text:
7 . 12. 96 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 370/15
 Προσφυγή της Federazione Itahana del Commercio Oleario H προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι παραβιάζεται η
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκή αρχή της κατά το άρθρο 40 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο
 θηκε στις 6 Αυγούστου 1996 της συνθήκης αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων,
 (Υπόθεση Τ-122/96) σύμφωνα με την οποία οι συνθήκες παραγωγής και κατανα
 λώσεως μπορούν να διακριθούν αλλήλων μόνον από αντικει
 (96/C 370/33 ) μενικά κριτήρια.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 — Παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, νομιμότητας
 και σαφήνειας της κυρώσεως
 H Federazione Italiana del Commercio Oleario ( ιταλική H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι κυρώσεις αποτελούν
 ομοσπονδία εμπορίας ελαίων), με έδρα τη Ρώμη , εκπροσω αντίδραση της έννομης τάξεως σε παράνομη συμπεριφορά,
 πούμενη από τη Livia Magrone Furlotti, δικηγόρο Ρώμης, με ήτοι συμπεριφορά λογιζόμενη ως παραβιάζουσα κάποια
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Marc Loesch, 11 , αρχή . Κατά λογική ακολουθία, η πρόβλεψη κυρώσεως σε
 rue Goethe , άσκησε στις 6 Αυγούστου 1996 ενώπιον του περίπτωση κατά την οποία μπορεί να διαπιστωθεί ότι η
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή σχετική αλλοίωση οφείλεται σε φυσικά αίτια και δεν είναι
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. αποτέλεσμα παράνομης συμπεριφοράς του δικαιούχου της
 ενισχύσεως είναι παράνομη .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Κατά την προσφεύγουσα, η κύρωση πρέπει να προσμετρείται
 ανάλογα με την παράβαση και, αν δεν μπορεί να διαπιστωθεί
 — να ακυρώσει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 887/ παράβαση , δεν εφαρμόζεται κύρωση . H πρόβλεψη κυρώ
 96 της Επιτροπής, της 15ης Μαΐου 1996, o οποίος τροπο σεως λόγω αντικειμενικής κατ' ουσίαν ευθύνης είναι παρά
 ποιεί τον κανονισμό ( ΕΟΚ) αριθ . 2677/85 για τον καθο νομη και υπό την ειδική αυτή άποψη . H προσφεύγουσα
 ρισμό των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η αντικειμενική κατ ' ουσίαν
 ενισχύσεως στην κατανάλωση για το ελαιόλαδο ('), ευθύνη των επιχειρήσεων συσκευασίας, οι οποίες περιέρχο
 νται σε κατάσταση στα πλαίσια της οποίας πρέπει να
 λογοδοτούν για ποιοτικές μεταβολές του προϊόντος, οι οποίες
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. όχι μόνο δεν οφείλονται σε εκ προθέσεως συμπεριφορά τους,
 αλλ' επιπλέον εκφεύγουν οποιασδήποτε δυνατότητας ελέγ
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα χου και παρεμβάσεως, είναι ξένη προς το σκοπό της κοινο
 τικής νομοθεσίας σε θέματα καταστολής της απάτης κατά την
 H προσφεύγουσα, επαγγελματική οργάνωση επιφορτισμένη είσπραξη ενισχύσεων. Επομένως, συντρέχει παραβίαση της
 με τη χορήγηση των ενισχύσεων στις επιχειρήσεις συσκευα θεμελιώδους αρχής της αναλογικότητας.
 σίας ελαιολάδου , ζητεί την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) — Παραβίαση και εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής περί
 αριθ. 887/96 στο βαθμό που προβλέπει καθεστώς επιβολής αμεροληψίας
 κυρώσεων, συνδεόμενο προς ουσιαστικώς αντικειμενική
 ευθύνη και συγκεκριμένα ότι το προϊόν δεν ανταποκρίνεται H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η έλλειψη καταλλήλων
 στα χαρακτηριστικά του , όπως αυτά προσδιορίζονται στα διαδικασιών δειγματοληψίας και εγγυήσεων επί των μεθόδων
 συνημμένα στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2568/91 παραρτή δειγματοληψίας και διατηρήσεως του δείγματος εκθέτει τις
 ματα, χωρίς να διευκρινίζεται ότι τούτο πρέπει να έχει επιχειρήσεις συσκευασίας σε κινδύνους συνδεομένους προς
 προκληθεί από τον


text:
υφιστάμενο την κύρωση . την επανάληψη των ελέγχων και των κυρώσεων που προ
 βλέπει o προσβαλλόμενος κανονισμός.
 H προσφυγή στηρίζεται στους ακολούθους λόγους ακυρώ •— Υπέρβαση εξουσίας — Παράβαση του άρθρον 173 δεύ
 σεως : τερο εδάφιο της συνθήκης
 — Παραβίαση της αρχής περί ίσης μεταχειρίσεως Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή , επιβάλλοντας κυρώ
 σεις με τον προσβαλλόμενο κανονισμό ακόμα και στην
 H προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι η ενίσχυση στην παρα περίπτωση που η απόκλιση από τις καθορισμένες με τον
 γωγή χορηγείται χωρίς να προβλέπονται έλεγχοι ποιότητας κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2568/91 παραμέτρους δεν οφείλεται
 ούτε κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμορφώσεως του προϊό σε δόλο ή υπαιτιότητα, καταλύει την ίδια τη ratio στην οποία
 ντος προς τις προκαθορισμένες ποιοτικές παραμέτρους, ενώ στηρίζεται η κοινοτική νομοθεσία σε θέματα καταστολής της
 o προσβαλλόμενος κανονισμός, σχετικά με την ενίσχυση στην παράνομης εισπράξεως ενισχύσεων, με συνέπεια την παρε
 κατανάλωση — o οποίος, κατά την άποψη της προσφεύγου μπόδιση του συστήματος των ενισχύσεων στην κοινοτική
 σας, βαίνει παραλλήλως προς την ενίσχυση στην παραγωγή
 αγορά του ελαιολάδου . Συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις συ
 σκευασίας θα προτιμούσαν να παραιτηθούν της ενισχύσεως
 — προβλέπει βαρύτατες χρηματικές κυρώσεις σε βάρος μόνο
 των επιχειρήσεων συσκευασίας, ακόμη και για ελαφρές αντί να διατρέχουν τον κίνδυνο να υποστούν βαρύτατες
 αποκλίσεις σε σχέση με κάποιον από τους 28 προσδιορισμούς
 κυρώσεις, η επιβολή των οποίων, αποσυνδεδεμένη από
 που περιέχει o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2568/91 . οποιαδήποτε υπαιτιότητα, καταλήγει να μεταμορφωθεί σε
 απολύτως ανεξέλεγκτο κίνδυνο, άσχετο προς τη διαδικασία
 λήψειος αποφάσεων της επιχειρήσεως.
 Κατά την προσφεύγουσα, η εν λόγω διαφορετική μεταχείριση
 δεν δικαιολογείται αντικειμενικά και καθιστά απαράδεκτη τη (') ΕΕ αριθ . L 119 της 16 . 5 . 1996 , σ. 16 .
 διάκριση μεταξύ παραγωγών και λοιπών επιχειρηματιών,
 αφενός, και επιχειρήσεων συσκευασίας, αφετέρου .

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 24.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 2ας Δεκεμβρίου 2008 — Ford Motor Co. κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-67/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος FUN ως κοινοτικού - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2009/C 19/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ford Motor Co. (Dearborn, Michigan, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: R. Ingerl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Poch)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Δεκεμβρίου 2006 (υπόθεση R 1135/2006-2), με αντικείμενο την καταχώριση του λεκτικού σήματος FUN ως κοινοτικού
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 20ής Δεκεμβρίου 2006 (υπόθεση R 1135/2006-2).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/28
 Προσφυγή-αγωγή της Rhodia Consumer Specialities Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-402/04)
 (2005/C 19/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Rhodia Consumer Specialities Limited, με έδρα το Watford, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενη από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
 —
 ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστη λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού·
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως συμπίπτουν με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση Τ-400/04, Arch Chemicals και Arch Timber Protection κατά Επιτροπής.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/47
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-491/11 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Διάρκεια της διαδικασίας περί αναγνωρίσεως μόνιμης μερικής αναπηρίας - Ζημία που φέρεται ότι υπέστη ο αναιρεσείων - Επιστροφή εξόδων που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί - Απόρριψη ως προδήλως νόμω αβάσιμης της προσφυγής που ασκήθηκε σε πρώτο βαθμό - Άρθρο 94, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης)
 2013/C 26/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Del Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα), της 30ής Ιουνίου 2011, στην υπόθεση F-14/10, Marcuccio κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή) και με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της διατάξεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Luigi Marcuccio θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας διαδικασίας.
 (1) EE C 331 της 12.11.2011.


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/24
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-74/05)
 (2005/C 82/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Nicola Yerrell, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/79/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για την εκτέλεση της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας για την οργάνωση του χρόνου εργασίας του ιπτάμενου προσωπικού της πολιτικής αεροπορίας, που συνήφθη από την Ένωση Ευρωπαϊκών Αεροπορικών Εταιρειών (ΑΕΑ), την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ETF), την Ευρωπαϊκή Ένωση Προσωπικού Θαλάμων Διακυβέρνησης Αεροσκαφών (ΕCΑ), την Ευρωπαϊκή Ένωση Αερομεταφορέων των Περιφερειών της Ευρώπης (ERA) και τη Διεθνή Ένωση για τις Ναυλωμένες Πτήσεις (IACA) (1), ή μη εξασφαλίζοντας ότι οι κοινωνικοί εταίροι έχουν θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις μέσω συμφωνίας και/ή μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ·
 2.
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Δεκεμβρίου 2003.
 (1) EE L 302, της 1.12.2000, σ. 57.


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/20
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 9ης Μαρτίου 2005
 στην υπόθεση T-33/03, Osotspa Co. Ltd, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγορά (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Προγενέστερα εικονιστικά σήματα SHARK, εθνικό και κοινοτικό - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Hai - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2005/C 115/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-33/03, Osotspa Co. Ltd, με έδρα την Μπανγκόγκ (Ταϊλάνδη), εκπροσωπούμενη από τον C. Gassauer-Fleissner, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl, T. Eichenberg και G. Schneider), έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Distribution & Marketing GmbH, με έδρα το Σάλζμπουργκ (Αυστρία), εκπροσωπούμενη αρχικώς από τον C. Hauer και στη συνέχεια από τους V. von Bomhard, A. Renck και A. Pohlmann, δικηγόρους, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Νοεμβρίου 2002 (υπόθεση R 296/2002-3), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Osotspa Co. Ltd και της Distribution & Marketing GmbH, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και V. Vadapalas, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Μαρτίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα
 (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/32
 Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2014 — Penny-Markt GmbH κατά ΓΕΕΑ — Boquoi Handels (B! O)
 (Υπόθεση T-364/14)
 2014/C 261/56
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Penny-Markt GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Kinkeldey, S. Brandstätter και A. Wagner, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Boquoi Handels OHG (Straelen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 1201/2013-4·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «B! O», για προϊόντα των κλάσεων 29, 30, 31 και 32 — Κοινοτικό σήμα αριθ. 1 0 0 38 008
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η Boquoi Handels OHG
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Τα εθνικά και κοινοτικά λεκτικά σήματα «bo» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 5, 16, 21, 29, 31, 32, 33 και 35
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως και κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009


text:
AqiØ. C 133/28 rËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 — να ακυρώσει τη «γνωμοδοτηση» του προϊστάμενου του Όσον αφορα την απόφαση να μη δοθεί συνεχεία στην αίτηση
 πορτογαλικού μεταφραστικού τμήματος της 21ης Ιανουα που υπέβαλε βάσει του άρθρου 90 του ΚΥΚ, o προσφεύγων
 ρίου 1994, η οποία περιέχεται στο παράρτημα 2 των υποστηρίζει, πρώτον, ότι το καθού προέβη σε εσφαλμένο
 απαντήσεων της διοικήσεως του Δικαστηρίου στις ερωτή χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που αποτέλε
 σεις τις οποίες έθεσε στους διαδίκους το Πρωτοδικείο στο σαν την αφορμή της υποβολής της αιτήσεως αυτής. Υποστη
 πλαίσιο των συνεκδικασθεισών υποθέσεων Τ-547/93 και ρίζει, επίσης, ότι η απόφαση δεν περιέχει επαρκώς ακριβή
 Τ-280/94, Orlando Lopes κατά Δικαστηρίου των Ευρω αιτιολογία, όπως απαιτεί το άρθρο 25 του ΚΥΚ, και ότι δεν
 παϊκών Κοινοτήτων, συμβιβάζεται με την αρχή της μη αναδρομικότητας. O
 προσφεύγων προσάπτει, τέλος, στο καθού ότι, με την από
 — να ακυρώσει το έγγραφο που τιτλοφορείται «Ανάλυση φαση αυτή , υποστήριξε τους δράστες των παρανόμων πρά
 του δείγματος I» και το οποίο περιλαμβάνεται στο ξεων τις οποίες υφίσταται από το 1987.
 παράρτημα 1 των από 29 Ιουνίου 1995 απαντήσεων της
 διοικήσεως του Δικαστηρίου στις ερωτήσεις που έθεσε το
 Πρωτοδικείο στο πλαίσιο των συνεκδικασθεισών υποθέ
 σεων Τ-547/93 και 280/94, Προσφυγή του Boubeker Maayouchi κατα της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 6 Μαρτίου
 — να ακυρώσει την απόφαση να μη δοθεί συνέχεια στην 1996
 αίτηση που υποβλήθηκε στις 7 Ιουλίου 1995 και με την ( Y JIO Ø EOII T-27/96)
 οποία ζητήθηκε να τεθεί τέρμα στις καταχρήσεις εξουσίας
 εκ μέρους του προϊσταμένου και των αναθεωρητών του (96/C 133/61 )
 πορτογαλικού μεταφραστικού τμήματος έναντι του προ (riœooa ôiaôixaoïaç: n yaXXixrj)
 σφεύγοντος, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε με υπό
 μνημα του Γραμματέα του Δικαστηρίου της 21ης Ιουλίου O Boubeker Maayouchi, κάτοικος Ραμπάτ (Μαρόκο), εκπρο
 1995 , σωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της
 — να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση ύψους
 Fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον του
 τουλάχιστον 20 000 000 βελγικών φράγκων (FB ) προς Πρωτοδικείου ίων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 6 Μαρτίου
 αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της 1996, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ηθικής βλάβης που υπέστη o προσφεύγων από τη συμπε Κοινοτήτων.
 ριφορά των υπαλλήλων του Δικαστηρίου ,
 — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 εξόδων. — να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε να προβεί στον
 έλεγχο του νομότυπου και νόμιμου χαρακτήρα της διαδι
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα κασίας εκλογής αντιπροσώπων του εκτός Κοινότητος
 προσωπικού ,
 O προσφεύγων υποστηρίζει, πρώτον, ότι η απόφαση περί
 απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως ελήφθη κατά — να διαπιστώσει την εκ μέρους του επικεφαλής της Αντι
 πρόδηλη παράβαση του άρθρου 24 πρώτο εδάφιο του προσωπείας της Επιτροπής στο Μαρόκο κατάρτιση ελλι
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων πούς εκλογικού καταλόγου όσον αφορά το σώμα των
 (ΚΥΚ), δεδομένου ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι τοπικών υπαλλήλων,
 ικανές να θίξουν την υπόληψη και την επαγγελματική — να ακυρώσει την


text:
απόφαση της εφορευτικής επιτροπής με
 αξιοπιστία του και δεδομένου ότι η διοίκηση του καθού την οποία ακυρώθηκαν δύο ψήφοι που είχαν δοθεί από
 οργάνου παρέλειψε να λάβει όλα τα πρόσφορα μέτρα τοπικούς υπαλλήλους κατά την περιφερειακή ψηφοφορία
 προκειμένου να εξακριβώσει κατά πόσον ήσαν βάσιμες οι όσον αφορά την αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο
 σοβαρές κατηγορίες τις οποίες o ίδιος αμφισβητεί. Μαρόκο,
 Όσον αφορά τις αξιολογικές κρίσεις που περιέχονται στο — να ακυρώσει το αποτέλεσμα των εκλογών που ανακοινώ
 έγγραφο της 21ης Ιανουαρίου 1994, o προσφεύγων υπογραμ θηκε από την εφορευτική επιτροπή κατά τη συνεδρίασή
 μίζει ότι οι κρίσεις αυτές δεν περιλαμβάνονται στις εκθέσεις της 13ης Φεβρουαρίου 1995 , κατά το μέτρο που σύμφωνα
 που έχουν συνταχθεί γι' αυτόν και δεν του κοινοποιήθηκαν, με το αποτέλεσμα αυτό o Bassel Kaghadou ανεδείχθη , ως
 γεγονός που τον εμπόδισε να ασκήσει το δικαίωμά του να εκλεγείς υποψήφιος κατά την περιφερειακή ψηφοφορία,
 διατυπώσει τις απόψεις του εγκαίρως, όπως απαιτείται από μέλος του αντιπροσωπευτικού συλλογικού οργάνου των
 τα άρθρα 26 και 43 του ΚΥΚ. Προσθέτει ότι από το κείμενο τοπικών υπαλλήλων για τη γεωγραφική ζώνη 7 ,
 των κρίσεων αυτών δεν μπορεί να διαπιστωθεί αν αυτές είναι
 ή όχι βάσιμες, πράγμα το οποίο συνιστά παράβαση του — στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη , να ακυρώσει τη ρητή
 άρθρου 25 του ΚΥΚ. απορριπτική απόφαση που η Επιτροπή εξέδωσε σε
 απάντηση της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγο
 Όσον αφορά το δεύτερο προσβαλλόμενο έγγραφο, o προ ντος ,
 σφεύγων θεωρεί ότι δεν αποτελεί αμερόληπτη και αντικειμε — εν πάση περιπτώσει, να διαπιστώσει ότι η καθής διέπραξε
 νική ανάλυση της εργασίας του και αμφισβητεί το βάσιμο των σφάλματα στο πλαίσιο της οργανώσεως των εκλογών και
 κρίσεων που εκφράζονται στο έγγραφο αυτό. Παρατηρεί, της καταμετρήσεως των ψήφων που προέρχονταν από το
 εξάλλου , ότι το έγγραφο αυτό περιέχει αξιολογικές κρίσεις
 Μαρόκο και να την υποχρεώσει να καταβάλει στον
 όσον αφορά τη συμπεριφορά του , οι οποίες διατυπώθηκαν
 προσφεύγοντα ένα συμβολικό φράγκο ως αποζημίωση ,
 κατά παραβίαση της αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων
 άμυνας και της αρχής της μη αναδρομικότητας και οι οποίες — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 είναι ασυμβίβαστες προς τα άρθρα 21 και 11 του ΚΥΚ. εξόδων.
 ---pagebreak--- 4. 5 . 96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 133/29
 Λογοί και κύρια επιχειρήματα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 O προσφεύγων, τοπικός υπάλληλος στην αντιπροσωπεία της των .
 Επιτροπής στο Μαρόκο, επικρίνει τις πλημμέλειες από τις
 οποίες, κατ' αυτόν, πάσχει η διαδικασία εκλογής των εκπρο H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 σώπων του εκτός Κοινότητος προσωπικού .
 — να ακυρώσει την απόφαση της εφορευτικής επιτροπής να
 Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η εφορευτική επιτροπή , κατά τη δεχθεί τις ψήφους που προέρχονταν από την αντιπροσω
 συνεδρίασή της 13ης Φεβρουαρίου 1995 , αναθεωρώντας μια πεία των Νήσων Σολομώντος σχετικά με την εκλογή του
 πρώτη απόφασή της, έκρινε ότι από τις 23 ψήφους που εκπροσώπου των τοπικών υπαλλήλων κατά την περιφε
 προέρχονταν από το Μαρόκο, αναφορικά με την εκλογή


text:
ρειακή ψηφοφορία στη γεωγραφική ζώνη 3 ,
 τοπικού υπαλλήλου κατά την περιφερειακή ψηφοφορία, δύο
 ψήφοι δεν ήσαν έγκυροι, η μεν μία διότι δεν είχε σημειωθεί επί — να ακυρώσει το αποτέλεσμα των εκλογών που ανακοινώ
 κανονικού ψηφοδελτίου , η δε άλλη διότι είχε αποσταλεί θηκε από την εφορευτική επιτροπή κατά τη συνεδρίασή
 ταχυδρομικώς και στον σχετικό εκλογικό κατάλογο δεν είχε της της 13ης Φεβρουαρίου 1995 κατά το μέτρο που
 επισυναφθεί o εξωτερικός φάκελος που έφερε το όνομα και ανέδειξε τον εκλεγέντα κατά την περιφερειακή ψηφοφο
 την υπογραφή του ψηφίσαντος. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα τη ρία μέλος του αντιπροσωπευτικού συλλογικού οργάνου
 μην εκλογή του προσφεύγοντος. των τοπικών υπαλλήλων για τη γεωγραφική ζώνη 3 ,
 O προσφεύγων προβάλλει καταρχάς το ελλιπές του εκλογι — να αναγνωρίσει την προσφεύγουσα ως εκλεγείσα κατά
 κού καταλόγου που καταρτίστηκε από τον επικεφαλής της την περιφερειακή ψηφοφορία για το αντιπροσωπευτικό
 αντιπροσωπείας της Επιτροπής στο Μαρόκο, και τούτο κατά συλλογικό όργανο των τοπικών υπαλλήλων όσον αφορά
 το μέτρο όπου σ' αυτόν δεν περιελήφθησαν τρεις προσωρινοί τη γεωγραφική ζώνη 3 ,
 τοπικοί υπάλληλοι που πληρούσαν τους όρους για να είναι
 εκλογείς. Πράγματι, ασχέτως του αν είναι ή όχι προσωρινοί, — κατά το μέτρο που παρίσταται ανάγκη , να ακυρώσει τη
 τα πρόσωπα αυτά είναι τοπικοί υπάλληλοι ή πρέπει, τουλά ρητή απορριπτική απόφαση που η Επιτροπή εξέδωσε σε
 χιστον, να εξομοιωθούν προς τοπικούς υπαλλήλους, εφόσον απάντηση της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγου
 έχουν χρόνο υπηρεσίας, αντιστοίχως, τρία έτη , δεκαπέντε σας ,
 μήνες και δώδεκα μήνες. Επομένως, η Επιτροπή παρέβη το
 καθήκον που υπέχει από το άρθρο 9 παράγραφος 2 του — εν πάση περιπτώσει, να αναγνωρίσει ότι η καθής έσφαλε
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των λαμβάνοντας υπόψη τις ψήφους που προέρχονταν από
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ) να μεριμνά για τη νομό τις Νήσους Σολομώντος για την εκλογή τοπικού υπαλλή
 τυπη διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας. λου κατά την περιφερειακή ψηφοφορία και να την
 υποχρεώσει να καταβάλει στην προσφεύγουσα ένα
 Δεύτερον, o προσφεύγων επικρίνει την ακύρωση από την συμβολικό φράγκο ως αποζημίωση ,
 εφορευτική επιτροπή των δύο ψήφων που εστάλησαν
 ταχυδρομικώς. Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι οι δύο αυτές — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 ψήφοι δόθηκαν στο πλαίσιο της πλέον αυστηράς τηρήσεως
 της ελευθερίας επιλογής κάθε εκλογέα. Κατά συνέπεια, η μη
 χρησιμοποίηση ad hoc εντύπου δεν μπορεί να επηρεάσει το Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 κύρος της ψήφου που αντικατοπτρίζει αυτή την ελεύθερη H προσφεύγουσα εκθέτει ότι τον Δεκέμβριο του 1994 διεξή
 επιλογή. Εξάλλου , κατά το μέτρο όπου οι εκλογείς όσον χθησαν οι εκλογές για την ανάδειξη των τοπικών και
 αφορά την αντιπροσωπεία του Μαρόκου δεν τήρησαν ορι περιφερειακών αντιπροσώπων του εκτός Κοινότητας προσω
 σμένους διαδικαστικού και τυπικού χαρακτήρα κανόνες, πικού για τις διάφορες αντιπροσωπείες της Επιτροπής. Κατά
 πράγμα που δεν είχε επίπτωση στη βέβαιη και πραγματική τη συνεδρίαση της 12ης Ιανουαρίου 1995 , για την κατάρτιση
 αξία της ψήφου , o προσφεύγων δεν μπορεί να είναι το θύμα του πρακτικού των εκλογών, η εφορευτική επιτροπή διαπί
 παραλείψεων ευθέως απορρεουσών από έλλειψη ενημερώ στωσε ότι, όσον αφορά την αντιπροσωπεία


text:
των Νήσων
 σεως καταλογιστέα στον επικεφαλής της αντιπροσωπείας. Σολομώντος, ενώ οι τοπικοί υπάλληλοι είχαν δώσει, κατά την
 περιφερειακή ψηφοφορία, έξι ψήφους, μόνον πέντε εκλογείς
 είχαν υπογράψει στον σχετικό εκλογικό κατάλογο- επίσης, η
 εν λόγω επιτροπή δήλωσε ότι η προσφεύγουσα θα είχε εκλεγεί
 αν δεν είχαν συνυπολογιστεί οι ψήφοι των Νήσων Σολομώ
 Προσφυγή της Doreen Chew κατα της Επιτροπής των ντος. O επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Επιτροπής στις
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 6 Μαρτίου Νήσους Σολομώντος επισήμανε στην εφορευτική επιτροπή
 1996 ότι λόγω «λάθους εξ αντιγραφής» δεν είχε περιληφθεί στον
 (Yπόθεση T-28/96) σχετικό εκλογικό κατάλογο η υπογραφή ενός ψηφίσαντος
 εκλογέως και απέστειλε έναν δεόντως διορθωμένο εκλογικό
 (96/C 133/62) κατάλογο. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η εφορευτική επιτροπή
 έλαβε τελικώς την απόφαση , κατά τη συνεδρίαση της 13ης
 (διαδικασίας: ri γαλλική) Φεβρουαρίου 1995, να κάνει δεκτά τα διαβιβασθέντα από την
 αντιπροσωπεία των Νήσων Σολομώντος αποτελέσματα και
 H Doreen Chew, κάτοικος Suva (Νήσοι Φίτζι), εκπροσωπού κήρυξε ως εκλεγέντα αντιπρόσωπο, αντί της προσφεύγου
 μενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο σας, άλλον υποψήφιο. Κατά της αποφάσεως αυτής η προ
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire σφεύγουσα υπέβαλε διοικητική ένσταση η οποία αποτέλεσε
 Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε στις 6 Μαρτίου 1996, το αντικείμενο ρητής απορριπτικής αποφάσεως.


text:
28 . b . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/15
 Οι αναιρεσειουσες ζητούν απο το Δικαστήριο: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρω 5 Μαΐου 1997
 παϊκών Κοινοτήτων της 27ης Φεβρουαρίου 1997 στην
 υπόθεση Τ-106/96. (Υπόθεση C-175/97)
 (97/C 199/29)
 — κατά συνέπεια , να ακυρώσει την από 8 Φεβρουαρίου
 1995 (') απόφαση της Επιτροπής και
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 — να κηρύξει ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά, κατ1 νη από τους Michel Nolin και Laura Pignataro, με αντίκλητο
 εφαρμογήν του άρθρου 92 παράγραφος 1 της Συνθήκης στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre
 τις επικρινόμενες διατάξεις του γαλλικού νόμου της 2ας Wagner, Kirchberg, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστη
 Ιουλίου 1990 .
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 5 Μαΐου 1997, κατά
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Με την απόφαση του το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένα
 τις διατάξεις του άρθρου 90 παράγραφος 2 και του άρθρου 92 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 της συνθήκης ΕΚ. Δικαστήριο:
 Κακώς το Πρωτοδικείο θεώρησε ότι η επίμαχη ενίσχυση , ήτοι — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία μη λαμβάνο
 μείωση κατά 85 % του φόρου ακινήτων και των επαγγελμα ντας και, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας εμπρο
 τικών επιβαρύνσεων, αποτελεί απλώς αντιστάθμιση των θέσμως τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικη
 πρόσθετων δαπανών με τις οποίες πρέπει να επιβαρύνεται η τικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/
 επιχείρηση La Poste (o Οργανισμός Ταχυδρομείων) για την 89/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 25ης Οκτωβρίου 1993 ,
 παροχή δημόσιας υπηρεσίας. Πράγματι, από τη χορηγούμενη σχετικά με την εφαρμογή , εκ μέρους των κρατών μελών,
 ενίσχυση ωφελούνται όλες οι δραστηριότητες της La Poste , των φόρων επί ορισμένων οχημάτων τα οποία χρησιμο
 περιλαμβανομένων των ανταγωνιστικών δραστηριοτήτων, ποιούνται για οδική μεταφορά εμπορευμάτων, καθώς και
 οπότε για το λόγο αυτό υφίσταται κατανομή των ενισχύσεων. των διοδίων και των τελών χρήσης που εισπράττονται για
 Το Πριοτοδικείο επικύρωσε την απόφαση της Επιτροπής τη χρησιμοποίηση ορισμένων έργων υποδομής (') παρέβη
 ελλείψει οποιουδήποτε αναλυτικού λογιστικού στοιχείου τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και την
 βάσει του οποίου και μόνον θα μπορούσε να εξακριβωθεί ότι ως άνω οδηγία,
 από την ενίσχυση ωφελούνται αποκλειστικώς οι δραστηριό
 τητες τις οποίες μόνον η La Poste μπορεί να ασκεί.
 — να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 H εκτίμηση των πρόσθετίον δαπανών που προκαλούνται έξοδα.
 λόγω της ασκήσειος των εν λόγω δραστηριοτήτων είναι
 παντελώς ανακριβής. Οι δραστηριότητες πρέπει να διακρί
 νονται από την ανταγωνιστική δραστηριότητα η οποία Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 πρέπει να ασκείται στην οικεία αγορά και υπό τους όρους που
 προβλέπονται στο πλαίσιο της αγοράς αυτής. Το άρθρο 92 Κατά το άρθρο 189 τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, οι οδηγίες
 της συνθήκης έχει σαφώς εφαρμογή όσον αφορά τις εν λόγω δεσμεύουν κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται όσον
 δραστηριότητες. Εναπόκειται στην Επιτροπή να βεβαιωθεί αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ενώ , βάσει του άρ
 ότι η ενίσχυση


text:
δεν έχει ως αποτέλεσμα την επιδότηση των θρου 5 της συνθήκης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό
 δραστηριοτήτων αυτών. ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση
 Κατά την προσβαλλομένη απόφαση , η La Poste έχει ισοσκε των υποχρεώσεων που απορρέουν, μεταξύ άλλων, από τις
 λισμένο τον προϋπολογισμό της όσον αφορά το σύνολο των πράξεις των κοινοτικών οργάνων.
 δραστηριοτήτων της. Το αποτέλεσμα αυτό δεν επιτυγχάνεται
 χάρι στην ενίσχυση , αλλά λόγω των κερδών που παρανόμως Το άρθρο 13 της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη
 προσπορίζεται από ανταγωνιστικές δραστηριότητες σχετικά θέτουν σε εφαρμογή τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά
 με τις οποίες προβλέπονται φορολογικές ελαφρύνσεις. και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθούν προς την οδηγία
 προ της 1ης Ιανουαρίου 1995 .
 Είναι ανακριβές το ποσοστό 34,7 % που δέχθηκε η Επιτροπή
 λαμβάνοντας υπόψη τα πλεονεκτήματα που παρέχονται στις
 ανταγωνιστικές υπηρεσίες της La Poste , λόγω της υπάρξεως Με απόφαση της 5ης Ιουλίου 1995 στην υπόθεση C-21/94
 δικτύου ταχυδρομικών γραφείων στην ύπαιθρο χώρα, στοι ( Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου , Συλλογή 1995,
 χείο βάσει του οποίου προβάλλεται o ισχυρισμός ότι η σ. 1827) το Δικαστήριο ακύρωσε την ως άνω οδηγία, διατη
 απόφαση του Πρωτοδικείου είναι ορθή . Με βάση τον κύκλο ρώντας ωστόσο σε ισχύ τα αποτελέσματά της μέχρις ότου το
 εργασιών , διαπιστώνεται ότι το 75 % τιον δραστηριοτήτων Συμβούλιο εκδώσει νέα οδηγία. H απόφαση αυτή δεν μπορεί
 των ευρισκόμενων στην ύπαιθρο χώρα ταχυδρομικών γρα να δικαιολογήσει έλλειψη μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο όσον
 φείων αφιερώνεται σε ανταγωνιστικές υπηρεσίες. Με βάση το αφορά την οδηγία αυτή .
 ποσοστό αυτό η ενίσχυση είναι πολύ μεγαλύτερη από τις
 πρόσθετες δαπάνες . (') ΕΕ αριθ . L 279 της 12 . 11 . 1993 , σ. 32 .
 (') ΕΕ αριθ . C 262 της 7 . 10. 1995 , σ. 1 1 .


text:
C 101/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενοι από τον M. van Dam, δικηγόρο, κατά ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. van Vliet
 και W. Wils), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως SG της 31ης Ιανουαρίου 2003
 (2001) D/286098 της Επιτροπής, της 9ης Φεβρουαρίου 2001,
 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα των προσφευγόντων περί
 εξαιρέσεως του πλοίου Αrizona από το πεδίο εφαρμογής του στην υπόθεση T-224/02 R, Miguel Forcat Icardo κατά
 κανονισμού (ΕΚ) 718/1999 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 1999, σχετικά με μια πολιτική ρύθμισης της μεταφορικής ικανό-
 τητας των κοινοτικών στόλων στην εσωτερική ναυσιπλοΐα για την (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Υπάλληλοι —
 προώθηση των μεταφορών διά της πλωτής οδού (ΕΕ L 90, σ. 1), Απαράδεκτο — Επείγον — Έλλειψη)
 το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts,
 Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, (2003/C 101/63)
 εξέδωσε στις 13 ∆εκεμβρίου 2002, διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1) Καταργείται η δίκη.
 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα. Στην υπόθεση T-224/02 R, Miguel Forcat Icardo, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών,
 ( 1) ΕΕ C 186 της 30.6.2001. εκπροσωπούμενος από τον M.A. Lucas, δικηγόρο, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και
 Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο, κατ' ουσίαν, πρώτον, να
 δοθεί συνέχεια στη δέσμευση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων για απόσπαση του προσφεύγοντος στον Οργανισμό
 Ηνωμένων Εθνών για τη ∆ιατροφή και τη Γεωργία στη Ρώμη
 και, δεύτερον, την αναστολή της εκθέσεως βαθμολογίας του
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ προσφεύγοντος, της 18ης Μαρτίου 2002, για την περίοδο 1999-
 2001, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, εξέδωσε στις 31 Ιανουαρίου
 της 11ης Φεβρουαρίου 2003 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση Τ-83/02, Jan Pflugradt κατά Ευρωπαϊκής 1) Απορρίπτει την αίτηση προσωρινών μέτρων.
 Κεντρικής Τράπεζας (1)
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (Προσωπικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας — ∆ια-
 δικασία διατυπώσεως αιτιάσεων — Βλαπτική πράξη — Η
 προ της ασκήσεως προσφυγής διαδικασία — Απαράδεκτο)
 (2003/C 101/62)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 3ης Φεβρουαρίου 2003
 Στην υπόθεση Τ-83/02, Jan Pflugradt, κάτοικος Φρανκφούρτης
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Ν. Pflüger, με στην υπόθεση Τ-253/02, Chafiq Ayadi κατά Συμβουλίου
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Τράπεζας (εκπρόσωποι: V. Saintot, T. Gilliams και Κοινοτήτων (1)
 B. Wägengaur), που είχε ως αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως του
 εγγράφου της 8ης Φεβρουαρίου 2002 με το οποίο η Ευρωπαϊκή (Αίτηση ακυρώσεως — Κανονισμός του Συμβουλίου —
 Κεντρική Τράπεζα πληροφόρησε τον προσφεύγοντα σχετικά με την Προσφυγή κατά Συμβουλίου και Επιτροπής — Εν μέρει
 κίνηση διαδικασίας περί εξετάσεως των κατ' αυτού διατυπωθεισών απαράδεκτη)
 αιτιάσεων, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) συγκείμενο από τους
 R. García-Valdecasas, πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke,
 δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε, στις 11 Φεβρουαρίου (2003/C 101/64)
 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 1) Η προσφυγή είναι απαράδεκτη.
 2) Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-253/02, Chafiq Ayadi, κάτοικος ∆ουβλίνου,


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/35
 Προσφυγή-αγωγή της 26ης Ιουλίου 2011 — Elti κατά αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Μαυροβούνιο
 (Υπόθεση T-395/11)
 2011/C 282/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Elti d.o.o. (Gornja Radgona, Δημοκρατία της Σλοβενίας) (εκπρόσωπος: N. Zidar Klemenčič, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Ένωση, εκπροσωπούμενη από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Μαυροβούνιο
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η καθής-εναγόμενη (στο εξής: καθής) παρέβη τα άρθρα 2 και 30, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1)·
 —
 να ακυρώσει τη διαδικασία με διαπραγμάτευση που διεξήχθη στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών με αντικείμενο τη «Στήριξη της ψηφιοποιήσεως της δημόσιας ραδιοτηλεοράσεως του Μαυροβουνίου — Παροχή εξοπλισμού, Μαυροβούνιο» (στοιχεία αναφοράς EuropaAid/129435/C/SUP/ME-NP) (ΕΕ 2010/S 178-270613), επειδή η προσφεύγουσα δεν έτυχε ίσης μεταχειρίσεως, με αποτέλεσμα να μη μπορέσει να διορθώσει/επεξηγήσει την προσφορά της·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση αναθέσεως που εκδόθηκε στην πιο πάνω διαδικασία·
 —
 στην περίπτωση που έχει ήδη συναφθεί η σύμβαση, να την ακυρώσει·
 —
 επικουρικώς, αν η σύμβαση θα έχει ήδη εκτελεστεί όταν αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο ή αν η σύμβαση δεν θα δύναται πλέον να ακυρωθεί, να διαπιστώσει ότι η καθής παρέβη τα άρθρα 2 και 30, παράγραφος 3, του κανονισμού 2004/18 και να την υποχρεώσει να καταβάλει αποζημίωση ποσού 172 541,56 ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας που η προσφεύγουσα υπέστη σχετικά με τη διαδικασία αυτή· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, περιλαμβανομένων των εξόδων σχετικά με όποιον ασκήσει παρέμβαση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα διατυπώνει ένα και μοναδικό ισχυρισμό.
 Διατείνεται ότι η καθής παρέβη τα άρθρα 2 και 30, παράγραφος 3, της αποφάσεως 2004/18 επειδή:
 —
 τα πληροφοριακά στοιχεία που είχαν σημασία για την υποβολή προσφοράς δεν έγιναν με τον ίδιο τρόπο και με την ίδια ποιότητα διαθέσιμα σε όλους όσους έλαβαν μέρος στη διαδικασία δημόσιων προμηθειών·
 —
 στον υποψήφιο του οποίου η προσφορά έγινε δεκτή παρασχέθηκαν πληροφοριακά στοιχεία κατά τρόπο που δημιούργησε δυσμενείς διακρίσεις, με αποτέλεσμα να του δοθεί ένα πλεονέκτημα επειδή μπόρεσε να διορθώσει την προσφορά του· και
 —
 η διαδικασία με διαπραγμάτευση διεξήχθη κατά τρόπο που η καθής επηρέασε την έκβαση της διαδικασίας αυτής επειδή ζήτησε πρόσθετα πληροφοριακά στοιχεία ή διευκρινίσεις μόνον από ορισμένους υποψήφιους, παραβιάζοντας την αρχή της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και την αρχή της διαφάνειας.
 (1) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (EE L 134, σ. 114).


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/62
 Προσφυγή της 4ης Οκτωβρίου 2006 — Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-280/06)
 (2006/C 294/123)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρώσει το σημείωμα αριθ. 06626 της 24ης Ιουλίου 2006, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακή Πολιτική — Προγράμματα και σχέδια στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Μάλτα και τις Κάτω Χώρες –, που έχει ως αντικείμενο πληρωμές εκ μέρους της Επιτροπής ποσού διαφορετικού από αυτού που ζητήθηκε. Πρόγραμμα POR Σικελία (CCI 1999 IT 61 PO 011)·
 —
 να ακυρώσει όλες τις συναφείς και προγενέστερες πράξεις και να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα εκείνων που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-345/04, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.04, σ. 55.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/25
 Κατά τους προσφεύγοντες, η φέτα δεν πληροί τις προϋποθέσεις Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 καταχωρίσεως σύμφωνα με τον κανονισμό 2081/92 του Συμβου-
 λίου. Η φέτα αποτελεί ονομασία γένους η οποία δεν μπορεί να
 προστατευθεί βάσει του ανωτέρω κανονισμού. Πρόκειται για μια — να κηρύξει παραδεκτή την παρούσα προσφυγή·
 γενική ονομασία ενός συγκεκριμένου γαλακτοκομικού προϊόντος.
 Και από την εξέλιξη της ελληνικής νομοθεσίας προκύπτει ότι η — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής να ασκήσει τρίτη
 φέτα θεωρείται στην Ελλάδα ως ονομασία γένους ακριβώς όπως αγωγή ( 1) στις 30 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον του Νew
 την είχαν θεωρήσει και οι ρυθμίσεις του Συμβουλίου και της York District Court κατά των προσφευγουσών, την οποία
 Επιτροπής. Επιπλέον, η ελληνική φέτα δεν έχει ομοιόμορφα κοινά ανακοίνωσε η Επιτροπή με το δελτίο τύπου ΙP/05/1592 της
 χαρακτηριστικά και πρόκειται στην πραγματικότητα για προστασία 31ης Οκτωβρίου 2002·
 του ελληνικού τύρου.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 παρούσας διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων
 Τέλος, η καταχώριση της φέτας αντιβαίνει στην αρχή του άρθρου 7,
 παράγραφος 4, του κανονισμού 2081/92, σε θεμελιώδεις αρχές των προσφευγουσών και των παρεμβαινόντων.
 του κοινοτικού δικαίου και, ως εκ τούτου, ταυτοχρόνως στη
 Συνθήκη, μεταξύ άλλων στο άρθρο 12 ΕΚ και 34, παράγραφος 3,
 ΕΚ καθώς και στην αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης
 εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 1829/2002 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου
 2002, για την τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ)
 Η Επιτροπή έχει ασκήσει κατά των προσφευγουσών αγωγή ενώπιον
 1107/96 της Επιτροπής όσον αφορά την ονομασία «φέτα» (ΕΕ L 277,
 σ. 10).
 δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών στο όνομα της Ευρωπαϊκής
 ( 2) ΕΕ L 208, σ. 1. Κοινότητας και ορισμένων κρατών μελών με αίτημα την καταβολή
 ( 3) Επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-289/96, C-293/96 και αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλά-
 C-299/96 (∆ανία κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. I-154). βης, καθώς και να υποχρεωθούν οι προσφεύγουσες σε ορισμένες
 ενέργειες ή παραλείψεις, επειδή όπως υποστηρίζεται οι προσφεύ-
 γουσες μετείχαν σε πρακτικές ξεπλύματος χρημάτων.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα,
 εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, στερείται αρμοδιότητας να
 ασκήσει την αμφισβητούμενη αγωγή για λόγαριασμό της και για
 λογαριασμό κρατών μελών για τους ακόλουθους λόγους:
 Προσφυγή των εταιριών R.J. Reynolds Tobacco Holdings,
 Inc., R.J. Reynolds Tobacco Company, R.J. Reynolds
 Tobacco International, Inc., και RJR Acquisition Corp. — το άρθρο 2 ΕΚ δεν παρέχει ειδικές και αυτόνομες εξουσίες
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκή- στα κοινοτικά όργανα·
 θηκε στις 9 Ιανουαρίου 2003
 — το άρθρο 281 ΕΚ απλώς ορίζει ότι η ΕΚ έχει νομική
 προσωπικότητα, χωρίς να κάνει λόγο για ζητήματα
 (Υπόθεση Τ-6/03)
 αρμοδιότητας·
 (2003/C 70/41) — το άρθρο 282 ΕΚ δεν παρέχει καμία αρμοδιότητα στην ΕΚ,
 εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, να ασκεί αγωγή ενώπιον
 δικαστηρίου μη κράτους μέλους·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 — το άρθρο 280 ΕΚ δεν χορηγεί στην ΕΚ, εκπροσωπούμενη
 από την Επιτροπή, καμία αρμοδιότητα να ασκεί αγωγές για
 την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινό-
 Οι εταιρίες R.J. Reynolds


text:
Tobacco Holdings, Inc., με έδρα το τητας. Το άρθρο 280 απλώς παρέχει περιορισμένη αρμοδιό-
 Winston-Salem, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, R.J. Reynolds τητα στην Κοινότητα να εξασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη
 Tobacco Company, με έδρα το Winston-Salem, Ηνωμένες λαμβάνουν αποτελεσματικά μέτρα προς προστασία των οικο-
 Πολιτείες της Αμερικής, R.J. Reynolds Tobacco International, νομικών συμφερόντων της Κοινότητας και να επικουρεί τα
 Inc., με έδρα το Winston-Salem, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερι- κράτη μέλη στο έργο αυτό·
 κής και RJR Acquisition Corp, με έδρα το Wilmington, Ηνωμένες
 Πολιτείες της Αμερικής, εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους
 Εric Morgan de Rivery και Francesca Marchini Camia, άσκησαν — ακόμα και αν υποτεθεί ότι το άρθρο 280 παρέχει τέτοια
 στις 9 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ- αρμοδιότητα στην ΕΚ, η αμφισβητούμενη πράξη της Επιτρο-
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών πής δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 280, παράγρα-
 Κοινοτήτων. φος 1, ΕΚ, δηλαδή δεν αποσκοπεί στην καταπολέμηση της
 ---pagebreak--- C 70/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 δεν ακολουθεί τη διαδικασία του άρθρου 280, παράγρα-
 φος 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 251 ΕΚ, και είναι αντίθετη
 προς τον ρητό αποκλεισμό των τομέων του ποινικού δικαίου — να ακυρώσει την απόφαση του Τετάρτου Τμήματος Προσφυ-
 και της απονομής της δικαιοσύνης δυνάμει του άρθρου 280, γών, του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 παράγραφος 4, ΕΚ· Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 3ης Οκτωβρίου 2002, που εκδόθηκε
 στο πλαίσιο των υποθέσεων 700/200-4 και 746-2000-4·
 — η προσβαλλόμενη πράξη καταστρατηγεί την κοινοτική νομο-
 θεσία περί ξεπλύματος χρημάτων· — να απαγορεύσει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος
 αριθ. 203570·
 — η ΕΚ, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, ανέλαβε
 αυτόκλητα τον ρόλο του «Ευρωπαίου ∆ημόσιου Κατήγορου»,
 σε αντίθεση με τη Συνθήκη και τη βούληση των κρατών — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 μελών.
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η ΕΚ, εκπροσωπούμενη από
 την Επιτροπή, προέβη σε ένα «forum shopping» με σκοπό την Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 παράκαμψη των αδυναμιών των κρατών μελών και της ΕΚ, καθώς
 και ότι δεν είναι από συνταγματικής απόψεως αρμόδια να ενεργεί
 για λογαριασμό των κρατών μελών. Αιτούσα την καταχώρηση EMILIO PUCCI S.R.L.
 κοινοτικού σήματος:
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη
 πράξη δεν είναι το πρόσφορο μέσο για τη διευθέτηση των Το αποτελούν το αντικεί- Το σήμα «EMILIO PUCCI» με χει-
 διαφορών σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή της Συνθήκης μενο της αιτήσεως κοινο- ρόγραφους χαρακτήρες — αίτηση
 σύμφωνα με το άρθρο 292 ΕΚ. Επίσης, προσβάλλει την υποχρέωση τικό σήμα: αριθ. 203570 για προϊόντα των
 παραθέσεως αιτιολογίας και τις ακόλουθες αρχές και τα εξής κλάσεων 3, 18, 24 και 25.
 θεμελιώδη δικαιώματα: την αρχή της αναλογικότητας, τις αρχές
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφαλείας δικαίου, ∆ικαιούχος του σήματος Η αιτούσα.
 καθώς και τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα για μια δίκαιη ή σημείου του οποίου
 δίκη. Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής διέπραξε γίνεται επίκληση στη δια-
 κατάχρηση εξουσίας με την έκδοση της προσβαλλομένης πράξεως. δικασία ανακοπής:
 ( 1) Οι


text:
προσφεύγουσες προσέβαλαν την απόφαση ασκήσεως της πρώτης Σήμα ή σημείο σχετικά με Τα ισπανικά σήματα «EMIDIO
 αγωγής στην υπόθεση T-379/00 (ΕΕ C 79, της 10.3.2001, σ. 24). Οι το οποίο προβάλλονται TUCCI» (με χειρόγραφους χαρακτή-
 προσφεύγουσες προσέβαλαν επίσης την απόφαση ασκήσεως δεύτερης αντιρρήσεις: ρες, αριθ. 1908876, για προϊόντα
 αγωγής στην υπόθεση T-260/01 (ΕΕ C 3, της 5.1.2002, σ. 39). της κλάσεως 3, και αριθ. 855782,
 για προϊόντα της κλάσεως 25.
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 ανακοπών: ρίσεως αναφορικά με προϊόντα των
 κλάσεων 3, 18 και 25, ενώ η σχετική
 αίτηση έγινε δεκτή για τα προϊόντα
 της κλάσεως 25 καθώς και
 Προσφυγή της Εl Corte Inglés κατά του Γραφείου Εναρμονί-
 συγκεκριμένα προϊόντα της κλά-
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) που ασκή- σεως 18.
 θηκε στις 10 Ιανουαρίου 2003
 Απόφαση του τμήματος Απορρίφθηκε η προσφυγή του ανα-
 (Υπόθεση Τ-8/03) προσφυγών: κόπτοντος, ενώ έγινε δεκτή αυτή
 του αιτούντος για τα απορριφθέντα
 (2003/C 70/42) προϊόντα στην κλάση 18.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη εφαρμογή του
 άρθρου 8, παράγραφος 1, στοι-
 χείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 4094
 (κίνδυνος συγχύσεως), καθώς και
 Η Εl Corte Inglés, με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσωπούμενη του άρθρου 8, παράγραφος 5, του
 από τον δικηγόρο Juan Luis Rivas Zurdo, άσκησε ενώπιον του ίδιου κανονισμού.
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Ιανουαρίου
 2003, προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).


text:
8.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 6/11
 — Προσβολη ́ του δικαιω ́ματος ακροα ́σεως: Η Επιτροπη ́, παρα ́ τη Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 συγκατα ́θεση που ́εδωσε εν τω μεταξυ ́, δεν παρε ́σχε στην της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, που ασκη ́-
 προσφευ ́γουσα τη δυνατο ́τητα να διατυπω ́ σει τις παρατηρη ́σεις θηκε στις 7 Οκτωβρι ́ου 1999
 της σχετικα ́ με μια πραγματογνωμοσυ ́νη στην οποι ́α στηριζο ́-
 ταν εν πολλοι ́ς η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση. Στην προσφευ ́γο-
 υσα δεν επιτρα ́πηκε η προ ́σβαση ου ́τε καν σε ́εγγραφα που (Υπο ́θεση C-378/99)
 διαβι ́βασε στην Επιτροπη ́ η ομοσπονδιακη ́ ́ενωση γερμανικω ́ν
 τραπεζω ́ν.
 (2000/C 6/21)
 — Εσφαλμε ́νη αιτιολογι ́α: Τα στοιχει ́α βα ́σει των οποι ́ων διαμο ́ρ-
 φωσε την αντι ́ληψη ́ της η Επιτροπη ́ δεν διευκρινι ́ζονται
 επαρκω ́ς· ειδικο ́τερα, εκτι ́θενται μο ́νο μεμονωμε ́νες δηλω ́σεις
 απο ́ την πραγματογνωμοσυ ́νη στην οποι ́α στηρι ́χτηκε η Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Επιτροπη ́ και ο ́χι ο μεταξυ ́ τους συσχετισμο ́ς. Τε ́λος, η την Marie Wolfcarius, νομικη ́ συ ́μβουλο, και τον Gerald Braun,
 Επιτροπη ́ επικαλει ́ται δικε ́ς της σχετικε ́ς εμπειρι ́ες, χωρι ́ς ο ́μως με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 να ́εχει πραγματικα ́ τε ́τοιες εμπειρι ́ες. τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας,
 Centre Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστη-
 — Παρα ́βαση της Συνθη ́κης η ́ κανο ́να που πρε ́πει να τυ ́χει ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 7 Οκτωβρι ́ου 1999,
 εφαρμογη ́ς προς εκτε ́λεση ́ της: Η Επιτροπη ́ εφα ́ρμοσε εσφαλ- προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 με ́να την ́εννοια της ενισχυ ́σεως και παρε ́βη, ως εκ του ́του, το
 α ́ρθρο 87 ΕΚ. Η απορρο ́φηση της Wohnungsbauför-
 derungsanstalt (Wfa) του ομοσπο ́νδου κρα ́τους της Βο ́ρειας
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Ρηνανι ́ας-Βεστφαλι ́ας απο ́ την Westdeutsche Landesbank
 Girozentrale (WestLB) δεν αποτελει ́ ενι ́σχυση. Η αμοιβη ́ που
 η WestLB οφει ́λει να καταβα ́λλει ετησι ́ως στο ομο ́σπονδο
 κρα ́τος της Βο ́ρειας Ρηνανι ́ας-Βεστφαλι ́ας και η οποι ́α ανε ́ρχε- 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 ται σε ποσοστο ́ 1,1 % προ της επιβολη ́ς φο ́ρου η ́ σε 0,6 % νι ́ας, μη θεσπι ́ζοντας ο ́λες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανο-
 μετα ́ την επιβολη ́ φο ́ρου, δεν ει ́ναι δυσανο ́λογη. Η κρι ́σιμη νιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να μεταφε ́ρει
 συναφω ́ς αρχη ́ του


text:
κεφαλαιοδο ́τη που ενεργει ́ υπο ́ συνθη ́κες στο εσωτερικο ́ της δι ́καιο την οδηγι ́α 96/53/ΕΚ (1) του
 οικονομι ́ας της αγορα ́ς ́εχει εφαρμοστει ́ στη με ́χρι του ́δε Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με τον καθο-
 νομολογι ́α του ∆ΕΚ αποκλειστικα ́ σε περιπτω ́σεις αναδιαρθ- ρισμο ́, για ορισμε ́να οδικα ́ οχη ́ματα που κυκλοφορου ́ν στην
 ρω ́σεως η ́ εξυγια ́νσεως. ∆εδομε ́νου ο ́τι η WestLB ει ́ναι μια Κοινο ́τητα, των με ́γιστων επιτρεπο ́μενων διαστα ́σεων στις
 υγιη ́ς και κερδοφο ́ρα επιχει ́ρηση, ει ́ναι αμφι ́βολο αν στην εθνικε ́ς και διεθνει ́ς μεταφορε ́ς και των με ́γιστων επιτρεπο ́μενων
 προκει ́μενη περι ́πτωση μπορει ́ να τυ ́χει, καταρχη ́ν, εφαρμογη ́ς βαρω ́ν στις διεθνει ́ς μεταφορε ́ς, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 η αρχη ́ του κεφαλαιοδο ́τη που ενεργει ́ υπο ́ συνθη ́κες οικονο- υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́·
 μι ́ας της αγορα ́ς. Ακο ́μη κι αν γι ́νει δεκτο ́ ο ́τι μπορει ́ να
 εφαρμοστει ́, η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς ει ́ναι εσφαλμε ́νη απο ́
 πραγματικη ́ς και νομικη ́ς απο ́ψεως, δεδομε ́νου ο ́τι αντιβαι ́νει 2. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 προς τις προϋποθε ́σεις που συναποτελου ́ν, κατα ́ τη νομολογι ́α
 του ∆ΕΚ, την αρχη ́ του κεφαλαιοδο ́τη που ενεργει ́ υπο ́
 συνθη ́κες οικονομι ́ας της αγορα ́ς. Λαμβα ́νοντας υπο ́ψη ως
 κριτη ́ριο μια με ́ση απο ́δοση, η Επιτροπη ́ παραγνωρι ́ζει ́ενα
 ευρυ ́ φα ́σμα α ́λλων θεμιτω ́ν και συνη ́θων στην πρα ́ξη κινη ́τρων Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 που ωθου ́ν ́ενα δημο ́σιο/ιδιω ́τη επενδυτη ́ να προβει ́ σε μια
 επε ́νδυση. Αντι ́θετα προς τη με ́χρι του ́δε πρακτικη ́ και νομολο-
 γι ́α του ∆ΕΚ, η Επιτροπη ́ εισε ́ρχεται στη θε ́ση ενο ́ς ιδιω ́τη Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του α ́ρθρου 249,
 επενδυτη ́ και εμφανι ́ζεται ως αρχη ́ σχεδιασμου ́, η οποι ́α παρα ́γραφος 3, και του α ́ρθρου 10, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης
 εξαρτα ́ τις επενδυ ́σεις του ∆ημοσι ́ου απο ́ ορισμε ́νη προσδοκι ́α ΕΚ υποχρεω ́νει τα κρα ́τη με ́λη να μεταφε ́ρουν στο εσωτερικο ́ τους
 αποδο ́σεως και η οποι ́α αφαιρει ́ ́ετσι απο ́ τους δημο ́σιους δι ́καιο μια οδηγι ́α που απευθυ ́νεται σ'αυτα ́, ́ετσι ω ́στε, απο ́ τη λη ́ξη
 επενδυτε ́ς τη δυνατο ́τητα να συμπεριφε ́ρονται ως ιδιω ́τες της ταχθει ́σας προς του ́το προθεσμι ́ας, να αναπτυ ́σσει αυτη ́ την
 επενδυτε ́ς εντο ́ς της αγορα ́ς. Επιπλε ́ον, δεν ει ́ναι δυνατη ́ η πλη ́ρη πρακτικη ́ της αποτελεσματικο ́τητα. Η προθεσμι ́α που


text:
τα ́σσει
 εφαρμογη ́ — ο ́πως συνε ́βη εν προκειμε ́νω — αυτου ́σιας της προς τον σκοπο ́ αυτο ́ το α ́ρθρο 11 της οδηγι ́ας ́εληξε στις
 αρχη ́ς του κεφαλαιοδο ́τη που ενεργει ́υπο ́ συνθη ́κες οικονομι ́ας 17 Σεπτεμβρι ́ου 1997, χωρι ́ς να ́εχει θεσπι ́σει η Γερμανι ́α ο ́λες τις
 της αγορα ́ς στην υπο ́ κρι ́ση επε ́νδυση σε μια κερδοφο ́ρα αναγκαι ́ες διατα ́ξεις.
 επιχει ́ρηση. Επομε ́νως, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι εσφαλ-
 με ́νη και απο ́ πραγματικη ́ς απο ́ψεως. Η προσδοκι ́α αποδο ́σεως
 υ ́ψους «12 % μετα ́ την επιβολη ́ φο ́ρου», στην οποι ́α στηρι ́ζεται,
 ει ́ναι εσφαλμε ́νη. Στερει ́ται οποιουδη ́ποτε πραγματικου ́ ερει ́-
 σματος. Τε ́λος, δεν συντρε ́χει ου ́τε νο ́θευση του ανταγωνισμου ́ (1) EE L 235, της 17ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, σ. 59.
 ου ́τε περιορισμο ́ς του διακρατικου ́ εμπορι ́ου.
 (1) ΕΕ C 366 της 18/12/1999, σ. 14.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Bundespatentgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Apple, Inc. κατά Deutsches Patent- und Markenamt
 (Υπόθεση C-421/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Σήματα - Οδηγία 2008/95/ΕΚ - Άρθρα 2 και 3 - Σημεία που δύνανται να συνιστούν σήμα - Διακριτικός χαρακτήρας - Απεικόνιση, μέσω σχεδίου, της διαρρυθμίσεως εμβληματικού καταστήματος («flagship store») - Καταχώρισή του ως σήματος για «υπηρεσίες» που σχετίζονται με προϊόντα τα οποία διατίθενται προς πώληση σε ένα τέτοιο κατάστημα))
 2014/C 315/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundespatentgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Apple, Inc.
 κατά
 Deutsches Patent- und Markenamt
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 2 και 3 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχουν την έννοια ότι η απεικόνιση της διαρρυθμίσεως ενός χώρου πωλήσεων προϊόντων με ένα απλό σχέδιο, χωρίς μνεία μεγέθους και διαστάσεων, μπορεί να καταχωρισθεί ως σήμα για υπηρεσίες οι οποίες σχετίζονται με τα προϊόντα αυτά αλλά δεν αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της διαθέσεως των εν λόγω προϊόντων αυτών προς πώληση, υπό την προϋπόθεση ότι είναι ικανή να διακρίνει τις υπηρεσίες του αιτούντος την καταχώριση από εκείνες άλλων επιχειρήσεων και ότι δεν συντρέχει κάποιος από τους λόγους απαραδέκτου που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/24
 Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2007 — Gebr. Heller Maschinenfabrik κατά ΓΕΕΑ — Fernández Martinez (HELLER)
 (Υπόθεση T-431/07)
 (2008/C 37/38)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσa: Gebr. Heller Maschinenfabrik GmbH (Nürtingen, Γερμανία) (Εκπρόσωποι: οι δικηγόροι W. Kessler και S. Baur)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Eμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Manuel Fernández Martinez (Alicante, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, στο πλαίσιο της υποθέσεως R 974/2006-2·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή του ανακόπτοντος Manuel Fernández Martinez ενώπιον του δεύτερου τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει τον ανακόπτοντα Manuel Fernández Martinez σε όλα τα δικαστικά έξοδα και τα τέλη της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος ανακοπών και του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, καθώς και της παρούσας δίκης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «HELLER» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7,37 και 40 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 3 306 602).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Manuel Fernández Martinez.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το ισπανικό εικονιστικό σήμα «HELLER» για προϊόντα της κλάσεως 7 (αριθ. 2 520 584).
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Γίνεται δεκτή η ανακοπή και απορρίπτεται η αίτηση καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθεμένων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 6 Οκτωβρίου 2008 — F. Gielen κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-440/08)
 (2008/C 327/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: F. Gielen
 Καθού: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 43 ΕΚ την έννοια ότι δεν εμποδίζει την εφαρμογή μιας διατάξεως της φορολογικής νομοθεσίας κράτους μέλους στο κέρδος που πραγματοποίησε υπήκοος άλλου κράτους μέλους (αλλοδαπός υποκείμενος στον φόρο) από την εντός του πρώτου κράτους μέλους λειτουργία μέρους της επιχειρήσεώς του, όταν αυτή η διάταξη, ερμηνευόμενη με ορισμένο τρόπο, κάνει μεν (καθεαυτή) αντίθετη προς το άρθρο 43 ΕΚ διάκριση μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών υποκειμένων στον φόρο, πλην όμως ο οικείος αλλοδαπός υποκείμενος στον φόρο είχε τη δυνατότητα επιλογής να τύχει μεταχειρίσεως ως ημεδαπός υποκείμενος στον φόρο, της οποίας δυνατότητας δεν έκανε χρήση για λόγους που τον αφορούν;


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/42
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2006 — Archer Daniels Midland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-59/02) (1)
 («Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Κιτρικό οξύ - Άρθρο 81 EK - Πρόστιμο - Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Ανακοίνωση περί της συνεργασίας - Αρχές της ασφάλειας δικαίου και της μη αναδρομικότητας - Αρχή της αναλογικότητας - Ίση μεταχείριση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας»)
 (2006/C 294/89)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Archer Daniels Midland Co. (Decatur, Ιλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: C. O. Lenz, δικηγόρος, L. Martin Alegi, M. Garcia και E. Batchelor, solicitors)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: P. Oliver)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Κυρίως, αίτημα περί ακυρώσεως του άρθρου 1 της αποφάσεως 2002/742/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/36.604 — Κιτρικό οξύ) (EE 2002, L 239, σ. 18), καθόσον διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ μετέχοντας στον περιορισμό της παραγωγικής ικανότητας της σχετικής αγοράς και στον ορισμό ενός παραγωγού ο οποίος θα είχε ηγετική θέση όσον αφορά τις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό τμήμα της εν λόγω σχετικής αγοράς, αίτημα περί ακυρώσεως του άρθρου 3 της ίδιας αυτής αποφάσεως, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2002/742/ΕΚ της Επιτροπής, της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/36.604 — Κιτρικό οξύ), καθόσον, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 158, διαπιστώνει ότι η Archer Daniels Midland Co. πάγωσε, περιόρισε και κατάργησε ικανότητα παραγωγής κιτρικού οξέος.
 2)
 Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2002/742, καθόσον, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 158, διαπιστώνει ότι η Archer Daniels Midland Co. όρισε τον παραγωγό ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό τμήμα της σχετικής αγοράς.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει την Επιτροπή να φέρει το ένα δέκατο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Archer Daniels Midland Co.
 5)
 Καταδικάζει την Archer Daniels Midland Co. να φέρει το υπόλοιπο των εξόδων της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 144 της 15.6.2002.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-75/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ιθαγένεια της Ένωσης - Δικαίωμα κυκλοφορίας και διαμονής - Άρθρα 20 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ - Διάκριση λόγω ιθαγενείας - Άρθρο 18 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Άρθρο 24 - Παρέκκλιση - Περιεχόμενο - Κράτος μέλος εντός του οποίου το δικαίωμα καταβολής μειωμένων κομίστρων παρέχεται μόνον στους σπουδαστές των οποίων οι γονείς λαμβάνουν οικογενειακά επιδόματα στο κράτος αυτό)
 2012/C 366/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και D. Roussanov)
 Καθού: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: C. Pesendorfer και M. Fruhmann)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 18, 20 και 21 ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στο έδαφος των κρατών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) — Συμβάσεις μεταξύ φορέων κράτους μέλους και επιχειρήσεων δημόσιας μεταφοράς με αντικείμενο την πώληση σε σπουδαστές μειωμένων εισιτηρίων — Αποκλεισμός από το πλεονέκτημα των εν λόγω μειωμένων τιμών των σπουδαστών, οι γονείς των οποίων δεν δικαιούνται οικογενειακά επιδόματα στο εν λόγω κράτος
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας, παρέχοντας κατ’ αρχήν το δικαίωμα καταβολής μειωμένων κομίστρων μόνον στους σπουδαστές των οποίων οι γονείς λαμβάνουν αυστριακά οικογενειακά επιδόματα, παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 18 ΣΛΕΕ, 20 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ καθώς και 24 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 130 της 30ής Απριλίου 2011.


text:
10.4.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 100/19
 soty K. Lenaerts jai J. Azizi, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, otäse cmxäqife otäse oäueike, kocijxäy, ma cmxqiäfei sgm pkómg
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 11 Uebqotaqiäot 1999 sgy dioijgärexy.
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Jasó rtmeäpeia, g pqoruetäcotra pqobókkei em pqojeileämx
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 paqóbarg sot óqhqot 85 sot JTJ.
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 (1) EE C 234 sgy 25.7.1998.
 Pqorutcgä sgy Dansk Rùrindustri A/S (Starpiper) jasó sgy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 rsiy 21 Iamotaqiäot 1999
 (Tpoäherg T-21/99)
 Pqorutcgä sgy Marie-Jeanne Kraus jasó sgy Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Ia- (1999/C 100/38)
 motaqiäot 1999
 (Tpoäherg T-14/99)
 (Ckxärra diadijariäay: g damijgä)
 (1999/C 100/37)
 G Dansk Rùrindustri A/S (Starpipe), le eädqa sg Fredericia,
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 ejpqorxpotälemg apoä siy Karen Dyekjñr-Hansen jai Katja
 Hùegh, dijgcoäqoty Jopecvócgy, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 G Marie-Jeanne Kraus, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ejpqorx- botäqco som Aloyse May, 31 Grand-Rue, órjgre rsiy 21 Ia-
 potälemg apoä som Lex Thielen, dijgcoäqo Kotnelbotäqcot, som motaqiäot 1999 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 opoiäo eävei dioqiärei jai amsiäjkgsoä sgy, 10, rue Willy Goergen, Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqx-
 órjgre pqorutcgä emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- paøjxäm Joimosgäsxm.
 paøjxäm Joimosgäsxm rsiy 19 Uebqotaqiäot 1999 jasó sgy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei so óqhqo 1 sgy apouórexy C(1998) 3117
 sgy Episqopgäy, sgy 21gy Ojsxbqiäot 1998, rso leäsqo pot
 Ç ma ajtqxärei siy apouóreiy le siy opoiäey tpovqexämesai auoqó sgm pqoruetäcotra, jahoärom diapirsxämei oäsi g
 ma epirsqeäwei so epiädola rseäcgy pot ekólbame jasó sgm pqoruetäcotra leseärve re Ûpkeäcla rtluxmixäm jai emaq-
 peqiäodo lesantä Moelbqiäot 1986 jai Uebqotaqiäot 1998ç lomirleämxm pqajsijxämë pot digäqjere adiakeiäpsxy Ûpe-
 qiäpot apoä som Moeälbqio/Dejeälbqio 1990 leävqi sotkóvi-
 Ç epijotqijxäy, ma ajtqxärei siy apouóreiy le siy opoiäey rsom som Lóqsio gä som Apqiäkio 1996ë.
 tpovqexämesai ma epirsqeäwei so epiädola rseäcgy pot
 ekólbame jasó sgm peqiäodo lesantä Moelbqiäot 1986 jai
 Ojsxbqiäot 1995ç Ç ma ajtqxärei, oärom auoqó sgm pqoruetäcotra, sgm se-
 ketsaiäa peqiäpsxrg sot óqhqot 1 sgy apouórexy sgy
 Episqopgäy, oäpot amaueäqesai oäsi g pqoruetäcotra
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. pqoeäbg, apoä joimotä le soty koipotäy paqacxcotäy, Ûre
 rtmolokoäcgrg jai euaqlocgä rtämsomxm leäsqxm le rsoävo
 sgm paqelpoädirg sgy epiveiqglasijgäy dqarsgqioäsgsay
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa sot loämot anioäkocot lg leäkoty, dgkadgä sgy Powerpipe
 AB, sgm pqoäjkgrg bkóbgy rsa epiveiqglasijó sot
 rtlueäqomsa jai som enamacjarloä sot re pkgäqg
 G pqoruetäcotra pqorbókkei sgm apoäuarg sgy ADA ma sgy apovxäqgrg apoä sgm acoqó, otäsxy xärse ma pqorsasetheiä
 fgsgärei sgm epirsqougä sxm 793 292 kotnelbotqciamxäm so jaqseäk apoä som amsacxmirloä ej leäqoty sgy em koäcx
 uqócjxm pot g pqoruetäcotra ueäqesai ma eävei kóbei epiveiäqgrgyë.
 avqexrsgäsxy xy epiädqola rseäcgy jasó sgm peqiäodo lesantä
 sgy tpÂ atsgäy amakgäwexy jahgjoämsxm, som Moeälbqio sot
 1986, jai leävqi som Uebqotóqio sot 1998. Ç ma leixärei so pqoärsilo pot epibkgähgje rsg Dansk
 Rùrindustri A/Sç
 G pqoruetäcotra aluirbgseiä soäro so oäsi eiäve cmxärg oäro jai
 so oäsi gäsam pqoädgkoy


text:
o paqómoloy vaqajsgäqay sxm epiä- Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda sgy
 lavxm jasabokxäm. Jasó sg cmxälg sgy, re jaliäa peqiäpsxrg Dansk Rùrindustri A/S.
 ---pagebreak--- C 100/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.4.1999
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Epipkeäom, g pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi g apoäuarg
 paqabaiämei diadijarsijeäy jai otriarsijeäy episaceäy, rtlpeqi-
 kalbamoleämgy sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy, g opoiäa
 pqeäpei ma sgqeiäsai rso pkaiärio sgy epibokgäy pqorsiälot
 Le so óqhqo 3, rsoiveiäo c), sgy pqorbakkoälemgy apouórexy dtmólei sot jamomirlotä 17.
 sgy Episqopgäy, epibkgähgje rsgm Dansk Rùrindustri A/S (rso
 engäy: Starpipe) pqoärsilo täwoty 1 475 000 Ecu. So pqoärsilo
 epibkgähgje jtqiäxy le sgm aisiokociäa oäsi g Starpipe, apoä joi-
 motä le ókka leäkg sot jakotälemot Ûjaqseäk sxm rxkgämxmë,
 leseärve Ûre eäma pkeäcla rtluxmixäm jai emaqlomirleämxm
 pqajsijxäm oi opoiäey óqviram ma euaqloäfomsai rsom soleäa
 sxm pqolomxleämxm rxkgämxm ctäqx rsom Moeälbqio/Dejeälbqio
 sot 1990 lesantä sxm serróqxm damxäm paqacxcxäm jai epe-
 Pqorutcgä sot Gustave Rose jasó sgy Episqopgäy sxm
 jsóhgjam ajokotähxy re ókkey ehmijeäy acoqeäy (. . .), leävqi de
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 21 Iamota-
 sa seäkg sot 1994 aposekotäram pkeäom eäma okojkgqxleämo
 qiäot 1999
 jaqseäk so opoiäo jóktpse so rtämoko sgy joimgäy acoqóyë jai
 so opoiäo hexqotämsam oäsi digäqjere, rsgm peqiäpsxrg sgy Star- (Tpoäherg T-22/99)
 pipe, Ûsotkóvirsom leävqi som Lóqsio gä som Apqiäkio sot
 1996ë. (1999/C 100/39)
 (Ckxärra diadijariä ay: g cakkijgä)
 G pqoruetäcotra amacmxqiäfei oäsi le sgm apoäuarg oqhxäy
 diapirsxämesai paqóbarg sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy,
 jahoärom oi paqacxcoiä jaseämeilam siy ehmijeäy acoqeäy bórei
 pororsxärexm, oävi oälxy jahoärom oi paqacxcoiä jaseämeilam O Gustave Rose, jósoijoy Goutroux (Beäkcio), ejpqorx-
 emdevoleämxy lesantä soty epiärgy sgm Etqxpaøjgä acoqó. G potälemoy apoä som Lucas Vogel, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le
 pqoruetäcotra paqadeävesai peqaiseäqx oäsi oqhxäy le sgm amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Christian Kre-
 apoäuarg diapirsxämesai paqóbarg pot rtmiärsasai rso oäsi mer, 6, rue Heinrich Heine, órjgre rsiy 21 Iamotaqiäot 1999,
 oi paqacxcoiä paqavxäqgram ehmijeäy acoqeäy re rtcjejqileä- emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 moty paqacxcotäy jai lehoädetram sgm apoärtqrg ókkxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 paqacxcxäm, rtmgäwam rtluxmiäey cia siy sileäy jai diaruóki- mosgäsxm.
 ram sgm paqavxäqgrg diauoäqxm rvediäxm re rtcjejqileämoty
 paqacxcotäy, lehodetäomsay sg rtllesovgä rsom leiodosijoä
 diacxmirloä jasó seäsoiom sqoäpo, xärse so ejórsose rveädio ma
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 jasajtqxämesai pqóclasi rsom epikeceämsa paqacxcoä.
 Ç ma ajtqxärei sg qgsgä apoäuarg, pot ejdoähgje rsiy
 ìrom auoqó sa diavqomijó jai sa cexcqauijó oäqia sgy 9 Ojsxbqiäot 1998 (jai joimopoigähgje rsiy 20 Ojsxbqiäot
 paqabórexy sgm opoiäa amacmxqiäfei oäsi dieäpqane, g pqo- 1998), peqiä apoqqiäwexy sgy dioijgsijgäy emrsórexy pot
 ruetäcotra paqadeävesai loämom oäsi leseärve rsg keisotqciäa tpeäbake o pqoruetäcxm rsiy 2 Iotkiäot 1998, emxäpiom sgy
 sot jaqseäk rvesijó le sgm acoqó sgy Damiäay jasó so dió- aqloädiay cia soty dioqirlotäy aqvgäy, jai le sgm opoiäa
 rsgla apoä som Moeälbqio/Dejeälbqio 1990 leävqi sa leära sot pqoreäbake sgm apoäuarg peqiä lg pqoacxcgäy sot rsom
 1993, re peqioqirleämey hiäcotrey som amsacxmirloä dqarsg- bahloä C 1 cia sgm peqiäodo pqoacxcxäm 1998 (apoäuarg
 qioäsgsey pot amapstärromsam rsg ceqlamijgä acoqó jai ópan dglorietheiära rsiy Dioijgsijeäy Pkgqouoqiäey aq. 1036,


text:
loämo rsgm Isakijgä acoqó, emxä tporsgqiäfei oäsi, lesó sgm sgy 6gy Apqikiäot 1998)ç
 peqiäodo atsgä jai epiä eäma eäsoy, eäpatre ma eävei opoiadgäpose
 rtllesovgä rsg keisotqciäa sot jaqseäk jai oäsi óqvire ma
 rtlleseävei ej meäot jasó sa seäkg sot heäqoty 1994. Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 G pqoruetäcotra aqmeiäsai oäsi leseärve re rtmsomirleäma Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 leäsqa le rsoävo sgm pqorsariäa sot jaqseäk apoä som loämo
 anioäkoco enxseqijoä amsacxmirsgä, sgm Powerpipe AB.
 O pqoruetäcxm pqobókkei, pqxäsom, sgm paqóbarg sxm
 jamoämxm pot peqieävomsai rsom Pqajsijoä odgcoä sgy diadija-
 Pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sgy, g pqoruetäcotra pqobók- riäay pqoacxcxäm sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 kei oäsi g apoäuarg amsibaiämei pqoy so óqhqo 85 sgy Rtmhgäjgy mosgäsxm, jahxäy jai sgy aqvgäy sgy apacoqetärexy sxm dia-
 EJ jai pqoy sa óqhqa 3 jai 15 sot jamomirlotä 17, jahoärom jqiärexm (óqhqo 5 sot JTJ), sgy aqvgäy sgy dijaiokocgleämgy
 oi diapirsxäreiy pot peqieävomsai rsa slgälasa sgy apouó- elpirsortämgy jai sot jahgäjomsoy aqxcgäy (óqhqo 24 sot
 rexy pot amaueäqomsai rsa aisgälasa tpoä 1 jai 2 rtmirsotäm JTJ), jahoärom dem pqogävhg cia sgm peqiäodo 1998 lokomoäsi
 eruakleämg euaqlocgä sot moälot jai eruakleämg ejsiälgrg peqikalbamoäsam gädg rsom piämaja sxm jasÂ ejkocgäm pqo-
 sxm apodeiänexm. ajseäxm tpakkgäkxm cia sgm peqiäodo 1997, pqócla so opoiäo


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 11 Ιουλίου 2007 η 3F, πρώην Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 23 Απριλίου 2007 στην υπόθεση T-30/03, Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-319/07 P)
 (2007/C 211/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: 3F, πρώην Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) (εκπρόσωποι: A. Bentley, Barrister και A. Worsøe, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Βασίλειο της Δανίας, Βασίλειο της Νορβηγίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει τη διάταξη που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 23 Απριλίου 2007 στην υπόθεση T-30/03, Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· και
 —
 Να κρίνει ότι η προσφυγή της αναιρεσείουσας στην υπόθεση Τ-30/03 είναι παραδεκτή· και
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλομένη διάταξη πρέπει να ακυρωθεί για τους εξής λόγους:
 1.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη διότι στηρίχθηκε στην υπόθεση C-67/96, Albany, για να κρίνει ότι η αναιρεσείουσα δεν μπορεί να επικαλείται την ανταγωνιστική της θέση κατά τη διαπραγμάτευση συλλογικών συμφωνιών για να αποδείξει ότι η απόφαση περί μη εγέρσεως αντιρρήσεων την αφορά ατομικώς.
 2.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη κρίνοντας ότι η αναιρεσείουσα δεν μπορεί να προβάλει κοινωνικής φύσεως επιχειρήματα για να αποδείξει ότι η εν λόγω απόφαση την αφορά ατομικώς.
 3.
 Το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένως τη νομολογία Plaumann και ARE, κρίνοντας ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η απόφαση αφορά ατομικώς την αναιρεσείουσα απλώς και μόνο επειδή η εν λόγω ενίσχυση χορηγείται στους αποδέκτες της μέσω μειώσεως των μισθολογικών απαιτήσεων των ναυτικών που απολαύουν της εξαιρέσεως του φόρου εισοδήματος.
 4.
 Το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένως τη νομολογία Van der Kooy και CIRFS κρίνοντας ότι το προσωπικό συμφέρον της αναιρεσείουσας ως διαπραγματευτή δεν θίγεται από τα φορολογικά μέτρα.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/45
 Προσφυγή της 30ής Δεκεμβρίου 2013 — Bankia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-700/13)
 2014/C 52/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bankia, SA (Βαλένθια, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J.L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero, A. Lamadrid de Pablo και A. Biondi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον χαρακτηρίζει το σύνολο των μέτρων που κατ’ αυτήν αποτελούν το ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά τα οποία οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί δικαιούχοι της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον διατάσσει την ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων κατά παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον αποφαίνεται ως προς τη νομιμότητα των συμβάσεων του ιδιωτικού δικαίου που συνήφθησαν μεταξύ των επενδυτών και άλλων φορέων, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στην υπόθεση Τ-515/13, Ισπανία κατά Επιτροπής (ΕΕ C 336, σ. 29).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος
 —
 Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει το άρθρο 107 ΣΛΕΕ, καθόσον χαρακτηρίζει το επονομαζόμενο SEAF και τα ατομικά μέτρα εφαρμογής του ως κρατική ενίσχυση. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον αξιολόγησε συνολικώς και προσήψε στο Βασίλειο της Ισπανίας τη λήψη ενός συνόλου ανεξάρτητων και αυτοτελών δημόσιων και ιδιωτικών μέτρων. Η προσφεύγουσα αρνείται επιπλέον ότι τα επίμαχα μέτρα μπορούν να της προσδώσουν ένα επιλεκτικό οικονομικό πλεονέκτημα στους φερόμενους δικαιούχους τους, καθώς και την πιθανότητα στρεβλώσεως του ανταγωνισμού μεταξύ των εν λόγω δικαιούχων και άλλων φορέων και την υποτιθέμενη επίπτωση επί των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών.
 2)
 Δεύτερος λόγος
 —
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο και ότι παρέβη τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ, καθόσον χαρακτήρισε την εφαρμογή του καθεστώτος της φορολογήσεως με κριτήριο τη χωρητικότητα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ως νέα ενίσχυση αντί υφιστάμενης ενισχύσεως. Στον βαθμό που η Επιτροπή ενέκρινε το 2002 το καθεστώς της φορολογήσεως με κριτήριο τη χωρητικότητα στην Ισπανία, αν η Επιτροπή επιθυμούσε να αμφισβητήσει την εφαρμογή του, θα έπρεπε να το είχε πράξει ακλουθώντας την εφαρμοστέα στις κρατικές ενισχύσεις διαδικασία. Οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στην προσβαλλόμενη απόφαση προς θεμελίωση της υπάρξεως νέας ενισχύσεως είναι προδήλως αβάσιμα.
 3)
 Τρίτος λόγος
 —
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει, επικουρικώς, παράβαση των άρθρων 107 και 296 ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι η Επιτροπή σφάλλει, και εν πάση περιπτώσει δεν αιτιολογεί δεόντως, ως προς τους λόγους για τους οποίους φορείς όπως η προσφεύγουσα (επενδυτές στις AIEs που διενήργησαν πράξεις οι οποίες


text:
εμπίπτουν στην οδηγία) θεωρούνται οι τελευταίοι και μοναδικοί δικαιούχοι των επίμαχων μέτρων.
 4)
 Τέταρτος λόγος
 —
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης επικουρικώς, ότι η εντολή περί ανακτήσεως που διαλαμβάνει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως προσβάλλει τη γενική αρχή ασφάλειας δικαίου, δεδομένου ότι εισάγει ένα χρονικό όριο κατά την εφαρμογή της εν λόγω αρχής.
 5)
 Πέμπτος λόγος
 —
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα εκθέτει τους λόγους για τους οποίους η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει και την αρχή της δοτής αρμοδιότητας, παραβαίνει τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ, το άρθρο 14 του κανονισμού του Συμβουλίου 659/1999 και το άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά το κύρος συμβατικών ρητρών που περιέχονται σε συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου μεταξύ επενδυτών και άλλων φορέων του ιδιωτικού τομέα.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/5
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Φεβρουαρίου 2014 — Marek Marszałkowski κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG
 (Υπόθεση C-177/13) (1)
 ([Αναίρεση - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Walichnowy» και «Marko» - Ανακοπή εκ μέρους της δικαιούχου του κοινοτικού λεκτικού σήματος MAR-KO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως])
 2014/C 184/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Marek Marszałkowski (εκπρόσωπος: C. Sadkowski, νομικός σύμβουλος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co.
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2013, T-59/11, Marszalkowski κατά ΓΕΕΑ — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 760/2010-4), περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών να απορρίψει την ανακοπή που άσκησε ο δικαιούχος του κοινοτικού λεκτικού σήματος «Mar-Ko», για προϊόντα της κλάσεως 29 του Διακανονισμού της Νίκαιας — Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1), και του άρθρου 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Marek Marszałkowski στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 207 σ. 20.07.2013.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/35
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2016 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-80/14, PT Musim Mas κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-606/16 P)
 (2017/C 030/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: H. Marcos Fraile, N. Tuominen, avocat)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas), Ευρωπαϊκή Επιτροπή, European Biodiesel Board (EBB)
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, η οποία εκδόθηκε επί της υποθέσεως T-80/14, PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η οποία επιδόθηκε στο Συμβούλιο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή ακυρώσεως του προσβαλλομένου κανονισμού· και
 —
 να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Επικουρικώς,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο προκειμένου να αποφανθεί αν το Συμβούλιο διέθετε αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι οι εγχώριες τιμές των πρώτων υλών που ήταν καταχωρισμένες στα βιβλία των οικείων Ινδονήσιων εξαγωγέων αποτελούσαν το αντικείμενο στρεβλώσεων, έτσι ώστε να δικαιολογείται η απόφαση να μη ληφθούν υπόψη και η εκ μέρους του Συμβουλίου χρήση της μεθόδου η οποία προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού (1). Με τον τρόπο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επέβαλε στο εν λόγω θεσμικό όργανο ιδιαιτέρως επαχθές βάρος αποδείξεως..
 2.
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την κρίση του ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν τα θεσμικά όργανα δεν ήταν επαρκή για να αποδειχθεί ότι υφίστατο ουσιώδης στρέβλωση των τιμών των κύριων πρώτων υλών στην Ινδονησία οφειλόμενη στο σύστημα ΔΦΕ.
 3.
 Τρίτον, το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, βάσει του οποίου ακυρώνονται οι δασμοί αντιντάμπινγκ στο μέτρο που αφορούν την πρωτοδίκως προσφεύγουσα, στερείται αναλογικότητας σε σχέση με τον μόνο λόγο ακυρώσεως που δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο, προσδίδει δε στη διαπιστωθείσα έλλειψη νομιμότητας μη προσήκοντα αποτελέσματα.
 4.
 Το Συμβούλιο θα καταδείξει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλειστάκις πλάνη περί το δίκαιο θίγουσα το κύρος της. Το Συμβούλιο υποστηρίζει επιπλέον ότι τα πραγματικά περιστατικά τα οποία παρατίθενται με το δεύτερο σκέλος του δευτέρου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε η πρωτοδίκως προσφεύγουσα έχουν αποδειχθεί επαρκώς ώστε το Δικαστήριο να δύναται να αποφανθεί επί του λόγου αυτού και να απορρίψει την προσφυγή.
 5.
 Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και την απόρριψη της προσφυγής με αίτημα την ακύρωση του προσβαλλομένου κανονισμού την οποία είχε ασκήσει η πρωτοδίκως προσφεύγουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343,


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 2008 — TridonicAtco κατά ΓΕΕΑ (Intelligent Voltage Guard)
 (Υπόθεση T-297/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος Intelligent Voltage Guard - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 313/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TridonicAtco GmbH & Co. KG (Dornbirn, Αυστρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Wiltschek, δικηγόρος, στη συνέχεια L. Wiltschek και E. Tremmel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: A. Poch)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 31ης Μαΐου 2007 (Υπόθεση R 108/2007-2) σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου «Intelligent Voltage Guard» ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την TridonicActo GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 235 της 6.10.2007.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/55
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2006 — Lego Juris κατά ΓΕΕΑ — Mega Brands (Lego brick)
 (Υπόθεση T-270/06)
 (2006/C 294/114)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lego Juris A/S (Billund, Δανία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck και T. Dolde, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Mega Brands Inc. (Μόντρεαλ, Καναδάς)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος μείζονος συνθέσεως προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 10ης Ιουλίου 2006 στην υπόθεση R 856/2004-G· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το εικονιστικό σήμα «LEGO brick» για προϊόντα της κλάσης 28, για το οποίο ζητείται η χρήση του «κόκκινου χρώματος» — κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 107 029
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Mega Brands Inc.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως:Ακύρωση του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει μόνον ένα λόγο ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής της. Ακριβέστερα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ii, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, καθόσον ερμηνεύει εσφαλμένως, όπως υποστηρίζεται, την εν λόγω διάταξη καθώς και τον σκοπό της και, επιπλέον, στον βαθμό που εφαρμόζει τη διάταξη αυτή σε ένα πεδίο που δεν αποτελεί αντικείμενο της προστασίας του σήματος την οποία παρέχει η επίμαχη καταχώριση.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/52
 Προσφυγή της 27ης Απριλίου 2008 — Ortega Serrano κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-48/08)
 (2008/C 171/105)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Antonio Ortega Serrano (Cádiz, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Ortega Serrano, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/26/05 να μη περιλάβει το όνομα του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις που δεν επιτρέπουν την εγγραφή του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/26/05 ούτε του παρέχουν τη δυνατότητα να υποβληθεί σε νέα προφορική εξέταση·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ορίσει νέα ημερομηνία προφορικής εξέτασης·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αιτιολογήσει την απόφασή της EPSO/9000 R·
 —
 να του επιτρέψει την πρόσβαση στα πρακτικά της προφορικής εξέτασης·
 —
 να του επιτρέψει την πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα που περιλαμβάνονται στον φάκελό του·
 —
 να επιτρέψει στον προσφεύγοντα, που είναι δικηγόρος δυνάμενος να παρίσταται ενώπιον των ισπανικών δικαστηρίων, να εκπροσωπήσει ο ίδιος τον εαυτό του·
 —
 να εξετάσει τους φακέλους όλων των υποψηφίων που περιελήφθησαν στον πίνακα επιτυχόντων, ώστε να ελέγξει κατά πόσον έχουν όλοι δίπλωμα που πιστοποιεί επίπεδο εκπαιδεύσεως αντιστοιχούν σε πλήρεις πανεπιστημιακές σπουδές ελάχιστης διάρκειας τριών ετών πιστοποιούμενες με πτυχίο νομικής, το οποίο και προσκόμισαν εγκαίρως και νομοτύπως·
 —
 να κρίνει παραδεκτά τα συνημμένα έγγραφα στη γαλλική και την αγγλική γλώσσα·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 18.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 15/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) στις 17 Οκτωβρίου 2013 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank κατά E. Fischer-Lintjens
 (Υπόθεση C-543/13)
 2014/C 15/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Centrale Raad van Beroep
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 Εφεσίβλητη: E. Fischer-Lintjens
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει ο όρος «οφειλομένων», όπως περιέχεται στα άρθρα 27 επ. του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1), την έννοια ότι, για τον καθορισμό από ποιο χρονικό σημείο οφείλεται σύνταξη, αποφασιστικής σημασίας είναι η ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκε η απόφαση χορηγήσεως μετά την οποία καταβλήθηκε η σύνταξη ή η ημερομηνία ενάρξεως της συντάξεως που χορηγήθηκε με αναδρομική ισχύ;
 2)
 Αν με τον όρο «οφειλομένων» νοείται η ημερομηνία ενάρξεως της συντάξεως που χορηγήθηκε με αναδρομική ισχύ:
 Είναι συμβατό με αυτό το ότι κατά την ολλανδική νομοθεσία ο δικαιούχος συντάξεως ο οποίος εμπίπτει στο άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 δεν δύναται να ασφαλιστεί με την ίδια αναδρομική ισχύ για ασφάλιση υγείας;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 σ. 73).