text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/17
 κατα ́ την οποι ́α, στα πλαι ́σια της επαληθευ ́σεως της νομιμο ́- 1768/95 σε σχε ́ση με την οικει ́α ποικιλι ́α η ́ εα ́ν χρησιμοποι ́ησε
 τητας των συμβα ́σεων μισθω ́σεως και πωλη ́σεως των ιδι ́ων με α ́λλον τρο ́πο — τουλα ́χιστον — την οικει ́α ποικιλι ́α στην
 ποσοστω ́σεων, διαπιστω ́νεται ο ́τι εκει ́νες που ει ́χαν χορηγηθει ́ εκμετα ́λλευση ́ του;
 αρχικα ́ στον δικαιου ́χο ει ́χαν υπολογιστει ́ κατ' εσφαλμε ́νο
 τρο ́πο, για λο ́γους για τους οποι ́ους δεν ευθυ ́νεται η
 (1) EE L 227 της 1.9.1994, σ. 1.
 διοι ́κηση.
 (2) EE L 173 της 25.7.1995, σ. 14.
 2. Ερωτα ́ται αν οι προαναφερθει ́σες κοινοτικε ́ς διατα ́ξεις ει ́ναι
 ́εγκυρες, σε σχε ́ση με το α ́ρθρο 39 (νυν α ́ρθρο 33) της
 Συνθη ́κης, στον βαθμο ́ που προβλε ́πουν ο ́τι, σε περι ́πτωση
 μεταγενε ́στερης επαληθευ ́σεως των ατομικω ́ν ποσοστω ́σεων
 αναφορα ́ς που ́εχουν αποτελε ́σει αντικει ́μενο μισθω ́σεως
 η ́ αγοραπωλησι ́ας, μπορει ́ να χορηγηθει ́ αναδρομικω ́ς η Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 ποσο ́στωση με τη διο ́ρθωση των ποσοστω ́σεων που προσδιο- τη ́των, που ασκη ́θηκε στις 17 Αυγου ́στου 2000 κατα ́ της
 ρι ́ζονταν εσφαλμε ́να για λο ́γους για του οποι ́ους δεν ευθυ ́νε- αποφα ́σεως της 8ης Ιουνι ́ου 2000, την οποι ́α εξε ́δωσε το
 ται η ́δια
 ι η διοι ́κηση. Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-79/96, Τ-260/97 και
 Τ-117/98, Camar srl, προσφευ ́γουσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96
 (1) EE L 405 της 31.12.1992, σ. 1.
 Τ-260/97 και Τ-117/98, και Tico srl, προσφευ ́γουσα στην
 υπο ́θεση Τ-117/98, ο ́που η προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση
 (2) EE L 57 της 10.3.1993, σ. 12. Λο ́γω εσφαλμε ́νης παραπομπη ́ς της
 αιτη ́σεως για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως, ο αριθμο ́ς του Τ-79/96 υποστηριζο ́ταν απο ́ την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, κατα ́
 προαναφερθε ́ντος κανονισμο ́ς διορθω ́θηκε φροντι ́δι του ∆ικαστηρι ́ου. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, καθη ́ς στις υποθε ́-
 σεις Τ-79/96, Τ-260/97 και Τ-117/98, και Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, καθου ́ στην υπο ́θεση Τ-260/97,
 υποστηριζομε ́νων απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρεμβαι ́νο-
 υσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96 και Τ-260/97
 (Υπο ́θεση C-312/00 Ρ)
 (2000/C 302/34)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 τους Christopher Van der Hauwaert και Luca Visaggio, με ́λη
 βαλε το Oberlandesgericht Frankfurt am Main με δια ́ταξη
 της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, επικουρου ́μενους απο ́ τον Αlberto Dal
 της 1ης Αυγου ́στου 2000, στην υπο ́θεση Christian


text:
Schulin
 Ferro, δικηγο ́ρο Vicenza, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 κατα ́ Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH
 Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, επι ́σης
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 (Υπο ́θεση C-305/00) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 17 Αυγου ́στου 2000 αι ́τηση
 αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 8ης Ιουνι ́ου 2000, την οποι ́α
 εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο
 (2000/C 302/33) τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-79/96, Τ-260/97 και
 Τ-117/98, Camar srl, προσφευ ́γουσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96,
 Τ-260/97 και Τ-117/98, και Tico srl, προσφευ ́γουσα στην
 Με δια ́ταξη της 1ης Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη υπο ́θεση Τ-117/98, ο ́που η προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση Τ-79/96
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις υποστηριζο ́ταν απο ́ την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 11 Αυγου ́στου 2000, το Oberlandesgericht Frankfurt am Main Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, καθη ́ς στις υποθε ́σεις Τ-79/96,
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Christian Schulin και Saatgut- Τ-260/97 και Τ-117/98, και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Treuhandverwaltungs GmbH, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ Ενω ́σεως, καθου ́ στην υπο ́θεση Τ-260/97, υποστηριζομε ́νων απο ́
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρεμβαι ́νουσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96
 εξη ́ς ερωτη ́ματος: και Τ-260/97.
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 'Εχουν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου 14, παρα ́γραφος 3, ́εκτη περι ́-
 πτωση, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2100/94 (1) του Συμβουλι ́ου, της — να εξαφανι ́σει την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση
 27ης Ιουλι ́ου 1994 (κανονισμο ́ς 2100/94), σε συνδυασμο ́ με το
 α ́ρθρο 8 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1768/95 (2) της Επιτροπη ́ς, της και, κατα ́ συνε ́πεια,
 24ης Ιουλι ́ου 1995 (κανονισμο ́ς 1768/95) την ́εννοια ο ́τι ο
 κα ́τοχος δικαιω ́ματος επι ́ φυτικη ́ς ποικιλι ́ας προστατευομε ́νου — να κρι ́νει αβα ́σιμη την προσφυγη ́ που ασκη ́θηκε στην υπο ́θεση
 απο ́ τον κανονισμο ́ 2100/94 μπορει ́ να απαιτη ́σει απο ́ κα ́θε Τ-79/96·
 καλλιεργητη ́ την παροχη ́ των πληροφοριω ́ν που προβλε ́πουν οι
 προαναφερθει ́σες διατα ́ξεις ανεξαρτη ́τως του εα ́ν υπα ́ρχουν — να κρι ́νει αβα ́σιμη την προσφυγη ́ που ασκη ́θηκε στην υπο ́θεση
 ενδει ́ξεις περι ́ του ο ́τι ο καλλιεργητη ́ς προε ́βη σε μια αναγο ́μενη σε Τ-260/97, περιλαμβανομε ́νου και του αιτη ́ματος
 χρη ́ση πρα ́ξη κατα ́ το α ́ρθρο 13, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ αποζημιω ́σεως·

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/15
 Αναίρεση που άσκησε στις 7 Δεκεμβρίου 2009 η Goldman Management AD κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 16 Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-354/09
 (Υπόθεση C-507/09 P)
 ()
 2010/C 221/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Goldman Management AD (εκπρόσωπος: I. Lilkova, advokat)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Δημοκρατία της Βουλγαρίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Με διάταξη της 6ης Μαΐου 2010, το Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναίρεσης ως προδήλως απαράδεκτη.


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Φεβρουαρίου 2015 — Walton κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-261/14 P) (1)
 ((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Απόρριψη της προσφυγής πρωτοδίκως ως προδήλως απαράδεκτης - Παραίτηση εκτάκτου υπαλλήλου - Υπολειπόμενο ποσό που παρακράτησε η Επιτροπή έναντι του προσφεύγοντος κατόπιν της παραιτήσεώς του - Δεδικασμένο - Αποφάσεις οι οποίες κατέστησαν απρόσβλητες λόγω μη ασκήσεως ένδικης προσφυγής))
 (2015/C 118/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Robert Walton (Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και A.-C. Simon)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως ασκηθείσα κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 27ης Φεβρουαρίου 2014, Walton κατά Επιτροπής (F-32/13, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2014:37), με αίτημα την αναίρεση της εν λόγω διατάξεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Robert Walton φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 235 της 21.7.2014.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-138/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2002/49/ΕΚ - Αξιολόγηση και διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου - Μη μεταφορά εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2006/C 331/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Alcover San Pedro και D. Lawunmi)
 Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: V. Jackson)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2002/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, σχετικά με την αξιολόγηση και τη διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου — Δηλώσεις της Επιτροπής στην επιτροπή συνδιαλλαγής για την έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση και τη διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου (ΕΕ L 189, σ. 12)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2002/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, σχετικά με την αξιολόγηση και τη διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 131 της 3.6.2006.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/35
 Προσφυγή της 18ης Ιανουαρίου 2010 — CheckMobile κατά ΓΕΕΑ (carcheck)
 (Υπόθεση T-14/10)
 2010/C 80/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CheckMobile GmbH — The Process Solution Company (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: K. Lodigkeit, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 18ης Νοεμβρίου 2009 (υπόθεση R 595/2009-4), κατά το μέτρο που με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του σήματος «carcheck» δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «carcheck» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 35, 36, 38, 41, 42 και 45 (αίτηση αριθ. 7 368 681)
 Απόφαση του εξεταστή: μερική απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: μερική ακύρωση της αποφάσεως του εξεταστή
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 (1), δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών ερμήνευσε πολύ διασταλτικώς τον απόλυτο λόγο απαραδέκτου που αντλείται από τον αποκλειστικώς περιγραφικό χαρακτήρα των σημείων που αποτελούν το σήμα
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
C 302/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.10.2000
 Καλυ ́πτει το κατ' αποκοπη ́ν τε ́λος που, κατα ́ την οδηγι ́α Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 64/433/EOK (1) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1964, ο ́πως βαλε το Corte Suprema di Cassazione (τρι ́το πολιτικο ́
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 89/662/EOK (2) της 11ης ∆ε- τμη ́μα) με δια ́ταξη της 18ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση
 κεμβρι ́ου 1989, και η οποι ́α πρε ́πει να εφαρμοστει ́ συ ́μφωνα με Prefetto provincia di Cuneo κατα ́ Carbone Silvano, μοναδι-
 την οδηγι ́α 88/409/EOK (3) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουνι ́ου κου ́ διαχειριστη ́ της εταιρι ́ας «Expo Casa Manta Srl»
 1988, οφει ́λεται για την επιθεω ́ρηση του νωπου ́ κρε ́ατος που
 προορι ́ζεται για την εθνικη ́ αγορα ́ επι ́σης τα ́εξοδα μιας βακτηριο- (Υπο ́θεση C-296/00)
 λογικη ́ς εξετα ́σεως που ει ́ναι αναγκαι ́α σε μια συγκεκριμε ́νη
 περι ́πτωση, συ ́μφωνα με την οδηγι ́α 85/73/EOK (4) του Συμβου-
 λι ́ου, της 29ης Ιανουαρι ́ου 1985, σε συνδυασμο ́ με την απο ́φαση (2000/C 302/31)
 88/408/EOK (5) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουνι ́ου 1988;
 Με δια ́ταξη της 18ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ( 1) EE ειδ. ́εκδ. 03/001, σ. 129. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την
 ( 2) EE 1989, L 395, σ. 13. 1η Αυγου ́στου 2000, το Corte Suprema di Cassazione (τρι ́το
 ( 3) EE 1988, L 194, σ. 28.
 ( 4) EE 1985, L 32, σ. 14. πολιτικο ́ τμη ́μα) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της
 ( 5) EE 1988, L 194, σ. 24. διαφορα ́ς μεταξυ ́ Prefetto provincia di Cuneo και Carbone
 Silvano, μοναδικου ́ διαχειριστη ́ της εταιρι ́ας «Expo Casa Manta
 Srl» που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου, την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ερωτα ́ται αν εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς των κανονισμω ́ν
 βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της 27ης Απριλι ́ου 519/94 (1) και 3285/94 (2) σχετικα ́ με το κοινο ́ καθεστω ́ς που
 2000 στην υπο ́θεση Davidoff & Cie. SA και Zino Davidoff εφαρμο ́ζεται επι ́ των εισαγωγω ́ν απο ́ ορισμε ́νες τρι ́τες χω ́ρες εθνικη ́
 SA κατα ́ GOFKID Ltd κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση απαιτου ́σα την εκ των προτε ́ρων ́εγκριση
 ασυρμα ́των (cordless) τηλεφωνικω ́ν συσκευω ́ν που προε ́ρχονται
 (Υπο ́θεση C-292/00) απο ́ τρι ́τες χω ́ρες αποκλειστικα ́ για τους σκοπου ́ς της εμπορι ́ας
 τους αλλ' ο ́χι και της εισαγωγη ́ς τους.
 (2000/C 302/30)
 Με δια ́ταξη της 27ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη (1) EE L 67


text:
της 10.3.1994, σ. 89.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 31 Ιουλι ́ου 2000 το (2) EE L 349 της 31.12.1994, σ. 53.
 Bundesgerichtshof, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ της
 Davidoff & Cie. SA και Zino Davidoff SA, αφενο ́ς, και της
 GOFKID Ltd., αφετε ́ρου, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο της ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. 'Εχουν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 4, παρα ́γραφος 4,
 στοιχει ́ο α', και 5, παρα ́γραφος 2, της πρω ́της οδηγι ́ας
 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988,
 για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 σημα ́των (1) την ́εννοια (υπο ́ την οποι ́α πρε ́πει ενδεχομε ́νως βαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 να εφαρμοστου ́ν), ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη ́εχουν το δικαι ́ωμα να με απο ́φαση της 31ης Μαι ̈́ου και 6ης Ιουλι ́ου 2000, στα
 προβλε ́πουν συνε ́χιση της προστασι ́ας των γνωστω ́ν σημα ́των πλαι ́σια της υποθε ́σεως M. Balestreri και L. Maura κατα ́
 ακο ́μα και στις περιπτω ́σεις στις οποι ́ες το νεο ́τερο ση ́μα Περιφερει ́ας Λομβαρδι ́ας
 χρησιμοποιει ́ται η ́ προ ́κειται να χρησιμοποιηθει ́ για εμπορευ ́-
 ματα η ́ υπηρεσι ́ες οι οποι ́ες ει ́ναι πανομοιο ́τυπες η ́ παρο ́μοιες (Υπο ́θεση C-303/00)
 με εκει ́νες για τις οποι ́ες ́εχει καταχωριστει ́ το προγενε ́στερο
 ση ́μα;
 (2000/C 302/32)
 2. Τα α ́ρθρα 4, παρα ́γραφος 4, στοιχει ́ο α' και 5, παρα ́γραφος 2
 της οδηγι ́ας περι ́ σημα ́των επιτρε ́πουν τη συνε ́χιση της
 Με απο ́φαση της 31ης Μαι ̈́ου και 6ης Ιουλι ́ου 2000, η οποι ́α
 προστασι ́ας γνωστω ́ν σημα ́των κατα ́ την εθνικη ́ νομοθεσι ́α
 περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 8 Αυγου ́στου
 για τους λο ́γους που προβλε ́πονται στις εν λο ́γω διατα ́ξεως
 2000, το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 (χρησιμοποι ́ηση του μεταγενε ́στερου ση ́ματος, χωρι ́ς νο ́μιμη
 υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στα πλαι ́σια
 αιτι ́α, κατα ́ τρο ́πο που να επιφε ́ρει, αχρεωστη ́τως, ο ́φελος απο ́
 της εκκρεμου ́ς ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου υποθε ́σεως
 τον διακριτικο ́ χαρακτη ́ρα η ́ τη φη ́μη του προγενε ́στερου
 M. Balestreri και L. Maura κατα ́ Περιφερει ́ας Λομβαρδι ́ας, τα
 ση ́ματος η ́ θα η ́ταν βλαπτικο ́ς για τον εν λο ́γω διακριτικο ́
 ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα:
 χαρακτη ́ρα η ́ τη φη ́μη), αποκλειστικω ́ς η ́ επιτρε ́πουν τη
 θε ́σπιση συμπληρωματικω ́ν εθνικω ́ν διατα ́ξεων προς προστα-
 σι ́α γνωστω ́ν σημα ́των ́εναντι νεοτε ́ρων τα οποι ́α χρησιμο- 1. Ερωτα ́ται αν οι


text:
διατα ́ξεις των α ́ρθρων 1, 4, 6 και 7 του
 ποιου ́νται η ́ προ ́κειται να χρησιμοποιηθου ́ν για πανομοιο ́τυπα κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3950/92 (1) του Συμβουλι ́ου, της
 η ́ παρο ́μοια εμπορευ ́ματα η ́ υπηρεσι ́ες; 28ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, καθω ́ς και των α ́ρθρων 3 και 4 του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 536/93 (2) της Επιτροπη ́ς, της
 (1) EE 1989, L 40, σ. 1. 9ης Μαρτι ́ου 1993, επιτρε ́πουν την παρε ́κκλιση απο ́ τις
 προθεσμι ́ες για τη χορη ́γηση των ποσοστω ́σεων και, συνακο ́-
 λουθα, για τις αντισταθμι ́σεις και τις εισφορε ́ς, σε περι ́πτωση
 ---pagebreak--- 21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/17
 κατα ́ την οποι ́α, στα πλαι ́σια της επαληθευ ́σεως της νομιμο ́- 1768/95 σε σχε ́ση με την οικει ́α ποικιλι ́α η ́ εα ́ν χρησιμοποι ́ησε
 τητας των συμβα ́σεων μισθω ́σεως και πωλη ́σεως των ιδι ́ων με α ́λλον τρο ́πο — τουλα ́χιστον — την οικει ́α ποικιλι ́α στην
 ποσοστω ́σεων, διαπιστω ́νεται ο ́τι εκει ́νες που ει ́χαν χορηγηθει ́ εκμετα ́λλευση ́ του;
 αρχικα ́ στον δικαιου ́χο ει ́χαν υπολογιστει ́ κατ' εσφαλμε ́νο
 τρο ́πο, για λο ́γους για τους οποι ́ους δεν ευθυ ́νεται η
 (1) EE L 227 της 1.9.1994, σ. 1.
 διοι ́κηση.
 (2) EE L 173 της 25.7.1995, σ. 14.
 2. Ερωτα ́ται αν οι προαναφερθει ́σες κοινοτικε ́ς διατα ́ξεις ει ́ναι
 ́εγκυρες, σε σχε ́ση με το α ́ρθρο 39 (νυν α ́ρθρο 33) της
 Συνθη ́κης, στον βαθμο ́ που προβλε ́πουν ο ́τι, σε περι ́πτωση
 μεταγενε ́στερης επαληθευ ́σεως των ατομικω ́ν ποσοστω ́σεων
 αναφορα ́ς που ́εχουν αποτελε ́σει αντικει ́μενο μισθω ́σεως
 η ́ αγοραπωλησι ́ας, μπορει ́ να χορηγηθει ́ αναδρομικω ́ς η Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 ποσο ́στωση με τη διο ́ρθωση των ποσοστω ́σεων που προσδιο- τη ́των, που ασκη ́θηκε στις 17 Αυγου ́στου 2000 κατα ́ της
 ρι ́ζονταν εσφαλμε ́να για λο ́γους για του οποι ́ους δεν ευθυ ́νε- αποφα ́σεως της 8ης Ιουνι ́ου 2000, την οποι ́α εξε ́δωσε το
 ται η ́δια
 ι η διοι ́κηση. Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-79/96, Τ-260/97 και
 Τ-117/98, Camar srl, προσφευ ́γουσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96
 (1) EE L 405 της 31.12.1992, σ. 1.
 Τ-260/97 και Τ-117/98, και Tico srl, προσφευ ́γουσα στην
 υπο ́θεση Τ-117/98, ο ́που η προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση
 (2) EE L 57 της 10.3.1993, σ. 12. Λο ́γω εσφαλμε ́νης παραπομπη ́ς της
 αιτη ́σεως για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως, ο αριθμο ́ς του Τ-79/96 υποστηριζο ́ταν απο ́ την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, κατα ́
 προαναφερθε ́ντος κανονισμο ́ς διορθω ́θηκε φροντι ́δι του ∆ικαστηρι ́ου. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, καθη ́ς στις υποθε


text:
́-
 σεις Τ-79/96, Τ-260/97 και Τ-117/98, και Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, καθου ́ στην υπο ́θεση Τ-260/97,
 υποστηριζομε ́νων απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρεμβαι ́νο-
 υσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96 και Τ-260/97
 (Υπο ́θεση C-312/00 Ρ)
 (2000/C 302/34)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 τους Christopher Van der Hauwaert και Luca Visaggio, με ́λη
 βαλε το Oberlandesgericht Frankfurt am Main με δια ́ταξη
 της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, επικουρου ́μενους απο ́ τον Αlberto Dal
 της 1ης Αυγου ́στου 2000, στην υπο ́θεση Christian Schulin
 Ferro, δικηγο ́ρο Vicenza, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 κατα ́ Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH
 Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, επι ́σης
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 (Υπο ́θεση C-305/00) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 17 Αυγου ́στου 2000 αι ́τηση
 αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της 8ης Ιουνι ́ου 2000, την οποι ́α
 εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο
 (2000/C 302/33) τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-79/96, Τ-260/97 και
 Τ-117/98, Camar srl, προσφευ ́γουσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96,
 Τ-260/97 και Τ-117/98, και Tico srl, προσφευ ́γουσα στην
 Με δια ́ταξη της 1ης Αυγου ́στου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη υπο ́θεση Τ-117/98, ο ́που η προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση Τ-79/96
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις υποστηριζο ́ταν απο ́ την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 11 Αυγου ́στου 2000, το Oberlandesgericht Frankfurt am Main Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, καθη ́ς στις υποθε ́σεις Τ-79/96,
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Christian Schulin και Saatgut- Τ-260/97 και Τ-117/98, και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Treuhandverwaltungs GmbH, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ Ενω ́σεως, καθου ́ στην υπο ́θεση Τ-260/97, υποστηριζομε ́νων απο ́
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρεμβαι ́νουσα στις υποθε ́σεις Τ-79/96
 εξη ́ς ερωτη ́ματος: και Τ-260/97.
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 'Εχουν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου 14, παρα ́γραφος 3, ́εκτη περι ́-
 πτωση, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2100/94 (1) του Συμβουλι ́ου, της — να εξαφανι ́σει την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση
 27ης Ιουλι ́ου 1994 (κανονισμο ́ς 2100/94), σε συνδυασμο ́ με το
 α ́ρθρο 8 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1768/95 (2) της Επιτροπη ́ς, της και, κατα ́ συνε ́πεια,
 24ης Ιουλι ́ου 1995 (κανονισμο ́ς 1768/95) την ́εννοια ο ́τι ο
 κα ́τοχος δικαιω ́ματος επι ́ φυτικη ́ς ποικιλι ́ας προστατευομε ́νου — να κρι ́νει αβα ́σιμη την προσφυγη ́ που ασκη ́θηκε στην υπο ́θεση
 απο ́ τον κανονισμο ́ 2100/94 μπορει ́ να απαιτη ́σει απο ́ κα ́θε Τ-79/96·
 καλλιεργητη ́ την παροχη ́


text:
των πληροφοριω ́ν που προβλε ́πουν οι
 προαναφερθει ́σες διατα ́ξεις ανεξαρτη ́τως του εα ́ν υπα ́ρχουν — να κρι ́νει αβα ́σιμη την προσφυγη ́ που ασκη ́θηκε στην υπο ́θεση
 ενδει ́ξεις περι ́ του ο ́τι ο καλλιεργητη ́ς προε ́βη σε μια αναγο ́μενη σε Τ-260/97, περιλαμβανομε ́νου και του αιτη ́ματος
 χρη ́ση πρα ́ξη κατα ́ το α ́ρθρο 13, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ αποζημιω ́σεως·


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/79
 Προσφυγή της 9ης Φεβρουαρίου 2010 — Kerstens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-12/10)
 2010/C 113/117
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Petrus Kerstens (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. Mourato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί επιβολής στον προσφεύγοντα της πειθαρχικής ποινής της έγγραφης προειδοποιήσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 23ης Απριλίου 2009 με την οποία επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα η πειθαρχική ποινή της έγγραφης προειδοποιήσεως·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 118/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 της 31ης Οκτωβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση T-201/99, Royal Olympic Cruises Ltd κ.λπ.
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση T-84/00 R, Laboratórios Roussel, Ld.a και
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Laboratoires Roussel Diamant SARL κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη της Κοινο ́τητας — Ζημι ́α προξενη-
 θει ́σα απο ́ την ́ενοπλη επε ́μβαση στην Ομοσπονδιακη ́
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Ανα ́ κληση αδειω ́ν
 ∆ημοκρατι ́α της Γιουγκοσλαβι ́ας — Αγωγη ́ προδη ́λως
 κυκλοφορι ́ας φαρμακευτικω ́ ν προϊο ́ντων για ανθρω ́ πινη
 στερου ́μενη κα ́θε νομικου ́ ερει ́σματος)
 χρη ́ση που περιε ́χουν την ουσι ́α «κλοβενζορε ́ξη» —
 Οδηγι ́α 75/319/ΕΟΚ — Επει ́γον — Στα ́ θμιση συμφε-
 ρο ́ντων)
 (2001/C 118/105)
 (2001/C 118/106)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-201/99, Royal Olympic Cruises Ltd, Valentine ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Oceanic Trading Inc., Caroline Shipping Inc., Simpson
 Navigation Ltd, Solar Navigation Corporation, Ocean Quest
 Sea Carriers Ltd, Athena 2004 SA, Freewind Shipping
 Company, με ́εδρα τη Μονροβι ́α (Λιβερι ́α), Ελληνικη ́ Εταιρι ́α Στην υπο ́θεση T-84/00 R, Laboratórios Roussel, Ld.a, με ́εδρα το
 ∆ιηπειρωτικω ́ν Γραμμω ́ν ΑΕ, με ́εδρα τον Πειραια ́ (Ελλα ́δα), το Mem Martins (Πορτογαλι ́α), Laboratoires Roussel Diamant
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον Ν. Σκανδα ́μη, δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, SARL, με ́εδρα το Puteaux (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον
 και τον Α. Ποταμια ́νο, δικηγο ́ρο Πειραια ́, με αντι ́κλητο στο B. Sträter, δικηγο ́ρο Βο ́νης, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο S. Le Goueff, 9, avenue Guillaume, το γραφει ́ο των δικηγο ́ρων Bonn και Schmidt, 7, Val Sainte-
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Croix, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 Μ. Βιτσεντζα ́τος και Σ. Κυριακοπου ́λου), και Επιτροπη ́ς των H. Støvlbæk και B. Wägenbaur), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Τ. Χριστοφο ́ρου και Α. Val εκτελε ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 9ης Μαρτι ́ου 2000
 Solinge) με αντικει ́μενο αι ́τημα αποκαταστα ́σεως της ζημι ́ας που σχετικα ́ με την ανα ́κληση αδειω ́ν κυκλοφορι ́ας φαρμακευτικω ́ν
 φε ́ρεται ο ́τι υπε ́στησαν οι ενα ́γουσες συνεπει ́α της συμπεριφορα ́ς προϊο ́ντων για ανθρω ́πινη χρη ́ση που περιε ́χουν, μεταξυ ́ α ́λλων, την
 της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας κατα ́ την ́ενοπλη επε ́μβαση στο ουσι ́α κλοβενζορε ́ξη [Ε(2000) 608], o Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 Κοσσυφοπε ́διο μεταξυ ́ της 24ης Μαρτι ́ου και της 9ης Ιουνι ́ου κει


text:
́ου εξε ́δωσε στις 31 Οκτωβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 1999, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους διατακτικο ́:
 Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 12 ∆εκεμβρι ́ου 2000 δια ́ταξη
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Αναστε ́λλει, ́οσον αφορα ́ τις αιτου ́σες, την εκτε ́λεση της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 9ης Μαρτι ́ου 2000, σχετικα ́
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ ως προδη ́λως στερου ́μενη κα ́θε με την ανα ́κληση αδειω ́ ν κυκλοφορι ́ας φαρμακευτικω ́ ν προϊ-
 νομικου ́ ερει ́σματος. ́οντων για ανθρω ́ πινη χρη ́ση που περιε ́χουν τις ακο ́λουθες
 ουσι ́ες: «κλοβενζορε ́ξη, φαινβουτραζα ́τη, φαινπροπορε ́ξη,
 μαζινδο ́λη, μεφαινορε ́ξη, νορψευδοεφεδρι ́νη, φαινμετρα-
 2) Καταδικα ́ζει τις ενα ́γουσες στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ζι ́νη, φαινδιμετραζι ́νη και προπυλεξεδρι ́νη» [Ε(2000) 608].
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 366 της 18.12.1999.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Οκτωβρίου 2011 — DBV κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-297/10) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ντάμπινγκ - Εισαγωγές ορισμένων τροχών από αλουμίνιο καταγωγής Κίνας - Δικαιώματα άμυνας - Υπολογισμός της κανονικής αξίας - Αναλογικότητα - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2011/C 347/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: DBV Deutscher Brennstoffvertrieb Würzburg GmbH (Würzburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Rudolph και A. Günther, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet και T. Maxian Rusche)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΕ) 404/2010 της Επιτροπής, της 10ης Μαΐου 2010, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τροχών από αλουμίνιο καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 117, σ. 64).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την DBV Deutscher Brennstoffvertrieb Würzburg GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 246 της 11.9.2010.


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 31 Ιανουαρίου 2012 — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs κατά Sunico ApS, M & B Holding ApS, Sunil Kumar Harwani
 (Υπόθεση C-49/12)
 2012/C 118/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Εναγόμενοι: Sunico ApS, M & B Holding ApS, Sunil Kumar Harwani
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, την έννοια ότι στο πεδίο εφαρμογής του εμπίπτει η περίπτωση στην οποία οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους έχουν ασκήσει αγωγή αποζημιώσεως κατά επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων εγκατεστημένων σε άλλο κράτος μέλος υποστηρίζοντας ότι, βάσει όσων ορίζει το δίκαιο του κράτους μέλους των εν λόγω αρχών, σε βάρος των αρχών αυτών διαπράχθηκε το αδίκημα της καταδολιεύσεως δανειστών (tortious conspiracy to defraud) λόγω συμμετοχής των εναγομένων σε ενέργειες με σκοπό τη μη απόδοση του ΦΠΑ που οφειλόταν στο κράτος μέλος των ως άνω αρχών;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/50
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 6ης Ιουνίου 2013 — Transports Schiocchet — Excursions SARL κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-397/12) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Αναίρεση προδήλως αβάσιμη και προδήλως απαράδεκτη - Δεν υφίσταται ελλιπής αιτιολογία - Ασαφής λόγος αναιρέσεως - Λόγος αναιρέσεως με τον οποίο επιδιώκεται η επανεξέταση του δικογράφου της πρωτοδίκως ασκηθείσας αγωγής)
 2013/C 225/88
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Transports Schiocchet — Excursions SARL (εκπρόσωπος: E. Deshoulières, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Karlsson και E. Dumitriu-Segnana), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Yerrell και J. Hottiaux)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα), της 18ης Ιουνίου 2012, T-203/11, Schiocchet κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση ζημίας που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της εφαρμογής του καθεστώτος που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 684/92 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1992, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (ΕΕ L 74, σ. 1) — Προϋποθέσεις ασκήσεως αγωγής αποζημιώσεως — Πταίσμα θεσμικού οργάνου
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Transports Schiocchet — Excursions SARL στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 331 της 27.10.2012.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 8ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Residex Capital IV CV κατά Gemeente Rotterdam
 (Υπόθεση C-275/10) (1)
 (Άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ - Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση που χορηγήθηκε υπό τη μορφή εγγυήσεως προς δανειοδότη προκειμένου να μπορέσει αυτός να παράσχει πίστωση σε δανειολήπτη - Παράβαση των κανόνων διαδικασίας - Υποχρέωση ανακτήσεως - Ακυρότητα - Εξουσίες του εθνικού δικαστηρίου)
 2012/C 32/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Residex Capital IV CV
 κατά
 Gemeente Rotterdam
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Κρατικές ενισχύσεις — Ερμηνεία του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ — Ενίσχυση υπό μορφή παροχής εγγυήσεως σε δανειοδότη για να μπορέσει να χορηγήσει πίστωση σε δανειολήπτη — Παράβαση διαδικαστικών κανόνων — Αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων
 Διατακτικό
 Το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ έχει την έννοια ότι τα εθνικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να ακυρώσουν εγγύηση σε περίπτωση όπως εκείνη της κύριας δίκης, στην οποία το παράνομο μέτρο ενισχύσεως εκτελέστηκε μέσω εγγυήσεως παρασχεθείσας από κρατική αρχή για την κάλυψη δανείου που χορηγήθηκε από χρηματοοικονομική εταιρία υπέρ επιχειρήσεως η οποία δεν θα μπορούσε να λάβει τέτοια χρηματοδότηση υπό κανονικές συνθήκες αγοράς. Κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής, τα εν λόγω δικαστήρια υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανάκτηση της ενισχύσεως και, για τον σκοπό αυτό, μπορούν να ακυρώσουν την εγγύηση, ιδίως οσάκις, ελλείψει λιγότερο δεσμευτικών διαδικαστικών μέτρων, η ακύρωση αυτή μπορεί να επιφέρει ή να διευκολύνει την επαναφορά των πραγμάτων στις προ της παροχής της εν λόγω ενισχύσεως συνθήκες ανταγωνισμού.
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.2010.


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/43
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2002
 της 17ης Ιανουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση Τ-54/99, max.mobil Telekommunikation
 Service GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των (1) στην υπο ́θεση Τ-47/00, Rica Foods (Free Zone) NV κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ('Αρθρο 90, παρα ́ γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 86, παρα
 α ́ γραφος 3, ΕΚ) — 'Υψος των τελω ́ ν που
 επιβα ́ λλει η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στους φορει ́ς GSM (Καθεστω ́ ς συνδε ́σεως των υπερποντι ́ων χωρω ́ ν και
 — Καταγγελι ́α — Μερικη ́ απο ́ρριψη της καταγγελι ́ας — εδαφω ́ ν — Εισαγωγε ́ς ζα ́χαρης και μειγμα ́ των ζα ́χαρης
 Παραδεκτο ́ — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 86 της Συνθη ́κης και κακα ́ου — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2423/1999 — Με ́τρα
 ΕΚ (νυν α ́ ρθρου 82 ΕΚ) και του α ́ ρθρου 90 της Συνθη ́κης διασφαλι ́σεως — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́ δεκτο)
 ΕΚ — Αιτιολογι ́α)
 (2002/C 109/85) (2002/C 109/86)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-54/99, max.mobil Telekommunikation Service
 GmbH, με ́εδρα τη Βιε ́νη (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 δικηγο ́ρους S. Köck, M. Pflügl, M. Esser-Wellié και M. Oder,
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Στην υπο ́θεση Τ-47/00, Rica Foods (Free Zone) NV, με ́εδρα το
 Oranjestad (Αρου ́μπα), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. van der Wal,
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: W. Mölls και K. Wiedner),
 δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενη
 υποστηριζο ́μενης απο ́ το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (εκπρο ́σωποι:
 A. Fierstra, J. van Bakel και Η. G. Sevenster), με αντικει ́μενο απο ́ το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (εκπρο ́σωπος: H. Sevenster),
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: T. van
 αι ́τηση περι ́μερικη ́ς ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως ΙV-C1/ROK D(98)
 Rijn και C. Van der Hauwaert), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως
 της Επιτροπη ́ς, της 11ης Σεπτεμβρι ́ου 1998, στο με ́τρο που
 απορρι ́πτει την καταγγελι ́α της προσφευ ́γουσας, συ ́μφωνα με την του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2423/1999 της Επιτροπη ́ς, της 15ης Νοεμ-
 βρι ́ου 1999, για την καθιε ́ρωση με ́τρων διασφαλι ́σεως ο ́σον αφορα ́
 οποι ́α η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας παρε ́βη τα α ́ρθρα 86 και 90,
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρα 82 και 86, τη ζα ́χαρη του κωδικου ́ ΣΟ 1701 και τα μει ́γματα ζα ́χαρης και
 παρα ́γραφος 1, ΕΚ) κατα ́ τον καθορισμο ́ του υ ́ψους του τε


text:
́λους κακα ́ου που υπα ́γονται στους κωδικου ́ς ΣΟ 1806 10 30 και
 1806 10 90 καταγωγη ́ς των υπερποντι ́ων χωρω ́ν και εδαφω ́ν (ΕΕ
 που ́επρεπε να καταβα ́λει η προσφευ ́γουσα για τη λη ́ψη α ́δειας
 εκμετα ́λλευσης GSM, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα), L 294, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, K. Lenaerts, τους J. Azizi, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 M. Jaeger, J. Pirrung, N. J. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 H. Jung, εξε ́δωσε στις 30 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το 17 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 1) Απορρι ́πτει στην προσφυγη ́.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα και 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα δικαστικα ́ ́εξοδα της Επιτροπη ́ς. τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 3) Το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ 3) Οι παρεμβαι ́νοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 ́εξοδα.
 (1) EE C 135 της 13.5.2000.
 (1) EE C 100 της 10.4.1999.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/44
 Προσφυγή-αγωγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση T-447/10)
 ()
 2010/C 346/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης, Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του καθού περί απορρίψεως των προσφορών της προσφεύγουσας που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής προσφορών CJ 7/09 «Δημόσιες συμβάσεις για την παροχή υπηρεσιών τεχνολογίας των πληροφοριών» (1), και όλες τις μεταγενέστερες συναφείς αποφάσεις του καθού συμπεριλαμβανομένης της αποφάσεως περί αναθέσεως των συμβάσεων στους επιτυχόντες υποψηφίους,
 —
 να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει στην προσφεύγουσα αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη από την επίδικη διαδικασία διαγωνισμού ύψους 5 000 000 ευρώ,
 —
 να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει στην προσφεύγουσα αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη και για την προσβολή που υπέστη στη φήμη και την αξιοπιστία της ύψους 500 000 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, καθώς και στις λοιπές δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής, ακόμη και σε περίπτωση απορρίψεώς της.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως του καθού της 12ης Ιουλίου 2010 περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής προσφορών CJ 7/09 για υπηρεσίες τεχνολογίας της πληροφορικής και περί αναθέσεως των συμβάσεων στους επιτυχόντες υποψηφίους. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ζητεί αποζημίωση για τη ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη από τη διαδικασία του διαγωνισμού.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αναθέτουσα αρχή παραβίασε την αρχή της μη εισαγωγής διακρίσεων μεταξύ των διαγωνιζομένων υποψηφίων, δεδομένου ότι για ορισμένους επιτυχόντες υποψηφίους συνέτρεχαν τα κριτήρια αποκλεισμού και, ως εκ τούτου, παρέβη τα άρθρα 93 και 94 του δημοσιονομικού κανονισμού (2), το άρθρο 133 των κανόνων εφαρμογής, και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης.
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το καθού παρέβη τις διατάξεις του άρθρου 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού όσον αφορά και τις δύο παρτίδες, π.χ. την υποχρέωση παράθεσης αιτιολογίας καθόσον δεν παρέσχε στην προσφεύγουσα επαρκή αιτιολογία και επαρκείς εξηγήσεις. Ειδικότερα, δεν προσδιορίστηκαν προσηκόντως τα χαρακτηριστικά και τα σχετικά πλεονεκτήματα της επιλεγείσας προσφοράς. Όσον αφορά την προσφορά της προσφεύγουσας, σημειώθηκε μόνο μία απλή τεχνική βαθμολογία κάτω από κάθε κριτήριο με αόριστη διατύπωση, ενώ για τους επιτυχόντες υποψηφίους αναφέρθηκε μόνον ότι η προσφορά τους κρίθηκε ως ποιοτικότερη.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το καθού δεν εξασφάλισε ίση μεταχείριση σε όλους τους προσφέροντες όταν τους κάλεσε να επισκεφθούν τις εγκαταστάσεις της, καθόσον το γεγονός αυτό δεν τους επέτρεψε να διαγωνιστούν δίκαια έναντι του αναδόχου που επιλέχθηκε τελικά στην εν λόγω πρόσκληση υποβολής προσφορών.
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, χρησιμοποιώντας άλλα κριτήρια εκτός από εκείνα που επιτρέπονται από το άρθρο 138 του δημοσιονομικού κανονισμού και με την επεξεργασία δεδομένων τα οποία δεν είχαν προταθεί από την προσφεύγουσα για την ανάθεση


text:
και αναμειγνύοντας κριτήρια επιλογής και ανάθεσης και μη χρησιμοποιώντας κριτήρια σχετικά με την οικονομικό πλεονέκτημα της προσφοράς, το καθού παρέβη το άρθρο 97 του δημοσιονομικού κανονισμού και το άρθρο 138 των κανόνων εφαρμογής.
 (1) ΕΕ 2009/S 217-312293.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1).


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/51
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Wilo κατά ΓΕΕΑ (Pioneering for You)
 (Υπόθεση T-601/13) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Αίτηση κοινοτικού λεκτικού σήματος Pioneering for You - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»])
 (2015/C 046/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wilo SE (Dortmund, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Schneiders, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Α. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 555/2013-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Pioneering for You ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Wilo SE στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 24 της 25.1.2014.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2007 — Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH, Stadtwerke Uelzen GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG, Vattenfall Europe Nuclear Energy GmbH, πρώην Hamburgische Electricitäts-WerkeAG
 (Υπόθεση C-176/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ενίσχυση που φέρεται ότι χορήγησαν οι γερμανικές αρχές προς πυρηνικούς σταθμούς - Αποθεματικά για την οριστική παύση λειτουργίας πυρηνικών σταθμών και τη διάθεση των ραδιενεργών αποβλήτων τους - Προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου απαράδεκτη - Λόγος δημοσίας τάξεως)
 (2008/C 22/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH, Stadtwerke Uelzen GmbH (εκπρόσωποι: D. Fouquet και P. Becker, Rechtsanwälte)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: V. Kreuschitz), E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG, Vattenfall Europe Nuclear Energy GmbH, πρώην Hamburgische Electricitäts-WerkeAG (εκπρόσωποι: U. Karpenstein και D. Sellner, Rechtsanwälte)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2006 στην υπόθεση T-92/02, Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή που σκοπούσε στην ακύρωση της αποφάσεως C(2001) 3967 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, με την οποία διαπιστώθηκε ότι το καθεστώς φοροαπαλλαγής που εφαρμόζει η Γερμανία στα αποθεματικά που σχηματίζουν οι πυρηνικοί σταθμοί για τη διάθεση των ραδιενεργών τους αποβλήτων και την οριστική παύση της λειτουργίας τους δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ — Υποχρέωση της Επιτροπής να κινήσει την κατ' αντιμωλίαν διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, στην περίπτωση κατά την οποία η εκτίμηση είναι δυσχερής ή υπάρχουν αμφιβολίες
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 26ης Ιανουαρίου 2006, T-92/02 Stadtwerke Schwäbisch Hall κ.λπ. κατά Επιτροπής.
 2)
 Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή των Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C(2001) 3967 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, με την οποία διαπιστώθηκε ότι το καθεστώς φοροαπαλλαγής που εφαρμόζει η Γερμανία στα αποθεματικά που σχηματίζουν οι πυρηνικοί σταθμοί για τη διάθεση των ραδιενεργών τους αποβλήτων και την οριστική παύση της λειτουργίας τους δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ.
 3)
 Καταδικάζει τις Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH στα έξοδα τόσο της ενώπιον του Πρωτοδικείου όσο και της παρούσας δίκης.
 (1) ΕΕ C 131 της 3.6.2006.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado Mercantil Νο 4 de Barcelona (Ισπανία) στις 13 Φεβρουαρίου 2009 — Axel Waltz κατά Clickair SA
 (Υπόθεση C-63/09)
 2009/C 102/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Mercantil Νο 4 de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Axel Waltz
 Εναγομένη: Clickair SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Το όριο ευθύνης στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 22.2 της Συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, που υπογράφηκε στο Μόντρεαλ στις 28 Μαΐου 1999, περιλαμβάνει, εκτός από τις υλικές ζημίες, και την ηθική βλάβη από την απώλεια των αποσκευών;


text:
 24.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 10ης Μαρτίου 2004
 στην υπόθεση C-87/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων ιδιωτικών ή δημοσίων σχεδίων - Σχέδιο «Lotto zero»)
 (2004/C 190/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-87/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπούμενη από τους van Beek και R. Amorosi) κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπροσωπούμενης από τον Massella Ducci Teri, avvocato dello Stato) που είχε ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, επειδή η Περιφέρεια της Abruzzes δεν έλεγξε εάν η κατασκευή περιφερειακής εξωαστικής οδού στο Teramo (σχέδιο γνωστό ως Lotto Zero — Variante, tra Teramo e Giulianova, alla strada statale S.S. 80), που περιλαμβάνεται στα σχέδια που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και A. La Pergola, R. Silva de Lapuerta, και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας R. Grass, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2004 απόφαση της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:
 1.
 Επειδή η Περιφέρεια της Abruzzes δεν έλεγξε εάν η κατασκευή περιφερειακής εξωαστικής οδού στο Teramo (σχέδιο γνωστό ως Lotto Zero — Variante, tra Teramo e Giulianova, alla strada statale S.S. 80), που περιλαμβάνεται στα σχέδια που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ έπρεπε να υποβληθεί σε εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας αυτής, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας.
 2.
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Ιταλίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/7
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2009 [αίτηση του Audiencia Provincial de La Coruña (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Lubricantes y Carburantes Galaicos, S. L. κατά GALP Energía España SAU
 (Υπόθεση C-506/07) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρο 81 ΕΚ - Σύμβαση αποκλειστικής προμήθειας καυσίμων συναφθείσα μεταξύ προμηθευτή και πρατηριούχου - Εξαίρεση - Συμφωνία ήσσονος σημασίας - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1984/83 - Άρθρο 12, παράγραφος 2 - Κανονισμός (ΕΚ) 2790/1999 - Άρθρα 4, στοιχείο α', και 5, στοιχείο α' - Διάρκεια της αποκλειστικότητας - Καθορισμός της τιμής πωλήσεως στο κοινό)
 2010/C 11/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de La Coruña
 Διάδικοι
 Lubricantes y Carburantes Galaicos, S. L.
 κατά
 GALP Energía España SAU
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de La Coruña — Ερμηνεία του άρθρου 81, παράγραφος 1, στοιχείο α', ΕΚ, της όγδοης αιτιολογικής σκέψεως και των άρθρων 10 και 12, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1984/83 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 1983, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών αποκλειστικής προμήθειας (ΕΕ L 173, σ. 5) και των άρθρων 4, στοιχείο α', και 5 του κανονισμού 2790/99 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών (ΕΕ L 336, σ. 21) — Σύμβαση αποκλειστικής διανομής καυσίμων μεταξύ του προμηθευτή και του πρατηριούχου — Πρατήριο καυσίμων που κατασκευάστηκε από τον προμηθευτή δυνάμει δικαιώματος επιφανείας που παραχώρησε ο μεταπωλητής επί οικοπέδου για μια 25ετία και του οποίου η εκμετάλλευση παραχωρήθηκε στον τελευταίο για το ίδιο χρονικό διάστημα
 Διατακτικό
 1)
 Σύμβαση, όπως αυτή της κύριας δίκης, προβλέπουσα τη σύσταση εμπράγματου δικαιώματος, αποκαλούμενου «δικαίωμα επιφανείας», υπέρ προμηθευτή προϊόντων πετρελαίου για 25 έτη, βάσει της οποίας δίνεται στον εν λόγω προμηθευτή άδεια οικοδομήσεως πρατηρίου καυσίμων και παραχωρήσεώς του με σύμβαση μισθώσεως στον ιδιοκτήτη του οικοπέδου για το ίδιο χρονικό διάστημα, σε περίπτωση όπου η σύμβαση περιλαμβάνει ρήτρες σχετικά με τον καθορισμό της τελικής τιμής πωλήσεως των προϊόντων και/ή σχετικά με υποχρέωση αποκλειστικής προμήθειας ή απαγορεύσεως του ανταγωνισμού, της οποίας η διάρκεια εφαρμογής υπερβαίνει τα χρονικά όρια που θέτει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1984/83 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 1983, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου [81], παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών αποκλειστικής προμήθειας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1582/97 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 1997, καθώς και με τον κανονισμό (ΕΚ) 2790/1999 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών, δεν εμπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, υπό την προϋπόθεση να μη δύναται να επηρεάσει το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο και να μην έχει ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα τον αισθητό περιορισμό του ανταγωνισμού, όπερ απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει λαμβάνοντας, μεταξύ άλλων, υπόψη το οικονομικό και νομικό


text:
πλαίσιο εντός του οποίου εντάσσεται η σύμβαση αυτή.
 2)
 Το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 1984/83, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1582/97, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, για τους σκοπούς εφαρμογής της προβλεπόμενης παρεκκλίσεως, δεν απαγορεύει να υπερβαίνει η διάρκεια εφαρμογής συμβάσεως αποκλειστικής προμήθειας τα χρονικά όρια που θέτει ο κανονισμός αυτός σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης οικοπέδου παραχώρησε σε προμηθευτή δικαίωμα επιφανείας για 25 έτη, ο δε προμηθευτής υποχρεούται να κατασκευάσει πρατήριο καυσίμων και να το παραχωρήσει με σύμβαση μισθώσεως στον ιδιοκτήτη του οικοπέδου προς εκμετάλλευση για το ίδιο χρονικό διάστημα.
 3)
 Το άρθρο 5, στοιχείο α', του κανονισμού 2790/1999 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, για τους σκοπούς εφαρμογής της προβλεπόμενης παρεκκλίσεως, απαγορεύει να υπερβαίνει η διάρκεια εφαρμογής συμβάσεως αποκλειστικής προμήθειας τα χρονικά όρια που θέτει ο κανονισμός αυτός σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης οικοπέδου παραχώρησε σε προμηθευτή δικαίωμα επιφανείας για 25 έτη, ο δε προμηθευτής υποχρεούται να κατασκευάσει πρατήριο καυσίμων και να το παραχωρήσει με σύμβαση μισθώσεως στον ιδιοκτήτη του οικοπέδου προς εκμετάλλευση για το ίδιο χρονικό διάστημα.
 4)
 Οι συμβατικές ρήτρες περί των τελικών τιμών πωλήσεως, όπως αυτές της κύριας δίκης, δύνανται να τύχουν της εξαιρέσεως ανά κατηγορίες δυνάμει του κανονισμού 1984/83, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1582/97, καθώς και με τον κανονισμό 2790/1999 αν ο προμηθευτής περιοριστεί στην επιβολή μέγιστης τιμής πωλήσεως ή σε πρόταση τιμής πωλήσεως και αν, κατά συνέπεια, ο μεταπωλητής έχει πραγματική δυνατότητα καθορισμού αυτής της τιμής πωλήσεως. Αντιθέτως, οι ρήτρες αυτές δεν δύνανται να τύχουν της εν λόγω εξαιρέσεως αν καταλήγουν, άμεσα ή με έμμεσους ή συγκεκαλυμμένους τρόπους, σε καθορισμό τελικής τιμής πωλήσεως ή σε επιβολή ελάχιστης τιμής πωλήσεως από τον προμηθευτή. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει αν τέτοιες δεσμεύσεις βαρύνουν τον μεταπωλητή, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των συμβατικών υποχρεώσεων εξεταζομένων στο οικονομικό και νομικό τους πλαίσιο, καθώς και τη συμπεριφορά των διαδίκων της κύριας δίκης.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Svea hovrätt (Σουηδία) στις 13 Οκτωβρίου 2008 — Otto Sjöberg κατά Åklagaren
 (Υπόθεση C-447/08)
 (2008/C 327/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Svea hovrätt
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: Otto Sjöberg
 Εφεσίβλητος: Åklagaren
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί η ενέχουσα δυσμενείς διακρίσεις λόγω ιθαγενείας μεταχείριση να γίνει υπό ορισμένες προϋποθέσεις αποδεκτή στην εγχώρια αγορά των τυχηρών παιγνίων και των λαχειοφόρων αγορών για επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος;
 2)
 Αν υπάρχουν πολλοί σκοποί της περιοριστικής πολιτικής που ασκείται στην εγχώρια αγορά των τυχηρών παιγνίων και των λαχειοφόρων αγορών και αν ένας από αυτούς συνίσταται στη χρηματοδότηση κοινωνικών δραστηριοτήτων, μπορεί ο σκοπός αυτός να θεωρηθεί παρεπόμενη ευεργετική συνέπεια της περιοριστικής πολιτικής; Αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι αρνητική, μπορεί παρ' όλ' αυτά η ασκούμενη περιοριστική πολιτική να είναι αποδεκτή, αν ο σκοπός της χρηματοδότησης κοινωνικών δραστηριοτήτων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί τον κύριο σκοπό της περιοριστικής πολιτικής;
 3)
 Μπορεί το κράτος να επικαλεσθεί επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος για μια περιοριστική πολιτική, αν ελεγχόμενες από το κράτος εταιρίες ασκούν εμπορία τυχηρών παιγνίων και λαχειοφόρων αγορών, τα έσοδα από την οποία τα προσπορίζεται το κράτος, και αν ένας από τους σκοπούς της εμπορίας αυτής συνίσταται στη χρηματοδότηση κοινωνικών δραστηριοτήτων; Αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι αρνητική, μπορεί παρ' όλ' αυτά η ασκούμενη περιοριστική πολιτική να είναι αποδεκτή, αν η χρηματοδότηση κοινωνικών δραστηριοτήτων δεν εκτιμάται ότι είναι ο κύριος σκοπός της εμπορίας αυτής;
 4)
 Μπορεί μια απόλυτη απαγόρευση εμπορίας τυχηρών παιγνίων και λαχειοφόρων αγορών, που διοργανώνονται σε άλλο κράτος μέλος από εγκατεστημένη στο κράτος αυτό εταιρία η οποία ελέγχεται από τις αρχές του εν λόγω κράτους, να είναι αναλογική σε σχέση με τον σκοπό της άσκησης έλεγχου και εποπτείας στη δραστηριότητα τυχηρών παιγνίων, όταν ταυτόχρονα δεν τίθενται όρια στην εμπορία τυχηρών παιγνίων και λαχειοφόρων αγορών που διοργανώνονται από εταιρία εγκατεστημένη στο κράτος μέλος που ασκεί την περιοριστική πολιτική; Ποια είναι η απάντηση στο ερώτημα αν ο σκοπός της ρύθμισης αυτής είναι ο περιορισμός των τυχηρών παιγνίων;
 5)
 Έχει ο διοργανωτής τυχηρών παιγνίων, ο οποίος έλαβε άδεια ασκήσεως δραστηριότητας τυχηρών παιγνίων σε ένα κράτος και ελέγχεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους αυτού, το δικαίωμα να προωθεί στην αγορά άλλου κράτους μέλους τις προσφορές του τυχηρών παιγνίων, δημοσιεύοντας για παράδειγμα αγγελίες σε εφημερίδες, χωρίς να έχει προηγουμένως ζητήσει άδεια από τις αρμόδιες αρχές του κράτους αυτού; Αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική, συνεπάγεται τούτο ότι η νομοθεσία του κράτους μέλους που συνίσταται στην επιβολή ποινικών κυρώσεων για την προώθηση της συμμετοχής σε λαχειοφόρους αγορές που έχουν διοργανωθεί στην αλλοδαπή αποτελεί εμπόδιο στην ελευθερία εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών το οποίο ουδέποτε μπορεί να γίνει δεκτό έστω και αν γίνεται επίκληση επιτακτικού λόγου γενικού συμφέροντος; Επηρεάζει την απάντηση στο πρώτο ερώτημα το αν το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο διοργανωτής τυχηρών παιγνίων επικαλείται τον ίδιο λόγο γενικού συμφέροντος με αυτόν που επικαλείται το κράτος στην αγορά του οποίου


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Φεβρουαρίου 2013 — Caventa κατά ΓΕΕΑ — Anson’s Herrenhaus (BERG)
 (Υπόθεση T-224/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος BERG - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα Christian Berg - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 108/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Caventa AG (Rekingen, Ελβετία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Krenzel, στη συνέχεια, T. Stein και A. Segler δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Manea, στη συνέχεια D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Anson’s Herrenhaus KG (Ντύσελντορφ, Γερμανία (εκπρόσωποι: O. Löffel και P. Lange, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 1494/2010-1), σχετικά με διαδικασίας ανακοπής μεταξύ των Anson’s Herrenhaus KG και Caventa AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Caventa AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 194 της 2.7.2011.


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 14ης Απριλίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-343/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/271/ΕΟΚ - Ρύπανση και οχλήσεις - Επεξεργασία αστικών λυμάτων - Άρθρα 3 και 4)
 2011/C 179/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: S. Pardo Quintillán)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 3 και 4 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135, σ. 40)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ότι, παραλείποντας:
 —
 την αποχέτευση των αστικών λυμάτων των οικισμών με ισοδύναμο πληθυσμό (ι.π.) άνω των 15 000 Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Valle de la Orotava, Arenys de Mar, Alcossebre και Cariño, κατά το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων και
 —
 την επεξεργασία των αστικών λυμάτων των οικισμών με ισοδύναμο πληθυσμό (ι.π.) άνω των 15 000 Arroyo de la Miel, Arroyo de la Víbora, Estepota (San Pedro de Alcántara), Alhaurín el Grande, Coín, Barbate, Chipiona, Isla Cristina, Matalascañas, Nerja, Tarifa, Torrox Costa, Vejer de la Frontera, Gijón-Este, Llanes, Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Los Llanos de Aridane, Arenys de Mar, Pineda de Mar, Ceuta, Alcossebre, Benicarló, Elx (Arenales), Peñíscola, Teulada Moraira (Rada Moraira), Vinaròs, A Coruña, Cariño, Tui, Vigo, Aguiño Carreira-Ribeira, Baiona, Noia, Santiago, Viveiro και Irán (Hondarribia), κατά τις παραγράφους 1, 3 και, κατά περίπτωση, 4 του άρθρου 4 της οδηγίας 91/271, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις προαναφερθείσες διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 234 της 28.8.2010.


text:
C 299/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 2. So óqhqo 7 paqócqauoy 1 sgy odgciäay 89/104/EOJ dem mirlxäm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 eävei sgm eämmoia oäsi o dijaiotävoy rgälasoy eävei sg dtma- óqhqo 2 sgy em koäcx odgciäay.
 soäsgsa, le bórg loämom sg diósang atsgä, ma apacoqetärei
 re sqiäsom ma vqgrilopoieiä so rgäla sot cia pqoøoämsa pot 2. Jasadijófei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa dija-
 diaseähgjam, tpoä so rgäla atsoä, rso elpoäqio ejsoäy sot rsijó eänoda.
 Etqxpaøjotä Oijomolijotä Vxäqot apoä som dijaiotävo gä
 le sg rtcjasóhergä sot.
 (1) EE C 295 sgy 27.9.1997.
 (1) EE C 388 sgy 21.12.1996.
 Pqorutcgä sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay jasó sgy Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy
 9 Iotkiäot 1998
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT (Tpoäherg C-247/98)
 (eäjso slgäla) (98/C 299/18)
 sgy 16gy Iotkiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-285/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- G Ekkgmijgä Dglojqasiäa, ejpqorxpotälemg apoä som
 mosgäsxm jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (1) Dglgäsqio Papacexqcoäpotko, molijoä rtälbotko sot Jqó-
 soty, jai som Ixómmg-Jxmrsamsiämo Vakjió, póqedqo sot
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Paqókeiwg elpqoäherlgy Molijotä Rtlbotkiäot sot Jqósoty, le amsiäjkgso rso Kot-
 lesauoqóy sgy odgciäay 94/51/EJ) nelbotäqco som pqeärbg sgy Ekkódoy, 117, Val Ste-Croix,
 órjgre rsiy 9 Iotkiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm
 (98/C 299/17) Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä) G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma ciämei dejsgä g pqorutcgä,
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) Ç ma ajtqxheiä, gä ókkxy ma lesaqqthlirseiä, g apoäuarg 98/
 358/EJ sgy Episqopgäy, sgy 6gy Laðot 1998, cia sgm
 ejjahóqirg kocaqiarlxäm pot tpobókkomsai apoä sa
 Rsgm tpoäherg C-285/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- jqósg leäkg rvesijó le siy dapómey pot vqglasodosotä-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Francisco de Sousa Fialho), jasó msai apoä so slgäla Ecctgärexm sot Etqxpaøjotä Cexqci-
 Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Luís Fernandes jotä Saleiäot Pqoramasokirlotä jai Ecctgärexm cia so
 jai Pedro Portugal), le amsijeiälemo ma amacmxqirheiä oäsi g oijomolijoä eäsoy 1994 [joimopoigheiära tpoä som aqihloä E
 Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg ejdiädomsay elpqoheärlxy siy (1998) 1124] (1).
 amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasó-
 neiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 94/51/EJ Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 sgy Episqopgäy, sgy 7gy Moelbqiäot 1994, cia pqxäsg pqoraq-
 locgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy odgciäay 90/219/EOJ sot
 Rtlbotkiäot cia sgm peqioqirleämg vqgärg cemesijxäy sqopopoi- Le sgm pqorbakkoälemg apoäuargä sgy g Episqopgä, die-
 gleämxm lijqooqcamirlxäm (EE L 297 sgy 18.11.1994, r. 29), meqcxämsay sgm ejjahóqirg kocaqiarlxäm sot oijomolijotä
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 189 sqiäso eäsoty 1994, dem amacmxäqire dióuoqey dapómey täwoty
 edóuio sgy rtmhgäjgy EJ jai apoä so óqhqo 2 sgy odgciäay 94/ 8 093 595 532 dqavlxäm pot auoqotäm soty soleiäy sot boeiäot
 51/EJ, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. jqeäasoy, sxm opxqojgpetsijxäm jai sot oiämot.
 Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini,
 J. L. Murray, G. Hirsch jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy G Ekkgmijgä Dglojqasiäa tporsgqiäfei oäsi g apoäuarg atsgä
 eiracckeeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre sgy Episqopgäy eiämai ajtqxseäa xy rsgqifoleämg re pkómg
 rsiy 16 Iotkiäot 1998


text:
apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: peqiä sa pqóclasa jahxäy jai re eruakleämg, ókkxy ame-
 paqjgä, aisiokociäa. G Episqopgä, ejdiädomsay sgm apoäuarg
 atsgä, tpeqeäbg sa ajqaiäa oäqia sgy diajqisijgäy sgy etveäqeiay,
 1. G Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg ejdiädomsay elpqo- emxä, eidijó rsom soleäa sgy tpovqexsijgäy apoärsangy
 heärlxy siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai rsgqiävhgje re amtäpaqjsg molijgä bórg epibokgäy sgy
 dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy dioäqhxrgy.
 sgm odgciäa 94/51/EJ sgy Episqopgäy, sgy 7gy Moelbqiäot
 1994, cia pqxäsg pqoraqlocgä rsgm sevmijgä pqoäodo sgy (1) EE L 163 sgy 6.6.1998, r. 28.
 odgciäay 90/219/EOJ sot Rtlbotkiä ot cia sgm peqioqi-
 rleämg vqgärg cemesijxäy sqopopoigleämxm lijqooqca-


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/46
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουνίου 2017 — AWG κατά EUIPO — Takko (Southern Territory 23o48’25"S)
 (Υπόθεση T-6/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Southern Territory 23o48’25’’S - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης SOUTHERN - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 239/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AWG Allgemeine Warenvertriebs GmbH (Köngen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Sambuc, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Takko Holding GmbH (Telgte, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Νοεμβρίου 2015 (υπόθεση R 735/2015-4) σχετικά με διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας μεταξύ της Takko Holding και της AWG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2)
 Η AWG Allgemeine Warenvertriebs GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).
 (1) EE C 98 της 14.3.2016.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesgericht Feldkirch (Αυστρία) στις 24 Οκτωβρίου 2012 — Armin Maletic, Marianne Maletic κατά lastminute.com GmbH και TUI Österreich GmbH
 (Υπόθεση C-478/12)
 2013/C 26/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Feldkirch
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Armin Maletic, Marianne Maletic
 Εναγόμενες: lastminute.com GmbH, TUI Österreich GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), το οποίο αφορά τη θεμελίωση της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων του τόπου κατοικίας του καταναλωτή, την έννοια ότι, στην περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος (εν προκειμένω ταξιδιωτικός πράκτορας με έδρα στην αλλοδαπή) χρησιμοποιεί έναν συμβαλλόμενο (εν προκειμένω διοργανωτή ταξιδίων με έδρα στην ημεδαπή), όταν πρόκειται για αγωγές στρεφόμενες κατ’ αμφοτέρων, το εν λόγω άρθρο εφαρμόζεται και στον συμβαλλόμενο που εδρεύει στην ημεδαπή;
 (1) EE 2001, L 12, σ. 1.


text:
C 102/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.4.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-399/95 (1)
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Ιρλανδι ́ας, παραλει ́- (2000/C 102/29)
 ποντας να κοινοποιη ́σει τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση Με δια ́ταξη της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 προς την οδηγι ́α 98/21/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης Απριλι ́ου ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 1998 (1), για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 93/16/ΕΟΚ (2) υποθε ́σεως C-399/95, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 του Συμβουλι ́ου, για τη διευκο ́λυνση της ελευ ́θερης κυκλοφο- κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ρι ́ας των ιατρω ́ν και της αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως των διπλω-
 μα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων τους, η ́ παραλει ́-
 ποντας να λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα για τη συμμο ́ρφωση προς (1) EE C 77 της 16.3.1996.
 την οδηγι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α·
 2) να καταδικα ́σει τη ∆ημοκρατι ́α της Ιρλανδι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-195/96 (1)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2000/C 102/30)
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), κατα ́ το
 οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε με ́λος ως προς το επιδιωκο ́μενο Με δια ́ταξη της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που τα ́σσει η οδηγι ́α για τη συμμο ́ρφωση. υποθε ́σεως C-195/96, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 31 ∆εκεμβρι ́ου 1998 και η Ιρλανδι ́α κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 δεν ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορ-
 φωθει ́ προς την εν λο ́γω οδηγι ́α.
 (1) EE C 247 της 24.8.1996.
 (1) EE L 119 της 22.4.1998, σ. 15.
 (2) EE L 165 της 7.7.1993, σ. 1.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-333/98 (1)
 (2000/C 102/31)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-255/92 Ρ (1)
 Με δια ́ταξη της 17ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 (2000/C 102/27) ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-333/98 (αι ́τηση της Commissione dei ricorsi
 Με δια ́ταξη της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- contro i provvedimenti dell’Ufficio Italiano Brevetti e Marchi
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της για την ́εκδοση προδικαστικη


text:
́ς αποφα ́σεως), Merck & Co. Inc.
 υποθε ́σεως C-255/92 Ρ, BASF AG κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- κατα ́ Ufficio Italiano Brevetti e Marchi.
 κω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 ( 1) EE C 187 της 24.7.1992.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-291/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-129/92 (1)
 (2000/C 102/32)
 (2000/C 102/28)
 Με δια ́ταξη της 18ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 10ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-291/99 (αι ́τηση του Tribunale di Trieste, Prima
 υποθε ́σεως C-129/92, Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας Sezione Civile, για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως),
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Crossbow Srl κατα ́ Ministero delle Finanze.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999. (1) EE C 314 της 30.10.1999.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/62
 Προσφυγή της 23ης Νοεμβρίου 2009 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-469/09)
 2010/C 24/109
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Ι. Χαλκιάς, Σ. Παπαϊωάννου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρωθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής,
 —
 να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ελληνική Δημοκρατία, με την προσφυγή της κατά της απόφασης Ε(2009)7044 τελικό της Επιτροπής της 24ης Σεπτεμβρίου 2009«περί εξαίρεσης από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα “Εγγυήσεων”, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)» (EE L 257, σ. 28), κατά το μέρος που αφορά δημοσιονομικές διορθώσεις σε βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, προβάλλει τους ακόλουθους δύο λόγους ακύρωσης.
 Με τον πρώτο λόγο ακύρωσης που αφορά στον τομέα της μεταποίησης οπωροκηπευτικών (ντομάτες), η προσφεύγουσα προβάλλει εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 28, παράγραφος 1, στοιχείο στ' και 28, παράγραφος 2, 31, παράγραφοι 1 και 2 και 3, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2003 (1) και των κατευθυντήριων γραμμών AGRI VI 5330/97, 17933/2000 και 63983/2002 για τις δημοσιονομικές διορθώσεις, δεδομένου ότι στον τομέα αυτόν έγιναν με επάρκεια όλοι οι βασικοί έλεγχοι και υφίσταντο ελλείψεις μόνο σε δευτερεύοντες επικουρικούς ελέγχους.
 Με το δεύτερο λόγο ακύρωσης, που αφορά στον τομέα της δημόσιας αποθεματοποίησης του ρυζιού, προβάλλεται έλλειψη έγκυρης νομικής βάσης για την επιβολή της διόρθωσης, διότι η Ε.Ε. ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 4 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2148/1996 (2), άλλως υπάρχει παράβαση της αρχής της αναλογικότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1535/2003 της Επιτροπής, της 29ης Αυγούστου 2003, με αντικείμενο λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά στο καθεστώς ενίσχυσης στον τομέα των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά (EE L 218, σ. 14)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2148/96 της Επιτροπής, της 8ης Νοεμβρίου 1996, για τον καθορισμό των κανόνων αξιολόγησης και ελέγχου των ποσοτήτων γεωργικών προϊόντων που περιλαμβάνονται στα αποθέματα δημόσιας παρέμβασης (ΕΕ L 288, σ. 6)


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2012 — Transports Schiocchet — Excursions κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-203/11) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Υπηρεσίες μεταφοράς με πούλμαν και λεωφορεία μεταξύ των κρατών μελών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 684/92 - Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες - Δεν υφίσταται - Προσφυγή-αγωγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2012/C 227/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Transports Schiocchet — Excursions (Beuvillers, Γαλλία) (εκπρόσωπος: É. Deshoulières, δικηγόρος)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Karlsson και E. Dumitriu-Segnana) και Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Rozet και N. Yerrell)
 Αντικείμενο
 Αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω της εφαρμογής του συστήματος που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 684/92 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1992, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (ΕΕ L 74, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 2)
 Καταδικάζει την Transports Schiocchet — Excursions στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 186 της 25.6.2011.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/43
 Προσφυγή της 24ης Σεπτεμβρίου 2010 — Forgital Italy κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-438/10)
 ()
 2010/C 317/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Forgital Italy (Velo d’Astico, Ιταλία) (εκπρόσωποι: V. Turinetti di Priero και R. Mastroianni, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 566/2010 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2010, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1255/96 για την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου για ορισμένα βιομηχανικά, γεωργικά και αλιευτικά προϊόντα, ιδίως δε του άρθρου 1, σημείο 1, και του παραρτήματος I του κανονισμού αυτού, καθόσον τροποποιούν τον κωδικό ΣΟ 8108 20 00,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στην υπό κρίση υπόθεση είναι εταιρία, εδρεύουσα στην Ιταλία και δραστηριοποιούμενη στον τομέα της μεταλλουργίας, που προσβάλλει τον κανονισμό 566/2010, με τον οποίο τροποποιήθηκε η εφαρμοστέα νομοθεσία με την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου, καθόσον μία εκ των τροποποιήσεων αφορά το προϊόν που δηλώνεται με τον κωδικό ΣΟ 8108 20 00, TARIC 20, του οποίου η περιγραφή αντικαθίσταται ως εξής: «Ακατέργαστα πλινθώματα από τη σύντηξη τιτανίου και τιτανιούχων κραμάτων, διαμέτρου το πολύ 380 mm».
 Συνεπεία της τροποποιήσεως αυτής, πλινθώματα διαμέτρου μεγαλύτερης των 380 mm –τα οποία, κατά την προϊσχύσασα νομοθεσία, απαλλάσσονταν από την υποχρέωση καταβολής δασμού– υπήχθησαν, από 1ης Ιουλίου 2010, στην κατηγορία των προϊόντων για τα οποία οφείλεται δασμός του κοινού δασμολογίου. Εντούτοις, πλινθώματα διαμέτρου 380 mm ή μικρότερης εξακολουθούν να απαλλάσσονται από δασμούς μέχρι της 31ης Δεκεμβρίου 2013.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται τέσσερις λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως αυτής ή τουλάχιστον έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας. Συναφώς, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν αιτιολογεί καταλλήλως την τροποποίηση της περιγραφής του προϊόντος που δηλώνεται με τον κωδικό ΣΟ 8108 20 00, TARIC 20: μνημονεύεται απλώς ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία «προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις των προϊόντων και οι οικονομικές τάσεις της αγοράς». Παρά τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία, η μνεία αυτή δεν παρέχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να γνωρίζει τους λόγους που επέβαλαν τη λήψη του μέτρου προκειμένου να προασπίσει τα δικαιώματά της, ούτε καθιστά δυνατή στα δικαστήρια της ΕΕ την άσκηση του δικαιοδοτικού τους ελέγχου.
 2)
 Παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας. Κατά την προσφεύγουσα, καθόσον ο προσβαλλόμενος κανονισμός αφορά την περιγραφή του επίμαχου προϊόντος, δεν είναι σύμφωνος με την αρχή της ασφάλειας δικαίου, δεδομένου ότι οι τροποποιήσεις δεν ήταν προβλέψιμες βάσει της προηγούμενης πρακτικής και των στοιχείων που παρείχε η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις αυτόνομες δασμολογικές αναστολές και ποσοστώσεις (ΕΕ 1998 C 128, σ. 2). Τούτο συνεπάγεται επίσης παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας όσον αφορά i) την προηγούμενη περιγραφή και το χρονικό διάστημα ισχύος της αναστολής του δασμού ως προς τα επίμαχα προϊόντα, όπως προβλεπόταν βάσει της νομοθεσίας που ίσχυε πριν την


text:
τροποποίηση και ii) τα κριτήρια που συνάγονταν από την προηγούμενη πρακτική και τα οποία έθετε η προπαρατεθείσα ανακοίνωση ως βάση οποιασδήποτε τροποποιήσεως της περιγραφής ή της πρόωρης ακυρώσεως της αναστολής αυτής δασμού.
 3)
 Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Κατά την προσφεύγουσα, ο προσβαλλόμενος κανονισμός εισάγει, χωρίς τη δέουσα δικαιολόγηση, διάκριση ως προς τη μεταχείριση μεταξύ των εισαγωγέων ακατέργαστων πλινθωμάτων από τη σύντηξη τιτανίου και τιτανιούχων κραμάτων, διαμέτρου μέχρι 380 mm (για τους οποίους αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής δασμού) και των εισαγωγέων πλινθωμάτων τιτανίου μεγαλύτερης διαμέτρου.
 4)
 Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Η προσφεύγουσα διατείνεται συναφώς ότι, όσον αφορά το επίμαχο προϊόν, ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν τελεί σε σχέση αναλογικότητας προς την προβληθείσα ανάγκη «να ληφθούν υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις των προϊόντων και οι οικονομικές τάσεις της αγοράς», δεδομένου ότι i) στον τομέα των πλινθωμάτων από τιτανιούχα κράματα δεν σημειώθηκαν τόσο σημαντικές οικονομικές και τεχνικές εξελίξεις ώστε να τροποποιηθούν οι κανόνες περί εισαγωγής κατά τον τρόπο που επέβαλε ο προσβαλλόμενος κανονισμός και ii) το γεγονός ότι οι τροποποιήσεις αυτές ήταν δραστικές και απροσδόκητες — καθόσον άλλωστε δεν προβλέφθηκε μεταβατική περίοδος — αντιβαίνει στους σκοπούς των οποίων η επίτευξη επιδιώκεται με τον κανονισμό αυτό.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — Akzo Nobel και Akcros Chemicals κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-485/11) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές των σταθεροποιητών θερμότητας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Παράβαση διαπραχθείσα από κοινή θυγατρική - Πρόστιμα - Εις ολόκληρον ευθύνη της θυγατρικής και των μητρικών εταιρειών - Δεκαετής παραγραφή για μια εκ των μητρικών εταιρειών - Απόφαση περί επανεκδόσεως - Μείωση του ποσού του προστίμου για μια εκ των μητρικών εταιρειών - Επιβολή της υποχρεώσεως καταβολής του μειωμένου ποσού στη θυγατρική και στην άλλη μητρική εταιρεία - Δικαιώματα άμυνας))
 (2015/C 302/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Akzo Nobel NV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)· και Akcros Chemicals Ltd (Warwickshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Swaak και R. Wesseling, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Ronkes Agerbeek και J. Bourke, στη συνέχεια F. Ronkes Agerbeek και P. Van Nuffel, επικουρούμενοι από τον J. Holmes, barrister)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 2011 για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας) καθόσον αυτή απευθυνόταν στην Akzo Nobel και στην Akcros Chemicals, ή, επικουρικώς, μειώσεως του ποσού των επιβληθέντων προστίμων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Ιουνίου 2011 για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας).
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


text:
 16. 8. 97 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/25
 3 . Καθε διάδικος, συμπεριλαμβανομένων των παρεμβαινό ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ντων, φέρει τα δικαστικά του έξοδα. της 19ης Ιουνίου 1997
 στην υπόθεση Τ-73/96, Miguel Forçat Icardo κατά Επιτροπής
 (') ΕΕ αριθ . C 275 της 13. 10. 1993 . των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλοι — Τοποθέτηση σε νέα θέση — Συμφέρον της
 υπηρεσίας — Κατάχρηση εξουσίας)
 (97/C 252/54)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της 19ης Ιουνίου 1997
 στην υπόθεση T-260/94: Air Inter SA κατα Επιτροπής των Στην υπόθεση Τ-73/96, Miguel Forçat Icardo, υπάλληλος της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Επιτροπής, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον
 Georges Vandersanden , δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επι
 (Εναέριες μεταφορές — Διατήρηση αποκλειστικού δικαιώ δόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson
 ματος εκμεταλλεύσεως σε εσωτερικά δρομολόγια — Κανο Sàrl , 30, rue de Cessange, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 νισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 — Άρθρα5και8— Δικαιώματα Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Julian Currall), με αντικείμενο την
 άμυνας — Αρχή της αντιμωλίας — Αρχή της καλής πίστεως ακύρωση του υπηρεσιακού σημειώματος του γενικού
 — Αρχή της αναλογικότητας — Αρθρο 90 παράγραφος 2 διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως IX (Προσωπικό και
 της συνθήκης ΕΚ) διοίκηση), της 11ης Αυγούστου 1995 , περί τοποθετήσεως του
 (97/C 252/53 ) προσφεύγοντος σε νέα θέση , με ισχύ από την 1η Οκτωβρίου
 1995 , καθώς και την αποκατάσταση της επενεχθείσας ηθικής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) βλάβης, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, Πρόεδρο , και τους C. P. Briët και A. Potocki ,
 δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοική
 Στην υπόθεση T-260/94, Air Inter SA, με εδρα το Paray Vieille σεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 Poste (Γαλλία), εκπροσωπουμένη από τον Jean-Pierre Spit διατακτικό :
 zer, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το
 δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Rolf Wàgenbaur και 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ΐος απαράδεκτη, κατά το μέτρο
 Lucio Gussetti), υποστηριζομένης από την ΤΑΤ European που αυτή αφορά το αίτημα αποζημιώσεως βάσει του
 Airlines, εκπροσωπούμενη από τον Antoine Winckler, δικη άρθρου 24 δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού υπηρεσιακής
 γόρο Παρισιού , και τον Romano Subiotto, solicitor, με τόπο καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των.
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των
 δικηγόρων Elvinger και Hoss, 2, place Winston Churchill, και
 το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας 2. Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, την προσφυγή.
 Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: John E. Collins και Richard Plen
 der), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως του άρθρου 1 της
 αποφάσεως 94/291/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 3 . Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικά του δικαστικά
 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του κανονισμού έξοδα.
 (ΕΟΚ) αριθ . 2408/92 του Συμβουλίου [υπόθεση VII/AMA/
 IV/93 — ΤΑΤ — Παρίσι (Ορλύ)-Μασσαλία και Παρίσι (') ΕΕ αριθ. C 233 της 10. 8. 1996.
 (Ορλύ)-Τουλούζη](2), το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. Bellamy, Πρόεδρο, C. P.
 Briët και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: J. Pala
 cio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου
 1997 απόφαση


text:
με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 25ης Ιουνίου 1997
 2 . Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, στην υπόθεση T-7/96: Francesco Perillo κατά Επιτροπής των
 περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας στην υπόθε Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 ση C-301/94, η οποία διεξήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου, (Σύμβαση της Αομέ — Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως —
 καθώς και εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η παρεμβαί Μη καταβολή ποσού συμβάσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη
 νουσα ΤΑΤ, εξαιρουμένων όμως εκείνων στα οποία της Επιτροπής)
 υποβλήθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο, παρεμβαίνον, το
 97/C 252/55
 οποίο φέρει τα δικά του έξοδα.
 (!) ΕΕ αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2) ΕΕ αριθ. L 127 της 19. 5. 1994, σ. 32.
 Στην υπόθεση Τ-7/96, Francesco Perillo, ασκών επιχειρηματι
 κές δραστηριότητες υπό το έμβλημα ΙΤΑΜ SIDER, κάτοικος


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/19
 Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-249/07)
 (2007/C 183/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και S. B. Noë )
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εγκαθιδρύοντας ένα καθεστώς προηγούμενης άδειας για τα στρείδια και τα μύδια που προέρχονται νομίμως από άλλα κράτη μέλη, τα οποία ανήκουν σε είδη που απαντώνται στις Κάτω Χώρες και τα οποία προορίζονται να ριφθούν προς αναπαραγωγή στα ολλανδικά παράκτια ύδατα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προβλεπόμενη από την ολλανδική νομοθεσία απαγόρευση ρίψεως προς αναπαραγωγή μυδιών και στρειδιών προελεύσεως άλλων κρατών μελών χωρίς προηγούμενη άδεια παρακωλύει το ενδοκοινοτικό εμπόριο και την πρόσβαση στην αγορά των μυδιών και των στρειδιών προελεύσεως άλλων κρατών μελών.
 Το εθνικό αυτό μέτρο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2012 [αιτήσεις του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Südzucker AG (C-608/10), WEGO Landwirtschaftliche Schlachtstellen GmbH (C-10/11), Fleischkontor Moksel GmbH (C-23/11) κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-608/10, C-10/11 και C-23/11) (1)
 (Γεωργία - Επιστροφές κατά την εξαγωγή - Εσφαλμένη μνεία του εξαγωγέα στη διασάφηση εξαγωγής - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που εξαρτά το δικαίωμα επιστροφής κατά την εξαγωγή από την καταχώριση του αιτούντος ως εξαγωγέα στη διασάφηση εξαγωγής - Διόρθωση της διασαφήσεως εξαγωγής μετά την παραλαβή των εμπορευμάτων)
 2012/C 287/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Südzucker AG (C-608/10), WEGO Landwirtschaftliche Schlachtstellen GmbH (C-10/11), Fleischkontor Moksel GmbH (C-23/11)
 κατά
 Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Hamburg — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 102, σ. 11), και του άρθρου 78, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1) — Εσφαλμένη μνεία του εξαγωγέα στη διασάφηση εξαγωγής — Εθνική ρύθμιση που εξαρτά το δικαίωμα επιστροφής κατά την εξαγωγή από τη μνεία του αιτούντος στη διασάφηση εξαγωγής ως εξαγωγέα
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 90/2001 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 2001, έχει την έννοια ότι, κατ’ αρχήν, ο δικαιούχος πιστοποιητικού εξαγωγής δικαιούται επιστροφής κατά την εξαγωγή μόνον αν αναγράφεται ως εξαγωγέας στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής που έχει κατατεθεί ενώπιον του αρμοδίου τελωνείου.
 2)
 Το άρθρο 78, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι επιτρέπει εκ των υστέρων επανεξέταση της διασαφήσεως εξαγωγής για σκοπούς επιστροφών, προκειμένου να αλλάξει το όνομα του εξαγωγέα που περιλαμβάνεται στο προβλεπόμενο προς τον σκοπό αυτό τετραγωνίδιο, και ότι οι τελωνειακές αρχές υποχρεούνται:
 —
 να εξετάσουν, πρώτον, αν επανεξέταση της εν λόγω διασαφήσεως πρέπει να θεωρείται δυνατή καθόσον, μεταξύ άλλων, δεν απειλήθηκαν οι σκοποί της νομοθεσίας της Ενώσεως περί επιστροφών κατά την εξαγωγή και τα επίδικα εμπορεύματα πράγματι εξήχθησαν, πράγμα το οποίο απόκειται στον αιτούντα να αποδείξει, καθώς και
 —
 να λάβουν, δεύτερον και ενδεχομένως, τα απαιτούμενα μέτρα και να επανορθώσουν την κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη τους τα νέα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους.
 3)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 7, του κανονισμού 800/1999, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 90/2001, καθώς και η τελωνειακή νομοθεσία της Ενώσεως έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως C-608/10, κατά την οποία ο δικαιούχος πιστοποιητικού εξαγωγής δεν αναγράφεται ως εξαγωγέας στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής, οι τελωνειακές αρχές δεν μπορούν να χορηγήσουν στον εν λόγω δικαιούχο την


text:
επιστροφή κατά την εξαγωγή χωρίς προηγούμενη διόρθωση της διασαφήσεως εξαγωγής.
 4)
 Σε περιπτώσεις όπως αυτές των υποθέσεων C-10/11 και C-23/11, η τελωνειακή νομοθεσία της Ενώσεως έχει την έννοια ότι το αρμόδιο για την πληρωμή της επιστροφής κατά την εξαγωγή τελωνείο δεσμεύεται από τυχόν πραγματοποιηθείσα εκ των υστέρων από το τελωνείο εξαγωγής διόρθωση της μνείας που περιλαμβάνεται στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής ή, ενδεχομένως, του αντιγράφου ελέγχου Τ 5 αν η διορθωτική απόφαση πληροί όλες τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις «αποφάσεως» που προβλέπονται τόσο από το άρθρο 4, σημείο 5, του τελωνειακού κώδικα όσο και από τις συναφείς διατάξεις του οικείου εθνικού δικαίου. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να ελέγξει αν οι εν λόγω προϋποθέσεις πληρούνται στο πλαίσιο των διαφορών των κύριων δικών.
 5)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 7, του κανονισμού 800/1999, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 90/2001, καθώς και η τελωνειακή νομοθεσία της Ενώσεως έχουν την έννοια ότι το αρμόδιο για την πληρωμή της επιστροφής κατά την εξαγωγή τελωνείο δεν δικαιούται, σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως C-23/11 και σε περίπτωση που δεν δεσμεύεται, κατά το εθνικό δίκαιο, από διόρθωση στην οποία προέβη το τελωνείο εξαγωγής, να λάβει κατά κυριολεξία τη μνεία η οποία περιλαμβάνεται στο τετραγωνίδιο 2 της διασαφήσεως εξαγωγής και να απορρίψει την αίτηση επιστροφής κατά την εξαγωγή για τον λόγο ότι ο αιτών δεν είναι ο εξαγωγέας των προϊόντων που αφορά η εν λόγω αίτηση. Αντιθέτως, σε περίπτωση που το αρμόδιο τελωνείο δεχθεί την αίτηση διορθώσεως και διορθώσει εγκύρως το όνομα του εξαγωγέα, το αρμόδιο για την πληρωμή της επιστροφής κατά την εξαγωγή τελωνείο δεσμεύεται από την απόφαση αυτή.
 (1) ΕΕ C 113 της 9.4.2011.
 ΕΕ C 120 της 16.4.2011.