text:
C 48/22 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 Diacqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm C-388/97 jai Diacqaugä sgy tpoheärexy C-409/97 (1)
 C-389/97 (1) (1999/C 48/44)
 (1999/C 48/40)
 Le diósang sgy 19gy Moelbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot pqxä-
 Le diósang sgy 11gy Moelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija- sot slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-409/97: Episqopgä
 cqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm C-388/97 jai sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Lecókot Dotjósot sot
 C-389/97 (aisgäreiy sot Conseil d'E Â tat cia sgm eäjdorg pqodi- Kotnelbotäqcot.
 ä
 jarsijgy apouórexy): Fromagerie Philipona SA j.kp. jasó
 Cakkijgäy Dglojqasiäay. (1) EE C 41 sgy 7.2.1998.
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-415/97 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-253/98 (1) (1999/C 48/45)
 (1999/C 48/41)
 Le diósang sgy 24gy Moelbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 Le diósang sgy 11gy Moelbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot Dija- cqaugä sgy tpoheärexy C-415/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay.
 cqaugä sgy tpoheärexy C-253/98: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot.
 (1) EE C 41 sgy 7.2.1998.
 (1) EE C 278 sgy 5.9.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-167/98 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-397/97 (1) (1999/C 48/46)
 (1999/C 48/42)
 Le diósang sgy 2ay Dejelbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot Dija-
 Le diósang sgy 13gy Moelbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot Dija- rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- cqaugä sgy tpoheärxy C-167/98 (aiäsgrg sot Oberster
 cqaugä sgy tpoheärexy C-397/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Gerichtshof cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay. Westdeutsche Landesbank Girozentrale jasó Johannes Leon.
 (1) EE C 26 sgy 24.1.1998. (1) EE C 209 sgy 4.7.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-274/94 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/98 P (1)
 (1999/C 48/43) (1999/C 48/47)
 Le diósang sgy 17gy Moelbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot Dija- Le diósang sgy 7gy Dejelbqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-274/94: Gmxleämo Bariäkeio sgy cqaugä sgy tpoheärexy C-305/98 P: David T. Keeling jasó
 Lecókgy Bqesamiäay jai Boqeiäot Iqkamdiäay jasó Episqopgäy Cqaueiäot Emaqlomiärexy rso pkaiärio sgy erxseqijgäy acoqóy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. (elpoqijó rgälasa, rveädia jai tpodeiäclasa).
 (1) EE C 351 sgy 10.12.1994. (1) EE C 312 sgy 10.10.1998.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/47
 Προσφυγή της 28ης Αυγούστου 2017 — Wall Street Systems UK κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-579/17)
 (2017/C 347/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wall Street Systems UK Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: A. Csaki, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει άκυρη την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) περί αναθέσεως της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο με την από 17 Αυγούστου 2017 απόφαση περί απορρίψεως της προσφυγής της, καθώς και όλες τις μελλοντικές συναφείς αποφάσεις·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα εξής.
 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την απόφαση της καθής περί αναθέσεως της συμβάσεως σε άλλον διαγωνιζόμενο, με την από 17 Αυγούστου 2017 απόφαση περί απορρίψεως της προσφυγής της, και ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση καθώς και όλες τις μελλοντικές συναφείς αποφάσεις (ειδικότερα κάθε απόφαση περί αναθέσεως συμβάσεως). Η προαναφερθείσα απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση της αποφάσεως (ΕΕ) 2016/245 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1) και κατά παραβίαση του εφαρμοστέου δικαίου της Ένωσης, συγκεκριμένα των αρχών της διαφάνειας, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της οικονομικής αποδοτικότητας.
 (1) Απόφαση (ΕΕ) 2016/245 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 9ης Φεβρουαρίου 2016, για τη θέσπιση των κανόνων περί ανάθεσης συμβάσεων (ΕΕ 2016, L 45, σ. 15).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/32
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2006 — Medienanstalt Berlin-Brandenburg κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-24/06)
 (2006/C 86/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Medienanstalt Berlin-Brandenburg (MABB) (Βερολίνο, Γερμανία) [Εκπρόσωποι: οι δικηγόροι M. Schütte και B. Immenkamp]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 9 Νοεμβρίου 2005 απόφαση της Επιτροπής [C(2005)3903 τελ.] ως προς την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για την εισαγωγή της ψηφιακής επίγειας τηλεοράσεως («DVB-T») στο Βερολίνο-Βρανδεμβούργο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση C(2005)3903 τελ. της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2005, που αφορά την κρατική ενίσχυση για την εισαγωγή της ψηφιακής επίγειας τηλεοράσεως (DVB-T) στο Βερολίνο-Βρανδεμβούργο. Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή κήρυξε ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά την ενίσχυση που χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στους μετέχοντες στο DVB-T ιδιωτικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και υποχρέωσε την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να αναζητήσει από τους ωφεληθέντες την παρανόμως δοθείσα ενίσχυση. Η προσφεύγουσα αναφέρεται ρητώς στην προσβαλλόμενη απόφαση ως χορηγήσασα την ενίσχυση.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 Καταρχάς ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς πλημμελής λόγω παραβάσεως ουσιωδών τύπων. Ιδίως η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογίας καθόσον δεν απέδειξε με σαφήνεια για ποιον λόγο πρέπει να θεωρηθεί ότι υφίσταται κρατική ενίσχυση στην υπό κρίση περίπτωση.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 87 ΕΚ. Αφενός θεωρεί ότι δεν στοιχειοθετείται ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Αφετέρου ισχυρίζεται ότι, αν πράγματι στοιχειοθετούνταν ενίσχυση, αυτή θα συμβιβαζόταν με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχεία γ' και δ'.
 Τέλος, η προσφεύγουσα στηρίζει την προσφυγή της στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, διότι, στο μέτρο που υπήρχε τυχόν ενίσχυση, αυτή θα συμβιβαζόταν με την κοινή αγορά.


text:
22 . 4 . 95 1 EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AoiO . C 101 /5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Ποια είναι η έννοια του κοινού δασμολογίου , οπως ισχύει
 υπέβαλε το Finanzgericht des Landes Brandenburg με διάτα βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2587/91 , όσον αφορά την
 ξη της 21ης Φεβρουαρίου 1995 στην υπόθεση Konserven υπαγωγή στην ονοματολογία των περιγραφομένων στο ιστο
 fabrik Lubella Friedrich Buker GmbH & Co. KG κατά ρικό (') συσκευών Xerox 3010 και Xerox 3010 editor;
 Hauptzollamt Cottbus
 (Υπόθεση C-64/95) (') H Xerox 3010 και η Xerox 3010 editor μπορούν να χρησιμοποι
 ηθούν συγχρόνως για τηλετυπίες και αντίγραφα, ενώ με τη
 (95/C 101 /11 δεύτερη συσκευή μπορούν επίσης να επέρχονται μεταβολές στις
 απεικονίσεις που επιτυγχάνονται (μεγεθύνσεις ή σμικρύνσεις,
 Με διαταξη της 21ης Φεβρουάριου 1995 , η οποία περιήλθε κ.λπ. όλης της απεικονίσεως ή ενός μέρους της). H παραγωγή
 στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Μαρ φωτοαντιγράφων πραγματοποιείται μέσω ενός σαρωτή (scanner)
 τίου 1995 , το Finanzgericht des Landes Brandenburg, στο o οποίος ανιχνεύει τα στοιχεία ενός εγγράφου και τα αποθηκεύει
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Konservenfabrik Lubella Fried υπό τη μορφή αριθμητικών μονάδων στη μνήμη της συσκευής,
 rich Buker GmbH & Co. KG και του Hauptzollamt Cottbus από την οποία μπορούν να ανακληθούν προκειμένου να τυπω
 θούν υπό αναγνώσιμη μορφή στο χαρτί.
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο
 φάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1 . Έχει θεσπιστεί εγκύρως o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ . 1932/
 93 της Επιτροπής, όπως διορθώθηκε στην Επίσημη Εφη
 μερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . L 176 της 20ής
 Ιουλίου 1993 , σ. 29;
 Διαγραφή της υποθεσεως C-181/94 (')
 (95/C 101 /13 )
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ ' αριθ . 1
 ερώτημα: ισχύουν οι ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΟΚ) Με διάταξη της 13ης Φεβρουάριου 1995 , o Πρόεδρος του
 αριθ. 1932/93 και για την εισαγωγή βύσσινων μέχρι και της Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 20ής Ιουλίου 1993 , περιλαμβανομένης; διαγραφή της υποθέσεως C-181/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμ
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ' αριθ . 1 βούργου .
 ερώτημα:
 (' EE apiO . C 218 τηç 6 . 8. 1994.
 α) Συνέτρεχαν το έτος 1993 οι προϋποθέσεις για τη λήψη
 μέτρου ρυθμίσεως της αγοράς βύσσινων;
 β) Ρύθμιση περί ελαχίστης τιμής αποτελεί θεμιτό και
 πρόσφορο μέτρο για την εξάλειψη της διαταράξεως
 της αγοράς ;
 γ) Συμβιβάζεται η ρύθμιση περί ελαχίστης τιμής με την Διαγραφή της υποθεσεως C-223/94 (')
 μεταβατική συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκής Κοινότη (95/C 101 /14)
 τας και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημο
 κρατίας της Ουγγαρίας και της Ομοσπονδιακής Με διαταξη της 20ής Φεβρουαρίου 1995 , o Προεδρος του
 Δημοκρατίας της Τσεχίας και της Σλοβακίας, της 25ης Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια
 Φεβρουαρίου 1992; γραφή της υποθέσεως C-223/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
 N EE apiØ . C 275 TTK 1 . 10 . 1994.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που


text:
υπέβαλε το Tariefcommissie με απόφαση της 3ης Μαρτίου
 1995 στην υπόθεση Rank Xerox Manufacturing (Nederland)
 BV κατά Inspecteur der invoerrechten en accijnzen του
 Venlo Διαγραφή της υποθέσεως C-265/94 (')
 (Υπόθεση C-67/95) (95/C 101 /15)
 (95/C 101 /12)
 Με διάταξη της 15ης Φεβρουάριου 1995 , o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Με απόφαση της 3ης Μαρτίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διαγραφή της υποθέσεως C-265/94 ( ] ): Επιτροπή των Ευρω
 στις 13 Μαρτίου 1995 , το Tariefcommissie, στο πλαίσιο της παϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας.
 διαφοράς μεταξύ Rank Xerox Manufacturing (Nederland)
 BV και Inspecteur der invoerrechten en accijnzen Venlo, που (') EE apiØ . C 304 τηç 29. 10. 1994.
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/29
 Αγωγή της 27ης Ιουνίου 2006 — Inalca και Cremonini κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-174/06)
 (2006/C 190/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Inalca και Cremonini (Modena, Ιταλία) (Εκπρόσωπος: Francesco Sciaudone, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των εναγουσών
 Οι ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής·
 —
 να αναγνωρίσει ότι υπέστησαν ζημία ύψους 2 861 000 ευρώ·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την εν λόγω ζημία και να καταβάλει τους σχετικούς αντισταθμιστικούς τόκους και, ενδεχομένως, τόκους υπερημερίας·
 —
 να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ασκηθείσα αγωγή έχει ως αντικείμενο την αποκατάσταση της ζημίας που οι ενάγουσες ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω της δημοσιεύσεως του εγγράφου της 6ης Ιουλίου 1998, με το οποίο η UCLAF (Μονάδα συντονισμού για την καταπολέμηση της απάτης) κοινοποίησε στις ιταλικές αρχές τα πορίσματα, που οι ενάγουσες θεωρούν απολύτως εσφαλμένα, έρευνας που διενήργησε για εικαζόμενες παρατυπίες στο πλαίσιο επιστροφών κατά την εξαγωγή βοείου κρέατος στην Ιορδανία και διατύπωσε αιτιάσεις, με ποινικές προεκτάσεις, κατά των δύο εταιριών και των διαχειριστών τους.
 Προς στήριξη των αιτημάτων τους, οι ενάγουσες προβάλλουν ισχυρισμούς:
 —
 περί παραβάσεως του άρθρου 9, παράγραφος 2, δεύτερο και τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70, καθόσον, αφενός, η επιθεώρηση της UCLAF στην Ιορδανία διεξήχθη κατά τρόπο παράτυπο, διότι η UCLAF υπερέβη τα όρια της εξουσίας της ελέγχου, ο οποίος περιορίζεται στο έδαφος των κρατών μελών, και, αφετέρου, η UCLAF παρέβη την υποχρέωση της να προετοιμάζει και να διεξάγει επιθεωρήσεις και έλεγχους με τη σύμφωνη γνώμη των κρατών μελών και παρουσία των εκπροσώπων όλων των οικείων εθνικών αρχών·
 —
 περί παραβάσεως του άρθρου 9, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 2988/95 και του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) 2185/96, καθόσον η UCLAF παρέβη την υποχρέωσή της να προετοιμάζει τους επιτόπιους ελέγχους και τις εξακριβώσεις σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, καθώς και να ειδοποιεί τις αρμόδιες εθνικές αρχές προ της διενέργειας των εν λόγω ελέγχων·
 —
 περί παραβάσεως του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87, καθόσον η UCLAF αγνόησε την αποδεικτική αξία που ο εν λόγω κανονισμός αποδίδει στα απαριθμούμενα στο ως άνω άρθρο έγγραφα και απέδωσε αυθαιρέτως αξία σε μια σειρά άλλων εγγράφων, παραβιάζοντας την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της διαφάνειας των ελέγχων.
 Οι ενάγουσες προβάλλουν επίσης ισχυρισμό περί παραβιάσεως των αρχών της χρηστής διοικήσεως, της επιμέλειας και της αναλογικότητας, καθώς και περί παραβιάσεως του επαγγελματικού απορρήτου.
 Τέλος, οι ενάγουσες υποστηρίζουν ότι, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι η συμπεριφορά της δεν είναι επίμεμπτη, η UCLAF είναι, εν πάση περιπτώσει, υπεύθυνη για τη ζημία που υπέστησαν. Συγκεκριμένα, οι ενάγουσες δεν μπορούσαν ευλόγως να προβλέψουν και, συνεπώς, να αποφύγουν τη ζημία που θα τους προκαλούσε έρευνα της οποίας τα πορίσματα, όπως ισχυρίζονται, αποδείχθηκαν απολύτως εσφαλμένα.


text:
C 149/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 ∆ευ ́τερο ερω ́ τημα νο ́μου της 24ης Ιανουαρι ́ου 1977, περι ́ της προστασι ́ας της
 υγει ́ας των καταναλωτω ́ν ο ́σον αφορα ́ τα τρο ́φιμα και τα α ́λλα
 Το γεγονο ́ς ο ́τι η προ ́σληψη ́εγινε απο ́ πολυ ́ μεγα ́λη επιχει ́ρηση η προϊο ́ντα, καθο ́σον αυτα ́ απαγορευ ́ουν τη δια ́θεση στο εμπο ́ριο
 οποι ́α συχνα ́ προσφευ ́γει σε ́εκτακτο προσωπικο ́ ́εχει σημασι ́α ως α ́ρτου με υπερβαι ́νουσα το 2 % περιεκτικο ́τητα σε μαγειρικο ́
 προς την απα ́ντηση που πρε ́πει να δοθει ́ στο πρω ́το ερω ́τημα; α ́λας, που εκφρα ́ζεται σε χλωριου ́χο να ́τριο και υπολογι ́ζεται
 με βα ́ση την ξηρα ́ ουσι ́α;
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 70. 2. Ει ́ναι συ ́μφωνα προς το α ́ρθρο 28 της Συνθη ́κης για την
 (2) EE L 348 της 28.11.1992, σ. 1. Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση η ́ μπορου ́ν να δικαιολογηθου ́ν βα ́σει του
 α ́ρθρου 30 της Συνθη ́κης αυτη ́ς τα α ́ρθρα 1, 3 και 8 του
 βασιλικου ́ διατα ́γματος της 2ας Σεπτεμβρι ́ου 1985, περι ́
 α ́ρτων και α ́λλων προϊο ́ντων αρτοποιι ́ας, και το α ́ρθρο 14 του
 νο ́μου της 24ης Ιανουαρι ́ου 1977, περι ́ της προστασι ́ας της
 υγει ́ας των καταναλωτω ́ν ο ́σον αφορα ́ τα τρο ́φιμα και τα α ́λλα
 προϊο ́ντα;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το tribunal de première instance de Bruxelles (55ο 3. Ει ́ναι συ ́μφωνα προς το α ́ρθρο 28 της Συνθη ́κης για την
 τμη ́μα) με απο ́φαση της 28ης Μαρτι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση η ́ μπορου ́ν να δικαιολογηθου ́ν βα ́σει του
 Christina Bellamy κατα ́ Procureur du Roi — αστικω ́ς α ́ρθρου 30 της Συνθη ́κης αυτη ́ς τα α ́ρθρα 4.2 και 5 του
 υπευ ́θυνη: English Shop Wholesale SA βασιλικου ́ διατα ́γματος της 17ης Απριλι ́ου 1980, περι ́ της
 διαφημι ́σεως των τροφι ́μων, και το α ́ρθρο 14 του νο ́μου της
 (Υπο ́θεση C-123/00) 24ης Ιανουαρι ́ου 1977, περι ́ της προστασι ́ας της υγει ́ας των
 καταναλωτω ́ν ο ́σον αφορα ́ τα τρο ́φιμα και τα α ́λλα προϊο ́ντα;
 (2000/C 149/52)
 Με απο ́φαση της 28ης Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 31 Μαρτι ́ου 2000, το tribunal de première instance de Bruxelles
 (55ο τμη ́μα), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Christina Bellamy ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-20/99 (1)
 και Procureur du Roi — αστικω ́ς υπευ ́θυνη: English Shop
 Wholesale SA, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο (2000/C 149/53)
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα


text:
́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Με δια ́ταξη της 25ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 1. Ει ́ναι συ ́μφωνα προς το α ́ρθρο 28 της Συνθη ́κης για την ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 Ευρωπαϊκη ́ 'Ενωση η ́ μπορου ́ν να δικαιολογηθου ́ν βα ́σει του υποθε ́σεως C-20/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 α ́ρθρου 30 της Συνθη ́κης αυτη ́ς τα α ́ρθρα 1, 3 και 8 του ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 βασιλικου ́ διατα ́γματος της 2ας Σεπτεμβρι ́ου 1985, περι ́
 α ́ρτων και α ́λλων προϊο ́ντων αρτοποιι ́ας, και το α ́ρθρο 14 του (1) EE C 86 της 27.3.1999.


text:
C 71/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.3.1999
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 tpeäbake so Kammarrätt i Stockholm le diósang sgy jasó sgy Dglojqasiäay sgy Atrsqiäay pot arjgähgje rsiy
 17gy Dejelbqiäot 1998 rsgm tpoäherg: Kemikalieinspektion 18 Dejelbqiäot 1998
 jasó Toolex Alpha AB
 (Tpoäherg C-475/98)
 (Tpoäherg C-473/98)
 (1999/C 71/21)
 (1999/C 71/19)
 Le diósang sgy 17gy Dejelbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apoä soty Jörn Sack jai Frank Benyon, molijotäy rtlbotäkoty,
 rsiy 21 Dejelbqiäot 1998, so Kammarrätt i Stockholm, rso le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Kemikalieinspektion jai Toolex Cruz, leäkoy sgy Molijgäy sgy Tpgqeriäay, Centre Wagner
 Alpha AB pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgä- C 254, Kirchberg, órjgre, rsiy 18 Dejelbqiäot 1998, emxäpiom
 qio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqx- sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä
 sgälasoy: jasó sgy Dglojqasiäay sgy Atrsqiäay.
 Aposekeiä lia apacoäqetrg epacceklasijgäy vqgärexy sqivkx-
 qoaihtkemiäot, oäpxy peqicqóugje rsg diósang peqiä paqapol- G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio ma amacmxqiärei:
 pgäy jai kalbamoleämot tpoäwg sot rjopotä sgy, leäsqo rtl-
 basoä pqoy so óqhqo 36 sgy Rtmhgäjgy sgy Qxälgy, oäpxy eävei
 euaqlorseiä rso pkaiärio sot joimosijotä dijaiäot, ajoälg jai 1. oäsi g Dglojqasiäa sgy Atrsqiäay, jahoärom pqoeäbg re aso-
 am amsibaiämei rsiy diasóneiy sot óqhqot 30; lijgä diapqaclósetrg, lomocqóugrg jai Ç so 1995 Ç re
 rtämawg liay rtluxmiäay ÛOpen Skiesë le siy GPA rsom
 soleäa sgy emaeäqiay jtjkouoqiäay, paqeäbg siy tpovqexä-
 reiy pot tpeävei apoä sgm Rtmhgäjg EJ, idiäxy de apoä sa
 óqhqa 5 jai 52 sgy Rtmhgäjgy EJ, jahxäy jai apoä so
 paqócxco diäjaio pot eävei herpirseiä bórei atsgäy, idiäxy
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot apoä som jamomirloä (EOJ) aqih. 2407/92 sot Rtlbotkiäot,
 tpeäbake so tribunal administratif de Lille (seäsaqso slgäla), sgy 23gy Iotkiäot 1992, peqiä sgy ejdoärexy adeixäm sxm
 le apoäuarg sgy 19gy Moelbqiäot 1998, rsgm tpoäherg aeqolesauoqeäxm (1), som jamomirloä (EOJ) aqih. 2408/92
 Clinique GreÂgoire SA jasó Direction reÂgionale des impôts du sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1992, cia sgm pqoä-
 Nord-Pas-de-Calais rbarg sxm joimosijxäm aeqolesauoqeäxm re dqolokoäcia
 emdojoimosijxäm aeqopoqijxäm cqallxäm (2), som jamomirloä
 (Tpoäherg C-474/98) (EOJ) aqih. 2409/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot
 (1999/C 71/20) 1992, cia soty matäkoty jai sa joälirsqa sxm aeqopoqi-
 jxäm cqallxäm (3), som jamomirloä (EOJ) aqih. 2299/89
 sot Rtlbotkiäot, sgy 24gy Iotkiäot 1989, rvesijó le
 Le apoäuarg sgy 19gy Moelbqiäot 1998 pot peqigäkhe rsg jxädija rtlpeqiuoqóy cia sa gkejsqomijó rtrsgälasa
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jqósgrgy heärexm (4), oäpxy sqopopoigähgje le som jamomi-
 rsiy 21 Dejelbqiäot 1998 so tribunal administratif de Lille (seä- rloä (EOJ) aqih. 3089/93 (5), jai som jamomirloä (EOJ)
 saqso slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy Clinique GreÂgoire aqih. 95/93 sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iamotaqiäot 1993,
 SA jasó Direction reÂgionale des impôts du Nord-Pas-de-Ca- rvesijó le soty joimotäy jamoämey jasamolgäy sot diaheäri-
 lais, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm lot vqoämot vqgärgy (slots) rsoty joimosijotäy aeqokileä-
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä


text:
sot ajokotähot eqx- mey (6),
 sgälasoy:
 Rtlbibófomsai le soty rsoävoty sot óqhqot 13, leäqoy A, 2. epijotqijxäy, oärom auoqó eäma leäqoy sot aisgälasoy sgy
 paqócqauoy 1, rsoiveiäo d), sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ pqorutcgäy tpoä 1:
 sot Rtlbotkiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sgy
 17gy Laðot 1977 (1), so opoiäo oqiäfei oäsi Û(μ) sa jqósg leäkg
 apakkórrotm, tpoä siy pqoùheäreiy pot oqiäfotm xärse ma ena- oäsi, rso leäsqo pot g rtluxmiäa sot 1995 dem lpoqeiä ma
 ruakiäfesai g oqhgä jai apkgä euaqlocgä sxm pqobkepoleämxm hexqgheiä oäsi sqopopoiägre qifijó jai, óqa, amsijaseä-
 jasxseäqx apakkacxäm (μ): d) siy paqadoäreiy amhqxpiämxm rsgre pqocemeärseqa rtmauheiärey rtluxmiäey, g Dglo-
 (μ), aiälasoy (μ)ë jai so opoiäo pqeäpei ma moeiäsai xy peqi- jqasiäa sgy Atrsqiäay, jahoärom dem jasóqcgre siy diasó-
 kalbómom soäro so pkgäqey amhqxäpimo aiäla oäro jai sa rtrsa- neiy sxm em koäcx rtluxmixäm pot eiämai artlbiäbarsey le
 sijó sot rsoiveiäa sa opoiäa aposekotäm amsijeiälemo nevxqi- sg Rtmhgäjg EJ, idiäxy de le so óqhqo 52 gä le so paqó-
 rsgäy vqgrilopoigärexy jai sxm paqacxäcxm pqoøoämsxm sot, cxco diäjaio, otäse eäkabe oäka sa dtmasó apoä molijgäy
 oi diasóneiy sot óqhqot 261 sot cemijotä jxädija uoqokociäay, apoäwexy leäsqa pqoy som rjopoä atsoä, paqeäbg siy tpo-
 jahoärom hexqeiäsai oäsi apakkórrotm apoä som uoäqo pqorsi- vqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 234 sgy Rtmhgäjgy
 heleämgy aniäay loämom siy dqarsgqioäsgsey pot auoqotäm so EJ, oäpxy sqopopoigähgje le so óqhqo 6 sgy Pqónexy
 pkgäqey amhqxäpimo aiäla; Pqorvxqgärexy,
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 49.
 3. ma jasadijórei sg Dglojqasiäa sgy Atrsqiäay rsa dija-
 rsijó eänoda.


text:
C 331/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 Κατα ́ τη δια ́ρκεια ελε ́γχου στο προσφευ ́γον σχετικα ́ με τις Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 χορηγηθει ́σες επιδοτη ́σεις, η μονα ́δα εσωτερικου ́ λογιστικου ́ ελε ́γ-
 χου του Εurοstat διαπι ́στωσε ο ́τι υπη ́ρχαν επιδοτη ́σεις που ει ́χαν Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 καταβληθει ́ αλλα ́ δεν ει ́χαν χρησιμοποιηθει ́, καθω ́ ς και μη επιλε ́ξι- παρα ́βαση των ο ́ρων της προκηρυ ́ξεως, πλα ́νη εκτιμη ́σεως και
 μες δαπα ́νες. Στη συνε ́χεια, η Επιτροπη ́ ζη ́τησε να της επιστραφει ́ παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης.
 το σχετικο ́ ποσο ́. Επιπλε ́ον, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι
 μεταχειρι ́σεως μεταξυ ́ των υποψηφι ́ων εντο ́ς του οργα ́νου και των
 Το προσφευ ́γον ισχυρι ́ζεται ο ́τι με τον διενεργηθε ́ντα απο ́ την υποψηφι ́ων εκτο ́ς αυτου ́, στον βαθμο ́ που οι πρω ́τοι ωφελη ́θηκαν
 Επιτροπη ́ ́ελεγχο δεν εκτιμη ́θηκαν ορθω ́ς ορισμε ́να γεγονο ́τα και απ' το ο ́τι τους γνω ́ριζε η αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́.
 στοιχει ́α ου ́τε εφαρμο ́στηκαν οι αρχε ́ς που ισχυ ́ουν στον τομε ́α των
 εσωτερικω ́ν λογιστικω ́ν ελε ́γχων της Επιτροπη ́ς. Εξα ́λλου, το
 προσφευ ́γον διατει ́νεται ο ́τι ο ́ελεγχος ει ́ναι μονομερη ́ς και διενερ-
 γει ́ται απο ́ υπηρεσι ́α εξαρτω ́μενη απο ́ τα συμβαλλο ́μενα με ́ρη.
 Τε ́λος, το προσφευ ́γον υποστηρι ́ζει ο ́τι κατα ́ τη δια ́ρκεια του
 σχετικου ́ ελε ́γχου, δεν ελη ́φθησαν υπο ́ψη ο ́λα τα ́εγγραφα που ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-53/01 (1)
 ει ́χαν τεθει ́ στη δια ́θεση του διενεργου ́ντος τον ́ελεγχο.
 (2001/C 331/57)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Προσφυγη ́ του Jean-Louis Cougnon κατα ́ του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις Με δια ́ταξη της 11ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 2 Οκτωβρι ́ου 2001 πενταμελου ́ς τμη ́ματας του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-53/01, Pοste
 (Υπο ́θεση T-240/01) Italiane S.p.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2001/C 331/56) (1) ΕΕ C 134 της 5.5.2001.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Jean-Louis Cougnon, κα ́τοικος Capellen (Λουξεμβου ́ργο),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τη Joëlle Choucroun, δικηγο ́ρο, με το ́πο ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/01 (1)
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 2 Οκτωβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ (2001/C 331/58)
 κατα ́ του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)


text:
Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει τη διαδικασι ́α πληρω ́σεως της θε ́σεως του Με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιουλι ́ου 2001, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 ∆ιευθυντη ́ Προσωπικου ́ και Οικονομικω ́ν — σταδιοδρο- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 μι ́α Α2 — στην οποι ́α αναφερο ́ταν η ανακοι ́νωση κενη ́ς σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-98/01, Φι ́λιππος Πιε ́ρρος κατα ́
 θε ́σεως CJ 78/00 που κοινοποιη ́θηκε στις 17 Οκτωβρι ́ου Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 2000·
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (1) ΕΕ C 186 της 30.6.01


text:
C 247/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 26.8.2000
 3) Ου ́τε η οδηγι ́α 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της στον νο ́μο 474, της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1994, περι ́ της επιταχυ ́νσεως
 15ης Ιουλι ́ου, 1975, περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως των διαδικασιω ́ν πωλη ́σεως των μεριδι ́ων που διατηρου ́ν το κρα ́τος
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβου- και οι δημο ́σιοι οργανισμοι ́ στις μετοχικε ́ς εταιρι ́ες (GURI αριθ.
 λι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991, ου ́τε και ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 177, της 30 Ιουλι ́ου 1994), καθω ́ς και τα διατα ́γματα σχετικα ́ με
 259/93 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, τις «ειδικε ́ς εξουσι ́ες» που καθορι ́στηκαν στην περι ́πτωση της
 σχετικα ́ με την παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφο- ιδιωτικοποιη ́σεως της ENI SpA και της Telecom Italia SpA,
 ρω ́ ν αποβλη ́των στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητας καθω ́ ς και παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 52, 59 της
 κατα ́ την ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους, επιβα ́λλουν στα κρα ́τη Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 43 ΕΚ και 49
 με ́λη τη συ ́ναψη συμβα ́σεων με ́ολες τις ́εχουσες ́αδεια ΕΚ) και 73 Β της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 56 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο,
 επιχειρη ́σεις, κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 10 της οδηγι ́ας συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 75/442, για την παραλαβη ́ και την αξιοποι ́ηση των μη D. A. O. Edward, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́μα-
 επικινδυ ́νων για το περιβα ́λλον αποβλη ́των εργοταξι ́ου. τος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
 G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, δικαστε ́ς,
 4) Το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 75/442, ́οπως γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: D. Louterman-
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156, ερμηνευ ́εται υπο ́ Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 23 Μαι ̈́ου
 την ́εννοια ́οτι επιτρε ́πει σε κρα ́τος με ́λος να λαμβα ́νει με ́τρα 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 σχετικα ́ με τη μεταφορα ́ αποβλη ́των, συμπεριλαμβανομε ́νων
 των με ́τρων απαγορευ ́σεως της μεταφορα ́ς μη επικινδυ ́νων 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, θεσπι ́ζοντας τα ́αρθρα 1, παρα ́γρα-
 αποβλη ́των εργοταξι ́ου που προορι ́ζονται για αξιοποι ́ηση, φος 5, και 2 του κωδικοποιημε ́νου κειμε ́νου του νομοθετικου ́
 αν η μεταφορα ́ δεν ει ́ναι συ ́μφωνη με το καταρτισθε ́ν απο ́ διατα ́γματος 332, της 31ης Μαι ̈́ου 1994, που μετατρα ́πηκε,
 το εν λο ́γω κρα ́τος με ́λος σχε ́διο διαχειρι ́σεως, υπο ́ την κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, στον νο ́μο


text:
474, της 30η ́ς Ιουλι ́ου
 επιφυ ́λαξη ́οτι το σχε ́διο αυτο ́ ει ́ναι συμβατο ́ με τους κανο ́νες 1994, περι ́ της επιταχυ ́νσεως των διαδικασιω ́ ν πωλη ́σεως
 της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας 75/442. των μεριδι ́ων που διατηρου ́ν το κρα ́τος και οι δημο ́σιοι
 οργανισμοι ́ στις μετοχικε ́ς εταιρι ́ες, καθω
 ́ ς και τα διατα ́γ-
 5) Το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 75/442, ́οπως ματα σχετικα ́ με τις «ειδικε ́ς εξουσι ́ες» που καθορι ́στηκαν
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156, ερμηνευ ́εται υπο ́ στην περι ́πτωση της ιδιωτικοποιη ́σεως της ENI SpA και της
 την ́εννοια ́οτι ουδε ́ν δικαι ́ωμα παρε ́χει στους ιδιω ́ τες που Telecom Italia SpA, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει
 αυτοι ́ θα μπορου ́σαν να προβα ́λουν ενω ́ πιον των εθνικω ́ν απο ́ τα ́αρθρα 52, 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 δικαστηρι ́ων, για να αντιταχθου ́ν προς με ́τρο σκοπο ́ ́εχον τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ) και 73 Β της
 να εμποδι ́σει τις μη συ ́μφωνες με σχε ́διο διαχειρι ́σεως Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 56 ΕΚ).
 μεταφορε ́ς αποβλη ́των, για τον λο ́γο ́οτι το με ́τρο αυτο ́
 δεν κοινοποιη ́θηκε στην Επιτροπη ́. 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 234 της 25.7.1998. (1) EE C 121 της 1.5.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 της 23ης Μαι ̈́ου 2000
 της 25ης Μαι ̈́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-58/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) στην υπο ́θεση C-82/98 Ρ: Max Kögler κατα ́ ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 («Ιδιωτικοποι ́ηση εταιριω ́ ν του ∆ημοσι ́ου — Απονομη ́ ειδι- ́ σεως (1)
 Ενω
 κω ́ ν εξουσιω ́ ν»)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπαλληλικη ́ προσφυγη ́ —
 (2000/C 247/02) ∆ιορθωτικο ́ς συντελεστη ́ς επι ́ της συντα ́ ξεως λο ́γω
 συμπληρω ́ σεως συντα ́ ξιμου χρο ́νου»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (2000/C 247/03)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-58/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (εκπρο ́σωποι: A. Aresu και Μ. Πατακια ́), κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρα- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 τι ́ας (εκπρο ́σωπος: καθηγητη ́ς U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον
 I. M. Braguglia), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ Στην υπο ́θεση C-82/98 P, Max Kögler, πρω ́ην υπα ́λληλος
 ∆ημοκρατι ́α, θεσπι ́ζοντας το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 5, και


text:
το του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Konz
 α ́ρθρο 2 του κωδικοποιημε ́νου κειμε ́νου του νομοθετικου ́ διατα ́γ- (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον T. Baltes, δικηγο ́ρο Trier,
 ματος 332, της 31ης Μαι ̈́ου 1994 (GURI αριθ. 126, της με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο R. Weber, 3, rue
 1ης Ιουνι ́ου 1994), που μετατρα ́πηκε, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, de la Loge, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/22
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Ιουλίου 2007 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-300/07)
 (2007/C 235/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Γενικής Διευθύνσεως Πληροφορικής της Επιτροπής περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα κατόπιν της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών στο πλαίσιο του ανοιχτού διαγωνισμού ENTR/05/078 — Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΥ Παρτίδα 1 (εργασίες σύνταξης και μεταφράσεων) για τη διαχείριση και συντήρηση της δικτυακής πύλης «η Ευρώπη σου» (ΕΕ 2006/S 143-153057) και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα ανάδοχο, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 21ης Μαΐου 2007 (στο εξής: απόφαση περί της παρτίδας 1)·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (ΓΔ Πληροφορικής) περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα κατόπιν της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών στο πλαίσιο του ανοιχτού διαγωνισμού ENTR/05/078 — Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΥ Παρτίδα 2 (διαχείριση υποδομής) για τη διαχείριση και συντήρηση της δικτυακής πύλης «η Ευρώπη σου» (ΕΕ 2006/S 143-153057) και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα ανάδοχο, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 13ης Ιουλίου 2007 (στο εξής: απόφαση περί της παρτίδας 2)·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή (ΓΔ Πληροφορικής) να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα εξαιτίας της συμμετοχής της στη διαδικασία του επίμαχου διαγωνισμού, ύψους 1 125 000 ευρώ όσον αφορά την παρτίδα 1 και 825 000 ευρώ όσον αφορά την παρτίδα 2·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή (ΓΔ Πληροφορικής) στην καταβολή των δικαστικών και άλλων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής (στο εξής: προσφυγής), ακόμη και αν αυτή απορριφθεί.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας διαγωνισμού ENTR/05/078 — Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΥ Παρτίδα 1 (εργασίες σύνταξης και μεταφράσεων) για τη διαχείριση και συντήρηση της δικτυακής πύλης «η Ευρώπη σου» (ΕΕ 2006/S 143-153057) και ENTR/05/078 — Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΟΥ Παρτίδα 2 (διαχείριση υποδομής) για τη διαχείριση και συντήρηση της δικτυακής πύλης «η Ευρώπη σου» (ΕΕ 2006/S 143-153057), η ΓΔ Πληροφορικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως αναθέτουσα αρχή δεν συμμορφώθηκε προς τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τον δημοσιονομικό κανονισμό (1), τους κανόνες εφαρμογής του και την οδηγία 2004/18/ΕΚ (2), καθώς και από τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως.
 Επίσης, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η αναθέτουσα αρχή προέβη σε ορισμένες προδήλως πεπλανημένες εκτιμήσεις, με αποτέλεσμα να απορριφθεί η προσφορά της προσφεύγουσας. Επιπροσθέτως, η αναθέτουσα αρχή παρέβη, κατά την προσφεύγουσα, την υποχρέωσή της να αιτιολογήσει την απόφασή της και, ειδικότερα, την υποχρέωση να γνωστοποιήσει στην προσφεύγουσα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της επιλεγείσας προσφοράς σε σχέση με την προσφορά της προσφεύγουσας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί, συνεπώς, να ακυρωθεί η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί απορρίψεως της προσφοράς της προσφεύγουσας και αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα ανάδοχο και να καταδικασθεί


text:
η καθής-εναγόμενη στην καταβολή των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής, ακόμη και αν η προσφυγή απορριφθεί. Επικουρικώς, αν η σύμβαση έχει ήδη εκτελεσθεί κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου ή αν δεν είναι πλέον εφικτή η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα ζητεί, βάσει των άρθρων 235 ΕΚ και 288 ΕΚ, χρηματική αποζημίωση, ύψους 1 125 000 ευρώ όσον αφορά την παρτίδα 1 και 825 000 ευρώ όσον αφορά την παρτίδα 2,.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2004/18/CE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/38
 Προσφυγή της 29ης Απριλίου 2013 — Castell Macía κατά ΓΕΕΑ — PJ Hungary (PEPE CASTELL)
 (Υπόθεση T-242/13)
 2013/C 207/64
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: José Castell Macía (Elche, Ισπανία) (εκπρόσωπος: G. Marín Raigal, P. López Ronda, H. Mosback και G. Macias Bonilla, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) (Βουδαπέστη, Ουγγαρία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 7ης Φεβρουαρίου 2013, η οποία εκδόθηκε επί της προσφυγής αριθ. R 1401/2012-1, να απορρίψει την ανακοπή που ασκήθηκε και να κάνει δεκτή την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 6 798 862«PEPE CASTELL», η δε ασκήσασα την ανακοπή να καταδικαστεί και στις δύο περιπτώσεις στα δικαστικά έξοδα·
 —
 Να καταδικάσει το ΓΕΕΑ, ως καθού, στα δικαστικά του έξοδα και στα έξοδα της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής,
 —
 Κατά περίπτωση, να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικά του δικαστικά έξοδα και στα έξοδα της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «PEPE CASTELL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 25 και 39 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 6 798 862
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: PJ Hungary Szolgáltató kft
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εικονιστικό σήμα περιέχον τα λεκτικά στοιχεία «Pepe Jeans FOOTWEAR» για προϊόντα της κλάσεως 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του Κανονισμού 207/2009


text:
 12.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/3
 Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στις 24 Νοεμβρίου 2010 κατά της αποφάσεως της 9ης Σεπτεμβρίου 2010 την όποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στην υπόθεση T-348/07, Stichting Al-Aqsa κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-550/10 P)
 2011/C 46/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και M. Noort)
 Έτεροι διάδικοι: Stichting Al-Aqsa, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση T-348/07 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει το Stichting Al-Aqsa στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε με εσφαλμένο τρόπο το άρθρο 1, παράγραφοι 4 και 6, της κοινής θέσεως 2001/931 και το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 (1) επειδή έκρινε ότι, μετά την ανάκληση της διοικητικής αποφάσεως Sanctieregeling terrorisme 2003, η περί ης πρόκειται απόφαση ασφαλιστικών μέτρων δεν μπορούσε πλέον να χρησιμεύσει ως βάση για τη διατήρηση του ιδρύματος Al-Aqsa στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων των οποίων δεσμεύονται τα κεφάλαια.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 70).


text:
6.2.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 33/5
 2. Re peqiäpsxrg hesijgäy apamsgärexy epiä sot pqxäsot rjeä- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 koty sot pqxäsot eqxsgälasoy, eqxsósai am eäma jqósoy bake so Supremo Tribunal Administrativo, 2.a SeccËaÄo, le
 leäkoy tpovqeotäsai, jasaqvgäm, ma epirsqeäwei rsom epivei- apoäuarg sgy 28gy Ojsxbqiäot 1998 rsgm tpoäherg Fazenda
 qglasiäa vqglasijeäy epibaqtämreiy epiä sgy aniäay enacoleä- PuÂblica jasó CaÃmara Municipal do Porto
 mxm elpoqetlósxm, oi opoiäey gäheke hexqgheiä oäsi (Tpoäherg C-446/98)
 eirpqóvhgjam jasó paqóbarg sot joimosijotä dijaiäot,
 le dedoleämo oäsi apodeijmtäesai oäsi so pqoärxpo pot (1999/C 33/08)
 amacjórsgje ma jasabókei siy em koäcx epibaqtämreiy siy
 lesajtäkire pqóclasi re ókka pqoärxpa, soty acoqarseäy
 sxm elpoqetlósxm, jai dem pqojtäpsei otäse epijakeiäsai Le apoäuarg sgy 28gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 o epiveiqglasiäay oäsi apoä sgm epibóqtmrg atsgä pqojkgä- rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 hgje atängrg sgy silgäy sxm pqoøoämsxm jai leiäxrg sot sxm rsiy 7 Dejelbqiäot 1998, so Supremo Tribunal Adminis-
 oäcjot sxm pxkgärexäm sot pot eiävam xy aposeäkerla sgm trativo, 2.a SeccËaÄo, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Fazenda
 peqaiseäqx fgliäa atsotä. PuÂblica jai CaÃmara Municipal do Porto, pot ejjqeleiä emxä-
 pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 a) Jasakalbómei g Çvqgrilopoiotälemg rso óqhqo 4,
 paqócqauoy 5, pqxäso edóuio sgy eäjsgy odgciäay
 UPA (1)Ç eäjuqarg Ûdqarsgqioäsgsey gä pqóneiy, siy
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- opoiäey pqaclasopoiotäm xy dgloriäa enotriäaë sgm ejliä-
 bake g Pretura circondariale di Milano le diósang sgy 6gy rhxrg vxäqxm pqooqifoleämxm cia sg rsóhletrg ovgló-
 Moelbqiäot 1998 rsgm tpoäherg Unilever SpA jasó Central sxm (vxäqxm epiä sxm odxäm gä peqiuqacleämxm vxäqxm rsah-
 Food SpA letärexy) rsgm opoiäa pqobaiämotm oi dgloäriey aqveäy (dgä-
 loy);
 (Tpoäherg C-443/98)
 (1999/C 33/07) b) Lpoqeiä o tpotqcoäy Oijomolijxäm jqósoty leäkoty ma
 oqiäfei re poiey peqipsxäreiy rtmsqeävei Ûrglamsijgä rsqeä-
 bkxrg sxm oäqxm sot amsacxmirlotäë, rsgm opoiäa amaueä-
 qesai so óqhqo 4, paqócqauoy 5, detäseqo edóuio sgy
 Le diósang sgy 6gy Moelbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg eäjsgy odgciäay UPA;
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 7 Dejelbqiäot 1998, g Pretura circondariale di Milano,
 rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Unilever SpA jai Central c) Eóm tposeheiä oäsi g ehmijgä diósang pot amaheäsei rsom
 Food SpA, pot ejjqeleiä emxäpioäm sgy, fgseiä apoä so Dijarsgä- tpotqcoä Oijomolijxäm sgm aqlodioäsgsa ma oqiäfei re
 qio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqx- poiey peqipsxäreiy rtmsqeävei rglamsijgä rsqeäbkxrg sxm
 sgälasoy: oäqxm sot amsacxmirlotä eiämai amsirtmsaclasijgä lem,
 koäcx pqorbokgäy sgy aqvgäy sgy uoqokocijgäy moliloäsg-
 say, akkó rtäluxmg pqoy so joimosijoä diäjaio (sgm eäjsg
 odgciäa), tpovqeotäsai o ehmijoäy dijarsgäy ma rtlloqux-
 Lpoqeiä so ehmijoä dijarsgäqio pot jakeiäsai ma ejdxärei dia- heiä pqoy so Rtämsacló sot gä tpovqeotäsai ma rtlloqux-
 sacgä pkgqxlgäy rvesijó le sgm paqódorg enaiqesijó paqheä- heiä, pqo pómsxm, pqoy so joimosijoä diäjaio, dtmólei sgy
 mot ekaiokódot, sot opoiäot g epirgälamrg dem gäsam rtäluxmg aqvgäy sgy tpeqovgäy atsotä eämamsi sxm Rtmsaclósxm;
 pqoy siy diasóneiy sot ehmijotä moälot pot herpiärsgje jai
 seähgje re euaqlocgä emsoäy jqósoty leäkoty (em pqojeileämx,
 sot isakijotä moälot


text:
313/3.8.98), ma lgm euaqloärei som em d) Hexqotämsai oi dgloäriey aqveäy xy tpojeiälemey opxrdgä-
 koäcx moälo, am kguheiä tpoäwg oäsi, jasoäpim sgy joimopoigärexy pose re uoäqo, ópan oi dqarsgqioäsgsey siy opoiäey arjotäm
 jai sgy rtmajoäkothgy enesórexy emoäy ehmijotä molorvediäot dem eiämai alekgseäey, gä tpoäjeimsai re uoäqo loämxm xy
 rvesijó le sgm epirgälamrg sgy pqoeketärexy sot enaiqesijó pqoy siy apaqihlotälemey rso paqóqsgla D dqarsgqioä-
 paqheämot ekaiokódot, sot paqheämot ekaiokódot jai sot sgsey gä pqóneiy, rsiy opoiäey paqapeälpei so óqhqo 4,
 ekaiokódot, g Etqxpaøjgä Episqopgä jókere qgsó so joimo- paqócqauoy 5, sqiäso edóuio sgy eäjsgy odgciäay UPA;
 poigäram jqósoy, bórei sot óqhqot 9, paqócqauoy 3 sgy
 odgciäay 83/189/EOJ (1), cia sgm jahieäqxrg liay diadijariäay
 e) Dtämasai eämay ehmijoäy moäloy ma enotriodoseiä som
 pkgqouoäqgrgy rsom soleäa sxm sevmijxäm pqostäpxm jai pqo-
 tpotqcoä Oijomolijxäm ma oqiäfei siy peqipsxäreiy sxm
 diacqauxäm, ma apoärvei cia oqirleämo vqomijoä diórsgla (leä-
 dqarsgqiosgäsxm sxm opoiäxm g órjgrg eiämai alekgseäa;
 vqi siy 14 Repselbqiäot 1999) apoä sg heärpirg jamoämxm cia
 sgm elpoqiäa sot ekaiokódot, em amalomgä sgy ejdoärexy joi-
 mosijgäy qthliärexy rsom rvesijoä soleäa; rs) Jasó so óqhqo 4, paqócqauoy 5, seketsaiäo edóuio,
 dtämasai eäma jqósoy leäkoy ma hexqeiä sg dqarsgqioäsgsa
 sgy lirhxärexy vxäqxm pqooqifoleämxm cia sg rsóhletrg
 (1) EE L 109 sgy 26.4.1983, r. 8.
 ovglósxm, oäsam arjeiäsai apoä Dgälo, xy dqarsgqioäsgsa
 dgloriäay aqvgäy, kalbómomsay tpoäwg sg diósang sot
 óqhqot 13, slgäla B, rsoiveiäo b), rgleiäo 2 sgy eäjsgy odg-
 ciäay;
 ---pagebreak--- C 33/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 6.2.1999
 f) Eóm oi diódijoi sgy jtäqiay diäjgy dem eävotm eceiäqei fgsgä- lamiäay sgy 26gy Iamotaqiäot 1994 le sa rtlpkgqxlasijó
 lasa eqlgmeiäay gä euaqlocgäy sgy eäjsgy odgciäay UPA, rsoiveiäa sgy 7gy Atcotärsot 1996 amaueäqomsai, oärom auoqó
 dtämasai o ehmijoäy dijarsgäy, vxqiäy idiaiäseqey diastpxä- sgm jasó so rgleiäo 5 c dietjqiämirg, xy peqikalbamoälemg
 reiy, ma eqlgmetärei jai euaqloärei siy diasóneiy sgy odg- cexcqauijgä peqiovgä jai oi dioijgsijeäy peqiueäqeiey Gera,
 ciäay atsgäy jasó som vqoämo ejdoärexy sgy sekijgäy sot Zeitz, Geithain, Grimma, Wurzen, Borna jai o Dgäloy Gera,
 apouórexy; jahxäy jai jasoäpim amadiasónexy jai lesomolarixäm rsiy
 oijeiäey oloärpomdey vxäqey Thüringen, Ranomiäa jai Sachsen-
 (1) èjsg odgciäa 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, Anhalt oi dioijgsijeäy peqiueäqeiey Greiz jai Muldentalkreis,
 peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesi- slgälasa sxm dioijgsijxäm peqiovxäm Leipziger Land jai Bur-
 jxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot genlandkreis jai o Dgäloy Gera.
 pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid.
 eäjd. 09/001, r. 49). Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Paqóbarg sot joimosijotä dijaiäot, óqhqo 173, seäsaqso edó-
 uio sgy Rtmhgäjgy EJ. Eruakleämxy g amaiqeribakkoälemg
 diósang deävesai oäsi o pqorbakkoälemoy jamomirloäy dem
 auoqó asolijxäy siy pqoruetäcotrey. Dem kalbómei tpoäwg
 Aiäsgrg amaiqeärexy sgy Molkerei Groûbraunshain GmbH
 oäsi o pqorbakkoälemoy jamomirloäy paqócei rsg rtcjejqileämg
 jai sgy Bene Nahrungsmittel GmbH, pot arjgähgje rsiy
 peqiäpsxrg aposekeärlasa apouórexy, oäsi g jasórsarg sxm
 7 Dejelbqiäot 1998 jasó sgy diasónexy sgy 15gy Repsel-
 pqoruetcotrxäm, koäcx sot jamomirlotä, dem beksixähgje,
 bqiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Etqx-
 akkó veiqoseäqetre, oäsi le sgm eruakleämg epikocgä sgy rtmo-
 paøjxäm Joimosgäsxm (detäseqo slgäla)


text:
rsgm tpoäherg
 psijgäy diadijariäay jasavxqiärexy rtqqijmxähgjam diaruaki-
 S-109/97, Molkerei Groûbraunshain GmbH jai Bene Nah-
 foälema dijaixälasa rtllesovgäy, sa opoiäa re diauoqesijgä
 rungsmittel GmbH, tporsgqifoälemey apoä so Freistaat Thü-
 peqiäpsxrg ha helekiäxmam dijaiäxla arjgärexy pqorutcgäy,
 ringen, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tpo-
 oäsi oi pqoruetäcotrey dem lpoqotäm ma epistävotm jasókkgkg
 rsgqifoälemgy apoä sg Molkerei und Weichkäserei K.-H. Zim-
 pqorsariäa leärx sgy jimgärexy diadijariäay emxäpiom ehmijotä
 mermann GmbH
 dijarsgqiäot jai oäsi em pórg peqipsxärei dem gäsam dtmasoä ma
 (Tpoäherg C-447/98 P) jqiheiä so paqadejsoä sgy pqorutcgäy vxqiäy ma enesarheiä so
 (1999/C 33/09) bóriloä sgy.
 G Molkerei Groûbraunshain GmbH jai g Bene Nahrungsmit- (1) EE C 378 sgy 5.12.1998, r. 17.
 tel GmbH, ejpqorxpotälemey apoä soty dijgcoäqoty dqa
 Michael Loschelder jai dqa Thilo Klingbeil, Sozietät
 Gaedertz Rechtsanwälte, Jokxmiäa, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 botäqco som dijgcoäqo Marc Loesch, 11, rue Goethe, Boîte
 postale 1107, L-1011, Kotnelbotäqco, órjgram emxäpiom sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 7 Dejelbqiäot Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 1998 aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy diasónexy sgy 15gy bake so tribunal de police de Belley le apoäuarg sgy 24gy
 Repselbqiäot 1998, sgm opoiäa eneädxre so Pqxsodijeiäo sxm Moelbqiäot 1998, rsgm tpoäherg Eiraccekijgä aqvgä jasó
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (detäseqo slgäla) rsgm tpoäherg Jean-Pierre Guimont
 S-109/97 (1), Molkerei Groûbraunshain GmbH jai Bene Nah- (Tpoäherg C-448/98)
 rungsmittel GmbH, tporsgqifoälemey apoä so Freistaat Thürin- (1999/C 33/10)
 gen, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsg-
 qifoälemgy apoä sg Molkerei und Weichkäserei K.-H. Zimmer- Le apoäuarg sgy 24gy Moelbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 mann GmbH. Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Oi amaiqereiäotrey fgsotäm apoä so Dijarsgäqio: rsiy 9 Dejelbqiäot 1998, so tribunal de police de Belley, rso
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Eiraccekijgäy aqvgäy jai Jean-
 amaiqxämsay pkgäqxy sgm pqxsoädijg diósang, diasgqotleämxm Pierre Guimont pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so
 pkgäqxy sxm pqxsodiäjxy tpobkgheämsxm aisglósxm, Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot
 engäy eqxsgälasoy:
 ma ajtqxärei som jamomirloä (EJ) aqih. 123/97 sgy Epi-
 sqopgäy, sgy 23gy Iamotaqiäot 1997, o opoiäoy rtlpkgqxämei Pqeäpei sa óqhqa 3.A, 30 ep. sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy
 so paqóqsgla sot jamomirlotä (EJ) aqih. 1107/96 sgy Epi- sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, oäpxy eävotm sqopopoigheiä, ma
 sqopgäy, rvesijó le sgm jasavxäqirg sxm cexcqauijxäm emdeiä- eqlgmethotäm jasó seäsoio sqoäpo xärse lia cakkijgä qtählirg,
 nexm jai sxm omolarixäm pqoeketärexy rso pkaiärio sgy diadi- oäpxy atsgä pot pqojtäpsei apoä so diósacla 88-1206 sgy 30gäy
 jariäay pot pqobkeäpei so óqhqo 17 sot jamomirlotä (EOJ) Dejelbqiäot 1988 pot apacoqetäei sgm paqarjetgä jai sg dió-
 aqih. 2081/92, jahoärom xy pqoy so amaueqoälemo rso herg rso elpoäqio emsoäy sgy Cakkiäay stqiotä vxqiäy ukotäda le
 rsoiveiäo A sot paqaqsgälasoy pqoøoäm Altenburger Ziegen- sgm omolariäa Ûelleämsakë ma hexqeiäsai oäsi rtmirsó porosijoä
 käse (pqorsasetoälemg omolariäa pqoeketärexy Ç POP), peqioqirloä gä leäsqo irodtmólot aposekeärlasoy rso emdojoi-
 rsgm amajoiämxrg sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceq- mosijoä elpoäqio;


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/69
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2015 — Almaz-Antey κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-255/15)
 (2015/C 294/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: OAO Concern PVO Almaz-Antey (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: C. Stumpf και A. Haak, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/432 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/145/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2015, L 70, σ. 47) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/427 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 269/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2015, L 70, σ. 1), καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε δεόντως ή επαρκώς την καταχώριση της προσφεύγουσας στους καταλόγους προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα λόγω της καταστάσεως στην Ουκρανία.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κρίνοντας ότι στην περίπτωση της προσφεύγουσας συνέτρεχε κάποιο από τα κριτήρια για καταχώριση στους καταλόγους των προσβαλλομένων πράξεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το καθού παραβίασε με την απόφασή του την αρχή της αναλογικότητας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το συνολικό σκεπτικό του καθού δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την επιβολή περιοριστικών μέτρων.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε αδικαιολόγητα και κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας τα θεμελιώδη δικαιώματα της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/53
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας να προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι της Επιτροπής των Ευρω-
 επιστρέψει τα έξοδα (κατά τη διάρκεια των ετών 1993, παϊκών Κοινοτήτων) της διαδικασίας επί της οποίας βασίστηκε
 1996 και 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά ο υπολογισμός των εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό
 την οποία οι προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι της Επιτροπής την Ελλάδα, καθόσον αφορά τη διαδρομή μέσω Brindisi, που
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων), σχετικά με το θαλάσσιο χρησιμοποιείται προς την Αθήνα·
 πέρασμα από το Brindisi προς τα διάφορα ελληνικά συνο-
 ριακά σημεία (Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Πάτρα) βάσει τιμής ή επικουρικώς:
 εισιτηρίου αντιστοιχούντος σε «πολυθρόνα τύπου αερο-
 πλάνου» (aircraft type seats)· — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας να
 επιστρέψει τα έξοδα (κατά τη διάρκεια των ετών 1993,
 — να ακυρώσει όλα τα εκκαθαριστικά σημειώματα των 1996 και 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά
 αποδοχών των προσφευγόντων με τα οποία εφαρμόστηκαν οι την οποία οι προσφεύγοντες ήσαν υπάλληλοι της Επιτροπής
 αποφάσεις των οποίων ζητείται η ακύρωση· των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων), σχετικά με το θαλάσσιο
 πέρασμα από το Brindisi προς τα διάφορα ελληνικά συνο-
 — να αποδοθούν στους προσφεύγοντες ολόκληρα τα ποσά που ριακά σημεία (Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Πάτρα) βάσει τιμής
 δεν καταβλήθηκαν κατόπιν της θέσεως σε εφαρμογή των εισιτηρίου αντιστοιχούντος σε «πολυθρόνα τύπου αερο-
 αποφάσεων των οποίων ζητείται η ακύρωση· αυτά δε τα πλάνου» (aircraft type seats)·
 ποσά πρέπει να καταβληθούν προσαυξημένα νομιμοτόκως·
 — να ακυρώσει όλα τα εκκαθαριστικά σημειώματα των
 — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποδοχών των προσφευγόντων με τα οποία εφαρμόστηκαν οι
 στα δικαστικά έξοδα. αποφάσεις των οποίων ζητείται η ακύρωση·
 — να αποδοθούν στους προσφεύγοντες ολόκληρα τα ποσά που
 δεν καταβλήθηκαν κατόπιν της θέσεως σε εφαρμογή των
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα αποφάσεων των οποίων ζητείται η ακύρωση· αυτά δε τα
 ποσά πρέπει να καταβληθούν προσαυξημένα νομιμοτόκως·
 Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, οι προσφεύγοντες ζητούν
 την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με τροπο- — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ποίηση της μεθόδου που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των στα δικαστικά έξοδα.
 εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Ελλάδα.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προσφεύγοντες προς στήριξη της προσφυγής τους ταυτίζονται με
 τους λόγους και επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες
 στις υποθέσεις Τ-221/02 (1) και Τ-44/03 (2). Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, οι προσφεύγοντες ζητούν
 την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με τροπο-
 ποίηση της μεθόδου που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των
 (1) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 247 της 12.10.2002, σ. 17. εξόδων ετήσιου ταξιδιού με προορισμό την Ελλάδα.
 (2) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 101 της 26.4.2003, σ. 40.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι
 προσφεύγοντες προς στήριξη της προσφυγής τους ταυτίζονται με
 τους λόγους και επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες
 στις υποθέσεις Τ-221/02 (1) και Τ-44/03 (2).
 Προσφυγή του Παναγιώτη Αδαμόπουλου κ.λπ. κατά της (1) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 247 της 12.10.2002, σ. 17.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,


text:
που ασκήθηκε στις (2) Ανακοίνωση στην ΕΕ C 101 της 26.4.2003, σ. 40.
 11 Ιουνίου 2003
 (Υπόθεση Τ-206/03)
 (2003/C 184/111)
 Προσφυγή του Αθανασίου Ράμμου κατά της Επιτροπής των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 2003
 (Υπόθεση Τ-207/03)
 Ο Παναγιώτης Αδαμόπουλος, κάτοικος Βρυξελλών, και 118 άλλοι
 υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους Gilles
 (2003/C 184/112)
 Bounéou και Frédéric Frabetti, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ-
 βούργο, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 11 Ιουνίου 2003, προσφυγή κατά της Επιτροπής (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο: Ο Αθανάσιος Ράμμος, κάτοικος Uccle (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος
 από τους δικηγόρους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, με
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας σχετικά τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι-
 με τροποποίηση (κατά τη διάρκεια των ετών 1993, 1996, κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 11 Ιουνίου 2003,
 1997 ή άλλου έτους και για την περίοδο κατά την οποία οι προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/15
 Καλυ ́πτει το κατ' αποκοπη ́ν τε ́λος που, κατα ́ την οδηγι ́α α ́ρθρου 86 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 90 της Συνθη ́κης ΕΚ), δεν
 64/433/EOK (1) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1964, παυ ́ει να παρα ́γει εξωτερικα ́ αποτελε ́σματα, η ́τοι ευθε ́ως
 βλαπτικα ́ για τους αποδε ́κτες της ́εννομα αποτελε ́σματα.
 α) ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 89/662/EOK (2) της Υπ' αυτο ́ το πρι ́σμα, ει ́ναι κεκτημε ́νο το ο ́τι τα ενδιαφερο ́μενα
 11ης ∆εκεμβρι ́ου 1989 κρα ́τη με ́λη και λοιπα ́ προ ́σωπα δυ ́νανται να προσβα ́λλουν
 τις αποφα ́σεις της Επιτροπη ́ς, με τις οποι ́ες αυτη ́ χαρακτηρι ́ζει
 β) ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/497/EOK (3) της συγκεκριμε ́να με ́τρα ως «νε ́ες ενισχυ ́σεις» κατα ́ την ́εννοια του
 29ης Ιουλι ́ου 1991, α ́ρθρου 92 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 α ́ρθρου 87 ΕΚ) και κινει ́ τη διαδικασι ́α του α ́ρθρου 88,
 και η οποι ́α πρε ́πει να εφαρμοστει ́ συ ́μφωνα με την οδηγι ́α παρα ́γραφος 2, ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 93, παρα ́γραφος 2, της
 88/409/EOK (4) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουνι ́ου 1988, οφει ́- Συνθη ́κης ΕΚ), οσα ́κις θεωρου ́ν ο ́τι τα εν λο ́γω με ́τρα
 λεται για την επιθεω ́ρηση του νωπου ́ κρε ́ατος που προορι ́ζεται για αποτελου ́ν «υφιστα ́μενες ενισχυ ́σεις», που πρε ́πει να εκτι-
 την εθνικη ́ αγορα ́ επι ́σης τα ́εξοδα για τη διενε ́ργεια εξετα ́σεων του μω ́νται εντο ́ς του διαφο ́ρου πλαισι ́ου του α ́ρθρου 88, παρα ́-
 νωπου ́ χοιρει ́ου κρε ́ατος προς ανι ́χνευση τριχινω ́ν, συ ́μφωνα με γραφος 1, ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 93, παρα ́γραφος 1, της
 Συνθη ́κης ΕΚ).
 α) την οδηγι ́α 85/73/EOK (5) του Συμβουλι ́ου, της
 29ης Ιανουαρι ́ου 1985, σε συνδυασμο ́ με την απο ́φαση 2) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α επισημαι ́νει ο ́τι η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε
 88/408/EOK (6) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουνι ́ου 1988, κατα ́φωρη πλα ́νη κατα ́ τον προσδιορισμο ́ της κατα ́λληλης
 νομικη ́ς βα ́σεως για να εκτιμη ́σει αν συμβιβα ́ζονται προς το
 β) την οδηγι ́α 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́-
 κοινοτικο ́ δι ́καιο οι αμφισβητου ́μενες εθνικε ́ς διατα ́ξεις: ενω ́
 θηκε με την οδηγι ́α 93/118/EK (7) του Συμβουλι ́ου, της
 ο ́φειλε, συγκεκριμε ́να, να διεξαγα ́γει και να ολοκληρω ́σει την
 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1993;
 ανα ́λυση ́ της αποκλειστικα ́ με βα ́ση τις ειδικε ́ς διατα ́ξεις της
 ταχυδρομικη ́ς οδηγι ́ας. Η ́ελλειψη αυτη ́ νομικη ́ς βα ́σεως
 ( 1) EE ειδ. ́εκδ. 03/001, σ. 129. οδη ́γησε εν προκειμε ́νω σε προφανη ́ παρα ́βαση ουσιω


text:
́δους
 ( 2) EE 1989, L 395, σ. 13. τυ ́που και κατα ́χρηση διαδικασι ́ας, καθ' ο ́σον κινη ́θηκε η
 ( 3) EE 1991, L 268, σ. 69. διαδικασι ́α του α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 3, ΕΚ, ενω ́ ενδεχο ́-
 ( 4) EE 1988, L 194, σ. 28. μενη μομφη ́ περι ́ μη προση ́κουσας συμμορφω ́σεως προς
 ( 5) EE 1985, L 32, σ. 14. την ταχυδρομικη ́ οδηγι ́α θα ́επρεπε να διατυπωθει ́ στο
 ( 6) EE 1988, L 194, σ. 24. διαδικαστικο ́ πλαι ́σιο του α ́ρθρου 226 ΕΚ (παλαιου ́
 ( 7) EE 1993, L 340, σ. 15.
 α ́ρθρου 169 της Συνθη ́κης).
 Ενεργω ́ντας κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο, η Επιτροπη ́ παρε ́βη επι ́σης
 το α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 3, ΕΚ, που δεν μπορου ́σε να
 εφαρμοστει ́ στην προκειμε ́νη περι ́πτωση, αλλα ́ και το
 α ́ρθρο 226 ΕΚ, το οποι ́ο εσφαλμε ́νως δεν εφα ́ρμοσε.
 Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς των Πρε ́πει, τε ́λος, να παρατηρηθει ́ο ́τι προς στη ́ριξη της επιλογη ́ς
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 20 Ιουλι ́ου την οποι ́α πραγματοποι ́ησε η Επιτροπη ́, υπε ́ρ διαδικασι ́ας
 2000 διαφορετικη ́ς απο ́ την επιβαλλο ́μενη απο ́ το α ́ρθρο 226
 της Συνθη ́κης, δεν προβλη ́θηκε η παραμικρη ́ αιτιολογι ́α,
 (Υπο ́θεση C-286/00) αιτιολογι ́α που η ́ταν πολλω ́ μα ́λλον αναγκαι ́α λο ́γω των
 βαρειω ́ν συνεπειω ́ν στις οποι ́ες η επιλογη ́ αυτη ́ α ́γει.
 (2000/C 302/28)
 Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́
 Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τους Ινο M. Braguglia και
 Francesca Quadri, avvocati dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο την Πρεσβει ́α της Ιταλι ́ας, 5, rue Marie-Adélaïde,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 20 Ιουλι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν βαλε το Bundesverwaltungsgericht, με δια ́ταξη της
 Κοινοτη ́των. 27ης Απριλι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Fleischversorgung
 Neuss GmbH und Co. KG κατα ́ Landrat des Kreises Neuss
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-288/00)
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 16 Μαι ̈́ου 2000 ́εγγραφη ο ́χληση της
 Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς υπ' αριθ. SG (2000) — D/103687· (2000/C 302/29)
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Με δια ́ταξη της 27ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 21 Ιουλι ́ου 2000, το
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Bundesverwaltungsgericht, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́
 Fleischversorgung Neuss GmbH und Co. KG και Landrat des
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρατηρει ́ ο ́τι


text:
η ́ ́εγγραφη ο ́χληση, Kreises Neuss, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 και ́τοι αποτελει ́προκαταρκτικη ́ πρα ́ξη ́εναντι της ενδεχομε ́νως των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 επακολουθου ́σας αποφα ́σεως εκδιδομε ́νης βα ́σει του σεως επι ́ του ακο ́λουθου ερωτη ́ματος:
 ---pagebreak--- C 302/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.10.2000
 Καλυ ́πτει το κατ' αποκοπη ́ν τε ́λος που, κατα ́ την οδηγι ́α Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 64/433/EOK (1) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1964, ο ́πως βαλε το Corte Suprema di Cassazione (τρι ́το πολιτικο ́
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 89/662/EOK (2) της 11ης ∆ε- τμη ́μα) με δια ́ταξη της 18ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση
 κεμβρι ́ου 1989, και η οποι ́α πρε ́πει να εφαρμοστει ́ συ ́μφωνα με Prefetto provincia di Cuneo κατα ́ Carbone Silvano, μοναδι-
 την οδηγι ́α 88/409/EOK (3) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουνι ́ου κου ́ διαχειριστη ́ της εταιρι ́ας «Expo Casa Manta Srl»
 1988, οφει ́λεται για την επιθεω ́ρηση του νωπου ́ κρε ́ατος που
 προορι ́ζεται για την εθνικη ́ αγορα ́ επι ́σης τα ́εξοδα μιας βακτηριο- (Υπο ́θεση C-296/00)
 λογικη ́ς εξετα ́σεως που ει ́ναι αναγκαι ́α σε μια συγκεκριμε ́νη
 περι ́πτωση, συ ́μφωνα με την οδηγι ́α 85/73/EOK (4) του Συμβου-
 λι ́ου, της 29ης Ιανουαρι ́ου 1985, σε συνδυασμο ́ με την απο ́φαση (2000/C 302/31)
 88/408/EOK (5) του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουνι ́ου 1988;
 Με δια ́ταξη της 18ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ( 1) EE ειδ. ́εκδ. 03/001, σ. 129. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την
 ( 2) EE 1989, L 395, σ. 13. 1η Αυγου ́στου 2000, το Corte Suprema di Cassazione (τρι ́το
 ( 3) EE 1988, L 194, σ. 28.
 ( 4) EE 1985, L 32, σ. 14. πολιτικο ́ τμη ́μα) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της
 ( 5) EE 1988, L 194, σ. 24. διαφορα ́ς μεταξυ ́ Prefetto provincia di Cuneo και Carbone
 Silvano, μοναδικου ́ διαχειριστη ́ της εταιρι ́ας «Expo Casa Manta
 Srl» που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου, την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ερωτα ́ται αν εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς των κανονισμω ́ν
 βαλε το Bundesgerichtshof με δια ́ταξη της 27ης Απριλι ́ου 519/94 (1) και 3285/94 (2) σχετικα ́ με το κοινο ́ καθεστω ́ς που
 2000 στην υπο ́θεση Davidoff & Cie. SA και Zino Davidoff εφαρμο ́ζεται επι ́ των εισαγωγω ́ν απο ́ ορισμε ́νες τρι ́τες χω ́ρες εθνικη ́
 SA κατα ́ GOFKID Ltd κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση απαιτου ́σα την εκ


text:
των προτε ́ρων ́εγκριση
 ασυρμα ́των (cordless) τηλεφωνικω ́ν συσκευω ́ν που προε ́ρχονται
 (Υπο ́θεση C-292/00) απο ́ τρι ́τες χω ́ρες αποκλειστικα ́ για τους σκοπου ́ς της εμπορι ́ας
 τους αλλ' ο ́χι και της εισαγωγη ́ς τους.
 (2000/C 302/30)
 Με δια ́ταξη της 27ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη (1) EE L 67 της 10.3.1994, σ. 89.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 31 Ιουλι ́ου 2000 το (2) EE L 349 της 31.12.1994, σ. 53.
 Bundesgerichtshof, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ της
 Davidoff & Cie. SA και Zino Davidoff SA, αφενο ́ς, και της
 GOFKID Ltd., αφετε ́ρου, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο της ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. 'Εχουν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 4, παρα ́γραφος 4,
 στοιχει ́ο α', και 5, παρα ́γραφος 2, της πρω ́της οδηγι ́ας
 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988,
 για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 σημα ́των (1) την ́εννοια (υπο ́ την οποι ́α πρε ́πει ενδεχομε ́νως βαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 να εφαρμοστου ́ν), ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη ́εχουν το δικαι ́ωμα να με απο ́φαση της 31ης Μαι ̈́ου και 6ης Ιουλι ́ου 2000, στα
 προβλε ́πουν συνε ́χιση της προστασι ́ας των γνωστω ́ν σημα ́των πλαι ́σια της υποθε ́σεως M. Balestreri και L. Maura κατα ́
 ακο ́μα και στις περιπτω ́σεις στις οποι ́ες το νεο ́τερο ση ́μα Περιφερει ́ας Λομβαρδι ́ας
 χρησιμοποιει ́ται η ́ προ ́κειται να χρησιμοποιηθει ́ για εμπορευ ́-
 ματα η ́ υπηρεσι ́ες οι οποι ́ες ει ́ναι πανομοιο ́τυπες η ́ παρο ́μοιες (Υπο ́θεση C-303/00)
 με εκει ́νες για τις οποι ́ες ́εχει καταχωριστει ́ το προγενε ́στερο
 ση ́μα;
 (2000/C 302/32)
 2. Τα α ́ρθρα 4, παρα ́γραφος 4, στοιχει ́ο α' και 5, παρα ́γραφος 2
 της οδηγι ́ας περι ́ σημα ́των επιτρε ́πουν τη συνε ́χιση της
 Με απο ́φαση της 31ης Μαι ̈́ου και 6ης Ιουλι ́ου 2000, η οποι ́α
 προστασι ́ας γνωστω ́ν σημα ́των κατα ́ την εθνικη ́ νομοθεσι ́α
 περιη ́λθε στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 8 Αυγου ́στου
 για τους λο ́γους που προβλε ́πονται στις εν λο ́γω διατα ́ξεως
 2000, το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 (χρησιμοποι ́ηση του μεταγενε ́στερου ση ́ματος, χωρι ́ς νο ́μιμη
 υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στα πλαι ́σια
 αιτι ́α, κατα ́ τρο ́πο που να επιφε ́ρει, αχρεωστη ́τως, ο ́φελος απο ́
 της εκκρεμου ́ς ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου υποθε ́σεως
 τον διακριτικο ́ χαρακτη ́ρα η ́ τη φη ́μη του προγενε ́στερου
 M. Balestreri και L. Maura κατα ́ Περιφερει ́ας Λομβαρδι ́ας, τα
 ση ́ματος η


text:
́ θα η ́ταν βλαπτικο ́ς για τον εν λο ́γω διακριτικο ́
 ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα:
 χαρακτη ́ρα η ́ τη φη ́μη), αποκλειστικω ́ς η ́ επιτρε ́πουν τη
 θε ́σπιση συμπληρωματικω ́ν εθνικω ́ν διατα ́ξεων προς προστα-
 σι ́α γνωστω ́ν σημα ́των ́εναντι νεοτε ́ρων τα οποι ́α χρησιμο- 1. Ερωτα ́ται αν οι διατα ́ξεις των α ́ρθρων 1, 4, 6 και 7 του
 ποιου ́νται η ́ προ ́κειται να χρησιμοποιηθου ́ν για πανομοιο ́τυπα κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3950/92 (1) του Συμβουλι ́ου, της
 η ́ παρο ́μοια εμπορευ ́ματα η ́ υπηρεσι ́ες; 28ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, καθω ́ς και των α ́ρθρων 3 και 4 του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 536/93 (2) της Επιτροπη ́ς, της
 (1) EE 1989, L 40, σ. 1. 9ης Μαρτι ́ου 1993, επιτρε ́πουν την παρε ́κκλιση απο ́ τις
 προθεσμι ́ες για τη χορη ́γηση των ποσοστω ́σεων και, συνακο ́-
 λουθα, για τις αντισταθμι ́σεις και τις εισφορε ́ς, σε περι ́πτωση


text:
Αριθ. C 400/ 14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31 . 12. 94
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 Αγωγή του Ernst-Ulrich Horn κατά του Συμβουλίου της — Να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει στον προ
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών σφεύγοντα (ορισμένο ποσό) για υλική ζημία και ηθική
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1994 βλάβη καθώς και για πραγματοποιηθέντα έξοδα.
 (Υπόθεση Τ-383/94)
 — Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 (94/C 400/03)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 O Ernst-Ulrich Horn, Kembs (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία O προσφεύγων ιστορεί ότι συμπλήρωσε αίτηση συμμετοχής
 της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Dr. στον γενικό διαγωνισμό Council/A/338 και την ταχυδρό
 Lukanow, Euskirchen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο μησε στις 28 Φεβρουαρίου 1994, ημέρα Δευτέρα που ήταν
 το δικηγορικό γραφείο Dupong και συνεργάτες, 14Α, rue des και η τελευταία ημέρα για την υποβολή των αιτήσεων. H
 Bains, άσκησε ενώπιον του Προτοδικείου των Ευρωπαϊκών διεύθυνση προσωπικού και διοικήσεως του Συμβουλίου
 Κοινοτήτων, στις 5 Δεκεμβρίου 1994, αγωγή κατά του Συμ αποφάσισε όμως να μην του επιτρέψει να συμμετάσχει στις
 βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των δοκιμασίες του διαγωνισμού με την αιτιολογία ότι o
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. φάκελος που περιείχε τα δικαιολογητικά του δεν έφερε
 σφραγίδα του ταχυδρομείου αποστολής ενώ η ταχυδρομική
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο : σφραγίδα παραλαβής έφερε ημερομηνία 3 Μαρτίου 1994.
 Να υποχρεώσει τα καθών όργανα να καταβάλουν στον O προσφεύγων υποστηρίζει αφενός ότι η ταχυδρόμηση της
 ενάγοντα αποζημίωση για πέντε γαλακτοπαραγωγικές αιτήσεως πριν από τα μεσάνυκτα της 28ης Φεβρουαρίου
 περιόδους, από 1ης Απριλίου 1988, ύψους 41 855 γερμανικών 1994 αρκεί εν προκειμένω και, αφετέρου, ότι η διατύπωση
 μάρκων, εντόκως προς 8 °/ο από 26ης Ιανουαρίου 1985. του μέρους VI της προκηρύξεως του διαγωνισμού δεν είναι
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα δεσμευτική τουλάχιστον καθόσον η ταχυδρομική σφραγίδα
 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως προϋπόθεση sine qua non για το
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με παραδεκτό της αιτήσεως.
 εκείνους της υποθέσεως Τ-20/94.
 O προσφεύγων φρονεί ότι βάσει της διατυπώσεως της
 παραγράφου VI, η αμφισβήτηση ως προς την ημερομηνία
 ταχυδρομήσεως μπορεί να λυθεί είτε με την αποδοχή των
 αιτήσεων για ένα εύλογο χρονικό διάστημα μετά τις 28
 Φεβρουαρίου πέραν του οποίου το βάρος της αποδείξεως της
 ταχυδρομήσεως βαρύνει πλέον τον αιτούντα ή, κατά αυστη
 Προσφυγή του Diarmuid Rossa Phelan κατά του Συμβουλίου ρότερη ερμηνεία, με το να κληθεί o αιτών να αποδείξει την
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 19 Δεκεμ ημερομηνία ταχυδρομήσεως. O προσφεύγων είναι πρόθυμος
 βρίου 1994 και έχει τη δυνατότητα να αποδείξει την ημερομηνία ταχυ
 (Υπόθεση Τ-392/94) δρομήσεως.
 (94/C 400/04)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 O Diarmuid Rossa Phelan, εκπροσωπούμενος από τον
 Desmond O'Neill, Law Library Building, 158 /9 Church Street,
 Dublin, άσκησε στις 19 Δεκεμβρίου 1994 ενώπιον του Πρω
 τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Αγωγή του Gerjet Meyenburg κατά του Συμβουλίου της
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, η οποία κατατέθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1994
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 (Υπόθεση Τ-397/94)
 — Να ακυρώσει την από 16


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/37
 Προσφυγή της 9ης Μαΐου 2017 — GE.CO.P. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-280/17)
 (2017/C 213/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GE.CO.P. Generale Costruzioni e Progettazioni SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Naticchioni, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να κρίνει, καταρχάς, ότι στερείται νομιμότητας η έκδοση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Γραφείο Υποδομών και Υλικοτεχνικής Υποστήριξης στο Λουξεμβούργο της αποφάσεως της 7ης Μαρτίου 2017, περί διετούς αποκλεισμού της προσφεύγουσας από τους ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς για την ανάθεση της εκτελέσεως δημοσίων συμβάσεων και περί δημοσιεύσεως του μέτρου αυτού, να ακυρώσει την απόφαση αυτή, καθώς και όλες τις συνακόλουθες ή προαπαιτούμενες της αποφάσεως αυτής πράξεις, και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και στην καταβολή των σχετικών με τη διαδικασία αυτή επαγγελματικών αμοιβών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Το προσβαλλόμενο μέτρο αφορά την εκ μέρους της Επιτροπής αυτεπάγγελτη λύση, στις 5 Αυγούστου 2015, της συμβάσεως δημοσίων έργων αριθ. 09bis/2012/OIL — παρτίδα αριθ. 1, σχετικά με εργασίες ανακαινίσεως δύο κτηρίων, με την ονομασία «Foyer européen», κειμένων στο Λουξεμβούργο, η εκτέλεση της οποίας είχε ανατεθεί στην GE.CO.P.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2015/1929 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ 2015 L 286, σ. 1), καθώς και παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι δεν προηγήθηκε της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως κατ’ αντιπαράθεση διαδικασία. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν της γνωστοποιήθηκε η κίνηση της διαδικασίας αποκλεισμού και ότι, ως εκ τούτου, δεν ήταν σε θέση να υπερασπισθεί τα συμφέροντά της στο πλαίσιο του διαγωνισμού και να προβάλει υπέρ της επιχειρήματα ενώπιον της αναθέτουσας αρχής.
 Εάν η προσφεύγουσα είχε τη δυνατότητα να υπερασπισθεί τα συμφέροντά της, τότε θα προέβαλε υπέρ της επιχειρήματα δυνάμενα να μεταβάλουν τη θέση της αναθέτουσας αρχής και τη λύση, όσον αφορά τον διαγωνισμό, που αυτή προέκρινε, κατά τρόπο ευνοϊκότερο για την GE.CO.P.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/44
 Προσφυγή της 24ης Ιουνίου 2014 — Österrechische Post κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-463/14)
 2014/C 303/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Österrechische Post (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: H. Schatzmann και J. Bleckmann)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C (2014) 2093 της Επιτροπής, στο μέτρο που ορίζει ότι η οδηγία 2004/17/ΕΚ πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται επί των συμβάσεων αναθέσεως για την παροχή των μη απαριθμούμενων στο άρθρο 1 της εκτελεστικής αποφάσεως ταχυδρομικών υπηρεσιών, των οποίων την απαλλαγή ζήτησε η προσφεύγουσα βάσει του άρθρου 30, παράγραφος 6, της οδηγίας 2004/17/ΕΚ·
 —
 επικουρικώς, εφόσον κριθεί ότι είναι απαράδεκτη τυχόν προσφυγή που στρέφεται κατά τμήματος μόνον της ως άνω αποφάσεως, να ακυρώσει την τελευταία στο σύνολό της, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 263, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας εσφαλμένως την οδηγία 2004/17/ΕΚ, σε σχέση με τις ταχυδρομικές υπηρεσίες οι οποίες δεν απαριθμούνται στο άρθρο 1 της αποφάσεως αυτής. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι οι παρεχόμενες από αυτήν ταχυδρομικές υπηρεσίες εκτίθενται απευθείας σε επαρκή ανταγωνισμό, με συνέπεια να πληρούνται οι προϋποθέσεις απαλλαγής δυνάμει του άρθρου 30, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/17. Επίσης, κατά την άποψη πάντοτε της προσφεύγουσας, η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς τα κριτήρια και τις μεθόδους που προβλέπονται στο δίκαιο της Ένωσης και έχουν τεθεί με τη νομολογία σχετικά με τον ορισμό της σχετικής αγοράς.
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι συντρέχει περίπτωση παραβάσεως ουσιώδους τύπου, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή της.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι παραβίασε θεμελιώδεις διαδικαστικές εγγυήσεις καθόσον, μη αντικρούοντας τα προβληθέντα από την προσφεύγουσα επιχειρήματα και τα προσκομισθέντα από αυτήν αποδεικτικά στοιχεία, το θεσμικό όργανο προσέβαλε το δικαίωμά της ακροάσεως.


text:
C 204/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-11/98 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-23/97 (1)
 (1999/C 204/78) (1999/C 204/82)
 Με δια ́ταξη της 21ης Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 26ης Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-11/98 (αι ́τηση της Pretura circondariale di Roma υποθε ́σεως C-23/97 (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Abdulreza Kazemi ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Palmira Ieropoli, Giovanni
 κατα ́ Confcommercio. Sgambellone κατα ́ Banca Carige SpA.
 (1) EE C 113 της 11.4.1998. (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-72/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-342/98 (1)
 (1999/C 204/83)
 (1999/C 204/79)
 Με δια ́ταξη της 27ης Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 21ης Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-72/99 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 υποθε ́σεως C-342/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σεως του Landesvergabeamt Tirol): Firma Ortner GmbH
 κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου. κατα ́ Innsbrucker Kommunalbetriebe AG.
 (1) EE C 340 της 7.11.1998. (1) EE C 136 της 15.5.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-346/98 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-25/97 (1)
 (1999/C 204/80) (1999/C 204/84)
 Με δια ́ταξη της 21ης Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 υποθε ́σεως C-346/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των σεως C-25/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση
 κατα ́ Ιρλανδι ́ας. προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Fiduciaria Internazionale Srl κατα ́
 Amministrazione delle Finanze dello Stato.
 (1) EE C 340 της 7.11.1998.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-419/98 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-26/97 (1)
 (1999/C 204/81) (1999/C 204/85)
 Με δια ́ταξη της 23ης Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 υποθε ́σεως C-419/98 (αι ́τηση της Pretura circondariale di σεως C-26/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση
 Genova για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Marcella προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Giolfo e C. Srl κατα ́


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/15
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία ασκήθηκε στις 4 Μαρτίου 2005
 (Υπόθεση C-112/05)
 (2005/C 143/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, στις 4 Μαρτίου 2005, κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τους F. Benyon και G. Braun, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι τα άρθρα 2 παράγραφος 1, 4 παράγραφος 1 και 4 παράγραφος 3, του νόμου περί της VW αντιβαίνουν στα άρθρα 56 και 43 ΕΚ·
 2)
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι με την προσφυγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 Κατά παρέκκλιση από τα προβλεπόμενα από το εταιρικό δίκαιο, ο νόμος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας περί της VW επιβάλλει ανώτατο όριο στα δικαιώματα ψήφου εκάστου μετόχου ίσο προς το 20 % του μετοχικού κεφαλαίου. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γερμανίας και η Κυβέρνηση του Land Niedersachsen (ομόσπονδου κράτους της Κ. Σαξωνίας) έχουν δικαίωμα να διορίζουν από δύο μέλη του εποπτικού συμβουλίου της VW-AG, ενόσω κατέχουν μετοχές της εταιρίας. Αποφάσεις της γενικής συνελεύσεως της VW-AG, για τις οποίες, κατά το εταιρικό δίκαιο, απαιτείται πλειοψηφία ίση προς το 75 % του εκπροσωπουμένου μετοχικού κεφαλαίου, πρέπει να λαμβάνονται με πλειοψηφία άνω του 80 % του εκπροσωπουμένου μετοχικού κεφαλαίου.
 Οι διατάξεις αυτές προσβάλλουν την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων κατά το άρθρο 56 ΕΚ και το δικαίωμα εγκαταστάσεως κατά το άρθρο 43 ΕΚ.
 Η οδηγία 88/361/ΕΟΚ περιλαμβάνει, στο παράρτημα, στις κινήσεις κεφαλαίων όχι μόνον τις επενδύσεις σε μετοχές και αξιόγραφα, αλλά και τη συμμετοχή σε επιχειρήσεις ή την πλήρη απόκτηση υφιστάμενων επιχειρήσεων.
 Όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο, θίγει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων κάθε ρύθμιση ικανή να αποτρέπει τους επενδυτές άλλων κρατών μελών από του να επενδύουν στην εταιρία αυτή και να μετέχουν στη διοίκηση και τον έλεγχό της. Συγκεκριμένα, η απαγόρευση του άρθρου 56 ΕΚ δεν αποσκοπεί μόνον στην αποτροπή διαφορετικής (δυσμενούς) μεταχειρίσεως των αλλοδαπών έναντι των εγχώριων επιχειρήσεων, αλλά έχει εφαρμογή σε κάθε μέτρο που θίγει, με οποιοδήποτε τρόπο, την άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου ως προς την απαγόρευση περιορισμών δυνάμει του άρθρου 56 ΕΚ, το από το κράτος επιβληθέν ανώτατο όριο στα δικαιώματα ψήφου, μέσω του νόμου περί της VW, συνιστά έμμεσο περιορισμό στην απόκτηση μετοχών και, ως εκ τούτου, προσβάλλει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων.
 Με το μερίδιο των μετοχών του, το Land Niedersachsen επιτυγχάνει, στις γενικές συνελεύσεις στις οποίες συνήθως το δικαιούμενο ψήφου κεφάλαιο δεν εκπροσωπείται πλήρως, το 20 % των ψήφων ήτοι το ποσοστό που είναι αναγκαίο για την αποτροπή λήψεως αποφάσεων στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η λήψη αποφάσεως απαιτεί πλειοψηφία υπερβαίνουσα το 80 % του εκπροσωπουμένου κεφαλαίου. Η διάταξη αυτή του νόμου περί VW θεσπίζει περιορισμό μέσω της ασκήσεως δημόσιας εξουσίας, επειδή η ρύθμιση αυτή επιτρέπει στο Land να παρεμποδίζει τις ανεπιθύμητες σε αυτό αλλαγές στην υφιστάμενη τάξη πραγμάτων,


text:
εφόσον αυτές πρέπει να πραγματοποιηθούν με αποφάσεις οι οποίες, κατά το εταιρικό δίκαιο, λαμβάνονται με αυξημένη πλειοψηφία.
 Το δικαίωμα διορισμού μελών στο εποπτικό συμβούλιο, το οποίο ο νόμος περί VW προβλέπει υπέρ της Ομοσπονδιακής Κυβερνήσεως της Γερμανίας και υπέρ της Κυβερνήσεως του Land Niedersachsen ανεξαρτήτως του αριθμού των μετοχών που κατέχουν, περιορίζει το δικαίωμα των λοιπών μετόχων να εκπροσωπηθούν δεόντως στο εποπτικό συμβούλιο της εταιρίας. Επειδή δε –όπως επίσης έχει αποφανθεί επανειλημμένως το Δικαστήριο– μία ρύθμιση, η οποία παρεμποδίζει την απόκτηση εταιρικών μεριδίων ή περιορίζει με άλλον τρόπο στην πράξη τη δυνατότητα συμμετοχής στη διοίκηση εταιρίας ή στον έλεγχό της, συνιστά περιορισμό της ελεύθερης διακινήσεως των κεφαλαίων, η εν λόγω νομοθετική ρύθμιση αποτελεί αντίθετο προς το κοινοτικό δίκαιο περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων.
 Περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων δικαιολογείται μόνον από τους απαριθμούμενους στο άρθρο 58 ΕΚ λόγους ή από τους λεγόμενους επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος. Σύμφωνα με τα κριτήρια, τα οποία διαμόρφωσε το Δικαστήριο, τέτοια μέτρα υπέρ του γενικού συμφέροντος δεν επιτρέπεται να εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις, πρέπει να είναι αντικειμενικώς επιβεβλημένα και να τελούν σε σχέση αναλογίας προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Οι λόγοι αυτοί πρέπει να ισχύουν ιδίως για όλα τα πρόσωπα ή επιχειρήσεις που αναπτύσσουν δραστηριότητα στην επικράτεια του κράτους μέλους υποδοχής. Κατά πάγια νομολογία, γενικά οικονομικά συμφέροντα, πέραν των λόγων του άρθρου 58 ΕΚ οι οποίοι αφορούν το φορολογικό δίκαιο, καθώς και άλλοι οικονομικοί σκοποί του κράτους μέλους δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως δικαιολογία για την επιβολή απαγορευμένων από τη Συνθήκη ΕΚ εμποδίων. Υπό το πρίσμα των κριτηρίων του άρθρου 56 ΕΚ και της σχετικής νομολογίας οι ως άνω διατάξεις του νόμου περί VW συνιστούν έμμεσους περιορισμούς που δεν δικαιολογούνται από θεμιτούς, κατά το κοινοτικό δίκαιο, λόγους.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/42
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 2ας Απριλίου 2004
 στην υπόθεση Τ-337/03, Luis Bertelli Gálvez κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή κατά παραλείψεως - Διαδικασία του άρθρου 7 ΕΕ - Καταγγελία λόγω υποτιθέμενων παραβιάσεων από τις ισπανικές δικαστικές αρχές των διαλαμβανόμενων στο άρθρο 6, παράγραφος 1, ΕΕ αρχών - Πρόδηλη αναρμοδιότητα)
 (2004/C 118/91)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση Τ-337/03, Luis Bertelli Gálvez, κάτοικος Μαδρίτης (Ισπανία), εκπροσωπούμενος από τον J. Puche Rodríguez-Acosta, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή δυνάμει του άρθρου 232, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να κινήσει κατά του Βασιλείου της Ισπανίας την προβλεπόμενη στο άρθρο 7 ΕΕ διαδικασία, κατόπιν καταγγελίας του προσφεύγοντος λόγω υποτιθέμενων παραβιάσεων από τις δικαστικές αρχές αυτού του κράτους μέλους, όσον αφορά τον ίδιο, των διαλαμβανόμενων στο άρθρο 6, παράγραφος 1, ΕΕ αρχών της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και του κράτους δικαίου, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την P. Lindh, Πρόεδρο, και τους R. García-Valdecasas και J.D. Cooke, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 2 Απριλίου 2004 διάταξη της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:
 1.
 Η προσφυγή απορρίπτεται λόγω πρόδηλης αναρμοδιότητας.
 2.
 Ο προσφεύγων φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2008 — Αθηναϊκή Τεχνική AE κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Athens Resort Casino AE Συμμετοχών
 (Υπόθεση C-521/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κρατική ενίσχυση - Ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ελληνική Δημοκρατία προς την Hyatt Regency - Καταγγελία - Απόφαση περί θέσεως της καταγγελίας στο αρχείο - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Άρθρα 4, 13 και 20 - «Πράξη δυνάμενη να προσβληθεί» κατά την έννοια του άρθρου 230 ΕΚ)
 (2008/C 223/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Αθηναϊκή Τεχνική AE (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Δ. Τριανταφύλλου), Athens Resort Casino AE Συμμετοχών (εκπρόσωποι: F. Carlin, barrister, και N. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2006, T-94/05, Αθηναϊκή Τεχνική κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή με την οποία εζητείτο η ακύρωση του εγγράφου της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 2004, με το οποίο ενημέρωνε την προσφεύγουσα σχετικά με την κατάταξη της καταγγελίας της σχετικά με προβαλλόμενη κρατική ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ελληνική Δημοκρατία στο πλαίσιο διαδικασίας συνάψεως συμβάσεως με το Δημόσιο — Έννοια προσβλητέας, σύμφωνα με το άρθρο 230 ΕΚ, πράξεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τη διάταξη του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 26ης Σεπτεμβρίου 2006, T-94/05, Αθηναϊκή Τεχνική κατά Επιτροπής.
 2)
 Απορρίπτει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Αναπέμπει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί των αιτημάτων της Αθηναϊκής Τεχνικής AE περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 2ας Ιουνίου 2004 να θέσει στο αρχείο την καταγγελία της περί κρατικής ενισχύσεως που χορήγησε η Ελληνική Δημοκρατία στην κοινοπραξία Hyatt Regency στο πλαίσιο της αναθέσεως της δημόσιας συμβάσεως με αντικείμενο την παραχώρηση του 49 % του κεφαλαίου του καζίνου Mont Parnès.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/24
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 4ης Μαρτίου 2009 — Associazione italiana del risparmio gestito και Fineco Asset Management κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-445/05) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι ιταλικές αρχές υπέρ ορισμένων οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες οι οποίοι ειδικεύονται στην κατοχή μετοχών εταιριών μικρής ή μεσαίας κεφαλαιοποίησης - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη προς την κοινή αγορά - Προσφυγή ακυρώσεως - Άμεσος και ατομικός επηρεασμός - Παραδεκτό - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Επιλεκτικός χαρακτήρας του μέτρου - Υποχρέωση ανακτήσεως)
 2009/C 90/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Associazione italiana del risparmio gestito (Ρώμη, Ιταλία) και Fineco Asset Management SpA (Ρώμη) (εκπρόσωποι: G. Escalar, G. Cipolla και V. Giordano, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και E. Righini)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως 2006/638/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή υπέρ ορισμένων οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες οι οποίοι ειδικεύονται στην [κατοχή μετοχών εταιριών] μικρής ή μεσαίας κεφαλαιοποίησης εισηγμένων σε [ρυθμιζόμενες] αγορές (ΕΕ 2006, L 268, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 48 της 25.2.2006.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Županijski Sud u Zagrebu (Κροατία) στις 18 Μαΐου 2017 — Ured za suzbijanje korupcije i organiziranog kriminaliteta κατά AY
 (Υπόθεση C-268/17)
 (2017/C 256/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική
 Αιτούν δικαστήριο
 Županijski Sud u Zagrebu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Κατηγορούσα αρχή: Ured za suzbijanje korupcije i organiziranog kriminaliteta
 Κατηγορούμενος: AY
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 4, στοιχείο 3, της αποφάσεως-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ την έννοια ότι το γεγονός ότι δεν έχουν ασκηθεί διώξεις για την παράβαση που αποτελεί το αντικείμενο ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως ή ότι παύουν οι ήδη ασκηθείσες έχει σχέση μόνο με την παράβαση που αποτελεί το αντικείμενο του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως ή η διάταξη αυτή έχει την έννοια ότι η μη άσκηση διώξεως ή η παύση τους πρέπει επίσης να αφορά το καταζητούμενο πρόσωπο υπό την ιδιότητα του υπόπτου/κατηγορούμενου στο πλαίσιο αυτών των διώξεων;
 2)
 Μπορεί κράτος μέλος να αρνηθεί, με βάση το άρθρο 4, σημείο 3, της αποφάσεως-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ, να εκτελέσει ένα ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως που εκδόθηκε, όταν η δικαστική αρχή του άλλου κράτους μέλους έχει αποφασίσει είτε να μην προβεί σε διώξεις για την παράβαση που αποτελεί το αντικείμενο του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως είτε να τις παύσει, στην περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο αυτών των διώξεων, το καταζητούμενο πρόσωπο είχε την ιδιότητα του μάρτυρα και όχι αυτή του υπόπτου/κατηγορούμενου;
 3)
 Συνιστά για τα άλλα κράτη μέλη η απόφαση να παύσει η έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας το καταζητούμενο πρόσωπο δεν είχε την ιδιότητα του υπόπτου, αλλά εξετάσθηκε με την ιδιότητα του μάρτυρα, λόγο για να μη δοθεί συνέχεια στο εκδοθέν ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως, σύμφωνα με το άρθρο 3, σημείο 2, της αποφάσεως-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ;
 4)
 Ποια είναι η σχέση μεταξύ του υποχρεωτικού λόγου αρνήσεως της παραδόσεως που προβλέπεται στο άρθρο 3, σημείο 2, της αποφάσεως-πλαίσιο, στην περίπτωση κατά την οποία «από τις πληροφορίες που διαθέτει η δικαστική αρχή εκτέλεσης προκύπτει ότι ο καταζητούμενος έχει δικασθεί τελεσιδίκως για τις ίδιες πράξεις από κράτος μέλος», και του προαιρετικού λόγο αρνήσεως της παραδόσεως που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 3, της αποφάσεως-πλαίσιο, στην περίπτωση κατά την οποία «όταν ο καταζητούμενος έχει δικασθεί τελεσιδίκως για τις αυτές πράξεις σε κράτος μέλος, με αποτέλεσμα να κωλύεται η μεταγενέστερη άσκηση δίωξης»;
 5)
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ την έννοια ότι το κράτος εκτελέσεως οφείλει να εκδώσει απόφαση επί παντός ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως που του διαβιβάζεται, τούτο δε και στην περίπτωση που έχει ήδη αποφασίσει επί προηγουμένου ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως που εκδόθηκε από την άλλη δικαστική αρχή κατά του ίδιου προσώπου που καταζητείται στο πλαίσιο της ίδιας ποινικής διαδικασίας, το δε νέο ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως εκδόθηκε λόγω μεταβολής των περιστάσεων στο κράτος εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως (απόφαση περί παραπομπής — κίνηση της ποινικής διαδικασίας, αυστηρότερο κριτήριο ως προς τις ενδείξεις για τη διάπραξη της παραβάσεως, νέα αρμόδια δικαστική αρχή ή νέο αρμόδιο δικαστήριο);