text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Φεβρουαρίου 2016 — Calberson GE κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-164/14) (1)
 ((Ρήτρα διαιτησίας - Πρόγραμμα εφοδιασμού της Ρωσίας με γεωργικά προϊόντα - Προμήθεια βοείου κρέατος - Μη εκτέλεση της συμβάσεως από τον οργανισμό παρεμβάσεως - Εφαρμοστέο δίκαιο - Παραγραφή - Καθυστερημένη αποδέσμευση ορισμένων εγγυήσεων προμήθειας - Μερική πληρωμή τιμολογίου μεταφοράς - Ανεπαρκής πληρωμή ορισμένων τιμολογίων σε αλλοδαπά νομίσματα - Τόκοι υπερημερίας))
 (2016/C 111/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Calberson GE (Villeneuve-Garenne, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. Gallois και E. Dereviankine, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και I. Galindo Martín)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της εναγομένης: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: D. Colas και C. Candat)
 Αντικείμενο
 Αγωγή, δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, με αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία την οποία η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη εξ αιτίας πταισμάτων του οργανισμού παρεμβάσεως στο πλαίσιο της εκτελέσεως συμβάσεως μεταφοράς βοείου κρέατος με προορισμό τη Ρωσία σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 111/1999 της Επιτροπής, της 18ης Ιανουαρίου 1999, για τη θέσπιση των γενικών λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2802/98 του Συμβουλίου σχετικά με πρόγραμμα εφοδιασμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 14, σ. 13), και τον κανονισμό (ΕΚ) 1799/1999 της Επιτροπής, της 16ης Αυγούστου 1999, σχετικά με την προμήθεια βοείου κρέατος στη Ρωσία (ΕΕ L 217, σ. 20).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Calberson GE στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 184 της 16.6.2014.


text:
 9.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/3
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε, με διάταξη της 30ής Ιουνίου 2004, το Ufficio del giudice di pace di Bitonto, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Antonio Cannito και Fondiaria Sai SPA
 (Υπόθεση C-296/04)
 (2004/C 251/06)
 Με διάταξη της 30ής Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 13 Ιουλίου 2004, ο giudice di pace di Bitonto, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Antonio Cannito και Fondiaria Sai SPA, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι είναι άκυρη συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική μεταξύ ασφαλιστικών εταιριών συνιστάμενη σε αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών η οποία τους παρέχει τη δυνατότητα αυξήσεως των ασφαλίστρων για τη σύναψη ασφαλιστήριων συμβάσεων RC auto, την οποία δεν δικαιολογούν οι συνθήκες της αγοράς, λαμβανομένης, ιδίως, υπόψη της συμμετοχής στη συμφωνία ή την εναρμονισμένη πρακτική επιχειρήσεων από άλλα κράτη μέλη; που δεν δικαιολογείται από τις συνθήκες της αγοράς, λαμβανομένης υπόψη της συμμετοχής στη συμφωνία ή στην εναρμονισμένη πρακτική επιχειρήσεων διαφορετικών κρατών μελών;
 2.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παρέχει τη δυνατότητα σε τρίτους έχοντες βάσιμο έννομο συμφέρον να προβάλουν την ακυρότητα μιας απαγορευμένης από την εν λόγω κοινοτική διάταξη συμφωνίας ή πρακτικής και να ζητήσουν την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν, εφόσον υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συμφωνίας ή της εναρμονισμένης πρακτικής και της ζημίας;
 3.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η παραγραφή της βασιζόμενης στο άρθρο αυτό αξιώσεως αποζημιώσεως άρχεται από της ημερομηνίας εφαρμογής της συμπράξεως ή της εναρμονισμένης πρακτικής της ή από της ημερομηνίας παύσεως της συμφωνίας ή της εναρμονισμένης πρακτικής;
 4.
 Πρέπει το άρθρο 81 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο, εφόσον διαπιστώνει ότι η αποζημίωση που δύναται να επιδικαστεί βάσει της εθνικής νομοθεσίας υπολείπεται, εν πάση περιπτώσει, από το οικονομικό πλεονέκτημα που αποκόμισε η υπαίτια για τη ζημία επιχείρηση που μετέχει σε απαγορευμένη συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική, οφείλει, επίσης, να επιδικάσει στον ζημιωθέντα τρίτο αποζημίωση έχουσα χαρακτήρα κυρώσεως, αναγκαία προκειμένου η προς αποκατάσταση ζημία να υπερβεί το όφελος που αποκόμισε η εταιρία, ώστε να αποθαρρύνεται η εφαρμογή απαγορευμένων από το άρθρο 81 ΕΚ συμφωνιών ή εναρμονισμένων πρακτικών;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-227/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ηλεκτρονικές επικοινωνίες - Δίκτυα και υπηρεσίες - Οδηγία 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση) - Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο - Πλημμελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2009/C 6/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Shotter και K. Mojzesowicz)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: E. Ośniecka-Tamecka, T. Nowakowski και M. Dowgielewicz)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη ορθή μεταφορά των άρθρων 4, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (ΕΕ L 108, σ. 7) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση για τις τηλεπικοινωνίες που υποχρεώνει, με γενική νομοθετική ρύθμιση, τους φορείς εκμετάλλευσης δημοσίων δικτύων επικοινωνιών να διαπραγματεύονται με καλή πίστη τις συμβάσεις πρόσβασης και η οποία προβλέπει ότι η εθνική κανονιστική αρχή μπορεί, αν τα μέρη δεν καταλήγουν σε συμφωνία και κατόπιν αιτήσεως ενός των μερών, να εκδώσει απόφαση η οποία αντικαθιστά τη σύμβαση
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Μη μεταφέροντας ορθώς στο εσωτερικό της δίκαιο το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση), η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 199 της 25.8.2007.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/44
 Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2009 — Zhejiang Xinshiji Foods και Hubei Xinshiji Foods κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-122/09)
 2009/C 141/95
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd, Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd (εκπρόσωποι: F. Carlin, barrister, A. MacGregor, solicitor, N. Niejahr και Q. Azau, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει τον κανονισμό, καθόσον επιβάλλει δασμό αντιντάμπινγκ επί των προϊόντων που κατασκευάζουν και εξάγουν οι προσφεύγουσες,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή τους, οι προσφεύγουσες ζητούν, δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) no 1355/2008 του Συμβουλίου, της 18 Δεκεμβρίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων παρασκευασμένων ή διατηρημένων εσπεριδοειδών (συγκεκριμένα μανταρινιών κ.λπ.) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1) (στο εξής: οριστικός κανονισμός), στον βαθμό που τις αφορά.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο οριστικός κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί, στον βαθμό που τις αφορά, καθόσον προσβάλλει τα δικαιώματά τους άμυνας, παραβαίνει την υποχρέωση αιτιολογήσεως και παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι έχουν προσβληθεί τα δικαιώματά τους άμυνας,
 (i)
 λόγω της παραλείψεως εμπρόθεσμης γνωστοποιήσεως των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών, σύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού no 384/96 (2), καθώς και παροχής των προσηκουσών εξηγήσεων όσον αφορά τις ανακολουθίες στις των στοιχείων για τις ποσότητες πωλήσεων της κοινοτικής βιομηχανίας, πράγμα που εμπόδισε τις προσφεύγουσες να γνωστοποιήσουν αποτελεσματικά την άποψή τους ή να υπερασπιστούν επωφελώς τα συμφέροντά τους,
 (ii)
 στο πλαίσιο του προσδιορισμού της ζημίας, λόγω της παράλειψης της Επιτροπής:
 (α)
 να απαντήσει εμπρόθεσμα στις ερωτήσεις των προσφευγουσών, όσον αφορά τις ανακολουθίες των στοιχείων για τις ποσότητες πωλήσεων της κοινοτικής βιομηχανίας, προκειμένου αυτές να μπορέσουν να γνωστοποιήσουν την άποψή τους, προτού το Συμβούλιο εκδώσει τον οριστικό κανονισμό,
 (β)
 να παράσχει στις προσφεύγουσες τις αιτηθείσες εξηγήσεις όσον αφορά την άρνηση της δέουσας συνεκτιμήσεως των τιμών των πρώτων υλών,
 (γ)
 να εξηγήσει πώς η Επιτροπή είχε υπολογίσει την προσαύξηση κατά 2 % του κόστους εισαγωγής και των περιθωρίων κέρδους των εισαγωγέων και
 (iii)
 λόγων πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως στην οποία το Συμβούλιο υπέπεσε, παραλείποντας να λάβει υπόψη σημαντικές ανακολουθίες των στοιχείων για τις ποσότητες πωλήσεων της κοινοτικής βιομηχανίας στο πλαίσιο του προσδιορισμού της ζημίας.
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο οριστικός κανονισμός συνιστά επίσης παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ, καθόσον παραλείπει να αιτιολογήσει ένα ουσιώδες σημείο, ήτοι την προσαύξηση κατά 2 % του κόστους εισαγωγής και των περιθωρίων κέρδους των εισαγωγέων, που είναι καθοριστική για τις διαπιστώσεις που περιέχονται στον κανονισμό αυτό και οι οποίες οδήγησαν στην επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στις προσφεύγουσες.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες, εν όψει των παρατηρήσεων που διατύπωσαν κατά τη διαδικασία, επισημαίνοντας τις διάφορες παραλείψεις της Επιτροπής, η οποία δεν εξήγησε ορθώς τα πραγματικά στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε για να προτείνει τη λήψη οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ και η οποία δεν προστάτευσε ως


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/23
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2013 [αίτηση Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nadežda Riežniece κατά Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests
 (Υπόθεση C-7/12) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 76/207/ΕΟΚ - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών εργαζομένων - Οδηγία 96/34/ΕΚ - Συμφωνία πλαίσιο για τη γονική άδεια - Κατάργηση θέσεων υπαλλήλων λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών - Αξιολόγηση εργαζομένης η οποία είχε λάβει γονική άδεια σε σχέση με εργαζομένους οι οποίοι ασκούσαν κανονικά τα καθήκοντά τους - Απόλυση κατά τη λήξη της γονικής άδειας - Έμμεση δυσμενής διάκριση)
 2013/C 225/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Nadežda Riežniece
 κατά
 Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ΕΕ L 39, σ. 40) και της οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES (ΕΕ L 145, σ. 4) — Απόλυση υπαλλήλου ευρισκόμενης σε γονική άδεια κατά την επάνοδό της στην προηγούμενη εργασία της — Μέτρα που λαμβάνονται προς εξορθολογισμό του αριθμού των υπαλλήλων λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών — Αξιολόγηση των προσόντων υπαλλήλου ευρισκόμενης σε γονική άδεια, στο πλαίσιο της οποίας λαμβάνεται υπόψη η τελευταία ετήσια αξιολόγηση της εργασίας της πριν τη γονική άδεια, συγκρινόμενη προς την αξιολόγηση άλλων υπαλλήλων, οι οποίοι συνέχισαν να ασκούν τα καθήκοντά τους
 Διατακτικό
 Η οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, σε περίπτωση που ο αριθμός των γυναικών που κάνει χρήση του δικαιώματος γονικής άδειας είναι υψηλότερος από αυτόν των ανδρών, πράγμα που απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διαπιστώσει, και η συμφωνία πλαίσιο για τη γονική άδεια, η οποία συνήφθη στις 14 Δεκεμβρίου 1995 και περιέχεται στο παράρτημα της οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES (ΕΕ L 145, σ. 4), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, έχουν την έννοια ότι:
 —
 κατά την αξιολόγηση των υπαλλήλων ενόψει της καταργήσεως θέσεων εργασίας, λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών, δεν επιτρέπεται ο εργαζόμενος που βρίσκεται σε γονική άδεια να αξιολογείται κατά την απουσία του βάσει αρχών και κριτηρίων λόγω των οποίων περιέρχεται σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με τους εργαζομένους που δεν πήραν τέτοια άδεια· προκειμένου να διαπιστώσει αν ο εργαζόμενος όντως περιέρχεται σε δυσμενέστερη θέση, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν η


text:
αξιολόγηση αφορά όλους τους εργαζομένους, αν η αξιολόγηση στηρίζεται σε κριτήρια απολύτως όμοια με αυτά που εφαρμόζονται για τους εργαζομένους που ασκούν κανονικά τα καθήκοντά τους και αν η εκπλήρωση των κριτηρίων αυτών προϋποθέτει φυσική παρουσία των εργαζομένων, προϋπόθεση την οποία ο εργαζόμενος που βρίσκεται σε γονική άδεια δεν είναι δυνατόν να πληροί, και
 —
 δεν επιτρέπεται να απολυθεί εργαζομένη λόγω καταργήσεως της νέας θέσεως εργασίας στην οποία τοποθετήθηκε μετά τη λήξη της γονικής άδειάς της και κατόπιν αξιολογήσεως, εφόσον ο εργοδότης ήταν σε θέση να την επαναφέρει στην αρχική θέση εργασίας της ή εφόσον η εργασία που της ανατέθηκε δεν ήταν ισοδύναμη ή ανάλογη σύμφωνα με τη σύμβασή της ή την εργασιακή της σχέση, ιδίως επειδή ο εργοδότης γνώριζε, όταν τη μετέθεσε, ότι η νέα θέση εργασίας πρόκειται να καταργηθεί, πράγμα που απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διαπιστώσει.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012.


text:
C 191/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.8.2002
 ε) επιδοκιμα ́ζοντας την εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς χρη ́ση της α) θεσπι ́ζει για μι ́α υπα ́ρχουσα οργα ́νωση η ́ ́ενωση κτη-
 μεθο ́δου της σχε ́σεως μι ́σθωμα/κυ ́κλος εργασιω ́ν κατα ́ τον νοτρο ́φων, στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας αναγνωρι ́σεως μι ́ας
 υπολογισμο ́ της επιδοτη ́σεως μισθω ́ματος· α ́λλης οργανω ́σεως (ενω ́σεως) εκ με ́ρους της αρμο ́διας
 αρχη ́ς, απλω ́ς δικαι ́ωμα ακροα ́σεως, αλλα ́ ο ́χι αξι ́ωση
 στ) καταλη ́γοντας στο συμπε ́ρασμα ο ́τι οφε ́λη που δεν στη- αρνη ́σεως της αναγνωρι ́σεως της α ́λλης οργανω ́σεως
 ρι ́ζονται σε συμβατικη ́ υποχρε ́ωση, τα οποι ́α φε ́ρεται ο ́τι (ενω ́σεως) λο ́γω διακυβευ ́σεως της διατηρη ́σεως της
 παρε ́χονται απο ́ την Bass plc, μπορου ́ν να αντισταθμιστου ́ν φυλη ́ς η ́ προκλη ́σεως διαταραχω ́ν στη λειτουργι ́α του
 με την υ ́παρξη διαφορα ́ς τιμω ́ν. προγρα ́μματος βελτιω ́σεως της φυλη ́ς η ́ διαλογη ́ς μι ́ας
 υπα ́ρχουσας οργανω ́σεως η ́ ενω ́σεως και
 (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000, σ. 29. β) δεν θεσπι ́ζει για μι ́α υπα ́ρχουσα οργα ́νωση η ́ ́ενωση
 (2) Κανονισμο ́ς 1984/83 της Επιτροπη ́ς, της 22ας Ιουνι ́ου 1983, σχετικα ́ δικαι ́ωμα να προσβα ́λει ενω ́πιον δικαστηρι ́ου (του
 με την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου [81], παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης σε Verwaltungsgerichtshof) την, παρα ́ την αρνητικη ́
 κατηγορι ́ες συμφωνιω ́ν αποκλειστικη ́ς προμη ́θειας (EE L 173, της γνωμοδο ́τηση, επελθου ́σα αναγνω ́ριση απο ́ τη διοικη-
 30.6.1983, σ. 5). τικη ́ αρχη ́;
 (1) EE L 192, σ. 63.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της
 23ης Μαι ̈́ου 2002 στην υπο ́θεση Österreichischer
 Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und Spezialrassen Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 συμμετε ́χων στη διαδικασι ́α: Österreichischer Shetland- βαλε το Conseil d’État (Βε ́λγιο), section d’administration,
 ponyzuchtverband με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2002, στην υπο ́θεση Michel
 Tillieut, Association des habitants de Louvain-La-Neuve,
 Willy Grégoire και Αssociation L’Épine Blanche κατα ́
 (Υπο ́θεση C-216/02) Région Wallone — Παρεμβαι ́νουσα: Propreté Assai-
 nissement, Gestion de l’Environnement SA, κατα ́
 συ ́ντμηση «PAGE»
 (2002/C 191/32)
 (Υπο ́θεση C-217/02)
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαι ̈́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη (2002/C 191/33)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 12 Ιουνι ́ου 2002, το Verwaltungsgerichtshof στην υπο ́θεση
 Österreichischer Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und
 Spezialrassen, συμμετε ́χων στη διαδικασι ́α: Österreichischer Με απο ́φαση της 28ης Μαι ̈́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Shetlandponyzuchtverband που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 το


text:
∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς 13 Ιουνι ́ου 2002, το Conseil d’État (Βε ́λγιο), section
 ερωτημα ́των: d’administration, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς,
 Michel Tillieut, Association des habitants de Louvain-La-
 1) Θεσπι ́ζει το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', της Neuve, Willy Grégoire και Αssociation L’Épine Blanche και,
 αποφα ́σεως 92/353/ΕΟΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουνι ́ου αφετε ́ρου, Région Wallone — Παρεμβαι ́νουσα: Propreté
 1992, για τον καθορισμο ́ των κριτηρι ́ων η ́ αναγνω ́ρισης Assainissement, Gestion de l’Environnement SA, κατα ́
 των οργανω ́σεων και ενω ́σεων που τηρου ́ν η ́ συντα ́σσουν συ ́ντμηση «PAGE», που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τησε απο ́ το
 γενεαλογικα ́ βιβλι ́α για τα καταχωρημε ́να ιπποειδη ́ (EE L 192, ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 σ. 63 ́εως 65), δικαι ́ωμα για υπα ́ρχουσα οργα ́νωση (ε ́νωση) ερωτημα ́των:
 κτηνοτρο ́φων να αξιω ́σει την α ́ρνηση της αναγνωρι ́σεως μι ́ας
 α ́λλης οργανω ́σεως (ενω ́σεως) κτηνοτρο ́φων απο ́ την αρμο ́δια 1. 'Εχει η υποχρε ́ωση που επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη το α ́ρθρο 7
 αρχη ́, ο ́ταν η αναγνω ́ριση της α ́λλης οργανω ́σεως (ενω ́σεως) της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των
 διακυβευ ́ει τη διατη ́ρηση της φυλη ́ς η ́ τη βελτι ́ωση ́ της η ́ στερεω ́ν αποβλη ́των (1), ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́με την οδηγι ́α
 προκαλει ́ διαταραχε ́ς στη λειτουργι ́α του προγρα ́μματος 91/156/ΕΟΚ, της 18ης Μαρτι ́ου 1991 (2), περι ́ καταρτι ́σεως
 διαλογη ́ς μι ́ας υπα ́ρχουσας οργανω ́ σεως η ́ ενω ́σεως; ενο ́ς η ́ περισσοτε ́ρων σχεδι ́ων διαχειρι ́σεως των αποβλη ́των
 που αφορου ́ν ιδι ́ως «τις κατα ́λληλες για τη δια ́θεση των
 2) Αντι ́κειται στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο α', της αποβλη ́των τοποθεσι ́ες και εγκαταστα ́σεις» την ́εννοια ο ́τι τα
 παρατεθει ́σας στο πρω ́το ερω ́ τημα αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς κρα ́τη με ́λη — αποδε ́κτες της οδηγι ́ας υποχρεου ́νται να
 η εφαρμογη ́ εθνικη ́ς νομοθετικη ́ς ρυθμι ́σεως, η οποι ́α σημειω ́νουν σε γεωγραφικο ́ χα ́ρτη τις ακριβει ́ς τοποθεσι ́ες


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/1
 Πίνακες χρησιμεύοντες για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των δικαστικών σχηματισμών του τετάρτου, του πέμπτου και του έκτου τμήματος από τις 12 Οκτωβρίου 2004
 (2005/C 31/02)
 Κατά τη συνεδρίασή του της 12ης Οκτωβρίου το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των τριμελών τμημάτων ως ακολούθως:
 Τέταρτο τμήμα
 N. Colneric
 J. N. Cunha Rodrigues
 K. Schiemann
 E. Juhász
 M. Ilešič
 E. Levits
 Πέμπτο τμήμα
 C. Gulmann
 R. Schintgen
 J. Makarczyk
 P. Kūris
 Γ. Αρέστης
 J. Klučka
 Έκτο τμήμα
 A. La Pergola
 J.-P. Puissochet
 F. Macken
 S. von Bahr
 J. Malenovský
 U. Lõhmus


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/36
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Queen's Bench Division) Administrative Court (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Δεκεμβρίου 2007 — The Queen κατόπιν αιτήσεως των S.P.C.M. SA, C.H. Erbslöh KG, Lake Chemicals and Minerals Limited, Hercules Incorporated κατά Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs
 (Υπόθεση C-558/07)
 (2008/C 51/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Queen's Bench Division) Administrative Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες: S.P.C.M. SA, C.H. Erbslöh KG, Lake Chemicals and Minerals Limited, Hercules Incorporated
 Καθού: Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Λαμβανομένου υπόψη ότι οι κατά τον τίτλο ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 (1) προϋποθέσεις καταχωρίσεως δεν ισχύουν για τα πολυμερή δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 9, του εν λόγω κανονισμού, πρέπει η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 6, παράγραφος 3, αναφορά στις «μονομερείς ουσίες» να νοηθεί ως αφορώσα:
 α)
 μονομερή υπό αντιδρώσα μορφή, ήτοι μονομερή τα οποία έχουν αντιδράσει μαζί κατά τρόπον ώστε είναι αδιάσπαστα από το πολυμερές του οποίου αποτελούν μέρος·
 β)
 μονομερή υπό μη αντιδρώσα μορφή, ήτοι μονομερή τα οποία είναι υπολειμματικά ως προς τη διαδικασία πολυμερισμού και τα οποία διατηρούν τις δικές τους χημικές ιδιότητες που είναι διαφορετικές από το πολυμερές μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής· ή
 γ)
 τόσο τα υπό αντιδρώσα μορφή μονομερή όσο και τα υπό μη αντιδρώσα μορφή μονομερή;
 2.
 Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί είτε η προαναφερθείσα απάντηση (α) είτε η προαναφερθείσα απάντηση (γ), είναι η εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 3, του ως άνω κανονισμού επί των παρασκευαστών ή των εισαγωγέων πολυμερών παράνομη για τον λόγο ότι οι προϋποθέσεις στερούνται λογικής, δημιουργούν δυσμενείς διακρίσεις ή είναι δυσανάλογες;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/40
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 2ας Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση T-291/02, González y Díez SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (ΕΚΑΧ - Κρατικές ενισχύσεις - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή που κατέστη άνευ αντικειμένου - Κατάργηση δίκης - Διακανονισμός των εξόδων)
 (2004/C 300/79)
 Γλώσσα διαδικασία:ς η ισπανική
 Στην υπόθεση T-291/02, González y Díez SA, εδρεύουσα στο Villabona-Llanera (Ισπανία), εκπροσωπούμενη αρχικά από τους J. Folguera Crespo, A. Martínez Sánchez και J.C. Engra Moreno, στη συνέχεια από τους J. Folguera Crespo και A. Martínez Sánchez, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και J.L. Buendía Sierra), με αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητήθηκε η ακύρωση των άρθρων 1, 2 και 5 της απόφασης 2002/827/ΕΚΑΧ της Επιτροπής της 2ας Σεπτεμβρίου 2004, για τη χορήγηση ενισχύσεων από την Ισπανία στην επιχείρηση González & Díez τα έτη 1998, 2000 και 2001 (ΕΕ L 296, σ. 80), το Πρωτοδικείο δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο τμήματος, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová και Σ. Σ. Παπασάββα, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Καταργείται η δίκη.
 2)
 Η Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.


text:
16. 3 . 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/5
 1 . Κατα την προσωρινή εισαγωγή ορισμένων μεταφορικών τοδικεíου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 11ης Οκτωβρίου
 μέσων για ιδιωτική χρήση στο εσωτερικό της Κοινότητας, 1995 στην υπόθεση Τ-302/94, Δημήτριος Κούσιος κατά Επι
 κατά την έννοια του άρθρου 3 της οδηγίας 83/182/ΕΟΚ τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 του Συμβουλίου ('), της 28ης Μαρτίου 1983 , η ατέλεια
 χορηγείται για ένα μόνον επιβατικό όχημα ή και για O αναιρεσείων ζητεί απο το Δικαστήριο:
 πλείονα του ενός; H ανωτέρω οδηγία εισάγει πράγματι
 διάκριση για τον αριθμό των επιβατικών οχημάτων που — να κρίνει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή,
 είναι δυνατόν να εισάγονται προσωρινώς με ατέλειες
 αναλόγως του εάν προορίζονται για ιδιωτική χρήση ή για — να αναιρέσει τη σχετική διάταξη του Πρωτοδικείου των
 επαγγελματική χρήση ; Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 11ης Οκτωβρίου 1995 ('),
 — να κρίνει την προσφυγή που κατέθεσε στις 28 Σεπτεμ
 2. Θεσπίζεται από την οδηγία αυτή συγκεκριμένη υποχρέω βρίου 1994 ( με αριθ . Τ-302/94) (2) παραδεκτή ,
 ση για τις αρμόδιες ελληνικές αρχές να μην περιορίζουν
 νομοθετικά την παράλληλη ή ταυτόχρονη προσωρινή — να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά
 εισαγωγή ατελώς περισσοτέρων του ενός επιβατικών έξοδα.
 οχημάτων για ιδιωτική χρήση από το ίδιο πρόσωπο; Είναι
 δυνατή η επίκληση των διατάξεων των άρθρων 3 και 9 της Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 ίδιας οδηγίας έναντι της διοικήσεως ενώπιον εθνικού
 δικαστηρίου υπό διοικουμένου , προβάλλοντας ότι είναι Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου όσον αφορά:
 ασυμβίβαστη προς αυτές ρύθμιση εμπεριεχόμενη σε δια
 τάξη νόμου ; — την αρχή της χρηστής διοικήσεως: το Πρωτοδικείο είχε
 ήδη κρίνει βάσιμο τον λόγο αυτόν στην υπόθεση Τ
 3 . Συμβιβάζεται με τον σκοπό και τις διατάξεις της εν λόγω 68/92 (3) και δεν μπορεί νομίμως να κρίνει ότι, επιδικάζο
 οδηγίας πρόβλεψη του εθνικού νομοθέτη ότι σε περίπτω ντας 2 000 Ecu στον αναιρεσείοντα, o λόγος αυτός δεν
 ση παραβάσεως ορισμένων διατάξεων (όπως εκείνης του συντρέχει πλέον,
 άρθρου 8, παράγραφος 4, που δεν επιτρέπει την εισαγωγή
 δεύτερου μεταφορικού μέσου από το ίδιο πρόσωπο) της — την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας,
 υπουργικής αποφάσεως που εκδόθηκε για την εναρμόνι
 ση του εσωτερικού δικαίου με τις διατάξεις της οδηγίας, — το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος o οποίος, παρό
 οφείλονται άμεσα οι αναλογούντες δασμοί και λοιποί λον ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στον πίνακα επιτυχόντων
 φόροι, καθώς και ισόποσο πρόσθετο τέλος, στον βαθμό του γενικού διαγωνισμού , είχε πάντως διατυπώσει
 που αποδεδειγμένα πρόκειται για προσωρινή και όχι για επιφυλάξεις όσον αφορά τη συμμετοχή του στον εν λόγω
 οριστική εισαγωγή επιβατικού οχήματος; διαγωνισμό.
 (') Διάταξη της 11ης Οκτωβρίου 1995 , υπόθεση Τ-302/94, (ΕΕ αριθ.
 4. Είναι σύμφωνη προς την κοινοτική αρχή της αναλογικό C 333 της 9 . 12 . 1995 , σ. 14 ).
 τητας η πρόβλεψη επιβολής στην προηγούμενη περίπτω (2) ΕΕ αριθ . C 351 της 10. 12. 1994, σ. 14.
 ση και πρόσθετου τέλους ίσου με το 100 % των αναλογού (3) Απόφαση της 23 Φεβρουαρίου 1 994, ΕΕ αριθ. C 90 της 26. 3. 1994,
 ντων


text:
δασμών και λοιπών φόρων, ανεξάρτητα από τον σ . 15 .
 χρόνο παραμονής του δεύτερου επιβατικού οχήματος
 στην Ελλάδα;
 (') Οδηγία 83/ 182/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 28ης Μαρτίου 1983, για
 τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της
 Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών Προσφυγή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανί
 μέσων ( ΕΕ αριθ . L 105, της 23 . 4 . 1983, σ. 59 ). ας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που
 ασκήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1995
 (Υπόθεση C-399/95)
 (96/C 77/11 )
 Αίτηση αναιρέσεως που υπέβαλε στις 18 Δεκεμβρίου 1995 o H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπού
 Δημήτριος Κούσιος κατά της διατάξεως του τετάρτου μενη από τον Dr. Ernst Roder, Ministerialrat του ομοσπον
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διακού Υπουργείου Οικονομίας, D-53107 Βόννη , άσκησε
 της 11ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση Τ-302/94, στις 21 Δεκεμβρίου 1995 , ενώπιον του Δικαστηρίου των
 Δημήτριος Κούσιος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής
 Κοινοτήτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Υπόθεση C-397/95 P)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο;
 (96/C 77/ 10
 1 , να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης
 O Δημήτριος Κούσιος, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Οκτωβρίου 1995 , σχετικά με τη χορήγηση κρατικής ενι
 Γεώργιο Σακελλαρόπουλο, κάτοικος Αθηνών, οδός Γ 1 Σε σχύσεως εκ μέρους του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρί
 πτεμβρίου , υπέβαλε στις 18 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του ας στην υπαγόμενη στην ΕΚΑΧ χαλυβουργία Neue
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέ Maxhütte Stahlwerke GmbH, Sulzbach-Rosenberg —
 σεως κατά της διατάξεως του τετάρτου τμήματος του Πρω [COM(95 ) 2828 τελικό] και
 ---pagebreak--- Αριθ. C 77/6 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 3 . 96
 2, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικα έξοδα. στον επιχειρηματία Max Aicher. Δεδομένου ότι η προ
 βλεπόμενη από τις συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα: του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας και του Aicher
 ιδιωτικοποίηση των μεριδίων της ΝΜΗ είναι σωστή
 — Παράβαση ουσιωδών τύπων (υποχρέωση αιτιολογήσεως ενέργεια από οικονομικής απόψεως, η χορήγηση στην
 βάσει του άρθρου 15 της συνθήκης ΕΚΑΧ): ΝΜΗ επίμαχων δανείων είναι επίσης εύλογη από οικονο
 — Υπερβολικά γενική αιτιολόγηση της αποφάσεως με το μικής απόψεως. H απώλεια εκ μέρους του Ελεύθερου
 επιχείρημα ότι το δάνειο που χορήγησε το Ελεύθερο Κράτους της Βαυαρίας του ποσού των 49,895 εκατομμυρ
 Κράτος της Βαυαρίας υπό την ιδιότητά του ως εταίρου ίων γερμανικών μάρκων που αντιπροσωπεύουν τα δάνεια
 υποκαθιστά δήθεν το κεφάλαιο της επιχειρήσεως. ήταν, εντέλει, ένα αναπόσπαστο μέρος των μέτρων για την
 ιδιωτικοποίηση της ΝΜΗ. Συνεπώς, αν η ανάληψη των
 — Υπερβολικά γενικός ισχυρισμός ότι το Ελεύθερο Κρά ζημιών εκ μέρους του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας
 τος της Βαυαρίας δεν μπορούσε να αναμένει ούτε ενόψει της ιδιωτικοποιήσεως των μεριδίων της ΝΜΗ δεν
 ανέμενε την επιστροφή του δανείου . είναι ασυμβίβαστη προς το δίκαιο περί ενισχύσεων, η
 χορήγηση δανείων από το Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρί
 — Ανεπαρκώς αιτιολογημένη απόφαση της Επιτροπής ας προς την ΝΜΗ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως
 να εμμείνει στην έκδοση της προσβαλλόμενης αποφά ενίσχυση .
 σεως παρά την εκκρεμοδικία των υποθέσεων C
 158/950


text:
και Τ-129/95 (2). Αν η Επιτροπή αρνείται εκ των προτέρων στο Ελεύθερο
 Κράτος της Βαυαρίας το δικαίωμα να πωλήσει μια
 — Πεπλανημένη εφαρμογή των άρθρων 4, στοιχείο γ), και 83 ελλειμματική θυγατρική εταιρία, αναλαμβάνοντας εν
 της συνθήκης ΕΚΑΧ: τα δάνεια που χορήγησε το Ελεύ μέρει να καλύψει τις ζημίες της. η Επιτροπή παραβαίνει
 θερο Κράτος της Βαυαρίας δεν αποτελούν ενίσχυση , αλλά επιπλέον το άρθρο 83 της συνθήκης ΕΚΑΧ. H διάταξη
 πρέπει να θεωρηθούν παροχή εταίρου , την οποία θα ήταν αυτή εγγυάται το δικαίωμα του Δημοσίου να συμμετέχει
 εύλογο να καταβάλει επίσης ένας ιδιώτης επενδυτής σε στον οικονομικό βίο και απαγορεύει κάθε δυσμενή διά
 παρόμοια περίπτιυση . Το ότι υπήρχαν και υπάρχουν κριση σε βάρος της επιχειρηματικής του δραστηριότη
 συγκεκριμένες προοπτικές επιστροφής των δανείων φαί τας.
 νεται από το γεγονός ότι η απόδοση της επιχειρήσεως έχει
 σταθεροποιηθεί και ότι αναμένονται κέρδη για το μέλλον. — Παραβίαση της αρχής της ειλικρινούς συνεργασίας: H
 Αλλά ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι το Ελεύθερο Κράτος Επιτροπή όφειλε να μην εκδώσει την προσβαλλόμενη
 της Βαυαρίας αποφάσισε εκ των υστέρων να μην απαιτή απόφαση έως ότου διαπιστωθεί αν η διαδικασία ιδιωτι
 σει την επιστροφή των δανείων, τούτο το έπραξε απο κοποιήσεως των εταιρικών μεριδίων που κατείχε το
 κλειστικά προκειμένου να συνυπολογιστούν τα δάνεια Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρίας ήταν σύμφωνη προς το
 στον συμψηφισμό των ζημιών που προβλέπεται να υπο κοινοτικό δίκαιο (εκκρεμείς υποθέσεις C-158/95 και Τ
 στεί, ενόψει της πωλήσεως των μεριδίων του , σύμφωνα με 129/95 ).
 τις συμβάσεις ιδιωτικοποιήσεως. 0 συνδεόμενος με την
 πώληση των μεριδίων συνυπολογισμός των δανείων ήταν (») ΕΕ αριθ . C 362 1995 , σ. 57 .
 από οικονομικής απόψεως μια ορθή και λογική ενέργεια, ( 2 ) ΕΕ αριθ . C 229 1995 , σ. 21 .
 δεδομένου ότι παρέσχε στο Ελεύθερο Κράτος της Βαυα
 ρίας τη δυνατότητα να επαναπροσδιορίσει την πολιτική
 του περί των συμπράξεων επιχειρήσεων και να προστα
 τεύσει την εικόνα του ως επιχειρηματία. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με την αρχή της αναλογι κατά του Βασιλείου των Κάτω Χωρών που ασκήθηκε στις
 κότητας, η Επιτροπή δεν μπορούσε να απαιτήσει την 5 Ιανουαρίου 1996
 επιστροφή των δανείων, αλλά μόνο την τροποποίησή (Υπόθεση C-3/96)
 τους, έτσι ώστε η επιστροφή τους να είναι ανεξάρτητη από (96/C 77/ 12)
 την προσδοκία κερδών.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Κακώς η Επιτροπή συγκρίνει τη συμπεριφορά του Ελεύ νη από τον W. Wils, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, με
 θερου Κράτους της Βαυαρίας με τη συμπεριφορά των αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz,
 ιδιωτών εταίρων που ανήκουν στη μειοψηφία, υποθέτο Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ντας ότι οι εν λόγω εταίροι βρίσκονται σε παρόμοια των, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικα
 κατάσταση. Ωστόσο, οι εν λόγω εταίροι είχαν διαφορετι στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιανουαρίου
 κές οικονομικές δυνατότητες, συμφέροντα και επιχειρη 1996 προσφυγή κατά του Βασιλείου τιον Κάτων Χωρών.
 ματικούς στόχους ενώ, ιδίως, δεν ασκούσαν καμία επιρ
 ροή στον μελλοντικό επιχειρηματικό προσανατολισμό του H Επιτροπή ζητεί από το


text:
Δικαστήριο:
 ομίλου Maxhiitte . Εν πάση περιπτώσει, η χορήγηση
 δανείων εκ μέρους του Ελεύθερου Κράτους της Βαυαρίας 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών , επειδή
 ήταν εύλογη ενέργεια από επιχειρηματικής απόψεως για προέβη σε ανεπαρκή κατάταξη σε ζώνες ειδικής προστα
 τον πρόσθετο λόγο ότι σκοπούσε να καταστήσει δυνατή σίας κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1 , της
 την ιδιωτικοποίηση της Neue Maxhiitte (ΝΜΗ). Οι απαι οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 2ας Απριλίου
 τήσεις από τα χορηγηθέντα δάνεια επρόκειτο να συνυπο 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, δεν
 λογιστούν εκ των υστέρων με τον σχεδιαζόμενο από το εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει αυτό το κράτος
 Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρίας συμψηφισμό των ζημιών μέλος από την εν λόγω οδηγία και τα άρθρα 5 και 189 της
 στο πλαίσιο της πωλήσεως των μεριδίων του στην ΝΜΗ συνθήκης ΕΚ.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/34
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 3ης Νοεμβρίου 2008 — Pelle και Konrad κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-8/95 και T-9/95) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Γάλα - Συμπληρωματική εισφορά - Ποσότητα αναφοράς - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2187/93 - Αποζημίωση των παραγωγών - Παρεμπίπτουσα απόφαση - Κατάργηση της δίκης)
 (2009/C 32/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Wilhelm Pelle (Kluse-Ahlen, Γερμανία) και Ernst-Reinhard Konrad (Löllbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze και W. Haneklaus, δικηγόροι)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Brautigam και A.-M. Colaert, στη συνέχεια A.-M. Colaert) και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς D. Booß και M. Niejahr, στη συνέχεια M. Niejahr και T. van Rijn, επικουρούμενοι αρχικώς από τους H.-J. Rabe και G. Berrisch και στη συνέχεια από τους H.-J. Rabe και M. Núñez-Müller, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αγωγές αποζημίωσης κατ' εφαρμογήν του άρθρου 178 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 235 ΕΚ) και του άρθρου 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ), για τη ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (EE L 90, σ. 13), όπως συμπληρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση απόφασης επί των υπό κρίση προσφυγών.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 74 της 25.3.1995.


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 1ης Δεκεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-46/03: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Διαρθρωτικά ταμεία - Αποδέσμευση ποσών - Προϋποθέσεις - Πρόγραμμα Manchester/Salford/Trafford 2 («MST 2»)
 (2006/C 36/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-46/03, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2003, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: P. Ormond, R. Caudwell και K. Manji, επικουρούμενοι από τον D. Lloyd-Jones, QC, και την S. Lee, barrister) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: L. Flynn), υποστηριζόμενης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Balta, F. Florindo Gijón και J. Carbery), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J. Makarczyk, R. Silva de Lapuerta, P. Kūris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 1η Δεκεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που περιέχεται στο έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2002 και αφορά την αποδέσμευση του ποσού των 11 632 600 ευρώ σε σχέση με τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος Manchester/Salford/Trafford 2.
 2.
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 3.
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 70 της 22.03.2003.


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DKV Belgium SA κατά Association belge des consommateurs Test-Achats ASBL
 (Υπόθεση C-577/11) (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Οδηγίες 73/239/ΕΟΚ και 92/49/ΕΟΚ - Πρωτασφάλιση εκτός της ασφαλίσεως ζωής - Αρχή της τιμολογιακής ελευθερίας - Συμβάσεις ασφαλίσεως μη επαγγελματικής ασθενείας - Περιορισμοί - Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος)
 2013/C 123/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 DKV Belgium SA
 κατά
 Association belge des consommateurs Test-Achats ASBL
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Cour d’appel de Bruxelles — Ερμηνεία των άρθρων 49 και 56 ΣΛΕΕ, των άρθρων 29, δεύτερο εδάφιο, και 39, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την «πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής») (ΕΕ L 228, σ. 1), καθώς και του άρθρου 8, παράγραφος 3, της οδηγίας οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 157) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιτρέπει, στο πλαίσιο συμβάσεων ασφαλίσεως ασθενείας που δεν συνδέονται με την επαγγελματική δραστηριότητα, μόνον ετήσια προσαρμογή του ασφάλιστρου, του απαλλασσόμενου ποσού και της παροχής, τούτο δε αποκλειστικώς βάσει ειδικών κριτηρίων — Καθεστώς προηγούμενης έγκρισης των τιμολογίων — Περιορισμός των αρχών της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών — Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 29 και 39, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής), και το άρθρο 8, παράγραφος 3, της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/49, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτάσσονται σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει, στο πλαίσιο συμβάσεων ασφαλίσεως ασθενείας που δεν συνδέονται με την επαγγελματική δραστηριότητα, διατάξεις κατά τις οποίες το ασφάλιστρο, το απαλλασσόμενο ποσό και η παροχή μπορούν να προσαρμόζονται κατά την ετήσια καταβολή του ασφαλίστρου μόνον:
 —
 βάσει του δείκτη τιμών καταναλωτή, ή
 —
 βάσει ενός αποκαλούμενου «ιατρικού» δείκτη, εάν και στον βαθμό που η εξέλιξη του δείκτη αυτού υπερβαίνει την εξέλιξη του δείκτη των τιμών καταναλωτή, ή
 —
 βάσει εγκρίσεως διοικητικής αρχής επιφορτισμένης με τον έλεγχο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, κατόπιν αιτήσεως της ενδιαφερόμενης ασφαλιστικής επιχειρήσεως, εφόσον η εν λόγω αρχή διαπιστώσει ότι η εφαρμογή του τιμολογίου της εν λόγω


text:
επιχειρήσεως, παρά τις προσαρμογές που υπολογίζονται βάσει των δύο αυτών ειδών δεικτών, προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει ζημίες.
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτάσσονται σε τέτοια κανονιστική ρύθμιση, στον βαθμό που δεν υφίσταται λιγότερο δεσμευτικό μέτρο το οποίο να καθιστά δυνατή, υπό τις ίδιες συνθήκες, την επίτευξη του σκοπού προστασίας του καταναλωτή έναντι σημαντικών και απρόβλεπτων αυξήσεων των ασφαλίστρων, γεγονός που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει.
 (1) ΕΕ C 32 της 4.2.2012.


text:
 2.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2013 — Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ — Anheuser Busch (BUD)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-225/06 RENV, T-255/06 RENV, T-257/06 RENV και T-309/06 RENV) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αιτήσεις καταχωρίσεως του λεκτικού και του εικονιστικού σήματος BUD ως κοινοτικών - Ονομασίες «bud» - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009))
 2013/C 63/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Budějovický Budvar, národní podnik (České Budějovice, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωποι: F. Fajgenbaum, C. Petsch, S. Sculy-Logotheti και T. Lachacinski, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Anheuser-Busch LLC (Saint Louis, Missouri, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: V. Von Bomhard, B. Goebel και A. Renck, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγές κατά των αποφάσεων του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 14ης Ιουνίου (υπόθεση R 234/2005-2), της 28ης Ιουνίου (υποθέσεις R 241/2005-2 και R 802/2004-2) και της 1ης Σεπτεμβρίου 2006 (υπόθεση R 305/2005-2), επί των διαδικασιών ανακοπής μεταξύ των Budějovický Budvar, národní podnik και Anheuser-Busch, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 261 της 28.10.2006.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/24
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2005 — ADOMEX International B.V. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-315/05)
 (2005/C 281/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ADOMEX International B.V. (εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους G. Van der Wal και T. Boesmans)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Ακύρωση της αποφάσεως C(2005) 592 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Μαρτίου 2005, στην υπόθεση N 372/2003·
 —
 καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα είναι εισαγωγέας και χονδρέμπορος ειδών ανθοκομίας και ασχολείται ως επί το πλείστον με την εισαγωγή στις Κάτω Χώρες και την περαιτέρω επεξεργασία διαφόρων ειδών διακοσμητικών φυλλωμάτων, προερχομένων κυρίως από τρίτες χώρες.
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής να μην εναντιωθεί στην τροποποίηση μιας ενισχύσεως υπέρ της ανθοκομίας που είχε εγκριθεί στις υποθέσεις N 766/95 και NN 84/00. Η ενίσχυση αυτή αφορά έναν κανονισμό με τον οποίο καθιερώθηκε μια επαγγελματική εισφορά για είδη ανθοκομίας την οποία επέβαλε το Productschap Tuinbouw, ένα τμήμα της σχετικής ολλανδικής επαγγελματικής οργανώσεως η οποία αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή κακώς δεν εξέτασε αν η επίμαχη ενίσχυση είναι συμβατή με την κοινή αγορά και αν αντίκειται στα άρθρα 23 ΕΚ και 25 EΚ. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι επομένως πρόκειται για παράβαση της κατά το άρθρο 253 EΚ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται περαιτέρω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στα άρθρα 23 ΕΚ και 25 EΚ. Κατά την προσφεύγουσα, η εγκεκριμένη από την Επιτροπή ενίσχυση δεν αποτελεί εσωτερικό φόρο υπό την έννοια του άρθρου 90 EΚ, αλλά επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος με τελωνειακό δασμό υπό την έννοια των άρθρων 23 ΕΚ και 25 EΚ. Το συμπέρασμα αυτό συνάγεται τόσο από το γεγονός ότι η επιβάρυνση δεν πλήττει εξίσου τα εγχώρια και τα εισαγόμενα προϊόντα, στο ίδιο στάδιο επεξεργασίας και για την ίδια αιτία, όσο και από το γεγονός ότι δεν υπάρχει ανάλογη ή ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή των πληττομένων προϊόντων εισαγωγής, οπότε δεν μπορεί να γίνει λόγος για σύστημα εσωτερικών φόρων.
 Επίσης, κατά την προσφεύγουσα, η απόφαση της Επιτροπής είναι ακατανόητη, ή τουλάχιστον ανεπαρκώς αιτιολογημένη, οπότε αντίκειται στο άρθρο 253 EΚ. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, στην προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή παραπέμπει σε παλαιότερες αποφάσεις οι οποίες είναι αναιτιολόγητες ή με τις οποίες η Επιτροπή ενέκρινε εντελώς άλλες επιβαρύνσεις από εκείνη η οποία αξιολογήθηκε στην προσβαλλομένη απόφαση. Επιπλέον, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα, μεταξύ άλλων, με το να διαπιστώσει στην προσβαλλομένη απόφαση ότι η επίμαχη επιβάρυνση δεν επιβάλλεται σε εισαγόμενα προϊόντα.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, αν και ήταν ενδιαφερόμενη, δεν της δόθηκε η δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, οπότε δεν μπόρεσε να ασκήσει τα διαδικαστικά δικαιώματα που της παρέχει το άρθρο 88, παράγραφος 2 ΕΚ.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Φεβρουαρίου 2012 ο Stefan Städter κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 16 Δεκεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-532/11, Stefan Städter κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση C-102/12 P)
 2012/C 399/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Stefan Städter (εκπρόσωπος: M.C. Kerber, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2012 και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά του έξοδα.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/40
 Προσφυγή της Usinor κατά του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ) που ασκήθηκε στις 4 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση T-189/05)
 (2005/C 182/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η εταιρία Usinor, με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τον Patrice de Candé, δικηγόρο, άσκησε στις 4 Μαΐου 2005 προσφυγή ενώπιον του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2005 το πρώτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ·
 2.
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών το κοινοτικό σήμα:
 CORUS UK Limited
 Αιτούμενο κοινοτικό σήμα:
 Λεκτικό σήμα «GALVALLOY» –αίτηση 796 557, κατατεθείσα για τα προϊόντα της κατηγορίας 6 (Φύλλα και ταινίες χάλυβα, κ.λπ.)
 Δικαιούχος του σήματος ή σημείου του οποίου γίνεται επίκληση στη διαδικασία ανακοπής:
 Η προσφεύγουσα
 Αντιτιθέμενο σήμα ή σημείο:
 Εθνικό λεκτικό σήμα«GALVALLIA» για τα προϊόντα της κατηγορίας 6 (Φύλλα και ταινίες χάλυβα, κ.λπ.)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απορρίπτει την αίτηση καταχώρισης
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Ακυρώνει την απόφαση του τμήματος ανακοπών
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Μη ορθή εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1)
 (1) Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, ΕΕ L 11, της 14.1.1994, σ. 1.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/15
 Τε ́λος, η Επιτροπη ́ θα ́επρεπε να ει ́χε εγκρι ́νει τα κοινοποιηθε ́ντα «'Εχει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 με ́τρα βα ́σει του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', της της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́ με ́τρων απαγο ́ρευσης της
 Συνθη ́κης ΕΚ. Και ́τοι γνω ́ριζε ο ́λα τα σχετικα ́ περιστατικα ́ η ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και
 Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να εφαρμο ́σει τη δια ́ταξη αυτη ́ χωρι ́ς να της υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των
 παρα ́σχει σχετικη ́ αιτιολογι ́α. παραποι ́ησης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια
 (πειρατικω ́ν) (EE L 341, της 30.12.1994), την ́εννοια ο ́τι ο
 — Αποδοχη ́, παρα ́ τον νο ́μο, της υποθε ́σεως ο ́τι η διαδικασι ́α κανονισμο ́ς αυτο ́ς πρε ́πει να τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς και στις
 ιδιωτικοποιη ́σεως εμφανι ́ζει στοιχει ́α παροχη ́ς ενισχυ ́σεως: περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες εμπορευ ́ματα ο ́πως τα περιγραφο ́μενα
 Αδικαιολογη ́τως δε ́χεται η Επιτροπη ́, επικαλου ́μενη τη νομολο- λεπτομερε ́στερα στον εν λο ́γω κανονισμο ́, τα οποι ́α, κατα ́ τη
 γι ́α του ∆ικαστηρι ́ου (4), ο ́τι κατα ́ τον συγκριτικο ́ υπολογισμο ́ διαμετακο ́μιση (transit) απο ́ ́ενα κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην
 πω ́ληση/εκκαθα ́ριση πρε ́πει να λαμβα ́νεται υπο ́ψη μο ́νον η Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα σε α ́λλο κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει
 αξι ́α εκκαθαρι ́σεως που προσδιο ́ρισαν οι οικονομικοι ́ ελεγκτε ́ς. στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα, παρακρατω ́νται προσωρινω ́ς απο ́ τις
 Πρα ́γματι, κατα ́ τη γερμανικη ́ νομοθεσι ́α, ο κυ ́ριος ει ́ναι τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εντο ́ς κρα ́τους με ́λους βα ́σει του προαναφερ-
 υπευ ́θυνος το ́σο για το κο ́στος εκκαθαρι ́σεως ο ́σο και για το θε ́ντος κανονισμου ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως του δικαιου ́χου, ο οποι ́ος
 κο ́στος εξυγια ́νσεως του χω ́ρου εγκαταστα ́σεως της επιχει- επικαλει ́ται προσβολη ́ των δικαιωμα ́των του και του οποι ́ου η
 ρη ́σεως, στη συγκεκριμε ́νη δε περι ́πτωση τα δα ́νεια που επιχει ́ρηση ́εχει την ́εδρα της εντο ́ς τρι ́του κρα ́τους;»
 εισε ́φεραν οι εται ́ροι δεν μπορου ́ν να αναζητηθου ́ν απο ́ την
 πτωχευτικη ́ περιουσι ́α.
 Οι επικρι ́σεις που διατυπω ́νει η Επιτροπη ́ στην προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση κατα ́ της διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως αντι ́κεινται
 στην απαγο ́ρευση της αντιφατικη ́ς συμπεριφορα ́ς, δεδομε ́νου
 ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν προε ́βαλε καμι ́α αντι ́ρρηση σε πολλε ́ς
 περιπτω ́σεις παρο ́μοιας διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως. Εξα ́λ-
 λου, οι απαιτη ́σεις που προε ́βαλε η Επιτροπη


text:
́ δεν στηρι ́ζονται
 σε μια ρεαλιστικη ́ εκτι ́μηση της διαδικασι ́ας η οποι ́α ει ́ναι
 συνη ́θης και στον ιδιωτικο ́ τομε ́α και συνι ́σταται στην εκχω ́-
 ρηση στοιχει ́ων εταιρικη ́ς περιουσι ́ας υπο ́ μορφη ́ συμμετοχη ́ς Προσφυγη ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς
 επενδυτικω ́ν τραπεζω ́ν. Η ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση ει ́ναι της των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 4
 γνω ́μης ο ́τι αυτη ́ καθαυτη ́ η διαδικασι ́α ιδιωτικοποιη ́σεως δεν Οκτωβρι ́ου 1999
 εμφανι ́ζει στοιχει ́α ενισχυ ́σεων. Ωστο ́σο, η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε
 την α ́ποψη αυτη ́. Η απο ́φαση δεν ει ́ναι επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νη
 ως προς το σημει ́ο αυτο ́ (παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γρα- (Υπο ́θεση C-365/99)
 φος 2, τε ́ταρτη περι ́πτωση, και του α ́ρθρου 15 της Συνθη ́κης
 ΕΚΑΧ, καθω ́ς και του α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ).
 (1999/C 366/24)
 ( 1) EE C 320 της 13.12.1988, σ. 3.
 ( 2) EE L 198 της 30.7.1999, σ. 1.
 ( 3) EE L 128 της 21.5.1999, σ. 1. Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Luı́s
 ( 4) Υπο ́θεση C-278/92, Συλλογη ́ 1994, σ. Ι-4103. Fernandes, διευθυντη ́ της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́ν-
 σεως Κοινοτικω ́ν Υποθε ́σεων του Υπουργει ́ου Εξωτερικω ́ν, και
 Maria João Abecassis, ακο ́λουθο του Γραφει ́ου του Υπουργου ́
 Γεωργι ́ας, Αγροτικη ́ς Αναπτυ ́ξεως και Αλιει ́ας, τους Carlos Aguiar
 και Tiago Ferreira de Lima, δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας, και τον
 Gerard van der Wal, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο την Πορτογαλικη ́ Πρεσβει ́α, 33, allée Scheffer,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 4 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 βαλε το Landesgericht Korneuburg με δια ́ταξη της 17ης
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, στην υπο ́θεση SEIKO Kabushiki Kaisha
 κατα ́ Mohammed Ibrahim
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-362/99)
 α'. να δεχθει ́ την παρου ́σα προσφυγη ́·
 (1999/C 366/23)
 β'. να κηρυ ́ξει α ́κυρη την απο ́φαση 1999/517/ΕΚ (1) της Επιτρο-
 πη ́ς, κατα ́ το με ́τρο που αυτη ́ αντικαθιστα ́, στο α ́ρθρο 4 της
 Με δια ́ταξη της 17ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην αποφα ́σεως 98/653/ΕΚ (2), τη φρα ́ση «1η Αυγου ́στου 1999»
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 με τη φρα ́ση «1η Φεβρουαρι ́ου 2000»·
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, το Landesgericht Korneuburg υπε ́βαλε στο
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 ρα ́ς μεταξυ ́ SEIKO Kabushiki Kaisha και Mohammed Ibrahim γ'. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́


text:
στα δικαστικα ́ ́εξοδα της Πορτο-
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, το ακο ́λουθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα: γαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 ---pagebreak--- C 366/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το γαλλικο ́ Conseil d’État με απο ́φαση της 28ης Ιου-
 λι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Joseph Griesmar κατα ́ Υπουργου ́
 Η Πορτογαλι ́α προσφευ ́γει κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς να Οικονομι ́ας, Οικονομικω ́ ν και Βιομηχανι ́ας και Υπουργου ́
 παρατει ́νει — με την απο ́φαση 1999/517/ΕΚ — τον περιορισμο ́ ∆ημο ́σιας ∆ιοικη ́σεως, Μεταρρυθμι ́σεως του κρα ́τους και
 εξαγωγη ́ς, που ετι ́θετο στο α ́ρθρο 4 της αποφα ́σεως 98/653/ΕΚ, Αποκεντρω ́ σεως
 με ́χρι την 1η Φεβρουαρι ́ου 2000, για τους ακο ́λουθους λο ́γους:
 (Υπο ́θεση C-366/99)
 — 'Ελλειψη πραγματικη ́ς θεμελιω ́σεως η ́ δικαιολογη ́σεως: η (1999/C 366/25)
 Επιτροπη ́ υπεχρεου ́το να αποδει ́ξει ο ́τι η παρα ́ταση της
 προθεσμι ́ας ει ́ναι δικαιολογημε ́νη και ο ́τι οι περιστα ́σεις Με απο ́φαση της 28ης Ιουλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 δικαιολογου ́ν εξαι ́ρεση απο ́ το α ́ρθρο 28 της Συνθη ́κης ΕΚ. Εξ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ο ́σων μπορου ́ν να κριθου ́ν απο ́ την ́εκθεση περι ́ εκτελε ́σεως 4 Οκτωβρι ́ου 1999, το γαλλικο ́ Conseil d’État υπε ́βαλε ενω ́πιον
 αποστολη ́ς της 14ης ́εως 18ης Ιουνι ́ου 1999, η Επιτροπη ́ δεν του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αι ́τηση για την
 το ́επραξε. ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως
 μεταξυ ́, αφενο ́ς, Joseph Griesmar, και, αφετε ́ρου, Υπουργου ́
 — Η απο ́φαση αντιβαι ́νει προς τον Κω ́δικα Υγει ́ας Ζω ́ων τους Οικονομι ́ας, Οικονομικω ́ν και Βιομηχανι ́ας και Υπουργου ́ ∆ημο ́-
 ∆ιεθνου ́ς Οργανισμου ́ Επιζωοτιω ́ν: η Επιτροπη ́ δεν ετη ́ρησε σιας ∆ιοικη ́σεως, Μεταρρυθμι ́σεως του κρα ́τους και Αποκεντρω ́-
 τον Κω ́δικα στις αποφα ́σεις της 98/653/ΕΚ και 1999/517/ΕΚ. σεως. Το γαλλικο ́ Conseil d’État ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να
 Κατ' αντι ́θεση προς το α ́ρθρο 3.2.13.8, οι πορτογαλικε ́ς αποφανθει ́ επι ́ των ακολου ́θων ερωτημα ́των:
 εξαγωγε ́ς κρε ́ατος και προϊο ́ντων κρε ́ατος απαγορευ ́ονται
 1) Εμπι ́πτουν στις αποδοχε ́ς του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης της
 ολοσχερω ́ς με ́χρι την 1η Φεβρουαρι ́ου 2000, και ́τοι η
 Ρω ́μης (νυν α ́ρθρου 141 της Συνθη ́κης περι ́ ιδρυ ́σεως της
 Πορτογαλι ́α, που εμπι ́πτει στην κατηγορι ́α των χωρω ́ν με
 Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας) οι συντα ́ξεις που υπα ́γονται στο
 χαμηλο ́ ποσοστο ́ κρουσμα ́των ΣΕΒ, ́εχει τηρη ́σει τους ο ́ρους
 γαλλικο


text:
́ συ ́στημα συνταξιοδοτη ́σεως των υπαλλη ́λων;
 του α ́ρθρου 3.2.13.8.
 Στην περι ́πτωση που η απα ́ντηση στο ερω ́τημα αυτο ́ ει ́ναι
 — Παρα ́βαση διαδικαστικω ́ν προϋποθε ́σεων και προσβολη ́ των καταφατικη ́, ενο ́ψει των διατα ́ξεων της παραγρα ́φου 3 του
 αρχω ́ν της χρηστη ́ς διοικη ́σεως: η Μο ́νιμη Κτηνιατρικη ́ α ́ρθρου 6 του παραρτη ́ματος που επισυνα ́πτεται στο Πρωτο ́-
 Επιτροπη ́ δεν ει ́χε προ ́σβαση σε ο ́λες τις σχετικε ́ς και προ ́σφατες κολλο 14 για την κοινωνικη ́ πολιτικη ́, παραβια ́ζουν οι διατα ́-
 πληροφορι ́ες [ιδιαι ́τερα το «σχε ́διο» εκθε ́σεως περι ́ εκτελε ́σεως ξεις του α ́ρθρου L.12, στοιχει ́ο b, του κω ́δικα περι ́ πολιτικω ́ν
 αποστολη ́ς της Κτηνιατρικη ́ς Επιτροπη ́ς ∆ιατροφη ́ς (FVA-DG και στρατιωτικω ́ν συντα ́ξεων την αρχη ́ της ισο ́τητας των
 XXIV) της 14ης ́εως 18ης Ιουνι ́ου 1999 και σχετικα ́ σχο ́λια αποδοχω ́ν;
 της Πορτογαλι ́ας], που ετε ́θησαν στη δια ́θεση της Επιτροπη ́ς
 2) Στην περι ́πτωση μη εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης
 η ́/και ́επρεπε να ει ́χαν τεθει ́ στη δια ́θεση ́ της πριν ζητηθει ́ η
 της Ρω ́μης, εμποδι ́ζουν οι διατα ́ξεις της οδηγι ́ας 79/7 (ΕΟΚ),
 γνω ́μη της Μο ́νιμης Κτηνιατρικη ́ς Επιτροπη ́ς και πριν εκδοθει ́
 της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1978 (1), τη διατη ́ρηση στη Γαλλι ́α
 η απο ́φαη περι ́ παρατα ́σεως της προθεσμι ́ας του α ́ρθου 4 της
 διατα ́ξεων ο ́πως το α ́ρθρο L.12, στοιχει ́ο b, του κω ́δικα περι ́
 αποφα ́σεως 98/653/ΕΚ.
 πολιτικω ́ν και στρατιωτικω ́ν συντα ́ξεων;
 — Προσβολη ́ της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας: η παρα ́ταση της (1) περι ́ της προοδευτικη ́ς εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως
 προθεσμι ́ας του α ́ρθρου 4 της αποφα ́σεως 98/653/ΕΚ υπερ- μεταξυ ́ ανδρω ́ν και γυναικω ́ν σε θε ́ματα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως
 βαι ́νει τα ο ́ρια του προσφο ́ρου και αναγκαι ́ου με ́τρου εν ο ́ψει (ειδ. ́εκδ. 05/003, σ. 160).
 των πραγματικω ́ν συνθηκω ́ν και των σκοπω ́ν της αποφα ́σεως
 98/653/ΕΚ, και αν ληφθει ́ υπο ́ψη η κατα ́σταση στην Πορτογα-
 λι ́α, ο αριθμο ́ς των εξαγωγω ́ν της βοει ́ου κρε ́ατος και προϊ-
 ο ́ντων κρε ́ατος, η πολιτικη ́ της Επιτροπη ́ς και της Κοινο ́τητας
 ́εναντι του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου και της Ελβετι ́ας.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Landesgericht Korneuburg (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη
 της 1ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, στην υπο ́θεση La Chemise
 (1) Απο ́φαση 1999/517/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουλι ́ου 1999, για Lacoste S.A. κατα ́ Coalle FA-93.
 τροποποι ́ηση της απο ́φασης 98/653/ΕΚ σχετικα ́ με επει ́γοντα με ́τρα
 που κατε ́στησαν αναγκαι ́α απο ́ την επε ́λευση


text:
της σπογγω ́νδους
 εγκεφαλοπα ́θειας των βοοειδω ́ν στην Πορτογαλι ́α — ΕΕ L 197, της (Υπο ́θεση C-368/99)
 29.7.1999, σ. 45.
 (2) Απο ́φαση 98/653/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Νοεμβρι ́ου 1998, (1999/C 366/26)
 σχετικα ́ με επει ́γοντα με ́τρα που κατε ́στησαν αναγκαι ́α απο ́ την
 επε ́λευση της σπογγω ́δους εγκεφαλοπα ́θειας των βοοειδω ́ν (ΣΕΒ) στην Με δια ́ταξη της 1ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην
 Πορτογαλι ́α — ΕΕ L 311, της 20.11.1998, σ. 23.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 4 Οκτωβρι ́ου 1999, το Landesgericht Korneuburg υπε ́βαλε
 στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ La Chemise Lacoste S.A. και Coalle FA-93 που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, το ακο ́λουθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα:


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/17
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2006 — Plus Warenhandelsgesellschaft mbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-324/05 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Κίνδυνος συγχύσεως - Αίτηση καταχωρίσεως μικτού σήματος, λεκτικού και εικονιστικού, το οποίο περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «Turkish Power» - Ανακοπή που άσκησε ο δικαιούχος του λεκτικού σήματος POWER - Απόρριψη της ανακοπής - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη)
 (2006/C 224/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Plus Warenhandelsgesellschaft mbH (εκπρόσωπος: B. Piepenbrink, avocat)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αναίρεση κατά της απoφάσεως τoυ Πρωτoδικείoυ (τέταρτο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2005, T-34/04, Plus Warenhandelsgesellschaft mbH κατά ΓΕΕΑ, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ με την οποία είχε απορριφθεί η προσφυγή που είχε ασκήσει ο αναιρεσείων, δικαιούχος του σήματος «POWER», κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών να απορρίψει την ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος «TURKISH POWER» — Κίνδυνος συγχύσεως των σημάτων
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Plus Warenhandelsgesellschaft mbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 296 της 26.11.2005


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/33
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 11ης Νοεμβρίου 2014 — Carlo De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-52/11) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Ηθική παρενόχληση - Διαδικασία έρευνας - Έκθεση της επιτροπής έρευνας - Εσφαλμένος ορισμός της ηθικής παρενοχλήσεως - Απόφαση του Προέδρου της ΕΤΕπ περί θέσεως της καταγγελίας στο αρχείο - Ακύρωση - Αγωγή αποζημιώσεως))
 (2014/C 462/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: ΕΤΕπ (εκπρόσωποι: T. Gilliams και F. Martin, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως του εγγράφου με το οποίο ο Πρόεδρος της ΕΤΕπ έκρινε ότι, κατόπιν της αποφάσεως της επιτροπής έρευνας να απορρίψει την υποβληθείσα από τον προσφεύγοντα-ενάγοντα καταγγελία περί ηθικής παρενοχλήσεως, ουδεμία περαιτέρω ενέργεια ήταν αναγκαία, καθώς και άλλων αποφάσεων που αφορούν την έρευνα σχετικά με την ηθική παρενόχληση. Αφετέρου, αίτημα αναγνωρίσεως του ότι ο προσφεύγων-ενάγων υπήρξε θύμα ηθικής παρενοχλήσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της 1ης Σεπτεμβρίου 2010 με την οποία ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων απέρριψε την καταγγελία του C. De Nicola περί ηθικής παρενοχλήσεως.
 2.
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να καταβάλει στον C. De Nicola το ποσό των 3 000 ευρώ.
 3.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4.
 Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του C. De Nicola.
 (1) EE C 186 της 25.6.2011, σ. 37.


text:
 16 . 8 . 97 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 252/17
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 — Παράβαση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από το H αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση του κοινοτικού
 άρθρο 1 παράγραφος 2 και το άρθρο 2 παράγραφος 1 δικαίου , και ιδίως την παραβίαση εκ μέρους του Πρωτοδι
 σημείο γ) και παράγραφος 5 , της οδηγίας: o νόμος 93/1416 κείου της υποχρεώσεώς του να συμβάλλει στην εποικοδομη
 δεν διασφαλίζει το όντως αποτρεπτικό αποτέλεσμα της τική εξέλιξη του δικαίου .
 χρηματικής ποινής. Αποτελεί ειδική και παρεκκλίνουσα
 διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων λιγότερο καταναγκα
 (') ΕΕ αριθ. C 137 της 3. 6. 1995 , σ. 26.
 στική από αυτήν που προβλέπεται από το εθνικό αστικό (2) ΕΕ αριθ. C 181 της 4. 6. 1997, σ. 13 .
 δίκαιο .
 — Παράβαση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από το
 κεφάλαιο 2 της οδηγίας: μολονότι η προσφυγή στη
 διαδικασία διαπιστώσεως είναι προαιρετική για τους
 αναθέτοντες φορείς, τούτο ουδόλως σημαίνει ότι το
 σύστημα διαπιστώσεως είναι προαιρετικό για τα κράτη Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέλη που φέρουν την υποχρέωση να οργανώσουν ένα κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 σύμφωνο προς τις διατάξεις του κεφαλαίου 2 της οδηγίας 24 Ιουνίου 1997
 σύστημα. (Υπόθεση C-229/97)
 — Παράβαση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από το (97/C 252/34)
 κεφάλαιο 4 της οδηγίας: η Γαλλία παρέλειψε να διασα
 φηνίσει τον τρόπο παρεμβάσεως των εθνικών αρχών που H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπού
 καλούνται να διαβιβάζουν τις αιτήσεις συμβιβασμού στην μενη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της Νομικής
 Επιτροπή (άρθρο 9 παράγραφος 2 της οδηγίας). Τέλος, Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 έπρεπε να μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο ολόκληρο το Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε
 κεφάλαιο 4, και τούτο έστω προς ενημέρωση των προ ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 σδιοριζομένων στην παράγραφο 1 του άρθρου 9 δικαιού 24 Ιουνίου 1997 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημο
 χων σχετικά με τη δυνατότητα που τους προσφέρεται να κρατίας.
 προσφεύγουν στον συμβιβασμό.
 n ΕΕ αριθ . L 76 της 23 . 3 . 1992 , σ. 14 . H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλεί
 ποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορ
 φωθεί πλήρως και προσηκόντως προς την οδηγία 79/
 Αναίρεση της Hedwig Kuchlenz-Winter κατα της απο 869/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί
 φάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των
 (πρώτο τμήμα), της 16ης Απριλίου 1997, στην υπόθεση δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών
 Τ-66/95, Hedwig Kuchlenz-Winter κατά Επιτροπής των υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσί
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20 Ιουνίου μου ύδατος στα κράτη μέλη ('), παρέβη τις υποχρεώσεις
 1997 που υπέχει από το άρθρο 1 89 παράγραφος 3 της συνθήκης
 (Υπόθεση C-228/97 P) ΕΚ και από το άρθρο 13 της οδηγίας 79/869/ΕΟΚ, σε
 συνδυασμό προς το άρθρο 395 και του παραρτήματος
 (97/C 252/33 ) XXXVI της πράξης


text:
Προσχώρησης (2),
 H Hedwig Kuchlenz-Winter, εκπροσωπούμενη απο τον δικη — επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημο
 γόρο Dieter Rogalla, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο κρατία, παραλείποντας να ενημερώσει αμέσως την Επι
 το δικηγορικό γραφείο Decker, Braun & Wagner, 16, avenue τροπή περί της θεσπίσεως τέτοιων μέτρων, παρέβη τις
 Marie-Thérèse, άσκησε, στις 20 Ιουνίου 1997, ενώπιον του υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις,
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά
 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο — να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικα
 τήτων (πρώτο τμήμα), της 16ης Απριλίου 1997, στην υπόθεση στικά έξοδα.
 Τ-66/95, Hedwig Kuchlenz-Winter κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Κατά το άρθρο 189 παράγραφος 3 της συνθήκης, η οδηγία
 — να δεχθεί το σύνολο των αιτημάτων της αναιρεσείουσας, δεσμεύει το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται όσον
 όπως αυτά προκύπτουν από τους τέσσερις λόγους (] ) που αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Στη συγκεκριμένη
 προβάλλει και να ακυρώσει την απόφαση (2) του Πρωτο περίπτωση , κατά το άρθρο 13 της οδηγίας 79/869/ΕΟΚ, τα
 δικείου , κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις εντός δύο
 ετών από της κοινοποιήσεώς της. H προθεσμία αυτή έχει
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, περιλαμ παρέλθει από την 1η Ιανουαρίου 1989, χωρίς η Πορτογαλική
 βανομένων εκείνων ενώπιον του Πρωτοδικείου. Δημοκρατία να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για να
 ---pagebreak--- Αριθ . C 252/18 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 8. 97
 συμμορφωθεί: 1 , προς τη διάταξη του άρθρου 3 παράγρα ισχύ υπό την έννοια ότι αντιτίθενται στο να εξομοιωθεί με
 φος 3 και προς τις στήλες Γ, Δ και E του παραρτήματος I της οδήγηση χωρίς άδεια — και για το λόγο αυτό να επιβληθεί
 οδηγίας, 2, προς τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 2, ως ποινική κύρωση στερητική της ελευθερίας ποινή ή
 του άρθρου 5 και προς την υποσημείωση 10 του παραρτήμα χρηματική ποινή — η οδήγηση οχήματος από οδηγό που
 τος I της οδηγίας. δεν έχει την ιδιότητα του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσε
 ως, αλλά που κατέχει εθνική άδεια οδηγήσεως χορηγηθεί
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 , σ. 220. σα από κράτος μέλος ή άδεια οδηγήσεως κατά το
 (2) ΕΕ αριθ . L 302 της 15. 11 . 1985. κοινοτικό υπόδειγμα, και o οποίος μπορούσε να την
 αντικαταστήσει με άδεια οδηγήσεως του κράτους μέλους
 υποδοχής, αλλά στις 27 Ιουλίου 1993 δεν το είχε πράξει
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας;
 (· ) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/010, σ. 89.
 (2) ΕΕ αριθ . L 237 της 24. 8. 1991 , σ. 1 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Hof van Cassatie του Βελγίου με διάταξη της
 17ης Ιουνίου 1997 στην υπόθεση Awoyemi Ibiyinka κατά
 Εισαγγελικής Αρχής
 (Υπόθεση C-230/97)
 (97/C 252/35) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Nederlandse Raad van State με απόφαση της 17ης
 Με διαταξη της 17ης Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη Ιουνίου 1997 στην υπόθεση AML van Rooij κατά Dagelijks
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων bestuur


text:
van het waterschap te Domine)
 στις 24 Ιουνίου 1997, το Hof van Cassatie του Βελγίου , στο (Υπόθεση C-231/97)
 πλαίσιο της υποθέσεως Awoyemi Ibiyinka κατά Εισαγγελι (97/C 252/36)
 κής Αρχής, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων: Με απόφαση της 17ης Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 25 Ιουνίου 1997, το Nederlandse Raad van State, στο
 1 . Αντιτίθενται οι διατάξεις της πρώτης οδηγίας 80/1263/ πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ AML van Rooij και Dagelijks
 ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 4ης Δεκεμβρίου 1980, περί bestuur van het waterschap te Dommel , που εκκρεμεί ενώπιον
 καθιερώσεως κοινοτικής αδείας οδηγήσεως ('), και ιδίως του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 το άρθρο 8, στο να εξομοιωθεί με οδήγηση χωρίς άδεια — αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 και για το λόγο αυτό να επιβληθεί ως ποινική κύρωση
 στερητική της ελευθερίας ποινή ή χρηματική ποινή — η
 οδήγηση οχήματος από οδηγό που δεν έχει την ιδιότητα 1 . Πρέπει η κατά το άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της
 του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αλλά που κατέχει οδηγίας 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 4ης Μαΐου
 εθνική άδεια οδηγήσεως χορηγηθείσα από κράτος μέλος ή 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες
 άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα, και o επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλ
 οποίος μπορούσε να την αντικαταστήσει με άδεια οδηγή λον της Κοινότητας (^ , έννοια της «απορρίψεως» να
 σεως του κράτους μέλους υποδοχής, αλλά δεν το έπραξε ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να περιλάβει την
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας; πτώση επί υδάτων επιφανείας υγροποιημένου ρυπογόνου
 ατμού ; Έχει εν προκειμένω σημασία η απόσταση από την
 οποία o ανωτέρω ατμός πίπτει υγροποιούμενος επί των
 2. Έχουν το άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/ υδάτων επιφανείας;
 439/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 29ης Ιουλίου 1991 , για την
 άδεια οδηγήσεως (2), κατά το οποίο αναγνωρίζονται
 αμοιβαίως οι άδειες οδηγήσεως που χορηγούνται από τα 2. Εμπίπτει στην έννοια της «απορρίψεως» o ατμός o οποίος
 κράτη μέλη, και το εισαγόμενο από το άρθρο 8 παράγρα πρώτα πίπτει, υγροποιούμενος, σε γήπεδα και στέγες και
 φος 1 της οδηγίας αυτής δικαίωμα αντικαταστάσεως ως στη συνέχεια μέσω υδρορροής, είτε από τις σχετικές
 συνέπεια ότι, και στην περίπτωση που δεν υφίσταται εγκαταστάσεις είτε από κατοικίες ή άλλα κτίρια, διοχετεύ
 σχετική εθνική ρύθμιση , o οδηγός, που δεν έχει την εται στα ύδατα επιφανείας; Έχει για την απάντηση στο
 ιδιότητα του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αλλά που ερώτημα αυτό σημασία αν o ρυπογόνος ατμός διοχετεύε
 κατέχει εθνική άδεια οδηγήσεως χορηγηθείσα από κράτος ται στα ύδατα επιφανείας μέσω υδρορροής από τις
 μέλος ή άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα σχετικές εγκαταστάσεις ή μέσω υδρορροής από αλλού ;
 και αποκτά συνήθη διαμονή στο έδαφος άλλου κράτους
 μέλους, μπορεί από την 1η Ιουλίου 1996 να επικαλεστεί 3 . Στην περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στα
 ενώπιον των δικαστηρίων τη δυνατότητα εφαρμογής των ερωτήματα 1 ή/και 2, επιτρέπεται να δοθεί από την εθνική
 διατάξεων


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Essen (Γερμανία) στις 12 Ιανουαρίου 2015 — Ποινική διαδικασία κατά Kanapathippilai Kanageswaran
 (Υπόθεση C-7/15)
 (2015/C 127/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Essen
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Kanapathippilai Kanageswaran
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι άκυρη η καταχώριση της οργανώσεως Liberation Tigers of Tamil Eelam στον κατάλογο του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (1), κατά την περίοδο 9 Σεπτεμβρίου 2007 έως και 24 Μαΐου 2009, ιδίως βάσει των αποφάσεων του Συμβουλίου 2006/379/ΕΚ της 29ης Μαΐου 2006 (2), 2007/445/ΕΚ της 28ης Ιουνίου 2007 (3), 2007/868/ΕΚ της 20ής Δεκεμβρίου 2007 (4), όπως ίσχυε μετά την έκδοση της διορθωτικής αποφάσεως της ίδιας ημέρας, 2008/583/ΕΚ της 15ης Ιουλίου 2008 (5) και 2009/62/ΕΚ της 26ης Ιανουαρίου 2009 (6);
 (1) EE L 344, σ. 70.
 (2) EE L 144, σ. 21.
 (3) EE L 169, σ. 58.
 (4) EE L 340, σ. 100.
 (5) EE L 188, σ. 21.
 (6) EE L 23, σ. 25.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/38
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2011 η Rügen Fisch AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-201/09, Rügen Fisch AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)· αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Schwaaner Fischwaren GmbH
 (Υπόθεση C-582/11 P)
 (2012/C 25/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Rügen Fisch AG (εκπρόσωποι: O. Spuhler και M. Geitz, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση:
 —
 Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 —
 Schwaaner Fischwaren GmbH
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 21ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-201/09 και να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Μαρτίου 2009 στην υπόθεση R 230/2007-4·
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την προαναφερθείσα απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αναίρεσή της στους ακόλουθους λόγους:
 Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η καταχώριση του λεκτικού σημείου SCOMBER MIX ως κοινοτικού σήματος προσκρούει στον απόλυτο λόγο απαραδέκτου του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (ΚΚΣ) (1), όσον αφορά τον περιγραφικό χαρακτήρα του επίμαχου σήματος.
 Η κρίση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου συνιστά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (ΚΚΣ). Το λεκτικό στοιχείο SCOMBER MIX δεν είναι περιγραφικό, καθότι, από την σκοπιά του ενδιαφερόμενου κοινού, πρόκειται περί μιας πρωτότυπης ονομασίας, η οποία μπορεί σαφώς να γίνει αντιληπτή ως σήμα.
 Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που περιλαμβάνει η αντιταχθείσα καταχώριση προορίζονται για τον μέσο καταναλωτή. Εντούτοις, ούτε η λατινική γλώσσα ούτε ο όρος της ζωολογίας «scomber» είναι οικεία στον μέσο καταναλωτή. Επομένως, το λεκτικό σημείο SCOMBER MIX διαθέτει τον διακριτικό χαρακτήρα που απαιτείται από το δίκαιο της Ένωσης προκειμένου να μπορεί να καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1)


text:
C 34/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα 1) Με ́λος της οικογενει ́ας διακινου ́μενου εργαζομε ́νου μαροκινη ́ς
 για να διασφαλι ́σει ́οτι τα απο ́βλητα που απορρι ́πτονται στον ιθαγενει ́ας, σε περι ́πτωση που ο εργαζο ́μενος αυτο ́ς απε ́κτησε
 χει ́μαρρο που διασχι ́ζει την κοιλα ́δα του San Rocco θα την ιθαγε ́νεια του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς πριν απο ́ την
 διατι ́θενται χωρι ́ς να θε ́τουν σε κι ́νδυνο την υγει ́α του ημερομηνι ́α κατα ́ την οποι ́α το ως ́ανω με ́λος της οικογενει ́ας
 ανθρω ́ που και χωρι ́ς να βλα ́πτουν το περιβα ́λλον και μη ́αρχισε να κατοικει ́ μαζι ́ του εντο ́ς του εν λο ́γω κρα ́τους
 ́εχοντας λα ́βει τα αναγκαι ́α με ́τρα ω ́ στε τα απο ́βλητα που με ́λους και πριν απο ́ την εκ με ́ρους του υποβολη ́ αιτη ́σεως
 συλλε ́γονται σε χω ́ ρο παρα ́νομης απορρι ́ψεως να παραδι ́- προς χορη ́γηση παροχη ́ς κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως δυνα ́μει της
 δονται σε ιδιωτικο ́ ́η δημο ́σιο φορε ́α συλλογη ́ς αποβλη ́των νομοθεσι ́ας του ως ́ανω κρα ́τους, δεν μπορει ́ να στηριχθει ́
 ́η σε επιχει ́ρηση διαθε ́σεως αποβλη ́των, παρε ́βη τις υποχρεω ́- στο ́αρθρο 41, παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας συνεργασι ́ας
 σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 4, πρω ́ το εδα ́φιο, και 8, πρω
 ́ τη μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και του
 περι ́πτωση, της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της Βασιλει ́ου του Μαρο ́κου, η οποι ́α υπογρα ́φηκε στο Ραμπα ́τ
 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως στις 27 Απριλι ́ου 1976 και εγκρι ́θηκε εξ ονο ́ματος της
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, Κοινο ́τητας με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβου-
 της 18ης Μαρτι ́ου 1991. λι ́ου, της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 1978, επικαλου ́μενο τη μαροκινη ́
 ιθαγε ́νεια του προαναφερθε ́ντος εργαζομε ́νου για να ζητη ́σει
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. την εφαρμογη ́ της προβλεπο ́μενης απο ́ τη δια ́ταξη αυτη ́
 3) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως στον τομε ́α της κοινωνικη ́ς
 ασφαλι ́σεως.
 (1) EE C 387 της 20.12.1997. Το ως ́ανω με ́λος της οικογενει ́ας Μαροκινου ́ διακινου ́μενου
 εργαζομε ́νου, εφο ́σον ο εργαζο ́μενος αυτο ́ς ́εχει και την
 ιθαγε ́νεια του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς, δεν μπορει ́ να
 επικαλεστει ́ τη μαροκινη ́ ιθαγε ́νεια του εργαζομε ́νου ́οσον
 αφορα ́ την εφαρμογη ́ του ́αρθρου 41, παρα ́γραφος 1, της
 Συμφωνι ́ας αυτη


text:
́ς παρα ́ μο ́νο βασιζο ́μενο στο δι ́καιο του
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ οικει ́ου κρα ́τους με ́λους, του οποι ́ου η ερμηνει ́α και η εφαρ-
 μογη ́ ωστο ́σο εναπο ́κεινται μο ́νο στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο, στο
 (ε ́κτο τμη ́μα) πλαι ́σιο της ενω ́ πιο ́ν του διαφορα ́ς.
 της 11ης Νοεμβρι ́ου 1999 2) Ο ́ορος «με ́λη της οικογενει ́ας» του Μαροκινου ́ διακινου ́μενου
 εργαζομε ́νου, υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 41, παρα ́γραφος
 στην υπο ́θεση C-179/98 (αι ́τηση του Cour du travail de 1, της προαναφερθει ́σας Συμφωνι ́ας, καλυ ́πτει και τους ανιο ́-
 Bruxelles για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ντες του εργαζομε ́νου αυτου ́ και του συζυ ́γου του που
 Βελγικο ́ ∆ημο ́σιο κατα ́ Fatna Mesbah (1) κατοικου ́ν μαζι ́ του εντο ́ς του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς.
 («Συμφωνι ́α συνεργασι ́ας ΕΟΚ-Μαρο ́κου — 'Αρθρο 41,
 παρα ́ γραφος 1 — Αρχη ́ της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων (1) EE C 209 της 4.7.98.
 στον τομε ́α των κοινωνικω ́ ν ασφαλι ́σεων — Προσωπικο ́
 πεδι ́ο εφαρμογη ́ς»)
 (2000/C 34/14)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ́ το τμη ́μα)
 (πρω
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 στην υπο ́θεση C-437/98 Ρ: Industria del Frio Auxiliar
 Στην υπο ́θεση C-179/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Cour du
 Conservera SA (Infrisa) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 travail de Bruxelles (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Προσφυγη ́ κριθει ́σα ως προδη ́λως
 του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Βελγικου ́ ∆ημοσι ́ου και Fatna αβα ́ σιμη — Υγειονομικο ́ς ́ελεγχος — Με ́τρα διασφαλι ́σεως
 Mesbah, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την — Απο ́φαση 95/119/ΕΚ»)
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 41, παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας συνεργα-
 σι ́ας μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και του (2000/C 34/15)
 Βασιλει ́ου του Μαρο ́κου, η οποι ́α υπογρα ́φηκε στο Ραμπα ́τ στις
 27 Απριλι ́ου 1976 και εγκρι ́θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με
 τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβουλι ́ου, της 26ης Σεπτεμ- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 βρι ́ου 1978 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 11/010, σ. 130), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 P. J.


text:
G. Kapteyn και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 λε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λ- Στην υπο ́θεση C-437/98 Ρ, Industria del Frio Auxiliar
 ληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Νοεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με Conservera SA (Infrisa), με ́εδρα το Bermeo (Ισπανι ́α), εκπροσω-
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: που ́μενη απο ́ τους I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernández και
 ---pagebreak--- 5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/9
 M. Morales Isasi, δικηγο ́ρους Vizcaya, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο G. Harles, 8-10, rue Mathias Hardt, με
 αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως 2) Καταδικα ́ζει τον Ν στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 που εξε ́δωσε στις 15 Σεπτεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στην υπο ́θεση (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 Τ-136/95, Infrisa κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-3301),
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της διατα ́ξεως αυτη ́ς, ο ́που ο
 ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: J. Guerra Fernández), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος,
 P. Jann και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 14 Οκτωβρι ́ου Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 13 Οκτω-
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. βρι ́ου 1999
 2) Καταδικα ́ζει την Industria del Frio Auxiliar Conservera SA (Υπο ́θεση C-392/99)
 (Infrisa) στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2000/C 34/17)
 ( 1) EE C 20 της 23.1.1999.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Lena Ström και τον António Caeiros, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13 Οκτωβρι ́ου
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (τρι ́το τμη ́μα)
 α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999
 — μη θεσπι ́ζοντας τις διατα ́ξεις με ́σω των οποι ́ων η αρμο ́δια
 αρχη ́, πριν χορηγη ́σει α ́δεια στις επιχειρη ́σεις που αναγεν-
 στην υπο ́θεση C-21/99 Ρ: N κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν νου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια η ́ τα χρησιμοποιου ́ν ως
 Κοινοτη ́των (1) καυ ́σιμο, να μπορει ́ να διασφαλι ́ζει προ ́σφορη προστασι ́α
 της υγει ́ας στο πλαι ́σιο της χρη


text:
́σεως των ορυκτελαι ́ων ως
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Πρω ́ ην υπα ́λληλοι — 'Εκθεση καυσι ́μου και την χρη ́ση της καλυ ́τερης διατιθε ́μενης
 βαθμολογι ́ας — 'Εννομο συμφε ́ρον — Απαρα ́ δεκτο») τεχνολογι ́ας που να μη προκαλει ́ υπερβολικο ́ κο ́στος στο
 πλαι ́σιο των εργασιω ́ν αναγεννη ́σεως χρησιμοποιημε ́νων
 (2000/C 34/16) ορυκτελαι ́ων και χρη ́σεως χρησιμοποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων
 ως καυσι ́μου·
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) — μη ορι ́ζοντας ο ́τι τα κατα ́λοιπα της καυ ́σεως των χρησιμο-
 ποιημε ́νων ορυκτελαι ́ων διατι ́θενται συ ́μφωνα με τη δια ́-
 ταξη του α ́ρθρου 9 της οδηγι ́ας 78/319/ΕΟΚ (1), απο ́ δε
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ της 27ης Ιουνι ́ου 1995, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 9 της
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ (2), το οποι ́ο, με τη διατυ ́πωση που
 του προσε ́δωσε η οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ (3) και δυνα ́μει της
 Στην υπο ́θεση C-21/99 Ρ, N, πρω ́ην υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ (4), αντικατε ́στησε το α ́ρθρο 9 της
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπρο- οδηγι ́ας 78/319/ΕΟΚ·
 σωπου ́μενος απο ́ τον Γ. Σακελλαρο ́πουλο, δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του A. — μη προβαι ́νοντας σε περιοδικο ́ ́ελεγχο των επιχειρη ́σεων
 May, 31, Grand-Rue, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της που αναγεννου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια η ́ που χρη-
 διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις 30 Νοεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο σιμοποιου ́ν χρησιμοποιημε ́να ορυκτε ́λαια ως καυ ́σιμο,
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση ου ́τε σε ανα ́λυση της εξελι ́ξεως της καταστα ́σεως στο
 Τ-97/94, Ν κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ. Υπ. 1998, σ. Ι-Α-621 πεδι ́ο της τεχνολογι ́ας η ́/και που περιβα ́λλοντος, ω ́στε να
 και σ. ΙΙ-1879), με την οποι ́α ζητει ́ται να αναιρεθει ́ η δια ́ταξη αυτη ́ αναθεωρη ́σει, εν ανα ́γκη, τις α ́δειες που ́εχει χορηγη ́σει
 και να γι ́νουν δεκτα ́ τα πρωτοδι ́κως προβληθε ́ντα αιτη ́ματα του σ' αυτε ́ς τις επιχειρη ́σεις·
 αναιρεσει ́οντος, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και — μη κοινοποιω ́ντας στην Επιτροπη ́ πληροφορι ́ες σχετικα ́
 F. Duvieusart-Clotuche), ο ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο με τις τεχνικε ́ς γνω ́σεις, καθω ́ς και την πει ́ρα και τα
 απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο τμη ́ματος, αποτελε ́σματα που ́εχουν κτηθει ́ με ́σω της εφαρμογη ́ς
 C. Gulmann (εισηγητη ́) και J.-P. Puissochet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς των διατα ́ξεων τις οποι ́ες εθε ́σπισε δυνα ́μει


text:
C 166/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 30.5.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (1)
 (98/C 166/20) (98/C 166/24)
 Le diósang sgy 29gy Ojsxbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (aiäsgrg sgy Pretura cir- apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (aiäsgrg sot
 condariale di Rovigo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- Cour du travail de Mons cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 rexy): Poimijgä diäjg jasó Giuseppe Cordella. apouórexy): UniversiteÂ catholique de Louvain jasó Francine
 Plapied jai Danielle Gallez.
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 (1) EE C 299 sgy 11.11.1995.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97 (1)
 (98/C 166/21)
 (98/C 166/25)
 Le diósang sgy 13gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 11gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96: Promotion LeÂopold SA diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97: Episqopgä sxm Etqx-
 jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 Ceqlamiäay.
 (1) EE C 269 sgy 14.9.1996.
 (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (1)
 (98/C 166/22) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97 (1)
 (98/C 166/26)
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Le diósang sgy 18gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (aiäsgrg sot Bundessozial- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 gericht cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Arif Alti- diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97: Episqopgä sxm Etqx-
 ney jasó Bundesanstalt für Arbeit. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997. (1) EE C 252 sgy 16.8.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97 (1)
 (98/C 166/27)
 (98/C 166/23)
 Le diósang sgy 3gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96: Episqopgä
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97: Episqopgä sxm Etqx- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglo-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay. jqasiäay sgy Ceqlamiäay.
 (1) EE C 181 sgy 14.6.1997. (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.


text:
 31.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 29/5
 Αίτηση της 14ης Σεπτεμβρίου 2012 του Héraðsdómur Reykjavíkur για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ στην υπόθεση Yngvi Harðarson κατά Askar Capital hf.
 (Υπόθεση E-10/12)
 2013/C 29/06
 Με επιστολή της 14ης Σεπτεμβρίου 2012, το Héraðsdómur Reykjavíkur (Reykjavik District Court) (Πρωτοδικείο του Reykjavik), υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ, η οποία ελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Σεπτεμβρίου 2012, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Yngvi Harðarson κατά Askar Capital hf., σχετικά με το ακόλουθο ερώτημα:
 Η οδηγία 91/533/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου 1991 σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας πρέπει να ερμηνεύεται με την έννοια ότι, υπό περιστάσεις στις οποίες περιλαμβάνεται η πτωχευτική διαδικασία ή ανάλογη διαίρεση εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, η αποζημίωση προς τον εργαζόμενο πρέπει να υπολογίζεται βάσει γραπτής σύμβασης εργασίας εάν δεν έχει παραδοθεί στον εργαζόμενο έγγραφο σχετικά με τροποποιήσεις, προσωρινές ή μόνιμες, των κύριων στοιχείων της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας μεταξύ των μερών εντός των χρονικών ορίων που προβλέπονται στο άρθρο 5 της οδηγίας;


text:
 7.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2016 – Αυστρία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-427/12) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Τραπεζικός τομέας - Ενίσχυση χορηγηθείσα από τη Γερμανία και την Αυστρία υπέρ της Bayerische Landesbank στο πλαίσιο της αναδιορθώσεως της τελευταίας - Απόφαση που κηρύσσει την ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως ορισμένων προϋποθέσεων - Κατάργηση της αρχικής αποφάσεως που είχε συνταχθεί σε γλώσσα διαφορετική εκείνης του κράτους μέλους - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη δεκτική προσφυγής - Παραδεκτό - Έννοια της κρατικής ενισχύσεως - Πλεονέκτημα - Δικαιώματα άμυνας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως))
 (2016/C 090/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: C. Pesendorfer, M. Windisch, W. Peschorn και S. Ullreich)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, T. Maxian Rusche και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 1, παράγραφοι 1, στοιχείο δ', και 2, της αποφάσεως C (2012) 5062 τελικό της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28487 (C 16/2009 πρώην N 254/2009) που χορηγήθηκε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και τη Δημοκρατία της Αυστρίας στη Bayerische Landesbank, καθώς και, κατόπιν της καταργήσεως της εν λόγω αποφάσεως με το άρθρο 1 της αποφάσεως (ΕΕ) 2015/657 της Επιτροπής, της 5ης Φεβρουαρίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερμανία και την Αυστρία στη Bayerische Landesbank [υπόθεση αριθ. SA.28487 (C 16/09 — πρώην N 254/09)] (ΕΕ 2015, L 109, σ. 1), αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 2, παράγραφοι 1, στοιχείο δ', και 2, της δεύτερης αυτής αποφάσεως.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 373 της 1.12.2012.