text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 5 Μαΐου 2008 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 21 Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση F-31/07, Putterie DeBeukelaer κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-160/08 P)
 (2008/C 183/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και K. Herrmann)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Françoise Putterie-DeBeukelaer (Βρυξέλλες, Βέλγιο)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του ΔΔΔ·
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως η Επιτροπή ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 21ης Φεβρουαρίου 2008, στην υπόθεση F-31/07, Putterie-De Beukelaer κατά Επιτροπής, με την οποία το ΔΔΔ ακύρωσε την έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας της F. Putterie-De Beukelaer σχετικά με την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2005 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2005 καθόσον η έκθεση αυτή δεν αναγνωρίζει τη δυνατότητά της να ασκεί καθήκοντα της κατηγορίας B*.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως η Επιτροπή επικαλείται έναν μοναδικό λόγο στηριζόμενο, αφενός, σε παραβίαση εκ μέρους του ΔΔΔ των αρχών σχετικά με την έκταση του ελέγχου που μπορεί να ασκεί αυτεπαγγέλτως ο κοινοτικός δικαστής και, αφετέρου, σε παράβαση της απαγορεύσεως αποφάνσεως πέραν των ζητούμενων από τους διαδίκους (ultra petita).
 Η Επιτροπή εκτιμά ότι το ΔΔΔ δεν εδικαιούτο να εξετάσει αυτεπαγγέλτως έναν λόγο σχετικά με το κύρος επί της ουσίας της προσβαλλομένης πράξεως που στηρίζεται σε υπέρβαση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ) και του άρθρου 10, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, καθόσον οι λόγοι επί της ουσίας δεν είναι δημοσίας τάξεως.
 Επικουρικώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, καθόσον οι σκέψεις 75 και 76 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως μπορούν να θεωρηθούν ως ανεξάρτητοι από τον λόγο που στηρίζεται στο κύρος επί της ουσίας της προσβαλλομένης πράξεως και μπορούν να θεωρηθούν ως διαφορετικός λόγος στηριζόμενος σε αναρμοδιότητα του εκδότη της προσβαλλομένης πράξεως, το ΔΔΔ παραβίασε τα δικαιώματα άμυνας της Επιτροπής, διότι αυτή δεν μπόρεσε να εκφράσει την άποψή της επί της πτυχής αυτής σύμφωνα με το άρθρο 77 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ.


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/26
 Προσφυγή της εταιρίας Energy Technologies ET S.A. κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά σήματα, Σχέδια και Υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-445/04)
 (2005/C 31/50)
 Γλώσσα της προσφυγής: η αγγλική
 Η εταιρία Energy Technologies ET S.A., εδρεύουσα στο Fribourg (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τον A. Boman, lawyer, άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά Σήματα, Σχέδια και Υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Η εταιρία Aparellaje Eléctrico S.L., εδρεύουσα στο Hospitalet de Llobregat (Ισπανία) ήταν διάδικος στη δίκη ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 7ης Ιουλίου 2004 (υπόθεση R 0366/2002-4)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτών το κοινοτικό σήμα:
 Energy Technologies ET S.A.
 Κοινοτικό σήμα:
 Λεκτικό σήμα UNEX για προϊόντα των κλάσεων 7 και 11 (εναλλάκτες θερμότητας ως μέρη μηχανών· εναλλάκτες θερμότητας και μέρη και εξαρτήματα αυτών) — αίτηση αριθ. 974881
 Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που αναφέρεται στη διαδικασία ανακοπής:
 Aparellaje Eléctrico S.L
 Εμπορικό σήμα ή σημείο που αναφέρεται στην ανακοπή:
 Το ισπανικό λεκτικό σήμα UNEX για προϊόντα της παλιάς ισπανικής κλάσης 6, 17 και 61 (σωλήνες, βίδες, καλώδια και εξαρτήματα καλωδιώσεως, και σωληνώσεις σε ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά συστήματα)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, β', του κανονισμού 40/94.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/10
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας που ασκήθηκε στις 13 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση C-209/05)
 (2005/C 171/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη Μαρία Κοντού και τον Wolfgang Bogensberger, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 13 Μαΐου 2005 προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 α.
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας, σε περίπτωση μη χορηγήσεως θεωρήσεως [βίζα] σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος είναι μέλος της οικογένειας πολίτη της Ενώσεως,
 —
 να εκθέτει επακριβώς, αρκούντως λεπτομερώς και πλήρως τους λόγους της αρνήσεως, ακόμη και όταν δεν υφίστανται που λόγοι ασφαλείας του κράτους που να αντιτίθενται στη γνωστοποίηση, και
 —
 να παρέχει στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να ασκήσουν κατά της αποφάσεως περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως τις προσφυγές που δύνανται να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των πράξεων της διοικήσεως,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6 και 8 της οδηγίας 64/221 (1)·
 β.
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η οδηγία 64/221/ΕΟΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη υποχρεώσεις σε σχέση με τις διατάξεις τις οποίες θεσπίζουν για τα πρόσωπα που υπάγονται στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας, ιδίως ως προς την αιτιολόγηση των αποφάσεων της διοικήσεως και τις προσφυγές που μπορούν ασκηθούν κατά των αποφάσεων αυτών. Κατά το άρθρο 6 της οδηγίας, οι λόγοι δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας επί των οποίων βασίζεται η απόφαση περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως σε μέλος της οικογένειας πολίτη της Ενώσεως γνωστοποιούνται στον ενδιαφερόμενο. Κατά το άρθρο 8 της οδηγίας, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να δύναται να ασκήσει κατά της αποφάσεως περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως τις προσφυγές που δύνανται να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των πράξεων της διοικήσεως.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ορισμένες διατάξεις του αυστριακού νόμου περί αλλοδαπών δεν πληρούν τις προβλεπόμενες από την οδηγία απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου.
 Κατά το άρθρο 93, παράγραφος 2, του αυστριακού νόμου, η απόφαση δημοσιεύεται μόνον κατόπιν γραπτής αιτήσεως του ενδιαφερομένου ή κατόπιν αιτήσεως που καταχωρίζεται στα πρακτικά, ενώ αρκεί η αναφορά στο αιτιολογικό μόνον των σχετικών διατάξεων του νόμου. Εντούτοις, από το άρθρο 6 της οδηγίας απορρέει αυτόματη υποχρέωση αιτιολογήσεως των κρατών μελών: η αιτιολόγηση δεν μπορεί να εξαρτάται ούτε από τον επείγοντα χαρακτήρα ούτε από αίτηση του ενδιαφερομένου. Η απλή αναφορά στις εφαρμοζόμενες διατάξεις του νόμου δεν συνιστά εκπλήρωση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: σε περίπτωση απορριπτικής αποφάσεως η απλή αναφορά στις διατάξεις αυτές δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες ως προς τους λόγους αρνήσεως. Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι απαιτείται ακριβής, αρκούντως λεπτομερής και πλήρης αιτιολογία, προκειμένου ο ενδιαφερόμενος να μπορεί να βάλει κατά της βλαπτικής γι' αυτόν αποφάσεως και να υπερασπισθεί λυσιτελώς τα συμφέροντά του.
 Κατά το άρθρο 94, παράγραφος 2, του αυστριακού νόμου, δεν επιτρέπεται η άσκηση προσφυγής κατά αποφάσεως περί μη χορηγήσεως θεωρήσεως ή περί κηρύξεως του ανίσχυρου αυτής. Η διάταξη αυτή είναι αντίθετη


text:
προς το άρθρο 8 της οδηγίας, σύμφωνα με το οποίο ο ενδιαφερόμενος πρέπει να δύναται να ασκήσει τις προσφυγές που δύνανται να ασκήσουν οι ημεδαποί κατά των πράξεων της διοικήσεως, ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για προσφυγές ενώπιον διοικητικών αρχών ή δικαστηρίων. Κατά την Επιτροπή, δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός της Δημοκρατίας της Αυστρίας ότι η μη παροχή ενδίκου βοηθήματος δικαιολογείται στην περίπτωση αυτή από το ότι ούτε η άρνηση χορηγήσεως θεωρήσεως ούτε η κήρυξη του ανίσχυρου αυτής έχουν περαιτέρω συνέπειες, καθώς και από το ότι η διαδικασία υποβολής νέας αιτήσεως μπορεί να αποφέρει ταχύτερα αποτελέσματα από τη διαδικασία προσφυγής κατά της απορριπτικής αποφάσεως. Στην περίπτωση αυτή είναι πιθανό η διοίκηση να επαναλάβει απλώς την από ουσιαστικής απόψεως πεπλανημένη απόφαση.
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16.


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Zaragoza (Ισπανία) στις 29 Μαΐου 2017 — Pilar Centeno Meléndez κατά Universidad de Zaragoza
 (Υπόθεση C-315/17)
 (2017/C 269/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Zaragoza
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Pilar Centeno Meléndez
 Καθού: Universidad de Zaragoza
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εφαρμόζεται η ρήτρα 4, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου που προσαρτάται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999 (1), στο επίδομα οριζόντιας σταδιοδρομίας το οποίο ζητεί η προσφεύγουσα, διότι αυτό συνιστά συνθήκη απασχολήσεως, ή πρόκειται, αντιθέτως, για αμοιβή η οποία έχει τα χαρακτηριστικά που εκτίθενται στην παρούσα διάταξη και αντιστοιχεί στην υποκειμενική κατάσταση του δικαιούχου, την οποία αυτός εξασφάλισε διά της εργασίας του επί σειρά ετών βάσει κριτηρίων προοδευτικώς αυξανόμενης πολυπλοκότητας και ευθύνης, σταθερότητας, εξειδικεύσεως και επαγγελματισμού;
 2)
 Ακόμη και σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, εφόσον το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίνει ότι το επίδομα αποτελεί συνθήκη απασχολήσεως κατά τη ρήτρα 4, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου, δικαιολογείται η διαφορά αποδοχών από αντικειμενικούς λόγους;
 (1) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP
 ΕΕ 1999, L 175, σ. 43.


text:
Αριθ . C 9/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 1 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 24ης Οκτωβρίου 1996 της 24ης Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση C-217/94 (αίτηση της Commissione tributaria στην υπόθεση C-317/94, (αίτηση του Value Added Tax
 di primo grado di Bolzano για την έκδοση προδικαστικής Tribunal για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Elida
 αποφάσεως): Eismann Alto Adige Sri κατά Ufficio IVA di Gibbs Ltd κατά Commissioners of Customs and Excise (')
 Bolzano ί 1 ) (Φόρος προστιθεμένης αξίας — Έκτη οδηγία — Κουπόνια
 (Φορος προστιθέμενης αξίας — Ερμηνεία του άρθρου 22 εξαργυρώσεως και κουπόνια εκπτώσεως — Βάση επιβολής
 παράγραφος 8 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, όπως αυτό του φόρου)
 τροποποίθηκε από την οδηγία 91/68Θ/ΕΟΚ — Ίση μεταχεί (97/C 9/07
 ριση των πράξεων που διενεργούν οι υποκείμενοι στον φόρο
 στο εσωτερικό και εντός πλειόνων κρατών μελών) (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (97/C 9/06)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μεταφραση θα δημο Στην υπόθεση C-317/94, με αντικείμενο αίτηση του Value
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») Added Tax Tribunal, London, προς το Δικαστήριο, κατ'
 εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 Στην υπόθεση C-217/94 με αντικείμενο αίτηση της Commis του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Elida Gibbs Ltd και Com
 sione tributaria di primo grado di Bolzano (Ιταλία) προς το missioners of Customs and Excise , η έκδοση προδικαστικής
 Δικαστήριο , κατ ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 11 της έκτης
 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977,
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Eis περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των
 mann Alto Sri και Ufficio IVA di Bolzano, η έκδοση σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρ φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική
 θρου 22 παράγραφος 8 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του βάση (2), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη (εισηγητή)
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους και G. Hirsch, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly,
 κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης γραμματέας: L. Hewlett , υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), όπως αυτό τροπο 24 Οκτωβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ποιήθηκε με το άρθρο 28η της οδηγίας 91 /68Θ/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου , της 16ης Δεκεμβρίου 1991 , για τη συμπλήρωση 1 . Το άρθρο 11 σημείο A παράγραφος 1 στοιχείο a) και το
 του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και την άρθρο 11γ παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ
 τροποποίηση , εν όψει της καταργήσεως των φορολογικών του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως
 συνόρων, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (3), το Δικαστήριο (έκτο των νομοθεσιών των


text:
κρατών μελών, των σχετικών με τους
 τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , . πρόεδρο τμήμα φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου
 τος, K. N. Κακούρη και G. Hirsch (εισηγητή), δικαστές, προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει
 γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: H. von την έννοια ότι, οσάκις o κατασκευαστής εκδίδει κουπόνια
 Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου εκπτώσεως, δυνάμενα να εξαργυρωθούν, αντί του ποσού
 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: που αναγράφουν, από τον κατασκευαστή ή με έξοδά του
 υπέρ του εμπόρου λιανικής, το δε κουπόνι που περιέρχε
 Το άρθρο 22 παράγραφος 8 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ται στον πιθανό πελάτη, στο πλαίσιο εκστρατείας προω
 του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως θήσεως των πωλήσεων, μπορεί να γίνει δεκτό από τον
 των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους έμπορο λιανικής αντί του τιμήματος του οικείου προϊό
 φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστι ντος και o κατασκευαστής έχει πωλήσει το οικείο προϊόν
 θεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως αυτό σε « τιμή εργοστασίου » απ ' ευθείας στον έμπορο λιανικής,
 τροποποιήθηκε με το άρθρο 28η της οδηγίας 91//68Θ/ΕΟ o οποίος λαμβάνει το κουπόνι από τον πελάτη κατά την
 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλή πώληση του προϊόντος, το εμφανίζει στον κατασκευαστή
 ρωση του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και εισπράττει το αναγραφόμενο ποσό, η βάση επιβολής
 και την τροποποίηση, εν όψει της καταργήσεως των φορο του φόρου ισούται προς την τιμή της εκ μέρους του
 λογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, έχει, στα πλαίσια κατασκευαστή πωλήσεως, μειωμένη κατά το αναγραφό
 του μεταβατικού καθεστώτος, την έννοια ότι δεν απαγορεύει μενο στο κουπόνι και επιστραφέν ποσό. Το αυτό ισχύει
 εθνικό κανόνα επιβάλλοντα την υποχρέωση εκδόσεως συνο και οσάκις o κατασκευαστής παρέδωσε πρώτα τα προϊ
 δευτικών δελτίων για τα εμπορεύματα που μεταφέρονται όντα σε έμπορο χονδρικής αντί να τα παραδώσει απ '
 αποκλειστικώς εντός του ενδιαφερομένου κράτους μέλους. ευθείας σε έμπορο λιανικής.
 (') ΕΕ αριθ. C 275 της 1 . 10. 1994, σ. 15 . 2. Το άρθρο 11 σημείο A παράγραφος 1 στοιχείο a) και
 (2) ΕΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 49. σημείο Γ παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας έχει την έννοια
 (3) ΕΕ αριθ. L 376 της 31 . 12. 1991 , σ. 1 . ότι οσάκις, στο πλαίσιο συστήματος προωθήσεως των
 πωλήσεων, o κατασκευαστής πωλεί προϊόντα σε «τιμή
 εργοστασίου» απ ' ευθείας στον έμπορο λιανικής, το δε
 ---pagebreak--- 11 . 1 . 97 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 9/5
 κουπόνι εξαργυρώσεως ορισμένου ποσού που αναγράφε Alves Azevedo, 61 , rue de Gasperich, το Δικαστήριο (έκτο
 ται στη συσκευασία των προϊόντων αυτών παρέχει στον τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Κακούρη , προεδρεύοντα
 πελάτη, αν αποδεικνύει την αγορά ενός από αυτά τα του έκτου τμήματος, P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm
 προϊόντα και πληροί τις λοιπές αναγραφόμενες στο (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. La Pergola,
 κουπόνι προϋποθέσεις, το δικαίωμα να το εμφανίσει στον γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου 1996


text:
κατασκευαστή και να λάβει ως αντάλλαγμα το αναγρα απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 φόμενο ποσό, και ορισμένος πελάτης αγοράζει ένα τέτοιο
 προϊόν από έμπορο λιανικής, εμφανίζει το κουπόνι στον
 κατασκευαστή και εισπράττει το αναγραφόμενο ποσό, η 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 βάση επιβολής του φόρου ισούται προς την τιμή της εκ
 μέρους του κατασκευαστή πωλήσεως, μειωμένη κατά το 2. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.
 αναγραφόμενο στο κουπόνι και επιστραφέν ποσό. Το ίδιο
 ισχύει επίσης και οσάκις o κατασκευαστής παραδίδει
 πρώτα τα προϊόντα σε έμπορο χονδρικής αντί να τα (') ΕΕ αριθ . C 87 της 8. 4. 1995, σ. 5 .
 παραδώσει απ ' ευθείας σε έμπορο λιανικής.
 (1) ΕΕ αριθ . C 386 της 31 . 12. 1994, σ. 8.
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 24ης Οκτωβρίου 1996
 στην υπόθεση C-72/95 (αίτηση του Nederlandse Raad van
 State για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Aanne
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 mersbedrijf P. K. Kraaijeveld BV κ.λπ. κατά Gedeputeerde
 (έκτο τμήμα) Staten van Zuid-Holland (1 )
 της 24ης Οκτωβρίου 1996 (Περιβάλλον — Οδηγία 85/337/EOK — Εκτίμηση των
 επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών
 στην υπόθεση C-32/95 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών έργων)
 Κοινοτήτων κατά Lisrestal — Organizaçâo Gestão de
 Restaurantes Colectivos, Lda ( 1 ) (97/C 9/09)
 (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο — Απόφαση περί μειώσεως
 μιας αρχικά εγκριθείσας χρηματοδοτικής συνδρομής — (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας — Δικαίωμα των
 ενδιαφερομένων να εκφράσουν την άποψή τους)
 (97/C 9/08 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 Στην υπόθεση C-72/95 , με αντικείμενο αίτηση του Neder
 landse Raad van State (Κάτω Χώρες) προς το Δικαστήριο,
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Aannemersbedrijf
 P. K. Kraaijeveld BV κ.λπ. και Gedeputeerde Staten van
 Στην υπόθεση C-32/95 P, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Zuid-Holland, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 τήτων (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira και Nicholas την ερμηνεία της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 Khan), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως 27ης Ιουνίου 1985 , για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμέ
 που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων νων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλ
 στις 6 Δεκεμβρίου 1994 στην υπόθεση Τ-450/93, (Lisrestal λον (2), καθώς και ως προς το αν υφίσταται υποχρέωση των
 κ.λπ. κατά Επιτροπής (συλλογή 1994, σ. 11-1177), με την εθνικών δικαστηρίων να εξασφαλίζουν την εφαρμογή οδη
 οποία ζητήθηκε η μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής, γιών οι οποίες έχουν μεν άμεσο αποτέλεσμα, αλλά δεν έχει
 όπου οι έτεροι διάδικοι είναι οι: Lisrestal — Organizaçâo γίνει επίκλησή τους από ιδιώτη , το Δικαστήριο, συγκείμενο
 Gestão de Restaurantes Colectivos, Ld!, εταιρεία πορτογαλι από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. Mancini,
 κού δικαίου , με έδρα την Almada (Πορτογαλία), Gabinete J. L. Murray, L. Sevón (εισηγητή), προέδρους τμήματος, K. N.
 Técnico de


text:
Informática, Ld? (GTI), εταιρεία πορτογαλικού Κακούρη , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann , D. A. O. Edward,
 δικαίου , με έδρα τη Λισαβώνα, Lisnico — Serviço Maritimo J. -P. Puissochet, G. Hirsch και M. Wathelet, δικαστές, γενικός
 Internacional, Ld?, εταιρεία πορτογαλικού δικαίου , με έδρα εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: D. Louterman-
 την Almada, Rebocalis — Rebocagem e Assistência Maritima, Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 Ld?, εταιρεία πορτογαλικού δικαίου , με έδρα την Almada, 24 Οκτωβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Gaslimpo — Sociedade de Desgasificaçâo de Navios, SA,
 εταιρεία πορτογαλικού δικαίου , με έδρα την Almada, εκπρο
 σωπούμενες από τον Manuel Rodrigues, δικηγόρο Λισαβώ 1 . H έκφραση « έργα διευθέτησης (canalisation) και ρύθμι
 νας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Angelo σης της ροής υδάτων» του παραρτήματος H σημείο 10


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία που κίνησε η Ilves Jakelu Oy]
 (Υπόθεση C-368/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 97/67/ΕΚ - Άρθρο 9 - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ταχυδρομικές υπηρεσίες - Έννοιες της καθολικής υπηρεσίας και των βασικών απαιτήσεων - Γενικές και ειδικές άδειες - Άδεια παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών σε εκτέλεση συμβάσεων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο μεμονωμένης διαπραγμάτευσης - Επιβαλλόμενοι όροι))
 (2017/C 277/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ilves Jakelu Oy
 παρισταμένου του: Liikenne- ja viestintäministeriö
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/67/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2008, έχει την έννοια ότι μια υπηρεσία αποστολής ταχυδρομικών αντικειμένων όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη δεν εμπίπτει στην καθολική υπηρεσία στην περίπτωση κατά την οποία η υπηρεσία αυτή δεν αντιστοιχεί στην προσφορά ταχυδρομικών υπηρεσιών συγκεκριμένης ποιότητας παρεχομένων μονίμως σε όλα τα σημεία της επικράτειας και σε τιμές προσιτές για όλους τους χρήστες. Η παροχή υπηρεσιών αποστολής ταχυδρομικών αντικειμένων μη εμπιπτουσών στην καθολική υπηρεσία μπορεί να εξαρτηθεί μόνον από τη χορήγηση γενικής άδειας.
 2)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/67, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/6, έχει την έννοια ότι η παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών μη εμπιπτουσών στην καθολική υπηρεσία μπορεί να εξαρτηθεί από απαιτήσεις όπως οι καθοριζόμενες στο άρθρο 9, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας αυτής, όπως τροποποιήθηκε.
 (1) ΕΕ C 311 της 21.9.2015.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/23
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2006 — H.A.L.T.E. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-58/06)
 (2006/C 96/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Honorable Association de Logisticiens et de Transporteurs Européens — H.A.L.T.E. (Neuilly-sur-Seine, Γαλλία) [Εκπρόσωπος: J.-L. Lesquins, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να διαπιστώσει, δυνάμει του άρθρου 232 της Συνθήκης EΚ, ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παρέβη υποχρέωσή της να αποφανθεί, παραλείπουσα να λάβει θέση, αν και της ζητήθηκε, σύμφωνα με τα άρθρα 87 και 88 της ιδίας Συνθήκης·
 —
 να διατάξει την Επιτροπή να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη εκτέλεση της αποφάσεως που θα εκδώσει το Πρωτοδικείο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, ένωση εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών, των μεταφορών και της υλικοτεχνικής μέριμνας ζητεί από το Πρωτοδικείο να διαπιστώσει παράλειψη της Επιτροπής, καθόσον η τελευταία παρέλειψε παρανόμως να κινήσει επίσημη διαδικασία ελέγχου, όπως προβλέπει το άρθρο 88 EΚ, και να διατάξει τη λήψη προσωρινών μέτρων αναστολής καταβολής της ενισχύσεως κατά της οποίας βάλλει η προσφεύγουσα με καταγγελία της σχετικά με τις ενισχύσεις αναδιαρθρώσεως που χορήγησε η SNCF, δημόσια επιχείρηση η οποία ανήκει κατά 100 % στο Γαλλικό Δημόσιο, στην εταιρεία μεταφοράς εμπορευμάτων SCS SERNAM.
 Προς στήριξη της προσφυγής της κατά παραλείψεως, η προσφεύγουσα προβάλλει επιχειρήματα τα οποία δύνανται να ομαδοποιηθούν, κατ' ουσίαν, σε δύο ισχυρισμούς.
 Ο πρώτος ισχυρισμός αντλείται από παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης EΚ. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η παρέλευση προθεσμίας μεγαλύτερης των έξι μηνών από την υποβολή της πρώτης καταγγελίας της, μολονότι η Επιτροπή γνώριζε την υπόθεση, καθόσον είχε προγενεστέρως εκδώσει αποφάσεις η μη τήρηση των οποίων αποτέλεσε το αντικείμενο της καταγγελίας, αποτελεί ένδειξη των σοβαρών δυσχερειών που αντιμετώπισε η Επιτροπή κατά την εκτίμηση του συμβατού χαρακτήρα της επίμαχης ενισχύσεως με την κοινή αγορά. Εξ αυτού του γεγονότος, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή όφειλε να κινήσει την επίσημη διαδικασία ελέγχου των ενισχύσεων που αποτελούσαν αντικείμενο της καταγγελίας. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ενδεχόμενη παράλειψη κοινοποιήσεως της ενισχύσεως από τις γαλλικές αρχές δεν απαλλάσσει την Επιτροπή από την υποχρέωση επιμέλειας και ότι οφείλει να κάνει χρήση των ελεγκτικών εξουσιών της ευθύς μόλις περιέλθουν σ' αυτήν πληροφοριακά στοιχεία περί των κρατικών μέτρων τα οποία ενδέχεται να αντιβαίνουν προς τις αρχές της κοινής αγοράς, ιδίως κατόπιν καταγγελίας περί μη τηρήσεως της προγενέστερης αποφάσεως της Επιτροπής περί καθορισμού των προϋποθέσεων συμβατότητας των κρατικών ενισχύσεων με την κοινή αγορά (1).
 Ο δεύτερος ισχυρισμός αντλείται από παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88) (2). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε να διατάξει τη λήψη προσωρινών μέτρων αναστολής της καταβολής της ενισχύσεως καθόσον συνέτρεχε, κατά την προσφεύγουσα, αντικειμενική προϋπόθεση επείγοντος.
 (1) Πρόκειται για την απόφαση C (2004) 3940 τελικό της Επιτροπής, της 20 Οκτωβρίου 2004, περί κρατικής ενισχύσεως που χορήγησε


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-36/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 92/100/ΕΟΚ - Δικαίωμα δημιουργού - Δικαίωμα ενοικιάσεως και δανεισμού - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2006/C 326/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Vidal Puig και W. Wils)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: I. del Cuvillo Contreras)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1 και 5 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (EE L 346, σ. 61)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, απαλλάσσοντας από την υποχρέωση αμοιβής των δημιουργών τον δανεισμό από όλες, ή σχεδόν όλες, τις κατηγορίες ιδρυμάτων που πραγματοποιούν δημόσιο δανεισμό έργων προστατευομένων από τα δικαιώματα δημιουργού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 5 της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 19.3.2005.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/36
 Προσφυγή των Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro κατά Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση T-290/04)
 (2004/C 262/69)
 Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η πορτογαλική
 Οι Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim, Fernando Miguel Santos Ribeiro, εκπροσωπούμενοι από τις δικηγόρους Ana Clara Santos και Inês Alves Guerra, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Ιουλίου 2004 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Μαρτίου 2004, στην υπόθεση R 0682/2001-4, που κοινοποιήθηκε στους προσφεύγοντες στις 18 Μαΐου 2004.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 João Pedro Lamúrias Escoval
 Κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση:
 Εικονιστικό σήμα «MOONSPELL» — αίτηση αριθ. 483438, υποβληθείσα για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα)
 Δικαιούχος του σήματος ή σημείου που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής:
 Οι προσφεύγοντες
 Σήμα ή σημείο επί του οποίου στηρίχτηκε η ανακοπή:
 Λεκτικό σήμα «MOONSPELL», το οποίο χρησιμοποιούν οι προσφεύγοντες για προϊόντα και υπηρεσίες της κατηγορίας 41 (Μουσική ορχήστρα)
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Η ανακοπή απορρίφθηκε
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Η προσφυγή απορρίφθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως:
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, 2 στοιχείο γ), και 4, και των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 (1). Σήμα παγκοίνως γνωστό, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι προσφεύγοντες κατά τον χρόνο κατάθεσης της επίδικης αίτησης. Πλημμελής εκτίμηση των αποδείξεων που προσκόμισαν οι προσφεύγοντες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, 1994, σ. 1).


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 19ης Φεβρουαρίου 2009 (αίτηση του Landgericht Mannheim, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Ποινική δίκη κατά Karl Schwarz
 (Υπόθεση C-321/07) (1)
 (Οδηγία 91/439/ΕΟΚ - Κατοχή αδειών οδήγησης διαφορετικών κρατών μελών - Ισχύς άδειας οδήγησης που χορηγήθηκε πριν την προσχώρηση κράτους μέλους - Αφαίρεση άδειας οδήγησης που χορήγησε το κράτος μέλος διαμονής - Αναγνώριση της άδειας οδήγησης που χορηγήθηκε πριν τη χορήγηση της δεύτερης άδειας που αφαιρέθηκε μεταγενέστερα λόγω ανικανότητας του κατόχου της να οδηγεί - Λήξη της περιόδου κατά την οποία απαγορεύεται προσωρινώς να ζητηθεί η έκδοση νέας άδειας οδήγησης και η οποία συνοδεύει το μέτρο της αφαίρεσης μιας άδειας οδήγησης)
 2009/C 90/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Mannheim
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Karl Schwarz
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Mannheim — Ερμηνεία των άρθρων 7, παράγραφος 5, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237, σ. 1) — Κάτοχος πολλών αδειών οδήγησης — Κύρος άδειας οδηγήσεως χορηγηθείσας, πριν από την προσχώρηση, από το κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχει ο κάτοχός της — Μη αναγνώριση, μετά την εκπνοή της περιόδου προσωρινής απαγορεύσεως εκδόσεως νέας αδείας, από το κράτος μέλος της κατοικίας, εντός της επικρατείας του, άδειας οδηγήσεως χορηγηθείσας, προ της προσχωρήσεως, σε άλλο κράτος μέλος, διαρκούσης της περιόδου προσωρινής απαγορεύσεως χορηγήσεως νέας αδείας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
 1)
 Το άρθρο 7, παράγραφος 5, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε υπήκοο κράτους μέλους να κατέχει ταυτόχρονα δύο άδειες οδήγησης σε ισχύ, από τις οποίες η μια είναι κοινοτική και η έτερη χορηγηθείσα από άλλο κράτος μέλος, εφόσον αμφότερες αποκτήθηκαν πριν την προσχώρηση του τελευταίου αυτού κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 2)
 Το άρθρο 1 και το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1882/2003, δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνείται να αναγνωρίσει το δικαίωμα οδήγησης, το οποίο απορρέει από άδεια οδήγησης που εκδόθηκε από άλλο κράτος μέλος πριν την προσχώρησή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον η άδεια αυτή εκδόθηκε πριν τη χορήγηση άδειας οδήγησης από το πρώτο κράτος μέλος στο οποίο η δεύτερη άδεια αφαιρέθηκε λόγω ανικανότητας του κατόχου της να οδηγεί. Το γεγονός ότι η άρνηση αυτή λαμβάνει χώρα μετά τη λήξη της περιόδου η οποία συνοδεύει το μέτρο της αφαίρεσης και κατά την οποία απαγορεύεται να ζητηθεί η χορήγηση νέας άδειας οδήγησης δεν ασκεί, συναφώς, επιρροή.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Ιουλίου 2009 — Operator ARP κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-291/06) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενισχύσεων αναδιαρθρώσεως τις οποίες χορήγησε η Δημοκρατία της Πολωνίας σε μια επιχείρηση παραγωγής χάλυβα - Απόφαση κηρύσσουσα τις ενισχύσεις εν μέρει ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή τους - Πρωτόκολλο 8 για την αναδιάρθρωση της πολωνικής χαλυβουργίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Έννοια του δικαιούχου - Άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999)
 2009/C 193/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Operator ARP sp. z o.o. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Szymanowska, εν συνεχεία J. Szymanowska και P. Rosiak, και εν τέλει P. Rosiak, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Giolito και A. Stobiecka-Kuik)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/937/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2005, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/04 (πρώην NN 25/04) υπέρ της επιχειρήσεως παραγωγής χάλυβα Huta Częstochowa S.A. (ΕΕ 2006, L 366, σ. 1), καθόσον κηρύσσει ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά ορισμένες ενισχύσεις και καθόσον εντέλλεται να προβεί η Δημοκρατία της Πολωνίας στην ανάκτηση των ενισχύσεων αυτών.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 3, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της αποφάσεως 2006/937/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2005, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/04 (πρώην NN 25/04) υπέρ της επιχειρήσεως παραγωγής χάλυβα Huta Częstochowa S.A., καθόσον αφορά την Operator ARP sp z o.o.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 310 της 16.12.2006.


text:
2 . 3 . 96 1 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/21
 Προσφυγή του Francesco Mongelli κατα Επιτροπής των κού συντελεστή αναπροσαρμογής αντιστοιχεί στην πραγ
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε ματικότητα άνοδος του κόστους ζωής στην Ιταλία.
 στις 22 Δεκεμβρίου 1995
 (Υπόθεση Τ-238/95) — Διακριτική μεταχείριση: O προσφεύγων επικρίνει τις
 (96/C 64/40) συνέπειες αυτού του τρόπου ενέργειας, που συνιστούν
 διακριτική μεταχείριση αναλόγως του αν αυτοί κατοικούν
 σε κράτη με ισχυρό ή με ασθενές νόμισμα. Ευχερώς
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) δύναται να διαπιστωθεί ότι οι συνταξιούχοι που κατοι
 κούν στην Ιταλία τίθενται αντικειμενικά σε δυσμενή θέση
 στην περίπτωση που υποχρεούνται να φέρουν βάρη και
 O Francesco Mongelli, τεως υπάλληλος της Επιτροπής των έξοδα, ιδίως παγίου ή περιοδικού χαρακτήρα, σε ένα
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Cecina (Livorno), κράτος με ισχυρό νόμισμα ή αν αναγκάζονται ή επιθυμ
 εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini , δικηγόρο ούν να προμηθευτούν αγαθά καταγόμενα από ένα τέτοιο
 παρά τη Corte di Cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας, με κράτος· αντιστρόφως, οι συνταξιούχοι που κατοικούν σε
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt, χώρες με ισχυρό νόμισμα επωφελούνται από αγορές ή
 8-10, rue Mathias Hardt , άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου έξοδα που καταβάλλουν σε υποτιμημένο νόμισμα. Ευχε
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Δεκεμβρίου 1995 ρώς μπορεί ακόμη να διαπιστωθεί ότι τα κράτη μέλη με
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή νόμισμα ασφαλώς ισχυρότερο του ιταλικού και με χαμη
 των . λότερο πληθωρισμό (Γερμανία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετα
 νία . . .) παραδόξως έχουν όλα συντελεστή υψηλότερο του
 100% , η Γερμανία μάλιστα αύξησε τον συντελεστή της σε
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: σχέση με το προηγούμενο έτος.
 — να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως — Προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης περί διατη
 του προσφεύγοντος των μηνών Ιανουαρίου 1995 επ. για ρήσεως του ονομαστικού εισοδήματος: O προσφεύγων
 τους αναπτυσσομένους με την προσφυγή του λόγους, επισημαίνει ότι η αρχή της διατηρήσεως του ονομαστικού
 εισοδήματος δεν αποτελεί αόριστη διακήρυξη, αλλά
 συγκεκριμενοποιείται στην πρακτική την οποία έχουν
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τη ακολουθήσει τα κοινοτικά όργανα από το 1970 και
 διαφορά των οφειλομένων ποσών εντόκως προς 8% εντεύθεν. H πρακτική αυτή έχει επικυρωθεί μάλιστα
 αφότου κατέστη απαιτητό το καθένα, επισήμως με δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτρο
 πής.
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 — Παράβαση των άρθρων 63 , δεύτερο εδάφιο του ΚΥΚ και
 του άρθρου 45 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ: O
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η παρανομία είναι ακόμη
 βαρύτερη έναντι όσων έχουν επιλέξει να λαμβάνουν τη
 O προσφεύγων, τέως υπάλληλος της Επιτροπής, λαμβάνει σύνταξη στο νόμισμα της χώρας όπου εδρεύει το κοινο
 σύνταξη λόγω συμπληρώσεως συντάξιμου χρόνου . Κατοικεί τικό όργανο. Συγκεκριμένα, η διοίκηση προβαίνει σε μια
 στην Ιταλία, όπου εφαρμόζεται στις απολαβές του o προ διπλή μετατροπή: η πληρωμή σε βελγικά φράγκα σε όσους
 βλεπόμενος για την Ιταλία συντελεστής αναπροσαρμογής. έχουν κάνει αυτή την επιλογή εκτελείται ως εξής: στη
 Από το εκκαθαριστικό σημείωμα συντάξεως του μήνα Ιανο σύνταξη, εκφρασμένη σε λίρες, εφαρμόζεται η τιμή συναλ
 υαρίου 1995 ,


text:
o προσφεύγων διαπίστωσε σημαντική μείωση λάγματος της 1ης Ιουλίου του οικείου έτους· τούτο
 των απολαβών του σε σύγκριση με το ποσό που ελάμβανε σημαίνει ότι η διοίκηση υπολογίζει, εν πρώτοις, τη σύντα
 τους προηγούμενους μήνες. H περικοπή αυτή είναι αποτέ ξη σε λίρες, τις οποίες λαμβάνει από μια πρώτη μετατροπή
 λεσμα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 3161/94 του Συμβουλίου βελγικών φράγκων σε λίρες (εφόσον οι αποδοχές
 της 19ης Δεκεμβρίου 1994, με τον οποίο τροποποιήθηκαν οι εκφράζονται αρχικώς σε βελγικά φράγκα, όπως επιτάσσει
 προϊσχύοντες συντελεστές αναπροσαρμογής. το άρθρο 63 του ΚΥΚ)· έπειτα, στο προκύπτον μ' αυτόν
 τον τρόπο ποσό λιρών εφαρμόζει, με μια δεύτερη μετα
 τροπή , την τιμή συναλλάγματος λίρας — βελγικού φρά
 O προσφεύγων ζητεί την ακύρωση του εκκαθαριστικού γκου που ισχύει την 1η Ιουλίου . Τούτο ενέχει δύο
 σημειώματος συντάξεως, βάλλοντας παρεμπιπτόντως κατά κατάφωρες παραβάσεις. H πρώτη αφορά το άρθρο 63,
 των διατάξεων του Συμβουλίου που απετέλεσαν τη νομική δεύτερο εδάφιο του ΚΥΚ- το εν λόγω άρθρω, πράγματι,
 του βάση. H προσφυγή στηρίζεται στους ακόλουθους λόγο αφού διευκρινίζει ότι οι απολαβές εκφράζονται αρχικά
 υς :
 πάντα σε βελγικά φράγκα, ορίζει ότι οι αποδοχές που
 καταβάλλονται σε νόμισμα άλλο από το βελγικό φράγκο
 — Παράβαση του άρθρου 64 του ΚΥΚ: o προσφεύγων υπολογίζονται με βάση τις τιμές συναλλάγματος που
 ισχυρίζεται ότι στερείται νομιμότητος ένας συντελεστής χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση του γενικού προϋπο
 αναπροσαρμογής που στηρίζεται κατά κύριο λόγο στις λογισμού της Κοινότητας· αυτό σημαίνει ότι οι συντάξεις
 τιμές συναλλάγματος μεταξύ εθνικών νομισμάτων και όχι όσων έχουν επιλέξει ως νόμισμα πληρωμής το βελγικό
 στην εξέλιξη των τιμών εντός του κράτους μέλους, όπως φράγκο πρέπει να εκκαθαρίζονται και καταβάλλονται σε
 προβλέπει το άρθρο 64 του Κανονισμού Υπηρεσιακής βελγικά φράγκα χωρίς να υπάρχει ανάγκη οποιασδήποτε
 Καταστάσεως (ΚΥΚ). Αυτό είναι ακόμη περισσότερο μετατροπής, διότι ακριβώς δεν καταβάλλονται σε άλλο
 αφύσικο, αν ληφθεί υπόψη ότι στην περικοπή του ιταλι νόμισμα. H δεύτερη αφορά το άρθρο 82, παράγραφος 1
 ---pagebreak--- Αριθ. C 64/22 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 τέταρτο εδάφιο, το οποίο αναφέρεται στις συντάξεις που κών Κοινοτήτων στις 22 Δεκεμβρίου 1995 προσφυγή κατα της
 καταβάλλονται σε νόμισμα άλλο από το βελγικό φράγκο Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 και προβλέπει, σ' αυτό μόνο το πλαίσιο, πράξη μετατρο
 πής. O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως
 του προσφεύγοντος των μηνών Ιανουαρίου 1995 και επ.
 για τους αναπτυσσομένους με την προσφυγή του λό
 γους,
 Προσφυγή του Alberto Castagnoli κατα Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τη
 στις 22 Δεκεμβρίου 1995 διαφορά των οφειλόμενων ποσών εντόκως προς 8%
 (Υπόθεση Τ-239/95) αφότου κατέστη απαιτητό το καθένα,
 (96/C 64/41 ) — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 O Alberto Castagnoli, τέως υπάλληλος της Επιτροπής των Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρό
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Segrate (Milano), μοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-238/95, Francesco
 εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini, δικηγόρο Mongelli κατά Επιτροπής των ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 παρά


text:
τη Corte di Cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt,
 8-10, rue Mathias Hardt, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Δεκεμβρίου 1995
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των . Προσφυγή του Vittorio Sadini κατα Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: στις 22 Δεκεμβρίου 1995
 (Υπόθεση Τ-241/95)
 — να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως (96/C 64/43)
 του προσφεύγοντος των μηνών Ιανουαρίου 1995 επ. για
 τους αναπτυσσομένους με την προσφυγή του λόγους,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τη
 διαφορά των οφειλόμενων ποσών εντόκως προς 8% O Vittorio Sadini, τέως υπάλληλος της Επιτροπής των
 αφότου κατέστη απαιτητό το καθένα, Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Segrate (Milano),
 εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini, δικηγόρο
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. παρά τη Corte di Cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα 8-10, rue Mathias Hardt, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Δεκεμβρίου 1995
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρό προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 μοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-238/95, Francesco των .
 Mongelli κατά Επιτροπής των ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως
 του προσφεύγοντος των μηνών Ιανουαρίου 1995 και επ.
 για τους αναπτυσσομένους με την προσφυγή του λό
 Προσφυγή του Eduardo Capuano κατα Επιτροπής των γους,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 στις 22 Δεκεμβρίου 1995 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τη
 (Υπόθεση Τ-240/95) διαφορά των οφειλόμενων ποσών εντόκως προς 8%
 αφότου κατέστη απαιτητό το καθένα,
 (96/C 64/42)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 O Eduardo Capuano, τέως υπάλληλος της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Ρώμης, εκπροσωπούμε Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρό
 νος από τον Giuseppe Marchesini, δικηγόρο παρά τη Corte di μοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-238/95, Francesco
 Cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας, με αντίκλητο στο Mongelli κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arendt, 8-10, rue Math
 ias Hardt, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/45
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2007 — Agrar-Invest-Tatschl κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-51/07)
 (2007/C 95/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agrar-Invest-Tatschl (St. Andrä im Lavanttal, Αυστρία) (εκπρόσωπος: O. Wenzlaff, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφοι 2 και 3, της απόφασης της καθής Ε (2006) 5789 τελ. (REC 05/05), της 4ης Δεκεμβρίου 2006,
 —
 να υποχρεώσει την καθής να εκδώσει απόφαση για τη μη εκ των υστέρων βεβαίωση εισαγωγικών δασμών ύψους 110 937,60 ευρώ για τις εισαγωγές ζάχαρης από την Κροατία που πραγματοποίησε η προσφεύγουσα μετά τις 26 Ιουνίου 2002 και τις οποίες αφορά η αίτηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας της 10ης Ιουνίου 2005,
 —
 επικουρικά σε σχέση με το αίτημα υπ' αριθ. 2, να υποχρεώσει την καθής να εκδώσει απόφαση για τη διαγραφή του χρέους εισαγωγικών δασμών ύψους 110 937,60 ευρώ για τις εισαγωγές ζάχαρης από την Κροατία που πραγματοποίησε η προσφεύγουσα μετά τις 26 Ιουνίου 2002 και τις οποίες αφορά η αίτηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας της 10ης Ιουνίου 2005.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής Ε (2006) 5789 τελ., με την οποία αναγνωρίστηκε, πρώτον, ότι η εκ των υστέρων βεβαίωση εισαγωγικών δασμών δεν είναι δικαιολογημένη, όσον αφορά ορισμένο ποσό, και, δεύτερον, ότι, όσον αφορά ένα άλλο ποσό, η εκ των υστέρων βεβαίωση εισαγωγικών δασμών είναι δικαιολογημένη και ότι η διαγραφή των δασμών αυτών δεν είναι δικαιολογημένη σε ορισμένη περίπτωση (αίτηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας).
 Με την απόφαση αυτή, αποδέκτης της οποίας είναι η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Επιτροπή κατέληξε, κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (1) (στο εξής: κοινοτικός τελωνειακός κώδικας) και του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 (2), στο συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατόν να μην πραγματοποιηθεί εκ των υστέρων βεβαίωση εισαγωγικών δασμών ύψους 110 937,60 ευρώ για τις εισαγωγές της προσφεύγουσας και ότι δεν είναι δικαιολογημένη η διαγραφή των εισαγωγικών αυτών δασμών.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, προς στήριξη της προσφυγής της, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, διότι συντρέχουν είτε οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα για τη μη εκ των υστέρων βεβαίωση των εισαγωγικών δασμών είτε οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 239 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα για τη διαγραφή των εκ των υστέρων βεβαιωθέντων εισαγωγικών δασμών.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/4
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2016 ο Carsten René Beul κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 23 Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-640/14, Beul κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-53/16 P)
 (2016/C 191/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carsten René Beul (εκπρόσωποι: H.-M. Pott και T. Eckhold, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου 2015,
 —
 να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό (ΕΕ) 537/2014 ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 —
 να καταδικάσει τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή του ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, ο προσφεύγων και νυν αναιρεσείων ζήτησε την ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 537/2014 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, σχετικά με ειδικές απαιτήσεις όσον αφορά τον υποχρεωτικό έλεγχο οντοτήτων δημοσίου συμφέροντος και την κατάργηση της απόφασης 2005/909/ΕΚ της Επιτροπής.
 Ο αναιρεσείων είναι κάτοχος άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος του οικονομικού ελεγκτή στη Γερμανία (επίσης, κατέχει άδειες ασκήσεως αντίστοιχων επαγγελμάτων κατά τη νομοθεσία του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και της Ιταλικής Δημοκρατίας). Δύναται να διενεργεί τον εκ του νόμου απαιτούμενο έλεγχο των οικονομικών καταστάσεων επιχειρήσεων δημοσίου συμφέροντος. Ως οικονομικός ελεγκτής, υπόκειται, για το σύνολο της επαγγελματικής δραστηριότητάς του, στον έλεγχο του Wirtschaftsprüferkammer, οργανισμού δημοσίου δικαίου μέλη του οποίου είναι οι οικονομικοί ελεγκτές, οι οποίοι εκλέγουν τα οικεία διοικητικά όργανα.
 Ο προσβαλλόμενος κανονισμός (στο εξής: κανονισμός) προβλέπει ότι η εποπτεία των εκ του νόμου προβλεπόμενων οικονομικών ελεγκτών όσον αφορά τον έλεγχο των επιχειρήσεων δημοσίου συμφέροντος πρέπει να διενεργείται από ανεξάρτητη αρχή, μη υποκείμενη σε κρατικές εντολές. Οι οικονομικοί ελεγκτές που ασκούν το επάγγελμα δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στο πλαίσιο της αρχής αυτής, οι δε ελεγκτές που έχουν παύσει να ασκούν το επάγγελμα μπορούν να δραστηριοποιηθούν στο πλαίσιο της εν λόγω αρχής μόνο μετά την παρέλευση σχετικά μακρού χρονικού διαστήματος από την παύση της ασκήσεως του επαγγέλματος αυτού.
 Ο αναιρεσείων θεωρεί τη νέα ρύθμιση βλαπτική γι’ αυτόν. Προβάλλει ότι ο κανονισμός είναι αντίθετος στο δίκαιο της Ένωσης.
 Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Το Γενικό Δικαστήριο φρονεί ότι ο αναιρεσείων δεν είχε δικαίωμα προσφυγής κατά του κανονισμού. Αιτιολόγησε την απόφασή του αυτή, με το σκεπτικό ότι ο κανονισμός δεν αφορά τον αναιρεσείοντα ατομικά, διότι αυτός συγκαταλέγεται στα πρόσωπα που αφηρημένως υπόκεινται στον κανόνα δικαίου και δεν δύναται να προβάλει ατομικώς δικαιώματα.
 Αντιθέτως, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι ο κανόνας τον αφορά άμεσα και ατομικά. Υποστηρίζει, ειδικότερα, ότι ο επίμαχος κανόνες απευθύνεται σε ανοιχτό κύκλο προσώπων, δεδομένου ιδίως ότι από τη θέσπιση του κανονισμού έως την έναρξη ισχύος του παρήλθε χρονικό διάστημα κατά το οποίο εντάχθηκε στο σχετικό επάγγελμα απροσδιόριστος αριθμός προσώπων.
 Ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι ο κανονισμός τον αφορά όχι μόνον άμεσα, αλλά και ατομικά. Κατ’ αυτόν, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του την πτυχή αυτή. Φρονεί ότι ο κύκλος των


text:
ασκούντων το επάγγελμα προσδιορίζεται ανά πάσα στιγμή με τη διενέργεια του επιβαλλόμενου από το δίκαιο της Ένωσης ελέγχου. Υποστηρίζει ότι η παροχή δικαστικής προστασίας δεν κριθεί με βάση τη χρονική απόσταση μεταξύ θεσπίσεως και ενάρξεως ισχύος του κανονισμού.
 Επιπλέον, κατά τον αναιρεσείοντα, εάν γινόταν δεκτό ότι ο κανονισμός δεν τον αφορά ατομικά, θα δημιουργούνταν κενό δικαστικής προστασίας. Βάσει του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το κενό αυτό πρέπει, κατ’ αυτόν, να καλυφθεί. Φρονεί ότι, πρόκειται για ζήτημα που εμπίπτει στην ευθύνη και στον έλεγχο των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το μέτρο που η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιούργησε τις συνθήκες λόγω των οποίων προκλήθηκε αυτό το κενό δικαστικής προστασίας.
 (1) EE L 158, σ. 77.


text:
C 163/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.6.2000
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 24ης Ιανουαρι ́ου 2000 της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-179/98, José Cuenda Guijarro κ.λπ. κατα ́ στην υπο ́θεση Τ-266/99, Librairie de Rome κατα ́ Ευρωπαϊ-
 Συμβουλι ́ου (1) κου ́ Κοινοβουλι ́ου (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Συμφε ́ρον για α ́σκηση προσφυγη ́ς — Γενικο ́ (∆ημο ́σιες συμβα ́ σεις υπηρεσιω ́ ν — Προ ́σκληση για την
 και αφηρημε ́νο συμφε ́ρον — Βλαπτικη ́ πρα ́ ξη — ∆εν υποβολη ́ προσφορω ́ ν — Προσφυγη ́ στερου ́μενη προδη ́λως
 υφι ́σταται — Προδη ́λως απαρα ́ δεκτο) οποιασδη ́ποτε νομικη ́ς βα ́ σεως)
 (2000/C 163/54) (2000/C 163/55)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-179/98, José Cuenda Guijarro, υπα ́λληλος του Στην υπο ́θεση Τ-266/99, Librairie de Rome, με ́εδρα τις
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Eva Βρυξε ́λλες, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους L. Dehin και C. Bruls,
 Hellgren, υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, δικηγο ́ρους Λιε ́γης, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το
 κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Petri Samuli Laaksonen, υπα ́λληλος του δικηγορικο ́ γραφει ́ο C. Duro, 3, rue de la Chapelle, κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Hans Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: T. Millett και
 Lund, υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, A. Neergaard), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Daniel Marlier, υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου του Κοινοβουλι ́ου να αναθε ́σει τη συ ́μβαση περι ́ διαθε ́σεως
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Masnuy-Saint-Jean (Βε ́λγιο), εξοπλισμε ́νων χω ́ρων με σκοπο ́ την εκμετα ́λλευση περιπτε ́ρων
 Maria Augusta Santos, υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ- πωλη ́σεως εφημερι ́δων σε α ́λλον, εκτο ́ς απο ́ την ́δια ι την
 κη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Agneta Sederowsky, υπα ́λλη- προσφευ ́γουσα, υποβαλο ́ντα προσφορα ́, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο
 λος του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελ- τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Pirrung, προ ́εδρο, A. Potocki και
 λω ́ν, Jacqueline Willems, υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου της A. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Tervuren (Βε ́λγιο), 23 Μαρτι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Noé Youssouroum, υπα ́λληλος του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Jean- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Noël Louis και Françoise Parmentier, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Fiduciaire 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ


text:
́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Myson SARL, 30, rue de Cessange, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: F. Van Crayenest, M. Bauer
 και D. Waelbroeck), που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως (1) EE C 34 της 5.2.2000.
 της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της 12ης Ιανουαρι ́ου 1998
 σχετικα ́ με την απο ́ρριψη, αφενο ́ς, του αιτη ́ματος των
 προσφευγο ́ντων σχετικα ́ με τη λη ́ψη ορισμε ́νων με ́τρων ασφαλει ́ας
 και προστασι ́ας της υγει ́ας και του περιβα ́λλοντος στον το ́πο
 εργασι ́ας ο ́σον αφορα ́ το κτη ́ριο Justus Lipsius του Συμβουλι ́ου
 στις Βρυξε ́λλες και, αφετε ́ρου, του αιτη ́ματος για ικανοποι ́ηση της
 ηθικη ́ς βλα ́βης που οι προσφευ ́γοντες εκτιμου ́ν ο ́τι ́εχουν υποστει ́
 λο ́γω λαθω ́ν, παραλει ́ψεων και αμελειω ́ν του οικει ́ου Οργα ́νου
 Προσφυγη ́ των Nicolás Martı́nez Rey και λοιπω ́ ν κατα ́ του
 σχετικα ́ με την κατα ́σταση του κτηρι ́ου αυτου ́, το Πρωτοδικει ́ο
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον R. Garcı́a-Valdecasas, προ ́-
 27 Μαρτι ́ου 2000
 εδρο, την Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας:
 H. Jung, εξε ́δωσε, στις 24 Ιανουαρι ́ου 2000, δια ́ταξη με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: (Υπο ́θεση Τ-73/00)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη. (2000/C 163/56)
 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικα ́ τους δικαστικα ́ ́εξοδα
 καθω ́ ς και το ́ημισυ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων του καθου ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 3) Το καθου ́ φε ́ρει το ́ημισυ των δικαστικω ́ ν του εξο ́δων.
 Οι Nicolás Martı́nez Rey και λοιποι ́, κα ́τοικοι της La Coruña
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Ramón Garcı́a-Gallardo και
 (1) EE C 397 της 19.12.1998. τη Dolores Domı́ngues Pérez, με το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες
 Square de Meeûs, 19, α ́σκησαν στις 27 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 ---pagebreak--- 10.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 163/29
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει το ́ενατο εδα ́φιο του παραρτη ́ματος I D του
 Οικει ́ο ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «LIFE» — αριθμο ́ς
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 2742/99 του Συμβουλι ́ου, της
 καταχωρη ́σεως 214932
 17ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, περι ́ καθορισμου ́, για το 2000, για
 ορισμε ́να αποθε ́ματα ιχθυ ́ων και ομα ́δες αποθεμα ́των ιχθυ ́ων,
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Προϊο ́ντα η ́ υπηρεσι ́ες των κατηγο-
 των αλιευτικω ́ν δυνατοτη ́των και συναφω ́ν ο ́ρων στα κοινοτικα ́


text:
ριω ́ν 5, 29, 30, 32 και 33 (κυρι ́ως
 υ ́δατα και, για τα κοινοτικα ́ σκα ́φη, σε α ́λλα υ ́δατα ο ́που
 ει ́δη διατροφη ́ς και ποτα ́)
 απαιτου ́νται περιορισμοι ́ αλιευμα ́των, και περι ́ τροποποιη ́σεως
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 66/98·
 Προσβληθει ́σα ενω ́πιον 'Αρνηση της καταχω ́ρησης απο ́ τον
 του τμη ́ματος προσφυγω ́ν ελεγκτη ́
 — να ακυρω ́σει το σημει ́ο 1, 1.1, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο i,
 απο ́φαση:
 του παραρτη ́ματος IV του κανονισμου ́ (ΕΚ) 685/95 του
 Συμβουλι ́ου, της 27ης Μαρτι ́ου 1995, για τη διαχει ́ριση της
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: — παραβι ́αση απο ́ το τμη ́μα
 αλιευτικη ́ς προσπα ́θειας ο ́σον αφορα ́ ορισμε ́νες αλιευτικε ́ς
 ζω ́νες και αλιευτικου ́ς πο ́ρους της Κοινο ́τητας, με βα ́ση τους προσφυγω ́ν της αρχη ́ς της εκα-
 εκτεθε ́ντες λο ́γους, στο με ́τρο που για το ́ετος 2000 το τε ́ρωθεν ακροα ́σεως
 Συμβου ́λιο ενε ́κρινε για τη ζω ́νη VIII αναλυτικο ́ TAC και ο ́που — μη ορθη ́ εφαρμογη ́ του
 δεν ει ́ναι δυνατο ́ ́ενα κοινο ́ TAC, και α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοι-
 χει ́ο β', του κανονισμου ́
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο της ΕΕ στην καταβολη ́ του (ΕΚ) 40/94
 συνο ́λου των δικαστικω ́ν εξο ́δων. — μη ορθη ́ εφαρμογη ́ του
 α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοι-
 χει ́ο γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 40/94
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι τα προβαλλο ́μενα
 στην υπο ́θεση Τ-54/00, FCPG και λοιποι ́ κατα ́ Συμβουλι ́ου.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Hänseler GmbH και της εταιρι ́ας
 Schuck GmbH κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας REWE-ZENTRAL AG κατα ́ του τη ́των, που ασκη ́θηκε στις 6 Απριλι ́ου 2000
 Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε (Υπο ́θεση Τ-83/00)
 στις 4 Απριλι ́ου 2000
 (2000/C 163/58)
 (Υπο ́θεση Τ-79/00)
 (2000/C 163/57) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) Η εταιρι ́α Hänseler GmbH, με ́εδρα την Konstanz (Ο∆Γ) και η
 εταιρι ́α Schuck GmbH, με ́εδρα τη Schwaig (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́-
 Η REWE-ZENTRAL AG, με ́εδρα την Κολωνι ́α (Ο∆Γ), εκπροσω- μενες απο ́ τον Burkhard Sträter, δικηγο ́ρο Βο ́νης (Ο∆Γ), α ́σκησαν
 που ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Maximilian Kinkeldey της δικηγο- στις 6 Απριλι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 ρικη ́ς εταιρι ́ας Grünecker, Kinkeldey, Stockmair & Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Schwanhäusser, Μο ́ναχο (Ο∆Γ), α ́σκησε στις 4 Απριλι ́ου 2000 Κοινοτη ́των.
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη


text:
́των προσφυγη ́
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια, υποδει ́γματα).
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς Ε (2000) 608 της
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: 9ης Μαρτι ́ου 2000·
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́ σει την απο ́φαση της καθη ́ς, στο με ́τρο
 του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς που με το α ́ρθρο 1, σε συνδυασμο ́ με το παρα ́ρτημα 1 της
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της αποφα ́σεως, επιβα ́λλεται στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α
 27ης Ιανουαρι ́ου 2000, αριθμο ́ς προσφυγη ́ς R 275/1999-3, της Γερμανι ́ας να ανακαλε ́σει την α ́δεια κυκλοφορι ́ας για
 φαρμακευτικα ́ ει ́δη των προσφευγουσω ́ν που περιε ́χουν την
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ουσι ́α Norpseudoephedring·


text:
C 71/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα. της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουα-
 ρίου 2004
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση C-55/04)
 Η διάταξη του άρθρου 508 του πορτογαλικού αστικού κώδικα — (2004/C 71/32)
 η οποία προβλέπει, στο μέτρο κυρίως που πρόκειται για
 περιπτώσεις αστικής ευθύνης, μέγιστα ποσά αποζημιώσεως
 κατώτερα από τα ελάχιστα ποσά εγγυήσεως που καθιερώνει η
 δεύτερη οδηγία περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως των οχημάτων — Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 αντιβαίνει στην ως άνω οδηγία. τον Α. Borde, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 10 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρα-
 τίας.
 (1) ΕΕ L 8 της 11.1.1984, σ. 17.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά οδηγία 2002/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουα-
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις ρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 68/193/ΕΟΚ
 10 Φεβρουαρίου 2004 περί εμπορίας υλικών αγενούς πολλαπλασιασμού της αμπέ-
 λου και την κατάργηση της οδηγίας 74/649/ΕΟΚ (1) και, εν
 (Υπόθεση C-54/04) πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατά-
 ξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την εν λόγω οδηγία·
 (2004/C 71/31)
 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Ulrich Wölker και Gregorio Valero Jordana, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 2004 προσφυγή κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 23 Φεβρουαρίου 2003.
 1. να διαπιστώσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, παραλεί-
 ποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές (1) ΕΕ L 53, σ. 20.
 και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς
 την οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, για τον
 περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων
 ρύπων (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινο-
 ποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 2. να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 11 Φεβρουα-
 έξοδα. ρίου 2004
 (Υπόθεση C-59/04)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (2004/C 71/33)
 Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 27 Νοεμβρίου 2002.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 (1) EE L 309, σ. 1. τον Α. Borde, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 11 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρα-
 τίας.
 ---pagebreak--- 20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/19
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από το άρθρο 13 της εν λόγω


text:
οδηγίας·
 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 1. να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση Η προθεσμία που τάχθηκε για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας
 ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 22 ∆εκεμβρίου 2002.
 συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (1)
 ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις (1) ΕΕ L 167, σ. 10.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2009 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Laszlo Hadadi (Hadady) κατά Csilla Marta Mesko, συζύγου Hadadi (Hadady)
 (Υπόθεση C-168/08) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας - Άρθρο 64 - Μεταβατικές διατάξεις - Εφαρμογή σε απόφαση κράτους μέλους το οποίο προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Δικαιοδοσία σε θέματα διαζυγίου - Κρίσιμα συνδετικά στοιχεία - Συνήθης διαμονή - Ιθαγένεια - Σύζυγοι διαμένοντες στη Γαλλία και έχοντες αμφότεροι τη γαλλική και την ουγγρική ιθαγένεια)
 2009/C 220/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Laszlo Hadadi (Hadady)
 κατά
 Csilla Marta Mesko, συζύγου Hadadi (Hadady)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1347/2000, του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας έναντι των κοινών τέκνων των συζύγων (EE L 160, σ. 19) και των άρθρων 3 και 64 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (EE L 338, σ. 1) — Προϋποθέσεις αναγνωρίσεως δικαστικής αποφάσεως περί διαζυγίου — Συναφή κριτήρια συνδέσεως: κατοικία ή ιθαγένεια των διαδίκων;
 Διατακτικό
 1)
 Οσάκις το δικαστήριο του κράτους μέλους αναγνώρισης οφείλει να εξακριβώσει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 64, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000, αν το δικαστήριο του κράτους μέλους προέλευσης μιας δικαστικής απόφασης είχε διεθνή δικαιοδοσία δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του ίδιου κανονισμού, η τελευταία αυτή διάταξη απαγορεύει στο δικαστήριο του κράτους μέλους αναγνώρισης να θεωρήσει τους συζύγους που έχουν αμφότεροι την ιθαγένεια τόσον του κράτους αυτού όσο και του κράτους μέλους προέλευσης ως υπηκόους αποκλειστικά του κράτους μέλους αναγνώρισης. Το δικαστήριο αυτό υποχρεούται, αντιθέτως, να λάβει υπόψη του ότι οι σύζυγοι έχουν και την ιθαγένεια του κράτους μέλους προέλευσης και ότι, ως εκ τούτου, τα δικαστήρια του κράτους αυτού θα μπορούσαν να είχαν αρμοδιότητα προς εκδίκαση της διαφοράς.
 2)
 Όταν έκαστος των συζύγων έχει την ιθαγένεια των ίδιων δύο κρατών μελών, το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2201/2003 δεν επιτρέπει τον αποκλεισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων τους ενός από τα κράτη μέλη αυτά με την αιτιολογία ότι δεν υφίστανται, στο πρόσωπο του ενάγοντος, άλλα συνδετικά στοιχεία με το κράτος αυτό. Αντιθέτως, τα δικαστήρια των κρατών μελών των οποίων οι σύζυγοι έχουν την ιθαγένεια έχουν διεθνή δικαιοδοσία δυνάμει της διάταξης αυτής, οπότε οι σύζυγοι μπορούν να επιλέξουν το δικαστήριο του κράτους μέλους


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/46
 Προσφυγή της 7ης Ιουλίου 2009 — Mannatech κατά ΓΕΕΑ (BOUNCEBACK)
 (Υπόθεση T-263/09)
 2009/C 205/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mannatech, Inc. (Coppell, Ηνωμένες Πολιτείες) (Εκπρόσωποι: R. Niebel και C. Steuer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Μαρτίου 2009 στην υπόθεση R 100/2009-1 και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα BOUNCEBACK για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του εξεταστή: Αρνείται την καταχώριση του σήματος της προσφεύγουσας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφοι 1,στοιχείο β' και 2, του κανονισμού 207/2009, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένως τις νόμιμες προϋποθέσεις που προβλέπουν οι εν λόγω νομικές διατάξεις.


text:
 Avis juridique important
 |
 E1995J0427(03)
 Διαγραφή από το πρωτόκολλο της υπόθεσης Ε-5/94
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 106 της 27/04/1995 σ. 0006 - 0006
 Διαγραφή από το πρωτόκολλο της υπόθεσης Ε-5/94 (1) (95/C 106/07)Με διάταξη της 27ης Φεβρουαρίου 1995, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ διέταξε τη διαγραφή από το πρωτόκολλο της υπόθεσης Ε-5/94 (αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνωμοδότησης από το Marknadsdomstolen): Konsumentombudsmannen κατά TV-Shop i Sverige AB.(1) ΕΕ αριθ. C 347 της 8. 12. 1994.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/36
 Προσφυγή της 2ας Οκτωβρίου 2008 — S.L.V. Elektronik κατά ΓΕΕΑ — Jiménez Muñoz (LINE)
 (Υπόθεση T-449/08)
 (2008/C 327/64)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: S.L.V. Elektronik GmbH (Übach-Palenberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. König, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Angel Jiménez Muñoz (Gelida, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Ιουλίου 2008 στην υπόθεση R 759/2007-4, καθό μέτρο αρνείται την καταχώριση του σήματος 003316908 για «φωτιστικά δικτύου, συσκευές και συστήματα φωτισμού, συσκευές τεχνητού φωτισμού για εφέ επί σκηνής· ηλεκτρικές λάμπες· μεμονωμένα μέρη των προαναφερθέντων ειδών» και να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «LINE» για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 11 — αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 3 316 908
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Angel Jiménez Muñoz
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Τα εθνικά εικονιστικά και λεκτικά σήματα «Line» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 37 και 38
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική ακύρωση της απόφασης του τμήματος ανακοπών
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ των επίμαχων σημάτων. Επιπλέον, το τμήμα προσφυγών δεν στηρίχθηκε στο προς καταχώριση σήμα αλλά σε σχέδιο που δεν είναι το ίδιο με το προς καταχώριση σήμα.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 — Philip Morris Products κατά ΓΕΕΑ (σχήμα πακέτου τσιγάρων)
 (Υπόθεση T-140/06) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Σχήμα πακέτου τσιγάρων - Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2007/C 247/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Philip Morris Products, SA (Neuchâtel, Ελβετία) (εκπρόσωποι: T. van Innis και C. Moreau, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Rassat)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Φεβρουαρίου 2006 (υπόθεση R 0075/2005-4), η οποία αφορούσε την καταχώριση του σχήματος του πακέτου των τσιγάρων ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει τη Philip Morris Products SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 165 της 15.7.2006.


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-292/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους - Οδηγία 2000/53/ΕΚ)
 (2004/C 217/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Στην υπόθεση C-292/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Κ. Κωνσταντινίδης και P. Aalto) κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: A. Guimaraes-Purokoski), με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους (ΕΕ L 269, σ. 34), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rοdrigues, πρόεδρο τμήματος, F. Macken (εισηγήτρια) K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 213 της 6.9.2003.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/26
 Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2006 η Ocean Trawlers Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 13 Ιουνίου 2006 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-218/03 και T-382/06: Cathal Boyle κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-382/06 P)
 (2006/C 294/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ocean Trawlers Ltd (εκπρόσωποι: P. Gallagher SC, A. Collins SC, D. Barry, Solicitor)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ιρλανδία, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 13ης Ιουνίου 2006 στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή στην υπόθεση T-226/03, Ocean Trawlers Ltd. κατά Επιτροπής που έχει ως αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2003/245/EΚ της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003 (1) για τις αιτήσεις που έλαβε η Επιτροπή για την αύξηση των στόχων των πολυετών προγραμμάτων προσανατολισμού IV προκειμένου να βελτιωθεί η ασφάλεια, η θαλάσσια ναυσιπλοΐα, η υγιεινή, η ποιότητα των προϊόντων και οι συνθήκες εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των 12 μέτρων ως προς το μέρος που είχε εφαρμογή στην αίτηση αυξήσεως ικανότητας για βελτίωση στον τομέα της ασφάλειας για το νέο σκάφος MFV Golden Rose και καταδίκασε την Ocean Trawlers Ltd. στα δικαστικά της έξοδα.
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής 2003/245/EC της 4ης Απριλίου 2003 για τις αιτήσεις που έλαβε η Επιτροπή για την αύξηση των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να βελτιωθεί η ασφάλεια, η θαλάσσια ναυσιπλοΐα, η υγιεινή, η ποιότητα των προϊόντων και οι συνθήκες εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των 12 μέτρων στο μέτρο που είχε εφαρμογή στην αίτηση αυξήσεως ικανότητας για βελτίωση στον τομέα της ασφάλειας για το νέο σκάφος MFV Golden Rose.
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα όλων των διαδικασιών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 Αξιολογώντας το συμφέρον της αναιρεσείουσας να ασκήσει την προσφυγή με αναφορά στην ημερομηνία εκδόσεως της απόφασης 2003/245 και όχι στην ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής, το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο·
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε ουσιαστική πλάνη, όπως προκύπτει από τα έγγραφα που του υποβλήθηκαν, σχετικά με την κυριότητα της αναιρεσείουσας του σκάφους MFV «Golden Rose» σε όλες τις χρονικές περιόδους που αφορά η προσφυγή·
 Η κρίση ότι η απόφαση 2003/245 δεν αφορά ατομικώς την αναιρεσείουσα «εφόσον τα εν λόγω σκάφη είναι πλασματικά» δεν έχει νόμιμο έρεισμα και επιπλέον αντιφάσκει με το σκεπτικό της απόφασης του Πρωτοδικείου·
 Η αναιρεσείουσα είναι και ήταν καθ' όλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα κύριος του σκάφους MFV «Golden Rose». Συνεπώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχασε το συμφέρον του αναμφισβήτητα είχε κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής περί ακυρώσεως της απόφασης 2003/245 στο μέτρο που απέρριψε την αίτησή της για αύξηση της χωρητικότητας για το σκάφος MFV «Golden Rose»·
 Είναι εσφαλμένη η κρίση του Πρωτοδικείου ότι η αναιρεσείουσα δεν νομιμοποιείται να ζητήσει την ακύρωση της απόφασης 2003/245 λόγω των ενεργειών στις οποίες προέβη προκειμένου να αντισταθμίσει τη ζημία που υπέστη από αυτό


text:
18.10.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 251/17
 Για να στηρίξει την προσφυγή της, προβάλλει ιδίως: Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — το ότι αγνοήθηκε η φιλοσοφία της διατυπώσεως Ο προσφεύγων υπέβαλε την υποψηφιότητά του για την πλήρωση
 προαιρετικών σχολίων, καθόσον το ότι «την παροτρύν[ουν] κενής θέσεως συμβούλου στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία
 να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντα συντονισμού και διανομής Καταπολεμήσεως της Απάτης (ΕΥΚΑ). Η υποψηφιότητα του
 των εργασιών στους δακτυλογράφους και τους γραμματείς» προσφεύγοντος για την εν λόγω θέση απορρίφθηκε.
 ουδόλος αποτελεί δικαιολόγηση των αναλυτικών εκτιμήσεων
 «λίαν καλώς» για τις οικείες ενότητες· Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων επικαλείται
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού
 υπηρεσιακής καταστάσεως, κατάχρηση εξουσίας και
 — την διαπίστωση εσωτερικής ασυναρτησίας της καταστρατήγηση διαδικασίας, πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως,
 βαθμολογήσεως· παράβαση ουσιώδους τύπου κατά τη σύνταξη της προκηρύξεως,
 παραβίαση της αρχής της αμεροληψίας και του καθήκοντος
 — το ότι αγνοήθηκαν οι παρατηρήσεις της Επιτροπής εκθέσεων· αρωγής, παράβαση του πρώτου μέρους, σημείο 2, της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2000,
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, ιδιαίτερα του δικαιώματος
 — το γεγονός ότι υπήρξε θύμα παρενοχλήσεως στον τόπο ακροάσεως, της αρχής περί ισότητας των όπλων, της αρχής της
 εργασίας της· ισότητας, του καθήκοντος αρωγής, της αρχής της χρηστής
 διαχειρίσεως, του δικαιώματος στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας
 — το ότι είχε επιδείξει προδήλως και αδιαμφισβήτητα ικανότητα καθώς και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Τέλος, ο
 να αλλάζει θέσεις και τομείς εργασίας. Η ρητή αναφορά του προσφεύγων επικαλείται αναρμοδιότητα του γενικού διευθυντή
 εν λόγω προσόντος στην επίδικη έκθεση αξιολογήσεως Θα της ΕΥΚΑ να αποφασίσει επί της ενστάσεως και να την απορρίψει.
 ήταν, επομένως, συνάδουσα προς τον ΚΥΚ.
 Προσφυγή της Rosalinda Aycinena κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Αυγούστου
 Προσφυγή του Paul Ceuninck κατά της Επιτροπής των
 2003
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Αυγούστου
 2003
 (Υπόθεση Τ-284/03)
 (Υπόθεση Τ-282/03)
 (2003/C 251/33)
 (2003/C 251/32)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ο Paul Ceuninck, κάτοικος Ηertsberge (Βέλγιο), Η Rosalinda Aycinena, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 εκπροσωπούμενος από τους Georges Vandersanden και Αurore από τους S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και Ε. Marchal,
 Finchelstein, δικηγόρους, άσκησε στις 8 Αυγούστου 2003 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών 5 Αυγούστου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει όλη τη διαδικασία επιλογής που ακολούθησε
 την προκήρυξη για την πλήρωση θέσεως COM/051/02 — να ακυρώσει την απόφαση της 26ης Μαρτίου 2003 με την
 καθώς και την εν λόγω προκήρυξη, οποία αναθεωρείται η κατάταξη της προσφεύγουσας κατά
 την πρόσληψη, καθόσον την κατατάσσει στο πρώτο
 κλιμάκιο της βαθμίδας LA 6·
 — να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ (αρμόδιας για τους
 διορισμούς αρχής), της 13ης Σεπτεμβρίου 2002, για τον — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 διορισμό άλλου προσώπου καθώς επίσης και τη συναφή
 απόφαση περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφεύγοντος για την


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana (Ιταλία) στις 6 Οκτωβρίου 2010 — Teresa Cicala κατά Regione Siciliana
 (Υπόθεση C-482/10)
 ()
 2010/C 328/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Teresa Cicala
 Καθής: Regione Siciliana
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 3 του νόμου 241/1990 και του άρθρου 3 του περιφερειακού νόμου της Σικελίας 10/1991, σε συνδυασμό με το άρθρο 1 του νόμου 241/90, το οποίο υποχρεώνει την ιταλική διοίκηση να εφαρμόζει τις αρχές της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράλληλα με την υποχρέωση αιτιολογίας των πράξεων της δημόσιας διοίκησης, την οποία προβλέπει το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 41, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία ερμηνεία οι πράξεις οι εκδοθείσες στο πλαίσιο ασκήσεως δέσμιας αρμοδιότητας στον συνταξιοδοτικό τομέα, οι οποίες δεν εμπεριέχουν άσκηση δημόσιας εξουσίας αλλά από τις οποίες απορρέουν δικαιώματα των ιδιωτών, μπορούν να εξαιρεθούν από την υποχρέωση αιτιολογίας; Μπορεί αυτό να θεωρηθεί παράβαση ουσιώδους τύπου του διοικητικού μέτρου;
 2)
 Είναι το άρθρο 21 octies, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του νόμου 241/1990, όπως ερμηνεύεται με τη νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων, σε σχέση με την υποχρέωση αιτιολογίας της διοικητικής πράξεως την οποία θεσπίζει το άρθρο 3 του ίδιου νόμου 241/1990 και του περιφερειακού νόμου της Σικελίας 10/1991, παράλληλα με την υποχρέωση αιτιολογίας των πράξεων της δημόσιας διοίκησης, την οποία προβλέπει το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 41, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμβατό με το άρθρο 1 του νόμου 241/1990, το οποίο προβλέπει υποχρέωση της διοίκησης να εφαρμόζει τις αρχές της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Κατά συνέπεια, είναι συμβατή και παραδεκτή η ερμηνεία και η εφαρμογή της δυνατότητας της διοίκησης να συμπληρώνει την αιτιολογία διοικητικού μέτρου κατά το στάδιο της δίκης;


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/11
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 5gy Laðot 1998 (eäjso slgäla)
 rsgm tpoäherg C-404/96 P: Glencore Grain Ltd jasó sgy 7gy Laðot 1998
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 rsgm tpoäherg C-145/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 (Epeiäcotra bogäheia sgy Joimoäsgsay pqoy sa jqósg sgy Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot (1)
 pqxägm Robiesijgäy Emxärexy Ç Dómeio Ç Emeäccta piärsxrg (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Tpovqeäxrg pqogcotleämgy
 Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Paqadejsoä Ç Pqóng epgqeó- joimopoigärexy dtmólei sgy odgciäay 83/189/EOJ)
 fotra ólera som idixäsg)
 (98/C 209/22)
 (98/C 209/21)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-145/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Richard B. Wainwright jai Jean-Fran-
 Rsgm tpoäherg C-404/96 P, Glencore Grain Ltd, pqxägm Richco cis Pasquier) jasó Barikeiäot sot Bekciäot (ejpqoärxpoy: Jan
 Commodities Ltd, esaiqeiäa rtrsaheiära jasó so diäjaio sxm Devadder), le amsijeiälemo ma amacmxqirheiä oäsi so Bariäkeio
 Beqlotdxäm jai edqetäotra rso Hamilton (Beqlotädey), sot Bekciäot, ejdiädomsay so diósacla sgy 9gy Moelbqiäot
 ejpqorxpotälemg apoä soty M. M. Slotboom, P. V. F. Bos jai 1993 sgy jtbeqmgärexy sgy ReÂgion de Bruxelles-Capitale
 J. G. A. van Zuuren, dijgcoäqoty Qoässeqmsal, le amsiäjkgso (peqiovgäy Bqtnekkxäm-Pqxsetäotray), peqiä sxm jamoämxm
 rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc Loesch, 11, rue Goe- poioäsgsay jai aruókeiay cia sg liärhxrg epipkxleämxm
 the, le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy pot arjgähgje jasó jasoijixäm, vxqiäy ma joimopoigärei rsgm Episqopgä so rveädio
 sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 24 Repselbqiäot 1996 so sot diasóclasoy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla) óqhqo 8 sgy odgciäay 83/189/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 rsgm tpoäherg S-509/93, Richco jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 28gy Laqsiäot 1983, cia sgm jahieäqxrg liay diadijariäay
 1996, r. II-1181), oäpot o eäseqoy diódijoy gäsam g Episqopgä pkgqouoäqgrgy rsom soleäa sxm sevmijxäm pqostäpxm jai pqo-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, (ejpqoärxpoi: B. J. Drijber diacqauxäm (EE L 109 sgy 26.4.1983, r. 8), oäpxy eävei sqopo-
 jai N. Khan), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C. poigheiä le sgm odgciäa 88/182/EOJ (EE L 81 sgy 26.3.1988,
 Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm, r. 75), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H.
 M. Wathelet (eirgcgsgä) jai R. Schintgen, pqoeädqoty slgäla- Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen,
 soy, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap- G. F. Mancini, G. Hirsch jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemi-
 teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, joäy eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: H. A. Rühl,
 G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 7 Laðot 1998
 cemijoäy eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: D. Louter- apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 man-Hubeau, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 5 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. So Bariäkeio sot Bekciä ot, ejdiä domsay so diósacla sgy
 9gy Moelbqiäot 1993 sgy jtbeqmgärexy sgy ReÂgion de Bru-
 xelles-Capitale, peqiä sxm


text:
jamoämxm poioäsgsay jai aruó-
 1. Amaiqeiä sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy 24gy Repsel-
 keiay cia sg liärhxrg epipkxleämxm jasoijixäm, vxqiäy ma
 bqiäot 1996 rsgm tpoäherg S-509/93, Richco jasó Epi-
 eävei pqogcotleämxy joimopoigärei so rveädio sot diasóc-
 sqopgäy, jahoärom le sgm apoäuarg atsgä apoqqiä uhgje xy
 lasoy rsgm Episqopgä, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeä-
 apaqódejsg g pqorutcgä ajtqxärexy sgy esaiqeiä ay Glen-
 vei apoä so óqhqo 8, paqócqauoy 1, pqxäso edóuio, sgy
 core Grain Ltd, pqxägm Richco Commodities Ltd.
 odgciäay 83/189/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 28gy Laqsiäot
 1983, cia sgm jahieäqxrg liay diadijariäay pkgqouoä-
 qgrgy, rsom soleäa sxm sevmijxäm pqostäpxm jai pqodia-
 2. Amapeälpei sgm tpoäherg emxäpiom sot Pqxsodijeiäot pqo- cqauxäm, oäpxy eävei sqopopoigheiä le sgm odgciäa 88/182/
 jeileämot atsoä ma jqiä mei epiä sgy otriäay. EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Laqsiäot 1988.
 3. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda. 2. So Bariäkeio sot Bekciäot jasadijófesai rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 74 sgy 8.3.1997.
 (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/48
 Προσφυγή της 27ης Ιανουαρίου 2014 — UAB «MELT WATER» κατά ΓΕΕΑ (MELT WATER Original)
 (Υπόθεση T-69/14)
 2014/C 112/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: UAB «MELT WATER» (Klaipėda, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: V. Viešūnaitė)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Νοεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 494/2013-5 και να υποχρεώσει το καθού Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, να καταχωρίσει ως κοινοτικό το σήμα «MELT WATER Original», την καταχώριση του οποίου ζητεί η προσφεύγουσα Research and Production Company «MELT WATER» UAB (αίτηση αριθ. 10 782 068),
 —
 να επιδικάσει τα δικαστικά έξοδα στην προσφεύγουσα Research and Production Company «MELT WATER» UAB;
 —
 να υποχρεώσει το καθού Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς να προσκομίσει τον φάκελο της ενώπιόν του διαδικασίας προσφυγής με αντικείμενο την εν λόγω αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος (αίτηση αριθ. 10 782 068).
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα χρώματος μπλε ανοιχτού, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «MELT WATER Original», για προϊόντα της κλάσεως 32 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 10 782 068.
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθώς και της σχετικής νομολογίας.


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/55
 Προσφυγή της 24ης Φεβρουαρίου 2014 — Tilda Riceland Private κατά ΓΕΕΑ — Siam Grains (BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE)
 (Υπόθεση T-136/14)
 2014/C 135/71
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tilda Riceland Private Ltd (Gurgaon, Ινδία) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, Barrister, N. Urwin και D. Sills, Solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Siam Grains Co. Ltd (Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 1086/2012-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το ασπρόμαυρο εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE» για προϊόντα της κλάσεως 30 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 3 520 641
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το προγενέστερο μη καταχωρισμένο σήμα και το προγενέστερο χρησιμοποιούμενο στο εμπόριο στο Ηνωμένο Βασίλειο σημείο «BASMATI», όσον αφορά το «ρύζι».
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.