text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Ιουνίου 2012 [αιτήσεις του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Waldemar Hudzinski κατά Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Jaroslaw Wawrzyniak κατά Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-611/10 και C-612/10) (1)
 (Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Άρθρα 14, σημείο 1, στοιχείο α', και 14α, σημείο 1, στοιχείο α' - Άρθρα 45 ΣΛΕΕ και 48 ΣΛΕΕ - Προσωρινή εργασία σε κράτος μέλος άλλο από αυτό στο έδαφος του οποίου ασκείται κανονικά η δραστηριότητα - Οικογενειακές παροχές - Εφαρμοστέα νομοθεσία - Δυνατότητα χορηγήσεως επιδόματος τέκνων από το κράτος μέλος στο οποίο ασκείται προσωρινώς εργασία και το οποίο δεν είναι το αρμόδιο κράτος - Εφαρμογή κανόνα του εθνικού δικαίου περί αποφυγής της σωρεύσεως ο οποίος αποκλείει το δικαίωμα στην παροχή αυτή σε περίπτωση καταβολής σε άλλο κράτος συγκρίσιμης παροχής)
 2012/C 227/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Waldemar Hudzinski (C-611/10), Jaroslaw Wawrzyniak (C-612/10)
 κατά
 Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του άρθρου 14α, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (EE ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73) — Καθορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας — Δικαίωμα του διακινούμενου εργαζομένου να λαμβάνει εντός του κράτους μέλους στο οποίο εργάζεται οικογενειακά επιδόματα για τα τέκνα του τα οποία κατοικούν στο κράτος μέλος καταγωγής — Περίπτωση ατόμου που ασκεί μη μισθωτή δραστηριότητα στο κράτος μέλος καταγωγής του και μισθωτή δραστηριότητα για περίοδο τεσσάρων μηνών σε άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 14, σημείο 1, στοιχείο α', και 14α, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και αναπροσαρμόστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στην εκ μέρους κράτους μέλους το οποίο δεν είναι το κατά τις διατάξεις αυτές αρμόδιο χορήγηση επιδόματος τέκνου, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, σε διακινούμενο εργαζόμενο ο οποίος απασχολείται προσωρινώς στο έδαφός του υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, ήτοι ακόμη και στην περίπτωση που διαπιστώνεται, πρώτον, ότι ο εν λόγω εργαζόμενος δεν περιήλθε σε νομικώς δυσμενέστερη θέση λόγω της ασκήσεως του δικαιώματός του ελεύθερης κυκλοφορίας, δεδομένου ότι διατήρησε το δικαίωμά του για οικογενειακές παροχές της ίδιας φύσεως στο αρμόδιο κράτος μέλος και, δεύτερον, ότι ούτε ο εργαζόμενος αυτός ούτε το τέκνο για το οποίο ζητείται η εν λόγω παροχή έχουν τη συνήθη διαμονή τους στην επικράτεια του κράτους μέλους στο οποίο αυτός απασχολήθηκε


text:
προσωρινά.
 2)
 Οι κανόνες της Συνθήκης ΛΕΕ στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στην εφαρμογή, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, διατάξεως του εθνικού δικαίου όπως αυτή του άρθρου 65 του νόμου περί φορολογίας εισοδήματος (Einkommensteuergesetz), καθόσον αυτή συνεπάγεται όχι τη μείωση του ποσού της παροχής κατά το ποσό συγκρίσιμης παροχής η οποία εισπράττεται σε άλλο κράτος, αλλά τον αποκλεισμό της οικείας παροχής.
 (1) ΕΕ C 103 της 2.4.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Ιουνίου 2009 — CPEM κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-444/07) (1)
 (ΕΚΤ - Κατάργηση οικονομικής συνδρομής - Έκθεση της OLAF)
 2009/C 193/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον-ενάγον: Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM) (Μασσαλία, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Bonnefoi, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Flynn και A. Steiblytė)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C (2007) 4645 της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2007, για την κατάργηση της οικονομικής συνδρομής που χορήγησε το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (FSE) με την απόφαση C (1999) 2645, της 17ης Αυγούστου 1999, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Το Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM) φέρει τα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 22.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 85/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) στις 12 Δεκεμβρίου 2013 — L κατά M, R και K
 (Υπόθεση C-656/13)
 2014/C 85/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší soud České republiky
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: L
 Λοιποί διάδικοι: M, αναιρεσίβλητος· R και K
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 (1) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (στο εξής: κανονισμός Βρυξέλλες ΙΙα) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι θεμελιώνει δικαιοδοσία σε δίκη γονικής μέριμνας ακόμα και αν δεν εκκρεμεί άλλη συναφής διαδικασία (δηλαδή «διαδικασία εκτός από αυτές που προβλέπονται στην παράγραφο 1»);
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 2)
 Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 3, του κανονισμού Βρυξέλλες ΙΙα να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως ρητή ή κατ’ άλλον ανεπιφύλακτο τρόπο αποδοχή της διαδικασίας νοείται και η περίπτωση κατά την οποία ο διάδικος που δεν έχει κινήσει τη διαδικασία καταθέτει ο ίδιος εισαγωγικό δικόγραφο στην ίδια υπόθεση, αλλά στη συνέχεια, κατά την πρώτη διαδικαστική πράξη που υποχρεούται να τελέσει, προβάλλει την αναρμοδιότητα του δικαστηρίου στη διαδικασία που είχε κινήσει προηγουμένως ο αντίδικος;
 (1) ΕΕ 2003 L 388, σ. 1.


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 — Union Investments Privatfonds GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Unicre-Cartão International De Crédito SA
 (Υπόθεση C-308/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 74, παράγραφος 2 - Αποδεικτικά στοιχεία που δεν προσκομίστηκαν προς στήριξη της ανακοπής εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας - Μη λήψη υπόψη των στοιχείων αυτών - Διακριτική ευχέρεια του τμήματος προσφυγών)
 2011/C 204/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Union Investments Privatfonds GmbH (εκπρόσωποι: J. Zindel, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider), Unicre-Cartão International De Crédito SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Απριλίου 2010, Union Investment Privatfonds κατά ΓΕΕΑ — Unicre-Cartão International De Crédito, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο δικαιούχος των εικονιστικών εθνικών σημάτων UniFLEXIO, UniVARIO και UniZERO για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 36 κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Οκτωβρίου 2006, με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών περί απορρίψεως της ανακοπής του προσφεύγοντος κατά της καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος unibanco για προϊόντα των κλάσεων 35 και 36 — Εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 74, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 — Διακριτική ευχέρεια του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία που δεν προσκομίστηκαν προς στήριξη της ανακοπής εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Union Investment Privatfonds GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.2010.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/72
 Προσφυγή της 21ης Νοεμβρίου 2006 — Espinosa Labella κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-322/06)
 (2006/C 326/149)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Manuel Espinosa Labella κ.λπ. (Αλμερία, Ισπανία) (εκπρόσωπος: Ma. J. Rovira, abogada)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής για τη μεσογειακή περιοχή καθό μέρος αναγνωρίζει ως τόπο κοινοτικής σημασίας (ΤΚΣ) ES 166 0014 το «Artos de El Ejido» και να διατάξει την απόσυρση της εν λόγω τοποθεσίας από τον σχετικό κατάλογο των «τόπων κοινοτικού ενδιαφέροντος» που περιέχεται στην εν λόγω απόφαση,
 —
 επικουρικώς προς το ανωτέρω αίτημα, να ακυρώσει την απόφαση καθό μέρος αναγνωρίζει ότι στον εν λόγω τόπο κοινοτικής σημασίας περιλαμβάνονται τα αγροτεμάχια που κείνται στον δήμο του El Ejido, βορείως της Santa María del Águila, ή, πράγμα που καταλήγει στο ίδιο αποτέλεσμα, να κηρύξει άκυρη την απόφαση καθό μέρος αναγνωρίζει ότι στον ως άνω τόπο κοινοτικής σημασίας «Artos de El Ejido» περιλαμβάνονται τα αγροτεμάχια που βρίσκονται μεταξύ θερμοκηπίων βορείως της Santa María del Águila.
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή (1), καθό μέρος αναγνωρίζει ως τόπο κοινοτικού ενδιαφέροντος την τοποθεσία ES611 0014 «Artos de El Ejido», στο σύνολό της ή, επικουρικώς, κατά το μέρος που περιλαμβάνονται στον εν λόγω κατάλογο αγροτεμάχια ιδιοκτησίας των προσφευγόντων.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν τα εξής:
 —
 Ότι η προσφεύγουσα δεν αξιολόγησε επαρκώς την πρόταση του Βασιλείου της Ισπανίας να περιληφθεί το «Artos de El Ejido» στον κατάλογο τόπων κοινοτικής σημασίας της μεσογειακής βιογεωγραφικής περιοχής, σε αντίθεση με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 4 της οδηγίας 94/43/ΕΚ. Ισχυρίζονται συναφώς ότι, από τότε που πληροφορήθηκαν την πρόταση αυτή, απευθύνθηκαν επανειλημμένως στους υπεύθυνους της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Επιτροπής, επικαλούμενοι:
 —
 την σοβαρή επέμβαση του ανθρώπου στην εν λόγω περιοχή, η οποία παύει έτσι να αποτελεί οικοσύστημα για άγρια είδη·
 —
 τον μη καθορισμό των ορίων του προς χαρακτηρισμό ΤΚΣ ή, εναλλακτικώς, τον ακατάλληλο καθορισμό τους βάσει των ορίων των ιδωτικών ιδιοκτησιών και όχι βάσει των φυσικών χαρακτηριστικών της περιοχής·
 —
 την απουσία επιστημονικής βάσεως για την προστασία ορισμένων ειδών εντός αγροτεμαχίων που βρίσκονται σε ζώνες γεωργίας βιομηχανικής κλίμακας ή εντατικής καλλιέργειας με θερμοκήπια.
 Στην περίπτωση του ΤΚΣ που μας απασχολεί, η θιγόμενη περιοχή επελέγη εσφαλμένως, καθόσον το ισπανικό κράτος δεν παρέσχε, ως όφειλε, πλήρη επιστημονική στήριξη. Ωστόσο, η παράλειψη του ισπανικού κράτους δεν απαλλάσσει την Επιτροπή από την υποχρέωση να απαιτήσει τη στήριξη αυτή. Τονίζεται συναφώς ότι η αιτιολογία της πράξεως με την οποία προσδιορίζεται ένας τόπος ως άξιος προστασίας πρέπει να έχει βασίζεται σε σοβαρά επιστημονικά στοιχεία και να πληροί πάντοτε τα κριτήρια του Παραρτήματος III της εν λόγω οδηγίας.
 —
 Ότι, αποδεχόμενη το γεγονός ότι δεν υπήρξε δημόσια συμμετοχή στη διαδικασία κατά


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/27
 Προσφυγή της 19ης Ιουλίου 2014 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Αρχής Kινητών Aξιών και Αγορών
 (Υπόθεση F-69/14)
 2014/C 380/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή Kινητών Aξιών και Αγορών
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως αξιολογήσεως για το έτος 2013.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη έκθεση αξιολογήσεως,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Αρχή Kινητών Aξιών και Αγορών στα δικαστικά έξοδα.


text:
Αριθ. C 133/18 [JE Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Προσφυγή του Βασίλειου των Κάτω Χωρών κατά της
 υπέβαλε το Tribunale di Trento — Sezione civile — με Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 διάταξη της 15ης Φεβρουαρίου 1996 στην υπόθεση Grundig στις 19 Μαρτίου 1996
 Italiana SpA κατά Ministero delle Finanze (Υπόθεση C-84/96)
 (Υπόθεση C-68/96) (96/C 133/39)
 (96/C 133/37)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από τους
 Με διάταξη της 15ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε J. S. van den Oosterkamp και M. A. Fierstra, με τόπο
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία των Κάτω
 τήτων στις 14 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Trento — Χωρών, 5 rue C. M. Spoo, άσκησε στις 19 Μαρτίου 1996
 Sezione civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Grundig ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Italiana SpA και Ministero delle Finanze, που εκκρεμεί προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα των .
 στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ υπό την Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 έννοια ότι απαγορεύει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίζει και να — να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της 15ης Ιανουαρίου
 εισπράττει φόρο καταναλώσεως υπέρ του Δημοσίου — όπως 1996 καθώς και τις αποφάσεις της Επιτροπής, της 16ης
 o προβλεπόμενος στο άρθρο 4 του Decreto Legge της 30ής Φεβρουαρίου 1996, που αφορούν την εκκαθάριση λογα
 Δεκεμβρίου 1982, κυρωθέντος με τον νόμο 53 της 28ης ριασμών των σχεδίων EFRO 80.07.03.002 (Veendam-
 Φεβρουαρίου 1983, o οποίος ρυθμίστηκε περαιτέρω με Musselkanaal) και EFRO 84.07.03.004 (Weg Veendam)
 το Decreto del Ministero delle Finanze της 23ης Μαρτίου που συγχρηματοδοτήθηκαν πριν από το 1989 από το
 1983 —, όταν ορίζεται διαφορετική φορολογητέα αξία Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως,
 μεταξύ των εγχωρίων προϊόντων και των προϊόντων που
 εισάγονται από άλλα κράτη μέλη και προβλέπεται διαφορε — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 τικός τρόπος εισπράξεως του φόρου για τα μεν και για τα
 δε ;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν
 προς τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα της
 υποθέσεως C-308/95 (1 ).
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Nederlandse Raad van State με απόφαση της 12ης ') EE 1995 , C 299 , o. 13 .
 Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Burgemeester en wethouders
 van Haarlemmrliede en Spaarnwoude κ.λπ. κατά Gedepute
 erde Staten van Noord-Holland
 (Υπόθεση C-81/96)
 (96/C 133/38)
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Με απόφαση της 12ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη υπέβαλε το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό τμήμα) με
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διατάξεις της 1ης Φεβρουαρίου και 7ης Μαρτίου 1996 στις
 στις 18 Μαρτίου 1996, το Nederlandse Raad van State, στο εκκρεμείς ενώπιον του υποθέσεις μεταξύ 1. Palmera SpA 2.
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Haarlemmrliede en Spaarnw Cesare Rognoli & Figlio Sri και 3. Igino Mazzola, αφενός, και
 oude και Gedeputeerde


text:
Staten van Noord-Holland, που Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (Υποθέσεις C-86/96, C-87/96 και C-88/96)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: (96/C 133/40)
 Επιτρέπεται βάσει της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 της 27ης Ιουνίου 1985 , για την εκτίμηση των επιπτώσεων Με διατάξεις της 1ης Φεβρουάριου και 7ης Μαρτίου 1996, οι
 ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο οποίες περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις
 περιβάλλον ( ! ), η χορήγηση άδειας για ένα από τα σχέδια που 21 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό
 αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας, χωρίς να έχει τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 πραγματοποιηθεί κατά την κατάρτιση της άδειας αυτής των, στα πλαίσια των εκκρεμών ενώπιον του αιτούντος
 έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον κατά την έννοια δικαστηρίου υποθέσεων μεταξύ 1 . Palmera SpA, 2. Cesare
 της οδηγίας όταν η άδεια αφορά σχέδιο για το οποίο είχε ήδη Rognoli & Figlio Sri και 3 . Igino Mazzola, αφενός, και
 χορηγηθεί άδεια πριν από τις 3 Ιουλίου 1988, της οποίας όμως Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου , αιτήσεις για
 δεν έγινε χρήση και κατά την κατάρτισή της είχε πραγματο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τα ερωτήματα των
 ποιηθεί έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον σύμφω οποίων είναι ταυτόσημα με εκείνα των συνεκδικαζομένων
 να με τις προϋποθέσεις που θέτει εν προκειμένω η οδηγία; υποθέσεων C-47/95 κ.λπ. Ρ ).
 ') ΕΕ αριθ . L 175 της 5 . 7. 1985 , σ. 40. (!) ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5. 1995, σ. 5.


text:
21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/15
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στη δεύτερη εναλ- με άδεια πληρούσα τις νόμιμες προϋποθέσεις, παρέβη
 λακτική του πρώτου ερωτήματος: τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 4, 8
 και 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (1) περί των στερεών
 Αφορά η περιγραφή «υπό τις ίδιες προϋποθέσεις» στο αποβλήτων, όπως τροποιήθηκε από την οδηγία
 άρθρο 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 91/156/ΕΟΚ (2).
 92/12/ΕΟΚ και τη φορολόγηση υπηρεσιών σε συνδυασμό με
 προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης υπό — να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας έξοδα.
 92/12/ΕΟΚ μόνον την προϋπόθεση που θεσπίζεται με το
 άρθρο 3, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, αυτής της οδηγίας
 «υπό τον όρο ότι αυτές οι επιβαρύνσεις δεν συνεπάγονται,
 κατά τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών, διατυπώσεις που
 σχετίζονται με τη διάβαση συνόρου» ή πρέπει σε αυτή την Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 περίπτωση να συντρέχει και ο προβλεπόμενος με το άρθρο 3,
 παράγραφος 2, της οδηγίας «ιδιαίτερος στόχος» της φορολο-
 γήσεως; Σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη καταγραφή (∆εκέμβριος 2002),
 λειτουργούν στην Ελλάδα 1 458 παράνομες και ανεξέλεγκτες
 χωματερές οι οποίες δέχονται τα απόβλητα από το 47 % του
 (1) EE L 76, σ. 1. πληθυσμού της χώρας.
 Οι Ελληνικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι το πρόγραμμα
 μείωσης των παράνομων και ενεξέλγκτων χώρων διάθεσης αποβλή-
 των και η αντικατάστασή τους από νόμιμους Χώρους Υγειονομικής
 Ταφής, δε θα ολοκληρωθεί παρά μόνο στο τέλος του 2007.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, ενόσω ανέχεται τη
 της Ελληνικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Νοεμ- λειτουργία των παράνομων και ανεξέλεγκτων χωματερών στο
 βρίου 2003 έδαφός της, παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα
 άρθρα 4, 8 και 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών
 αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ.
 (Υπόθεση C-502/03)
 (2004/C 47/25) (1) ΕΕ L 194 της 25.7.1975, ειδική έκδοση στα ελληνικά, κεφάλαιο 15,
 τόμος 1, σ. 86.
 (2) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 το Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε
 στις 26 Νοεμβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 Προσφυγή της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία
 ασκήθηκε την 1η ∆εκεμβρίου 2003 (τηλεομοιοτυπία στις
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, μην έχοντας 26 Νοεμβρίου 2003)
 λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα:
 — για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα θα διατί- (Υπόθεση C-506/03)
 θενται χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του
 ανθρώπου και χωρίς να βλάπτουν το περιβάλλον, (2004/C 47/26)
 — για να απαγορεύσει την εγκατάλειψη, διάθεση και μη
 ελεγχόμενη επεξεργασία των αποβλήτων,
 H Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας άσκησε προσφυγή
 — προκειμένου κάθε κάτοχος αποβλήτων να τα παραδίδει την 1η ∆εκεμβρίου 2003 (τηλεομοιοτυπία στις 26 Νοεμβρίου
 σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα περισυλλογής ή σε 2003) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον
 επιχείρηση διαθέσεως, ή να εξασφαλίζει ο ίδιος τη του ∆ικαστηρίου των


text:
Αριθ . C 208/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 πιον του Πρωτοδικείου κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊ δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατα της
 κών Κοινοτήτων. Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής που καθορίζει
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί μη προα ως τόπο προσλήψεως του προσφεύγοντος τις Βρυξέλλες,
 γωγής του στο βαθμό A 4 για την περίοδο προαγωγών καθώς και όλες τις επιγενόμενες αποφάσεις,
 1992 και, καθόσον είναι αναγκαίο, την απορριπτική
 απόφαση της 3ης Μαρτίου 1995 την οποία η Επιτροπή — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 εξέδωσε σε απάντηση της ενστάσεως του προσφεύγοντος
 καθώς και την απόφαση της Επιτροπής να προαγάγει στο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 βαθμό A 4 τους υπαλλήλους που είναι εγγεγραμμένοι
 στον πίνακα που δημοσιεύθηκε στις διοικητικές πληρο Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με
 φορίες αριθ . 859 της 8ης Σεπτεμβρίου 1994, αυτούς της υποθέσεως Τ-33/95 (').
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τις Ο ) ΕΕ αριθ . C 101 της 22 4. 1995 .
 υλικές ζημίες και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που
 υπέστη o προσφεύγων, τις οποίες επιφυλάσσεται να
 εξειδικεύσει .περαιτέρω κατά τη διαδικασία
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Αγωγή του Friedrich Engelking κατα του Συμβουλίου της
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Προς στήριξη της προσφυγής του , o προσφεύγων επικαλείται Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 3 Ιουλίου 1995
 παράβαση του άρθρου 45 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (Υπόθεση Τ-138/95)
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: (95/C 208/76)
 ΚΥΚ).
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Υποστηρίζει συναφώς ότι η καθής δεν μπόρεσε να λάβει
 υπόψη τα προσόντα του , ως υπαλλήλου A 5, λόγω της
 ελλείψεως της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο O Friedrich Engelking, κάτοικος Raddestorf (Ομοσπονδιακή
 1991-1993 . Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους
 Bernd Meisterernst, Mechtold Düssing, Dietrich Manstetten,
 Υπογραμμίζει, δεύτερον, ότι η καθής συνέκρινε απλώς τα Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Handeklaus, δικηγόρους
 προσόντα του μόνο με τα προσόντα των υπαλλήλων της Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγο
 γενικής Διευθύνσεως V και όχι με τα προσόντα όλων των ρικό γραφείο Dupong & Associés, 14a, rue des Bains, άσκησε
 υπαλλήλων βαθμού A 5 του οργάνου που ήταν προαγώγι στις 3 Ιουλίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 μοι. παϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρω
 παϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 Ισχυρίζεται τέλος, ότι οι προαγωγές στο βαθμό A 4 δεν νοτήτων.
 γίνονται κατόπιν συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων των
 υπαλλήλων που έχουν δικαίωμα προαγωγής, αλλά βάσει των O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 μονάδων προτεραιότητας τις οποίες διαθέτει κάθε Γενική
 Διεύθυνση ανάλογα με τον αριθμό των προαγωγίμων και τις 1 ) να υποχρεώσει τους εναγομένους να του καταβάλουν
 οποίες μπορεί να χορηγήσει κατά βούληση . αποζημίωση SLOM II για το διάστημα μεταξύ 2ας
 Απριλίου 1984 και 13ης Ιουνίου 1991 , ύψους 110 021,93
 γερμανικών


text:
μάρκων, εντόκως προς 8 % για το μετά τις
 19 Μαΐου 1992 διάστημα, και να καταδικάσει τους
 εναγομένους στα δικαστικά έξοδα,
 Προσφυγή του Peter Gammeltoft κατα της Επιτροπής των 2, να συνεκδικάσει την αγωγή του με την εκκρεμή ήδη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 19 Ιουνίου αγωγή των Hülseberg κ.λπ. κατά του Συμβουλίου και της
 1995
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (υπόθεση Τ
 (Υπόθεση Τ-132/95) 77/93) και να αναστείλει ομοίως τη δίκη.
 (95/C 208/75)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με
 O Peter Gammeltoft, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-20/94 ( ! ).
 νος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane
 Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο (1 ) ΕΕ αριθ. C 90 της 26. 3. 1994, σ. 20.
 Λουξεμβούργο την εταιρεία Sàrl Fiduciaire Myson, 1 , rue
 Glesener, άσκησε στις 19 Ιουνίου 1995 ενώπιον του Πρωτο


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Oberlandesgericht Innsbruck (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TEXDATA Software GmbH
 (Υπόθεση C-418/11) (1)
 (Δίκαιο των εταιριών - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ενδέκατη οδηγία 89/666/ΕΟΚ - Δημοσιότητα των λογιστικών εγγράφων - Υποκατάστημα κεφαλαιουχικής εταιρίας εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος - Χρηματική ποινή σε περίπτωση μη δημοσιεύσεως εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας - Κατάλληλος, αποτελεσματικός, αναλογικός και αποτρεπτικός χαρακτήρας της κυρώσεως)
 2013/C 344/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Innsbruck
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 TEXDATA Software GmbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht Innsbruck — Ερμηνεία των άρθρων 49 και 54 ΣΛΕΕ, και των άρθρων 47, παράγραφος 2, και 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της γενικής αρχής του δικαιώματος ασκήσεως αποτελεσματικού ενδίκου βοηθήματος, του άρθρου 6 της πρώτης οδηγίας 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1968, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιριών, κατά την έννοια του άρθρου 58, δεύτερη παράγραφος, της συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες (ΕΕ L 65, σ. 8), του άρθρου 60α της τέταρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, βασιζόμενης στο άρθρο 54, παράγραφος 3, περίπτωση ζ', της συνθήκης περί των ετησίων λογαριασμών εταιριών ορισμένων μορφών, όπως τροποποιήθηκε (ΕΕ L 222, σ. 11), καθώς και του άρθρου 38, παράγραφος 6, της έβδομης οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1983, βασιζόμενης στο άρθρο 54, παράγραφος 3, περίπτωση ζ', της συνθήκης για τους ενοποιημένους λογαριασμούς (ΕΕ L 193, σ. 1) — Δημοσιότητα των ενοποιημένων ετήσιων λογαριασμών εταιριών ορισμένων μορφών — Κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους προβλέπουσα χρηματική ποινή σε περίπτωση μη κοινοποιήσεως, στο αρμόδιο δικαστήριο, των ενοποιημένων ετήσιων λογαριασμών εντός προθεσμίας εννέα μηνών, χωρίς να δίνεται στα εταιρικά όργανα η δυνατότητα να διατυπώσουν τις απόψεις τους
 Διατακτικό
 Υπό την επιφύλαξη των διακριβώσεων στις οποίες πρέπει να προβεί το αιτούν δικαστήριο, τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 54 ΣΛΕΕ, οι αρχές της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας, καθώς και το άρθρο 12 της ενδέκατης οδηγίας 89/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τη δημοσιότητα των υποκαταστημάτων που έχουν ιδρυθεί σε ένα κράτος μέλος από ορισμένες μορφές εταιριών που διέπονται από το δίκαιο άλλου κράτους, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, κατά την οποία, σε περίπτωση άπρακτης παρελεύσεως της προβλεπόμενης προθεσμίας των εννέα μηνών για τη δημοσίευση των λογιστικών εγγράφων, επιβάλλεται αμέσως πρόστιμο τουλάχιστον 700 ευρώ στην κεφαλαιουχική εταιρία της οποίας το υποκατάστημα βρίσκεται στο οικείο κράτος μέλος και τούτο χωρίς καμία προηγούμενη όχλησή της και χωρίς να της παρέχεται η δυνατότητα να διατυπώσει τις απόψεις της επί της καταλογιζόμενης παραλείψεως.
 (1) ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


text:
C 233/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 12.8.2000
 Προσφυγη ́ του Laurent Bal κατα ́ της Επιτροπη ́ς των — προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με τη
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 24 Μαι ̈́ου 2000 δια ́ρκεια ασκη ́σεως καθηκο ́ντων επιπε ́δου Β και παρα ́βαση
 του καθη ́κοντος με ́ριμνας·
 (Υπο ́θεση Τ-139/00) — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως.
 (2000/C 233/56)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Zapf Creation AG κατα ́ του
 Ο Laurent Bal, κα ́τοικος Walhain (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 απο ́ την Isabelle Cooreman, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε
 24 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν στις 25 Μαι ̈́ου 2000
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. (Υπο ́θεση Τ-140/00)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2000/C 233/57)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Κοινοτη ́των της 28ης Ιανουαρι ́ου 2000·
 Η Zapf Creation AG, με ́εδρα το Rödental/Coburg (Ο∆Γ),
 — να ακυρω ́σει τη διαδικασι ́α του εσωτερικου ́ διαγωνισμου ́ εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Axel Kockläuner της
 COM/TB/99 για τη σταδιοδρομι ́α Β5/Β4· δικηγορικη ́ς εταιρι ́ας Meissner, Bolte & Partner, Μο ́ναχο, α ́σκησε
 στις 25 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 επικουρικω ́ς, Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο
 πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει στον υποδει ́γματα).
 προσφευ ́γοντα το ποσο ́ των 300 000 βελγικω ́ν φρα ́γκων ως
 αποζημι ́ωση υλικη ́ς ζημι ́ας και ηθικη ́ς βλα ́βης· Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 ακο ́μη επικουρικο ́τερα και πριν αποφανθει ́ επι ́ της ουσι ́ας: του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς της 21ης Μαρτι ́ου 2000, αριθμο ́ς προσφυγη ́ς R
 — να επιτρε ́ψει στον προσφευ ́γοντα να αποδει ́ξει με κα ́θε 348/1999-3,
 νο ́μιμο με ́σο ο ́τι τα καθη ́κοντα που εκτελου ́σε ως ́εκτακτος
 υπα ́λληλος τα ασκου ́σε στο πλαι ́σιο προσλη ́ψεως τυ ́που Β — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 και η ́ταν ισοδυ ́ναμα με καθη ́κοντα επιπε ́δου Β·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εν πα ́ση περιπτω ́σει:
 Οικει ́ο ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «New Born Baby» —
 — να καταδικα


text:
́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα αριθμο ́ς αιτη ́σεως 650234
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 87 του Κανονισμου ́
 ∆ιαδικασι ́ας. Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Προϊο ́ντα της κλα ́σεως 28 (κου ́κλες
 — παιχνι ́δια και εξαρτη ́ματα για τις
 κου ́κλες αυτε ́ς σε σχη ́μα παιχνιδιω ́ν)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσβληθει ́σα ενω ́πιον Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως
 του τμη ́ματος προσφυγω ́ν καταχωρη ́σεως απο ́ τον ελεγκτη ́
 Ο προσφευ ́γων προσα ́πτει στην Επιτροπη ́ παρα ́βαση της απο ́φαση:
 προκηρυ ́ξεως διαγωνισμου ́ και του α ́ρθρου 5, εδα ́φιο 1, του
 παραρτη ́ματος ΙΙΙ του ΚΥΚ. Η Επιτροπη ́ αβασι ́μως ́εκρινε ο ́τι για Λο ́γοι ακυρω ́σεως: — μη ορθη ́ εφαρμογη ́ του
 την αποδοχη ́ της συμμετοχη ́ς στον διαγωνισμο ́ λαμβα ́νεται υπο ́ψη α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 η πει ́ρα που ́εχει αποκτη ́σει ο ενδιαφερο ́μενος ως υπα ́λληλος στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 επιπε ́δου Β. Ωστο ́σο, η προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́, ο ́πως ει ́ναι 40/94
 διατυπωμε ́νη, ́εχει την ́εννοια ο ́τι ενδιαφε ́ρει μο ́νον το πραγματικο ́ — μη ορθη ́ εφαρμογη ́ του
 επι ́πεδο της πει ́ρας του υποψηφι ́ου. α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 στοιχει ́ο γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 40/94
 Στο πλαι ́σιο της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων προβα ́λλει:
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της
 — προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με το εκατε ́ρωθεν ακροα ́σεως
 επι ́πεδο της πει ́ρας που απε ́κτησε αυτα ́ κατα ́ την α ́σκηση
 καθηκο ́ντων επιπε ́δου Β·


text:
7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/7
 λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward και
 M. Wathelet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas, S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 6 Φεβρουαρίου 2003 διάταξη
 εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο με το ακόλουθο διατακτικό:
 διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 1) Η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που 2) Καταδικάζει την Dieckmann & Hansen GmbH στα δικαστικά
 είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία έξοδα.
 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 λίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτό-
 νων στην αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από (1 ) ΕΕ C 44 της 16.2.2002.
 την εν λόγω οδηγία
 2) Καταδικάζει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 131 της 1.6.2002.
 Προσφυγή του Βασιλείου της Ισπανίας κατά του Συμβουλίου
 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου
 2003
 (Υπόθεση C-87/03)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (2003/C 135/11)
 (τέταρτο τμήμα)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 της 6ης Φεβρουαρίου 2003 εκπροσωπούμενο από τη Νúria Díaz Abad, Abogado del Estado,
 άσκησε στις 27 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου της
 στην υπόθεση C-492/01 P: Dieckmann & Hansen GmbH Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 («Απόφαση 1999/244/ΕΚ περί τροποποιήσεως της αποφά- Το προσφεύγον ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 σεως 97/296/ΕΚ για την κατάρτιση του καταλόγου των
 τρίτων χωρών από τις οποίες επιτρέπονται οι εισαγωγές — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2341/2002 (1) του Συμβου-
 αλιευτικών προϊόντων για ανθρώπινη διατροφή — Απαγό- λίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, περί καθορισμού, για
 ρευση εισαγωγής χαβιαριού προελεύσεως Καζακστάν — το 2003, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες
 Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας — Αίτηση αναι- αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των
 ρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά
 προδήλως αβάσιμη») σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλι-
 ευμάτων, στο μέτρο που δεν παραχωρήθηκαν συγκεκριμένες
 ποσοστώσεις στον ισπανικό στόλο στα κοινοτικά ύδατα της
 (2003/C 135/10) Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) — να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου») Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων:
 Μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου στις 31 ∆εκεμβρίου
 Στην υπόθεση C-492/01 P, Dieckmann & Hansen GmbH, με 2002, το καθεστώς των Ισπανών αλιέων εξομοιώθηκε με
 έδρα το Αμβούργο (Γερμανία), (δικηγόρος: H.-J. Rabe), με αυτό των αλιέων των υπολοίπων κρατών μελών που συνεπάγε-
 αντικείμενο την αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των ται ίση πρόσβαση στα ύδατα και τους πόρους. Ωστόσο, η
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) της 23ης Οκτωβρίου προσβαλλόμενη ρύθμιση προβλέπει διαφορετική μεταχείριση
 2001, Dieckmann & Hansen κατά Επιτροπής (T-155/99, Συλ- για τους


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Φεβρουαρίου 2010 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Graphic Procédé κατά Ministère du budget, des comptes publics et de la fonction publique
 (Υπόθεση C-88/09) (1)
 (Φορολογία - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Δραστηριότητα αναπαραγωγής εγγράφων - Έννοια των όρων «παράδοση αγαθών» και «παροχή υπηρεσιών» - Κριτήρια διακρίσεως)
 2010/C 80/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Graphic Procédé
 κατά
 Ministère du budget, des comptes publics et de la fonction publique
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d’État — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 1, 5, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Αναπαραγωγή εγγράφων — Εφαρμοστέα κριτήρια για να καθοριστεί αν αποτελεί παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια της έκτης οδηγίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι η δραστηριότητα αναπαραγωγής εγγράφων αντιστοιχεί στα χαρακτηριστικά της παραδόσεως αγαθών, στον βαθμό που περιορίζεται στην απλή αναπαραγωγή εγγράφων επί ενός υποθέματος, δεδομένου ότι η εξουσία διαθέσεως του υποθέματος αυτού μεταβιβάζεται από τον ασκούντα τη δραστηριότητα αναπαραγωγής εγγράφων στον πελάτη που παρήγγειλε τα αντίγραφα του πρωτότυπου. Η δραστηριότητα αυτή πρέπει πάντως να χαρακτηρίζεται ως «παροχή υπηρεσιών» υπό την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388 όταν συνοδεύεται από συμπληρωματικές παροχές υπηρεσιών οι οποίες ενδέχεται, λαμβανομένης υπόψη της σημασίας που έχουν για τον αποδέκτη τους, του χρόνου που χρειάζεται για την εκτέλεσή τους, της απαιτούμενης επεξεργασίας των πρωτότυπων εγγράφων και του συνολικού κόστους που αντιπροσωπεύουν, να έχουν πρωτεύοντα χαρακτήρα σε σχέση με την πράξη της παραδόσεως αγαθών, οπότε αποτελούν αυτοτελή σκοπό για τον αποδέκτη τους.
 (1) ΕΕ C 113 της 16.5.2009.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Evroetil AD κατά Direktor na Agentsia «Mitnitsi»
 (Υπόθεση C-503/10) (1)
 (Οδηγία 2003/30/ΕΚ - Άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α' - Έννοια του όρου «βιοαιθανόλη» - Προϊόν παραγόμενο από βιομάζα, με περιεκτικότητα σε αιθυλική αλκοόλη μεγαλύτερη από 98,5 %, μη μετουσιωμένο - Σημασία του ζητήματος αν το προϊόν χρησιμοποιείται πράγματι ως βιοκαύσιμο - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Δασμολογική κατάταξη της βιοαιθανόλης ενόψει της επιβολής ειδικών φόρων κατανάλωσης - Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Ενεργειακά προϊόντα - Οδηγία 92/83/ΕΟΚ - Άρθρα 20, πρώτη περίπτωση, και 27, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β' - Έννοια του όρου «αιθυλική αλκοόλη» - Απαλλαγή από τον εναρμονισμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης - Μετουσίωση)
 2012/C 49/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven administrativen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Evroetil AD
 κατά
 Direktor na Agentsia «Mitnitsi»
 Αντικείμενο
 Αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης — Varhoven administrativen sad — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές (ΕΕ L 123, σ. 42), και του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2587/91 της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1991 (ΕΕ L 259, σ. 1) — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283, σ. 51), και του άρθρου 20, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά (ΕΕ L 316, σ. 21) — Προϊόν που παράγεται από βιομάζα, περιέχει εστέρες, ανώτερες αλκοόλες και αλδεΰδες, με αλκοολικό τίτλο άνω του 98 %, και δεν έχει υποστεί μετουσίωση — Έννοια του όρου «βιοαιθανόλη» — Υπαγωγή στη διάκριση 2207 20 00 («Αιθυλική αλκοόλη και αποστάγματα, μετουσιωμένα, οποιουδήποτε τίτλου») ή στη διάκριση 2207 10 00 («Αιθυλική αλκοόλη μη μετουσιωμένη, με κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο 80 % vol ή περισσότερο»), ενόψει της επιβολής δασμού
 Διατακτικό
 1)
 Ο ορισμός της βιοαιθανόλης που δίδεται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές, έχει την έννοια ότι καλύπτει ένα προϊόν όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης, το οποίο, μεταξύ άλλων, παράγεται από βιομάζα και έχει περιεκτικότητα σε αιθυλική αλκοόλη μεγαλύτερη από 98,5 %, εφόσον το προϊόν αυτό διατίθεται στην αγορά ως βιοκαύσιμο για τις μεταφορές.
 2)
 Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης


text:
που προβλέπεται στο άρθρο 19, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, πρέπει να επιβάλλεται σε ένα προϊόν όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης, το οποίο έχει περιεκτικότητα σε αιθυλική αλκοόλη μεγαλύτερη από 98,5 % και δεν έχει υποστεί μετουσίωση κατ’ εφαρμογή μιας ρητά προβλεπόμενης διαδικασίας μετουσίωσης, έστω και αν παράγεται από βιομάζα κατ’ εφαρμογή τεχνικής μεθόδου που διαφέρει από την τεχνική μέθοδο που εφαρμόζεται για την παραγωγή αιθυλικής αλκοόλης γεωργικής προέλευσης, περιέχει ουσίες που το καθιστούν ακατάλληλο για κατανάλωση από τον άνθρωπο, ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις που προβλέπονται στο σχέδιο ευρωπαϊκού προτύπου pr EN 15376 για τη βιοαιθανόλη ως καύσιμο και ανταποκρίνεται ενδεχομένως στον ορισμό που δίδει στη βιοαιθανόλη το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/30.
 (1) ΕΕ C 346 της 18.12.2010.


text:
 22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ εκτελε ́σεως της απο ́ 14 Σεπτεμβρι ́ου 1999 αποφα ́σεως του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου σχετικα ́ με ερμηνει ́α του α ́ρθρου 29,
 της 8ης Οκτωβρι ́ου 1999 παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 (EE L 202, σ. 1), ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 στην υπο ́θεση Τ-89/99, Oliver Valk κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινο- 25 Νοεμβρι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 βουλι ́ου (1)
 1) Αναστε ́λλει την εκτε ́λεση της πρα ́ξεως του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινοβουλι ́ου της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, με την οποι ́α το
 (Υπα ́ λληλος — Προθεσμι ́α ασκη ́σεως προσφυγη ́ς — Προ ́- Κοινοβου ́λιο υιοθε ́τησε την ερμηνει ́α του ́αρθρου 29 του
 δηλο απαρα ́δεκτο) Κανονισμου ́ του την οποι ́α προ ́τεινε η επιτροπη ́ συνταγμα-
 ́ ν θεμα ́των.
 τικω
 (2000/C 20/42)
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-89/99, Oliver Valk, κα ́τοικος Βερολι ́νου, εκπρο-
 σωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Joachim Kayser, Körnerstrasse 5,
 Βερολι ́νο, 10785, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι:
 Hans Krück και Evelyn Waldherr), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς,
 Προσφυγη ́ της British Airways PLC κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε την
 των Ευρωπαϊκω
 διαγωνισμου ́ ΡΕ/86/Α περι ́ μη αποδοχη ́ς του προσφευ ́γοντος στις
 1η Οκτωβρι ́ου 1999
 γραπτε ́ς δοκιμασι ́ες του εν λο ́γω διαγωνισμου ́ και, αφετε ́ρου,
 αι ́τημα να επιτραπει ́ στον προσφευ ́γοντα να μετα ́σχει στη διαδικα-
 σι ́α του διαγωνισμου ́, το Πρωτοδικει ́ου (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο (Υπο ́θεση Τ-219/99)
 απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, και J. Pirrung και M. Βηλαρα ́,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Οκτωβρι ́ου 1999 (2000/C 20/44)
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη. ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. Η British Airways PLC, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον William
 Wood, QC, την Helen Davies, του Brick Court Chambers,
 (1) EE C 160 της 5.6.99. Λονδι ́νο, και τους William Allan και Oliver Black, των Linklaters,
 Solicitors, Λονδι ́νο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 δικηγο ́ρο Marc Loesch, 11 Rue Goethe, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, την 1η Οκτωβρι ́ου
 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999 — να ακυρω ́σει ολο ́κληρη την προσβαλλομε


text:
́νη απο ́φαση·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση T-222/99 R, Jean-Claude Martinez και
 Charles de Gaulle κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Πρα ́ ξη του Κοινο-
 βουλι ́ου αφορω ́ σα ερμηνει ́α διατα ́ξεως του Κανονισμου ́ Με την υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́ ζητει ́ται, κατ' ουσι ́αν, η ακυ ́ρωση της
 του — Πολιτικη ́ ομα ́ δα — Παραδεκτο ́ — Εκ πρω ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με την οποι ́α το εν λο ́γω κοινοτικο ́
 ́οψεως βα ́σιμο — Επει ́γον — Στα ́ θμιση των συμφερο ́ντων) ο ́ργανο διαπι ́στωσε ο ́τι, υ ́στερα απο ́ το 1992, η προσφευ ́γουσα
 (ΒΑ) παραβαι ́νει το α ́ρθρο 82 ΕΚ χρησιμοποιω ́ντας συστη ́ματα
 (2000/C 20/43) παροχη ́ς προμηθειω ́ν καθω ́ς και α ́λλων πλεονεκτημα ́των προς τα
 πρακτορει ́α ταξιδι ́ων τα οποι ́α της παρε ́χουν υπηρεσι ́ες σχετικε ́ς με
 την πρακτο ́ρευση αεροπορικω ́ν ταξιδι ́ων εντο ́ς του Ηνωμε ́νου
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Βασιλει ́ου, συστη ́ματα τα οποι ́α, με το να αμει ́βεται η αφοσι ́ωση
 που επιδεικνυ ́ουν τα πρακτορει ́α ταξιδι ́ων και με το να εισα ́γονται
 Στην υπο ́θεση T-222/99 R, Jean-Claude Martinez, κα ́τοικος δυσμενει ́ς διακρι ́σεις μεταξυ ́ των ταξιδιωτικω ́ν πρακτορει ́ων, ́εχουν
 Montpellier (Γαλλι ́α) και Charles de Gaulle κα ́τοικος Παρισιου ́, ως αντικει ́μενο και ως αποτε ́λεσμα τον αποκλεισμο ́ των αντα-
 εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον François Wagner, δικηγο ́ρο Νι ́καιας, γωνιστω ́ν της ΒΑ απο ́ την αγορα ́ των εναερι ́ων μεταφορω ́ν του
 2, rue de la Poissonnerie, Nice (Γαλλι ́α), κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου. Με το α ́ρθρο 2 της προσβαλλομε ́νης
 Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: Gregorio Garzón Clariana, Johann αποφα ́σεως επιβλη ́θηκε στην ΒΑ, για τις επικρινο ́μενες παραβα ́σεις,
 Schoo και Hans Krück), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς προ ́στιμο υ ́ψους 6,8 εκατομμυρι ́ων λιρω ́ν στερλινω ́ν.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/52
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (3ο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2010
 Petrilli κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-100/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Έννοια της κατοικίας - Κύρια κατοικία - Δικαιολογητικά)
 2010/C 209/80
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Alessandro Petrilli (Grottammare, Ιταλία) (εκπρόσωποι: J.-L. Lodomez και J. Lodomez, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Curall και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Η ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ σχετικά με τον καθορισμό του τόπου κύριας κατοικίας του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Petrilli φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 55 της 7.3.2009, σ. 52


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/2
 Ορκωμοσία νέου μέλους του Γενικού Δικαστηρίου
 2010/C 346/02
 Ο Andrei Popescu, ο οποίος διορίστηκε, με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Νοεμβρίου 2010 (1), δικαστής στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το διάστημα από τις 26 Νοεμβρίου 2010 μέχρι τις 31 Αυγούστου 2016, ορκίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 26 Νοεμβρίου 2010.
 (1) ΕΕ L 306 της 23.11.2010, σ. 76


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 6ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-291/03 (αίτηση του VAT and Duties Tribunal, Manchester για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): MyTravel plc κατά Commissioners of Customs & Excise (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Καθεστώς που διέπει τα πρακτορεία ταξιδίων - Ταξίδια με κατ' αποκοπή τιμή - Υπηρεσίες που αγοράστηκαν από τρίτους και υπηρεσίες που παρέχουν οι ίδιοι - Μέθοδος υπολογισμού του φόρου)
 (2005/C 296/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-291/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το VAT and Duties Tribunal, Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο) με απόφαση της 30ής Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Ιουλίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης MyTravel plc κατά Commissioners of Customs & Excise, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, A. Borg Barthet (εισηγητή), J.-P. Puissochet, S. von Bahr και U. Lõhmus, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 6 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το πρακτορείο ταξιδίων ή ο οργανωτής περιηγήσεων, ο οποίος υπέβαλε δηλώσεις φόρου προστιθέμενης αξίας για ένα οικονομικό έτος, βάσει της μεθόδου που προβλέπει η εθνική νομοθεσία περί μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών· Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, μπορεί να υπολογίσει εκ νέου το οφειλόμενο ποσό του φόρου προστιθέμενης αξίας σύμφωνα με τη μέθοδο που έκρινε το Δικαστήριο ως σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο, υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από την εθνική του νομοθεσία, οι οποίες πρέπει να σέβονται τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας.
 2.
 Το άρθρο 26 της έκτης οδηγίας 77/388 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι πρακτορείο ταξιδίων ή οργανωτής περιηγήσεων ο οποίος παρέχει στους ταξιδιώτες έναντι κατ' αποκοπή τιμής υπηρεσίες που αγοράστηκαν από τρίτους και δικές του υπηρεσίες οφείλει, κατ' αρχήν, να απομονώσει το τμήμα εκείνο του πακέτου που αντιστοιχεί στις δικές του υπηρεσίες βάσει της αγοραίας τους αξίας, εφόσον η αξία αυτή μπορεί να καθοριστεί. Στην περίπτωση αυτή, ο φορολογούμενος μπορεί να χρησιμοποιήσει το κριτήριο του πραγματικού κόστους μόνον εφόσον αποδείξει ότι το κριτήριο αυτό αποδίδει πιστά την πραγματική δομή του πακέτου. Η εφαρμογή του κριτηρίου της αγοραίας αξίας δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι αποτελεί απλούστερη μέθοδο από τη μέθοδο που βασίζεται στο πραγματικό κόστος ούτε από την προϋπόθεση ότι προκύπτει ποσό οφειλόμενου ΦΠΑ ίσο ή παραπλήσιο με αυτό που θα προέκυπτε από τη χρησιμοποίηση της μεθόδου που βασίζεται στο πραγματικό κόστος. Επομένως:
 —
 το πρακτορείο ταξιδίων ή ο οργανωτής περιηγήσεων δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει κατά διακριτική ευχέρεια τη μέθοδο που βασίζεται στην αγοραία αξία.
 —
 η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται για τις δικές τους υπηρεσίες των οποίων η αγοραία αξία μπορεί να καθοριστεί, ακόμη και αν, στο πλαίσιο του ίδιου οικονομικού έτους, η αξία ορισμένων συνθετικών του πακέτου τα οποία παρέχουν οι ίδιοι δεν μπορεί να προσδιοριστεί στον βαθμό που


text:
ο φορολογούμενος δεν πωλεί ανάλογες υπηρεσίες εκτός πακέτου.
 3.
 Στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να καθορίσει, ενόψει των περιστάσεων της διαφοράς της κύριας δίκης, την αγοραία αξία των αεροπορικών ταξιδιών που παρασχέθηκαν στην υπόθεση της κύριας δίκης στο πλαίσιο των πακέτων διακοπών. Το αιτούν δικαστήριο μπορεί να καθορίσει την αγοραία αυτή αξία βάσει των μέσων τιμών. Στο πλαίσιο αυτό, η αγορά που βασίζεται στις αεροπορικές θέσεις που πωλήθηκαν στους άλλους οργανωτές περιηγήσεων μπορεί να αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη αγορά.
 (1) ΕΕ C 213 της 06.09.2003.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/34
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Plovdiv (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Teritorialna direktsia na NAP — Plovdiv κατά RODOPI-M 91 OOD
 (Υπόθεση C-259/12) (1)
 (Φορολογία - ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Αρχές της φορολογικής ουδετερότητας και της αναλογικότητας - Μη έγκαιρη λογιστική και μη έγκαιρη καταχώριση ακυρώσεως τιμολογίου - Άρση της παραλείψεως - Καταβολή φόρου - Κρατικός προϋπολογισμός - Μη ύπαρξη ζημίας - Διοικητική ποινή)
 2013/C 225/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Plovdiv
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Teritorialna direktsia na NAP — Plovdiv
 κατά
 RODOPI-M 91 OOD
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Administrativen sad Plovdiv — Ερμηνεία των άρθρων 242 και 273 της οδηγίας 2006/112, του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Διοικητική κύρωση για μη έγκαιρη δήλωση της ακυρώσεως τιμολογίου μολονότι η ακύρωση αυτή καταχωρίστηκε λογιστικώς σε μεταγενέστερο χρόνο και ο ενδιαφερόμενος κατέβαλε τον φόρο που προκύπτει από το ακυρωθέν τιμολόγιο που δεν καταχωρίστηκε στο βιβλίο εξόδων με αρνητικό πρόσημο και στη φορολογική δήλωση για την αντίστοιχη φορολογική περίοδο — Χρηματική κύρωση ίση προς το συνολικό ποσό του μη εγκαίρως καταβληθέντος φόρου — Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας
 Διατακτικό
 Δεν προσκρούει στην αρχή της φορολογικής ουδετερότητας η επιβολή από τη φορολογική αρχή κράτους μέλους σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος δεν εκπλήρωσε εντός της εκ της εθνικής νομοθεσίας τασσόμενης προθεσμίας την υποχρέωσή του περί λογιστικής καταχωρίσεως και δηλώσεως των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του οφειλόμενου φόρου προστιθέμενης αξίας χρηματικής ποινής ίσης προς το ποσό αυτού του μη καταβληθέντος φόρου εντός της εν λόγω προθεσμίας εφόσον, στη συνέχεια, ο υποκείμενος στον φόρο ήρε την παράλειψη και κατέβαλε ολοσχερώς τον οφειλόμενο φόρο και τους αναλογούντες τόκους. Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβανομένων υπόψη των άρθρων 242 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, αν, βάσει των περιστάσεων της διαφοράς της κύριας δίκης, και δη της προθεσμίας εντός της οποίας τακτοποιήθηκε η παρατυπία, τη σοβαρότητα της παρατυπίας αυτής και την ενδεχόμενη ύπαρξη απάτης ή καταστρατηγήσεως της εφαρμοστέας νομοθεσίας που να οφείλεται στον υποκείμενο στον φόρο, το ύψος της επιβληθείσας κυρώσεως βαίνει πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών της διασφαλίσεως της ορθής εισπράξεως του φόρου και της αποφυγής της απάτης.
 (1) ΕΕ C 243 σ. 11.8.2012.


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 [αιτήσεις του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening (C-383/06) και Gemeente Rotterdam (C-384/06) κατά Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid και Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant (C-385/06) κατά Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-383/06 έως C-385/06) (1)
 (Διαρθρωτικά ταμεία - Άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 - Κατάργηση και ανάκτηση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής - Άρθρο 249 ΕΚ - Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου)
 (2008/C 116/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στις κύριες δίκες
 Αναιρεσείοντες: Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening (C-383/06), Gemeente Rotterdam (C-384/06) και Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant (C-385/06)
 Αναιρεσίβλητοι: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid και Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
 Αντικείμενο των υποθέσεων
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Nederlandse Raad van State — Ερμηνεία του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων — Κατάργηση και ανάκτηση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής — Άρθρα 10 ΕΚ και 249 ΕΚ — Εφαρμογή των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2082/93 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1993, δημιουργεί υποχρέωση για τα κράτη μέλη, χωρίς να είναι αναγκαίο να προβλέπεται σχετική εξουσία από το εθνικό δίκαιο, να ανακτούν τους πόρους που χάνονται κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως.
 2)
 Η ανάκτηση των πόρων που χάθηκαν κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως πρέπει να γίνει βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2082/93, και με τον τρόπο που προβλέπει το εθνικό δίκαιο, αρκεί η εφαρμογή του δικαίου αυτού να μη θίγει την εφαρμογή και αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου και να μην έχει ως συνέπεια να καταστήσει στην πράξη αδύνατη την ανάκτηση των ποσών που χορηγήθηκαν αντικανονικά. Του εθνικού δικαστή έργο είναι να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου αφήνοντας ανεφάρμοστο ή, εν ανάγκη, ερμηνεύοντας έναν εθνικό κανόνα όπως ο γενικός νόμος διοικητικού δικαίου (Algemene wet bestuursrecht) που θα εμπόδιζε την εφαρμογή αυτή. Ο εθνικός δικαστής δύναται να εφαρμόσει τις κοινοτικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης αξιολογώντας τη συμπεριφορά τόσο εκείνων που έλαβαν τους πόρους που χάθηκαν όσο και της διοικήσεως, υπό την προϋπόθεση να λαμβάνεται πλήρως υπόψη το συμφέρον της Κοινότητας. Η ιδιότητα του λήπτη των πόρων ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου δεν έχει καμία συνέπεια εν προκειμένω.
 (1) ΕΕ C 310 της 16.12.2006.


text:
Αριθ. C 87/14 | EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 4 . 95
 άρθρου 92 παραγραφος 3 στοιχείο γ), ενήργησε δε χωρίς — εφοσον χρειαζεται, να ακυρώσει την απόφαση της Επι
 συνέπεια προς τις κατευθυντήριες γραμμές που έχει τροπής της 19ης Οκτωβρίου 1994 περί ρητής απορρίψεως
 διατυπώσει η ίδια όσον αφορά την αναδιάρθρωση επιχει της ενστάσεως του προσφεύγοντος,
 ρήσεων που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 — έκρινε, κατά παράβαση του άρθρου 92 παράγραφος 1 , ότι
 η τρίτη εισφορά δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση με κακή Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 εφαρμογή του κριτηρίου του «ιδιώτη επενδυτή » το οποίο
 χρησιμοποίησε κατά τρόπο ασυνεπή προς τις κατευθυ O προσφεύγων, υπάλληλος της Επιτροπής του κλάδου LA,
 ντήριες γραμμές που έχει η ίδια διατυπώσει και προς τη προσβάλλει την απόφαση της ΑΔΑ που τον κατατάσσει στον
 συμπεριφορά ενός πραγματικού ιδιώτη επενδυτή , της βαθμό LA 5 κλιμάκιο 1 , κατόπιν της επανεντάξεώς του στην
 Union Carbide Corporation, αρχική του υπηρεσία την 1η Απριλίου 1994, αφού είχε
 αποσπασθεί, κατόπιν αιτήσεώς του , στο Ευρωπαϊκό Κέντρο
 — Παρέλειψε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93 για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτίσεως (CE
 παράγραφος 2 σχετικά με την τρίτη εισφορά κεφαλαίου , DEFOP) για περίοδο επτά ετών.
 στερώντας κατ ' αυτόν τον τρόπο τους ενδιαφερομένους
 από τις διαδικαστικές εγγυήσεις που τους παρέχει το Υπενθυμίζεται συναφώς ότι, κατά την εν λόγω περίοδο
 άρθρο 93 παράγραφοι 2 και 3, όπως ερμηνεύονται παγίως αποσπάσεως, o προσφεύγων πέτυχε σε διαγωνισμό για την
 από το Δικαστήριο, κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις
 κύριων μεταφραστών/αναθεωρητών και διορίστηκε με τον
 βαθμό LA 5 κλιμάκιο 1 , από 1ης Οκτωβρίου 1990, Κατά
 — Παρέλειψε να ελέγξει τα στοιχεία και τις προτάσεις που συνέπεια, κατά την επανένταξή του στο κλιμάκιο 1 του
 της υπέβαλαν οι ιταλικές αρχές και κατ' αυτόν τον τρόπο βαθμού Α5 , δεν ελήφθη υπόψη , όσον αφορά την αρχαιότητα
 δεν εφάρμοσε ορθά το κριτήριο του «ιδιώτη επενδυτή» στο κλιμάκιο , η περίοδος κατά την οποία εργάστηκε στο
 και παρέλειψε να βεβαιωθεί ότι το κλείσιμο παραγωγικών CEDEFOP.
 μονάδων, για το οποίο έκαναν λόγο οι ιταλικές αρχές,
 ήταν ή θα ήταν διαρκές και είχε τέτοια έκταση ώστε να O προσφεύγων ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η Επιτροπή
 αποβαίνει προς το συμφέρον της Κοινότητας. παρέβη τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής καταστά
 σεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ)
 Ρ ) ΕΕ αριθ. C 151 της 2. 6. 1994, σ. 3.
 που αφορούν την απόσπαση και ειδικότερα το άρθρο 37 του
 ΚΥΚ, κατά το μέτρο που το άρθρο αυτό προβλέπει ότι o
 αποσπασθείς υπάλληλος συνεχίζει να απολαύει όλων των
 δικαιωμάτων του , σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προ
 βλέπονται στα άρθρα 38 και 39. Διευκρινίζεται συναφώς ότι
 το άρθρο 39 του ΚΥΚ, το οποίο διέπει την απόσπαση
 υπαλλήλου κατόπιν αιτήσεώς του , δεν προβλέπει καμία
 ειδική διάταξη περί των δικαιωμάτων του προωθήσεως και
 προαγωγής. Το άρθρο αυτό, εφόσον αποτελεί διάταξη
 Προσφυγή του Nuno Do Paço Quesado κατα της Επιτροπής παρεκκλίνουσα από το κοινό καθεστώς, πρέπει να ερμηνεύε
 των


text:
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Φε ται στενά.
 βρουαρίου 1995
 (Υπόθεση Τ-15/95) Συνεπώς, εφόσον η διάταξη αυτή δεν τους εξαιρεί ρητώς, οι
 (95/C 87/31 )
 αποσπασθέντες κατόπιν αιτήσεώς τους υπάλληλοι πρέπει να
 συνεχίσουν να τυγχάνουν αυτόματης προαγωγής κατά κλι
 μάκιο. Διαφορετική ερμηνεία θα παραβίαζε πράγματι την
 (Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική) αρχή της «συνεχείας της σταδιοδρομίας».
 O Nuno Do Paço Quesado , κάτοικος Trier (Γερμανία),
 εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël Louis και Véronique
 Leclercq, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας sàrl Fiduciaire Προσφυγή της S.A. Adia Intérim κατα της Επιτροπής των
 Myson, 1 , rue Glesener, άσκησε στις 2 Φεβρουαρίου 1995 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 7 Φεβρουα
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ρίου 1995
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή (Υπόθεση Τ-19/95)
 των .
 (95/C 87/32)
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Μαρ H. S.A. Adia Intérim, με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπού
 τίου 1994, καθόσον κατέταξε τον προσφεύγοντα στον μενη από τον Vincent Thiry, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο
 βαθμό LA 5 κλιμάκιο 1 , με αρχαιότητα βαθμού και στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Tom Gilliams, 47 ,
 κλιμακίου από 1ης Απριλίου 1994, Grand'rue, άσκησε στις 7 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του
 ---pagebreak--- 8 . 4. 95 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 87/15
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή O προσφεύγων ζητεί απο το Πρωτοδικείο:
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Μαΐου
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: 1994 περί μη επιστροφής στον προσφεύγοντα του συνό
 λου των ιατρικών εξόδων σύμφωνα με το άρθρο 24 του
 — να δεχθεί τυπικά και ουσιαστικά την προσφυγή , παραρτήματος X του ΚΥΚ,
 — να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει ολόκληρη τη
 — να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, διαφορά μεταξύ των πράγματι καταβληθέντων εξόδων
 και των παροχών του κοινού συστήματος υγειονομικής
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή ασφαλίσεως,
 των να καταβάλει στην προσφεύγουσα το σύνολο των
 δικαστικών εξόδων και, ιδίως, τα έξοδα μετακινήσεως και — να αναγνωρίσει ότι οι γενικές διατάξεις εφαρμογής του
 διαμονής, καθώς και την αμοιβή του δικηγόρου της. άρθρου 24 εδάφια 1 και 2 του παραρτήματος X του ΚΥΚ
 είναι παράνομες,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 H προσφεύγουσα, εταιρεία βελγικού δικαίου η οποία διατη εξόδων.
 ρούσε επί εννέα έτη συμβατική σχέση με την Επιτροπή , στο
 πλαίσιο της οποίας προμήθευε στην καθής προσωρινό προ Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 σωπικό για την εκτέλεση διαφόρων εργασιών στους χώρους
 της Επιτροπής, προσβάλλει την απόφαση που έλαβε το O προσφεύγων επικαλείται, πρώτον, παράβαση του άρ
 όργανο αυτό στο πλαίσιο της συναφούς προσκλήσεως της θρου 24 του παραρτήματος X του κανονισμού υπηρεσιακής
 13ης Ιουλίου 1994 για την υποβολή προσφορών και με την καταστάσεως των υπαλλήλων. Υπογραμμίζει ότι το άρθρο
 οποία αποφάσισε να αναθέσει την εν λόγω δημόσια σύμβαση αυτό δεν προβλέπει κανένα περιορισμό ούτε ανώτατο όριο
 υπηρεσιών σε άλλες επιχειρήσεις. επιστροφής, ανεξαρτήτως του


text:
ύψους των πράγματι κατα
 βληθέντων εξόδων και ότι, συνεπώς, όταν o υπάλληλος
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφα εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 24 του παραρτή
 ση στερείται τυπικής αιτιολογίας, η οποία έχει ιδιαίτερη ματος X του ΚΥΚ, δικαιούται να απαιτήσει την επιστροφή
 σημασία στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, σύμφωνα με ολοκλήρου του ποσού των εξόδων που δεν καλύπονται από
 το άρθρο 12 της οδηγίας 92/5Θ/ΕΟΚ, για τον συντονισμό των το κοινό σύστημα υγειονομικής ασφαλίσεως.
 διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, το
 οποίο προβλέπει ότι η αναθέτουσα αρχή υποχρεούται να O προσφεύγων προβάλλει επίσης το παράνομο των γενικών
 γνωστοποιήσει σε κάθε αποκλεισθέντα διαγωνιζόμενο, εφό διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 24 πρώτο και δεύτερο
 σον αυτός υποβάλει σχετική αίτηση , τους λόγους απορρίψε εδάφιο του παραρτήματος X του ΚΥΚ, καθόσον οι διατάξεις
 ως της προσφοράς του καθώς και το όνομα του αναδόχου . αυτές προβλέπουν ότι τα ιατρικά έξοδα που υπερβαίνουν ένα
 «όριο υπερβολής» δεν επιστρέφονται. O προσφεύγων θεωρεί
 H προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ότι o περιορισμός αυτός αντιβαίνει στο άρθρο 24 του
 παραβιάζει τις αρχές της ισότητας και της αμεροληψίας, παραρτήματος X, το οποίο εξασφαλίζει την κάλυψη του
 καθόσον το καθού όργανο δεν τήρησε το κριτήριο της πλέον συνόλου της διαφοράς μεταξύ των πράγματι καταβληθέντων
 συμφέρουσας οικονομικώς προσφοράς, ενόψει των όρων της εξόδων και των παροχών του κοινού συνστήματος υγειονο
 συγγραφής υποχρεώσεων. μικής ασφαλίσεως και ότι, ως εκ τούτου , οι διατάξεις αυτές
 είναι παράνομες.
 Προσφυγή του Marco Mazzocchi-Alemanni κατα της Επι Προσφυγή που άσκησαν στις 10 Φεβρουάριου 1995 η
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις Ευθυμία Μπίθα, η Βασιλική Μπίθα και o Γεώργιος Μπίθας
 8 Φεβρουαρίου 1995 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση Τ-21/95) (Υπόθεση Τ-23/95)
 (95/C 87/33) (95/C 87/34)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 O Marco Mazzocchi-Alemanni, κάτοικος Libreville (Γκα Στις 10 Φεβρουάριου 1995 , η Ευθυμία Μπίθα, η Βασιλική
 μπόν), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Μπίθα και o Γεώργιος Μπίθας, κάτοικοι Θεσσαλονίκης
 Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γρα (Ελλάδα), εκπροσωπούμενοι από τον Jean-Noël Louis, δικη
 φεία της εταιρίας sàrl Myson, rue Glesener 1 , άσκησε στις γόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη Fidu
 8 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω ciaire Myson Sàrl, οδός Glesener, αριθ . 1 άσκησαν ενώπιον
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/13
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 7ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-379/02 (αίτηση του Østre Landsret για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Skatteministeriet κατά Imexpo Trading A/S (1)
 (Κοινό δασμολόγιο - Δασμολογικές κλάσεις - Κατάταξη στη Συνδυασμένη Ονοματολογία - Υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες)
 (2004/C 300/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Στην υπόθεση C-379/02, που έχει ως αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία), με απόφαση της 15ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 21 Οκτωβρίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Skatteministeriet κατά Imexpo Trading A/S, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr και A. Borg Barthet δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η Συνδυασμένη Ονοματολογία του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τον κανονισμό (ΕΚ) 1734/96 της Επιτροπής, της 9ης Σεπτεμβρίου 1996, με τον κανονισμό (ΕΚ) 2086/97 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 1997, με τον κανονισμό (ΕΚ) 2261/98 της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1998, και με τον κανονισμό (ΕΚ) 2204/99 της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 1999, έχει την έννοια ότι, σε διαφορά όπως αυτή της κύριας δίκης στην οποία υποστηρίζεται εκατέρωθεν από τους διαδίκους ότι τα υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες από πλαστικές ύλες, όπως αυτά για τα οποία πρόκειται στην κύρια δίκη, εμπίπτουν στη διάκριση 3918 10 90 ή στη διάκριση 9403 70 90 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, πρέπει να προτιμάται η πρώτη από τις ως άνω κλάσεις.
 (1) EE C 7 της 11.1.2003.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/31
 Προσφυγή της 26ης Μαρτίου 2007 — EREF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-94/07)
 (2007/C 117/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Renewable Energies Federation (EREF) ASBL (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Fouquet, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2006)4963 τελικό της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 24ης Οκτωβρίου 2006,
 —
 να χαρακτηρίσει το επίμαχο χρηματοδοτικό σχήμα, υπό την παρούσα μορφή και δομή του, ως παράνομη κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει την Επιτροπή να κινήσει επίσημη διαδικασία εξετάσεως σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ στην υπόθεση NN 62/B/2006,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβάνομένων αυτών της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το 2004 η προσφεύγουσα υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή, ισχυριζόμενη, μεταξύ άλλων, ότι ορισμένες πτυχές της χρηματοδοτήσεως της κατασκευής νέου πυρηνικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Φιλανδία συνιστά μη κοινοποιηθείσα κρατική ενίσχυση. Το 2006, η Επιτροπή διαχώρισε την υπόθεση σε δύο επιμέρους υποθέσεις με αριθμούς NN 62/A/2006 και NN 62/B/2006.
 Στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006)4963 τελικό, σχετικά με την υπόθεση NN 62/B/2006, με την οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η πίστωση που χορηγήθηκε από κοινοπραξία πέντε τραπεζών και το δάνειο που χορήγησε η AB Svensk Exportkredit (στο εξής: SEK) δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι ο διαχωρισμός της αρχικής υποθέσεως από την Επιτροπή είναι παράνομος από διαδικαστικής, αλλά και από ουσιαστικής απόψεως. Κατά την προσφεύγουσα, η χορήγηση πιστώσεως και δανείου με τόσο χαμηλό επιτόκιο κατέστη δυνατή λόγω εγγυήσεως που παρέσχε η γαλλική εταιρεία χορηγήσεως πιστώσεων και ασφαλίσεως εξαγωγών COFACE. Ωστόσο, οι πτυχές της εμπλοκής της COFACE που συνιστούν κρατική ενίσχυση εξετάστηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως NN 62/Α/2006. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επομένως, ότι ο διαχωρισμός της αρχικής υποθέσεως σε δύο χωριστές υποθέσεις, με συνέπεια να μην ληφθεί υπόψη η χορήγηση πιστώσεως στο πλαίσιο της υποθέσεως NN 62/B/2006, είχε ως αποτέλεσμα να καταλήξει η Επιτροπή στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι η παροχή πιστώσεως και η χορήγηση δανείου από τη SEK με τόσο χαμηλό επιτόκιο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, απλώς και μόνον επειδή οι μετέχουσες τράπεζες είναι ιδιωτικές.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, ακόμη και αν δεν ληφθεί υπόψη η χορηγηθείσα από την COFACE εγγύηση, η πίστωση και το δάνειο που χορήγησε η SEK αποτελούν κρατική ενίσχυση, διότι:
 —
 η πίστωση χορηγήθηκε με χαμηλό επιτόκιο, με τη συμμετοχή των τραπεζών BLB και BNP Paribas, οι οποίες κατά την προσφεύγουσα είναι αμφότερες κρατικές,
 —
 το δάνειο από τη SEK προήλθε από κατά 100 % κρατική τράπεζα με επιτόκιο χαμηλότερο από τα συνήθη της αγοράς.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει έλλειψη αιτιολογίας και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.


text:
 13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/29
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 1) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 5 της αποφα ́σεως 94/985/EK, της
 Επιτροπη ́ς, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1994, σχετικα ́ με τη
 διαδικασι ́α δυνα ́μει του ́αρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ
 της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002 (IV/33.218 — Far Eastern Freight Conference), καθο ́σον
 επιβα ́λλει προ ́στιμο στις προσφευ ́γουσες.
 στην υπο ́θεση T-86/95, Compagnie générale maritime κ.λπ. 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 3) Οι προσφευ ́γουσες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα,
 καθω ́ ς και τα τε ́σσερα πε ́μπτα των εξο ́δων της Επιτροπη ́ς
 και τα τε ́σσερα πε ́μπτα των εξο ́δων της ΕCTU, συμπεριλαμ-
 (Ανταγωνισμο ́ς — Ναυτιλιακε ́ς διασκε ́ψεις — Συνδυα-
 βανομε ́νων των εξο ́δων που αφορου ́ν τη διαδικασι ́α ασφα-
 σμε ́νη μεταφορα ́ — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4056/86 — Πεδι ́ο
 λιστικω ́ ν με ́τρων.
 εφαρμογη ́ς — Εξαι ́ρεση κατα ́ κατηγορι ́α — Κανονισμο ́ς
 (ΕΟΚ) 1017/68 — Ατομικη ́ εξαι ́ρεση — Προ ́στιμο) 4) Η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει το ́ενα πε ́μπτο των δικαστικω ́ ν της
 εξο ́δων, συμπεριλαμβανομε ́νων των εξο ́δων που αφορου ́ν
 τη διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 (2002/C 169/50)
 5) Η ΕCSA και η JSA θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα,
 καθω ́ ς και τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς που αφορου ́ν τις παρεμ-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) βα ́σεις τους.
 6) Η ΕCTU θα φε ́ρει το ́ενα πε ́μπτο των δικαστικω ́ ν της
 εξο ́δων, συμπεριλαμβανομε ́νων των εξο ́δων που αφορου ́ν
 τη διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 Στην υπο ́θεση T-86/95, Compagnie générale maritime, με ́εδρα
 το Suresnes (Γαλλι ́α), Hapag-Lloyd Aktiengesellschaft, με ́εδρα (1) ΕΕ C 137 της 3.6.95.
 το Αμβου ́ργο (Γερμανι ́α), Kawasaki Kisen Kaisha Ltd, με ́εδρα το
 Το ́κιο (Ιαπωνι ́α), Lloyd Triestino di Navigazione SpA, με ́εδρα
 την Τεργε ́στη (Ιταλι ́α), AP Møller-Maersk Line, με ́εδρα την
 Κοπεγχα ́γη (∆ανι ́α), Malaysian International Shipping
 Corporation Berhad, με ́εδρα την Κουα ́λα Λουμπου ́ρ (Μαλαισι ́α),
 Mitsui OSK Lines Ltd, με ́εδρα το Το ́κιο, Nedlloyd Lijnen BV, με ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ́εδρα το Ρο ́τερνταμ (Κα ́τω Χω ́ρες), Neptune Orient Lines Ltd, με
 ́εδρα τη Σιγκαπου ́ρη (Σιγκαπου ́ρη), Nippon Yusen Kabushiki της 10η ́ς Απριλι ́ου 2002
 Kaisha, με ́εδρα το Το ́κιο, Orient Overseas Container Line, με
 ́εδρα το Χονγκ Κονγκ (Κι ́να), P & O Containers Ltd, με ́εδρα το
 στην υπο ́θεση T-209/00, Frank Lamberts κατα ́ Ευρωπαι ́ου
 Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), Wilh. Wilhemsen Ltd A/S, με ́εδρα
 ∆ιαμεσολαβητη ́ (1)
 το 'Οσλο (Νορβηγι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους Philip Rutley,
 solicitor, J. Pheasant και Α. Mariott, δικηγο ́ρους, με το ́πο


text:
επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενες απο ́ τις The (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Παραδεκτο ́ — Εξωσυμβατικη ́
 European Community Shipowners’ Associations, με ́εδρα τις ευθυ ́νη — ∆ιαμεσολαβητη ́ς — Εξε ́ταση καταγγελι ́ας απο ́
 Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον D. Waelbroeck, τον ∆ιαμεσολαβητη ́)
 δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, και The
 Japanese Shipowners’ Association, με ́εδρα το Το ́κιο, εκπροσω- (2002/C 169/51)
 που ́μενη απο ́ τους F. Randolph, barrister, και F. Murphy,
 solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, (εκπρο ́σωποι: B. Langeheine και
 R. Lyal), υποστηριζομε ́νης απο ́ τη The European Council of
 Transport Users ASBL, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, περιλαμβα ́νουσα Στην υπο ́θεση T-209/00, Frank Lamberts, κα ́τοικος Linkebeek
 το The European Shippers Council, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον É. Boigelot, avocat, με το ́πο
 Η. Clough, barrister, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, με επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολαβητη ́
 αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 94/985/ΕΚ (εκπροσωπου ́μενου απο ́ τον J. Sant’Anna), που ́εχει ως αντικει ́μενο
 της Επιτροπη ́ς, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1994, σχετικα ́ με τη αι ́τηση αποκαταστα ́σεως της υλικη ́ς ζημι ́ας και της ηθικη ́ς βλα ́βης
 διαδικασι ́α δυνα ́μει του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (IV/33.218 που διατει ́νεται ο ́τι υπε ́στη ο ενα ́γων λο ́γω του τρο ́που εξετα ́σεως
 — Far Eastern Freight Conference) (ΕΕ L 378, σ. 17), το της καταγγελι ́ας του απο ́ τον Ευρωπαι ́ο ∆ιαμεσολαβητη ́, το
 Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger,
 Προ ́εδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: Προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 Y. Mottard, εισηγητη ́ς σε γραφει ́ο δικαστη ́, εξε ́δωσε στις J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 10 Απριλι ́ου
 28 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 2.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/16
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 4ης Δεκεμβρίου 2012 [αίτηση του Landgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — J. Sebastian Guevara Kamm κατάΤΑΜ Airlines SA/TAM Linhas Aereas SA
 (Υπόθεση C-316/12) (1)
 2013/C 63/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 295 της 29.9.2012.


text:
 10.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/22
 Προσφυγή-αγωγή της 19ης Φεβρουαρίου 2016 — ZZ κατά Frontex
 (Υπόθεση F-12/16)
 (2016/C 165/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Frontex)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος-ενάγοντος καθώς και αίτημα αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να επιδικάσει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό 12 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας που του προξένησε η λήψη της αποφάσεως αυτής·
 —
 να καταδικάσει τον καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/24
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-284/07)
 (2007/C 183/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Caeiros και D. Kukovec)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/51/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τροποποίηση του παραρτήματος XX της οδηγίας 2004/17/ΕΚ και του παραρτήματος VIII της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί δημοσίων συμβάσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, της προαναφερθείσας οδηγίας 2005/51/ΕΚ·
 —
 επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι, εν πάση περιπτώσει, η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις θεσπισθείσες διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ίδια αυτή διάταξη·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 31 Ιανουαρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 257, σ. 127.


text:
25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/35
 Rsiy 22 Iotkiäot 1994, g FIA joimopoiägre som jamomirloä sgy Pqorutcgä sgy International Potash Company (IPC) jasó
 jai som Diehmgä Ahkgsijoä Jxädija rsgm Episqopgä, pqojeileä- sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje
 mot ma kóbei aqmgsijgä bebaiäxrg gä enaiäqerg jasó so rsiy 5 Iotmiäot 1998
 óqhqo 85 sgy Rtmhgäjgy. Rsiy 5 Repselbqiäot 1997, g pqoruetä- (Tpoäherg T-87/98)
 cotra jai g Formula One Administration Limited (FOA)
 joimopoiägram, cia som iädio rjopoä, oqirleämey rtluxmiäey oärom (98/C 234/67)
 auoqó so pacjoärlio pqxsóhkgla Formula One sgy FIA.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 Joimopoigähgje epiärgy liäa ókkg rtluxmiäa lesantä sgy FIA
 jai sgy International Sportsworld Communications Limited G International Potash Company (IPC), ejpqorxpotälemg
 (ISC) rvesijó le sgm elpoqiäa oäkxm sxm gvgsijxäm eccqauxäm apoä soty Jean-FrancËois Bellis jai Richard Luff, le soäpo epi-
 jai sxm jimglasocqauijxäm kgäwexm oärom auoqó oqirleäma doärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot A. F.
 pqxsahkgälasa sgy FIA ejsoäy sot pqxsahkgälasoy Formula Brausch, 8, rue Zithe, órjgre rsiy 5 Iotmiäot 1998 emxäpiom
 One. Auotä eäkabe siy joimopoigäreiy atseäy, o Cemijoäy Diet- sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä
 htmsgäy Amsacxmirlotä apeärseike rsgm pqoruetäcotra eäc- jasó sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 cqauo jai paqóqsgla so opoiäo peqiekólbame pqojasaq-
 jsijgä eäjherg sxm aisiórexm oärom auoqó soty jamoämey sgy G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 FIA jai sg rtluxmiäa rvesijó le so pqxsóhkgla Formula
 One. Jasó sgm iädia gleqolgmiäa, o Cemijoäy Diethtmsgäy apeä- Ç ma ajtqxärei so óqhqo 1 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä
 rseike paqelueqgä eäccqaua rsg FOA jai rsgm ISC. G em (EJ) aqih. 449/98 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Uebqota-
 koäcx pqorutcgä-acxcgä auoqó paqómolg rtlpeqiuoqó sgy qiäot 1998, cia sqopopoiägrg sot jamomirlotä (EOJ)
 Episqopgäy lesó sgm aporsokgä sxm sqixäm atsxäm eccqóuxm. aqih. 3068/92 cia sgm epibokgä oqirsijxäm darlxäm amsi-
 msólpimcj rsiy eiracxceäy vkxqiotävot jakiäot (posór-
 ray), jasacxcgäy Ketjoqxriäay, Qxriäay jai Otjqamiäay
 Jasó sgm pqoruetäcotra, g jasaccekkoälemg paqómolg (EE L 58 sgy 27.2.1998, r. 15), rso leäsqo pot epibókkei
 rtlpeqiuoqó auoqó sa engäy: eidijoä darloä epiä sot vkxqiotävot jakiäot pot enócei g
 pqoruetäcotra jai
 Ç liäa reiqó ójqxy epibkabxäm dgkxärexm, oi opoiäey apodiä- Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsijó eänoda.
 domsai ólera rsom aqloädio cia som amsacxmirloä epiä-
 sqopo jai lesadoähgjam etqeäxy rsom Stäpo, ejuqófotm Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 de sgm ópowg sot episqoäpot oäsi g FIA ethtämesai cia
 baqtäsasey paqabóreiy sxm peqiä amsacxmirlotä jamoämxm G pqoruetäcotra eiämai qxrijgä esaiqeiäa, g opoiäa enócei
 sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, emxä dem doähgje rsg FIA g vkxqiotävo jókio, so opoiäo paqócesai rsg Qxriäa jai sg Ket-
 etjaiqiäa ma ejheärei siy apoäweiy sgy jai g Episqopgä dem joqxriäa apoä siy ajoäkothey esaiqeiäey paqacxcgäy, oi opoiäey
 eiäve kóbei apoäuarg epiä sgy otriäay, eiämai jai oi leäsovoiä sgy: Production Amalgamation ÛBe-
 laruskië, PLC ÛSilinitë jai PLC ÛUralakië.
 Ç sgm cmxrsopoiägrg rsom Stäpo, jasó paqóbarg sxm tpo- G paqotära pqorutcgä bókkei jasó sot jamomirlotä (1) o
 vqexärexm epacceklasijotä apoqqgäsot jai eveltäheiay, opoiäoy epibókkei oqirsijoä darloä amsimsólpimcj epiä sxm
 apoä leäkoy sot pqorxpijotä sgy Episqopgäy, sot pqoa- eiracxcxäm vkxqiotävot jakiäot jasacxcgäy Ketjoqxriäay,
 maueqheämsoy (lesantä ókkxm) eccqóuot


text:
sot Cemijotä Qxriäay jai Otjqamiäay.
 Diethtmsgä Amsacxmirlotä pqoy sg FIA, rso opoiäo ejsiä-
 hemsai oi tposiheälemey paqabóreiy sxm peqiä amsacxmi- Le sgm epibokgä darlotä amsimsólpimcj pot irotäsai le so
 rlotä jamoämxm sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, jahxäy jai pócio poroä re ECU amó soämo gä le sg diauoqó lesantä liäay
 sot paqaqsgälasoy sot eccqóuot, so opoiäo peqieävei odg- ekóvirsgy silgäy jai sgy jahaqgäy silgäy Ûeketäheqo rsa joimo-
 ciäey oärom auoqó siy sqopopoigäreiy pot ha pqeäpei ma sijó rtämoqaë amó soämo, opoiodgäpose apoä sa dtäo poró eiämai
 epiueäqei g FIA (jai sxm amsirsoiävxm eccqóuxm pot ape- twgkoäseqo, sa joimosijó herlijó oäqcama paqeäbgram so
 rsókgram rsg FOA jai ISC, rso leäsqo pot auoqotäm siy óqhqo 9 paqócqauoy 4 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 384/96
 dqarsgqioäsgsey sgy FIA) jai sot Rtlbotkiäot (2), so opoiäo oqiäfei oäsi so täwoy sot darlotä
 amsimsólpimcj dem episqeäpesai ma tpeqbaiämei so peqihxäqio
 msólpimcj pot eävei diapirsxheiä, akkó ha pqeäpei ma eiämai
 Ç sg rtmevifoälemg paqókeiwg sgy Episqopgäy jai sxm jasxäseqo sot em koäcx peqihxqiäot, am g epibokgä darlotä
 tpakkgäkxm sgy ma kóbotm opoiodgäpose aposekerlasijoä valgkoäseqot täwoty jqiämesai epaqjgäy cia sgm enókeiwg sgy
 leäsqo pqojeileämot ma dioqhxärotm sgm jasórsarg gä ma fgliäay pot tuiärsasai g joimosijgä biolgvamiäa.
 lesqiórotm sa ójqxy fgliocoäma jai epibkabgä aposekeä-
 rlasa sxm em koäcx emeqceixäm jasó sgy FIA. Le sgm epibokgä eidijotä darlotä amsimsólpimcj paqókkgka
 le som lesabkgsoä darloä, sa joimosijó herlijó oäqcama
 paqeäbgram epiärgy so óqhqo 3b sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy
 G pqoruetäcora diaseiämesai oäsi g em koäcx rtlpeqiuoqó sgy sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay jai paqabiäaram sgm aqvgä sgy
 Episqopgäy pqeäpei ma hexqgheiä oäsi rtmirsó paqóbarg sot amakocijoäsgsay, euoärom sa leäsqa atsó baiämotm peäqa sot
 óqhqot 214 sgy Rtmhgäjgy EJ jai sot óqhqot 20 amacjaiäot cia sgm epiäsetng sot epidixjoleämot rjopotä, gäsoi
 paqócqauoi 1 jai 2, sot jamomirlotä aqih. 17, jahxäy jai enakeiäwexy sot msólpimcj.
 paqabiäarg sgy aqvgäy sgy vqgrsgäy dioijgärexy.
 Seäkoy, g Joimoäsgsa paqeäbg so óqhqo 190 sgy Rtmhgäjgy peqiä
 idqtärexy sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, jahoärom dem eneähere
 epajqibxäy soty koäcoty sgy epibokgäy darlotä amsimsólpimcj
 ---pagebreak--- C 234/36 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 tpoä sg loqugä atsgä, rseqxämsay jasó som sqoäpo atsoä sgm Oi pqoruetäcotrey pqobókkotm sgm paqóbarg sxm ajoä-
 pqoruetäcotra apoä so helekixädey dijaiäxló sgy tpeqa- kothxm óqhqxm sot jamomirlotä (EJ) aqih. 384/96 sot
 rpiärexy. Rtlbotkiäot (2):
 (1) Jamomirloäy (EJ) aqih. 449/98 sot Rtlbotkiäot (EE L 58 sgy Ç sxm óqhqxm 2 paqócqauoy 8 jai 2 paqócqauoy 9 jahoä-
 27.2.1998, r. 15). rom g silgä enacxcgäy jahoqiäfesai xy g silgä rsgm opoiäa
 (2) EE L 56 sgy 6.6.1996, r. 1. pxkeiä g Tata International re lg rtmdeoälemoty pekósey
 emsoäy sgy Joimoäsgsay,
 Ç sot óqhqot 2 paqócqauoy 10 jahoärom, xy pqoraqlocgä
 rtäluxma le so óqhqo 2 paqócqauoy 10 rgleiäo i), auai-
 qeiäsai apoä sgm silgä enacxcgäy lia pkarlasijgä pqolgä-
 Pqorutcgä sxm Kundan Industries Limited jai Tata Inter- heia,
 national Limited jasó sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 7 Iotmiäot 1998
 Ç sot óqhqot 18 paqócqauoy 3 jahoärom, koäcx sot oäsi
 (Tpoäherg T-88/98) hexqgähgjam epameikglleämxy anioäpirsa pkgqouoqiajó
 (98/C 234/68) rsoiveiäa sa opoiäa gäsam cmxrsoä oäsi


text:
dem gäram oqhó,
 jaseärsg adtämasg jóhe etkoäcxy ajqibgäy diapiärsxrg jai,
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä) seäkoy,
 G Kundan Industries Limited jai g Tata International Ç sot óqhqot 20 paqócqauoy 4 koäcx sot oäsi paqekgäuhg g
 Limited, ejpqorxpotälemey apoä soty Jean-FrancËois Bellis jai pqorgäjotra apojóktwg sxm otrixdxäm peqirsasijxäm
 Philippe De Baere, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so jai ejsilgärexm.
 dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Loesch & Wolter, 11 Rue Goethe,
 órjgram rsiy 7 Iotmiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm (1) Jamomirloäy (EJ) aqih. 393/98 sot Rtlbotkiäot (EE L 50 sgy
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotkiäot 20.2.1998, r. 1).
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. (2) EE L 56 sgy 6.6.1996, r. 1.
 Oi pqoruetäcotrey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei so óqhqo 1 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 393/
 98 sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Uebqotaqiäot 1998, cia sgm
 epibokgä oqirsijotä darlotä amsimsólpimcj rsiy eiracxceäy Pqorutcgä sgy National Association of Licensed Opencast
 rtmdesgäqxm jai leqxäm atsxäm apoä amaneiädxso vóktba, Operators (NALOO) jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 jasacxcgäy, lesantä ókkxm, Imdiäay, jahoärom epibókkei Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Iotmiäot 1998
 oqirsijoä darloä amsimsólpimcj rsoty rtmdesgäqey jai sa (Tpoäherg T-89/98)
 leäqg soty apoä amoneiädxso vóktba pot jasarjetófotm
 (98/C 234/69)
 jai enócotm oi pqoruetäcotrey,
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsijó eänoda.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa G National Association of Licensed Opencast Operators
 (NALOO), ejpqorxpotälemg apoä soty Mark Cran QC jai
 Mark Hoskins, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 Oi pqoruetäcotrey eiämai amxämtley esaiqeiäey pot eävotm
 Victor Gillen, 13, rue Aldringen, órjgre rsiy 8 Iotmiäot 1998
 rtrsaheiä rtäluxma le so diäjaio sgy Imdiäay. G Kundan
 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasarjetófei rtmdesgäqey apoä amoneiädxso vóktba jai soty
 pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 pxkeiä rsg Data International, g opoiäa, xy esaiqeiäa enacxci-
 mosgäsxm.
 jotä elpoqiäot, soty enócei re amenóqsgsoty eiracxceiäy emsoäy
 sgy Joimoäsgsay.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Le so óqhqo 1 paqócqauoy 2 sot bakkoleämot jamomi-
 rlotä (1) epibkgähgje oqirsijoäy darloäy amsimsólpimcj rsiy Ç ma jqiämei oäsi g apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 27gy Apqi-
 eiracxceäy rtmdesgäqxm jai leqxäm atsxäm apoä amoneiädxso kiäot 1998, peqiä apoqqiäwexy sgy rtlpkgqxlasijgäy
 vóktba jasacxcgäy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Jiämay, Imdiäay, jasaccekiäay pot sgy tpeäbake g NALOO rsiy 15 Iotmiäot
 Dglojqasiäay sgy Joqeäay, Lakairiäay, Saøbóm jai Saù- 1994, eiämai ójtqg jahoärom auoqó siy jasaccekiäey jasó
 kómdgy. Rsiy eiracxceäy sxm rvesijxäm pqoøoämsxm pot enó- sot CEGB,
 cotm g ÛKundan Industries Ltd/Tata Export Ltd, Mumbaië
 epibkgähgje oqirsijoäy darloäy 47,4 %. Ç ma jqiämei oäsi g apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 27gy Apqi-
 kiäot 1998, peqiä apoqqiäwexy sgy rtlpkgqxlasijgäy
 G paqotära pqorutcgä ajtqxärexy rsqeäuesai jasó sot jasaccekiäay pot sgy tpeäbake g NALOO rsiy 15 Iotmiäot
 óqhqot 1 sot bakkoleämot jamomirlotä, jahoärom epibókkei 1994, eiämai ójtqg jahoärom auoqó siy jasaccekiäey jasó
 oqirsijoä darloä amsimsólpimcj rsiy eiracxceäy sxm rvesijxäm sgy British Coal,
 pqoøoämsxm pot jasarjetófomsai jai enócomsai pqoy sgm
 Joimoäsgsa apoä siy pqoruetäcotrey. Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.