέο σε όρους εκμεταλλεύσεως διαφορετικούς από τους όρους που διέπουν τα κόμιστρα και τις προϋποθέσεις χορηγήσεως της άδειας ασκήσεως της οικείας μεταφορικής δραστηριότητας, όπως είναι εν προκειμένω η απαγόρευση που επιβάλλεται στις επιχειρήσεις εκμεταλλεύσεως ταξί να διαθέτουν ατομικές θέσεις και όχι ολόκληρο το όχημα και η απαγόρευση που επιβάλλεται στις ίδιες επιχειρήσεις να καθορίζουν τον προορισμό διαδρομής που προτείνεται στους πελάτες, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα να εμποδίζουν τις εν λόγω επιχειρήσεις να συγκεντρώνουν τους πελάτες που έχουν τον ίδιο προορισμό σε ομάδες;
 3)
 Έχει το άρθρο 96, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι αντιτίθεται, εκτός αν επιτραπεί τούτο από την Επιτροπή, σε μέτρα όπως τα αναφερόμενα στο δεύτερο ερώτημα (α) των οποίων γενικός σκοπός είναι, μεταξύ άλλων, η προστασία των επιχειρήσεων εκμεταλλεύσεως ταξί από τον ανταγωνισμό εκ μέρους επιχειρήσεων μισθώσεως οχημάτων με οδηγό και (β) των οποίων συγκεκριμένο αποτέλεσμα, υπό τις περιστάσεις της κρινόμενης υποθέσεως, είναι η προστασία των επιχειρήσεων εκμεταλλεύσεως λεωφορείων από τον ανταγωνισμό εκ μέρους


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 2012 — Rehbein κατά ΓΕΕΑ — Dias Martinho (OUTBURST)
 (Υπόθεση T-214/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος OUTBURST - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα OUTBURST - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για πρώτη φορά ενώπιον του τμήματος προσφυγών - Άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009) - Κανόνας 22, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 2012/C 138/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG (Glinde, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Lampel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: D. Botis και Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Hervé Dias Martinho και Manuel Carlos Dias Martinho (Le Plessis-Trévise, Γαλλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Μαρτίου 2008 (υπόθεση R 1261/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ, αφενός, της Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG και, αφετέρου, των Hervé Dias Martinho και Manuel Carlos Dias Martinho.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 13ης Μαρτίου 2008 (υπόθεση R 1261/2007-2).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 197 της 2.8.2008.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/34
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Kehl (Γερμανία) στις 21 Ιουνίου 2016 — Ποινική δίκη κατά C
 (Υπόθεση C-346/16)
 (2016/C 335/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Kehl
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 C
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 67, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ καθώς και τα άρθρα 20 και 21 του κανονισμού 562/2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (1) (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), ή άλλοι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση με την οποία απονέμεται στις αστυνομικές αρχές του οικείου κράτους μέλους η αρμοδιότητα να διενεργούν ελέγχους σε πράγματα, ανεξαρτήτως της συμπεριφοράς του προσώπου που έχει μαζί του τα πράγματα αυτά και της συνδρομής ιδιαίτερων περιστάσεων, εντός ζώνης τριάντα χιλιομέτρων από τα χερσαία σύνορα του κράτους μέλους αυτού με τα κράτη που μετέχουν στη σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985, με σκοπό την αποτροπή ή την καταστολή της παράνομης εισόδου στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους ή την πρόληψη της τελέσεως ορισμένων εγκλημάτων που πλήττουν την ασφάλεια των συνόρων ή την εκτέλεση της συνοριακής φυλάξεως ή που διαπράττονται σε συνάφεια με τη διέλευση των συνόρων, χωρίς να επανέρχονται προσωρινώς οι έλεγχοι στα εν λόγω εσωτερικά σύνορα δυνάμει των άρθρων 23 επ. του κώδικα συνόρων του Σένγκεν;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 2)
 Πρέπει το άρθρο 67, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ καθώς και τα άρθρα 20 και 21 του κανονισμού 562/2006 (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) ή άλλοι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση ή πρακτική με την οποία παρέχεται σε ποινικό δικαστήριο του οικείου κράτους μέλους η δυνατότητα χρησιμοποιήσεως αποδεικτικού μέσου εις βάρος του κατηγορουμένου, μολονότι το μέσο αυτό αποκτήθηκε διά κρατικού μέτρου το οποίο αντιβαίνει σε διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 (1) ΕΕ L 105, σ. 1.


text:
C 247/28 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.2002
 III
 (Πληροφορίες)
 (2002/C 247/43)
 Τελευταία δημοσίευση του ∆ικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ΕΕ C 233 της 28.9.2002
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 219 της 14.9.2002
 EE C 202 της 24.8.2002
 ΕΕ C 191 της 10.8.2002
 ΕΕ C 180 της 27.7.2002
 ΕΕ C 169 της 13.7.2002
 ΕΕ C 156 της 29.6.2002
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 14 Μαΐου 2012 — WIND Telecomunicazioni SpA κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni κ.λπ.
 (Υπόθεση C-230/12)
 2012/C 217/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: WIND Telecomunicazioni SpA
 Καθών: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni κ.λπ.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν οι κοινοτικές διατάξεις που διέπουν τον τομέα (των επικοινωνιών) και, ιδίως, οι διατάξεις της οδηγίας 2002/20/ΕΚ (1) την έννοια ότι αντιτίθενται στην προαναφερθείσα εθνική κανονιστική ρύθμιση και, ειδικότερα, στον νόμο 266/2005, μεταξύ άλλων λόγω του συγκεκριμένου τρόπου με τον οποίο εφαρμόζεται σε ρυθμιστικό επίπεδο;
 (1) Οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (EE L 108, σ. 21).


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Bergamo (Ιταλία) στις 21 Νοεμβρίου 2007 — Luigi Scarpelli κατά NEOS Banca SpA
 (Υπόθεση C-509/07)
 (2008/C 37/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Bergamo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ανακόπτων: Luigi Scarpelli
 Καθής: NEOS Banca SpA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η συμφωνία μεταξύ προμηθευτή και πιστωτικού φορέα, βάσει της οποίας η πίστωση παρέχεται αποκλειστικά από τον συγκεκριμένο πιστωτικό φορέα στους πελάτες του προμηθευτή, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση του δικαιώματος του καταναλωτή να στραφεί κατά του πιστωτικού φορέα — σε περίπτωση μη εκτελέσεως της συμβάσεως από τον προμηθευτή — ακόμα και στην περίπτωση κατά την οποία το δικαίωμα αυτό αφορά α) αποκλειστικά τη λύση της συμβάσεως χρηματοδοτήσεως ή β) τη λύση της συμβάσεως και την επιστροφή των ποσών που έχουν καταβληθεί στον πιστωτικό φορέα;
 (1) ΕΕ L 42, σ. 48.


text:
4. 5 . 96 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ApiØ . C 133/27
 Προσφυγή του U κατα του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την υποχρέωση να βρίσκει, προς το συμφέρον του προσωπικού
 Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτίσεως που ασκήθη και του Κέντρου , τις ενδεδειγμένες λύσεις ώστε να ανταπο
 κε στις 27 Φεβρουαρίου 1996 κρίνεται προς το καθήκον του ως εργοδότη.
 (YJIO Ø EOII T-24/96) Με βάση μια γενική απόφαση του διευθυντή του Κέντρου της
 (96/C 133/59) 7ης Ιουλίου 1995 , η οποία αναφερόταν ρητά μεταξύ άλλων
 στη συμφωνία-πλαίσιο, o προσφεύγων επρόκειτο να μετα
 (riéooa ôiaÔLxaoïaç: ri yepuavixfi) ταχθεί για έξι μήνες σε κοινοτικό οργανισμό στο Βερολίνο ή
 να τεθεί στη διάθεση κάποιου μη κοινοτικού οργανισμού στο
 O U , εκπροσωπούμενος απο τον Frank Montag, δικηγορο Βερολίνο. Με ατομική απόφαση της 31ης Ιουλίου 1995 o
 Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο διευθυντής του Κέντρου όρισε ότι o προσφεύγων έπρεπε να
 Aloyse May, 31 , Grand-Rue , άσκησε προσφυγή ενώπιον συνεχίσει την εργασία του στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊ
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις κής Επιτροπής στο Βερολίνο. Κατ' εφαρμογή της αποφάσεως
 27 Φεβρουαρίου 1996 κατά του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την αυτής o προσφεύγων εργάζεται από 1ης Σεπτεμβρίου 1995
 Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτίσεως. στην αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Βερολίνο.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Στις 31 Ιανουαρίου 1996, o προσφεύγων ζήτησε την παράτα
 ση της αποσπάσεώς του στη θέση αυτή . Με έγγραφο της 12ης
 — να ακυρώσει την απόφαση του διευθυντή του Κέντρου Φεβρουαρίου 1996 o διευθυντής του Κέντρου ανακοίνωσε
 της 8ης Φεβρουαρίου 1996, στον προσφεύγοντα την από 8 Φεβρουαρίου 1996 απόφασή
 — να καταδικάσει το Κέντρο στα δικαστικά έξοδα. του να τον θέσει από 1ης Μαρτίου 1996 στην υπηρεσία του
 Κέντρου στη Θεσσαλονίκη . Στο σχετικό έγγραφο αναφερό
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα ταν ότι η άρνηση του προσφεύγοντος να μεταβεί εκεί την
 καθορισθείσα ημερομηνία θα εθεωρείτο ως παραίτηση .
 O προσφεύγων εργάζεται από το 1993 στό Ευρωπαϊκό
 Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτίσεως. O προσφεύγων εκθέτει ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση
 H εργασιακή του σχέση διεπόταν αρχικά από σύμβαση το καθού , αφενός, αρνήθηκε να παρατείνει την υπηρεσία του
 εργασίας αορίστου χρόνου που είχε συναφθεί στις 12 Νοεμ στο Βερολίνο και, αφετέρου , όρισε ως νέο τόπο υπηρεσίας
 βρίου 1993 και προέβλεπε ως τόπο υπηρεσίας το Βερολίνο, του τη Θεσσαλονίκη. Και τα δύο αυτά μέτρα είναι παράνομα,
 που ήταν τότε η έδρα του Κέντρου . καθόσον στερούνται επαρκούς αιτιολογίας, προσβάλλουν τα
 δικαιώματα του και είναι ασυμβίβαστα προς την αρχή της
 Στις 16 Μαΐου 1994, το Συμβούλιο εξέδωσε , κατόπιν προτά αυτοδεσμεύσεως της διοικήσεως και της προστασίας της
 σεως της Επιτροπής, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 1131/94, που δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και προς την γενική
 τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 337/75 περί υποχρέωση αρωγής που υπέχει o εργοδότης. Όσον αφορά τη
 δημιουργίας Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της μεταβολή του τόπου υπηρεσίας, o προσφεύγων διατείνεται
 Επαγγελματικής Κατάρτισης και προβλέπει ότι έδρα του ότι το καθού παρέβη την υποχρέωση αρωγής που υπέχει,
 Κέντρου καθίσταται η Θεσσαλονίκη.


text:
Στην τελευταία αιτιο τάσσοντας μια υπέρμετρα μικρή προθεσμία, και ότι η ενέρ
 λογική σκέψη του κανονισμού αυτού αναφέρεται «(το γεια αυτή έγινε για να υποχρεώσει τον προσφεύγοντα να
 Συμβούλιο) θα πρέπει να αποφασίσει αργότερα για τις παραιτηθεί, οπότε δεν στηρίζεται σε αντικειμενικώς ορθή
 πλευρές της πρότασης που αφορούν το προσωπικό του άσκηση διακριτικής ευχέρειας.
 Κέντρου - (...) o παρών κανονισμός δεν προδικάζει την
 κατάσταση του προσωπικού του Κέντρου ».
 Στις 23 Ιανουαρίου 1995 , o διευθυντής του Κέντρου συνήψε
 με τους εκπροσώπους του προσωπικού μια συμφωνία Προσφυγή του Orlando Lopes κατα του Δικαστηρίου των
 πλαίσιο σχετικά με ορισμένα μέτρα κοινωνικής φύσεως Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 6 Μαρτίου
 αφορώντα την εν λόγω μεταφορά της έδρας. Αυτή η συμφω 1996
 νία-πλαίσιο προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τη διεξαγωγή διαδι ( Y JIO O EOÎI T-26/96)
 κασιών με σκοπό να αποκτήσουν οι υπάλληλοι του Κέντρου
 την ιδιότητα του μονίμου κοινοτικού υπαλλήλου . Σύμφωνα (96/C 133/60)
 με όσα εκθέτει o προσφεύγων, όταν άρχισε να ισχύει για τους (TXwooa ôiaôixaoïaç: t] yalXixri)
 υπαλλήλους του Κέντρου η ρύθμιση που προβλέπεται για
 τους υπαλλήλους και το λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών O Orlando Lopes, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσωπού
 Κοινοτήτων, o ίδιος μετέσχε σε εσωτερικό διαγωνισμό και μενος από τον Marc Kleyr, δικηγόρο Λουξεμβούργου , με
 διορίστηκε από 1ης Ιανουαρίου 1996 μόνιμος υπάλληλος. τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο του τελευταί
 Εξάλλου , η συμφωνία-πλαίσιο προέβλεπε μέτρα για όσους ου , 17 , rue Louvigny, άσκησε στις 6 Μαρτίου 1996 ενώπιον
 «δεν μπορούσαν να εγκαταλείψουν το Βερολίνο» (σημείο του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 4.3). Τα άτομα τα οποία αφορά το σημείο αυτό και τα οποία κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις μπορούν να ζητήσουν να
 αποσπασθούν αλλού ή να ληφθεί άλλο ανάλογο μέτρο για O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 χρονικό διάστημα υπολογιζόμενο με βάση την υπηρεσία στο
 Κέντρο- για κάθε πλήρως ή εν μέρει διανυθέν έτος υπηρεσίας, — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας επί των διοικη
 υπολογίζεται ένας μήνας, με ελάχιστο όριο αποσπάσεως τους τικών ενστάσεων επιτροπής του Δικαστηρίου , η οποία
 έξι μήνες. Αν στο τέλος αυτού του χρονικού διαστήματος δεν κοινοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1996 και με την οποία
 έχουν αλλάξει οι λόγοι για τους οποίους έγινε η απόσπαση , η απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση που είχε υποβάλει o
 απόσπαση αυτή μπορεί να παραταθεί. O διευθυντής έχει την προσφεύγων στις 3 Οκτωβρίου 1995 ,
 ---pagebreak--- AqiØ. C 133/28 rËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 — να ακυρώσει τη «γνωμοδοτηση» του προϊστάμενου του Όσον αφορα την απόφαση να μη δοθεί συνεχεία στην αίτηση
 πορτογαλικού μεταφραστικού τμήματος της 21ης Ιανουα που υπέβαλε βάσει του άρθρου 90 του ΚΥΚ, o προσφεύγων
 ρίου 1994, η οποία περιέχεται στο παράρτημα 2 των υποστηρίζει, πρώτον, ότι το καθού προέβη σε εσφαλμένο
 απαντήσεων της διοικήσεως του Δικαστηρίου στις ερωτή χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που αποτέλε
 σεις τις οποίες έθεσε στους διαδίκους το Πρωτοδικείο στο σαν την αφορμή της υποβολής της αιτήσεως αυτής. Υποστη
 πλαίσιο των συνεκδικασθεισών υποθέσεων Τ-547/93 και ρίζει, επίσης, ότι η απόφαση


text:
δεν περιέχει επαρκώς ακριβή
 Τ-280/94, Orlando Lopes κατά Δικαστηρίου των Ευρω αιτιολογία, όπως απαιτεί το άρθρο 25 του ΚΥΚ, και ότι δεν
 παϊκών Κοινοτήτων, συμβιβάζεται με την αρχή της μη αναδρομικότητας. O
 προσφεύγων προσάπτει, τέλος, στο καθού ότι, με την από
 — να ακυρώσει το έγγραφο που τιτλοφορείται «Ανάλυση φαση αυτή , υποστήριξε τους δράστες των παρανόμων πρά
 του δείγματος I» και το οποίο περιλαμβάνεται στο ξεων τις οποίες υφίσταται από το 1987.
 παράρτημα 1 των από 29 Ιουνίου 1995 απαντήσεων της
 διοικήσεως του Δικαστηρίου στις ερωτήσεις που έθεσε το
 Πρωτοδικείο στο πλαίσιο των συνεκδικασθεισών υποθέ
 σεων Τ-547/93 και 280/94, Προσφυγή του Boubeker Maayouchi κατα της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 6 Μαρτίου
 — να ακυρώσει την απόφαση να μη δοθεί συνέχεια στην 1996
 αίτηση που υποβλήθηκε στις 7 Ιουλίου 1995 και με την ( Y JIO Ø EOII T-27/96)
 οποία ζητήθηκε να τεθεί τέρμα στις καταχρήσεις εξουσίας
 εκ μέρους του προϊσταμένου και των αναθεωρητών του (96/C 133/61 )
 πορτογαλικού μεταφραστικού τμήματος έναντι του προ (riœooa ôiaôixaoïaç: n yaXXixrj)
 σφεύγοντος, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε με υπό
 μνημα του Γραμματέα του Δικαστηρίου της 21ης Ιουλίου O Boubeker Maayouchi, κάτοικος Ραμπάτ (Μαρόκο), εκπρο
 1995 , σωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της
 — να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση ύψους
 Fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον του
 τουλάχιστον 20 000 000 βελγικών φράγκων (FB ) προς Πρωτοδικείου ίων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 6 Μαρτίου
 αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της 1996, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ηθικής βλάβης που υπέστη o προσφεύγων από τη συμπε Κοινοτήτων.
 ριφορά των υπαλλήλων του Δικαστηρίου ,
 — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 εξόδων. — να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε να προβεί στον
 έλεγχο του νομότυπου και νόμιμου χαρακτήρα της διαδι
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα κασίας εκλογής αντιπροσώπων του εκτός Κοινότητος
 προσωπικού ,
 O προσφεύγων υποστηρίζει, πρώτον, ότι η απόφαση περί
 απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως ελήφθη κατά — να διαπιστώσει την εκ μέρους του επικεφαλής της Αντι
 πρόδηλη παράβαση του άρθρου 24 πρώτο εδάφιο του προσωπείας της Επιτροπής στο Μαρόκο κατάρτιση ελλι
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων πούς εκλογικού καταλόγου όσον αφορά το σώμα των
 (ΚΥΚ), δεδομένου ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι τοπικών υπαλλήλων,
 ικανές να θίξουν την υπόληψη και την επαγγελματική — να ακυρώσει την απόφαση της εφορευτικής επιτροπής με
 αξιοπιστία του και δεδομένου ότι η διοίκηση του καθού την οποία ακυρώθηκαν δύο ψήφοι που είχαν δοθεί από
 οργάνου παρέλειψε να λάβει όλα τα πρόσφορα μέτρα τοπικούς υπαλλήλους κατά την περιφερειακή ψηφοφορία
 προκειμένου να εξακριβώσει κατά πόσον ήσαν βάσιμες οι όσον αφορά την αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο
 σοβαρές κατηγορίες τις οποίες o ίδιος αμφισβητεί. Μαρόκο,
 Όσον αφορά τις αξιολογικές κρίσεις που περιέχονται στο — να ακυρώσει το αποτέλεσμα των εκλογών που ανακοινώ
 έγγραφο της 21ης Ιανουαρίου 1994, o προσφεύγων υπογραμ θηκε από την εφορευτική επιτροπή κατά τη συνεδρίασή
 μίζει ότι οι κρίσεις αυτές δεν περιλαμβάνονται στις εκθέσεις της 13ης Φεβρουαρίου 1995


text:
, κατά το μέτρο που σύμφωνα
 που έχουν συνταχθεί γι' αυτόν και δεν του κοινοποιήθηκαν, με το αποτέλεσμα αυτό o Bassel Kaghadou ανεδείχθη , ως
 γεγονός που τον εμπόδισε να ασκήσει το δικαίωμά του να εκλεγείς υποψήφιος κατά την περιφερειακή ψηφοφορία,
 διατυπώσει τις απόψεις του εγκαίρως, όπως απαιτείται από μέλος του αντιπροσωπευτικού συλλογικού οργάνου των
 τα άρθρα 26 και 43 του ΚΥΚ. Προσθέτει ότι από το κείμενο τοπικών υπαλλήλων για τη γεωγραφική ζώνη 7 ,
 των κρίσεων αυτών δεν μπορεί να διαπιστωθεί αν αυτές είναι
 ή όχι βάσιμες, πράγμα το οποίο συνιστά παράβαση του — στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη , να ακυρώσει τη ρητή
 άρθρου 25 του ΚΥΚ. απορριπτική απόφαση που η Επιτροπή εξέδωσε σε
 απάντηση της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγο
 Όσον αφορά το δεύτερο προσβαλλόμενο έγγραφο, o προ ντος ,
 σφεύγων θεωρεί ότι δεν αποτελεί αμερόληπτη και αντικειμε — εν πάση περιπτώσει, να διαπιστώσει ότι η καθής διέπραξε
 νική ανάλυση της εργασίας του και αμφισβητεί το βάσιμο των σφάλματα στο πλαίσιο της οργανώσεως των εκλογών και
 κρίσεων που εκφράζονται στο έγγραφο αυτό. Παρατηρεί, της καταμετρήσεως των ψήφων που προέρχονταν από το
 εξάλλου , ότι το έγγραφο αυτό περιέχει αξιολογικές κρίσεις
 Μαρόκο και να την υποχρεώσει να καταβάλει στον
 όσον αφορά τη συμπεριφορά του , οι οποίες διατυπώθηκαν
 προσφεύγοντα ένα συμβολικό φράγκο ως αποζημίωση ,
 κατά παραβίαση της αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων
 άμυνας και της αρχής της μη αναδρομικότητας και οι οποίες — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 είναι ασυμβίβαστες προς τα άρθρα 21 και 11 του ΚΥΚ. εξόδων.


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/15
 Τοποθέτηση των δικαστών στα τμήματα
 (2005/C 205/28)
 Στις 7 Ιουλίου 2005 το Πρωτοδικείο αποφάσισε να συστήσει πέντε πενταμελή και πέντε τριμελή τμήματα για την περίοδο από 1 Οκτωβρίου 2005 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2006 και να τοποθετήσει σ' αυτά τους εξής δικαστές:
 Πρώτο πενταμελές τμήμα:
 B. Vesterdorf, Πρόεδρος, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, I. Labucka και V. Trstenjak, δικαστές
 Πρώτο τριμελές τμήμα:
 R. García-Valdecasas, πρόεδρος τμήματος, J. D. Cooke, I. Labucka και V. Trstenjak, δικαστές
 Δεύτερο πενταμελές τμήμα:
 J. Pirrung, πρόεδρος τμήματος, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová και Σ. Παπασάββας, δικαστές
 Δεύτερο τριμελές τμήμα:
 J. Pirrung, πρόεδρος τμήματος
 α)
 A. W. H. Meij και I. Pelikánová, δικαστές
 β)
 N. J. Forwood και Σ. Παπασάββας, δικαστές
 Τρίτο πενταμελές τμήμα:
 M. Jaeger, πρόεδρος τμήματος, V. Tiili, J. Azizi, E. Cremona και O. Czúcz, δικαστές
 Τρίτο τριμελές τμήμα:
 M. Jaeger, πρόεδρος τμήματος
 α)
 V. Tiili και O. Czúcz, δικαστές
 β)
 J. Azizi και E. Cremona, δικαστές
 Τέταρτο πενταμελές τμήμα
 H. Legal, πρόεδρος τμήματος, P. Lindh, P. Mengozzi, I. Wiszniewska-Białecka και V. Vadapalas, δικαστές
 Τέταρτο τριμελές τμήμα:
 H. Legal, πρόεδρος τμήματος
 α)
 P. Lindh και V. Vadapalas, δικαστές
 β)
 P. Mengozzi και I. Wiszniewska-Białecka, δικαστές
 Πέμπτο πενταμελές τμήμα:
 Μ. Βηλαράς, πρόεδρος τμήματος, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, D. Šváby και K. Jürimäe, δικαστές
 Πέμπτο τριμελές τμήμα:
 Μ. Βηλαράς, πρόεδρος τμήματος
 α)
 M. E. Martins Ribeiro και K. Jürimäe, δικαστές
 β)
 F. Dehousse και D. Šváby, δικαστές
 Στο πρώτο τριμελές τμήμα, οι δικαστές που θα μετέχουν σ' αυτό μαζί με τον πρόεδρο του τμήματος για να συμπληρώσουν την τριμελή σύνθεση θα ορίζονται με τη σειρά που προβλέπει το άρθρο 6 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, με την επιφύλαξη της συναφείας των υποθέσεων. Στο δεύτερο μέχρι και το πέμπτο τριμελές τμήμα, ο πρόεδρος τμήματος θα μετέχει στη σύνθεση είτε με τους δικαστές που αναφέρονται στο οικείο σημείο α) ανωτέρω είτε με τους δικαστές που αναφέρονται στο οικείο σημείο β) ανωτέρω, ανάλογα με τη σύνθεση στην οποία ανήκει ο εισηγητής δικαστής. Για τις υποθέσεις στις οποίες ο πρόεδρος τμήματος είναι εισηγητής δικαστής, ο πρόεδρος τμήματος θα μετέχει στη σύνθεση εναλλάξ με τους δικαστές της μιας ή της άλλης συνθέσεως κατά τη σειρά πρωτοκολλήσεως των υποθέσεων, με την επιφύλαξη της συναφείας των υποθέσεων.
 Για τις υποθέσεις στις οποίες η έγγραφη διαδικασία περατώθηκε και η προφορική διαδικασία διεξήχθη ή καθορίστηκε πριν από την 1η Οκτωβρίου 2005, το πρώτο τριμελές τμήμα εξακολουθεί να συνεδριάζει με την προηγούμενη σύνθεσή του για την προφορική διαδικασία, για τη διάσκεψη και για την έκδοση της αποφάσεως.
 Σύνθεση του τμήματος μείζονος συνθέσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφάσισε στις 7 Ιουλίου 2005 ότι, για την περίοδο από 1ης Οκτωβρίου 2005 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2006, οι δεκατρείς δικαστές από τους οποίους απαρτίζεται το τμήμα μείζονος συνθέσεως σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας είναι ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, οι πρόεδροι του δευτέρου, του τρίτου, του τετάρτου και του πέμπτου πενταμελούς τμήματος, οι δικαστές του πενταμελούς τμήματος που θα επρόκειτο να εκδικάσουν την


text:
οικεία υποθεση αν αυτή είχε ανατεθεί σε πενταμελές τμήμα, καθώς και άλλοι δικαστές μέχρι συμπληρώσεως του αναγκαίου αριθμού μελών του τμήματος μείζονος συνθέσεως, τους οποίους ορίζει ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου μεταξύ των δικαστών καθενός από τα άλλα τμήματα με τη σειρά την οποία έχουν οι δικαστές αυτοί στα τμήματά τους σύμφωνα με την αρχαιότητα στην υπηρεσία κατά το άρθρο 6 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, με βάση μια σειρά που ακολουθείται κατά την τριετή περίοδο για την οποία εκλέγονται οι πρόεδροι των πενταμελών τμημάτων.
 Σύνθεση της ολομελείας
 Σύμφωνα με το άρθρο 32, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο αποφάσισε στις 7 Ιουλίου 2005 ότι, στην περίπτωση στην οποία, λόγω του ορισμού γενικού εισαγγελέα δυνάμει του άρθρου 17 του Κανονισμού Διαδικασίας, ο αριθμός των δικαστών της ολομελείας είναι ζυγός, η προκαθορισμένη σειρά, που ακολουθείται κατά την τριετή περίοδο για την οποία εκλέγονται οι πρόεδροι των πενταμελών τμημάτων, με την οποία ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου ορίζει τον δικαστή που δεν θα μετάσχει στην εκδίκαση της υποθέσεως είναι η αντίστροφη σειρά αρχαιότητας στην υπηρεσία που έχουν οι δικαστές σύμφωνα με το άρθρο 6 του Κανονισμού Διαδικασίας, εκτός αν ο δικαστής που ορίζεται με τον τρόπο αυτό είναι ο εισηγητής. Στην τελευταία αυτή περίπτωση ορίζεται αντ' αυτού ο αμέσως προηγούμενος στη σειρά αυτή.
 Ορισμός του δικαστή που αντικαθιστά τον πρόεδρο του Πρωτοδικείου κατά την εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων
 Στις 7 Ιουλίου 2005 το Πρωτοδικείο αποφάσισε σύμφωνα με το άρθρο 106 του Κανονισμού Διαδικασίας να ορίσει τον δικαστή R. García-Valdecasas ως αναπληρωτή του Προέδρου του Πρωτοδικείου σε περίπτωση απουσίας ή κωλύματός του για την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων, για την περίοδο από 1 Οκτωβρίου 2005 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2006.
 Κριτήρια της αναθέσεως των υποθέσεων στα τμήματα
 Στις 7 Ιουλίου 2005 το Πρωτοδικείο καθόρισε ως ακολούθως τα κριτήρια για την ανάθεση των υποθέσεων στα τμήματα για την περίοδο από 1 Οκτωβρίου 2005 έως 30 Σεπτεμβρίου 2006, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κανονισμού Διαδικασίας:
 1.
 Οι υποθέσεις ανατίθενται στα τριμελή τμήματα ήδη από την κατάθεση του εισαγωγικού της δίκης εγγράφου και με την επιφύλαξη της μεταγενέστερης εφαρμογής των άρθρων 14 και 51 του Κανονισμού Διαδικασίας.
 2.
 Οι υποθέσεις κατανέμονται μεταξύ των τμημάτων με βάση τέσσερις διαφορετικές σειρές σε συνάρτηση με τη σειρά πρωτοκολλήσεώς τους στη Γραμματεία:
 —
 για τις υποθέσεις που αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού οι οποίοι ισχύουν για τις επιχειρήσεις, των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων και των κανόνων περί μέτρων εμπορικής άμυνας·
 —
 για τις υποθέσεις του άρθρου 236 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 152 της Συνθήκης ΕΚΑΕ·
 —
 για τις υποθέσεις που αφορούν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και αναφέρονται στο άρθρο 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας·
 —
 για όλες τις άλλες υποθέσεις.
 Στο πλαίσιο καθεμιάς από τις σειρές αυτές, το πρώτο τμήμα δεν θα λαμβάνεται υπόψη κάθε πέμπτη φορά που έρχεται η σειρά του.
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου μπορεί να παρεκκλίνει από τις ως άνω σειρές προκειμένου να λάβει υπόψη τη συνάφεια ορισμένων υποθέσεων ή για να εξασφαλίσει την ισόρροπη κατανομή του όγκου εργασίας.


text:
 2.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 12 Ιουνίου 2017 — Mobit Soc.cons.arl κατά Regione Toscana
 (Υπόθεση C-350/17)
 (2017/C 330/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Mobit Soc.cons.arl
 Εφεσίβλητη: Regione Toscana
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1370/2007 (1) (ιδίως όσον αφορά την απαγόρευση –σύμφωνα με τα στοιχεία β' και δ'– που επιβάλλεται σε εγχώριο φορέα ως προς τη συμμετοχή σε διαγωνισμούς εκτός των τειχών) να εφαρμόζεται επίσης στις συμβάσεις αναθέσεως που έχουν συναφθεί σε χρόνο προγενέστερο της ενάρξεως ισχύος του αυτού κανονισμού;
 2)
 Μπορεί γενικώς να χαρακτηριστεί ως «εγχώριος φορέας» –κατά την έννοια του αυτού κανονισμού και ενδεχομένως σε αναλογία σκοπού με τη νομολογία που έχει διαμορφωθεί σχετικά με τον θεσμό της αυτεπιστασίας– νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου στο οποίο ανατέθηκε απευθείας από την κρατική αρχή η παροχή της υπηρεσίας τοπικών συγκοινωνιών, στην περίπτωση που το πρώτο συνδέεται άμεσα με τη δεύτερη από την άποψη της οργανώσεως και του ελέγχου και το μετοχικό κεφάλαιό του κατέχει το ίδιο το Δημόσιο (εξ ολοκλήρου ή κατ’ αναλογία, από κοινού με άλλους δημόσιους οργανισμούς);
 3)
 Σε σχέση με την απευθείας ανάθεση υπηρεσιών που εμπίπτουν στο ρυθμιστικό πεδίο του κανονισμού (ΕΚ) 1370/2007, το γεγονός ότι, μετά την ανάθεση, η προαναφερθείσα κρατική αρχή ίδρυσε δημόσιο διοικητικό οργανισμό με οργανωτικές εξουσίες σχετικά με τις εν λόγω υπηρεσίες (ενώ το Δημόσιο εξακολουθεί να έχει την αποκλειστική εξουσία διαθέσεως του δικαιώματος παραχωρήσεως) –οργανισμό που δεν ασκεί «ανάλογο έλεγχο» επί του αναδόχου των υπηρεσιών– αποτελεί ή όχι περίσταση ικανή να εξαιρέσει την εν λόγω ανάθεση από τη ρύθμιση του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού;
 4)
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι η αρχική λήξη μιας απευθείας αναθέσεως σε χρονικό σημείο πέρα από την περίοδο τριάντα ετών που λήγει την 3η Δεκεμβρίου 2039 [περίοδος που αρχίζει από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1370/2007] συνεπάγεται τη μη συμμόρφωση της αναθέσεως προς τις αρχές που απορρέουν από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 5 και 8, παράγραφος 3, του αυτού κανονισμού, ή μήπως η παρατυπία αυτή διορθώνεται αυτομάτως, για τους σκοπούς του νόμου, μέσω της «ex lege» (άρθρο 8, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο) σιωπηρής μειώσεως στην εν λόγω τριακονταετή περίοδο;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 1191/69 και (ΕΟΚ) 1107/70 (ΕΕ L 315, σ. 1).


text:
C 79/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ∆ιαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-317/97 ́εως Τ-508/97(1)
 Ο προσφευ ́γων, που ́εχει καταδικαστει ́ για ποινικο ́ αδι ́κημα, (2000/C 79/88)
 αντιτι ́θεται στην ποινη ́ της παυ ́σεως που του υπε ́βαλε η Α∆Α, χωρι ́ς
 μει ́ωση η ́ κατα ́ργηση του δικαιω ́ματος συντα ́ξεως αρχαιο ́τητας.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 Με δια ́ταξη της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τρι ́του
 — Παραβι ́αση των γενικω ́ ν αρχω ́ν που ισχυ ́ουν στις πειθαρχικε ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 διαδικασι ́ες και συγκεκριμε ́να στο δικαι ́ωμα α ́μυνας. Συναφω ́ς, σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-317/97 ́εως Τ-508/97, David
 φρονει ́ ο ́τι η επι ́μαχη απο ́φαση προε ́ρχεται κυρι ́ως απο ́ τον Manuel Abreu κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 γενικο ́ διευθυντη ́ του προσωπικου ́ και της διοικη ́σεως, ο και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 οποι ́ος, με την ιδιο ́τητα ́ του αυτη ́, ει ́χε κινη ́σει τις πειθαρχικε ́ς
 διω ́ξεις και ει ́χε συντα ́ξει την ́εκθεση που υποβλη ́θηκε στο
 Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο, ενω ́ παραλλη ́λως συμμετει ́χε ο ́διος ι (1) EE C 166 της 30.5.1998.
 στην Πειθαρχικη ́ Επιτροπη ́. Ει ́ναι ο ́μως αντι ́θετο προς τις
 προαναφερθει ́σες αρχε ́ς ο ́πως το ́διο
 ι ο ́ργανο σωρευ ́ει ταυτο ́-
 χρονα την αρμοδιο ́τητα να κρι ́νει, να ́εχει την πρωτοβουλι ́α των
 διω ́ξεων και της ανακρι ́σεως που προηγει ́ται της αποφα ́σεως.
 Εξα ́λλου, κατα ́ τη δια ́ρκεια των συζητη ́σεων στο πλαι ́σιο
 της πειθαρχικη ́ς διαδικασι ́ας, εμποδι ́στηκε κατα ́ συ ́στημα η
 προ ́σβαση του προσφευ ́γοντος σε αυτε ́ς.
 — Τον αυθαι ́ρετο χαρακτη ́ρα της πειθαρχικη ́ς αποφα ́σεως η ́, ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-125/98 (1)
 τουλα ́χιστον, προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως απο ́ το οποι ́ο
 αυτη ́ πα ́σχει που ́εγκειται στο ο ́τι, προκειμε ́νου να θεωρη ́σει (2000/C 79/89)
 αποδεδειγμε ́να τα γεγονο ́τα που προσα ́πτονται στον
 προσφευ ́γοντα, το Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο, και ακολου ́θως η
 Α∆Α, περιορι ́στηκαν να παραπε ́μψουν στις ποινικε ́ς αποφα ́σεις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 που εξε ́δωσαν τα εθνικα ́ δικαστη ́ρια του Βελγι ́ου, ενω ́ εναπο ́κει-
 ται στις πειθαρχικε ́ς αρχε ́ς να ελε ́γξουν οι ́διεςι το υποστατο ́
 των γεγονο ́των που προσα ́πτονται στον προσφευ ́γοντα. Με δια ́ταξη της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 — Τη κακη ́ συ ́νθεση του


text:
Πειθαρχικου ́ Συμβουλι ́ου λο ́γω απου- σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-125/98, Luc Veron κατα ́
 σι ́ας ορισμε ́νων μελω ́ν του, τα οποι ́α, λο ́γω του ο ́τι ει ́χαν Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 κληθει ́ να συμμετα ́σχουν στη γνω ́μη που δο ́θηκε στην Α∆Α,
 δεν ει ́χαν ́ετσι τη δυνατο ́τητα να μετα ́σχουν ενεργω ́ς στο
 συ ́νολο των συζητη ́σεων. (1) EE C 312 της 10.10.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-96/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-189/98 (1)
 (2000/C 79/87)
 (2000/C 79/90)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 31ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- Με δια ́ταξη της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-96/96, Telecom τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Italia SpA (πρω ́ην Società Finanziaria Telefonica per Azioni) σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-189/98, ∆η ́μος του Sassuolo
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 233 της 10.8.1996. (1) EE C 20 της 23.1.1999.