text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/1
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 — Adriatica di Navigazione SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-111/04 P) (1)
 ([Αναίρεση - Άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ) - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων - Απόδειξη της συμμετοχής επιχειρήσεως σε σύμπραξη])
 (2006/C 154/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα Adriatica di Navigazione SpA [εκπρόσωποι: M. Siragusa και F. Moretti, δικηγόροι]
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: R. Lyal και L. Pignataro, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2002 στην υπόθεση T-61/99, Adriatica di Navigazione κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως αβάσιμη προσφυγή για την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/34.466 — Ελληνικά Πορθμεία)
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Απορρίπτει την αντίθετη αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Καταδικάζει την Adriatica di Navigazione SpA στο 90 % των δικαστικών εξόδων.
 4)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο 10 % των δικαστικών εξόδων
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 11ης Μαρτίου 2004
 Στην υπόθεση C-396/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 91/676/ΕΟΚ - Προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης - Προσδιορισμός των υδάτων που υφίστανται ρύπανση ή ενδέχεται να την υποστούν - Χαρακτηρισμός των ευπρόσβλητων ζωνών που συμβάλλουν στη ρύπανση - Εκπόνηση των προγραμμάτων δράσης για τις χαρακτηρισμένες ως ευπρόσβλητες περιοχές - Παρακολούθηση και αναθεώρηση)
 (2004/C 94/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-396/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: R. B. Wainwright), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωπος D. J. O'Hagan), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να προβεί, εντός των προθεσμιών που τάσσει η οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης (ΕΕ L 375, σ. 1),
 —
 στον πλήρη προσδιορισμό των υδάτων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας, σύμφωνα με τα κριτήρια του παραρτήματος Ι της οδηγίας αυτής και στην κοινοποίηση του προσδιορισμού αυτού στην Επιτροπή,
 —
 στον χαρακτηρισμό των ευπρόσβλητων ζωνών κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και/ή 4, της οδηγίας,
 —
 στην εκπόνηση προγραμμάτων δράσης σύμφωνα με το άρθρο 5 της ίδιας οδηγίας και
 —
 σε ορθή και πλήρη παρακολούθηση των υδάτων και σε επανεξέτασή τους σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως γ', της εν λόγω οδηγίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 11 Μαρτίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ιρλανδία, παραλείποντας να προβεί, εντός των προθεσμιών που τάσσει η οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης,
 —
 στον πλήρη προσδιορισμό των υδάτων κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας, σύμφωνα με τα κριτήρια του παραρτήματος Ι της οδηγίας αυτής,
 —
 στον χαρακτηρισμό των ευπρόσβλητων ζωνών κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και/ή 4, της οδηγίας,
 —
 στην εκπόνηση προγραμμάτων δράσης σύμφωνα με το άρθρο 5 της ίδιας οδηγίας και
 —
 σε ορθή και πλήρη παρακολούθηση των υδάτων και σε επανεξέτασή τους σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως γ', της εν λόγω οδηγίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 369 της 22.12.2001

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 29.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 189/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2013 — Verus κατά ΓΕΕΑ — Performance Industries Manufacturing (VORTEX)
 (Υπόθεση T-104/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος VORTEX - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα VORTEX - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Δικαίωμα προτεραιότητας - Άρθρο 29 του κανονισμού αριθ. 207/2009 - Μερική παραίτηση - Άρθρο 50 του κανονισμού αριθ. 207/2009 - Προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως - Άρθρο 75, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού αριθ. 207/2009)
 2013/C 189/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Verus Eood (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Vykydal, στη συνέχεια F. Henkel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Performance Industries Manufacturing, Inc. (Odessa, Φλόριντα, ΗΠΑ)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Δεκεμβρίου 2011 (υπόθεση R 512/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Verus Eood και Performance Industries Manufacturing Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Verus Eood στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 157 της 2.6.2012.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/54
 Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-111/14)
 (2015/C 007/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ κ.λπ. (εκπρόσωποι: T. Bontinck και A. Guillerme, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα να διαπιστωθεί ότι το άρθρο 45 και το παράρτημα Ι του ΚΥΚ, καθώς και τα σχετικά μεταβατικά μέτρα, είναι παράνομα και να ακυρωθούν οι αποφάσεις της ΑΔΑ σχετικά με τις προαγωγές των οκτώ προσφευγόντων, οι οποίοι είναι μόνιμοι υπάλληλοι βαθμού AST 9, στο πλαίσιο της ετήσιας περιόδου προαγωγών 2014.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 κυρίως: να διαπιστώσει ότι τόσο το άρθρο 45 και το παράρτημα Ι του ΚΥΚ όσο και τα σχετικά μεταβατικά μέτρα είναι παράνομα·
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις, είτε γενικής εφαρμογής είτε ατομικές, της ΑΔΑ, με τις οποίες αποκλείστηκε κάθε δυνατότητα προαγωγής των προσφευγόντων, ως μόνιμων υπαλλήλων βαθμού AST 9, στο πλαίσιο της ετήσιας περιόδου προαγωγών 2014·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
 —
 επικουρικώς: να ακυρώσει τις αποφάσεις, είτε γενικής εφαρμογής είτε ατομικές, της ΑΔΑ, με τις οποίες αποκλείστηκε κάθε δυνατότητα προαγωγής των προσφευγόντων, ως μόνιμων υπαλλήλων βαθμού AST 9, στο πλαίσιο της ετήσιας περιόδου προαγωγών 2014·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 2010 — Montero Padilla κατά ΓΕΕΑ — Padilla Requena (JOSE PADILLA)
 (Υπόθεση T-255/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος JOSE PADILLA - Προγενέστερο σήμα και σημείο JOSE PADILLA - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Δεν υφίσταται σήμα παγκοίνως γνωστό κατά την έννοια του άρθρου 6α της Συμβάσεως των Παρισίων ούτε σήμα που χαίρει φήμης - Άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ', και άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Δεν υφίσταται προγενέστερο σημείο χρησιμοποιούμενο στις συναλλαγές - Άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009))
 2010/C 209/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eugenia Montero Padilla (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Aguillaume Gandasegui και P. Linde Puelles, στη συνέχεια A. Salerno και M. Di Stefano, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. F. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: José María Padilla Requena (Santa Eulalia, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. F. Gallego Jiménez και J. R. Gil Cantons, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 1ης Μαρτίου 2008 (υπόθεση R 516/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Eugenia Montero Padilla και του José María Padilla Requena.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Eugenia Montero Padilla φέρει τα έξοδά της, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκαν το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και ο José María Padilla Requena.
 (1) ΕΕ C 209 της 15.8.2008.


text:
Αριθ . C 133/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 Προεδρο, K. N. Κακούρη και D. A. O. Edward, προέδρους αντικατασταση αυτή εντός της ταχθείσας προθεσμίας,
 τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn προς την οδήγηση χωρίς άδεια και, για τον λόγο αυτό, να
 (εισηγητή), C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm επιβάλλεται στο πρόσωπο αυτό ποινή φυλακίσεως ή
 και L. Sevόn, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, χρηματική ποινή, λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών
 γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις που απορρέουν από τις κυρώσεις αυτές, όπως των της
 29 Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι οικείας εθνικής έννομης τάξεως.
 κό :
 (>) EE αριθ . C 233 της 20. 8. 1994.
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (!) ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29tiç 4>εβρουαρίου 1996
 στην υπόθεση C-215/94 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Jürgen Mohr κατά
 της 29tiç Φεβρουαρίου 1996 Finanzamt Bad Segeberg (')
 στην υπόθεση C-193/94 (αίτηση του Amtsgericht Tiergarten [ΦΠΑ — Έννοια της παροχής υπηρεσιών — Οριστική
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ποινικές δίκες εγκατάλειψη τηςπαραγωγής γάλακτος — Αποζημίωση που
 κατά Σοφία Σκαναβή και Κωνσταντίνος Χρυσανθακόπου εισπράττεται βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1336/86]
 λος(1 ) (96/C 133/16)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Αδεια οδηγήσεως
 — Υποχρέωση αντικαταστάσεως — Κυρώσεις) (διαδικασίας: η γερμανική)
 (96/C 133/15 ) (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση C-215/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 Στην υπόθεση C-193/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 Amtsgericht Tiergarten, Berlin, προς το Δικαστήριο, κατ' δικαστηρίου μεταξύ Jürgen Mohr και Finanzamt Bad Sege
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία berg, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ερμηνεία των άρθρων 6 παράγραφος 1 και 11 μέρος A
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Σοφίας Σκαναβή παράγραφος 1 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 και Κωνσταντίνου Χρυσανθακόπουλου , η έκδοση προδικα Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 6, 8 A νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους
 και 52 της συνθήκης, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης
 G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη και G. αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. Θ9/Θ01 ,
 Hirsch, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini (εισηγητή ), σ. 49), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 F. A.Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann , D. A. O. Edward, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, J. C.
 J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm και L. Sevόn, δικαστές,


text:
Moitinho de Almeida, C. Gulmann (εισηγητή) και L. Sevόn,
 γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: D. Louterman- δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας:
 Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Φε H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 βρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 29 Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 κό:
 1 . Κατά το παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου
 και πριν από τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας 91/ Τα άρθρα 6 παράγραφος 1 και 11 μέρος A παράγραφος 1
 439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την στοιχείο a) της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ τον Συμβουλίου,
 άδεια οδηγήσεως, το άρθρο 52 της συνθήκης ΕΚ δεν της 1 7ης Μαίου 1 977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των
 απαγορεύει σ ' ένα κράτος μέλος να επιβάλλει στον κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρονς κύκλου εργα
 κάτοχο αδείας οδηγήσεως εκδοθείσας από άλλο κράτος σιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιό
 μέλος υποχρέωση αντικαταστάσεως της αδείας αυτής με μορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την
 άδεια του κράτους μέλους υποδοχής εντός προθεσμίας έννοια ότι ή υποχρέωση εγκαταλείψεως της παραγωγής
 ενός έτους από την έναρξη της συνήθους διαμονής του γάλακτος, που αναλαμβάνει στο πλαίσιο του κανονισμού
 στο έδαφος του κράτους αυτού, προκειμένου να εξακο (ΕΟΚ) αριθ. 1336/86 του Συμβουλίου, της 6ης Μαίου 1986,
 λουθεί να έχει εντός αυτού το δικαίωμα να οδηγεί όχημα για τον καθορισμό αποζημιώσεως για την οριστική εγκατά
 με κινητήρα. λειψη της γαλακτοπαραγωγής, ένα πρόσωπο που έχει γεωρ
 γική εκμετάλλευση, δεν αποτελεί παροχή υπηρεσιών. Επομέ
 2. Το άρθρο 52 της συνθήκης απαγορεύει να εξομοιώνεται η νως, η εισπραχθείσα προς τούτο αποζημίωση δεν υπόκειται
 οδήγηση οχήματος με κινητήρα εκ μέρους προσώπου το στον φόρο κύκλου εργασιών.
 οποίο θα μπορούσε πράγματι να αντικαταστήσει με άδεια
 του κράτους υποδοχής την άδεια που είχε εκδοθεί από (') EE αριθ . C 275 της 1 . 10. 1994.
 άλλο κράτος μέλος, αλλά το οποίο δεν προέβη στην


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/39
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 3 Ιουλίου 2014 — B&S Global Transit Center BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-319/14)
 2014/C 315/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: B&S Global Transit Center BV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 203 και 204 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 859 (ειδικότερα, το σημείο 6) του κανονισμού εφαρμογής (2) την έννοια ότι, όταν το τελωνειακό καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως δεν έληξε, αλλά κατατέθηκαν έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι τα εμπορεύματα εξήλθαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, η μη λήξη αυτή δεν επιφέρει τη γένεση τελωνειακής οφειλής λόγω διαφυγής από την τελωνειακή επιτήρηση κατά την έννοια του άρθρου 203 του ΚΤΚ, αλλά κατ’ αρχήν επιφέρει τη γένεση τελωνειακής οφειλής βάσει του άρθρου 204 του ΚΤΚ;
 2)
 Έχει το άρθρο 859, σημείο 6, του κανονισμού εφαρμογής την έννοια ότι η διάταξη αυτή αφορά μόνο τη μη τήρηση (μιας εκ) των υποχρεώσεων που συνδέονται με την (επαν)εξαγωγή εμπορευμάτων όπως ορίζονται στα άρθρα 182 έως 183 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα; Ή η έκφραση «χωρίς να έχουν τηρηθεί οι αναγκαίες διατυπώσεις» έχει την έννοια ότι με τον όρο «αναγκαίες διατυπώσεις» νοούνται επίσης οι διατυπώσεις που πρέπει να τηρηθούν πριν την (επαν)εξαγωγή προκειμένου να λήξει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπήχθησαν τα εμπορεύματα;
 3)
 Αν το τελευταίο ερώτημα χρήζει καταφατικής απαντήσεως, έχει το άρθρο 859, αρχή και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού εφαρμογής την έννοια ότι η μη τήρηση των κατά το δεύτερο ερώτημα διατυπώσεων δεν εμποδίζει σε μια περίπτωση όπως η παρούσα –όπου βάσει εγγράφων αποδεικνύεται ότι τα εμπορεύματα εξήλθαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης κατόπιν μεταφοράς εντός της Ένωσης– τη δυνατότητα να θεωρηθεί ότι πληρούται η προϋπόθεση να «έχουν διεκπεραιωθεί εκ των υστέρων όλες οι διατυπώσεις που απαιτούνται για τη διευθέτηση της κατάστασης του εμπορεύματος»;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (EΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (EΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).


text:
16.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 44/23
 Προσφυγη ́ της Furness Intercοntinental Services B.V. κατα ́ Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε πρω ́τ' απ' ο ́λα ο ́τι προσβλη ́θηκε το δικαι ́ωμα ́ της ακροα ́σεως,
 στις 27 Νοεμβρι ́ου 2001 καθω ́ς και ο ́τι παραβια ́στηκαν τα α ́ρθρα 906α και 907 του
 κανονισμου ́ 2454/93 και ο ́τι δεν ελη ́φθη υπο ́ψη η αρχη ́ της
 ασφα ́λειας δικαι ́ου. Μεταξυ ́ α ́λλων, δεν επετρα ́πη στην προσφευ ́-
 (Υπο ́θεση Τ-299/01) γουσα η προ ́σβαση σε ο ́λα τα ́εγγραφα του φακε ́λου. 'Ετσι, η ́ταν
 αδυ ́νατον να σχηματι ́σει σοβαρη ́ γνω ́μη σχετικα ́ με τον φα ́κελο και
 δεν μπορου ́σε να γνωστοποιη ́σει εγκυ ́ρως την α ́ποψη ́ της συ ́μφωνα
 (2002/C 44/42) με το α ́ρθρο 906α του κανονισμου ́ 2454/93. Επι ́ πλε ́ον, η
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς ελη ́φθη εκπρο ́θεσμα, δεδομε ́νου ο ́τι κατα ́
 το α ́ρθρο 907 του ́διου ι κανονισμου ́ η προθεσμι ́α για τη λη ́ψη
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) αποφα ́σεως δεν μπορου ́σε να παραταθει ́.
 Η εταιρι ́α Furness Intercοntinental Services B.V., με ́εδρα Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι παραβια ́στηκαν τα
 το Ρο ́ττερνταμ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Jοhannes α ́ρθρα 905 επ. του κανονισμου ́ 2454/93 και ο ́τι η αιτιολογι ́α της
 Wilhelmus Lambertus Maria ten Braak, με το ́πο επιδο ́σεων στο προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως ει ́ναι ελλιπη ́ς. Κατα ́ την προσφευ ́-
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 27 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του γουσα, η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ερευνη ́σει απο ́ μο ́νη της αν στην
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της απα ́τη υπη ́ρξε συμμετοχη ́ των ισπανικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν. Απο ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση δεν προκυ ́πτει ο ́τι ́εγινε τε ́τοια
 ́ερευνα. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, τυχο ́ν συμμετοχη ́ τελωνειακω ́ν
 υπαλλη ́λων στην απα ́τη θα αποτελου ́σε ιδιαι ́τερη περι ́σταση η
 οποι ́α θα δικαιολογου ́σε την επιστροφη ́ των τελωνειακω ́ν δασμω ́ν.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει βα ́σει του α ́ρθρου 230 ΕΚ την απο ́φαση REM Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται επι ́σης ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βλεψε τα
 12/00 της Επιτροπη ́ς· πραγματικα ́ περιστατικα ́. 'Ετσι, η Επιτροπη ́ ουδο ́λως ́ελαβε υπο ́ψη,
 η ́ ́ελαβε ανεπαρκω ́ς υπο ́ψη, το γεγονο ́ς ο ́τι οι αρμο ́διες αρχε ́ς η ́δη
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. πριν απο ́ τη σχετικη ́ μεταφορα ́


text:
ει ́χαν πληροφορηθει ́ την απα ́τη. Επι ́
 πλε ́ον, οι αρχε ́ς αυτε ́ς κατα ́ την ́ερευνα ́ τους σχετικα ́ με την
 απα ́τη αυτη ́ ζη ́τησαν τη συνεργασι ́α της προσφευ ́γουσας. Η
 προσφευ ́γουσα εκθε ́τει περαιτε ́ρω ο ́τι δεν ει ́ναι επαρκη ́ς μια απλη ́
 δη ́λωση των ισπανικω ́ν αρχω ́ν ο ́τι στο πλαι ́σιο της απα ́της αυτη ́ς
 χρησιμοποιη ́θηκαν πλαστε ́ς σφραγι ́δες. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα,
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα και στα σημει ́α αυτα ́ η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς ει ́ναι ανεπαρκω ́ς
 αιτιολογημε ́νη.
 Η προσφευ ́γουσα δρα ως εκτελωνιστη ́ς ο οποι ́ος κατο ́πιν εντολη ́ς
 τρι ́των θε ́τει σε τελωνειακη ́ αποθη ́κευση εμπορευ ́ματα και επιμελει ́-
 ται τα των τελωνειακω ́ν διασαφη ́σεων. Στο πλαι ́σιο αυτο ́, κατε ́θεσε Τε ́λος, με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ παρε ́βλεψε τη
 διασαφη ́σεις εξωτερικη ́ς κοινοτικη ́ς διαμετακομι ́σεως αιθυλικη ́ς δικη ́ της ευθυ ́νη. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η Επιτροπη ́ ει ́ναι
 αλκοο ́λης απο ́ τις Κα ́τω Χω ́ρες στο Μαρο ́κο. Για τον ́διοι εντολε ́α, υπευ ́θυνη για την ορθη ́ λειτουργι ́α του τελωνειακου ́ συστη ́ματος.
 η προσφευ ́γουσα κατε ́θεσε διασαφη ́σεις και για α ́λλες εξωτερικε ́ς Κατα ́ τον χρο ́νο των μεταφορω ́ ν η απα ́τη, η οποι ́α διαπρα ́χθηκε
 κοινοτικε ́ς διαμετακομι ́σεις. 'Ομως, αργο ́τερα προε ́κυψε ο ́τι δια- απο ́ τρι ́τους, η ́ταν αδυ ́νατον να αποτραπει ́ η ́ αποκαλυφθει ́ απο ́ την
 πρα ́χθηκαν παρανομι ́ες σχετικα ́ με τις μεταφορε ́ς αυτε ́ς. Στην προσφευ ́γουσα, ακο ́μα και αν η τελευται ́α ει ́χε λα ́βει ο ́λα τα με ́τρα
 πραγματικο ́τητα, τα εμπορευ ́ματα δεν ́εφθασαν στον δηλωθε ́ντα προφυλα ́ξεως που μπορου ́σαν να ληφθου ́ν.
 προορισμο ́ τους και τα ́εγγραφα των ισπανικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν
 σχετικα ́ με τον εκτελωνισμο ́ των εμπορευμα ́των η ́σαν πλαστα ́. Η
 προσφευ ́γουσα εκθε ́τει ο ́τι δεν ει ́χε ενημερωθει ́ σχετικα ́.
 (1) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου 1992, περι ́
 θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (EE L 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουλι ́ου 1979, περι ́ επιστροφη ́ς
 Κατο ́πιν αυτω ́ν, η προσφευ ́γουσα υποχρεω ́θηκε να καταβα ́λει τους ως αχρεωστη ́τως εισπραχθε ́ντων η ́ διαγραφη ́ς χρε ́ους εισαγωγικω ́ν η ́
 εισαγωγικου ́ς δασμου ́ς που ει ́ναι επι ́μαχοι στην παρου ́σα υπο ́θεση. εξαγωγικω ́ν δασμω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 11/015, σ. 162).
 Στη συνε ́χεια, η προσφευ ́γουσα ζη ́τησε απο ́ τις ολλανδικε ́ς αρχε ́ς (3) Κανονισμο ́ς της Επιτροπη ́ς, της 2ας Ιουλι ́ου 1993, για τον καθορισμο ́
 την επιστροφη ́ των δασμω ́ν


text:
αυτω ́ν βα ́σει του α ́ρθρου 239, ορισμε ́νων διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ 2913/92 (EE L 253,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 (1). Οι ολλανδικε ́ς σ. 1).
 αρχε ́ς διαβι ́βασαν τη σχετικη ́ αι ́τηση στην Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́
 βα ́σει του α ́ρθρου 13 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1430/79 (2) και
 του α ́ρθρου 905 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2454/93 (3). Με την
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η αι ́τηση αυτη ́ απορρι ́φθηκε απο ́ την
 Επιτροπη ́.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/17
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2017 — Rogesa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-475/17)
 (2017/C 318/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και A. Sitzer, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2017, επικουρικώς εκείνη της 11ης Ιουλίου 2017, σχετικά με την από 29 Μαΐου 2017 επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας (GestDem αριθ. 2017/1788), καθώς και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: Οι προϋποθέσεις ασκήσεως του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα πληρούνται εν προκειμένω.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 3, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1367/2006 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 1049/2001 (2), καθότι έχει δικαίωμα προσβάσεως στα ζητούμενα από αυτήν έγγραφα.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Δεν συντρέχουν λόγοι αποκλεισμού κατ’ άρθρον 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα ζητούμενα έγγραφα δεν περιέχουν ευαίσθητα δεδομένα που μπορεί να θίγουν εμπορικά συμφέροντα κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 και, σε κάθε περίπτωση, συντρέχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των εγγράφων.
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν έχει εφαρμογή ούτε ο λόγος αρνήσεως προσβάσεως κατ’ άρθρον 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, βάσει του οποίου τα θεσμικά όργανα μπορούν να αρνηθούν την πρόσβαση σ’ ένα έγγραφο, η γνωστοποίηση του οποίου θα έθιγε την προστασία των δικαστικών διαδικασιών και της παροχής νομικών συμβουλών, καθότι η εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεση C-80/16 (ArcelorMittal Atlantique et Lorraine) έχει ουσιαστικά περατωθεί με την απόφαση της 26ης Ιουλίου 2017.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω την αιτίαση ότι η Επιτροπή όφειλε, σε κάθε περίπτωση, να παράσχει μερική πρόσβαση, απαλείφοντας, όπου ήταν αναγκαίο, τα απόρρητα δεδομένα. Ως εκ τούτου, η απόφαση της Επιτροπής αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 καθώς και στην αρχή της αναλογικότητας κατ’ άρθρον 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ.
 3.
 Τρίτος λόγος: Διαδικαστική πλημμέλεια της Επιτροπής
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει αιτίαση περί παραβάσεως του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001. Παρά την παράταση της προθεσμίας δύο φορές, την τελευταία δε φορά για αόριστο χρόνο, μέχρι την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής δεν είχε ληφθεί απόφαση επί της ήδη στις 29 Μαΐου 2017 υποβληθείσας επιβεβαιωτικής αιτήσεως της προσφεύγουσας. Το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 προβλέπει μόνο τη δυνατότητα παρατάσεως της προθεσμίας μία φορά κατά 15 εργάσιμες ημέρες και όχι για αόριστο χρόνο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Aarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/20
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 18ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση T-176/01, Ferriere Nord SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Κοινοτικά πλαίσια των κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος - Επιχείρηση βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα - Προϊόντα υπαγόμενα στη Συνθήκη ΕΚ - Εγκριθέν καθεστώς ενισχύσεως - Νέα ενίσχυση - Κίνηση επίσημης διαδικασίας - Προθεσμίες - Δικαιώματα άμυνας - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αιτιολογία - Διαχρονική δυνατότητα εφαρμογής των κοινοτικών πλαισίων - Περιβαλλοντικός σκοπός της επενδύσεως)
 (2005/C 19/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση Τ-176/01, Ferriere Nord SpA, με έδρα το Osoppo (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους W. Viscardini Donà και G. Donà, υποστηριζόμενη από την Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Leanza και, στη συνέχεια, I. Braguglia και M. Fiorilli, avvocati dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και V. Di Bucci, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως 2001/829/ΕΚ, ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Μαρτίου 2001, για την κρατική ενίσχυση την οποία η Ιταλία προτίθεται να εφαρμόσει υπέρ της Ferriere Nord SpA (EE L 310, σ. 22), και, αφετέρου, την καταβολή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που η προσφεύγουσα διατείνεται ότι υπέστη εξ αιτίας της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili, A. W. H. Meij, Μ. Βηλαρά και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzαlez, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και σε αυτά της Επιτροπής.
 3)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.


text:
C 275/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Μήπως οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου σχετικά με τον
 βαλε το tribunal d’instance du VIIème arrondissement de περιορισμό της διαθέσεως στην αγορά επικίνδυνων ουσιών ή
 Paris με απόφαση της 21ης Αυγούστου 2003 στην υπόθεση παρασκευασμάτων και ειδικότερα οι διατάξεις των οδηγιών
 WATERMAN, S.A., κατά Γενικού ∆ιευθυντή δασμών και 76/769 (1) και 94/60 (2), της 20ής ∆εκεμβρίου 1994, απαγο-
 εμμέσων φόρων ρεύουν τη διάθεση στην αγορά προς πώληση στο κοινό ξηραντικών
 προϊόντων που περιέχουν μίγματα μολύβδου τα οποία έχουν
 ταξινομηθεί ως τοξικά για την αναπαραγωγή, ή οι διατάξεις αυτές
 (Υπόθεση C-400/03) επιτρέπουν να εφαρμόζεται για τα εν λόγω προϊόντα η παρέκκλιση
 που προβλέπεται στον τομέα αυτόν για τα «χρώματα ζωγραφικής»;
 (2003/C 275/53)
 (1) Οδηγία 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976,
 περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας
 Με απόφαση της 21ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στη στην αγορά και χρήσεως μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευα-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις σμάτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/004, σ. 178).
 26Σεπτεμβρίου 2003, το tribunal d’instance du VIIème (2) Οδηγία 94/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 arrondissement de Paris, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της 20ής ∆εκεμβρίου 1994 για τη δέκατη τέταρτη τροποποίηση
 WATERMAN, S.A., και Γενικού ∆ιευθυντή δασμών και εμμέσων της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών,
 φόρων που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών
 επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (EE L 365 της
 31.12.1994, σ. 1).
 Αντιβαίνει στο δασμολόγιο η επεξηγηματική σημείωση της συνδυα-
 σμένης ονοματολογίας των κλάσεων 4202 12 11 και 4202 12 19
 που διευκρινίζει ως εξής τον όρο «από φύλλα πλαστικών υλών»:
 «σε περίπτωση που το εξωτερικό περίβλημα κάπιου προϊόντος
 είιναι σύνθετο υλικό του οποίου η εξωτερική στρώση η οποία
 φαίνεται με γυμνό μάτι είναι φύλλο από πλαστική ύλη (π.χ. ύφσμα
 από υφαντική ύλη συνδυασμένο με φύλλο από πλαστική ύλη), η
 κατάταξη σ' αυτές τις διακρίσεις πραγματοποιείται ανεξάρτητα
 από το γεγονός ότι το φύλλο αυτό έχει παραχθεί πριν από την Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κατάταξη του σύνθετου υλικού ή ανεξάρτητα από το γεγονός ότι της Φινλανδικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 η στρώση από πλαστική ύλη έχει ληφθεί με εμβάπτιση ή επικάλυψη 29 Σεπτεμβρίου 2003
 κάποιου υλικού (π.χ. υφάσματος από πλαστική ύλη) με πλαστική
 ύλη, εφόσον η εξωτερική στρώση που φαίνεται με γυμνό μάτι
 μοιάζει εξωτερικά με φύλλο πλαστικής ύλης που έχει παραχθεί και (Υπόθεση C-407/03)
 έχει τοποθετηθεί εκεί.»
 (2003/C 275/55)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους M. van Beek και M. Huttunen, με τόπο επιδόσεων στο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 29 Σεπτεμβρίου 2003
 βαλε το tribunal de grande instance του Mans με απόφαση ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 της 8ης Σεπτεμβρίου 2003, στην υπόθεση Procureur de la Φινλανδικής ∆ημοκρατίας.
 République


text:
κατά Olivier Dupuy και Ηervé Rouvre
 (Υπόθεση C-404/03) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (2003/C 275/54) 1) να αναγνωρίσει ότι η Φινλανδική ∆ημοκρατία, μη προβλέ-
 ποντας στη νομοθεσία της, με επαρκή νομική βεβαιότητα, ότι
 πρέπει να πραγματοποιείται κατάλληλη εκτίμηση για όλα τα
 σχέδια, περιλαμβανομένων των αφορώντων την εκτίμηση των
 Με απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη συνεπειών για το περιβάλλον, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας
 29 Σεπτεμβρίου 2003, το tribunal de grande instance του Mans, 92/43/ΕΟΚ (1), για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Procureur de la République καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας·
 και Olivier Dupuy και Ηervé Rouvre που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως 2) να καταδικάσει τη Φινλανδική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 επί του εξής ερωτήματος: έξοδα.


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Ιουνίου 2008 — Ceuninck κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-282/03) (1)
 (Δημόσια διοίκηση - Υπάλληλοι - Διορισμός - Θέση συμβούλου στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολεμήσεως της Απάτης (ΕΥΚΑ) - Απόρριψη υποψηφιότητας - Αρμοδιότητα του γενικού διευθυντή της ΕΥΚΑ - Νομιμότητα της προκηρύξεως κενής θέσεως - Παράβαση των κανόνων διορισμού υπαλλήλων βαθμού Α4 και Α5 - Κατάχρηση εξουσίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 (2008/C 183/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Paul Ceuninck (Hertsberge, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Vandersanden και A. Finchelstein, κατόπιν G. Vandersanden και L. Levi, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Joris και C. Berardis-Kayser)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση της προκηρύξεως κενής θέσεως COM/051/02 και όλης της διαδικασίας επιλογής κατόπιν της προκηρύξεως αυτής και, αφετέρου, ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2002, περί διορισμού της S. και, εμμέσως, περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Paul Ceuninck και η Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 251 της 18.3.2003.


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/33
 εταιρείας Fiduciaire Myson Sârl, 1 , rue Glesener, άσκησε στις αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού με τη συστηματική
 24 Μαΐου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών παρακράτηση ποσών από τον μισθό του .
 Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο: Προσφυγή του Karl Fingerhut κατά του Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 6ης Οκτω Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Ιουνίου 1995
 βρίου 1994, με την οποία υποχρεώνεται o προσφεύγων να (Υπόθεση Τ-124/95)
 επιστρέψει, με μηνιαίες δόσεις, ως αχρεωστήτως κατα
 βληθέν, το ποσό των 215 354 βελγικών φράγκων, (95/C 208/69)
 — να διατάξει την επιστροφή των ποσών τα οποία η (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Επιτροπή παρακρατεί αυτεπαγγέλτως από τον Νοέμβριο
 του 1994 από το μισθό του προσφεύγοντος, πλέον τόκων O Karl Fingerhut, κάτοικος Twistetal-Gembeck (Ομοσπον
 υπερημερίας με επιτόκιο 8 % ετησίως και διακή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από
 τους Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstet
 — να καταδικάσει την καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής) ten, Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, δικηγό
 στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. ρους Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το
 δικηγορικό γραφείο Dupont & Associés, 14a, rue des Bains,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα άσκησε την 1η Ιουνίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 O προσφεύγων εκθέτει ότι, κατόπιν του διαζυγίου του , Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου
 εκδοθέντος την 1η Φεβρουαρίου 1984, ζήτησε από τη διοί της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κηση να καταβάλλει στην πρώην σύζυγο του το ποσό που θα κών Κοινοτήτων.
 της αναλογούσε σε περίπτωση που καθίστατο δικαιούχος
 επιδόματος στέγης, ήτοι 5% του βασικού της μισθού , να O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 καταθέτει δε το υπόλοιπο ποσό στον λογαρισμό του προ — να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 σφεύγοντος- η διοίκηση ενήγησε κατά τα ανωτέρω, χωρίς να ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον προσφεύγοντα αποζη
 προβάλλει αντιρρήσεις, από 1ης Μαρτίου 1984. Επί δεκάμισι μιώση SLOM III , ύψους 43 929,06 γερμανικών μάρκων,
 έτη , ήτοι από τον Μάρτιο του 1984 μέχρι τον Οκτώβριο του για το χρονικό διάστημα από τις 15 Δεκεμβρίου 1985 έως
 1994, o προσφεύγων εισέπραττε έτσι ένα ποσό, αναγραφόμε τις 29 Ιουλίου 1993, εντόκως προς 8% από τις 19 Μαΐου
 νο στη μισθολογική του κατάσταση ως επίδομα στέγης, το 1992, καθώς και να τα καταδικάσει στα δικαστικά έξο
 οποίο εθεωρείτο ότι αποτελεί τη διαφορά μεταξύ του επιδό δα,
 ματος στέγης που καταβαλλόταν στην πρώην σύζυγο του και
 αντιστοιχούσε στο 5 % του μισθού της και του οφειλομένου — να συνεκδικάσει την παρούσα προσφυγή με την ήδη
 στον προσφεύγοντα υπολοίπου . Στη συνέχεια αποδείχθηκε εκκρεμή προσφυγή στην υπόθεση Τ-77/93 , Hülseberg
 ότι, κατά την περίοδο αυτή , η Επιτροπή δεν αναπροσάρμοσε κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και
 το τμήμα του επιδόματος που> έπρεπε να καταβάλλεται στην Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και να αναστεί
 πρώην σύζυγο του προσφεύγοντος αναλόγως προς τις μετα


text:
λει επίσης τη διαδικασία.
 βολές του μισθού της έτσι, ενώ το επίδομα αυξανόταν
 αναλόγως της αυξήσεως του μισθού της πρώην συζύγου του Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφεύγοντος, καταβαλλόταν προς αυτήν αμετάβλητο και,
 ως εκ τούτου , o προσφεύγων εισέπραττε συνεχώς αυξανόμε Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με
 νο ποσό. Συνεπώς, υπήρξε πράγματι πλημμέλεια στην κατα αυτούς της υποθέσεως Τ-20/94 (').
 βολή , για την οποία όμως οφειλόταν αποκλειστικά η καθής
 ί 1 ) ΕΕ αριθ . C 90 της 26 . 3 . 1994 , σ. 20.
 και την οποία o προσφεύγων δεν αντελήφθη .
 O προσφεύγων στηρίζει την προσφυγή του σε έναν και
 μοναδικό λόγο, δηλαδή στην παράβαση του άρθρου 85 του
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ). Συγκεκριμένα, η Προσφυγή του Hassan Belhanbel κατα της Επιτροπής των
 καθής ισχυρίζεται ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση , πρέπει Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Ιουνίου
 1995
 να αναζητηθούν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα, διότι η
 πλημμέλεια στην καταβολή ήταν «πρόδηλη». O προσφεύγων (Υπόθεση Τ-125/95)
 αμφισβητεί τον ισχυρισμό αυτό, ισχυριζόμενος ότι, ακόμη και (95/C 208/70)
 αν είχε διαπιστώσει — πράγμα το οποίο δεν συνέβη — την
 αύξηση του ποσού που του καταβαλλόταν ως επίδομα, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 μπορούσε δικαιολογημένα να θεωρήσει ότι το επίδομα αυτό
 είχε αυξηθεί περισσότερο απ ' ό,τι o μισθός την πρώην O Hassan Belhanbel , κάτοικος Namur (Βέλγιο), εκπροσω
 συζύγου του , δεδομένου ότι δεν γνώριζε την εξέλιξη του πούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και
 μισθού αυτού - συνεπώς, το σφάλμα της διοικήσεως δεν ήταν Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων
 πρόδηλο σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατόν να μην στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Sàrl Fiduciaire Myson, 1 ,
 το αντιληφθεί o προσφεύγων. Επομένως, o προσφεύγων rue Glesener, άσκησε στις 5 Ιουνίου 1995 ενώπιον του
 φρονεί ότι η καθής εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 85 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 ΚΥΚ και τον υποχρέωσε παρανόμως στην επιστροφή του κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2008 — Ελλάδα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-404/05) (1)
 (Ταμείο Συνοχής - Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών - Μείωση της χρηματοδοτικής ενισχύσεως - Αρχή της αναλογικότητας)
 (2009/C 6/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Τασσοπούλου, επικουρούμενη από τους N. Κορογιαννάκη και N. Κεραμίδα, δικηγόρους)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και A. Weimar)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως E(2005) 3243 τελικό της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τη μείωση της ενίσχυσης που χορηγήθηκε από το Ταμείο Συνοχής στο έργο αριθ. 95/09/65/040 (Νέος Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών στα Σπάτα) βάσει της απόφασης E (96) 1356 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 1996.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 (1) ΕΕ C 22 της 28.1.2006.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Employment Tribunals, Birmingham (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 6 Μαΐου 2014 — Kathleen Greenfield κατά The Care Bureau Ltd
 (Υπόθεση C-219/14)
 2014/C 223/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Employment Tribunals, Birmingham
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Kathleen Greenfield
 Εναγομένη: The Care Bureau Ltd
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει ο κανόνας «pro rata temporis», όπως ορίζεται στη ρήτρα 4.2 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχολήσεως, την έννοια ότι διάταξη εθνικού δικαίου (όπως οι κανονιστικές αποφάσεις 13, 13 Α και 14 περί χρόνου εργασίας) πρέπει να προβλέπει, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει αύξηση των ωρών εργασίας ενός εργαζομένου, ότι το σύνολο της ήδη σωρευθείσας άδειας προσαρμόζεται αναλογικώς στις νέες ώρες εργασίας, με συνέπεια η αύξηση των ωρών εργασίας του εργαζομένου να επιφέρει τον επαναϋπολογισμό του δικαιώματος άδειας σύμφωνα με τις αυξημένες ώρες εργασίας;
 2)
 Πρέπει είτε η ρήτρα 4.2 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχολήσεως είτε το άρθρο 7 της οδηγίας (1) για τον χρόνο εργασίας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι διάταξη εθνικού δικαίου (όπως οι κανονιστικές αποφάσεις 13, 13 Α και 14 περί χρόνου εργασίας) δεν δύναται να προβλέπει, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει αύξηση των ωρών εργασίας ενός εργαζομένου, ότι το σύνολο της ήδη σωρευθείσας άδειας προσαρμόζεται αναλογικώς στις νέες ώρες εργασίας, με συνέπεια η αύξηση των ωρών εργασίας του εργαζομένου να επιφέρει τον επαναϋπολογισμό του δικαιώματος άδειας σύμφωνα με τις αυξημένες ώρες εργασίας;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (i) και/ή στο ερώτημα (ii), έχει ο επαναϋπολογισμός εφαρμογή μόνο σε εκείνο το χρονικό διάστημα του έτους αναφοράς κατά το οποίο ο εργαζόμενος παρείχε εργασία με αυξημένο ωράριο ή σε κάποιο άλλο χρονικό διάστημα;
 4)
 Για τον υπολογισμό της περιόδου άδειας που ελήφθη από τον εργαζόμενο, έχουν είτε η ρήτρα 4.2 της συμφωνίας-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχολήσεως είτε το άρθρο 7 της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας την έννοια ότι διάταξη εθνικού δικαίου (όπως οι κανονιστικές αποφάσεις 13, 13 Α και 14 περί χρόνου εργασίας) πρέπει να υιοθετεί διαφορετική προσέγγιση μεταξύ, αφενός, του υπολογισμού της αποζημιώσεως εργαζομένου έναντι ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών κατά τη λήξη της συμβάσεως εργασίας και, αφετέρου, του υπολογισμού των υπολειπόμενων ημερών ετήσιας άδειας εργαζομένου όταν αυτός παραμένει απασχολούμενος;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (iv), ποια πρέπει να είναι αυτή η διαφορετική προσέγγιση;
 (1) Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9).


text:
C 188/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 3.7.1999
 της ισχυ ́ος των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν για την εφαρμογη ́ 3) Ελλει ́ψει προση ́κουσας τεχνικη ́ς και/η ́ επιστημονικη ́ς αιτιολο-
 των κατ' αποκοπη ́ν διορθω ́σεων που θε ́σπισε η Επιροπη ́. Εν γη ́σεως του περιορισμου ́, ο περιορισμο ́ς της εκτα ́σεως για
 πα ́ση περιπτω ́σει, το ́διο
 ι το ο ́ργανο συμβιβασμου ́ ει ́χε εκφρα ́- την οποι ́α χορηγει ́ται ενι ́σχυση στο πλαι ́σιο του εν λο ́γω
 σει, με την τελικη ́ του ́εκθεση, τη γνω ́μη ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν καθεστω ́τος πρε ́πει να θεωρηθει ́ αυθαι ́ρετος. Κατα ́ συνε ́πεια,
 αιτιολο ́γησε επαρκω ́ς τη θε ́σπιση του εν λο ́γω ποσοστου ́ 25 %. στο με ́τρο που περιορι ́ζει στα 100 ha την ενι ́σχυση που
 καταβα ́λλεται στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση δεν ει ́ναι προσηκο ́ντως αιτιολογημε ́νη, ει ́ναι αυθαι ́-
 (1) ΕΕ L 61 της 10.3.1999, σ. 37.
 ρετη και, ως εκ του ́του, αντιβαι ́νει στο α ́ρθρο 190 της
 Συνθη ́κης ΕΚ.
 4) Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση αποτελει ́ νομοθετικη ́ πρα ́ξη η
 οποι ́α επιβα ́λλει αναδρομικω ́ς περιορισμο ́ 100 ha στο πλαι ́σιο
 του καθεστω ́τος, κατα ́ παραβι ́αση των θεμελιωδω ́ν αρχω ́ν της
 ασφα ́λειας δικαι ́ου και της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης
 Προσφυγη ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου κατα ́ Επιτροπη ́ς των εμπιστοσυ ́νης. Κατα ́ συνε ́πεια, στο με ́τρο που περιορι ́ζει στα
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 22 Απριλι ́ου 100 ha την ενι ́σχυση που καταβα ́λλεται στο πλαι ́σιο του
 1999 καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι ανι ́σχυρη.
 (Υπο ́θεση C-148/99)
 (1) Κανονισμο ́ς της 28ης Απριλι ́ου 1989, για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς
 σχετικα ́ με την ενι ́σχυση για το κλωστικο ́ λινα ́ρι και την κα ́νναβη, ΕΕ
 (1999/C 188/44) L 121 της 29.04.89, σ. 4.
 (2) Κανονισμο ́ς του Συμβουλι ́ου της 29ης Ιουνι ́ου 1970, περι ́ κοινη ́ς
 Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον John E. Collins, οργανω ́σεως αγορα ́ς στον τομε ́α του λι ́νου και της καννα ́βεως, ΕΕ ειδ.
 Assistant Treasury Solicitor, επικουρου ́μενο απο ́ τον Alastair ́εκδ. 03/005, σ. 123.
 Sutton, barrister στον δικηγορικο ́ συ ́λλογο Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας,
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη Βρετανικη ́ Πρεσβει ́α,
 14, boulevard Roosevelt, α ́σκησε στις 22 Απριλι ́ου 1999 ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 To προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της 23ης Μαρ-
 — να ακυρω ́σει την


text:
προσβαλλο ́μενη απο ́φαση [1999/187/ΕΚ], τι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Johannes Blachnitzky κατα ́
 κατα ́ το με ́τρο που δεν αναγνωρι ́ζει ποσο ́ 869 283,00 λιρω ́ν Landes-Grundverkehrskommission beim Amt der Tiroler
 μεταξυ ́ των ποσω ́ν που χορη ́γησε το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στο Landesregierung
 πλαι ́σιο του καθεστω ́τος που θεσπι ́στηκε με τον κανονισμο ́
 1164/89/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς (1). (Υπο ́θεση C-149/99)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στην καταβολη ́ των δικαστικω ́ν (1999/C 188/45)
 εξο ́δων του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 22 Απριλι ́ου 1999, το Verwaltungsgerichtshof, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Johannes Blachnitzky και Landes-
 Grundverkehrskommission beim Amt der Tiroler
 1) Ο κανονισμο ́ς 1164/89/ΕΟΚ δεν περιε ́χει δια ́ταξη περιο- Landesregierung, που εκκρεμει ́ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́απο ́ το ∆ικαστη ́-
 ρι ́ζουσα τη διακριτικη ́ ευχε ́ρεια των κρατω ́ν μελω ́ν να αποφασι ́- ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 ζουν επι ́ των παραμε ́τρων για τον αναπροσδιορισμο ́ των αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 ποικιλιω ́ν που αποφασι ́ζουν να υπαγα ́γουν στο καθεστω ́ς του
 κανονισμου ́. Κανε ́να στοιχει ́ο του κανονισμου δεν επιβα ́λλει 1. 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας του
 ο ́ριο 100 ha (ου ́τε υπα ́ρχει καμι ́α αναφορα ́ σε περιορισμου ́ς Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα
 ως προς τη στρεμματικη ́ ́εκταση). Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση διαμονη ́ς (οδηγι ́α 90/364/ΕΟΚ) (1), σε συνδυασμο ́ με το
 στηρι ́ζεται σε εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του κανονισμου ́ και ει ́ναι, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 3, και το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας αυτη ́ς,
 συνεπω ́ς, παρα ́νομη στο με ́τρο που επιβα ́λλει περιορισμο ́ και ενδεχομε ́νως σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 6 της Συνθη ́κης
 100 ha ο ́σον αφορα ́ τις ενισχυ ́σεις που καταβα ́λλονται στο ΕΚ, ο ́τι απο ́ αυτο ́ συνα ́γεται, κατ' αρχη ́ν, κα ́ενα α ́μεσο
 πλαι ́σιο του εν λο ́γω καθεστω ́τος. δικαι ́ωμα για την απο ́κτηση ακινη ́του ως κυ ́ριας κατοικι ́ας απο ́
 υπηκο ́ους α ́λλου κρα ́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως;
 2) Εκδι ́δοντας την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ θε ́σπισε
 στην πραγματικο ́τητα νομοθετικο ́ με ́τρο που ́εχει ως αποτε ́- 2. Εμπι ́πτει η απο ́κτηση ακινη ́του απο ́ υπη ́κοο α ́λλου κρα ́τους
 λεσμα τον περιορισμο ́ του πεδι ́ου εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως εντο ́ς κρα ́τους με ́λους, για
 1164/89/ΕΟΚ· και το ́επραξε με τη


text:
μορφη ́ διοικητικη ́ς το οποι ́ο αυτο ́ς ́εχει σχετικη ́ α ́δεια διαμονη ́ς υπηκο ́ου κρα ́τους
 αποφα ́σεως. Η Επιτροπη ́ δεν τη ́ρησε τις διαδικασι ́ες του με ́λους της ΕΕ και ο ́που αυτο ́ς ́εχει την κυ ́ρια κατοικι ́α του,
 α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ 1308/70/ΕΟΚ (2). Συνεπω ́ς, στο στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων του α ́ρθρου 73 Β,
 με ́τρο που περιορι ́ζει στα 100 ha την ενι ́σχυση που καταβα ́λλε- παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, σχετικα ́ με την ελευ ́θερη
 ται στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων η ́ στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της
 ει ́ναι ανι ́σχυρη λο ́γω προ ́δηλης αναρμοδιο ́τητας και/η ́ παραβα ́- οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου 88/361/ΕΟΚ (2), της 24ης Ιουνι ́ου
 σεως ουσιω ́δους τυ ́που, και ειδικο ́τερα των διαδικασιω ́ ν του 1988, για τη θε ́ση σε εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 67 της Συνθη ́κης
 α ́ρθρου 12 του κανονισμου ́ 1308/70/ΕΟΚ. (η καλουμε ́νη οδηγι ́α περι ́ της κυκλοφορι ́ας των κεφαλαι ́ων);
 ---pagebreak--- 3.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 188/21
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2, ́εχει η Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων κατα ́ το α ́ρθρο 73 Β, της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, σε σχε ́ση προς τις α ́λλες
 ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης ΕΚ (για παρα ́δειγμα της ελευθερι ́ας
 εγκαταστα ́σεως και της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των παροχω ́ν), (Υπο ́θεση C-151/99)
 παρακολουθηματικο ́ χαρακτη ́ρα, ω ́στε, για παρα ́δειγμα, η μη
 δυναμε ́νη να στηριχθει ́ στις λοιπε ́ς ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης (1999/C 188/47)
 ΕΚ απο ́κτηση ακινη ́του εντο ́ς κρα ́τους, του οποι ́ου την
 ιθαγε ́νεια δεν ́εχει ο ενδιαφερο ́μενος πολι ́της της ΕΕ, δεν
 μπορει ́ να επιβληθει ́ ου ́τε και με την επι ́κληση της ελευ ́θερης Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 κυκλοφορι ́ας των κεφαλαι ́ων; τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 (1) ΕΕ 1990 L 180, σ. 26. λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2) ΕΕ 1988 L 178, σ. 5. προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να ανακοινω ́ σει
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς


text:
αποφα ́σεως που υπε ́- ξεις για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α 95/18/ΕΚ του
 βαλε το Svea hovrätt με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999 Συμβουλι ́ου, της 19ης Ιουνι ́ου 1995, σχετικα ́ με τις α ́δειες σε
 στην υπο ́θεση Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο κατα ́ Stockholm σιδηροδρομικε ́ς επιχειρη ́σεις (1), η ́ παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει
 Lindöpark Aktiebolag και Stockholm Lindöpark τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 Aktiebolag κατα ́ Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο οδηγι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α·
 (Υπο ́θεση C-149/99)
 2. να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1999/C 188/46)
 Με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 23 Απριλι ́ου 1999, το Svea hovrätt, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 Το α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η
 μεταξυ ́ Σουηδικου ́ ∆ημο ́σιου και Stockholm Lindöpark
 οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 Aktiebolag που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ ν να
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 τηρη ́σουν την προθεσμι ́α που τα ́σσει η οδηγι ́α για τη μεταφορα ́
 1. Αντι ́κεινται στα α ́ρθρα 13, με ́ρος Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο της στο εσωτερικο ́ δι ́καιο. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 27 Ιουνι ́ου
 ιγ', και 13, με ́ρος Β, στοιχει ́ο β', της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ 1997 χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 ΦΠΑ (1) οι εθνικε ́ς διατα ́ξεις που προβλε ́πουν γενικη ́ απαλλαγη ́ προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α που αναφε ́ρεται
 απο ́ τον φο ́ρο ο ́σον αφορα ́ τη δια ́θεση εγκαταστα ́σεων για στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 α ́σκηση αθλη ́ματος, ο ́πως η απαλλαγη ́ που προβλε ́πεται στο
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200), ως ει ́χε πριν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1997; (1) ΕΕ L 143 της 27.6.1995, σ. 70.
 2. Αναγνωρι ́ζει το α ́ρθρο 13, σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 2, 6
 και 17, της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ ΦΠΑ δικαιω ́ματα υπε ́ρ των
 ιδιωτω ́ν τα οποι ́α μπορου ́ν να επικαλεστου ́ν κατα ́ των κρατω ́ν
 μελω ́ν ενω ́πιον των εθνικω ́ν δικαστηρι ́ων;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα δυ ́ο πρω ́τα ερωτη ́-
 ματα:
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Συνεπα ́γεται


text:
η εφαρμογη ́ της απαλλαγη ́ς που προβλε ́πει το της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200) μια το ́σο σημαντικη ́ (προ ́δηλη) παρα ́βαση του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ω ́στε να θεμελιω ́νεται υποχρε ́ωση του (Υπο ́θεση C-152/99)
 κρα ́τους με ́λους προς αποζημι ́ωση;
 (1999/C 188/48)
 (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε- τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001,
 σ. 49).
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/21
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-526/09)
 2010/C 51/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και G. Braga da Cruz)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, επιτρέποντας την απόρριψη βιομηχανικών λυμάτων της βιομηχανικής μονάδας, κείμενης στη ζώνη Matosinhos, «Estação de Serviço Sobritos», χωρίς κατάλληλη άδεια, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 11 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Μέχρι τούδε, η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν έχει ενημερώσει την Επιτροπή περί χορηγήσεως αδείας στη βιομηχανική μονάδα «Estação de Serviço Sobritos».
 (1) JO L 135, p. 40


text:
12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/35
 πραγμα που επιπλέον συνιστά την αναγκαία προϋπόθεση για — να καταδικασει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 την πραγματοποίησή τους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Όσον αφορά την ουσία, η προσφεύγουσα επικαλείται τους
 ακολούθους λόγους: Οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα ταυτίζονται με τους
 α) Έλλειψη αιτιολογίας: η προσφεύγουσα φρονεί ότι η ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην
 προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει αιτιολογία αντα υπόθεση Τ-126/95 .
 ποκρινόμενη στις απαιτήσεις του άρθρου 190 της συνθή
 κης ΕΚ-
 β ) παράβαση του άρθρου 155 της συνθήκης: η προσφεύγου
 σα θεωρεί ότι η Επιτροπή , παραλείποντας εν προκειμένω Προσφυγή της εταιρείας Aéroports de Paris (ADP) κατα της
 να ενεργήσει, δεν εκπλήρωσε την αποστολή της να Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 μεριμνά για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου από στις 3 Ιουνίου 1995
 την Ελλάδα, πράγμα που της επιβάλλει το άρθρο 155 της
 συνθήκης· (Υπόθεση Τ-128/95)
 (95/C 208/73)
 γ) νομική πλάνη και πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση : η
 προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε είτε (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 σε νομική πλάνη , αν έκρινε ότι δεν συνέτρεχε λόγος να
 λάβει μέτρα κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας με το
 σκεπτικό ότι δεν είχε παραβιαστεί το κοινοτικό δίκαιο, H εταιρεία Aéroports de Paris (ADP), με έδρα το Παρίσι,
 είτε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση , αν έκρινε ότι οι εκπροσωπούμενη από τον Hugues Calvet, δικηγόρο Παρι
 παραβιάσεις αυτές δεν ήταν επαρκείς ώστε να δικαιολο σιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Aloyse
 γήσουν την κίνηση κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας May, 31 , Grand rue, άσκησε στις 3 Ιουνίου 1995 ενώπιον του
 διαδικασίας διαπιστώσεως παραβάσεως κράτους μέ Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 λους. Συγκεκριμένα, τονίζει ότι δύσκολα μπορεί να αμφι κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 σβητηθεί τόσο ότι παραβιάστηκε πολλαπλώς η αρχή της
 ίσης μεταχειρίσεως των εχόντων υποβάλει προσφορές H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 όσο και ότι οι ελληνικές αρχές παρέβησαν προδήλως τις
 διατάξεις των άρθρων 30 και 59 της συνθήκης ΕΚ, καθώς — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης
 και τις οδηγίες του Συμβουλίου περί συνάψεως συμβά Μαρτίου 1995 περί μη διώξεως της Ελληνικής Δημοκρα
 σεων δημοσίων έργων. τίας λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου κατά την
 ανάθεση του δημοσίου έργου του αεροδρομίου Αθη
 νών,
 — επικουρικώς, να αναγνωρίσει την παράλειψη της Επιτρο
 Προσφυγή της Société Auxiliaire d'Entreprises SAE κατα πής,
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των εξόδων στα
 στις 5 Ιουνίου 1995
 οποία υποβλήθηκε η ADP στο πλαίσιο της παρούσας
 (Υπόθεση Τ-127/95) προσφυγής ακυρώσεως.
 (95/C 208/72
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 ( Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα είναι όμοια προς τους
 H Société Auxiliaire d'Entreprises SAE, με εδρα το Issy-les ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην
 Moulineaux (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Alexandre υπόθεση Τ-126/95 .
 Carnelutti, δικηγόρο Παρισιών, άσκησε τις 5 Ιουνίου 1995
 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 H προσφεύγουσα ζητεί


text:
από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή του Lars Βο Rasmussen κατα της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 Ιουνίου
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης 1995
 Μαρτίου 1995, (Υπόθεση Τ-130/95)
 — επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε (95/C 208/74)
 παρανόμως να κινήσει κατά της ελληνικής κυβερνήσεως
 διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως κράτους μέλους (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 κατόπιν των σοβαρών και επανειλημμένων παραβιάσεων
 του κοινοτικού δικαίου που διεπράχθησαν από την ως O Lars Βο Rasmussen, κάτοικος Dalheim (Λουξεμβούργο),
 άνω κυβέρνηση στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθέσεως εκπροσωπούμενος από τον Carlo Revoldini, δικηγόρο Λου
 του έργου κατασκευής του μελλοντικού αεροδρομίου της ξεμβούργου , με αντίκλητο τον ίδιο δικηγόρο, 180, route de
 πόλεως των Αθηνών, Longwy, άσκησε στις 9 Ιουνίου 1995 προσφυγή-αγωγή ενώ
 ---pagebreak--- Αριθ . C 208/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 πιον του Πρωτοδικείου κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊ δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατα της
 κών Κοινοτήτων. Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής που καθορίζει
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί μη προα ως τόπο προσλήψεως του προσφεύγοντος τις Βρυξέλλες,
 γωγής του στο βαθμό A 4 για την περίοδο προαγωγών καθώς και όλες τις επιγενόμενες αποφάσεις,
 1992 και, καθόσον είναι αναγκαίο, την απορριπτική
 απόφαση της 3ης Μαρτίου 1995 την οποία η Επιτροπή — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 εξέδωσε σε απάντηση της ενστάσεως του προσφεύγοντος
 καθώς και την απόφαση της Επιτροπής να προαγάγει στο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 βαθμό A 4 τους υπαλλήλους που είναι εγγεγραμμένοι
 στον πίνακα που δημοσιεύθηκε στις διοικητικές πληρο Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με
 φορίες αριθ . 859 της 8ης Σεπτεμβρίου 1994, αυτούς της υποθέσεως Τ-33/95 (').
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τις Ο ) ΕΕ αριθ . C 101 της 22 4. 1995 .
 υλικές ζημίες και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που
 υπέστη o προσφεύγων, τις οποίες επιφυλάσσεται να
 εξειδικεύσει .περαιτέρω κατά τη διαδικασία
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Αγωγή του Friedrich Engelking κατα του Συμβουλίου της
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Προς στήριξη της προσφυγής του , o προσφεύγων επικαλείται Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 3 Ιουλίου 1995
 παράβαση του άρθρου 45 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (Υπόθεση Τ-138/95)
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: (95/C 208/76)
 ΚΥΚ).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Υποστηρίζει συναφώς ότι η καθής δεν μπόρεσε να λάβει
 υπόψη τα προσόντα του , ως υπαλλήλου A 5, λόγω της
 ελλείψεως της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο O Friedrich Engelking, κάτοικος Raddestorf (Ομοσπονδιακή
 1991-1993 . Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους
 Bernd Meisterernst, Mechtold Düssing, Dietrich Manstetten,
 Υπογραμμίζει, δεύτερον, ότι η καθής συνέκρινε απλώς τα Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Handeklaus, δικηγόρους
 προσόντα του μόνο με τα προσόντα των υπαλλήλων της Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγο
 γενικής Διευθύνσεως V και όχι με τα προσόντα όλων των ρικό γραφείο Dupong & Associés,


text:
14a, rue des Bains, άσκησε
 υπαλλήλων βαθμού A 5 του οργάνου που ήταν προαγώγι στις 3 Ιουλίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 μοι. παϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρω
 παϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 Ισχυρίζεται τέλος, ότι οι προαγωγές στο βαθμό A 4 δεν νοτήτων.
 γίνονται κατόπιν συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων των
 υπαλλήλων που έχουν δικαίωμα προαγωγής, αλλά βάσει των O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 μονάδων προτεραιότητας τις οποίες διαθέτει κάθε Γενική
 Διεύθυνση ανάλογα με τον αριθμό των προαγωγίμων και τις 1 ) να υποχρεώσει τους εναγομένους να του καταβάλουν
 οποίες μπορεί να χορηγήσει κατά βούληση . αποζημίωση SLOM II για το διάστημα μεταξύ 2ας
 Απριλίου 1984 και 13ης Ιουνίου 1991 , ύψους 110 021,93
 γερμανικών μάρκων, εντόκως προς 8 % για το μετά τις
 19 Μαΐου 1992 διάστημα, και να καταδικάσει τους
 εναγομένους στα δικαστικά έξοδα,
 Προσφυγή του Peter Gammeltoft κατα της Επιτροπής των 2, να συνεκδικάσει την αγωγή του με την εκκρεμή ήδη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 19 Ιουνίου αγωγή των Hülseberg κ.λπ. κατά του Συμβουλίου και της
 1995
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (υπόθεση Τ
 (Υπόθεση Τ-132/95) 77/93) και να αναστείλει ομοίως τη δίκη.
 (95/C 208/75)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με
 O Peter Gammeltoft, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-20/94 ( ! ).
 νος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane
 Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο (1 ) ΕΕ αριθ. C 90 της 26. 3. 1994, σ. 20.
 Λουξεμβούργο την εταιρεία Sàrl Fiduciaire Myson, 1 , rue
 Glesener, άσκησε στις 19 Ιουνίου 1995 ενώπιον του Πρωτο


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/32
 Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2007 — ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-148/07)
 (2007/C 155/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg Sàrl (Howald, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: η δικηγόρος K. Beckmann)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει αναλόγως το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στην προσφεύγουσα με την προσβαλλομένη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C (2007) 512 τελικό, της 21ης Φεβρουαρίου 2007, στην υπόθεση COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators. Με την προσβαλλομένη απόφαση επιβλήθηκαν πρόστιμα στην προσφεύγουσα και σε άλλες επιχειρήσεις λόγω της συμμετοχής σε σύμπραξη επιχειρήσεων στον τομέα της εγκαταστάσεως και της συντηρήσεως ανελκυστήρων και μηχανικών κλιμάκων στο Λουξεμβούργο. Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι οικείες επιχειρήσεις παρέβησαν το άρθρο 81 ΕΚ.
 Προς θεμελίωση της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους προσφυγής:
 —
 Αναρμοδιότητα της Επιτροπής ελλείψει διακρατικής σημασίας της προσαπτομένης τοπικής παραβάσεως·
 —
 παραβίαση της αρχής ne bis in idem, διότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την πριν από την κίνηση της διαδικασίας υπέρ της προσφεύγουσας εκδοθείσα απόφαση περί αμνηστίας της λουξεμβουργέζικης αρχής σύμπραξης επιχειρήσεων·
 —
 δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εις ολόκληρον ευθύνη της προσφεύγουσας με τις μητρικές της εταιρίες, διότι αυτή είναι νομικώς και οικονομικώς ανεξάρτητη·
 —
 δυσανάλογος χαρακτήρας όσον αφορά τον καθορισμό του ποσού του προστίμου σε σύγκριση με την πραγματική σπουδαιότητα της προσφεύγουσας στην αγορά·
 —
 παράνομος χαρακτήρας του αποτρεπτικού συντελεστή, δεδομένου ότι κατά τον υπολογισμό του προστίμου, σημασία έχουν μόνον οι πωλήσεις της προσφεύγουσας και αυτές δεν δικαιολογούν την εφαρμογή του εν λόγω συντελεστή·
 —
 ελλιπής αιτιολογία για την προσαύξηση λόγω υποτροπής στο πλαίσιο του υπολογισμού του προστίμου, λόγω νομικών σφαλμάτων κατά την προσμέτρηση προηγουμένων προστίμων και λόγω σφαλμάτων κατά την εκτίμηση·
 —
 παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), διότι η Επιτροπή, ενόψει του ανωτάτου ορίου του προστίμου της τάξεως του 10 % του κύκλου εργασιών της επιχειρήσεως, έλαβε υπόψη τον κύκλο εργασιών της συμπράξεως και όχι τον κύκλο εργασιών της προσφεύγουσας·
 —
 εσφαλμένη εφαρμογή της ανακοινώσεως σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (2), διότι η προστιθεμένη αξία της συνεργασίας της προσφεύγουσας δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη·
 —
 δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη η συνεργασία της προσφεύγουσας εκτός της ανακοινώσεως σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ) (EE 2002, C 45, σ. 3).


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/34
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 2008 — Καλούδης κατά ΓΕΕΑ — Fédération française de tennis (RolandGarros SPORTSWEAR)
 (Υπόθεση T-380/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος RolandGarros SPORTSWEAR - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα Roland Garros - Εκπρόθεσμη καταβολή του τέλους προσφυγής - Απόφαση του τμήματος προσφυγών με τη οποία η προσφυγή κρίνεται ως μη ασκηθείσα)
 (2008/C 313/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Δημήτριος Καλούδης (Δασιά, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Γ. Καλούδης, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Fédération française de tennis (FFT) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: F. Fajgenbaum, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το τέταρτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2007 (Υπόθεση R 876/2006-4) επί της διαδικασίας ανακοπής μεταξύ της Fédération française de tennis (FFT) και του Δημητρίου Καλούδη.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή εν μέρει ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος και εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον Δημήτριο Καλούδη στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 9.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/17
 Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2011 — Antrax It κατά ΓΕΕΑ — Heating Company (Θερμαντικά σώματα)
 (Υπόθεση T-84/11)
 2011/C 113/34
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Antrax It Srl (Resana, Ιταλία) (εκπρόσωπος: L. Gazzola, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Heating Company BVBA (The) (Dilsen, Βέλγιο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Νοεμβρίου 2010, κατά το μέρος αυτής με το οποίο κηρύχθηκε άκυρο το κοινοτικό υπόδειγμα αριθ. 000593959-0002·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Νοεμβρίου 2010, κατά το μέρος αυτής με το οποίο καταδικάσθηκε η Antrax It s.r.l. στα δικαστικά έξοδα της The Heating Company BVBA κατά την ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασία·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την The Heating Company BVBA στα δικαστικά έξοδα της Antrax It s.r.l., καθώς και σε κάθε προβλεπόμενο από τον νόμο πρόσθετο ποσό στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας·
 —
 να καταδικάσει την The Heating Company BVBA στα δικαστικά έξοδα της Antrax It s.r.l., καθώς και σε κάθε άλλο προβλεπόμενο από τον νόμο ποσό στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 000593959-0002 (θερμαντικά σώματα)
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: The Heating Company BVBA
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Το επίμαχο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν πληροί τις απαιτήσεις των άρθρων 4 έως 9 του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (RDC), καθώς δεν διαφοροποιείται από το γερμανικό υπόδειγμα αριθ. 5 το οποίο περιλαμβάνεται στην πολλαπλή καταχώριση αριθ. 401 10481.8, το οποίο δημοσιεύθηκε κατόπιν αιτήματος της The Heating Company στη Γαλλία, στην Ιταλία και στις χώρες Benelux, ως διεθνές υπόδειγμα αριθ. DM/0608899.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του κοινοτικού υποδείγματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και ακύρωση του κοινοτικού υποδείγματος
 Λόγοι ακυρώσεως: Ύπαρξη ατομικού χαρακτήρα του κοινοτικού υποδείγματος αριθ. 000593959-0002.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/5
 óqhqo 5 paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ, pqojtäpsei oäsi sa joäseqa rsiy peqievoälemey rso óqhqo 4 paqócqauoy 1 atsotä.
 jqósg leäkg rsa opoiäa apethtämesai lia odgciäa oueiäkotm ma Epoleämxy, eäpqepe ma sqopopoighotäm xärse ma jasarsotäm
 epistävotm sa aposekeärlasa pot epidixäjei g odgciäa emsoäy rtäluxmey pqoy sxm jamomirloä.
 sgy pqoherliäay pot sórrei. G pqoherliäa pot eäsane so
 óqhqo 4 sgy odgciäay 94/46/EOJ eäkgne rsiy 8 Atcotärsot (1) EE L 378 sgy 31.12.1986, r. 1.
 1995 jai so Lecóko Dotjóso sot Kotnelbotäqcot dem eäkabe
 oäka sa amacjaiäa leäsqa.
 (1) EE L 268 sgy 19.10.1994, r. 15.
 Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Odeässg Miäjot Pesqiädg AE, pot
 tpobkgähgje rsiy 3 Laqsiäot 1998 jasó sgy apouórexy sgy
 17gy Dejelbqiäot 1997, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso slgäla) rsgm tpoä-
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm herg S-152/95, Odeässg Miäjot Pesqiädg AE jasó Episqopgäy
 jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 27 Uebqotaqiäot 1998
 (Tpoäherg C-64/98 P)
 (Tpoäherg C-62/98)
 (98/C 151/08)
 (98/C 151/07)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg O Odeässg Miäjot Pesqiädg AE, ejpqorxpotälemg apoä soty
 apoä som António Caeiro, jtäqio molijoä rtälbotko, le Mijoäkao Barikajójg jai Etócceko Barikajójg, dijgcoä-
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, qoty Herrakomiäjgy, jai sgm Etaccekiäa Pakkiotädg, dijgcoäqo
 leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, Centre Wagner, Kirchberg, Jabókay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Carlos Zeyen, 56-58, rue Charles Martel, órjgre rsiy 3 Laq-
 mosgäsxm, rsiy 27 Uebqotaqiäot 1998, pqorutcgä jasó sgy siäot 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Poqsocakijgäy Dglojqasiäay. mosgäsxm, amaiäqerg jasó sgy apouórexy sgy 17gy Dejelbqiäot
 1997, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (seäsaqso slgäla) rsgm tpoäherg S-152/95, Odeässg
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: Miäjot Pesqiädg AE jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg
 jasacceäkkomsay gä lg pqoraqloäfomsay siy rtluxmiäey le
 G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 sg Remecókg, so Pqórimo Ajqxsgäqio, sgm Acjoäka jai so
 Róo Soleä jai Pqiämsripe, otäsxy xärse ma enaruakiärei iärg,
 eketäheqg jai ómet diajqiärexm pqoärbarg sxm tpgjoäxm Ç ma devheiä sgm aiäsgrg amaiqeärexy jai ma amaiqeärei sgm
 sgy Joimoäsgsay rsa amakocotämsa rsgm Poqsocakiäa leqiä- apoäuarg (1),
 dia uoqsiäxm, pqoärbarg sgm opoiäa pqobkeäpei o jamo-
 mirloäy (EOJ) aqih. 4055/86 sot Rtlbotkiäot, sgy
 22ay Dejelbqiäot 1986, cia sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy Ç ma devheiä oäka sa aisgälasa sgy acxcgäy apofglixärexy (2)
 eketäheqgy paqovgäy tpgqerixäm rsom soleäa sxm hakór- jai
 rixm lesauoqxäm lesantä jqasxäm lekxäm jai lesantä
 jqasxäm jai sqiäsxm vxqxäm (1), paqeäbg siy tpovqexäreiy
 pot tpeävei apoä siy diasóneiy sot óqhqot 3 jai sot Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda soäro
 óqhqot 4 paqócqauoy 1 sot jamomirlotä jai apoä sg sgy diäjgy emxäpiom sot Pqxsodijeiäot oäro jai sgy diäjgy
 rtmhgäjg EJ, emxäpiom sot Dijarsgqiäot.
 Ç ma jasadijórei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 dijarsijó eänoda.
 Ç Amepaqjgäy aisiokociäa sgy amaiqeriäbkgsgy apouórexy
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa rsa fgsgälasa pot eävotm otrixädg epiqqogä oärom auoqó
 sgm aqvgä sgy amakocijoäsgsay.


text:
Oi rtluxmiäey lesantä Poqsocakiäay jai sxm lmglometoleämxm
 rso diasajsijoä jqasxäm epiutkórrotm sg lesauoqó uoqsiäxm Ç Pqodgäkxy eruakleämg ejsiälgrg oäsi apoä sa pqaclasijó
 lesantä sxm leqxäm re pkoiäa ueäqomsa sg rglaiäa emoäy sxm peqirsasijó dem pqojtäpsei paqabiäarg sgy aqvgäy sgy
 leqxäm gä re pkoiäa sa opoiäa ejlesakketäomsai pqoärxpa gä epi- amakocijoäsgsay jasó so detäseqo diacxmirloä.
 veiqgäreiy eävotrey sgm ihaceämeia emoäy sxm leqxäm. èsri, pkoiäa
 sa opoiäa ejlesakketäomsai tpgäjooi ókkxm jqasxäm lekxäm
 apojkeiäomsai apoä so elpiäpsom rsiy rtluxmiäey elpoäqio. G Ç Akkoiäxrg jai moähetrg sxm apodeijsijxäm eccqóuxm
 Episqopgä hexqeiä oäsi pqoäjeisai cia diajamomirlotäy peqiä apoä so Pqxsodijeiäo, jahoäsi, jasó sgm eneäsarg sot am
 jasaleqirlotä uoqsiäxm pot tpoäjeimsai rsiy diasóneiy jai sgqgähgje g aqvgä sgy iärgy lesaveiqiärexy rso pkaiärio sot
 tpovqexäreiy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 4055/86 jai eidi- detäseqot diacxmirlotä, pqoreädxre rsa pio pómx eäc-


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/23
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 (αίτηση του Corte d'appello di Cagliari για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Gaetano Verdoliva κατά J.M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna, San Paolo IMI SpA
 (Υπόθεση C-3/05) (1)
 (Σύμβαση των Βρυξελλών - Απόφαση επιτρέπουσα την εκτέλεση αποφάσεως εκδοθείσας σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος - Επίδοση ανυπόστατη ή μη νομότυπη - Γνώση - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής)
 (2006/C 131/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte d'appello di Cagliari
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gaetano Verdoliva
 κατά
 J.M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna, San Paolo IMI SpA
 Παρισταμένου του: Pubblico Ministero
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Corte d'appello di Cagliari — Ερμηνεία του άρθρου 36 της Σύμβασης των Βρυξελλών — Εκτέλεση αποφάσεων — Παράτυπη επίδοση αποφάσεως επιτρέπουσας την εκτέλεση — Έννοια της γνώσεως των δικονομικών πράξεων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 36 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάλλει την κανονική επίδοση της αποφάσεως που επιτρέπει την εκτέλεση, βάσει των δικονομικών κανόνων του συμβαλλόμενου κράτους στο οποίο ζητείται η εκτέλεση, και επομένως ότι, σε περίπτωση ανυπόστατης ή μη νομότυπης επιδόσεως της αποφάσεως που επιτρέπει την εκτέλεση, η γνώση απλώς και μόνον της αποφάσεως αυτής από το πρόσωπο κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση δεν αρκεί για την έναρξη της προθεσμίας του άρθρου αυτού.
 (1) ΕΕ C 69 της 19.3.2005


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/29
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Μαρτίου 2012 — European Goldfields Ltd κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-261/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση χορηγηθείσα από τις ελληνικές αρχές στην μεταλλευτική επιχείρηση Ελληνικός Χρυσός, υπό τη μορφή της παραχωρήσεως της εκμεταλλεύσεως μεταλλείων στην Κασσάνδρα σε τιμή χαμηλότερη από αυτή της αγοράς, και υπό μορφή απαλλαγής από τους φόρους - Απόφαση με την οποία η ενίσχυση κρίθηκε παράνομη και διατάσσεται η έντοκη επιστροφή της - έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο)
 2012/C 151/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Goldfields Ltd (Whitehorse, Yukon, Καναδάς) (εκπρόσωποι: Κ. Αδαμαντόπουλος, Ε. Πετρίτση, Ε. Τροβά και Π. Σκουρής, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fourniek και Δ. Τριανταφύλλου)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/452/ΕΕ της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 48/08 (πρώην ΝΝ 61/08) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ (ΕΕ L 193, σ. 27).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη European Goldfields Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Παρέλκει η απόφαση επί του αιτήματος παρεμβάσεως της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός ΑΕ Μεταλλείων και Βιομηχανίας Χρυσού
 (1) EE C 219 της 23.7.2011.


text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/25
 H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: άσκησε στις 30 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του μεγάλου δουκάτου
 1) να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας του Λουξεμβούργου.
 και, σε κάθε περίπτωση, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή
 τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 διαταξεις προς συμμόρφωσή της με την οδηγία 2000/53/ΕΚ
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 18ης Σεπτεμβρίου 2000, περί οχημάτων στο τέλος του
 κύκλου της ζωής τους ( 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει 1) να αναγνωρίσει ότι το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου,
 από την εν λόγω οδηγία, μη θεσπίζοντας τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές
 και διοικητικές διαταξεις για τη συμμόρφωσή του με την
 2) να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998
 για την τροποποίηση της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ, περί προσεγ-
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα γίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τη
 διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση
 Η προθεσμία για την ενσωμάτωση της οδηγίας έληξε στις 21 Απρι- μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων
 λίου 2002. εγκαταστάσεων ( 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 την εν λόγω οδηγία,
 ( 1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34.
 2) να καταδικάσει το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου στα
 δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε
 στις 30 Ιουλίου 2003 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-333/03)
 Η προθεσμία για την ενσωμάτωση της οδηγίας έληξε στις
 (2003/C 213/47) 17 Ιουλίου 2001.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 την Marie - José Jonczy, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, (1 ) ΕΕ L 201 της 17.7.1998, σ. 88.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/60
 Προσφυγή της 23ης Νοεμβρίου 2009 — Comercial Losan κατά ΓΕΕΑ — McDonald's International Property (Mc. Baby)
 (Υπόθεση T-466/09)
 2010/C 24/106
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comercial Losan, SLU (Σαραγόσα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Vela Ballesteros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: McDonald's International Property Co. Ltd (Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή κατά της απόφασης του τμήματος προσφυγών της 1ης Σεπτεμβρίου 2009 — υπόθεση R 1706/2008-1 Mc Baby/Mc Kids, η οποία αφορούσε τη διαδικασία ανακοπής B 1049362 (αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος αριθ. 4 441 393), και να επιτρέψει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος που αφορούσε η αίτηση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Mc. Baby» (αίτηση αριθ. 4 741 393), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 35 και 39.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία McDonald’s Internacional Property Company Ltd.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «McKids» (σήμα αριθ. 3 207 354), για προϊόντα των κλάσεων 16, 25 και 28· κοινοτικό λεκτικό σήμα «McDONALD’S» (σήμα αριθ. 62 497), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 28, 29, 30, 31, 32, 35, 41 και 42· και κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «McDONALD’S» (σήμα αριθ. 62 521), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 28, 29, 30, 31, 32, 35, 41 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική αποδοχή της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/04, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό 207/2009.


text:
Αριθ . C 299/6 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών όιαταξεων που
 (έκτο τμήμα) αφορούν τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα.
 της 5ης Οκτωβρίου 1995 (') ΕΕ αριθ. C 1 της 4. 1 . 1994.
 στην υπόθεση C-440/93 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής
 αποφάσεως του High Court of Justice, Queen's Bench
 Division, Divisional Court): The Queen κατά Licensing
 Authority of the Department of Health, Norgine Ltd, ex parte: ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Scotia Rharmaceuticals Ltd (') '
 (έκτο τμήμα)
 («Φάρμακο — Θεση σε κυκλοφορία — Σνντομενμενη
 διαδικασία») της 5ης Οκτωβρίου 1995
 (95/C 299/08 ) στην υπόθεση C-96/94 αίτηση του Tribunale di Genova για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Centro Servizi
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Spediporto Sri κατά Spedizioni Marittima del Golfo Sri (')
 («Οδικές μεταφορές — Τιμές — Κρατική ρύθμιση —
 (Προσωρινή μετάφραση ■ η οριστική μεταφραση θα δημο Λνταγωνισμός»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») ( 951C 299/09)
 Στην υπόθεση C-440/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 High Court of Justice , Queen's Bench Division, Divisional
 Court (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το Δικαστήριο, κατ 1 εφαρ (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 μογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ The Queen και Licensing Στην υπόθεση C-96/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Authority of the Department of Health , Norgine Ltd , ex parte : Tribunale di Genova ( Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ '
 Scotia Pharmaceuticals Ltd , η έκδοση προδικαστικής αποφά εφαρμογήν του άρθρου 1 77 της συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία
 σεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 δεύτερο εδάφιο ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 σημείο 8 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) σημείο ii) της οδηγίας αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Centro Servizi Spediporto Sri
 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιανουαρίου 1965 περί και Spedizioni Marittima del Golfo Sri, η έκδοση προδικα
 προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητι στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3
 κών διατάξεων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα στοιχείο ζ) 5 , 30, 85 , 86 και 90 της συνθήκης ΕΚ , του
 (ΕΕ ειδ , έκδ , 13/001 , σ. 25 ), όπως τροποποιήθηκε από την κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 4055/86 του Συμβουλίου της 22ας
 οδηγία 87/21 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 22ας Δεκεμβρίου Δεκεμβρίου 1986 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης
 1 986 (ΕΕ L 1 5 , σ. 36), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών
 από τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, G. F. μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων
 Mancini , K. N. Κακούρη , J. L. Murray (εισηγητή ) και G. χωρών (ΕΕ 1986, L 378 , σ. 1 ), καθώς και της οδηγίας
 Hirsch , δικαστές, γενικός εισαγγελέας P. Léger, γραμματέας: 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Δεκεμβρίου 1992 σχετι
 L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Οκτωβ κά με τη


text:
Θέσπιση κοινών κανόνων για ορισμένες συνδυασμέ
 ρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: νες εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ των κρατών μελών
 (ΕΕ 1992, L 368, σ. 38), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους F. A. Schockweiler ( εισηγητή ), πρόεδρο
 Το άρθρο 4 δεύτερο εδάφιο σημείο 8 δεύτερο εδάφιο τμήματος , G. F. Mancini , J. L. Murray, G. Hirsch και H.
 στοιχείο a) ii) της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου της Ragnemalm, δικαστές- γενικός εισαγγελέας: Ph . Léger, γραμ
 26ης Ιανουαρίου 1965 περί της προσεγγίσεως των νομοθετι ματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 κών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα 5 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα, όπως τροποποιήθηκε με την
 οδηγία 87/21/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1 . Τα άρθρα 3 στοιχείο ζ), 5, 85, 86 και 90, καθώς και το
 1986 έχει την έννοια ότι η εθνική αρχή που είναι αρμόδια για άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ, δεν εμποδίζουν ένα κράτος
 τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στην εγχώρια αγορά για μέλος να ορίζει, με ρύθμισή του, ότι τα κόμιστρα των
 κάποιο φαρμακευτικό ιδιοσκεύασμα δεν μπορεί να χορηγή οδικών μεταφορών εμπορευμάτων εγκρίνονται και
 σει την άδεια αυτή αν τα πληροφοριακά στοιχεία και τα καθίστανται εκτελεστά από τη δημόσια αρχή, βάσει
 έγγραφα που υποβάλλονται με τη σχετική αίτηση δεν περι προτάσεων επιτροπής, η οποία συντίθεται κατά πλειοψη
 λαμβάνουν λεπτομερή και δημοσιευμένη επιστημονική φία από εκπροσώπους δημοσίων αρχών, μαζί με μια
 βιβλιογραφία, ανταποκρινόμενη σε καθένα από τους όρους μειοψηφία εκπροσώπων των ενδιαφερομένων επιχειρήσε
 που απαιτούν το δεύτερο και το τρίτο μέρος του παραρτή ων, και υποχρεούται, κατά τη διατύπωση των προτάσεών
 ματος της οδηγίας 75/31 8/ΕΟK του Συμβουλίου της 20ής της, να τηρεί ορισμένα κριτήρια δημοσίου συμφέροντος,
 Μαίου 1975 περί της προσεγγίσεως των νομοθεσιών των και εφόσον οι δημόσιες αρχές δεν ανεμπολούν τις εξου
 κρατών μελών που αφορούν τις αναλυτικές, τοξικοφαρμακο σίες τους, δεδομένου ότι, πριν εγκρίνουν τις προτάσεις
 λογικές και κλινικές προδιαγραφές και πρωτόκολλα στον αυτές, λαμβάνουν υπόψη τις παρατηρήσεις άλλων δημο
 τομέα των δοκιμών των φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων, σίων και ιδιωτικών οργάνων, δύνανται δε να καθορίσουν
 και αν στα έγγραφα αυτά δεν περιλαμβάνονται εκθέσεις τα κόμιστρα και αυτεπαγγέλτως.
 εμπειρογνοιμόνων ανταποκρινόμενες σε καθένα από τους
 όρους των άρθρων 1 και 2 της οδηγίας 75/319/ΕΟΚ του 2. H μεν οδηγία 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης
 Συμβουλίου της 20ής Μαίου 1975 περί προσεγγίσεως των Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων
 ---pagebreak--- 11.11.95 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 299/7
 για ορισμενες συνδυασμένες εμπορευματικές μεταφορές ρεύματα προελεύσεως τρίτων χωρών και, ιδίως, χωρών
 μεταξύ των κρατών μελών, δεν έχει εφαρμογή επί μελών της ΕΖΕΣ.
 συνδυασμένων μεταφορών εμπορευμάτων μεταξύ τρίτων
 χωρών και κρατών μελών, o δε κανονισμός (ΕΟΚ) 2. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιβάλλουν μονομερώς
 αριθ. 4055/86 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1986 επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος στο πλαίσιο
 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής του εμπορίου με τρίτες χώρες. Όσον αφορά την περίπτω
 υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορώνμεταξύ ση που η απαγόρευση επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτε
 κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών


text:
και τρίτων λέσματος προβλέπεται από διμερείς ή πολυμερείς συμφω
 χωρών, δεν έχει εφαρμογή επί οδικών μεταφορών εμπο νίες, που έχουν συναφθεί από την Κοινότητα με μια ή
 ρευμάτων που έχουν εκφορτωθεί από το πλοίο. περισσότερες τρίτες χώρες με σκοπό την εξάλειψη των
 εμποδίων στο εμπόριο, καθώς και από τους κανονισμούς
 (') ΕΕ αριθ. C 146 της 28. 5. 1994. του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση των αγορών των
 διαφόρων γεωργικών προϊόντων όσον αφορά το εμπόριο
 με τρίτες χώρες, το πεδίο εφαρμογής της απαγορεύσεως
 αυτής είναι το ίδιο με αυτό που της αναγνωρίζεται στο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 πλαίσιο του ενδοκοινοτικού εμπορίου.
 (έκτο τμήμα) (') ΕΕ αριθ. C 174 της 25 . 6. 1994.
 της 5ης Οκτωβρίου 1995
 στην υπόθεση C-125/94 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής
 αποφάσεως του guidice conciliatore του Μιλάνου): Aprile Sri, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 υπό εκκαθάριση, κατά Amministrazione delle Finanze dello
 Stato (') (έκτο τμήμα)
 («Επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος — Απαγόρευ της 12ης Οκτωβρίου 1995
 ση — Δυνατήτητα εφαρμογής στο εμπόριο με τρίτες στην υπόθεση C-236/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 χώρες») τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (')
 (95/C 299/10) («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 91/399/ΕΟΚ —
 (Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (95/C 299/11 )
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Στην υπόθεση C-125/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 giudice conciliatore του Μιλάνου ( Ιταλία) προς το Δικαστή
 ριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την Στην υπόθεση C-236/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί τήτων (εκπρόσωπος: Hendrik van Lier) κατά Βασιλείου του
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Aprile Sri, υπό Βελγίου (εκπρόσωπος: Jan Devadder) που έχει ως αντικείμε
 εκκαθάριση , και Amministrazione delle Finanze dello Stato , η νο προσφυγή με την οποία ζητήθηκε να αναγνωρισθεί ότι το
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των Βασίλειο του Βελγίου , παραλείποντας να θεσπίσει και,
 άρθρων 3 στοιχεία α) και η ), 5 , 9, 11 , 12 , 13 , 16, και 189 της επικουρικώς, να ανακοινώσει στην Επιτροπή εντός της
 συνθήκης ΕΚ καθώς και της οδηγίας 83/643/ΕΟΚ του ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστι
 Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 1983 για τη διευκόλυνση των κές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί
 διοικητικών διατυπώσεων και υλικών ελέγχων κατά τη προς την οδηγία 91 /339/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης
 μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών (ΕΕ L 359, Ιουνίου 1991 για την ενδέκατη τροποποίηση της οδηγίας
 σ. 8), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/53/ΕΟΚ του 76/769/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστι
 Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1986 ( ΕΕ 1987 , L 24, σ. 33), κών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που
 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους F. A. αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσε
 Schockweiler (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη , ως επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων (ΕΕ L 186,
 J. L. Murray, G. Hirch και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός σ. 64),