text:
κρατών μελών περί
 26 Μαΐου 2003, το Rechtbank Amsterdam, στο πλαίσιο της σημάτων, ποια είναι τα κριτήρια:
 διαφοράς μεταξύ Α. J. van Pommeren-Bourgondiën και Raad
 van Bestuur van de Sociale verzekeringsbank που εκκρεμεί α) βάσει των οποίων πρέπει να κρίνεται αν ένα προϊόν
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποτελεί εξάρτημα ή ανταλλακτικό, καθώς και
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 β) βάσει των οποίων προσδιορίζονται τα προϊόντα που δεν
 1. Αντιτίθεται το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του θεωρούνται ως εξάρτημα ή ανταλλακτικό, τα οποία
 κανονισμού 1408/71 ( 1) στη νομοθετική ρύθμιση κράτους ενδέχεται επίσης να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής
 μέλους, κατά την οποία ένα πρόσωπο το οποίο έχει παύσει της ως άνω διατάξεως;
 οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα στο έδαφός του
 παραμένει ασφαλισμένο βάσει αυτής της ρυθμίσεως μόνον αν 2) Πρέπει να γίνεται με διαφορετικό τρόπο η εξέταση του
 διατηρεί εκεί την κατοικία του, ενώ το πρόσωπο αυτό θεμιτού της χρησιμοποιήσεως σήματος ανήκοντος σε τρίτον
 εξακολουθεί να είναι υποχρεωτικώς ασφαλισμένο, κατά τη ανάλογα με το αν το οικείο προϊόν αποτελεί εξάρτημα ή
 νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους, για ορισμένους ανταλλακτικό ή ανάλογα με το αν πρόκειται για προϊόν το
 άλλους κλάδους κοινωνικής ασφαλίσεως ανεξαρτήτως της οποίο για κάποιο άλλο λόγο μπορεί να εμπίπτει στο πεδίο
 κατοικίας του; εφαρμογής της ως άνω διατάξεως;
 ---pagebreak--- 19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/19
 3) Πώς πρέπει να ερμηνεύεται η προϋπόθεση κατά την οποία η Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 αναγραφή του σήματος επιβάλλεται να είναι «αναγκαία» του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, που ασκήθηκε στις 5 Ιουνίου
 προκειμένου να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρε- 2003
 σίας; Πληρούται το κριτήριο του «αναγκαίου» έστω και αν η
 ένδειξη του προορισμού αυτού είναι καθαυτή δυνατή χωρίς (Υπόθεση C-241/03)
 ρητή μνεία του ανήκοντος σε τρίτον σήματος, όταν παραδείγ-
 ματος χάρη αναφέρεται απλώς η τεχνική λειτουργία του
 προϊόντος; Τι σημασία έχει επ' αυτού το ότι ο καταναλωτής (2003/C 171/28)
 μπορεί να αντιληφθεί με μεγαλύτερη δυσκολία [τον προο-
 ρισμό του προϊόντος] σε περίπτωση που δεν γίνεται ρητή
 μνεία του σήματος τρίτου; Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Γ. Ζαββό και W. Wils, άσκησε στις 5 Ιουνίου 2003 ενώπιον
 4) Τι στοιχεία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 της συμφωνίας προς τα συναλλακτικά ήθη; Συνιστά η μνεία Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 στα προϊόντα ενός επιχειρηματία σήματος ανήκοντος σε τρίτο
 διαβεβαίωση ότι τα προϊόντα του αυτά αντιστοιχούν προς
 εκείνα του τρίτου τόσο από ποιοτική όσο και από τεχνική ή Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 κάποια άλλη άποψη;
 — να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών μη λαμβά-
 5) Επηρεάζει το θεμιτό της χρησιμοποιήσεως σήματος τρίτου νοντας τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα για
 το αν ο τρίτος αυτός επιχειρηματίας διαθέτει στο εμπόριο, τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2000/26/ΕΚ του
 επιπλέον των εξαρτημάτων ή ανταλλακτικών, και δικά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 προϊόντα σε συνδυασμό με τα οποία προορίζεται να χρησιμο- 16ης Μαΐου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών


text:
των
 ποιείται το επίμαχο ανταλλακτικό ή εξάρτημα; κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης
 που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων
 ( 1) Πρώτη οδηγία της 21ης ∆εκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και
 νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (EE L 40 της 11.2.1989, 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου (τέταρτη οδηγία ασφαλίσεως
 σ. 1). αυτοκινήτων) (1), ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας στην
 Επιτροπή τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την πρώτη οδηγία·
 — να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- έξοδα.
 βαλε το Judgado de la Instancia No 35 της Βαρκελώνης
 (Ισπανία) με διάταξη της 5 Μαΐου 2003 στο πλαίσιο της
 υποθέσεως μεταξύ QDQ MEDIA, S.A. κατά Αlejandro
 Omedas Lecha Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-235/03) Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 στις 20 Ιουλίου 2002.
 (2003/C 171/27)
 (1 ) ΕΕ L 181, σ. 65.
 Με διάταξη της 5ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη Γραμμα-
 τεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2 Ιουνίου
 2003, το Judgado de la Instancia No 35 της Βαρκελώνης, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της QDQ MEDIA, S.A.και
 Αlejandro Omedas Lecha, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως. Το Judgado de 1a Instancia No 35
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Βαρκελώνης ζητεί από το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 τήτων να αποφανθεί επί του εξής προδικαστικού ερωτήματος:
 2003
 Στο πλαίσιο προστασίας του δανειστή που προκύπτει από την (Υπόθεση C-243/03)
 οδηγία 2000/35/ΕΚ ( 1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου, για την καταπολέμηση των
 καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, μπορούν (2003/C 171/29)
 να θεωρηθούν έξοδα εισπράξεως της οφειλής οι δαπάνες εκπρο-
 σωπήσεως από δικηγόρο στη διαδικασία εκδόσεως διαταγής
 πληρωμής για την είσπραξη της οφειλής αυτής; Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 τον Ε. Traversa, επικουρούμενο από τον Ν. Coutrelis, avocat, με
 ( 1) EE L 200 της 8.8.2000, σ. 35. τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε, στις 6 Ιουνίου
 2003, προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/68
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2010 — Visser-Fornt Raya κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Ευρωπόλ)
 (Υπόθεση F-35/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Άρθρο 6 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως της Ευρωπόλ - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας)
 (2010/C 288/127)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Maria Teresa Visser-Fornt Raya (Χάγη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. de Casparis, δικηγόρος, στη συνέχεια W. J. Dammingh και N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann και D. El Khoury, επικουρούμενοι από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υποβλήθηκε κατά της πρώτης αποφάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) αρνήθηκε να προσφέρει σύμβαση αορίστου χρόνου στη Μ. Τ. Visser-Fornt Raya.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009, σ. 26.


text:
 C 163/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.6.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: πρε ́πει αργο ́τερα να διαλυθει ́, αν η ́ μο ́λις αυτη ́ μπορει ́ να λα ́βει
 χω ́ρα και εκτο ́ς της διαμετακομιστικη ́ς οδου ́ ́εχουσα παρο ́μοιο
 α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας, μη θεσπι ́- αποτε ́λεσμα δημοσιο ́τητας;
 ζοντας η ́/και μη ανακοινω ́νοντας προς την Επιτροπη ́, τις
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, της
 οδηγι ́ας 97/65/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 26ης Νοεμβρι ́ου 2) Αποτελει ́ επαρκω ́ς σοβαρη ́ παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 1997, για την τρι ́τη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της ω ́στε να θεμελιω ́νεται, σε περι ́πτωση που συντρε ́χουν οι λοιπε ́ς
 οδηγι ́ας 90/679/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με την προϋποθε ́σεις, ευθυ ́νη του κρα ́τους με ́λους συ ́μφωνα με τις
 προστασι ́α των εργαζομε ́νων απο ́ κινδυ ́νους που διατρε ́χουν αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, το γεγονο ́ς ο ́τι το κρα ́τος με ́λος
 λο ́γω γης ́εκθεση ́ς τους σε βιολογικου ́ς παρα ́γοντες κατα ́ την παρε ́λειψε να επισημα ́νει στις εθνικε ́ς διατα ́ξεις του για το
 εργασι ́α (ε ́βδομη ειδικη ́ οδηγι ́α κατα ́ την ́εννοια του δικαι ́ωμα του συνε ́ρχεσθαι και την ελευθερι ́α του συνε ́ρχεσθαι
 α ́ρθρου 16, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ (3)), ο ́τι, κατα ́ τη στα ́θμιση μεταξυ ́ της ελευθερι ́ας του συνε ́ρχεσθαι
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς. και του δημοσι ́ου συμφε ́ροντος, πρε ́πει να λαμβα ́νονται επι ́σης
 υπο ́ψη οι αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, κυρι ́ως των θεμελιω-
 β) να καταδικα ́σει την ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας στα δικαστικα ́ δω ́ν ελευθεριω ́ν και, εν προκειμε ́νω ειδικο ́τερα, οι διατα ́ξεις
 ́εξοδα. περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εμπορευμα ́των, αν για
 τον λο ́γο αυτο ́ εγκρι ́νεται και πραγματοποιει ́ται
 28ωρη συγκε ́ντρωση πολιτικου ́ χαρακτη ́ρα, λο ́γω της οποι ́ας
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — σε συνδυασμο ́ με η ́δη υφισταμε ́νη απαγο ́ρευση λο ́γω
 γενικη ́ς εθνικη ́ς αργι ́ας — ει ́ναι κλειστη ́ μι ́α σημαντικη ́ για τις
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογοι με ενδοκοινοτικε ́ς μεταφορε ́ς εμπορευμα ́των οδο ́ς επι ́ τε ́σσερις
 εκει ́νους που ́εχουν προβληθει ́ στην υπο ́θεση C-105/00 (4)· η ημε ́ρες — με συ ́ντομη διακοπη ́ ολι ́γων ωρω ́ν — μεταξυ ́ α ́λλων,
 προθεσμι ́α για την μεταφορα ́ των οδηγιω ́ν στο


text:
εσωτερικο ́ δι ́καιο για το μεγαλυ ́τερο με ́ρος των μεταφορω ́ν με φορτηγα ́ οχη ́ματα;
 ́εληξε στις 30 Ιουνι ́ου 1998, χωρι ́ς να ́εχει λα ́βει η Αυστρι ́α
 πλη ́ρως τα απαραι ́τητα με ́τρα για ο ́λους τους τομει ́ς και σε ο ́λα τα
 επι ́πεδα του κρα ́τους, ιδι ́ως ο ́σον αφορα ́ τα ομο ́σπονδα κρα ́τη.
 3) Συνιστα ́ επαρκω ́ς σοβαρη ́ παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 ( 1) ΕΕ 1997, L 335, σ. 17. ω ́στε να θεμελιω ́νεται, σε περι ́πτωση που συντρε ́χουν οι λοιπε ́ς
 ( 2) ΕΕ 1990, L 374, σ. 1. προϋποθε ́σεις, ευθυ ́νη του κρα ́τους με ́λους συ ́μφωνα με τις
 ( 3) ΕΕ 1989, L 183, σ. 1. αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, η απο ́φαση εθνικη ́ς αρχη ́ς,
 ( 4) Επιτροπη ́ εναντι ́ον Πορτογαλι ́ας, βλ. σ. 10 του παρο ́ντος τευ ́χους συ ́μφωνα με την οποι ́α οι διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 της Επι ́σημης Εφημερι ́δας. ειδικο ́τερα περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας εμπορευμα ́των
 και περι ́ της γενικη ́ς υποχρεω ́σεως αγαστη ́ς συνεργασι ́ας του
 α ́ρθρου 5 (νυν, α ́ρθρου 10) ΕΚ, δεν απαγορευ ́ουν
 28ωρη συγκε ́ντρωση πολιτικου ́ χαρακτη ́ρα, λο ́γω της οποι ́ας
 — σε συνδυασμο ́ με η ́δη υφισταμε ́νη απαγο ́ρευση λο ́γω
 γενικη ́ς εθνικη ́ς αργι ́ας — ει ́ναι κλειστη ́ μια σημαντικη ́ για τις
 ενδοκοινοτικε ́ς εμπορευματικε ́ς μεταφορε ́ς οδο ́ς επι ́ τε ́σσερις
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ημε ́ρες — με συ ́ντομη διακοπη ́ ολι ́γων ωρω ́ν — μεταξυ ́ α ́λλων,
 βαλε το Oberlandesgericht Innsbruck με δια ́ταξη της για το μεγαλυ ́τερο με ́ρος των μεταφορω ́ν με φορτηγα ́ οχη ́ματα,
 1ης Φεβρουαρι ́ου 2000, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Eugen οπο ́τε η συγκε ́ντρωση αυτη ́ δεν πρε ́πει να απαγορευθει ́;
 Schmidbeger κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας
 (Υπο ́θεση C-112/00)
 4) Πρε ́πει να θεωρου ́νται ανω ́τερης αξι ́ας οι στο ́χοι μιας απο ́
 (2000/C 163/20) τις αρχε ́ς εγκριθει ́σας συγκεντρω ́σεως πολιτικου ́ χαρακτη ́ρα,
 δηλαδη ́ η επιδι ́ωξη υγιεινου ́ ζωτικου ́ χω ́ρου και η επιση ́μανση
 Με δια ́ταξη της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη του κινδυ ́νου για την υγει ́α του πληθυσμου ́ λο ́γω των διαρκω ́ς
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις αυξανομε ́νων διακομετακομιστικω ́ν μεταφορω ́ν με φορτηγα ́
 24 Μαρτι ́ου 2000, το Oberlandesgericht Innsbruck, στο πλαι ́σιο οχη ́ματα, απ' ο ́,τι οι διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου περι ́ της
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Eugen Schmidbeger και ∆ημοκρατι ́ας της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εμπορευμα ́των κατα ́ την ́εννοια
 Αυστρι ́ας, που εκκρεμει


text:
́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την του α ́ρθρου 28 ΕΚ;
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) Πρε ́πει οι αρχε ́ς της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εμπορευμα ́-
 των κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 30 (νυν α ́ρθρου 28) επ. 5) Υφι ́σταται ζημι ́α δικαιολογου ́σα την αξι ́ωση εκ κρατικη ́ς
 της Συνθη ́κης ΕΚ η ́ α ́λλες κοινοτικου ́ δικαι ́ου διατα ́ξεις να ευθυ ́νης η ́δη ο ́ταν ο ζημιου ́μενος μπορει ́ μεν να αποδει ́ξει ο ́λες
 ερμηνευ ́ονται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι κρα ́τος με ́λος υποχρεου ́ται τις προϋποθε ́σεις για την πραγματοποι ́ηση κε ́ρδους, στην
 να μην περιορι ́ζει, ου ́τε να εμποδι ́ζει ουδο ́λως, σημαντικε ́ς προκειμε ́νη περι ́πτωση, επομε ́νως, τη δυνατο ́τητα εκτελε ́σεως
 οδου ́ς διαμετακομι ́σεως, ει ́τε εξα ́παντος ει ́τε — τουλα ́χιστον διεθνω ́ν εμπορευματικω ́ν μεταφορω ́ν με φορτηγα ́ οχη ́ματα που
 — ο ́σο του ́το ει ́ναι δυνατο ́ και μπορει ́ να ζητηθει ́ εντο ́ς των εκμεταλλευ ́εται ο ́διος ι αλλα ́ τα οποι ́α λο ́γω της
 ορι ́ων της καλη ́ς πι ́στεως, αυτο ́ δε, μεταξυ ́ α ́λλων, και με το να 28ωρης συγκεντρω ́ σεως παρε ́μειναν ακι ́νητα τε ́σσερις ημε ́ρες,
 μην επιτρε ́πεται να εγκριθει ́δηλωθει ́σα συγκε ́ντρωση πολιτικου ́ δεν μπορει ́ ο ́μως να αποδει ́ξει τη ζημι ́α συγκεκριμε ́νης διαδρο-
 χαρακτη ́ρα επι ́ διαμετακομιστικη ́ς οδου ́ η ́ τουλα ́χιστον να μη ́ς μεταφορα ́ς;
 ---pagebreak--- 10.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 163/13
 6) Στην περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο τε ́ταρτο ερω ́τημα: Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Cour d’Appel de Paris (13ο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 Πρε ́πει η υποχρε ́ωση αγαστη ́ς συνεργασι ́ας των εθνικω ́ν αρχω ́ν, Εισαγγελικη ́ αρχη ́ κατα ́ Claude Laguillaumie
 ειδικο ́τερα των δικαστηρι ́ων κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 5
 (νυν α ́ρθρου 10) ΕΚ, και η αρχη ́ της αποτελεσματικο ́τητας να (Υπο ́θεση C-116)
 λαμβα ́νονται υπο ́ψη και να μην εφαρμο ́ζονται επομε ́νως
 εθνικοι ́ κανο ́νες του ουσιαστικου ́ η ́ του δικονομικου ́ δικαι ́ου
 που περιορι ́ζουν την προβολη ́ αξιω ́σεων βα ́σει του κοινοτικου ́ (2000/C 163/22)
 δικαι ́ου, ο ́πως εν προκειμε ́νω της αξιω ́σεως εκ κρατικη ́ς
 ευθυ ́νης, ενο ́σω δεν ́εχει καταστει ́ πλη ́ρως σαφε ́ς το περιεχο ́-
 Με δια ́ταξη η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου
 μενο της κοινοτικου ́ δικαι ́ου αξιω ́σεως, αφου ́ δε επιληφθει ́
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 27ης Μαρτι ́ου 2000, το Cour
 το ∆ικαστη ́ριο στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας για την ́εκδοση
 d’Appel


text:
de Paris (13ο τμη ́μα) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στον βαθμο ́ που αυτο ́ ει ́ναι
 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Εισαγγελικη ́ αρχη ́ κατα ́ Claude
 αναγκαι ́ο;
 Laguillaumie,
 να αποφανθει ́ επι ́ προδικαστικου ́ ερωτη ́ματος σχετικα ́ με το
 συμβατο ́ του διατα ́γματος ης 1ης Απριλι ́ου 1992 και των υπουργι-
 κω ́ν αποφα ́σεων της 12ης Νοεμβρι ́ου 1992 και της
 30η ́ς Αυγου ́στου 1996, περι ́ εξουσιοδοτη ́σεως αποκλειστικα ́ της
 εταιρι ́ας ECO EMBALLAGE να προβαι ́νει στην ανα ́κτηση ο ́λων
 των προϊο ́ντων, εκτο ́ς υα ́λου και φαρμα ́κων, σε ο ́λη τη γαλλικη ́
 επικρα ́τεια, προς τις αρχε ́ς που διατυπω ́νονται στο α ́ρθρο 85 της
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν α ́ρθρο 81 ΕΚ)· στο α ́ρθρο 86 της
 βαλε το Finanzgericht Münster με δια ́ταξη της Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν α ́ρθρο 82 ΕΚ)· στην οδηγι ́α
 23ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Andreas 91/156/ΕΟΚ (1) της 18ης Μαρτι ́ου 1991· στην οδηγι ́α
 Hoves Internationaler Transport-Service Sàrl κατα ́ 83/189/ΕΟΚ (2) της 28ης Μαρτι ́ου 1983· στα α ́ρθρα 30 και 36
 Finanzamt Borken της Συνθη ́κης της Ρω ́μης (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 28
 και 30 ΕΚ) και στην οδηγι ́α 94/62/ΕΚ (3) της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 (Υπο ́θεση C-115/00) 1994.
 (2000/C 163/21) (1) Οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991,
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ περι ́ των στερεω ́ν
 αποβλη ́των (ΕΕ L 78 σ. 32).
 Με δια ́ταξη της 23ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2) Οδηγι ́α 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, για
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις την καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πληροφο ́ρησης στον τομε ́α των
 27 Μαρτι ́ου 2000, το Finanzgericht Münster, στο πλαι ́σιο της τεχνικω ́ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ν (ΕΕ L 109 σ. 8).
 διαφορα ́ς Andreas Hoves Internationaler Transport-Service Sàrl (3) Οδηγι ́α 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου
 κατα ́ Finanzamt Borken, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994 για τις συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς συσκευασι ́ας (ΕΕ L 365 σ. 10).
 ερωτημα ́των:
 1. Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 6 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3118/93 του
 Συμβουλι ́ου, της 25ης Οκτωβρι ́ου 1993 (EE L 279, σ. 1),
 εθνικε ́ς κανονιστικε ́ς ρυθμι ́σεως που ́εχουν ως αποτε ́λεσμα την
 ει ́σπραξη τελω ́ν κυκλοφορι ́ας για τη χρησιμοποι ́ηση οχημα ́των
 για τη μεταφορα ́ εμπορευμα ́των, τα οποι ́α επιτρε ́πεται να
 κυκλοφορου ́ν εντο ́ς α ́λλου κρα


text:
́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως, για τα οποι ́α ́εχει εκδοθει ́ εκει ́ α ́δεια καμποτα ́ζ και Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 τα οποι ́α εκτελου ́ν ενδομεταφορε ́ς (καμποτα ́ζ) εντο ́ς της της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 27 Μαρτι ́ου 2000
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας και ́εχουν εκει ́
 τον συνη ́θη το ́πο εγκαταστα ́σεω ́ς τους;
 (Υπο ́θεση C-117/00)
 2. Απαγορευ ́ει το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 93/89/ΕΟΚ του Συμβου-
 λι ́ου, της 25ης Οκτωβρι ́ου 1993 (EE L 279, σ. 32), σε (2000/C 163/23)
 περιπτω ́σεις ο ́πως στο ερω ́τημα 1, εθνικη ́ κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση
 ο ́πως αυτη ́ του α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 1, αριθ. 2, δευ ́τερη
 προ ́ταση, δευ ́τερο εδα ́φιο, του KraftStG σε συνδυασμο ́ με το Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, αριθ. 3, του KraftStG; τον Richard Wainwright, κυ ́ριο νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg,
 α ́σκησε στις 27 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/35
 Αναίρεση που άσκησαν στις 5 Απριλίου 2006 οι Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2006 στην υπόθεση T-92/02, Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από τις E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG και Hamburgische Electricitäts-Werke AG
 (Υπόθεση C-176/06 P)
 (2006/C 131/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH και Stadtwerke Uelzen GmbH [εκπρόσωποι: οι δικηγόροι D. Fouquet και P. Becker]
 Λοιποί διάδικοι: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG και Hamburgische Electricitäts-Werke AG
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Ιανουαρίου 2006, στην υπόθεση T-92/02, Stadtwerke Schwäbisch Hall κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1),
 —
 εφόσον η υπόθεση είναι ώριμη για την έκδοση αποφάσεως, να ακυρώσει την απόφαση C(2001) 3967 τελ. της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, καθόσον με αυτή διαπιστώνεται ότι τα αποθεματικά για τη διάθεση των αποβλήτων και την οριστική παύση λειτουργίας πυρηνικών σταθμών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αποτελούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ,
 —
 εφόσον η υπόθεση δεν είναι ώριμη για την έκδοση αποφάσεως, να την αναπέμψει, προκειμένου να συζητηθεί εκ νέου, στο πρώτο πενταμελές τμήμα του Πρωτοδικείου, δεδομένου ότι αυτό ήταν ο νόμιμος δικαστής των αναιρεσειουσών κατά την αρχική δίκη στον πρώτο βαθμό,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα του πρώτου βαθμού,
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα έξοδα της κατ' αναίρεση δίκης.
 Επικουρικώς:
 —
 να απορρίψει το αίτημα των παρεμβαινουσών περί επιβολής των εξόδων τους από τη δίκη σε πρώτο βαθμό στις αναιρεσείουσες.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου με την οποία έκρινε νόμιμη την απόφαση της Επιτροπής ότι η πίστωση του φόρου που επιβάλλεται επί των αποθεματικών για τη διάθεση των αποβλήτων και την παύση λειτουργίας πυρηνικών σταθμών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Ως λόγο αναιρέσεως προβάλλουν παραβίαση του δικονομικού και του ουσιαστικού κοινοτικού δικαίου.
 Παρά τις υφιστάμενες προφανείς νομικές δυσκολίες και τη σπουδαιότητα της υποθέσεως, το Πρωτοδικείο, χωρίς να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις, παρέπεμψε την υπόθεση από το πρώτο πενταμελές στο τέταρτο τριμελές τμήμα. Τούτη η αναίτια και αδικαιολόγητη παραπομπή της υποθέσεως σε μικρότερο τμήμα, μολονότι η διαδικασία εκκρεμούσε επί πολλά έτη, προσβάλλει το δικαίωμα των αναιρεσειουσών να δικαστούν από τον νόμιμο δικαστή.
 Το Πρωτοδικείο δεν διέκρινε μεταξύ των προϋποθέσεων στοιχειοθετήσεως κρατικής ενισχύσεως και των προϋποθέσεων κινήσεως της επίσημης διαδικασίας κυρίου ελέγχου. Δεδομένου ότι στην οικεία υπόθεση υπήρχαν σοβαρές δυσχέρειες νομικής και πραγματικής φύσεως όσον αφορούσε την ύπαρξη κρατικής εγγυήσεως αναλήψεως των υποχρεώσεων, την επάρκεια του προσδιορισμού των υποχρεώσεων παύσεως λειτουργίας και διαθέσεως αποβλήτων, καθώς και το συγκεκριμένο ύψος των αποθεματικών,


text:
τα φορολογικά πλεονεκτήματα και το συνολικό κόστος της παύσεως λειτουργίας, δεν επιτρεπόταν στην Επιτροπή να περιοριστεί σε προκαταρκτικό μόνον έλεγχο. Αντιθέτως, στην υπό κρίση υπόθεση υποχρεούνταν να εισέλθει στο επίσημο στάδιο της ελεγκτικής διαδικασίας.
 Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο δεν εκτίμησε ορθά τον επιλεκτικό χαρακτήρα της γερμανικής ρυθμίσεως περί αποθεματικών. Αγνόησε το γεγονός ότι η απαλλαγή των αποθεματικών από τον φόρο, η οποία παρέχεται στον κλάδο της παραγωγής ατομικής ενέργειας, συνιστά εξαίρεση από το γενικά ισχύον φορολογικό καθεστώς. Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή είναι επιτρεπτή μόνον αν οι μελλοντικές υποχρεώσεις είναι επαρκώς καθορισμένες, προϋπόθεση η οποία δεν συντρέχει εν προκειμένω: Ο καθορισμός των κριτηρίων που αφορούν το χρονικό σημείο της παύσεως της λειτουργίας, τις συνδεόμενες με την παύση λειτουργίας υποχρεώσεις καθώς και τις έννομες συνέπειες της μη τηρήσεως των σχετικών διατάξεων είναι εντελώς ανεπαρκής. Ακόμα όμως και αν δεν διαπιστώνεται de jure ότι η ενίσχυση έχει επιλεκτικό χαρακτήρα, ένα μέτρο ενδέχεται να αντιβαίνει στη νομοθεσία για τις κρατικές ενισχύσεις όταν είναι πρόσφορο να ευνοήσει συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Η οδηγία για την ελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας υποχρεώνει τα κράτη μέλη να αναλάβουν δράση για την άρση των διακρίσεων και των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Παρά ταύτα, το Πρωτοδικείο δεν διαπίστωσε ότι υπήρχε υποχρέωση της Γερμανικής Κυβερνήσεως να μεταβάλει την εθνική πρακτική ως προς τα αποθεματικά, η οποία, εξαιτίας της επιλεκτικής υποστηρίξεως συγκεκριμένων οικονομικών κλάδων, αντιβαίνει ευθέως στην οδηγία και στην αρχή της «πρακτικής αποτελεσματικότητας».
 Τέλος, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι εσφαλμένως καταδικάστηκαν, με την προσβαλλόμενη απόφαση, στα δικαστικά έξοδα των παρεμβαινουσών. Εφόσον παρενέβησαν σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, κατά το οποίο τα ουσιώδη δικόγραφα είχαν ήδη κατατεθεί, η συμμετοχή τους στη δίκη προς υποστήριξη της καθής αναπόφευκτα ήταν ελάχιστη. Τούτο δεν δικαιολογούσε την καταδίκη των προσφευγουσών στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 74, σ. 15


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/33
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013 — Dalmasso κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-112/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Αποδοχές - Ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού - Άρθρα 64, 65, και 65α του ΚΥΚ - Παράρτημα XI του ΚΥΚ - Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1239/2010 - Διορθωτικοί συντελεστές - Υπάλληλοι που είναι τοποθετημένοι στην Ispra)
 2013/C 147/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Raffaele Dalmasso (Monvalle, Ιταλία), (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του εκκαθαριστικού σημειώματος μισθοδοσίας του προσφεύγοντος για τον Φεβρουάριο του 2011 και των εκκαθαριστικών σημειωμάτων μισθοδοσίας των επόμενων μηνών επί των οποίων εφαρμόστηκε ο νέος διορθωτικός συντελεστής για την πόλη Varese δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 1239/2010, του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Raffaele Dalmasso φέρει τα δικαστικά έξοδά του και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 6 της 7.1.2012, σ. 27.


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/41
 Προσφυγή του Philip Vanlangendonck κατά της Επιτροπής — παραβίαση της αρχής του κράτους δικαίου και της Συνθήκης
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις ΕΚ, καθόσον, αντιθέτως προς τη γνώμη του προέδρου της
 27 Οκτωβρίου 2003 εξεταστικής επιτροπής, o διευθυντής της ΥΕΠΕΚ δέχθηκε ότι
 δεν προβλέπεται, βάσει της προκηρύξεως του διαγωνισμού,
 (Υπόθεση Τ-361/03) η δυνατότητα ισοβαθμίας των υποψηφίων στην προφορική
 εξέταση, και τούτο παρά την πάγια νομολογία ότι η εξε-
 ταστική επιτροπή δεσμεύεται από το κείμενο της προκηρύ-
 (2004/C 7/75)
 ξεως του διαγωνισμού·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων.
 Ο προσφεύγων αναρωτιέται συναφώς για ποιον λόγο η
 εξεταστική επιτροπή, ενώ ανταποκρίθηκε άριστα στο καθήκον
 Ο Philip Vanlangendonck, κάτοικος Overijse (Βέλγιο), εκπροσω- της να επιλέξει και να κατατάξει τους υποψηφίους βάσει των
 πούμενος από τον Bernard Laurent, δικηγόρο, άσκησε στις ικανοτήτων τους από τον 1o μέχρι τον 149o καλύτερο
 31 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών βαθμό, αποδείχθηκε ξαφνικά ανίκανη να συγκρίνει και να
 Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- επιλέξει μεταξύ των επτά υποψηφίων που ισοβάθμησαν.
 τήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ελέγξει τη νομιμότητα της αποφάσεως που εξέδωσε ο
 διευθυντής της ΥΕΠΕΚ (Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) υπό την ιδιότητά του ως Α∆Α Προσφυγή του Rafael Bustamante Tello κατά του Συμβου-
 (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), η οποία κοινοποιή- λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 4 Νοεμ-
 θηκε στις 25.07.2003 και παρελήφθη στις 28.07.2003 και βρίου 2003
 είχε ως αντικείμενο την απόρριψη των υπ' αριθμό R/134/03
 και R/139/103 ενστάσεων που ο προσφεύγων κατέθεσε στην
 ΑDIM. B.2 — Τμήμα «προσφυγών», στις 27 Μαρτίου 2003, (Υπόθεση T-368/03)
 στρεφόμενος κατά της αρνήσεως να ακυρωθεί ή να διορθωθεί
 ο δημοσιευμένος κατάλογος επιτυχόντων του διαγωνισμού
 (2004/C 7/76)
 COM/A/10/01, λόγω καταφανών σφαλμάτων και
 παρατυπιών·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 — να ελέγξει τη νομιμότητα της αρνητικής απαντήσεως της
 Α∆Α και του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής του
 διαγωνισμού COM/A/10/01 στο αίτημα για παροχή εξηγή-
 σεων ή αντικειμενικών και συναφών πληροφοριών· O Rafael Bustamante Tello, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπρο-
 σωπούμενος από τους δικηγόρους Ramón García-Gallardo και
 — να καταδικάσει την αντίδικο να καταβάλει στον Dolores Domínguez Pérez, άσκησε στις 4 Νοεμβρίου 2003
 προσφεύγοντα ποσό 400 000 Ευρώ, ως αποζημίωση προς προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη (με πάσα επιφύλαξη κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 σχετικά με αύξηση ή μείωση του ποσού κατά τη διάρκεια της
 διαδικασίας).
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουλίου
 2003, η οποία απέρριψε την διοικητική προσφυγή της
 14ης Απριλίου 2003, μη αναγνωρίζοντας σε αυτόν δικαίωμα
 Ο προσφεύγων στην υπόθεση αυτή στρέφεται κατά της αρνήσεως στο επίδομα εκπατρισμού και, κατά συνέπεια, και στα λοιπά
 της διοικήσεως αφενός να ακυρώσει ή να διορθώσει τον κατάλογο συνδεόμενα με αυτό επιδόματα,
 των επιτυχόντων του διαγωνισμού COM/Α/10/01 λόγω καταφα-
 νών σφαλμάτων και παρατυπιών και αφετέρου να παράσχει τις — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά


text:
έξοδα.
 πληροφορίες που ζήτησε ο προσφεύγων, προκειμένου να είναι σε
 θέση να διερευνήσει εάν υπέστη δυσμενή διάκριση λόγω εθνικότη-
 τας κατά τη διεξαγωγή και τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της
 προφορικής εξετάσεως του ως άνω διαγωνισμού.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, o προσφεύγων επικαλείται:
 Ο προσφεύγων στην παρούσα δίκη αντιτίθεται στη μη αναγνώριση
 — καταφανή νομική ή πραγματική πλάνη, λόγω του ότι η από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή του δικαιώματός του
 εξεταστική επιτροπή ενέγραψε στον εφεδρικό κατάλογο 156 στο επίδομα εκπατρισμού και στα λοιπά συνδεόμενα με αυτό
 επιτυχόντες αντί 150 που προέβλεπε η προκήρυξη του επιδόματα (άρθρο 4 του Παραρτήματος VII του Κανονισμού
 διαγωνισμού· Υπηρεσιακής Καταστάσεως.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/34
 Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2010 — Saupiquet κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-131/10)
 2010/C 148/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Saupiquet (Courbevoie Cedex, Γαλλία) (εκπρόσωπος: R. Ledru, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. REM 07/08 με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 2009·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2009) 10005, τελικό, της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2009, με την οποία ανακοινώνεται στις γαλλικές αρχές ότι δεν είναι δικαιολογημένη η επιστροφή στην προσφεύγουσα των εισαγωγικών δασμών για κονσέρβες τόνου καταγωγής Ταϊλάνδης [φάκελος REM 07/08].
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που είχε να εγγυηθεί την υπό ίσους όρους και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στην ποσόστωση αριθ. 09.2005 για την περίοδο 2007/2008 των εισαγωγέων, που είναι εγκατεστημένοι στη Γαλλία ή σε άλλα κράτη μέλη όπου τα τελωνεία είναι κλειστά την Κυριακή σύμφωνα με τον νόμο, οι οποίοι κατέθεσαν τις τελωνειακές διασαφήσεις τους τη Δευτέρα 2 Ιουλίου 2007,
 —
 παραλείποντας να λάβει, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως όπου η ποσόστωση αυτή ανοίχθηκε την Κυριακή 1η Ιουλίου 2007, κανονιστικής φύσεως μέτρα που να παρέχουν τη δυνατότητα να τύχουν οι εν λόγω εισαγωγείς ίσης μεταχειρίσεως με τρόπο που να μην εισάγει δυσμενείς διακρίσεις, και
 —
 παραλείποντας να μεταφέρει την ημερομηνία κατά την οποία ανοίχθηκε η εν λόγω ποσόστωση στη Δευτέρα 2 Ιουλίου 2007 μολονότι η ποσόστωση αυτή ήταν πολύ οριακή.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/7
 Poioy rtmsekersgäy pqeäpei ma euaqlorseiä jasó moälo sg sgälasoy jai sot óqhqot 5) jai rsiy 31 Dejelbqiäot 1994
 rsiclgä pot dem tpóqvei euaqlorseäo erxseqijoä diäjaio (oärom auoqó siy koipeäy diasóneiy).
 jai so jqósoy leäkoy dem eävei epikeänei rtmsekersgä apoä
 sgm wakiäda pot pqobkeäpei g odgciäa; (1) EE L 340 sgy 31.12.1993, r. 15.
 (2) EE C 137 sgy 2.5.1998, r. 12.
 Le ókka koäcia, poia eiämai rsgm peqiäpsxrg atsgä g
 eäjsarg euaqlocgäy sgy odgciäay jai poioy pqeäpei ma
 hexqgheiä oäsi eiämai o euaqlorseäoy rtmsekersgäy: 1 %; 0 %;
 jai ciasiä oävi 0,25 % gä 0,50 %;
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 40. Diacqaugä sgy tpoheärexy C-287/97 (1)
 (2) EE eid. eäjd. 09/001, r. 20.
 (3) EE L 156 sgy 15.6.1985, r. 23. (98/C 151/12)
 Le diósang sgy 17gy Repselbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-287/97 (aiäsgrg sgy Pretura cir-
 condariale di Bassano cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rexy): Claudio Matteazzi jasó Caseificio Sociale S. Rocco
 jasó sot Barikeiäot sgy Irpamiäay, pot arjgähgje rsiy Scarl.
 16 Laqsiäot 1998
 (Tpoäherg C-73/98) (1) EE C 295 sgy 27.9.1997.
 (98/C 151/11)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Juan Guerra FernaÂndez jai GeÂrard Berscheid, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, órjgre rsiy 16 Laqsiäot 1998, emxäpiom sot Diacqaugä sgy tpoheärexy C-160/97 (1)
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó (98/C 151/13)
 sot Barikeiäot sgy Irpamiäay.
 Le diósang sgy 4gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 1. ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sgy Irpamiäay, lg eävomsay diacqaugä sgy tpoheärexy C-160/97: Episqopgä sxm Etqx-
 herpiärei jai heärei re euaqlocgä, otäse amajoimxärei rsgm paøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay.
 Episqopgä, siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy
 diasóneiy pot eiämai amacjaiäey cia sg euaqlocgä sgy odg- (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 ciäay 93/318/EOJ, sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot
 1993, rvesijó le sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 85/73/
 EOJ cia sg vqglasodoäsgrg sxm tceiomolijxäm epihex-
 qgärexm jai ekeäcvxm sxm mxpxäm jqeósxm jai sxm
 jqeósxm potkeqijxäm, paqeäbg siy tpovqeäxreiy pot tpeä-
 vei apoä sg rtmhgäjg EJ (1), Diacqaugä sgy tpoheärexy C-173/97 (1)
 (98/C 151/14)
 2. ma jasadijórei so jahotä rsa dijarsijó eänoda.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Le diósang sgy 4gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai paqelueqgä diacqaugä sgy tpoheärexy C-173/97: Episqopgä sxm Etqx-
 le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg C-66/98 (2)ç g pqoherliäa paøjxäm Joimosgäsxm jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.
 cia sg heärpirg seäsoixm leäsqxm eäkgne, amsirsoiävxy, rsiy
 31 Dejelbqiäot 1993 (oärom auoqó siy apaisgäreiy sot paqaq- (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.


text:
 Αριθ. C 74/2 I EL ι Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 3 . 95
 επιτρεπει σε κράτος μέλος να επιφυλάσσει σε υπήκοο προσεπικληθεντων στην κύρια δικη, η έκδοση προδικαστικής
 άλλον κράτους μέλους, o οποίος, κάνοντας χρήση του αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 14 παράγρα
 δικαιώματος του ελεύθερης κυκλοφορίας, ασκείμισθωτή φος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) του
 δραστηριότητα στο έδαφος του πρώτου κράτους, λιγότε κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης
 ρο ευνοϊκή μεταχείριση από αυτήν που επιφυλάσσει σε Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ημεδαπό o οποίος βρίσκεται στην ίδια κατάσταση. ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα
 μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της
 2. Το άρθρο 48 της συνθήκης έχει την έννοια ότι απαγορεύει Κοινότητας, και του άρθρου 12 στοιχείο α) του κανονισμού
 την εφαρμογή νομοθεσίας κράτους μέλους που επιβάλλει (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1972
 σε εργαζόμενο υπήκοο άλλου κράτους μέλους, o οποίος περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ)
 κατοικεί στο κράτος αυτό και ασκεί μισθωτή δραστηριό αριθ. 1408/71 , όπως κωδικοποιήθηκαν με τον κανονισμό
 τητα στο έδαφος του πρώτου κράτους, βαρύτερη φορο (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 λογία από τη φορολογία που επιβάλλει σε εργαζόμενο 1983 (2), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους F. A. Schockw
 που κατοικεί στο έδαφος του πρώτου κράτους και ασκεί eiler (εισηγητή), G. F. Mancini και G. Hirsch, δικαστές,
 την ίδια δραστηριότητα, εφόσον, όπως στην υπόθεση της γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. A. Rühl,
 κυρίας δίκης, o υπήκοος του δεύτερου κράτους αντλεί το κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Φεβρουαρίου
 εισόδημά του πλήρως ή σχεδόν πλήρως μόνον από τη 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 δραστηριότητα που ασκεί στο πρώτο κράτος και δεν
 πραγματοποιεί στο δεύτερο κράτος εισοδήματα επαρκή 1 . H κατάσταση δανού εργαζομένου, κατοικούντος στη
 για να υποβληθούν στο κράτος αυτό σε φορολογία Δανία και απασχολουμένου αποκλειστικώς από επιχείρη
 καθιστώσα δυνατόν να ληφθεί υπόψη η προσωπική και ση με έδρα τη Γερμανία, o οποίος, στο πλαίσιο της εν λόγω
 οικογενειακή του κατάσταση. σχέσεως εργασίας, ασκεί συνήθως, περισσότερες ώρες
 εβδομαδιαίως, και για περίοδο που δεν περιορίζεται
 3. Το άρθρο 48 της συνθήκης έχει την έννοια ότι εμποδίζει τη στους δώδεκα μήνες, μέρος της δραστηριότητάς του στη
 νομοθεσία κράτους μέλους να προβλέπει στον τομέα των Δανία, υπάγεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο β)
 αμέσων φόρων διαδικασίες, όπως τον ετήσιο συμψηφισμό σημείο i) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του
 των κρατήσεων στην πηγή για το φόρο επί των μισθών και Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των
 την εκκαθάριση από τη φορολογική αρχή του φόρου των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς,
 εισοδημάτων από μισθωτές υπηρεσίες, μόνον υπέρ των στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογένειών τους
 κατοίκων ημεδαπής, αποκλειομένων των φυσικών προ που διακινούνται εντός της Κοινότητας.
 σώπων που δεν έχουν ούτε κατοικία ούτε συνήθη διαμονή
 στο έδαφος του, αλλά πραγματοποιούν στο κράτος αυτό 2. O όρος «δραστηριότητα» κατά την έννοια του άρθρου 14
 εισοδήματα από μισθωτές


text:
υπηρεσίες. παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) του κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περιλαμβάνει τον όρο «μισθωτή
 (!) ΕΕ αριθ. C 177 της 29. 6. 1993. δραστηριότητα».
 0) ΕΕ αριθ. C 332 της 18. 12. 1993.
 (2) ΕΕ αριθ. L 230 της 22. 8. 1983, α. 6.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 16ης Φεβρουάριου 1995 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 στην υπόθεση C-425/93: (αίτηση του Schleswig-Holsteini υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio,
 sches Landessozialgericht για την έκδοση προδικαστικής Τμήμα II, με διατάξεις της 19ης Οκτωβρίου 1994 στις
 αποφάσεως): Calle Grenzshop Andresen GmbH & Co. KG υποθέσεις 1. Radio Torre Sri, 2. Rete A Sri, 3. Vallau Italiana
 κατά Allgemeine Ortskrankenkasse für den Kreis Schleswig Promomarket Sri, 4. Radio Italia Solo Musica Sri κ.λπ.,
 Flensburg (') 5. GETE (Tele Nova), 6. Toscana TV κ.λπ. και 7. Nuova
 Antenna Tre SpA κ.λπ. κατά Ministero delle Poste e Tele
 (Κοινωνική ασφαλιση των διακινουμένων εργαζομένων — . comunicazioni
 Καθορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας)
 (Υποθέσεις C-328/94, C-329/94 C-337/94, C-338/94, και
 95/C 74/03) C-339/94, C-21/95 και C-22/95)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 95/C 74/04)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Με διαταξεις της 19ης Οκτωβρίου 1994, οι οποίες περιήλθαν
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 12 Δεκεμβρίου 1994, στις 28 Δεκεμβρίου 1994, στις
 Στην υπόθεση C-425/93 , που έχε ως αντικείμενο αίτηση του 30 Ιανουαρίου 1995 και την 1η Φεβρουαρίου 1995, το
 Schleswig-Holsteinisches Landessozialgericht προς το Δικα Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio, τμήμα II, στο
 στήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ, πλαίσιο των διαφορών μεταξύ 1 . Radio Torre Sri (C-328/94),
 με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που 2. Rete A Sri (C-329/94), 3. Vallau Italiana Promomarket Sri
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Calle (C-337/94), 4. Radio Italia Solo Musica κ.λπ. (C-338/94), 5.
 Grenzshop Andresen GmbH & Co. KG και Allgemeine GETE (Tele Nova) (C-339/94), 6. Toscana TV κ.λπ. (C-21/95)
 Ortskrankenkasse fur den Kreis Schleswig-Flensburg, παρι και 7. Nuova Antenna Tre SpA κ.λπ. (C-22/95) κατά Ministero
 στεμάνων της Bundesanstalt fur Arbeit, του Bundesver delle Poste e Telecomunicazioni [Υπουργείου Ταχυδρομείων
 sicherungsanstalt fur Angestellte και του Börge Wandahl, και Τηλεπικοινωνιών], που εκκρεμούν ενώπιον του ,


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Baranya Megyei Bíróság (Ουγγαρία) στις 22 Φεβρουαρίου 2011 — Mahagében Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
 (Υπόθεση C-80/11)
 2011/C 179/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Baranya Megyei Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Mahagében Kft.
 Καθής: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να ερμηνευθεί η οδηγία 2006/112 (1) κατά τρόπον ώστε ο υποκείμενος στον ΦΠΑ, ο οποίος πληροί τις σχετικές με την έκπτωση από τον ΦΠΑ ουσιαστικές προϋποθέσεις, να στερείται του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ κατά τους ορισμούς της εν λόγω οδηγίας βάσει εθνικής νομοθεσίας ή πρακτικής η οποία απαγορεύει την έκπτωση από τον ΦΠΑ που έχει καταβληθεί κατά την κτήση των οικείων αγαθών όταν το σχετικό τιμολόγιο συνιστά το μοναδικό αξιόπιστο έγγραφο που πιστοποιεί την παράδοση των αγαθών και ο υποκείμενος στον φόρο δεν διαθέτει άλλο έγγραφο με το οποίο ο εκδότης του τιμολογίου να αποδεικνύει ότι είχε στη διάθεσή του τα εν λόγω αγαθά, ήταν σε θέση να τα παραδώσει και εκπλήρωσε τις σχετικές με τη φορολογική δήλωση υποχρεώσεις του; Μπορεί το κράτος μέλος να απαιτεί από τον αποδέκτη του τιμολογίου, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 273 της οικείας οδηγίας και προς διασφάλιση της ορθής εισπράξεως του ΦΠΑ και προς αποφυγή της απάτης, την ύπαρξη άλλου εγγράφου που να βεβαιώνει ότι ο εκδότης του τιμολογίου κατείχε και παρέδωσε ή απέστειλε τα αγαθά στον αποδέκτη του τιμολογίου;
 2)
 Είναι σύμφωνη προς τις αρχές της ουδετερότητας και της αναλογικότητας, τις οποίες επανειλημμένως αναγνωρίζει το Δικαστήριο για την εφαρμογή της οδηγίας, η έννοια της προσήκουσας επιμέλειας που περιέχεται στο άρθρο 44, παράγραφος 5, του ουγγρικού Κώδικα ΦΠΑ, σύμφωνα με την οποία η φορολογική αρχή και η πάγια νομολογία επιτάσσουν στον αποδέκτη του τιμολογίου να ελέγχει αν ο εκδότης του τιμολογίου είναι υποκείμενος στον φόρο, έχει προβεί σε λογιστική καταγραφή των αγαθών, εκδίδει τιμολόγιο αγοράς για τα αγαθά αυτά και έχει εκπληρώσει τις σχετικές με τη δήλωση και την καταβολή του ΦΠΑ υποχρεώσεις του;
 3)
 Πρέπει να ερμηνευθούν τα άρθρα 167 και 178, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, υπό την έννοια ότι εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας ή πρακτικής η οποία εξαρτά το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου από την προϋπόθεση της αποδείξεως εκ μέρους του υποκείμενου στον φόρο αποδέκτη του τιμολογίου ότι ο εκδότης του τιμολογίου αυτού έχει εκπληρώσει όλες τις νόμιμες υποχρεώσεις του;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
C 94/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 O emócxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi
 emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma sot S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy.
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai Episqopgä rsa dija-
 rsijó eänoda.
 Acxcgä sxm B- G- S- Rowlands jai E. H. S. Rowlands jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot
 1997
 O emócxm dialaqstäqesai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey pot (Tpoäherg T-307/97)
 tpeärsg koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg sxm caka-
 jsopaqacxcxäm SLOM I jai II, o iädioy, xy cakajsopaqacx- (98/C 94/68)
 coäy SLOM III, dem eäkabe apofgliäxrg cia so oäsi dem sot eiäve
 voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm pororsxä- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rexm SLOM.
 Oi B. G. S. Rowlands jai E. H. S. Rowlands, ejpqorxpotäle-
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkei o moi apoä som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Dawson
 emócxm eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg & Co., 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A 3RZ,
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy. órjgram rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Rtlbotkiäot sgy
 Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 Acxcgä sxm M C. Lewis, M. A. Lewis jai D. C. Lewis jasó
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 1997 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 (Tpoäherg T-306/97)
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa
 (98/C 94/67) dijarsijó eänoda.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi M. C. Lewis, M. A. Lewis jai D. C. Lewis, ejpqorxpo- Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey
 tälemoi apoä som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Daw- pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg
 son & Co., 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka-
 3RZ, órjgram rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxso- jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi
 dijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, acxcgä jasó Rtlbot- dem soty eiäve voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm
 kiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqx- pororsxärexm SLOM.
 paøjxäm Joimosgäsxm.
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy.
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa
 Acxcgä sxm J. Ward, B. Ward jai M. Lewis jasó Rtlbotkiäot
 dijarsijó eänoda.
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm,


text:
pot arjgähgje rsiy 8 Dejelbqiäot 1997
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg T-308/97)
 (98/C 94/69)
 Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey
 pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg
 sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi
 dem soty eiäve voqgcgheiä poroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sxm Oi J. Ward, B. Ward jai g M. Lewis, ejpqorxpotälemoi apoä
 pororsxärexm SLOM. som Rory Hutchings, Solicitor sot cqaueiäot Dawson & Co.,
 ---pagebreak--- 28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/27
 2 New Square, Lincoln's Inn, London WC2A 3RZ, órjgram Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 rsiy 8 Dejelbqiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm acxcgä jasó Rtlbotkiäot sgy G pqoruetäcotra, idiojsgäsqia esaiqeiäa sot rjóuoty
 Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- ALBOR UNO, jasakociäfei rsgm jahgäy oäsi apeärve apoä sgm
 mosgäsxm. órjgrg sxm apojkeirsijxäm sgy enotrixäm rvesijó le
 fgsgälasa akieiäay jasó sg rtäkkgwg jai sg rtmajoäkothg
 Oi emócomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: jasórverg sot em koäcx rjóuoty, rsiy 16 Iotkiäot 1997, apoä
 laqojimoä peqipokijoä cia so koäco oäsi sotäso ueäqesai ma
 Ç ma tpovqexärei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä ma soty akiäete re apoärsarg 4,5 matsijxäm likiäxm apoä siy ajseäy sot
 jasabókotm apofgliäxrg jasó sa ejsiheälema rso Laqoäjot.
 rtmglleämo 1 sot dijocqóuot sgy acxcgäy,
 G pqoruetäcotra amsijqotäei som amxseäqx irvtqirloä jai
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio gä/jai sgm Episqopgä rsa bebaixämei oäsi so rjóuoy bqirjoäsam, jasó so vqoämo sgy
 dijarsijó eänoda. rtkkgäwexy, 13 liäkia lajqió. Enókkot, g pqoruetäcotra
 epirglaiämei oäsi oi lomadijeäy emeäqceiey sgm Episqopgäy peqio-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa qiärsgjam re lia epiärjewg rso rjóuoy, rsgm ejpoämgrg liay
 sevmijgäy ejheärexy jai rsgm apómsgrg re sgkestäpgla sgy
 Oi emócomsey dialaqstäqomsai cia siy fgliocoämey rtmeäpeiey iädiay sgy pqoruetäcotray. Eiämai cecomoäy oäsi g Episqopgä epi-
 pot tpeärsgram koäcx sot oäsi, amsiähesa le sgm peqiäpsxrg diäxne sg rtmedqiäarg sgy leijsgäy episqopgäy EE Ç Laqoäjot,
 sxm cakajsopaqacxcxäm SLOM I jai II, oi iädioi, xy caka- pot eävei xy eäqco sg leäqilma cia sg rtlloäquxrg pqoy siy
 jsopaqacxcoiä SLOM III, dem eäkabam apofgliäxrg cia so oäsi rtmhgäjey peqiä akieiäayç oälxy, so Laqoäjo aqmgähgje rtrsgla-
 dem soty eiäve voqgcgheiä pqoroärsxrg pqim apoä sg heärpirg sijxäy sg rtllesovgä sot rsgm em koäcx rtmedqiäarg. Cecomoäy
 sxm pororsxärexm SLOM. eiämai oäsi g eketheäqxrg sot rjóuoty jaseärsg dtmasgä tärseqa
 apoä eämsomey diapqaclasetäreiy pot diengäcace pqorxpijxäy
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkotm oi jai jasó sqoäpo ólero g euopkiärsqia esaiqeiäa le siy aqloä-
 emócomsey eiämai oäloia le sa pqobakkoälema rsgm tpoäherg diey laqojimeäy aqveäy, vxqiäy opoiadgäpose paqeälbarg eiäse
 S-304/97 Hilsdon jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy. sxm irpamijxäm eiäse sxm joimosijxäm aqvxäm.
 Jasó sgm pqoruetäcotra, g adqómeia pot epeädeine g jahgäy
 eiäve xy aposeäkerla ma leiämei amtpeqórpirsg jai ecjasake-
 keilleämg lia epiveiäqgrg jai eäma joimosijoä rjóuoy, euoärom o
 loämoy sqoäpoy cia sgm ejsiälgrg sxm apodeiänexm gäsam g epi-
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Pescados Congelados Jogamar, joimxmiäa le siy laqojimeäy aqveäy, pqócla pot dem eäcime, jai
 SL, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot g loämg sgy diaruókirg gäsam


text:
g amókgwg sgy rtmeäveiay apoä
 arjgähgje rsiy 10 Dejelbqiäot 1997 sgm Joimoäsgsa g opoiäa, ejvxqxämsay aleärxy rsiy irpamijeäy
 aqveäy siy rvesijeäy aqlodioäsgsey, aqmgähgje, rsgm pqaclasi-
 (Tpoäherg T-311/97) joäsgsa, ma paqórvei sgm em koäcx diaruókirg. Enókkot, so
 (98/C 94/70) cecomoäy oäsi so Laqoäjo dem amacmxqiäfei so rtärsgla GPS
 cia som emsopirloä sgy heärexy emoäy rjóuoty, paqó loämo, sa
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä) rsoiveiäa pot sot paqeävotm sa pokelijó sot qamsóq, rseqeiä
 soty akieiäy pot diaheäsotm so em koäcx rtärsgla apoä jóhe
 G esaiqeiäa Pescados Congelados Jogamar, SL, le soäpo epidoä- óltma.
 rexm sgm Las Palmas de Gran Canaria (Irpamiäa), ejpqorx-
 potälemg apoä som D.Manuel de Cristóbal López, dijgcoäqo Seäkoy, g pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi euoärom g Joimoäsgsa
 Ladqiäsgy, le soäpo epidoärexm sg dietähtmrg calle Prim, eiämai aqloädia dtmólei sxm rtluxmixäm peqiä akieiäay, rÂ atsgäm
 aqih. 15, Ladqiäsg, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm emapoäjeisai ma jasacceiäkei sgm pkgäqg jai okorveqgä amepóq-
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 10 Dejelbqiäot 1997, pqo- jeia liay rtluxmiäay, g opoiäa augämei emsekxäy amtpeqópi-
 rutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. rsoty pokiäsey jai rjóug sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy, jai ma
 kóbei jóhe dtmasoä leäsqo xärse ma apouetäcesai jósi seäsoio
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: gä, re amsiähesg peqiäpsxrg, ma pqovxqgärei rsg dioäqhxrg sgy
 dolgäy sxm joimosijxäm pgcxäm.
 Ç ma jómei dejsgä sgm pqorutcgä koäcx paqakeiäwexy jasó
 sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jai ma
 amacmxqiärei oäsi g lg amsiädqarg sgy Episqopgäy oärom
 auoqó sgm rtäkkgwg sot ALBOR UNO rtmirsó paqó-
 barg sgy rtmhgäjgy EJ (óqhqa 38 jai epoälema), sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 3954/92 sot Rtlbotkiäot, sgy Pqorutcgä sgy Cordis Obst und Gemüse Groûhandel GmbH
 19gy Dejelbqiäot 1992, cia sg rtämawg sgy rtluxmiäay cia jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 siy rveäreiy rsom soleäa sgy hakórriay akieiäay lesantä sgy arjgähgje rsiy 29 Dejelbqiäot 1997
 Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sot Barikeiäot (Tpoäherg T-612/97)
 sot Laqoäjot, jahxäy epiärgy jai ma amacmxqiärei oäsi g (98/C 94/71)
 Etqxpaøjgä Episqopgä oueiäkei ma emeqcopoigheiä jai ma
 lgm ejvxqgärei sg rvesijgä enotriäa rsiy aqloädiey epiä (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 helósxm akieiäay ehmijeäy aqveäy, seäkoy de qgsxäy ma jasa-
 dijórei sgm Etqxpaøjgä Episqopgä rsgm jasabokgä sxm G Cordis Obst und Gemüse Groûhandel GmbH, le eädqa so
 rvesijxäm enoädxm. Ostrau (ODC), ejpqorxpotälemg apoä so dijgcoäqo dqa Gert


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/19
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2011 — Kipré κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-124/11)
 2011/C 130/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Stéphane Kipré Gbagbo (Αμπιτζάν, Ακτή Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: J.-C. Tchikaya, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/656/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με την ανανέωση των περιοριστικών μέτρων κατά της Ακτής του Ελεφαντοστού, και τον κανονισμό (ΕΕ) 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 560/2005 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού, καθόσον αφορούν τον προσφεύγοντα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει ο προσφεύγων είναι κατ’ ουσίαν όμοια ή παραπλήσια με τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-118/11, Attey κατά Συμβουλίου.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/30
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-187/03 P, Ζήσης Δρούβης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Διορθωτικός συντελεστής - Άρθρο 82 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Ελευθερία κυκλοφορίας και εγκαταστάσεως των εργαζομένων - Αναίρεση προδήλως αβάσιμη»)
 (2004/C 118/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-187/03 P, Ζήσης Δρούβης, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Αμαρουσίου Αττικής (Ελλάδα), (δικηγόρος: Ι. Σταμούλης), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2003, T-184/00, Δρούβης κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), με την οποία ζητήθηκε η αναίρεση αυτής της αποφάσεως, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον δικηγόρο Π. Ανέστη) και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Δ. Ζαχαρίου και A. Pilette), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C.W.A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen (εισηγητή), F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Καταδικάζει τον Ζ. Δρουβή στα δικαστικά έξοδα.
 3.
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 171 της 19.7.2003.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Νοεμβρίου 2011 η ara AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 22 Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-174/10, ara AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-611/11 P)
 2012/C 133/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ara AG (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) και Allrounder SARL
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011 το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στην υπόθεση T-174/10,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Ιανουαρίου 2010 (υπόθεση R 481/2009-1),
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα) και την παρεμβαίνουσα στη πρωτοβάθμια δίκη, στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα επικαλείται παράβαση, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (1).
 Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα καταρχάς υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, επειδή, κατά τη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως δεν παρέσχε επαρκή αιτιολογία, όσον αφορά τα κριτήρια του ενδιαφερόμενου κοινού, της συγκρίσεως των σημάτων και του κινδύνου συγχύσεως. Ως εκ τούτου, έκρινε, εσφαλμένως, ότι το εν λόγω κοινό αποτελείται από μέσους καταναλωτές με μέσο βαθμό προσοχής κατά την αγορά των σχετικών προϊόντων, παρόλο που έχει αποδειχτεί ότι, αρχικά, ο καταναλωτής σπάνια έχει τη δυνατότητα να προβεί σε άμεση σύγκριση διαφορετικών σημάτων. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε, κατά τη σύγκριση των σημάτων, ότι η ύπαρξη δύο τριγωνικών σχημάτων στο επίδικο σήμα δημιουργεί τη σημαντικότερη εντύπωση στην αντίληψη του κοινού. Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο υπερεκτίμησε ένα ή περισσότερα στοιχεία του σήματος.
 Επιπρόσθετα, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως καθόσον δεν έλαβε υπόψη έγγραφα που υπέβαλε η παρεμβαίνουσα στο πλαίσιο ελέγχου του κινδύνου συγχύσεως.
 Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο υποτίμησε τη σπουδαιότητα της αρχής του αυτεπάγγελτου ελέγχου.
 (1) ΕΕ L 78, σ. 1.


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/39
 Προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 11 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-143/05)
 (2005/C 115/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Το Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενο από τον C. Jackson, επικουρούμενο από τον M. Hoskins, Barrister, άσκησε στις 11 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την περιεχόμενη στο από 1ης Φεβρουαρίου 2005 έγγραφό της άρνηση της Επιτροπής να εγκρίνει το τροποποιημένο εθνικό πρόγραμμα που της υπέβαλε το Ηνωμένο Βασίλειο στις 10 Νοεμβρίου 2004, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε στην Επιτροπή στις 30 Απριλίου 2004 προσωρινό εθνικό σχέδιο κατανομής σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1). Ορισμένες εν εξελίξει δραστηριότητες προσδιορίζονταν στο σχέδιο, το οποίο, σύμφωνα με το Ηνωμένο Βασίλειο, είχε προσωρινό χαρακτήρα.
 Η Επιτροπή εξέδωσε στις 7 Ιουλίου 2004 την απόφαση C(2004)2515/4 τελικό, σχετικά με το υποβληθέν σχέδιο, όπου γινόταν λόγος για ορισμένες ασυμφωνίες με το παράρτημα III της οδηγίας.
 Μετά την ολοκλήρωση των προσδιοριζομένων με το προσωρινό εθνικό σχέδιο κατανομής δραστηριοτήτων, το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε στην Επιτροπή στις 10 Νοεμβρίου 2004 τη βούλησή του να τροποποιήσει το προσωρινό εθνικό σχέδιο κατανομής ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα των σχετικών εργασιών.
 Με έγγραφο της 1ης Φεβρουαρίου 2005, η Επιτροπή πληροφόρησε το Ηνωμένο Βασίλειο ότι το αίτημά του περί τροποποιήσεως του εθνικού σχεδίου κατανομής ήταν απαράδεκτο, δεδομένου ότι τυχόν αύξηση της συνολικής ποσότητας των κατανεμομένων δικαιωμάτων, ύψους 19,8 εκατομμυρίων τόνων, δεν επρόκειτο να αποκαταστήσει τις εντοπισθείσες με την απόφαση της Επιτροπής ασυμβατότητες.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο βάλλει κατά της συγκεκριμένης αρνήσεως και ζητεί τον δυνάμει του άρθρου 230 EΚ δικαστικό έλεγχο του από 1ης Φεβρουαρίου 2005 εγγράφου της Επιτροπής που πρόκειται να έχει έννομες συνέπειες δοθέντος ότι η Επιτροπή έλαβε οριστικά θέση ως προς το αν το Ηνωμένο Βασίλειο δικαιούται να προβαίνει σε τροποποιήσεις του προσωρινού εθνικού σχεδίου κατανομής.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το από 1ης Φεβρουαρίου 2005 έγγραφο της Επιτροπής πάσχει νομική πλάνη δεδομένου ότι:
 —
 τα άρθρα 9, παράγραφοι 1 και 3, και 11, παράγραφος 1, της οδηγίας επιτρέπουν μελλοντικές αλλαγές στη συνολική ποσότητα των δικαιωμάτων που τα κράτη μέλη κατανέμουν μετά την έκδοση της βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 3, της οδηγίας αποφάσεως της Επιτροπής
 —
 το άρθρο 3, παράγραφος 3, της αποφάσεως C(2004)2515/4 τελικό της Επιτροπής προβλέπει ότι μπορούν να γίνουν τροποποιήσεις μόνον ως προς ζητήματα άλλα πλην των εντοπισθεισών με την εν λόγω απόφαση ασυμβατοτήτων, και
 —
 το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να συμμορφωθεί πλήρως με τις βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, της οδηγίας υποχρεώσεις του μέχρις ότου η Επιτροπή εγκρίνει το τροποποιηθέν εθνικό σχέδιο κατανομής σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 275, της 25/10/2003, σ. 32.


text:
Αριθ . C 269/8 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14 . 9. 96
 ήδη αρχίσει να τρέχουν κατα τον χρονο ενάρξεως ισχύος διαπιστώνεται η διατήρηση ή η εισαγωγή εθνικών διατα
 της, παρεκκλίνοντας έτσι, χωρίς προφανή δικαιολογία, ξεων που υπαγορεύουν ρύθμιση διαφορετική σε σχέση με
 και από τη γενική αρχή που διακηρύσσει το άρθρο 2052 ό,τι ορίζουν οι κοινοτικές διατάξεις που έχουν απευθείας
 του διατάγματος περί των εκτελεστικών και μεταβατικών εφαρμογή, όπως οι διατάξεις της συνθήκης περί απαγο
 διατάξεων του αστικού κώδικα, βάσει του οποίου , εάν η ρεύσεως των επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος
 άσκηση ενός δικαιώματος εξαρτάται από προθεσμία και του κοινού δασμολογίου , και οι οποίες αποτέλεσαν
 συντομότερη από εκείνη που τάσσουν οι προγενέστεροι αντικείμενο των αποφάσεων του Δικαστηρίου της 21ης
 νόμοι, η νέα προθεσμία που έχει επίσης εφαρμογή στην Μαρτίου 1991 [υπόθεση C-209/89, Επιτροπή κατά Ιταλι
 άσκηση προηγουμένως κτηθέντων δικαιωμάτων αρχίζει κής Δημοκρατίας (7)] και της 5ης Οκτωβρίου 1995 [υπό
 να τρέχει μόνον από της ενάρξεως ισχύος της νέας θεση C-125/94, Aprile (8)], εθνικές διατάξεις διατηρηθεί
 διατάξεως. σες σε ισχύ οι οποίες, κατά παράβαση του κοινοτικού
 δικαίου , επιβάλλουν την πληρωμή κόστους μη οφειλομέ
 νου υπό καταστάσεις τέτοιες (όπως οι σχετικές με τον
 2. Ερωτάται αν η αρχή κατά την οποία οι διαδικαστικοί εκτελωνισμό εμπορευμάτων) στις οποίες o επιχειρηματίας
 κανόνες των εσωτερικών κανονιστικών ρυθμίσεων για την δεν είναι σε θέση να αντιταχθεί. Επομένως, τίθεται το
 προστασία των δικαιωμάτων που απορρέουν από το ζήτημα αν το κράτος μέλος, το οποίο δεν έχει εκπληρώσει
 κοινοτικό δίκαιο δεν πρέπει να είναι λιγότερο ευνοϊκοί την υποχρέωση μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των
 από εκείνους που διέπουν ανάλογες διαδικασίες του διατάξεων κοινοτικού δικαίου που έχουν απευθείας
 εσωτερικού δικαίου [αποφάσεις της 15ης Δεκεμβρίου εφαρμογή , μπορεί να επικαλείται την παρέλευση των
 1975 (^, Rewe (2) και Cornet (3), Συλλογή 1976, σ. 747 και αποσβεστικών προθεσμιών ή των προθεσμιών παραγρα
 765 , αρχή επιβεβαιωθείσα με άλλες μεγαγενέστερες απο φής εφόσον χρόνον οι ασυμβίβαστες προς το κοινοτικό
 φάσεις] εμποδίζει την καθιέρωση εθνικής διατάξεως, δίκαιο εθνικές διατάξεις διατηρούνται σε ισχύ .
 όπως αυτής του πρώτου εδαφίου του άρθρου 29 του
 νόμου 428, της 29ης Δεκεμβρίου 1990, η οποία φαινομε (') Αντι « 15 Δεκεμβρίου 1976», διάβαζε « 16 Δεκεμβρίου 1976».
 νικά αποβλέπει στην ενοποίηση των προθεσμιών προς (2) Υπόθεση 33/76.
 απόδοση των ποσών τα οποία έχουν πληρωθεί λόγω (3) Υπόθεση 45/76.
 τελωνειακών πράξεων, στη πραγματικότητα όμως (όπως (4) Συλλογή 1991 , σ. 1-4269.
 καθίσταται πρόδηλο από τον τίτλο και από το ίδιο το (5) Οδηγία του Συμβουλίου , της 1ης Δεκεμβρίου 1983 (ΕΕ αριθ.
 κείμενο της διατάξεως) έχει ως αποτέλεσμα να επεκτείνει L 359 της 22. 12. 1993, σ. 8). "
 τις αποσβεστικές προθεσμίες που προβλέπονται ήδη στο (6) Συλλογή 1989, σ. 1483.
 άρθρο 91 του νόμου περί τελωνείων (οι οποίες έχουν (7) Συλλογή 1991 , σ. 1-1575 .
 (8) Συλλογή 1995 , σ. 1-2919.
 εφαρμογή μόνο στα σφάλματα υπολογισμού ή σε περί
 πτωση επιβολής διαφορετικού δασμού από τον οριζόμενο
 στο δασμολόγιο) στην αντικειμενική απαίτηση αχρεωστή
 του που απορρέει από παράβαση του κοινοτικού δικαίου ,
 ενώ η


text:
ανάλογη αγωγή περί αποδόσεως του αντικειμενι
 κώς αχρεωστήτου του εσωτερικού κοινού δικαίου (άρ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 θρο 2033 του αστικού κώδικα) υπόκειται στη δεκαετή υπέβαλε το Arbeitsgericht Frankfurt am Main με διάταξη της
 προθεσμία παραγραφής. 11ης Ιουνίου 1996 στην υπόθεση Friedrich Santner κατά
 Hoechst Aktiengesellschaft
 3 . Ερωτάται αν η αρχή που διακήρυξε το Δικαστήριο με την (Υπόθεση C-229/96)
 απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση C-208/90, (96/0 269/20)
 Emmott (4) — βάσει της οποίας, μέχρι το χρονικό σημείο
 της ορθής μεταφοράς μιας οδηγίας ΕΚ , το κράτος μέλος Με διαταξη της 11ης Ιουνίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 που δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του δεν μπορεί Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 να προβάλλει την εκπρόθεση κίνηση από έναν ιδιώτη της την 1η Ιουλίου 1996, το Arbeitsgericht Frankfurt am Main, στο
 σχετικής κατ' αυτού ένδικης διαδικασίας για την προστα πλαίσιο της διαφοράς Friedrich Santner κατά Hoechst
 σία των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται από τις Aktiengesellschaft που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 διατάξεις της οδηγίας αυτής, η δε σχετική προθεσμία του Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εθνικού δικαίου αρχίζει να τρέχει μόνο από το χρονικό ακόλουθων ερωτημάτων:
 αυτό σημείο — ως εφαρμογή της αρχής της ασφαλείας
 δικαίου , δεσμεύει εξίσου τον εθνικό δικαστή όπως κι οι 1 . Μπορούν οι εργασίες καθαριότητας μεμονωμένων τμημά
 γραπτές διατάξεις κοινοτικού δικαίου . των μιας εγκαταστάσεως, αν αυτές, μετά την καταγγελία
 της συμβατικής μεταβιβάσεως σε άλλη εταιρεία, εκτελού
 4. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμε νται εκ νέου από την ίδια την επιχείρηση , να εξομοιωθούν
 νο ερώτημα, ερωτάται αν η εν λόγω αρχή που καθιερώ με τμήμα εγκαταστάσεως κατά την έννοια της οδηγίας
 θηκε με την απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση 77/187/ΕΟΚ (');
 C-208/90, αποτελούσα συγκεκριμένη εφαρμογή μιας από
 τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου , έχει άμεση 2. Ισχύει αυτό και στην περίπτωση κατά την οποία οι εν
 και γενική εφαρμογή , δηλαδή αν έχει απευθείας εφαρμο λόγω εργασίες καθαριότητας μεμονωμένων τμημάτων της
 γή και αν οι πολίτες μπορούν να την επικαλούνται εγκαταστάσεως, μετά την αναμεταβίβαση στην επιχείρη
 ενώπιον των εθνικών δικαστών σε κάθε άλλη περίπτωση ση , περιλαμβάνονται εκ νέου στις εργασίες καθαριότητας
 μη ορθής μεταφοράς μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο της όλης εγκαταστάσεως ;
 — όπως στην περίπτωση η οποία, σε σχέση προς την
 οδηγία 83/643/ΕΟΚ (5), αποτέλεσε αντικείμενο της απο (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 171 .
 φάσεως της 30ής Μαΐου 1989 [υπόθεση 340/87, Επιτροπή
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (6)1 — και, επομένως, οσάκις


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του High Court of Justice, Family Division (England and Wales) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A κατά B
 (Υπόθεση C-489/14) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και σε διαφορές γονικής μέριμνας - Κανονισμός (EK) 2201/2003 - Εκκρεμοδικία - Άρθρα 16 και 19, παράγραφοι 1 και 3 - Διαδικασία δικαστικού χωρισμού σε ένα πρώτο κράτος μέλος και διαδικασία διαζυγίου σε ένα δεύτερο κράτος μέλος - Διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου - Έννοια της δικαιοδοσίας που έχει «διαπιστωθεί» - Κατάργηση της δίκης στην πρώτη διαδικασία και κίνηση νέας διαδικασίας διαζυγίου εντός του πρώτου κράτους μέλους - Συνέπειες - Διαφορά ώρας μεταξύ των κρατών μελών - Αποτελέσματα επί της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων])
 (2015/C 389/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice, Family Division (England and Wales)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Α
 κατά
 Β
 Διατακτικό
 Όσον αφορά διαδικασίες δικαστικού χωρισμού και διαζυγίου κινηθείσες μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων δύο κρατών μελών, το άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (EK) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (EK) 1347/2000, έχει την έννοια ότι, σε καταστάσεις, όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου η δίκη ενώπιον του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου εντός του πρώτου κράτους μέλους καταργήθηκε μετά την άσκηση αγωγής ενώπιον του δευτέρου δικαστηρίου εντός του δευτέρου κράτους μέλους, δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις υπάρξεως εκκρεμοδικίας και, κατά συνέπεια, η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου πρέπει να λογίζεται ότι δεν έχει διαπιστωθεί.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2015.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/23
 Προσφυγή της 4ης Σεπτεμβρίου 2006 —Torresan κατά ΓΕΕΑ — Klosterbrauerei Weissenohe (CANNABIS)
 (Υπόθεση T-234/06)
 (2006/C 261/44)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Giampietro Torresan (Schonenfels, Ελβετία) (εκπρόσωπος: Gianluca Recher, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 29ης Ιουνίου 2006 στην υπόθεση R 517/2005-2, που κοινοποιήθηκε με τηλεομοιοτυπία της 5ης Ιουλίου 2006, και να επικυρώσει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος CANNABIS για τις κλάσεις 32 και 33·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των δύο διαδικασιών ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Λεκτικό σήμα «CANNABIS» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. Ν. 1.073.349) για προϊόντα των κλάσεων 32, 33 και 42.
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG
 Σήμα του αιτούντος την ακύρωση: Ο αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος δεν επικαλείται δικαίωμα επί σήματος. Η ακύρωση του κοινοτικού σήματος ζητείται για προϊόντα των κλάσεων 32 (ζύθος) και 33 (οίνοι, οινοπνευματώδη ποτά, ηδύποτα, αφρώδεις οίνοι).
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Μερικώς δεκτή η αίτηση ακυρώσεως· κήρυξη της ακυρότητας της καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος όσον αφορά τα προϊόντα των κλάσεων 32 και 33.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα και αντιφατική αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Helsingborgs tingsrätt (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Lars Ivansson, Carl-Rudolf Palmgren, Kjell Otto Pehrsson, Håkan Rosengren
 (Υπόθεση C-307/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Εσωτερική αγορά - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο - Διαδικασία πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών - Έννοια του «τεχνικού κανόνα» - Ωοπαραγωγές όρνιθες - Συντόμευση του αρχικού χρονοδιαγράμματος εφαρμογής για την έναρξη ισχύος του τεχνικού κανόνα - Υποχρέωση γνωστοποιήσεως - Προϋποθέσεις - Αποκλίνουσες γλωσσικές αποδόσεις))
 2014/C 315/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Helsingborgs tingsrätt
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Lars Ivansson, Carl-Rudolf Palmgren, Kjell Otto Pehrsson, Håkan Rosengren
 Διατακτικό
 1)
 Η υποχρέωση γνωστοποιήσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την οποία προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, ισχύει για την ημερομηνία που επιλέγουν εν τέλει οι εθνικές αρχές για την έναρξη ισχύος εθνικού μέτρου, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο ορίζει ότι για τις ωοπαραγωγές όρνιθες πρέπει να εφαρμόζονται συστήματα εκτροφής τα οποία ικανοποιούν τις ανάγκες τους ως προς τις φωλιές, τις κούρνιες και τα αμμόλουτρα και σκοπό έχει να διατηρήσει σε χαμηλό επίπεδο τη θνησιμότητα και τις διαταραχές συμπεριφοράς των πτηνών αυτών, εφόσον το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του εν λόγω εθνικού μέτρου έχει όντως τροποποιηθεί και η τροποποίηση αυτή είναι σημαντική, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 2)
 Στην περίπτωση κατά την οποία για τη συντόμευση του χρονοδιαγράμματος ενάρξεως της εφαρμογής εθνικού τεχνικού κανόνα ισχύει η υποχρέωση γνωστοποιήσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την οποία προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 98/34, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48, η παράλειψη της γνωστοποιήσεως αυτής συνεπάγεται το ανεφάρμοστο του εν λόγω εθνικού μέτρου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντιταχθεί στους ιδιώτες.
 (1) ΕΕ C 215 της 27.7.2013.


text:
C 7/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- 25 Οκτωβρίου 2002, το Københavns Byret, στο πλαίσιο της
 βαλε το Vestre Landsret με διάταξη της 9ης Οκτωβρίου ποινικής δίκης κατά Knud Grøngaard και Αllan Bang που
 2002 στην υπόθεση Cimber Air A/S κατά Skatteministeriet εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 (Υπουργείου Φορολογίας) προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (Υπόθεση C-382/02)
 Ερώτημα 1
 (2003/C 7/20)
 Εμποδίζει το άρθρο 3, παράγραφος α', της οδηγίας 89/592 (1) το
 να γνωστοποιεί ένα πρόσωπο εμπιστευτικές πληροφορίες, όταν το
 Με της 9ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία πρόσωπο αυτό έχει λάβει τις εμπιστευτικές πληροφορίες υπό την
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Οκτωβρίου ιδιότητά του ως εκλεγμένου από τους εργαζομένους μέλους
 2002, το Vestre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του διοικητικού συμβουλίου της επιχειρήσεως, όσον αφορά τις
 Cimber Air A/S και Skatteministeriet (Υπουργείου Φορολογίας) εμπιστευτικές πληροφορίες, η δε γνωστοποίηση πραγματοποιείται
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προς τον πρόεδρο της συνδικαλιστικής οργανώσεως, στην οποία
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: είναι συνδικαλισμένοι οι εργαζόμενοι οι οποίοι εξέλεξαν το
 πρόσωπο αυτό ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου;
 1. Έχει το άρθρο 15, περιπτώσεις 7 και 9 (πρβλ. άρθρο 15,
 περίπτωση 6) της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (οδηγία 77/388/ΕΟΚ
 του Συμβουλίου) (1) την έννοια ότι κράτος μέλος δικαιούται
 να μην απαλλάσσει από τον ΦΠΑ παραδόσεις για αεροπλάνο, Ερώτημα 2
 το οποίο εξυπηρετεί εσωτερικά δρομολόγια, ανεξαρτήτως
 από το ότι η εταιρία, η οποία χρησιμοποιεί το αεροπλάνο,
 πραγματοποιεί κυρίως πτήσεις σε διεθνείς μεταφορές, ή Εμποδίζει το άρθρο 3, στοιχείο α', της οδηγίας 89/592 το να
 γνωστοποιεί ένα πρόσωπο εμπιστευτικές πληροφορίες, όταν το
 υποχρεούται το κράτος μέλος να απαλλάσσει από τον ΦΠΑ
 πρόσωπο αυτό έχει λάβει τις εμπιστευτικές πληροφορίες υπό την
 τέτοιες παραδόσεις;
 ιδιότητά του ως μέλους της επιτροπής συνεργασίας ομίλου της
 επιχειρήσεως, η δε γνωστοποίηση πραγματοποιείται στον πρόεδρο
 2. Αν το ∆ικαστήριο κρίνει ότι υφίσταται υποχρέωση απαλλαγής
 της συνδικαλιστικής οργανώσεως η οποία έχει εκλέξει το πρόσωπο
 από τον ΦΠΑ παραδόσεων, όταν η αεροπορική εταιρία
 αυτό ως μέλος της επιτροπής συνεργασίας ομίλου;
 πραγματοποιεί κυρίως πτήσεις σε διεθνείς μεταφορές, ζητεί-
 ται από το ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί του ποια κριτήρια,
 όπως παραδείγματος χάριν, κύκλος εργασιών, θέσεις ανά
 χιλιόμετρο, επιβάτες ανά χιλιόμετρο ή ο αριθμός επιβατών Ερώτημα 3
 και σημείων αναχωρήσεως, έχουν αποφασιστική σημασία
 κατά το άρθρο 15, περίπτωση 6, προκειμένου να μπορεί να Εμποδίζει το άρθρο 3, στοιχείο α', της οδηγίας 89/592 το να
 θεωρηθεί μια αεροπορική εταιρία ότι πραγματοποιεί «κυρίως» γνωστοποιεί ο πρόεδρος συνδικαλιστικής οργανώσεως εμπιστευτι-
 πτήσεις σε διεθνείς μεταφορές; κές πληροφορίες, όταν ο πρόεδρος έχει λάβει τις εμπιστευτικές
 πληροφορίες υπό τις εκτιθέμενες στο ερώτημα 1 περιστάσεις, η δε
 ( 1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, γνωστοποίηση πραγματοποιείται προς, αντιστοίχως,
 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με
 τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης α) τους δύο αντιπροέδρους,
 αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 β) τον ανώτατο διευθυντή της διοικήσεως της


text:
γραμματείας της
 οργανώσεως και
 γ) τους συνεργάτες του προέδρου στη γραμματεία της οργα-
 νώσεως;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Københavns Byret με απόφαση της 14ης Αυγού-
 Ερώτημα 4
 στου 2002 στην ποινική δίκη κατά Knud Grøngaard και
 Αllan Bang
 Εμποδίζει το άρθρο 3, στοιχείο α', της οδηγίας 89/592 το να
 γνωστοποιεί ο πρόεδρος συνδικαλιστικής οργανώσεως εμπιστευτι-
 (Υπόθεση C-384/02) κές πληροφορίες, όταν ο πρόεδρος έχει λάβει τις εμπιστευτικές
 πληροφορίες υπό τις εκτιθέμενες στο ερώτημα 2 περιστάσεις, η δε
 (2003/C 7/21) γνωστοποίηση πραγματοποιείται προς, αντιστοίχως,
 α) τους δύο αντιπροέδρους,
 Με απόφαση της 14ης Αυγούστου 2002, η οποία περιήλθε στη β) τον ανώτατο διευθυντή της διοικήσεως της γραμματείας της
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις οργανώσεως και
 ---pagebreak--- 11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/13
 γ) τους συνεργάτες του προέδρου στη γραμματεία της οργα- 3. ευρίσκονταν, λόγω διώξεων ή επαπειλούμενων πολιτικών
 νώσεως; διώξεων, εκτός της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας και συνελή-
 φθησαν από ξένη δύναμη και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι μετά
 την έναρξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου,
 Ερώτημα 5 εξαρτάται από την κατοχή της αυστριακής ιθαγένειας κατά το
 χρόνο υποβολής της αιτήσεως αποζημιώσεως, στο άρθρο 48,
 Ποια σημασία έχει για την απάντηση στα ερωτήματα 1 έως 4 το παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, περί ελεύθερης κυκλοφορίας
 ότι οι εμπιστευτικές πληροφορίες που γνωστοποιήθηκαν είναι των εργαζομένων;
 α) πληροφορίες για το ότι άρχισαν διαπραγματεύσεις για
 συγχώνευση μεταξύ δύο εισηγμένων στο Χρηματιστήριο
 εταιριών,
 β) πληροφορίες για την ημερομηνία μιας συγχωνεύσεως μεταξύ
 δύο εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιριών ή Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2002
 γ) πληροφορίες για το ύψος της αυξήσεως της τιμής των
 μετοχών μιας εισηγμένης στο Χρηματιστήριο εταιρίας, η
 οποία αναμένεται ως εκ του ότι η εταιρία πρόκειται να (Υπόθεση C-388/02)
 συγχωνευθεί με μια άλλη εισηγμένη στο Χρηματιστήριο
 εταιρία; (2003/C 7/23)
 ( 1) Οδηγία της 13ης Νοεμβρίου 1989, για το συντονισμό των ρυθμίσεων
 όσον αφορά τις πράξεις προσώπων τα οποία είναι κάτοχοι εμπιστευτι- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 κών πληροφοριών (ΕΕ L 334, σ. 30). την Μαρία Πατακιά και την Karen Banks, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 4 Νοεμβρίου 2002, ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της
 Ιρλανδίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Αrbeits- und Sozialgericht Wien με διάταξη της 1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει
 22ας Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση Josef Baldinger κατά τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter (ίδρυμα ασφα- είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 λίσεως συντάξεως των εργαζομένων) 1999/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ-
 βουλίου, της 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση συστήματος
 αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές
 (Υπόθεση C-386/02) δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέ-
 ρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλή-
 (2003/C 7/22) ρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλω-
 μάτων ( 1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινο-
 ποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την


text:
οδηγία·
 Με διάταξη της 22ας Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 28 Οκτωβρίου 2002, το Αrbeits- und Sozialgericht Wien, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Josef Baldinger και
 Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter (ιδρύματος ασφαλί-
 σεως συντάξεως των εργαζομένων) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων:
 Το άρθρο 249 ΕΚ, βάσει του οποίου η οδηγία δεσμεύει κάθε
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο
 Αντίκειται εθνική νομοθετική ρύθμιση, θεσπισθείσα με νόμο μόλις αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των κρατών μελών να
 το 2000, κατά την οποία η αξίωση χρηματικής αποζημιώσεως τηρούν την προθεσμία προς συμμόρφωση που καθορίζει η οδηγία.
 όσων: Η προθεσμία αυτή έληξε στις 31 Ιουλίου 2001, χωρίς η
 Ιρλανδία να έχει θεσπίσει τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να
 1. υπήρξαν αιχμάλωτοι κατά τη διάρκεια του πρώτου ή του συμμορφωθεί προς την οδηγία που διαλαμβάνεται στα αιτήματα
 δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ή της Επιτροπής.
 2. συνελήφθησαν και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι ξένης δυνάμεως,
 για πολιτικούς ή στρατιωτικούς λόγους, κατά τη διάρκεια (1 ) EE L 201, της 31.7.1999, σ. 77.
 του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ή κατά τη διάρκεια της
 κατοχής της Αυστρίας από τις Συμμαχικές ∆υνάμεις, ή


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/9
 γ) παρέχονται στοιχεία τα οποία, έστω και αν αποβλέπουν Προσφυγή της Ιταλικής ∆ημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 στην εξαπάτηση των εταίρων ή του κοινού με σκοπό την των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Ιανουα-
 αποκόμιση παράνομου κέρδους, αποτελούν συνέπεια ρίου 2003
 εκτιμήσεων οι οποίες, αν εξετασθούν κατ' ιδίαν, δια-
 φέρουν από τις ορθές εκτιμήσεις σε ποσοστό που δεν
 υπερβαίνει ορισμένο ανώτατο όριο; (Υπόθεση C-24/03)
 δ) τα ψευδή στοιχεία ή οι δόλιες παραλείψεις και, εν πάση (2003/C 70/15)
 περιπτώσει, οι ανακοινώσεις και οι πληροφορίες που
 δεν απεικονίζουν πιστά τη χρηματοοικονομική ή περιου-
 σιακή κατάσταση ή τα αποτελέσματα χρήσεως της
 εταιρίας δεν αλλοιώνουν «αισθητά» τη χρηματοοικονο- Η Ιταλική ∆ημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον καθηγητή
 μική ή την περιουσιακή κατάσταση του ομίλου; Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Maurizio Fiorilli,
 avvocato dello Stato, άσκησε στις 15 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 3) Όσον αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέ- Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ψουν «κατάλληλες κυρώσεις» για τις παραβάσεις που προβλέ-
 πουν η πρώτη και η τέταρτη οδηγία (68/151 και 78/660),
 πρέπει οι οδηγίες αυτές, και ειδικότερα το άρθρο 44,
 παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης για την ίδρυση των Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε συνδυασμό με το άρθρο 2,
 παράγραφος 1, στοιχείο στ', και το άρθρο 6 της λεγόμενης να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής αριθ. 4127, της
 πρώτης οδηγίας (68/151), καθώς και το άρθρο 2, παράγρα- 5ης Νοεμβρίου 2002 ( 1), με την οποία αποκλείστηκαν από
 φοι 2, 3 και 4, της λεγόμενης τέταρτης οδηγίας (78/660, την κοινοτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ, τμήμα
 όπως συμπληρώθηκε από τις οδηγίες 83/349 και 90/605), Εγγυήσεων, οι ακόλουθες δαπάνες της Ιταλικής ∆ημοκρατίας:
 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές
 απαγορεύουν τη θέσπιση ή διατήρηση σε ισχύ νόμου κράτους — σημείο Β.2.1. της εκθέσεως — οικονομικό έτος 1999-2000
 μέλους ο οποίος, σε περίπτωση παραβάσεως των υποχρεώ- — Οπωροκηπευτικά — ποσό: 68 050, 00 ευρώ·
 σεων των εταιριών περί δημοσιότητας και πιστής απεικονί-
 σεως της καταστάσεώς τους, οι οποίες επιβάλλονται προς
 διασφάλιση της προστασίας των «συμφερόντων των εταίρων — σημείο Β.2.1. της εκθέσεως — οικονομικό έτος 2000-2001
 και των τρίτων», διαμορφώνει ένα σύστημα κυρώσεων που: — Οπωροκηπευτικά — ποσό: 7 853, 00 ευρώ·
 — σημείο Β.4.1.6. της εκθέσεως — οικονομικό έτος 1998-
 α) στις σοβαρότερες περιπτώσεις (περιουσιακή ζημία) προ- 1999 — Αποθεματοποίηση σιτηρών — ποσό: 1 272 616,
 βλέπει ότι μόνον οι εταίροι και οι δανειστές έχουν το 34 ευρώ.
 δικαίωμα να ζητήσουν την επιβολή της κυρώσεως,
 αποκλείοντας έτσι τη δυνατότητα γενικευμένης και
 ουσιαστικής προστασίας των τρίτων;
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 β) στις λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις (έλλειψη περιουσια-
 κής ζημίας ή εγκλήσεως) προβλέπει ότι έχει τελεστεί
 απλώς πταίσμα, το οποίο, εντασσόμενο στο όλο πλαίσιο
 του ιταλικού δικονομικού συστήματος, αποδεικνύεται, 1. Ο π ω ρ ο κ η π ε υ τ ι κ ά
 για τους λόγους που παρατέθηκαν ανωτέρω στο
 σκεπτικό, μειωμένης αποτελεσματικότητας;
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ιταλικές αρχές δεν τήρησαν πλήρως


text:
τις
 διατάξεις των κανονισμών 2200/96 ( 2) (άρθρο 25) και 659/97 (3)
 γ) επιτρέπει στους ιδιώτες — μέσω του συστήματος της (άρθρο 9, παράγραφος 2 και 3), υποεκτιμώντας τις ποσότητες που
 εκ των υστέρων ανακλήσεως της εγκλήσεως — να γνωστοποιήθηκαν στο πλαίσιο του υπολογισμού της κοινοτικής
 ματαιώσουν πλήρως την προστασία του αγαθού της αποζημιώσεως αποσύρσεως: αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθορίσει
 διαφάνειας στον τομέα των εταιριών; η Επιτροπή υψηλή ΚΑΑ.
 Υποστηρίζεται, ωστόσο, ότι βάσει της ισχύουσας κοινοτικής
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 06/001, σ. 80. νομοθεσίας, οι ιταλικές αρχές παρέσχον επαρκείς πληροφορίες
 ( 2) EE ειδ. έκδ. 06/002, σ. 17. στην Επιτροπή, η οποία είχε τη δυνατότητα να αναθεωρήσει τον
 ( 3) EE L 193 της 18.7.1983, σ. 1. υπολογισμό της ΚΑΑ που εμφάνιζε ήσσονος σημασίας διαφορές
 ( 4) EE L 317 της 16.11.1990, σ. 60. σε σχέση προς τα τελικά στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από τον
 οργανισμό που προέβη στην πληρωμή. Η παράλειψη διορθώσεως
 της ΚΑΑ εκ μέρους της Επιτροπής δεν μπορεί να καταλογιστεί
 στην ιταλική διοίκηση, η οποία μερίμνησε να την επισημάνει και
 να παράσχει τα σχετικά αριθμητικά στοιχεία.
 ---pagebreak--- C 70/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 2. ∆η μ ό σ ι α α π οθ ε μ α τ ο π οί η σ η σ ι τη ρ ώ ν 23 Ιανουαρίου 2003, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Bergisch Gladbach και Ηans
 Η Επιτροπή προσάπτει στην, ήδη διαλυθείσα, ΑΙΜΑ ότι δεν έλαβε U. Hundt-Eßwein που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 υπόψη της, στο πλαίσιο των αγορών αραβοσίτου κατά το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 έτος εμπορίας 1997/98, την πρώτη ημέρα της αναλήψεως που ερωτημάτων:
 αναφέρεται στην αποδοχή της προσφοράς, αλλά, αντιθέτως, άφησε
 να τρέχει η προθεσμία για τον καθορισμό της τιμής έως τον χρόνο 1. Ενεργεί όποιος προβαίνει στην αγορά ή την ανέγερση
 της πρώτης πραγματικής παραδόσεως από τον παραδίδοντα. Κατά κατοικίας προς κάλυψη ιδίων στεγαστικών αναγκών, κατά
 την Επιτροπή, το ΕΓΤΠΕ κατέβαλε περισσότερα από όσα θα είχε την αγορά ή την ανέγερση της κατοικίας, ως υποκείμενος
 υποχρεωθεί να καταβάλει αν η ΑΙΜΑ, ακόμα και αν η ημερομηνία στον φόρο, στην περίπτωση που ένας από τους χώρους του
 αναλήψεως δεν είχε καθοριστεί εκ των προτέρων, είχε ωστόσο κτίσματος πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ως χώρος κατ' οίκον
 λάβει υπόψη της ως ημέρα αναφοράς την επόμενη ημέρα της εργασίας για δευτερεύουσα μη μισθωτή απασχόληση;
 αποστολής της αποδοχής της προσφοράς, ημερομηνία κατά την
 οποία, θεωρητικά, μπορούσε να είχε αρχίσει αυτή η ανάληψη. Ο
 οργανισμός παρεμβάσεως ΑGEA δεν συμφωνεί με την άποψη της Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Επιτροπής, στο μέτρο που ο κανονισμός 689/92 (4) πουθενά δεν
 προβλέπει ότι η επομένη της ημέρας αποστολής της αποδοχής της 2. Σε περίπτωση από κοινού παραγγελίας ενός επενδυτικού
 προσφοράς λαμβάνεται ως βάση για τον υπολογισμό της τιμής αγαθού εκ μέρους μιας κοινωνίας ιδανικών μεριδούχων ή μιας
 αποκτήσεως του προϊόντος· εξάλλου, ο ίδιος αυτός κανονισμός κοινωνίας συζύγων, η οποία αυτή καθεαυτή δεν αναπτύσσει
 αναθέτει στον οργανισμό παρεμβάσεως την εκπόνηση του προ- επιχειρηματική δραστηριότητα,


text:
μπορεί να θεωρηθεί ότι
 γράμματος παραδόσεως του προϊόντος, οπότε η ΑΙΜΑ υιοθετεί το πρόκειται για αγορά εκ μέρους μη υποκείμενου στον φόρο,
 πρόγραμμα το οποίο έχει συμφωνηθεί μεταξύ του υπερθεματιστή ο οποίος δεν δικαιούται εκπτώσεως του φόρου επί των
 και του παραδίδοντος. εισροών, όσον αφορά τον φόρο προστιθέμενης αξίας που
 αναλογεί στο αποκτώμενο αγαθό, ή οι κοινωνοί αποτελούν
 αποδέκτες υπηρεσιών;
 3. Π ρι μ ο δ ό τη σ η σ τ ον τομέ α του ακατ έρ-
 γα σ το υ κ α πν ο ύ
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα:
 Κατόπιν ελέγχου από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο διαπιστώ-
 3. Έχει δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών, σε
 θηκε σφάλμα συνιστάμενο στη μη τήρηση του ορίου εγγυήσεως
 περίπτωση αγοράς ενός επενδυτικού αγαθού εκ μέρους
 όσον αφορά την ποικιλιακή ομάδα καπνού 01 για το έτος εμπορίας
 κοινωνίας ιδανικών μεριδούχων την οποία απαρτίζουν δύο
 1998.
 σύζυγοι, στην περίπτωση που το εν λόγω αγαθό χρησιμοποιεί
 μόνον ο ένας εκ των δύο κοινωνών για τους επιχειρηματικούς
 Το σφάλμα αυτό δεν είχε ως αποτέλεσμα την υπέρβαση των ορίων του σκοπούς,
 ειδικής εγγυήσεως για τις λοιπές ποικιλιακές ομάδες όσον αφορά
 το εν λόγω έτος εμπορίας. α) μόνον ο ένας αυτός κοινωνός και μόνο για το ποσοστό
 του φόρου επί των εισροών που του αναλογεί ως
 ( 1) ΕΕ L 306 της 8.11.2002, σ. 26. Απόφαση 2002/881/ΕΚ της αγοραστής
 Επιτροπής σχετικά με τον αποκλεισμό από την κοινοτική χρηματο-
 δότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη ή
 μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσανατολισμού και
 Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων. β) μπορεί να τύχει ο κοινωνός, κατά το άρθρο 17,
 ( 2) ΕΕ L 297 της 21.11.1996, σ. 1. παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας
 ( 3) ΕΕ L 100 της 17.4.1997, σ. 22. 77/388/ΕΟΚ ( 1) εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών
 ( 4) ΕΕ L 74 της 20.3.1992, σ. 18. που αναλογεί στο ποσοστό κατά το οποίο αυτός
 χρησιμοποιεί για επιχειρηματικούς σκοπούς ολόκληρο
 το αγαθό (με την επιφύλαξη των όρων υπολογισμού
 αυτού του ποσοστού κατά το τέταρτο ερώτημα);
 4. Απαιτείται προς άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως του
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- φόρου επί των εισροών, κατά το άρθρο 18 της οδηγίας
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 29ης Αυγούστου 77/388/ΕΟΚ, τιμολόγιο, κατά την έννοια του άρθρου 22,
 2002 στην υπόθεση Finanzamt Bergisch Gladbach κατά παράγραφος 3, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, που να έχει
 Ηans U. Hundt-Eßwein εκδοθεί αποκλειστικώς γι' αυτόν τον σύζυγο-κοινωνό, με
 μνεία του αναλογούντος σ' αυτόν τιμήματος και φόρου, ή
 αρκεί ένα τιμολόγιο το οποίο να έχει εκδοθεί για τους
 (Υπόθεση C-25/03)
 κοινωνούς-συζύγους, χωρίς ένα τέτοιο διαχωρισμό τιμήματος
 και φόρου;
 (2003/C 70/16)
 (1 ) EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
 Με διάταξη της 29ης Αυγούστου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις