text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/65
 Η προσφευ ́γουσα δεν ́ελαβε με ́ρος στη συνα ́ντηση της Προσφυγη ́ της Deutsche Verkehrsbank AG κατα ́ της
 15ης Οκτωβρι ́ου 1997. Ο υπα ́λληλος της προσφευ ́γουσας που Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε την
 ει ́χε προσκληθει ́ στη συνα ́ντηση αυτη ́ δεν ́ελαβε ́εγκριση απο ́ τον 1η Μαρτι ́ου 2002
 προϊστα ́μενο ́ του για να συμμετα ́σχει. 'Ενας υπα ́λληλος της
 Vereins- und Westbank, στην οποι ́α η προσφευ ́γουσα ει ́ναι
 πλειοψηφου ́σα με ́τοχος, ́ελαβε με ́ρος αποκλειστικα ́ εξ ονο ́ματος (Υπο ́θεση Τ-60/02)
 της τελευται ́ας. Η συμπεριφορα ́ της Vereins- und Westbank στην
 αγορα ́ ει ́ναι ανεξα ́ρτητη της συμπεριφορα ́ς της προσφευ ́γουσας (2002/C 109/123)
 και, επομε ́νως, η εταιρικου ́ δικαι ́ου σχε ́ση μεταξυ ́ τους δεν ει ́ναι
 δυνατο ́ν να αποτελε ́σει τη βα ́ση για να κριθει ́ ο ́τι υπα ́λληλος αυτη ́ς
 της τρα ́πεζας συμμετει ́χε στην επικρινο ́μενη συνα ́ντηση. ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Κατα ́ τον υπολογισμο ́ του προστι ́μου η Επιτροπη ́ παρεξε ́κλινε Η Deutsche Verkehrsbank AG, με ́εδρα τη Φραγκφου ́ρτη/Μα ́ιν
 κατα ́φωρα απο ́ τις κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς της και ́εθιξε την αρχη ́ (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους M. Klusmann
 της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως. και F. Wiemer, α ́σκησε την 1η Μαρτι ́ου 2002 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ου ́τε με την ανακοι ́νωση των αιτια ́σεων ου ́τε στο πλαι ́σιο της
 ακροα ́σεως ενω ́πιον του συμβου ́λου ακροα ́σεων ́εγινε λο ́γος περι ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 συμμετοχη ́ς της προσφευ ́γουσας στη συμφωνι ́α. Η Επιτροπη ́ ο ́φειλε
 να ενημερω ́σει την προσφευ ́γουσα προ της λη ́ψεως της αποφα ́σεως — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, καθο ́σον θι ́γει
 για την αλλλαγη ́ της θε ́σεω ́ς της. την προσφευ ́γουσα,
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει ευλο ́γως το υ ́ψος του προστι ́μου
 που επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την προσβαλλο ́μενη
 Η Επιτροπη ́ προ ́σβαλε τα δικαιω ́ ματα α ́μυνας της προσφευ ́γουσας, απο ́φαση,
 διο ́τι δεν της επε ́τρεψε την προ ́σβαση στον φα ́κελο της υποθε ́σεως.
 ∆εν στα ́θηκε ιδι ́ως δυνατο ́ να λα ́βει γνω ́ση των παρατηρη ́σεων — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των λοιπω ́ν εμπλεκομε ́νων στην υπο ́θεση και των φακε ́λων των
 παραλλη ́λων διαδικασιω ́ν, και ́τοι η προσφευ ́γουσα ει ́χε βα ́σιμους
 λο ́γους να υποθε ́τει ο ́τι οι φα ́κελοι αυτοι ́περιει ́χαν υλικο ́ σημαντικο ́
 για την α ́μυνα ́ της. Λο ́γοι ακυρω ́


text:
σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφυγη ́ προσβα ́λλει την απο ́φαση Ε (2001) 3693, της
 Η απο ́φαση ει ́ναι ελλιπω ́ς αιτιολογημε ́νη, διο ́τι για πολλα ́ σημει ́α 11ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως COMP-
 δεν περιε ́χει σαφει ́ς αιτιολογι ́ες. ∆εν υπα ́ρχουν ιδι ́ως αιτιολογι ́ες 1/37.919 (ex 37.931) — τραπεζικα ́ τε ́λη για τη μετατροπη ́ των
 για τον καταλογισμο ́ της συμπεριφορα ́ς του εκπροσω ́ που της νομισμα ́των της ζω ́νης ευρω ́, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε
 Vereins- und Westbank, για την παρα ́λειψη εφαρμογη ́ς των τη συμμετοχη ́ της προσφευ ́γουσας σε συμφωνι ́α κατα ́ την περι ́οδο
 κανο ́νων περι ́ ελαφρυντικω ́ν περιστα ́σεων και για την παρε ́κκλιση μεταβα ́σεως στο ευρω ́ απο ́ 1/1/1999 ́εως 31/12/2001 για την
 απο ́ την αρχη ́ ο ́τι δεν ει ́ναι δυνατο ́ν να αποφασιστει ́ η μη επιβολη ́ ει ́σπραξη προμηθει ́ας σε ποσοστο ́ ́εως 3 % περι ́που ως τε ́λη για
 προστι ́μου στους ́εχοντες την πρωτοβουλι ́α για τη δημιουργι ́α την αλλαγη ́ των τραπεζογραμματι ́ων των νομισμα ́των της ζω ́νης
 ενο ́ς καρτε ́λ. ευρω ́ και επε ́βαλε στην προσφευ ́γουσα προ ́στιμο υ ́ψους 14
 εκατομμυρι ́ων ευρω ́.
 Η συμπεριφορα ́ της Επιτροπη ́ς κατα ́ τη δια ́ρκεια της διαδικασι ́ας Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται τα εξη ́ς:
 δει ́χνει ο ́τι δεν την ενδιε ́φερε ο κολασμο ́ς ενο ́ς παρανο ́μου καρτε ́λ,
 αλλα ́, για λο ́γους πολιτικη ́ς, η μει ́ωση των τελω ́ν μετατροπη ́ς, τα ∆εν προβαι ́νει στις εν λο ́γω πρα ́ξεις λιανικη ́ς τραπεζικη ́ς, αλλα ́
 οποι ́α θεωρου ́σε πολυ ́ υψηλα ́. Οι τρα ́πεζες οι οποι ́ες, υπο ́ την δραστηριοποιει ́ται αποκλειστικω ́ς στο διατραπεζικο ́ εμπο ́ριο, η ́τοι
 πι ́εση αυτη ́, δη ́λωσαν προ ́θυμες να προβου ́ν σε μει ́ωση των προβαι ́νει σε πρα ́ξεις χονδρικη ́ς τραπεζικη ́ς με ξε ́να χαρτονο-
 τελω ́ν απαλλα ́χθηκαν ανεξαρτη ́τως του ρο ́λου τους στο φερο ́μενο μι ́σματα, και στο εμπο ́ριο συναλλα ́γματος, η ́τοι σε πρα ́ξεις σε ξε ́να
 παρα ́νομο καρτε ́λ. Με τον τρο ́πο αυτο ́ν, η Επιτροπη ́ προε ́βη σε νομι ́σματα που δεν ενε ́χουν υλικη ́ καταβολη ́ χρη ́ματος.
 εφαρμογη ́ του δικαι ́ου περι ́ ανταγωνισμου ́ με σκοπο ́ τη ρυ ́θμιση
 των τιμω ́ν, για την οποι ́α δεν ει ́ναι αρμο ́δια. Αυτο ́ συνιστα ́ Η Επιτροπη ́ χρησιμοποι ́ησε με ́σα αποδει ́ξεως χωρι ́ς να παραχωρη ́σει
 κατα ́χρηση εξουσι ́ας. στην προσφευ ́γουσα δικαιω ́ματα α ́μυνας. Αρνη ́θηκε την προ ́σβαση
 σε ́εγγραφα του φακε ́λου που θα απα ́λλασσαν την προσφευ ́γουσα.
 Προε ́βη αυθαιρε ́τως σε δυσμενη ́ δια ́κριση σε βα ́ρος της προσφευ ́γο-
 υσας

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
κατα ́ τη λη ́ψη της αποφα ́σεως για ανεπι ́σημη περα ́τωση της
 διαδικασι ́ας.
 ---pagebreak--- C 109/66 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 Η απο ́φαση πα ́σχει απο ́ απο ́ψεως χρη ́σεως της διακριτικη ́ς ευχε- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ρει ́ας, διο ́τι η Επιτροπη ́ επιδι ́ωκε εξωδικαιικου ́ς πολιτικου ́ς
 σκοπου ́ς, συγκεκριμε ́να να περα ́σει ορισμε ́νο μη ́νυμα στο ευρυ ́
 κοινο ́ σε σχε ́ση με την εισαγωγη ́ του ευρω ́. Καθο ́σον στην τρε ́χουσα — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 11ης ∆εκεμ-
 διοικητικη ́ διαδικασι ́α στην υπο ́θεση Τ-216/01 R υπη ́ρχαν ακο ́μη βρι ́ου 2001, αποδε ́κτης της οποι ́ας η ́ταν η προσφευ ́γουσα
 ανεπι ́λυτα επι ́δικα αιτη ́ματα, δεν επιτρεπο ́ταν η ́εκδοση τελικη ́ς και που περιη ́λθε στην προσφευ ́γουσα στις 20 ∆εκεμβρι ́ου
 διοικητικη ́ς αποφα ́σεως. 2001 [υπο ́θεση COMP/E-1/37.919 (ex 37.391)], ο ́σον
 αφορα ́ την επιβολη ́ προστι ́μου στην προσφευ ́γουσα,
 ∆εν αποδει ́χθηκε η υ ́παρξη σημαντικη ́ς βλα ́βης του διακρατικου ́
 εμπορι ́ου. — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα δεν ́ελαβε με ́ρος ου ́τε σε συμφωνι ́α για τον
 τρο ́πο εισπρα ́ξεως τελω ́ν ου ́τε σε συμφωνι ́α για το υ ́ψος των τελω ́ν.
 Το συ ́στημα των προμηθειω ́ν δεν θα μπορου ́σε να αποτελει ́ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 αντικει ́μενο συμφωνι ́ας, διο ́τι, κατο ́πιν της θε ́σεως σε ισχυ ́ του
 κανονισμου ́ 1103/97, δεν υφι ́στατο καμι ́α νομι ́μως επιτρεπο ́μενη
 εναλλακτικη ́ λυ ́ση. Τα αποδεικτικα ́ με ́σα που μνημονευ ́ει η καθη ́ς
 ει ́ναι αλυσιτελη ́ και αντιφατικα ́. Το τελευται ́ο αποδεικτικο ́ με ́σο Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η καθη ́ς προσε ́βαλε τα δικαιω ́-
 που παραθε ́τει η καθη ́ς χρονολογει ́ται απο ́ τις 15 Οκτωβρι ́ου ματα α ́μυνα ́ς της. Η καθη ́ς δεν της ́εδωσε καμι ́α δυνατο ́τητα να
 1997, η ́τοι 4,5 ́ετη περι ́που πριν απο ́ τη συ ́ναψη της υποτιθε ́μενης λα ́βει γνω ́ση των κριτηρι ́ων βα ́σει των οποι ́ων ́εθεσε τε ́ρμα σε
 συμφωνι ́ας. 'Εκτοτε δεν υπη ́ρξαν κανενο ́ς ει ́δους επαφε ́ς μεταξυ ́ ορισμε ́νες παρα ́λληλες διαδικασι ́ες. Η Επιτροπη ́ δεν ενε ́μεινε σε
 των ενδιαφερομε ́νων τραπεζω ́ν. Στη φερο ́μενη ως συνα ́ντηση ο ́λες τις περιπτω ́σεις στην ανα ́γκη μειω ́σεως των τραπεζικω ́ν τελω ́ν
 του καρτε ́λ συμμετει ́χε εκπρο ́σωπος της Deutsche Bundesbank και αντιμετω ́πισε δια ́φορες τρα ́πεζες διαφορετικα ́ σε σχε ́ση με το
 (Γερμανικη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας) και η τρα ́πεζα αυτη ́ ενημερω ́θηκε υ ́ψος της μειω ́σεως των τελω ́ν. Η Επιτροπη ́


text:
́επρεπε να γνωστοποιη ́-
 επιση ́μως για τα αποτελε ́σματα της συναντη ́σεως. σει στην προσφευ ́γουσα τα μη δημιουργου ́ντα διακρι ́σεις κριτη ́ρια
 βα ́σει των οποι ́ων θα αποφα ́σιζε τη συνε ́χιση η ́ την παυ ́ση της
 διαδικασι ́ας. Επιπλε ́ον, η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περιε ́χει νε ́α
 'Οσον αφορα ́ τη δια ́ρκεια της εικαζο ́μενης συμφωνι ́ας, η απο ́φαση επιβαρυντικα ́ στοιχει ́α σε σχε ́ση με τη γνωστοποι ́ηση των αιτια ́σεων,
 ει ́ναι αντιφατικη ́, διο ́τι στο διατακτικο ́ της λαμβα ́νεται υπο ́ψη επι ́ των οποι ́ων η προσφευ ́γουσα δεν μπο ́ρεσε να διατυπω ́σει τις
 διαφορετικη ́ δια ́ρκεια απ' ο ́,τι για τον υπολογισμο ́ του προστι ́μου. παρατηρη ́σεις της. Τε ́λος, δεν επιτρα ́πηκε στην προσφευ ́γουσα η
 προ ́σβαση στον φα ́κελο των παρα ́λληλων υποθε ́σεων. Για πολιτι-
 Τα βασικα ́ ποσα ́ που λη ́φθηκαν υπο ́ψη για τον υπολογισμο ́ του κου ́ς λο ́γους, η εσπευσμε ́νη επιβολη ́ προστι ́μου η ́ταν για την
 προστι ́μου ει ́ναι αυθαι ́ρετα και δυσανα ́λογα. Επιτροπη ́ σπουδαιο ́τερη απο ́ ο ́,τι η διεξαγωγη ́ μιας δι ́καιης
 διαδικασι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ ο ́τι κατα ́ τη συνα ́ντηση των εμπο-
 ρευομε ́νων τραπεζογραμμα ́τια της 15ης Οκτωβρι ́ου 1997 συνη ́φ-
 θησαν συμφωνι ́ες περιορι ́ζουσες τον ανταγωνισμο ́. Αντικει ́μενο της
 συναντη ́σεως αυτη ́ς η ́σαν οι τα ́σεις της αγορα ́ς και η συζη ́τηση επι ́
 ορισμε ́νων πασι ́γνωστων στοιχει ́ων. Η συνα ́ντηση αυτη ́ εντα ́σσεται
 στο πλαι ́σιο διαφο ́ρων συναντη ́σεων και συνεδρια ́σεων που πραγ-
 Προσφυγη ́ της Commerzbank AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των ματοποιη ́θηκαν μεταξυ ́ 1996 και 1998 για την προετοιμασι ́α της
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε την 1η Μαρτι ́ου εισαγωγη ́ς του ευρω ́ και στις οποι ́ες μετει ́χαν επι ́σης συχνα ́
 2002 εκπρο ́σωποι των κεντρικω ́ν τραπεζω ́ν και ενι ́οτε εκπρο ́σωποι της
 Επιτροπη ́ς. Η προσφευ ́γουσα, ο ́πως προκυ ́πτει απο ́ εσωτερικα ́
 ́εγγραφα ́ της, ει ́χε η ́δη αποφασι ́σει αυτο ́νομα, πριν απο ́ τη
 (Υπο ́θεση T-61/02) συνα ́ντηση της 15ης Οκτωβρι ́ου 1997, να εφαρμο ́ζει ποσοστιαι ́α
 τε ́λη. Η αιτι ́αση της Επιτροπη ́ς ει ́ναι αβα ́σιμη και η Επιτροπη ́ δεν
 περιγρα ́φει το περιεχο ́μενο της δη ́θεν συμφωνι ́ας. Τα αποδεικτικα ́
 (2002/C 109/124) στοιχει ́α που προσκομι ́ζει η Επιτροπη ́, και ιδι ́ως το εσωτερικο ́
 υπηρεσιακο ́ σημει ́ωμα ενο ́ς υπαλλη ́λου της ολλανδικη ́ς τρα ́πεζας
 GWK Bank N.V., ει ́ναι αλυσιτελη ́. Η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) αποδεικνυ ́ει α ́γνοια της συγκεκριμε ́νης υποθε ́σεως και ́ελλειψη
 αντικειμενικο ́τητας. Η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε τη διαφορα ́ μεταξυ ́
 εμπορι ́ας τραπεζογραμματι ́ων και


text:
εμπορι ́ας συναλλα ́γματος, καθω ́ς
 και την επικρατου ́σα το ́τε νομικη ́ κατα ́σταση, και παρουσι ́ασε τα
 πρα ́γματα μονομερω ́ς, κατα ́ τρο ́πο επιβαρυ ́νοντα την προσφευ ́-
 Η Commerzbank AG, που εδρευ ́ει στη Φρανκφου ́ρτη/Μα ́ιν γουσα.
 (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Η. Satzky και
 B. Maassen, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των την 1η Μαρτι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/30
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 12 Μαΐου 2016 – Shields & Sons Partnership κατά The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-262/16)
 (2016/C 260/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Shields & Sons Partnership
 Εφεσίβλητοι: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Όσον αφορά το κοινό κατ’ αποκοπή καθεστώς για τους αγρότες το οποίο προβλέπεται στο κεφάλαιο 2 του τίτλου XII της οδηγίας (ΕΚ) 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, έχει το άρθρο 296, παράγραφος 2, την έννοια ότι το θεσπιζόμενο με αυτό καθεστώς προβλέπει εξαντλητικά τις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν έναν αγρότη από το κοινό κατ’ αποκοπή καθεστώς; Ειδικότερα:
 1.1
 Μπορούν τα κράτη μέλη να εξαιρούν αγρότες από το κοινό κατ’ αποκοπή καθεστώς για τους αγρότες αποκλειστικά και μόνο βάσει του άρθρου 296, παράγραφος 2;
 1.2
 Μπορούν τα κράτη μέλη να εξαιρούν αγρότες από το κοινό κατ’ αποκοπή καθεστώς για τους αγρότες και επί τη βάσει του άρθρου 299;
 1.3
 Παρέχει η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας στα κράτη μέλη το δικαίωμα να εξαιρούν έναν αγρότη από το κοινό κατ’ αποκοπή καθεστώς για τους αγρότες;
 1.4
 Έχουν τα κράτη μέλη το δικαίωμα να εξαιρούν αγρότες από το κοινό κατ’ αποκοπή καθεστώς για τους αγρότες για άλλους λόγους;
 2)
 Πως πρέπει να ερμηνεύεται η φράση «κατηγορίες αγροτών» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 296, παράγραφος 2, της οδηγίας (ΕΚ) 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου; Ειδικότερα:
 2.1
 Πρέπει η σχετική κατηγορία αγροτών να μπορεί να προσδιορισθεί βάσει αντικειμενικών χαρακτηριστικών;
 2.2
 Μπορεί η σχετική κατηγορία αγροτών να προσδιορίζεται βάσει εκτιμήσεων οικονομικού χαρακτήρα;
 2.3
 Πόσο ακριβής απαιτείται να είναι ο προσδιορισμός της κατηγορίας αγροτών την οποία το κράτος μέλος προτίθεται να εξαιρέσει;
 2.4
 Παρέχει η έννοια αυτή σε κράτος μέλος το δικαίωμα να θεωρεί ως κατηγορία υπό την έννοια της ανωτέρω διατάξεως τους «αγρότες ως προς τους οποίους διαπιστώθηκε ότι το ποσό το οποίο εισπράττουν λόγω της υπαγωγής τους στο κατ» αποκοπή καθεστώς είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με το ποσό το οποίο θα εισέπρατταν αν είχαν υπαχθεί στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ»;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/14
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Φεβρουαρίου 2009 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — LSG-Gesellschaft zur Wahrnehmung von Leistungsschutzrechten GmbH κατά Tele2 Telecommunication GmbH
 (Υπόθεση C-557/07) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινωνία της πληροφορίας - Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα - Διατήρηση και γνωστοποίηση ορισμένων δεδομένων κίνησης - Προστασία του απορρήτου των ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Έννοια του “διαμεσολαβητή”, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ)
 2009/C 113/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 LSG-Gesellschaft zur Wahrnehmung von Leistungsschutzrechten GmbH
 κατά
 Tele2 Telecommunication GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof (Αυστρία) — Ερμηνεία των άρθρων 5, παράγραφος 1, στοιχείο α' και 8 παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (EE L 167, σ. 10), του άρθρου 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (EE L 157, σ. 45) και των άρθρων 6 και 15, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Ιουλίου 2002 σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (EE L 201, σ. 37) — Χαρακτηρισμός ως «διαμεσολαβητή» ενός φορέα παροχής προσβάσεως στο Διαδίκτυο — Εθνική νομοθετική ρύθμιση που επιβάλλει στους διαμεσολαβητές υποχρέωση ενημερώσεως των ιδιωτών των οποίων εθίγη δικαίωμα δημιουργού, όσον αφορά την προβολή αστικών αξιώσεων — Κοινοποίηση σε εταιρία προάσπισης των δικαιωμάτων του δημιουργού των ονοματεπώνυμων και των διευθύνσεων των χρηστών που μετέχουν σε συστήματα ανταλλαγής αρχείων
 Διατακτικό
 1)
 Το κοινοτικό δίκαιο, και ιδίως το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες), δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να προβλέπουν υποχρέωση γνωστοποίησης σε τρίτους ιδιώτες προσωπικών δεδομένων κινήσεως προκειμένου αυτοί να ασκήσουν ενώπιον των αστικών δικαστηρίων αγωγές κατά προσβολών του δικαιώματος του δημιουργού. Ωστόσο, το κοινοτικό δίκαιο απαιτεί, κατά τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, 2002/58 και 2004/48, τα


text:
κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε να βασίζονται σε ερμηνεία των εν λόγω οδηγιών που καθιστά δυνατή τη διασφάλιση της ορθής ισορροπίας μεταξύ των διαφόρων θεμελιωδών δικαιωμάτων που προστατεύει η κοινοτική έννομη τάξη. Περαιτέρω, κατά την εφαρμογή των μέτρων μεταφοράς των οδηγιών αυτών στο εσωτερικό δίκαιο, οι αρχές και τα δικαστήρια των κρατών μελών οφείλουν όχι μόνο να ερμηνεύουν το εθνικό τους δίκαιο κατά τρόπο σύμφωνο προς τις οδηγίες, αλλά και να μεριμνούν ώστε να μη βασίζονται σε ερμηνεία τους που θα μπορούσε να έλθει σε σύγκρουση με τα εν λόγω θεμελιώδη δικαιώματα ή με τις λοιπές γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της αναλογικότητας.
 2)
 Ο φορέας παροχής πρόσβασης, που παρέχει στους χρήστες μόνον πρόσβαση στο Διαδίκτυο χωρίς να προσφέρει άλλες υπηρεσίες, όπως, ιδίως, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η τηλεφόρτωση ή η υπηρεσία ανταλλαγής αρχείων, ούτε ασκεί κάποιου είδους νομικό ή πραγματικό έλεγχο επί της υπηρεσίας που χρησιμοποιεί ο χρήστης, πρέπει να θεωρηθεί ως «διαμεσολαβητής», κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/29.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Département du Loiret, Scott SA
 (Υπόθεση C-295/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Προνομιακή τιμή οικοπέδου - Απόφαση της Επιτροπής - Ανάκτηση ενίσχυσης ασυμβίβαστης προς την κοινή αγορά - Τρέχουσα αξία της ενίσχυσης - Επιτόκιο κατ' ανατοκισμό - Έλλειψη αιτιολογίας - Ολική ακύρωση - Επιτρεπτό)
 (2009/C 32/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Flett)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Département du Loiret, Scott SA (εκπρόσωποι: J. Lever, QC, J. Gardner και G. Peretz, Barristers, R. Griffith και M. Παπαδάκης, solicitors)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2007, T-369/00, Département du Loiret κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση 2002/14/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Ιουλίου 2000, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία υπέρ του ομίλου Scott Paper SA/Kimberly-Clark (EE 2002, L 12, σ. 1), στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση αφορά την ενίσχυση που χορηγήθηκε υπό τη μορφή προνομιακής τιμής ενός οικοπέδου κατά την έννοια του άρθρου 1 αυτής — Μέθοδος υπολογισμού των οφειλομένων τόκων επί των παρανόμως εισπραχθέντων ποσών: απλά επιτόκια ή επιτόκια κατ' ανατοκισμό; — Αιτιολογία της επιλογής της μεθόδου αυτής και αντιστροφή του βάρους της αποδείξεως — Χρονικό σημείο κατά το οποίο πρέπει να εκτιμάται η ύπαρξη παράνομου οφέλους
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 29ης Μαρτίου 2007, T-369/00, Département du Loiret κατά Επιτροπής.
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 211 της 8.9.2007.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Palermo (Ιταλία) στις 5 Ιανουαρίου 2011 — Ποινική διαδικασία κατά Fabio Caronna
 (Υπόθεση C-7/11)
 2011/C 80/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Palermo
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Fabio Caronna
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η παράγραφος 2 του άρθρου 77 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (1) την έννοια ότι ακόμη και οι φαρμακοποιοί είναι υποχρεωμένοι να έχουν την άδεια χονδρικής πώλησης φαρμάκων ή η βούληση του κοινοτικού νομοθέτη ήταν να εξαιρέσει τους φαρμακοποιούς από την επιβολή της υποχρέωσης κατοχής της άδειας αυτής, όπως φαίνεται να προκύπτει από την ανάγνωση της τριακοστής έκτης αιτιολογικής σκέψης;
 2)
 Ποια είναι η ορθή ερμηνεία της ρύθμισης που αφορά την άδεια χονδρικής πώλησης φαρμάκων και περιλαμβάνεται στα άρθρα 76 έως 84 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ, όσον αφορά ειδικότερα τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να μπορεί ο φαρμακοποιός (ως φυσικό πρόσωπο και όχι ως εταιρία), ο οποίος, λόγω της ιδιότητάς του ως φαρμακοποιού, έχει την άδεια ή είναι εξουσιοδοτημένος, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, να πωλεί λιανικώς φάρμακα, να προβαίνει επίσης στη χονδρική πώληση φαρμάκων;
 (1) ΕΕ 2001, L 311, σ. 67.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/9
 Προσφυγή της 9ης Σεπτεμβρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-489/16)
 (2016/C 410/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Hottiaux, G. von Rintelen)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, καθόσον παρέλειψε να θεσπίσει, το αργότερο έως τις 16 Ιουνίου 2015, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου [ΕΕ L 343 της 14.12.2012, σ. 32], ή, εν πάση περιπτώσει, καθόσον δεν ανακοίνωσε τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 64, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, την καταβολή ημερήσιας χρηματικής ποινής ποσού ύψους 8710 ευρώ λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, από την ημέρα της δημοσιεύσεως της απόφασης του Δικαστηρίου επί της υπό κρίση υποθέσεως·
 —
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 16 Ιουνίου 2015.
 Από τις διάφορες απαντήσεις του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, ιδίως από την απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής, προκύπτει ότι, περισσότερο από ένα έτος μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς που προέβλεπε η οδηγία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν είχε θεσπίσει τα απαιτούμενα μέτρα.
 Ο προσδιορισμός της κυρώσεως του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ βασίζεται στα τρία κριτήρια τα οποία εφαρμόζονται στο πλαίσιο του άρθρου 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, ήτοι τη σοβαρότητα της παραβάσεως, τη διάρκειά της, και την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι η ποινή λειτουργεί αποτρεπτικώς για άλλες παραβάσεις.


text:
C 184/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.6.98
 am g em koäcx otriäa aposekeiä pqxäsg täkg tpoä sgm eämmoia jai, aueseäqot, ma eävot dialoquxheiä eäsri xärse ma jahi-
 sot pqxäsot edauiä ot sgy diasónexy atsgäy. Re peqiä psxrg rsotäm, rsgm pqóng, adtämasg gä enaiqesijxäy dtrveqgä sgm
 pot dem aposekeiä pqxäsg täkg, seäsoia pkgqouoqiajó rsoi- apofgliäxrg.
 veiä a lpoqotäm paqÂ oäkÂ atsó ma apaisghotäm rsom bahloä
 pot oi idioloquiäey sgy diadijariäay paqarjetgäy sgy (1) EE C 174 sgy 8.7.1995.
 pqxäsgy täkgy apoä sgm otriäa apojkeiäotm jóhe ókko leärom
 cia ma ejsilgheiä g jahaqoäsgsa sgy pqxäsgy täkgy.
 ìsam g aqloädia aqvgä apaiseiä apoä som aisotämsa ódeia
 jtjkouoqiäay ma paqórvei pkgqouoqiäey bórei sot
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 óqhqot 9, rgleiä o 3, sgy odgciäay 81/852/EOJ, g pqohe-
 rliä a sot óqhqot 8 sgy iädiay odgciäay amarseäkkesai eäxy (eäjso slgäla)
 oäsot pqorjolirsotäm oi pkgqouoqiäey atseäy. sgy 30gäy Apqikiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-230/96 (aiäsgrg sot cour d'appel de Douai
 2) So cecomoäy oäsi g diadijariä a paqarjetgäy emoäy uaqla- cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Cabour SA jai
 jetsijotä pqoøoämsoy eiämai rtmevgäy gä lg rtmevgäy dem eävei Nord Distribution Automobile SA jasó Arnor ÛSOCOë
 epiä psxrg rsiy apamsgäreiy pot doähgjam rso pqxäso eqxä- SARL, paqirsaleämxm sxm Automobiles Peugeot SA jai
 sgla. Automobiles CitroeÈn SA (1)
 (Amsacxmirloäy Ç Diamolgä atsojimgäsxm ovglósxm Ç
 3) Dem episqeäpesai rsgm aqloädia aqvgä ma apakkórrei som Jtäqoy sgy rtlbórexy apojkeirsijgäy amsipqorxpeiäay Ç
 aisotämsa ódeia jtjkouoqiäay apoä sgm tpovqeäxrg pqo- Òqhqo 85, paqócqauoi 1 jai 3, sgy Rtmhgäjgy EJ Ç
 rjoliärexy emoäy apoä sa pqobkepoälema rso óqhqo 5 sgy Jamomirloäy (EOJ) 123/85 Ç Jamomirloäy (EJ) 1475/95)
 odgciäay 81/851/EOJ pkgqouoqiajó rsoiveiä a gä dijaio- (98/C 184/02)
 kocgsijó, ajoälg ji am pqojtäpsei oäsi g pqorjoälirg sgy
 pkgqouoqiäay atsgäy eiämai pqajsijxäy adtämasg re lia (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 rtcjejqileämg peqiäpsxrg.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 4) Apoä sgm eneäsarg sot sesóqsot eqxsgälasoy dem rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 pqoeäjtwe jameäma rsoiveiäo ijamoä ma epgqeórei so jtäqoy,
 apoä sgm ópowg sgy aqvgäy sgy amakocijoäsgsay, sot Rsgm tpoäherg C 230/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Cour
 óqhqot 5, detäseqo edóuio, rgleiä a 3, 4 jai 9, sgy odgciäay d'Appel de Douai (Cakkiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq-
 81/851/EOJ jai sxm rgleiä xm A, B jai C sot pqxäsot locgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 leäqoty sot paqaqsgälasoy sgy odgciäay 81/852/EOJ. fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Cabour SA jai Nord Dis-
 tribution Automobile SA jasó Arnor ÛSOCOë SARL, paqi-
 5) Apoä sgm eneäsarg sot peälpsot eqxsgälasoy dem pqoeäjtwe rsaleämxm sxm Automobiles Peugeot SA jai Automobiles
 jameäma rsoiveiä o ijamoä ma epgqeórei so jtäqoy, apoä sgm CitroeÈn SA, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy
 ópowg sxm óqhqxm 30 eäxy 36 sgy Rtmhgäjgy EJ, sxm sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 85, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy
 odgcixäm 81/851/EOJ jai 81/852/EOJ. EJ jahxäy jai oqirleämxm diasónexm sxm jamomirlxäm (EOJ)
 123/85 sgy Episqopgäy, sgy 12gy Dejelbqiäot 1984, rvesijó le
 6) So óqhqo 40 sgy odgciäay 81/851/EOJ eävei sgm eämmoia oäsi sgm


text:
euaqlocgä sot óqhqot 85, paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy
 dem pqeäpei ma eiämai aisiokocgleämg g aiäsgrg paqovgäy EOJ, re oqirleämey jasgcoqiäey rtluxmixäm diamolgäy jai
 pqoärhesxm pkgqouoqiajxäm rsoiveiäxm pot rsgqiä fesai entpgqeäsgrgy sxm pekasxäm pqim jai lesó sgm pxäkgrg atso-
 rso óqhqo 9, rgleiäo 3, sgy odgciäay atsgäy. jimgäsxm ovglósxm (EE 1985, L 15, r. 16), jai (EJ) 1475/95
 sgy Episqopgäy, sgy 28gy Iotmiäot 1995 (EE L 145 29.6.1995,
 r. 25), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 7) èma jqósoy leäkoy oueiä kei ma apojahirsó siy fgliäey pot H. Ragnemalm, pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen (eirgcgsgä),
 pqojókere rsom aisotämsa ódeia jtjkouoqiäay, fgsxämsay G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn jai G. Hirsch, dijarseäy, cemi-
 pkgqouoqiajó rsoiveiäa jai epibókkomsay apaisgäreiy joäy eiraccekeäay: G. Tesauro, cqallaseäay: D. Louterman-
 jasó paqóbarg sxm odgcixäm 81/851/EOJ jai 81/852/ Hubeau, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 30 Apqi-
 EOJ, euoärom o paqabiarheiäy jamoämay sot joimosijotä kiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 dijaiäot eävei xy amsijeiä lemo sgm apomolgä dijaixlósxm
 rsoty idixäsey, g paqóbarg eiämai aqjotämsxy jasóuxqg 1) So óqhqo 5, paqócqauoy 2, rgleiäo 1, rsoiveiäa a) jai b),
 jai tuiärsasai ólerg aisixädgy rtmóueia lesantä sgy sot jamomirlotä (EOJ) 123/95 sgy Episqopgäy, sgy
 paqabórexy atsgäy jai sgy fgliäay pot tpeärsgram oi 12gy Dejelbqiäot 1984, rvesijó le sgm euaqlocgä sot
 idixäsey. Tpoä sgm epiutäkang atsgä, so jqósoy tpo- óqhqot 85, paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy EOJ, re oqi-
 vqeotäsai ma apojasarsgärei siy rtmeäpeiey sgy fgliäay pot rleämey jasgcoqiäey rtluxmixäm diamolgäy jai entpg-
 pqojókere paqóbarg sot joimosijotä dijaiäot, g opoiäa qeäsgrgy sxm pekasxäm pqim jai lesó sgm pxäkgrg atso-
 pot sot jasakociä fesai, rso pkaiä rio sot ehmijotä dijaiäot jimgäsxm ovglósxm, eävei sgm eämmoia oäsi g paqevoleämg apoä
 peqiä arsijgäy ethtämgy, entpajotoleämot oäsi oi pqoùpo- som jamomirloä apakkacgä irvtäei epiä qgäsqay rtlbórexy
 heäreiy pot oqiä fei g irvtäotra ehmijgä moloheriä a dem lpo- apojkeirsijgäy amsipqorxpeiä ay, g opoiäa pqobkeäpei loämom
 qotäm, auemoäy, ma eiämai kicoäseqo etmoøjeäy apoä ejeiä mey oäsi oi rtlbakkoälemoi lpoqotäm ma epijakersotäm, pqojei-
 pot auoqotäm paqoäloiey apaisgäreiy erxseqijotä dijaiäot leämot ma apoderlethotäm apoä siy aloibaiäey tpovqexäreiy
 ---pagebreak--- 13.6.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 184/3
 soty peqiä lg amsacxmirlotä, amsijeilemijotäy koäcoty, APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 vxqiäy ma dietjqimiäfesai re si lpoqotäm ma rtmiä rsamsai oi (eäjso slgäla)
 koäcoi atsoiä .
 sgy 30gäy Apqikiäot 1998
 Sa óqhqa 3, rgleiäo 3, jai 5, paqócqauoy 2, sot jamomi- rsgm tpoäherg C-24/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 rlotä 123/85 eävotm sgm eämmoia oäsi g paqevoleämg apoä som Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 jamomirloä apakkacgä dem irvtäei, ejsoäy am tuiärsamsai Ceqlamiäay (1)
 amsijeilemijoiä koäcoi, epiä rtlbasijgäy qgäsqay apacoqe- (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Dijaiäxla dialomgäy Ç
 täotray rsom diamoleäa ma pxkeiä jaimotqcgä atsojiämgsa Tpovqeäxrg jasovgäy sxm eccqóuxm satsoäsgsay Ç
 opoiardgäpose ókkgy lóqjay, ajoälg jai re diauoqesijó Jtqxäreiy)
 rgleiäa pxkgärexy apoä ejeiä ma oäpot pqorueäqomsai sa
 pqoøoämsa sgy rtluxmiäay. (98/C 184/03)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 Sa óqhqa 4, paqócqauoy 1, rgleiäo 3, jai 5,
 paqócqauoy 2, rgleiä a 2 jai 3, sot jamomirlotä 123/85 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 eävotm sgm eämmoia oäsi g paqevoleämg


text:
apoä som jamomirloä rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 apakkacgä irvtäei epiä rtlbasijgäy qgäsqay g opoiäa epibók-
 kei rsom diamoleäa rtcjejqileämo rsoävo pxkgärexm jai Rsgm tpoäherg C-24/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 pqobkeäpei jtqxäreiy, oi opoiäey lpoqotäm ma uhórotm eäxy mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Peter Hillenkamp jai Pieter Jan
 sgm jasaccekiäa sgy rtlbórexy rsgm peqiä psxrg jasó Kuijper) jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay
 sgm opoiäa o rsoävoy atsoäy dem epistcvómesai, tpoä som (ejpqoärxpoy: Ernst Röder), le amsijeiälemo pqorutcgä le sgm
 oäqo pómsxy oäsi o jahoqirloäy sot rsoävot pxkgärexm opoiäa fgsgähgje ma amacmxqirseiä oäsi g Olorpomdiajgä
 rtmirsó sgm eäjuqarg apkgäy tpovqexärexy xy pqoy sa Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, epiutkórromsay rsoty tpgjoäoty
 vqgrilopoiotälema leära. sxm ókkxm jqasxäm lekxäm pot dialeämotm rsg ceqlamijgä
 epijqóseia lesaveiäqirg dtramókoca diauoqesijgä, oärom
 2) Sa óqhqa 3, rgleiäo 3, jai 5, paqócqauoy 2, sot jamomi- auoqó som bahloä tpaisioäsgsay jai sa epibakkoälema pqoä-
 rlotä (EJ) 1475/95 sgy Episqopgäy, sgy 28gy Iotmiäot rsila, apÂ oä,si rsoty dijotäy sgy tpgjoäoty oäsam atsoiä paqa-
 1995, rvesijó le sgm euaqlocgä sot óqhqot 85, paqó- baiämotm jasó paqoäloio sqoäpo sgm tpovqeäxrg jasovgäy
 cqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy re oqirleämey jasgcoqiäey rtlux- eäcjtqgy satsoäsgsay, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 mixäm diamolgäy, pxäkgrgy jai entpgqeäsgrgy lesó sgm apoä sa óqhqa 48, 52 jai 59 sgy Rtmhgäjgy EJ, jahxäy jai
 pxäkgrg atsojimgäsxm ovglósxm, eävotm sgm eämmoia oäsi g apoä so óqhqo 4, paqócqauoy 1, sgy odgciäay 68/360/EOJ sot
 paqevoleämg apoä som jamomirloä apakkacgä dem irvtäei, Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, peqiä jasaqcgärexy
 ejsoäy am tuiä rsamsai amsijeilemijoiä koäcoi, epiä rtlbasijgäy sxm peqioqirlxäm rsg diajiämgrg jai rsg dialomgä sxm eqcafo-
 qgäsqay g opoiäa apacoqetäei rsom diamoleäa ma pxkeiä jai- leämxm sxm jqasxäm lekxäm jai sxm oijocemeixäm soty rso erx-
 motqcgä atsojiämgsa ókkgy lóqjay, ajoälg jai re diauo- seqijoä sgy Joimoäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 43), jai apoä
 qesijó rgleiä a pxkgärexy apoä ejeiä ma oäpot pqorueäqomsai so óqhqo 4, paqócqauoy 1, sgy odgciäay 73/148/EOJ sot
 sa pqoøoämsa sgy rtluxmiäay. Rtlbotkiäot, sgy 21gy Laðot 1973, peqiä jasaqcgärexy sxm
 peqioqirlxäm rsg diajiämgrg jai rsg dialomgä sxm tpgjoäxm
 sxm jqasxäm lekxäm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay rsom
 Sa óqhqa 4, paqócqauoy 1, rgleiäo 3, jai 5,
 soleäa sgy ecjasarsórexy jai sgy paqovgäy tpgqerixäm (EE
 paqócqauoi 2 jai 3, sot jamomirlotä 1475/95 eävotm sgm
 eid. eäjd. 06/001, r. 144), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiä-
 eämmoia oäsi g paqevoleämg apoä som jamomirloä apakkacgä
 lemo apoä soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy,
 irvtäei epiä rtlbasijgäy qgäsqay g opoiäa epibókkei rsom
 G. F. Mancini, J. L. Murray, G. Hirsch jai J. L. Ixómmot,
 diamoleäa rtcjejqileämo rsoävo pxkgärexm jai g opoiäa
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay:
 pqobkeäpei jtqxäreiy, oi opoiäey lpoqotäm ma uhórotm eäxy
 R. Grass, eneädxre rsiy 30 Apqikiäot 1998 apoäuarg le so
 sgm jasaccekiäa sgy rtlbórexy rsgm peqiä psxrg jasó
 ajoäkotho diasajsijoä:
 sgm opoiäa o rsoävoy atsoäy dem epistcvómesai, tpoä som
 oäqo pómsxy oäsi o jahoqirloäy sot rsoävot pxkgärexm 1) G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, epiutkór-
 rtmirsó sgm eäjuqarg apkgäy tpovqexärexy xy pqoy sa romsay rsoty tpgjoäoty sxm ókkxm jqasxäm lekxäm pot
 vqgrilopoiotälema leära


text:
jai oäsi rsom jahoqirloä atsoäm dialeämotm rsg ceqlamijgä epijqóseia lesaveiäqirg dtra-
 pqoeäbgram apoä joimotä sa rtlbakkoälema leäqg gä, re mókoca diauoqesijgä, oärom auoqó som bahloä tpaisioäsg-
 peqiäpsxrg diauxmiä ay, sqiä soy elpeiqocmxälomay. say jai sa epibakkoälema pqoärsila, apoä oä,si rsoty
 dijotäy sgy tpgjoäoty oäsam atsoiä paqabaiämotm jasó
 3) G apacoäqetrg sot óqhqot 85, paqócqauoy 1, sgy paqoäloio sqoäpo sgm tpovqeäxrg jasovgäy eäcjtqgy
 Rtmhgäjgy irvtäei epiä qgsqxäm pot peqikalbómomsai re satsoäsgsay, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sa
 rtälbarg amsipqorxpeiä ay atsojimgäsxm rsgm peqiäpsxrg óqhqa 48, 52 jai 59 sgy Rtmhgäjgy EJ, jahxäy jai apoä so
 jasó sgm opoiäa atseäy dem stcvómotm sgy jasó jasgco- óqhqo 4 sgy odgciäay 68/360/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 qiäa apakkacgäy, am, kalbómomsay tpoäwg so oijomolijoä 15gy Ojsxbqiä ot 1968, peqiä jasaqcgärexy sxm peqio-
 jai molijoä pkaiärio, oi qgäsqey atseäy eävotm xy rjopoä gä qirlxäm rsg diajiämgrg jai rsg dialomgä sxm eqcafoleämxm
 xy aposeäkerla som airhgsoä peqioqirloä sot amsacxmi- sxm jqasxäm lekxäm jai sxm oijocemeixäm soty rso erxse-
 rlotä emsoäy sgy joimgäy acoqóy jai lpoqotäm ma epgqeó- qijoä sgy Joimoäsgsay, jai apoä so óqhqo 4 sgy odgciäay
 rotm so elpoäqio lesantä sxm jqasxäm lekxäm. 73/148/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 21gy Laðot 1973, peqiä
 jasaqcgärexy sxm peqioqirlxäm rsg diajiämgrg jai rsg
 (1) EE C 269 sgy 14.9.1996. dialomgä sxm tpgjoäxm sxm jqasxäm lekxäm rso erxseqijoä
 sgy Joimoäsgsay rsom soleäa sgy ecjasarsórexy jai sgy
 paqovgäy tpgqerixäm.


text:
C 234/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som 25 Laðot 1998, so Industrial Tribunal, Bristol, rso pkaiärio
 Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre sgy diauoqóy lesantä 1) G. Everson jai 2) T. J. Barrass, aue-
 rsiy 20 Laðot 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx- moäy, jai 1) Secretary of State for Trade and Industry jai 2)
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglo- Bell Lines Ltd (tpoä ejjahóqirg), aueseäqot, pot ejjqeleiä
 jqasiäay. emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodija-
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so rsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Dijarsgäqio: ÛEuoärom
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg eävomsay
 i) eämay lirhxsoäy eqcófesai emsoäy jqósoty leäkoty re eqco-
 kóbei sa amacjaiäa leäsqa pot rtmepócesai g ejseäkerg
 doäsqia esaiqeiäa rtrsaheiära emsoäy ókkot jqósoty leä-
 sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot sgy 23gy Laqsiäot 1995
 koty jai
 rsgm tpoäherg C-365/93 (1) jai, rtcjejqileäma, lg eävomsay
 ajoälg herpiärei jai, epijotqijxäy, joimopoigärei rsgm ii) g eqcodoäsqia esaiqeiäa eävei tpojasórsgla emsoäy sot
 Episqopgä siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy jqósoty leäkoty rso opoiäo eqcófesai o lirhxsoäy jai so
 diasóneiy pot apaisotämsai cia ma rtlloquxheiä pkgäqxy tpojasórsgla atsoä eävei jasavxqirheiä rtäluxma le siy
 pqoy sgm odgciäa 89/48/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy ehmijeäy diasóneiy cia sg heärg re euaqlocgä sgy odgciäay
 21gy Dejelbqiäot 1998, rvesijó le eäma cemijoä rtärsgla 89/666/EOJ sot Rtlbotkiäot (1) emdeäjasg odgciäa peqiä
 amacmxäqirg sxm dipkxlósxm sqisobóhliay ejpaiädetrgy sot dijaiäot sxm esaiqeixäm), lokomoäsi dem aposekeiä esai-
 pot pirsopoiotäm epacceklasijgä ejpaiädetrg ekóvirsgy qeiäa otäse eävei atsosekgä pqoy sgm eqcodoäsqia esaiqeiäa
 dióqjeiay sqixäm esxäm (2), paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei siy molijgä pqorxpijoäsgsa emsoäy sot jqósoty leäkoty atsotä
 tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sot óqhqot 171 sgy jai
 Rtmhgäjgy EJç
 iii) soäro o eqcodoäsgy oäro jai o lihxsoäy tpovqeotämsai ma
 Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 jasabókkotm eiruoqeäy joimxmijgäy aruakiärexy emsoäy
 eänoda.
 sot jqósoty leäkoty rso opoiäo eqcófesai o lirhxsoäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 bórei sot óqhqot 3 sgy odgciäay 80/987/EOJ sot Rtlbot-
 Rtäluxma le so 171 sgy Rtmhgäjgy EJ, eóm jqósoy leäkoy dem kiäot, sgy 20gäy Ojsxbqiäot 1980, peqiä pqorecciärexy sxm molo-
 kóbei emsoäy sgy oqirheiäray apoä sgm Episqopgä pqoherliäay sa herixäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le sgm pqorsariäa sxm
 leäsqa pot rtmepócesai g ejseäkerg sgy apouórexy le sgm lirhxsxäm re peqiäpsxrg aueqecctoäsgsay sot eqcodoäsg (2),
 opoiäa so Dijarsgäqio diapiärsxre oäsi so em koäcx jqósoy poioy oqcamirloäy ecctgärexy ethtämesai pqoy jasabokgä sxm
 leäkoy paqeäbg tpovqeäxrgä sot ej sgy Rtmhgäjgy, g Episqopgä emsetähem oueikoleämxm porxäm:
 lpoqeiä ma pqorutäcei rso Dijarsgäqio, pqordioqiäfomsay
 rtcvqoämxy so täwoy sot jasÂ apojopgäm porotä gä sgy vqgla- a) o oqcamirloäy ecctgärexy emsoäy sot jqósoty leäkoty rso
 sijgäy poimgäy pot oueiäkei ma jasabókei so jqósoy leäkoy jai opoiäo jimgähgje g diadijariäa rtkkocijgäy ijamopoigärexy
 so opoiäo g Episqopgä jqiämei jasókkgko jasó peqiäpsxrg. G sxm pirsxsxäm koäcx aueqecctoäsgsay gä
 lg pkgäqgy lesauoqó sgy odgciäay 89/48/EOJ rsgm ekkgmijgä
 eämmolg sóng rtmirsó paqabiäarg sxm helekixdxäm aqvxäm sgy b) o oqcamirloäy ecctgärexy emsoäy sot jqósoty leäkoty rso
 eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm pqorxäpxm jai sgy eketäheqgy opoiäo


text:
eqcófesai o lirhxsoäy jai rso opoiäo o eqcodoäsgy
 paqovgäy tpgqerixäm emxä eävotm gädg paqeäkhei sqiäa eäsg apoä amapstärrei loämilg elpoqijgä dqarsgqioäsgsa;ë
 sgm eäjdorg sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm tpoäherg
 C-365/93. Kalbamoleämgy tpoäwg sgy robaqoäsgsay jai sgy (1) Emdeäjasg odgciäa 89/666/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Dejel-
 dióqjeiay sgy paqabórexy, jahxäy jai sgy amacjaioäsgsay bqiäot 1989, rvesijó le sg dglorioäsgsa sxm tpojasarsglósxm
 pot eävotm rtrsaheiä re eäma jqósoy leäkoy apoä oqirleämey loqueäy
 diaruakiärexy sot aposqepsijotä aposekeärlasoy sgy jtqxä- esaiqeixäm pot dieäpomsai apoä so diäjaio ókkot jqósoty (EE L 395
 rexy, g Episqopgä fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm epibokgä vqg- sgy 30.12.1989, r. 36).
 lasijgäy poimgäy täwoty 41 000 ECU amó gleäqa tpeqgleqiäay, (2) EE L 283 sgy 20.10.1980, r. 23.
 tpokocifoleämgy apoä sgm gleäqa cmxrsopoigärexy rsgm Ekkg-
 mijgä Dglojqasiäa sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm
 paqotära tpoäherg leävqi sgm gleäqa patärexy sgy paqabó-
 rexy.
 Aiäsgrg amaiqeärexy pot tpeäbake rsiy 25 Laðot 1998 o
 ( ) Rtkkocgä 1995, r. I-499.
 1 Anthony Goldstein jasó sgy diasónexy pot eneädxre so
 (2) EE L 19 sgy 24.1.1989, r. 16. Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 16 Laqsiäot
 1998 rsgm tpoäherg S-235/95 lesantä Anthony Goldstein jai
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (Tpoäherg C-199/98 P)
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot (98/C 234/36)
 tpeäbake so Industrial Tribunal, Bristol, le diósang sgy
 6gy Laðot 1998 rsgm tpoäherg 1) G. Everson jai 2) T. J. O Anthony Goldstein, iasqoäy, ejpqorxpotälemoy apoä som
 Barrass jasó 1) Secretary of State for Trade and Industry Raymond St John Murphy, solicitor, sot cqaueiäot Merriman
 jai 2) Bell Lines Ltd (tpoä ejjahóqirg) White, solicitors, 3 King's Bench Walk, Inner Temple, London
 (Tpoäherg C-198/98) EC4Y 7DJ, tpeäbake rsiy 25 Laðot 1998 aiäsgrg amaiqeärexy
 (98/C 234/35) sgy diasónexy pot eneädxre rsiy 16 Laqsiäot 1998 so sqiäso
 slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm
 Le diósang sgy 6gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Cqal- tpoäherg S-235/95 lesantä Anthony Goldstein jai Episqopgäy
 laseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/49
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 11ης Απριλίου 2016 — Wolf κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-94/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΥΕΔ - Επιτροπή προσωπικού - Εκλογές για την ανάδειξη της επιτροπής προσωπικού - Ισχύς - Άρθρο 1, πέμπτο εδάφιο, του παραρτήματος II του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων - Εκλογικός κανονισμός της ΕΥΕΔ - Πρώτος γύρος των εκλογών - Έλλειψη απαρτίας - Παράταση του χρόνου ψηφοφορίας - Επιπλέον παράταση του χρόνου ψηφοφορίας - Μη οργάνωση δεύτερου γύρου ψηφοφορίας - Έλλειψη νομιμότητας))
 (2016/C 191/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Oren Wolf (Etterbeek, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Silva και S. Marquardt, στη συνέχεια G.-J. van Hegelsom, S. Marquardt και E. Chaboureau, τέλος G.-J. van Hegelsom, S. Marquardi και E. Chaboureau, M. Troncoso Ferrer, F.-M. Hislaire και S. Moya Izquierdo, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται η ένσταση του προσφεύγοντος κατά των αποτελεσμάτων των εκλογών για την ανάδειξη της επιτροπής προσωπικού της ΕΥΕΔ.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 23ης Απριλίου 2015 με την οποία η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης απέρριψε το αίτημα του Oren Wolff για την ακύρωση του αποτελέσματος των εκλογών για την ανάδειξη των μελών της επιτροπής προσωπικού.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ο. Wolff.
 (1) EE C 294 της 7.9.2015, σ. 83.


text:
26.10.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 261/15
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Senningerberg (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τον
 δικηγόρο G. Bounéou, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 της 12ης Ιουλίου 2002 τήτων (εκπρόσωπος: J. Currall), που έχει ως αντικείμενο αίτηση
 αναστολής εκτελέσεως της από 5 ∆εκεμβρίου 2001 αποφάσεως
 της Επιτροπής, με την οποία αυτή κατήγγειλε, μεταξύ άλλων, τη
 στην υπόθεση T-163/02 R, Montan Gesellschaft Voss mbH
 Συμφωνία της 20ής Σεπτεμβρίου 1974 περί των σχέσεων μεταξύ
 Stahlhandel και λοιποί κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 της Επιτροπής και των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών
 Κοινοτήτων
 οργανώσεων και ενέκρινε τους «Λειτουργικούς κανόνες περί των
 επιπέδων, του οργάνου και των διαδικασιών διαβουλεύσεως», επί
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κανονισμός (ΕΚ) των οποίων είχαν συμφωνήσει η Επιτροπή και η πλειοψηφία των
 560/2002 — Παραδεκτό της κύριας προσφυγής — συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων στις 19 Ιανουα-
 Επείγον) ρίου 2000, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις
 31ης Ιουλίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2002/C 261/27)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-163/02 R, Montan Gesellschaft Voss mbH
 Stahlhandel, με έδρα το Planegg (Γερμανία), Jepsen Stahl GmbH,
 με έδρα το Nittendorf (Γερμανία), LNS — Lothar Niemeyer
 Stahlhandel GmbH & Co. KG, με έδρα το Essen (Γερμανία),
 Metal Traders Stahlhandel GmbH, με έδρα το Düsseldorf
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από τον K. Friedrich, δικηγόρο,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Forman και R. Raith), με
 αντικείμενο αίτημα, αφενός, αναστολής εκτελέσεως του κανο-
 νισμού (ΕΚ) 560/2002 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 2002,
 για την επιβολή προσωρινών μέτρων διασφάλισης κατά των
 εισαγωγών ορισμένων προϊόντων χάλυβα (ΕΕ L 85, σ. 1), και, ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 αφετέρου, χορηγήσεως άλλων προσωρινών μέτρων που κρίνονται
 αναγκαία, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 12 Ιουλίου
 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 της 14ης Αυγούστου 2002
 1) Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. στην υπόθεση T-198/02 R, N κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων
 («∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Αναστολή εκτε-
 λέσεως — Πειθαρχική διαδικασία — Παύση»)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (2002/C 261/29)
 της 31ης Ιουλίου 2002
 στην υπόθεση T-191/02 R, Γεώργιος Λέμπεντεφ κατά Επιτρο-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 («∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Συμφωνία-πλαίσιο
 του 1974 Επιτροπής — συνδικαλιστικών και επαγγελμα-
 τικών οργανώσεων — Καταγγελία — Παραδεκτόν —
 Fumus boni juris») Στην υπόθεση T-198/02 R, o N, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Αsse (Βέλγιο), εκπροσω-
 (2002/C 261/28) πούμενος από τον Ν. Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: J. Currall), που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστο-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 λής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Φεβρουα-
 ρίου 2001, με την οποία η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή
 επέβαλε στον προσφεύγοντα την πειθαρχική ποινή της παύσεως
 Στην υπόθεση T-191/02 R, Γεώργιος Λέμπεντεφ, μόνιμος υπάλλη- χωρίς μείωση ούτε κατάργηση του δικαιώματος συντάξεως, που
 λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος προβλέπεται στο άρθρο 86, παράγραφος 2, στοιχείο ς', του


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Högsta domstolen (Σουηδία) στις 20 Οκτωβρίου 2014 — Canadian Oil Company Sweden AB, Anders Rantén κατά Riksåklagaren
 (Υπόθεση C-472/14)
 (2014/C 448/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta domstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ααιρεσείοντες: Canadian Oil Company Sweden AB, Anders Rantén
 Αναιρεσίβλητος: Riksåklagaren
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι αντίθετο προς τον κανονισμό REACH (1) το ότι όποιος εισάγει για επαγγελματικούς σκοπούς στη Σουηδία χημικό προϊόν — για το οποίο προβλέπεται υποχρέωση καταχωρίσεως βάσει του κανονισμού REACH — πρέπει, βάσει της σουηδικής κανονιστικής ρυθμίσεως, να κοινοποιήσει το προϊόν αυτό στην Kemikalieinspektionen για καταχώριση στο σουηδικό μητρώο προϊόντων;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, είναι η προβλεπόμενη στη σουηδική κανονιστική ρύθμιση υποχρέωση κοινοποιήσεως αντίθετη προς το άρθρο 34 ΣΛΕΕ, λαμβανομένων υπόψη των εξαιρέσεων του άρθρου 36 ΣΛΕΕ;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/EΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).


text:
9.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/5
 Αντι ́θετα προς την α ́ποψη που υποστηρι ́ζει η Ομοσπονδιακη ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, η περιεκτικο ́τητα σε τοξικε ́ς ουσι ́ες
 των επιμε ́ρους συστατικω ́ν του καιομε ́νου αποβλη ́του δεν μπορει ́
 να ́εχει επιπτω ́σεις στην αξιολο ́γηση της καυ ́σεως ως αξιοποιη ́σεως 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, με το
 η ́ διαθε ́σεως. Απο ́ το α ́ρθρο 4 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ απορρε ́ει να διατηρει ́ σε ισχυ ́ τα α ́ρθρα 107, παρα ́γραφος 1, 108,
 μεν η υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να φροντι ́ζουν ω ́στε τα παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο h, 109 και 111, παρα ́γραφος 1,
 απο ́βλητα να αξιοποιου ́νται η ́ να διατι ́θενται χωρι ́ς να βλα ́πτουν το στοιχει ́ο a, του Wegenverkeerswet 1994 (νο ́μου του 1994
 περιβα ́λλον η ́ να θε ́τουν σε κι ́νδυνο την υγει ́α του ανθρω ́που. Για περι ́ οδικη ́ς κυκλοφορι ́ας) και το α ́ρθρο 100 του Reglement
 την οροθε ́τηση ο ́μως μεταξυ ́ διαθε ́σεως και αξιοποιη ́σεως, η Rijbewijzen (κανονισμου ́ περι ́ αδειω ́ν οδηγη ́σεως), δεν συμ-
 δια ́ταξη δεν λε ́ει τι ́ποτε. Κατα ́ τα λοιπα ́, πρε ́πει στο πλαι ́σιο αυτο ́ μορφω ́θηκε προς τις υποχρεω ́σεις που απορρε ́ουν απο ́ τα
 να επισημανθει ́ το συ ́στημα στο οποι ́ο στηρι ́ζεται ο κανονισμο ́ς α ́ρθρα 1, παρα ́γραφος 2, και 6, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ',
 (ΕΟΚ) 259/93: το ́σον οι αρμο ́διες αρχε ́ς στο κρα ́τος αποστολη ́ς και απο ́ το παρα ́ρτημα ΙΙΙ, σημει ́ο 4, της οδηγι ́ας
 ο ́σον και οι αρχε ́ς στο κρα ́τος προορισμου ́ μπορου ́ν για λεπτο- 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 29ης Ιουλι ́ου 1991, για
 μερω ́ς αναφερομε ́νους λο ́γους να προβα ́λουν αντιρρη ́σεις για τις την α ́δεια οδηγη ́σεως (EE L 237 της 24.8.1991, σ. 1), και
 μεταφορε ́ς αποβλη ́των. Η περιεκτικο ́τητα σε τοξικε ́ς ουσι ́ες των ως εκ του ́του προς τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τη
 αποβλη ́των η ́ η τη ́ρηση των κανο ́νων εκπομπη ́ς απο ́ την εγκα- Συνθη ́κη ΕΚ·
 τα ́σταση καυ ́σεως δεν αποτελου ́ν κατα ́ τον κανονισμο ́ κριτη ́ρια για
 την προβολη ́ αντιρρη ́σεων. Οι απορρε ́ουσες απο ́ το α ́ρθρο 4 του
 κανονισμου ́ υποχρεω ́σεις ισχυ ́ουν ανεξα ́ρτητα απο ́ τη διαδικασι ́α
 μεταφορα ́ς για κα ́θε κρα ́τος με ́λος εντο ́ς της επικρα ́τεια ́ς του. 2) να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ υποστηρι ́ζει περαιτε ́ρω ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη


text:
δεν πρε ́πει
 να θε ́τουν κριτη ́ρια τα οποι ́α ́εχουν ως αποτε ́λεσμα να μη
 τηρου ́νται οι διατα ́ξεις της οδηγι ́ας περι ́ του καθορισμου ́ των
 ειδω ́ν χρησιμοποιη ́σεως. Ει ́ναι μεν ορθο ́ν ο ́τι η οροθε ́τηση, σε
 μεμονωμε ́νη περι ́πτωση, μεταξυ ́ αξιοποιη ́σεως και διαθε ́σεως, Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 συ ́μφωνα με την ισχυ ́ουσα διατυ ́πωση της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ,
 ει ́ναι δυσχερη ́ς. Οι υπηρεσι ́ες της Επιτροπη ́ς ει ́χαν πρα ́γματι για
 τον λο ́γο αυτο ́ προβλε ́ψει σ' ́ενα ́εγγραφο εργασι ́ας το κριτη ́ριο — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας
 της θερμαντικη ́ς δυ ́ναμης. Εντου ́τοις, επι ́ του παρο ́ντος οι υπηρε- 91/439 λο ́γω της καθιερω ́σεως υποχρεωτικη ́ς και συστηματι-
 σι ́ες της Επιτροπη ́ς προετοιμα ́ζουν α ́λλες λυ ́σεις, οι οποι ́ες θα κη ́ς καταχωρη ́σεως μετα ́ ́ενα ́ετος εγκαταστα ́σεως στις Κα ́τω
 περιληφθου ́ν δια ́ της οδου ́ της τεχνικη ́ς προσαρμογη ́ς των παραρ- Χω ́ρες: απο ́ τον σκοπο ́ και το περιεχο ́μενο του α ́ρθρου 1, της
 τημα ́των βα ́σει του α ́ρθρου 17 στην οδηγι ́α 75/442/ΕΟΚ. οδηγι ́ας καθω ́ς και απο ́ τη συνη ́θη σημασι ́α των λε ́ξεων που
 χρησιμοποιου ́νται στο α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας
 προκυ ́πτει ο ́τι οι α ́δειες οδηγη ́σεως που ́εχουν χορηγηθει ́ απο ́
 (1) EE L 30 της 6.2.1993, σ. 1. α ́λλο κρα ́τος με ́λος πρε ́πει να αναγνωρι ́ζονται χωρι ́ς καμι ́α
 (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/01, σ. 86. διατυ ́πωση απο ́ τις αρχε ́ς του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς. Ο
 κα ́τοχος α ́δειας οδηγη ́σεως που ́εχει εκδοθει ́κατα ́ το ευρωπαϊ-
 κο ́ υπο ́δειγμα δεν ει ́ναι πλε ́ον υποχρεωμε ́νος να την αντικα-
 ταστη ́σει κατα ́ την εγκατα ́σταση ́ του σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος.
 Του ́το τον απαλλα ́σσει απο ́ διοικητικα ́ ́εξοδα κατα ́ την
 εγκατα ́σταση ́ του και φυσικα ́ και κατα ́ την τυχο ́ν επιστροφη ́
 του στο κρα ́τος με ́λος που χορη ́γησε την α ́δεια οδηγη ́σεως η ́
 και κατα ́ τη μεταγενε ́στερη μετακο ́μιση ́ του σε τρι ́το κρα ́τος
 με ́λος. Για να καταστει ́δυνατη ́ η αποτροπη ́ τε ́τοιων εμποδι ́ων,
 η κατα ́ το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, αμοιβαι ́α αναγνω ́ριση
 πρε ́πει να γι ́νεται «χωρι ́ς καμι ́α διατυ ́πωση». Υπο ́ τον ολλαν-
 δικο ́ νο ́μο Wegenverkeerswet 1994 η χωρι ́ς καμι ́α διατυ ́-
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ πωση αμοιβαι ́α αναγνω ́ριση λαμβα ́νει χω ́ρα μο ́νον αν ο
 του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν, που ασκη ́θηκε στις κα ́τοχος


text:
α ́δειας οδηγη ́σεως ει ́ναι εγκατεστημε ́νος στις Κα ́τω
 20 Ιουνι ́ου 2000 Χω ́ρες λιγο ́τερο απο ́ ́ενα χρο ́νο. Οι α ́δειες οδηγη ́σεως που
 δεν καταχωρη ́θηκαν εντο ́ς του πρω ́του ́ετους μετα ́ την
 (Υπο ́θεση C-246/00) εγκατα ́σταση παυ ́ουν να ισχυ ́ουν στις Κα ́τω Χω ́ρες. Η με
 τε ́τοια α ́δεια οδη ́γηση οχη ́ματος στις Κα ́τω Χω ́ρες εξομοιω ́νε-
 ται με οδη ́γηση χωρι ́ς α ́δεια. Στην πραγματικο ́τητα, η
 (2000/C 259/08)
 προβλεπο ́μενη απο ́ την οδηγι ́α 80/1263 αλλα ́ επικρινο ́μενη
 απο ́ την ́ενατη αιτιολογικη ́ σκε ́ψη της οδηγι ́ας 91/439 και
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ απο ́ τη σκε ́ψη 26 της αποφα ́σεως Σκαναβη ́ (1) υποχρε ́ωση
 την M. Wolfcarius, νομικο ́ συ ́μβουλο, και τον H. M. H. Speyart, αντικαταστα ́σεως μετατρα ́πηκε απο ́ τις Κα ́τω Χω ́ρες σε
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο υποχρε ́ωση καταχωρη ́σεως. Και η μι ́α και η α ́λλη υποχρε ́ωση
 τον C. Gómez de la Cruz, εκπρο ́σωπο της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, ει ́ναι αντι ́θετες προς το συ ́στημα της εκατε ́ρωθεν αναγνω-
 Centre Wagner, α ́σκησε στις 20 Ιουνι ́ου 2000 ενω ́πιον του ρι ́σεως των χορηγουμε ́νων απο ́ τα κρα ́τη με ́λη αδειω ́ν το
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του οποι ́ο καθιερω ́νεται απο ́ το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, της
 Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν. οδηγι ́ας 91/439.
 ---pagebreak--- C 259/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 Το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 91/439 δεν μπορει ́ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 να τυ ́χει επικλη ́σεως για να δικαιολογηθει ́ η υποχρεωτικη ́ και του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν, που ασκη ́θηκε στις
 συστηματικη ́ καταχω ́ρηση των αδειω ́ν οδηγη ́σεως που ́εχουν 26 Ιουνι ́ου 2000
 χορηγηθει ́ απο ́ α ́λλα κρα ́τη με ́λη. Η α ́ποψη των ολλανδικω ́ν
 αρχω ́ν στηρι ́ζεται σε εσφαλμε ́νη αντι ́ληψη της σχε ́σεως (Υπο ́θεση C-254/00)
 μεταξυ ́ της παραγρα ́φου 2 και της παραγρα ́φου 3 του
 α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας και μεταξυ ́ της οδηγι ́ας και του (2000/C 259/09)
 α ́ρθρου 43 ΕΚ. Επι ́ πλε ́ον, τα με ́σα που χρησιμοποι ́ησαν οι
 ολλανδικε ́ς αρχε ́ς ει ́ναι δυσανα ́λογα. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον H. van Lier, νομικο ́ συ ́μβουλο της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, εκπρο ́σωπο της
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner,


text:
α ́σκησε στις 26 Ιουνι ́ου
 91/439 λο ́γω του ο ́τι η ισχυ ́ς της α ́δειας οδηγη ́σεως που 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 χορηγει ́ται απο ́ α ́λλο κρα ́τος με ́λος μειω ́νεται καθο ́σον προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 λαμβα ́νεται υπο ́ψη η ημερομηνι ́α χορηγη ́σεως εντο ́ς του
 α ́λλου αυτου ́ κρα ́τους με ́λους: οι ολλανδικε ́ς αρχε ́ς εφαρμο ́- Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 ζουν τους σχετικου ́ς με την ισχυ ́ της α ́δειας οδηγη ́σεως
 εθνικου ́ς κανο ́νες απο ́ την ημερομηνι ́α χορηγη ́σεως της 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη
 α ́δειας εντο ́ς του α ́λλου κρα ́τους με ́λους και ο ́χι απο ́ ανακοινω ́νοντας η ́ μη θεσπι ́ζοντας ο ́λα τα αναγκαι ́α νομοθε-
 τον χρο ́νο εγκαταστα ́σεως στις Κα ́τω Χω ́ρες. Και εδω ́ οι τικα ́, κανονιστικα ́ και διοικητικα ́ με ́τρα για τη συμμο ́ρφωση ́
 ολλανδικε ́ς αρχε ́ς παραγνωρι ́ζουν τη σχε ́ση μεταξυ ́ της του προς την οδηγι ́α 95/47/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινο-
 παραγρα ́φου 2 και της παραγρα ́φου 3 του α ́ρθρου 1 της βουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 24ης Οκτωβρι ́ου 1995,
 οδηγι ́ας, καθο ́σον για πολυ ́ μεγα ́λο αριθμο ́ κατο ́χων α ́δειας σχετικα ́ με τη χρη ́ση προτυ ́πων για τη μετα ́δοση τηλεοπτικου ́
 οδηγη ́σεως η κατα ́ την παρα ́γραφο 2 εκατε ́ρωθεν αναγνω ́ριση ση ́ματος, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 δεν ́εχει κανε ́να αποτε ́λεσμα. Οι ολλανδικε ́ς αρχε ́ς ́εχουν αυτη ́·
 εσφαλμε ́νη α ́ποψη σχετικα ́ με την ́εννοια «αμοιβαι ́α αναγνω ́-
 2) να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́
 ριση»: στη συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση το ζη ́τημα δεν ει ́ναι να ́εξοδα.
 τυγχα ́νουν ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως οι κα ́τοχοι ολλανδικω ́ν αδειω ́ν
 οδηγη ́σεως και αδειω ́ν οδηγη ́σεως που ́εχουν χορηγηθει ́ απο ́
 α ́λλα κρα ́τη με ́λη, αλλα ́ να ει ́ναι τα ́εννομα αποτελε ́σματα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 που αναγνωρι ́ζονται στις α ́δειες που χορηγου ́νται απο ́ α ́λλα
 κρα ́τη με ́λη τα ́δια
 ι με αυτα ́ που αναγνωρι ́ζονται εντο ́ς του Βα ́σει του δεσμευτικου ́ χαρακτη ́ρα του α ́ρθρου 249, τρι ́το εδα ́φιο,
 κρα ́τους με ́λους χορηγη ́σεως. Ο σκοπο ́ς δεν ει ́ναι να μην ΕΚ, τα κρα ́τη με ́λη ει ́ναι υποχρεωμε ́να να θεσπι ́ζουν τα αναγκαι ́α
 υφι ́στανται διακρι ́σεις εις βα ́ρος των κατο ́χων ολλανδικω ́ν με ́τρα για τη συμμο ́ρφωση ́ τους προς τις οδηγι ́ες που τους


text:
αδειω ́ν οδηγη ́σεως και υπε ́ρ των κατο ́χων α ́λλων αδειω ́ν απευθυ ́νονται, και μα ́λιστα πριν απο ́ την παρε ́λευση της προθεσμι ́ας
 οδηγη ́σεως, αλλα ́ να μην εμποδι ́ζονται οι δευ ́τεροι κατα ́ την που τα ́σσουν οι οδηγι ́ες αυτε ́ς. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις
 α ́σκηση της ελευθερι ́ας τους εγκαταστα ́σεως στις Κα ́τω 23 Αυγου ́στου 1996 χωρι ́ς οι Κα ́τω Χω ́ρες να θεσπι ́σουν τις
 Χω ́ρες. αναγκαι ́ες διατα ́ξεις.
 (1) ΕΕ 1995, L 281, σ. 51.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της
 οδηγι ́ας 91/439: ο ολλανδικο ́ς νο ́μος τα ́σσει για τους
 οδηγου ́ς της κατηγορι ́ας ∆ ελα ́χιστο ο ́ριο ηλικι ́ας 18 ετω ́ν,
 ενω ́ συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της
 οδηγι ́ας το ο ́ριο αυτο ́ πρε ́πει να ει ́ναι η ηλικι ́α των 21 ετω ́ν.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το High Court of Justice (England & Wales) Queen’s
 — Παρα ́βαση του παραρτη ́ματος ΙΙΙ, σημει ́ο 4, της οδηγι ́ας Bench Division (Crown Office) με δια ́ταξη της
 91/439: το α ́ρθρο 100 του ολλανδικου ́ κανονισμου ́ περι ́ 21ης Ιουνι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Commis-
 αδειω ́ν οδηγη ́σεως, εφο ́σον δεν προβλε ́πει περιοδικε ́ς ιατρικε ́ς sioners of Customs & Excise κατα ́ Zoological Society of
 εξετα ́σεις για τους οδηγου ́ς της ομα ́δας 2 — φορτηγα ́ και London
 λεωφορει ́α —, ει ́ναι ασυμβι ́βαστο με το παρα ́ρτημα ΙΙΙ,
 σημει ́ο 4, της οδηγι ́ας. (Υπο ́θεση C-267/00)
 (2000/C 259/10)
 Με δια ́ταξη της 21ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (1) Απο ́φαση της 29ης Φεβρουαρι ́ου 1996, C-193/94, Σκαναβη ́, Συλ- Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 λογη ́ 1996, σ. Ι-929. 3 Ιουλι ́ου 2000, το High Court of Justice (England & Wales)
 Queen’s Bench Division (Crown Office) στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς Commissioners of Customs & Excise κατα ́ Zoological
 Society of London, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 ερωτημα ́των:


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/45
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιουνίου 2010 — Meister κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-284/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Βαθμολόγηση - Εκπρόθεσμη κατάρτιση των εκθέσεων βαθμολογίας - Αντικείμενο της ασκηθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης προσφυγής - Εκπρόθεσμη απάντηση στις ενστάσεις - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2010/C 221/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Herbert Meister (Muchamiel, Ισπανία) (εκπρόσωπος: H.-J. Zimmermann, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: I. de Medrano Caballero και G. Faedo, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και E. Winter, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 18ης Μαΐου 2009, F-138/06 και F-37/08, Meister κατά ΓΕΕΑ (μη δημοσιευθείσας ακόμη στη Συλλογή), για την ακύρωση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Herbert Meister φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 244 της 10.10.2009.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Darmstadt (Γερμανία), με απόφαση της 17ης Αυγούστου 2005, στην υπόθεση Ismail Derin κατά Landkreis Darmstadt-Dieburg
 (Υπόθεση C-325/05)
 (2005/C 281/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με απόφαση της 17ης Αυγούστου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Αυγούστου 2005, το Verwaltungsgericht Darmstadt στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του Ismail Derin και του Landkreis Darmstadt-Dieburg, που εκκρεμεί ενώπιόν του, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1)
 Χάνει ο Τούρκος υπήκοος, ο οποίος, στο πλαίσιο της οικογενειακής επανένωσης, ήλθε στην παιδική του ηλικία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για να κατοικήσει με τους γονείς του, οι οποίοι εργάζονταν εκεί ως μισθωτοί, το δικαίωμα διαμονής, το οποίο απορρέει από το βάσει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας (απόφασης 1/80) δικαίωμά του να αποδέχεται οποιαδήποτε προσφορά εργασίας –πλην των περιπτώσεων που μνημονεύει το άρθρο 14 της αποφάσεως 1/80 και της περιπτώσεως εξόδου από το κράτος μέλος υποδοχής για σημαντικό χρονικό διάστημα χωρίς βάσιμο λόγο– ακόμη και στην περίπτωση που μετά τη συμπλήρωση του 21ου έτους της ηλικίας του δεν συγκατοικεί πλέον με τους γονείς του και δεν συντηρείται από αυτούς;
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα:
 2)
 Ισχύει υπέρ του Τούρκου αυτού υπηκόου, παρά την απώλεια του δικαιώματος που απορρέει από το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της απόφασης 1/80, η κατά το άρθρο 14 της απόφασης 1/80 ιδιαίτερη προστασία από απελάσεις, εφόσον ο Τούρκος αυτός υπήκοος, μετά τη διακοπή της οικογενειακής συμβίωσης με τους γονείς του, αφενός απασχολήθηκε κατά ακανόνιστα χρονικά διαστήματα ως μισθωτός, χωρίς να αποκτήσει αυτοτελή δικαιώματα βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, της απόφασης 1/80, και αφετέρου εργάστηκε επί χρονικό διάστημα πολλών ετών αποκλειστικά και μόνον ως ελεύθερος επαγγελματίας;


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Νοεμβρίου 2016 η TVR Italia Srl κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-277/16, TVR Italia κατά EUIPO — TVR Automotive (TVR ITALIA)
 (Υπόθεση C-576/16 P)
 (2017/C 144/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: TVR Italia Srl (εκπρόσωπος: F. Caricato, avvocato)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, TVR Automotive Ltd
 Με διάταξη της 2ας Μαρτίου 2017 το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την TVR Italia Srl στα δικαστικά έξοδά της.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 — Boston Scientific Medizintechnik GmbH κατά AOK Sachsen-Anhalt
 (Υπόθεση C-503/13)
 2013/C 352/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εναγομένη και αναιρεσείουσα: Boston Scientific Medizintechnik GmbH
 Ενάγων και αναιρεσίβλητος: AOK Sachsen-Anhalt
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (1), την έννοια ότι τοποθετούμενο μέσα στο ανθρώπινο σώμα ιατρικό προϊόν (εν προκειμένω: βηματοδότης) θεωρείται ήδη ελαττωματικό αν συσκευές της ίδιας ομάδας προϊόντων εμφανίζουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο αποτυχίας, παρ’ όλον ότι δεν διαπιστώνεται ελάττωμα της τοποθετηθείσας στη συγκεκριμένη περίπτωση συσκευής;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1:
 Συνιστούν τα έξοδα της εγχειρήσεως για την αφαίρεση του προϊόντος και την τοποθέτηση άλλου βηματοδότη ζημία οφειλομένη σε σωματική βλάβη κατά την έννοια των άρθρων 1, 9, πρώτη περίοδος, στοιχείο α', της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ;
 (1) EE L 210, σ. 29.


text:
C 259/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του, ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται: — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — ο ́τι δεν συντρε ́χει λο ́γος να ληφθει ́ υπο ́ψη η α ́γνοια των Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 προθεσμιω ́ν που προβλε ́πουν τα α ́ρθρα 90 και 91 του
 Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ την ακυ ́ρωση του α ́ρθρου 1 της προσβαλ-
 δεδομε ́νου ο ́τι, αφενο ́ς, το γεγονο ́ς ο ́τι δεν ́ελαβε χω ́ρα η λομε ́νης αποφα ́σεως καθο ́σον κρι ́νει ο ́τι μο ́νον το α ́ρθρο 30,
 συνε ́ντευξη ενω ́πιον της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του διαγω- παρα ́γραφος 3, του ελληνικου ́ νο ́μου 2040/92 της 17/23.4.1992
 νισμου ́ COM/B/612 ου ́τε η ειδικη ́ ιατρικη ́ εξε ́ταση που (Εφημερι ́δα της Ελληνικη ́ς Κυβερνη ́σεως υπ' αριθ. Α 70 της
 αντιστοιχει ́ στον διαγωνισμο ́ αυτο ́ οδη ́γησαν σε ανυπε ́ρβλητη 23.4.1992) δεν συμβιβα ́ζεται με την κοινη ́ αγορα ́.
 κατα ́σταση αβεβαιο ́τητας, αφετε ́ρου, στη συγκεκριμε ́νη περι ́-
 πτωση προ ́κειται ο ́χι για ελα ́ττωμα συνεπαγο ́μενο ακυρωσι ́α Η προσφυγη ́ στηρι ́ζεται στους ακο ́λουθους λο ́γους:
 αλλα ́ για ελα ́ττωμα συνεπαγο ́μενο απο ́λυτη ακυρο ́τητα·
 — Η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως των
 — ο ́τι ο προσφευ ́γων δεν συμμετε ́σχε στη δοκιμασι ́α που πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν κρι ́νοντας ο ́τι το α ́ρθρο 30,
 αντιστοιχει ́ στον διαγωνισμο ́ COM/B/612 αλλα ́ σε εκει ́νη παρα ́γραφος 1, του νο ́μου 2040/92, το οποι ́ο επιβα ́λλει στις
 του διαγωνισμου ́ COM/B/611, ενω ́ η ιατρικη ́ εξε ́ταση στην εκκοκκιστικε ́ς επιχειρη ́σεις ανταποδοτικη ́ εισφορα ́ υπε ́ρ του
 οποι ́α υποβλη ́θηκε επιτυχω ́ς ο προσφευ ́γων αναφερο ́ταν Ελληνικου ́ Οργανισμου ́ Βα ́μβακος υ ́ψους 1 % της συνολικη ́ς
 ρητω ́ς σε κυ ́ριο βοηθητικο ́ προσωπικο ́ του βαθμου ́ Β1· τιμη ́ς αγορα ́ς που καταβα ́λλεται στους παραγωγου ́ς ανα ́
 χιλιο ́γραμμο του παραδιδο ́μενου συ ́σπορου βαμβακιου ́ που
 ́εχει καλλιεργηθει ́ στην Ελλα ́δα, συνα ́δει προς την οργα ́νωση
 — ο ́τι α ́λλο πρα ́γμα ει ́ναι η ανα ́ληψη καθηκο ́ντων στην προτεινο ́- της αγορα ́ς.
 μενη ημερομηνι ́α και α ́λλο, ο ́λως διαφορετικο ́, η αποδοχη ́
 του προτεινομε ́νου βαθμου ́. — Η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως των
 πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν παραλει ́ποντας να κρι ́νει ο ́τι το
 α ́ρθρο 30, παρα ́γραφος 1, του νο ́μου 2040/92 δεν συμβιβα ́-
 ζεται προς την κοινη ́ αγορα ́.
 — Η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη παραλει ́ποντας να
 εξετα ́σει μεμονωμε ́να αν


text:
ο νο ́μος 2040/92 συμβιβα ́ζεται με
 το κοινοτικο ́ καθεστω ́ς των κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων.
 — Με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ ουδαμω ́ς
 παρε ́σχε επαρκη ́ αιτιολογι ́α για την α ́ρνηση ́ της να εξετα ́σει
 Προσφυγη ́ της Πανελληνι ́ου Ενω ́ σεως Εκκοκκιστω ́ ν και το συμβατο ́ του α ́ρθρου 30, παρα ́γραφος 1, του νο ́μου
 Εξαγωγε ́ων Βα ́μβακος κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν 2040/92 συ ́μφωνα με τους κοινοτικου ́ς κανο ́νες περι ́ κρα-
 Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 2 Ιουνι ́ου 2000 τικω ́ν ενισχυ ́σεων.
 — Επικουρικω ́ς, η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε μια ουσιω ́δη διαδι-
 (Υπο ́θεση Τ-148/00) καστικη ́ επιταγη ́ χρονοτριβω ́ντας εξαιρετικα ́ για να ολοκλη-
 ρω ́σει την τυπικη ́ διαδικασι ́α ́ερευνας του α ́ρθρου 88, παρα ́-
 γραφος 2, ΕΚ.
 (2000/C 259/44)
 (1) EE L 63, σ. 27.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Η Πανελλη ́νιος 'Ενωση Εκκοκκιστω ́ν και εξαγωγε ́ων Βα ́μβακος,
 εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τους ∆ρ. Κωνσταντι ́νο Αδαμαντο ́πουλο,
 Προσφυγη ́ της Μαρι ́ας Καγιαμανι ́δου κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 Βασι ́λη Ακριτι ́δη και Juan José Gutiérrez Gilbert του δικηγορικου ́ ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 7 Ιουνι ́ου
 των Ευρωπαϊκω
 γραφει ́ου Hammond Suddards, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 2 Ιουνι ́ου
 2000
 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση Τ-152/00)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2000/C 259/45)
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 της αποφα ́σεως 2000/206/ΕΚ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Ιουλι ́ου 1999 (1), σχετικα ́ με το
 καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων που εφαρμο ́ζεται στην Ελλα ́δα για το Η Μαρι ́α Καγιαμανι ́δου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη
 βαμβα ́κι απο ́ τον Ελληνικο ́ Οργανισμο ́ Βα ́μβακος, καθο ́σον απο ́ τον Georges Vandersanden, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε
 κρι ́νει ο ́τι δεν συμβιβα ́ζεται με την κοινη ́ αγορα ́ μο ́νον το στις 7 Ιουνι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 α ́ρθρο 30, παρα ́γραφος 3, του νο ́μου 2040/92 της Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 17/23.4.1992, και ο ́χι και το α ́ρθρο 30, παρα ́γραφος 1· και Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- 9.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/25
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Α∆Α της Γ∆ 'Ερευνα περι ́
 απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́τητα ́ς της για την κενη ́ θε ́ση — να ακυρω ́σει τον προσωρινο ́ κανονισμο ́ κατα ́ το με ́τρο που
 COM/R/7029/99


text:
προϊσταμε ́νου της διοικητικη ́ς μονα ́δας επιβα ́λλει δασμο ́ αντιντα ́μπινγκ 5,19 ευρω ́ ανα ́ το ́νο στην
 «Μεσο ́γειος» της Γ∆ 'Ερευνα/Ε και, εφο ́σον χρεια ́ζεται, να Achema·
 ακυρω ́σει την απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως της ενστα ́σεω ́ς της,
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Α∆Α της Γ∆ 'Ερευνα περι ́ — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα·
 διορισμου ́ α ́λλου υποψηφι ́ου στην εν λο ́γω θε ́ση,
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να της καταβα ́λει κατα ́ προσω- — να διατα ́ξει τα δε ́οντα κατα ́ την κρι ́ση του με ́τρα.
 ρινη ́ εκτι ́μηση ποσο ́ υ ́ψους 100 000 ευρω ́ προς ικανοποι ́ηση
 της ηθικη ́ς βλα ́βης που υπε ́στη,
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να λα ́βει ο ́λα τα με ́τρα που
 συνεπα ́γεται η εκτε ́λεση της εκδοθησομε ́νης ακυρωτικη ́ς Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 αποφα ́σεως, η ́τοι να διορι ́σει την προσφευ ́γουσα στην εν
 λο ́γω θε ́ση,
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν Η προσφευ ́γουσα εν προκειμε ́νω, μετοχικη ́ εταιρι ́α (εταιρι ́α περιο-
 εξο ́δων. ρισμε ́νης ευθυ ́νης) ́εχει συσταθει ́ κατα ́ το δι ́καιο της Λιθουανι ́ας
 και ει ́ναι ο μο ́νος παραγωγο ́ς ουρι ́ας και νιτρικου ́ αμωνι ́ου (UAN)
 στη Λιθουανι ́α, βα ́λλει κατα ́ του κανονισμου ́ ΕΚ 617/2000, για
 την επιβολη ́ προσωρινου ́ δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα διαλυμα ́των ουρι ́ας και νιτρικου ́ αμωνι ́ου καταγωγη ́ς Αλγερι ́ας,
 Λευκορωσι ́ας, Λιθουανι ́ας, Ρωσι ́ας και Ουκρανι ́ας και για την
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι, αναμφισβη ́τητα, ει ́χε τα περισσο ́- αποδοχη ́ σε προσωρινη ́ βα ́ση, ανα ́ληψης υποχρε ́ωσης που προ ́τεινε
 τερα προσο ́ντα, το ́σο απο ́ πλευρα ́ς γνω ́σεων ο ́σο και απο ́ πλευρα ́ς παρα ́γωγος-εξαγωγε ́ας στην Αλγερι ́α (1).
 εμπειρι ́ας, για την εν λο ́γω θε ́ση και ο ́τι η απο ́φαση διορισμου ́
 α ́λλου υποψηφι ́ου ελη ́φθη αποκλειστικα ́ λο ́γω της ιταλικη ́ς ιθαγε ́-
 νειας αυτου ́. Συνα ́γει ο ́τι η διαδικασι ́α διορισμου ́ των α ́ρθρων
 Στο πλαι ́σιο της προσφυγη ́ς της η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι
 4 και 29 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ)
 ο προσωρινο ́ς κανονισμο ́ς:
 εφαρμο ́στηκε με σκοπο ́ διαφορετικο ́ απο ́ αυτο ́ν των α ́ρθρων 1α, 7,
 παρα ́γραφος 1 και 27, εδα ́φιο 3, του ΚΥΚ και ο ́τι, ως εκ του ́του,
 οι προσβαλλο ́μενες αποφα ́σεις ενε ́χουν κατα ́χρηση εξουσι ́ας, παρα-
 βια ́ζουν την αρχη ́ της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και θεμελιω ́- — Ει ́ναι παρα ́νομος διο ́τι


text:
ο υπολογισμο ́ς της κανονικη ́ς αξι ́ας
 νονται σε προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως που οδηγει ́ σε νομικα ́ στον οποι ́ο στηρι ́ζεται συνιστα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 2,
 σφα ́λματα. παρα ́γραφος 5, του κανονισμου ́ 384/96 (2) καθο ́τι στηρι ́ζε-
 ται τουλα ́χιστον εν με ́ρει σε ανεπι ́σημα βιβλι ́α που τηρει ́ η
 Achema για σκοπου ́ς διαφημι ́σεως και ο ́χι στους λογαρια-
 σμου ́ς της εταιρι ́ας που ει ́χαν καταρτιστει ́ συ ́μφωνα με
 το λιθουανικο ́ δι ́καιο. Ο κανονισμο ́ς 384/96 ορι ́ζει ο ́τι η
 Επιτροπη ́ οφει ́λει να υπολογι ́ζει τα ́εξοδα βα ́σει των βιβλι ́ων
 που τηρει ́ η υπο ́ εξε ́ταση επιχει ́ρηση.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Achema κατα ́ της Επιτροπη ́ς των — Ει ́ναι παρα ́νομος καθο ́τι ο υπολογισμο ́ς της κανονικη ́ς αξι ́ας
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 7 Ιουνι ́ου 2000 στον οποι ́ο στηρι ́ζεται συνιστα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 2,
 παρα ́γραφος 5, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ 384/96 καθο ́-
 σον ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς δεν αιτιολογει ́ τη με ́θοδο
 (Υπο ́θεση Τ-155/00) υπολογισμου ́ των εξο ́δων της προσφευ ́γουσας που χρησιμο-
 ποιει ́.
 (2000/C 259/46)
 — Περιε ́χει προφανει ́ς πλα ́νες εκτιμη ́σεως των πραγματικω ́ν
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω περιστατικω ́ν καθο ́σον αντλει ́ και δη κατα ́ τρο ́πο λογικω ́ς
 ασυνεπη ́ στοιχει ́α επιλεκτικα ́ απο ́ δυ ́ο διαφορετικε ́ς κατηγο-
 ρι ́ες λογαριασμω ́ν μι ́α απο ́ τις οποι ́ες δεν θα ́επρεπε να
 Η εταιρι ́α Achema εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Alastair Sutton χρησιμοποιηθει ́ καθο ́λου και το αποτε ́λεσμα της επιλογη ́ς
 και James Killick του γραφει ́ου White & Case, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε αυτη ́ς η ́ταν ο ́τι η κανονικη ́ αξι ́α προσδιορι ́στηκε κατα ́ τρο ́πο
 στις 7 Ιουνι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν ακατα ́λληλο και λογικω ́ς αβα ́σιμο. Επιπλε ́ον, μια απο ́ τις δυ ́ο
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν κατηγορι ́ες λογαριασμω ́ν δεν αφορου ́σε την υπο ́ εξε ́ταση
 Κοινοτη ́των. περι ́οδο.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουνίου 2009 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden Den Haag (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Staatssecretaris van Financiën κατά Stadeco BV
 (Υπόθεση C-566/07) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Φόρος οφειλόμενος αποκλειστικώς λόγω της μνείας του επί τιμολογίου - Διόρθωση του αχρεωστήτως τιμολογηθέντος φόρου - Αδικαιολόγητος πλουτισμός)
 2009/C 180/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden Den Haag
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Staatssecretaris van Financiën
 κατά
 Stadeco BV
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Ερμηνεία του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Φόρος μη οφειλόμενος στο κράτος μέλος κατοικίας του εκδότη του τιμολογίου για πράξη που έλαβε χώρα σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτο κράτος — Διόρθωση του κακώς τιμολογηθέντος φόρου
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, έχει την έννοια ότι ο φόρος προστιθεμένης αξίας οφείλεται, δυνάμει της διατάξεως αυτής, στο κράτος μέλος στο οποίο αντιστοιχεί ο φόρος προστιθεμένης αξίας που αναγράφεται επί τιμολογίου ή κάθε εγγράφου που επέχει θέση τιμολογίου, ακόμη και αν η οικεία πράξη δεν ήταν φορολογητέα στο εν λόγω κράτος μέλος. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις κρίσιμες περιστάσεις, σε ποιο κράτος μέλος αντιστοιχεί ο φόρος προστιθεμένης αξίας που αναγράφεται επί του οικείου τιμολογίου. Μπορούν να αποτελούν λυσιτελείς συναφώς περιστάσεις, μεταξύ άλλων, ο αναγραφόμενος συντελεστής, το νόμισμα του ποσού που πρέπει να τακτοποιηθεί, η γλώσσα συντάξεως, το περιεχόμενο και το πλαίσιο του οικείου τιμολογίου, οι τόποι εγκαταστάσεως του εκδότη του εν λόγω τιμολογίου και του αποδέκτη των παρασχεθεισών υπηρεσιών, καθώς και η συμπεριφορά αυτών.
 2)
 Η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας δεν απαγορεύει, καταρχήν, σε κράτος μέλος να εξαρτά τη διόρθωση του φόρου προστιθεμένης αξίας, που οφείλεται εντός του εν λόγω κράτους μέλους μόνον επειδή αναγράφεται εκ παραδρομής επί του αποσταλέντος τιμολογίου, από την προϋπόθεση ότι ο υποκείμενος στον φόρο απέστειλε στον αποδέκτη των παρασχεθεισών υπηρεσιών διορθωμένο τιμολόγιο που δεν αναγράφει τον εν λόγω φόρο προστιθεμένης αξίας, αν ο εν λόγω φορολογούμενος δεν εξάλειψε εγκαίρως και πλήρως τον κίνδυνο απώλειας φορολογικών εσόδων.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/28
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2006 — Sonia Rykiel Création et Diffusion de Modèles κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-131/06)
 (2006/C 165/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sonia Rykiel Création et Diffusion de Modèles (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: E. Baud, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cuadrado S.A. (Paterna, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 30ής Ιανουαρίου 2006, R 329/2005-1·
 —
 Να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και, ενδεχομένως, τον παρεμβαίνοντα, στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Sonia Rykiel Création et Diffusion de Modèles.
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «SONIA SONIA RYKIEL» για προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 14, 18 και 25 (αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 1035625).
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Cuadrado, S.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: τα εθνικά σήματα «SONIA» για προϊόντα των κλάσεων 24 και 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής όσον αφορά τα προϊόντα της κλάσεως 25.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: εξαφάνιση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος για όλα τα προϊόντα της κλάσεως 25 που αυτό καλύπτει.
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση των άρθρων 43, παράγραφος 3, και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94.


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/34
 Αγωγή της 2ας Δεκεμβρίου 2015 — Makhlouf κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-714/15)
 (2016/C 059/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Rami Makhlouf (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αγωγή που άσκησε ο ενάγων·
 —
 συνακόλουθα, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκαταστήσει τη συνολική ζημία που υπέστη ο ενάγων, καθορίζοντας κατά δίκαιο τρόπο το ύψος του ποσού της αποζημιώσεως·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αγωγής του, ο ενάγων προβάλλει έναν μόνο λόγο αντλούμενο από την ηθική βλάβη, συγκεκριμένα δε την προσβολή της φήμης του, που υπέστη κατά άμεση αιτιώδη συνάφεια προς τα μέτρα τα οποία έλαβε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τα οποία αυτό φέρει την ευθύνη.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/33
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy w Jaworznie (Δημοκρατία της Πολωνίας) στις 7 Μαρτίου 2007 — Piotr Kawala κατά Gmina Miasta Jaworzna
 (Υπόθεση C-134/07)
 (2007/C 95/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Rejonowy w Jaworznie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Piotr Kawala
 Εναγόμενος: Gmina Miasta Jaworzna
 Προδικαστικό ερώτημα
 Απαγορεύει το άρθρο 90 ΕΚ την εφαρμογή του άρθρου 1 του διατάγματος του Υπουργού Έργων Υποδομής της 28ης Ιουλίου 2003, περί του ύψους των τελών για το έγγραφο κυριότητας αυτοκινήτου, καθόσον η χορήγηση αδείας κυκλοφορίας οχήματος αγορασθέντος από άλλο κράτος μέλος εκτός της Δημοκρατίας της Πολωνίας εξαρτάται από την καταβολή τέλους ύψους 500 PLN για την έκδοση του εγγράφου κυριότητας του αυτοκινήτου;


text:
C 335/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συνθη ́κες αυτε ́ς, το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το δι ́καιο,
 αφενο ́ς, θεωρω ́ντας ο ́τι η ΑΣΣΑ δεν υπε ́πεσε σε προ ́δηλη
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με εκει ́να πλα ́νη εκτιμη ́σεως ου ́τε ενη ́ργησε κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας
 που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση C-335/00 (2)· η προθεσμι ́α για απορρι ́πτοντας την υποψηφιο ́τητα του αναιρεσει ́οντος και,
 τη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο που τα ́σσει το α ́ρθρο 2 της αφετε ́ρου, μη διαπιστω ́νοντας την προ ́δηλη ́ελλειψη αιτιολο-
 οδηγι ́ας ́εληξε στις 30 Ιουνι ́ου 1999. γι ́ας απο ́ την οποι ́α πα ́σχει η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση.
 (1) EE L 318, σ. 43. — Πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο: το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το
 (2) EE C ...
 δι ́καιο, θεωρω ́ντας ο ́τι ο αναιρεσει ́ων δεν α ́σκησε εμπρο-
 θε ́σμως διοικητικη ́ ́ενσταση κατα ́ της αποφα ́σεως περι ́ μη
 ανανεω ́σεως της συμβα ́σεω ́ς του ως εκτα ́κτου υπαλλη ́λου
 πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1998. Συγκεκριμε ́να, η οριστικη ́ και
 μη διφορου ́μενη σχετικη ́ απο ́φαση δεν περιε ́χει στο ́εγγραφο
 του διευθυντη ́ του CEDEFOP της 25ης Μαι ̈́ου 1998, αλλα ́
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000 στο ́εγγραφο της 3ης Ιουνι ́ου 1998, το οποι ́ο στηρι ́ζεται σε
 απο ́ τον Michel Hendrickx κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε επανεξε ́ταση της ́εννομης καταστα ́σεως του αναιρεσει ́οντος
 στις 13 Ιουλι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν υπο ́ το φως ενο ́ς νε ́ου στοιχει ́ου, η ́τοι της εκθε ́σεως του
 Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel προε ́δρου της επιτροπη ́ς επιλογη ́ς.
 Hendrickx κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη
 της Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως (CEDEFOP)
 (Υπο ́θεση C-344/00 Ρ)
 (2000/C 335/62)
 Ο Michel Hendrickx, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Jean-Noël
 Louis και Véronique Peere, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο
 τη Société de Gestion Fiduciaire sàrl, 13, avenue du Bois,
 α ́σκησε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως που Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 εξε ́δωσε στις 13 Ιουλι ́ου 2000 το πε ́μπτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου απο ́ την Fédération nationale d’agriculture biologique des
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-87/99, Michel régions de France (FNAB), το Syndicat européen des
 Hendrickx κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της transformateurs et distributeurs de produits de
 Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως (CEDEFOP). l’agriculture biologique (SETRAB) και


text:
τη Sàrl Est
 Distribution Biogam κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: 11 Ιουλι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα) στην υπο ́-
 θεση Τ-268/99, Fédération nationale d’agriculture
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του CEDEFOP περι ́ απορρι ́ψεως biologique des régions de France (FNAB), Syndicat
 της υποψηφιο ́τητας του αναιρεσει ́οντος για τη θε ́ση του européen des transformateurs et distributeurs de produits
 υπευθυ ́νου της γενικη ́ς υποστηρι ́ξεως στο πλαι ́σιο της διοι- de l’agriculture biologique (SETRAB) και Sàrl Est
 κη ́σεως, Distribution Biogam κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 ́ σεως
 Ενω
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του CEDEFOP περι ́ μη ανανεω ́-
 σεως της συμβα ́σεως του αναιρεσει ́οντος ως εκτα ́κτου υπαλ-
 λη ́λου πε ́ραν της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1998, (Υπο ́θεση C-345/00 P)
 — να καταδικα ́σει το αναιρεσι ́βλητο στα δικαστικα ́ ́εξοδα της
 πρωτοβα ́θμιας και της αναιρετικη ́ς δι ́κης. (2000/C 335/63)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Fédération nationale d’agriculture biologique des régions de
 — Πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο: το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ το France (FNAB), το Syndicat européen des transformateurs et
 δι ́καιο, θεωρω ́ντας ο ́τι η αρμο ́δια για τη συ ́ναψη των distributeurs de produits de l’agriculture biologique (SETRAB)
 συμβα ́σεων αρχη ́ (ΑΣΣΑ) δεν υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη και η Sàrl Est Distribution Biogam, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους
 εκτιμη ́σεως ου ́τε ενη ́ργησε κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας καθο ́- Dirk Leermakers, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν και Λουξεμβου ́ργου, και
 σον απε ́ρριψε την υποψηφιο ́τητα του αναιρεσει ́οντος για τη Catriona Hatton, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́-
 θε ́ση του υπευθυ ́νου της γενικη ́ς υποστηρι ́ξεως (διοι ́κηση) ργο, 5, place du Théâtre, α ́σκησαν στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000,
 με το αιτιολογικο ́ ο ́τι «(...) δεν ́ελαβε τους ελα ́χιστους ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση
 απαιτου ́μενους βαθμου ́ς». Το Πρωτοδικει ́ο πλανη ́θηκε περι ́ κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 11 Ιουλι ́ου 2000 το
 το δι ́καιο μη ελε ́γχοντας το συ ́ννομο των εργασιω ́ν της Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-268/99, Fédération
 επιτροπη ́ς επιλογη ́ς και, ιδι ́ως, τη νομιμο ́τητα της αποφα ́σεως nationale d’agriculture biologique des régions de France
 περι ́ καθορισμου ́ ενο ́ς ελα ́χιστου ποσοστου ́ 70 % των βαθ- (FNAB), Syndicat européen des transformateurs et distributeurs
 μω ́ν, ενο ́ψει του δεσμευτικου ́ πλαισι ́ου που συνιστα ́ η de produits de l’agriculture biologique (SETRAB) και Sàrl Est
 δημοσι ́ευση κενη ́ς θε ́σεως/προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́. Υπο ́ τις Distribution Biogam κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.


text:
Αριθ. C 31/18 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 2 . 96
 2. Καταδικάζει τους προσφεύγοντες-εναγοντες στα δικα του προγράμματος Thermie για το έτος 1993 και αφετέρου ,
 στικά έξοδα. αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να λάβει νέα απόφαση , το
 Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirsc
 (') ΕΕ αριθ. C 172 της 23. 6. 1993 και ΕΕ αριθ . C 209 της 3. 8. hner, Πρόεδρο, A. Καλογερόπουλο και V. Tiili, δικαστές,
 1993 .
 γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε στις 13 Δεκεμβρίου
 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 της 13ης Δεκεμβρίου 1995
 (') ΕΕ αριθ. C 146 της 28. 5 . 1994.
 στην υπόθεση Τ-85/94 (122), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά Eugénio Branco Lda (')
 (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο — Μείωση αρχικώς εγκρι
 θείσαςχρηματικής συνδρομής — Αιτιολόγηση — Διαδικα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 σία κατόπιν ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας)
 (96/C 31 /41 ) της 14ης Δεκεμβρίου 1995
 στην υπόθεση Τ-72/94, Κομνηνός Διαμαντάρας κατά Επι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική) τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 [Υπάλληλοι — Επίδομα αποδημίας — Έλλειψη μόνιμης
 Στην υπόθεση Τ-85/94 ( 122), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών διαμονής στο κράτος υπηρεσίας τον υπαλλήλου — Κανο
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Francisco de Sousa Fialho και νισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρ
 Horstpeter Kreppel) κατά Eugénio Branco La, εταιρεία τημα VII άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο a)]
 πορτογαλικού δικαίου , με έδρα τη Λισαβόνα, εκπροσωπου
 μένη από τον Bolota Belchior, δικηγόρο στη Vila Nova de (96/C 31 /43 )
 Gaia, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Jacques Schroe
 der, 6, rue Heine, που είχε ως αντικείμενο ανακοπή ασκηθεί (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 σα κατά της ερήμην αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 12ης Στην υπόθεση Τ-72/94, Κομνηνός Διαμαντάρας, υπάλληλος
 Ιανουαρίου 1995 , Τ-85/94, Branco κατά Επιτροπής (Συλλογή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 1995, σ. ΙΙ-45 ), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Αθανάσιο Δ. Δάμη
 τους C. P. Briët, προεδρεύοντα, C. W. Bellamy και J. Azizi , και Νίκο E. Σταυρόπουλο, δικηγόρους Αθηνών, με αντίκλητο
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 13 Δεκεμβρίου στο Λουξεμβούργο τον Εμμανουήλ Καϊλή, 14, rue Julien
 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Vésque, Gasperich (Λουξεμβούργο), κατά Επιτροπής των
 1 . Απορρίπτει την ανακοπή που άσκησε η Επιτροπή. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Δημήτριος Γκου
 λούσης), που είχε ως αντικείμενο, αφενός, να ακυρωθεί η
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. απόφαση της Επιτροπής που κοινοποιήθηκε στον προσφεύ
 γοντα-ενάγοντα με υπηρεσιακό σημείωμα της 22ας Φεβρο
 (' ΕΕ αριθ . C 120 της 30. 4. 1994. υαρίου 1993 περί αρνήσεως χορηγήσεως του επιδόματος
 αποδημίας, και, αφετέρου , να υποχρεωθεί η Επιτροπή να
 καταβάλει το εν λόγω επίδομα από την ημέρα αναλήψεως των
 καθηκόντων του προσφεύγοντος στην Επιτροπή , το Πρωτο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ δικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts,
 Πρόεδρο, R. Schintgen και P. Linth, δικαστές, γραμματέας: J.
 της 13ης Δεκεμβρίου 1995 Palacio Gonzalez, εξέδωσε στις 14 Δεκεμβρίου 1995 απόφαση
 στην υπόθεση Τ-109/94, Windpark Groothusen GmbH & Co. με το


text:
ακόλουθο διατακτικό:
 Betriebs KG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των (] ) 1 . Ακυρώνει την κοινοποιηθείσα με υπηρεσιακό σημείωμα
 (Χρηματοδότηση στον τομέα της ενέργειας — Πρόγραμμα της22ας Φεβρουαρίου 1993 απόφαση της Επιτροπής περί
 Thermie — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Γνώμη της Επι αρνήσεως χορηγήσεως στον προσφεύγοντα του επιδόμα
 τος αποδημίας.
 τροπής — Δικαίωμα του ενδιαφερομένου να εκφράσει την
 άποψή του — Εξουσία εκτιμήσεως) 2. Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύ
 (96/C 31/42) γοντα τα ποσά που αντιστοιχούν στο εν λόγω επίδομα
 από 1ης Νοεμβρίου 1992, αφού αφαιρεθείό,τι του έχει ήδη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) καταβληθεί ως επίδομα εκπατρισμού, προσαυξημένα
 κατά τους τόκους υπερημερίας, με επιτόκιο 8 % ετησίως,
 Στην υπόθεση Τ-109/94, Windpark Groothusen GmbH & Co. από την ημερομηνία κατά την οποία τα εν λόγω ποσά
 Betriebs KG, εταιρεία με έδρα το Groothusen-Krummhörn κατέστησαν απαιτήτα μέχρι την πραγματική καταβολή
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Detlef Schumacher, τους.
 καθηγητή στη Βρέμη, και τον Benno Grunewald , δικηγόρο
 Βρέμης, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3. Καταδικάζει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 (εκπρόσωπος: Jürgen Grunwald), που είχε ως αντικείμενο, εξόδων.
 αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής
 της 13ης Ιανουαρίου 1994, με την οποία αυτή αρνήθηκε να ( · ) ΕΕ αριθ. C 132 της 14. 5. 1994.
 χορηγήσει στην προσφεύγουσα χρηματοδότηση στο πλαίσιο


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/39
 Προσφυγή της 10ης Ιουνίου 2014 — Coca-Cola κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα φιάλης)
 (Υπόθεση T-411/14)
 2014/C 282/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Coca-Cola Company (Ατλάντα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: D. Stone και A. Dykes, Solicitors, και S. Malynicz, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 27ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 540/2013-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Τρισδιάστατο σήμα που αναπαριστά το σχήμα μιας φιάλης για προϊόντα των κλάσεων 6, 21, 32 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 1 0 5 32 687
 Απόφαση του εξεταστή: Δεν δέχεται την καταχώριση ως κοινοτικού σήματος για μέρος των προϊόντων για τα οποία αυτή ζητήθηκε
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.