text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/17
 Αναίρεση που άσκησαν στις 22 Απριλίου 2014 οι Jean-Pierre Bodson κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 12 Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση F-73/12, Bodson κ.λπ. κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-240/14 P)
 2014/C 223/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Jean-Pierre Bodson (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)· Dalila Bundy (Cosnes-et-Romain, Γαλλία)· Didier Dulieu (Roussy-le-Village, Γαλλία)· Marie-Christel Heger (Nospelt, Λουξεμβούργο)· Ευάγγελος Κούργιας (Senningerberg, Λουξεμβούργο)· Manuel Sutil (Λουξεμβούργο)· Patrick Vanhoudt (Gonderange, Λουξεμβούργο)· και Henry von Blumenthal (Bergem, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2014 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση F-73/12·
 —
 κατά συνέπεια, να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προέβαλαν οι αναιρεσείοντες πρωτοδίκως και, ως εκ τούτου,
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις περί εφαρμογής στους αναιρεσείοντες της αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου της ΕΤΕπ της 13ης Δεκεμβρίου 2011 περί περιορισμού της μισθολογικής αναπροσαρμογής στο 2,8 % και της αποφάσεως της Διευθύνουσας Επιτροπής της ΕΤΕπ της 14ης Φεβρουαρίου 2012 περί καθορισμού κλίμακας αξιολογικής κατατάξεως που συνεπάγεται απώλεια μισθού 1 %· αποφάσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών του Απριλίου του 2012, καθώς και να ακυρώσει, στο ίδιο μέτρο, όλες τις αποφάσεις που περιέχονται στα μεταγενέστερα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών·
 —
 συνεπώς,
 —
 να επιβάλει στην καθής πρωτοδίκως την καταβολή της διαφοράς των αποδοχών που προκύπτει από τις προπαρατεθείσες αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου της ΕΤΕπ της 13ης Δεκεμβρίου 2011 και της Διευθύνουσας Επιτροπής της ΕΤΕπ της 14ης Φεβρουαρίου 2012 σε σχέση με την εφαρμογή του προϊσχύσαντος μισθολογικού καθεστώτος· επ’ αυτής της μισθολογικής διαφοράς πρέπει να καταβληθούν τόκοι από τις 12 Απριλίου 2012 και, στη συνέχεια, από τις 12 κάθε μηνός, έως την πλήρη εξόφληση της οφειλής, με επιτόκιο καθοριζόμενο στο επίπεδο του επιτοκίου της ΕΚΤ πλέον 3 εκατοστιαίων μονάδων·
 —
 να υποχρεώσει την καθής πρωτοδίκως στην καταβολή αποζημιώσεως για τη ζημία που προκλήθηκε εξ αιτίας της απώλειας της αγοραστικής δύναμης, ζημία η οποία εκτιμάται ex aequo et bono, προσωρινώς, στο 1,5 % των μηνιαίων αποδοχών εκάστου αναιρεσείοντος·
 —
 να καταδικάσει την ΕΤΕπ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·
 —
 να καταδικάσει την καθής πρωτοδίκως στο σύνολο των δικαστικών εξόδων των δύο δικών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της διαφορετικής φύσεως μεταξύ της συμβατικής φύσεως της εργασιακής σχέσεως και της διεπόμενης από τον ΚΥΚ εργασιακής σχέσεως, από παραβίαση των θεμελιωδών όρων της εργασιακής σχέσεως και παραβίαση του νομικού χαρακτηρισμού του μνημονίου συμφωνίας.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από αντίφαση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και αλλοίωση των στοιχείων της δικογραφίας.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας και της προβλεψιμότητας, καθώς και αλλοίωση των στοιχείων της δικογραφίας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση του ελέγχου της πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως και αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/27
 Προσφυγή της 9ης Ιουνίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-286/10)
 ()
 2010/C 221/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και M. van Beek)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/47/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2005, για τη συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας Ευρωπαϊκών Σιδηροδρόμων (CER) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον τομέα των Μεταφορών (ETF) για θέματα των συνθηκών εργασίας των μετακινούμενων εργαζομένων που παρέχουν διασυνοριακές διαλειτουργικές υπηρεσίες στον τομέα των σιδηροδρόμων και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή για τη θέσπιση των διατάξεων αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας αυτής,
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 26 Ιουλίου 2008.
 (1) EE L 195, σ. 15

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Αριθ . C 212/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 Πέραν τούτου , οι περιπτώσεις για τις οποίες η Ομοσπον Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 διακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει ρητά παραδεχθεί Gômez de la Cruz, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτρο
 ότι έχει άπαξ υπερβεί τις οριακές τιμές δεν θα θεωρηθούν πής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικα
 πλέον ως άνευ σημασίας, σε περίπτωση που γίνει δεκτή στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 26 Μαΐου 1997,
 από το Συμβούλιο η πρόταση περί τροποποιήσεως, για προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 όσο χρόνο η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 πραγματοποιεί κατά κανόνα μόνο οκτώ έως δέκα δειγμα H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 τοληψίες κάθε κολυμβητική περίοδο,
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείπο
 — παράβαση του άρθρου 6 παράγραφος 1 της οδηγίας: από ντας να ανακοινώσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 την κοινοτική έκθεση της Επιτροπής για το 1995 προκύ διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρ
 πτει ότι το 6,5 % των υδάτων κολυμβήσεως στις γερμανι φωση με την οδηγία 93/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 13ης
 κές ακτές και το 42,5% των γερμανικών εσωτερικών Σεπτεμβρίου 1993 , περί του περιορισμού των εκπομπών
 υδάτων δεν ελέγχθηκαν επαρκώς το έτος 1995 . του διοξειδίου του άνθρακος με τη βελτίωση της ενεργει
 ακής απόδοσης (SAVE) (') ή μη έχοντας λάβει τα ανα
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 , σ. 108. γκαία μέτρα προς συμμόρφωση με αυτή , δεν εξεπλήρωσε
 τις υποχρεώσει που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγί
 ας ,
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που έξοδα.
 υπέβαλε το Royal Court of Jersey, με διάταξη της 28ης
 Απριλίου 1997, στην υπόθεση Emidio Marco Rios κατά His Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Excellency the Lieutenant Governor of Jersey
 Κατά το άρθρο 10 της οδηγίας 93/76/ΕΟΚ τα κράτη μέλη
 (Υπόθεση C-199/97) έπρεπε να είχαν λάβει τα αναγκαία μέτρα για συμμόρφωση
 (97/C 212/40) προς τις διατάξεις της μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1994 και να
 έχουν ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή .
 Με διάταξη της 28ης Απριλίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων H Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει
 στις 23 Μαΐου 1997, το Royal Court of Jersey, στο πλαίσιο της ακόμα προσαρμόσει τη νομοθεσία της προς τις διατάξεις της
 διαφοράς μεταξύ Emidio Marco Rios και His Excellency the οδηγίας παραβαίνοντας έτσι τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 Lieutenant Governor of Jersey που εκκρεμεί ενώπιον του , το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ και από το άρθρο 10 της
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά οδηγίας αυτής.
 σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1 ΕΕ αριθ . L 237 της 22 . 9 . 1993 , σ. 28.
 1 , υπό την προϋπόθεση ότι οι Βρετανοί πολίτες δεν υπόκει
 νται στον έλεγχο εισόδου μεταναστών στη νήσο Jersey ή
 δεν απελαύνονται από τη νήσο αυτή , συνεπάγεται το
 άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 (') της πράξεως προ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που


text:
σχωρήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου στις Ευρωπαϊκές υπέβαλε, με διάταξη της 22ας Μαΐου 1997, το Arrondisse
 Κοινότητες ότι ούτε οι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους nientsrechtbank te Amsterdam, στην υπόθεση Fitzwilliam
 μπορούν να απελαύνονται από τη νήσο Jersey; Executive Search Limited, ενεργούσα υπό την επωνυμία
 Fitzwilliam Technical Services (FTS), κατά της διοικήσεως
 2. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική , του Landelijk instituut sociale verzekeringen η οποία διαδέ
 εμποδίζει το εν λόγω άρθρο 4 τις αρμόδιες αρχές της χθηκε τη διοίκηση του Nieuwe Algemene Bedrijfsver
 νήσου Jersey να απελάσουν υπήκοο άλλου κράτους eniging
 μέλους, εκτός αν τέτοια απέλαση δικαιολογείται από
 λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας (Υπόθεση C-202/97)
 υγείας; (97/C 212/42)
 ( · ) ΕΕ αγγλική ειδική έκδοση της 27. 3 . 1972, σ. 164. Με διάταξη της 22ας Μαΐου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Μαΐου 1997, το Arron
 dissementsrechtbank te Amsterdam στο πλαίσιο της διαφο
 ράς που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Fitzwilliam Executive
 Search Limited, ενεργούσα υπό την επωνυμία Fitzwilliam
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Technical Services (FTS ) και της διοικήσεως του Landelijk
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις instituut sociale verzekeringen η οποία διαδέχθηκε τη διοίκη
 26 Μαίου 1997 ση του Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging, ζητεί από το
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 (Υπόθεση C-201/97) δικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (97/C 212/41 )
 1 , α) μπορεί η αναφερόμενη στο άρθρο 14 παράγραφος 1
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71
 νη από τον Hendrik Van Lier, νομικό σύμβουλο και τον έννοια «επιχείρηση στην οποία κανονικά υπάγεται»
 Δημήτρη Τριανταφύλλου , μέλος της νομικής υπηρεσίας της να συμπληρωθεί μέσω συγκεκριμένων προϋποθέσεων


text:
22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/29
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-201/98 (1) τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/99, UPS
 Europe NV/SA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2000/C 20/64)
 (1) EE C 174 της 19.6.99.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-201/98, Rumpstad ATM B.V.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-107/99 (1)
 ( 1) EE C 71 της 13.3.99.
 (2000/C 20/67)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-76/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 (2000/C 20/65) τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-107/99, Maria Soledad
 Garcı́a Retortillo κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 18ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του (1) EE C 226 της 7.8.99.
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-76/99, Jütro Konservenfabrik
 GmbH & Co KG κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 174 της 19.6.99.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-117/99 (1)
 (2000/C 20/68)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/99 (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2000/C 20/66) Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-117/99, Natalia Martinez
 Paramo κ. λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Με δια ́ταξη της 29ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- (1) EE C 204 της 17.7.99.


text:
27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/7
 Υπο ́ αυτε ́ς τις περιστα ́σεις, η προβλεπομε ́νη απο ́ το ́αρθρο 31, κρα ́τος με ́λος δεν διατυ ́πωσε αντιρρη ́σεις, συ ́μφωνα με το
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 3665/87 εγγυ ́ηση πρε ́πει να ́αρθρο 13, παρα ́γραφος 2, της εν λο ́γω οδηγι ́ας, ́η εα ́ν η
 ελευθερωθει ́ και μο ́νον το ποσο ́ που καταβλη ́θηκε ως προκατα- Επιτροπη ́ ́ελαβε «ευνοϊκη ́ απο ́φαση» κατ' εφαρμογη ́ν της
 βολη ́ της επιστροφη ́ς λο ́γω εξαγωγη ́ς πρε ́πει να αποδοθει ́ απο ́ παραγρα ́φου 4 της ́διας ι διατα ́ξεως, η αρμο ́δια αρχη ́ που
 τον εξαγωγε ́α συ ́μφωνα με τις εφαρμοστε ́ες εθνικε ́ς διατα ́ξεις διαβι ́βασε την αι ́τηση, με θετικη ́ γνω ́ μη, στην Επιτροπη ́ ει ́ναι
 περι ́ ανακτη ́σεως του αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντος. υποχρεωμε ́νη να παρα ́σχει τη «γραπτη ́ συγκατα ́θεση» που
 επιτρε ́πει τη δια ́θεση στην αγορα ́ του προϊο ́ντος. Ωστο ́σο,
 (1) EE C 258 της 15.8.1998. σε περι ́πτωση που το οικει ́ο κρα ́τος με ́λος ́εχει εν τω μεταξυ ́
 στη δια ́θεση ́ του νε ́α στοιχει ́α που το οδηγου ́ν στο
 συμπε ́ρασμα ́οτι το προϊο ́ν για το οποι ́ο ́εγινε η γνωστοποι ́ηση
 ει ́ναι δυνατο ́ να συνεπα ́γεται κι ́νδυνο για την ανθρω ́ πινη
 υγει ́α και το περιβα ́λλον, δεν θα ει ́ναι υποχρεωμε ́νο να
 δω ́ σει τη συγκατα ́θεση ́ του, και του ́το υπο ́ την προϋπο ́θεση
 ́οτι ενημερω ́ νει περι ́ αυτου ́ αμε ́σως την Επιτροπη ́ και τα
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ́αλλα κρα ́τη με ́λη ω ́ στε να ληφθει ́, εντο ́ς της τασσομε ́νης
 απο ́ το ́αρθρο 16, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 90/220
 της 21ης Μαρτι ́ου 2000 προθεσμι ́ας, σχετικη ́ απο ́φαση συ ́μφωνα με την προβλεπομε ́νη
 στο ́αρθρο 21 της εν λο ́γω οδηγι ́ας διαδικασι ́α.
 στην υπο ́θεση C-6/99 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως του Conseil d’État): Association Greenpeace 2) 'Οταν ́ενα εθνικο ́ δικαστη ́ριο διαπιστω ́ σει ́οτι, λο ́γω παρατυ-
 France κ.λπ. κατα ́ Ministère de l’Agriculture et de la Pêche πιω ́ ν κατα ́ τη διενε ́ργεια της προβλεπομε ́νης στο ́αρ-
 κ.λπ. (1) θρο 12, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 90/220 εξετα ́σεως της
 γνωστοποιη ́σεως απο ́ την αρμο ́δια εθνικη ́ αρχη ́, η τελευται ́α
 («Οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ — Βιοτεχνολογι ́α — Γενετικω ́ς δεν μπο ́ρεσε εγκυ ́ρως να διαβιβα ́σει τον φα ́κελο με θετικη ́
 τροποποιημε ́νοι οργανισμοι ́ — Απο ́φαση 97/98/ΕΚ — Σπο ́- γνω ́ μη στην Επιτροπη ́ κατα ́ την ́εννοια της παραγρα ́φου 2
 ροι αραβοσι ́του») της διατα ́ξεως αυτη ́ς, το εν λο ́γω δικαστη ́ριο ει ́ναι υποχρεω-


text:
με ́νο να υποβα ́λει στο ∆ικαστη ́ριο αι ́τηση εκδο ́σεως προδι-
 (2000/C 149/11) καστικη ́ς αποφα ́σεως σε περι ́πτωση που εκτιμα ́ ́οτι οι παρατυ-
 πι ́ες αυτε ́ς ει ́ναι δυνατο ́ να θι ́γουν το κυ ́ρος της ευνοϊκη ́ς
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, διατα ́σσοντας, ενδεχομε ́νως, την
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 αναστολη ́ εκτελε ́σεως των με ́τρων εφαρμογη ́ς της εν λο ́γω
 αποφα ́σεως ́εως ́οτου το ∆ικαστη ́ριο αποφανθει ́ επι ́ του
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ζητη ́ματος της εκτιμη ́σεως του κυ ́ρους.
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 Στην υπο ́θεση C-6/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Conseil d’État
 (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Association Greenpeace France κ.λπ. και
 Ministère de l’Agriculture et de la Pêche κ.λπ., παρισταμε ́νων ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των: Novartis Seeds SA, Monsanto Europe SA, η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13, (ε ́κτο τμη ́μα)
 παρα ́γραφοι 2 και 4, της οδηγι ́ας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 23ης Απριλι ́ου 1990, για τη σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ς της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 τροποποιημε ́νων οργανισμω ́ν στο περιβα ́λλον (EE L 117, σ. 15),
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της στην υπο ́θεση C-373/97: (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστι-
 18ης Ιουνι ́ου 1997, για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ κη ́ς αποφα ́σεως του Πολυμελου ́ς Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ ν)
 προ ́οδο της οδηγι ́ας 90/220 (EE L 169, σ. 72), το ∆ικαστη ́ριο, ∆ιονυ ́σιος ∆ιαμαντη ́ς κατα ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου, Οργα-
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, νισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́τησης Επιχειρη ́σεων ΑΕ
 J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́- (ΟΑΕ) (1)
 δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-
 P. Puissochet, G. Hirsch, M. Wathelet, Β. Σκουρη ́, και την («∆ι ́καιο των εταιριω ́ ν — ∆ευ ́τερη οδηγι ́α 77/91/ΕΟΚ —
 F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: Ανω ́ νυμη εταιρι ́α αντιμετωπι ́ζουσα οικονομικα ́ προβλη ́-
 H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 21 Μαρτι ́ου ματα — Αυ ́ξηση του μετοχικου ́ κεφαλαι ́ου με διοικητικα ́
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: με ́τρα — Καταχρηστικη ́ α ́σκηση δικαιω ́ ματος απορρε ́ο-
 ντος απο ́ δια ́ ταξη του κοινοτικου ́ δικαι ́ου»)
 1) Η οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Απριλι ́ου
 1990,


text:
για την σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ ς τροποποιημε ́-
 (2000/C 149/12)
 νων οργανισμω ́ ν στο περιβα ́λλον, ́οπως τροποποιη ́θηκε με
 την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Ιουνι ́ου 1997,
 για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 90/220, πρε ́πει να ερμηνευθει ́υπο ́ την ́εννοια ́οτι, αν, ́υστερα
 απο ́ τη διαβι ́βαση στην Επιτροπη ́ αιτη ́σεως διαθε ́σεως στην Στην υπο ́θεση C-373/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Πολυμελου ́ς
 αγορα ́ ενο ́ς γενετικω ́ ς τροποποιημε ́νου οργανισμου ́, κανε ́να Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ν προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 ---pagebreak--- C 149/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ ∆ιονυσι ́ου ∆ιαμαντη ́ και Ελληνικου ́
 ∆ημοσι ́ου, Οργανισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́τησης Επιχει- (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ρη ́σεων ΑΕ (ΟΑΕ), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 25 και 29 της δευ ́τερης οδηγι ́ας
 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1976, περι ́ της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 συντονισμου ́ των εγγυη ́σεων που απαιτου ́νται στα κρα ́τη με ́λη εκ
 με ́ρους των εταιριω ́ν κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 58, δευ ́τερο
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης, για την προστασι ́α των συμφερο ́ντων των στην υπο ́θεση C-208/98 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστι-
 εται ́ρων και των τρι ́των, με σκοπο ́ να καταστου ́ν οι εγγυη ́σεις αυτε ́ς κη ́ς αποφα ́σεως του Landgericht Potsdam): Berliner Kindl
 ισοδυ ́ναμες ο ́σον αφορα ́ τη συ ́σταση της ανω ́νυμης εταιρι ́ας, τη Brauerei AG κατα ́ Andreas Siepert (1)
 διατη ́ρηση και τις μεταβολε ́ς του κεφαλαι ́ου της (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 06/001, σ. 230), καθω ́ς και ως προς την καταχρηστικη ́ α ́σκηση
 δικαιω ́ματος απορρε ́οντος απο ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς, το ∆ικαστη ́ριο («Προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν — Καταναλωτικη ́ πι ́στη
 (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen, προ ́εδρο του — Οδηγι ́α 87/102 — Πεδι ́ο εφαρμογη ́ς — Συ ́μβαση
 δευ ́τερου τμη ́ματος και προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G εγγυη ́σεως — Αποκλει ́εται»)
 Kapteyn (εισηγητη ́), G. Hirsch, H. Ragnemalm και Β. Σκουρη ́,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας:
 L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 23 Μαρτι ́ου (2000/C 149/13)
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Το κοινοτικο ́ δι ́καιο δεν απαγορευ ́ει στα εθνικα ́ δικαστη ́ρια να
 εφαρμο ́ζουν δια


text:
́ταξη του εθνικου ́ δικαι ́ου βα ́σει της οποι ́ας
 μπορου ́ν να εκτιμου ́ν κατα ́ πο ́σον ́ενα δικαι ́ωμα που απορρε ́ει (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 απο ́ κοινοτικη ́ δια ́ταξη ασκει ́ται καταχρηστικα ́. Κατα ́ την εκτι ́- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 μηση αυτη ́ πα ́ντως, δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ́οτι ́ενας με ́τοχος,
 επικαλου ́μενος το ́αρθρο 25, παρα ́γραφος 1, της δευ ́τερης
 οδηγι ́ας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου Στην υπο ́θεση C-208/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Landgericht
 1976, περι ́ συντονισμου ́ των εγγυη ́σεων που απαιτου ́νται στα Potsdam (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 κρα ́τη με ́λη εκ με ́ρους των εταιριω ́ ν κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 ́αρθρου 58, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης, για την προστασι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 των συμφερο ́ντων των εται ́ρων και των τρι ́των, με σκοπο ́ να αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Berliner Kindl Brauerei AG και
 καταστου ́ν οι εγγυη ́σεις αυτε ́ς ισοδυ ́ναμες ́οσον αφορα ́ τη Andreas Siepert, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 συ ́σταση της ανω ́ νυμης εταιρι ́ας, τη διατη ́ρηση και τις μεταβολε ́ς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 του κεφαλαι ́ου της, ασκει ́ καταχρηστικα ́ το δικαι ́ωμα που απορ- 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1986, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ν,
 ρε ́ει απο ́ τη δια ́ταξη αυτη ́ για τον λο ́γο ́οτι ανη ́κει στη μειοψηφι ́α κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν μελω ́ν που
 των μετο ́χων, ́οτι ωφελη ́θηκε απο ́ την εξυγι ́ανση της εταιρι ́ας διε ́πουν την καταναλωτικη ́ πι ́στη (EE L 42, σ. 48), το ∆ικαστη ́ριο
 που ει ́χε υπαχθει ́ σε καθεστω ́ ς εξυγια ́νσεως, ́οτι δεν ́ασκησε το (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida,
 δικαι ́ωμα προτιμη ́σεως που ει ́χε, ́οτι ́ηταν ́ενας απο ́ τους μετο ́χους προ ́εδρο του ́εκτου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́μα-
 που ει ́χαν ζητη ́σει την υπαγωγη ́ της εταιρι ́ας στο καθεστω ́ς τος, L. Sevón (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-P. Puissochet και
 που εφαρμο ́ζεται στις επιχειρη ́σεις που αντιμετωπι ́ζουν σοβαρε ́ς M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμμα-
 οικονομικε ́ς δυσχε ́ρειες ́η ́οτι ́αφησε να παρε ́λθει κα ́ποιο χρονικο ́ τε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 δια ́στημα πριν ασκη ́σει αγωγη ́ ́η προσφυγη ́. Ωστο ́σο, το κοινοτικο ́ δωσε στις 23 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση με


text:
το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δι ́καιο δεν απαγορευ ́ει στα εθνικα ́ δικαστη ́ρια να εφαρμο ́ζουν
 την εν λο ́γω δια ́ταξη του εθνικου ́ δικαι ́ου, αν ο με ́τοχος ́εχει
 επιλε ́ξει, μεταξυ ́ των προβλεπο ́μενων με ́σων παροχη ́ς ́εννομης Η οδηγι ́α 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου
 προστασι ́ας προς ανο ́ρθωση της καταστα ́σεως που ́εχει δη- 1986, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ ν, κανονιστικω ́ ν και
 μιουργηθει ́ κατα ́ παρα ́βαση της οδηγι ́ας, το με ́σο εκει ́νο που διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν που διε ́πουν την
 προξενει ́ το ́σο σοβαρη ́ βλα ́βη στα ́εννομα συμφε ́ροντα τρι ́των, καταναλωτικη ́ πι ́στη, ́εχει την ́εννοια ́οτι δεν εμπι ́πτει στο πεδι ́ο
 ω
 ́ στε να αποδεικνυ ́εται προδη ́λως δυσανα ́λογο. εφαρμογη ́ς της συ ́μβαση εγγυη ́σεως συναφθει ́σα για την εξασφα ́-
 λιση της επιστροφη ́ς πιστω ́ σεως αν ου ́τε ο εγγυητη ́ς ου ́τε ο
 δικαιου ́χος της πιστω ́ σεως ενη ́ργησαν στο πλαι ́σιο της επαγγελμα-
 τικη ́ς τους δραστηριο ́τητας.
 (1) EE C 7 της 10.1.1998.
 (1) EE C 234 της 25.7.1998.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/26
 Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2006 — Agencja Wydawnicza Technopol κατά ΓΕΕΑ (1000)
 (Υπόθεση T-298/06)
 (2006/C 310/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agencja Wydawnicza Technopol sp. zo.o. (Częstochowa, Πολωνία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck και T. Dolde, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7ης Αυγούστου 2006 στην υπόθεση R 447/2006 4· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «1 000» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 28 και 41 — αίτηση υπ' αριθ. 4 372 264
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον, κατ' αρχήν, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, οι αριθμοί δεν στερούνται διακριτικού χαρακτήρα και μπορούν να χρησιμεύσουν ως ένδειξη της προελεύσεως κατά τον ίδιο τρόπο με τις λέξεις.
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού, καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι περιγραφικό, λαμβανομένου υπόψη ότι οι καταναλωτές που παρατηρούν προϊόντα τα οποία φέρουν το τυπωμένο σήμα «1 000» δεν θα είναι σε θέση να αποκομίσουν καμία πληροφορία ως προς τα χαρακτηριστικά των οικείων προϊόντων.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-65/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Άρθρο 49 ΕΚ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Απαγόρευση εγκαταστάσεως και λειτουργίας ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιγνίων επ' απειλή ποινικών ή διοικητικών κυρώσεων - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Τεχνικά πρότυπα και κανονισμοί - Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοζόμενη στα ηλεκτρικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά παίγνια)
 (2006/C 326/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Πατακιά)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία, (εκπρόσωποι: A. Σαμώνη Ράντου και N. Δαφνίου)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 28, 43 και 49 ΕΚ και άρθρο 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών (ΕΕ L 204, σ. 37) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοζόμενη στα παίγνια για ηλεκτρονικούς υπολογιστές
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, εισάγοντας με τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 3 του νόμου 3037/2002 την απαγόρευση, επ' απειλή ποινικών ή διοικητικών κυρώσεων προβλεπομένων στα άρθρα 4 και 5 του ίδιου νόμου, εγκαταστάσεως και λειτουργίας όλων των ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιγνίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των παιγνίων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, εκτός των καζίνων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, καθώς και από το άρθρο 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 2.4.2005.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/7
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση C-329/04)
 (2004/C 239/13)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Denis Martin, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, και τον Horstpeter Kreppel, δικαστή στο Arbeitsgericht, αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής στο πλαίσιο ανταλλαγής εθνικών υπαλλήλων, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την πλήρη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου (1), της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2.
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία που είχε ταχθεί για τη μεταφορά της οδηγίας 2000/43/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 19 Ιουλίου 2003.
 (1) ΕΕ L 180, σ. 22.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/31
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2016 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-111/14, Unitec Bio κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-602/16 P)
 (2017/C 030/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: H. Marcos Fraile, N. Tuominen, avocat)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Unitec Bio SA, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, European Biodiesel Board (EBB)
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, η οποία εκδόθηκε επί της υποθέσεως T-111/14, Unitec Bio SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η οποία επιδόθηκε στο Συμβούλιο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή ακυρώσεως του προσβαλλομένου κανονισμού· και
 —
 να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Επικουρικώς,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο προκειμένου να αποφανθεί αν το Συμβούλιο διέθετε αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι οι εγχώριες τιμές των πρώτων υλών που ήταν καταχωρισμένες στα βιβλία των οικείων Αργεντινών εξαγωγέων αποτελούσαν το αντικείμενο στρεβλώσεων, έτσι ώστε να δικαιολογείται η απόφαση να μη ληφθούν υπόψη και η εκ μέρους του Συμβουλίου χρήση της μεθόδου η οποία προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού (1). Με τον τρόπο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επέβαλε στο εν λόγω θεσμικό όργανο ιδιαιτέρως επαχθές βάρος αποδείξεως.
 2.
 Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε προσηκόντως την κρίση του ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν τα θεσμικά όργανα δεν ήταν επαρκή για να αποδειχθεί ότι υφίστατο ουσιώδης στρέβλωση των τιμών των κύριων πρώτων υλών στην Αργεντινή οφειλόμενη στο σύστημα ΔΦΕ.
 3.
 Τρίτον, το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, βάσει του οποίου ακυρώνονται οι δασμοί αντιντάμπινγκ στο μέτρο που αφορούν την πρωτοδίκως προσφεύγουσα, στερείται αναλογικότητας σε σχέση με τον μόνο λόγο ακυρώσεως που εξέτασε το Γενικό Δικαστήριο, προσδίδει δε στη διαπιστωθείσα έλλειψη νομιμότητας μη προσήκοντα αποτελέσματα.
 4.
 Το Συμβούλιο θα καταδείξει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλειστάκις πλάνη περί το δίκαιο θίγουσα το κύρος της. Το Συμβούλιο υποστηρίζει επιπλέον ότι τα πραγματικά περιστατικά τα οποία παρατίθενται με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως που προέβαλε η πρωτοδίκως προσφεύγουσα έχουν αποδειχθεί επαρκώς ώστε το Δικαστήριο να δύναται να αποφανθεί επί του λόγου αυτού και να απορρίψει την προσφυγή.
 5.
 Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και την απόρριψη της προσφυγής με αίτημα την ακύρωση του προσβαλλομένου κανονισμού την οποία είχε ασκήσει η πρωτοδίκως προσφεύγουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343, σ. 51) (βασικός κανονισμός).


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/34
 Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2017 — Asolo κατά EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)
 (Υπόθεση T-150/17)
 (2017/C 129/53)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Asolo LTD (Λεμεσός, Κύπρος) (εκπρόσωπος: W. Pors, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Αυστρία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «FLÜGEL» — Υπ’ αριθ. 637 686 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 282/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 να απορρίψει την αίτηση περί κηρύξεως ακυρότητας·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την Red Bull στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 54, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/26
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση C-84/04)
 (2004/C 94/56)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την A.M. Alves Vieira, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, επιτρέποντας να καθιερωθεί από το IFADAP και να διατηρηθεί σε ισχύ διαδικασία χορηγήσεως χρηματοδοτικών εισφορών των κοινοτικών διαρθρωτικών ταμείων περιλαμβάνουσα ουσιώδεις διατυπώσεις συνεπαγόμενες την καταβολή τελών που δεν είναι ούτε οικειοθελή ούτε προαιρετικά ούτε συνιστούν αμοιβή παρεχομένης υπηρεσίας, αλλά εξυπηρετούν τη χρηματοδότηση λειτουργιών που βαρύνουν το Πορτογαλικό Δημόσιο δυνάμει ιδίως του κοινοτικού δικαίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, και τον κανονισμό (ΕΟΚ) 4253/88 (1) και το άρθρο 10 της Συνθήκης ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι πορτογαλικές αρχές υποχρεώνουν τους δικαιούχους παροχών του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Προσανατολισμού, να καταβάλλουν έξοδα για λειτουργίες δημοσίας ευθύνης που βαρύνουν τα κράτη μέλη σε περίπτωση «έμμεσης» διαχείρισης των χρηματοδοτικών οργάνων, ήτοι διαχείρισης στο πλαίσιο της οποίας το οικείο κράτος μέλος είναι αρμόδιο να επιλέγει προγράμματα, να καταβάλλει τις επιλέξιμες δαπάνες και να τις δηλώνει στην Επιτροπή.
 Όμως, το άρθρο 21, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88, όπως έχει τροποποιηθεί, επιβάλλει σαφώς στο οικείο κράτος μέλος την υποχρέωση να μεριμνά ώστε οι δικαιούχοι να λαμβάνουν τα ποσά των προκαταβολών και των οριστικών πληρωμών και να μη προβαίνει σε καμμία αφαίρεση ή κράτηση επί των πραγματοποιουμένων στους δικαιούχους καταβολών. Έτσι, οι όροι «κρατήσεις» και «αφαιρέσεις» πρέπει να ερμηνεύονται ευρέως με γνώμονα το αποτέλεσμά τους, που αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο.
 Η σχέση συνδέσεως και εξαρτήσεως μεταξύ του προσυμφώνου ιδιωτικού δικαίου περί παροχής υπηρεσιών, το οποίο υπογράφουν οι δικαιούχοι με το IFADAP (Ινστιτούτο Χρηματοδοτήσεως και Αρωγής για την Ανάπτυξη της Γεωργίας και της Αλιείας) και του εντύπου που είναι συνημμένο στη «σύμβαση παροχής αρωγής», με το οποίο ο δικαιούχος επιτρέπει τη χρέωση του λογαριασμού του υπέρ του IFADAP για τις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει το τελευταίο στο πλαίσιο της συμβάσεως αρωγής, αφήνει περιορισμένα περιθώρια αμφιβολίας ως προς την έλλειψη ελευθερίας επιλογής εκ μέρους του δικαιούχου, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι το IFADAP είναι οργανισμός συνδρομής και ελέγχου της ορθής εκτελέσεως του προγράμματος επενδύσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374 της 31-12-1988, σ. 1).


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/27
 Προσφυγή-αγωγή της 17ης Ιανουαρίου 2014 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-5/14)
 2014/C 85/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί παύσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο η', του παραρτήματος IX του ΚΥΚ χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων κατόπιν εσωτερικής έρευνας κινηθείσας κατόπιν έρευνας της OLAF κατά επιχειρήσεως, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2013, που κοινοποιήθηκε στην κατοικία του προσφεύγοντος-ενάγοντος στις 18 Οκτωβρίου 2013 από την Υπηρεσία Ασφάλειας της Επιτροπής, την οποία έλαβε η τριμερής ΑΔΑ στην υπόθεση CMS 12/042 και σύμφωνα με την οποία «ο ΖΖ παύεται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9§1, στοιχείο η', του ΚΥΚ χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του», «με έναρξη ισχύος από τον επόμενο μήνα της ημερομηνίας υπογραφής της»·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης, βλάβης της υγείας και της οικογένειας, καθώς και επαγγελματικής και υλικής ζημίας και βλάβης της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος, εκτιμώμενη προσωρινώς σε ένα ευρώ έναντι ποσού εκτιμωμένου, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεως κατά τη διάρκεια της δίκης, σε 33 000 ευρώ·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 16 Μαΐου 2008 — The Sporting Exchange Ltd, η οποία δραστηριοποιείται υπό την ονομασία Betfair, κατά Minister van Justitie, Stichting de Nationale Sporttotalisator και Scientific Games Racing
 (Υπόθεση C-203/08)
 (2008/C 197/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: The Sporting Exchange Ltd, η οποία δραστηριοποιείται υπό την ονομασία Betfair
 Αναιρεσίβλητος και παρεμβάντες: Minister van Justitie, Stichting de Nationale Sporttotalisator και Scientific Games Racing
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 49 ΕΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η εφαρμογή του άρθρου αυτού έχει ως συνέπεια ότι η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους δεν δύναται, βάσει του ισχύοντος σε αυτό το κράτος μέλος κλειστού συστήματος αδειοδοτήσεως για την προσφορά υπηρεσιών σχετικά με τυχερά παιχνίδια, να απαγορεύσει σε ένα πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες, στο οποίο έχει χορηγηθεί εντός άλλου κράτους μέλους άδεια παροχής των υπηρεσιών αυτών μέσω διαδικτύου, να προσφέρει τις υπηρεσίες αυτές μέσω διαδικτύου και εντός του πρώτου κράτους μέλους;
 2)
 Μήπως η ερμηνεία που σε ορισμένες υποθέσεις που αφορούσαν παραχωρήσεις το Δικαστήριο έδωσε στο άρθρο 49 ΕΚ, και ειδικότερα στην αρχή της ισότητας και στην απορρέουσα από την πιο πάνω αρχή υποχρέωση διαφάνειας, έχει εφαρμογή στη διαδικασία χορηγήσεως άδειας για την προσφορά υπηρεσιών σχετικά με τυχερά παιχνίδια στο πλαίσιο ενός θεσπισμένου με νόμο συστήματος μοναδικής άδειας;
 3)
 α)
 Δύναται σε ένα θεσπισμένο με νόμο σύστημα μοναδικής άδειας η παράταση της άδειας του τωρινού κατόχου άδειας, χωρίς οι δυνητικοί ανταγωνιστές να έχουν δυνατότητα συναγωνισμού για την άδεια αυτή, να είναι κατάλληλο και αναλογικό μέσο για την ικανοποίηση των επιτακτικών αναγκών γενικού συμφέροντος τις οποίες το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ως δικαιολογούσες τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας όσον αφορά την προσφορά υπηρεσιών σχετικά με τα τυχερά παιχνίδια; Αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις;
 β)
 Έχει για την απάντηση στο ερώτημα 3α σημασία το αν στο ερώτημα 2 δόθηκε καταφατική ή αρνητική απάντηση;


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/21
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Νοεμβρίου 2008 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-144/08, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-528/08 P)
 (2009/C 32/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (εκπρόσωπος: G. Cipressa, avvocatο)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 1. Σε κάθε περίπτωση:
 1.α)
 να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
 1.β)
 να κηρύξει καθ' όλα παραδεκτή την αρχική προσφυγή,
 περαιτέρω:
 —
 2/A: ως κύριο αίτημα: 2/A.1. να ακυρώσει την επίδικη απόφαση, 2/A.2. να ακυρώσει, καθόσον είναι απαραίτητο, την εκκαθαριστική πράξη της 18ης Ιουλίου (στο εξής: εκκαθαριστική πράξη της 18ης Ιουλίου 2005), 2/A.3 να ακυρώσει, στον βαθμό που απαιτείται, την απόφαση περί απορρίψεως της σχετικής ενστάσεως, 2/A.4 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλλει στον αναιρεσείοντα, ως συμπληρωματικό ποσό επιστροφής μέχρι το 100 %, προκειμένου δηλαδή να επιστραφούν τα επίμαχα ιατρικά έξοδα σε ποσοστό 100 %, ή ως αποζημίωση για τη ζημία που του προξένησε η παράνομη συμπεριφορά της, το ποσό των 89,56 EUR (ογδόντα εννέα ευρώ και πενήντα έξι λεπτών) ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό θα καθορίσει το Δικαστήριο κατά δίκαιη και επιεική κρίση, 2/A.5 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στον αναιρεσείοντα τόκους υπερημερίας για τα ποσά που αναφέρονται στο αμέσως προηγούμενο σημείο 2/A.4 της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως, κεφαλαιοποιούμενους από την ημερομηνία έναρξης της τοκοφορίας μέχρι την καταληκτική ημερομηνία, όπως οι ημερομηνίες αυτές προσδιορίζονται με τα σχετικά δικόγραφα, 2/A.6 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στον αναιρεσείοντα όλα τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε,
 ή
 —
 2/B: επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της ουσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Παραμόρφωση και αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών και των ισχυρισμών που προέβαλε ο αναιρεσείων με τα δικόγραφά του, πράγμα που είχε ως συνέπεια ανακρίβειες του περιεχομένου των διαπιστώσεων του Πρωτοδικείου (ειδικότερα, σκέψεις 29, 31, 34 και 38 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).
 2.
 Πεπλανημένη και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της έννοιας της υποκείμενης σε προσφυγή πράξης, καθώς και σύγχυση, ακρισία, έλλειψη λογικής, παράβαση του άρθρου 231 της Συνθήκης ΕΚ και μη συμμόρφωση προς τη νομολογία που αφορά τα αποτελέσματα της ακυρώσεως αποφάσεως κοινοτικού θεσμικού οργάνου από τον κοινοτικό δικαστή, παραβίαση της αρχής του δεδικασμένου, παραβίαση της αρχής της διακρίσεως των εξουσιών (ειδικότερα, σκέψεις 32 και 34 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).
 3.
 Πεπλανημένη και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 90 και του άρθρου 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης και της έννοιας του όρου «απόφαση κοινοτικού οργάνου».
 4.
 Παραβίαση της αρχής του φυσικού δικαστή που έχει οριστεί από τον νόμο και σοβαρές διαδικαστικές πλημμέλειες που είχαν ως αποτέλεσμα την προσβολή των δικαιωμάτων του αναιρεσείοντος, και ιδιαίτερα του δικαιώματος άμυνας και του δικαιώματος για διεξαγωγή δίκαιης δίκης.


text:
C 387/24 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 20 . 12. 97
 πραγματοποιηθείσας ήδη απο καιρό επενδύσεως. — να καταδικασει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των
 Συναφώς, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι δεν πραγματοποί δικαστικών εξόδων.
 ησε χωριστή πώληση των εγκαταστάσεων και του εξο
 πλισμού αλλά προέβη στην εκχώρηση ολόκληρης της επι
 χειρήσεως αποτελούμενης από την αλιευτική περιοχή, με Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προφανή διατήρηση της λειτουργικότητας της ίδιας της
 επιχειρήσεως, Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με
 αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων Τ-186/
 97, Τ-187/97, T- 1 90/97, Τ-191/97, Τ-192/97, Τ-210/97, Τ-211 /97,
 — παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και παρά
 βαση των άρθρων 38 και 44 του κανονισμού (ΕΟΚ) Τ-216/97, Τ-217/97 και Τ-218/97 (>).
 αριθ . 4028/86. H προσφεύγουσα παρατηρεί συναφώς ότι,
 αν ληφθεί υπόψη η ακρίβεια με την οποία o κανονισμός (') ΕΕ C 318 της 18. 10. 1997, σσ. 17-25 .
 αυτός καθορίζει τις προϋποθέσεις κινήσεως της διαδικα
 σίας αναστολής/καταργήσεως/μειώσεως των χρηματοδο
 τικών συνδρομών, φαίνεται δύσκολο να υποστηριχθεί ότι
 η έννοια της «σημαντικής αλλαγής του προγράμματος»
 στοιχειοθετείται με την απλή αλλαγή της κυριότητας της
 επιχειρήσεως.
 Προσφυγή-αγωγή της Wilson Holland BV κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Οκτω
 0 ) Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ. 4253 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμ βρίου 1997
 βρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 2052/88 όσον αφορά το συντονισμό των παρεμβάσεων των (Υπόθεση Τ-280/97)
 διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους, καθώς και με τις
 παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των (97/C 387/45)
 λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374 της
 31 . 12 . 1988, σ. 1 ).
 (Γλωσσά διαδικασίας: η αγγλική)
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4028/86 του Συμβουλίου , της 18ης
 Δεκεμβρίου 1986, σχετικά με κοινοτικές δράσεις για τη βελτίωση
 και την προσαρμογή των διαρθρώσεων του τομέα της αλιείας και H Wilson Holland BV, εκπροσωπούμενη από την Catherine
 της υδατοκαλλιέργειας (ΕΕ L 376 της 31 . 12. 1986, σ. 7).
 Grisart, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 βούργο τον δικηγόρο Stef Oostvogels, 13, rue Aldringen,
 άσκησε, στις 24 Οκτωβρίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατα της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προσφυγή-αγωγή της DFDS Transport BV κατα Επιτροπής H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Οκτω
 βρίου 1997
 (Υπόθεση Τ-279/97) — να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης της
 Ρώμης, την υπό στοιχεία C(97) 1636 def./2, REM 26/96
 (97/C 387/44) απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 της 5ης Ιουνίου 1997 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην
 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων),
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 — να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα δικαιού
 H DFDS Transport BV, εκπροσωπούμενη απο την Catherine ται να ασκήσει αργότερα αγωγή αποζημιώσεως κατά της
 Grisart, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμ καθής-εναγομένης,
 βούργο τον δικηγόρο Stef Oostvogels, 13, rue Aldringen ,
 άσκησε, στις 24 Οκτωβρίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της — να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. δικαστικών εξόδων.
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — να


text:
ακυρώσει, βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης της Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με
 Ρώμης, την υπό στοιχεία C(97) 1636 def./l, REM 26/96 αυτά που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων Τ-186/
 απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 97, Τ-187/97 , Τ-190/97, Τ-191/97, Τ-192/97, Τ-210/97, Τ-211 /97,
 της 5ης Ιουνίου 1997 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Τ-216/97, Τ-217/97 , Τ-218/97 (') και Τ-279/97 (2).
 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων),
 (') ΕΕ C 318 της 18. 10. 1997, σσ. 17-25.
 (2) Βλέπε σ. 24 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 — να αναγνωρίσει ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα δικαιού
 ται να ασκήσει αργότερα αγωγή αποζημιώσεως κατά της
 καθής-εναγομένης,


text:
C 251/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 18.10.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας
 είναι αντίστοιχα προς εκείνα που προβάλλονται την υπόθεση
 Τ-278/03 (Van Mannekus κατά Συμβουλίου).
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες, δικαιούχοι πλειόνων σημάτων και
 εταιρικών επωνυμιών στα οποία εμφανίζεται ως ουσιώδης όρος το
 λέξημα Galileo, ισχυρίζονται ότι η χρησιμοποίηση από την
 Επιτροπή του ιδίου όρου ως επωνυμία του κοινοτικού σχεδίου (1) ΕΕ L 143, σ. 5.
 του σχετικού με το ευρωπαϊκό σύστημα πλοηγήσεως μέσω
 δορυφόρου παραβιάζει τα δικαιώματά τους επί των σημάτων τους.
 Η προσφυγή στηρίζεται στο άρθρο 288 της Συνθήκης ΕΚ. Οι
 προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν κίνδυνο συγχύσεως, λόγω
 της ομοιότητας μεταξύ των επιδίκων σημάτων, καθώς και μεταξύ
 των προϊόντων και υπηρεσιών που παρέχουν και του αντικειμένου Προσφυγή της Ξανθίππης Λιάκουρα κατά του Συμβουλίου
 του κοινοτικού σχεδίου. Προβάλλουν επίσης την άδικη και αμελή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου
 συμπεριφορά της Επιτροπής ως προς τα δικαιώματά τους, καθώς 2003
 και την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
 (Υπόθεση Τ-281/03)
 (2003/C 251/31)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Η Ξανθίππη Λιάκουρα, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 Προσφυγή της Van Mannekus & Co. B.V. κατά του
 από τον Jean A. Martin, δικηγόρο, άσκησε στις 5 Αυγούστου
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 8 Αυγούστου 2003
 προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (Υπόθεση Τ-280/03)
 (2003/C 251/30) Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — να ακυρώσει την από 5 Μαΐου 2003 απόφαση του
 Συμβουλίου καθόσον αρνείται:
 Η Van Mannekus & Co. B.V., Schiedam (Κάτω Χώρες) άσκησε,
 στις 8 Αυγούστου 2003, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τον Η. Bleier, 1) να καταργήσει στην οριστική έκθεση για την περίοδο
 Rechtsanwalt. από 1.7.1999 έως 30.06.2001 την ακόλουθη μνεία η
 οποία εμφανίζεται στις γενικού χαρακτήρος εκτιμήσεις:
 «την παροτρύνω να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: συντονισμού-διανομής των εργασιών στους
 δακτυλογράφους και τους γραμματείς, καθήκοντα τα
 οποία άσκησε αποτελεσματικά κατά το παρελθόν»·
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 986/2003 του
 Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2003, για τροποποίηση των
 μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό
 (ΕΚ) 360/2000 στις εισαγωγές πυρωμένης αδρανούς 2) να αναφέρει στην ίδια έκθεση «την ικανότητα να αλλάζει
 μαγνησίας (φρυγμένης), καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας θέσεις και τομείς εργασίας».
 της Κίνας (1)·
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 — να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στην
 καταβολή του συνόλου των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, το Συμβούλιο τροποποίησε, Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αρνήσεως της ΑΔΑ να
 κατόπιν μερικής ενδιάμεσης επανεξετάσεως, το είδος του δασμού καταργήσει και να αναφέρει αντιστοίχως δύο φράσεις στην
 αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στις εισαγωγές πυρωμένης έκθεσή της βαθμολογίας για την περίοδο από 1.7.1999 έως
 αδρανούς μαγνησίας καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. 30.6.2001.


text:
Αριθ. C 77/8 ELJ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 2. Πρέπει οι ενδεχομένως απαιτούμενες ευνοϊκες για την National d'Assurance Maladie Invalidité και 2) Union natio
 υγεία ιδιότητες να προκύπτουν επίσης από την έλλειψη ή nale des mutualités libres, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 τη μικρή περιεκτικότητα των διαλαμβανομένων στο από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση
 παράρτημα I, μέρος I, αριθ . 1 , στοιχείο α), συστατικών προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (π.χ. νερό πτωχό σε νάτριο);
 1 . Ανάγεται η επανεξέταση των δικαιωμάτων του θιγομένου
 3 . Πώς οριοθετούνται μεταξύ τους οι έννοιες «ευνοϊκές για αναπήρου εργαζομένου , στην περίπτωση κατά την οποία
 την υγεία ιδιότητες» στο μέρος I , αριθ . 2, του παράρτη η αρμόδια αρχή κράτους μέλους δεν τηρεί τις διατάξεις
 ματος I και «ορισμένα αποτελέσματα» στο μέρος I, αριθ . 1 , του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1408/71 του
 στοιχείο α), ( βλέπε επίσης: μέρος II , αριθ . 1.4.1 του Συμβουλίου ('), περί της εφαρμογής τοτν συστημάτων
 παραρτήματος I); κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μι
 σθωτούς και στα μέλη της οικογενείας τους που διακινού
 ί 1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/009, σ. 132 . νται εντός της Κοινοτήτας, στην ημερομηνία ενάρξεως
 καταβολής της παροχής αναπηρίας ή στην περίοδο των
 δύο ετών που προηγήθηκαν της αιτήσεως εκδόσεως
 τροποποιητικής αποφάσεως που υπέβαλε o εργαζόμενος
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων αυτός, όπως ορίζει η εθνική νομοθεσία του κράτους
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις μέλους , ήτοι εν προκειμένου το άρθρο 106 του νόμου της
 19 Ιανουαρίου 1996 9ης Αυγούστου 1963 , περί θεσπίσεως και οργανώσεως
 (Υπόθεση C-18/96) συστήματος υποχρεωτικής ασφαλίσεως ασθενείας και
 αναπηρίας;
 (96/C 77/15 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε 2. Καθορίζεται η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να
 νη από τους Hendrik van Lier και Jean-Francis Pasquier, με υποβληθεί η αίτηση χορηγήσεως συντάξεως αναπηρίας
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, διακινουμένου εργαζομένου από την εθνική νομοθεσία
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 19 Ιανουαρίου 1996 κάθε κράτους μέλους;
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ί 1 ) ΕΕ 1971 , L 149 , σ. 2 .
 προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο:·
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την
 υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη επειδή δεν έλαβε οποία υπέβαλε o Social Security Commissioner, με απόφαση
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις απαραίτητες νομοθε της 17ης Ιανουαρίου 1996, στην υπόθεση Kelvin Albert
 τικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου Snares κατά Adjudication Officer
 να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/338/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1991 ('), περί περιορισμού (Υπόθεση C-20/96)
 της κυκλοφορίας στην αγορά και της χρήσεως μερικών ( 96/C 77/ 17
 επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων,
 Με απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Ιανουαρίου 1996, o
 έξοδα. Social Security Commissioner,


text:
στο πλαίσιο της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ Kelvin Albert Snares και
 Οι λόγοι και κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με εκείνους της Adjudication Officer, υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα
 υποθέσεως C-5/96 (2)· η προθεσμία που είχε τάξει η οδηγία προδικαστικά ερωτήματα:
 έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1992 .
 0 ) ΕΕ αριθ. L 186 της 12 . 7. 1991 , σ. 59. 1 . Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 4, παράγραφος 2α, και
 (2) Βλέπε σελίδα 7 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. 10α, που προστέθηκαν στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ .
 1408/71 (') του Συμβουλίου , με ισχύ από 1ης Ιουνίου 1992,
 με τον κανονισμό (ΕΟΚ ) αριθ . 1247/92 (2) του Συμβου
 λίου , ως συνέπεια ότι δεν εμπίπτει πλέον στο πεδίο
 εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 1 , του κανονισμού
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που ( ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 παροχή η οποία, πριν από την 1η
 υπέβαλε το Tribunal du Travail de Nivelles με απόφαση της Ιουνίου 1992, θα είχε αναγνωριστεί, στην περίπτωση
 16ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση Vito Casano κατά 1) προσώπου το οποίο, λόγω προηγουμένης επαγγελματικής
 Institut National d'Assurance Maladie Invalidité και 2) Union
 nationale des mutualités libres
 απασχολήσεως υπαγόταν ή είχε στο παρελθόν υπαχθεί
 στη νομοθεσία του αρμοδίου κράτους μέλους, ως εμπί
 (Υπόθεση C-19/96) πτουσα στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, παράγρα
 96/C 77/16) φος 1 , οπότε ένα πρόσωπο το οποίο, μετά την 1η Ιουνίου
 1992, αποκτά δικαίωμα επί τέτοιας παροχής κατά τη
 Με απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη νομοθεσία ενός κράτους μέλους δεν μπορεί να επικαλε
 Γραμματεία του Δικαστήριου στις 22 Ιανουαρίου 1996, το στεί τις διατάξεις του άρθρου 10, παράγραφος 1 , του
 Tribunal du Travail de Nivelles, στο πλαίσιο της διαφοράς κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1408/71 προκειμένου να αμφι
 μεταξύ , αφενός, Vito Casano και, αφετέρου , 1 ) Institut σβητήσει την κατάργηση του δικαιώματος του όταν αυτή


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/25
 Αγωγή της 4ης Σεπτεμβρίού 2013 — Syrian Lebanese Commercial Bank κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-477/13)
 2013/C 336/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Syrian Lebanese Commercial Bank (Βηρυττός, Λίβανος) (εκπρόσωποι: P. Vanderveeren, L. Defalque και T. Bontinck, δικηγόροι)
 Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της ενάγουσας:
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη που υπέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω των αποφάσεων για την εγγραφή και τη διατήρηση της επωνυμίας της ενάγουσας στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού 36/2012/UE του Συμβουλίου,
 —
 κατά συνέπεια, να καθορίσει εύλογη και πλήρη αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη η ενάγουσα λόγω της παράνομης συμπεριφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ύψους σαράντα ενός εκατομμυρίων εβδομήντα τεσσάρων χιλιάδων εννιακοσίων σαράντα ευρώ (41 074 940 ευρώ), πλέον τόκων αποζημιώσεως και τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για τις κύριες χρηματοδοτικές εργασίες, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, και να επιδικάσει προσωρινή αποζημίωση ενός εκατομμυρίου ευρώ, προσδιοριζόμενο ανάλογα με τις δαπάνες και τις επενδύσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η ενάγουσα προς αποκατάσταση της εικόνας της και της φήμης της,
 —
 επικουρικώς, εφόσον κριθεί ότι η ζημία πρέπει να εκτιμηθεί εκ νέου, να διατάξει πραγματογνωμοσύνη, σύμφωνα με το άρθρο 65, στοιχείο δ', το άρθρο 66, παράγραφος 1, και το άρθρο 70 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής της η ενάγουσα προβάλλει — σχετικά με την παράνομη συμπεριφορά που προσάπτει στο Συμβούλιο τόσο ως προς τη λήψη των μέτρων δεσμεύσεως κεφαλαίων όσο και ως προς τη διατήρησή τους σε ισχύ από τον Ιανουάριου του 2012, τέσσερις ισχυρισμούς που αντλούνται από:
 —
 πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, η οποία συνίσταται στην εμπλοκή της ενάγουσας στη χρηματοδότηση του συριακού καθεστώτος,
 —
 έλλειψη επαρκούς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας των μέτρων που έλαβε το Συμβούλιο σε βάρος της ενάγουσας,
 —
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και του δικαιώματος σε αποτελεσματική ένδικη προστασία,
 —
 ελαττώματα κατά την εξέταση που διενήργησε το Συμβούλιο, τα οποία συνεπάγονται έλλειψη νομιμότητας των ληφθέντων μέτρων.
 Η ενάγουσα προβάλλει ότι τα μέτρα δεσμεύσεως κεφαλαίων που έλαβε το Συμβούλιο αποτελούν τη βέβαιη αιτία των υλικών και μη ζημιών που υπέστη η ενάγουσα.
 Από υλικής απόψεως, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι υπέστη πολύ σοβαρές ζημίες, σε λειτουργικό και τεχνολογικό επίπεδο, λόγω, μεταξύ άλλων, της διακοπής των επιχειρηματικών σχέσεων με πολλές ευρωπαϊκές και αραβικές τράπεζες, την πολύ μεγάλη και απότομη μείωση του κύκλου εργασιών της και των κερδών της και την απώλεια πολλών τραπεζικών στοιχείων του ενεργητικού μετά το 2012. Επιπλέον, ο προηγούμενος προμηθευτής της τραπεζικού λογισμικού έπαυσε κάθε συναλλαγή με αυτή.
 Από μη υλικής απόψεως, η ενάγουσα ζητεί χρηματική ικανοποίηση για τη βλάβη που υπέστη η εικόνα της, λόγω των παράνομων μέτρων δεσμεύσεως κεφαλαίων που έλαβε το Συμβούλιο εναντίον της.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (Βουλγαρία) στις 18 Νοεμβρίου 2015 — Ποινική διαδικασία κατά Kolev κ.λπ.
 (Υπόθεση C-612/15)
 (2016/C 048/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Spetsializiran nakazatelen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kolev κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Συνάδει με την υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέπουν την αποτελεσματική δίωξη αδικημάτων που τελούνται από τελωνειακούς υπαλλήλους ένας εθνικός νόμος κατά τον οποίο ποινική διαδικασία που κινήθηκε κατά τελωνειακών υπαλλήλων, κατηγορούμενων για τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό την τέλεση πράξεων διαφθοράς κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους (δωροδοκία για την μη διενέργεια τελωνειακού ελέγχου) καθώς και για συγκεκριμένες πράξεις δωροδοκίας και [αποδοχής προϊόντων εγκλήματος υπό τη μορφή της] αποκρύψεως χρημάτων προερχόμενων από δωροδοκία, παύει χωρίς να έχουν εξεταστεί οι κατηγορίες κατ’ ουσίαν από το δικαστήριο, αν συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) έχουν παρέλθει δύο έτη από την απαγγελία της κατηγορίας, β) ο κατηγορούμενος έχει υποβάλει αίτηση για περάτωση της προδικασίας, γ) το δικαστήριο έχει τάξει στον εισαγγελέα τρίμηνη προθεσμία για την περάτωση της προδικασίας, δ) ο εισαγγελέας «παρέβη ουσιώδεις τύπους» εντός της εν λόγω προθεσμίας (ειδικότερα, δεν δημοσιοποίησε ορθώς μια συμπληρωματική κατηγορία, δεν επέτρεψε την πρόσβαση στον φάκελο της έρευνας, ενώ και το κατηγορητήριο περιείχε αντιφάσεις), ε) το δικαστήριο έθεσε νέα προθεσμία στον εισαγγελέα προκειμένου να άρει τις εν λόγω «παραβάσεις ουσιωδών τύπων», [στ)] ο εισαγγελέας δεν ήρε τις εν λόγω «παραβάσεις ουσιωδών τύπων» εντός της ταχθείσας προθεσμίας –η τέλεση των εν λόγω παραβάσεων εντός της αρχικής τριμηνιαίας προθεσμίας και η μη άρση τους εντός της τελευταίας μηνιαίας προθεσμίας οφείλονται σε λόγους που αφορούν τόσο την εισαγγελία (μη εξάλειψη των αντιφάσεων του κατηγορητηρίου, παράλειψη της διενέργειας πράξεων κατά το μεγαλύτερο διάστημα των προθεσμιών) όσο και την υπεράσπιση (παράβαση της υποχρεώσεως συνεργασίας κατά τη δημοσιοποίηση της κατηγορίας και την παροχή προσβάσεως στα έγγραφα της έρευνας λόγω νοσηλείας των κατηγορουμένων και προβαλλόμενων ανειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων των συνηγόρων, [ζ)] γεννάται δικαίωμα των κατηγορουμένων για παύση της διώξεως λόγω της μη άρσεως των «παραβάσεων ουσιωδών τύπων» εντός της ταχθείσας προς τούτο προθεσμίας;
 2.
 Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα, ποιο τμήμα της προπαρατεθείσας νομικής ρυθμίσεως οφείλει να μην εφαρμόσει το εθνικό δικαστήριο προκειμένου να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης: το 2.1., ήτοι την παύση της διώξεως μετά την παρέλευση της προθεσμίας του ενός μηνός, ή το 2.2., ήτοι τον χαρακτηρισμό των ανωτέρω ελαττωμάτων ως «παραβάσεων ουσιωδών τύπων», ή το 2.3., ήτοι την προστασία του δικαιώματος που γεννάται σύμφωνα με τα αναφερόμενα ανωτέρω στο στοιχείο [(η)] –υπό την προϋπόθεση ότι υφίσταται δυνατότητα αποτελεσματικής θεραπείας της εν λόγω παραβάσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας;
 2.1.
 Πρέπει η απόφαση για τη μη εφαρμογή εθνικής νομοθετικής διατάξεως προβλέπουσας την παύση της διώξεως να τελεί υπό τον όρο ότι
 A)
 τάσσεται στον εισαγγελέα πρόσθετη προθεσμία για την άρση της «παραβάσεως ουσιωδών τύπων», η οποία πρέπει να είναι ίση με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο εισαγγελέας δεν ήταν αντικειμενικά σε θέση να προβεί στην άρση


text:
αυτή λόγω των κωλυμάτων που οφείλονταν στην υπεράσπιση;
 B)
 το δικαστήριο θα διαπιστώσει στην περίπτωση Α) ότι τα εν λόγω κωλύματα προέκυψαν συνεπεία «καταχρήσεως δικαιώματος»;
 Γ)
 σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο ερώτημα υπό στοιχείο A), το δικαστήριο διαπιστώσει ότι το εθνικό δίκαιο παρέχει επαρκείς εγγυήσεις για την ολοκλήρωση της προδικασίας εντός εύλογης προθεσμίας;
 2.2.
 Συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης η απόφαση για την μη εφαρμογή του προβλεπόμενου από το εθνικό δίκαιο χαρακτηρισμού των ως άνω ελαττωμάτων ως «παράβαση ουσιωδών τύπων», και ειδικότερα:
 A)
 Εξασφαλίζεται επαρκώς το δικαίωμα της υπερασπίσεως να λάβει λεπτομερή στοιχεία για την ποινική κατηγορία σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με το δικαίωμα ενημερώσεως στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών],
 -1)
 αν τα εν λόγω στοιχεία παρασχέθηκαν μετά την πραγματική διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, όμως πριν από τον δικαστικό έλεγχο αυτού, καθώς και αν είχαν παρασχεθεί στην υπεράσπιση πλήρη στοιχεία σχετικά με τα ουσιώδη σημεία της ποινικής κατηγορίας νωρίτερα, όταν το κατηγορητήριο δεν είχε διαβιβασθεί ακόμη στο δικαστήριο (αφορά τον κατηγορούμενο Hristov);
 -2)
 σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα 2.2.A)-1) –αν τα εν λόγω στοιχεία παρασχεθούν μετά την πραγματική διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, αλλά πριν από τον έλεγχο του κατηγορητηρίου από αυτό, ορισμένα όμως στοιχεία σχετικά με τα ουσιώδη σημεία της ποινικής κατηγορίας έχουν ήδη παρασχεθεί στην υπεράσπιση ενώ το κατηγορητήριο δεν είχε ακόμη διαβιβασθεί στο δικαστήριο ένεκα κωλυμάτων τα οποία αφορούν την υπεράσπιση (αφορά τους κατηγορούμενους Kolev και Kostadinov);
 -3)
 αν τα εν λόγω στοιχεία περιέχουν αντιφάσεις σχετικά με τον συγκεκριμένο τρόπο εκδηλώσεως της προτάσεως για χρηματισμό (σε ένα σημείο δηλώνεται ότι τα χρήματα της δωροδοκίας ζήτησε ρητά άλλος κατηγορούμενος, ενώ ο κατηγορούμενος Hristov έδειξε με μορφασμό του προσώπου του δυσαρέσκεια όταν ο υποκείμενος σε τελωνειακό έλεγχο προσέφερε πολύ μικρό ποσό· σε άλλο πάλι σημείο αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος Hristov απαίτησε ρητά και συγκεκριμένα χρήματα ως δωροδοκία);
 B)
 Εξασφαλίζεται επαρκώς στην κύρια δίκη το δικαίωμα της υπερασπίσεως για πρόσβαση στα στοιχεία «το αργότερο έως την υποβολή των στοιχείων της κατηγορίας στην κρίση του δικαστηρίου», αν η υπεράσπιση είχε πρόσβαση στο ουσιαστικό μέρος του υλικού της δικογραφίας σε προηγούμενο χρονικό σημείο και, μολονότι της παρασχέθηκε η δυνατότητα προσβάσεως στο υλικό, αυτή δεν έκανε χρήση της δυνατότητας αυτής λόγω διάφορων κωλυμάτων (ασθένεια, επαγγελματικές υποχρεώσεις) και επικαλούμενη διάταξη του εθνικού δικαίου κατά την οποία έπρεπε να κληθεί προ τουλάχιστον τριών ημερών προκειμένου να λάβει γνώση του υλικού της δικογραφίας; Πρέπει να της δοθεί δεύτερη ευκαιρία προς τούτο αφότου παύσουν να υφίστανται τα κωλύματα, με προθεσμία κλητεύσεως τουλάχιστον τριών ημερών; Πρέπει να εξεταστεί αν τα εν λόγω κωλύματα συνέτρεχαν αντικειμενικά ή αποτελούσαν κατάχρηση δικαιώματος;
 Γ)
 Έχει η προβλεπόμενη στο άρθρο 6, παράγραφος 3, απαίτηση [«το αργότερο με τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο»] την ίδια σημασία με την απαίτηση «το αργότερο έως την υποβολή των στοιχείων της κατηγορίας στην κρίση του δικαστηρίου» κατά το άρθρο 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ; Ποιο είναι το νόημα της εν λόγω απαιτήσεως –πριν


text:
από την πραγματική διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο ή το αργότερο κατά τη διαβίβαση στο δικαστήριο ή, άλλως, μετά τη διαβίβαση στο δικαστήριο, όμως προτού το δικαστήριο προβεί σε ενέργειες για την εξέταση του κατηγορητηρίου;
 Δ)
 Έχει η απαίτηση για παροχή των σχετικών με την κατηγορία στοιχείων στην υπεράσπιση και για πρόσβαση στο υλικό της δικογραφίας κατά τρόπο που να διασφαλίζει την «αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων υπερασπίσεως του κατηγορουμένου» και τον «δίκαιο χαρακτήρα της διαδικασίας» κατά τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ, την ίδια έννοια σε αμφότερες τις διατάξεις; Τηρείται η απαίτηση αυτή
 -1)
 αν τα λεπτομερή στοιχεία για την ποινική κατηγορία παρασχεθούν στην υπεράσπιση μετά τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, αλλά προτού το δικαστήριο προβεί σε ενέργειες σχετικά με την εξέτασή τους επί της ουσίας, και χορηγηθεί στην υπεράσπιση επαρκής χρόνος προετοιμασίας; Σε προηγούμενο χρονικό σημείο είχε παρασχεθεί μέρος των στοιχείων για την ποινική κατηγορία, όχι όμως το σύνολο αυτών.
 -2)
 αν η υπεράσπιση αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία μετά τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο, αλλά πριν από τη διενέργεια πράξεων για την κατ’ ουσίαν εξέταση του κατηγορητηρίου, και παρασχεθεί στην υπεράσπιση επαρκής χρόνος προετοιμασίας; Η υπεράσπιση είχε αποκτήσει πρόσβαση σε ένα μεγάλο μέρος του υλικού της δικογραφίας σε προηγούμενο χρονικό σημείο.
 -3)
 αν το δικαστήριο λάβει μέτρα προκειμένου να εγγυηθεί στην υπεράσπιση ότι όλες οι δηλώσεις στις οποίες η τελευταία θα προβεί αφού θα έχει λάβει γνώση του αναλυτικού κατηγορητηρίου και όλου του υλικού της δικογραφίας θα έχουν το ίδιο αποτέλεσμα που θα είχαν και στην περίπτωση που οι δηλώσεις αυτές είχαν γίνει ενώπιον του εισαγγελέα πριν από τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο;
 E)
 Εξασφαλίζονται ο «δίκαιος χαρακτήρας της διαδικασίας» κατά το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 4 και η «αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων υπερασπίσεως του κατηγορουμένου» κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ, αν το δικαστήριο αποφασίσει να κινήσει δίκη για μια τελική κατηγορία η οποία περιέχει αντιφάσεις σχετικά με το πώς εκφράστηκε η απαίτηση δώρου, στη συνέχεια όμως δώσει στον εισαγγελέα την ευκαιρία να άρει τις εν λόγω αντιφάσεις και στους ενδιαφερόμενους τη δυνατότητα να ασκήσουν πλήρως τα δικαιώματα τα οποία θα είχαν αν το διαβιβασθέν κατηγορητήριο δεν περιείχε αντιφάσεις;
 ΣΤ)
 Εξασφαλίζεται επαρκώς το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/48/ΕΕ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, καθώς και σχετικά με το δικαίωμα ενημερώσεως τρίτου προσώπου σε περίπτωση στερήσεως της ελευθερίας του και με το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και με προξενικές αρχές κατά τη διάρκεια της στερήσεως της ελευθερίας], αν κατά τη διάρκεια της προδικασίας δοθεί στον δικηγόρο η δυνατότητα να εμφανιστεί για να ενημερωθεί σχετικά με την προσωρινή κατηγορία και να λάβει πλήρη γνώση όλου του υλικού της διαδικασίας, πλην όμως ο δικηγόρος δεν εμφανισθεί λόγω ανειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων και επικαλούμενος διάταξη του εθνικού δικαίου κατά την οποία έπρεπε να


text:
κληθεί προ τουλάχιστον τριών ημερών; Πρέπει να χορηγηθεί νέα προθεσμία τουλάχιστον τριών ημερών από το χρονικό σημείο κατά το οποίο παύουν να υφίστανται οι εν λόγω υποχρεώσεις; Πρέπει να εξεταστεί αν η [μη] εμφάνιση ήταν δικαιολογημένη ή πρόκειται για κατάχρηση δικαιώματος;
 Ζ)
 Επηρεάζει η προσβολή του κατοχυρωμένου στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/48/ΕΕ δικαιώματος προσβάσεως σε δικηγόρο κατά την προδικασία την «πρακτική και αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων υπεράσπισης», αν μετά τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο το δικαστήριο παράσχει στον δικηγόρο πλήρη πρόσβαση στο τελικό και λεπτομερές κατηγορητήριο και σε όλο το υλικό της διαδικασίας και στη συνέχεια λάβει μέτρα για να εγγυηθεί στον δικηγόρο ότι όλες οι δηλώσεις που θα γίνουν από αυτόν αφού λάβει γνώση του λεπτομερούς κατηγορητηρίου και όλου του υλικού της διαδικασίας θα έχουν τα ίδια αποτελέσματα που θα είχαν αν είχαν γίνει ενώπιον του εισαγγελέα προ της διαβιβάσεως του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο;
 2.3.
 Συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης το δικαίωμα για παύση της διώξεως που γεννάται υπέρ του κατηγορουμένου (υπό τις προπαρατεθείσες περιστάσεις) καίτοι υφίσταται δυνατότητα πλήρους θεραπείας της μη αρθείσης από τον εισαγγελέα «παραβάσεως ουσιωδών τύπων» με μέτρα που θα λάβει το δικαστήριο στο πλαίσιο της δίκης, έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να περιέρχεται στην ίδια νομική θέση στην οποία θα βρισκόταν αν η εν λόγω παράβαση είχε αρθεί εγκαίρως;
 3.
 Επιτρέπεται η εφαρμογή ευνοϊκότερων εθνικών διατάξεων σχετικά με το δικαίωμα εκδικάσεως της υποθέσεως εντός εύλογης προθεσμίας, το δικαίωμα ενημερώσεως και το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο, αν η εφαρμογή αυτή οδηγεί, σε συνδυασμό με άλλες περιστάσεις (τη διαδικασία που περιγράφεται στο σημείο 1), στην παύση της διώξεως;
 4.
 Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/48/ΕΕ την έννοια ότι παρέχει στο εθνικό δικαστήριο τη δυνατότητα να αποκλείσει από τη δίκη έναν δικηγόρο ο οποίος εκπροσωπεί δύο από τους κατηγορούμενους, εκ των οποίων ο ένας έχει καταθέσει σχετικά με γεγονότα τα οποία επηρεάζουν τα συμφέροντα του άλλου χωρίς ο άλλος να έχει προβεί σε κατάθεση;
 Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα αυτό, θεωρείται ότι το δικαστήριο εξασφαλίζει το δικαίωμα προσβάσεως σε δικηγόρο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, αν, έχοντας ήδη επιτρέψει σε έναν δικηγόρο, ο οποίος εκπροσωπούσε συγχρόνως δύο κατηγορούμενους με αντικρουόμενα συμφέροντα, να συμμετάσχει στη δίκη, στη συνέχεια διορίσει νέους δικηγόρους, έναν για κάθε κατηγορούμενο;


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Απριλίου 2008 — Ferrero Deutschland GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Cornu SA Fontain
 (Υπόθεση C-108/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Κίνδυνος συγχύσεως - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος FERRO - Ανακοπή ασκηθείσα από τον δικαιούχο του προγενέστερου εθνικού λεκτικού σήματος FERRERO - Απόδειξη του έντονα διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος)
 (2008/C 142/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ferrero Deutschland GmbH (εκπρόσωπος: M. Schaeffer, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: A. Rassat), Cornu SA Fontain
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2006, Ferrero Deutschland κατά ΓΕΕΑ και Cornu (Τ-310/04), η οποία εκδόθηκε επί προσφυγής ασκηθείσας κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Μαρτίου 2004 (υπόθεση R 540/2002-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ferrero OHG mbH και της Cornu SA Fontain — Ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993 (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1) — Κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ δύο σημάτων — Μέσος βαθμός ομοιότητας μεταξύ των σημάτων — Μικρός βαθμός ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων — Διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 15ης Δεκεμβρίου 2006, T-310/04, Ferrero Deutschland κατά ΓΕΕΑ — Cornu (FERRO).
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 17ης Μαρτίου 2004 (υπόθεση R 540/2002-4).
 3)
 Καταδικάζει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και την Cornu SA Fontain στα δικαστικά έξοδα της κατ' αναίρεση διαδικασίας.
 4)
 Η Ferrero Deutschland GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της όσον αφορά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία, πλην των σχετικών με την παρέμβαση της Cornu SA Fontain.
 5)
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) φέρει τα δικαστικά έξοδά του όσον αφορά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία, πλην των σχετικών με την παρέμβαση της Cornu SA Fontain.
 6)
 Η Cornu SA Fontain φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα σχετικά με την παρέμβασή της έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ferrero Deutschland GmbH και το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) ΕΕ C 129 της 9.6.2007.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/34
 Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2016 — Atlas Copco Airpower και Atlas Copco κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-278/16)
 (2016/C 279/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Atlas Copco Airpower (Αμβέρσα, Βέλγιο) και Atlas Copco AB (Nacka, Σουηδία) (εκπρόσωποι: A. von Bonin, A. Haelterman και O. Brouwer, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016 σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που συνίσταται στην απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό του φερόμενου ως μέτρου κρατικών ενισχύσεων και τον χαρακτηρισμό αυτού ως καθεστώτος ενισχύσεων κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και του άρθρου 107 ΣΛΕΕ.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι κρίθηκε ότι το σύστημα ρυθμίσεως πλεοναζόντων κερδών αποτελεί μέτρο κρατικών ενισχύσεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό των ληπτών της εικαζόμενης κρατικής ενισχύσεως, ανακολουθία κατά την αντιμετώπιση των πολυεθνικών ομίλων ως ληπτών της ενισχύσεως, παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και παράβαση του άρθρου 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της χρηστής διοικήσεως.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/39
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2007 — Καλούδης κατά ΓΕΕΑ — Fédération Française de Tennis (Roland Garros SPORTSWEAR)
 (Υπόθεση T-380/07)
 (2007/C 283/70)
 Γλώσσα καταθέσεως της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Δημήτριος Καλούδης (Δασιά-Κέρκυρα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Γ. Καλούδης, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fédération Française de Tennis (Παρίσι, Γαλλία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2007·
 —
 να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος Roland Garros SPORTSWEAR υπ' αριθ. 3114477 για την κλάση 25·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Roland Garros SPORTSWEAR» για προϊόντα της κλάσεως 25 — αίτηση υπ' αριθ. 3114477
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Fédération Française de Tennis
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Εθνικό σήμα «Roland Garros» για προϊόντα των κλάσεων 3, 16, 18, 22, 25, 28, 32, 41 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δεκτή η ανακοπή για το σύνολο των αμφισβητουμένων προϊόντων
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή θεωρείται ως μηδέποτε ασκηθείσα λόγω εκπρόθεσμης καταβολής των τελών προσφυγής


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-319/03 (αίτηση του tribunal administratif de Paris για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Serge Briheche κατά Ministre de l'Intérieur, Ministre de l'Éducation nationale και Ministre de la Justice (1)
 («Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Άρθρο 141, παράγραφος 4, ΕΚ - Οδηγία 76/207/ΕΟΚ - Προϋποθέσεις προσβάσεως στις δημόσιες θέσεις - Διατάξεις που παρέχουν μόνο στις χήρες που δεν συνήψαν νέο γάμο το ευεργέτημα της μη εφαρμογής των ορίων ηλικίας για την πρόσβαση σε τέτοιες θέσεις»)
 (2004/C 284/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-319/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το tribunal administratif de Paris (Γαλλία), με απόφαση της 3ης Ιουλίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Ιουλίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Serge Briheche κατά Ministre de l'Intérieur, Ministre de l'Éducation nationale και Ministre de la Justice, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen, F. Macken (εισηγήτρια) και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 4, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει ότι δεν ισχύουν τα όρια ηλικίας για την πρόσβαση στις δημόσιες σχέσεις μόνον όσον αφορά τις χήρες οι οποίες δεν έχουν συνάψει νέο γάμο και είναι υποχρεωμένες να εργάζονται, εξαιρουμένων των χήρων οι οποίοι δεν έχουν συνάψει νέο γάμο και τελούν στην ίδια κατάσταση.
 (1) ΕΕ C 226 της 20.9.2003.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2005 — Thommes κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση Τ-195/03) (1)
 («Έκτακτοι υπάλληλοι - Αποζημίωση εγκαταστάσεως - Αλλαγή του τόπου διορισμού - Άρνηση αναγνωρίσεως της εγκαταστάσεως της οικογένειας - Επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων»)
 (2005/C 281/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gustav Thommes (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: M. Tejes και V. Wiot, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Curall, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, avocat)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή για την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί αναζητήσεως μέρους της αποζημιώσεως εγκαταστάσεως που καταβλήθηκε στον προσφεύγοντα στο πλαίσιο αλλαγής του τόπου διορισμού του και περί αρνήσεως να του χορηγηθεί αποζημίωση εγκαταστάσεως στο πλαίσιο νέας αλλαγής του τόπου διορισμού.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 200 της 23.8.2003


text:
28. 6. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/25
 δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ Προσφυγή της C. A. S. Succhi di Frutta SpA κατα Ευρωπαϊ
 βούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sari, 30, rue de κής Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 9 Απριλίου 1997
 Cessange, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: (Υπόθεση Τ-106/97)
 Manfred Peter και Norbert Lorenz), με την οποία ζητήθηκε η
 ακύρωση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (97/C 199/70)
 περί χαρακτηρισμού των απουσιών του προσφεύγοντος από
 την υπηρεσία του κατά τους μήνες Μάρτιο έως Οκτώβριο του (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 1995 ως αδικαιολογήτων, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα),
 συγκείμενο από του B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. P. Briët και H εταιρεία C. A. S. Succhi di Frutta SpA , εκπροσωπούμενη
 A. Potocki, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις από τον Alberto Miele , δικηγόρο Πάδοβας, τους Antonio
 26 Μαρτίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Tizzano και Gian Michele Roberti, δικηγόρους Νεαπόλεως ,
 και τον Carlo Scarpa, δικηγόρο Βενετίας, με αντίκλητο στις
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. Βρυξέλλες το δικηγόρο A. Tizzano, Place du Grand Sablon 36,
 άσκησε στις 9 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Ευρωπαϊκής
 2 . Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. Επιτροπής.
 (') ΕΕ αριθ . C 269 της 14. 9 . 1996. H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(96) 1916, της
 22ας Ιουλίου 1996, για την προμήθεια χυμών φρούτων και
 μαρμελάδας στους πληθυσμούς της Αρμενίας και του
 Αζερμπαϊτζάν,
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 της 2ας Μαΐου 1997
 στην υπόθεση Τ-136/96, Automobiles Peugeot SA κατα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ! )
 (Ανταγωνισμός — Προσφυγή ακυρώσεως — Ένσταση H προσφεύγουσα έχει ασκήσει και την προσφυγή στην
 απαραδέκτου) υπόθεση Τ-191 /96 ('), με την οποία βάλλει κατά της εκ των
 (911C 199/69) υστέρων τροποποιήσεως ενός από τα ουσιώδη στοιχεία της
 προκηρύξεως διαγωνισμού για την προμήθεια χυμών φρού
 των και μαρμελάδας στους πληθυσμούς της Αρμενίας και του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Αζερμπαϊτζάν. Διευκρινίζεται πάντως ότι, ενώ η βαλλόμενη
 στην υπόθεση Τ-191/96 τροποποίηση συνίστατο στη δυνατό
 Στην υπόθεση Τ-136/96, Automobiles Peugeot SA, με εδρα το τητα αποσύρσεως από τα αποθέματα παρεμβάσεως και
 Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τον Xavier de Roux, δικηγόρο άλλων νωπών προϊόντων, πέραν των προβλεπομένων στην
 Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο προκήρυξη , και συγκεκριμένα ροδάκινων, η επίμαχη εν
 Jacques Loesch, 8 , rue Zithe , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ προκειμένω τροποποίηση , την οποία επέφερε η προσβαλλό
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Giuliano Marenco και Guy μενη απόφαση , επεκτείνει αυτή τη δυνατότητα υποκαταστά
 Charrier), που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση αποφάσεως σεως και στα νεκταρίνια.
 της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1996, με την οποία απορ
 ρίφθηκαν, κατά τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, τα Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν
 αιτήματα της προσφεύγουσας να θεωρηθούν ορισμένες πλη με τους προβληθέντες στην υπόθεση Τ-191 /96.
 ροφορίες που χορήγησε στην Επιτροπή στο πλαίσιο του
 άρθρου 11 του κανονισμού αριθ


text:
. 17 του Συμβουλίου , της 6ης C ) ΕΕ αριθ . C 94 της 22. 3 . 1997, σ. 5 .
 Φεβρουαρίου 1962 , πρώτος κανονισμός εφαρμογής των
 άρθροτν 85 και 86 της συνθήκης (2) ως καλυπτόμενες από το
 επιχειρηματικό απόρρητο, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα)
 συγκείμενο από τον C. W. Bellamy, Πρόεδρο, και τον A.
 Καλογερόπουλο και την P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: H.
 Jung, εξέδωσε στις 2 Μαΐου 1997 διάταξη με το ακόλουθο Προσφυγή της Molkerei GroBbraunshain GmbH και της
 διατακτικό :
 Bene Nahrungsmittel GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 11 Απριλίου 1997
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. (Υπόθεση Τ-109/97)
 (97/C 199/71 )
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (!) ΕΕ αριθ . C 318 της 26. 10. 1996 .
 ( 2 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 08/001 , σ. 25 .
 Στις 11 Απριλίου 1997, οι GroBbraunshain GmbH, με έδρα το
 Harta bei Altenburg/Thüringen ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 της Γερμανίας), και η Bene Nahrungsmittel , με έδρα το
 ---pagebreak--- Αριθ. C 199/26 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 6. 97
 Lumpzig bei Altenburg/Thüringen (Ομοσπονδιακή Δημο σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρα
 κρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενες από τον Dr. τίας της Γερμανίας, στον κατάλογο των ονομασιών, οι οποίες
 Michael Loschelder, δικηγόρο Κολωνίας, με αντίκλητο στο σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2081 /
 Λουξεμβούργο το δικηγόρο Marc Loesch, του δικηγορικού 92 του Συμβουλίου (2) είναι προστατευόμενες ονομασίες
 γραφείου Loesch & Wolter, 11 , Rue Goethe , άσκησαν , προελεύσεως. H ρύθμιση αυτή οδηγεί στο να μπορούν να
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, χρησιμοποιούν για τα προϊόντα τους την προπαρατεθείσα
 προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ονομασία και επιχειρήσεις οι οποίες δεν είναι εγκατεστημένες
 στην περιοχή Altenburg, με συνέπεια οι προσφεύγουσες να
 Οι προσφεύγουσες ζητούν: υφίστανται διαρκώς ζημία και να κινδυνεύει η ύπαρξή τους.
 Με την από ουσιαστική και διαδικαστική άποψη πλημμελή
 — την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 123/97 της επιλογή της απλοποιημένης διαδικασίας κατά το άρθρο 17
 Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 1997, που συμπληρώνει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, αφαιρέθηκε κατά
 το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 1107/96 σχετι τρόπο απαράδεκτο από τις προσφεύγουσες η αξίωσή τους
 κά με την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και για εξασφάλιση της νομίμου ακροάσεώς τους.
 των ονομασιών προέλευσης στο πλαίσιο της διαδικασίας
 που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ ) Εξάλλου , κατά τρόπο απαράδεκτο οι προσφεύγουσες υφί
 αριθ . 2081 /92 ('), καθόσον στο σημείο A του παραρτήμα στανται δυσμενή μεταχείριση , διότι στη προκειμένη περίπτω
 τος. το προϊόν Altenburger Ziegenkäse (ΠΟΠ) στην ση υπάρχει μη δικαιολογημένη ίση μεταχείριση διαφορετικών
 ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ πραγματικών καταστάσεων και αυτό επιπλέον συνεπάγεται
 μανίας , της 26ης Ιανουαρίου 1994, με τα συμπληρωματικά ασυμβίβαστη με το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α)
 στοιχεία" της 7ης Αυγούστου 1996 για την εξειδίκευση σημείο i ) της οδηγίας 79/1 1 2/ΕΟΚ του Συμβουλίου (y) πλάνη
 σύμφωνα με το σημείο 5 στοιχείο γ) θεωρείται ότι


text:
των καταναλωτών .
 καλύπτει γεωγραφική περιοχή η οποία περιλαμβάνει
 επίσης τις περιοχές Géra, Zeitz, Geithain, Grimma , Κατά τα λοιπά, δεν έχει σημασία αν η ονομασία «Altenburger
 Wurzen , Borna και την πόλη Géra καθώς και, σύμφωνα με Ziegenkäse» κατέστη όσον αφορά τον ανταγωνισμό «κοινή
 τη νέα διάρθρωση και χωρίς να τις αναφέρει ονομαστικά , λόγω χρήσεως», διότι η ονομασία αυτή δεν καταχωρήθηκε
 στα οικεία ομόσπονδα κρατίδια Thuringen, Sachsen και σύμφωνα με το νόμο περί σημάτων της πρώην Λαϊκής
 Sachsen-Anhalt, επίσης τις περιοχές Greiz και Muldental Δημοκρατίας της Γερμανίας. O κανονισμός (ΕΟΚ)
 kreis, τμήματα της περιοχής Leipzig και του Burgen αριθ . 2081 /92 προστατεύει ωστόσο μόνο γεωγραφικές ονομα
 landkreis καθώς και την πόλη Géra, σίες προελεύσεως και ενδείξεις , όχι όμως σήματα ή ονομασίες
 ειδών .
 επικουρικώς
 την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 123/97 της Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι o κανονισμός
 Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 1997, που συμπληρώνει (ΕΚ) αριθ . 123/97 εκδόθηκε κατά κατάχρηση διακριτικής
 το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/96 σχετι ευχερείας, διότι η Επιτροπή , υιοθετώντας απλώς την ανακοί
 κά με την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και νωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, έχει
 των ονομασιών προέλευσης στο πλαίσιο της διαδικασίας υιοθετήσει την ξένη προς τα πράγματα άποψη να επιτραπεί
 που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ ) σε ξένη προς την περιοχή επιχείρηση η χρήση της ονομασίας.
 αριθ . 2081/92, καθόσον στο σημείο A του παραρτήματος, Επομένως, η απόφαση είναι επίσης νομικώς πλημμελής, διότι
 το προϊόν Altenburger Ziegenkäse ( ΠΟΠ) παρατίθεται, η Επιτροπή προδήλως δεν έκανε καμία χρήση της προβλε
 με την επιφύλαξη ότι, μέχρι την τροποποίηση του κατα πομένης στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2081 /92
 λόγου κατόπιν αιτήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατί διακριτικής ευχερείας .
 ας της Γερμανίας για τροποποίηση της εξειδικεύσεως
 λόγω νέας οριοθετήσεως της γεωγραφικής περιοχής, η (') ΕΕ αριθ . L 22 της 24. 1 . 1997.
 περιγραφή της γεωγραφικής περιοχής, η οποία προκύπτει 2 ) ΕΕ αριθ . L 208 της 24 . 7 . 1992 , σ. 1 .
 0 ΕΕ ειδ . έκδ. 03/024. σ. 33 .
 από την ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας
 της Γερμανίας της 26ης Ιανουαρίου 1994 με τα συμπλη
 ριοματικά στοιχεία της 7ης Αυγούστου 1996 αναφορικά με
 τις περιοχές Altenburg και Schmôlln και της ευρύτερης
 περιοχής Altenburg, καθώς και η περιγραφή του προϊό
 ντος εξακολουθούν κατά τα λοιπά να ισχύουν, Προσφυγή της Kneissl Dachstein Sportartikel Aktienge
 sellschaft κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 — την καταδίκη της καθής , σύμφωνα με το άρθρο 87 που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 1997
 παράγραφος 2 του κανονισμού διαδικασίας, στο δικαστι
 κά έξοδα. (Υπόθεση Τ-110/97)
 (97/C 199/72)
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 H GroBbraunshain GmbH είναι η μόνη επιχείρηση στην (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 περιοχή Altenburg, η οποία παράγει βιομηχανικά «Al
 tenburger Ziegenkäse». H Bene Nahrungsmittel GmbH κατέ Στις 14 Απριλίου 1997 , η Kneissl Dachstein Sportartikel
 χει όλες τις μετοχές της GroBbraunshain GmbH. Aktiengesellschaft, Molln (Αυστρία), εκπροσωπούμενη από
 τον Georg Diwok , του δικηγορικού γραφείου Kerres &
 Με την παρούσα προσφυγή , οι προσφεύγουσες