text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/18
 Προσφυγή της 30ής Μαρτίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-158/12)
 2012/C 174/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Petrova, K. Mifsud-Bonnici)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να εκδώσει άδειες σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 8 της οδηγίας 2008/1/ΕΚ (1) ή παραλείποντας να επανεξετάσει, οσάκις ενδείκνυται, και να ενημερώσει, οσάκις απαιτείται, τους όρους για τη χορήγηση αδείας, όσον αφορά 13 υφιστάμενες εγκαταστάσεις εκτροφής χοίρων και εγκαταστάσεις εκτροφής πουλερικών στην Ιρλανδία, και κατά τον τρόπο αυτόν παραλείποντας να διασφαλίσει ότι αυτές οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις λειτουργούν σύμφωνα με τα άρθρα 3, 7, 9, 10 και 13, με το άρθρο 14, στοιχεία α' και β', και με το άρθρο 15, παράγραφος 2, της οδηγίας IPPC το αργότερο μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2007, παρέβη την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας IPPC.·
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας IPPC, τα κράτη μέλη υποχρεούνταν να διασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές τους είτε εκδίδουν άδειες σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 8 είτε επανεξετάζουν, οσάκις ενδείκνυται, και ενημερώνουν, οσάκις απαιτείται, τους υφισταμένους όρους χορηγήσεως αδείας, το αργότερο μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2007.
 Από τα στοιχεία που διαθέτει, η Επιτροπή συνάγει ότι οι εγκαταστάσεις εκτροφής χοίρων και η εγκατάσταση εκτροφής πουλερικών που υφίστανται στην Ιρλανδία λειτουργούν ακόμη χωρίς άδεια σύμφωνη με την οδηγία IPPC και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας.
 (1) Οδηγία 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ΕΕ L 24, σ. 8, στο εξής: οδηγία IPPC).


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/39
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Νοεμβρίου 2010 —
 United Phosphorus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-95/09 R ΙΙΙ)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Οδηγία 91/414/ΕΟΚ - Απόφαση σχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας napropamide στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414 - Παράταση της ισχύος μέτρου αναστολής εκτελέσεως)
 2011/C 30/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: United Phosphorus Ltd (Warrington, Cheshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Parpala και F. Wilman)
 Αντικείμενο
 Αίτηση παρατάσεως της ισχύος του μέτρου αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως 2008/902/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας napropamide στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την ανάκληση των εγκρίσεων για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την εν λόγω ουσία (ΕΕ L 326, σ. 35).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Η ισχύς του μέτρου αναστολής εκτελέσεως που ελήφθη με το σημείο 1 του διατακτικού της διατάξεως του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 28ης Απριλίου 2009, T-95/09 R, United Phosphorus κατά Επιτροπής (δεν δημοσιεύθηκε στη Συλλογή) παρατείνεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, χωρίς όμως να μπορεί να παραταθεί πέραν της ημερομηνίας εκδόσεως της αποφάσεως στην κύρια δίκη, σε περίπτωση που αυτή εκδοθεί πριν την ως άνω ημερομηνία.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/44
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2015 — Satkirit Holdings κατά ΓΕΕΑ — Advanced Mailing Solutions (luvo)
 (Υπόθεση T-449/15)
 (2015/C 320/61)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Satkirit Holdings Ltd (Douglas, Νήσος του Μαν) (εκπρόσωπος: M. Vanhegan, QC)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Advanced Mailing Solutions Ltd (East Kilbride, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «luvo» — Υπ’ αριθ. 11 244 324 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Μαΐου 2015 στην υπόθεση R 877/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή της AMS·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του Γενικού Δικαστηρίου.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 27.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/45
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2015 — Barqawi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-303/15)
 (2015/C 245/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ahmad Barqawi (Ντουμπάι, Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: J.-P. Buyle και L. Cloquet, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/375 του Συμβουλίου, της 6ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον τον αφορά·
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/383 του Συμβουλίου της 6ης Μαρτίου 2015 για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, καθόσον τον αφορά·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των εξόδων του προσφεύγοντος.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, καθόσον δεν υπήρξε ακρόαση του προσφεύγοντος πριν επιβληθούν οι επίμαχες κυρώσεις.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το Συμβούλιο δεν τεκμηρίωσε την ύπαρξη των αναφερόμενων πραγματικών περιστατικών βάσει των οποίων αιτιολογήθηκαν τα ληφθέντα μέτρα.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της γενικής αρχής της αναλογικότητας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από δυσανάλογη προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας και ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, καθόσον τα μέτρα που έλαβε το Συμβούλιο δεν ασκούν καμία επιρροή στο συριακό καθεστώς και καθόσον ο προσφεύγων ανέκαθεν σεβάστηκε τις κυρώσεις που επέβαλε η διεθνής κοινότητα και παρέμεινε πάντα ανεξάρτητος σε σχέση με το υφιστάμενο καθεστώς, είναι εύλογη η πεποίθηση ότι τα προσβαλλόμενα μέτρα ελήφθησαν για άλλους λόγους από εκείνους που αναφέρονται στις πράξεις επιβολής τους (αποκλεισμός από την αγορά — πριμοδότηση άλλων επιχειρηματιών).
 6.
 Ο έκτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον το Συμβούλιο αιτιολόγησε τα προσβαλλόμενα μέτρα ελλιπώς, και χωρίς να αναφερθεί σε κανένα συγκεκριμένο στοιχείο ή ημερομηνία που θα καθιστούσε δυνατόν για τον προσφεύγοντα να ταυτοποιήσει τις εμπορικές πράξεις που του προσάπτονται.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 27 Απριλίου 2012 — Minister voor Immigratie en Asiel, κατά X
 (Υπόθεση C-199/12)
 2012/C 217/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Minister voor Immigratie en Asiel
 Αναιρεσίβλητος: X
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελούν οι αλλοδαποί με ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα υπό την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (ΕΕ L 304, στο εξής: οδηγία);
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: ποιες ομοφυλοφιλικές δραστηριότητες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, και δύνανται πράξεις διώξεως σχετικά με τις δραστηριότητες αυτές, εφόσον πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις, να οδηγήσουν στο να χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα; Το παρόν ερώτημα περιέχει επίσης τα ακόλουθα υποερωτήματα:
 α)
 Δύναται να απαιτηθεί αλλοδαποί με ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό να κρατήσουν στη χώρα καταγωγής τους τον προσανατολισμό τους μυστικό έναντι των πάντων, για να αποφύγουν δίωξη;
 β)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, δύναται, και αν ναι σε ποιο βαθμό, να απαιτηθεί αλλοδαποί με ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό να έχουν προσεκτική συμπεριφορά όταν στη χώρα καταγωγής τους δίνουν ουσιαστικό περιεχόμενο στον προσανατολισμό αυτόν, έτσι ώστε να αποφύγουν δίωξη; Δύναται συναφώς να απαιτηθεί ομοφυλόφιλοι να έχουν πιο προσεκτική συμπεριφορά από ό,τι ετεροφυλόφιλοι;
 γ)
 Αν συναφώς δύναται να γίνει διάκριση μεταξύ των εξωτερικεύσεων που αφορούν τον σκληρό πυρήνα του προσανατολισμού και των εξωτερικεύσεων με τις οποίες δεν πρόκειται περί αυτού, τι νοείται ως σκληρός πυρήνας του προσανατολισμού και με ποιο τρόπο μπορεί τούτο να καθοριστεί;
 3)
 Αποτελεί η απλώς και μόνον ποινικοποίηση ομοφυλοφιλικών δραστηριοτήτων και απειλή στερητικής της ελευθερίας ποινής για αυτές, όπως ορίζεται στον ισχύοντα από το 1861 νόμο Offences against the Person Act της Σιέρα Λεόνε, πράξη διώξεως υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με την παράγραφο 2, αρχή και στοιχείο γ', της οδηγίας; Αν όχι, υπό ποιες συνθήκες πρόκειται περί αυτού;


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/29
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2007 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunal Supremo — Ισπανία) — Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (Egeda) κατά Al Rima SA
 (Υπόθεση C-395/06) (1)
 (2007/C 82/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 294 της 2.12.2006.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/45
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2008 — Matratzen Concord κατά ΓΕΕΑ — Barranco Schnitzler και Barranco Rodriguez (MATRATZEN CONCORD)
 (Υπόθεση T-351/08)
 (2008/C 285/84)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Matratzen Concord GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Albrecht, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pablo Barranco Schnitzler (Sant Just Desvern, Ισπανία) και Mariano Barranco Rodriguez (Sant Just Desvern, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Μαΐου 2008 (υπόθεση R 1034/2007-2)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων αυτών της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Matratzen Concord
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MATRATZEN CONCORD» για προϊόντα των κλάσεων 10, 20 και 24 (αίτηση αριθ. 3 355 369)
 Δικαιούχοι του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Pablo Barranco Schnitzler και Mariano Barranco Rodriguez
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εθνικό λεκτικό σήμα «MATRATZEN» για προϊόντα της κλάσεως 20
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των συγκρουομένων σημάτων, και παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 2, του κανονισμού, δεδομένου ότι δεν προσκομίστηκε απόδειξη περί ουσιαστικής χρήσεως του αντιταχθέντος σήματος.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/23
 Προσφυγή της 20ής Οκτωβρίου 2006 — Nordmilch κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-294/06)
 (2006/C 310/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nordmilch eG (Zeven, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Schneider, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 9ης Αυγούστου 2006, R 746/2004-4, καθόσον με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή της προσφεύγουσας·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Vitality» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 29, 30, 32, 33 και 43 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 2 835 684).
 Απόφαση του εξεταστή: Μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Ο λόγος απαραδέκτου του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) δεν αντιτίθεται στην αίτηση καταχωρίσεως, διότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση καθιστά δυνατό άνευ εταίρου στους ενδιαφερομένους συναλλακτικούς κύκλους να αναγνωρίζουν την προέλευση των προστατευομένων με το εν λόγω σήμα προϊόντων, να τα διακρίνουν δε αυτά από τα προϊόντα άλλων επιχειρήσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993 για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/52
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Απριλίου 2013 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 28 Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση F-92/12, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-203/13 P)
 2013/C 156/95
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της και άνευ ουδεμίας εξαιρέσεως την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της διατάξεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 28 Ιανουαρίου 2013 επί της υποθέσεως F-92/12, Marcuccio κατά Επιτροπής, και με την οποία απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτη προσφυγή με αίτημα την ακύρωση αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί παρακρατήσεων από το επίδομα αναπηρίας του νυν αναιρεσείοντος, όσον αφορά τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο του έτους 2011, και την επιστροφή των ποσών που παρακρατήθηκαν.
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης είχε αποφανθεί ότι η υπογραφή του εκπροσώπου του νυν αναιρεσείοντος στο έγγραφο που είχε διαβιβασθεί με τηλεομοιοτυπία στις 5 Σεπτεμβρίου 2012 δεν ήταν όμοια αυτής που είχε τεθεί επί του δικογράφου της προσφυγής, το οποίο είχε αποσταλεί ταχυδρομικώς και είχε παραληφθεί στις 13 Σεπτεμβρίου 2012.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων διατείνεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη στερείται παντελώς αιτιολογίας, λόγω της μη διεξαγωγής αποδείξεων, του γενικόλογου και αυθαίρετου χαρακτήρα της και της παραμορφώσεως πραγματικών περιστατικών, ενέχει δε πλάνη περί το δίκαιο εξαιτίας, ιδίως, προδήλως πεπλανημένης εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Φεβρουαρίου 2010 — Enercon κατά ΓΕΕΑ — Hasbro (ENERCON)
 (Υπόθεση T-472/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ENERCON - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα TRANSFORMERS ENERGON - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 80/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Enercon GmbH (Aurich, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Böhm και V. Henke, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Hasbro, Inc. (Pawtucket, Rhode Island, ΗΠΑ) (εκπρόσωπος: M. Edenborough, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 25ης Οκτωβρίου 2007 (υπόθεση R 959/2006-4) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Hasbro, Inc. και Enercon GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Enercon GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 79 της 29.3.2008.


text:
 15.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 21ης Ιανουαρίου 2014 — Jelenkowska-Luca κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-114/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αποδοχές - Αποζημίωση αποδημίας - Προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Υπηκοότητα του κράτους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ο τόπος μόνιμης υπηρεσίας - Συνήθης διαμονή)
 2014/C 78/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Jelenkowska-Luca (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: P. K. Rosiak, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και V. Joris)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως να μην χορηγηθεί στην προσφεύγουσα η αποζημίωση αποδημίας.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Jelenkowska-Luca φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 26 της 26.1.13, σ. 71.


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/34
 Προσφυγή της 7ης Απριλίου 2017 — Mabrouk κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-216/17)
 (2017/C 195/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mohamed Marouen Ben Ali Ben Mohamed Mabrouk (Τύνιδα, Τυνησία) (εκπρόσωποι: J-R. Farthouat, N. Boulay, δικηγόροι, και S. Crosby, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/153 του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/72/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ 2017, L 23, σ. 19), καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η δέσμευση των περιουσιακών του στοιχείων παραβιάζει την αρχή περί ευλόγου χρόνου, η οποία κατοχυρώνεται στα άρθρα 6 και 47 της ΕΣΔΑ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιστοίχως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι είναι ελλιπής η βάση της δεσμεύσεως των περιουσιακών του στοιχείων:
 —
 Αντιθέτως προς τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ο προσφεύγων, το Συμβούλιο θεωρεί ότι τα περιουσιακά στοιχεία του είναι παράνομα, χωρίς ωστόσο να αιτιολογεί αυτή του την κρίση.
 —
 Καθόσον έκρινε ότι τα περιουσιακά στοιχεία του προσφεύγοντος είναι παράνομα το Συμβούλιο υπέπεσε σε πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά, αν υποτεθεί ότι προέβη σε οποιαδήποτε εκτίμησή τους.
 —
 Η δέσμευση είναι άνευ αντικειμένου, καθόσον σκοπός της είναι να συνδράμει την Τυνησία να ανακτήσει ιδιοποιηθέντα περιουσιακά στοιχεία. Εντούτοις, κανένα από τα περιουσιακά στοιχεία του προσφεύγοντα δεν είναι ιδιοποιηθέν.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η δέσμευση των περιουσιακών του στοιχείων μετά την πτώση του καθεστώτος του Προέδρου Ben προσβάλλει το δικαίωμά του εργασίας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η δέσμευση είναι εν πάση περιπτώσει δυσανάλογη και προσβάλλει τα δικαιώματά του ιδιοκτησίας.


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το First-Tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 25 Ιουλίου 2011 — Field Fisher Warehouse LLP κατά The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-392/11)
 2011/C 282/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 First-Tier Tribunal (Tax Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Field Fisher Warehouse LLP
 Καθών: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Το κύριο ερώτημα στην υπό κρίση υπόθεση είναι αν οι υπηρεσίες που παρέχονται από τους εκμισθωτές στους μισθωτές στο πλαίσιο συμβάσεως μισθώσεως (στο εξής: υπηρεσίες) πρέπει να θεωρηθούν στοιχείο μιας ενιαίας απαλλασσόμενης παροχής συνιστάμενης σε μίσθωση ακινήτου, είτε διότι οι υπηρεσίες συναποτελούν αντικειμενικά μαζί με τη μίσθωση μία ενιαία αδιάσπαστη οικονομική παροχή είτε επειδή είναι «παρεπόμενες» σε σχέση με τη μίσθωση, η οποία αποτελεί την κύρια παροχή (στο εξής: κύρια παροχή). Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό και υπό το φως της αποφάσεως C-572/07, Tellmer, του Δικαστηρίου, πόσο σημαντικό είναι το γεγονός ότι οι υπηρεσίες θα μπορούσαν να παρέχονται (αλλά δεν παρέχονται στην πραγματικότητα) από πρόσωπα άλλα πλην των εκμισθωτών, μολονότι σύμφωνα με τους όρους της επίμαχης μισθώσεως οι μισθωτές δεν είχαν άλλη επιλογή από το να λαμβάνουν τις υπηρεσίες από τους εκμισθωτές;
 2)
 Προκειμένου να καθοριστεί αν υφίσταται μία ενιαία παροχή, έχει σημασία ότι η παράλειψη του μισθωτή να καταβάλει τη δαπάνη παροχής των υπηρεσιών παρέχει στον εκμισθωτή το δικαίωμα, όχι μόνο να αρνηθεί την παροχή των υπηρεσιών, αλλά και να καταγγείλει τη σύμβαση μισθώσεως;
 3)
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι έχει σημασία η δυνατότητα των τρίτων να παρέχουν τις υπηρεσίες απευθείας στον μισθωτή, αποτελεί το στοιχείο αυτό απλή ένδειξη προκειμένου να καθοριστεί αν οι υπηρεσίες συνιστούν είτε μία ενιαία, αδιάσπαστη οικονομική παροχή, της οποίας η διαίρεση θα ήταν τεχνητή, είτε παροχή παρεπόμενη της κύριας παροχής, ή αποτελεί καθοριστικό παράγοντα; Αν το εν λόγω στοιχείο αποτελεί απλή ένδειξη ή αν δεν έχει καμία σημασία, ποιοι άλλοι παράγοντες έχουν σημασία προκειμένου να καθοριστεί αν οι υπηρεσίες συνιστούν παρεπόμενη παροχή; Ειδικότερα, πόσο σημαντικό είναι το αν οι υπηρεσίες παρέχονται εντός του μισθίου ή σε σχέση με το μίσθιο ή σε άλλα μέρη του κτιρίου;
 4)
 Αν ασκεί επιρροή η δυνατότητα των τρίτων να παρέχουν τις υπηρεσίες, ασκεί ειδικότερα επιρροή το αν οι υπηρεσίες θα μπορούσαν από νομικής απόψεως να παρασχεθούν από τρίτους, ακόμα και αν αυτό θα ήταν δύσκολο στην πράξη να οργανωθεί ή να συμφωνηθεί με τον εκμισθωτή, ή καθοριστικό στοιχείο αποτελεί η πρακτική δυνατότητα ή η κοινή πρακτική όσον αφορά την παροχή των υπηρεσιών αυτών;
 5)
 Οι υπηρεσίες, εν προκειμένω, συνίστανται σε μια σειρά από υπηρεσίες που παρέχονται με αντάλλαγμα την καταβολή ενιαίας δαπάνης παροχής υπηρεσιών. Σε περίπτωση που κάποιες από τις υπηρεσίες αυτές (π.χ. ο καθαρισμός των κοινοχρήστων χώρων ή η παροχή υπηρεσιών ασφαλείας) δεν αποτελούν μέρος μιας ενιαίας αδιάσπαστης οικονομικής παροχής ή πρέπει να θεωρηθούν παρεπόμενες της κύριας παροχής, ενώ τούτο δεν ισχύει για άλλες υπηρεσίες, θα ήταν ορθό να κατανεμηθεί η


text: συνολική αντιπαροχή μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών, προκειμένου να προσδιοριστεί το ποσοστό της αντιπαροχής που φορολογείται και το ποσοστό που δεν φορολογείται; Επικουρικώς, θα ήταν ορθό να θεωρηθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες τόσο στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους ώστε να αποτελούν «μία ενιαία αδιάσπαστη οικονομική παροχή της οποίας η διαίρεση θα ήταν τεχνητή» και η οποία αποτελεί αυτή καθεαυτή μία ενιαία παροχή χωριστή από τη μίσθωση του ακινήτου;


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2012 — Slovak Telekom κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-458/09 και T-171/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Απόφαση περί αιτήσεως παροχής πληροφοριών - Αναγκαίος χαρακτήρας των ζητούμενων πληροφοριών - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αναλογικότητα)
 2012/C 133/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Slovak Telekom a.s. (Μπρατισλάβα, Σλοβακία) (εκπρόσωποι: αρχικώς οι M. Maier, L. Kjølbye και D. Geradin, στη συνέχεια οι L. Kjølbye, D. Geradin και G. Berrisch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή [εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και K. Mojzesowicz (υπόθεση T-458/09) και M. Castillo de la Torre, K. Mojzesowicz και J. Bourke (υπόθεση T-171/10)]
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως C(2009) 6840 της Επιτροπής, της 3ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 3, και του άρθρου 24, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου (υπόθεση COMP/39.523 — Slovak Telekom), και, αφετέρου, της αποφάσεως C(2010) 902 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 3, και του άρθρου 24, παράγραφος 1, του κανονισμού 1/2003 (υπόθεση COMP/39.523 — Slovak Telekom).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Καταδικάζει τη Slovak Telekom a.s. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 11 της 16.1.2010.


text:
Αριθ. C 74/24 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 3 . 97
 Προσφυγή της εταιρείας Industrie des Poudres Spheriques συνθήκης ΕΚ, καθοσον αυτή έκρινε ότι η Péchiney προσπά
 (IPS) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που θησε να βελτιώσει την ποιότητα του ασβεστίου της προκει
 ασκήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1997 μένου να εφοδιάζει την προσφεύγουσα. H τελευταία εμμένει
 (Υπόθεση Τ-5/97) στο γεγονός ότι η κατ' επανάληψη ανακοίνωση εκ μέρους της
 Péchiney, με τις πολυάριθμες επιστολές που απέστειλε στην
 (97/C 74/49) προσφεύγουσα, της αναμενόμενης παραγωγής ασβεστίου
 ουδέποτε συνοδεύτηκε από την ελάχιστη εξήγηση ως προς
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) τους λόγους για τους οποίους το ασβέστιο αυτό δεν ήταν ποτέ
 έτοιμο. Κατά την προσφεύγουσα, εξάλλου , η Péchiney δεν
 H εταιρεία Industrie des Poudres Sphériques (IPS), με εδρα το έδωσε την παραμικρή διευκρίνιση ως προς τις φερόμενες
 Annemasse (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τη Chantai διευθετήσεις στις οποίες προέβαινε για τη βελτίωση της
 Momège, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμ ποιότητας του ασβεστίου . Κατά συνέπεια, η Επιτροπή περιο
 βούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue, άσκησε, ρίστηκε σε μια επιπόλαιη καταμέτρηση των διαφόρων επι
 στις 13 Ιανουαρίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των στολών τις οποίες η Péchiney απηύθυνε στην προσφεύγουσα,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής χωρίς να προβεί σε σοβαρή εκτίμηση των στοχείων του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. φακέλου .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Εκτός από την εσφαλμένη εκτίμηση όσον αφορά την ύπαρξη
 καταχρηστικών πρακτικών, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι
 — να ακυρώσει την από 7 Νοεμβρίου 1996 απόφαση με την η ανάλυση της Επιτροπής στηρίζεται σε πάρα πολλά σφάλ
 οποία η Επιτροπή απέρριψε την καταγγελία της προσφεύ ματα εκτιμήσεως, καθόσον η καθής :
 γουσας στην υπόθεση IV/35151/E-1 ,
 — θεωρεί ότι η μέθοδος της προσφεύγουσας απαιτεί ειδικές
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. προδιαγραφές σε σχέση με τους άλλους μεταποιητές
 μεταλλικού ασβεστίου ,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — ισχυρίζεται ότι κανένας παραγωγός δεν ανακοινώνει το
 περιεχόμενο σε οξυγόνο του ασβεστίου του,
 H προσφεύγουσα, μια μικρή εταιρεία ειδικευμένη στην
 παραγωγή ραδιενεργών μετάλλων σε κόκκους, είναι υποχρε — απέκλεισε το ότι η δυσχέρεια εφαρμογής μιας αξιόπιστης
 ωμένη , για τις ανάγκες της παραγωγής της, να προμηθεύεται μεθόδου αναλύσεως του ασβεστίου μπορεί να αποδοθεί
 μεταλλικό ασβέστιο. Από την αρχή της παραγωγής της το στην έλλειψη βουλήσεως της Péchiney και
 1982, απευθύνθηκε στην Péchiney, τον μόνο κοινοτικό παρα
 γωγό, προκειμένου να καλύψει το σύνολο των προμηθειών — θεώρησε ότι η προσφεύγουσα έχει δυτικούς προμηθευτές
 της στο εν λόγω προϊόν. Ωστόσο, όλες οι προσπάθειές της ή εναλλακτικώς στις τρίτες χώρες.
 παρέμειναν άκαρπες. H προσφεύγουσα εξηγεί τη συμπεριφο
 ρά αυτή από το γεγονός ότι αυτός o παραγωγός ανέπτυξε μια
 μέθοδο ανταγωνιστική εκείνης της προσφεύγουσας και οι
 δύο επιχειρήσεις κατέστησαν ανταγωνίστριες στο παραγόμε
 νο προϊόν διαμερισμένο ασβέστιο. Κατά την προσφεύγουσα,
 μια από τις παρελκυστικές τακτικές της Péchiney συνίστατο
 στην επίκληση των διατάξεων αντιντάμπινγκ με μόνο σκοπό Προσφυγή -αγωγή της Comafrica SpA και Dole Fresh Fruit
 να εμποδίσει τις προερχόμενες εκτός Κοινότητας παραδό Europe Ltd & Co. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 σεις .


text:
Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1997
 (Υπόθεση Τ-6/97)
 Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η εκ μέρους της
 Επιτροπής απόρριψη της καταγγελίας που κατέθεσε η προ (97/C 74/50)
 σφεύγουσα, προκειμένου να τεθεί τέρμα στην εκ μέρους της
 Péchiney παράβαση του άρθρου 86 της συνθήκης ΕΚ στην (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 αγορά του μεταλλικού ασβεστίου .
 Οι Comafrica SpA και Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co.,
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλ εκπροσωπούμενες από τον Bernard O'Connor, με αντίκλητο
 λει κατ' αρχάς παράβαση των άρθρων 190 και 86 της στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Arsène Kronshagen, 22, rue
 συνθήκης, καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η Marie Adelaïde, άσκησαν, στις 15 Ιανουαρίου 1997, ενώπιον
 Επιτροπή αγνόησε τις σχέσεις μεταξύ των παρελκυστικών του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 πρακτικών της Péchiney και της χρήσεως των μέσων αντι αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ντάμπινγκ. Ενεργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο, η καθής
 παρέλειψε να εξακριβώσει σε ποιο βαθμό η τελευταία αυτή
 επιχείρηση προέβη σε καταχρηστική εκμετάλλευση της δε Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες)
 σπόζουσας θέσεως, προσφεύγοντας στη διαδικασία αντιντά ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 μπινγκ ενώ συγχρόνως χρησιμοποιούσε πρακτικές αποκλει
 σμού . — να ακυρώσει, κατά τα άρθρα 173 και 174 της συνθήκης
 ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 2035/96, κατά το μέτρο που
 Δεύτερον, στην Επιτροπή προσάπτεται επίσης πρόδηλη αφορά τις προσφεύγουσες ή , επικουρικώς, να ακυρώσει
 πλάνη εκτιμήσεως, καθώς και παράβαση του άρθρου 86 της τον κανονισμό αυτόν erga omnes,


text:
 29.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/4
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 16 Ιουλίου 2015 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-18/15)
 (2015/C 357/04)
 Στις 16 Ιουλίου 2015 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Øyvind Bø και Marlene Lie Hakkebo, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35, Rue Belliard, 1040 Brussels, άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ:
 1.
 Να αναγνωρίσει ότι η Ισλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 56 l του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2010/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής δηλώσεων για τα πλοία κατά τον κατάπλου και/ή απόπλου από λιμένες των κρατών μελών και για την κατάργηση της οδηγίας 2002/6/ΕΚ), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 14 της πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας.
 2.
 Να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφυγή αφορά την παράλειψη της Ισλανδίας να συμμορφωθεί, το αργότερο έως τις 18 Φεβρουαρίου 2015, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 18 Δεκεμβρίου 2014 σχετικά με τη μη εφαρμογή από το εν λόγω κράτος στην εσωτερική έννομη τάξη του της οδηγίας 2010/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής δηλώσεων για τα πλοία κατά τον κατάπλου και/ή απόπλου από λιμένες των κρατών μελών και για την κατάργηση της οδηγίας 2002/6/ΕΚ, όπως αναφέρεται στο σημείο 56 l του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής (εφεξής «η πράξη»).
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 14 της πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/16
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-383/09)
 2009/C 312/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Beynet και Recchia)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει πρόγραμμα μέτρων για την αυστηρή προστασία του είδους Cricetus cricetus (Grand Hamster), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο δ’, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1)
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσάπτει στην καθής ότι παρέλειψε να θεσπίσει, όπως απαιτούν οι διατάξεις του άρθρου 12 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, σύστημα αυστηρής προστασίας του είδους Cricetus cricetus (Grand Hamster) στην Αλσατία που είναι η περιοχή της φυσικής κατανομής του είδους αυτού στη Γαλλία.
 Κατά την προσφεύγουσα, από τη μέτρηση των υπογείων ενδιαιτημάτων του ζώου αυτού προκύπτει σημαντική μείωση του αριθμού του κατά τα τελευταία έτη, δεδομένου ότι ο αριθμός των υπογείων ενδιαιτημάτων μειώθηκε από 1167 το 2001 σε μόλις 161 το 2007. Υπό τις συνθήκες αυτές, το εν λόγω είδος, καθόσον κινδυνεύει ταυτόχρονα από τις δυσμενείς γεωργικές πρακτικές και από την αστική πίεση, απειλείται σύντομα με πλήρη εξαφάνιση.
 Στην προσφυγή της, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η καθής έλαβε υπόψη της τα προβλήματα αυτά κατά τη λήψη μέτρων για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τις γεωργικές πρακτικές, πλην όμως τα μέτρα αυτά είναι ανεπαρκή.
 Συγκεκριμένα, αφενός, οι τρεις κατά προτεραιότητα περιφέρειες για την ανάληψη δράσης, ήτοι οι περιφέρειες στις οποίες επικεντρώνονται οι προσπάθειες για την προστασία του είδους αυτού, καλύπτουν πολύ μικρό μόνον τμήμα της περιοχής που συνιστά τον φυσικό οικότοπο του εν λόγω είδους, δεδομένου ότι τα δύο τρίτα των υπογείων ενδιαιτημάτων βρίσκονται εκτός των περιφερειών αυτών, οι οποίες, εξάλλου, αντιπροσωπεύουν μόλις το 2 % των εδαφών στα οποία οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για τη διαβίωση του Grand Hamster. Εντούτοις, για να εξασφαλιστεί ότι τα μέτρα προστασίας του είδους αυτού καλύπτουν επαρκώς ορισμένη εδαφική περιοχή, απαιτείται, τουλάχιστον, να ληφθεί ως σημείο αναφοράς η παρουσία του Grand Hamster το 1990, και όχι το 2000.
 Αφετέρου, τα μέτρα προστασίας, αυτά καθαυτά, είναι πολύ ανεπαρκή. Συναφώς, η Επιτροπή επικρίνει, ειδικότερα, την έλλειψη σαφήνειας του κανονιστικού πλαισίου όσον αφορά την περιοχή ανακτήσεως του Hamster. Συγκεκριμένα, οι εθνικές διοικητικές αρχές διαθέτουν υπερβολικά ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως κατά τη χορήγηση παρεκκλίσεων για την επεξεργασία οικιστικών σχεδίων σε σχέση με τις εδαφικές περιοχές στις οποίες διαβιούν τα χάμστερ, ενώ υπάρχει μεγάλη ανασφάλεια όσον αφορά τα αντισταθμιστικά μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία του είδους αυτού.
 (1) ΕΕ L 206, σ. 7


text:
 17.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad της Βάρνας (Βουλγαρία) στις 15 Δεκεμβρίου 2011 — «LVK — 56» EOOD κατά Direktor na direktsia «Obzhalvane i uprvlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite
 (Υπόθεση C-643/11)
 2012/C 80/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad της Βάρνας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: LVK — 56 EOOD
 Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — grad Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Καλύπτει το άρθρο 203 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όλες τις περιπτώσεις λανθασμένης χρεώσεως ΦΠΑ, περιλαμβανομένων και εκείνων στις οποίες εκδόθηκε τιμολόγιο με ΦΠΑ χωρίς να υφίσταται γενεσιουργός αιτία του φόρου; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα: Απαιτείται κατά τα άρθρα 203 και 273 της οδηγίας 2006/112 τα κράτη μέλη να προβλέπουν ρητώς ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας που αναγράφεται σε τιμολόγιο οφείλεται ακόμη και στην περίπτωση που δεν πραγματοποιήθηκε αντίστοιχη πράξη, ή αρκεί η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο του γενικού κανόνα της οδηγίας, σύμφωνα με τον οποίο ο φόρος οφείλεται από οποιοδήποτε πρόσωπο αναγράφει συγκεκριμένο ποσό φόρου σε τιμολόγιο;
 2)
 Ενόψει της τριακοστής ενάτης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας 2006/112 και προκειμένου να διασφαλισθεί ο ακριβής υπολογισμός των εκπτώσεων του καταβληθέντος ήδη φόρου, επιβάλλουν τα άρθρα 73, 179 και 203 της οδηγίας 2006/112 στις αρμόδιες υπηρεσίες εσόδων, στην περίπτωση αναγραφής ΦΠΑ σε τιμολόγιο χωρίς να έχει επέλθει η γενεσιουργός αιτία του φόρου, να διορθώνουν τη βάση επιβολής του φόρου και τον χρεωθέντα ΦΠΑ;
 3)
 Είναι δυνατή η προβλεπόμενη κατ’ άρθρο 395 της οδηγίας 2006/112 λήψη ειδικών μέτρων σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης, κατά την οποία οι αρμόδιες υπηρεσίες εσόδων ελέγχουν, στο πλαίσιο ελέγχου των εκπτώσεων, μόνο τη διενεργηθείσα έκπτωση, ενώ ο φόρος επί των πραγματοποιηθεισών πράξεων θεωρείται ότι οφείλεται υποχρεωτικά εκ του γεγονότος και μόνο ότι αναγράφηκε σε τιμολόγιο; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα: Επιτρέπει το άρθρο 203 της οδηγίας 2006/112 –και, αν ναι, σε ποιες περιπτώσεις–, να καταβάλλεται για την ίδια πράξη φόρος προστιθέμενης αξίας δύο φορές, ήτοι αφενός από τον προμηθευτή των αγαθών ή τον παρέχοντα τις υπηρεσίες, διότι ανέγραψε τον ΦΠΑ επί του τιμολογίου, και αφετέρου από τον αποκτώντα τα αγαθά ή τον λήπτη των υπηρεσιών εφόσον του στερείται το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου;
 4)
 Αντιβαίνει μια πρακτική όπως αυτή της κύριας δίκης –κατά την οποία ο λήπτης φορολογητέας παραδόσεως αγαθών ή παροχής υπηρεσιών στερείται του δικαιώματος προς έκπτωση λόγω «μη αποδείξεως της πραγματοποιήσεως της πράξεως» χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι έχει ήδη διαπιστωθεί το απαιτητό του φόρου κατά του προμηθευτή ή του παρέχοντος και ότι αυτός οφείλει τον φόρο, ενώ έως το χρονικό σημείο της εκτιμήσεως της γενέσεως του δικαιώματος προς έκπτωση η σχετική πράξη φορολογικού ελέγχου δεν έχει τροποποιηθεί ή/και δεν έχει προκύψει και διαπιστωθεί κάποιος λόγος ώστε να τροποποιηθεί με τον τρόπο


text:
που προβλέπεται από την διοίκηση–, στην απαγόρευση της σωρευτικής επιβολής ΦΠΑ και στις αρχές της ασφάλειας του δικαίου, της ίσης μεταχειρίσεως και της φορολογικής ουδετερότητας;
 5)
 Επιτρέπεται κατά τα άρθρα 167 και 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112 η μη χορήγηση δικαιώματος προς έκπτωση σε αποκτώντα φορολογητέα παράδοση ή στον λήπτη φορολογητέας υπηρεσίας που πληροί όλες τις προϋποθέσεις του άρθρου 178 της οδηγίας, ενώ με την πράξη φορολογικού ελέγχου η οποία έχει εκδοθεί και έχει καταστεί οριστική έναντι του προμηθευτή ή του παρέχοντος δεν έγινε καμία διόρθωση του χρεωθέντος για τη συγκεκριμένη πράξη ΦΠΑ λόγω «μη επελεύσεως της γενεσιουργού αιτίας του φόρου», αλλά αντιθέτως έγινε δεκτό ότι ο φόρος κατέστη απαιτητός και ελήφθη υπόψη κατά τον υπολογισμό του αποτελέσματος της συγκεκριμένης φορολογικής περιόδου; Έχει σημασία για την απάντηση στο παρόν ερώτημα το γεγονός ότι ο προμηθευτής ή πάροχος δεν προσκόμισε λογιστικά στοιχεία στο πλαίσιο του φορολογικού ελέγχου, το δε αποτέλεσμα για την εν λόγω περίοδο υπολογίστηκε αποκλειστικά επί τη βάσει των στοιχείων της δηλώσεως ΦΠΑ και των βιβλίων αγορών και πωλήσεων;
 6)
 Ανάλογα με την απάντηση που θα δοθεί στα ανωτέρω ερωτήματα: Έχουν τα άρθρα 167 και 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112 την έννοια ότι με βάση την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας απαιτείται, σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης, να έχει το υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο τη δυνατότητα να εκπίπτει τον φόρο που χρεώθηκε για τις πράξεις;
 (1) EE L 347, σ. 1.


text:
Aριθ. C 16/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 1 . 96
 2. Αυτά τα προσωρινά μέτρα μπορούν να διατάσσονται απο λίου, της 13ης Φεβρουαρίου 1993, για την κοινή οργάνωση
 το εθνικό δικαστήριο μόνον: της αγοράς στον τομέα της μπανάνας, υπό το φως τον
 — εφόσον το δικαστήριο αυτό έχει σοβαρές αμφιβολίες σκεπτικού της διατάξεως περί παραπομπής, δεν προέκυψε η
 ως προς το κύρος της κοινοτικής πράξεως και εφόσον, ύπαρξη στοιχείων δυναμένων να επηρεάσουν το κύρος
 τους.
 στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν έχει ήδη
 επιληφθεί ερωτήματος σχετικού με το κύρος της
 (') EE αριθ . C 76 της 12. 3 . 1994.
 αμφισβητούμενης πράξεως, τον υποβάλλει σχετικό
 ερώτημα ·
 — εφόσον συντρέχει περίπτωση επείγοντος υπό την
 έννοια ότι τα προσωρινά μέτρα είναι αναγκαία προ
 κειμένου να μην υποστεί o αιτών σοβαρή και ανεπα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 νόρθωτη ζημία· της 9tiç Nοεμβρίου 1995
 — εφόσον το εν λόγω δικαστήριο λαμβάνει δεόντως στην υπόθεση C-475/93 (αίτηση του Sozialgericht Speyer για
 υπόψη το συμφέρον της Κοινότητας· την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Jean-Louis Théve
 — εφόσον, κατά την εκτίμηση όλων αυτών των προϋπο non και Stadt Speyer — Sozialamt κατά Landesversicher
 θέσεων, το εθνικό δικαστήριο σέβεται τις αποφάσεις ungsanstalt Rheinland-Pfalz (')
 του Δικαστηρίου ή του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ («Κοινωνική ασφάλιση — Άρθρο 6 τον κανονισμού (ΕΟΚ)
 κών Κοινοτήτων επί της νομιμότητας του κανονισμού αριθ. 1408/71 — Αντικατάσταση των συμβάσεων κοινωνικής
 ή διάταξη εκδοθείσα κατά τη διαδικασία των ασφα ασφαλίσεως που έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών
 λιστικών μέτρων για τη λήψη, στο κοινοτικό επίπεδο, από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71»)
 παρομοίων προσωρινών μέτρων. (96/C 16/04)
 (!) EE αριθ. C 76 της 12. 3. 1994. (Γλώσσα διαδικασίας: r] yερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ σιενθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 της 9tiç Nοεμβρίου) 1995
 Στην υπόθεση C-475/93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 στην υπόθεση C-466/93 (αíτηοη TOV Verwaltungsgericht Sozialgericht Speyer (Γερμανία), προς το Δικαστήριο, κατ'
 Frankfurt am Main yια TIJV έκδοση προδικαστικής αποφά εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 σεως ): Atlanta Fruchthandelsgesellschaft mbH κατά ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 Bundesamt für Ernährung und Forstwirtschaft (') αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Jean-Louis Thévenon και
 («Μπανάνες — Κοινή οργάνωση αγοράς — Καθεστώς Stadt Speyer — Sozialamt κατά Landesversicherungsanstalt
 εισαγωγής — Εκτίμηση του κύρους») Rheinland-Pfalz, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 (96/C 16/03) προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του
 Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των
 (Γλώσσα διαδικασίας: t] yερμανική) συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς,
 στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») και ενημερωθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του
 Στην υπόθεση C-466/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ L 230, σ. 6) και ως προς
 Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) προς το την ερμηνεία των άρθρων 48 παράγραφος 2 και 51 της
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της


text:
συνθήκης συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο συγκείμενο από τους G. C.
 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη και G. Hirsch,
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Atlanta προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C.
 Fruchthandelsgesellschaft mbH κ.λπ. και Bundesamt fur Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (εισηγη
 Ernâhrung und Forstwirtschaft, η έκδοση προδικαστικής τή), J. L. Murray, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστές,
 αποφάσεως ως προς το κύρος του τίτλου IV και του γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: D. Louterman-
 άρθρου 21 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/ Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Νοεμ
 93 του Συμβουλίου , της 13ης Φεβρουαρίου 1993 , για την βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της μπανάνας (ΕΕ
 L 47 , σ. 1 ), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Τα άρθρα 48 παράγραφος 2 και 51 της συνθήκης έχουν την
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, K. N. Κακούρη , D. A. O. έννοια ότι επιτρέπουν την αντικατάσταση από τον κανονισμό
 Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, προέδρους τμήματος, (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971
 G. F. Mancini, F. A. Schockweiler (εισηγητή), J. C. Moitinho περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως
 de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των
 Jann, H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 Elmer, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσε όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί με τον κανονισμό
 ως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 τον Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου 1983
 διατακτικό : οποιασδήποτε συμβάσεως συνδέει αποκλειστικά δύο κράτη
 μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 τον κανονισμού αυτού, εφόσον
 Από την εξέταση τον τίτλου IV και του άρθρου 21 παρά o ασφαλισμένος δεν έχει, πριν από την έναρξη ισχύος τον
 γραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, συμπληρώσει περιόδους


text:
 20.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank Noord-Holland (Κάτω Χώρες) στις 7 Δεκεμβρίου 2016 — X BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
 (Υπόθεση C-631/16)
 (2017/C 086/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Noord-Holland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: X BV
 Καθού: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι ισχυρός o εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2016/1647 (1) της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία κατασκευάζονται από την [ΕΤΑΙΡΙΑ A] Ltd., και για την εφαρμογή της αποφάσεως του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14;
 2)
 Είναι ισχυρός ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2016/1731 (2) της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ, και που παράγονται από την [ΕΤΑΙΡΙΑ I] Ltd (Κίνα), και για την εφαρμογή της αποφάσεως του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14;
 3)
 Αν η απάντηση στο πρώτο και/ή στο δεύτερο ερώτημα είναι αρνητική, σημαίνει αυτό ότι οι καταβληθέντες δασμοί πρέπει να επιστραφούν εντόκως στην προσφεύγουσα;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, πώς πρέπει να υπολογιστούν οι δασμοί αυτοί;
 (1) Εκτελεστικός κανονισμός για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία κατασκευάζονται από τις επιχειρήσεις Best Royal Co. Ltd, Lac Cuong Footwear Co. Ltd, Lac Ty Co. Ltd, Saoviet Joint Stock Company (Megastar Joint Stock Company), VMC Royal Co. Ltd, Freetrend Industrial Ltd και τη συνδεδεμένη της εταιρεία Freetrend Industrial A (Vietnam) Co. Ltd., Fulgent Sun Footwear Co. Ltd, General Shoes Ltd, Golden Star Co. Ltd, Golden Top Company Co. Ltd, Kingmaker Footwear Co. Ltd., Tripos Enterprise Inc., Vietnam Shoe Majesty Co. Ltd, και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικαθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ 2016, L 245, σ. 16).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ και που παράγονται από τη General Footwear Ltd (Κίνα), την Diamond Vietnam Co Ltd και την Ty Hung Footgearmex/Footwear Co. Ltd, και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ 2016, L 262, σ. 4).


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/48
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — Martín Osete κατά EUIPO — Rey (AN IDEAL HUSBAND)
 (Υπόθεση T-429/16)
 (2016/C 343/65)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Isabel Martín Osete (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: V. Wellens, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Daniella Rey (Τουλούζη, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «AN IDEAL HUSBAND» — Υπ’ αριθ. 5 231 808 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 1526/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 55, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Etimine SA κατά Secretary of State for Work and Pensions
 (Υπόθεση C-15/10) (1)
 (Περιβάλλον και προστασία της υγείας των ανθρώπων - Οδηγία 67/548/ΕΟΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 1272/2008 - Ουσίες με βάση τα βορικά άλατα - Ταξινόμησή τους ως τοξικών ουσιών για την αναπαραγωγή της κατηγορίας 2 - Οδηγία 2008/58/ΕΚ και κανονισμός (ΕΚ) 790/2009 - Προσαρμογή των ταξινομήσεων αυτών στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο - Κύρος - Μέθοδοι αξιολογήσεως των εγγενών ιδιοτήτων των ουσιών - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Νομική βάση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αρχή της αναλογικότητας)
 2011/C 269/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Etimine SA
 κατά
 Secretary of State for Work and Pensions
 παρισταμένης της
 Borax Europe Ltd
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Κύρος, όσον αφορά την ταξινόμηση ορισμένων ουσιών οι οποίες έχουν βάση τα βορικά άλατα ως τοξικών για την αναπαραγωγή, της οδηγίας 2008/58/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Αυγούστου 2008, για τροποποίηση, με σκοπό την προσαρμογή της στην τεχνική πρόοδο, για τριακοστή φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών (ΕΕ L 246, σ.1) και του κανονισμού (ΕΚ) 790/2009 της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2009, περί τροποποιήσεως, με σκοπό την προσαρμογή του στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο, του κανονισμού (ΕΚ) 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων (ΕΕ L 235, σ.1) — Εσφαλμένη εκτίμηση της υπάρξεως κινδύνου κατά τον συνήθη χειρισμό και τη συνήθη χρήση της ουσίας, όπως απαιτεί το παράρτημα VI της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ
 Διατακτικό
 Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο δυνάμενο να θίξει, αφενός, το κύρος της οδηγίας 2008/58/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Αυγούστου 2008, για τροποποίηση, με σκοπό την προσαρμογή της στην τεχνική πρόοδο, για τριακοστή φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών, και, αφετέρου, του κανονισμού (ΕΚ) 790/2009 της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2009, περί τροποποιήσεως, με σκοπό την προσαρμογή του στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο, του κανονισμού (ΕΚ) 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων, καθόσον η οδηγία αυτή και ο εν λόγω κανονισμός ταξινόμησαν ορισμένες ουσίες με βάση τα βορικά άλατα ως τοξικές για την αναπαραγωγή της κατηγορίας 2.
 (1) ΕΕ C 63 της 13.3.2010.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 4 Ιανουαρίου 2008 — Infopaq International A/S κατά Danske Dagblades Forening
 (Υπόθεση C-5/08)
 (2008/C 64/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: Infopaq International A/S
 Εφεσίβλητη: Danske Dagblades Forening
 Προδικαστικά ερωτήματα
 (i)
 Μπορεί η αποθήκευση και η επακόλουθη εκτύπωση αποσπάσματος του κειμένου ενός άρθρου, που αποτελείται από μια λέξη κλειδί μαζί με τις 5 προηγούμενες και τις 5 επόμενες λέξεις, να θεωρηθούν ως πράξεις αναπαραγωγής που προστατεύονται (βλ. το άρθρο 2 της οδηγίας infosoc (1));
 (ii)
 Έχουν σημασία, για τη δυνατότητα χαρακτηρισμού προσωρινών πράξεων αναπαραγωγής ως «μεταβατικών» (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας infosoc), οι περιστάσεις υπό τις οποίες αυτές διενεργούνται;
 (iii)
 Μπορεί μια προσωρινή πράξη αναπαραγωγής να θεωρηθεί ως «μεταβατική», όταν η αναπαραγωγή έχει τη μορφή επεξεργασίας π.χ. μέσω δημιουργίας ενός αρχείου κειμένου βάσει ενός αρχείου απεικονίσεως ή μέσω αναζητήσεως διαδοχικών κειμένων βάσει ενός αρχείου κειμένου;
 (iv)
 Μπορεί μια προσωρινή πράξη αναπαραγωγής να θεωρηθεί ως «μεταβατική», όταν αποθηκεύεται ένα μέρος της αναπαραγωγής που αποτελείται από ένα ή περισσότερα αποσπάσματα κειμένου με 11 λέξεις;
 (v)
 Μπορεί μια προσωρινή πράξη αναπαραγωγής να θεωρηθεί ως «μεταβατική», όταν εκτυπώνεται ένα μέρος της αναπαραγωγής που αποτελείται από ένα ή περισσότερα αποσπάσματα κειμένου με 11 λέξεις;
 (vi)
 Έχει σημασία, προκειμένου προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής να «αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου» (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας infosoc), το στάδιο της τεχνολογικής μεθόδου στο οποίο διενεργούνται αυτές οι πράξεις;
 (vii)
 Μπορούν προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής να «αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου», όταν αυτές συνίστανται σε σάρωση όλων των άρθρων της εφημερίδας με το χέρι, κατά την οποία μέθοδο τα άρθρα της εφημερίδας μετατρέπονται από ένα τυπωμένο μέσο σε ένα ψηφιακό μέσο;
 (viii)
 Μπορούν προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής να «αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου», όταν αυτές συνίστανται σε εκτύπωση ενός μέρους της αναπαραγωγής που περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα αποσπάσματα κειμένου με 11 λέξεις;
 (ix)
 Περιλαμβάνει η «νόμιμη χρήση» (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας infosoc) οποιαδήποτε μορφή χρήσεως, η οποία δεν απαιτεί τη συγκατάθεση του δικαιούχου;
 (x)
 Περιλαμβάνει η «νόμιμη χρήση» (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας infosoc) τη σάρωση από μια επιχείρηση όλων των άρθρων μιας εφημερίδας, την επακόλουθη επεξεργασία της αναπαραγωγής μαζί με την αποθήκευση και, ενδεχομένως, την εκτύπωση ενός μέρους της αναπαραγωγής, που συνίσταται σε ένα ή περισσότερα αποσπάσματα κειμένου με 11 λέξεις, προς τον σκοπό καταρτίσεως της περιλήψεως της επιχειρήσεως, μολονότι ο δικαιούχος δεν έχει δώσει τη συγκατάθεσή του γι' αυτές τις πράξεις;
 (xi)
 Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να κρίνεται αν προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής έχουν «ανεξάρτητη οικονομική σημασία» (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας infosoc), εφόσον πληρούνται οι λοιποί όροι αυτής της διατάξεως;
 (xii)
 Μπορούν τα λόγω της ορθολογικής οργανώσεως οφέλη που προκύπτουν για τον χρήστη μέσω των προσωρινών αναπαραγωγών να λαμβάνονται επίσης υπόψη κατά την εκτίμηση του ζητήματος αν οι πράξεις αυτές έχουν ανεξάρτητη οικονομική σημασία


text:
(βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας infosoc);
 (xiii)
 Μπορούν η εκ μέρους μιας επιχειρήσεως σάρωση όλων των άρθρων μιας εφημερίδας, η επακόλουθη επεξεργασία της αναπαραγωγής μαζί με την αποθήκευση και ενδεχομένως την εκτύπωση ενός μέρους της αναπαραγωγής, που συνίσταται σε ένα ή περισσότερα αποσπάσματα κειμένου με 11 λέξεις, χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου, να θεωρηθούν ως «ορισμένες ειδικές περιπτώσεις οι οποίες δεν αντίκεινται στην κανονική εκμετάλλευση» των άρθρων εφημερίδας και «δεν θίγουν αδικαιολογήτως τα έννομα συμφέροντα του δικαιούχου» (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 5);
 (1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/69
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2010 — Armitage-Wilson κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Ευρωπόλ)
 (Υπόθεση F-36/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Άρθρο 6 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως της Ευρωπόλ - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας)
 (2010/C 288/128)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kate Armitage-Wilson (Χάγη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. de Casparis, δικηγόρος, στη συνέχεια W. J. Dammingh και N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann και D. El Khoury, επικουρούμενοι από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υποβλήθηκε κατά της πρώτης αποφάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) αρνήθηκε να προσφέρει σύμβαση αορίστου χρόνου στην Κ. Armitage-Wilson.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009, σ. 26.


text:
C 299/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 Ç ma ajtqxärei eämamsi sgy amaiqereiäotray sgm Aiäsgrg amaiqeärexy arjgheiära rsiy 31 Iotkiäot 1998 ej
 apoäuarg sgy amaiqeriäbkgsgy, sgy 13gy Iotkiäot 1994, leäqoty sxm CPL Imperial 2 SpA jai Unifrigo Gadus Srl
 rvesijó le lia diadijariäa bórei sot óqhqot 85 sgy jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 9 Iotmiäot 1998 so
 rtmhgäjgy (IV/C/33.833 Ç Vaqsoämi), g opoiäa epi- sqiäso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 doähgje rsgm amaiqereiäotra rsiy 5 Atcotärsot 1994 mosgäsxm epiä sxm rtmejdijarheirxäm tpoheärexm S-10/97 jai
 jai dglorietähgje rsgm Epiärglg Eugleqiäda sxm S-11/97 lesantä sxm Unifrigo Gadus Srl jai CPL Imperial 2
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 19 Repselbqiäot 1994, SpA, auemoäy, jai sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm, aueseäqot
 epijotqijó:
 (Tpoäherg C-299/98 P)
 ma leixärei so vqglasijoä pqoärsilo, (98/C 299/37)
 Ç ma jasadijórei sgm amaiqeriäbkgsg rsa dijarsijó
 eänoda, Oi CPL Imperial 2 SpA, le eädqa sgm Pescara (Isakiäa), jai
 Unifrigo Gadus Srl, le eädqa sg Meópokg (Isakiäa), ejpqorx-
 Ç g amaiqereiäotra fgseiä sekeiäxy epijotqijó apoä so potälemey apoä som Giuseppe Celona, dijgcoäqo Likómot, le
 Dijarsgäqio: amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Georges Margue,
 20, rue Philippe II, órjgram rsiy 31 Iotkiäot 1998 emxäpiom
 ma amaiqeärei sgm amaiqeribakkoälemg apoäuarg jai ma sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm aiäsgrg amai-
 amapeälwei sgm tpoäherg rso Pqxsodijeiäo. qeärexy jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 9 Iotmiäot
 1998 so sqiäso slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa Joimosgäsxm epiä sxm rtmejdijarheirxäm tpoheärexm S-10/97
 jai S-11/97 lesantä Unifrigo Gadus Srl jai CPL Imperial 2
 Ç Paqóbarg sgy tpovqexärexy pot pqobkeäpei so SpA, auemoäy, jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 óqhqo 190 sgy rtmhgäjgy EJ rvesijó le sgm aisiokoäcgrg aueseäqot.
 sxm asolijxäm apouórexm: so Pqxsodijeiäo diapiärsxre
 lem paqóbarg sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy, oärom Oi amaiqereiäotrey fgsotäm apoä som Dijarsgäqio:
 auoqó sa jqisgäqia cia som tpokocirloä jai sgm epi-
 leäsqgrg sot pqorsiälot, akkó paqeäkeiwe ma rtmacócei Ç ma jgqtänei paqadejsgä sgm aiäsgrg amaiqeärexy,
 xy amacjaiäa molijgä rtmeäpeia sgm ajtqoäsgsa sgy
 apouórexy. Jajxäy so Pqxsodijeiäo jahieäqxre, epo- Ç ma lesaqqthliärei sgm apoäuarg pot eneädxre rsiy
 leämxy, oqirleämoty molijotäy jamoämey cia so leäkkom, soty 9 Iotmiäot 1998 so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla) epiä sxm
 opoiäoty oälxy dem euóqlore rsgm tpoäherg pot eiäve rtmejdijarheirxäm tpoheärexm S-10/97 jai S-11/97 jai ma
 tpobkgheiä rsgm jqiärg sot. Dedoleämot oäsi pqoäjeisai cia ajtqxärei, rtmajoäkotha, sgm apoäuarg sgy Episqopgäy,
 amsijeilemijgä euaqlocgä sot dijaiäot, dem eävotm rglariäa sgy 8gy Ojsxbqiäot 1996,
 oi tpojeilemijeäy cmxäreiy sgy Episqopgäy jasó som vqoämo
 ejdoärexy sgy apouórexäy sgy. epijotqijxäy:
 Ç Jajgä vqgärg diajqisijgäy etveäqeiay jasó sgm eqlgmeiäa Ç ma amacmxqiärei oäsi g amxseäqx apoäuarg dem eävei xy
 jai sgm euaqlocgä sot óqhqot 15 paqócqauoy 2 sot aposeäkerla som eäkecvo am rtmsqeävotm gä oävi oi pqoùpo-
 jamomirlotä aqih. 17 sot Rtlbotkiäot: g jasó dtäo sqiäsa heäreiy arjgärexy sot dijaixälasoäy soty ma amsisavhotäm
 leiäxrg sot pqorsiälot koäcx Ûolokociäayë gä g jasó eäma rsgm ej sxm trseäqxm eiärpqang sot darlotä, eäkecvoy o
 sqiäso leiäxrgä sot koäcx Ûlg aluirbgsgärexyë sxm otrix- opoiäoy emapoäjeisai rsom ehmijoä dijarsgä,
 deärseqxm aisiórexm dem eävei jameäma molijoä eäqeirla jai
 pqorbókkei helekixädg dijaixälasa


text:
óltmay sxm emdiaue- re jóhe peqiäpsxrg:
 qoleämxm.
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda pot
 (Epijotqijó):
 rtmepócesai g amaiäqerg.
 Ç Eruakleämg eqlgmeiäa jai euaqlocgä sot óqhqot 15
 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä aqih. 17, oärom auoqó som Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 jqiärilo cia sgm epileäsqgrg sot pqorsiälot jtäjkot eqca-
 rixäm, jahoärom ekgäuhgram tpoäwg oi leixäreiy sot uoäqot Oi CPL Imperial 2 SpA jai Unifrigo Gadus Srl pqorbókkotm
 jtäjkot eqcarixäm sqiäsxm epiveiqgärexm. sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot cia soty ajokotähoty
 koäcoty:
 Ç Eruakleämg euaqlocgä sot óqhqot 15 paqócqauoy 2 sot
 jamomirlotä aqih. 17, emoäwei sgy lg tpóqnexy rtmepeixäm Ç paqabiäarg sot dijaixälasoy óltmay, tpoä sgm eämmoia oäsi
 sgy rtluxmiäay peqiä silxäm emsoäy sgy acoqóy. so Pqxsodijeiäo dem amacmxäqire sgm tpovqeäxrg sgy
 Episqopgäy ma ekeäcnei am g pqajsijgä sgy peqiekólbame
 Ç Jasóvqgrg enotriäay jai dtrlemgäy diójqirg koäcx athaiä- oäka sa amacjaiäa cia sgm eneäsarg sgy tpoheärexy rsoi-
 qesgy rsqocctkopoigärexy sot vqglasijotä pqorsiälot, so veiäa emoäwei sgy pamsekotäy em pqojeileämx apotriäay sxm
 opoiäo eiäve tpokocirseiä jasÂ euaqlocgäm sgy lehoädot pot emdiaueqoleämxm apoä sg diadijariäa,
 pqobkeäpei so óqhqo 15 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä
 aqih. 17. Ç paqóbarg sot óqhqot 5 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä
 (EOJ) aqih. 1697/79 sot Rtlbotkiäot (1) jai sot
 óqhqot 220 paqócqauoy 2 rsoiveiäo b) sot jamomirlotä
 ---pagebreak--- 26.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 299/25
 (EOJ) aqih. 2913/92 sot Rtlbotkiäot (2), koäcx sot oäsi Pqeäpei so óqhqo 50 paqócqauoy 6 sgy rtluxmiäay TRIPs (1)
 eseähg meäa pqoùpoäherg lg pqobkepoleämg apoä som ma eqlgmetheiä xy eävom ólero aposeäkerla tpoä sgm eämmoia oäsi
 enamskgsijoä jasókoco sgy pqoamaueqheiäray diasónexy, sa eämmola aposekeärlasa pot rtmepócesai paqócomsai jai
 rsgm peqiäpsxrg pot g ehmijgä moloheriäa dem peqieävei amó-
 kocg diósang;
 Ç paqabiäarg sgy aqvgäy Ûad impossibilia nemo teneturë xy
 ej sot oäsi jqiähgje oäsi emeiäve apouarirsijgä rglariäa g lg (1) Rtluxmiäa cia sa dijaixälasa epiä sxm pqoøoämsxm sgy diamoiäay
 pqorjoälirg emoäy adtmósot ma apodeivheiä apodeijsijotä rsom soleäa sot elpoqiäot (EE L 336 sgy 23.12.1994, r. 213).
 rsoiveiäot,
 Ç paqóbarg sot óqhqot 5 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä
 (EOJ) aqih. 1697/79, jahxäy jai sot óqhqot 220 sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 2963/92 sot Rtlbotkiäot, xy ej Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 sot oäsi oi amxseäqx diasóneiy eqlgmetähgjam tpoä sgm bake so Bundessozialgericht le diósang sgy 13gy Laðot
 eämmoia oäsi dem rtmsqeävei Ûkóhoyë (pkómg) sxm sekx- 1998 rsgm tpoäherg Manfred Sehrer jasó Bundesknapp-
 meiajxäm aqvxäm euoärom g ej leäqoty soty paqómolg schaft, paqirsaleämot jai sot Landesversicherungsanstalt
 lesaveiäqirg rtmódei pqoy sg dgäkxrg sot enacxceäa, für das Saarland
 opoäse pqoäjeisai cia pkómg Ûrsgm opoiäa enxhgähgjamë, (Tpoäherg C-302/98)
 (98/C 299/39)
 Ç paqabiäarg sgy aqvgäy sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy.
 Epibebaiäxrg sgy paqódongy apoäwexy sot Ûelpoqijotä Le diósang sgy 13gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 jimdtämotë, rsom opoiäo tpoäjeimsai oi epiveiqglasiäey, Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 cmxqiäfomsay so emdevoälemo amahexqgärexy sxm bebaixä- rsiy 3 Atcotärsot 1998, so Bundessozialgericht (8o slgäla),
 rexm pot voqgcotäm sa sekxmeiäa, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Manfred Sehrer jai Bun-
 desknappschaft, paqirsaleämot jai sot Landesversicherungs-
 anstalt für das Saarland, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä
 Ç paqóbarg sxm


text:
óqhqxm 30 jai 36 sgy rtmhgäjgy xy ej apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 sot oäsi le sgm epibebaiäxrg sgy tpóqnexy Ûsekxmeiajotäë epiä sot ajoäkothot eqxsgälasoy:
 jimdtämot tporsgqiäfesai g amócjg rtcjejaktlleämot
 peqioqirlotä sot emdojoimosijotä elpoqiäot, Apacoqetäotm sa óqhqa 6 jai 48 eäxy 51 sgy rtmhgäjgy cia
 sgm iädqtrg sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, jahxäy jai so
 óqhqo 3 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 sot Rtlbot-
 Ç paqabiäarg sgy aqvgäy Ûne bis in idemë, jahxäy jai sot kiäot (1), peqiä euaqlocgäy sxm rtrsglósxm joimxmijgäy aruó-
 óqhqot 5 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1697/79 jai sot kirgy rsoty lirhxsotäy, rsoty lg lirhxsotäy jai rsa leäkg
 óqhqot 220 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2913/92 xy ej sxm oijocemeixäm soty pot diajimotämsai emsoäy sgy Joimoäsg-
 sot oäsi dem ajtqxähgje otäse so rjeäkoy ejeiämo sgy say, diasóneiy ehmijgäy moloheriäay pot pqobkeäpotm oäsi xy
 apouórexy le so opoiäo episqeäpesai g eiärpqang sot da- bórg cia som tpokocirloä sxm eiruoqxäm pot jasabókkomsai
 rlotä cia gädg jasabkgheäm apoä sg CPL Imperial 2 SpA soäro rso cakkijoä rtärsgla aruakiärexy arhemeiäay oäro jai
 deksiäo. rso ceqlamijoä rtärsgla aruakiärexy arhemeiäay sxm
 dijaiotävxm rtmsónexy kalbómesai tpoäwg so rtämoko sgy epi-
 (1) EE eid. eäjd. 02/007, r. 254.
 jotqijgäy cakkijgäy rtmsónexy pot voqgceiäsai dtmólei rtkko-
 (2) EE L 302 sgy 19.10.1992, r. 1. cijgäy rtlbórexy;
 (1) EE eid. eäjd. 05/001, r. 73.
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage le dió- bake so Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad
 sang sgy 25gy Iotmiäot 1998 rsgm tpoäherg Parfums Christian Valenciana, le diósang sgy 10gy Iotkiäot 1998, rsgm tpoäherg
 Dior SA jasó Tuk Consultancy BV SIMAP (Sindicato de MeÂdicos de Asistencia PuÂblica) (rtmdi-
 (Tpoäherg C-300/98) jakirsijoä oäqcamo ejpqorxpoäm soty iasqotäy sot rtrsgäla-
 soy dgloäriay tceiäay) jasó Conselleria de Sanidad y Con-
 (98/C 299/38) sumo (tpgqeriäa tceiäay jai pqorsariäay jasamakxsxäm) sgy
 Generalidad Valenciana
 (Tpoäherg C-303/98)
 Le diósang sgy 25gy Iotmiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (98/C 299/40)
 rsiy 29 Iotkiäot 1998, so Arrondissementsrechtbank te 's-Gra-
 venhage, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Parfums Christian Le diósang sgy 10gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Dior SA jai Tuk Consultancy BV pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- rsiy 3 Atcotärsot 1998, so Tribunal Superior de Justicia de la
 rexy epiä sot ajoäkothot eqxsgälasoy: Comunidad Valenciana, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 29 Οκτωβρίου 2009 — Staatssecretaris van Financiën κατά Χ
 (Υπόθεση C-423/09)
 2010/C 24/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητη: X
 Προδικαστικό ερώτημα
 Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να καθοριστεί αν λαχανικά (βολβοί σκόρδου) που σε κάποιον βαθμό έχουν ξηρανθεί, αλλά των οποίων δεν έχει αφαιρεθεί (σχεδόν) όλη η υγρασία, και τα οποία εισήχθησαν διατηρημένα με απλή ψύξη, πρέπει να καταταγούν στη δασμολογική διάκριση 0703 20 00 της ΣΟ ή στη δασμολογική διάκριση 0712 90 90 της ΣΟ;


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Φεβρουαρίου 2007 — Mundipharma κατά ΓΕΕΑ — Altana Pharma (RESPICUR)
 (Υπόθεση T-256/04) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος RESPICUR - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα RESPICORT - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Απόδειξη της χρήσεως του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94»)
 (2007/C 82/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mundipharma AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: F. Nielsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Müller, στη συνέχεια G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Altana Pharma AG (Κωνσταντία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Becker, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 1004/2002-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Mundipharma AG και της Altana Pharma AG.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 1004/2002-2).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, πλην των σχετικών με την παρέμβαση δικαστικών εξόδων.
 3)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα σχετικά με την παρέμβαση δικαστικά έξοδά της.
 4)
 Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 217 της 28.8.2004.


text:
C 213/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ηuhtamaki Dourdan SA, που ασκήθηκε στις 23 Ιουλίου της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 24 Ιουλίου 2003
 2003
 (Υπόθεση C-322/03)
 (Υπόθεση C-315/03)
 (2003/C 213/45)
 (2003/C 213/44)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 την Ν. Yerrell, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 στις 24 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Ch. Giolitto, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 στις 23 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ηuhtamaki Dourdan SA. α) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει
 όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις
 που είναι απαραίτητες για την πλήρη συμμόρφωση προς την
 οδηγία 1999/63/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο να καταδικάσει την 1999, σχετικά με τη συμφωνία για την οργάνωση του χρόνου
 καθής: εργασίας των ναυτικών, που σύναψαν η ένωση εφοπλιστών
 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECSA) και η ομοσπονδία των
 1. να καταβάλει στην προσφεύγουσα ποσό ύψους ενώσεων εργαζομένων στις μεταφορές, στην Ευρωπαϊκή
 162 342,42 ευρώ (εκατόν εξήντα δύο χιλιάδες τριακόσια Ένωση (FST) ( 1) ή παραλείποντας να διασφαλίσει ότι οι
 σαράντα δύο ευρώ και σαράντα δύο λεπτά), ήτοι κοινωνικοί εταίροι έλαβαν τα αναγκαία μέτρα μέσω συμφω-
 151 433,47 ευρώ κεφάλαιο και 10 808,95 ευρώ τόκοι νίας και/ή να ενημερώσει πλήρως την Επιτροπή, παρέβη τις
 υπερημερίας έως 6 Ιουνίου 2003· υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ· και
 β) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 2. να καταβάλει 28,27 ευρώ (είκοσι οκτώ ευρώ και είκοσι επτά
 λεπτά) ημερησίως έναντι τόκων, με το ίδιο επιτόκιο, από
 6ης Ιουνίου 2003 και μέχρι τελικής εξοφλήσεως·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 3. στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 εξέπνευσε στις 30 Ιουνίου 2002.
 (1 ) ΕΕ L 167 της 2.7.1999, σ. 33.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το αρμόδιο δικαστήριο εν προκειμένω είναι το ∆ικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παρά το περιεχόμενο της ρήτρας διαι-
 τησίας, δεδομένου ότι η εν λόγω ρήτρα δεν μπορεί να έχει ως
 αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την τροποποίηση της κατανομής των Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 αρμοδιοτήτων μεταξύ του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου, της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου
 όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη. 2003
 (Υπόθεση C-331/03)
 Η καθής, αρνούμενη να προσκομίσει τα δικαιολογητικά εξόδων
 που της ζήτησε η Επιτροπή, παρέβη την υποχρέωσή της βάσει της (2003/C 213/46)
 συμβάσεως που συνήφθη κατ' εφαρμογή του ειδικού ερευνητικού
 και αναπτυξιακού προγράμματος στο πεδίο των βιομηχανικών
 τεχνολογιών και των τεχνολογιών υλικών και υποχρεούται να
 επιστρέψει το ποσό της προκαταβολής στην Επιτροπή. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Μ. Κωνσταντινίδη και την F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Ιουλίου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
 11.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-560/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων - Σχέδια διαπλάτυνσης ή/και διαμόρφωσης της οδού M-501 στην Ισπανία - ΖΕΠ ES0000056 «Encinares del río Alberche y río Cofio» - Προτεινόμενος ΤΚΣ ES3110005 «Cuenca del río Guadarrama» και προτεινόμενος ΤΚΣ ES3110007 «Cuencas de los ríos Alberche y Cofio»)
 2012/C 39/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán, D. Recchia και J.-B. Laignelot)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: Muñoz Pérez)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: K. Rokicka)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 2, παράγραφος 1, 3, 4, παράγραφος 1 ή 2, 5, 6, παράγραφος 2, 8 και 9 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), και των άρθρων 6, παράγραφοι 3 και 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, και 12, παράγραφος 1, στοιχεία β' και δ', της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), όπως έχει ερμηνευθεί από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, της 13ης Ιανουαρίου 2005, στην υπόθεση C-117/03, και της 14ης Σεπτεμβρίου 2006, στην υπόθεση C-244/05 — Σχέδια διαπλάτυνσης ή/και διαμόρφωσης της οδού M-501 — ΖΕΠ ES 0000056 «Encinares del río Alberche y río Cofio» — Προτεινόμενος ΤΚΣ ES 3110005 «Cuenca del río Guadarrama» και προτεινόμενος ΤΚΣ 3110007 «Cuencas de los ríos Alberche y Cofio»
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη τηρώντας τις προϋποθέσεις που προβλέπουν:
 —
 τα άρθρα 2, παράγραφος 1, 3, 4, παράγραφοι 1 ή 2, και 5 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όσον αφορά τα χωριστά σχέδια διαπλάτυνσης ή/και διαμόρφωσης των τμημάτων 1, 2 και 4 της οδού M-501·
 —
 τα άρθρα 6, παράγραφος 2, και 8 της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, όσον αφορά τα χωριστά σχέδια διαπλάτυνσης ή/και διαμόρφωσης των τμημάτων 2 και 4 της εν λόγω οδού·
 —
 το άρθρο 9 της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, όσον αφορά τα χωριστά σχέδια διαπλάτυνσης ή/και διαμόρφωσης των τμημάτων 1, 2 και 4 της ίδιας οδού·
 —
 το άρθρο 6, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, σε συνδυασμό με το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας, όσον αφορά τα χωριστά σχέδια διαπλάτυνσης ή/και διαμόρφωσης των τμημάτων 1, 2 και 4 της οδού M-501, σχετικά με τη ζώνη ειδικής προστασίας για τα πτηνά ES 0000056 «Encinares del río Alberche y río


text:
Cofio», και
 —
 το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχεία β' και δ', της ίδιας αυτής οδηγίας, όσον αφορά τα χωριστά σχέδια διαπλάτυνσης ή/και διαμόρφωσης του τμήματος 1 της οδού M-501, σχετικά με τον προτεινόμενο τόπο κοινοτικής σημασίας ES3110005 «Cuenca del río Guadarrama», και των τμημάτων 2 και 4 της ίδιας οδού, σχετικά με τον προτεινόμενο τόπο κοινοτικής σημασίας ES3110007 «Cuencas de los ríos Alberche y Cofio»,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις προαναφερθείσες διατάξεις.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Μαρτίου 2016 — Secop κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-79/14) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Διάσωση προβληματικών επιχειρήσεων - Ενίσχυση υπό μορφή κρατικής εγγύησης - Απόφαση με την οποία κηρύσσεται η ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά - Μη κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας - Σοβαρές δυσχέρειες - Διαδικαστικά δικαιώματα των ενδιαφερομένων))
 (2016/C 136/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Secop GmbH (Flensburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Schnelle και C. Aufdermauer, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Armati, T. Maxian Rusche και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2013) 9119 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.37640 — Ενίσχυση για τη διάσωση της ACC Compressors SpA — Ιταλία.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Secop GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 85 της 22.3.2014.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/30
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2012 — Makhlouf κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-98/12)
 2012/C 151/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ehab Makhlouf (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή του παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση 2011/782/ΚΕΠΠΑ, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, καθώς και τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012, της 18ης Ιανουαρίου 2012, και τις επακόλουθες εκτελεστικές τους πράξεις, κατά το μέρος που αφορούν τον προσφεύγοντα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως οι οποίοι είναι ουσιαστικώς πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-433/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου (1).
 (1) ΕΕ 2011, C 290, σ. 14.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/28
 Προσφυγή της 10ης Ιουνίου 2011 — Buzzi Unicum κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-297/11)
 2011/C 226/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Buzzi Unicem SpA (Casale Monferrato, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Osti και A. Prastaro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν όλω την προσβαλλόμενη απόφαση λόγω πλημμελούς ή ανεπαρκούς αιτιολογίας και της παρεπόμενης προσβολής του δικαιώματος άμυνας της προσφεύγουσας και της αρχής της χρηστής διοικήσεως·
 —
 να ακυρώσει εν όλω την προσβαλλόμενη απόφαση λόγω υπερβάσεως ή καταχρήσεως εξουσίας και της παρεπόμενης αντιστροφής του βάρους αποδείξεως·
 —
 να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση λόγω υπερβάσεως της εξουσίας που απονέμει το άρθρο 18 στην Επιτροπή, λόγω παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας και της χρηστής διοικήσεως, ελλείψεως κατ' αντιμωλία συζητήσεως και παραβιάσεως των Best Practices της Επιτροπής·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλούμενος από πλημμελή ή ανεπαρκή αιτιολογία, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως.
 —
 Η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θίγει την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει η Επιτροπή, καθώς και τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, στο μέτρο που δεν παρέχει ή παρέχει ανεπαρκείς πληροφορίες επί του αντικειμένου και του σκοπού της έρευνας.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλούμενος από υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας και από την παρεπόμενη αντιστροφή του βάρους αποδείξεως:
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή ενήργησε καθ' υπέρβαση ή κατά κατάχρηση εξουσίας, καθόσον το αίτημα παροχής πληροφοριών θα έπρεπε να χρησιμεύει για την επαλήθευση των στοιχείων που βρίσκονται ήδη στην κατοχή της και όχι για τη δημιουργία πλήρους βάσεως δεδομένων όσον αφορά την αγορά, ελλείψει στοιχείων. Επικαλείται επίσης παραβίαση της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας, λόγω της σαφούς αντιστροφής του βάρους αποδείξεως.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως, περί υπερβάσεως εξουσίας όσον αφορά τις διατάξεις του άρθρου 18 του κανονισμού 1/2003
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το είδος αιτημάτων που προέβαλε η Επιτροπή βαίνει πέραν των εξουσιών που της απονέμει το άρθρο 18, κατά το οποίο η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει μόνον τις πληροφορίες οι οποίες είναι αναγκαίες για την εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών που η επιχείρηση μπορεί να γνωρίζει και να της κοινοποιήσει τα σχετικά έγγραφα που έχει στην κατοχή της.
 4)
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλούμενος από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και περί υπερβάσεως εξουσίας όσον αφορά το άρθρο 18
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βαίνει πέραν των αναγκαίων ορίων που προβλέπει το άρθρο 18 και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες οι οποίες δεν είναι αναγκαίες, δεν επέλεξε μεταξύ των διαφόρων κατάλληλων μέτρων το λιγότερο δυσμενές για την επιχείρηση και τα αιτήματά της είναι υπερβολικά επαχθή για την προσφεύγουσα:
 5)
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλούμενος από παραβίαση των Best practices της Επιτροπής και της αρχής της χρηστής διοικήσεως
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη τις εσωτερικές της Best


text: Practices, στο μέτρο που ζήτησε αρχικώς από την προσφεύγουσα να υποβάλει παρατηρήσεις επί του σχεδίου της προσβαλλομένης αποφάσεως, ακολούθως όμως δεν έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές, δεδομένου ότι, μεταξύ άλλων, η προσβαλλόμενη απόφαση διαφέρει ουσιωδώς από το σχέδιο αποφάσεως. Επιπλέον, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι οι συνεχείς τροποποιήσεις των αιτημάτων αποδεικνύουν προδήλως την έλλειψη επιμέλειας που χαρακτήρισε τη δράση της Επιτροπής, κατά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως.


text:
 21.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 429/27
 Προσφυγή της 29ης Μαΐου 2015 — Ezz κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-288/15)
 (2015/C 429/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ahmed Abdelaziz Ezz (Γκίζα, Αίγυπτος), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Κάιρο, Αίγυπτος), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Γκίζα, Αίγυπτος), Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Γκίζα, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: J. Lewis, QC, B. Kennelly και J. Pobjoy, Barristers, J. Binns, Solicitor, J. Bellis και S. Rowe, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/486 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/172/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 77, σ. 16), στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά τους προσφεύγοντες, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Συμβουλίου στερείται κατάλληλης νομικής βάσεως. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το άρθρο 29 ΣΕΕ δεν αποτελεί κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματα που αντλούν οι προσφεύγοντες από το άρθρο 6 ΣΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3 ΣΕΕ, και από τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον το Συμβούλιο δέχθηκε ότι δικαστικές διαδικασίες στην Αίγυπτο τηρούσαν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου δεν πληροί το κριτήριο εγγραφής των προσφευγόντων το οποίο θεσπίζεται στο άρθρο 1 της αποφάσεως 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 76, σ. 63) (όπως έχει τροποποιηθεί), και στο άρθρο 2 του κανονισμού (EE) 270/2011 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 76, σ. 4) (όπως έχει τροποποιηθεί). Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι δεν έχουν «κριθεί υπαίτιοι» παράνομης ιδιοποιήσεως αιγυπτιακών κρατικών κεφαλαίων ή προσβολής ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αίγυπτο ούτε συνδέονται με τρίτους που έχουν κριθεί υπαίτιοι για τα ανωτέρω.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου συνεπάγεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγόντων και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, όπως επίσης και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως. Συγκεκριμένα, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να εξετάσει με τη δέουσα προσοχή και αμεροληψία κατά πόσον οι προβαλλόμενοι λόγοι που φέρονται να δικαιολογούν τον επαναχαρακτηρισμό των προσφευγόντων ήταν βάσιμοι υπό το φως των παρατηρήσεων που διατύπωσαν οι προσφεύγοντες πριν τον επαναχαρακτηρισμό τους.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου συνεπάγεται αδικαιολόγητη και δυσανάλογη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων προστασίας της περιουσίας και της υπολήψεώς τους. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων και των οικονομικών πόρων


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2014 [αίτηση του Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Generali-Providencia Biztosító Zrt κατά Közbeszerzési Hatóság Közbeszerzési Döntőbizottság
 (Υπόθεση C-470/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Συμβάσεις αξίας υπολειπόμενης του κατώτατου ορίου που προβλέπει η οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ - Δυνατότητα εφαρμογής - Βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον - Λόγοι αποκλεισμού από διαγωνισμό - Αποκλεισμός οικονομικού φορέα που έχει διαπράξει παράβαση των εθνικών κανόνων ανταγωνισμού, η οποία διαπιστώθηκε με εκδοθείσα εντός της πενταετίας αμετάκλητη απόφαση - Επιτρέπεται - Αναλογικότητα))
 (2015/C 065/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Generali-Providencia Biztosító Zrt
 κατά
 Közbeszerzési Hatóság Közbeszerzési Döntőbizottság
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ δεν αντιτίθενται στην εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας δυνάμει της οποίας αποκλείεται από τη συμμετοχή σε διαγωνισμό ο οικονομικός φορέας που έχει διαπράξει παράβαση του δικαίου του ανταγωνισμού η οποία διαπιστώθηκε με απόφαση που έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου και για την οποία του επιβλήθηκε πρόστιμο.
 (1) ΕΕ C 367 της 14.12.2013.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/36
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 5ης Σεπτεμβρίου 2006 — Comunidad autónoma de Madrid και Mintra κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-148/05) (1)
 («Παροχή στοιχείων αφορώντων τη διαδικασία σχετικά με τα υπερβολικά ελλείμματα - Κανονισμός (ΕΚ) 3605/93 - Ευρωπαϊκό σύστημα λογαριασμών 1995 (ΕΣΟΛ 1995) - Κανονισμός (ΕΚ) 2223/96 - Επιστολή της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Ευρωστάτ) - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη δεκτική προσφυγής - Απαράδεκτο»)
 (2006/C 281/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comunidad autónoma de Madrid και Madrid, infraestructuras del transporte (Mintra) (εκπρόσωποι: C. Fernandez Vicién, D. Ortega Peciña και J. Sabater Marotias, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Diaz-Llanos La Roche και L. Escobar Guerrero)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής που περιέχεται σε επιστολή της της Στατιστικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Ευρωστάτ) της 3ης Φεβρουαρίου 2005, περί κατατάξεως της Madrid, infraestructuras del transporte (Mintra) στον τομέα των «δημοσίων διοικήσεων» εντός του Ευρωπαϊκού συστήματος λογαριασμών 1995 (ΕΣΟΛ 1995).
 Διατακτικό
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 143 της 11.6.2005