text:
 29.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/48
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2006 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν
 (Υπόθεση E-5/06)
 (2007/C 72/23)
 Στις 15 Νοεμβρίου 2006 ασκήθηκε προσφυγή κατά του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Niels Fenger και Arne Torsten Andersen, ενεργούντες ως αντιπρόσωποι της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35, Rue Belliard, B-1040 Βρυξέλλες.
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο πρέπει:
 1.
 να αποφανθεί ότι το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, δεδομένου ότι εφαρμόζει απαίτηση διαμονής στο Λιχτενστάιν για το δικαίωμα στο επίδομα ανικανότητας, δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με τα άρθρα 19 παράγραφοι 1 και 2, 25 παράγραφος 1 και 29 παράγραφος 1 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 1 του παραρτήματος VI της συμφωνίας ΕΟΧ (Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειες τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας), όπως προσαρμόζεται στη συμφωνία ΕΟΧ από το πρωτόκολλο 1, και
 2.
 να διατάξει το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η παρούσα υπόθεση αφορά το Hilflosenentschädigung του Λιχτενστάιν (επίδομα ανικανότητας) για πρόσωπα τα οποία χρειάζονται σε μόνιμη βάση τη βοήθεια τρίτου ή προσωπική παρακολούθηση για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής. Το επίδομα δεν είναι συμπληρωματικό κανενός άλλου ευεργετήματος κοινωνικής ασφάλισης και χορηγείται ανεξαρτήτως εισοδήματος. Το επίδομα δεν συνδέεται με προηγούμενες συνεισφορές στο δημόσιο και δεν απαιτείται να πάσχει ο αποδέκτης από ασθένεια.
 —
 Το δίκαιο του Λιχτενστάιν απαιτεί να διαμένει ο δικαιούχος του επιδόματος στο Λιχτενστάιν.
 —
 Το επίδομα ανικανότητας του Λιχτενστάιν περιλαμβάνεται στο παράρτημα IIα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 [συγγρ. άρθρα 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και γ) και 10α του κανονισμού] ως ειδική χρηματική παροχή χωρίς συνεισφορά, η οποία ως τέτοια δεν θα ήταν εξαγώγιμη στο πλαίσιο αυτού του κανονισμού.
 —
 Ωστόσο, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ισχυρίζεται ότι η ορθή κατάταξη του επιδόματος ανικανότητας θα έπρεπε να ήταν χρηματική παροχή ασθενείας (συγγρ. άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού), εξαγώγιμη σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφοι 1 και 2, άρθρο 25 παράγραφος 1 και άρθρο 28 παράγραφος 1 του κανονισμού.
 —
 Η ορθή κατάταξη του επιδόματος είναι αποφασιστικής σημασίας για το κατά πόσο το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν είναι υποχρεωμένο να χορηγεί την παροχή στους αιτούντες που διαμένουν μεν εκτός Λιχτενστάιν, αλλά πληρούν τα σχετικά κριτήρια που καθορίζονται στον κανονισμό.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/28
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2005 — IKEA κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-331/05)
 (2005/C 281/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Inter IKEA Systems B.V. (Delft, Κάτω Χώρες) [Εκπρόσωποι: J. Gulliksson, J. Olsson, δικηγόροι]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών, της 1ης Ιουλίου 2005, στην υπόθεση R 799/2004-1 και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα, συνιστάμενο στον συνδυασμό των χρωμάτων μπλε και κίτρινο, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 20 και 35 (έπιπλα, διαφήμιση κ.λπ.) — αίτηση αριθ. 3 160 363
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως για όλα τα προϊόντα και για όλες τις υπηρεσίες
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το σήμα έχει αφ' εαυτού αρκούντως διακριτικό χαρακτήρα ώστε να μπορεί να καταχωρισθεί και απέκτησε περαιτέρω διακριτικό χαρακτήρα μέσω της χρήσεώς του στη Γερμανία, στις Κάτω Χώρες και στη Σουηδία.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/21
 Αγωγή της 20ής Φεβρουαρίου 2013 — Synergy Hellas/Commission
 (Υπόθεση T-106/13)
 2013/C 141/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: d.d. Synergy Hellas Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών Πληροφορικής (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: M. Αγγελόπουλος και Κ. Δάμης, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να αναγνωρισθεί ότι o αποκλεισμός της συμμετοχής της εταιρείας από το πρόγραμμα ΑRTreat από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνιστά παραβίαση των συμβατικών της υποχρεώσεων στο πλαίσιο της αρχής της αναλογικότητας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των τριακοσίων σαράντα τριών χιλιάδων οκτακοσίων είκοσι οκτώ ευρώ και ογδόντα οκτώ λεπτών (343 828,88), για τις πληρωμές που οφείλονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το έργο ΑRTreat, εντόκως από την κατάθεση της παρούσας·
 —
 Να υποχρεωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των ογδόντα εννέα χιλιάδων εννιακοσίων τριάντα τριών ευρώ (89 933,16 EUR), ως αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία και τη βλάβη της επαγγελματικής φήμης, που υπέστη η ενάγουσα, λόγω κατάχρησης της εξουσίας της και παραβίασης του επαγγελματικού απορρήτου, με αντισταθμιστικούς τόκους από τις 14 Ιουνίου 2012 μέχρι την έκδοση της αποφάσεως επί της παρούσας υπόθεσης και με τόκους υπερημερίας από την έκδοση της αποφάσεως επί της παρούσας διαφοράς μέχρι την πλήρη εξόφληση· και,
 —
 Να καταδικασθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της ενάγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προκειμένη αγωγή η ενάγουσα σωρεύει δύο αγωγές.
 Πρώτον, μία αγωγή για ευθύνη της Επιτροπής δυνάμει της υπ’αριθμό FP7-224297 σύμβασης για την εκτέλεση του έργου «Multi-level patient — specific artery and artherogenesis model for outcome prediction, decision support treatment, and vitual hand-on training (ARTreat)», σύμφωνα με το άρθρο 272 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε πλήρως και προσηκόντως τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή, χωρίς να έχει δικαίωμα και κατά παράβαση της ως άνω συμβάσεως και των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας, ανέστειλε την πληρωμή προς αυτή.
 Δεύτερον, μία αγωγή για εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής, δυνάμει του άρθρου 340, δεύτερο εδάφιο ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, λόγω της παράνομης συμπεριφοράς της, έβλαψε την επαγγελματική φήμη τής ενάγουσας.


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) με διάταξη της 12ης Αυγούστου 2004 στην υπόθεση 1) Transalpine Ölleitung in Österreich GmbH, 2) Planai-Hochwurzen-Bahnen GmbH και 3) Gerlitzen-Kanzelbahn-Touristik Gesellschaft m.b.H. & CO KG κατά 1) Finanzlandesdirektion für Tirol, 2) Finanzlandesdirektion für Steiermark και 3) Finanzlandesdirektion für Kärnten
 (Υπόθεση C-368/04)
 (2004/C 273/26)
 Με διάταξη της 24ης Ιουνίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Ιουλίου 2004, τo Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία), στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ, αφενός, 1) Transalpine Ölleitung in Österreich GmbH, 2) Planai-Hochwurzen-Bahnen GmbH και 3) Gerlitzen-Kanzelbahn-Touristik Gesellschaft m.b.H. & CO KG και, αφετέρου, 1) Finanzlandesdirektion für Tirol, 2) Finanzlandesdirektion für Steiermark και 3) Finanzlandesdirektion für Kärnten που εκκρεμούν ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής προδικαστικών ερωτημάτων:
 1.
 Αντιβαίνει στην απαγόρευση της χορηγήσεως νέων ενισχύσεων του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ η εφαρμογή εθνικής νομοθετικής διατάξεως η οποία αποκλείει από την επιστροφή των φόρων επί της ενέργειας τις επιχειρήσεις των οποίων η κύρια δραστηριότητα αποδεδειγμένα δεν είναι η παραγωγή ενσώματων αγαθών και, ως εκ τούτου, πρέπει να χαρακτηριστεί ως ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 ΕΚ —η δε ρύθμιση αυτή δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή πριν από την έναρξη της ισχύος της στο εσωτερικό δίκαιο— και στην περίπτωση που η Επιτροπή διαπίστωσε βάσει του άρθρου 87, παράγραφος 3, ΕΚ ότι για χρονικό διάστημα του παρελθόντος το μέτρο ήταν σύμφωνο με την κοινή αγορά, οι δε αιτήσεις επιστροφής αφορούν τους φόρους που έπρεπε να καταβληθούν κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Απαιτεί η απαγόρευση της χορηγήσεως νέων ενισχύσεων στην περίπτωση αυτή την επιστροφή των φόρων και στις περιπτώσεις που οι αιτήσεις των επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες υποβλήθηκαν μετά την έκδοση της αποφάσεως της Επιτροπής και αφορούσαν προγενέστερες της εκδόσεώς της χρονικές περιόδους;


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Φεβρουαρίου 2017 — European Dynamics Luxembourg και Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-74/15) (1)
 ([Προσφυγή ακυρώσεως - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών της Ένωσης - Παροχή υπηρεσιών για ανάπτυξη, μελέτες και υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων (ESP DESIS III) - Αιτήσεις παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο της ίδιας ενότητας - Μηχανισμός εξασφάλισης ανταγωνισμού - Απόρριψη προσφορών - Κριτήρια αναθέσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Υπερβολικά χαμηλή προσφορά - Αίτημα αποζημιώσεως])
 (2017/C 078/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: αρχικώς Ι. Αμπαζής και Μ. Σφύρη, στη συνέχεια Μ. Σφύρη, Χ. Ν. Δέδε και Δ. Παπαδοπούλου, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Cappelletti και F. Moro, επικουρούμενοι από τους P. Wytinck και B. Hoorelbeke, δικηγόροι, στη συνέχεια F. Moro, επικουρούμενος από τους P. Wytinck και B. Hoorelbeke, δικηγόρους, και τέλος F. Moro και S. Delaude, επικουρούμενοι από τους P. Wytinck και B. Hoorelbeke, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής περί απορρίψεως των προσφορών που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες για την πρόσκληση προς υποβολή προσφορών με τον κωδικό DESIS III-000455-6000494078-REQ-01 για την ανάπτυξη ενός πρωτότυπου διαδραστικού εργαλείου κατάρτισης προφίλ και για την πρόσκληση προς υποβολή προσφορών με τον κωδικό DESIS III-000485-600049078-REQ-01 όσον αφορά την ανάπτυξη μονάδας για το μητρώο των Ευρωπαϊκών Ομίλων Επιχειρήσεων (EGR) στο πλαίσιο της ενότητας 4 του διαγωνισμού DIGIT/R2/PO/2013/029 (ΕΕ 2013/S 219-380314) και, αφετέρου, αίτημα, βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ, επιδικάσεως αποζημιώσεως για την απώλεια της ευκαιρίας να εκτελέσει τη δεύτερη επίμαχη σύμβαση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που περιλαμβάνεται σε επιστολή της 8ης Δεκεμβρίου 2014, με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά των προσφευγουσών σε πρόσκληση προς υποβολή προσφορών με τον κωδικό DESIS III-000455-6000494078-REQ-01 σχετικά με την ανάπτυξη ενός πρωτότυπου διαδραστικού εργαλείου κατάρτισης προφίλ.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 26.5.2015.


text:
 30.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαΐου 2014 — Argo Group International Holdings κατά ΓΕΕΑ — Arisa Assurances (ARIS)
 (Υπόθεση T-247/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου «ARIS» ως κοινοτικού σήματος - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα «ARISA ASSURANCES S.A.» - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Συνύπαρξη προγενέστερων σημάτων στην αγορά - Αρχή του αμερικανικού δικαίου καλούμενη «Morehouse defense» - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 202/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Argo Group International Holdings Ltd (Hamilton, Βερμούδες Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: R. Hoy, S. Levine και N. Edbrooke, solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνoυσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Arisa Assurances SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: H. Bock, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 193/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Arisa Assurances SA και της Argo Group International Holdings Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Argo Group International Holdings Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 243 της 11.8.2012.


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/17
 Προσφυγή της 4ης Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-245/08)
 (2008/C 183/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Andrade και H. Støvlbæk)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/100/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιανουαρίου 2007.
 (1) ΕΕ 2006, L 363, σ. 141.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/38
 (2005/C 132/66)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 115 της 14.5.2005
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 106 της 30.4.2005
 ΕΕ C 93 της 16.4.2005
 ΕΕ C 82 της 2.4.2005
 ΕΕ C 69 της 19.3.2005
 ΕΕ C 57 της 5.3.2005
 ΕΕ C 45 της 19.2.2005
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/32
 Προσφυγή της 20ής Ιουνίου 2016 — Bundesverband Deutsche Tafel κατά EUIPO — Tiertafel Deutschland (Tafel)
 (Υπόθεση T-326/16)
 (2016/C 287/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Bundesverband Deutsche Tafel e.V. (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Koerl, E. Celenk, S. Vollmer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tiertafel Deutschland e.V. (Rathenow, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Το προσφεύγον
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Tafel» — Υπ’ αριθ. 8 985 541 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 248/2016-4
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009.


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/36
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2010 — Florentiny κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-90/10)
 2011/C 55/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jean-François Florentiny (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Nelissen Grade και G. Leblanc, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως να μη περιληφθεί ο προσφεύγων στον κατάλογο των υπαλλήλων που προάγονται στον βαθμό AST6 κατά την περίοδο προαγωγών 2009.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 29ης Ιουνίου 2010 με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 24ης Νοεμβρίου 2009, που δημοσιεύθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2009, να μη περιληφθεί ο προσφεύγων στον κατάλογο των υπαλλήλων που προάγονται στον βαθμό AST6 κατά την περίοδο προαγωγών 2009·
 —
 να υποδείξει στην ΑΔΑ τα αποτελέσματα που συνεπάγεται η ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων και, ιδίως, την κατάταξη στον βαθμό AST6 καθώς και την αναδρομική ισχύ της προαγωγής στον βαθμό AST6 από την ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε να είχε ισχύσει, ήτοι από 1ης Ιανουαρίου 2009·
 —
 να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση 2 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/20
 Προσφυγή της 3ης Φεβρουαρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας
 (Υπόθεση C-62/16)
 (2016/C 145/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Petrova, M. Heller και A. Biolan)
 Καθής: Ρουμανία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ρουμανία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2012/33/ΕΕ (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας,
 —
 να υποχρεώσει τη Ρουμανία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να καταβάλει χρηματική ποινή λόγω παράβασης της υποχρέωσης γνωστοποίησης των μέτρων πλήρους μεταφοράς της οδηγίας 2012/33/ΕΕ, ανερχόμενη σε 38 042,6 ευρώ ανά ημέρα καθυστέρησης και έως την ημερομηνία που θα εκδοθεί η απόφαση στην υπό κρίση υπόθεση,
 —
 να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 18 Ιουνίου 2014.
 (1) Οδηγία 2012/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο (ΕΕ L 327, σ. 1).


text:
C 275/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 15.11.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πρώτο τμήμα) (πρώτο τμήμα)
 της 2ας Οκτωβρίου 2002 της 2ας Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση C-348/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- στην υπόθεση C-89/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (1) τήτων κατά Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς
 της οδηγίας 1999/13/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο») της οδηγίας 93/15/ΕOΚ στο εσωτερικό δίκαιο»)
 (2003/C 275/38) (2003/C 275/39)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-348/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Στην υπόθεση C-89/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και R. Amorosi) κατά Ιταλικής (εκπρόσωποι: L. Ström και B. Stromsky) κατά Μεγάλου ∆ουκάτου
 ∆ημοκρατίας (εκπρόσωπος: U. Leanza, επικουρούμενος από τον του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: S. Schreiner), με αντικείμενο
 M. Fiorilli), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική ∆ημοκρα- να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 τία, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, παραλείποντας να θέσει σε ισχύ όλες τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω- κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω-
 θεί προς την οδηγία 1999/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 11ης Μαρ- θεί με την οδηγία 93/15/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου
 τίου 1999, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών 1993, για την εναρμόνιση των διατάξεων περί της εμπορίας και
 ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε του ελέγχου των εκρηκτικών υλών εμπορικής χρήσεως (ΕΕ L 121,
 ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις (EE L 85, σ. 1, και σ. 20), ή, εν πάση περιπτώσει, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις
 — διορθωτικό — L 188, σ. 54), παρέβη τις υποχρεώσεις που εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής, το ∆ικαστήριο (πρώτο λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas (εισηγητή),
 P. Jann και Α. Rosas (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruíz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου τέας: R. Grass, εξέδωσε στις 2 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το
 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ακόλουθο διατακτικό:
 1) Η Ιταλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει όλες 1) Το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας
 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές να θέσει σε ισχύ όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστι-
 διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία κές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί
 1999/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1999, με την οδηγία 93/15/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απρι-
 για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών λίου 1993, για την εναρμόνιση των διατάξεων περί της
 ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών εμπορίας και του ελέγχου των εκρηκτικών υλών εμπορικής
 σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις, παρέβη χρήσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/53
 Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2016 — Multiconnect κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-884/16)
 (2017/C 038/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Multiconnect GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J.-M. Schultze, S. Pautke και C. Ehlenz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις ενέργειες της Επιτροπής, στις οποίες προέβη το τμήμα ελέγχου των συμπράξεων της Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού στο πλαίσιο εκτελέσεως του τρίτου μέρους («non-MNO-Remedy») της αποφάσεως M.7018, και ιδίως την εκτίμηση που παρατίθεται στα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 24ης Οκτωβρίου 2016 και της 29ης Οκτωβρίου 2016, κατά την οποία η non-MNO-Remedy περιορίζεται μόνο σε αμιγείς παρόχους υπηρεσιών, αποκλειομένων των MVNO (mobile virtual network operators) όπως η προσφεύγουσα·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 4443 τελικό στην υπόθεση M.7018·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: παράβαση των Συνθηκών ή κάποιου σχετικού με την εφαρμογή τους κανόνα δικαίου
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής ερμηνεύει και εφαρμόζει κατά τρόπο εσφαλμένο την απόφαση C(2014) 4443 τελικό στην υπόθεση M.7018 και τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτήν, καθόσον περιορίζει κατ’ ουσίαν την κοινώς καλούμενη «non-MNO-Remedy», με την οποία η Telefónica δεσμεύθηκε να παρέχει σε τρίτους πρόσβαση σε υπηρεσίες 4G στη χονδρική αγορά κινητών δικτύων, μόνο σε τρίτους που λειτουργούν βάσει του επιχειρηματικού μοντέλου του παρόχου υπηρεσιών και δεν εξασφαλίζει ότι η Telefónica θα παρέχει, σύμφωνα με τη «non-MNO-Remedy», πρόσβαση σε υπηρεσίες 4G και σε τρίτους στο πλαίσιο του επιχειρηματικού μοντέλου MVNO.
 2.
 Δεύτερος λόγος που προβάλλεται επικουρικώς: παράβαση των Συνθηκών ή κάποιου σχετικού με την εφαρμογή τους κανόνα δικαίου, καθώς και πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και πλημμελής αιτιολογία, καθόσον με την απόφαση C(2014) 4443 τελικό έγινε εσφαλμένως δεκτό ότι οι δεσμεύσεις που ανέλαβε η Telefónica θα μπορούσαν να άρουν κάθε ανησυχία όσον αφορά τον ανταγωνισμό.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 15ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-239/02 (αίτηση του Rechtbank van Koophandel te Hasselt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Douwe Egberts NV κατά Westrom Pharma NV κ.λπ. (1)
 (Προσέγγιση των νομοθεσιών - Ερμηνεία του άρθρου 28 ΕΚ και των οδηγιών 1999/4/ΕΚ και 2000/13/ΕΚ - Κύρος της οδηγίας 1999/4/ΕΚ - Επισήμανση και διαφήμιση των τροφίμων - Απαγορεύσεις των αναφορών στην υγεία)
 (2004/C 228/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-239/02, με αντικείμενο αίτηση του Rechtbank van Koophandel te Hasselt (Βέλγιο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Douwe Egberts NV και Westrom Pharma NV, Christophe Souranis, ασκούντος εμπορία υπό την επωνυμία «Établissements FICS», και μεταξύ Douwe Egberts NV και FICS-World BVBA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 28 ΕΚ, ως προς την ερμηνεία και το κύρος του άρθρου 2 της οδηγίας 1999/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Φεβρουαρίου 1999, για τα εκχυλίσματα καφέ και τα εκχυλίσματα κιχωρίου (ΕΕ L 66, σ. 26), και ως προς την ερμηνεία του άρθρου 18 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων (ΕΕ L 109, σ. 29), το Δικαστήριο συγκείμενο από τον C. W. A. Timmermans, πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, τους J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), R. Schintgen και την N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το άρθρο 2 της οδηγίας 1999/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Φεβρουαρίου 1999, για τα εκχυλίσματα καφέ και τα εκχυλίσματα κιχωρίου, έχει την έννοια ότι, κατά την εμπορία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα της οδηγίας αυτής, δεν απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται και άλλες ονομασίες μαζί με τις ονομασίες πωλήσεως, όπως μια εμπορική ή μια επινοηθείσα ονομασία.
 2.
 Το άρθρο 18, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη εν προκειμένω, η οποία απαγορεύει τις αναφορές στο «αδυνάτισμα» και σε «ιατρικές συστάσεις, βεβαιώσεις, παραθέσεις απόψεων ιατρών και ιατρικές συμβουλές ή σε δηλώσεις εγκρίσεως» στην επισήμανση και στην παρουσίαση των τροφίμων.
 3.
 Τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία απαγορεύει τις αναφορές στο «αδυνάτισμα» και σε «ιατρικές συστάσεις, βεβαιώσεις, παραθέσεις απόψεων ιατρών και ιατρικές συμβουλές ή σε δηλώσεις εγκρίσεως» στη διαφήμιση των εισαγομένων από άλλα κράτη μέλη τροφίμων.
 (1) ΕΕ C 202 της 24.8.2002.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/25
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Φεβρουαρίου 2008 — BUPA κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-289/03) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Σύστημα αντισταθμίσεως ασφαλισμένων κινδύνων, το οποίο έχει θεσπίσει η Ιρλανδία στην αγορά της ιδιωτικής ασφαλίσεως υγείας - Σύστημα ενισχύσεων - Υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος - Άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ - Απόφαση της Επιτροπής να μη διατυπώσει αντιρρήσεις - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Αρχή της αναγκαιότητας και αρχή της αναλογικότητας)
 (2008/C 79/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: British United Provident Association Ltd (BUPA) (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), BUPA Insurance Ltd (Λονδίνο), και BUPA Ireland Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: N. Green, QC, K. Bacon, J. Burke, barristers, και B. Amory, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς N. Khan και J. Flett, στη συνέχεια N. Khan και T. Scharf)
 Διάδικοι παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: N. Bel), Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, επικουρούμενος από G. Hogan, SC, και E. Regan, barrister), και Voluntary Health Insurance Board (Dublin) (εκπρόσωποι: D. Collins, G. FitzGerald, D. Clarke, solicitors, και P. Gallagher, SC)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ακυρώσεως, ασκηθείσα, μεταξύ άλλων, από την παρέχουσα υπηρεσίες ασφαλίσεως υγείας στην Ιρλανδία BUPA Ireland Ltd κατά της αποφάσεως C(2003) 1322 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2003, να μη διατυπώσει αντιρρήσεις, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88 ΕΚ] (ΕΕ L 83, σ. 1), σχετικά με τη θέσπιση συστήματος αντισταθμίσεως ασφαλισμένων κινδύνων (RES) στην ιρλανδική αγορά της ιδιωτικής ασφαλίσεως υγείας (κρατική ενίσχυση N 46/2003-Ιρλανδία).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις British United Provident Association Ltd (BUPA), BUPA Insurance Ltd και BUPA Ireland Ltd στα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και σε αυτά της Επιτροπής και του Voluntary Health Insurance Board.
 3)
 Η Ιρλανδία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 264 της 1.11.2003.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιουνίου 2011 — Cross Czech κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-252/10) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης - Έγγραφο που επικυρώνει τα πορίσματα λογιστικού ελέγχου και ενημερώνει σχετικά με τη συνέχεια της διαδικασίας - Έγγραφο που αποτελεί σύμβαση και όχι απόφαση - Απαράδεκτο)
 2011/C 282/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cross Czech a.s. (Πράγα, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωπος: T. Schollaert, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Roels)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του εγγράφου INFSO-02/FD/GVC/Isc D(2010) 208676 της Επιτροπής της 12ης Μαρτίου 2010, με το οποίο επικυρώνονται τα πορίσματα της υπ’ αριθ. 09-BA74-006 εκθέσεως ελέγχου σχετικά με τις οικονομικές καταστάσεις που δήλωσε η προσφεύγουσα για την περίοδο από 1 Φεβρουαρίου 2005 έως 30 Απριλίου 2008, όσον αφορά τρεις συμβάσεις που συνήφθησαν μεταξύ της προσφεύγουσας και της Επιτροπής στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με σκοπό τη συμβολή στη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας και στην καινοτομία (2002-2006), και με το οποίο ενημερώθηκε η προσφεύγουσα σχετικά με τη συνέχεια της διαδικασίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Cross Czech a.s. στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 209 της 31.7.2010.


text:
 16.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 19 Νοεμβρίου 2012 — OTP Bank Nyilvánosan Működő Részvénytársaság κατά Hochtief Solutions AG
 (Υπόθεση C-519/12)
 2013/C 46/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kúria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα-αναιρεσείουσα: OTP Bank Nyilvánosan Működő Részvénytársaság
 Εναγόμενη-αναιρεσίβλητη: Hochtief Solutions AG
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει τον χαρακτήρα διαφοράς εκ συμβάσεως κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000 [, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις] (1), μια αξίωση μεταξύ μερών που δεν έχουν άμεση συμβατική σχέση, όπως αυτή την οποία προβάλλει εν προκειμένω η αναιρεσείουσα τράπεζα κατά (αλλοδαπής) εταιρίας που ήταν εταίρος άλλης εμπορικής εταιρίας η οποία έλαβε πίστωση από την αναιρεσείουσα και στην οποία η εν λόγω αλλοδαπή εταιρία είχε, κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα, επιρροή που της επέτρεπε να ασκεί άμεσο έλεγχο, καθόσον η αναιρεσείουσα τράπεζα υποστηρίζει ότι η μετέχουσα εταιρία πρέπει να ευθύνεται για τις συμβατικές οφειλές της ελεγχόμενης εταιρίας;
 (1) ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1.


text:
 11.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/10
 Αναίρεση που άσκησαν στις 13 Ιουνίου 2012 οι Telefónica, S.A. και Telefónica de España, S.A.U κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 29 Μαρτίου 2012 στην υπόθεση T-336/07, Telefónica και Telefónica de España κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-295/12 P)
 2012/C 243/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Telefónica, S.A. και Telefónica de España, S.A.U. (εκπρόσωποι: F. González Díaz και J. Baño Fos)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, France Telecom España, S.A., Associación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) και European Competitive Telecommunications Association
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 Κυρίως,
 να ακυρώσει, εξ ολοκλήρου ή μερικώς, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Μαρτίου 2012, T-336/07, Telefónica και Telefónica de España κατά Επιτροπής·
 βάσει των στοιχείων που διαθέτει, να ακυρώσει εξ ολοκλήρου ή μερικώς την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Ιουλίου 2007 στην υπόθεση COMP/38.784 — Wanadoo España/Telefónica·
 να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο δυνάμει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ·
 να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο λόγω της αδικαιολόγητης διάρκειας της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου· και
 να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα την Επιτροπή καθώς και τις παρεμβαίνουσες τόσο στην παρούσα όσο και στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.
 —
 Επικουρικώς, αν η εξέλιξη της διαδικασίας δεν το επιτρέπει,
 να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τελευταίου προκειμένου να αποφανθεί υπό το φως των νομικών ζητημάτων που θα έχει επιλύσει η απόφαση του Δικαστηρίου·
 να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο δυνάμει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ·
 να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα την Επιτροπή καθώς και τις παρεμβαίνουσες τόσο στην παρούσα όσο και στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.
 —
 Σε κάθε περίπτωση,
 να επιτρέψει, δυνάμει του άρθρου 15 ΣΛΕΕ, την πρόσβαση στην κατά γράμμα καταγραφή ή την εγγραφή της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 23ης Μαΐου 2011, καθώς και τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 Προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της Telefónica:
 —
 δεδομένης της δυσανάλογης διάρκειας της διαδικασίας,
 —
 δεδομένου ότι απέρριψε ισχυρισμούς ερειδόμενους στα παραρτήματα,
 —
 δεδομένου ότι απέρριψε τον ισχυρισμό ότι ο μη απαραίτητος χαρακτήρας της εισροής είναι καθοριστικός για τον προσδιορισμό των επιπτώσεων της συμπεριφοράς της Telefónica,
 —
 δεδομένου ότι δέχθηκε νέα πραγματικά περιστατικά που δεν περιλαμβάνονταν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων.
 Υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά τον ορισμό των οικείων αγορών χονδρικής.
 Υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της προβαλλομένης δεσπόζουσας θέσεως της Telefónica.
 Υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παρέβη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου επιτρέποντας ανάμιξη στο δικαίωμα ιδιοκτησίας της Telefónica επί μη απαραίτητης εισροής.
 Υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και προέβη σε πρόδηλη παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών κατά την εκτίμηση της καταχρήσεως και των προβαλλομένων επιπτώσεών της στον ανταγωνισμό, όσον αφορά:
 —
 την επιλογή των εισροών χονδρικής,
 —
 την εξέταση της παρούσας αξίας των μελλοντικών χρηματικών ροών,
 —
 την εξέταση από περίοδο σε περίοδο,
 —
 τις


text:
πιθανές ή συγκεκριμένες συνέπειες της συμπεριφοράς.
 Υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της εκ μέρους της Επιτροπής εφαρμογής ultra vires του δικαίου και παραβίασε την αρχή της επικουρικότητας, της αναλογικότητας, της ασφάλειας δικαίου, της αγαστής συνεργασίας και της χρηστής διοικήσεως.
 Παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου κατά τον καθορισμό του νόμιμου τόκου και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της εκ προθέσεως ή εξ αμελείας συμπεριφοράς της Telefónica.
 Υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και προέβη σε πρόδηλη παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών στο πλαίσιο του υπολογισμού του ύψους του προστίμου, μεταξύ άλλων,
 —
 προσδίδοντας στη συμπεριφορά αυτή χαρακτήρα πολύ σοβαρής παραβάσεως,
 —
 εκτιμώντας την παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της αναλογικότητας και της εξατομικεύσεως των ποινών,
 —
 μη τηρώντας την υποχρέωσή του προς αιτιολόγηση.
 Παρέβη το άρθρο 229 ΣΕΚ (νυν άρθρο 261 ΣΛΕΕ).


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/22
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Απριλίου 2012 — El Fatmi κατά Συμβουλίου
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-76/07, Τ-362/07 και Τ-409/08) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα ληφθέντα με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας - Διαγραφή από τον κατάλογο των προσώπων που αφορούν τα μέτρα - Προσφυγή ακυρώσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2012/C 174/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Nouriddin El Fatmi (Vught, Κάτω Χώρες) [εκπρόσωποι: G. Pulles και A. M. van Eik (υποθέσεις T-76/07, T-362/07 και T-409/08), J. Pauw (υποθέσεις T-76/07 και T-362/07) και M. Uiterwaal (T-76/07), δικηγόροι]
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [εκπρόσωποι: αρχικά G. J. Van Hegelsom και E. Finnegan (T-76/07 και T-362/07), εν συνεχεία B. Driessen και E. Finnegan (T-76/07, T-362/07 και T-409/08)]
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών [εκπρόσωποι: αρχικά C. Wissels, M. de Mol και Y. de Vries, καθώς και M. de Grave (υπόθεση T-76/07), εν συνεχεία C. Wissels, M. Bulterman και J. Langer]·και Ευρωπαϊκή Επιτροπή [εκπρόσωποι: S. Boelaert και P. van Nuffel, καθώς και, αρχικά, J. Aquilina (υπόθεση T-76/07)]
 Αντικείμενο
 Κατ' ουσίαν, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/1008/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 379, σ. 123), όπως αντικαταστάθηκε διαδοχικά από τις αποφάσεις του Συμβουλίου 2007/445/ΕΚ, της 28ης Ιουνίου 2007 (ΕΕ L 169, σ. 58), 2007/868/ΕΚ, της 20ης Δεκεμβρίου 2007 (ΕΕ L 340, σ. 100), 2008/583/ΕΚ, της 15ης Ιουλίου 2008 (ΕΕ L 188, σ. 21), 2009/62/ΕΚ, της 26ης Ιανουαρίου 2009 (ΕΕ L 23, σ. 25), τον κανονισμό (ΕΚ) 501/2009 του Συμβουλίου, της 15 Ιουνίου 2009 (ΕΕ L 151, σ. 14), τους εκτελεστικούς κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΕ) 1285/2009, της 22ας Δεκεμβρίου 2009 (ΕΕ L 346, σ. 39), (ΕΕ) 610/2010, της 12ης Ιουλίου 2010 (ΕΕ L 178, σ. 1), (ΕΕ) 83/2011, της 31ης Ιανουαρίου 2011 (ΕΕ L 28, σ. 14), και (ΕΕ) 687/2011,της 18ης Ιουλίου 2011 (ΕΕ L 188, σ. 2), καθόσον το όνομα του προσφεύγοντος συμπεριελήφθη στον κατάλογο προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που υπάγονται στον κανονισμό (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 117 της 26.05.2007.


text:
 27.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 88/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 6ης Δεκεμβρίου 2013
 στην υπόθεση E-16/13
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας
 (Παράβαση υποχρεώσεων από συμβαλλόμενο μέρος — Αδυναμία εφαρμογής — Οδηγία 2008/122/ΕΚ για την προστασία των καταναλωτών ως προς ορισμένες πτυχές των συμβάσεων χρονομεριστικής μίσθωσης, μακροπρόθεσμων προϊόντων διακοπών, μεταπώλησης και ανταλλαγής)
 2014/C 88/12
 Στην υπόθεση E-6/13, Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας — ΠΡΟΣΦΥΓΗ για αναγνώριση ότι, παραλείποντας να θεσπίσει ή να κοινοποιήσει αμέσως στην Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 7β του παραρτήματος ΧΙΧ της συμφωνίας για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο (Οδηγία 2008/122/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2009, για την προστασία των καταναλωτών ως προς ορισμένες πτυχές των συμβάσεων χρονομεριστικής μίσθωσης, μακροπρόθεσμων προϊόντων διακοπών, μεταπώλησης και ανταλλαγής), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, εντός της καθορισμένης προθεσμίας, η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, Πρόεδρο και δικαστή εισηγητή, και τους Per Christiansen και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 6 Δεκεμβρίου 2013 με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Αναγνωρίζει ότι η Ισλανδία, επειδή δεν εφάρμοσε ορθώςτην πράξη που αναφέρεται στο σημείο 7β του παραρτήματος ΧΙΧ της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Οδηγία 2008/122/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2009, για την προστασία των καταναλωτών ως προς ορισμένες πτυχές των συμβάσεων χρονομεριστικής μίσθωσης, μακροπρόθεσμων προϊόντων διακοπών, μεταπώλησης και ανταλλαγής), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας.
 2)
 Διατάσσει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/35
 Προσφυγή της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 — EEB κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-685/14)
 (2014/C 431/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Environmental Bureau (EEB) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: S. Podskalská, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση Ares (2014) 2317513 της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2014, με την οποία κρίθηκε απαράδεκτη η αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα για την απόφαση 2014/2002 τελικό της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2014, σχετικά με την ανακοίνωση εκ μέρους της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας μεταβατικού εθνικού σχεδίου, σύμφωνα με το άρθρο 32 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί βιομηχανικών εκπομπών.
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C 2014/2002 τελικό της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2014, σχετικά με την ανακοίνωση εκ μέρους της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας μεταβατικού εθνικού σχεδίου, σύμφωνα με το άρθρο 32 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί βιομηχανικών εκπομπών.
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως υποστηρίζει ότι η απόφαση Ares (2014) 2317513 της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2014 αντιβαίνει στο άρθρο 17 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα άρθρα 1, παράγραφος 1, περίπτωση ζ', και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006, τη σύμβαση για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τη Ευρώπη («Σύμβαση ΟΕΕ/ΗΕ»), σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου της 17ης Φεβρουαρίου 2005 για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Συμβάσεως ΟΕΕ/ΗΕ (2005/370/ΕΚ).
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως υποστηρίζει ότι η απόφαση C 2014/2002 τελικό της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2014, αντιβαίνει στο άρθρο 17 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί βιομηχανικών εκπομπών, την εκτελεστική απόφαση 2012/115/ΕΕ της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2012, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τα μεταβατικά εθνικά σχέδια που αναφέρονται στην οδηγία 2010/75/ΕΕ, τη Σύμβαση της ΟΕΕ/ΗΕ, σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου της 17ης Φεβρουαρίου 2005 για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Συμβάσεως ΟΕΕ/ΗΕ (2005/370/ΕΚ), την οδηγία 2001/42/ΕΚ σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων και την οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/45
 Προσφυγή-αγωγή της 20ής Μαρτίου 2013 — Ben Ali κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-166/13)
 2013/C 156/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali (Saint-Étienne-du-Rouvray, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. de Saint Remy, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να λάβει μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας βάσει του άρθρου 64 του Κανονισμού του Διαδικασίας, με σκοπό να υποχρεωθεί η Επιτροπή να δημοσιοποιήσει «όλα τα έγγραφα τα οποία αφορούν την έκδοση» του προσβαλλόμενου κανονισμού·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2012/50/ΚΕΠΠΑ, της 27ης Ιανουαρίου 2012, για την παράταση των αποτελεσμάτων της αποφάσεως 2011/72/ΚΕΠΠΑ της 31ης Ιανουαρίου 2011 και της αποφάσεως 2011/79/ΚΕΠΠΑ της 4ης Φεβρουαρίου 2011, κατά τις οποίες ελήφθησαν σε βάρος του Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen BEN ALI διάφορα περιοριστικά μέτρα, τα οποία συνίστανται στη δήμευση όλων των κεφαλαίων του, περιουσιακών του στοιχείων και χρηματοοικονομικών του πόρων·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει στον προσφεύγοντα το συνολικό ποσόν των 50 000 ευρώ ως αποκατάσταση όλων των ζημιών τις οποίες υπέστη·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει στον προσφεύγοντα ποσόν 10 500 ευρώ για τα έξοδά του προς υποστήριξη της παρούσας προσφυγής-αγωγής, πλέον των κατά το άρθρο 91 του Κανονισμού Διαδικασίας δυναμένων να αναζητηθούν εξόδων·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν ταυτόσημοι με τους προβαλλόμενους στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-301/11, Ben Ali κατά Συμβουλίου (1).
 (1) ΕΕ 2011, C 226, σ. 29.


text:
26.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 247/13
 Η απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου πα ́σχει επι ́σης λο ́γω νομικη ́ς πλα ́νης Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 και ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας ο ́σον αφορα ́ την ́εννοια της ενιαι ́ας και
 διαρκου ́ς συμφωνι ́ας — της συμφωνι ́ας Cembureau, η οποι ́α
 μνημονευ ́εται με το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως. Η Φινλανδικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 το α ́ρθρο 2 της προαναφερθει ́σας ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ
 Κατα ́ την α ́ποψη της αναιρεσει ́ουσας, η αναιρεσιβαλλο ́μενη διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ νομοθεσι ́α απαλλα ́σσουσα απο ́ τον φο ́ρο
 απο ́φαση πρε ́πει να αναιρεθει ́ και κατα ́ το με ́ρος της κυρω ́σεως, η προστιθεμε ́νης αξι ́ας το ́σο τις μεταβιβα ́σεις ́εργων τε ́χνης απο ́ τους
 οποι ́α πρε ́πει ει ́τε να ακυρωθει ́ ει ́τε να μειωθει ́ για τους ακο ́λουθους καλλιτε ́χνες η ́ τους μεσα ́ζοντες ο ́σο και την εισαγωγη ́ των ́εργων
 λο ́γους: τε ́χνης που πωλου ́νται απευθει ́ας απο ́ τους καλλιτε ́χνες.
 — εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση της δια ́ρκειας και της σοβαρο ́τητας των Η ́εκτη οδηγι ́α δεν επιτρε ́πει την απαλλαγη ́ απο ́ τον ΦΠΑ των
 υποτιθεμε ́νων παραβα ́σεων· μεταβιβα ́σεων η ́ των εισαγωγω ́ν ́εργων τε ́χνης. Την εν λο ́γω
 φοροαπαλλαγη ́ δεν επιτρε ́πει ου ́τε το α ́ρθρο 2, στοιχει ́ο ιε', του
 — απο ́ρριψη του αιτη ́ματος περι ́ μεταρρυθμι ́σεως του
 τι ́τλου ΙΧ του παραρτη ́ματος XV της Πρα ́ξεως περι ́ των ο ́ρων
 προστι ́μου·
 προσχωρη ́σεως της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, της ∆ημοκρατι ́ας
 — ανεπαρκη ́ς αιτιολογι ́α της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου της Φινλανδι ́ας και του Βασιλει ́ου της Σουηδι ́ας και των προσαρμο-
 σχετικα ́ με τον κυ ́κλο εργασιω ́ν βα ́σει του οποι ́ου υπολο- γω ́ν των Συνθηκω ́ν επι ́ των οποι ́ων βασι ́ζεται η Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση.
 γι ́στηκε το προ ́στιμο·
 — εσφαλμε ́νος χαρακτηρισμο ́ς της αιτια ́σεως της Cementir (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 ο ́σον αφορα ́ την παραγραφη ́ της παραβα ́σεως που μνημονευ ́ε- περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν
 ται στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1· με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε-
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001,
 — παραβι ́αση των αρχω ́ν της επιει ́κειας και της αναλογικο ́τητας σ. 49).
 και ́ελλειψη αιτιολογι ́ας ο ́σον αφορα ́ την εκτι ́μηση των
 κριτηρι ́ων καθορισμου ́ των προστι ́μων.
 (1) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 1994, EE L 343


text:
της
 30.11.1994, σ. 1.
 Προσφυγη ́ της Φινλανδικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 9 Μαι ̈́ου
 2000
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Φινλανδικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου (Υπο ́θεση C-170/00)
 2000
 (Υπο ́θεση C-169/00) (2000/C 247/16)
 (2000/C 247/15) Η Φινλανδικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ την Tuula
 Pynnä, νομικο ́ συ ́μβουλο στη Νομικη ́ Υπηρεσι ́α του Υπουργει ́ου
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Εξωτερικω ́ν, και την Elisabeth Bygglin, νομικο ́ συ ́μβουλο στο ́διο ι
 τον Esa Paasivirta και τον Enrico Traversa, με ́λη της Νομικη ́ς υπουργει ́ο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την πρεσβει ́α
 Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez της Φινλανδι ́ας, 2, rue Hein, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 9 Μαι ̈́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 8 Μαι ̈́ου 2000 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 προσφυγη ́ κατα ́ της Φινλανδικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Φινλανδικη ́ ∆ημοκρατι ́α ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Φινλανδικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/216/EK της Επιτροπη ́ς (1),
 σε ισχυ ́ νομοθεσι ́α η οποι ́α απαλλα ́σσει απο ́ τον φο ́ρο της 1ης Μαρτι ́ου 2000, για τον αποκλεισμο ́ απο ́ την
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας το ́σο τις μεταβιβα ́σεις ́εργων τε ́χνης απο ́ κοινοτικη ́ χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγμα-
 τους καλλιτε ́χνες η ́ τους μεσα ́ζοντες ο ́σο και την εισαγωγη ́ τοποιη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́
 των ́εργων τε ́χνης που πωλου ́νται απευθει ́ας απο ́ τους Γεωργικου ́ Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων
 καλλιτε ́χνες, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το (ΕΓΤΠΕ), καθο ́σον με αυτη ́ν δεν ́εγινε δεκτη ́ η εκ με ́ρους του
 α ́ρθρο 2 της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ (1)· ΕΓΤΠΕ κα ́λυψη δαπανω ́ν στις οποι ́ες προε ́βη η Φινλανδι ́α για
 την καταβολη ́ πριμοδοτη ́σεων για το κρε ́ας κατα ́ τη δια ́ρκεια
 2) να καταδικα ́σει τη Φινλανδικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ των χρη ́σεων 1996 και 1997, υ ́ψους 7 270 885,76 φινλαν-
 ́εξοδα. δικω ́ν μα ́ρκων (FIM)·


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/2
 Τοποθέτηση του K. O'Higgins στα τμήματα
 (2008/C 260/02)
 Κατόπιν της αναλήψεως καθηκόντων εκ μέρους του K. O'Higgins ως δικαστή, κατά τη σύσκεψη της 17ης Σεπτεμβρίου 2008 η ολομέλεια του Πρωτοδικείου αποφάσισε να τροποποιήσει ως ακολούθως τις αποφάσεις της συσκέψεως της ολομέλειας της 25ης Σεπτεμβρίου 2007 και της 8ης Ιουλίου 2008 περί της τοποθετήσεως των δικαστών στα τμήματα.
 Τοποθετούνται για την περίοδο από 17 Σεπτεμβρίου 2008 μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2008, στη συνέχεια για την περίοδο από 1ης Οκτωβρίου 2008 μέχρι 31 Αυγούστου 2010:
 στο τρίτο πενταμελές τμήμα οι:
 J. Azizi, πρόεδρος τμήματος, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen και K. O'Higgins, δικαστές.
 στο τέταρτο πενταμελές τμήμα οι:
 O. Czúcz, πρόεδρος τμήματος, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen και K. O'Higgins, δικαστές.
 στο τέταρτο τριμελές τμήμα οι:
 O. Czúcz, πρόεδρος τμήματος
 I. Labucka, δικαστής
 K. O'Higgins, δικαστής.


text:
C 184/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 4) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα ματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2003, διάταξη με το
 τόκους υπερημερίας με το ετήσιο επιτόκιο που έχει καθορι- ακόλουθο διατακτικό:
 στεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες
 πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, και το οποίο έχει εφαρμογή 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 κατά τις διάφορες φάσεις της συγκεκριμένης περιόδου,
 αυξημένο κατά δύο μονάδες επί των καθυστερούμενων
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 οφειλών των συντάξεων από 1η Ιανουαρίου 2001 έως
 31 Μαρτίου 2001· οι τόκοι αυτοί πρέπει να υπολογιστούν
 ξεκινώντας από τις διαφορετικές προθεσμίες κατά τις οποίες (1) ΕΕ C 275 της 29.9.2001.
 κάθε πληρωμή, στο πλαίσιο του συνταξιοδοτικού καθε-
 στώτος, έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί και μέχρι την
 ημερομηνία της πραγματικής πληρωμής.
 5) Στην υπόθεση T-124/01, κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά
 του έξοδα.
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 6) Στην υπόθεση T-320/01, η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά
 της έξοδα καθώς και το ήμισυ των εξόδων του προσφεύ-
 γοντος. της 6ης Μαΐου 2003
 7) Στην υπόθεση T-320/01, o προσφεύγων φέρει το ήμισυ των στην υπόθεση T-45/02, DOW AgroSciences BV και DOW
 δικαστικών του εξόδων. AgroSciences Ltd κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.
 (Απόφαση 2455/2001/ΕΚ — Προσφυγή ακυρώσεως —
 Απαράδεκτο)
 (2003/C 184/77)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 30ής Απριλίου 2003 Στην υπόθεση T-45/02, DOW AgroSciences BV, με έδρα το
 Ρότερνταμ (Κάτω Χώρες), DOW AgroSciences Ltd, με έδρα το
 Ηitchin (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενες από τους K. Van
 στην υπόθεση T-167/01: Schmitz-Gotha Fahrzeugwerke Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, υποστηριζόμενες από την
 GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) Εuropean Crop Protection Association (ECPA), με έδρα τις
 Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους D. Waelbroeck
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον — και D. Brinckman, δικηγόρους, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 Απόφαση της Επιτροπής διατάσσουσα την αναζήτηση (εκπρόσωποι: C. Pennera και M. Moore) και Συμβουλίου της
 κρατικών ενισχύσεων — Προσφυγή επιχειρήσεως που έχει Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Sims-Robertson και
 αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία εταιρίας που οφείλει να B. Hoff-Nielsen), υποστηριζομένων από την Επιτροπή των Ευρω-
 αποδώσει ενισχύσεις — Απαράδεκτο») παϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana και K. Fitch),
 με αντικείμενο αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2455/
 (2003/C 184/76) 2001/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 20ής Νοεμβρίου 2001, για τη θέσπιση του καταλόγου ουσιών
 προτεραιότητος στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, με την
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) οποία τροποποιήθηκε η οδηγία 2000/60/ΕΚ (ΕΕ 2000, L 331,
 σ. 1), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 K. Lenaerts, Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές, γραμ-
 Στην υπόθεση T-167/01, Schmitz-Gotha Fahrzeugwerke GmbH, ματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 6 Μαΐου 2003 διάταξη με το
 με έδρα την Gotha (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον M. ακόλουθο διατακτικό:
 Matzat, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και V. Di Bucci), με αντικείμενο 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2001/673/ΕΚ της Επιτροπής,
 της 28ης Μαρτίου 2001, σχετικά με κρατική ενίσχυση, που 2) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους


text:
καθώς
 χορήγησε η Γερμανία υπέρ της ΕFBE Verwaltungs GmbH & Co. και τα δικαστικά έξοδα του Kοινοβουλίου και του Συμβου-
 Management KG (που κατέστη Lintra Beteiligungsholding λίου.
 GmbH, με τις εταιρίες Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte
 GmbH, LandTechnik Schlüter GmbH, ILKA MAFA Kältetechnik 3) Η Επιτροπή και η Εuropean Crop Protection Association
 GmbH, SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH, SKL φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 Spezialapparatebau GmbΗ, Magdeburger Eisengießerei GmbH,
 Saxonia Edelmetalle GmbH και Gothaer Fahrzeugwerk GmbH)
 (ΕΕ L 236, σ. 3), το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), (1) ΕΕ C 144 της 15.6.2002.
 συγκείμενο από την V. Tiili, Πρόεδρο, και τους J. Pirrung,
 P. Mengozzi, A. W. H. Meij και M. Βηλαρά, δικαστές, γραμ-


text:
20150731068617182015/C 270/254252004TC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150702212111Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-425/04 RENV και T-444/04 RENV: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 2015 — Γαλλία κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις — Οικονομικά μέτρα υπέρ της France Télécom — Προκαταβολή μετόχου — Δημόσιες δηλώσεις του Γαλλικού Δημοσίου — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά — Μη παράταση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως — Δικαιώματα άμυνας — Κριτήριο του συνετού ιδιώτη επενδυτή — Κανονικές συνθήκες της αγοράς — Πλάνη περί το δίκαιο — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 ---documentbreak--- C2702015EL2110120150702EL0025211211Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 2015 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-425/04 RENV και T-444/04 RENV) (
 1
 )
 «(Κρατικές ενισχύσεις — Οικονομικά μέτρα υπέρ της France Télécom — Προκαταβολή μετόχου — Δημόσιες δηλώσεις του Γαλλικού Δημοσίου — Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά — Μη παράταση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως — Δικαιώματα άμυνας — Κριτήριο του συνετού ιδιώτη επενδυτή — Κανονικές συνθήκες της αγοράς — Πλάνη περί το δίκαιο — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)»2015/C 270/25Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas και J. Bousin) (υπόθεση T-425/04 RENV)· και Orange, πρώην France Télécom (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Hautbourg και S. Cochard-Quesson, δικηγόροι) (υπόθεση T-444/04 RENV)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito και D. Grespan)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της Γαλλικής Δημοκρατίας: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller, επικουρούμενοι από τον U. Soltész, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αιτήματα ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/621/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία στην France Télécom (ΕΕ 2006, L 257, σ. 11).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2006/621/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία στην France Télécom.
 2)
 Παρέλκει η απόφαση επί των αιτημάτων ακυρώσεως του άρθρου 2 της αποφάσεως 2006/621.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα οκτώ δέκατα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική Δημοκρατία και η Orange, πρώην France Télécom.
 4)
 Η Γαλλική Δημοκρατία και η Orange, πρώην France Télécom, φέρουν εκάστη τα δύο δέκατα των δικαστικών εξόδων τους.
 5)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (
 1
 ) ΕΕ C 19 της 22.1.2005.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/45
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιανουαρίου 2016 — Oase κατά ΓΕΕΑ — Compo France (AlGo)
 (Υπόθεση T-300/15) (1)
 ((«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης»))
 (2016/C 098/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Oase GmbH (Hörstel, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Weeg, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: H. Kunz)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Compo France SAS (Roche-Lez-Beaupré, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J. Meyer, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 11ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση R 1409/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Compo France SAS και Oase GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Oase GmbH φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ). Η Compo France SAS φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 262 της 10.8.2015.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Landgericht München I (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Robert Nicolaus Abt κ.λπ. κατά Hypo Real Estate Holding AG
 (Υπόθεση C-194/10) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Λυσιτέλεια του ερωτήματος - Αναρμοδιότητα)
 2011/C 252/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht München I
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Robert Nicolaus Abt, Daniela Kalwarowskyj, Mangusta Beteiligungs GmbH, Karsten Trippel, VC-Services GmbH, Henning Hahmann
 Εναγόμενη: Hypo Real Estate Holding AG
 Παρεμβαίνοντες: Klaus E. H. Zapf, Inge Jung-Arend
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht München I — Ερμηνεία του άρθρου 297 ΕΚ και του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2007/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, σχετικά με την άσκηση ορισμένων δικαιωμάτων από μετόχους εισηγμένων εταιριών (ΕΕ L 184, σ. 17) — Προθεσμία συγκλήσεως γενικής συνελεύσεως εισηγμένης εταιρίας — Εθνική ρύθμιση που παύει να ισχύει με την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη και η οποία τάσσει προθεσμία συγκλήσεως γενικής συνελεύσεως συντομότερη από την ελάχιστη προβλεπόμενη στην οδηγία — Διάταξη δυνάμενη να διακυβεύσει σοβαρά το επιδιωκόμενο από την οδηγία αποτέλεσμα, ενόψει εθνικής ρυθμίσεως κατά την οποία ορισμένες αποφάσεις της γενικής συνελεύσεως εξακολουθούν να ισχύουν μετά την καταχώριση τους στο εμπορικό μητρώο, ακόμη και στην περίπτωση ακυρώσέως τους κατόπιν ένδικης διαδικασίας.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί της αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landgericht München I.
 (1) ΕΕ C 195 της 17.07.2010.


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 18ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-482/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/14/ΕΚ - Κοινοτικοί σιδηρόδρομοι - Κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών, τιμολόγηση για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής και πιστοποίηση ασφαλείας - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2005/C 6/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-482/03, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που κατατέθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: W. Wils) κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: D. O'Hagan, επικουρούμενος από τονD. Moloney, BL), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του έκτου τμήματος, J S. von Bahr και U. Lõhmus (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 H Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών, τιμολόγηση για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής και πιστοποίηση ασφαλείας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 7 της 10.1.2004.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Οκτωβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-377/03) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ίδιοι πόροι των Κοινοτήτων - Μη εκκαθαρισμένα δελτία TIR - Παράλειψη ή καθυστέρηση καταβολής των αντιστοίχων ιδίων πόρων)
 (2006/C 294/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Giolito και G. Wilms)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: E. Dominkovits, A. Goldman και M. Wimmer, επικουρούμενοι από τον B. van de Walle de Ghelcke, avocat)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράλειψη οδηγίας — Άρθρα 6, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 130, σ. 1) — Παράλειψη ή καθυστέρηση καταβολής των ιδίων πόρων στην Επιτροπή — Μη τήρηση των κανόνων λογιστικής καταχωρίσεως — Αντικανονική εκκαθάριση ορισμένων εγγράφων διαμετακομίσεως (δελτίων TIR) από τις βελγικές τελωνειακές αρχές
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παραλείποντας να προβεί στη λογιστική εγγραφή ή προβαίνοντας σε καθυστερημένη εγγραφή των ιδίων πόρων που απορρέουν από δελτία TIR που δεν έχουν εξοφληθεί κανονικά, καταχωρίζοντας τους πόρους αυτούς στη λογιστική Β αντί να τους εγγράψει στη λογιστική Α, με συνέπεια τη μη εμπρόθεσμη απόδοση των συναφών ιδίων πόρων στην Επιτροπή,
 —
 αρνούμενο να καταβάλει τόκους υπερημερίας επί των ποσών που οφείλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 —
 το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, 9, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, ο οποίος, από 31ης Μαΐου 2000, κατάργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, με το ίδιο αντικείμενο.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 264 της 1.11.2003.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/42
 Προσφυγή της 14ης Αυγούστου 2017 — Duym κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-549/17)
 (2017/C 347/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Frederik Duym (Οστάνδη, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση στην οποία στηρίζεται το έγγραφο της 7ης Οκτωβρίου 2016 περί οριστικού αποκλεισμού του από τη διαδικασία για τον διορισμό προϊσταμένου τμήματος στη ΓΔΑ 3B τμήμα NL και την επακόλουθη απόφαση περί διορισμού της [X] ως προϊσταμένης του τμήματος ολλανδικής μεταφράσεως (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση)·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας, στο μέτρο που το Συμβούλιο αρνήθηκε να παράσχει στον προσφεύγοντα έγγραφη αιτιολογία περιέχουσα αριθμητικά στοιχεία βαθμολογίας όσον αφορά την αποτυχία του στη διαδικασία για τον διορισμό προϊσταμένου του τμήματος ολλανδικής μεταφράσεως.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον όχι απλώς η εξεταστική επιτροπή δεν προέβη σε συγκριτική αξιολόγηση των υποψηφίων βάσει αριθμητικής βαθμολογήσεως, αλλά δεν υφίσταται καν στο φάκελο της υποθέσεως άλλο έγγραφο, όπως μια συγκεντρωτική έκθεση, που να αποδεικνύει ότι υπήρξε συναίνεση στο πλαίσιο της εξεταστικής επιτροπής για τον διορισμό της [X] αντί του προσφεύγοντος.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση της εσωτερικής ανακοινώσεως κενής θέσεως, καθόσον για την αξιολόγηση του προσφεύγοντος συνεκτιμήθηκε και ο πολιτικός ρόλος του προϊσταμένου του μεταφραστικού τμήματος ενώ η ανακοίνωση κενής θέσεως ουδεμία αναφορά έκανε στο στοιχείο αυτό και ούτε από τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) προκύπτει ότι ο προϊστάμενος μεταφραστικού τμήματος έχει πολιτικό ρόλο.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από μη λήψη υπόψη του συμφέροντος της υπηρεσίας και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που δεν εξετάστηκε η γνώση της ολλανδικής γλώσσας, ενώ επρόκειτο για ολλανδόφωνο τμήμα. Συναφώς, ο προσφεύγων προβάλλει, δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας της εσωτερικής ανακοινώσεως κενής θέσεως, υπό το πρίσμα του άρθρου 7 του ΚΥΚ. Δεδομένου ότι η προκήρυξη αυτή δεν απαιτούσε άριστη γνώση της ολλανδικής γλώσσας, προσέκρουε στο άρθρο 7 του ΚΥΚ. Κατά συνέπεια, ο προσφεύγων ζητεί να αναγνωριστεί η έλλειψη νομιμότητας της ανακοινώσεως αυτής incidenter tantum στην παρούσα διαδικασία. Τέλος, υποστηρίζει ότι, ενώ οι προϊστάμενοι των άλλων μεταφραστικών υπηρεσιών των θεσμικών οργάνων κατέχουν άριστα τη γλώσσα στην οποία μεταφράζει το τμήμα τους, αυτό δεν συμβαίνει για την ολλανδική γλώσσα. Κατά συνέπεια, η γλώσσα αυτή υφίσταται διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με τις άλλες γλώσσες, κατά παράβαση του άρθρου 1 του κανονισμού 1/1958 περί ισοτιμίας όλων των γλωσσών.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και, συγκεκριμένα, από παράβαση του άρθρου 1δ του ΚΥΚ εξαιτίας δυσμενούς διακρίσεως λόγω φύλου και γλώσσας, καθώς και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Ο προσφεύγων θεωρεί ότι ο περιορισμός των γλωσσών που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη συνέντευξη μόνον την


text: αγγλική γλώσσα συνιστά πρόδηλη παράβαση του άρθρου 1δ του ΚΥΚ, διότι η [X] είχε ως δεύτερη γλώσσα την αγγλική, ενώ η αγγλική δεν ήταν παρά τρίτη γλώσσα για τον προσφεύγοντα. Επιπλέον, η πείρα του σε διευθυντικά καθήκοντα ήταν σαφώς μεγαλύτερη αυτής της [X], με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο δυσμενούς διακρίσεως λόγω φύλου, στο μέτρο που από άλλα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της εσωτερικής επιλογής, το Συμβούλιο έχει την τάση να επιλέγει γυναίκες για να αντισταθμίσει το διορισμό αντρών βάσει της εξωτερικής διαδικασίας. Τέλος, ο προσφεύγων εκτιμά ότι, με τον τρόπο αυτό, έλαβε χώρα μια παράλογη επιλογή, καθόσον, βάσει της επιλογής αυτής, απολαύει πλεονεκτήματος και τίθεται σε προνομιακή θέση μία μόνον γλώσσα, κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/38
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουλίου 2010 — Alcoa Trasformazioni κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-177/10 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Κρατικές ενισχύσεις - Προτιμησιακές τιμολογήσεις ηλεκτρικής ενεργείας - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Δεν συντρέχει επείγον)
 2010/C 234/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alcoa Trasformazioni Srl (Portoscuso, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Siragusa, T. Müller-Ibold και F. Salerno, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και É. Gippini Fournier)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως C(2009) 8112 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις C 38/A/2004 (ex NN 58/2004) και C 36/B/2006 (ex NN 38/2006), τις οποίες η Ιταλική Δημοκρατία έθεσε σε εφαρμογή υπέρ της Alcoa Trasformazioni.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/11
 1) Η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας, αφενο ́ς, αυξα ́νοντας την συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων
 1η Ιουλι ́ου 1995 και την 1η Φεβρουαρι ́ου 1996 την τιμη ́ ́εργων (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 17/001, σ. 7), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την
 των διοδι ́ων της πλη ́ρους διαδρομη ́ς του αυτοκινητοδρο ́μου οδηγι ́α 89/440/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουλι ́ου 1989
 του Brenner, διαμετακομιστικη ́ς οδου ́ που διασχι ́ζει την (EE L 210, σ. 1), και ειδικο ́τερα απο ́ τα α ́ρθρα της 12, 26 και 29,
 Αυστρι ́α και χρησιμοποιει ́ται κυρι ́ως απο ́ οχη ́ματα με και απο ́ την οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 με ́γιστο επιτρεπο ́μενο μικτο ́ βα ́ρος τουλα ́χιστον ́σο ι προς 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη
 12 το ́νους τα οποι ́α προορι ́ζονται για εμπορευματικε ́ς μετα- συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσι ́ων ́εργων (EE L 199, σ. 54), και
 φορε ́ς και τα οποι ́α ει ́ναι καταχωρισμε ́να σε ́αλλα κρα ́τη ειδικο ́τερα απο ́ τα α ́ρθρα της 8, 11, 22 και 30, το ∆ικαστη ́ριο,
 με ́λη, εξαιρουμε ́νων των μερικω ́ ν διαδρομω ́ ν του ιδι ́ου συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 αυτου ́ αυτοκινητοδρο ́μου οι οποι ́ες χρησιμοποιου ́νται J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón και
 κυρι ́ως απο ́ οχη ́ματα με με ́γιστο επιτρεπο ́μενο μικτο ́ βα ́ρος R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, P. Jann,
 τουλα ́χιστον ́σο ι προς 12 το ́νους τα οποι ́α προορι ́ζονται H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγ-
 για τον ́διο
 ι τυ ́πο μεταφορω ́ ν και τα οποι ́α ει ́ναι καταχω- γελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια
 ρισμε ́να στην Αυστρι ́α, και, αφετε ́ρου, μη εφαρμο ́ζοντας υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 26 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 τα προαναφερθε ́ντα διο ́δια αποκλειστικα ́ και μο ́νο για την απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 κα ́λυψη του κο ́στους κατασκευη ́ς, εκμετα ́λλευσης και
 ανα ́πτυξης του αυτοκινητοδρο ́μου του Brenner, παρε ́βη 1) Με την ευκαιρι ́α των διαφο ́ρων διαδικασιω ́ ν αναθε ́σεως
 τις υποχρεω ́ σεις της που υπε ́χει το ́σο απο ́ το ́αρθρο 7, δημοσι ́ων ́εργων σχετικα ́ με την ανε ́γερση και τη συντη ́ρηση
 στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 93/89/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της σχολικω ́ ν κτιρι ́ων που διενεργη ́θηκαν απο ́ τη Région Nord-
 25ης Οκτωβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με την εφαρμογη ́, εκ Pas-de-Calais και το département du Nord για περι ́οδο τριω ́ν
 με ́ρους των κρατω ́ ν μελω ́ ν, των


text:
φο ́ρων επι ́ ορισμε ́νων ́ ν, η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω
 ετω ́ σεις που
 οχημα ́των τα οποι ́α χρησιμοποιου ́νται για οδικη ́ μεταφορα ́ υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 59 της Συνθη ́κης (νυν, κατο ́πιν
 εμπορευμα ́των καθω ́ ς και των διοδι ́ων και τελω ́ ν χρη ́σης τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 49 ΕΚ), καθω ́ ς και απο ́ τα ́αρθρα
 που εισπρα ́ττονται για τη χρησιμοποι ́ηση ορισμε ́νων ́εργων 12, παρα ́γραφος 5, 26 και 29, παρα ́γραφος 2, της
 υποδομη ́ς, ́οσο και απο ́ το ́αρθρο 7, στοιχει ́ο η', της ́διαςι οδηγι ́ας 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουλι ́ου
 οδηγι ́ας. 1971, περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ ν για τη συ ́ναψη
 συμβα ́σεων δημοσι ́ων ́εργων, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την
 2) Καταδικα ́ζει την ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́ οδηγι ́α 89/440/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουλι ́ου
 ́εξοδα. 1989, και απο ́ τα ́αρθρα 8, παρα ́γραφος 3, 11, παρα ́γραφος
 (1) EE C 234 της 25.7.1998. 5, 22, παρα ́γραφος 2, και 30, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας
 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́
 συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων
 δημοσι ́ων ́εργων.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 Κοινοτη ́των θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση C-225/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- (1) EE C 258 της 15.8.1998.
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Συμβα ́ σεις δημοσι ́ων
 ́εργων — Οδηγι ́ες 71/305/ΕΟΚ, ́οπως τροποποιη ́θηκε με
 την οδηγι ́α 89/440/ΕΟΚ, και 93/37/ΕΟΚ — Ανε ́γερση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 και συντη ́ρηση σχολικω ́ ν κτιρι ́ων που πραγματοποιη ́θηκαν
 απο ́ τη Région Nord-Pas-de-Calais και απο ́ το département (πε ́μπτο τμη ́μα)
 du Nord»)
 της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 (2000/C 335/20)
 στην υπο ́θεση C-322/98 (αι ́τηση του Landesarbeitsgericht
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Hamburg για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Bärbel
 Kachelmann κατα ́ Bankhaus Hermann Lampe KG (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 («Κοινωνικη ́ πολιτικη ́ — 'Ανδρες και γυναι ́κες εργαζο ́μενοι
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 — Προ ́σβαση σε απασχο ́ληση και συνθη ́κες εργασι ́ας —
 Στην υπο ́θεση C-225/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 'Ιση μεταχει ́ριση — 'Οροι απολυ ́σεως»)
 (εκπρο ́σωπος: M. Nolin) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι:
 K. Rispal-Bellanger και Α. Viéville-Bréville), με αντικει ́μενο να (2000/C 335/21)
 διαπιστωθει ́ ο ́τι, με την ευκαιρι ́α των διαφο ́ρων διαδικασιω ́ν
 αναθε ́σεως δημοσι ́ων ́εργων σχετικα ́ με την ανε ́γερση και


text:
τη (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 συντη ́ρηση σχολικω ́ν κτιρι ́ων που διενεργη ́θηκαν απο ́ τη Région
 Nord-Pas-de-Calais και το département du Nord για περι ́οδο (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 τριω ́ν ετω ́ν, η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 49 ΕΚ), καθω ́ς και απο ́ την οδηγι ́α Στην υπο ́θεση C-322/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουλι ́ου 1971, περι ́ Landesarbeitsgericht Hamburg (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 ---pagebreak--- C 335/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 94/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 23ης Μαρτι ́ου 1994, που
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Bärbel τροποποιει ́ σημαντικα ́ για δευ ́τερη φορα ́ την οδηγι ́α 83/189 (EE
 Kachelmann και Bankhaus Hermann Lampe KG, η ́εκδοση L 100, σ. 30), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 5, G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, L. Sevón και R. Schintgen,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της προε ́δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (εισηγητη ́),
 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976, περι ́ της εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης ι J.-P. Puissochet, H. Ragnemalm, M. Wathelet και Β. Σκουρη ́,
 μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ν και γυναικω ́ν, ο ́σον αφορα ́ την προ ́σβαση δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας:
 σε απασχο ́ληση, την επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση και προω ́θηση και D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 τις συνθη ́κες εργασι ́ας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 70), το ∆ικαστη ́ριο στις 26 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A O. Edward, προ ́εδρο
 τμη ́ματος, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), H. Ragnemalm Εναπο ́κειται στον εθνικο ́ δικαστη ́, στο πλαι ́σιο αστικη ́ς δι ́κης
 και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμ- μεταξυ ́ ιδιωτω ́ ν σχετικα ́ με δικαιω ́ ματα και υποχρεω ́ σεις εκ
 ματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις συμβα ́σεως, να μην εφαρμο ́σει εθνικο ́ τεχνικο ́ κανο ́να που εκδο ́-
 26 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: θηκε κατα ́ την περι ́οδο αναβολη ́ς που προβλε ́πει το


text:
́αρθρο 9
 της οδηγι ́ας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου
 Τα ́αρθρα 2, παρα ́γραφος 1, και 5, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 1983, για την καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πληροφο ́ρησης στον
 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976, περι ́ τομε ́α των τεχνικω ́ ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ ν, ́οπως τροπο-
 της εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ ν και ποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 94/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 γυναικω ́ ν, ́οσον αφορα ́ την προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την επαγ- λι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 23ης Μαρτι ́ου 1994, που τροποπο-
 γελματικη ́ εκπαι ́δευση και προω ́ θηση και τις συνθη ́κες εργασι ́ας, ιει ́ σημαντικα ́ για δευ ́τερη φορα ́ την οδηγι ́α 83/189.
 ́εχουν την ́εννοια ́οτι δεν αντιβαι ́νει προς αυτα ́ η ερμηνει ́α
 διατα ́ξεως του εθνικου ́ δικαι ́ου, ́οπως ει ́ναι το ́αρθρο 1, παρα ́γρα-
 φος 3, του Kündigungsschutzgesetz, ́οπως ́σχυε ι με ́χρι τις (1) EE C 33 της 6.2.1999.
 30 Σεπτεμβρι ́ου 1996, κατα ́ την οποι ́α οι εργαζο ́μενοι με πλη ́ρες
 ωρα ́ριο δεν ει ́ναι γενικα ́ συγκρι ́σιμοι με τους εργαζομε ́νους με
 μειωμε ́νο ωρα ́ριο, ́οσον αφορα ́ τη βα ́σει κοινωνικω ́ ν κριτηρι ́ων
 επιλογη ́ στην οποι ́α καλει ́ται να προβει ́ο εργοδο ́της σε περι ́πτωση
 καταργη ́σεως, για οικονομικου ́ς λο ́γους, θε ́σεως εργασι ́ας με
 μειωμε ́νο ωρα ́ριο.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ( 1) EE C 312 της 10.10.1998.
 της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-478/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Τι ́τλοι δανει ́ου εκδοθε ́ντος στην αλλοδαπη ́ — Απαγο ́-
 της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 ρευση αποκτη ́σεως για τους κατοι ́κους Βελγι ́ου»)
 στην υπο ́θεση C-443/98 (αι ́τηση του Pretore di Milano για (2000/C 335/23)
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Unilever Italia SpA
 κατα ́ Central Food SpA (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 («Τεχνικα ́ προ ́τυπα και προδιαγραφε ́ς — Υποχρε ́ωση κοι-
 νοποιη ́σεως και αναβολη ́ς — ∆υνατο ́τητα εφαρμογη ́ς στις
 αστικε ́ς δι ́κες») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (2000/C 335/22)
 Στην υπο ́θεση C-478/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) (εκπρο ́σωποι: H. Michard και B. Mongin) κατα ́ Βασιλει ́ου του
 Βελγι ́ου (εκπρο ́σωπος: A. Snoecx, επικουρου ́μενη απο ́ τον B. van
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ de Walle de Ghelcke), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι το
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, απαγορευ ́οντας την απο ́κτηση απο ́ προ ́σωπα
 που ́εχουν


text:
κατοικι ́α στο Βε ́λγιο τι ́τλων δανει ́ου εκδοθε ́ντος στην
 Στην υπο ́θεση C-443/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Pretore di αλλοδαπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 73 Β
 Milano (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 56 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο
 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón και R. Schintgen, προ-
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Unilever Italia SpA και Central Food SpA, η ́εδρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), C. Gulmann, A. La
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της Pergola, J.-P. Puissochet, P. Jann, και Η. Ragnemalm, δικαστε ́ς,
 οδηγι ́ας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: D. Louterman-
 για την καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πληροφο ́ρησης στον τομε ́α Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 των τεχνικω ́ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ν (EE L 109, σ. 8), 26 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
Αριθ. C 40/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 2 . 97
 η επίμαχος συγκεκριμένος τρόπος λήψεως του φαρ
 β) μόνον τις ενδείξεις για τις οποίες το προϊον A εχει μάκου ή/και η επίμαχη δόση ή/και η επίμαχη
 εγκριθεί σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατά συχνότητα των δόσεων προστέθηκαν με τροπο
 ξεις, πριν από 6/10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση ποίηση της υφισταμένης αδείας κυκλοφορίας
 ή η
 γ) μόνον: δ) κάποιο αλλο είδος συγκεκριμένου τρόπου λήψεως
 του φαρμάκου ή/και δόσεων ή/και συχνότητας των
 1 , τις ενδείξεις για τις οποίες το προϊόν A έχει δόσεων και, αν ναι, ποιο;
 εγκριθεί, σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές
 διατάξεις, πριν από 6/ 10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή 4. Έχει σημασία για την απάντηση στο δεύτερο και τρίτο
 Ένωση και ερώτημα το γεγονός ότι η αρχική ή η περιληπτική αίτηση
 2. τις ενδείξεις για τις οποίες το προϊόν A έχει για τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας υποβλήθηκαν πριν
 εγκριθεί πριν από βραχύτερο χρονικό διάστημα από τις 16 Μαρτίου 1995 , ημερομηνία κατά την οποία
 και οι οποίες δεν απαιτούσαν, σύμφωνα με τις τέθηκε σε ισχύ o κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ . 541 /95 ;
 διατάξεις του παραρτήματος II του κανονισμού 5 . Υπό το πρίσμα των απαντήσεων στο πρώτο έως το
 (ΕΟΚ) αριθ . 541 /95 , αίτηση για τη χορήγηση νέας τέταρτο ερώτημα, είναι το άρθρο 4 παράγραφος 8 στοι
 αδείας κυκλοφορίας ή (αναλόγως της περιπτώ χείο α) σημείο iii) ανίσχυρο ως αντίθετο προς τις αρχές της
 σεως) δεν θα απαιτούσαν μια τέτοια αίτηση αν o προστασίας της καινοτομίας ή/και της απαγορεύσεως των
 πιο πάνω κανονισμός ίσχυε όταν προστέθηκε η
 διακρίσεων ή/και της αναλογικότητας ή/και της προστα
 επίμαχη ένδειξη με τροποποίηση της υφισταμένης σίας της ιδιοκτησίας;
 αδείας κυκλοφορίας
 η (') ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 , σ. 25 .
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 55 της 11 . 3 . 1995 , σ. 7 .
 δ) κάποια άλλη κατηγορία ενδείξεων και, αν ναι,
 ποια ;
 3. Μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 8 στοι
 χείο α) σημείο iii) της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ (όπως τροπο
 ποιήθηκε), να εγκριθεί το προϊόν B όσον αφορά: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunale di Trento, με διατάξεις της 24ης
 α) όλους τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του Οκτωβρίου 1996, στις υποθέσεις 1. Ministero delle Finanze
 φαρμάκου ή/και όλες τις δόσεις ή/και όλες τις συχνό κατά Cotonificio del Trentino SpA (C-371/96) και 2. Ministero
 τητες των δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το delle Finanze κατά Merkur Chemical SpA (C-373/96)
 προϊόν A είχε εγκριθεί στο οικείο κράτος μέλος όταν
 (Υποθέσεις C-371/96 και C-373/96)
 υποβλήθηκε η αίτηση για το προϊόν B
 97/C 40/ 16 )
 ή
 β) μόνον τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του Με διαταξεις της 24ης Οκτωβρίου 1996, οι οποίες περιήλθαν
 φαρμάκου ή/και τις δόσεις ή/και τη συχνότητα των στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το προϊόν A έχει τήτων στις 25 Νοεμβρίου 1996, το Tribunale di Trento, στο
 εγκριθεί, σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διατά πλαίσιο των διαφορών


text:
μεταξύ 1 . Ministero delle Finanze και
 ξεις, πριν από 6/ 10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση Cotonificio del Trentino SpA ( C-371 /96) και 2. Ministerio
 ή delle Finanze και Merkur Chemical SpA (C-373/96 ). που
 εκκρεμούν ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 γ) μόνον: προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 1 , τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του φαρμά
 κου ή/και τις δόσεις ή/και τη συχνότητα των Εμποδίζει το κοινοτικό δίκαιο, όπως έχει ερμηνευθεί με την
 δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το προϊόν A απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Ιουλίου 1991 , στην
 έχει εγκριθεί, σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές υπόθεση C-208/90 (') ( Emmott κατά Minister for Social
 διατάξεις, πριν από 6/ 10 χρόνια στην Ευρωπαϊκή Welfare ), το Ιταλικό Δημόσιο, στο πλαίσιο αγωγής την οποία
 Ένωση και ασκεί κατ' αυτού μια εταιρεία προς αναζήτηση ποσών που
 έχει καταβάλει για φόρους απαγορευόμενους από το άρθρο
 2 , τους συγκεκριμένους τρόπους λήψεως του φαρμά 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου ( 2 ) να επικαλε
 κου ή/και τις δόσεις ή/και τη συχνότητα τοον σθεί εθνική προθεσμία παραγραφής της αιτήσεως επιστρο
 δόσεων, ως προς τα οποία στοιχεία το προϊόν A
 φής, αρχομένη — όπως ορίζει το άρθρο 13 παράγραφος 2 του
 έχει εγκριθεί πριν από βραχύτερο χρονικό διάστη DPR 641 της 26ης Οκτωβρίου 1972 — από την ημέρα της
 μα και τα οποία δεν απαιτούσαν, συμφωνά με τις αχρεωστήτου καταβολής των εν λόγιο ποσών, και όχι από το
 διατάξεις του παραρτήματος II του κανονισμού
 χρονικό σημείο αφότου , με την επακολουθήσασα κατάργηση
 ( ΕΟΚ ) αριθ . 541 /95 της Επιτροπής , της 10ης Μαρ του φόρου που εμπίπτει στην απαγόρευση του προαναφερ
 τίου 1995 , σχετικά με την εξέταση των τροποποι θέντος άρθρου 10, το Ιταλικό Δημόσιο εξαφάνισε το αντικεί
 ήσεων των όρων χορηγήσεως αδείας κυκλοφορίας μενο προς την παραπάνω οδηγία μέτρο;
 φαρμακευτικού προϊόντος εκ μέρους της αρμόδι
 ας αρχής κράτους μέλους (2 ), αίτηση για τη χορή (') Συλλογή 1991 , σ. 1-4269.
 γηση νέας αδείας κυκλοφορίας ή (αναλόγως της (-) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 20.
 περιπτώσεως) δεν θα απαιτούσαν μια τέτοια αίτη
 ση αν o πιο πάνω κανονισμός ίσχυε όταν o


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/19
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-489/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-492/99 (1)
 (2003/C 55/40) (2003/C 55/43)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-489/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την υποθέσεως C-492/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Immobiliare Flavia Srl, υπό έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Colleoni Giacomo e Figli Srl
 εκκαθάριση, κατά Ministero delle Finanze. κατά Ministero delle Finanze.
 ( 1) EE C 79 της 18.3.2000. (1 ) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-490/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-134/00 (1)
 (2003/C 55/41) (2003/C 55/44)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 Με διάταξη της 11ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-490/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 υποθέσεως C-134/00 (αίτηση του Tribunale di Trento για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Azzini SpA κατά Ministero
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministero delle Finanze κατά
 delle Finanze.
 Merkur Chemical srl.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 (1 ) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-491/99 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-88/01 ( 1)
 (2003/C 55/42)
 (2003/C 55/45)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 υποθέσεως C-491/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Falegnameria Carminati di υποθέσεως C-88/01 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 Franco e Domenico Carminati Snc κατά Ministero delle έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Agricola Torriani Sas κατά
 Finanze. Ministero delle Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000. (1 ) ΕΕ C 118 της 21.4.2001.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Δεκεμβρίου 2014 η Bharat Heavy Electricals Ltd κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 21 Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση T-374/14, Bharat Heavy Electricals Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-602/14 P)
 (2015/C 311/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Bharat Heavy Electricals Ltd (εκπρόσωπος: A. Mc Donagh, avocat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Με διάταξη της 4ης Ιουνίου 2015 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και υποχρέωσε τη Bharat Heavy Electricals Ltd να φέρει τα δικαστικά έξοδά της.