text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-192/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2009/147/ΕΚ - Διατήρηση των άγριων πτηνών - Περιεχόμενο του καθεστώτος προστασίας - Εξαιρέσεις από τις απαγορεύσεις που προβλέπονται στην οδηγία)
 2012/C 73/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και S. Petrova)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Szpunar)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1, 5 και 9, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ L 20, σ. 7) — Πεδίο εφαρμογής — Περιορισμός της προστασίας μόνο στα είδη πτηνών που ζουν στο εθνικό έδαφος — Εσφαλμένος ορισμός των προϋποθέσεων εξαιρέσεως από τις απαγορεύσεις που προβλέπει η οδηγία
 Διατακτικό
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη καλύπτοντας με τα εθνικά μέτρα προστασίας όλα τα είδη πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών και τα οποία προστατεύονται δυνάμει της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, καθώς και μη ορίζοντας ορθώς τις προϋποθέσεις θεσπίσεως εξαιρέσεων από τις απαγορεύσεις που προβλέπει η οδηγία αυτή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1, 5 και 9, παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 211 της 16.7.2011.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2013 η Roca Sanitario, S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-408/10, Roca Sanitario κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-636/13 P)
 2014/C 52/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Roca Sanitario, S.A. (εκπρόσωπος: J. Folguera Crespo, abogado)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να γίνουν δεκτά τα επιχειρήματα της Roca Sanitario, S.A. στην υπό κρίση αναίρεση,
 —
 να διαπιστωθεί η μερική ακυρότητα της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, στην υπόθεση T-408/10, και κατά συνέπεια,
 —
 να γίνουν δεκτά τα αιτήματα της Roca Sanitario, S.A. να μειωθεί το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στις θυγατρικές της Roca France και Laufen Austria;
 —
 επικουρικώς, δεδομένου ότι η Roca Sanitario δεν συμμετείχε ευθέως στην παράβαση ως προς την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο και ότι η ευθύνη της απορρέει απλώς από τη συμπεριφορά των θυγατρικών της, και σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο εκδώσει απόφαση στις αιτήσεις αναιρέσεως που προτίθενται να ασκήσουν οι Laufen Austria και Roca France κατά των αποφάσεων του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, στις υποθέσεις T-411/10 y T-412/10, και γίνει δεκτή η μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις θυγατρικές αυτές και το οποίο η Roca Sanitario οφείλει εις ολόκληρον, να εφαρμοσθεί στην Roca Sanitario αντίστοιχη μείωση του ποσού του προστίμου, σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη σκέψη 203 της αποφάσεως.
 —
 Να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Roca Sanitario στην παρούσα δίκη, καθώς και στα έξοδα της υποθέσεως T-408/10 όσον αφορά τους ίδιους λόγους προσφυγής.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Πρώτος λόγος αναιρέσεως
 , ο οποίος βασίζεται σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1) και των αρχών της αναλογικότητας και ατομικής ευθύνης όσον αφορά το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στη Roca Sanitario, S.A. με τη μητρική της Laufen Austria, AG.
 2)
 Δεύτερος λόγος αναιρέσεως
 , ο οποίος βασίζεται σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της αναλογικότητας, της αιτιολογίας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος2, στοιχείο α', του Κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (2).
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [10 ΣΛΕΕ] και [102 ΣΛΕΕ].
 (2) ΕΕ 2006, C 201, σ. 2

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/61
 Προσφυγή της 10ης Νοεμβρίου 2006 — Reber κατά ΓΕΕΑ (Mozart)
 (Υπόθεση T-304/06)
 (2006/C 326/131)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Paul Reber GmbH & Co. KG (Bad Reichenall, Γερμανία) (Εκπρόσωπος: O. Spuhler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Ελβετία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 8 Σεπτεμβρίου 2006 απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς επί της υποθέσεως R 97/2005-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το λεκτικό σήμα «Mozart» για προϊόντα της κλάσεως 30 (κοινοτικό σήμα αριθ. 21 071).
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Αιτούσα την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG.
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του οικείου κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παραβίαση της κατά το άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της αυτεπάγγελτης εξετάσεως του άρθρου 74, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού και της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του εν λόγω κανονισμού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2017 — CC κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-446/16 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Πρόσλήψη - Προκήρυξη διαγωνισμού - Γενικός διαγωνισμός - Σφάλματα στη διαχείριση του πίνακα επιτυχόντων - Εξωσυμβατική ευθύνη - Νέα αποδεικτικά στοιχεία - Υλική ζημία - Ίση μεταχείριση - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών - Απώλεια ευκαιρίας))
 (2017/C 195/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: CC (εκπρόσωποι: G. Maximini και C. Hölzer, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: M. Ecker και Αικ. Δεσποτοπούλου)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μονομελές τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2016, CC κατά Κοινοβουλίου (F-9/12 RENV, EU:F:2016:165).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μονομελές τμήμα) της 21ης Ιουλίου 2016, CC κατά Κοινοβουλίου (F-9/12 RENV), στο μέτρο που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης, πρώτον, κατά τον σχετικό με την απώλεια, για την CC, της ευκαιρίας να προσληφθεί ως δόκιμη υπάλληλος από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογισμό δεν έλαβε υπόψη την περιλαμβανόμενη μεταξύ 16ης Φεβρουαρίου 2006 και 31ης Αυγούστου 2007 περίοδο και, δεύτερον, κατά τον σχετικό με την απώλεια, για την CC, της ευκαιρίας να προσληφθεί ως δόκιμη υπάλληλος από τα λοιπά θεσμικά όργανα και οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογισμό εφάρμοσε μέθοδο διαφορετική από αυτή που χρησιμοποίησε όσον αφορά το Συμβούλιο.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου διαφορετικού από αυτό το οποίο αποφάνθηκε επί της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 371 της 10.10.2016.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — European Food κατά EUIPO — Société des produits Nestlé (FITNESS)
 (Υπόθεση T-476/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης FITNESS - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνας 37, στοιχείο βʹ, σημείο iv, και κανόνας 50, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για πρώτη φορά ενώπιον του τμήματος προσφυγών])
 (2016/C 410/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Food SA (Drăgănești, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: I. Speciac, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Rajh)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Jaeger Lenz, A. Lambrecht και S. Cobet Nüse, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 2542/2013-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της European Food και της Société des produits Nestlé.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 19ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 2542/2013-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της European Food SA και της Société des produits Nestlé SA.
 2)
 Το EUIPO φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της European Food.
 3)
 Η Société des produits Nestlé φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 337 της 12.10.2015.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ENEL Produzione SpA κατά Autorità per l'energia elettrica e il gas
 (Υπόθεση C-242/10) (1)
 (Οδηγία 2003/54/ΕΚ - Εσωτερική αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας - Εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που είναι αναγκαίες για τη λειτουργία του ηλεκτρικού δικτύου - Υποχρέωση υποβολής προσφορών στην εθνική χρηματιστηριακή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας σύμφωνα με τα όρια και τα κριτήρια που καθορίζει ο διαχειριστής του δικτύου μεταφοράς και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας - Υπηρεσία κατανομής φορτίων και εξισορροπήσεως - Υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας)
 2012/C 49/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ENEL Produzione SpA
 κατά
 Autorità per l'energia elettrica e il gas
 (παρεμβαίνουσα: Terna rete elettrica nazionale SpA)
 Αντικείμενο
 Αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης — Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Ερμηνεία των άρθρων 23, 43, 49 και 56 ΕΚ και των άρθρων 11, παράγραφοι 2 και 6, και του άρθρου 24 της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 37) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση, η οποία υποχρεώνει τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, να τηρούν, κατά την κατάρτιση των προσφορών τους για την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας, κανόνες που προβλέπονται από την εταιρία διαχείρισης του δικτύου μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας
 Διατακτικό
 Η οδηγία 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ, και ειδικότερα τα άρθρα 3, παράγραφος 2, και 11, παράγραφοι 2 και 6, της οδηγίας αυτής, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν την εθνική ρύθμιση που, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με σκοπό τη μείωση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας προς το συμφέρον του τελικού καταναλωτή και της ασφάλειας του ηλεκτρικού δικτύου, επιβάλλει στους επιχειρηματίες που διαθέτουν εγκαταστάσεις ή ομάδες εγκαταστάσεων που θεωρούνται, σύμφωνα με τα κριτήρια που έχει θέσει η εθνική ρυθμιστική αρχή, αναγκαίες για την κάλυψη των αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια των υπηρεσιών κατανομής φορτίου, αναγκών που συναρτώνται προς τη ζήτηση, την υποχρέωση να υποβάλλουν προσφορές στις εθνικές αγορές ηλεκτρικής ενέργειας υπό όρους που έχουν προκαθοριστεί από την εν λόγω αρχή, υπό την προϋπόθεση ότι η ρύθμιση αυτή δεν βαίνει πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκει. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν η προϋπόθεση αυτή πληρούται στην υπόθεση της κύριας δίκης.
 (1) ΕΕ C 209 της 31.7.2010.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/72
 Προσφυγή-αγωγή που ασκήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2012 — ZZ κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-125/12)
 2013/C 26/149
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτηση ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το 2011 και της αποφάσεως η οποία καθορίζει τους προς επίτευξη από τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στόχους, καθώς και αγωγή αποζημιώσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση αξιολογήσεώς (appraisal report) του για το 2011, ως είχε την 1η Φεβρουαρίου 2012, καθώς και τα από 2 Φεβρουαρίου 2012 ηλεκτρονικά μηνύματα του καθού-εναγομένου, που απεστάλησαν στις 14.51 και στις 15.49 αντιστοίχως, καθόσον καθορίζουν τους στόχους που έθεσε το ΓΕΕΑ στον προσφεύγοντα-ενάγοντα για τη χρονική περίοδο από 1η Οκτωβρίου 2011 έως 30 Σεπτεμβρίου 2012·
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα προσήκουσα αποζημίωση, κατά την εκτίμηση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, για την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-257/10) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Εγκατάσταση επιχειρήσεως σε ορισμένα τρίτα κράτη - Δάνεια με μειωμένο επιτόκιο - Απόφαση κηρύσσουσα τις ενισχύσεις εν μέρει ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή τους - Απόφαση που ελήφθη μετά την ακύρωση από το Γενικό Δικαστήριο της αρχικής αποφάσεως που αφορά την ίδια διαδικασία - Δεδικασμένο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2012/C 355/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: P. Gentili και M. Fiorilli, avvocati dello Stato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και D. Grespan)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/134/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 4/03 (πρώην NN 102/02) που χορήγησε η Ιταλία υπέρ της Wam SpA (ΕΕ 2011, L 57, σ. 29).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 221 της 14.8.2010.


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2011 — ara κατά ΓΕΕΑ — Allrounder (Αναπαράσταση του γράμματος «A» με δύο τριγωνικά σχέδια)
 (Υπόθεση T-174/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Εικονιστικό σήμα A με δυο τριγωνικά σχέδια - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα A - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 319/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ara AG (Langenfeld, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Gail, στη συνέχεια M. Gail και H. Pernez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Allrounder SARL (Sarrebourg, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Boespflug, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Ιανουαρίου 2010 (υπόθεση R 481/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ ara AG και Allrounder SARL.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την ara AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Σεπτεμβρίου 2007 (αίτηση του Tampereen käräjäoikeus, Φινλανδία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Sari Kiiski κατά Tampereen kaupunki
 (Υπόθεση C-116/06) (1)
 (Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών - Προστασία των εγκύων εργαζομένων - Άρθρο 2 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ - Δικαίωμα αδείας μητρότητας - Άρθρα 8 και 11 της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ - Επιπτώσεις επί του δικαιώματος της ενδιαφερομένης να επιτύχει τροποποίηση της διάρκειας μιας «άδειας ανατροφής τέκνου»)
 (2007/C 269/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tampereen käräjäoikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sari Kiiski
 κατά
 Tampereen kaupunki
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — Tampereen käräjäoikeus — Ερμηνεία του άρθρου 2 της οδηγίας 76/207/EΟΚ του Συμβουλίου, 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών της όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (EE ειδ. έκδ. 05/002 σ. 70), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 (EE L 269, σ. 15) και των άρθρων 8 και 11 της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (ΕΕ L 348, σ. 1) — Άρνηση του εργοδότη να μειώσει τη διάρκεια αδείας ανατροφής τέκνου — Αίτηση υποβαλλόμενη πριν από την έναρξη της αδείας λόγω νέας εγκυμοσύνης της ενδιαφερομένης — Εθνική νομοθεσία που απαιτεί, ως προϋπόθεση τροποποιήσεως της διάρκειας της αδείας, την ύπαρξη απρόβλεπτων και σοβαρών λόγων, ενώ η πρακτική που ακολουθείται δυνάμει της σχετικής συλλογικής συμβάσεως θεωρεί ότι η εγκυμοσύνη μπορεί δεν να συνιστά έναν τέτοιο λόγο
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 2 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, που εμποδίζει κάθε άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση με βάση το φύλο όσον αφορά τους όρους εργασίας, καθώς και τα άρθρα 8 και 11 της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων (δέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), που διέπουν την άδεια μητρότητας, εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικών διατάξεων περί αδείας ανατροφής τέκνου οι οποίες, καθόσον δεν λαμβάνουν υπόψη τις μεταβολές που συνεπάγεται η εγκυμοσύνη για την ενδιαφερόμενη εργαζομένη κατά την περιορισμένη περίοδο δεκατεσσάρων τουλάχιστον εβδομάδων που προηγείται του τοκετού και έπεται αυτού, δεν επιτρέπουν στην ενδιαφερομένη να επιτύχει κατόπιν αιτήσεώς της τροποποίηση της περιόδου της αδείας ανατροφής τέκνου που της έχει χορηγηθεί όταν ασκεί το δικαίωμά της να λάβει άδεια μητρότητας, στερώντας την με τον τρόπο αυτό από δικαιώματα συνδεόμενα με την ως άνω άδεια μητρότητας.


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2013 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jan Sneller κατά DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
 (Υπόθεση C-442/12) (1)
 (Ασφάλιση νομικής προστασίας - Οδηγία 87/344/ΕΟΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Ελεύθερη επιλογή δικηγόρου από τον ασφαλισμένο - Ρήτρα περιεχόμενη στους γενικούς όρους συμβάσεως εγγυώμενης νομική αρωγή, από μισθωτό του ασφαλιστή, σε δικαστικές και διοικητικές διαδικασίες - Έξοδα σχετικά με τη νομική αρωγή από εξωτερικό νομικό σύμβουλο αποδιδόμενα μόνο σε περίπτωση ανάγκης, εκτιμώμενης από τον ασφαλιστή, να ανατεθεί ο χειρισμός της υποθέσεως σε εξωτερικό νομικό σύμβουλο)
 2014/C 9/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Jan Sneller
 κατά
 DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1987, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας (ΕΕ L 185, σ. 77) — Ελευθερία επιλογής δικηγόρου από τον ασφαλισμένο
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1987, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας, αντιτίθεται στη δυνατότητα ασφαλιστή νομικής προστασίας ο οποίος ορίζει στις συμβάσεις του ασφαλίσεως ότι η νομική αρωγή κατ’ αρχήν παρέχεται από εσωτερικούς συνεργάτες του να ορίσει επίσης ότι το κόστος της νομικής αρωγής από δικηγόρο ή εκπρόσωπο επιλεγέντα ελεύθερα από τον ασφαλισμένο δύναται να επιβαρύνει τον ασφαλιστή μόνον αν ο τελευταίος εκτιμά ότι ο χειρισμός της υποθέσεως πρέπει να ανατεθεί σε εξωτερικό νομικό σύμβουλο.
 2)
 Ο κατά το εθνικό δίκαιο υποχρεωτικός ή μη υποχρεωτικός χαρακτήρας της νομικής αρωγής στην επίμαχη δικαστική ή διοικητική διαδικασία δεν έχει συνέπειες για την απάντηση που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα.
 (1) ΕΕ C 9 της 12.1.2013


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/38
 Προσφυγή της Lootus Teine Osaühing κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου 2005
 (Υπόθεση T-127/05)
 (2005/C 115/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Lootus Teine Osaühing, με έδρα το Tartu (Εσθονία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους T. Sild και K. Martin, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 24 Μαρτίου 2005, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2269/2004, του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2004, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) 2340/2002 και (ΕΚ) 2347/2002 περί καθορισμού των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα είδη βαθέων υδάτων όσον αφορά τα κράτη μέλη που προσχώρησαν το 2004 (1), και τούτο σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες που έχουν παρασχεθεί στην Εσθονία·
 —
 να ακυρώσει το μέρος 2 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) 2270/2004 (2), του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004 σχετικά με τον καθορισμό για το 2005 και το 2006 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη και για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων, και τούτο όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες που έχουν παρασχεθεί στην Εσθονία·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα είναι μία εσθονική αλιευτική εταιρεία η οποία ασκεί αλιευτικές δραστηριότητες σε βαθέα ύδατα στην περιοχή που καλύπτεται από τη North East Atlantic Fisheries Convention (Σύμβαση περί αλιείας στο Βορειοανατολικό Ατλαντικό). Η Εσθονία υπήρξε συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση αυτή πριν από την προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το άρθρο 6, παράγραφος 9, της Πράξεως Προσχωρήσεως της Εσθονίας των λοιπών νέων κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (3) προβλέπει ότι από την ημερομηνία προσχώρησης, η διαχείριση των αλιευτικών συμφωνιών που έχουν συνάψει τα νέα κράτη μέλη με τρίτες χώρες διενεργείται από την Κοινότητα και ότι τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν για τα νέα κράτη μέλη από τις συμφωνίες αυτές δεν επηρεάζονται, για όσο χρόνο οι διατάξεις των συμφωνιών αυτών διατηρούνται προσωρινά. Σ' αυτό ακριβώς το πλαίσιο, έχουν ληφθεί τα αμφισβητούμενα μέτρα, με τα οποία έχουν παραχωρηθεί στην Εσθονία αλιευτικές δυνατότητες, σε μετρικούς τόνους επιτρεπόμενης αλιεύσεως ορισμένων αποθεμάτων για το 2004, το 2005 και το 2006.
 Αυτές οι παραχωρήσεις αποτελούν, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, απλώς ένα τμήμα των σχετικών δυνατοτήτων της Εσθονίας πριν από την προσχώρησή της. Επ' αυτής της βάσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι τα αμφισβητούμενα μέτρα συνιστούν παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 9, της Πράξεως Προσχωρήσεως καθώς και της αρχής της αναλογικότητας, και ότι, επομένως, πρέπει αυτά να ακυρωθούν.
 (1) ΕΕ L 396, 21.12.2004, σ. 1
 (2) ΕΕ L 396, 31.12.2004, σ. 4
 (3) ΕΕ L 236, 23.09.2003.


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2011 — Esprit International κατά ΓΕΕΑ — Marc O'Polo International (Απεικόνιση γράμματος επάνω σε τσέπη)
 (Υπόθεση T-22/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος συνιστάμενου στην απεικόνιση γράμματος επάνω σε τσέπη - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα απεικονίζον γράμμα - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 370/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Esprit International LP (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) (εκπρόσωποι: M. Treis και E. M. Strobel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικά S. Schäffner, στη συνέχεια G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Marc O'Polo International GmbH (Stephanskirchen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Gaul, V. Spitz, T. Golda και S. Kirschstein-Freund, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1666/2008-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Marc O’Polo International GmbH και Esprit International LP.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Esprit International LP στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 100 της 17.4.2010.


text:
A QL Ø. C 145/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18 . 5 . 96
 ορισμένα ειδικώς προστατευόμενα ατομικά έννομα αγα Aίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 θά, ενώ αποκλείει το διαφυγόν κέρδος των ιδιωτών. Εξ υπέβαλε To Consiglio di Stato με διατάξεις της 6ης Δεκεμ
 άλλου, η επιδίκαση ειδικών μορφών αποζημιώσεως, όπως βρίου 1995 στις υποθέσεις 1. Maria Antonella Garofalo,
 είναι η προβλεπόμενη στο αγγλικό δίκαιο «παραδειγμα 2. Giovanni Pagano, 3. Rosa Bruna Vitale, 4. Francesca
 τική » αποζημίωση, πρέπει να είναι δυνατή στο πλαίσιο Nuccio, 5. Giacomo Cangialosi, 6. Giacoma D'Amico, 7. Giulia
 ενστάσεως ή αγωγής στηριζομένης στο κοινοτικό δίκαιο, Lombardo, 8. Emanuela Giovenco, 9. Caterina Lo Gaglio,
 εάν είναι δυνατή και στο πλαίσιο παρομοίας ενστάσεως ή 10. Daniela Guerrera, 11. Cesare Di Marco κατά Ministero
 αγωγής στηριζομένης στο εσωτερικό δίκαιο. della Sanità και USL n. 58 di Palermo
 (Υποθέσεις C-69/96 έως C-79/96)
 5 . H υποχρέωση των κρατών μελών να αποκαθιστούν τις (96/C 145/03)
 ζημίες που προξενούνται σε ιδιώτες από παραβάσεις του
 κοινοτικού δικαίου καταλογιζόμενες σ ' αυτά δεν μπορεί
 να περιορίζεται μόνο στις ζημίες που επέρχονται μέτα τη Με διατάξεις της 6ης Δεκεμβρίου 1995 , οι οποίες περιήλθαν
 δημοσίευση αποφάσεως του δικαστηρίου αναγνωρίζου στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 σας την προσαπτομένη παράβαση. τήτων στις 14 και 15 Μαρτίου 1996, το Consiglio di Stato, στο
 πλαίσιο των διαφορών μεταξύ 1 . Maria Antonella Garafalo, 2.
 (') ΕΕ αριθ . C 92 της 2. 4. 1993 . Giovanni Pagano, 3 . Rosa Bruna Vitale , 4. Francesca Nuccio,
 ΕΕ αριθ . C 94 της 3 . 4.1993 . 5 . Giacomo Cangialosi, 6. Giacoma D'Amico , 7. Giulia
 Lombardo, 8. Emanuela Giovenco, 9. Caterina Lo Gaglio , 10.
 Daniela Guerrera, 1 1 . Cesare Di Marco, αφενός, και Ministero
 délia Sanità και Unità Sanitaria Locale (USL) n. 58 di Palermo,
 αφετέρου , που εκκρεμούν ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων:
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 26fiç Φεβρουαρίου 1996
 α) «Πρέπει o όρος " δικαστήριο" στο άρθρο 177 της συνθή
 στην υπόθεση C-181/95: Biogen Inc. κατά Smithkline Bee κης να ερμηνευθεί διασταλτικά, ώστε να περιλαμβάνει
 cham Biologicals SA (') δηλαδή όχι μόνον τα καθαυτό δικαιοδοτικά όργανα που
 (Άρθρα 20 και 37 τον Οργανισμού ΕΚ τον Δικαστηρίον — ορίζονται ως τέτοια στις εθνικές έννομες τάξεις, αλλά και
 Συμμετοχή στη διαδικασία τον άρθρον 177 της όσες διοικητικές διαδικασίες αμφισβητουμένης " δικαιο
 σννθήκης ΕΚ) δοσίας" χαρακτηρίζονται όχι μόνον από την αμερολη
 (96/C 145/02) ψία, την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της εκατέρωθεν
 ακροάσεως, κ.λπ., αλλά και από το αμετάκλητον και το
 αμεταρρύθμιστον της αποφάσεως και το ανέλεγκτόν της
 (Γλώσσα διαδικασίας ri γαλλική) από οποιαδήποτε άλλη — διοικητική ή δικαστική —
 αρχή ;»
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») β) «Περιλαμβάνει η έκφραση "όλοι οι ιατροί που θα έχουν
 το δικαίωμα αυτό στις 31 Δεκεμβρίου 1994", στο άρθρο 7,
 Στην υπόθεση C-181/95 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του παράγραφος 2, της οδηγίας


text:
86/457/ΕΟΚ ( 1 ), όσους in
 tribunal de commerce de Nivelles (Βέλγιο) προς το Δικαστή abstracto συγκέντρωναν τα τυπικά προσόντα για v'
 ριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την αποκτήσουν πρόσβαση σε υπηρεσιακή σχέση (ως διορι
 οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί σμένοι σε οργανική θέση, συμβεβλημένοι, επί συμβάσει
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Biogen Inc. και ορισμένου χρόνου , κ.λπ.) με την Εθνική Υγειονομική
 Smithkline Beecham Biologicals SA η έκδοση προδικαστικής Υπηρεσία ή μόνον όσους είχαν ήδη συνάψει, in concreto,
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) υπηρεσιακή σχέση ;»
 αριθ. 1768/92 του Συμβουλίου , της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά
 με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προ γ) «Αν στο προηγούμενο ερώτημα δοθεί η δεύτερη απάντη
 στασίας για τα φάρμακα (2), o Πρόεδρος του Δικαστηρίου , ση , έχει η οδηγία την έννοια ότι η εθνική αρχή έχει, ούτως
 αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα N. Fennelly, εκδίδει την ή άλλως, την εξουσία να επεκτείνει την έννοια των
 ακόλουθη διάταξη : "κεκτημένων δικαιωμάτων" σε βαθμό ώστε να περιλάβει
 σ' αυτήν όλους όσους, στην παραπάνω ημερομηνία, είχαν
 1 . Απορρίπτει την αίτηση παρεμβάσεως της εταιρείας Rese λάβει απλώς και μόνο άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ή
 arch Corporation Technologies Inc. ως απαράδεκτη. ότι ως "κεκτημένο δικαίωμα" πρέπει να νοείται η κατά
 σταση του κατέχοντος κάποια επί πλέον προσόντα πέραν
 της απλής αδείας ασκήσεως επαγγέλματος;»
 2. Παρέλκει η απόφανση επί των δικαστικών εξόδων.
 (!) ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 . ί 1 ) ΕΕ αριθ . L 267 της 19. 9. 1986, σ. 26.
 (2) ΕΕ αριθ . L 182 της 2. 7. 1992, σ. 1 .


text:
10.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 163/7
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7 της οδηγι ́ας 85/374/ΕΟΚ: Το αναιρεσει ́ον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — Εξαρτω ́ντας την απαλλαγη ́ λο ́γω «αναγκαστικω ́ν κανο ́νων 1. να αναιρε ́σει την απο ́φαση της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 την
 δικαι ́ου που θεσπι ́στηκαν απο ́ δημο ́σια αρχη ́» (α ́ρθρο 7, οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 σημει ́ο δ', της οδηγι ́ας) απο ́ την τη ́ρηση της υποχρεω ́σεως στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-132/96 και Τ-143/96
 για παρακολου ́θηση του προϊο ́ντος για ορισμε ́νη περι ́οδο, (Freistaat Sachsen και Volkswagen AG και Volkswagen
 ο γαλλικο ́ς νο ́μος περι ́ μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας στο Sachsen GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 εσωτερικο ́ δι ́καιο εξαρτα ́ την απαλλαγη ́ αυτη ́ απο ́ μι ́α Κοινοτη ́των) (1)·
 προϋπο ́θεση που η οδηγι ́α δεν προβλε ́πει.
 — Ομοι ́ως, προβλε ́ποντας ο ́τι ο παραγωγο ́ς δεν μπορει ́ να 2. να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 2 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της
 επικαλεστει ́ τον λο ́γο απαλλαγη ́ς λο ́γω αναπτυ ́ξεως αν, 26ης Ιουνι ́ου 1996 (αριθ. C 62/91 ex NN 75, 77, 78 και
 υπα ́ρχοντος ελαττω ́ματος που αποκαλυ ́φθηκε εντο ́ς 79/91) σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση χορηγηθει ́σα απο ́ τη
 ορισμε ́νης προθεσμι ́ας μετα ́ τη θε ́ση σε κυκλοφορι ́α του Γερμανι ́α στον ο ́μιλο Volkswagen για τα εργοστα ́σια στον
 προϊο ́ντος, δεν ́ελαβε τα κατα ́λληλα με ́τρα για να προλα ́βει Μοζε ́λα και στο Chemnitz·
 τις συναφει ́ς επιζη ́μιες συνε ́πειες, το α ́ρθρο 1386-12,
 δευ ́τερο εδα ́φιο, του γαλλικου ́ αστικου ́ κω ́δικα προσθε ́τει 3. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στο α ́ρθρο 7, σημει ́ο ε', της οδηγι ́ας μι ́α προϋπο ́θεση που
 το κει ́μενο αυτο ́ δεν προβλε ́πει.
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (1) JORF της 21.5.1998.
 (2) του Συμβουλι ́ου, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν
 και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν μελω ́ν σε θε ́ματα ευθυ ́νης λο ́γω — Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο
 ελαττωματικω ́ν προϊο ́ντων (EE L 210, της 7.8.1985, σ. 29). γ', ΕΚ: η ́εννοια της «διαιρε ́σεως της Γερμανι ́ας» δεν αναφε ́ρεται,
 αντι ́θετα προς την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση, στη φυσικη ́
 και την τεχνικη ́, απο ́ α ́ποψη κυκλοφορι ́ας, δημιουργι ́α των
 συνο ́ρων, αλλα ́ επιπλε ́ον στις συνολικε ́ς οικονομικε ́ς συνε ́πειες
 του σοσιαλιστικου ́ οικονομικου ́ συστη ́ματος. Αυτο ́ προκυ ́πτει
 κατ' ανα ́γκην εκ του ο ́τι το α ́ρθρο 92, παρα ́γραφος 2,
 στοιχει ́ο γ', της Συνθη ́κης ΕΚ


text:
διατηρη ́θηκε αμετα ́βλητο στις
 Συνθη ́κες του Μα ́αστριχτ και του 'Αμστερνταμ κατα ́ τα ́ετη
 1992 και 1997, ο ́ταν οι α ́μεσες φυσικε ́ς και τεχνικε ́ς απο ́
 α ́ποψη κυκλοφορι ́ας συνε ́πειες του χωρισμου ́ μεταξυ ́ των δυ ́ο
 γερμανικω ́ν κρατω ́ν ει ́χαν η ́δη υπερπηδηθει ́. Η απο ́φαση αυτη ́
 των συμβαλλομε ́νων μερω ́ν σημαι ́νει ο ́τι η δια ́ταξη του
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Ομοσπο ́νδου Κρα ́τους της Σαξωνι ́ας α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ' ΕΚ ́εχει σκοπο ́ να
 που ασκη ́θηκε στις 23 Φεβρουαρι ́ου 2000 κατα ́ της αποφα ́- ενισχυ ́σει, με ́σω οικονομικω ́ν κινη ́τρων, τη δια ́ του κρα ́τους
 σεως της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 την οποι ́α εξε ́δωσε το προω ́θηση της δυσχερου ́ς δημιουργι ́ας οικονομικω ́ς ανθεκτι-
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πεντα- κω ́ν δομω ́ν στην Ανατολικη ́ Γερμανι ́α. Κα ́θε α ́λλη ερμηνει ́α θα
 μελε ́ς τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-132/96 καταλο ́γιζε στους συντα ́κτες των Συνθηκω ́ν ο ́τι διατη ́ρησαν σε
 και Τ-143/96, Freistaat Sachsen και Volkswagen AG και ισχυ ́ μια προφανω ́ς κενη ́ περιεχομε ́νου δια ́ταξη.
 Volkswagen Sachsen GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των
 Κατα ́ την ακολουθου ́μενη απο ́ την Επιτροπη ́ πρακτικη ́, το
 α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', ΕΚ θεωρη ́θηκε η ́δη κατα ́
 (Υπο ́θεση C-57/00 P) το παρελθο ́ν ως δια ́ταξη για την υπε ́ρβαση των οικονομικω ́ν
 συνεπειω ́ν της διαιρε ́σεως της Γερμανι ́ας σε δια ́φορες οικονομι-
 κε ́ς ζω ́νες η οποι ́α επη ́λθε στα πλαι ́σια της καταστα ́σεως που
 (2000/C 163/11) προε ́κυψε απο ́ τον πο ́λεμο, ο ́πως συνα ́γεται απο ́ την απο ́φαση
 της 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1964 για την περιφε ́ρεια του Saar
 (δελτι ́ο της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας αριθ. 2-
 Το Ομο ́σπονδο Κρα ́τος της Σαξωνι ́ας, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους 1965, σ. 34).
 Freshfields και Deringer, δικηγο ́ρους Βερολι ́νου,
 Charlottenstraße 65, D-10117 Berlin, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloyse May, 398 route d’Esch, L-1471 Το Πρωτοδικει ́ο παρε ́βλεψε πλη ́ρως ο ́τι, στο συ ́στημα της
 Luxembourg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Συνθη ́κης ΕΚ, η υπε ́ρβαση των οικονομικω ́ν μειονεκτημα ́των
 Κοινοτη ́των στις 23 Φεβρουαρι ́ου 2000 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της διαιρε ́σεως της Γερμανι ́ας στον τομε ́α των συγκοινωνιω ́ν
 της αποφα ́σεως της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 την οποι ́α εξε ́δωσε το αποτελει ́ αντικει ́μενο ειδικη ́ς διατα ́ξεως στον τι ́τλο V της
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πενταμελε ́ς Συνθη ́κης (πολιτικη ́ μεταφορω ́ν), η ́τοι της ρη ́τρας του α


text:
́ρθρου
 τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-132/96 και Τ-143/96, 78, η οποι ́α διατηρη ́θηκε επι ́σης αναλλοι ́ωτη απο ́ τους
 Freistaat Sachsen και Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen συντα ́κτες των Συνθηκω ́ν του Μα ́αστριχτ και τους 'Αμστερ-
 GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. νταμ.
 ---pagebreak--- C 163/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.6.2000
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 253 ΕΚ: Το γεγονο ́ς ο ́τι Αι ́τηση αναιρε ́σεως των εταιριω ́ ν Volkswagen AG και
 ́εγινε δεκτο ́ ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς ει ́ναι Volkswagen Sachsen GmbH που ασκη ́θηκε στις
 επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νη στηρι ́ζεται σε εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση του 23 Φεβρουαρι ́ου 2000 κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδι-
 περιεχομε ́νου της αποφα ́σεως αυτη ́ς απο ́ το Πρωτοδικει ́ο. κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πενταμελε ́ς
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', ΕΚ: τμη ́μα), της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, στις συνεκδικασθει ́σες
 Ου ́τε το γρα ́μμα ου ́τε η ́εννοια και ο σκοπο ́ς του α ́ρθρου 87 υποθε ́σεις Τ-132/96 και Τ-143/96, Freistaat Sachsen και
 παρα ́γραφος 2 στοιχει ́ο β' ΕΚ δικαιολογου ́ν το συμπε ́ρασμα Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στο οποι ́ο κατε ́ληξε το Πρωτοδικει ́ο, κατα ́ το οποι ́ο η
 κατα ́ρρευση της οικονομι ́ας της πρω ́ην Ανατολικη ́ς Γερμανι ́ας
 κατα ́ την επανε ́νωση δεν οδη ́γησε σε «σοβαρη ́ διαταραχη ́ της
 (Υπο ́θεση C-61/00 Ρ)
 οικονομι ́ας» της Γερμανι ́ας. Ενο ́ψει του γεγονο ́τος ο ́τι η
 επανε ́νωση της Γερμανι ́ας κατε ́στησε αναγκαι ́α την οικονομικη ́
 ανο ́ρθωση σχεδο ́ν του ενο ́ς τρι ́του της γερμανικη ́ς επικρα ́τειας, (2000/C 163/12)
 το αναιρεσει ́ον υποστηρι ́ζει ο ́τι δεν μπορει ́ να γι ́νει δεκτο ́
 να αποκλειστει ́ απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 87,
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β' ΕΚ αυτη ́ η σοβαρη ́ οικονομικη ́ Οι εταιρι ́ες Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH και
 διαταραχη ́ στα νε ́α ομο ́σπονδα κρα ́τη της Ομοσπονδιακη ́ς Volkswagen AG, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον δικηγο ́ρο Michael
 ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, η αντιμετω ́πιση της οποι ́ας Schütte, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Bruckhaus Westrick Heller
 απαιτει ́ εξαιρετικε ́ς οικονομικε ́ς θυσι ́ες απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ Löber, Rue de la Loi 99-101, B-1040 Βρυξε ́λλες, με το ́πο
 ∆ημοκρατι ́α στο συ ́νολο ́ της. επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Bonn και
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, ΕΚ και του α ́ρθρου Schmitt, 7, val Ste-Croix, L-1371 Luxembourg, α ́σκησε ενω ́πιον
 88 ΕΚ: Η απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου αντιβαι ́νει προς


text:
τα του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 α ́ρθρα 87 και 88 ΕΚ, καθο ́σον με αυτη ́ διαπιστω ́νεται ο ́τι οι 23 Φεβρουαρι ́ου 2000 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως
 κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν στις επιχειρη ́σεις του της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο
 ομι ́λου VW θα ́επρεπε να ανακοινωθου ́ν χωριστα ́ και να των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα) στις
 εξεταστου ́ν συνολικα ́ απο ́ την Επιτροπη ́ συ ́μφωνα με το α ́ρθρο συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-132/96 και Τ-143/96 (1), Freistaat
 87 ΕΚ. Αυτο ́ ει ́ναι νομικα ́ εσφαλμε ́νο δεδομε ́νου ο ́τι προ ́κειται Sachsen και Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH
 για ενισχυ ́σεις εντασσο ́μενες σε εγκεκριμε ́νο προ ́γραμμα κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ενισχυ ́σεων. Το Πρωτοδικει ́ο παραβλε ́πει τη νομικη ́ σημασι ́α
 της επιφυλα ́ξεως στην απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ εγκρι ́σεως
 του προγρα ́μματος ενισχυ ́σεων, κατα ́ την οποι ́α οι ειδικοι ́ Οι αναιρεσει ́ουσες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 κανο ́νες που ισχυ ́ουν για ορισμε ́νους τομει ́ς της βιομηχανι ́ας
 πρε ́πει να τηρηθου ́ν, και δε ́χεται εσφαλμε ́να απο ́ νομικη ́ α ́ποψη
 ο ́τι η ́εγκριση του προγρα ́μματος ενισχυ ́σεων δεν επεκτει ́νεται — να αναιρε ́σει πλη ́ρως την αναιρεσι ́βλητη απο ́φαση,
 στον τομε ́α των αυτοκινη ́των οχημα ́των. Η επιφυ ́λαξη αυτη ́
 αναφε ́ρεται μο ́νο σε ισχυ ́ουσες ρυθμι ́σεις. Η ισχυ ́ς του κοινοτι- — να κα ́νει δεκτα ́ τα αιτη ́ματα που προβλη ́θηκαν ενω ́πιον του
 κου ́ πλαισι ́ου για τις κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις στη βιομηχανι ́α Πρωτοδικει ́ου, καθο ́σον με αυτα ́ ζητει ́ται,
 αυτοκινη ́των οχημα ́των ́εληξε στις 31 ∆εκεμβρι ́ου. Η
 Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας ́εχει την α ́ποψη ο ́τι
 η προ ́ταση της Επιτροπη ́ς για την παρα ́ταση του πλαισι ́ου 1. να ακυρωθει ́ το α ́ρθρο 2 της αποφα ́σεως Κ (96) 1844
 κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της βιομηχανι ́ας αυτοκινη ́των τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Ιουνι ́ου 1996, εκτο ́ς
 οχημα ́των της 22ας Μαρτι ́ου 1991, ημερομηνι ́ας εγκρι ́σεως της πρω ́της περιπτω ́σεω ́ς της η οποι ́α αναφε ́ρεται στην
 των εν προκειμε ́νω επι ́μαχων ενισχυ ́σεων, δεν ́εγινε δεκτη ́· μο ́λις εξαι ́ρεση ποσου ́ 51,67 Mio DM· αναφορικα ́ με την πρω ́ τη
 τον Απρι ́λιο του 1991, μετα ́ την ́εγκριση των ενισχυ ́σεων, η περι ́πτωση, η οποι ́α αναφε ́ρεται στην εξαι ́ρεση ποσου ́
 Ομοσπονδιακη ́ Κυβε ́ρνηση ́εκανε δεκτη ́ την παρα ́ταση του 51,67 Mio DM, να διαπιστωθει ́ ο ́τι η διαφορα ́ ́επαυσε να
 πλαισι ́ου ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της βιομηχανι


text:
́ας αυτοκινη ́των υφι ́σταται·
 οχημα ́των. Για τον λο ́γο αυτο ́ δεν μπορου ́σε (πλε ́ον) να
 τυ ́χει εφαρμογη ́ς η υποχρε ́ωση χωριστη ́ς ανακοινω ́σεως για
 ενισχυ ́σεις στη βιομηχανι ́α αυτοκινη ́των οχημα ́των εντασσο ́με- 2. να ακυρωθει ́ το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 2, της αποφα ́σεως
 νες σε εγκεκριμε ́νο προ ́γραμμα ενισχυ ́σεων, υποχρε ́ωση η Κ (96) 1844 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Ιουνι ́ου
 οποι ́α ει ́χε νομικο ́ ́ερεισμα μο ́νο στο κοινοτικο ́ πλαι ́σιο 1996, καθο ́σον το συνδυασμε ́νο πραγματικο ́ με ́γεθος της
 ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της βιομηχανι ́ας αυτοκινη ́των οχημα ́των (η ενισχυ ́σεως, εκφραζο ́μενο ως ισοδυ ́ναμο της ακαθα ́ριστης
 ισχυ ́ς του οποι ́ου ει ́χε λη ́ξει). Οι ενισχυ ́σεις εντα ́σσονται στις επιδοτη ́σεως, περιορι ́ζεται στο 22,3 % για τη βιομηχανικη ́
 απο ́ την Επιτροπη ́ εγκεκριμε ́νες ρυθμι ́σεις προγραμμα ́των εγκατα ́σταση Mosel II και στο 20,8 % για την εγκα-
 ενισχυ ́σεων, ιδι ́ως στην κοινοτικη ́ υποχρε ́ωση βελτιω ́σεως των τα ́σταση Chemnitz II·
 περιφερειακω ́ν οικονομικω ́ν δομω ́ν 19ο γενικο ́ προ ́γραμμα) και
 στη ρυ ́θμιση περι ́ προωθη ́σεως των επενδυ ́σεων. Ως ενισχυ ́σεις 3. να ακυρωθει ́ το α ́ρθρο 2 της αποφα ́σεως Κ (96) 1844
 εντασσο ́μενες σε εγκεκριμε ́να προγρα ́μματα, δεν υπε ́κειντο τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Ιουνι ́ου 1996, καθο ́σον
 πλε ́ον στην κατα ́ το α ́ρθρο 87 ΕΚ συνολικη ́ εξε ́ταση ́ τους επι ́ το ποσο ́ των ενισχυ ́σεων των επενδυ ́σεων που θεωρου ́νται
 της ουσι ́ας αλλα ́ μο ́νο σε περιορισμε ́νη εξε ́ταση ως υφιστα ́μενες συμβατε ́ς με την κοινη ́ αγορα ́ περιορι ́ζεται σε 418,7 Mio
 ενισχυ ́σεις. DM.
 (1) EE 2000 C 79, σ. 22.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/13
 β. ο εκ των υστε ́ρων ́ελεγχος της αποτελεσματικο ́τητας Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 και της αβλα ́βειας του παραλλη ́λως εισαγομε ́νου φαρ-
 μακευτικου ́ ιδιοσκευα ́σματος ενδεχομε ́νως δυσχεραι ́νε-
 ται, ο ́ταν ανακαλει ́ται η α ́δεια κυκλοφορι ́ας για το Η ταχθει ́σα προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως προς την οδηγι ́α, ο ́πως
 αρχικο ́ φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα, προκυ ́πτει απο ́ τα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς, ́εληξε την 1η Ιανουα-
 ρι ́ου 1993, χωρι ́ς το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο να ́εχει θεσπι ́σει τις
 γ. το παραλλη ́λως εισαγο ́μενο φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́α- αναγκαι ́ες διατα ́ξεις μεταφορα ́ς στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη του
 σμα υπη ́ρξε επι ́ πολλα ́ ́ετη ́ενα πολυ ́ κοινω ́ς χρησιμο- των α ́ρθρων 5, παρα ́γραφος 1, και 6, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας.
 ποιου ́μενο φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα στα κρα ́τη με ́λη Επομε ́νως, το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο παρε ́βη τα α ́ρθρα 3 και 13 της
 και η συνε ́χιση της πωλη ́σεω ́ς του ει ́ναι απι ́θανο να ως α ́νω οδηγι ́ας.
 προκαλε ́σει κι ́νδυνο για την υγει ́α των ανθρω ́πων;
 3. Αν τα α ́ρθρα 28 και 30 της Συνθη ́κης ΕΚ, στην κατα ́σταση η (1) ΕΕ L 76 της 23.3.1992, σ. 14.
 οποι ́α περιεγρα ́φη στο ερω ́τημα 1, επιτρε ́πουν να διαπιστωθει ́
 ο ́τι η ισχυ ́ς της α ́δειας κυκλοφορι ́ας για παρα ́λληλη εισαγωγη ́
 ́εχει λη ́ξει, μπορει ́ να διαπιστωθει ́ ο ́τι η ισχυ ́ς της α ́δειας
 κυκλοφορι ́ας για παρα ́λληλη εισαγωγη ́ ́εληξε αμε ́σως ο ́ταν
 ανακλη ́θηκε η αρχικη ́ α ́δεια κυκλοφορι ́ας, χωρι ́ς να δοθει ́
 στον παρα ́λληλο εισαγωγε ́α ο χρο ́νος να προσαρμο ́σει κατο ́-
 πιν αυτου ́ τη δραστηριο ́τητα ́ του; Επηρεα ́ζει κα ́ποια η ́ κα ́ποιες
 απο ́ τις παρατιθε ́μενες στο ερω ́τημα 2 περιστα ́σεις το αν
 επιτρε ́πεται να διαπιστωθει ́ ο ́τι η ισχυ ́ς της α ́δειας κυκλοφο-
 ρι ́ας για παρα ́λληλη εισαγωγη ́ ́εληξε αμε ́σως;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Πολιτικο ́
 Τμη ́μα), με απο ́φαση της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 στην υπο ́-
 θεση ΚΒ κατα ́ 1) National Health Service Pensions Agency,
 2) Secretary of State for Health
 (Υπο ́θεση C-117/01)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου, ασκηθει ́σα στις 14 Μαρτι ́ου 2001 (2001/C 150/25)
 (Υπο ́θεση C-115/01) Με απο ́φαση της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 15 Μαρτι ́ου 2001, το Court of Appeal (England & Wales)
 (2001/C 150/24)
 (Πολιτικο


text:
́ Τμη ́μα) στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ ΚΒ και
 1) National Health Service Pensions Agency, 2) Secretary of
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ State for Health, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το
 τον Richard Wainwright, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στο ακο ́λουθο
 α ́σκησε στις 14 Μαρτι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των ερω ́τημα:
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 Συνιστα ́ δια ́κριση λο ́γω φυ ́λου, αντιβαι ́νουσα στο α ́ρθρο 141 ΕΚ
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: και στην οδηγι ́α 75/117 (1) ο αποκλεισμο ́ς του συντρο ́φου,
 αρχικω ́ς γυναι ́κας που α ́λλαξε φυ ́λο και ́εγινε α ́νδρας, μιας
 γυναι ́κας ασφαλισμε ́νης στο Νational Health Service Pension
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι, παραλει ́ποντας να μεταφε ́ρει στην εσωτε- Scheme, απο ́ παροχη ́ επιζω ́ντος που χορηγει ́ται μο ́νον στον χη ́ρο
 ρικη ́ ́εννομη τα ́ξη τα α ́ρθρα 5, παρα ́γραφος 1, και 6, συ ́ζυγο;
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1992, για τον συντονισμο ́ των
 νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων σχε-
 τικα ́ με την εφαρμογη ́ των κοινοτικω ́ν κανο ́νων στις διαδικα- (1) Οδηγι ́α 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1975,
 σι ́ες συνα ́ψεως των συμβα ́σεων φορε ́ων οι οποι ́οι λειτουργου ́ν περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν που αφορου ́ν
 στους τομει ́ς του υ ́δατος, της ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ν και την εφαρμογη ́ της αρχη ́ς της ισο ́τητας των αμοιβω ́ν μεταξυ ́ εργαζομε ́-
 των τηλεπικοινωνιω ́ν (1), το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο παρε ́βη τις νων ανδρω ́ν και γυναικω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 42).
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 3 και 13 της ως α ́νω
 οδηγι ́ας
 — να καταδικα ́σει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/52
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2013 — [αίτηση του Tribunale di Pordenone (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Fidenato Giorgio
 (Υπόθεση C-542/12) (1)
 (Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας - Οδηγία 2002/53/ΕΚ - Κοινός κατάλογος ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών - Γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί (ΓΤΟ) περιληφθέντες στον κοινό κατάλογο - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 - Άρθρο 20 - Υφιστάμενα προϊόντα - Οδηγία 2001/18/ΕΚ - Άρθρο 26α - Μέτρα για την αποφυγή της μη σκόπιμης παρουσίας γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών)
 2013/C 225/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Pordenone
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Fidenato Giorgio
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Pordenone — Ερμηνεία της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 106, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία εξαρτώσα την καλλιέργεια ΓΤΟ περιλαμβανομένου στον κοινό ευρωπαϊκό κατάλογο ποικιλιών από τη λήψη άδειας με σκοπό την αποφυγή της μη σκόπιμης παρουσίας γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών σε άλλες καλλιέργειες (αρχή της συνυπάρξεως)
 Διατακτικό
 Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι η καλλιέργεια γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών όπως οι ποικιλίες του αραβοσίτου MON 810 δεν μπορεί να εξαρτάται από εθνική διαδικασία παροχής άδειας, όταν η χρήση και η εμπορία των ποικιλιών αυτών επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 20 του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές, οι δε εν λόγω ποικιλίες έχουν περιληφθεί στον κοινό κατάλογο ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών που προβλέπεται από την οδηγία 2002/53/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, περί του κοινού καταλόγου ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 1829/2003. Το άρθρο 26α της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να εναντιωθεί στην καλλιέργεια τέτοιων γενικώς τροποποιημένων οργανισμών στο έδαφός του με το αιτιολογικό ότι η λήψη εθνικής άδειας συνιστά μέτρο συνυπάρξεως που αποσκοπεί στην αποφυγή της μη σκόπιμης παρουσίας γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών σε άλλες καλλιέργειες.
 (1) ΕΕ C 63 της 2.3.2013.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Finanzgericht München με διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 2005, στην υπόθεση Hausgemeinschaft Jörg και Stefanie Wollny κατά Finanzamt Landshut
 (Υπόθεση C-72/05)
 (2005/C 93/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 15 Φεβρουαρίου 2005, το Finanzgericht München, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Hausgemeinschaft Jörg και Stefanie Wollny και Finanzamt Landshut που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί του εξής ερωτήματος:
 Πώς πρέπει να ερμηνευθεί η έννοια «ποσό των εξόδων» του άρθρου 11, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ; Περιλαμβάνει το ποσό των εξόδων (πέραν των τρεχουσών δαπανών) για διαμέρισμα σε κτίριο που είναι ενταγμένο καθ' ολοκληρίαν στην επιχείρηση, το οποίο χρησιμοποιείται για την κάλυψη ίδιων αναγκών και σύμφωνα με τις εκάστοτε ρυθμίσεις του εσωτερικού δικαίου, τις κατ' έτος μειώσεις της αξίας λόγω φθοράς των κτιρίων και/ή το κατ' έτος ποσοστό των αρχικών εξόδων και των εξόδων κατασκευής, που γέννησαν το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ, υπολογιζόμενο βάσει της περιόδου διακανονισμού για την έκπτωση του φόρου επί των εισροών που ισχύει στο εκάστοτε κράτος μέλος;


text:
αριθ . C 119/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 5 . 95
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 2. Να καταδικάσει τα εναγόμενα όργανα στα δικαστικά
 της 23riç Φεβροαρίου 1995 έξοδα.
 στην υπόθεση Τ-490/93: Bremer Vulkan Verbund AG κατα Βάση της αγωγής και κύρια επιχειρήματα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Παραπομπή υποθέσεως στο Δικαστήριο) H βάση της αγωγής και τα κύρια επιχειρήματα ομοιάζουν με
 τη βάση της αγωγής και τα κύρια επιχειρήματα της υποθέ
 (95/C 119/29) σεως Τ-20/94.
 (διαδικασίας: i] yeρμανική)
 Στην υπόθεση Τ-490/93 , Bremer Vulkan Verbund AG, εται
 ρεία γερμανικού δικαίου , με έδρα τη Βρέμη (Γερμανία), Αγωγή του Ernst-Reinhard Konrad κατα του Συμβουλίου
 εκπροσωπούμενη από τον Hans-Jürgen Rabe, δικηγόρο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 Αμβούργου και Βρυξελλών, με αντικλήτους στο Λουξεμ κών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1995
 βούργο τους δικηγόρους Turk και Prum, 13 B , avenue
 (γπόθεοη T-9/95)
 Guillaume, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: B. Smulders και J. Grunwald), που είχε ως (95/C 119/31 )
 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 93/412/ΕΟΚ της
 Επιτροπής, της 6ης Απριλίου 1993, σχετικά με ενίσχυση της (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Γερμανικής Κυβερνήσεως στη Hibeg και της Hibeg, μέσω της
 Krupp GmbH, στην Bremer Vulkan AG, για να διευκολυνθεί O Ernst-Reinhard Konrad, κάτοικος Löllbach (Ομοσπονδια
 η πώληση της Krupp Atlas Elektronik GmbH από την Krupp κή Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους
 GmbH στην Bremer Vulkan AG (2), το Πρωτοδικείο (τέταρ δικηγόρους Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich
 το πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Manstetten, δρα Frank Schulze και δρα Winfried Haneklaus,
 Πρόεδρο, R. Schintgen, C. P. Briët, R. García-Valdecasas και Μύνστερ , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τους δικηγόρους
 C. W. Bellamy, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις Dupong & Associés, 14a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον του
 23 Φεβρουαρίου 1995 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Ιανουα
 ρίου 1995 αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 1 . Το Πρωτοδικείο απεκδύεται της αρμοδιότητάς τον επί Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 της υποθέσεως Τ-490/93, Bremer Vulkan Verbund AG των .
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προκει
 μένου το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των αιτημάτων O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ακυρώσεως.
 1 . Να υποχρεώσει τα εναγόμενα όργανα ως εις ολόκληρον
 οφειλέτες να του καταβάλουν αποζημίωση SLOM-III- για
 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. το χρονικό διάστημα από 1 Ιουλίου 1984 έως και 29 Μαρ
 τίου 1989, ύψους 83 670,155 γερμανικών μάρκων καθώς
 0) ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993. .
 (2) ΕΕ αριθ. L 185 της 28. 7. 1993, σ. 43. και τόκους προς 8% για το χρονικό διάστημα από
 19 Μαΐου 1992, και να καταδικάσει τα εναγόμενα όργανα
 ως εις ολόκληρον οφειλέτες στα δικαστικά έξοδα.
 2. Να συνεκδικάσει την παρούσα αγωγή με την ήδη εκκρε
 μούσα αγωγή στην υπόθεση Hülseberg κ.λπ. κατά του
 Αγωγή της Ursula Schottler κατα του Συμβουλίου της Συμβουλίου και Επιτροπής των ΕΚ, Τ-77/93, και να
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών αναστείλει ομοίως τη διαδικασία.
 Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις


text:
13 Ιανουαρίου 1995
 (γπόθεοη T-4/95) Βάση της αγωγής και κύρια επιχειρήματα
 (95/C 119/30) H βάση της αγωγής και τα κύρια επιχειρήματα ομοιάζουν
 προς τη βάση της αγωγής και τα κύρια επιχειρήματα της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η yeρμανική) υποθέσεως Τ-20/94.
 H Ursula Schottler, κάτοικος Orsfeld (Ομοσπονδιακή Δημο
 κρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενη από τον Matthias
 H. Frasçois, δικηγόρο Bitburg, του δικηγορικού γραφείου
 Frasçois, Neuhaus & Kollegen, με αντίκλητο στο Λουξεμ Προσφυγή της International Express Carriers Conférence
 βούργο τη δικηγόρο Annick Wurth, 100, boulevard de la (IECC) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Petrusse, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ που ασκήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1995
 κών Κοινοτήτων στις 13 Ιανουαρίου 1995 προσφυγή κατά (Υπόθεση T-28/95)
 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτρο
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 95IC 119/32)
 H ενάγουσα ζητεί από το . Πρωτοδικείο: (διαδικασίας: ri αγγλική)
 I. Να της επιδικάσει αποζημίωση για το χρονικό διάστημα H International Express Carriers Conférence, με έδρα την
 κατά το οποίο εξαναγκάστηκε να μην ασκεί εμπορία. Ελβετία, 9 rue de la Terrassière, CH-1207 Genève, exjtQoaco
 ---pagebreak--- 13 . 5 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 119/13
 πούμενη απο τους Eric Morgan de Rivery, δικηγόρο Παρι Προσφυγή της ανώνυμης εταιρείας «Groupe Origny», που
 σιού , και Jacques Derenne, δικηγόρο Βρυξελλών και Παρι έχει υπεισέλθει στα δικαιώματα της ανώνυμης εταιρείας
 σιού , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό «Cedest», κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 γραφείο Alex Schmitt, Bonn & Schmitt, 62 Avenue Guil των, η οποία ασκήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1995
 laume, άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του (γπόθεοη T-38/95)
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (95/C 119/33)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Γλώσσα διαδικασίας: ri γαλλική)
 — Να αναγνωρίσει ότι η παράλειψη της Επιτροπής να λάβει H ανώνυμη εταιρεία «Groupe Origny» με έδρα το Παρίσι, η
 θέση , εντός δύο μηνών από της παραλαβής της τυπικής οποία έχει υπεισέλθει στα δικαιώματα της ανώνυμης εταιρεί
 προσκλήσεως που περιεχόταν στην από 23 Νοεμβρίου ας «Cedest», εκπροσωπούμενη από τον Xavier de Roux,
 1994 επιστολή της προσφεύγουσας, επί των ζητημάτων δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 που θίγει η καταγγελία της 13ης Ιουλίου 1988, όπως δικηγόρο Jacques Loesch, rue Zithe 8, άσκησε στις 17 Φε
 εκτίθεται κατωτέρω, όσον αφορά: βρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 — την εφαρμογή του άρθρου 85 και παϊκών Κοινοτήτων.
 — την εφαρμογή του άρθρου 86, H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 συνιστά παράβαση του άρθρου 175 της συνθήκης. — Να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει τα άρθρα 1 , 3, παράγρα
 φος 3, στοιχείο α), και 9, σημείο 20, της αποφάσεως της
 — Να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή των δικα Επιτροπής της 30ής Νοεμβρίου 1994, καθόσον τα άρθρα
 στικών εξόδων της προσφεύγουσας, ακόμα και σε περί αυτά αφορούν την Cedest.
 πτωση που η Επιτροπή ενεργήσει κατά τρόπον ώστε να
 κρίνει το Πρωτοδικείο ότι η προσφυγή κατέστη πλέον — Επικουρικώς, να τροποποιήσει το άρθρο 9 της αποφάσε
 άνευ αντικειμένου


text:
. ως της Επιτροπής ούτως ώστε να καταργήσει ή να μειώσει
 ουσιωδώς το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Cedest.
 Ισχυρισμί και κύρια £m%£Lpr][iaia
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 H Επιτροπή παρέλειψε να λάβει θέση επι αμφοτέρων των
 ζητημάτων που θίγει η καταγγελία της προσφεύγουσας εντός Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 δύο μηνών από της σχετικής προσκλήσεως της προσφεύγου
 σας, κατά παράβαση του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 175 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλ
 της συνθήκης ΕΚ. Εφόσον η προσφυγή ασκήθηκε εντός των λει τους εξής λόγους ακυρώσεως:
 επομένων δύο μηνών, πρέπει να κριθεί παραδεκτή .
 I. Παράβαση τύπου και διαδικαστικές πλημμέλειες:
 Όσον αφορά το άρθρο 85 , η υποτιθέμενη εξάλειψη — την
 οποία η ίδια η προσφεύγουσα αμφισβητεί — του καταγγελ 1 . Μη εξατομίκευση των αιτιάσεων.
 θέντος περιορισμού του ανταγωνισμού δεν απαλλάσσει την
 Επιτροπή από την υποχρέωση να καθορίσει τη θέση της. H 2. Εξαιρετικά βραχεία προθεσμία για την εξέταση του
 Επιτροπή , καίτοι, στο πλαίσιο της διαδικασίας του κανονι φακέλου , όχι μόνον δυσανάλογη προς τη διάρκεια της
 σμού 17, απάντησε εγγράφως στην IECC σύμφωνα με το έρευνας αλλά και αδικαιολόγητη καθόσον δεν υπήρ
 άρθρο 6 του κανονισμού αριθ . 99/63 , δεν απέρριψε εντούτοις χε επείγουσα ανάγκη .
 αυτή την αιτίαση της προσφεύγουσας.
 3. Έλλειψη σαφούς προσδιορισμού των εγγράφων του
 Όσον αφορά το άρθρο 86, το έγγραφο με το οποίο η φακέλου και καταλόγου των δυναμένων να γνωστο
 Επιτροπή γνωστοποιεί ότι εξετάζει το ζήτημα δεν συνιστά ποιηθούν στοιχείων.
 εκπλήρωση της υποχρεώσεως της Επιτροπής να λάβει θέση.
 Λαμβανομένου υπόψη του χρονικού διαστήματος που μεσο 4. Άρνηση της προσβάσεως στο σύνολο των εγγράφων
 λάβησε μεταξύ της υποβολής της καταγγελίας και της του φακέλου .
 αποστολής του εγγράφου με το οποίο η Επιτροπή κλήθηκε να
 ενεργήσει, η προσφεύγουσα δικαιούται να αναμένει από την 5 . Άρνηση παραχωρήσεως ιδιαιτέρας ακροάσεως της
 Επιτροπή είτε αιτιολογημένη απόφαση με την οποία να προσφεύγουσας.
 κρίνεται ότι η έρευνα της καταγγελίας δεν ήταν απαραίτητη
 είτε προσωρινή ανακοίνωση κατά το άρθρο 6 του κανονισμού II. Επί των καταλογιζομένων στην προσφεύγουσα πρακτι
 αριθ . 99/63 . κών :
 Σενεπώς, η προσφυγή πρέπει να κριθεί παραδεκτή ως προς τα 1 . Έλλειψη αποδείξεως: η Επιτροπή δεν αποδεικνύει
 ζητήματα που θέτει η καταγγελία τόσο από πλευράς του τον ισχυρισμό περί συμμετοχής της προσφεύγουσας
 άρθρου 85 όσο και από πλευράς του άρθρου 86 της συνθήκης στις δύο αναφερόμενες στην απόφαση συμπράξεις,
 ΕΚ. όσον αφορά τον σεβασμό των εγχωρίων αγορών και
 τη ρύθμιση των παραδόσεων εμπορευμάτων μεταξύ
 της Γαλλίας και της Γερμανίας.


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/23
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2010 — Meister κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-48/10 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2008 - Απόφαση περί κατανομής των μορίων για την περίοδο προαγωγών - Μνεία περί των σωρευθέντων μορίων κατά τις προηγηθείσες περιόδους προαγωγών - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών - Καταλογισμός δικαστικών εξόδων - Αναίρεση εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2011/C 55/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Herbert Meister (Muchamiel, Ισπανία) (εκπρόσωπος: H.-J. Zimmermann, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα (εκπρόσωποι: I. de Medrano Caballero και G. Faedo, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και E. Winter, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2009, F-17/09, Meister κατά ΓΕΕΑ (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Herbert Meister φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 100 της 17.4.2010.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/77
 Προσφυγή της 5ης Μαρτίου 2010 — Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-119/10)
 2010/C 113/111
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, Y. de Vries και J. Langer)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2009) 1072 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2009, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ), η οποία είχε εγκριθεί αρχικά για το επιχειρησιακό πρόγραμμα που εκτελείται στο πλαίσιο της κοινοτικής πρωτοβουλίας Interreg II/C «Πλημμύρα σε Ρήνο και Μόζα», για το Βασίλειο του Βελγίου, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τη Γαλλική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως C(97) 3742 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 1997 (ΕΤΠΑ αριθ. 970010008)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως:
 —
 παράβαση του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 (1) λόγω του προσδιορισμού των οικονομικών μειώσεων βάσει ενός γενικού υπολογισμού κατ’ εκτίμηση, μολονότι η διάταξη αυτή δεν παρέχει καμία νομική βάση προς τούτο·
 —
 παράβαση του άρθρου 24, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 4253/88 λόγω της επιβολής οικονομικών μειώσεων προσδιορίζοντας κατ’ αποκοπή ποσά, μολονότι η διάταξη αυτή δεν παρέχει καμία νομική βάση προς τούτο·
 —
 προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου, λόγω της επιβολής υποχρεώσεων σε ένα κράτος μέλος με επίκληση νομολογίας του Δικαστηρίου που ανάγεται σε χρονικό διάστημα μεταγενέστερο της επιβολής των υποχρεώσεων αυτών, υποχρεώσεις οι οποίες, όταν επιβλήθηκαν, δεν ήταν σαφείς, ακριβείς και προβλέψιμες έναντι των κρατών μελών·
 —
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λόγω της επιβολής μειώσεως κατά 25 % των δαπανών που δηλώθηκαν σε σχέση με συμβάσεις, στο πλαίσιο των οποίων δεν είχαν τηρηθεί ορισμένες γενικές αρχές όπως αυτές της διαφάνειας, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της ίσης μεταχειρίσεως·
 —
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λόγω της επιβολής μειώσεως κατά 100 % των δαπανών που δηλώθηκαν σε σχέση με συμβάσεις οι οποίες υπερέβαιναν τις οριακές τιμές που όριζαν η οδηγία 93/37/ΕΟΚ (2), η οδηγία 93/36/ΕΟΚ (3) και η οδηγία 92/50/ΕΟΚ (4) και οι οποίες είχαν συναφθεί χωρίς ανταγωνισμό μεταξύ των ενδιαφερομένων·
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, επειδή δεν δόθηκαν εξηγήσεις για τον τρόπο καθορισμού των κατ’ αποκοπή μειώσεων·
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, λόγω της επιβολής ειδικών για ορισμένα σχέδια μειώσεων για τις οποίες δεν δόθηκε επαρκής αιτιολογία.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374, σ. 1).
 (2) Οδηγία 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ L 199, σ. 54).
 (3) Οδηγία 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/24
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 2007 — Guido Strack κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-237/06 P ) (1)
 (Αίτηση αναιρέσως - Υπαλληλική υπόθεση - Απόφαση περατώσεως έρευνας της OLAF - Ισχυρισμοί εξαπάτησης εκ μέρους υπαλλήλου - Ικανότητα διαδίκου υπαλλήλου)
 (2007/C 96/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Guido Strack (εκπρόσωπος: L. Fullkrug, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Kraemer και C. Landenburger)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά διάταξης του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 22ας Μαρτίου 2006, Strack κατά Επιτροπής (Τ-4/05), με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή που επιδιώκει, αφενός, την ακύρωση της απόφασης περί περατώσεως της έρευνας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την καταπολέμηση της απάτης (OLAF) που διεξήχθη κατόπιν ισχυρισμών εξαπάτησης εκ μέρους του αναιρεσείοντος, και του τελικού πορίσματος της έρευνας, καθώς και, αφετέρου, την εκ νέου διεξαγωγή της εν λόγω έρευνας και την επεξεργασία ενός νέου πορίσματος έρευνας — Αποφάσεις που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως — Έννοια «βλαπτικής πράξεως »του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — Υποχρέωση παραπομπής της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον G. Strack στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 165 της 15.7.2006.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/35
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2010 — Companhia Previdente κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-414/10)
 ()
 2010/C 317/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Companhia Previdente — Sociedade de Controle de Participações Financeiras, SA (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: F. Proença de Carvalho και J. Caimoto Duarte, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρώσει μερικώς το άρθρο 1 και το άρθρο 2 της αποφάσεως της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2010, περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας), καθ’ όσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 Να αναγνωρίσει ότι πάσα μείωση του επιβαλλομένου στην Socitrel προστίμου στο πλαίσιο άλλων προσφυγών κατά παραβάσεων για τις οποίες ευθύνεται αλληλεγγύως η Companhia Previdente, πρέπει να συνεπαχθεί αυτομάτως ισοδύναμη μείωση του επιβαλλομένου στην τελευταία προστίμου·
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη από την προσφεύγουσα απόφαση είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη στην υπόθεση T-385/10, ArcelorMittal Wire France κ.λπ. κατά Επιτροπής.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει στο Γενικό Δικαστήριο τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
 i)
 Παράβαση του άρθρου 101 της ΣΛΕΕ και παραβίαση των αρχών της ατομικής ευθύνης εκ παραβάσεων, σε συνδυασμό προς το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του Κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (1). Η απόφαση πάσχει κατάφωρη πλάνη εκτιμήσεως κατά τη διαπίστωση της αλληλέγγυας ευθύνης της COMPANHIA PREVIDENTE για τις διαπραχθείσες από την SOCITREL παραβάσεις, καθ’ όσον υπερβαίνει το οριζόμενο στο άρθρο 23, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1/2003 ανώτατο όριο προστίμου.
 ii)
 Παράβαση του άρθρου 296 της ΣΛΕΕ, καθ’ όσον η απόφαση δεν αντικρούει τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας, ούτε ανατρέπει αιτιολογημένα το τεκμήριο — προς θεμελίωση αλληλέγγυας ευθύνης και για την επιμέτρηση του προστίμου — ότι, κατά την περίοδο 1998 έως 2002, η COMPANHIA PREVIDENTE ασκούσε επί της SOCITREL καθοριστική επίδραση, ούτε εξηγεί προσηκόντως πού στήριξε το συμπέρασμά της ότι ασκούσε αυτή καθοριστική επίδραση κατά την προηγηθείσα περίοδο, από 1994 έως 1998, κατά την οποία, όπως φαίνεται, το τεκμήριο αυτό δεν ίσχυε.
 Επικουρικώς,
 iii)
 Παράβαση του άρθρου 101, παράγραφος 1, της ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, του άρθρου 23, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1/2003 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθ’ όσον υπερέβη το ανώτατο όριο του προστίμου που μπορούσε να επιβληθεί στην COMPANHIA PREVIDENTE.
 iv)
 Παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων, καθ’ όσον δεν έλαβε υπόψη την παρούσα κατάσταση οικονομικής κρίσης και την αδυναμία πληρωμής εκ μέρους της COMPANHIA PREVIDENTE.
 (1) ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 1.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Οκτωβρίου 2011 — Gutknecht κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-561/08) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Υγειονομικός έλεγχος - Βιοκτόνα - Καταγραφή των δραστικών ουσιών που διατίθενται στο εμπόριο - Θέσπιση κανονισμού από την Επιτροπή δυνάμει της οδηγίας 98/8/ΕΚ - Αιτιώδης συνάφεια)
 2011/C 347/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: Jürgen Gutknecht (Kirchheimbolanden, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Oliver και G. Wilms)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε λόγω της φερόμενης ως παράνομης θεσπίσεως, από την Επιτροπή, κανονισμών δυνάμει της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 123, σ. 1), ή, επικουρικώς, λόγω της φερόμενης παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει τα κατάλληλα μέτρα εξασφαλίσεως του δικαιώματος προστασίας των στοιχείων που παρέχονται κατ’ εφαρμογήν της εν λόγω οδηγίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Υποχρεώνει τον Jürgen Gutknecht να φέρει τα δικαστικά έξοδά του και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/57
 Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2014 — Omega κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση ασπρόμαυρης εικόνας)
 (Υπόθεση T-695/14)
 2014/C 409/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omega International GmbH (Bad Oldesloe, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Becker, Rechtsanwalt)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Ιουλίου 2014 στην υπόθεση R 1037/2014-5 και να καταχωρίσει το σήμα που φέρει αριθμό αιτήσεως καταχωρίσεως 1 2 1 74 215,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα, το οποίο απεικονίζει ασπρόμαυρη εικόνα, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5, 32 και 33 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 1 2 1 74 215
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: το σημείο μπορεί να προσδιορίσει το προϊόν στον μέσο ενδιαφερόμενο καταναλωτή


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Ιουνίου 2008 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commune de Mesquer κατά Total France SA, Total International Ltd
 (Υπόθεση C-188/07) (1)
 (Οδηγία 75/442/ΕΟΚ - Διαχείριση των αποβλήτων - Έννοια των αποβλήτων - Αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» - Κάτοχος - Προηγούμενοι κάτοχοι - Παραγωγός του γενεσιουργού της ρυπάνσεως προϊόντος - Υδρογονάνθρακες και βαρύ μαζούτ - Ναυάγιο - Σύμβαση περί αστικής ευθύνης για τις ζημίες εκ ρυπάνσεως από υδρογονάνθρακες - Σύμβαση FIPOL)
 (2008/C 209/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Commune de Mesquer
 κατά
 Total France SA, Total International Ltd
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία του άρθρου 1 της οδηγίας 75/442 ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), και από την περίπτωση Q4 του παραρτήματος 1 καθώς και από τα άρθρα 1, στοιχείο β' και γ', και 15 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5 Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 114, σ. 9) — Έννοια αποβλήτου — Περιλαμβάνονται στην έννοια οι υδρογονάνθρακες και το βαρύ μαζούτ, μόνο του ή αναμεμειγμένο με νερό και άμμο; — Ευθύνη του παραγωγού και/ή του κατόχου του αποβλήτου σε περίπτωση μεταφοράς από τρίτον
 Διατακτικό
 1)
 Ουσία όπως η επίδικη της κύριας δίκης, ήτοι το πωληθέν ως καύσιμο βαρύ μαζούτ, δεν συνιστά απόβλητο κατά την έννοια της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 1996, εφόσον αποτελεί αντικείμενο εκμεταλλεύσεως ή εμπορίας υπό οικονομικώς συμφέροντες όρους και δύναται να χρησιμοποιηθεί στην πράξη ως καύσιμο, χωρίς να απαιτεί προηγούμενη πράξη μεταποιήσεως.
 2)
 Υδρογονάνθρακες απορριφθέντες στη θάλασσα τυχαίως κατόπιν ναυαγίου, αναμεμειγμένοι με ύδωρ και ιζήματα και παρασυρθέντες κατά μήκος των ακτών κράτους μέλους στις οποίες και κατέληξαν, αποτελούν απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 75/442, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, αφ' ης στιγμής είναι πλέον αδύνατη η εκμετάλλευση ή η εμπορία τους, χωρίς να έχει προηγηθεί πράξη μεταποιήσεως.
 3)
 Για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 15 της οδηγίας 75/442, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, σε περίπτωση τυχαίας απορρίψεως υδρογονανθράκων στη θάλασσα στην οποία οφείλεται η ρύπανση των ακτών κράτους μέλους:
 —
 ο εθνικός δικαστής δύναται να θεωρήσει τον πωλητή των εν λόγω υδρογονανθράκων και ναυλωτή του πλοίου που τους μεταφέρει ως παραγωγό των συγκεκριμένων αποβλήτων, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', της οδηγίας 75/442, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, και κατά συνέπεια ως «προγενέστερο κάτοχο» για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 15, δεύτερη περίπτωση, πρώτο μέρος, της οδηγίας, εφόσον ο ίδιος δικαστής, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που μόνον ο ίδιος είναι σε θέση να εκτιμήσει, καταλήγει στο συμπέρασμα


text:
ότι ο ανωτέρω πωλητής-ναυλωτής συνέτεινε στον κίνδυνο επελεύσεως της ρυπάνσεως που προκάλεσε το συγκεκριμένο ναυάγιο, ειδικότερα αν παρέλειψε να λάβει τα σκοπούντα στην πρόληψη παρόμοιου περιστατικού μέτρα, όπως τα αφορώντα την επιλογή του πλοίου·
 —
 αν το διεθνές ταμείο αποζημιώσεως ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο δεν αναλαμβάνει το συνδεόμενο με τη διάθεση των αποβλήτων που προκάλεσε τυχαία απόρριψη υδρογονανθράκων στη θάλασσα κόστος ή αν τούτο καθίσταται αδύνατον λόγω του ότι το προβλεπόμενο για την ως άνω καταστροφή ανώτατο όριο εξαντλήθηκε και αν, κατ' εφαρμογή των προβλεπόμενων περιορισμών και/ή απαλλαγών από την ευθύνη, το εθνικό δίκαιο κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένου του απορρέοντος από διεθνείς συμβάσεις δικαίου, δεν επιτρέπει το κόστος αυτό να φέρει ο πλοιοκτήτης και/ή ο ναυλωτής του πλοίου, μολονότι οι ανωτέρω πρέπει να λογίζονται ως «κάτοχοι», κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 75/442, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, το συγκεκριμένο εθνικό δίκαιο θα πρέπει στην περίπτωση αυτή να παρέχει τη δυνατότητα, προκειμένου να διασφαλιστεί σύννομη μεταφορά του άρθρου 15 της οδηγίας, το εν λόγω κόστος να φέρει ο παραγωγός του γενεσιουργού των ούτως απορριφθέντων αποβλήτων προϊόντος. Εντούτοις, σύμφωνα με την αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει, ο συγκεκριμένος παραγωγός οφείλει ενδεχομένως να φέρει το κόστος αυτό μόνον εφόσον, λόγω της δραστηριότητάς του, συνέτεινε στον κίνδυνο επελεύσεως της ρυπάνσεως που προκάλεσε το ναυάγιο του πλοίου.
 (1) ΕΕ C 129 της 9.6.2007.


text:
26.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 299/3
 sijeäy jai joimosijeäy ejkoceäy apoä soty pokiä sey sgy 2. Apoä sgm eneäsarg sxm tpobkgheämsxm eqxsglósxm dem
 èmxrgy pot jasoijotäm re jqósoy leäkoy sot opoiäot dem pqoeäjtwe jameäma rsoiveiäo ijamoä ma hiä nei so jtäqoy sot
 eiämai tpgäjooi, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä óqhqot 5 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 3093/94.
 so óqhqo 14 pqxäso edóuio sgy odgciäay atsgäy.
 (1) EE C 268 sgy 14.10.1995.
 2. Jasadijófei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 14gy Iotkiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-341/95 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di
 Avezzano cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Gianni Bettati jasó Safety Hi-Tech Srl (1)
 sgy 14gy Iotkiäot 1998 (Jamomirloäy (EJ) aqih. 3093/94 Ç Leäsqa pqorsariäay sgy
 rsgm tpoäherg C-284/95 (aiäsgrg sot Giudice di Pace di rsibóday sot oäfomsoy Ç Peqioqirloiä rsg vqgärg sxm
 Genova cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Safety tdqovkxqouhoqamhqójxm jai sxm akocomxleämxm tdqoco-
 Hi-Tech Srl jasó S. & T. Srl (1) mamhqójxm Ç Jtäqoy)
 (Jamomirloäy (EJ) aqih. 3093/94 Ç Leäsqa pqorsariäay sgy (98/C 299/04)
 rsibóday sot oäfomsoy Ç Peqioqirloiä rsg vqgärg sxm
 tdqovkxqouhoqamhqójxm jai sxm akocomxleämxm tdqoco-
 mamhqójxm Ç Jtäqoy) (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 (98/C 299/03)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-341/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Pretura
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 circondariale di Avezzano (Isakiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Gianni Bettati jai Safety
 Rsgm tpoäherg C-284/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Giudice di Hi-Tech Srl, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy so
 Pace di Genova (Isakiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq- jtäqoy sot óqhqot 5 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 3093/94 sot
 locgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa Rtlbotkiäot, sgy 15gy Dejelbqiäot 1994, rvesijó le siy otriäey
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom pot jasarsqeäuotm sg rsibóda sot oäfomsoy (EE L 333 sgy
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Safety Hi-Tech Srl jai S. & 22.12.1994, r. 1), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C.
 T. Srl, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm
 eqlgmeiäa jai so jtäqoy jamomirlotä (EJ) aqih. 3093/94 sot jai M. Wathelet, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini, J. C.
 Rtlbotkiäot, sgy 15gy Dejelbqiäot 1994, rvesijó le siy otriäey Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, D. A. O. Edward, P.
 pot jasarsqeäuotm sg rsibóda sot oäfomsoy (EE L 333 sgy Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot (eirgcgsgä), dijarseäy, cemi-
 22.12.1994, r. 1), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C. joäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy
 Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 14 Iotkiäot 1998
 jai M. Wathelet, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini, J. C. apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Moitinho de


text:
Almeida, P. J. G. Kapteyn, D. A. O. Edward, P.
 Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot (eirgcgsgä), dijarseäy, cemi-
 joäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 14 Iotkiäot 1998 Apoä sgm eneäsarg sot tpobkgheämsoy eqxsgälasoy dem
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: pqoeäjtwe jameäma rsoiveiäo ijamoä ma hiänei so jtäqoy sot
 óqhqot 5 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 3093/94 sot Rtlbot-
 kiäot, sgy 15gy Dejelbqiä ot 1994, rvesijó le siy otriäey pot
 jasarsqeäuotm sg rsibóda sot oäfomsoy.
 1. So óqhqo 5 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 3093/94 sot
 Rtlbotkiäot, sgy 15gy Dejelbqiä ot 1994, rvesijó le siy
 otriäey pot jasarsqeäuotm sg rsibóda sot oäfomsoy, pqeä- (1) EE C 351 sgy 30.12.1995.
 pei ma eqlgmetheiä tpoä sgm eämmoia oäsi apacoqetäei pkgäqxy
 sg vqgärg jai, jasó rtmeäpeia, sgm elpoqiäa sxm tdqovkx-
 qouhoqamhqójxm pot pqooqiäfomsai cia sgm ptqoärberg.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/50
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουνίου 2014 — Suwaid κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-268/12) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στη Συρία - Μη εκπροσώπηση - Αδράνεια του προσφεύγοντος - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 315/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Joseph Suwaid (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Defalque και T. Bontinck, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Étienne και V. Piessevaux)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του σημείου Α 7 του παραρτήματος Ι του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 266/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ L 87, σ. 45), καθώς και του σημείου Α 7 της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/172/ΚΕΠΠΑ, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 87, σ. 103), στο μέτρο που με τις πράξεις αυτές το όνομα του προσφεύγοντος ενεγράφη στον κατάλογο των προσώπων έναντι των οποίων εφαρμόζονται περιοριστικά μέτρα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Καταδικάζει τον Joseph Suwaid στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 243 της 11.8.2012.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/22
 Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-369/07)
 (2007/C 269/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Righini και Ι. Χατζηγιάννης)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 Να διαπιστώσει ότι, μη έχοντας λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 12 Μαΐου 2005 στην υπόθεση C-415/03, η οποία αφορά την εκ μέρους της Ελληνικής Δημοκρατίας μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που υπέχει δυνάμει του άρθρου 3 της απόφασης του 2002 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Ελλάδα στην Ολυμπιακή Αεροπορία, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της απόφασης αυτής και του άρθρου 228 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ·
 —
 Να διατάξει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή μια προτεινόμενη χρηματική ποινή ύψους 53 611 ευρώ ανά ημέρα καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στην υπόθεση C-415/03 σχετικά με την απόφαση του 2002, από την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση μέχρι την ημέρα που θα έχει εκτελεσθεί η απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση C-415/03·
 —
 Να διατάξει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή ένα κατ' αποκοπήν ποσό, το ύψος του οποίου προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό ενός ημερήσιου ποσού επί τον αριθμό των ημερών εξακολούθησης της παράβασης από την ημέρα έκδοσης της απόφασης στην υπόθεση C-415/03 έως την ημερομηνία που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση όσον αφορά την απόφαση του 2002.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Το Δικαστήριο αποφάνθηκε στην απόφασή του της 12ης Μαΐου 2005, στην υπόθεση C-415/03, ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα για την επιστροφή των ενισχύσεων που κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες με την κοινή αγορά — εξαιρουμένων των εισφορών προς το ΙΚΑ — σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης 2003/372 της Επιτροπής της 11ης Δεκεμβρίου 2002, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο αυτό.
 2.
 Η Επιτροπή, παρατηρώντας ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν κοινοποίησε στις υπηρεσίες της Επιτροπής κανένα μέτρο σε εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-415/03 παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις των ελληνικών αρχών και ότι δεν έχει ακόμα πραγματοποιήσει την ανάκτηση των ενισχύσεων που κρίθηκαν ασυμβίβαστες με την απόφαση του 2002, αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 228 ΕΚ.
 3.
 Σύμφωνα με το άρθρο 228 της συνθήκης ΕΚ και τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου, εφόσον η Επιτροπή προσφεύγει στο Δικαστήριο επειδή ένα κράτος μέλος δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου εντός της προθεσμίας που όρισε η Επιτροπή, τότε αυτή η τελευταία προσδιορίζει το ύψος του κατ' αποκοπήν ποσού ή/και της χρηματικής ποινής που οφείλει να καταβάλει το κράτος μέλος, και το οποίο η Επιτροπή κρίνει κατάλληλο για την περίσταση. Η τελική απόφαση σχετικά με την επιβολή των κυρώσεων που προβλέπει το άρθρο 228 της συνθήκης ΕΚ λαμβάνεται από το Δικαστήριο, το οποίο αποφαίνεται εν προκειμένω με πλήρη δικαιοδοσία.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/22
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουνίου 2009 — Z κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-173/09 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Πρόσβαση τρίτου σε απόφαση της Επιτροπής επιβάλλουσα πρόστιμο η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί - Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων - Κατάργηση της δίκης - Έλλειψη επείγοντος)
 2009/C 193/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αιτών: Z (X, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Grau και N. Jäger, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Sauer, V. Bottka και A. Bouquet)
 Αντικείμενο
 Πρόσβαση στην απόφαση της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 2009 επί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/G/39.406 — Θαλάσσιοι σωλήνες) και απάλειψη της κατονομασίας του αιτούντος στο κείμενο της απόφασης αυτής.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο μέτρο που αυτή δεν έχει ήδη καταστεί άνευ αντικειμένου.
 2.
 Η παρούσα διάταξη ακυρώνει και αντικαθιστά τη διάταξη της 6ης Μαΐου 2009.
 3.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 C 352/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.12.1999
 Ερωτα ́ται αν συμφωνει ́ προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο, και ειδικο ́τερα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 προς την οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου (1), της 17ης της Ιρλανδι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 4 Οκτωβρι ́ου 1999
 Ιουλι ́ου 1969, α ́ρθρα 10 και 12, η κατα ́ το α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος
 1, του ιταλικου ́ νο ́μου 448 της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1998 (GURI
 αριθ. 302 της 29ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, supplemento ordinario) (Υπο ́θεση C-370/99)
 προ ́βλεψη, συ ́μφωνα με την οποι ́α οφει ́λεται, ετησι ́ως και κατ' απο-
 κοπη ́ν, ανταποδοτικο ́ τε ́λος υπε ́ρ του ∆ημοσι ́ου για την καταχω ́- (1999/C 352/46)
 ριση «των λοιπω ́ν εταιρικω ́ν πρα ́ξεων» κατα ́ το δια ́στημα των ετω ́ν
 1985 ́εως 1992, τε ́λος υ ́ψους 750 000 λιρω ́ν για τις μετοχικε ́ς
 εταιρι ́ες και τις ετερο ́ρρυθμες μετοχικε ́ς εταιρι ́ες, και υ ́ψους Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 400 000 λιρω ́ν για τις εταιρι ́ες περιορισμε ́νης ευθυ ́νης. την Karen Banks, νομικο ́ συ ́μβουλο, επικουρου ́μενη απο ́ τον
 Manuel Desantes, εθνικο ́ εμπειρογνω ́μονα, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Ερωτα ́ται αν συμφωνει ́ προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο η προ ́βλεψη του Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 4 Οκτωβρι ́ου
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 3, του προαναφερθε ́ντος νο ́μου 448/98, 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 συ ́μφωνα με την οποι ́α οι το ́κοι επι ́ των επιστρεπτε ́ων ποσω ́ν προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 που ει ́χαν καταβληθει ́ αχρεωστη ́τως κατα ́ την παρα ́γραφο 1,
 υπολογι ́ζονται βα ́σει του νομι ́μου επιτοκι ́ου που ́σχυε
 ι κατα ́ τον
 χρο ́νο που τε ́θηκε σε εφαρμογη ́ ο νο ́μος (2,5 % ετησι ́ως) και ο ́χι Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 συ ́μφωνα με τη δια ́ταξη του α ́ρθρου 5 το οποι ́ο αναπε ́μπει στο
 α ́ρθρο 1 του νο ́μου 29 της 26ης Ιανουαρι ́ου 1961, ο ́πως — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει τις
 τροποποιη ́θηκε μεταγενε ́στερα. αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 11ης Μαρτι ́ου 1996,
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 9/001, σ. 20.
 σχετικα ́ με τη νομικη ́ προστασι ́α των βα ́σεων δεδομε ́νων (1),
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́, και
 — να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι