text:
 17.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado Mercantil de Barcelona (Ισπανία) στις 30 Δεκεμβρίου 2011 — Serveis en Impressio i Retolacio Vargas, S.L. κατά Banco Mare Nostrum, S.A.
 (Υπόθεση C-664/11)
 2012/C 80/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado Mercantil de Barcelona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Serveis en Impressio i Retolacio Vargas, S.L.
 Καθής: Banco Mare Nostrum, S.A.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά παροχή υπηρεσιών επενδυτικών συμβουλών, υπό την έννοια του ορισμού του άρθρου 4, παράγραφος 1, σημείο 4, της οδηγίας ΑΧΜ (1), η περίπτωση κατά την οποία πιστωτικό ίδρυμα προτείνει σε πελάτη τη σύναψη συμβάσεως ανταλλαγής επιτοκίων (swap) με σκοπό την κάλυψη του κινδύνου που συνεπάγονται οι διακυμάνσεις των συμφωνηθέντων επιτοκίων στο πλαίσιο προγενέστερων συμβάσεων;
 2)
 Πρέπει η παράλειψη διενέργειας του ελέγχου καταλληλότητας που προβλέπει το άρθρο 19, παράγραφος 4, της οδηγίας ΑΧΜ ως προς ιδιώτη επενδυτή να συνεπάγεται την απόλυτη ακυρότητα της συμβάσεως ανταλλαγής επιτοκίων που έχει συναφθεί μεταξύ του εν λόγω επενδυτή και του πιστωτικού ιδρύματος που παρέχει τις επενδυτικές συμβουλές;
 3)
 Σε περίπτωση που κριθεί ότι η κατά τα ανωτέρω παρεχόμενη υπηρεσία δεν αποτελεί υπηρεσία επενδυτικών συμβουλών, πρέπει το απλό γεγονός της αγοράς ενός πολύπλοκου χρηματοπιστωτικού μέσου, όπως είναι η σύναψη συμβάσεως ανταλλαγής επιτοκίων, χωρίς την προηγούμενη διενέργεια του ελέγχου σκοπιμότητας του άρθρου 19, παράγραφος 5, της οδηγίας ΑΧΜ για λόγο που καταλογίζεται στο επενδυτικό ίδρυμα, να συνεπάγεται την απόλυτη ακυρότητα της συμβάσεως αγοράς του χρηματοπιστωτικού μέσου που συνήφθη με το ίδιο το πιστωτικό ίδρυμα;
 4)
 Υπό το πρίσμα του άρθρου 19, παράγραφος 9, της οδηγίας ΑΧΜ, αποτελεί το απλό γεγονός ότι ένα πιστωτικό ίδρυμα προσφέρει, στο πλαίσιο σύμβασης, πολύπλοκο χρηματοπιστωτικό μέσο συνδεόμενο με ενυπόθηκο δάνειο, με αντισυμβαλλόμενο αυτό το ίδιο ή και άλλο πιστωτικό ίδρυμα, επαρκή αιτία για να αποκλειστεί η εφαρμογή των υποχρεώσεων διενέργειας των ελέγχων καταλληλότητας και σκοπιμότητας τους οποίους προβλέπει το προαναφερθέν άρθρο 19 και τους οποίους οφείλει να πραγματοποιεί το επενδυτικό ίδρυμα σε σχέση με τους ιδιώτες επενδυτές;
 5)
 Είναι αναγκαίο, για να μπορέσει να αποκλειστεί η εφαρμογή των υποχρεώσεων του άρθρου 19 της οδηγίας ΑΧΜ, το χρηματοοικονομικό προϊόν με το οποίο συνδέεται το προσφερόμενο χρηματοπιστωτικό μέσο να διέπεται από νομικούς κανόνες προστασίας του επενδυτή παρόμοιους με εκείνους που θεσπίζει η οδηγία ΑΧΜ;
 (1) Οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, για την τροποποίηση των οδηγιών 85/611/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 145 της 30.4.2004, σ. 1 έως 44).


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/28
 Αναίρεση που άσκησαν στις 8 Μαΐου 2017 οι Canadian Solar Emea GmbH, Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc., Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc., Csi Cells Co. Ltd, Csi Solar Power (China), Inc. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 28 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-163/14, Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-237/17 P)
 (2017/C 239/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Canadian Solar Emea GmbH, Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc., Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc., Csi Cells Co. Ltd, Csi Solar Power (China), Inc. (εκπρόσωποι: J. Bourgeois, δικηγόρος, S. De Knop, advocaat, M. Meulenbelt, advocaat, A. Willems, δικηγόρος)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-163/14·
 —
 να κάνει δεκτή την πρωτόδικη προσφυγή και να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό καθόσον αφορά τις αναιρεσείουσες·
 —
 να καταδικάσει το αντίδικο κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών, καθώς και στα δικά του δικαστικά έξοδα, τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στην κατ’ αναίρεση δίκη·
 —
 να καταδικάσει κάθε άλλο διάδικο της κατ’ αναίρεση δίκης στα δικαστικά του έξοδα·
 Επικουρικώς:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-163/14·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της κατ’ αναίρεση δίκης, ώστε να αποφασίσει επ’ αυτών το Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει κάθε άλλο διάδικο της κατ’ αναίρεση δίκης στα δικαστικά του έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον απαίτησε από τις αναιρεσείουσες να αποδείξουν έννομο συμφέρον ως προς τον πρώτο και τον δεύτερο λόγο που προέβαλαν· εν πάση περιπτώσει, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, δεδομένου ότι οι αναιρεσείουσες ασφαλώς και έχουν τέτοιο συμφέρον.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 24.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/24
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Ιανουαρίου 2012 — MasterCard κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-330/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα που αφορούν μελέτη ως προς το κόστος και τα πλεονεκτήματα, για τους εμπόρους, από την αποδοχή διαφόρων μέσων πληρωμής - Έγγραφα προερχόμενα από τρίτον - Έμμεση άρνηση προσβάσεως - Έννομο συμφέρον - Ρητή απόφαση εκδοθείσα μετά την άσκηση της προσφυγής - Κατάργηση της δίκης)
 2012/C 89/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: MasterCard, Inc. (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες)· MasterCard International, Inc. (Wilmington)· MasterCard Europe (Βατερλώ, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: B. Amory, V. Brophy και S. McInnes, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Clotuche Duvieusart και V. Bottka)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής να μην επιτρέψει στις προσφεύγουσες την πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που είχε καταρτίσει τρίτος στο πλαίσιο μελέτης ως προς το «κόστος και [τα] πλεονεκτήματα των εμπόρων σχετικά με την αποδοχή διαφόρων μέσων πληρωμής».
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η απόφανση επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 238 της 13.8.2011.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στα δικαστικά έξοδα.
 (έκτο τμήμα)
 (1 ) ΕΕ C 340 της 7.11.1998.
 της 26ης Σεπτεμβρίου 2002
 στην υπόθεση C-351/98: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Κρατικές ενισχύσεις — Επίδραση στον ανταγωνισμό και
 στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών — Κανόνας de minimis (πέμπτο τμήμα)
 — Ειδικοί κανόνες και κανόνες για τις ενισχύσεις με σκοπό
 την προστασία του περιβάλλοντος — Οριζόντια ενίσχυση της 3ης Οκτωβρίου 2002
 με επίδραση σε συγκεκριμένο τομέα»)
 στην υπόθεση C-136/00 (αίτηση του Kuopinhallinto-oikeus
 (2002/C 289/01) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Rolf Dieter
 Danner (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) («Προαιρετική ασφάλιση γήρατος — Σύναψη συμβάσεως
 με εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος — Αδυ-
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί ναμία εκπτώσεως των εισφορών από το εισόδημα — Συμ-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») φωνία προς τα άρθρα 6 και 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν,
 κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 ΕΚ και 49 ΕΚ), 60,
 73 Β και 73 ∆ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 50 ΕΚ, 56 ΕΚ
 58 ΕΚ), καθώς και προς το άρθρο 92 της Συνθήκης ΕΚ
 Στην υπόθεση C-351/98, Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 87 ΕΚ»)
 R. Silva Lapuerta) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Guerra Fernández και ∆. Τριανταφύλλου), με (2002/C 289/02)
 αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 98/693/ΕΚ της
 Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 1998, σχετικά με το ισπανικό (Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική)
 καθεστώς ενισχύσεων για την αγορά επαγγελματικών οχημάτων
 «Σχέδιο επαγγελματικής ανανέωσης» (Αύγουστος 1994-∆εκέμ- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 βριος 1996) (ΕΕ L 329, σ. 23), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 συγκείμενο από τους F. Macken, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann,
 J.-P. Puissochet (εισηγητή), Β. Σκουρή και J. N. Cunha Rodrigues,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: L. Hewlett, Στην υπόθεση C-136/00, με αντικείμενο αίτηση του Kuopin
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 2002, hallinto-oikeus (Φινλανδία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο
 διαδικασίας που κίνησε ο Rolf Dieter Danner, η έκδοση προδι-
 1) Ακυρώνει τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως 98/693/ΕΚ καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 6 και 59
 της Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 1998, σχετικά με το της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 12 ΕΚ και
 ισπανικό καθεστώς ενισχύσεων για την αγορά επαγγελμα- 49 ΕΚ), 60, 73 Β και 73 ∆ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρων 50 ΕΚ,
 τικών οχημάτων «Σχέδιο επαγγελματικής ανανέωσης» 56 ΕΚ και 58 ΕΚ), καθώς και του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΚ
 (Αύγουστος 1994-∆εκέμβριος 1996). (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 87 ΕΚ), το ∆ικαστήριο


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/44
 Προσφυγή-αγωγή της 9ης Μαΐου 2008 — Infeurope κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-176/08)
 (2008/C 171/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Infeurope SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (Εκπρόσωπος: O. Mader, avocat)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ακύρωσε την απόφαση περί αναθέσεως από το ΓΕΕΑ συμβάσεων-πλαισίων βάσει του διαγωνισμού AO/042/05 για τη σύναψη δημόσιας σύμβασης περί παροχής συντήρησης πληροφορικών συστημάτων·
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έλυσε τις ειδικές συμβάσεις που συνήφθησαν δυνάμει των εν λόγω συμβάσεων-πλαισίων·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα το ποσό των 37 002 ευρώ, πλέον τόκων με επιτόκιο 4 % επί του ποσού των 31 650 ευρώ από 29ης Αυγούστου 2006 και με επιτόκιο 4 % επί του ποσού των 1 702 ευρώ από 3ης Μαΐου 2008· και αντιστοίχως τόκους με επιτόκιο 8 % επί του ποσού των 37 002 ευρώ από την ημερομηνία της εκδόσεως της αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα το ποσό των 1 209 037 ευρώ, πλέον τόκων με επιτόκιο 4 % από 3ης Μαΐου 2008, και αντιστοίχως τόκους με επιτόκιο 8 % από την ημερομηνία της εκδόσεως της αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή δεν ακύρωσε την απόφαση του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) περί αναθέσεως πολλαπλών συμβάσεων-πλαισίων για την παροχή υπηρεσιών συντήρησης υλικού πληροφορικής βάσει του διαγωνισμού AO/042/05 που προκήρυξε το ΓΕΕΑ «E-Alicante: Πληροφορική υποστήριξη στα συστήματα της κύριας δραστηριότητας του ΓΕΕΑ» (1) και δεν έλυσε τις αντίστοιχες ειδικές συμβάσεις που συνήφθησαν δυνάμει των εν λόγω συμβάσεων-πλαισίων.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η διαδικασία ανάθεσης της σύμβασης καθώς και η εφαρμογή των ειδικών συμβάσεων κατόπιν της αναθέσεως πάσχουν από σοβαρές πλημμέλειες όπως: πλημμελή κριτήρια αναθέσεως, πλημμελής σύνθεση της επιτροπής εκτιμήσεως, το γεγονός ότι οι συμβάσεις ανατέθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας για την εγκυρότητα της καταθέσεως των προσφορών και ότι το ΓΕΕΑ δέχθηκε διάφορες σημαντικές τροποποιήσεις των όρων των ειδικών συμβάσεων.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το ΓΕΕΑ, ως αναθέτων φορέας, παραβίασε τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της διαφάνειας και της χρηστής διοικήσεως και χρησιμοποίησε εσφαλμένα το μέσο των συμβάσεων-πλαισίων. Το Γραφείο παραβίασε περαιτέρω πολλές διατάξεις του Δημοσιονομικού Κανονισμού (2).
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, ως ελεγκτική αρχή του ΓΕΕΑ (3), δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα κατά των πλημμελειών αυτών. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το περιθώριο εκτιμήσεως της Επιτροπής για τη λήψη ή όχι μέτρων κατά των παραβιάσεων της νομοθεσίας και για την αποκατάσταση της νομιμότητας είναι μηδενικό και αποτελεί επομένως υποχρέωση να ενεργήσει.
 Εξάλλου, η προσφεύγουσα ζητεί αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη από τις πλημμέλειες της εν λόγω διαδικασίας αναθέσεως της σύμβασης και της επακόλουθης εφαρμογής της.
 (1) ΕΕ 135-144019.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002 για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού


text:
που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 248, σ. 1.
 (3) Το άρθρο VI.4.2 της προκήρυξης της συμβάσεως σχετικά με τις διαδικασίες προσφυγής παραπέμπει στο άρθρο 118 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1) το οποίο ορίζει: «Η Επιτροπή πρέπει να επιληφθεί μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την ημέρα κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος έλαβε για πρώτη φορά γνώση της αμφισβητούμενης πράξης».


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/54
 Προσφυγή-αγωγή της 19ης Δεκεμβρίου 2013 — ΖΖ κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-124/13)
 2014/C 52/107
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: C. Bernard-Glanz, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής περί απορρίψεως του αιτήματος αρωγής.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, εφόσον παραστεί ανάγκη, την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως,
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό 50 000 EUR ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, αυξημένο με νόμιμο τόκο μέχρι την πλήρη καταβολή του,
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό ίσο με το ένα τέταρτο των ιατρικών εξόδων στα οποία αυτός υποβλήθηκε λόγω της επιδεινώσεως της υγείας του, ως αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη, πλέον του νόμιμου τόκου μέχρι την πλήρη καταβολή του εν λόγω ποσού,
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/20
 Αναίρεση της Nordspedizionieri di Danielis Livio & C., εταιρία τελούσα υπό εκκαθάριση, ασκηθείσα στις 11 Φεβρουαρίου 2005 κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 14 Δεκεμβρίου 2004 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) επί της υποθέσεως Τ-332/02, Nordspedizionieri κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-62/05 P)
 (2005/C 82/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Nordspedizionieri κ.λπ., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο G. Leone, άσκησε στις 11 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 14 Δεκεμβρίου 2004 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) επί της υποθέσεως T-332/02, Nordspedizionieri κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να ακυρώσει την βαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 28ης Ιουνίου 2002 (φάκελος REM 14/01), η οποία κοινοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2002 και με την οποία είχε απορριφθεί ως αδικαιολόγητη η αίτηση διαγραφής χρέους των εισαγωγικών δασμών, και να αναγνωρίσει, αντιθέτως, ότι, κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1430/79 (1), εν προκειμένω η διαγραφή πρέπει να γίνει δεκτή, εφόσον συντρέχουν, υπέρ των αναιρεσειουσών, ιδιαίτερες περιστάσεις που δεν ενέχουν αμέλεια ή δόλο,
 2.
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο πρωτοδίκως όσο και σε εκείνα ενώπιον του Δικαστηρίου.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες, οι οποίες ασκούν κατ' επάγγελμα τη δραστηριότητα των εκτελωνιστών, είχαν υποβάλει τον Οκτώβριο 1992 δύο δηλώσεις περί τελωνειακής διαμετακομίσεως Τ/1, διευκρινίζοντας ότι επρόκειτο για δέματα κιβωτίων προερχόμενα από τη Γιουγκοσλαβία και κατευθυνόμενα στην Ισπανία. Οι ιταλικές τελωνειακές αρχές κάλεσαν τις αναιρεσείουσες να καταβάλουν δασμούς επί των εν λόγω δύο φορτίων με το αιτιολογικό ότι δεν επρόκειτο για κιβώτια συσκευασίας αλλά για τσιγάρα.
 Οι αναιρεσείουσες αμφισβήτησαν τα ανωτέρω ενδίκως, επειδή όμως ηττήθησαν απηύθυναν αίτημα περί διαγραφής των δασμών στην Επιτροπή ΕΚ, η οποία απέρριψε το αίτημα κρίνοντας ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις.
 Κατόπιν αυτού, ασκήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1430/79, με το αιτιολογικό ότι είναι αδύνατη η επιβολή εις βάρος τους δασμών εφόσον εν προκειμένω συντρέχουν «ιδιαίτερες περιστάσεις» που αποκλείουν τη φορολογική υποχρέωση της εταιρίας Nordspedizionieri ως εκ του ότι η ίδια είχε επιδείξει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη επί των εγγράφων (εμπορικών και μεταφοράς) που είχε προσκομίσει ο οδηγός του φορτηγού κατά τον χρόνο της τελωνειακής δηλώσεως, εγγράφων από τα οποία προέκυπτε ότι επρόκειτο για κιβώτια συσκευασίας.
 Η ιδιομορφία της καταστάσεως η οποία επιτρέπει τη διαγραφή οφείλεται στο γεγονός ότι ο προβαίνων στην τελωνειακή δήλωση δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγξει το υπό διαμετακόμιση φορτίο στα ιταλογιουγκοσλαβικά σύνορα, επιπλέον δε ότι εν προκειμένω από τα σχετικά έγγραφα εμφαινόταν ότι είχε ρυθμιστεί το ζήτημα του εκτελωνισμού των φορτίων σύμφωνα με διαδικασία που κρίθηκε «σύννομη» εκ μέρους των τελωνειακών αρχών.
 Επιπλέον, οι αναιρεσείουσες επικαλούνται τη συνδρομή εν προκειμένω και ενός άλλου προαπαιτουμένου σχετικά με την έλλειψη «αμελείας» ή «δόλου» όπως απαιτεί το προαναφερθέν άρθρο 13, λόγω του ότι η συμπλήρωση του εντύπου T/1 έγινε με βάση τις έρευνες των εμπορικών και εγγράφων μεταφοράς.
 Τέλος, με την


text:
ενώπιον του Πρωτοδικείου ασκηθείσα προσφυγή ζητήθηκε επικουρικώς η εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2144/87 (2) για τη μη καταβολή δασμών για την ποσότητα εκείνη που είχε κατασχεθεί στη συνέχεια.
 Με απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2004, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) απέρριψε στο σύνολό της την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν συνέτρεχαν οι προβληθείσες «ιδιαίτερες περιστάσεις», χωρίς, επομένως, να αποφανθεί ως προς το εάν συνέτρεχε ή μη εν προκειμένω το έτερο προαπαιτούμενο σχετικά με την έλλειψη «αμελείας ή δόλου».
 Η αναίρεση επαναλαμβάνει τα διατυπωθέντα πρωτοβαθμίως επιχειρήματα και τούτο λόγω του γεγονότος, το οποίο ήδη είχε μνημονευθεί σε πρώτο βαθμό, ότι εν προκειμένω παραβιάζεται η Σύμβαση του Βελιγραδίου, του 1965, περί αμοιβαίας διοικητικής συνδρομής μεταξύ Ιταλίας και Γιουγκοσλαβίας, βάσει της οποίας οι γιουγκοσλαβικές τελωνειακές αρχές ήσαν υποχρεωμένες να γνωστοποιήσουν στις ιταλικές τελωνειακές αρχές τη διέλευση φορτίων ευαισθήτων από φορολογική άποψη εμπορευμάτων (όπως τα τσιγάρα) σε σχέση με τα δύο ύποπτα φορτηγά· ένα τρίτο φορτηγό που ακολούθησε ακινητοποιήθηκε και το εμπόρευμα κατασχέθηκε, ακριβώς χάρη στην (έστω και όψιμη) ειδοποίηση των ιταλικών τελωνειακών αρχών εκ μέρους των γιουγκοσλαβικών τελωνειακών αρχών.
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 11/015, σ. 162.
 (2) ΕΕ L 201 της 22/07/1987, σ. 15.


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/19
 Προσφυγή της 16ης Οκτωβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-545/15)
 (2016/C 016/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Heller, K. Herrmann και E. Sanfrutos Cano)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει και να θέσει σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2012/19/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, σχετικά με τα απόβλητα ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ) (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 24, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 71 610 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην παρούσα υπόθεση, λόγω μη κοινοποιήσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2012/19/ΕΕ στην εθνική έννομη τάξη,
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2012/19/ΕΕ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 14 Φεβρουαρίου 2014.
 (1) ΕΕ L 197, σ. 38.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vergabekammer Südbayern (Γερμανία) στις 10 Μαρτίου 2017 — Vossloh Laeis GmbH κατά Stadtwerke München GmbH
 (Υπόθεση C-124/17)
 (2017/C 178/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vergabekammer Südbayern
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Vossloh Laeis GmbH
 Καθής: Stadtwerke München GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει με τις διατάξεις του άρθρου 80 της οδηγίας 2014/25/ΕΕ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 57, παράγραφος 6, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (2), νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας προϋπόθεση για την επιτυχή αυτοκάθαρση (self-cleaning) οικονομικού φορέα είναι να διευκρινίσει με ολοκληρωμένο τρόπο τα γεγονότα και τις περιστάσεις που συνδέονται με ποινικό αδίκημα ή με παράπτωμα και τις τυχόν ζημίες που προκλήθηκαν εξ αυτών, μέσω ενεργού συνεργασίας όχι μόνο με τις ερευνητικές αρχές αλλά και με την αναθέτουσα αρχή;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχει, στο ίδιο πλαίσιο, το άρθρο 57, παράγραφος 6, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ την έννοια ότι ο οικείος οικονομικός φορέας, για την επιτυχή εφαρμογή μέτρων αυτοκαθάρσεως, οφείλει, σε κάθε περίπτωση, να διευκρινίσει στην αναθέτουσα αρχή τα γεγονότα κατά τρόπο που να παρέχει σε αυτήν τη δυνατότητα να εκτιμήσει αν τα ληφθέντα μέτρα αυτοκαθάρσεως (τεχνικά και οργανωτικά μέτρα, μέτρα σε επίπεδο προσωπικού, καθώς και αποζημίωση για τις προκληθείσες ζημίες) είναι προσήκοντα και επαρκή;
 3)
 Όσον αφορά τους προαιρετικούς λόγους αποκλεισμού που προβλέπονται στο άρθρο 57, παράγραφος 4, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, η κατά το άρθρο 57, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ μέγιστη επιτρεπόμενη περίοδος αποκλεισμού από διαδικασίες δημοσίων συμβάσεων ανέρχεται σε τρία έτη από την ημερομηνία επελεύσεως του σχετικού γεγονότος. Πρέπει για την ερμηνεία του όρου «σχετικό γεγονός» να ληφθεί υπόψη το χρονικό σημείο κατά το οποίο επήλθε ο σχετικός λόγος αποκλεισμού του άρθρου 57, παράγραφος 4, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, ή το χρονικό σημείο κατά το οποίο η αναθέτουσα αρχή έλαβε γνώση της συνδρομής του λόγου αποκλεισμού βάσει ασφαλών και αξιόπιστων στοιχείων;
 4)
 Με βάση τα ανωτέρω, όταν συντρέχει ο διαλαμβανόμενος στο άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχείο δ', της οδηγίας 2014/24/ΕΕ λόγος αποκλεισμού, λόγω συμμετοχής του εμπλεκόμενου οικονομικού φορέα σε σύμπραξη επιχειρήσεων, ως «σχετικό γεγονός» κατά την έννοια του άρθρου 57, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ νοείται ο τερματισμός της συμμετοχής στη σύμπραξη ή η περιέλευση της συμμετοχής αυτής στη γνώση της αναθέτουσας αρχής βάσει ασφαλών και αξιόπιστων στοιχείων;
 (1) Οδηγία 2014/25/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβούλιου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης συμβάσεων φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών και την κατάργηση της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (ΕΕ L 94, σ. 243).
 (2) Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94, σ. 65).


text:
20150731057617082015/C 270/362102015TC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150424283032Υπόθεση T-210/15: Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2015 — Deutsche Telekom κατά Επιτροπής
 ---documentbreak--- C2702015EL2820120150424EL0036282303Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2015 — Deutsche Telekom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-210/15)2015/C 270/36Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Telekom AG (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: δικηγόροι A. Rosenfeld και O. Corzilius)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να κηρύξει άκυρη την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 2015 που εκδόθηκε επί της αιτήσεως της προσφεύγουσας, με την οποία ζητεί να της επιτραπεί η πρόσβαση σε έγγραφα, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 — διαδικασία GESTDEM 2014/4555·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το αίτημα για πρόσβαση στα έγγραφα αφορά διαδικασία με αντικείμενο την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως κατά το άρθρο 102 ΣΛΕΕ.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 3, εδάφιο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (
 1
 ), καθώς και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει στο σημείο αυτό ότι κακώς η Επιτροπή δεν εξέτασε την ειδική εξαίρεση που έχει θεσπιστεί για την προστασία των διαδικασιών λήψεως αποφάσεων και των περιοριστικών προϋποθέσεών τους, μολονότι η εν λόγω ρύθμιση προβλέπει ρητά την υπό εξέταση περίπτωση της αιτούμενης γνωστοποιήσεως εγγράφων μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Επιπλέον, δεν αιτιολόγησε την ανωτέρω ενέργειά της.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, λόγω μη συνδρομής των εξαιρέσεων
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς δέχτηκε την εφαρμογή των εξαιρέσεων που αφορούν την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτων και του σκοπού της έρευνας σχετικά με έγγραφα προερχόμενα από διαδικασία που έχει ολοκληρωθεί, στηριζόμενη σε ένα γενικό τεκμήριο. Κατ' αυτόν τον τρόπο παρέβη την υποχρέωση να προβεί σε συγκεκριμένη και εξατομικευμένη εξέταση των εγγράφων στα οποία ζητείται πρόσβαση. Επιπλέον, δεν απέδειξε ότι υφίσταται συγκεκριμένη προσβολή προστατευόμενων συμφερόντων.
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001, λόγω συνδρομής υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση των πληροφοριών
 —
 Με τον οικείο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει το επιχείρημα ότι υπάρχει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των αιτούμενων εγγράφων. Το σχετικό υπέρτερο δημόσιο συμφέρον αφορά την προώθηση ορθής διοικητικής πρακτικής, την εφαρμογή μέτρων συμμορφώσεως, την εξέταση ενδεχόμενων αξιώσεων αποζημιώσεως, καθώς και τον δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων. Κατά την προσφεύγουσα, δεν υπάρχει δυνατότητα ελέγχου των οικείων διοικητικών πράξεων της Επιτροπής χωρίς πρόσβαση στα έγγραφα.
 4.
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 1049/2001, λόγω παραλείψεως διαβουλεύσεως με τον τρίτο
 —
 Ως προς το σημείο αυτό η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραλείπουσα να προβεί σε διαβούλευση με τον τρίτο, προκειμένου να δοθούν στη δημοσιότητα τα έγγραφα που τον αφορούν.
 5.
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 6, του κανονισμού 1049/2001, λόγω αρνήσεως παροχής μερικής προσβάσεως στα έγγραφα
 —
 Με τον οικείο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρανόμως αρνήθηκε τη μερική πρόσβαση στα έγγραφα.
 6.
 Έκτος λόγος ακυρώσεως:


text:
Παραβίαση πρωτογενούς δικαίου, λόγω προσβολής του θεμελιώδους δικαιώματος προσβάσεως σε έγγραφα κατά το άρθρο 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παραβάσεως της επιταγής διαφάνειας που προβλέπεται στο άρθρο 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αξίωση προσβάσεως στα αιτούμενα έγγραφα απορρέει και παρέχεται (επικουρικά) απευθείας από το πρωτογενές δίκαιο. Η πλήρης άρνηση προσβάσεως αποτελεί δυσανάλογο περιορισμό του θεμελιώδους δικαιώματος προσβάσεως σε έγγραφα κατά το άρθρο 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κανονισμός 1049/2001 πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως της σημασίας που έχει το εν λόγω θεμελιώδες δικαίωμα και της επιταγής διαφάνειας, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.
 7.
 Έβδομος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 1049/2001, λόγω μη λήψεως υπόψη του συστήματος προθεσμιών
 —
 Με τον οικείο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να εξετάσει την επιβεβαιωτική αίτηση εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών και επιμηκύνοντας επανειλημμένα τις προθεσμίες χωρίς αιτιολόγηση, παραβίασε το υποχρεωτικό σύστημα προθεσμιών.
 (
 1
 ) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
5.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 378/7
 bunal de grande instance de Lille (pqxäso pokisijoä slgäla) 4. Leäro joärsoy amó iäppo:
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä
 Philippe Anssens jai Directeur des Services Fiscaux du Nord 295,00 FF cia so jkilójio sxm 19 jai 20 uoqokocgärilxm
 pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, sgm eäjdorg pqodijarsijgäy iäppxm
 apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy: 401,80 FF cia so jkilójio sxm 21 jai 22 uoqokocgärilxm
 iäppxm
 Hexqxämsay oäsi rso paqoäm rsódio enekiänexy sot joimosijotä 541,10 FF cia so jkilójio sxm 23 GQ jai pkeäom
 dijaiäot sa jqósg leäkg eiämai eketäheqa ma tpócotm pqoøoämsa,
 oäpxy sa atsojiämgsa, re rtärsgla sekxäm jtjkouoqiäay sxm emxä so twgkoäseqo joärsoy sot uoqokocgärilot iäppot
 opoiäxm so täwoy atnómei pqoodetsijó bórei amsijeilemijotä eiämai 202,20 FF cia so jkilójio sxm 15-16 GQ.
 jqisgqiäot oäpxy o jtbirloäy, tpoä sgm pqoùpoäherg xrsoäro oäsi
 atsoä so rtärsgla sekxäm dem paqócei jameäma aposeäkerla emeä- 5. Diadovijeäy diauoqeäy ejuqafoälemey xy pororsoä sot
 vom diajqiäreiy gä pqorsasetsirloä, lpoqeiä ma hexqgheiä oäsi seäkoty re rveärg le sg bórg uoqokocgärexy (260 FF),
 amsapojqiämesai rsa pqoamaueqheämsa jqisgäqia amsijeilemi- gäsoi:
 joäsgsay jai lg rtmepacxcgäy dtrlemxäm diajqiärexm so
 herpirheäm apoä so cókko moloheäsg rtärsgla sekxäm apoä so
 opoiäo pqojtäpsotm: 735 % cia so jkilójio sxm 19 jai 20 GQ re rveärg le
 ejeiämo sxm 17 jai 18 GQ
 1111 % cia so jkilójio sxm 21 jai 22 GQ re rveärg le
 1. Diadovijeäy diauoqeäy täwoty apoä so eäma jkilójio rso ejeiämo sxm 19 jai 20 GQ
 epoälemo, kalbómomsay xy bórg so pqxäso jkilójio: 2-3-4 1666 % cia so jkilójio sxm 23 GQ jai pkeäom re rveärg le
 uoqokocgäriloi iäppoi, rgäla jasabokgäy sekxäm 95-96, sot ejeiämo sxm 21 jai 22 GQ
 molotä sgy Charente, sot opoiäot so täwoy ameäqvesai re
 206 FF, gäsoi:
 emxä so leäcirso pororsoä atngärexy ameäqvesai rso 430 %
 jai auoqó so jkilójio sxm 12 eäxy 14 GQ re rveärg le
 cia so jkilójio sxm 19 jai 20 GQ: 1 910 FF ejeiämo sxm 10 jai 11 GQ.
 cia so jkilójio sxm 21 jai 22 GQ: 2 888 FF
 cia so jkilójio sxm 23 GQ jai pkeäom: 4 332 FF
 6. èmay rtmsekersgäy-pokkapkariarsgäy jóhe jkilajiäot re
 rveärg le so barijoä seäkoy pot eiämai 260 FF:
 emxä g leäcirsg diadovijgä diauoqó täwoty pot diapirsxä-
 mesai rsa pqogcotälema jkilójia, sa opoiäa auoqotäm li-
 22,12 cia 19 jai 20 GQ
 jqoäseqey uoqokocgäriley ippodtmóleiy, eiämai 1 118 FF.
 33,23 cia 21 jai 22 GQ
 49,89 cia 23 GQ jai pkeäom
 2. Rsahlirleämey diauoqeäy amó jkilójio jai amó uoqokoc-
 gärilg ippodtämalg:
 emxä o twgkoäseqoy rtmsekersgäy ameäqvesai loämo re 14,78
 jai auoqó so jkilójio sxm 17 jai 18 GQ, kalbómomsay
 995 FF cia so jkilójio sxm 19 jai 20 GQ xy dedoleämo oäsi o rtmsekersgäy sot pqogcotälemot jkila-
 1 444 FF cia so jkilójio sxm 21 jai 22 GQ jiäot (15-16 GQ) eiämai 12,05,
 4 332 FF cia so jkilójio sxm 23 GQ jai pkeäom
 kalbómomsay epiärgy xy dedoleämo, em pórg peqipsxärei, oäsi g
 emxä g leäcirsg rsahlirleämg diauoqó pot diapirsxähgje cakkijgä paqacxcgä dem


text:
peqikalbómei atsojiämgsa le uoqo-
 rsa pqogcotälema jkilójia eiämai 373 FF (jkilójio 12, 13 kocgärilg ippodtämalg ómx sxm 17 GQ.
 jai 14 uoqokocgärilxm iäppxm).
 3. Joärsoy sot rgälasoy jasabokgäy sekxäm amó uoqokoc-
 gärilo iäppo:
 302,70 FF pot amsirsoiveiä rsg dioijgsijgä uoqokocgärilg Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 ippodtämalg sxm 19 GQ bake so Supreme Court le diósang sgy 16gy Iotmiäot 1998,
 287,60 FF pot amsirsoiveiä rsg dioijgsijgä uoqokocgärilg rsgm tpoäherg Masterfoods Ltd jasó HB Ice Cream Ltd jai
 ippodtämalg sxm 20 GQ HB Ice Cream Ltd jasó Masterfoods Ltd, g opoiäa arjeiä
 411,40 FF pot amsirsoiveiä rsg dioijgsijgä uoqokocgärilg elpoqijgä dqarsgqioäsgsa xy Mars Ireland
 ippodtämalg sxm 21 GQ (Tpoäherg C-344/98)
 392,70 FF pot amsirsoiveiä rsg dioijgsijgä uoqokocgärilg
 ippodtämalg sxm 22 GQ (98/C 378/14)
 564,00 FF pot amsirsoiveiä rsg dioijgsijgä uoqokocgärilg
 ippodtämalg sxm 23 GQ Le diósang sgy 16gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 540,30 FF pot amsirsoiveiä rsg dioijgsijgä uoqokocgärilg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 ippodtämalg sxm 24 GQ rsiy 21 Repselbqiäot 1998, so Supreme Court, rso pkaiärio sgy
 518,90 FF pot amsirsoiveiä rsg dioijgsijgä uoqokocgärilg diauoqóy lesantä Masterfoods Ltd jasó HB Ice Cream Ltd
 ippodtämalg sxm 25 GQ jai HB Ice Cream Ltd jasó Masterfoods Ltd, g opoiäa arjeiä
 elpoqijgä dqarsgqioäsgsa xy Mars Ireland, pot ejjqeleiä emxä-
 emxä so twgkoäseqo joärsoy sot uoqokocgärilot iäppot pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 eiämai 226 FF cia sa atsojiämgsa ippodtmólexy 17 HP. apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 ---pagebreak--- C 378/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.12.98
 1. Tpoä so uxy sgy apouórexy jai sxm diasónexm sot High Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Ca' Pasta Srl arjgheiära rsiy
 Court of Ireland sgy 28gy Laðot 1992, sgy apouórexy 7 Ojsxbqiäot 1998 jasó sgy diasónexy pot eneädxre rsiy
 sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgy 11gy 16 Iotkiäot 1998 so sqiäso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm
 Laqsiäot 1998 (1) jahxäy jai sgy pqorutcgäy jai sgy ai- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsa pkaiäria sgy tpoheärexy
 sgärexy sgy Van Den Bergh Foods Limited, bórei sxm S-274/97, Ca' Pasta Srl jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 óqhqxm 173, 185 jai 186 sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy Joimosgäsxm
 Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay (Rtmhgäjg EJ) cia (Tpoäherg C-359/98 P)
 ajtäqxrg jai amarsokgä ejsekeärexy sgy em koäcx apouó-
 rexy: (98/C 378/15)
 i) Epibókkei g tpovqeäxrg eikijqimotäy rtmeqcariäay le G Ca' Pasta Srl, le eädqa sgm Pódota (Isakiäa), ejpqorx-
 sgm Episqopgä, oäpxy atsgä eävei eqlgmetheiä apoä so potälemg apoä soty Paolo Piva, dijgcoäqo Bemesiäay, jai Guy
 Dijarsgäqio, rso Supreme Court ma amarseiäkei sgm Arendt, dijgcoäqo Kotnelbotäqcot, le soäpo epidoärexm so
 paqotära diadijariäa cia oäro diórsgla ejjqeleiä g dijgcoqijoä cqaueiäo sot seketsaiäot, 7, Val Sainte-Croix, Kot-
 eäjdorg apouórexy epiä sgy arjgheiäray emxäpiom sot nelbotäqco, órjgre rsiy 7 Ojsxbqiäot 1998 emxäpiom sot
 Pqxsodijeiäot pqorutcgäy jasó sgy amxseäqx apouó- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm aiäsgrg amaiqeä-
 rexy sgy Episqopgäy jahxäy jai g eäjdorg apouórexy rexy jasó sgy diasónexy pot eneädxre rsiy 16 Iotkiäot 1998
 epiä stvoäm arjghgroleämgy emxäpiom sot Dijarsgqiäot so sqiäso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 amaiqeärexy; mosgäsxm rsa pkaiäria sgy tpoheärexy S-274/97, Ca' Pasta Srl


text:
jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 ii) Elpodiäfei apoäuarg sgy Episqopgäy, g opoiäa apet-
 htämesai re idixäsg (jai eävei aposekeärei so amsijeiälemo
 pqorutcgäy ajtqxärexy jai aisgärexy amarsokgäy sgy G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio ma ajtqxärei, xy
 euaqlocgäy sgy apÂ atsoäm som idixäsg) jai le sgm rseqotälemg moliloäsgsay, sg diósang sot sqiäsot slgälasoy
 opoiäa g rtluxmiäa peqiä jasawtjsxäm sot em koäcx sot Pqxsodijeiäot, sgy 16gy Iotkiäot 1998, jai, rtmajoäkotha,
 idixäsg jgqtävhgje amsiähesg pqoy so óqhqo 85, ma ajtqxärei sgm pqorbkgheiära pqxsodiäjxy pqóng.
 paqócqauoy 1, gä/jai sot óqhqot 86 sgy Rtmhgäjgy
 EJ, som idixäsg atsoäm apoä so ma epidixänei ma pestävei Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 sgm eäjdorg amsiähesgy jai etmoøjgäy ciÂ atsoäm apouó-
 rexy apoä ehmijoä dijarsgäqio epiä sxm idiäxm gä paqo-
 loiäxm helósxm bórei sxm óqhqxm 85 jai 86 sgy 1) Paqabiäarg sxm cemijxäm aqvxäm pot dieäpotm sg dtma-
 Rtmhgäjgy, oäsam jasÂ atsgäy sgy apouórexy sot ehmi- soäsgsa arjgärexy pqorutcgäy, bórei sot óqhqot 173 sgy
 jotä dijarsgqiäot eävei arjgheiä eäuerg emxäpiom ehmijotä Rtmhgäjgy EJ, jasÂ apouórexm. Paqabiäarg sgy aqvgäy
 dijarsgqiäot; ÛRule of Lawë, paqóbarg sxm jamomirlxäm (EOJ)
 aqih. 4028/86 sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Dejelbqiäot
 1986 (1), rvesijó le joimosijeäy dqóreiy cia sg beksiäxrg
 Sa eqxsgälasa 2 jai 3 irvtäotm loämo re peqiäpsxrg aqmgsijgäy jai pqoraqlocgä sxm diaqhqxärexm sot soleäa sgy akieiäay
 apamsgärexy rso eqxäsgla 1: jai sgy tdasojakkieäqceiay, jai (EOJ) aqih. 1116/88 sgy
 Episqopgäy, sgy 20gäy Apqikiäot 1988 (2)(rvesijó le kepso-
 2. Emoäwei sot molijotä jai oijomolijotä pkairiäot sgy epiä- leäqeiey ejsekeärexy sxm apouórexm peqiä voqgcgärexy emi-
 lavgy rtluxmiäay peqiä jasawtjsxäm rsgm acoqó rvtärexy cia rveädia auoqxämsa joimosijeäy dqóreiy bek-
 pacxsxäm le asolijgä rtrjetariäa jai pacxsxäm ólergy sixärexy jai amadiaqhqxärexy sxm dolxäm rsom soleäa sgy
 jasamókxrgy, rtmirsó lia pqajsijgä jasó sgm opoiäa akieiäay, sgy tdasojakkieäqceiay jai sgy diethesgärexy sgy
 eämay paqarjetarsgäy gä/jai pqolghetsgäy pacxsxäm paqeä- paqójsiay fxämgy), jahxäy jai sot jamomirlotä (EOJ)
 vei jasawtäjsg rsom kiamopxkgsgä vxqiäy ólerg epi- aqih. 4253/88 sot Rtlbotkiäot, sgy 19gy Dejelbqiäot
 bóqtmrg Ç gä emhaqqtämei jasÂ ókkom sqoäpo som kia- 1988 (3), cia siy diasóneiy euaqlocgäy sot jamomirlotä
 mopxkgsgä ma devheiä som jasawtäjsg Ç tpoä sgm pqoùpoä- (EOJ) aqih. 2052/88 sot Rtlbotkiäot, oärom auoqó som
 herg oäsi atsoäy ha diasgqeiä rsom jasawtäjsg loämo sa rtmsomirloä sxm paqelbórexm sxm diauoäqxm diaqhqx-
 pacxsó pot ha sot pqolghetäei o em koäcx paqarjeta- sijxäm saleiäxm lesantä soty, auemoäy, jahxäy jai lesantä
 rsgäy gä/jai pqolghetsgäy paqóbarg sxm diasónexm sot atsxäm jai sxm paqelbórexm sgy Etqxpaøjgäy Sqópefay
 óqhqot 85, paqócqauoy 1, gä/jai sot óqhqot 86 sgy Epemdtärexm jai sxm koipxäm tuirsaleämxm vqglasodo-
 Rtmhgäjgy EJ; sijxäm oqcómxm, aueseäqot.
 3. Jaktäpsomsai apoä siy pqorsasetsijeäy diasóneiy sot 2) Aheäsgrg sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy bórei sot
 óqhqot 222 sgy Rtmhgäjgy EJ oi rvesijeäy le sgm apo- óqhqot 33 sot Oqcamirlotä sot Dijarsgqiäot EJ, diasó-
 jkeirsijgä vqgrilopoiägrg sot jasawtäjsg rtluxmiäey apoä nexy pot epamakalbómesai jai rso óqhqo 46 sot idiäot
 stvoäm aluirbgäsgrgä soty bórei sxm óqhqxm 85 jai 86 sgy oqcamirlotä. èkkeiwg kocijgäy bórexy jai pqoädgkg
 Rtmhgäjgy EJ; amsiuasijoäsgsa sgy apouómrexy. Paqabiäarg sgy
 cemijgäy aqvgäy sgy tpeqarpiärexy.
 (1) Apoäuarg 98/531/EJ sgy Episqopgäy, sgy 11gy Laqsiäot 1998, rve-
 sijó


text:
C 131/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1.6.2002
 3) Απορρι ́πτει το αι ́τημα του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου να Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 φε ́ρει ο F. Panichelli τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα ενω ́ πιον βαλε το Bundespatentgericht με δια ́ταξη της 22ας Ιανουα-
 του Πρωτοδικει ́ου στην υπο ́θεση Τ-130/98. ρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Ηeidelberger Bauchemie GmbH
 (Υπο ́θεση C-49/02)
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 (2002/C 131/04)
 Με δια ́ταξη της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 20 Φεβρουαρι ́ου 2002, το Bundespatentgericht, στο πλαι ́σιο
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της υποθε ́σεως Ηeidelberger Bauchemie GmbH, που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 (τε ́ταρτο τμη ́μα) αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 της 14ης Μαρτι ́ου 2002 Πληρου ́ν τα ως ση ́ματα προς καταχω ́ριση στο μητρω ́ο σημα ́των
 δηλωθε ́ντα και κατα ́ τρο ́πο αφηρημε ́νο και α ́νευ περιγρα ́μματος
 χρησιμοποιου ́μενα χρω ́ματα η ́ οι συνθε ́σεις χρωμα ́των, των οποι ́ων
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-250/01 P και C-251/
 ́ν οι αποχρω ́σεις αναφε ́ρονται ονομαστικω ́ς με την προσκο ́μιση ενο ́ς
 01 P: Mario Costacurta κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω
 Κοινοτη ́των (1) χρωματικου ́ δει ́γματος (Farbprobe) και χαρακτηρι ́ζονται ακριβω ́ς
 συ ́μφωνα με ́ενα αναγνωρισμε ́νο συ ́στημα ταξινομη ́σεως των
 χρωμα ́των, τις προϋποθε ́σεις για να μπορου ́ν να αποτελε ́σουν
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 3 του ση ́ματα συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2 της πρω ́της οδηγι ́ας
 παραρτη ́ματος X του ΚΥΚ — Εκ νε ́ου τοποθε ́τηση του 89/104/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988,
 προσφευ ́γοντος σε τρι ́τη χω ́ ρα — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́
 — Απαρα ́δεκτη — Αι ́τηση αναιρε ́σεως προδη ́λως αβα ́σιμη σημα ́των;
 και απαρα ́ δεκτη — ∆ικαστικα ́ ́εξοδα»)
 Αποτελει ́ ́ενα τε ́τοιο «(αφηρημε ́νο) χρωματικο ́ ση ́μα» υπο ́ την
 (2002/C 131/03) ́εννοια του α ́ρθρου 2 της οδηγι ́ας ιδι ́ως
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) α) σημει ́ο,
 β) που μπορει ́ απο ́ τη φυ ́ση του να διακρι ́νει τα προϊο ́ντα
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ επισημαι ́νοντας την προε ́λευση ́ τους,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 γ) επιδεχο ́μενο γραφικη ́ς παραστα ́σεως;
 (1) EE L 40 της 11.2.1989, σ. 1.
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-250/01 P και C-251/00 P,
 Mario Costacurta, πρω ́ην υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ργου, εκπροσωπου ́μενος


text:
απο ́ τον δικηγο ́ρο M. Petit, με αντικει ́μενο δυ ́ο αιτη ́σεις αναιρε ́σεως
 κατα ́ των διατα ́ξεων του Πρωτοδικει ́ου (δευ ́τερο τμη ́μα) της
 7ης Ιουνι ́ου 2001, T-378/00, Costacurta κατα ́ Επιτροπη ́ς
 (Τ-322/00, μη δημοσιευθει ́σα στη Συλλογη ́), με αι ́τημα την Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 εξαφα ́νιση των διατα ́ξεων αυτω ́ν, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι: η βαλε το Landesgericht Eisenstadt με δια ́ταξη της 17ης Ια-
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall, νουαρι ́ου 2002 στο πλαι ́σιο των υποθε ́σεων MONTRES
 επικουρου ́μενος απο ́ τον B. Wägenbaur), το ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο ROLEX S.A., THE GAP INC., Guccio Gucci SpA, Tommy
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους S. von Bahr, προ ́εδρο τμη ́ματος, Hilfinger και La Chemise Lacoste S.A.
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́), και Α. La Pergola, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, (Υπο ́θεση C-60/02)
 εξε ́δωσε στις 14 Μαρτι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο δια-
 τακτικο ́: (2002/C 131/05)
 1) Απορρι ́πτει τις αιτη ́σεις αναιρε ́σεως.
 Με δια ́ταξη της 17ης Ιανουαρι ́ου 2002 η οποι ́α περιη ́λθε στη
 2) Καταδικα ́ζει τον M. Costacurta στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 25 Φεβρουαρι ́ου 2002, το Landesgericht Eisenstadt ζητει ́ απο ́
 το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο των υποθε ́σεων MONTRES ROLEX
 (1) ΕΕ 245 της 1.9.2001. S.A., THE GAP INC., Guccio Gucci SpA, Tommy Hilfinger και
 La Chemise Lacoste S.A. που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Dâmbovița (Ρουμανία) στις 25 Μαΐου 2010 — Nicușor Grigore κατά Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București
 (Υπόθεση C-258/10)
 ()
 2010/C 221/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Dâmbovița
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Nicușor Grigore
 Εναγομένη: Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Η χρονική περίοδος κατά την οποία ο εργαζόμενος επί 8 ώρες ημερησίως δασοφύλακας υποχρεούται να μεριμνά για τη φύλαξη μιας δασικής ζώνης επί 24ώρου βάσεως δεν αποτελεί «χρόνο εργασίας» κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [της 4ης Νοεμβρίου 2003] (1), καθόσον ως «χρόνος εργασίας» κατά το εν λόγω άρθρο νοείται κάθε περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας ο εργαζόμενος ευρίσκεται στον τόπο εργασίας του, στη διάθεση του εργοδότη και ασκεί τη δραστηριότητα ή τα καθήκοντά του. Ως χρόνος εργασίας πρέπει να λογίζεται μόνον ο πραγματικός χρόνος ασκήσεως της συνιστάμενης στη φύλαξη δραστηριότητας πέραν του κανονικού ωραρίου εργασίας, εφόσον τούτο επιβάλλεται στο πλαίσιο της ασκήσεως της εν λόγω δραστηριότητας.
 2)
 Η απάντηση επί του ερωτήματος Ι δεν διαφέρει σε περίπτωση κατά την οποία ο δασοφύλακας κατοικεί σε υπηρεσιακό κατάλυμα ευρισκόμενο εντός της τελούσας υπό τη διαχείρισή του δασικής ζώνης.
 3)
 Δεν παραβιάζονται οι διατάξεις του άρθρου 6 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ με την επιβολή παρόμοιας υποχρεώσεως διασφαλίσεως του έργου της φυλάξεως.
 4)
 Παρέλκει η απάντηση επί του ερωτήματος αυτού δοθέντος ότι αφορά κατάσταση επί της οποίας δόθηκε καταφατική απάντηση με το πρώτο ερώτημα.
 5)
 Ο χρόνος στο πλαίσιο του οποίου ο δασοφύλακας ευθύνεται για τη φύλαξη του τελούντος υπό τη διαχείρισή του δάσους αποτελεί μία από τις παραμέτρους οι οποίες χαρακτηρίζουν την άσκηση τέτοιων καθηκόντων στο μέτρο κατά το οποίο ο δασοφύλακας, υπογράφοντας το έγγραφο της περιγραφής των καθηκόντων της θέσεως και το πρακτικό της παραδόσεως/παραλαβής της δασικής ζώνης, συνήνεσε στην υποχρέωσή του να μεριμνά για τη φύλαξη της ζώνης και για την ανάληψη της διαχειρίσεώς της.
 (1) ΕΕ L 299, σ. 9.


text:
C 102/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.4.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- σχετικη ́ς συμβα ́σεως, επιπλε ́ον της τιμη ́ς της προσφορα ́ς, του
 βαλε το korkein hallinto-oikeus με απο ́φαση της ποιοτικου ́ επιπε ́δου και του προγρα ́μματος περιορισμου ́ των
 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση εταιρι ́α Stagecoach δυσμενω ́ν επιπτω ́σεων στο περιβα ́λλον και των α ́λλων χαρακτη-
 Finland κατα ́ ∆η ́μου του Ελσι ́νκι και HKL-Bussillikenne ριστικω ́ν των λεωφορει ́ων, το χαμηλο ́ επι ́πεδο θορυ ́βου και
 εκπομπω ́ν οξειδι ́ων του αζω ́του των λεωφορει ́ων που περιλαμ-
 (Υπο ́θεση C-513/99) βα ́νονται στην προσφορα ́, ο ́πως ορι ́ζεται εκ των προτε ́ρων στη
 σχετικη ́ ανακοι ́νωση, κατα ́ τρο ́πον ω ́στε να δι ́δονται επιπλε ́ον
 μονα ́δες κατα ́ τη συ ́γκριση των λεωφορει ́ων που περιλαμβα ́-
 (2000/C 102/15)
 νονται στις προσφορε ́ς ο ́ταν οι εκπομπε ́ς οξειδι ́ων του αζω ́του
 και το επι ́πεδο θορυ ́βου των κατ' ιδι ́αν λεωφορει ́ων δεν
 Με απο ́φαση της 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη υπερβαι ́νουν ́ενα ορισμε ́νο ο ́ριο;
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 28 ∆εκεμβρι ́ου 1999, το korkein hallinto-oikeus (Φινλανδι ́α), 3. Αν η απα ́ντηση στην προηγου ́μενη ερω ́τηση ει ́ναι καταφατικη ́,
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Stagecoach Finland κατα ́ ∆η ́μου του ζητει ́ται απα ́ντηση και στο ακο ́λουθο ερω ́τημα: 'Εχουν οι
 Ελσι ́νκι και HKL-Bussillikenne, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ διατα ́ξεις της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας περι ́ δημοσι ́ων ́εργων
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των και προμηθειω ́ν την ́εννοια ο ́τι δεν επιτρε ́πεται καθο ́λου η
 εξη ́ς ερωτημα ́των: χορη ́γηση επιπλε ́ον μονα ́δων λο ́γω των προαναφερθε ́ντων
 χαρακτηριστικω ́ν των λεωφορει ́ων σχετικα ́ με το επι ́πεδο
 1. 'Εχουν την ́εννοια οι διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 93/38/ΕΟΚ του εκπομπω ́ν οξειδι ́ων του αζω ́του και το επι ́πεδο θορυ ́βου
 Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ συντονισμου ́ των εφο ́σον ει ́ναι εκ των προτε ́ρων γνωστο ́ ο ́τι η ενεργου ́σα ως
 διαδικασιω ́ν συ ́ναψης συμβα ́σεων στους τομει ́ς του υ ́δατος, αναθε ́τουσα αρχη ́ υπηρεσι ́α του οικει ́ου δη ́μου η οποι ́α
 της ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ν και των τηλεπικοινωνιω ́ν (EE εκμεταλλευ ́εται και η ́διαι συγκοινωνιακε ́ς γραμμε ́ς λεωφο-
 L 199, σ. 84), ιδι ́ως το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', ρει ́ων ́εχει τη δυνατο ́τητα να περιλαμβα ́νει στην προσφορα ́ της
 παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', και παρα ́γραφος 4, ο ́τι η εν λο ́γω λεωφορει ́α ́εχοντα τα προαναφερθε ́ντα χαρακτηριστικα ́, τα


text:
οδηγι ́α ́εχει εφαρμογη ́ στη διαδικασι ́α διαγωνισμου ́ αφορω ́σα οποι ́α ελα ́χιστες επιχειρη ́σεις του τομε ́α αυτου ́ ́εχουν τη
 αστικε ́ς συγκοινωνιακε ́ς γραμμε ́ς με λεωφορει ́α, ο ́που αναθε ́- δυνατο ́τητα να περιλαμβα ́νουν στην προσφορα ́ τους;
 των φορε ́ας ει ́ναι κα ́ποιος δη ́μος, ο ́ταν
 — ο δη ́μος ει ́ναι αρμο ́διος, στην οικει ́α γεωγραφικη ́ περιοχη ́,
 για την οργα ́νωση, την ανα ́πτυξη και για α ́λλα ζητη ́ματα
 λειτουργι ́ας των μαζικω ́ν συγκοινωνιω ́ν, καθω ́ς και για την
 παροχη ́ των συγκοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν και την α ́σκηση Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 της σχετικη ́ς εποπτει ́ας, βαλε το korkein hallinto-oikeus με απο ́φαση της
 31ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση που αφορα ́ την εταιρι ́α
 — ο ́σον αφορα ́ τις ως α ́νω υπηρεσι ́ες, υφι ́σταται στο πλαι ́σιο Palin Granit Oy και τη διοι ́κηση της Vehmassalon
 του δη ́μου μια ειδικη ́ δημοτικη ́ επιτροπη ́ περι ́ με ́σων kansanterveystyön kuntayhtymä
 μαζικη ́ς μεταφορα ́ς και μια υπαγο ́μενη σ' αυτη ́ν δημοτικη ́
 (Υπο ́θεση C-9/00)
 υπηρεσι ́α συγκοινωνιω ́ν,
 (2000/C 102/16)
 — η δημοτικη ́ υπηρεσι ́α συγκοινωνιω ́ν αποτελει ́ την κεντρικη ́
 οργανωτικη ́ μονα ́δα, η οποι ́α ενεργει ́ ως αναθε ́τουσα αρχη ́, Με απο ́φαση της 31ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 υποβα ́λλει στη δημοτικη ́ επιτροπη ́ περι ́ με ́σων μαζικη ́ς Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 μεταφορα ́ς προτα ́σεις σχετικα ́ με το ποιες συγκοινωνιακε ́ς 13 Iανουαρι ́ου 2000, το korkein hallinto-oikeus, στο πλαι ́σιο
 γραμμε ́ς θα λειτουργη ́σουν στο πλαι ́σιο ελευ ́θερου αντα- της διαφορα ́ς που αφορα ́ την εταιρι ́α Palin Granit Oy και τη
 γωνισμου ́ και ποιο ει ́ναι το απαιτου ́μενο ποιοτικο ́ επι ́πεδο διοι ́κηση της Vehmassalon kansanterveystyön kuntayhtymä
 των μεταφορικω ́ν υπηρεσιω ́ν και (υπηρεσι ́ας αρμο ́διας επι ́ ζητημα ́των υγει ́ας της ενω ́σεως δη ́μων
 και κοινοτη ́των της περιφε ́ρειας του Vehmassalo) που εκκρεμει ́
 — στο πλαι ́σιο της δημοτικη ́ς υπηρεσι ́ας συγκοινωνιω ́ν ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 υφι ́στανται ειδικο ́τερες μονα ́δες παροχη ́ς συγκοινωνιακω ́ν αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 υπηρεσιω ́ν που ́εχουν αυτονομι ́α ́εναντι της κεντρικη ́ς
 μονα ́δας απο ́ οικονομικη ́ς απο ́ψεως, μεταξυ ́ των οποι ́ων Πρε ́πει να θεωρου ́νται τα θραυ ́σματα που προκυ ́πτουν απο ́ τις
 και μι ́α μονα ́δα η οποι ́α παρε ́χει υπηρεσι ́ες συγκοινωνιω ́ν εργασι ́ες εξορυ ́ξεως πετρωμα ́των ως απο ́βλητα κατα ́ την ́εννοια
 με λεωφορει ́α και μετε ́χει στον ανταγωνισμο ́ στον τομε ́α του α ́ρθρου 1, στοιχει ́ο α',


text:
της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ (1) του
 αυτο ́; Συμβουλι ́ου, της 15.7.1975, περι ́ αποβλη ́των, ο ́πως τροποποιη ́-
 θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της
 2. 'Εχουν την ́εννοια οι κοινοτικε ́ς διατα ́ξεις περι ́ δημοσι ́ων ́εργων 18.3.1991, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των κα ́τωθι εκτιθεμε ́νων στα
 και προμηθειω ́ν, ιδι ́ως αυτε ́ς του α ́ρθρου 36, παρα ́γραφος 1, εδα ́φια α' ́εως δ';
 της οδηγι ́ας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου
 1992, για το συντονισμο ́ των διαδικασιω ́ν συ ́ναψης δημο ́σιων α') Τι σημασι ́α ́εχει για τον ανωτε ́ρω χαρακτηρισμο ́ το γεγονο ́ς
 συμβα ́σεων υπηρεσιω ́ν (EE L 209, σ. 1) η ́ του α ́ρθρου ο ́τι τα θραυ ́σματα πετρωμα ́των εναποτι ́θενται σε περιοχη ́
 34, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 93/38/ΕΟΚ ο ́τι, κατα ́ τη γειτνια ́ζουσα προς τον το ́πο της εξορυ ́ξεως εν αναμονη ́ της
 διοργα ́νωση διαγωνισμου ́ αφορω ́ντος τις αστικε ́ς συγκοινωνι ́ες μεταγενε ́στερης χρησιμοποιη ́σεω ́ς τους; 'Εχει στο πλαι ́σιο αυτο ́
 με λεωφορει ́α, ο ενεργω ́ν ως αναθε ́τουσα αρχη ́ δη ́μος μπορει ́ κα ́ποια σημασι ́α το αν τα θραυ ́σματα πετρωμα ́των αποτι ́θενται
 να λαμβα ́νει υπο ́ψη ως βα ́ση για τον προσδιορισμο ́ της στον το ́πο της εξορυ ́ξεως η ́ σε γειτονικο ́ το ́πο η ́ σε απο-
 καλυ ́τερης οικονομικα ́ προσφορα ́ς με σκοπο ́ τη συ ́ναψη της μακρυσμε ́νη απο ́ τον το ́πο αυτο ́ περιοχη ́;


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/19
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2002 της 11ης Ιανουαρι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-174/00, Biret International SA κατα ́ Συμ- στην υπο ́θεση T-210/00, Établissements Biret et Cie SA
 βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Ουσι ́ες με ορμονικη ́ δρα ́ση — Οδηγι ́α 88/146/ΕΟΚ — (Ουσι ́ες με ορμονικη ́ δρα ́ση — Οδηγι ́α 88/146/ΕΟΚ —
 Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Παραγραφη ́) Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Παραγραφη ́)
 (2002/C 156/35) (2002/C 156/36)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-174/00, Biret International SA, υπο ́ δικαστικη ́ Στην υπο ́θεση T-210/00, Établissements Biret et Cie SA, με ́εδρα
 εκκαθα ́ριση, με ́εδρα το Παρι ́σι (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη στην το Παρι ́σι (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον S. Rodrigues,
 παρου ́σα διαδικασι ́α απο ́ τη M. de Thoré, εκκαθαριστη ́, και απο ́ δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβου-
 τον S. Rodrigues, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́- λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: J. Carbery και
 ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: F. P. Ruggeri Laderchi), υποστηριζο ́μενου απο ́ την Επιτροπη ́
 J. Carbery και F. P. Ruggeri Laderchi), υποστηριζο ́μενου απο ́ την των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Τ. Χριστοφο ́ρου και
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Τ. Χριστο- Α. Bordes), με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, δυνα ́μει των
 φο ́ρου και Α. Bordes), με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, α ́ρθρων 178 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 235 ΕΚ) και 215,
 δυνα ́μει των α ́ρθρων 178 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 235 ΕΚ) δευ ́τερο εδα ́φιο της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 288, δευ ́τερο
 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 288, εδα ́φιο, ΕΚ), προς αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που υπε ́στη η
 δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), προς αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που υπε ́στη ενα ́γουσα λο ́γω της θε ́σεως σε δικαστικη ́ εκκαθα ́ριση της θυγατρι-
 η ενα ́γουσα λο ́γω της απαγορευ ́σεως εισαγωγη ́ς στην Κοινο ́τητα κη ́ς της Biret International SA συνεπει ́α της απαγορευ ́σεως
 βοει ́ου κρε ́ατος με ορισμε ́νες ορμο ́νες, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το εισαγωγη ́ς στην Κοινο ́τητα βοει ́ου κρε ́ατος με ορισμε ́νες ορμο ́νες,
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 N. J. Forwood και Η. Legal, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, N. J. Forwood


text:
και Η. Legal, δικαστε ́ς,
 González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Ιανουαρι ́ου γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στις 11 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ ως εν με ́ρει απαρα ́δεκτη και, κατα ́ 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ ως εν με ́ρει απαρα ́δεκτη και, κατα ́
 τα λοιπα ́, ως αβα ́σιμη. τα λοιπα ́, ως αβα ́σιμη.
 2) Η ενα ́γουσα φε ́ρει, επιπλε ́ον των δικω ́ ν της δικαστικω ́ν 2) Η ενα ́γουσα φε ́ρει, επιπλε ́ον των δικω ́ ν της δικαστικω ́ν
 εξο ́δων, τα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα εξο ́δων, τα ́εξοδα του Συμβουλι ́ου. Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα
 δικαστικα ́ της ́εξοδα. δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 285 της 7.10.00. (1) ΕΕ C 302 της 21.10.00.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/39
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2016 — Stavytskyi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-486/14) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία - Δέσμευση κεφαλαίων - Κατάλογος των προσώπων, οντοτήτων και φορέων επί των οποίων εφαρμόζεται η δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Καταχώριση στον κατάλογο του ονόματος του προσφεύγοντος - Απόδειξη του βασίμου της καταχωρίσεως στον κατάλογο))
 (2016/C 098/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Edward Stavytskyi (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta και M. Gambardella, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και J. P. Hix)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκτελεστικής απόφασης 2014/216/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 111, σ. 91), καθώς και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 381/2014 του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 111, σ. 33), καθόσον το όνομα του προσφεύγοντος ενεγράφη στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και φορέων έναντι των οποίων εφαρμόζονται τα περιοριστικά αυτά μέτρα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2014/216/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 111, σ. 91), καθώς και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 381/2014 του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία καθόσον αφορούν τον Edward Stavytskyi.
 2)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκή Ένωσης φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων του, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο E. Stavytskyi.
 (1) EE C 303 της 8.9.2014.


text:
C 55/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 óqhqxm 155, 169, 86 sgy em koäcx rtmhgäjgy jai sot jamomi- Aiäsgrg pqoy so Dijarsgäqio cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 rlotä aqih. 17 pot ejdoähgje jasÂ euaqlocgäm sgy, jahxäy jai apouórexy pot tpeäbake so Bundesfinanzhof, le apoäuarg
 koäcx paqabórexy sot óqhqot 173 jai paqabórexy otrixä- sgy 2ay Ojsxbqiäot 1977, rsa pkaiäria sgy ejjqelotäy
 doty stäpot. emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot diauoqóy lesantä
 Sarclad International Ltd Wittington, Chesterfield, Gmxleämo
 Bariäkeio, jasó Bundesamt für Finanzen
 Koäcoi amaiqeärexy epiveiqgälasa
 (Tpoäherg C-428/97)
 Ç Eruakleämoy vaqajsgqirloäy: (98/C 55/34)
 Ç eruakleämg eqlgmeiäa sot jamomirlotä aqih. 17ç
 So Bundesfinanzhof, le apoäuarg sgy 2ay Ojsxbqiäot 1997,
 g opoiäa peqigäkhe rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy
 Ç eruakleämg eqlgmeiäa sot óqhqot 169 sgy rtmhgäjgy 18 Dejelbqiäot 1997, tpeäbake pqoy so Dijarsgäqio, rsa pkaiä-
 EJ: dem aqjeiä ma auoqó g jasaccekiäa jai ma amaueä- ria sgy ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot
 qesai qgsxäy rsg Ûlg sgäqgrg sgy odgciäay 93/38/EOJë diauoqóy lesantä Sarclad International Ltd Wittington,
 xärse ma stävei euaqlocgäy so óqhqo 169 peqiä paqabó- Chesterfield, Gmxleämo Bariäkeio, jasó Bundesamt für Finan-
 rexy jqósoty leäkoty, dedoleämot oäsi g jasaccekiäa zen, aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä
 auoqotäre apojkeirsijó sg rtlpeqiuoqó sgy amaheä- sot engäy eqxsgälasoy:
 sotray aqvgäy, soärom apoä pketqóy amsacxmirlotä
 oäro jai apoä pketqóy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm
 elpoqetlósxmç èvei so óqhqo 3 rsoiveiäo a) sgy oäcdogy odgciäay 79/1072/
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 6gy Dejelbqiäot 1979, peqiä emaq-
 Ç so Pqxsodijeiäo dem diapiärsxre epiärgy so jasók- lomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm
 kgkom sgy diadijariäay pot ajokotähgre g Episqopgä, le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm (1) sgm eämmoia:
 tpemhtliäfomsay sg molokociäa sot Dijarsgqiäot rtäl-
 uxma le sgm opoiäa oi pqóneiy sxm amahesotrxäm Ç oäsi jai so dipkoästpo lpoqeiä ma hexqgheiä tpojasórsaso
 aqvxäm jasakociäfomsai rsa jqósg leäkg rsa opoiäa eäccqauo sot pqxsoästpot eccqóuot eiracxcgäy gä epi-
 amgäjotm oi aqveäy atseäy. G molokociäa atsgä, euaqlo- sqeäpesai rsa jqósg leäkg, amakoäcxy sxm peqirsórexm,
 foälemg rsgm tpoä jqiärg peqiäpsxrg, jasakgäcei rso ma ma hexqotäm so dipkoästpo xy pqxsoästpo eäccqauo
 jahirsó ametähtmg sgm SNCB, amsiähesa pqoy sgm eiracxcgäy,
 aqvgä sot óqhqot 222 sgy rtmhgäjgy, emxä g epiälelpsg
 rtlpeqiuoqó sgy eiämai g iädia pot ha lpoqotäre ma
 pqorauheiä jai re lia idixsijgä epiveiäqgrgç Ç gä eävei sgm eämmoia oäsi oi elpiäpsotrey rso pediäo euaq-
 locgäy sgy oäcdogy odgciäay 79/1072/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 Ç paqamoägrg sgy emmoiäay sgy pqorbkgsgäy pqónexy. sgy 6gy Dejelbqiäot 1979, peqiä emaqlomiärexy sxm molohe-
 rixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm le soty uoäqoty
 jtäjkot eqcarixäm, lg ecjasersgleämey rsgm gledapgä tpo-
 Ç Paqóbarg otrixädoty stäpot: jeiälemey rso uoäqo epiveiqgäreiy dem lpoqotäm moliälxy ma
 epijakotämsai pkeäom so dijaiäxló soty pqoy eäjpsxrg sot
 Ç pqoädgkg pqorbokgä sot dijaixälasoy óltmay: so uoäqot, oäsam so aqvijxäy ejdoheäm eäccqauo eiracxcgäy
 Pqxsodijeiäo paqabiäare sg helekixädg atsgä aqvgä, eävei vaheiä pqim apoä sgm tpobokgä sgy aisgärexy cia epi-
 heäsomsay xy aqvgä oäsi, rso pkaiärio diadijariäay dtmó- rsqougä sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay;
 lei sot óqhqot 169 sgy rtmhgäjgy, sa pqoärxpa pot
 eävotm jasaheärei jasaccekiäa dem eävotm diadijarsijó (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 111.
 dijaixälasaç
 Ç


text:
paqapoiägrg sot amsijeileämot sgy diauoqóy: emoäwei
 sgy emrsórexy apaqadeäjsot pot tpeäbake g Epi-
 sqopgä, so Pqxsodijeiäo paqeäkeiwe ma diapirsxärei in
 limine litis sgm eäkkeiwg moliälot eqeiärlasoy sot ec-
 cqóuot sgy Episqopgäy peqiä heärexy sgy jasaccekiäay Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rso aqveiäo, oäpxy eiäve fgsgärei g esaiqeiäa Sateba le jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy
 sgm pqorutcgä sgy. Rtmepxäy, so Pqxsodijeiäo dem 18 Dejelbqiäot 1997
 lpoqotäre, vxqiäy ma tpeqbeiä siy enotriäey sot, ma (Tpoäherg C-429/97)
 tpojasarsgärei sgm Episqopgä rsgm epikocgä sxm dia-
 dijarixäm pot siähemsai rsg dióherg sgy seketsaiäay (98/C 55/35)
 rso pkaiärio sot óqhqot 155 sgy rtmhgäjgy, jai sotäso
 pqojeileämot ma jqiämei apaqódejsg sgm pqorutcgä
 sgy pqoruetäcotray. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sgm HeÂleÁne Michard jai som Enrico Traversa, le
 (1) EE C 357 sgy 22.11.1997, r. 27.
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 18 Dejelbqiäot 1997,
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 rutcgä jasó sgy Cakkijgäy Dglojqasiäay.
 ---pagebreak--- 20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/19
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 Dijarsgäqio: bake so Amtsgericht Köln le diósang sgy 3gy Repselbqiäot
 1997, rsgm tpoäherg Jutta Johannes jasó Dr. Hartmut
 Johannes
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Cakkijgä Dglojqasiäa, aqmotälemg
 ma epirsqeäwei som UPA rsoty tpojeileämoty rso uoäqo (Tpoäherg C-430/97)
 pot dem eiämai ecjasersgleämoi rsg vxäqa atsgä oäsam oi em (98/C 55/36)
 koäcx tpojeiälemoi rso uoäqo amaheäsotm le tpeqcokabiäa
 leäqoy sot eäqcot soty re tpojeiälemo rso uoäqo ecjase-
 Le diósang sgy 3gy Repselbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe rsg
 rsgleämo rsg Cakkiäa, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 apoä sgm oäcdog odgciäa 79/1072/EOJ (1), jai eidijoäseqa
 rsiy 19 Dejelbqiäot 1997, so Amtsgericht Köln, rso pkaiärio
 apoä so óqhqo 2 sgy em koäcx odgciäay,
 sgy diauoqóy lesantä Jutta Johannes jai Dr. Hartmut Johan-
 nes, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm
 Ç ma jasadijórei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó eäjdorg apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 eänoda.
 1. Rtmirsó o Jamomirloäy Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm
 Tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jai eidijoä-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 seqa so paqóqsgla VIII Ç Rtmsaniodosijoä jahersxäy Ç
 jai eidijoäseqa so óqhqo 27 cemijgä jai oqirsijgä qtählirg
 G Episqopgä dem deävesai sgm eqlgmeiäa pot diädotm oi cakkijeäy sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm diafetcleämgy(ot)
 aqveäy rso óqhqo 9 paqócqauoy 2 rsoiveiäo c) sgy eäjsgy odg- rtftäcot tpakkgäkot, apojkeiäotra peqaiseäqx dijaixä-
 ciäay (2) jai rtäluxma le sgm opoiäa g paqovgä tpgqerixäm dia- lasa jasó so ehmijoä diäjaio (em pqojeileämx: emovijgä
 heärexy apobkgäsxm Ûaposekeiä apkxäyë ejseäkerg eqcarixäm epiä aniäxrg amsirsahlirsijgäy jasamolgäy sxm rtmsaniodo-
 emrxlósxm acahxäm oi opoiäey uoqokocotämsai rsom soäpo sijxäm dijaixlósxm jasó so ceqlamijoä diäjaio);
 oäpot oi eqcariäey atseäy ejsekotämsai tkijxäy. Lia seäsoia
 amsiäkgwg sgy emmoiäay paqovgäy tpgqerixäm diaheärexy 2. Rtmódei pqoy som Jamomirloä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy
 apobkgäsxm, oäsam oi tpgqeriäey atseäy eävotm dialehoqiajoä sxm Tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jai pqoy
 vaqajsgäqa, jasakgäcei rsg lomoleqgä jai athaiäqesg epibokgä so óqhqo 6 sgy rtmhgäjgy EJ so cecomoäy oäsi so dieäpom
 jasaleqirlotä sot dijaixälasoy uoqokocgärexy


text:
rso jqósoy siy rtmeäpeiey sot diaftciäot diäjaio jqósoty leäkoty (em
 leäkoy ecjasarsórexy sot paqeävomsoy sgm tpgqeriäa jai pqojeileämx sgy Ceqlamiäay) epibaqtämei peqirroäseqo eämam
 rtlbakkoleämot rsgm jtäqia rtälbarg eäqcot. Enókkot, g tpókkgko le emovijgä aniäxrg [sot pqxägm rtftäcot sot]
 ópowg sxm cakkijxäm aqvxäm dgliotqceiä jasórsarg lecókgy cia amsirsahlirsijgä jasamolgä sxm rtmsaniodosijxäm
 molijgäy abebaioäsgsay oävi loämo cia som em koäcx epiveiqgla- dijaixlósxm sot, cia so lomadijoä koäco oäsi eävei sg ceq-
 siäa, oärom auoqó som jahoqirloä sot jahersxäsoy UPA pot lamijgä ihaceämeia;
 ha euaqloärei eämamsi sxm apodejsxäm sxm tpgqerixäm sot rso
 pkaiärio sgy rtlbórexy, akkó jai cia siy uoqokocijeäy aqveäy
 sot jqósoty leäkoty emsoäy sot opoiäot eiämai ecjasersgleämoy
 o em koäcx tpojeiälemoy rso uoäqo. G ópowg atsgä odgceiä rsg
 dgliotqciäa dtmgsijxäm jasarsórexm dipkgäy uoqokocgärexy,
 sgy opoiäay sgm apoutcgä episqeäpotm oi jamoämey sot óqhqot 9 Pqorutcgä pot órjgre, rsiy 19 Dejelbqiäot 1997, g Epi-
 jai, eidijó rsgm peqiäpsxrg atsgä, sgy paqacqóuot 1, ena- sqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó sgy Iqkamdiäay
 ruakiäfomsay sgm oloioäloqug, oloiocemgä jai oqhokocijgä (Tpoäherg C-431/97)
 uoqokoäcgrg sxm em koäcx paqovxäm tpgqerixäm emsoäy sgy Joi-
 (98/C 55/37)
 moäsgsay. Seäkoy, oi cakkijeäy aqveäy pqobaiämotm, pqoy som
 rjopoä sot jahoqirlotä sot soäpot uoqokocgärexy, re pqac-
 lasijgä amahexäqgrg gä eqlgmeiäa sgy rtlbórexy pot eävei Rsiy 19 Dejelbqiäot 1997, g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 rtmauheiä lesantä sot rtlbakkoleämot rsgm jtäqia rtälbarg mosgäsxm, ejpqorxpotälemg apoä som Berend Jan Drijber,
 jai sot pekósg sot, jai sotäso vxqiäy oi aqveäy sot jqósoty leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 leäkoty ecjasarsórexy rso opoiäo uoqokoceiäsai o em koäcx botäqco som Carlos Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy
 tpojeiälemoy rsom uoäqo ma eävotm sg dtmasoäsgsa ma enesó- Tpgqeriäay, Centre Wagner, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot
 rotm lgäpxy g eqlgmeiäa atsgä eiämai ijamgä ma hiänei sg dijgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Iqkam-
 soty uoqokocijgä aqlodioäsgsa, oäpxy atsgä jahoqiäfesai rso diäay.
 pkaiärio sot óqhqot 9 sgy eäjsgy odgciäay, jai eidijoäseqa sot
 óqhqot 9 paqócqauoy 1 sgy odgciäay atsgäy. G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Iqkamdiäa, paqakeiäpomsay ma herpiä-
 (1) ìcdog odgciäa sot Rtlbotkiäot peqiä emaqlomiärexy sxm molohe-
 rixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot rei siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasó-
 eqcarixäm Ç Sqoäpoy epirsqougäy sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay neiy pot eiämai amacjaiäey cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 rsoty tpojeileämoty rsom uoäqo oi opoiäoi dem eiämai ecjasersgleä- odgciäa 94/57/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Moelbqiäot
 moi rso erxseqijoä sgy vxäqay (EE eid. eäjd. 09/001, r. 111). 1994, rvesijó le soty joimotäy jamoämey jai pqoästpa
 (2) èjsg odgciäa sot Rtlbotkiäot peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm cia soty oqcamirlotäy epihexäqgrgy jai eneäsargy pkoiäxm
 sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqca- jai cia siy rtmaueiäy dqarsgqioäsgsey sxm matsijxäm
 rixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug aqvxäm (1), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm
 uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/001, r. 49).
 odgciäa atsgä jai sg rtmhgäjg,
 Ç ma jasadijórei sgm Iqkamdiäa rsa dijarsijó eänoda.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/36
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 28ης Οκτωβρίου 2010 — Cerafogli κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση F-84/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Αγωγή με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που προκύπτει ευθέως από το παράνομο των όρων απασχολήσεως και των κανόνων που εφαρμόζονται στο προσωπικό - Αναρμοδιότητα του ΔΔΔ - Απαράδεκτο - Απαλλαγή από τα καθήκοντα λόγω εκπροσωπήσεως του προσωπικού - Μη προσαρμογή του φόρτου εργασίας - Πταίσμα)
 2011/C 13/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Maria Concetta Cerafogli (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: F. Malfrère και N. Urban, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να υποχρεωθεί η ΕΚΤ να καταβάλει αποζημίωση προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω δυσμενούς διακρίσεως συνδεόμενης με τη συνδικαλιστική της δραστηριότητα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να καταβάλει στην M. C. Cerafogli το ποσό των 5 000 ευρώ.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, και το ένα τρίτο των εξόδων της M. C. Cerafogli.
 4)
 H M. C. Cerafogli φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της.
 (1) EE C 327 της 20.12.2008, σ. 43.


text:
C 136/8 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 15.5.1999
 3. TMÂ ÂÚÈãÙˆÛË ·ÚÓËÙÈÎËã ̃ ··ÓÙËãÛÂˆ ̃ ÛÙÔ Úã̂ ÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· Ëã πÛ ̄ ̆ÚÈÛÌÔÈã Î·È Îã̆ ÚÈ· ÂÈ ̄ÂÈÚËãÌ·Ù·
 Î·Ù·Ê·ÙÈÎËã ̃ ··ÓÙËãÛÂˆ ̃ ÛÙÔ ‰Âã̆ ÙÂÚÔ ÂÚã̂ ÙËÌ·:
 ã∂ ̄ÂÈ ÙÔ ·ãÚıÚÔ 203 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙÔ ̆ ∆∫ ÙËÓ ÂãÓÓÔÈ· ÔãÙÈ ∆Ô ·ãÚıÚÔ 4 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ ÂÈ‚·ãÏÏÂÈ ‰ã̆ Ô ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ̃.
 Û ̆ÓÙÚÂã ̄ÂÈ ÂÚÈãÙˆÛË ̆ÂÍ·ÈÚÂãÛÂˆ ̃ ·Ôã ÙËÓ ÙÂÏˆÓÂÈ·ÎËã ÂÈÙËã- ¶Úã̂ ÙÔÓ, Ù· ÎÚ·ãÙË ÌÂãÏË Î·ÏÔã̆ ÓÙ·È Ó· ÚÔÙÂÈãÓÔ ̆Ó Î·Ù·ãÏÔÁÔ ÙÔãˆÓ
 ÚËÛË, ÔãÙ·Ó ÌË ÎÔÈÓÔÙÈÎÔã ÂÌÔãÚÂ ̆Ì· ÙÔ ÔÔÈãÔ ‰È·Û·ÊËãıËÎÂ ÌÂ Ô ̆ ̄·Ú·ÎÙËÚÈã ̇ÔÓÙ·È ˆ ̃ ÂÈ‰ÈÎÂã ̃ ̇ã̂ ÓÂ ̃ ‰È·ÙËÚËãÛÂˆ ̃. ¢Âã̆ ÙÂÚÔÓ,
 ÛÎÔÔã Ó· ÙÂıÂÈã ̆Ôã Î·ıÂÛÙã̂ ̃ ÂÏÂã̆ ıÂÚË ̃ Î ̆ÎÏÔÊÔÚÈã· ̃ ·Ô- ÔÊÂÈãÏÔ ̆Ó Ó· ‰È·‚È‚·ãÛÔ ̆Ó ÛÙËÓ ∂ÈÙÚÔËã ÙÔÓ Î·Ù·ãÏÔÁÔ · ̆ÙÔã, Û ̆ÓÔ-
 Ì·ÎÚã̆ ÓıËÎÂ ·Ôã ÙÔÓ ÚÔ‚ÏÂÔãÌÂÓÔ ̄ã̂ ÚÔ Ê ̆Ï·ãÍÂˆ ̃/ ̄ã̂ ÚÔ ÂÍÂ- ‰Â ̆ÔãÌÂÓÔ ·Ôã ÚÔãÛÊÔÚÂ ̃ ÏËÚÔÊÔÚÈãÂ ̃ ·Ó·ÊÔÚÈÎ·ã ÌÂ ÙÔ ̆ ̃ ·ÓˆÙÂãÚˆ
 Ù·ãÛÂˆ ̃ ÂÎÙÔã ̃ ÙÔ ̆ Â‰ÈãÔ ̆ ÙË ̃ Î·Ù·ã ÙÔãÔÓ ·ÚÌÔ‰ÈÔãÙËÙ· ̃ ÙÔ ̆ ÙÔãÔ ̆ ̃.
 Û ̄ÂÙÈÎÔã̆ ÙÂÏˆÓÂÈãÔ ̆, Î·ÈãÙÔÈ ÙÔ ÙÂÏˆÓÂÈãÔ ÂÈã ̄Â ‰È·Ù·ãÍÂÈ ÙÂÏˆ-
 ÓÂÈ·ÎËã ÂÍÂãÙ·ÛË; ∏ ∂ÈÙÚÔËã ·ÈÙÈ·ãÙ·È ÙËÓ πÚÏ·Ó‰Èã· ÔãÙÈ ‰ÂÓ ÚÔãÙÂÈÓÂ Î·ÓÂãÓ· ÙÔãÔ
 ÌÂÙ·Íã̆ ÙˆÓ 26 Ùã̆ ˆÓ ÔÈÎÔÙÔãˆÓ Ô ̆ ··ÚÈıÌÔã̆ ÓÙ·È ÛÙÔ ·Ú·ãÚ-
 4. TMÂ ÂÚÈãÙˆÛË ·ÚÓËÙÈÎËã ̃ ··ÓÙËãÛÂˆ ̃ ÛÙÔ ÙÚÈãÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ·: ÙËÌ· π ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ Î·È ÙˆÓ 20 Ùã̆ ˆÓ ÙÔ ̆ ·Ú·ÚÙËãÌ·ÙÔ ̃ ππ.
 ã∂ ̄ÂÈ ÙÔ ·ãÚıÚÔ 204 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙÔ ̆ ∆∫ ÙËÓ ÂãÓÓÔÈ· ÔãÙÈ Ë ∂È‰ÈÎÔãÙÂÚ·, Ë πÚÏ·Ó‰Èã· ‰ÂÓ ÚÔãÙÂÈÓÂ Î·ÓÂãÓ· ÙÔãÔ ÁÈ· ÔÚÈÛÌÂãÓÔ ̆ ̃
 ̄ˆÚÈã ̃ ·ã‰ÂÈ· ·ÔÌ·ãÎÚ ̆ÓÛË ÙÔ ̆ ÂÌÔÚÂã̆ Ì·ÙÔ ̃ ·Ôã ÙÔÓ ÙÔãÔ Ùã̆ Ô ̆ ̃ ÔÈÎÔÙÔãˆÓ Î·È ÔÚÈÛÌÂãÓ· ÂÈã‰Ë ÚÔÙÂÚ·ÈÔãÙËÙ· ̃, Ë ·ÚÔ ̆ÛÈã·
 ÂÓ·ÔıÂãÛÂˆ ̃ «‰ÂÓ ÂÈã ̄Â Ú·ÁÌ·ÙÈÎÂã ̃ Û ̆ÓÂãÂÈÂ ̃» ÁÈ· ÙËÓ ÔÚıËã ÙˆÓ ÔÔÈãˆÓ ÂÈãÓ·È ÛËÌ·ÓÙÈÎËã ÛÙÔ Âã‰·ÊÔã ̃ ÙË ̃.
 ÏÂÈÙÔ ̆ÚÁÈã· ÙË ̃ ÚÔÛˆÚÈÓËã ̃ ÂÓ·ÔãıÂÛË ̃ ÔãÙ·Ó ÙÔ ÂÌÔãÚÂ ̆Ì·
 ÌÂÙ·ã ÙËÓ ·ÔÌ·ãÎÚ ̆ÓÛËã ÙÔ ̆ ÌÔÚÂÈã Ó· ÚÔÛÎÔÌÈÛÙÂÈã ÛÂ ÂãÓ· ∏ ∂ÈÙÚÔËã ÂÊÈÛÙ·ã ÂÈãÛË ̃ ÙËÓ ÚÔÛÔ ̄Ëã ÂÈã ÙÔ ̆ ÁÂÁÔÓÔãÙÔ ̃ ÔãÙÈ,
 ·ãÏÏÔ ÙÂÏˆÓÂÈãÔ ·Ó · ̆ÙÔã ̇ËÙËıÂÈã; ÔãÛÔÓ ·ÊÔÚ·ã ÔÚÈÛÌÂãÓÔ ̆ ̃ Ùã̆ Ô ̆ ̃ ÔÈÎÔÙÔãˆÓ Î·È ÔÚÈÛÌÂãÓ· ÂÈã‰Ë, Ë
 πÚÏ·Ó‰Èã· ÁÓˆÛÙÔÔÈãËÛÂ ÙËÓ ÚÔãıÂÛËã ÙË ̃ Ó· ÌËÓ ÚÔÙÂÈãÓÂÈ Î·ÓÂãÓ·
 5. ∞ÔÎÏÂÈãÂÙ·È Ë ÁÂãÓÓËÛË ÙÂÏˆÓÂÈ·ÎËã ̃ ÔÊÂÈÏËã ̃ Î·Ù·ã ÙËÓ ÂÈÛ·ÁˆÁËã ÙÔãÔ. ∏ ∂ÈÙÚÔËã ÂÎÙÈÌ·ã ÔãÙÈ Ë ÂÓ ÏÔãÁˆ ·ãÚÓËÛË ÚÔÙ·ãÛÂˆ ̃ ÙÔãˆÓ
 ̆Ôã Ùã̆ ÔÓ Ê ̆ÛÈÎã̂ Ó ÔÈÎÔÙÔãˆÓ Î·È ÔÈÎÔÙÔãˆÓ ÂÈ‰ã̂ Ó ·ÓÙÈãÎÂÈÙ·È
 ·) Î·Ù·ã ÙÔ ·ãÚıÚÔ 201 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÛÙÔÈ ̄ÂÈãÔ ·) ÛÂ Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÚÔ ̃ ÙÈ ̃ ÂÈÙ·ÁÂã ̃ ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 4 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃.
 ÌÂ ÙËÓ ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ 2 ÙÔ ̆ ∆∫ ÛÂ ÂÚÈãÙˆÛË ·ÏËã ̃ ·Ú·Ï·-
 ‚Ëã ̃ ÙË ̃ ‰È·Û·ÊËãÛÂˆ ̃ ·Ôã ÙÔ ÙÂÏˆÓÂÈãÔ, Ëã
 ¢Âã̆ ÙÂÚÔÓ Ë ∂ÈÙÚÔËã ÂÎÙÈÌ·ã ÔãÙÈ, ÔãÛÔÓ ·ÊÔÚ·ã ÔÚÈÛÌÂãÓÔ ̆ ̃ Ùã̆ Ô ̆ ̃
 ‚) Î·Ù·ã


text:
ÙÔ ·ãÚıÚÔ 203 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙÔ ̆ ∆∫, Ëã ÔÈÎÔÙÔãˆÓ Î·È ÔÈÎÔÙÔãˆÓ ÂÈ‰ã̂ Ó, Ô ÚÔÙ·ıÂÈã ̃ ÙÂÏÈÎ·ã ·Ôã ÙËÓ
 πÚÏ·Ó‰Èã· ·ÚÈıÌÔã ̃ ÙÔãˆÓ ÂÈãÓ·È ÚÔ‰ËãÏˆ ̃ ·ÓÂ·ÚÎËã ̃ ̆Ôã ÙÔ Êˆ ̃
 Á) Î·Ù·ã ÙÔ ·ãÚıÚÔ 204 ÙÔ ̆ ∆∫, ÙˆÓ ··ÚÈıÌÔ ̆ÌÂãÓˆÓ ÛÙÔ ·Ú·ãÚÙËÌ· ππ ÎÚÈÙËÚÈãˆÓ Î·È ÂÓÔã„ÂÈ ÙÔ ̆
 ÛÙÔã ̄Ô ̆ ‰È·ÙËÚËãÛÂˆ ̃ Ô ̆ ÂÈ‰Èã̂ ÎÂÈ Ë Ô‰ËÁÈã·. ∏ ÛËÌ·ÛÈã· ÙˆÓ ÂÓ
 ÛÙËÓ ÂÚÈãÙˆÛË Ô ̆ Ì· ̇Èã ÌÂ ÙËÓ ·Ú·ÏËÊıÂÈãÛ· ·Ôã ÙÔ ÏÔãÁˆ ÔÈÎÔÙÔãˆÓ ·Ôã Ê ̆ÛÈÎËã ·ãÔ„Ë ··ÈÙÂÈã ·Ú·ãÏÏËÏ· ÙËÓ ÚÔã-
 ÙÂÏˆÓÂÈãÔ ‰È·Û·ãÊËÛË ̆Ô‚ÏËãıËÎ·Ó ÌË ·ÌÊÈÛ‚ËÙÔã̆ ÌÂÓÂ ̃ Ù·ÛË ÌÂÁ·Ïã̆ ÙÂÚÔ ̆ ·ÚÈıÌÔã̆ ÙÔãˆÓ Î·È ÙËÓ ÂÚÈÛÛÔãÙÂÚÔ ÈÛÔÚÚÔ-
 ·Ô‰ÂÈãÍÂÈ ̃ Î·Ù·ÁˆÁËã ̃ ÙˆÓ ÂÌÔÚÂ ̆Ì·ãÙˆÓ Î·Ù·ã ÙÔ ÂãÓÙ ̆Ô ËÌÂãÓË Î·Ù·ÓÔÌËã ÙÔ ̆ ̃ ÂÈã ÙÔ ̆ Û ̆ÓÔãÏÔ ̆ ÙÔ ̆ ÂıÓÈÎÔã̆ Â‰·ãÊÔ ̆ ̃.
 ∞, ÁÈ· ‰Â Ù· ÂÌÔÚÂã̆ Ì·Ù· Ô ̆ ·ÊÔÚ·ã Ë ‰È·Û·ãÊËÛË ÈÛ ̄ã̆ ÂÈ
 ‰·ÛÌÔÏÔÁÈÎËã ·ÙÂãÏÂÈ·;
 (1) EE L 206 ÙË ̃ 22.7.1992, Û. 7.
 ¶ÚÔÛÊ ̆ÁËã ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã ÙË ̃
 πÚÏ·Ó‰Èã· ̃, ·ÛÎËıÂÈãÛ· ÛÙÈ ̃ 25 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 ¶ÚÔÛÊ ̆ÁËã ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã ÙÔ ̆
 (ÀÔãıÂÛË C-67/99) ∏ÓˆÌÂãÓÔ ̆ μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆, ·ÛÎËıÂÈãÛ· ÛÙÈ ̃ 26 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 (1999/C 136/12) (ÀÔãıÂÛË C-69/99)
 H EÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔ ̆ÌÂãÓË ·Ôã (1999/C 136/13)
 ÙÔ ̆ ̃ Richard Wainwright, Îã̆ ÚÈÔ ÓÔÌÈÎÔã Ûã̆ Ì‚Ô ̆ÏÔ, Î·È Paolo
 Stancanelli, ÌÂãÏÔ ̃ ÙË ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃ ÀËÚÂÛÈã· ̃ ÙË ̃, ÌÂ ·ÓÙÈãÎÏËÙÔ ÛÙÔ
 §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ ÙÔÓ Carlos Gómez de la Cruz, ÌÂãÏÔ ̃ ÙË ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃ ∏ ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔã̆ ÌÂÓË ·Ôã
 ÀËÚÂÛÈã· ̃, Centre Wagner, ·ãÛÎËÛÂ ÛÙÈ ̃ 25 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ÙÔÓ Richard Wainwright, Îã̆ ÚÈÔ ÓÔÌÈÎÔã Ûã̆ Ì‚Ô ̆ÏÔ, ÌÂ ·ÓÙÈãÎÏËÙÔ ÛÙÔ
 ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ÚÔÛÊ ̆ÁËã §Ô ̆ÍÂÌ‚Ôã̆ ÚÁÔ ÙÔÓ Carlos Gómez de la Cruz, ÌÂãÏÔ ̃ ÙË ̃ ¡ÔÌÈÎËã ̃
 Î·Ù·ã ÙË ̃ πÚÏ·Ó‰Èã· ̃. ÀËÚÂÛÈã· ̃, Centre Wagner, ·ãÛÎËÛÂ ÛÙÈ ̃ 26 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999
 ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ÚÔÛÊ ̆ÁËã
 Î·Ù·ã ÙÔ ̆ ∏ÓˆÌÂãÓÔ ̆ μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆.
 ∏ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û· ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ:
 — Ó· ·Ó·ÁÓˆÚÈãÛÂÈ ÔãÙÈ Ë πÚÏ·Ó‰Èã· ·ÚÂã‚Ë ÙÈ ̃ ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ̃ Ô ̆ ∏ ÚÔÛÊÂã̆ ÁÔ ̆Û· ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ:
 ̆Âã ̄ÂÈ ·Ôã ÙËÓ Ô‰ËÁÈã· 92/43/∂√∫(1) ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 21Ë ̃
 a·ÈáÔ ̆ 1992, ÁÈ· ÙË ‰È·ÙËãÚËÛË ÙˆÓ Ê ̆ÛÈÎã̂ Ó ÔÈÎÔÙÔãˆÓ Î·ıã̂ ̃ — Ó· ·Ó·ÁÓˆÚÈãÛÂÈ ÔãÙÈ, ·Ú·ÏÂÈãÔÓÙ· ̃ Ó· ÂÎ‰ã̂ ÛÂÈ ÔãÏ· Ù· ·Ó·-
 Î·È ÙË ̃ ·ãÁÚÈ· ̃ ·ÓÈã‰· ̃ Î·È ̄ÏˆÚÈã‰· ̃, ÂÂÈ‰Ëã ‰ÂÓ ‰È·‚Èã‚·ÛÂ ÁÎ·Èã· ÌÂãÙÚ· ÚÔÎÂÈÌÂãÓÔ ̆ Ó· Û ̆ÌÌÔÚÊˆıÂÈã ÚÔ ̃ ÙÈ ̃ ̆Ô ̄ÚÂã̂ -
 ÛÙËÓ ∂ÈÙÚÔËã ÙÔÓ ÏËãÚË Î·Ù·ãÏÔÁÔ ÙˆÓ ·Ó·ÊÂÚÔÌÂãÓˆÓ ÛÙÔ ÛÂÈ ̃ Ô ̆ ̆Âã ̄ÂÈ ‰ ̆Ó·ãÌÂÈ ÙˆÓ ·ãÚıÚˆÓ 3 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔÈ 1 Î·È 2
 ·ãÚıÚÔ 4 ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1 ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ ÙÔãˆÓ,


text:
Ôã̆ ÙÂ ÙÈ ̃ ÏËÚÔÊÔ- Î·È 5 ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ 91/676/∂√∫(1) ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 12Ë ̃
 ÚÈãÂ ̃ Û ̄ÂÙÈÎ·ã ÌÂ Î·ãıÂ ÙÔãÔ, Ôãˆ ̃ ··ÈÙÂÈã ÙÔ ·ãÚıÚÔ 4 ·Ú·ãÁÚ·- ¢ÂÎÂÌ‚ÚÈãÔ ̆ 1991, ÁÈ· ÙËÓ ÚÔÛÙ·ÛÈã· ÙˆÓ ̆‰·ãÙˆÓ ·Ôã ÙË
 ÊÔ ̃ 1 ‰Âã̆ ÙÂÚÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃· ÓÈÙÚÔÚÚã̆ ·ÓÛË ÁÂˆÚÁÈÎËã ̃ ÚÔÂÏÂã̆ ÛÂˆ ̃, ÙÔ ∏ÓˆÌÂãÓÔ μ·ÛÈãÏÂÈÔ
 ·ÚÂã‚Ë ÙÈ ̃ ̆Ô ̄ÚÂã̂ ÛÂÈ ̃ Ô ̆ ̆Âã ̄ÂÈ ·Ôã ÙËÓ ÂÓ ÏÔãÁˆ Ô‰ËÁÈã· Î·È
 — Ó· Î·Ù·‰ÈÎ·ãÛÂÈ ÙËÓ πÚÏ·Ó‰Èã· ÛÙ· ‰ÈÎ·ÛÙÈÎ·ã ÂãÍÔ‰·. ·Ôã ÙË Û ̆ÓıËãÎË ÂÚÈã È‰Úã̆ ÛÂˆ ̃ ÙË ̃ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ̃ ∫ÔÈÓÔãÙËÙ· ̃Ø


text:
2.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 31/9
 1) Ακυρω ́ νει τους «κανο ́νες λειτουργι ́ας ́οσον αφορα ́ τα επι ́- ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 πεδα, το ́οργανο και τις διαδικασι ́ες συνεργασι ́ας», που
 συμφωνη ́θηκαν μεταξυ ́ της Επιτροπη ́ς και της πλειονο ́τητας
 των συνδικαλιστικω ́ ν και επαγγελματικω ́ ν οργανω
 ́ σεων της
 19ης Ιανουαρι ́ου 2001, κατα ́ το με ́τρο που αποκλει ́ουν το της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 σωματει ́ο Αctiοn et défense απο ́ το ́οργανο συνεργασι ́ας.
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν στην υπο ́θεση Τ-332/99, Paul Jestädt κατα ́ Συμβουλι ́ου
 εξο ́δων. της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 (1) EE C 61 της 24.2.2001.
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2330/98 — Αποζημι ́ωση των παραγωγω ́ν
 — Παραγραφη ́ — Αγωγη ́ προδη ́λως απαρα ́δεκτη)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2002/C 31/18)
 της 15ης Νοεμβρι ́ου 2001
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις T-83/99 και T-84/99 DEP,
 Carlο Ripa di Meana και Leοluca Οrlandο κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου (1)
 (∆ιακανονισμο ́ς των δικαστικω ́ ν εξο ́δων)
 Στην υπο ́θεση Τ-332/99, Paul Jestädt, κα ́τοικος Großenlüder
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον R. J. Seimetz, δικηγο ́ρο,
 (2002/C 31/17) με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: A.-M. Colaert), και Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: M. Niejahr), με αντικει ́-
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 235 ΕΚ
 και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, για τη ζημι ́α που φε ́ρεται ο ́τι υπε ́στη
 ο ενα ́γων λο ́γω του ο ́τι εμποδι ́στηκε να θε ́σει σε εμπορι ́α το γα ́λα
 κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλι ́ου,
 Στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις T-83/99 και T-84/99 DEP, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́
 Carlο Ripa di Meana, πρω ́ην με ́λος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου- της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 λι ́ου, διαμε ́νων στο Mοntecastellο di Vibiο (Ιταλι ́α), Leοluca 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν
 Οrlandο, πρω ́ην με ́λος του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, διαμε ́νων προϊο ́ντων (EE L 90, σ. 13), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́
 στο Παλε ́ρμο Palermο (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον
 δικηγο ́ρους W. Viscardini Dοnà και G. Dοnà, με το ́πο επιδο ́σεων καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν


text:
εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς
 στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 A. Caiοla και G. Ricci), με αντικει ́μενο αι ́τηση καθορισμου ́ του 804/68 (EE L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συνολικου ́ ποσου ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων που το καθου ́ οφει ́λει συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον
 στους προσφευ ́γοντες κατο ́πιν της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000, T-83/99 ́εως T-85/99, Ripa di στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Meana κ.λπ. κατα ́ Κοινοβουλι ́ου (Συλλογη ́ 2000, σ. II-3493), το
 Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον Μ. Βηλαρα ́,
 προ ́εδρο, και τις V. Tiili και P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 H. Jung, εξε ́δωσε στις 15 Νοεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Το συνολικο ́ ποσο ́ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων που το Ευρωπαϊκο ́
 Κοινοβου ́λιο οφει ́λει στους προσφευ ́γοντες ορι ́ζεται σε
 40 000 000 ITL.
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Cour d’appel de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Granarolo SpA κατά Ambrosi Emmi France SA
 (Υπόθεση C-196/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Άρθρο 5, σημεία 1 και 3 - Δικαστήριο έχον διεθνή δικαιοδοσία - Έννοια των όρων «διαφορές εκ συμβάσεως» και «ενοχές εξ αδικοπραξίας» - Αιφνίδια διάρρηξη μακροχρόνιων εμπορικών σχέσεων - Αγωγή αποζημιώσεως - Έννοιες των όρων «πώληση εμπορευμάτων» και «παροχή υπηρεσιών»))
 (2016/C 335/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Paris
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Granarolo SpA
 κατά
 Ambrosi Emmi France SA
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι αγωγή αποζημιώσεως ερειδόμενη επί αιφνίδιας διαρρήξεως μακροχρόνιων εμπορικών σχέσεων, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δεν αφορά ενοχή εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, κατά την έννοια του κανονισμού αυτού, εάν υφίστατο μεταξύ των μερών σιωπηρώς συναφθείσα συμβατική σχέση, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο. Η απόδειξη περί της υπάρξεως τέτοιας σιωπηρώς συναφθείσας συμβατικής σχέσεως πρέπει να στηρίζεται σε δέσμη συγκλινόντων στοιχείων, στα οποία μπορούν να καταλέγονται, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη μακροχρόνιων εμπορικών σχέσεων, η καλή πίστη των μερών, ο τακτικός χαρακτήρας των συναλλαγών και η εξέλιξή τους διαχρονικώς από ποσοτικής απόψεως και από απόψεως αξίας, οι ενδεχόμενες συμφωνίες επί των τιμών που χρεώνονταν και/ή των παρεχομένων εκπτώσεων, καθώς και η μεταξύ των μερών αλληλογραφία.
 2)
 Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 44/2001 έχει την έννοια ότι μακροχρόνιες εμπορικές σχέσεις, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, πρέπει να χαρακτηρίζονται ως «σύμβαση πωλήσεως εμπορευμάτων» σε περίπτωση κατά την οποία η χαρακτηριστική παροχή της οικείας συμβάσεως είναι η παράδοση αγαθού και ως «σύμβαση παροχής υπηρεσιών» σε περίπτωση κατά την οποία η παροχή αυτή συνίσταται στην παροχή υπηρεσιών, στοιχεία των οποίων η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 213 της 29.6.2015.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/19
 Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2006 — TORRES κατά ΓΕΕΑ — Bodegas Cándido (TORRE DE FRIAS)
 (Υπόθεση T-285/06)
 (2006/C 310/38)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Miguel Torres, S.A. (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri, M. A. Baz de San Ceferino και A. Castán Pérez-Gómez, abogados)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bodegas Cándido, S.A.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Ιουλίου 2006, που εκδόθηκε στην υπόθεση R 1069/2000-2, και να καταδικάσει ρητώς το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Bodegas Cándido, S.A.
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα TORRE DE FRIAS για προϊόντα της κλάσεως 33 — αίτηση 305 151.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Εθνικά λεκτικά σήματα TORRES, διεθνές λεκτικό σήμα TORRES και διεθνές λεκτικό σήμα LAS TORRES για προϊόντα της κλάσεως 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον ο όρος TORRE αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο στη συνολική εντύπωση που δημιουργεί το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, υπάρχουν ηχητικές και οπτικές ομοιότητες μεταξύ των σημείων που διεκδικούν τα αντιπαρατιθέμενα σήματα και υπάρχει μεταξύ των σημάτων αυτών κίνδυνος συγχύσεως που καθιστά αδύνατη τη συνύπαρξή τους στις συναλλαγές.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993 για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
3. 2. 96 [HL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 31/13
 H αναίρεσείουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: διώξει ενα κράτος μέλος για μη σύμφωνη προς τη συνθήκη
 εθνική νομοθεσία.
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Τ-548/93 , Ladbroke (· ΕΕ αριθ . C 286 της 28. 10. 1995 , σ . 12.
 Racing Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των, κατά το μέτρο που με την απόφαση εκείνη ακυρώ
 θηκε η απόφαση της Επιτροπής που περιλαμβάνεται στο
 έγγραφο της 29ης Ιουλίου 1993 με το οποίο απορρίφθηκε
 η καταγγελία της Ladbroke της 29ης Νοεμβρίου 1 989· Προσφυγή που άσκησε στις 5 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του
 Δικαστηρίου η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 — να κάνει δεκτά τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας
 της Επιτροπής. (Υπόθεση C-380/95)
 (96/C 31 /25 )
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Στις 5 Δεκεμβρίου 1995 , η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 H Γαλλική Κυβέρνηση θεωρεί ότι το Πρωτοδικείο έχει Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τη Μαρία ΚΟΝΤΟΥ
 υποπέσει σε περισσότερες της μιας πλάνες δικαίου . DURANDE, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlo Gômez de la Cruz,
 Κατά πρώτον και κύριο λόγο, η γαλλική κυβέρνηση θεωρεί μέλος της νομικής υπηρεσίας, centre Wagner, Kirchberg,
 ότι στην υιοθετηθείσα από το Πρωτοδικείο συλλογιστική δεν άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή κατά της Ελλη
 ελήφθη υπόψη η νομολογία σχετικά με τις ενέργειες των νικής Δημοκρατίας.
 επιχειρήσεων, όταν αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο μιας
 εθνικής νομοθεσίας όπου δεν επιτρέπονται αυτοτελείς ενέρ H πρoσq)εύγoυσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 γειες .
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας
 Όταν ενέργειες καθίστανται υποχρεωτικές από τη νομοθεσία, θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις νομοθετικές,
 δηλαδή όταν οι επιχειρηματίες δεν διαθέτουν πλέον καμία κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαί
 αυτοτέλεια όσον αφορά τις ενέργειες που αποτελούν το ες προς συμμόρφωση με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του
 αντικείμενο ενδεχομένης καταγγελίας, δεν είναι δυνατό να Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη διάθεση
 τύχουν εφαρμογής, έναντι των επιχειρηματιών που προβαί στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, παρέλειψε
 νουν στις ενέργειες αυτές, οι διατάξεις των άρθρων 85 και 86, να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της
 για όσο διάστημα η νομοθεσία αυτή εξακολουθεί να συνθήκης ΕΚ και της οδηγίας αυτής·
 ισχύει.
 2, να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 H γαλλική κυβέρνηση θεωρεί ότι, όταν η Επιτροπή επιλαμ έξοδα.
 βάνεται καταγγελίας στηριζόμενης στα άρθρα 85, 86 και 90
 της συνθήκης ΕΚ και αφορώσας τόσο ενέργειες επιχειρήσεων Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 όσο και εθνικά μέτρα σχετικά με τέτοιες ενέργειες, σ' αυτήν
 εναπόκειται να εξετάσει αν τα εθνικά μέτρα αφήνουν κάποιο H Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο, βάσει του άρθρον 169
 περιθώριο αυτοτέλειας στις ενέργειες μιας επιχειρήσεως. Σε δεύτερο εδάφιο της συνθήκης, να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική
 περίπτωση όπου τα εθνικά μέτρα δεν αφήνουν κανένα Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα εντός της
 .περιθώριο αυτοτέλειας στις ενέργειες των επιχειρήσεων, η ταχθείσας προθεσμίας (η οποία έληξε στις 25 Ιουλίου 1993)
 Επιτροπή οφείλει να απορρίψει το μέρος της καταγγελίας για τη μεταφορά στο


text:
ελληνικό δίκαιο της οδηγίας 91 /
 που έχει σχέση με τα άρθρα 85 και 86, χωρίς να υποχρεούται, 414/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη
 προηγουμένως, να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (')
 με το μέρος της καταγγελίας αυτής αναφορικά με το κατά παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη και από
 πόσον τα εθνικά μέτρα είναι σύμφωνα προς τη συνθήκη . την οδηγία.
 Κατά συνέπεια, η συλλογιστική του Πρωτοδικείου πάσχει ί 1 ) ΕΕ αριθ. L 230 της 19. 8. 1991 , σ. 1 .
 από πλάνη δικαίου , καθώς το εν λόγω δικαιοδοτικό όργανο
 έκρινε ότι η Επιτροπή , πριν απορρίψει το μέρος της καταγ
 γελίας της Ladbroke σχετικά με τα άρθρα 85 και 86 της
 συνθήκης, όφειλε να έχει περατώσει την εξέταση της συμφω
 νίας της γαλλικής νομοθεσίας προς τη συνθήκη . Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις
 Δεύτερον, στην προσβαλλομένη απόφαση δεν λαμβάνεται 6 Δεκεμβρίου 1995
 υπόψη πάγια νομολογία, σύμφωνα με την οποία ένα φυσικό ή
 νομικό πρόσωπο, το οποίο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 (Υπόθεση C-381/95)
 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού 17/62 σχετικά με (96/C 31/26)
 τις διαδικασίες εφαρμογής των άρθρων 85 και 86, ζήτησε από
 την Επιτροπή να διαπιστώσει παράβαση των άρθρων αυτών, H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 δεν δικαιούται να απαιτήσει απόφαση ως προς την ύπαρξη ή νη από τον Miguel Diaz-Llanos La Roche, με αντίκλητο στο
 όχι της προβαλλομένης παραβάσεως. Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε στις 6 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του
 Τέλος, με την προσβαλλομένη απόφαση του Πρωτοδικείου Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 δεν αναγνωρίζεται η διακριτική εξουσία της Επιτροπής να του Βασιλείου της Ισπανίας.