text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την
 βαλε το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατίας της εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ
 Αυστρίας με διάταξη της 23ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση εργαζομένων ανδρών και γυναικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002,
 Peter Haackert κατά Pensionsversicherungsanstalt der σ. 42, στο εξής: οδηγία 75/117/ΕΟΚ), καθώς και η
 Angestellten ρήτρα 2 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία μερικής
 απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP
 και την CES, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία
 (Υπόθεση C-303/02) 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 14 της 20.1.1998,
 σ. 9) (στο εξής: συμφωνία πλαίσιο για την εργασία
 (2002/C 289/14) μερικής απασχόλησης), και το σημείο 9 του κοινοτικού
 χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των
 εργαζομένων, της 9ης ∆εκεμβρίου 1989, (έννοια του
 εργαζομένου), ότι προστατεύονται συνεχώς και πρό-
 σωπα, όπως στην προκειμένη περίπτωση η ενάγουσα, τα
 Με διάταξη της 23ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη οποία συμφωνούν περί αμοιβής, όρων καταγγελίας
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 κ.λπ. σε μια περιεκτική σύμβαση εργασίας-πλαίσιο,
 Αυγούστου 2002, το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατίας της αλλά ορίζουν επίσης ότι η διάρκεια της εργασίας και τα
 Αυστρίας, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Peter Haackert και ωράρια θα κανονίζονται ανάλογα με τον φόρτο εργα-
 Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten που εκκρεμεί σίας και θα καθορίζονται σε κάθε συγκεκριμένη περί-
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής πτωση από κοινού μεταξύ των μερών;
 αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 β) Πληρούται η «έννοια του εργαζομένου», υπό την έννοια
 «Έχει η εξαίρεση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ερωτήματος 1α, όταν προβλέπεται χωρίς δέσμευση
 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου ότι μία απασχόληση θα καλύπτει μηνιαίως τρεις περίπου
 1978 (1), περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης
 ημέρες εβδομαδιαίως και δύο Σάββατα;
 μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής
 ασφαλίσεως, την έννοια ότι μπορεί να εφαρμόζεται επί παροχής
 όπως η πρόωρη σύνταξη γήρατος λόγω ανεργίας, για την οποία το
 εθνικό δίκαιο καθορίζει διαφορετική ηλικία συνταξιοδοτήσεως για γ) Πληρούται η «έννοια του εργαζομένου», υπό την έννοια
 άνδρες και γυναίκες;» του ερωτήματος 1α, όταν μία απασχόληση καλύπτει
 μηνιαίως πράγματι τρεις περίπου ημέρες εβδομαδιαίως
 και δύο Σάββατα;
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160.
 δ) Προσδίδεται στον κοινοτικό χάρτη των θεμελιωδών
 κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, της
 9ης ∆εκεμβρίου 1989, δεσμευτικός χαρακτήρας τουλά-
 χιστον καθόσον αυτός πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για
 την ερμηνεία άλλων ρυθμίσεων κοινοτικού δικαίου;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 2. Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της οδηγίας
 βαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) με διάταξη της
 75/117/ΕΟΚ, το άρθρο 5 της οδηγίας 79/207/ΕΟΚ (ΕΕ ειδ.
 8ης Αυγούστου 2002 στην υπόθεση Νicole Wippel κατά
 έκδ. 05/002, σ. 70, στο εξής: οδηγία 76/207/ΕΟΚ) και η
 Peek & Cloppenburg GmbH & Co KG
 ρήτρα 4 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία μερικής
 απασχόλησης ότι υπάρχει αντικειμενικά αδικαιολόγητη άνιση
 (Υπόθεση C-313/02) μεταχείριση
 (2002/C 289/15) όταν για τους έχοντες


text:
πλήρη απασχόληση (περίπου 60 %
 άνδρες, 40 % γυναίκες) νόμος ή συλλογική σύμβαση ρυθμίζει
 όχι μόνο τη διάρκεια της εργασίας αλλά εν μέρει και τα
 ωράρια, για την τήρηση των οποίων οι έχοντες πλήρη
 Με διάταξη της 8ης Αυγούστου 2002, η οποία περιήλθε στη απασχόληση έχουν δικαίωμα και χωρίς συμβατική συμφωνία,
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις τέτοιες ρυθμίσεις όμως δεν υπάρχουν για τους έχοντες
 5 Σεπτεμβρίου 2002, το Oberster Gerichtshof, στο πλαίσιο της μερική απασχόληση,
 διαφοράς μεταξύ Νicole Wippel και Peek & Cloppenburg GmbH
 & Co KG, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: μεταξύ των οποίων υπερισχύουν κατά πολύ οι γυναίκες
 (περίπου 90 % γυναίκες και 10 % άνδρες), ούτε για την
 1. α) Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της περίπτωση που τα συμβαλλόμενα μέρη δεν συνάπτουν
 οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της συναφώς καμία — εκ του νόμου απαιτουμένη — συμβατική
 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των συμφωνία;
 ---pagebreak--- C 289/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 3. Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της οδηγίας σύμβαση, θα ήταν δυνατή η «αποταμίευση» του
 75/117/ΕΟΚ, το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ, καθώς χρόνου εργασίας (εν δυνάμει χρόνος εργασίας),
 και η ρήτρα 4 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία αν ο χρόνος προειδοποιήσεως υπολείπεται
 μερικής απασχόλησης ότι αποτελεί αντικειμενικά αδικαιολό-
 γητη άνιση μεταχείριση όταν ο εργοδότης, στην περίπτωση α. των 14 ημερών ή
 των εχόντων μερική απασχόληση, ως προς τους οποίους
 πρέπει να υποτεθεί ότι οι γυναίκες υπερτερούν κατά πολύ β. μιας εύλογης προθεσμίας;
 (περίπου 90 % γυναίκες και 10 % άνδρες), αποκλείει ρητώς
 μία συμφωνία σχετικά με τα ωράρια και τη διάρκεια της
 εργασίας, ενώ στην περίπτωση των εχόντων πλήρη απασχό-
 ληση, ως προς τους οποίους πρέπει να υποτεθεί ότι οι
 γυναίκες δεν υπερτερούν σ' αυτόν τον βαθμό, τόσον η
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 διάρκεια της εργασίας όσο και εν μέρει η κατανομή του
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 4ης Ιουλίου 2002
 ωραρίου προβλέπονται ήδη από τον νόμο ή τη συλλογική
 στην υπόθεση Finanzamt Rendsburg κατά Detlev Harbs
 σύμβαση;
 (Υπόθεση C-321/02)
 4. Έχουν την έννοια το άρθρο 141 ΕΚ, το άρθρο 1 της οδηγίας
 75/117/ΕΟΚ, το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ, καθώς (2002/C 289/16)
 και η ρήτρα 4 αλλά και η ρήτρα 1, στοιχείο β' (προώθηση
 της εργασίας με μερική απασχόληση), της συμφωνίας πλαίσιο
 για την εργασία μερικής απασχόλησης ότι, εν προκειμένω, Με διάταξη της 4ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 για την αποκατάσταση μιας αντικειμενικά αδικαιολόγητης Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 άνισης μεταχείρισης απαιτείται και είναι θεμιτό, 13 Σεπτεμβρίου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Rendsburg και Detlev Harbs που
 Α όσον αφορά τη διάρκεια της εργασίας, να ληφθεί ως εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 βάση ορισμένη διάρκεια και, σε καταφατική περίπτωση, προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 1. o κανονικός χρόνος εργασίας ή Μπορεί ο κύριος γεωργικής εκμεταλλεύσεως,
 — o οποίος παραχωρεί

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
ένα τμήμα της εκμεταλλεύσεώς του (το
 2. o ανώτατος, πράγματι συμπληρωθείς εβδομαδι- σύνολο της εκμεταλλεύσεως της παραγωγής γάλακτος) και ο
 αίος χρόνος εργασίας, καθόσον ο εργοδότης δεν οποίος εκμισθώνει τα αναγκαία προς τούτο περιουσιακά
 αποδεικνύει ότι αυτός οφειλόταν σε μία τότε στοιχεία σε άλλον αγρότη και
 υφισταμένη ιδιαίτερα αυξημένη ανάγκη εργατικού
 δυναμικού, ή — o οποίος εξακολουθεί και μετά την εκμίσθωση να ασκεί σε
 σημαντικό βαθμό γεωργικές δραστηριότητες,
 3. η ανάγκη εργατικού δυναμικού που υπάρχει κατά να ζητήσει την εφαρμογή επί των μισθωμάτων — καθώς και επί
 τον χρόνο της συνάψεως της συμβάσεως εργασίας του λοιπού κύκλου εργασιών του — του κατ' αποκοπήν καθεστώ-
 ή τος που ισχύει για τους γεωργούς (άρθρο 25 της οδηγίας
 77/388/ΕΟΚ) ή τα μισθώματα φορολογούνται σύμφωνα με τις
 4. o μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, καθώς γενικές διατάξεις;
 και,
 Β όσον αφορά τα ωράρια εργασίας, για να ανταμειφθεί ο
 εργαζόμενος για την επιπλέον επιβάρυνσή του λόγω
 της ελαστικότητας του ωραρίου και του οφέλους που Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 προκλήθηκε στον εργοδότη, βαλε το Sozialgericht Augsburg διάταξη της 7ης Μαρτίου
 2002, στην υπόθεση Ενa-Maria Weller κατά Deutsche
 1. «εύλογη» προσαύξηση του ωρομισθίου, καθο- Angestellten-Krankenkasse
 ριστέας στη συγκεκριμένη περίπτωση, ή
 (Υπόθεση C-322/02)
 2. ελάχιστη επαύξηση όπως αυτή που οφείλεται (2002/C 289/17)
 στους απασχολουμένους με πλήρη απασχόληση,
 που εργάζονται πέραν του κανονικού χρόνου
 εργασίας (8 ώρες ημερησίως ή 40 ώρες εβδομαδι-
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 αίως), ή
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 16 Σεπτεμβρίου 2002, το Sozialgericht Augsburg, στο πλαίσιο
 3. ανεξάρτητα από τη διάρκεια του χρόνου της διαφοράς μεταξύ Ενa-Maria Weller και Deutsche
 παρασχεθείσας εργασίας, ένα αντιστάθμισμα για Angestellten-Krankenkasse που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από
 τον χρόνο που δεν αμείφθηκε ως χρόνος εργασίας, το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 κατά τη διάρκεια του οποίου, σύμφωνα με τη ερωτημάτων:


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/47
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως T-214/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-149/98 (1)
 (1999/C 246/99) (1999/C 246/101)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- Με δια ́ταξη της 12ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευ ́τερου
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-214/97, Bernard Lavorel πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-149/98, Société
 Générale κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 318 της 18.10.1997.
 (1) EE C 358 της 21.11.1998.
 ∆ιαγραφη ́ ενωθεισω ́ ν υποθε ́σεων T-302/97 και T-303/97 (1)
 (1999/C 246/100) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-165/98 (1)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω (1999/C 246/102)
 Με δια ́ταξη της 15ης Απριλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 σισε τη διαγραφη ́ των ενωθεισω ́ν υποθε ́σεων T-302/97 και
 T-303/97, AZ COM. SA και S.P.R.L. Ecole de Maîtrise Με δια ́ταξη της 21ης Μαι ̈́ου 1999, ο Προ ́εδρος του τετα ́ρτου
 Automobile κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των διε ́ταξε
 τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-165/98, Grandi Molini SpA κατα ́
 (1) EE C 94 της 28.3.1998. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 378 της 5.12.1998.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/37
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2006 — Abba κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-15/06)
 (2006/C 96/59)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Abba κ.λπ. [εκπρόσωποι: G. Vandesanden και L. Levi, δικηγόροι]
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 —
 Κήρυξη της προσφυγής παραδεκτής και βάσιμης, συμπεριλαμβανομένης και της εμπεριεχομένης σ' αυτήν ενστάσεως περί παρανόμου χαρακτήρα·
 —
 κατά συνέπεια, ακύρωση των εκκαθαριστικών συντάξεως Μαρτίου 2005 των προσφευγόντων, με αποτέλεσμα την εφαρμογή διορθωτικού συντελεστή αντιστοιχούντος στο επίπεδο ζώνης της πρωτεύουσας της χώρας κατοικίας τους ή, τουλάχιστον, διορθωτικού συντελεστή ικανού να αντικατοπτρίσει καταλλήλως τις διαφορές κόστους ζωής στους τόπους όπου οι προσφεύγοντες θεωρείται ότι δαπανούν το εισόδημά τους και, επομένως, ανταποκρινομένου στην αρχή της αντιστοιχίας·
 —
 καταδίκη του καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προβαλλόμενοι από τους προσφεύγοντες ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι προς αυτούς της υποθέσεως F-128/05 Adolf κ.λπ. κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006, σ. 56.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/16
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-29/12)
 2012/C 98/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk und M. Noll-Ehlers)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/131/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2009, περί τροποποιήσεως του παραρτήματος VII της οδηγίας 2008/57/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του κοινοτικού σιδηροδρομικού συστήματος (1), ή μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή όλες τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 19 Ιουλίου 2010.
 (1) ΕΕ L 273, σ. 12.


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-183/07, Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-504/09 P)
 2010/C 51/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Kružíková, E. White και K. Herrmann)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, Δημοκρατία της Πολωνίας, Δημοκρατία της Ουγγαρίας, Δημοκρατία της Λιθουανίας και Σλοβακική Δημοκρατία
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Πρωτοδικείου της 23ης Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-183/07·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως προς στήριξη της αιτήσεώς της. Πρώτον, το Πρωτοδικείο, νυν Γενικό Δικαστήριο, υπερέβη την ελεγκτική δικαιοδοσία του και παρέβη τους κανόνες διαδικασίας, με αποτέλεσμα να θιγούν τα συμφέροντα της Επιτροπής. Δεύτερον, παρέβη το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1). Τρίτον, προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των αποφάσεων περί των οποίων κάνει λόγο το άρθρο 296 ΣΛΕΕ. Τέταρτον, υπέπεσε σε νομική πλάνη κρίνοντας ότι το άρθρο 1, παράγραφος 1, το άρθρο 2, παράγραφος 1, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη χωριστά από τις λοιπές διατάξεις της προσβαλλόμενης απόφασης και κηρύσσοντάς την ως εκ τούτου άκυρη στο σύνολό της.
 Όσον αφορά τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε παραδεκτή την αιτίαση καταγγελία σχετικά με την υπέρβαση εξουσίας της Επιτροπής μόλις στο στάδιο του υπομνήματος απαντήσεως, κατά παράβαση του άρθρου 48, παράγραφος 2 του Κανονισμού Διαδικασίας. Επιπλέον, προσδιορίζοντας τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου τις οποίες αφορούσε ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, το Γενικό Δικαστήριο υπερέβη τα όρια του δικαιοδοτικού ελέγχου.
 Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατά την ερμηνεία του περιεχομένου και του τρόπου ασκήσεως εκ μέρους της Επιτροπής των αρμοδιοτήτων που αυτή έχει σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Ο λόγος αυτός υποδιαιρείται σε δύο σκέλη.
 Όσον αφορά το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, δεχόμενο ότι, κατά τον έλεγχο της συμφωνίας των κοινοποιημένων ΕΣΚ ΙΙ προς τα κριτήρια του παραρτήματος III της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, η Επιτροπή δεν είχε το δικαίωμα ούτε να χρησιμοποιήσει τα σχετικά με το CO2 στοιχεία, τα οποία είχαν ελεγχθεί και προέρχονταν από την ίδια πηγή (το ανεξάρτητο σύστημα καταγραφής συναλλαγών της Κοινότητας — CITL), για όλα τα κράτη μέλη για την ίδια περίοδο (το έτος 2005), ούτε να στηρίξει την απόφασή της στην πρόβλεψη της εξελίξεως του ΑΕΠ για τα έτη 2005 έως 2010 η οποία δημοσιεύθηκε κατά τη


text:
διάρκεια της ίδιας περιόδου για όλα τα κράτη μέλη.
 Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του λόγου αυτού, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, στερώντας την Επιτροπή από το δικαίωμά της να μην χρησιμοποιήσει κατά την αξιολόγηση του ΕΣΚ ΙΙ στοιχεία που χρησιμοποιούνται από κάποιο κράτος μέλος και αναφέροντας στην απόφασή της περί απορρίψεως του ΕΣΚ την οποία έλαβε σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ το ανώτατο όριο για τη συνολική ποσότητα των δικαιωμάτων εκπομπών που μπορεί να κατανείμει κάθε κράτος μέλος, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, αγνοώντας τον σκοπό και το αντικείμενό της.
 Σύμφωνα με την αναιρεσείουσα, ο εκ των προτέρων έλεγχος του ΕΣΚ ΙΙ, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, εξυπηρετεί την επίτευξη των σκοπών της οδηγίας αυτής, ήτοι αποσκοπεί στη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, βελτιώνοντας παράλληλα τη σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας, και στην εξασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας του κοινοτικού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων. Καθόσον η εξουσία της Επιτροπής να εκδώσει απορριπτική απόφαση όσον αφορά κάποιο ΕΣΚ ΙΙ περιορίζεται χρονικά, θα πρέπει να εκτιμηθεί πώς η Επιτροπή ασκεί τις εξουσίες ελέγχου που έχει σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τον σκοπό κάθε διαδικασίας ελέγχου, που είναι να εξασφαλίζεται ότι μόνο ΕΣΚ ΙΙ σύμφωνα προς τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ, ιδίως εκείνα των σημείων 1 έως 3, θα καθίστανται οριστικά και θα αποτελούν τη βάση για τη λήψη αποφάσεων από τα κράτη μέλη σχετικών με τη συνολική ποσότητα των προς κατανομή δικαιωμάτων.
 Όσον αφορά τον τρίτο λόγο, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο, δεχόμενο ότι, στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να εξηγήσει γιατί τα στοιχεία που χρησιμοποιούνταν στο ΕΣΚ ΙΙ της Δημοκρατίας της Πολωνίας ήταν «λιγότερο αξιόπιστα», δεν έλαβε υπόψη το σύνολο των εκτεθειμένων στην αιτιολογική σκέψη 5 της προσβαλλομένης αποφάσεως και, εν πάση περιπτώσει, υπερέβη τα όρια που θέτει η κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 Όσον αφορά τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κατά την εφαρμογή της προϋποθέσεως σχετικά με τη λειτουργική αυτονομία των διατάξεων της προσβαλλομένης αποφάσεως. Έκρινε ότι οι παράγραφοι 2 έως 5 των άρθρων 1 και 2, που αφορούν το ασυμβίβαστο του ΕΣΚ II προς τα άλλα κριτήρια του παραρτήματος III της οδηγίας, όπως και η παράγραφος 1 καθενός των ως άνω άρθρων, δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη χωριστά από τις άλλες διατάξεις της προσβαλλομένης αποφάσεως. Η εσφαλμένη ανάλυση που ακολούθησε το Γενικό Δικαστήριο το οδήγησε να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της.
 (1) ΕΕ L 275, σ. 32.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Mega Brands κατά EUIPO – Diset (MAGNEXT)
 (Υπόθεση T-292/12) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MAGNEXT - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα MAGNET 4 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009))
 (2016/C 251/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Nordemann και M. Maier, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Melgar, στη συνέχεια H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Diset, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1722/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Diset και Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 24ης Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1722/2011-4).
 2)
 Το EUIPO φέρει τα έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug
 (1) EE C 273 της 8.9.2012.


text:
22 . 4 . 95 1 EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AoiØ . C 101 /11
 Επι της ουσίας, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλ iii) ζητεί από το Δικαστήριο να λάβει ολα τα μέτρα προκα
 Xoiievri ajtocpaari : ταρκτικής ανακρίσεως τα οποία ήθελε κρίνει ανα
 γκαία.
 — δεν αποδεικνύει τη συμμετοχή της σε προβαλλόμενη
 συμφωνία σεβασμού των εγχώριων αγορών, Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 — δεν αποδεικνύει τη συμμετοχή της σε οποιαδήποτε H προσφεύγουσα ισχυρίζεται, αφενός, ότι η προσβαλλομένη
 συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική που να αφορά την απόφαση συνιστά παράβαση της συνθήκης ΕΚ επειδή :
 ελληνική τσιμεντοβιομηχανία,
 — οι διαπιστώσεις της αποφάσεως ότι η προσφεύγουσα
 — δεν αποδεικνύει ότι οι περιορισμένες δραστηριότητες της παρέβη το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ
 White Cernent Committee μπορούν να στοιχειοθετήσουν είναι εσφαλμένες, δεδομένου ότι βασίζονται σε μια ουσιω
 περιορισμό του ανταγωνισμού , κατά την έννοια του δώς εσφαλμένη 'εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών
 άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ. και πάσχει πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση ,
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί τη μείωση ή την ακύ — η περιλαμβανομένη στην απόφαση ανάλυση της εφαρμο
 ρωση των προστίμων που της επιβλήθηκαν, υποστηρίζοντας γής του άρθρου 85 παράγραφος 1 σε ενώσεις επιχειρή
 ότι τα πρόστιμα αυτά: σεων πάσχει νομική πλάνη και ανεπαρκή αιτιολογία.
 — συνιστούν δυσμενή μεταχείριση εις βάρος επιχειρήσεων Θεωρεί, αφετέρου , ότι η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμα
 που προβάλλεται ότι συμμετείχαν σε συμφωνία σεβασμού ακροάσεως της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της διοικητικής
 εγχωρίων αγορών,
 διαδικασίας σύμφωνα με τους κανονισμούς αριθ . 17/62 και
 — λαμβάνουν υπόψη ορισμένες περιστάσεις που χαρακτη αριθ. 99/63 , παραλείποντας να της δώσει πλήρες αντίγραφο
 ρίζονται ως επιβαρυντικές, των διατυπωθεισών αντιρρήσεων και να της επιτρέψει την
 πλήρη πρόσβαση στον φάκελο.
 — παραλείπουν να λάβουν υπόψη ελαφρυντικές περιστά
 σεις που αφορούν την προσφεύγουσα,
 — στον τομέα του λευκού τσιμέντου , επιβάλλουν στην
 προσφεύγουσα πρόστιμο για συμπεριφορά που τήρησε
 στο πλαίσιο άλλης συμφωνίας, με τη σύμφωνη γνώμη της Προσφυγή της Fédération de l'Industrie Cimentiere Belge
 Επιτροπής, η οποία δεν μπορεί, κατά συνέπεια, να asbl κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 θεωρηθεί ως εκ μέρους της παράβαση , εκ προθέσεως ή εξ ασκήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1995
 αμελείας, του άρθρου 85 . (YjtoØeøfi T-30/95)
 (95/C 101 /28)
 (rXœooa ôiaôixaoïaç ri yaXXixn)
 Προσφυγή της Cembureau — Association Européenne du H Fédération de l'Industrie Cimentière Belge asbl, με εδρα τις
 Ciment κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους Onno W.
 που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1995 Brouwer και Frédéric P. Louis, δικηγόρους Βρυξελλών, με
 (YJCÔOEOÏI T-26/95) αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο M. Loesch, 11 ,
 rue Goethe, άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του
 (95/C 101 /27)
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (rxéiooa ôiaôixaaiaç: ri ayyhxrj)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 H Cembureau — Association Européenne du Ciment, εκπρο
 σωπουμένη από τον Julian Ellison, με αντίκλητο στο Λουξεμ — Να ακυρώσει τα άρθρα 1 , 2, 5, 8 και 9 της αποφάσεως της
 βούργο τον Aloyse May, 31 , Grand-Rue,


text:
L-2011 Luxembourg, Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 1994, σχετικά με διαδικα
 άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδι σία εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ (IV/
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της 33 126 και 33 322 — Τσιμέντο), κατά το μέτρο που
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. διαπιστώθηκε η συμμετοχή της Fédération de l'Industrie
 Cimentière Belge asbl σε αντικείμενες προς το άρθρο 85
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: της συνθήκης ΕΚ συμφωνίες ή εναρμονισμένες πρακτικές
 και της επιβλήθηκε πρόστιμο για τον λόγο αυτό.
 i) Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής στις υποθέ
 σεις IV/33.126 και 33.322 — Τσιμέντο, καθόσον θίγει την — Επικουρικώς, να ακυρώσει ή μειώσει το πρόστιμο που
 Cembureau. επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 9 περίπτω
 ση 10 της αποφάσεως.
 ii) Να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της Cembur
 eau· και — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
7.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 285/21
 — την παραβι ́αση των αρχω ́ν της ́σης ι μεταχειρι ́σεως και ∆ιαγραφη ́ των συνεκδικασθεισω ́ ν υποθε ́σεων T-321/94 και
 της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων, της ασφαλει ́ας δικαι ́ου, Τ-343/94 (1)
 καθω ́ς και των αρχω ́ν που εφαρμο ́ζονται στην ανα ́κληση των
 διοικητικω ́ν πρα ́ξεων.
 (2000/C 285/38)
 Η προσφευ ́γουσα υπενθυμι ́ζει ο ́τι, εφο ́σον της επε ́τρεψαν να
 συμμετα ́σχει στις εξετα ́σεις των διαγωνισμω ́ν ΕUR/A/123 και
 COM/A/12, οι αντι ́στοιχες εξεταστικε ́ς επιτροπε ́ς αναγνω ́ρισαν
 εμμε ́σως ο ́τι απο ́ τις 20 ∆εκεμβρι ́ου 1986 (ο ́ταν το Πανεπιστη ́μιο (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 του New-Mexico της απε ́νειμε το «Bachelor of Arts») κατε ́χει
 δι ́πλωμα που της παρε ́χει δικαι ́ωμα διορισμου ́ στην κατηγορι ́α Α.
 Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως σχετικα ́ με τα κριτη ́ρια Με δια ́ταξη της 10ης Απριλι ́ου 2000, o Προ ́εδρος του τε ́ταρτου
 που ισχυ ́ουν για τον διορισμο ́ σε βαθμο ́ και για την κατα ́ταξη σε πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 κλιμα ́κιο ο ́ταν γι ́νεται η προ ́σληψη και με το παρα ́ρτημα ΙΙ τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των συνεκδικασθεισω ́ν υποθε ́σεων
 αυτη ́ς, η προσφευ ́γουσα δικαιου ́ται επομε ́νως δικαι ́ωμα βελτι ́ωση Τ-321/94 και Τ-343/94, Helmut Rodermann και Peter Bach
 αρχαιο ́τητας 48 μηνω ́ ν, λο ́γω της επαγγελματικη ́ς πει ́ρας που κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 απε ́κτησε προ της εισο ́δου της στην υπηρεσι ́α ως υπα ́λληλος της Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 κατηγορι ́ας Α.
 (1) EE C 351 της 10.12.94.


text:
 10.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 244/8
 Προσφυγή-αγωγή της 27ης Ιουλίου 2009 — Mugraby κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-292/09)
 2009/C 244/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Muhamed Mugraby (εκπρόσωποι: J. Regouw και L. Spigt, δικηγόροι)
 Καθών-εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1)
 να αναγνωρισθεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε να ενεργήσει επί των εξής:
 i)
 αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί υποβολής εκ μέρους της Επιτροπής συστάσεως προς το Συμβούλιο για την αναστολή της κοινοτικής βοήθειας προς το Λίβανο, σύμφωνα με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) 1638/2006, καθόσον τα εν λόγω μέτρα είναι αναγκαία και πρόσφορα κατά τον εν λόγω κανονισμό·
 ii)
 αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί αναστολής εκ μέρους της Επιτροπής, ως αμέσως αρμόδιο όργανο για την εφαρμογή των προγραμμάτων παροχής βοήθειας της Ενώσεως προς το Λίβανο, της εφαρμογής των προγραμμάτων αυτών, διαρκούσας της εκ μέρους του Λιβάνου συνεχούς προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ειδικότερα των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος·
 2)
 να αναγνωρισθεί ότι το Συμβούλιο, ως μέλος του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΕ-Λιβάνου, παρέλειψε να δώσει συνέχεια στο αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί προσκλήσεως της Επιτροπής να υποβάλει σύσταση ώστε το Συμβούλιο να λάβει συγκεκριμένα και αποτελεσματικά μέτρα σχετικά με τη βοήθεια της Ενώσεως προς το Λίβανο στο πλαίσιο της Συμφωνίας Συνδέσεως μεταξύ του Λιβάνου και της Κοινότητας, προκειμένου να τηρηθούν οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων στη Συμφωνία μερών·
 3)
 να αναγνωρισθεί ότι η Κοινότητα, και ειδικότερα η Επιτροπή, ως θεματοφύλακας των Συνθηκών και ως αμέσως αρμόδιο όργανο για την εφαρμογή των προγραμμάτων παροχής βοήθειας της Ενώσεως προς το Λίβανο, και το Συμβούλιο, ως μέλος του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΕ-Λιβάνου, υπέχουν εξωσυμβατική ευθύνη για την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω της συστηματικής αθετήσεως, από το Δεκέμβριο 2002, της υποχρεώσεως χρησιμοποιήσεως κατά τρόπο αποτελεσματικό των διαθέσιμων πόρων και μέσων για την επιτυχή εφαρμογή της ρήτρας περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Συμφωνίας Συνδέσεως·
 4)
 να υποχρεώσει την Επιτροπή, ως μερική αποκατάσταση ζημίας, να προτείνει στο Συμβούλιο την αναστολή της Συμφωνίας Συνδέσεως ΕΕ-Λιβάνου, διαρκούσας της μη συμμορφώσεως του Λιβάνου προς το άρθρο 2 της Συμφωνίας Συνδέσεως ως προς τον προσφεύγοντα-ενάγοντα·
 5)
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να περιορίσει την εκτέλεση των υφιστάμενων προγραμμάτων βοήθειας (τα οποία εκτελούνται και/ή εποπτεύονται από την Επιτροπή) στα προγράμματα που εστιάζουν ειδικότερα στην προώθηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και τα οποία δεν συνιστούν οικονομική βοήθεια προς τις αρχές του Λιβάνου, διαρκούσας της μη συμμορφώσεως του Λιβάνου προς το άρθρο 2 της Συμφωνίας Συνδέσεως ως προς τον προσφεύγοντα-ενάγοντα·
 6)
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καλέσει την Επιτροπή να υποβάλει σύσταση, κατά τα αναφερόμενα στο σημείο (4) ανωτέρω, και να ενεργήσει στο θεσμικό πλαίσιο της Συμφωνίας Συνδέσεως προς τον ίδιο σκοπό·
 7)
 να υποχρεώσει τους καθών-εναγομένους να αποκαταστήσουν τον προσφεύγοντα-ενάγοντα για κάθε υλική ζημία και ηθική βλάβη κατά ποσό που θα καθορισθεί με ίσο και δίκαιο τρόπο (ex aequo et bono) σε όχι λιγότερο από 5 000 000 ευρώ, καθώς και να καταβάλουν τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων, Δρ Muhammad Mugraby, λιβανικής υπηκοότητας δικηγόρος ανθρωπίνων


text:
δικαιωμάτων και ακτιβιστής, ισχυρίζεται ότι υπέστη διώξεις, παρενόχληση και αρνησιδικία εκ μέρους των λιβανικών αρχών εξαιτίας της δράσεώς του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Φέρεται ότι του απαγορεύθηκε το δικαίωμα να ασκήσει νομική δραστηριότητα και ότι εθίγησαν ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματά του, όπως το δικαίωμα ιδιοκτησίας, της δυνατότητας ελεύθερης διατυπώσεως της γνώμης του στις διαδικασίες που τον αφορούν και της αποτελεσματικής ασκήσεως ενδίκων μέσων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει ότι βάσει του άρθρου 2 της Συμφωνίας Συνδέσεως ΕΕ-Λιβάνου (1), η Κοινότητα οφείλει να επιδείξει εύλογη επιμέλεια ώστε να αποτρέψει την πρόκληση ζημίας εκ μέρους του Λιβάνου εις βάρος προσώπων όπως ο προσφεύγων-ενάγων, επιβάλλοντας περιοριστικά μέτρα έναντι των λιβανικών αρχών, όπως την αναστολή της Συμφωνίας Συνδέσεως. Ειδικότερα, ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι τα οφέλη που δύναται να αποκομίσει ο Λίβανος από τη Συμφωνία Συνδέσεως τελούν υπό τον όρο της συμμορφώσεως προς την υποχρέωση σεβασμού των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και ότι σε περίπτωση διαρκούς προσβολής θεμελιωδών δικαιωμάτων, το άρθρο 2 της Συμφωνίας επιτρέπει στην Κοινότητα να λάβει περιοριστικά μέτρα έναντι του Λιβάνου ανάλογα με τη σοβαρότητα της προσβολής. Περαιτέρω, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι έως σήμερα, η Κοινότητα δεν έχει ασκήσει αποτελεσματική πίεση στις λιβανικές αρχές ώστε να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους περί σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει ότι ζήτησε επισήμως από τους καθών-εναγομένους στις 29 Απριλίου 2009 να ενεργήσουν, αλλά αυτοί απέρριψαν το αίτημά του με τα από 26 Μαΐου 2009 και 29 Μαΐου 2009 έγγραφα. Ο προσφεύγων-ενάγων επικαλείται τη ρήτρα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων του άρθρου 2 της Συμφωνίας Συνδέσεως προς στήριξη της αιτιάσεως περί συστηματικής και παράνομης παραλείψεως της Επιτροπής και του Συμβουλίου να θέσουν σε εφαρμογή την εν λόγω ρήτρα έναντι του Λιβάνου.
 Επίσης, ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι οι καθών-εναγόμενοι παραβίασαν τις γενικές αρχές του Κοινοτικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεώσεως ενίσχυσης του σεβασμού των θεμελιωδών εκείνων δικαιωμάτων που αποσκοπούν στην προστασία του ατόμου. Υποστηρίζει ότι υφίσταται άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αθέτησης εκ μέρους των καθών-εναγομένων της υποχρεώσεώς τους και της ζημίας που υπέστη κι επομένως δικαιούται αποζημιώσεως. Κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, οι λιβανικές αρχές θα είχαν ενδεχομένως παύσει την παράνομη παρενόχλησή του, αν καλούνταν να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο απώλειας προσβάσεως στην κοινοτική βοήθεια. Συνεπώς, ισχυρίζεται ότι η βλάβη του, η οποία ανάγεται σε απώλεια εισοδήματος, θα είχε ενδεχομένως αποφευχθεί έως ορισμένο βαθμό, αν οι καθών-εναγόμενοι είχαν ενεργήσει εγκαίρως και καταλλήλως.
 (1) Ενδιάμεση συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Δημοκρατίας του Λιβάνου, αφετέρου, για το εμπόριο και τα συναφή με το εμπόριο θέματα (ΕΕ 2002, L 262, σ. 2).


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/43
 Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2006 — Equant Belgium κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-9/06)
 (2006/C 48/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Equant Belgium SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold, T. Graf, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει
 (i)
 την απόφαση της Επιτροπής της 6ης Δεκεμβρίου 2005, περί αναστολής της συνάψεως της συμβάσεως που διαλαμβάνεται στην προηγούμενη απόφαση της Επιτροπής της 3ης Νοεμβρίου 2005, σχετικά με την ανάθεση της συμβάσεως βάσει της ακόλουθης διαδικασίας: «Προκήρυξη κλειστού διαγωνισμού αριθ. ENTR/04/011 — Παρτίδα 1 Ασφαλείς Διευρωπαϊκές Τηλεματικές Υπηρεσίες μεταξύ διοικήσεων (s-TESTA)»·
 (ii)
 την απόφαση της Επιτροπής της 27ης Δεκεμβρίου 2005, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η Equant/HP στο πλαίσιο της προκήρυξης κλειστού διαγωνισμού No ENTR/04/011 — Παρτίδα 1 «Ασφαλείς Διευρωπαϊκές Τηλεματικές Υπηρεσίες μεταξύ διοικήσεων (s-TESTA)» και περί σιωπηρής ανακλήσεως της αποφάσεώς της υπέρ της Equant/HP της 3ης Νοεμβρίου 2005· και
 (iii)
 την απόφαση της Επιτροπής που κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με την ίδια επιστολή της 27ης Δεκεμβρίου 2005, περί επιλογής άλλου διαγωνιζομένου για την ανάθεση της συμβάσεως στο πλαίσιο της προκήρυξης κλειστού διαγωνισμού No ENTR/04/011 — Παρτίδα 1 «Ασφαλείς Διευρωπαϊκές Τηλεματικές Υπηρεσίες μεταξύ διοικήσεων (s-TESTA)»·
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο θεωρήσει πρόσφορο στη συγκεκριμένη περίπτωση και, εν πάση περιπτώσει,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή των δικαστικών και λοιπών εξόδων στα οποία υπεβλήθη η Equant σε σχέση με την υποβληθείσα προσφυγή.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, μαζί με μια άλλη εταιρία, υπέβαλε προσφορά στην Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας συνάψεως συμβάσεως που αφορούσε την προκήρυξη διαγωνισμού αριθ. 2004/S 137-116821 «Παρτίδα 1 — Ασφαλείς Διευρωπαϊκές Τηλεματικές Υπηρεσίες μεταξύ διοικήσεων (s-TESTA)». Με επιστολή της 3ης Νοεμβρίου 2005, η Επιτροπή πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η από κοινού με την άλλη εταιρία προσφορά της είχε επιλεγεί για την ανάθεση της συμβάσεως. Ωστόσο, με επιστολή της 6ης Δεκεμβρίου 2005, η Επιτροπή πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι αποφάσισε να αναστείλει την σύναψη της συμβάσεως, εν αναμονή περαιτέρω εξετάσεως των προσφορών. Με άλλη επιστολή, της 27ης Δεκεμβρίου 2005, η Επιτροπή πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι είχε αποφασίσει να απορρίψει την κοινή προσφορά της προσφεύγουσας λόγω του ότι δεν ήταν σύμφωνη προς τους όρους του διαγωνισμού και να αναθέσει τη σύμβαση σε άλλον διαγωνιζόμενο.
 Προς στήριξη της προσφυγής της περί ακυρώσεως των ανωτέρω αποφάσεων, η προσφεύγουσα βάλλει λεπτομερώς κατά των διαπιστώσεων της Επιτροπής ότι ορισμένα συστατικά της προσφοράς της, ειδικότερα η παραίτησή της από το εφάπαξ τέλος εγκαταστάσεως για μια αρχική διετή περίοδο, η πενταετής περίοδος εκπτώσεων κατά των καθορισμό των τιμών και η βάσει της ποσότητας έκπτωση επί των μηνιαίων τελών για τα απολύτως έτοιμα σημεία πρόσβασης, ήσαν αντίθετα προς τους όρους του διαγωνισμού. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, θεωρώντας ότι η προσφορά της είναι ασύμβατη, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και συνεπώς οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι παράνομες.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της διαφάνειας, προβάλλοντας μια αστήριχτη ερμηνεία των όρων του διαγωνισμού, και ότι παρέβη τον κανονισμό 2342/2002 και παραβίασε τις αρχές


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Οκτωβρίου 2009 — Juwel Aquarium κατά ΓΕΕΑ — Potschak (Panorama)
 (Υπόθεση T-339/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα Panorama - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2009/C 297/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Juwel Aquarium GmbH & Co. KG (Rotenburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt και M. Bergermann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Πρωτοδικείου: Christian Potschak (Bobingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Donath, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 28ης Ιουνίου 2007, (υπόθεση R 214/2006-1) σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ του Christian Potschak και της Juwel Aquarium GmbH & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Juwel Aquarium GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 269 της 10.11.2007.


text:
3. 6. 95 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/21
 Δομικά πλέγματα, ΕΕ αριθ. L 260 1989, σ. 1 ), το Πρωτοδικείο ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirschner, Πρόεδρο, τηε 8ης Μαρτίου 1995
 C. W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. García-Valdecasas και K.
 Lenaerts, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις στην υπόθεση Τ-2/93 dépens, Société anonyme à participation
 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ouvrière Compagnie nationale Air France κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. (Ανταγωνισμός — Καθορισμός των δικαστικών εξόδων)
 (95/C 137/52)
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 306 της 5 . 12 . 1989. Στην υπόθεση Τ-2/93 , dépens, Société anonyme à participa
 tion ouvrière Compagnie nationale Air France , με έδρα το
 Παρίσι, εκποσωπουμένη από τον Eduard Marissens, δικηγό
 ρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγό
 ρο Lucy Dupong, 14 A , rue des Bains , κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. E. Gonzalez Diaz,
 και G. de Bergues), υποστηριζομένης από το Ηνωμένο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας ,
 της 27ης Απριλίου 1995 (εκπρόσωποι: J. D. Colahan και C. Vajda), με τόπο επιδόσεων
 στην υπόθεση Τ-443/93: Casillo Grani snc κατά Επιτροπής στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Ηνωμένου Βασιλείου ,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') 14, boulevard Roosevelt, την ΤΑΤ SA, με έδρα το Tours
 (Γαλλία), εκπροσώπου μένη από τον Antoine Winckler, δικη
 («Κρατικές ενισχύσεις — Κήρυξη της προσφεύγουσας σε γόρο Παρισίων, και τον Romano Subiotto, solicitor, με τόπο
 πτώχευση — Συμφέρον για την άσκηση προσφυγής — επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των
 Κατάργηση της δίκης») Elvinger και Hoss, 15 , Côte d'Eich, και την British Airways
 ( 95/C 137/51 ) pic, με έδρα το Hounslow (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπου
 μένη από τους William Allan και James E. Flynn , solicitors, με
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) των Loesch και Wolter, 11 , rue Goethe , που έχει ως αντικεί
 μενο αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων που πρέπει
 Στην υπόθεση Τ-443/93, Casillo Grani snc, εγκατεστημένη στο να καταβάλει η προσφεύγουσα στην παρεμβάσα ΤΑΤ SA
 San Giuseppe Vesuviano ( Ιταλία), εκπροσωπούμενη από σύμφωνα με την απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Μαΐου
 τους Mario Siragusa, Maurizio D'Albora και Giusepe Scassel 1994 στην υπόθεση Τ-2/93 , Air France κατά Επιτροπής,
 lati-Sforzolini, δικηγόρους Ρώμης, Νεαπόλεως και Μπολόνια Συλλογή 1994, σ. ΙΙ-323 , το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές
 αντιστοίχως, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο τμήμα) συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο,
 Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt , κατά Επιτροπής των D. P. M. Barrington , A. Saggio, H. Kirschner και A. Καλογε
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Nolin, D. Calleja ρόπουλο, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 και Crespo και R. Lyal), υποστηριζόμενης από την Italgrani 8 Μαρτίου 1995 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 SpA, με έδρα τη Νεάπολη (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από Καθορίζει στις 220 000 γαλλικά ορράγυα το συνολικό ποσό
 τους Aurelio Pappalardo, δικηγόρο Trapani, Luigi Sico


text:
και
 Felice Casucci, δικηγόρους Νεαπόλεως, Massimo Annesi και των δικαστικών εξόδων που η προσφεύγουσα πρέπει να
 Massimo Merola, δικηγόρους Ρώμης, με αντίκλητο στο καταβάλει στην παρεμβάσα ΤΑΤ SA .
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alain Lorang, 51 , rue Albert 1 er, (!) ΕΕ αριθ . C 45 της 17 . 2 . 1993 .
 που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως
 91 /474/ΕΟΚ της Επιτροπής της 16ης Αυγούστου 1991 σχετι
 κά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η ιταλική κυβέρνηση στην
 εταιρεία Italgrani για την ίδρυση συγκροτήματος γεωργικών
 προϊόντων διατροφής στο Mezzogiorno (ΕΕ L 254, σ. 14), το ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από
 τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington, A. Saggio, της 24ης Φεβρουάριου 1995
 H. Kirschner και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: στην υπόθεση Τ-2/95 R, Industrie des poudres sphériques
 J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε στις 27 Απριλίου 1995 απόφαση κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 με το ακόλουθο διατακτικό: (95/C 137/53 )
 1 . H υπόθεση Τ-443/93 διαγράφεται. (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλιυή)
 2. H προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδα περιλαμβα Στην υπόθεση Τ-2/95 R, Industrie des poudres sphériques, με
 νομένων και των εξόδων της παρεμβαίνουσας. έδρα το Annemasse (Γαλλία), εκπροσώπου μένη από την
 Chantai Momège , δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο
 (') ΕΕ αριθ . C 47 της 21 . 2 . 1992 . Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alex Schmitt, 62 , avenue Guil
 laume, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρό
 σωποι: R. Torrent, J. Monteiro και P. Bentley), που έχει ως
 αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως, έναντι της προ


text:
C 211/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 ανεργι ́ας απο ́ τον ο ́ρο της συγκατοικη ́σεως με ορισμε ́να με ́λη της διαχει ́ριση υπο ́κειται σε ́ελεγχο εκ με ́ρους των τελευται ́ων,
 οικογε ́νειας και ο ́χι αποκλειστικα ́ απο ́ τον ο ́ρο της κυ ́ριας η ́ η ́ των οποι ́ων τα ο ́ργανα διοικη ́σεως, διευθυ ́νσεως η ́
 ουσιαστικη ́ς επιβα ́ρυνσης με τη συντη ́ρηση ́ τους; εποπτει ́ας αποτελου ́νται απο ́ με ́λη την πλειοψηφι ́α των
 οποι ́ων διορι ́ζει το κρα ́τος, οι οργανισμοι ́ τοπικη ́ς αυτο-
 διοικη ́σεως η ́ α ́λλοι οργανισμοι ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου·
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996,
 για τροποποι ́ηση και ενημε ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1408/71 περι ́ — να επιτρε ́πει την α ́σκηση προσφυγω ́ν κατα ́ ο ́λων των
 εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, αποφα ́σεων που λαμβα ́νουν οι αναθε ́τουσες αρχε ́ς,
 στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που
 περιλαμβανομε ́νων ο ́λων των διαδικαστικω ́ν πρα ́ξεων, κατα ́
 διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, και του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 574/72
 περι ́ του τρο ́που εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 τη διαδικασι ́α συνα ́ψεως της δημοσι ́ας συμβα ́σεως·
 (EE L 28 της 30.1.1997, σ. 1).
 — να προβλε ́πει τη δυνατο ́τητα λη ́ψεως κα ́θε ει ́δους χρη ́σιμων
 προσωρινω ́ν με ́τρων σε σχε ́ση με τις αποφα ́σεις που
 λαμβα ́νουν οι αναθε ́τουσες αρχε ́ς, περιλαμβανομε ́νων των
 με ́τρων που αποβλε ́πουν στη αναστολη ́ μιας διοικητικη ́ς
 αποφα ́σεως, εξαλει ́φοντας κα ́θε ει ́δους δυσχε ́ρεια η ́ εμπο ́-
 διο και, ειδικο ́τερα, την ανα ́γκη ασκη ́σεως προηγου ́μενης
 προσφυγη ́ς κατα ́ της αποφα ́σεως της αναθε ́τουσας αρχη ́ς,
 το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο.
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 30 Μαι ̈́ου
 2000
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση C-214/00)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2000/C 211/24)
 Τα εθνικα ́ με ́τρα που μεταφε ́ρουν στο ισπανικο ́ δι ́καιο τις διατα ́ξεις
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ και τα οποι ́α ουδε ́ποτε κοινοποιη ́θηκαν
 τον Gregorio Valero Jordana, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με στην Επιτροπη ́, δηλαδη ́ ο νο ́μος 29/1998 Reguladora de la
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Jurisdicción Contencioso-Administrativa, της 13ης Ιουλι ́ου
 με ́λος της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε


text:
1998, ο νο ́μος 30/1992 περι ́ του Régimen Jurı́dico de las
 στις 30 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Administraciones Públicas και περι ́ Procedimiento Administra-
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας. tivo Común, της 26ης Νοεμβρι ́ου 1992, που τροποποιη ́θηκε με
 τον νο ́μο 4/1999, της 13ης Ιανουαρι ́ου 1999, ο νο ́μος 13/1995,
 Contratos de las Administraciones Públicas, της 18ης Μαι ̈́ου
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: 1995 και το ισπανικο ́ συ ́νταγμα, ́εχουν μικρο ́τερο πεδι ́ο εφαρμο-
 γη ́ς απο ́ αυτο ́ της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ. Στις πρα ́ξεις κατα ́ των
 1. να κρι ́νει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, παρελει ́ποντας να λα ́βει οποι ́ων μπορει ́ να ασκηθει ́ προσφυγη ́ συ ́μφωνα με την εν λο ́γω
 ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την πλη ́ρη εφαρμογη ́ των διατα ́ξεων νομοθεσι ́α δεν περιλαμβα ́νονται ο ́λες οι διαδικαστικε ́ς πρα ́ξεις. Η
 των α ́ρθρων 1 και 2 της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ (1) του Συμβου- αι ́τηση λη ́ψεως προσωρινω ́ν με ́τρων επιβα ́λλει στην πλειονο ́τητα
 λι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1989, για τον συντονισμο ́ των των περιπτω ́σεων, συ ́μφωνα με την ισπανικη ́ νομοθεσι ́α, την α ́σκηση
 νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων περι ́ της προηγου ́μενης τακτικη ́ς προσφυγη ́ς.
 εφαρμογη ́ς των διαδικασιω ́ν προσφυγη ́ς στον τομε ́α της
 συ ́ναψης συμβα ́σεων κρατικω ́ν προμηθειω ́ν και δημοσι ́ων
 ́εργων και ειδικο ́τερα:
 (1) EE L 395 της 30.12.1989, σ. 33.
 (2) Η οδηγι ́α 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 18ης Ιουνι ́ου 1992 για
 — να επεκτει ́νει το συ ́στημα των προσφυγω ́ν που εξασφαλι ́ζει το συντονισμο ́ των διαδικασιω ́ν συ ́ναψης δημο ́σιων συ ́ναψης δημο ́σιων
 η παρατεθει ́σα οδηγι ́α κατα ́ των αποφα ́σεων που λαμβα ́- συμβα ́σεων υπηρεσιω ́ν (EE L 209 της 24.7.1992, σ. 1).
 νουν ο ́λες οι αναθε ́τουσες αρχε ́ς, κατα ́ την ́εννοια που (3) Οδηγι ́α 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 14ης Ιουνι ́ου 1993 περι ́
 ορι ́ζει η παρα ́γραφος 1, του α ́ρθρου 1 των οδηγιω ́ν συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων
 92/50/ΕΟΚ (2), 93/36/ΕΟΚ (3) και 93/37/ΕΟΚ (4), περι- προμηθειω ́ν (EE L 199 της 9.8.1993, σ. 1).
 λαμβανομε ́νων των εταιριω ́ν ιδιωτικου ́ δικαι ́ου οι οποι ́ες (4) Οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 14ης Ιουνι ́ου 1993 περι ́
 συστα ́θηκαν προς ικανοποι ́ηση ειδικο ́τερα αναγκω ́ν γενι- συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων
 ́εργων (EE L 199 της 9.8.1993, σ. 54).
 κου ́ συμφε ́ροντος και δεν ́εχουν βιομηχανικο ́ η ́ εμπορικο ́
 χαρακτη ́ρα, ́εχουν νομικη ́ προσωπικο ́τητα, η δε δραστηριο ́-
 τητα των


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/43
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2015 — Terna κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-544/15)
 (2015/C 363/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Terna — Rete elettrica nazionale SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Police, L. Di Via, F. Covone, D.Carria, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Γενική Διεύθυνση Κινητικότητας και Μεταφορών (Γενική Διεύθυνση Ενέργειας — SRD.3 — Χρηματοοικονομική διαχείριση), με αριθμό Move.srd.3.dir(2015)2669621, της 6ης Ιουλίου 2015, κατά το μέρος που εξαιρείται η επιστροφή των δαπανών που πραγματοποίησε η Terna σε σχέση με τα έργα αριθ. 2009-E255/09-ENER/09-TEN-E-SI2.564583 και αριθ. 2007-E221/07/2007-TREN/07TEN-E-S07.91403 και επιβάλλεται υποχρέωση επιστροφής των ποσών που χορηγήθηκαν σε σχέση με τα προαναφερθέντα έργα, όπως αναφέρεται στον συνημμένο στην προσβαλλόμενη πράξη πίνακα·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Γενική Διεύθυνση Κινητικότητας και Μεταφορών (Γενική Διεύθυνση Ενέργειας — SRD.3 — Χρηματοοικονομική διαχείριση), με αριθμό Move.srd.3.dir(2015)2669621, της 6ης Ιουλίου 2015, κατά το μέρος που η επιστροφή των δαπανών τις οποίες πραγματοποίησε η Terna σε σχέση με τα έργα αριθ. 2009-E255/09-ENER/09-TEN-E-SI2.564583 και αριθ. 2007-E221/07/2007-TREN/07TEN-E-S07.91403 δεν μειώνεται μόνον σε συνάρτηση με τα κέρδη που πραγματοποίησε η CESI S.p.A.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά της πράξεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Γενική Διεύθυνση Κινητικότητας και Μεταφορών (Γενική Διεύθυνση Ενέργειας — SRD.3 — Χρηματοοικονομική διαχείριση), με αριθμό Move.srd.3.dir(2015)2669621, της 6ης Ιουλίου 2015, την οποία η Terna S.p.A. παρέλαβε στις 21 Ιουλίου 2015 (αριθ. πρωτοκόλλου 0011151), κατά το μέρος που αποκλείεται η εφαρμογή του άρθρου 40, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/17/ΕΚ σε σχέση με τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν όσον αφορά τα έργα με αριθ. 2009-E255/09-ENER/09-TEN-E-SI2.564583 και αριθ. 2007-E221/07/2007-TREN/07TEN-E-S07.91403 και επιβάλλεται υποχρέωση επιστροφής των ποσών που χορηγήθηκαν σε σχέση με τα προαναφερθέντα έργα, όπως αναφέρεται στον συνημμένο στην προσβαλλόμενη πράξη πίνακα, καθώς και κατά κάθε άλλης προγενέστερης ή εν πάση περιπτώσει συναφούς πράξεως, με ιδιαίτερη μνεία, εφόσον κριθεί αναγκαίο, στο χρεωστικό σημείωμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Γενική Διεύθυνση Ενέργεια (Διεύθυνση B — Ασφάλεια εφοδιασμού, αγορές και δίκτυα ενέργειας, B.1 — Ενεργειακή πολιτική, ασφάλεια εφοδιασμού και δίκτυα), με αριθμό ENER.B1(2014)509729, της 18ης Ιουνίου 2014, και στην έκθεση ελέγχου με αριθμό B22-09, της 1ης Φεβρουαρίου 2013, κατά το μέρος που κρίνονται μη επιλέξιμες για επιστροφή οι δαπάνες που πραγματοποίησε η Terna S.p.A. σε σχέση με τις υπηρεσίες που παρέσχε η CESI S.p.A. στο πλαίσιο των έργων.
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά το παραδεκτό της προσφυγής.
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατά της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι οι συνέπειές της την αφορούν άμεσα και ατομικά, και ότι η εν λόγω πράξη, καίτοι δεν εμπεριέχει συγκεκριμένο εκτελεστικό μέτρο, πρέπει να θεωρείται οριστική και μη υποκείμενη σε μεταγενέστερη αναθεώρηση από την καθής.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά την ουσία των αιτιάσεων, την εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 14 και του άρθρου 37 της οδηγίας 2004/17/ΕΚ όσον αφορά την υπεργολαβία υπηρεσιών, τη μη διεξαγωγή προηγούμενης έρευνας και την έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης πράξεως, την


text:
εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου III.7, παράγραφοι 1, 4 και 6, του παραρτήματος III της αποφάσεως D/207630 του 2008 και την εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου III.7, παράγραφοι 1, 4 και 6, του παραρτήματος III της αποφάσεως D/7181 του 2010, λόγω της αδικαιολόγητης μειώσεως των επιστρεφόμενων ποσών των έργων ως αποτέλεσμα της προβαλλόμενης ως μη ορθής τυπικής εφαρμογής των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων από την Terna.
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται συναφώς ότι η συμπερίληψη ρήτρας ενδεχόμενης υπεργολαβίας στις συμφωνίες-πλαίσια που συνήφθησαν μεταξύ της Terna και της CESI, ως αποτέλεσμα διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αντίκειται στην οδηγία 2004/17/ΕΚ ούτε μπορεί να προβληθεί βάσιμα ως στοιχείο ενδεικτικό της ανυπαρξίας των τεχνικής φύσεως λόγων που επιτρέπουν την ανάθεση σε συγκεκριμένο οικονομικό φορέα.
 —
 Η πράξη πάσχει και για έναν ακόμη λόγο, ο οποίος αφορά τον εσφαλμένο χαρακτηρισμό της σχέσεως μεταξύ της συμφωνίας-πλαισίου και των επιμέρους συμβάσεων που ανέθεσε η Terna στη CESI.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από την εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 40, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/17/ΕΚ, καθόσον η Επιτροπή εκτίμησε ότι δεν υφίστανται οι προϋποθέσεις τεχνικής φύσεως οι οποίες επιτρέπουν την ανάθεση συμβάσεων σε συγκεκριμένο οικονομικό φορέα χωρίς προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού, και από τη μη διεξαγωγή προηγούμενης έρευνας και την έλλειψη αιτιολογίας της απορρίψεως της αιτήσεως επιστροφής.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την εσφαλμένη εφαρμογή της οδηγίας 2004/17/ΕΚ και από την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης που δημιουργήθηκε στην Terna λόγω αποκλεισμού της επιλεξιμότητας των αιτήσεων επιστροφής που αφορούν συμβάσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στη συμφωνία-πλαίσιο, παρά τη δημοσίευση της αναθέσεως στην ΕΕΕΕ, και λόγω του ότι ορισμένα από τα ποσά δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της υποχρεώσεως εφαρμογής των ευρωπαϊκών διαδικασιών περί συνάψεως συμβάσεων.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από την παραβίαση της αρχής του ευλόγου χαρακτήρα και της αναλογικότητας, ως εκ της αποφάσεως της Επιτροπής, λόγω της πλήρους εξαιρέσεως των αιτήσεων επιστροφής αντί της αναλογικής μειώσεώς τους.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/38
 Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Αυστριακής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-10/10)
 2010/C 63/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal, W. Mölls)
 Καθής: Αυστριακή Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Αυστριακή Δημοκρατία, επιτρέποντας την φορολογική έκπτωση δωρεών προς ερευνητικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα μόνον εφόσον τα ιδρύματα αυτά είναι εγκατεστημένα στο έδαφός της, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 56 ΕΚ, καθώς και από το άρθρο 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ,
 —
 να καταδικάσει την Αυστριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι δωρεές προς ερευνητικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα οποία δεν επιδιώκουν οικονομικούς σκοπούς, υπάγονται στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων κατά το άρθρο 56 ΕΚ. Η αυστριακή ρύθμιση επιτρέπει την φορολογική έκπτωση μόνον των δωρεών προς τέτοια ιδρύματα στην επικράτειά της, όχι όμως εκείνων προς ανάλογα ιδρύματα σε άλλα κράτη μέλη ή σε άλλα κράτη μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Αυτό συνιστά παράβαση του άρθρου 56 ΕΚ και του άρθρου 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ.
 Προκειμένου να δικαιολογήσει τη ρύθμιση αυτή, η Αυστριακή Δημοκρατία προβάλλει το γεγονός ότι, λαμβανομένου υπόψη του ουσιαστικού σκοπού των ιδρυμάτων αυτών, πρόκειται περί θεμιτού περιορισμού της ευνοϊκής φορολογικής μεταχειρίσεως των δωρεών, με την οποία απαλλάσσεται το κράτος από την υποχρέωση χρηματοδοτήσεως που ειδάλλως θα το βάραινε. Τούτο προκύπτει, μεταξύ άλλων, από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-396/04, Centro di Musicologia Walter Stauffer. (1)
 Η Επιτροπή αντικρούει τη δικαιολογία αυτή. Οι επίμαχες διατάξεις δημιουργούν διάκριση ανάλογα με αμιγώς γεωγραφικά κριτήρια και ανεξαρτήτως του σκοπού των κατ'αυτόν τον τρόπο ευνοούμενων ιδρυμάτων. Επιπλέον, η Αυστριακή Δημοκρατία δεν απέδειξε την υποτιθέμενη αλληλεπίδραση της αμέσης κρατικής χρηματοδοτήσεως και των φορολογικώς ευνοούμενων δωρεών εκ μέρους ιδιωτών. Ακόμα και εάν υφίστατο η αλληλεπίδραση, την οποία επικαλείται η Αυστριακή Δημοκρατία, ουδόλως δικαιολογείται, κατά την άποψη της Επιτροπής, οιοσδήποτε περιορισμός στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, δεδομένου ότι εν προκειμένω δεν υφίσταται ειδικό συμφέρον για το σύστημα φορολογήσεως, κατά την έννοια της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-204/90, Bachmann
 (2).
 (1) Απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2006, C-386/04, Centro di Musicologia Walter Stauffer, Συλλογή 2006, σ. 1-8203.
 (2) Απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 1992, C-204/90, Bachmann, Συλλογή 1992, 1-249.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/43
 Προσφυγή της 18ης Ιουνίου 2014 — AETMD κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-460/14)
 2014/C 303/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Willems, S. De Knop και J. Charles, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 307/2014, σχετικά με την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 875/2013 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές παρασκευασμένου ή διατηρημένου γλυκού καλαμποκιού σε κόκκους, καταγωγής Ταϊλάνδης, μετά την έναρξη ενδιάμεσης επανεξέτασης βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009,
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να διορθώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 875/2013, ενόψει της ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 307/2004,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβησαν το άρθρο 2, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού 1225/2009 (1) του Συμβουλίου, καθώς δεν έσφαλαν κατά την εκτίμηση του αν οι εγχώριες πωλήσεις της εταιρίας River Kwai International Food Industry πραγματοποιήθηκαν υπό κανονικές συνθήκες εμπορίας και, ως εκ τούτου, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας των πωλήσεων της River Kwai International Food Industry.
 2.
 Με το δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 του Συμβουλίου, καθώς δεν προέβησαν σε εύλογη σύγκριση μεταξύ της τιμής εξαγωγής της River Kwai International Food Industry και της κανονικής αξίας.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού 1225/2009 του Συμβουλίου, διότι δεν έλαβαν δεόντως υπόψη τους την μεταβολή του περιθωρίου ντάμπινγκ της River Kwai International Food Industry ούτε ότι η μεταβολή αυτή έχει παγιωθεί.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι τα θεσμικά όργανα παρέβησαν τα άρθρα 19, παράγραφος 2, και 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 1225/2009 του Συμβουλίου, διότι δεν παρέσχον στην προσφεύγουσα συνοπτική έκθεση των αποδεικτικών στοιχείων βάσει των οποίων επιδίωκαν τη μεταβολή του περιθωρίου ντάμπινγκ της River Kwai International Food Industry και δεν γνωστοποίησαν στην προσφεύγουσα τις εκτιμήσεις βάσει των οποίων σκόπευαν να τροποποιήσουν τον δασμό αντιντάμπινγκ που είχε επιβληθεί στη River Kwai International Food Industry.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009 L 343, σ. 51).


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/17
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2005 — Manpower Personalservice κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-405/05)
 (2006/C 22/33)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Manpower Personalservice GmbH (Sankt Pölten, Αυστρία) [εκπρόσωπος: η δικηγόρος B. Kuchar]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Manpower Inc. (Milwaukee, Wisconsin, ΗΠΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Ιουλίου 2005 στην υπόθεση R 499/2004-4 και να κρίνει ανίσχυρο το κοινοτικό σήμα 000076059 για κάθε προϊόν και υπηρεσία,
 —
 επικουρικά, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Ιουλίου 2005 στην υπόθεση R 499/2004-4 κατά το μέρος κατά το οποίο αφορά τη μη απόδειξη του διακριτικού χαρακτήρα που έχει αποκτήσει το κοινοτικό σήμα 000076059 και να αναπέμψει την υπόθεση για νέα εξέταση,
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τη δικαιούχο του κοινοτικού σήματος –εφόσον παρέμβει εγγράφως– τόσο στα δικά τους δικαστικά έξοδα όσο και στα δικαστικά έξοδα στα οποία θα έχει υποβληθεί η προσφεύγουσα κατά τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ και κατά την παρούσα διαδικασία.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα MANPOWER για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 35, 41 και 42 — κοινοτικό σήμα 76059.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Manpower Inc.
 Αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αίτησης ακύρωσης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, διότι το καταχωρισμένο σήμα έχει σε ολόκληρη την Κοινότητα περιγραφικό και όχι διακριτικό χαρακτήρα. Επιπλέον, ο όρος MANPOWER δεν επιτρέπεται να ανήκει κατ' αποκλειστικότητα σε κανέναν.


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht München (Γερμανία) στις 28 Μαΐου 2013 — RWE AG κατά Freistaat Bayern
 (Υπόθεση C-296/13)
 2013/C 274/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerisches Verwaltungsgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: RWE AG
 Καθού: Freistaat Bayern
 Η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου με διάταξη του Δικαστηρίου της 25ης Ιουλίου 2013.


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/37
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2015 — Bimbo κατά ΓΕΕΑ — ISMS (BIMBO BEL SIMPLY MARKET)
 (Υπόθεση T-571/15)
 (2015/C 406/37)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bimbo, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: International Supermarket Stores (ISMS) SA (Croix, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «BIMBO BEL SIMPLY MARKET» — Υπ’ αριθ. 10 335 321 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 1297/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών της 17ης Ιουλίου 2015 σύμφωνα με το άρθρο 65, παράγραφος 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, και να απορρίψει στο σύνολό της την υπ’ αριθ. 10 335 321 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος·
 —
 επικουρικώς, και μόνον σε περίπτωση απορρίψεως του προηγουμένου αιτήματος, να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών της 17ης Ιουλίου 2015·
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', 8, παράγραφος 5, 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 9ης Μαρτίου 2006 (αίτηση του Audiencia Provincial de Barcelona για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Matratzen Concord AG κατά Hukla Germany SA
 (Υπόθεση C-421/04) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ - Λόγοι απαραδέκτου της καταχωρίσεως - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος - Δικαιολόγηση - Προστασία της βιομηχανικής και της εμπορικής ιδιοκτησίας - Εθνικό λεκτικό σήμα καταχωρισμένο εντός κράτους μέλους - Σήμα αποτελούμενο από λέξη δανεική από τη γλώσσα άλλου κράτους μέλους, εντός του οποίου η λέξη στερείται διακριτικού και/ή περιγραφικού χαρακτήρα ως προς τα προϊόντα για τα οποία καταχωρίστηκε το σήμα)
 (2006/C 131/30)
 Γλώσσα διαδικασίας:η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Matratzen Concord AG
 κατά
 Hukla Germany SA
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Barcelona — Ερμηνεία του άρθρου 30 ΕΚ — Προστασία της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας — Συγκεκαλυμμένος περιορισμός του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών λόγω εθνικού λεκτικού σήματος αποτελούμενου από λέξη η οποία, στη γλώσσα άλλου κράτους μέλους, είναι περιγραφική των οικείων προϊόντων (matratzen)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, δεν εμποδίζει την καταχώριση, εντός κράτους μέλους, ως εθνικού σήματος, λέξεως η οποία αποτελεί δάνειο από τη γλώσσα άλλου κράτους μέλους, στην οποία η λέξη αυτή στερείται διακριτικού χαρακτήρα ή είναι περιγραφική των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η καταχώριση, εκτός αν οι ενδιαφερόμενοι κύκλοι στο κράτος μέλος εντός του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι ικανοί να αντιληφθούν τη σημασία της λέξεως αυτής.
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/37
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Ιουλίου 2006 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-225/04) (1)
 (Διαρθρωτικά ταμεία - Χρηματοδότηση των κοινοτικών πρωτοβουλιών - Τροποποίηση της ενδεικτικής κατανομής - Εκτέλεση του δεδικασμένου - Απόφαση περί ακυρώσεως)
 (2006/C 224/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Cingolo, P. Gentili και D. Del Gaizo και στη συνέχεια P. Gentili και D. Del Gaizo, avvocati dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. de March και J. Flynn, επικουρούμενοι από τον A. Dal Farro, avocat)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως αριθ. C(2003) 3974 τελική της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2003, περί ενδεικτικής κατανομής των πιστώσεων αναλήψεως υποχρεώσεων στο πλαίσιο των κοινοτικών πρωτοβουλιών για το χρονικό διάστημα 1994-1999, καθώς και όλων των συναφών και προηγούμενων πράξεων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα της καθής.
 (1) EE C 106 της 30.4.2004 (υπόθεση C-60/04).


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/33
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2006 — ECZG κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-142/06)
 (2006/C 178/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Elektrociepłownia Zielona Góra S.A. (Zielona Góra, Πολωνία) (εκπρόσωποι: M. Powell, Solicitor, C. Arhold και K. Struckmann, lawyers)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 23 Νοεμβρίου 2005 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας ελέγχου στην υπόθεση που αφορά την κρατική ενίσχυση C 43/2005 (πρώην N 99/2005) — Λανθάνον κόστος στην Πολωνία, ή εναλλακτικώς να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση στο μέτρο που αφορά τη συμφωνία αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που έχει συνάψει η προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα εκμεταλλεύεται μονάδα παραγωγής θερμικής και ηλεκτρικής ενέργειας στην Πολωνία. Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει επίσημη διαδικασία ελέγχου της φερόμενης ως νέας κρατικής ενισχύσεως που συνίσταται στη σύναψη συμβάσεων αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας και του κρατικού φορέα εκμεταλλεύσεως δικτύου «PSE» (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν ήταν αρμόδια να κινήσει επίσημη διαδικασία ελέγχου σε σχέση με μέτρα ενισχύσεως που ελήφθησαν πριν από την προσχώρηση της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα οποία δεν ισχύουν μετά την ημερομηνία προσχωρήσεως. Κατά τον τρόπο αυτό η Επιτροπή παραβίασε τις γενικές αρχές του δικαίου της μη αναδρομικότητας και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι η Επιτροπή, χαρακτηρίζοντας το μέτρο ως νέα κρατική ενίσχυση, υπέπεσε τόσο σε νομικό σφάλμα όσο και σε σφάλμα εκτιμήσεως. Πρώτον, η Επιτροπή δεν εκτίμησε το μέτρο ενόψει των πραγματικών και νομικών δεδομένων που υπήρχαν κατά τον χρόνο της συνάψεως των συμφωνιών. Δεύτερον, η Επιτροπή δεν εκτίμησε προσηκόντως τον όρο οικονομικό πλεονέκτημα υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, διότι εξέτασε συνολικά όλες τις συμβάσεις αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας αντί να τις εξετάσει εξατομικευμένα. Τρίτον, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της το γεγονός ότι, κατά τον χρόνο κατά τον οποίο οι αγορές ηλεκτρικής ενέργειας τον κρατών μελών άνοιξαν στον ανταγωνισμό, η σύμβαση που είχε συνάψει η προσφεύγουσα δεν μπορούσε να νοθεύσει τον ανταγωνισμό στην κοινή αγορά, διότι η Πολωνία δεν ήταν ακόμη κράτος μέλος. Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ενίσχυση δεν συνιστά νέα κρατική ενίσχυση, αλλά υφιστάμενη ενίσχυση βάσει τόσο της Συνθήκης Προσχωρήσεως όσο και της νομολογίας, σύμφωνα με την οποία η ενίσχυση που χορηγούνταν σε μια αγορά κλειστή στον ανταγωνισμό μέχρι την ελευθέρωση της αγοράς αυτής πρέπει να θεωρείται από τον χρόνο της ελευθερώσεως της αγοράς ως υφιστάμενη κρατική ενίσχυση. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε αν η εν λόγω σύμβαση εξακολουθούσε να ισχύει και μετά την προσχώρηση της Πολωνίας.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκούς αιτιολογίας και αντιβαίνει προς το άρθρο 253 ΕΚ.
 (1) Κρατική ενίσχυση — Πολωνία — Κρατική ενίσχυση C 43/2005 (πρώην N 99/2005) — Λανθάνον κόστος στην Πολωνία — Πρόσκληση για υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο


text:
4. 3 . 95 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 54/17
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπος: Ana 3. Καταόικαζει το Δικαστήριο στο σύνολο των δικαστικών
 Maria Alves Vieira), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση εξόδων.
 της αποφάσεως της Επτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 1993 με
 την οποία επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα η πειθαρχική (') ΕΕ αριθ . C 76 της 12. 3 . 1994.
 κύρωση της παύσεως χωρίς μείωση ή κατάργηση του δικαι
 ώματος συντάξεως, που προβλέπει το άρθρο 86 παράγρα
 φος 2 στοιχείο στ) του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσε
 ως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το Πρω
 τοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Leanaerts, ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 πρόεδρο και R. Schintgen και R. García-Valdecasas, δικα της 11ης Ιανουαρίου 1995
 στές- γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 26 Ιανουαρίου 1995
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: στην υπόθεση Τ-116/94, Cassa nazionale di previdenza ed
 assistenza a favore degli avvocati e procuratori κατά Συμβου
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (')
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3604/93
 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά τον έξοδα περιλαμβα για τον προσδιορισμό των εννοιών που είναι αναγκαίες για
 νομένων και των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών την εφαρμογή της απαγορεύσεως τηςπρονομιακής προσβά
 μέτρων. σεως που αναφέρεται στο άρθρο 104 A της συνθήκης ΕΚ —
 Απαράδεκτο)
 (') ΕΕ αριθ . C 325 της 2. 12. 1993 . (95/C 54/32)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Στην υπόθεση Τ-116/94, Cassa nazionale di previdenza ed
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ assistenza a favore degli avvocati e procuratori, εκπροσωπού
 μενο από τους Edilberto Ricciardi, δικηγόρο Σαλέρνο, Pietro
 (πρώτο τμήμα) Adonnino, Mario Sanino, Maurizio de Stefano και Alberto
 της 26ης Ιανουαρίου 1995 Colabianchi, δικηγόρους Ρώμης, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 στην υπόθεση T-60/94: Myriam Pierrat κατα Δικαστηρίου βούργο τον δικηγόρο M. Goebel, 6, rue Heine , κατά Συμβου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: R. Bandilla και
 Α.- Lucidi), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση του
 (Έκτακτοι υπάλληλοι — Πρόσληψη «lecteurs d'arrêts» — κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3604/93 του Συμβουλίου της 13ης Δε
 Διαδικασία επιλογής — Απόρριψη υποψηφιότητας — κεμβρίου 1993 για τον προσδιορισμό των εννοιών που είναι
 Υποχρέωση αιτιολογίας) αναγκαίες για την εφαρμογή της απαγορεύσεως της προνο
 (95/C 54/31 ) μιακής προσβάσεως που αναφέρεται στο άρθρο 104 A της
 συνθήκης (2), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) τους J. Biancarelli, Πρόεδρο, C. P. Briët και C. W. Bellamy,
 δικαστές, γραμματέας: J. Jung, εξέδωσε στις 11 Ιανουαρίου
 Στην ;υπόθεση Τ-60/94, Myriam Pierrat, τέως έκτακτη υπάλ 1995 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό :
 ληλος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοι
 κος Λουξεμβούργου , εκπροσωπούμενη από τον Georges 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 Vandersanden, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 2. Παρέλκει απόφανση επί των αιτήσεων παρεμβάσεωης.
 Λουξεμβούργο τη fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, κατά
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: 3 . Το προσφεύγον φέρει τα δικά του έξοδα, καθώς και τα
 T. Millett και A. May), του έχει ως αντικείμενο, πρώτον, την έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο. Έκαστος
 ακύρωση των αποφάσεων


text:
του Δικαστηρίου αφενός μεν να των αιτούντων να παρέμβουν φέρει τα δικά του έξοδα.
 διορίσει ως lecteur d'arrêts την B. , αφετέρου δε να απορρίψει
 την υποψηφιότητα της προσφεύγουσας για μια θέση lecteur (>) ΕΕ αριθ. C 132 της 14. 5 . 1994.
 d'arrêts, και, δεύτερον, να επιδικάσει στην προσφεύγουσα το (2) ΕΕ αριθ. L 332 της 31 . 12. 1993, σ. 4.
 συμβολικό ποσό του ενός Ecu, προς αποκατάσταση της
 ηθικής βλάβης την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη , το Πρωτο
 δικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz Vilaça,
 Πρόεδρο, H. Kirschner και A. Καλογερόπουλο, δικαστές·
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 26 Ιανουαρίου 1995 Προσφυγή του Christian Vahrenkamp κατα του Συμβουλίου
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1995
 1 . Ακυρώνει την απόφαση του Προέδρου του Δικαστηρίου (Υπόθεση Τ-1/95)
 της 27 Μαίου 1993, περί διορισμού της B. ως lecteur
 d'arrêts, και της αποφάσεως, η οποία γνωστοποιήθηκε (95/C 54/33
 στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 8ης Ιουνίου 1993, να
 μη γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της για μια θέση lecteur (Γλώσσα της διαδικασίας: η γερμανική)
 d'arrêts.
 O Christian Vahrenkamp, κάτοικος Eggebek (Ομοσπονδιακή
 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τον Dr.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 54/18 [_ËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4 . 3 . 95
 Lukanow, δικηγόρο Euskirchen, με τόπο επιδόσεων στο το εισαγόμενο απο την Κίνα και από τη Ρωσία προϊόν
 Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Dupong & Συνεργά είναι ομοειδές με το κατασκευαζόμενο εντός της Κοινό
 τες, 14a, rue des Bains, Luxembourg, άσκησε στις 9 Ιανουα τητας,
 ρίου 1995 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ — παράβαση του άρθρου 4 του βασικού κανονισμού και
 κής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση καθόσον το Συμβούλιο
 των . έκρινε ότι η κοινοτική βιομηχανία υπέστη σημαντική
 ζημία,
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — παράβαση του άρθρου 12 του βασικού κανονισμού και
 Να υποχρεώσει τα καθών όργανα να καταβάλουν στον πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση καθόσον το Συμβούλιο
 προσφεύγοντα αποζημίωση ύψους 30 705 γερμανικών μάρ έκρινε ότι ενδείκνυται η λήψη οριστικών μέτρων προς το
 κων (DM) για τη χρονική περίοδο πέντε ετών γαλακτοκομι συμφέρον της Κοινότητας,
 κής παραγωγής από την 1η Απριλίου 1988, εντόκως προς 8 %
 από τις 2 Νοεμβρίου 1983 . — παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης, καθόσον το
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Συμβούλιο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογίας όσον
 αφορά την καταγγελία για κατάχρηση δεσπόζουσας
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με θέσης που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα στην ΓΔ IV,
 αυτούς της υποθέσεως Τ-20/94.
 — κατάχρηση εξουσίας καθόσον ή Επιτροπή εφάρμοσε τη
 διαδικασία antidumping με σκοπό θίγοντα τον ανταγω
 νισμό.
 Προσφυγή επιχειρήσεως Industrie des Poudres Spheriques Επικουρικώς η προσφεύγουσα ζητεί να κριθεί o κανονισμός
 (IPS) κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που μη αντιτάξιμος έναντι αυτής λόγω πρόδηλης πλάνης περί την
 ασκήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1995 εκτίμηση , καθόσον το Συμβούλιο επέβαλε δασμούς
 (Υπόθεση


text:
Τ-2/95) antidumping γενικής ισχύος για όλες τις εισαγωγές μεταλλι
 (95/C 54/34) κού ασβεστίου καταγωγής της Λαϊκής Δημοκρατίας της
 Κίνας και της Ρωσίας.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 H επιχείρηση Industrie des Poudres Sphériques (IPS) που
 εδρεύει στο Annemasse (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από την
 Chantai Momège, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τον Alex Schmitt, 62, avenue Guillaume, Αγωγή του Hans-Theo Wellmann κατα του Συμβουλίου της
 άσκησε στις 9 Ιανουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου Ευρωπαϊκής Ενώσεως και κατά της Επιτροπής των Ευρω
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβου παϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 11 Ιανουαρίου
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. 1995
 (Υπόθεση Τ-3/95)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (95/C 54/35)
 — κυρίως, να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2557/94
 της 19ης Οκτωβρίου 1994, (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — επικουρικώς να κρίνει ότι o κανονισμός αυτός δεν ισχύει
 έναντι της εταιρείας IPS , O Hans-Theo Wellmann, Rees (Ομοσπονδιακή Δημοκρατίας
 της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten,
 Δρ. Frank Schulze και Δρ. Winfried Haneklaus, Munster, με
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 Με την προσφυγή της η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι o Dupong & Associés, 14a, rue des Bains, άσκησε στις 11 Ια
 προσβαλλόμενος κανονισμός είναι ακυρωτέος για τους ακό νουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 λουθους λόγους: Κοινοτήτων αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως και κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 — παράβαση του βασικού κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2423/88 τήτων.
 του Συμβουλίου και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας
 του δικαίου καθόσον η Επιτροπή, μετά την ακύρωση του O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2808/89 με την απόφαση της
 11ης Ιουνίου 1992 «συνέχισε την έρευνα», 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 — παράβαση των άρθρων 7 και 8 του προαναφερθέντος ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση
 βασικού κανονισμού και των δικαιωμάτων άμυνας, SLOM-III- για τη χρονική περίοδο από 2 Απριλίου 1984"
 έως 29 Ιουλίου 1993 ύψους 15 238,33 DM, εντόκως προς
 — παράβαση του άρθρου 4 παράγραφος 4 και του άρθρου 2 8% από 19. 5 . 1992, καθώς επίσης να καταδικάσει τα
 παράγραφος 12 του βασικού κανονισμού και πρόδηλη καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευθυνόμενα, στα δικα
 πλάνη περί την εκτίμηση καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι στικά έξοδα.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 30ής Μαΐου 2011 η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 22 Μαρτίου 2011 στην υπόθεση T-369/07, Δημοκρατία της Λετονίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-267/11 P)
 2011/C 226/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. White και I. Rubene)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Δημοκρατία της Λετονίας, Δημοκρατία της Λιθουανίας, Δημοκρατία της Σλοβακίας, Ηνωμένο Βασίλείο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως και
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Λετονίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο ένας και μοναδικός λόγος αναιρέσεως αφορά την παράβαση της προθεσμίας τριών μηνών που καθορίζεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (1).
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Γενικό Δικαστήριο συγχέει, στο πλαίσιο της αναλύσεώς του, την πρώτη και τη δεύτερη περίοδο του άρθρου 9, παράγραφος 3, και ότι, συνεπώς, η ερμηνεία του δεν είναι σύμφωνη προς τους στόχους που επιδιώκονται με την εν λόγω παράγραφο.
 Αυτή η ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 3, της οδηγίας είναι αντίθετη προς την γραμμή που ακολούθησε το Γενικό Δικαστήριο σε άλλη υπόθεση, στο πλαίσιο της οποίας έκρινε ορθώς ότι το άρθρο 9, παράγραφος 3, αποτελεί χωριστή νομική βάση.
 Η Επιτροπή στηρίζει τη δική της εκτίμηση όσον αφορά το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας άμεσα στη διατύπωση της διατάξεως αυτής, η οποία είναι εντελώς σύμφωνη προς τους επιδιωκόμενους από την εν λόγω διάταξη σκοπούς. Έτσι, αν η Επιτροπή απέρριψε το υποβληθέν από το κράτος μέλος εθνικό σχέδιο κατανομής δικαιωμάτων, αυτό υποχρεούται να το τροποποιήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις αιτιάσεις τις Επιτροπής, και μπορεί να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο μόνον εάν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις γίνουν αποδεκτές από την Επιτροπή. Η απόφασή της περί αποδοχής δεν είναι εγκλωβισμένη σε χρονικά πλαίσια.
 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η επίδικη απόφαση αφορούσε τις τροποποιήσεις του εθνικού σχεδίου κατανομής δικαιωμάτων και όχι το ίδιο το κοινοποιηθέν σχέδιο.
 Όμως, το Γενικό Δικαστήριο δεν αντελήφθη ότι το άρθρο 9, παράγραφος 3, δεύτερη περίοδος της οδηγίας καθορίζει άλλη διαδικασία, θεώρησε τις κοινοποιηθείσες τροποποιήσεις ως την κοινοποίηση νέου εθνικού σχεδίου κατανομής δικαιωμάτων και, κατά συνέπεια, εφάρμοσε εσφαλμένως την προθεσμία των τριών μηνών.
 (1) ΕΕ L 275, σ. 32.


text:
 15.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2012 η Noscira, SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τμήμα) στις 28 Νοεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-307/11, Noscira, SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-69/12 P)
 2012/C 389/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Noscira, SA (εκπρόσωπος: A. Sirimarco, advocate)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Με διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) έκρινε την αίτηση αναιρέσεως απαράδεκτη.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Ιουνίου 2007 — Parlante κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-432/04) (1)
 («Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2003 - Μη προαγωγή - Απονομή μορίων προαγωγής - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Ίση μεταχείριση - Γενικές διατάξεις εκτελέσεως του άρθρου 45 του ΚΥΚ - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη»)
 (2007/C 170/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Walter Parlante (Enghien, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Vogel, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και M. Velardo)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή περί ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής της 5ης Ιουλίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος κατά της αποφάσεως της ίδιας αρχής περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό C1 κατά την περίοδο προαγωγών 2003, και, αφετέρου, κατά το μέτρο του αναγκαίου, της αποφάσεως που αποτέλεσε αντικείμενο της εν λόγω διοικητικής ενστάσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 6 της 8.1.2005.


text:
 15.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/43
 Aγωγή της 20ης Μαρτίου 2017 — EKETA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-189/17)
 (2017/C 151/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγον: Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (EKETA) (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός και Σ. Παλιού, δικηγόροι)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του ενάγοντος
 Το ενάγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρισθεί ότι η απαίτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το ΕΚΕΤΑ να επιστρέψει ποσό 64 720,19 ευρώ εκ της επιχορήγησης που έχει λάβει για το έργο HUMABIO, όπως η απαίτηση αυτή αποτυπώνεται στο υπ’ αριθμ. 3241615288/29.11.2016 χρεωστικό σημείωμα, είναι αβάσιμη κατά το ποσό των 27 830,27 ευρώ·
 —
 να αναγνωρισθεί ότι το ποσό των 27 830,27 ευρώ αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες και το ΕΚΕΤΑ δεν οφείλει να το επιστρέψει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή· και
 —
 να καταδικασθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη του ενάγοντος.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Με την προκειμένη αγωγή, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (στο εξής, «ΕΚΕΤΑ») αμφισβητεί τις απαιτήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή με το υπ’ αριθμόν 3241615288/29.11.2016 χρεωστικό σημείωμά της, σε σχέση με την εκτέλεση του έργου HUMABIO. Με το χρεωστικό αυτό σημείωμα, η Επιτροπή διατύπωσε απαίτησή της να επιστρέψει το ΕΚΕΤΑ μέρος της επιχορήγησης που έλαβε για το έργο HUMABIO, ποσού 64 720,19 ευρώ. Η απαίτηση αυτή προήλθε κατόπιν διενέργειας επιτόπιου ελέγχου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις εγκαταστάσεις του ενάγοντος.
 2.
 Στο πλαίσιο αυτό, το ενάγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, να αναγνωρίσει ότι εκ του ανωτέρω ποσού του χρεωστικού σημειώματος, ποσό 27 830,27 ευρώ αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες και το ΕΚΕΤΑ δεν οφείλει να το επιστρέψει στην Επιτροπή.
 3.
 Το ΕΚΕΤΑ υποστηρίζει ότι το ανωτέρω ποσό των 27 830,27 ευρώ αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες προσωπικού και έμμεσες δαπάνες, τις οποίες η Επιτροπή παρανόμως απέρριψε ως μη επιλέξιμες. Η επιλεξιμότητα των δαπανών του ενάγοντος επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία που προσκόμισε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά τον επιτόπιο έλεγχο και με μεταγενέστερη αλληλογραφία και προσκομίζει και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/69
 Προσφυγή-αγωγή της 2ας Ιουνίου 2017 — Korwin-Mikke κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-352/17)
 (2017/C 239/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Janusz Korwin-Mikke (Jozefow, Πολωνία) (εκπρόσωποι: M. Cherchi, A. Daoût και M. Dekleermaker, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 κατά συνέπεια,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 3ης Απριλίου 2017·
 —
 να ακυρώσει την εκδοθείσα προγενεστέρως απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Μαρτίου 2017·
 —
 να διατάξει την αποκατάσταση της οικονομικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκαν από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, δηλαδή να επιδικάσει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 19 180 ευρώ·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από παραβίαση της γενικής αρχής της ελευθερίας της έκφρασης, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και το άρθρο 52 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, με την ιδιάζουσα περίσταση ότι τα όσα ελέχθησαν, στα οποία αναφέρονται οι προσβαλλόμενες αποφάσεις, έχουν διατυπωθεί από ένα μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την άσκηση των καθηκόντων του και στους κόλπους των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από παράβαση του άρθρου 166 του Κανονισμού του Κοινοβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, από παραβίαση της αρχής της αιτιολογήσεως των πράξεων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και από υπέρβαση εξουσίας.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, από παραβίαση της αρχής της αιτιολογήσεως των πράξεων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και της γενικής αρχής της αναλογικότητας, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και από υπέρβαση εξουσίας.


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/23
 Προσφυγή της 22ας Μαΐου 2012 — ΖΖ και ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-55/12)
 2012/C 200/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ΖΖ και ΖΖ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal και S. Orlandi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των προτάσεων μεταφοράς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν πριν την ανάληψη καθηκόντων στην Επιτροπή βάσει του υπολογισμού που λαμβάνει υπόψη τις νέες γενικές εκτελεστικές διατάξεις οι οποίες θεσπίστηκαν μετά τις αιτήσεις μεταφοράς των προσφευγόντων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις που περιέχουν τις προτάσεις μεταφοράς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των προσφευγόντων στο πλαίσιο της αιτήσεώς τους δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, που περιέχουν νέα πρόταση βάσει υπολογισμού στηριζόμενου στις γενικές εκτελεστικές διατάξεις που θεσπίστηκαν στις 3 Μαρτίου 2011·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 211/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-33/98 (1) σεως C-455/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλαν-
 (2000/C 211/27) δι ́ας.
 Με δια ́ταξη της 26ης Ιανουαρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (1) EE C 34 της 5.2.2000.
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-33/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-60/99 (1)
 (2000/C 211/31)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-386/99 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-60/99 (αι ́τηση του Supreme Court, που ́εχει ́εδρα το
 (2000/C 211/28) ∆ουβλι ́νο, για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Carmen
 Proetta κατα ́ Andrew Neil.
 Με δια ́ταξη της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ (1) EE C 121 της 1.5.1999.
 της υποθε ́σεως C-386/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (1) EE C 366 της 18.12.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-48/99 (1)
 (2000/C 211/32)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-385/98 (1) Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ́εκτου
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 (2000/C 211/29) σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-48/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 Με δια ́ταξη της 15ης Μαρτι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- (1) EE C 100 της 10.4.1999.
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-385/98: Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 378 της 5.12.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-287/99 (1)
 (2000/C 211/33)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-455/99 (1) Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ́εκτου
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 (2000/C 211/30) σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-287/99: Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 Με δια ́ταξη της 15ης Μαρτι ́ου 2000 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- (1) EE C 281 της 2.10.1999.