text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/36
 Προσφυγή της 28ης Νοεμβρίου 2014 — Ρουμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-784/14)
 (2015/C 065/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: R. Radu, R. Haţieganu και A. Buzoianu)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής που περιέχεται στο έγγραφο BUDG/B3/MV D(2014) 3079038 της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 και με την οποία η Επιτροπή ζητεί από τη Ρουμανία να καταβάλει στον προϋπολογισμό της Ένωσης το μικτό ποσό των 14 883,79 ευρώ, ποσό το οποίο αντιστοιχεί στην απώλεια παραδοσιακών ίδιων πόρων,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από αναρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση
 —
 Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν περιέχει καμία διάταξη η οποία να παρέχει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα να επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση καταβολής χρηματικού ποσού αντιστοιχούντος σε απώλεια ιδίων πόρων της ΕΕ οφειλόμενη σε διαγραφή δασμών αποφασισθείσα από άλλο κράτος μέλος το οποίο ήταν υπεύθυνο για τον υπολογισμό, την είσπραξη και απόδοση των εν λόγω δασμών ως παραδοσιακών ίδιων πόρων στον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από ανεπαρκή και μη προσήκουσα αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως
 —
 Η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ανεπαρκής και μη προσήκουσα, κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ. Αφενός, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει τη νομική βάση επί της οποίας στηρίχθηκε, η βάση δε αυτή δεν μπορεί να προσδιοριστεί ούτε σε σχέση με άλλα στοιχεία του εγγράφου της Επιτροπής. Αφετέρου, η Επιτροπή δεν εξέθεσε με την προσβαλλόμενη απόφαση τον νομικό συλλογισμό που την οδήγησε να επιβάλει στη Ρουμανία την υποχρέωση να καταβάλει αποζημίωση για την απώλεια παραδοσιακών ίδιων πόρων της ΕΕ λόγω διαγραφής τελωνειακής οφειλής κοινοποιηθείσας από άλλο κράτος μέλος.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται, σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεχτεί ότι η Επιτροπή ενήργησε εντός των ορίων της αρμοδιότητας που της παρέχουν οι Συνθήκες, από την εκ μέρους του θεσμικού αυτού οργάνου παράβαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Ρουμανίας
 —
 Η Επιτροπή παραβίασε το καθήκον επιμέλειας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως καθόσον δεν εξέτασε ενδελεχώς όλες τις κρίσιμες πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της ούτε αναζήτησε άλλες αναγκαίες πληροφορίες πριν εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Η Επιτροπή δεν απέδειξε άμεσο αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ των πραγματικών περιστατικών που προσάπτονται στη Ρουμανία και της απώλειας των ίδιων πόρων της ΕΕ. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν δικαιολόγησε το ζητούμενο ποσό σε σχέση με το ποσό των δασμών που αντιστοιχούν στην αξία της επίμαχης διαμετακόμισης, αρκούμενη να στηριχθεί στην αξία που διεγράφη από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 —
 Οι ενέργειες της Επιτροπής ήταν απρόβλεπτες και κατέστησαν ανέφικτη την εκ μέρους της Ρουμανίας άσκηση των δικαιωμάτων της άμυνας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 —
 Οι κανόνες δικαίου δυνάμει των οποίων η Επιτροπή επέβαλε με την προσβαλλόμενη απόφαση την υποχρέωση καταβολής


text: αποζημιώσεως δεν προσδιορίζονται ούτε διευκρινίζονται με την απόφαση αυτή, οπότε δεν κατέστη δυνατό στη Ρουμανία να προβλέψει την εφαρμογή τους. Το Ρουμανικό Δημόσιο δεν ήταν σε θέση, πριν λάβει το έγγραφο της Επιτροπής, να προβλέψει ή να πληροφορηθεί την υποχρέωση καταβολής του ζητούμενου ποσού λόγω απώλειας ίδιων πόρων της ΕΕ. Ομοίως, με την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως και την επιβολή στη Ρουμανία της υποχρεώσεως αποζημιώσεως, τέσσερα έτη μετά τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά και παρά τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Επιτροπή στο πλαίσιο του διαλόγου που διεξήγαγε κατά την περίοδο αυτή με τις ρουμανικές αρχές, το θεσμικό αυτό όργανο παραβίασε την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της Ρουμανίας όσον αφορά τη μη ύπαρξη οικονομικής υποχρεώσεως ως προς την καταβολή της επίμαχης τελωνειακής οφειλής και, ως εκ τούτου, οποιασδήποτε υποχρεώσεως έναντι του προϋπολογισμού της ΕΕ.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Breda (Κάτω Χώρες) στις 27 Ιουνίου 2011 — A.T.G.M. Van de Ven και M.A.H.T. Van de Ven-Janssen κατά Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
 (Υπόθεση C-315/11)
 2011/C 269/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Breda
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες:
 A.T.G.M. Van de Ven
 M.A.H.T. Van de Ven-Janssen
 Εναγόμενη: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι ένα δικαίωμα αποζημιώσεως, όπως περιγράφεται στο άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 (1) σε περίπτωση καθυστερήσεως, συμβατό με την τελευταία περίοδο του άρθρου 29 της Συμβάσεως του Μόντρεαλ (2), λαμβανομένου υπόψη ότι, κατά την πρώτη περίοδο του άρθρου 29 της Συμβάσεως του Μόντρεαλ, αγωγές αποζημιώσεως λόγω συμβάσεως, αδικοπραξίας ή κάθε άλλης αιτίας δύνανται να ασκηθούν μόνον υπό τις προϋποθέσεις και εντός των ορίων αποζημιώσεως που προβλέπονται από τη Σύμβαση του Μόντρεαλ;
 2)
 Αν ένα δικαίωμα αποζημιώσεως, όπως περιγράφεται στο άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 σε περίπτωση καθυστερήσεως, δεν είναι συμβατό με το άρθρο 29 της Συμβάσεως του Μόντρεαλ, τίθενται περιορισμοί σχετικά με τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος της αποφάσεως του Δικαστηρίου όσον αφορά την παρούσα υπόθεση και/ή γενικά;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ). 295/91 (ΕΕ L 194,σ. 38).
 (2) Βλ. απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2001, για τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της Συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές (Συμβάσεως του Μόντρεαλ) (ΕΕ L 194, σ. 38).


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Lidl & Companhia κατά Fazenda Pública
 (Υπόθεση C-106/10) (1)
 (Φορολογία - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - ΦΠΑ - Βάση επιβολής του φόρου - Τέλος που οφείλεται για την κατασκευή, τη συναρμολόγηση, την εισέλευση ή την εισαγωγή αυτοκινήτων)
 2011/C 298/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supremo Tribunal Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Lidl & Companhia
 κατά
 Fazenda Pública
 παρισταμένου του
 Ministério Público
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Supremo Tribunal Administrativo — Ερμηνεία των άρθρων 73 και 78, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 79, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Συνυπολογισμός, στη βάση επιβολής του ΦΠΑ, του πορτογαλικού «imposto sobre veículos» — Τέλος επί των καινούριων οχημάτων, το οποίο οφείλεται για την κατασκευή, τη συναρμολόγηση, την εισέλευση ή την εισαγωγή τους — Τέλος που καταβάλλεται άπαξ από τον επιχειρηματία/πωλητή του οχήματος κατά τη θέση του σε κυκλοφορία για πρώτη φορά στην πορτογαλική αγορά
 Διατακτικό
 Εθνικό τέλος όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης τέλος επί των μηχανοκίνητων οχημάτων (imposto sobre veículos), του οποίου η γενεσιουργός αιτία συνδέεται άμεσα με την παράδοση οχήματος εμπίπτοντος στο πεδίο εφαρμογής του τέλους αυτού και το οποίο καταβάλλεται από τον προμηθευτή του οικείου οχήματος, περιλαμβάνεται στα «τέλη, δικαιώματα, εισφορές και φόρ[ους]» κατά την έννοια του άρθρου 78, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και πρέπει, κατ’ εφαρμογήν της εν λόγω διατάξεως, να συνυπολογίζεται στη βάση επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας της παραδόσεως του οχήματος αυτού.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαΐου 2014 — Toshiba κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-515/09) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των μετασχηματιστών ισχύος - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Συμφωνία για την κατανομή της αγοράς - Απόδειξη της αποστασιοποιήσεως της συμπράξεως - Περιορισμός του ανταγωνισμού - Επηρεασμός του εμπορίου - Φραγμοί εισόδου - Πρόστιμα - Βασικό ποσό - Έτος αναφοράς - Σημείο 18 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων - Χρησιμοποίηση μεριδίου επί πλασματικής αγοράς αντί επί της αγοράς ΕΟΧ))
 2014/C 212/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Toshiba Corp. (Τόκυο, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: J. F. MacLennan, solicitor, A. Schulz, J. Jourdan και P. Berghe, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς, J. Bourke και K. Mojzesowicz, στη συνέχεια, K. Mojzesowicz και F. Ronkes Agerbeek)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.129 — μετασχηματιστές ισχύος) και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα, με την απόφαση αυτή, προστίμου
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Toshiba Corp. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 51 της 27.2.2010.


text:
7.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 285/7
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 21ης Ιουνι ́ου 2000 της 10ης Μαι ̈́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-177/97, Odette Simon κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 στην υπο ́θεση T-429/93, Κληρονο ́μοι του Εdmond Ropars Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Αι ́τημα αναγνωρι ́σεως της ιδιο ́τητας του
 («Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα εκτα ́ κτου υπαλλη ́λου)
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση περι ́ μετατροπη ́ς — (2000/C 285/13)
 Εκχω ́ ρηση της εκμεταλλευ ́σεως»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2000/C 285/12)
 Στην υπο ́θεση Τ-177/97, Odette Simon, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ρ-
 γου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους J.-N. Louis, T. Demaseure και
 F. Parmentier, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας Société de gestion
 fiduciaire, 2-4, rue Beck, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Στην υπο ́θεση T-429/93, Madeleine Amélie Le Goff, κα ́τοικος Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και J. Curall), που ει ́χε ως
 Plounevezel (Γαλλι ́α), Liliane Ropars, κα ́τοικος Rouziers de αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς
 Touraine (Γαλλι ́α), Jacqueline Ropars, κα ́τοικος Gleize (Γαλλι ́α), περι ́ απορρι ́ψεως του αιτη ́ματος της προσφευ ́γουσας για την
 Marie-Christine Ropars, κα ́τοικος Guerlesquin (Γαλλι ́α), Gisèle τακτοποι ́ηση της διοικητικη ́ς της καταστα ́σεως, καθω ́ς και αγωγη ́
 Ropars, κα ́τοικος Morlaix (Γαλλι ́α), Madeleine Ropars, κα ́τοικος αποζημιω ́σεως προς ικανοποι ́ηση της προκληθει ́σας στην
 Glomel (Γαλλι ́α), Louise Ropars, κα ́τοικος Saint-Laurent-du- προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα ηθικη ́ς βλα ́βης, στο πλαι ́σιο της οποι ́ας
 Maroni (Γαλλικη ́ Γουϊα ́να), Joseph Ropars, κα ́τοικος Laniscat ζητει ́το η καταβολη ́ συμβολικου ́ ποσου ́ ενο ́ς ευρω ́, το Πρωτοδι-
 (Γαλλι ́α), ως κληρονο ́μοι του Εdmond Ropars, εκπροσωπου ́μενοι κει ́ο, δικα ́ζον ως μονομελε ́ς και συγκει ́μενο απο ́ τον Μ. Βηλαρα ́,
 απο ́ τους C. Larzul και F. Buffet, κατο ́πιν δε απο ́ τον A. Delanoé, γραμματε ́ας: J. Palacio, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 δικηγο ́ρους Rennes, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον 10 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δικηγο ́ρο A. May, 398, route d’Esch, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: A. M. Colaert), με αντικει ́μενο 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 αι ́τημα καταβολη ́ς αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ του.
 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235
 ΕΚ


text:
και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που υπε ́στη ο
 Εdmond Ropars λο ́γω του ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ γα ́λα, (1) ΕΕ C 252 της 16.8.97.
 κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (EOK) 857/84 του Συμβουλι ́ου,
 της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́
 της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν
 προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́
 (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς
 εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) της 20η ́ς Ιουνι ́ου 2000
 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (μονομελε ́ς), δικαστη ́ς:
 R. M. Moura Ramos, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λλη- στην υπο ́θεση T-597/97, Euromin SA κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 21 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Ντα ́ μπινγκ — Απαρα ́δεκτο»)
 1) Απορρι ́πτει το αι ́τημα αναστολη ́ς της διαδικασι ́ας.
 (2000/C 285/14)
 2) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 3) Καταδικα ́ζει τους ενα ́γοντες στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση T-597/97, Euromin SA, με ́εδρα τη Γενευ ́η
 (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενη αρχικω ́ς απο ́ τους D. Horovitz,
 (1) ΕΕ C 217 της 20.8.91. J. Bäverbrant, G. Vandersanden, N. Stockwell, δικηγο ́ρους
 Βρυξελλω ́ν, και απο ́ τον N. Robson, solicitor, στη συνε ́χεια δε
 απο ́ τους Horovitz, Vandersanden, Stockwell, M. E. Pitt και την
 S. Sheppard, solicitors, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τα
 ---pagebreak--- 7.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 285/5
 Giolito, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ- οποι ́α καθορι ́ζει ελευ ́θερα ο παρασκευαστη ́ς και η οποι ́α,
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι υπηρεσι ́ας, κατα ́ το κρα ́τος, θα ει ́χε επιβλαβει ́ς συνε ́πειες στη λειτουργι ́α
 Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 7 Αυγου ́στου 2000 ενο ́ς υγιου ́ς ανταγωνισμου ́ στην αγορα ́ των τσιγα ́ρων και
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ στην πολιτικη ́ δημο ́σιας υγει ́ας που συνι ́σταται στην καταπο-
 κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. λε ́μηση του καπνι ́σματος.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ( ∆ ι α φ ο ρ ε τ ι κ η ́ φ ο ρ ο λ ο ́ γ η σ η τ ω ν τ σ ι γ α ́


text:
ρ ω ν ξ α ν -
 θ ω ́ ν κ α π ν ω ́ ν κ α ι τ ω ν τ σ ι γ α ́ ρ ω ν σ κ ο υ ́ ρ ω ν
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι: κ α π ν ω ́ ν )
 η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ ́ενα συ ́στημα το — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 8, παρα ́γραφος 2, και 16, παρα ́γρα-
 οποι ́ο επιβα ́λλει κατω ́τατη τιμη ́ αναφορα ́ς για ο ́λα τα τσιγα ́ρα, φος 5, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΟΚ:
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 9,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της Το α ́ρθρο 575 Α του (γαλλικου ́) γενικου ́ κω ́δικα φορολογι ́ας
 27ης Νοεμβρι ́ου 1995, περι ́ των φο ́ρων, πλην των φο ́ρων προβλε ́πει τε ́λος καταναλω ́σεως επι ́ των τσιγα ́ρων, το οποι ́ο
 κυ ́κλου εργασιω ́ν, οι οποι ́οι επιβαρυ ́νουν την κατανα ́λωση καθορι ́ζεται, για τις 1 000 μονα ́δες, σε 500 γαλλικα ́ φρα ́γκα
 των επεξεργασιω ́ν καπνω ́ν (1), (FRF) το 1999 και σε 530 FRF το 2000 ως προς τα τσιγα ́ρα
 ξανθω ́ν καπνω ́ν και σε 400 FRF το 1999 και σε 470 FRF το
 και ο ́τι: 2000 ως προς τα τσιγα ́ρα σκου ́ρων καπνω ́ν. Η Επιτροπη ́
 εκφρα ́ζει την ευαρε ́σκεια ́ της διο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς αναγνω-
 ρι ́ζουν ο ́τι η κοινοτικη ́ νομοθεσι ́α επιτρε ́πει ́εναν μο ́νον
 η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ ́ενα συ ́στημα το κατω ́τατο ειδικο ́ φο ́ρο καταναλω ́σεως για ο ́λες τις κατηγορι ́ες
 οποι ́ο φορολογει ́ διαφορετικα ́ τα τσιγα ́ρα σκου ́ρων καπνω ́ν και τα ει ́δη τσιγα ́ρων. Εντου ́τοις, ο ́σο δεν τροποποιει ́ται το
 και τα τσιγα ́ρα ξανθω ́ν καπνω ́ ν, εις βα ́ρος των τσιγα ́ρων α ́ρθρο 575 Α του (γαλλικου ́) γενικου ́ κω ́δικα φορολογι ́ας
 ξανθω ́ν καπνω ́ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει το ́σο εξακολουθει ́να συντρε ́χει παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου.
 απο ́ το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 2, απο ́ το α ́ρθρο 16, παρα ́γρα-
 φος 5, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ και απο ́ το α ́ρθρο 2 της
 οδηγι ́ας 92/79/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 90 ΕΚ:
 1992, για την προσε ́γγιση των φο ́ρων στα τσιγα ́ρα (2), ο ́σο
 και απο ́ το α ́ρθρο 90 ΕΚ, πρω ́το εδα ́φιο, και, επικουρικω ́ς, Η διαφορετικη ́ φορολο ́γηση των τσιγα ́ρων ξανθω ́ν και σκου ́-
 απο ́ το α ́ρθρο 90 ΕΚ, δευ ́τερο εδα ́φιο, ρων καπνω ́ν αποτελει ́ φορολογικη ́ πρακτικη ́ εισα ́γουσα
 δυσμενη ́


text:
δια ́κριση και προστατευ ́ουσα τα ημεδαπα ́ προϊο ́ντα,
 δεδομε ́νου ο ́τι τα τσιγα ́ρα σκου ́ρων καπνω ́ν που διανε ́μονται
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. στη Γαλλι ́α ει ́ναι κατα ́ 99 % ημεδαπη ́ς παρασκευη ́ς.
 Προ ́κειται για προϊο ́ντα «ομοειδη ́», υπο ́ την ́εννοια του
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα των οποι ́ων ́εγινε επι ́κληση α ́ρθρου 90 ΕΚ, πρω ́το εδα ́φιο, τα οποι ́α υπο ́κεινται στην
 ́δια
 ι φορολογικη ́ κατα ́ταξη (δεδομε ́νου ο ́τι το α ́ρθρο 2,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 95/59/ΕΚ ουδο ́λως εισα ́γει
 ( Κ α τ ω ́ τ α τ η τ ι μ η ́ α ν α φ ο ρ α ́ ς ) δια ́κριση συναφω ́ς) και στην ́δια ι δασμολογικη ́ κατα ́ταξη. Το
 γεγονο ́ς ο ́τι, κατα ́ τις γαλλικε ́ς αρχε ́ς, τα σκου ́ρα καπνα ́
 πωλου ́νται στις χαμηλο ́τερες τιμε ́ς, ο ́τι η αγορα ́ αυτη ́ δεν
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 9, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας προσελκυ ́ει επιπλε ́ον πελατει ́α και ο ́τι η κατανα ́λωση των
 95/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου: προϊο ́ντων αυτω ́ν εξακολουθει ́ να μειω ́νεται εξηγει ́ ́σωςι γιατι ́
 θεσπι ́στηκαν τα γαλλικα ́ με ́τρα, αλλα ́ δεν μπορει ́ να τα
 Το α ́ρθρο 572 του (γαλλικου ́) γενικου ́ κω ́δικα φορολογι ́ας δικαιολογη ́σει, δεδομε ́νου ο ́τι συνιστου ́ν φορολο ́γηση εισα ́-
 ορι ́ζει ο ́τι η τιμη ́ των 1 000 μονα ́δων προϊο ́ντων μιας γουσα δυσμενη ́ δια ́κριση και αντιβαι ́νουσα στο α ́ρθρο 90 ΕΚ,
 κατηγορι ́ας που φε ́ρουν το ́διο ι ση ́μα δεν μπορει ́ να ει ́ναι πρω ́το εδα ́φιο.
 χαμηλο ́τερη, ανεξαρτη ́τως του τρο ́που η ́ της μονα ́δας
 συσκευασι ́ας που χρησιμοποιη ́θηκε, προς την ισχυ ́ουσα για Ωστο ́σο, ακο ́μη και αν γι ́νει δεκτο ́ (πρα ́γμα το οποι ́ο δεν
 το προϊο ́ν του ση ́ματος αυτου ́ με τις περισσο ́τερες πωλη ́σεις, ισχυ ́ει) ο ́τι τα τσιγα ́ρα ξανθω ́ν και σκου ́ρων καπνω ́ν δεν ει ́ναι
 πρα ́γμα το οποι ́ο ισοδυναμει ́ με την επιβολη ́ κατω ́τατης τιμη ́ς ομοειδη ́ προϊο ́ντα, υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 90 ΕΚ, και
 αναφορα ́ς. Η επιβολη ́ αυτη ́ς της κατω ́ τατης τιμη ́ς αναφορα ́ς ο ́τι, συνεπω ́ς, υπα ́ρχει αυτοτελη ́ς αγορα ́ για τα τσιγα ́ρα
 εμποδι ́ζει τη διαφοροποι ́ηση των τιμω ́ν των τσιγα ́ρων του σκου ́ρων καπνω ́ν, τα τσιγα ́ρα αυτα ́, προφανε ́στατα, ανταγωνι ́-
 ιδι ́ου ση ́ματος αναλο ́γως του αριθμου ́ (10, 20, 30 κ.λπ.) η ́ ζονται τα τσιγα ́ρα ξανθω ́ν καπνω ́ν.
 του μεγε ́θους των τσιγα ́ρων (κανονικο ́ με ́γεθος, «king


text:
size»,
 «super long»). Εξα ́λλου, περιορι ́ζει το δικαι ́ωμα του
 παρασκευαστη ́ να διαφοροποιει ́ τις τιμε ́ς των προϊο ́ντων του
 (1) EE L 291, σ. 40.
 ιδι ́ου ση ́ματος αναλο ́γως της ποιο ́τητας η ́ των εγγενω ́ν
 (2) EE L 316, σ. 8.
 χαρακτηριστικω ́ν, ο ́πως τα τσιγα ́ρα με η ́ χωρι ́ς φι ́λτρο, με ́τρια,
 ελαφρα ́, μεντο ́λ κ.λπ. Κακω ́ς η Γαλλικη ́ Κυβε ́ρνηση θεωρει ́,
 ο ́πως φαι ́νεται, ο ́τι το προαναφερθε ́ν α ́ρθρο 9 επιτρε ́πει στα
 κρα ́τη με ́λη να παρεμβαι ́νουν σε κα ́θε μει ́ωση της τιμη ́ς την


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts Administratīvo lietu departaments (Λετονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Pakora Pluss SIA κατά Valsts ieņēmumu dienests
 (Υπόθεση C-248/09) (1)
 (Πράξη Προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Τελωνειακή ένωση - Μεταβατικά μέτρα - Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμούς - Εμπορεύματα ευρισκόμενα, κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Λετονίας, στο στάδιο της μεταφοράς εντός της διευρυμένης Κοινότητας - Διατυπώσεις εξαγωγής - Εισαγωγικοί δασμοί - ΦΠΑ)
 2010/C 246/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts Administratīvo lietu departaments
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Pakora Pluss SIA
 κατά
 Valsts ieņēmumu dienests
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία του άρθρου 4, σημείο 10, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1), του άρθρου 448 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1), καθώς και της Πράξεως Προσχωρήσεως 2003, παράρτημα IV, κεφάλαιο 5, σημείο 1 — Εισαγωγή αυτοκινήτου διά θαλάσσης — Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία κατ’ απαλλαγή από δασμούς και άλλα τελωνειακά μέτρα εφαρμοζόμενα στα εμπορεύματα τα οποία, κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως, μεταφέρονταν εντός της διευρυμένης Κοινότητας, αφού είχαν υποβληθεί στις διατυπώσεις εξαγωγής
 Διατακτικό
 1)
 Το κεφάλαιο 5, σημείο 1, του παραρτήματος IV της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει την έννοια ότι, προκειμένου να ελεγχθεί εάν τηρήθηκαν οι οριζόμενες σε αυτό διατυπώσεις εξαγωγής, είναι αδιάφορο εάν πραγματοποιήθηκαν οι ενέργειες που προβλέπονται στο άρθρο 448 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2787/2000 της Επιτροπής, της 15 Δεκεμβρίου 2000, ακόμη και στην περίπτωση που έχει συνταχθεί δηλωτικό για τη μεταφορά.
 2)
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, και ο κανονισμός 2454/93, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2787/2000, έχουν εφαρμογή στα νέα κράτη μέλη από 1ης Μαΐου 2004, το καθεστώς όμως του κεφαλαίου 5, σημείο 1, του παραρτήματος IV της Πράξεως Προσχωρήσεως δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην περίπτωση που δεν τηρήθηκαν οι οριζόμενες στο εν λόγω κεφάλαιο διατυπώσεις εξαγωγής για εμπορεύματα ευρισκόμενα στο στάδιο της μεταφοράς εντός της διευρυμένης Κοινότητας κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως των εν λόγω κρατών μελών στην


text:
Ένωση.
 3)
 Το άρθρο 4, σημείο 10, του κανονισμού 2913/92, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 82/97, έχει την έννοια ότι στους εισαγωγικούς δασμούς δεν περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ που εισπράττεται για εισαγωγές αγαθών.
 4)
 Σε περίπτωση εισαγωγής εμπορεύματος, η υποχρέωση καταβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας βαρύνει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα τα οποία ορίζονται ή αναγνωρίζονται από το κράτος μέλος εισαγωγής.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009


text:
 29.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Φεβρουαρίου 2014 [αίτηση του Tribunale civile di Roma (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mediaset SpA κατά Ministero dello Sviluppo Economico
 (Υπόθεση C-69/13) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Κρατικές ενισχύσεις - Επιδότηση για την αγορά ή τη μίσθωση ψηφιακών αποκωδικοποιητών - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία καθεστώς ενισχύσεων κηρύσσεται παράνομο και ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά - Ανάκτηση - Προσδιορισμός του προς ανάκτηση ποσού - Αποστολή του εθνικού δικαστηρίου - Συνεκτίμηση από το εθνικό δικαστήριο των θέσεων που έλαβε η Επιτροπή στο πλαίσιο της εκτελέσεως της αποφάσεώς της - Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας)
 2014/C 93/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale civile di Roma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mediaset SpA
 κατά
 Ministero dello Sviluppo Economico
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale civile di Roma — Ανάκτηση παράνομων κρατικών ενισχύσεων — Προσδιορισμός του προς ανάκτηση ποσού — Απόφαση της Επιτροπής, προβλέπουσα τα κριτήρια υπολογισμού του ποσού αυτού — Απόφαση του Δικαστηρίου αναγνωρίζουσα στο εθνικό δικαστήριο την ευχέρεια να εκτιμά την καταλληλότητα των ορισθέντων από την Επιτροπή κριτηρίων — Έκταση του περιθωρίου εκτιμήσεως του εθνικού δικαστηρίου
 Διατακτικό
 1)
 Καίτοι, προς εκτέλεση μιας αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία καθεστώς ενισχύσεων κηρύσσεται παράνομο και ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά και διατάσσεται η ανάκτηση των επιμάχων ενισχύσεων, αλλά δεν προσδιορίζονται οι κατ’ ιδίαν λήπτες των ενισχύσεων αυτών και τα ακριβή ποσά που πρέπει να επιστραφούν, το εθνικό δικαστήριο δεσμεύεται από την απόφαση αυτή, δεν δεσμεύεται, αντιθέτως, από τις θέσεις που λαμβάνει το εν λόγω θεσμικό όργανο στο πλαίσιο της εκτελέσεως της ανωτέρω αποφάσεως. Πάντως, το εθνικό δικαστήριο οφείλει, βάσει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας την οποία προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, να λάβει υπόψη τις θέσεις αυτές ως στοιχείο εκτιμήσεως στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.
 2)
 Το εθνικό δικαστήριο δύναται, κατά τον προσδιορισμό των ακριβών ποσών των προς ανάκτηση ενισχύσεων και όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην απόφασή της περί κηρύξεως ενός καθεστώτος ενισχύσεως ως παράνομου και ασύμβατου προς την εσωτερική αγορά, δεν έχει προσδιορίσει τους κατ’ ιδίαν λήπτες των επιμάχων ενισχύσεων ούτε τα ακριβή ποσά που πρέπει να επιστραφούν, να καταλήξει, χωρίς να αμφισβητεί το κύρος της αποφάσεως της Επιτροπής ούτε την υποχρέωση επιστροφής των ενισχύσεων, ότι το ποσό της επιστρεπτέας ενισχύσεως είναι μηδενικό, εφόσον τούτο προκύπτει από υπολογισμούς που έγιναν βάσει όλων των κρίσιμων στοιχείων των οποίων έχει λάβει γνώση.
 (1) EE C 147 της 25.5.2013.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Audiencia Provincial de les Illes Balears (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Francisca Garzón Ramos, José Javier Ramos Martín κατά Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SA, Intercotrans SL
 (Υπόθεση C-380/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Διαδικασία εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως - Αρμοδιότητες του εθνικού δικαστή της ουσίας - Μη εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2016/C 200/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de les Illes Balears
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Francisca Garzón Ramos, José Javier Ramos Martín
 κατά
 Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SA, Intercotrans SL
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Audiencia Provincial de les Illes Balears (περιφερειακό δικαστήριο των Βαλεαρίδων Νήσων, Ισπανία), με απόφαση της 1ης Ιουλίου 2015.
 (1) ΕΕ C 354 της 26.10.2015.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 3 Σεπτεμβρίου 2015 — Jean-Michel Adrien, Frédéric Baron, Catherine Blanchin, Marc Bouillaguet, Anne-Sophie Chalhoub, Denis d’Ersu, Laurent Gravière, Vincent Cador, Roland Moustache, Jean Richard de la Tour, Anne Schneider, Bernard Stamm, Eléonore von Bardeleben κατά Premier ministre, Ministre des finances et des comptes publics, Ministre de la décentralisation et de la fonction publique
 (Υπόθεση C-466/15)
 (2015/C 381/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Jean-Michel Adrien, Frédéric Baron, Catherine Blanchin, Marc Bouillaguet, Anne-Sophie Chalhoub, Denis d’Ersu, Laurent Gravière, Vincent Cador, Roland Moustache, Jean Richard de la Tour, Anne Schneider, Bernard Stamm, Eléonore von Bardeleben
 Καθών: Premier ministre [Πρωθυπουργός], Ministre des finances et des comptes publics [Υπουργός Οικονομικών και Δημοσίων Λογαριασμών], Ministre de la décentralisation et de la fonction publique [Υπουργός Αποκεντρώσεως και Δημοσίας Διοικήσεως]
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 45 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 48 της ίδιας Συνθήκης και με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας κατά το άρθρο 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, εθνική ρύθμιση που δίδει σε υπάλληλο αποσπασμένο σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη δυνατότητα να επιλέξει, κατά τη διάρκεια της αποσπάσεώς του, είτε την αναστολή της καταβολής εισφορών κατά το συνταξιοδοτικό σύστημα του κράτους προελεύσεώς του, οπότε η σύνταξή του κατά το εν λόγω σύστημα σωρεύεται καθ’ ολοκληρία με τα συνταξιοδοτικά πλεονεκτήματα που συνδέονται με τη θέση αποσπάσεως, είτε τη συνέχιση της εν λόγω καταβολής, οπότε η σύνταξή του κατά το εν λόγω σύστημα περιορίζεται στο ποσό που απαιτείται ώστε το σύνολο των συντάξεων, περιλαμβανομένης της συντάξεως που αποκτήθηκε κατά το σύστημα στο οποίο υπάγεται η θέση αποσπάσεως, να ανέρχεται στο ποσό της συντάξεως που θα είχε αποκτήσει εάν δεν είχε αποσπαστεί;


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Μαΐου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-184/11) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώνεται παράβαση - Μη εκτέλεση - Άρθρο 260 ΣΛΕΕ - Κρατικές ενισχύσεις - Ανάκτηση - Καθεστώς ενισχύσεων παράνομο και ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά - Μεμονωμένες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο του καθεστώτος αυτού - Χρηματική κύρωση))
 2014/C 212/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Urraca Caviedes και B. Stromsky)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 260 ΣΛΕΕ — Μη εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 14ης Δεκεμβρίου 2006 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-485/03 έως C-490/03, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 2006, σ. I-11887) — Αίτηση προσδιορισμού χρηματικής ποινής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη έχοντας λάβει κατά την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας που ετάχθη με την αιτιολογημένη γνώμη την οποία εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 26 Ιουνίου 2008 όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-485/03 έως C-490/03, EU:C:2006:777), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2)
 Υποχρεώνει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης», κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ.
 3)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 186, της 25.6.2011.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Απριλίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας
 (Υπόθεση C-488/15) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2008/50/ΕΚ - Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα - Άρθρο 13, παράγραφος 1 - Παράρτημα XI - Ημερήσιες και ετήσιες οριακές τιμές για τις συγκεντρώσεις ΑΣ10 - Συστηματική και διαρκής υπέρβαση των οριακών τιμών - Άρθρο 22 - Μετάθεση της ημερομηνίας λήξεως των προθεσμιών που έχουν ταχθεί για την επίτευξη ορισμένων οριακών τιμών - Όροι εφαρμογής - Άρθρο 23, παράγραφος 1 - Σχέδια για την ποιότητα του αέρα - Περίοδος υπερβάσεως «όσο το δυνατόν συντομότερη» - Κατάλληλα μέτρα - Στοιχεία εκτιμήσεως))
 (2017/C 168/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Kružíková, S. Petrova, P. Mihaylova και E. Manhaeve)
 Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας (εκπρόσωποι: E. Petranova και M. Georgieva)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: A. Gawłowska, B. Majczyna και D. Krawczyk)
 Διατακτικό
 1)
 Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας:
 —
 λόγω της συστηματικής και διαρκούς, από το 2007 μέχρι και το 2014, μη τηρήσεως των ημερήσιων και ετήσιων οριακών τιμών που ισχύουν για τις συγκεντρώσεις AΣ10 στις ζώνες και στους οικισμούς BG0001 Σόφια, BG0002 Πλόβντιφ, BG0004 βόρεια Βουλγαρία, BG0005 νοτιοδυτική Βουλγαρία και BG0006 νοτιοανατολική Βουλγαρία·
 —
 λόγω της συστηματικής και διαρκούς, από το 2007 μέχρι και το 2014, μη τηρήσεως της ημερήσιας οριακής τιμής που ισχύει για τις συγκεντρώσεις AΣ10 στη ζώνη BG0003 Βάρνα και της ετήσιας οριακής τιμής κατά τα έτη 2007, 2008 και 2010 έως και 2014, στην ίδια ζώνη BG0003 Βάρνα,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 13, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το παράρτημα XI της οδηγίας 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη, και
 —
 λόγω του ότι οι υπερβάσεις των ημερήσιων και ετήσιων οριακών τιμών για τις συγκεντρώσεις AΣ10 εξακολούθησαν σε όλες τις ως άνω ζώνες και οικισμούς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας αυτής, και ειδικότερα την υποχρέωση να μεριμνά ώστε η περίοδος υπερβάσεως να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη, όσον αφορά την περίοδο από τις 11 Ιουνίου 2010 έως και το 2014.
 2)
 Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 389 της 23.11.2015.


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/33
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2012 — Eli Lilly and Company Ltd. κατά Human Genome Sciences Inc.
 (Υπόθεση C-493/12)
 2013/C 9/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Eli Lilly and Company
 Καθής: Human Genome Sciences Inc.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 Ποια είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων κρίνεται αν «το προϊόν προστατεύεται με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας», κατά το άρθρο 3, στοιχείο α', του κανονισμού 469/2009/ΕΚ (1) (στο εξής: κανονισμός);
 β)
 Ισχύουν διαφορετικά κριτήρια σε περίπτωση που το προϊόν δεν αποτελεί συνδυασμό ουσιών και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια είναι τα κριτήρια αυτά;
 γ)
 Σε περίπτωση που ζητείται η κατοχύρωση ενός αντισώματος ή μιας κατηγορίας αντισωμάτων, αρκεί το γεγονός ότι το αντίσωμα ή τα αντισώματα ορίζονται βάσει της ιδιότητάς τους να προσδένονται σε ορισμένη πρωτεΐνη στόχο ή είναι αναγκαίο, και σε ποιον βαθμό, να παρέχεται περιγραφή της δομής του αντισώματος ή των αντισωμάτων;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (Κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 152, σ. 1)


text:
9. 11 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 336/21
 2. Λαμβάνοντας υπόψη την απάντηση στο ερώτημα 1 , έχουν Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οι εν λόγω διατάξεις εφαρμογή σε πράξεις όπως αυτές για υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg με διάταξη της 12ης
 τις οποίες πρόκειται στην υπό κρίση υπόθεση , όπου οι Αυγούστου 1996 στην υπόθεση Firma Lopex Export GmbH
 κύριοι ξενοδοχείου στη Νότια Αγγλία προσφέρουν στους κατά Hauptzollamt-Hamburg-Jonas
 πελάτες, ως μέρος της επιχειρηματικής δραστηριότητάς (Υπόθεση C-315/96)
 τους ως ξενοδόχων και σε ενιαία συνολική τιμή , διαμονή
 μιας εβδομάδας στο ξενοδοχείο, μεταφορά με τουριστικό (96/C 336/41
 λεωφορείο μεταξύ του ξενοδοχείου και διαφόρων σημεί
 ων στη Βόρεια Αγγλία, καθώς και περιήγηση στα τοπικά Με διάταξη της 12ης Αυγούστου 1996, η οποία περιήλθε στη
 αξιοθέατα με τουριστικό λεωφορείο κατά τη διάρκεια της Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 διαμονής τους στο ξενοδοχείο (τις δε υπηρεσίες μεταφο στις 26 Σεπτεμβρίου 1996, το κοινό Τμήμα του Finanzgericht
 ράς τις αγοράζουν οι κύριοι του ξενοδοχείου από εταιρία Hamburg για τα ομόσπονδα κράτη της Ελεύθερης και
 εκμισθώσεως τουριστικών λεωφορείων); Χανζεατικής πόλεως του Αμβούργου , της Κάτω Σαξονίας
 και του Schleswig-Holstein — IV τμήμα — στο πλαίσιο της
 (') ΕΕ αριθ. L 145 της 13 . 6. 1977, σ. 1· ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 . σ. 49. διαφοράς μεταξύ Firma Lopex Export GmbH και Hauptzoll
 amt Hamburg-Jonas . που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 ακόλουθων ερωτημάτων:
 1 . Συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, υπό το πρίσμα των
 Αίτηση της Pretura Circondariale di Roma — Sezîone αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύ
 distaccata di Tivoli — υποβληθείσα με διάταξη που εκδόθηκε νης και της ασφάλειας δικαίου , το άρθρο 13 πρώτο εδάφιο
 στις 9 Σεπτεμβρίου 1996 στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώ πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1715/90
 πιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ, αφενός, Daniele του Συμβουλίου ('), καθόσον προβλέπει ότι μια δεσμευτι
 Annibaldi και, αφετέρου, Comune di Guidonia και Prési κή δασμολογική πληροφορία παύει αμέσως να ισχύει
 dente Regione Lazio κατόπιν της εκδόσεως κανονισμού τροποποιητικού της
 (Υπόθεση C-309/96) τελωνειακής ονοματολογίας άνευ μεταβατικής ρυθμίσεως
 για ορισμένο χρόνο;
 (96/C 336/40)
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ποια αποτελέσμα
 Με διάταξη της 9ης Σεπτεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη τα προκύπτουν, ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων χορηγήθηκε δεσμευτική δασμολογική πληροφορία απο
 στις 23 Σεπτεμβρίου 1996, η Pretura Circondariale di Roma — κλίνουσα από την τροποποιηθείσα ονοματολογία ή/καϊ
 Sezione distaccata di Tivoli — στο πλαίσιο της διαφοράς που υφίσταται άδεια εξαγωγής διάρκειας ισχύος έξι ακόμη
 εκκρεμεί ενώπιον της μεταξύ , αφενός, Daniele Annibaldi και, μηνών με πιστοποιητικό προκαθορισμού ;
 αφετέρου , Comune di Guidonia και Présidente Regione
 Lazio, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Πρέπει η απόφαση περί παρατάσεως για ορισμένο χρόνο
 αποφάσεως. της ισχύος μιας δεσμευτικής δασμολογικής πληροφορίας
 να συγκαταλέγεται στις προϋποθέσεις που έχουν εν γένει
 H Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di αναπτυχθεί ως προς την προστασία της δικαιολογημένης
 Tivoli — ζητεί από το


text:
Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εμπιστοσύνης και προϋποθέτει αυτή , ιδίως, μια υπό την
 ακόλουθων προδικαστικών ερωτημάτων: έννοια αυτή , έναντι του κοινοτικού συμφέροντος , άξια
 προστασίας εμπιστοσύνη του εξαγωγέα; Ισχύει αυτό και
 1 . Ερωτάται αν διάταξη εθνικού δικαίου , επιβάλλουσα στις όσον αφορά το άρθρο 14 παράγραφος 4 τρίτη περίπτωση
 εκμεταλλεύσεις που περιλαμβάνονται φυσικού-αρχαιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1715/90, σύμφωνα με το
 λογικού πάρκου να απέχουν από κάθε δραστηριότητα οποίο το πιστοποιητικό προκαθορισμού πρέπει να χορη
 οποιασδήποτε φύσεως επί των οικείων εκτάσεων — γείται βάσει της εν λόγο} πληροφορίας;
 πράγμα που καταλήγει σε ουσιαστική απαλλοτρίωση των
 εκμεταλλεύσεων που περιλαμβάνονται εντός του πάρκου (') ΕΕ αριθ . L 160 της 26. 6 . 1990. σ. 1 .
 αυτού χωρίς καμιά προηγούμενη αποζημίωση των ιδιο
 κτητών — παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα που
 συνδέονται με την ιδιοκτησία, με την επιχείρηση και με την
 εκ μέρους των εθνικών αρχών ίση μεταχείριση ;
 2. Ερωτάται, ανεξάρτητα από την απάντηση που το Δικα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στήριο θα δώσει στο πρώτο ερώτημα, αν τα μέτρα που κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 26 Σε
 προβλέπονται στο άρθρο 7 του υπό εξέταση νόμου της πτεμβρίου 1996
 περιφερειακής διοικήσεως (που εξομοιώνεται, για τους (Υπόθεση C-316/96)
 σκοπούς της δίκης ενώπιον του κοινοτικού Δικαστηρίου ,
 με οποιαδήποτε άλλη εθνική διάταξη ) παραβιάζουν την (96/C 336/42)
 αρχή της ισότητας και τη συναφή απαγόρευση των
 δυσμενών διακρίσεων που προβλέπει το άρθρο 40 παρά (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 γραφος 3 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης της Ρώμης;
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Paolo Ziotti , μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με


text:
 19.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 41/32
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2009 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-2/09)
 (2009/C 41/10)
 Στις 6 Φεβρουαρίου 2009, ασκήθηκε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Bjørnar Alterskjær και Ólafur Jóhannes Einarsson, υπαλλήλους της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, B-1040 Βρυξέλλες.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητά από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1)
 να δηλώσει ότι η Δημοκρατία της Ισλανδίας, μη έχοντας θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για να εντάξει στην εσωτερική έννομη τάξη της, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 66ιθ του κεφαλαίου VI του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο [Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 593/2007 της Επιτροπής, της 31ης Μαΐου 2007, για τα τέλη και τα δικαιώματα που εισπράττει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας], όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία ΕΟΧ μέσω του πρωτοκόλλου 1 της συμφωνίας αυτής, δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ·
 και
 2)
 να διατάξει τη Δημοκρατία της Ισλανδίας να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 η παρούσα υπόθεση αφορά κανονισμό της ΕΚ για τα τέλη και τα δικαιώματα που εισπράττει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας,
 —
 το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ ορίζει ότι:
 «Οι πράξεις που αναφέρονται ή που περιέχονται στα παραρτήματα της παρούσας συμφωνίας ή στις αποφάσεις της Μικτής Επιτροπής του ΕΟΧ είναι δεσμευτικές για τα συμβαλλόμενα μέρη και αποτελούν ή θα αποτελέσουν τμήμα της εσωτερικής τους έννομης τάξης ως εξής:
 α)
 μία πράξη που αντιστοιχεί σε κανονισμό ΕΟΚ, εντάσσεται ως έχει στην εσωτερική έννομη τάξη των συμβαλλομένων μερών·
 β)
 μία πράξη που αντιστοιχεί σε οδηγία ΕΟΚ παρέχει τη δυνατότητα στις αρχές των συμβαλλομένων μερών να επιλέγουν τον τύπο και τα μέσα εφαρμογής.»,
 —
 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση της Ισλανδίας δεν ενέταξε τον κανονισμό στην εσωτερική έννομη τάξη της εντός της ταχθείσας προθεσμίας.


text:
C 146/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1) Η οδηγία 73/23/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουα-
 ρίου 1973, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 (έκτο τμήμα) μελών των αναφερομένων στο ηλεκτρολογικό υλικό που
 προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων
 τάσεως, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/68/ΕΟΚ
 της 8ης Μαΐου 2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για την τροπο-
 ποίηση των οδηγιών 87/404/ΕΟΚ (απλά δοχεία πίεσης),
 στην υπόθεση C-14/02 (αίτηση του Conseil d’État για την 88/378/ΕΟΚ (ασφάλεια των παιχνιδιών), 89/106/ΕΟΚ
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ATRAL SA και État (προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών), 89/336/
 belge ( 1) ΕΟΚ (ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα), 89/392/ΕΟΚ
 (μηχανές), 89/686/ΕΟΚ (μέσα ατομικής προστασίας), 90/
 384/ΕΟΚ (όργανα ζύγισης μη αυτόματης λειτουργίας), 90/
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Κεντρικά 385/ΕΟΚ (ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα), 90/
 συστήματα συναγερμού — Ερμηνεία των άρθρων 28 396/ΕΟΚ (συσκευές αερίου), 91/263/ΕΟΚ (τερματικός
 ΕΚ και 30 ΕΚ — Ερμηνεία των οδηγιών 73/23/ΕΟΚ, εξοπλισμός τηλεπικοινωνιών), 92/42/ΕΟΚ (νέοι λέβητες
 89/336/ΕΟK και 1999/5/ΕΚ — Συμβιβαστό εθνικής νομο- ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύ-
 θεσίας που εξαρτά την εμπορία από διαδικασία προηγου- σιμα) και 73/23/ΕΟΚ (ηλεκτρολογικό υλικό που προορί-
 μένης εγκρίσεως») ζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων τάσεως),
 η οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου
 (2003/C 146/20) 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών
 μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/68, και η οδηγία
 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 λίου, της 9ης Μαρτίου 1999, σχετικά με τον ραδιοε-
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί ξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών
 αυτών, έχουν εφαρμογή επί των συστημάτων και κεντρικών
 εγκαταστάσεων συναγερμού, ιδίως δε επί εκείνων που
 χρησιμοποιούν ραδιοηλεκτρικούς συνδέσμους. Στους
 Στην υπόθεση C-14/02, με αντικείμενο αίτηση του Conseil d’État καλυπτόμενους από τις εν λόγω οδηγίες τομείς, οι διατάξεις
 (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 της εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζουν τον ίδιο τομέα
 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί οφείλουν αναγκαστικώς να είναι σύμφωνες προς τις εν λόγω
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ ΑTRAL SA και État οδηγίες.
 belge, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία
 των άρθρων 28 ΕΚ και 30 ΕΚ, της οδηγίας 73/23/ΕΟΚ του 2) Το άρθρο 3 της τροποποιημένης οδηγίας 73/23, το άρθρο 5
 Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουαρίου 1973, περί προσεγγίσεως της τροποποιημένης οδηγίας 89/336 και τα άρθρα 6 και 8
 των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στο της οδηγίας 1999/5 αποκλείουν διατάξεις της εθνικής
 ηλεκτρολογικό υλικό που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός νομοθεσίας, όπως αυτές για τις οποίες πρόκειται στην κύρια
 ορισμένων ορίων τάσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/002, σ. 58), όπως δίκη, οι οποίες εξαρτούν από διαδικασία προηγουμένης
 τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, εγκρίσεως την εμπορία συστημάτων και κεντρικών εγκα-
 της 22ας Ιουλίου 1993, για την τροποποίηση των οδηγιών ταστάσεων συναγερμού σύμφωνων προς τις διατάξεις των
 87/404/ΕΟΚ (απλά δοχεία πίεσης), 88/378/ΕΟΚ (ασφάλεια των εν λόγω οδηγιών και φερουσών το κατάλληλο σήμα


text:
«CE».
 παιχνιδιών), 89/106/ΕΟΚ (προϊόντα του τομέα των δομικών 3) Τα άρθρα 28 ΕΚ έως και 30 ΕΚ έχουν την έννοια ότι,
 κατασκευών), 89/336/ΕΟΚ (ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα), 89/ έστω και ελλείψει κοινοτικών μέτρων εναρμονίσεως, τα
 392/ΕΟΚ (μηχανές), 89/686/ΕΟΚ (μέσα ατομικής προστασίας), προϊόντα που έχουν νομίμως παραχθεί και διατεθεί στο
 90/384/ΕΟΚ (όργανα ζύγισης μη αυτόματης λειτουργίας), 90/ εμπόριο σε κράτος μέλος πρέπει να μπορούν να διατεθούν
 385/ΕΟΚ (ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα), 90/396/ στο εμπόριο και σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να υπόκεινται
 ΕΟΚ (συσκευές αερίου), 91/263/ΕΟΚ (τερματικός εξοπλισμός σε συμπληρωματικούς ελέγχους. Εθνική κανονιστική ρύθ-
 τηλεπικοινωνιών), 92/42/ΕΟΚ (νέοι λέβητες ζεστού νερού που μιση προβλέπουσα τέτοιου είδους ελέγχους μπορεί να
 τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύσιμα) και 73/23/ΕΟΚ δικαιολογηθεί μόνον αν εμπίπτει σε μία από τις εξαιρέσεις
 (ηλεκτρολογικό υλικό που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός που προβλέπει το άρθρο 30 ΕΚ ή αν ανταποκρίνεται σε
 ορισμένων ορίων τάσεως) (ΕΕ L 220, σ. 1), της οδηγίας μία από τις επιτακτικές απαιτήσεις που έχει δεχθεί η
 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την νομολογία του ∆ικαστηρίου, σε αμφότερες δε τις
 προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την περιπτώσεις αν μπορεί να διασφαλίσει την επίτευξη του
 ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (EE L 139, σ. 19), όπως τροπο- επιδιωκομένου σκοπού και αν δεν βαίνει πέραν εκείνου
 ποιήθηκε με την οδηγία 93/68, και της οδηγίας 1999/5/ΕΚ του που είναι αναγκαίο για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 4) Το κράτος μέλος που επικαλείται δικαιολογητικό λόγο για
 1999, σχετικά με τον ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμά-
 τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των οφείλει να αποδείξει in concreto την ύπαρξη λόγου
 των εξοπλισμών αυτών (ΕΕ L 91, σ. 10), το ∆ικαστήριο (έκτο γενικού συμφέροντος, την αναγκαιότητα του συγκεκριμένου
 τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 περιορισμού και τον αναλογικό χαρακτήρα του σε σχέση
 R. Schintgen, Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues με τον επιδιωκόμενο σκοπό.
 (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμ-
 ματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις (1 ) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 8 Μαΐου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2015 — Bionorica κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-619/14) (1)
 ([Προσφυγή κατά παραλείψεως - Προστασία των καταναλωτών - Ισχυρισμοί περί υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα - Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 - Φυτικές ουσίες - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Έλλειψη έννομου συμφέροντος - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Απαράδεκτη])
 (2015/C 381/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bionorica SE (Neumark, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Weidner, T. Guttau και N. Hußmann, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και S. Grünheid)
 Αντικείμενο
 Αίτημα να διαπιστωθεί παράλειψη της Επιτροπής, καθόσον αυτή παρανόμως παρέλειψε να αναθέσει στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) την αξιολόγηση των ισχυρισμών περί υγείας που αφορούν φυτικές ουσίες ως προϋπόθεση για την έκδοση οριστικού καταλόγου επιτρεπομένων ισχυρισμών περί υγείας σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Bionorica SE στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 409 της 17.11.2014.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/23
 Προσφυγή της 28ης Φεβρουαρίου 2006 — Cassegrain κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-73/06)
 (2006/C 108/43)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jean Cassegrain (Παρίσι, Γαλλία) [εκπρόσωποι: Y. Coursin και T. van Innis, δικηγόροι]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 κυρίως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα,
 —
 επικουρικώς, να διορίσει πραγματογνώμονα ή ομάδα πραγματογνωμόνων που θα διασαφηνίσει το ζήτημα αν και υπό ποιες προϋποθέσεις το σχήμα ενός βιομηχανικού προϊόντος ή η απεικόνιση του περιγράμματός του μπορεί να επηρεάσει όσο και η λέξη που το συνοδεύει τη μνήμη του κοινού ως ένδειξη της εμπορικής του προέλευσης, καθώς και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που αναπαριστά μια τσάντα για προϊόντα της κλάσης 18 (αίτηση αριθ. 003598571)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης καταχώρισης
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 4 και 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το σήμα έχει επαρκώς διακριτικό χαρακτήρα, ώστε να διαφοροποιεί και να εξατομικεύει μια τσάντα ή μια σειρά από τσάντες μιας επιχείρησης από τις τσάντες των άλλων επιχειρήσεων.


text:
 18.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 250/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Tribunal Supremo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) κατά Federación de Asociaciones Sindicales (FASGA), Federaciόn de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federaciόn Estatal de Trabajadores de Comercio, Hostelería, Turismo y Juego de UGT, Federaciόn de Comercio, Hostelería y Turismo de CC.OO.
 (Υπόθεση C-78/11) (1)
 (Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών - Αναρρωτική άδεια - Ετήσια άδεια συμπίπτουσα με αναρρωτική άδεια - Δικαίωμα λήψεως της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών σε άλλη περίοδο)
 2012/C 250/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)
 κατά
 Federación de Asociaciones Sindicales (FASGA), Federaciόn de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federaciόn Estatal de Trabajadores de Comercio, Hostelería, Turismo y Juego de UGT, Federaciόn de Comercio, Hostelería y Turismo de CC.OO.
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Supremo — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9) — Προσωρινή ανικανότητα προς εργασία επελθούσα αιφνίδια κατά τη διάρκεια της άδειας — Εθνική ρύθμιση μη επιτρέπουσα τη διακοπή της ετήσιας άδειας και τη μεταγενέστερη λήψη της πλήρους ή της υπόλοιπης άδειας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνικές διατάξεις προβλέπουσες ότι εργαζόμενος, τελών σε κατάσταση ανικανότητας προς εργασία η οποία επήλθε κατά τη διάρκεια της περιόδου της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών, δεν δικαιούται να λάβει μεταγενέστερα την ετήσια άδεια η οποία συμπίπτει με την περίοδο της ανικανότητας προς εργασία.
 (1) ΕΕ C 152 της 21.5.2011.


text:
 8.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/32
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 22ας Απριλίου 2015 — ED κατά ENISA
 (Υπόθεση F-105/14) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Διαδικασία επιλογής - Απόφαση περί απορρίψεως, κατά το στάδιο της προεπιλογής, της υποψηφιότητας κατόπιν εξετάσεως από επιτροπή επιλογής - Μη υποβολή ενστάσεως εντός της προβλεπόμενης από τον ΚΥΚ προθεσμίας κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας - Αίτηση παροχής πληροφοριών - Απάντηση της ΑΑΣΣ χωρίς επανεξέταση της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας - Ένσταση κατά της εν λόγω απαντήσεως - Μη τήρηση της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας - Προδήλως απαράδεκτο - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας))
 (2015/C 190/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ED (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (εκπρόσωποι: A. Ryan, καθώς και D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία δεν έγινε δεκτή η υποψηφιότητα του προσφεύγοντος για τη θέση νομικού υπαλλήλου («legal officer») σε συνέχεια της ανακοίνωσης κενής θέσεως ENISA-TA-AD-2013-05.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Ο ED φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών.
 (1) ΕΕ C 7 της 12/01/2015, σ. 53.


text:
C 45/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.2.2001
 1) Υποχρεου ́νται, κατα ́ την οδηγι ́α 94/45/EK του Συμβου- 2. Να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 λι ́ου (1), για τη θε ́σπιση μιας ευρωπαϊκη ́ς επιτροπη ́ς επιχει-
 ρη ́σεως η ́ μιας διαδικασι ́ας σε επιχειρη ́σεις και ομι ́λους Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 επιχειρη ́σεων κοινοτικη ́ς κλι ́μακας με σκοπο ́ να ενημε-
 ρω ́νονται οι εργαζο ́μενοι και να ζητει ́ται η γνω ́μη τους, και Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του α ́ρθρου 249, τρι ́το
 ιδι ́ως κατα ́ τα α ́ρθρα 4 και 11 της οδηγι ́ας, οι επιχειρη ́σεις οι εδα ́φιο, ΕΚ και του α ́ρθρου 10, πρω ́το εδα ́φιο, ΕΚ επιβα ́λλει στα
 ανη ́κουσες σε ομι ́λους των οποι ́ων η ελε ́γχουσα επιχει ́ρηση κρα ́τη με ́λη να μεταφε ́ρουν στο εσωτερικο ́ δι ́καιο τις διατα ́ξεις των
 ́εχει ́εδρα εκτο ́ς της Κοινο ́τητας να πληροφορου ́ν την οδηγιω ́ν κατα ́ τρο ́πον ω ́στε, με την εκπνοη ́ της προθεσμι ́ας
 επιχει ́ρηση η οποι ́α κατα ́ το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο μεταφορα ́ς, αυτε ́ς να αναπτυ ́σσουν τα πλη ́ρη αποτελε ́σματα ́ τους.
 εδα ́φιο, και παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας θεωρει ́ται ως η Η ταχθει ́σα με το α ́ρθρο 32 της οδηγι ́ας 95/46/ΕΚ προθεσμι ́α ́εχει
 κεντρικη ́ διευ ́θυνση περι ́ του με ́σου συνολικου ́ αριθμου ́ των εκπνευ ́σει απο ́ τις 24 Οκτωβρι ́ου 1998, χωρι ́ς η Γερμανι ́α να ́εχει
 εργαζομε ́νων, της κατανομη ́ς τους μεταξυ ́ των κρατω ́ν λα ́βει με ́χρι τω ́ρα με ́τρα στον τομε ́α που ρυθμι ́ζει η οδηγι ́α.
 μελω ́ν, περι ́ των εγκαταστα ́σεων της επιχειρη ́σεως και των
 επιχειρη ́σεων που εξαρτω ́νται απο ́ αυτη ́, καθω ́ς και περι ́ της
 δομη ́ς της επιχειρη ́σεως και των επιχειρη ́σεων που εξαρτω ́νται (1) EE 1995, L 281, σ. 31.
 απο ́ αυτη ́ν;
 2) Στην περι ́πτωση που το ∆ικαστη ́ριο απαντη ́σει καταφατικα ́
 στο πρω ́το ερω ́τημα:
 Περιλαμβα ́νει η υποχρε ́ωση παροχη ́ς πληροφοριω ́ν τα ονο ́- Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 ματα και τις διευθυ ́νσεις των εκπροσω ́πων των εργαζομε ́νων βαλε το Ηigh Court of Justice (England & Wales), Queen’s
 οι οποι ́οι συμμετε ́χουν εξ ονο ́ματος των εργαζομε ́νων της Bench Division, Administrative Court, με δια ́ταξη της 9ης
 επιχειρη ́σεως η ́ των επιχειρη ́σεων που εξαρτω ́νται απο ́ αυτη ́ν Νοεμβρι ́ου 2000, στην υπο ́θεση The Queen επι ́ της αιτη ́σεως
 στη συγκρο ́τηση ειδικη ́ς διαπραγματευτικη ́ς ομα ́δας, κατα ́ το ακυρω ́ σεως της Mayer Parry Recycling Limited κατα ́ 1.
 α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας,


text:
η ́ στη συ ́σταση μιας ευρωπαϊκη ́ς Environment Agency και 2. Secretary of State for
 επιτροπη ́ς επιχειρη ́σεως; Environment, Transport and the Regions, παρεμβαι ́νοντες:
 1. Corus (UK) Limited και 2. Allied Steel and Wire Limited
 (1) EE L 254, της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1994, σ. 64. (Υπο ́θεση C-444/00)
 (2001/C 45/18)
 Με δια ́ταξη της 9ης Νοεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 30 Νοεμβρι ́ου 2000, το Ηigh Court of Justice (England &
 Wales), Queen’s Bench Division, Administrative Court, στο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ The Queen επι ́ της αιτη ́σεως
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, που ασκη ́- ακυρω ́σεως της Mayer Parry Recycling Limited και 1.
 θηκε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 2000 Environment Agency και 2. Secretary of State for Environment,
 Transport and the Regions, παρεμβαι ́νοντες: 1. Corus (UK)
 (Υπο ́θεση C-443/00) Limited και 2. Allied Steel and Wire Limited που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2001/C 45/17)
 Στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α μι ́α επιχει ́ρηση ασχολει ́ται με
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ υλικα ́ συσκευασι ́ας που περιλαμβα ́νουν σιδηρου ́χα με ́ταλλα, τα
 τους Ulrich Wölker, νομικο ́ συ ́μβουλο, και Xavier Lewis, με ́λος οποι ́α (ο ́ταν παραλαμβα ́νονται απο ́ την επιχει ́ρηση αυτη ́) συνιστου ́ν
 της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον «απο ́βλητα» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας
 Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι υπηρεσι ́ας, Centre 75/442/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου περι ́ στερεω ́ν αποβλη ́των, ο ́πως
 Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε, την 1η ∆εκεμβρι ́ου 2000, τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ και με την απο ́φαση 96/350/ΕΚ (3) της Επιτροπη ́ς, προβαι ́νοντας
 κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας. σε διαλογη ́, καθαρισμο ́, κο ́ψιμο, θρυμματισμο ́, διαχωρισμο ́ και/η ́
 δεματοποι ́ηση ω ́στε να καταστου ́ν αυτα ́ κατα ́λληλα να χρησιμο-
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ποιηθου ́ν ως τροφοδοτικη ́ υ ́λη σε κλι ́βανο προκειμε ́νου να παρα-
 χθου ́ν πλινθω ́ματα, λαμαρι ́νες η ́ ρο ́λοι χα ́λυβα:
 1. Να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα-
 νι ́ας παρε ́βη τις υποχρε ́ωσεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 32 1. 'Εχουν τα υλικα ́ αυτα ́ ανακυκλωθει ́ και παυ ́ουν να αποτελου ́ν
 της οδηγι ́ας 95/46/ΕΚ


text:
του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και απο ́βλητα υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 75/442 του Συμβου-
 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Οκτωβρι ́ου 1995, για την λι ́ου ο ́ταν ́εχουν:
 προστασι ́α των φυσικω ́ν προσω ́πων ́εναντι της επεξεργασι ́ας α. καταστει ́ κατα ́λληλα να χρησιμοποιηθου ́ν ως τροφοδο-
 δεδομε ́νων προσωπικου ́ χαρακτη ́ρα και για την ελευ ́θερη τικη ́ υ ́λη, η ́
 κυκλοφορι ́α των δεδομε ́νων αυτω ́ν (1), καθο ́σον δεν θε ́σπισε
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τα με ́τρα που απαιτου ́νται β. χρησιμοποιηθει ́ απο ́ παραγωγο ́ χα ́λυβα για την
 για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α αυτη ́. παραγωγη ́ πλινθωμα ́των, λαμαρινω ́ν η ́ ρο ́λων χα ́λυβα;


text:
Αριθ. C 40/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 2. 97
 του νόμου προβλεπομένων δικαιωμάτων προσδοκίας) ή μονο Διαγραφή της υποθεσεως C-290/95 ( 1 )
 την υποκατάσταση αυτή καθ' εαυτή; (97/C 40/30)
 (!) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73. Με διάταξη της 2ας Οκτωβρίου 1996, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-290/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 (') ΕΕ αριθ. C 286 της 28. 10. 1995 .
 υπέβαλα το Cour du travail de Bruxelles (τέταρτο τμήμα), με
 απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση Euro
 pièces SA κατά Wilfried Sanders και Automotive Industries
 Holding Company SA
 (Υπόθεση C-399/96)
 Διαγραφή της υποθεσεως C-319/95 ( 1 )
 (97/C 40/28
 (97/C 40/31 )
 Με απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 23ης Σεπτεμβρίου 1996, o Προεδρος του
 στις 17 Δεκεμβρίου 1996, το Cour du travail de Bruxelles Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 (τέταρτο τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Euro διαγραφή της υποθέσεως C-319/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 pièces SA και Wilfried Sanders και Automotive Industries κών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
 Holding Company SA, που εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί από
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί C ) ΕΕ αριθ. C 333 της 9. 12. 1995.
 του εξής ερωτήματος:
 Έχει η οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 14ης Φε
 βρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των
 κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων
 των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, Διαγραφή της υποθεσεως C-410/95 ( 1 )
 εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (') εφαρμογή (97/C 40/32)
 στην περίπτωση κατά την οποία μια υπό εκκαθάριση εταιρεία
 μεταβιβάζει το σύνολο ή μέρος του ενεργητικού της σε άλλη Με διαταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 1996, o Προεδρος του
 εταιρεία, η οποία, στη συνέχεια, κοινοποιεί στον εργαζόμενο Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 εντολές, οι οποίες, κατά την υπό εκκαθάριση εταιρεία, πρέπει διαγραφή της υποθέσεως C-410/95 (αίτηση του tribunal de
 να εκτελεστούν; commerce de Nice για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): SA Société des Grands Garages Méditerranéens,
 (') EE ειδ. έκδ. 05/002, σ. 171 . Société Nissan France κατά Société Nice Ouest Automobi
 les .
 (') EE αριθ. C 46 της 17. 2. 1996.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε, με απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1996, το tribunal
 correctionnel de Charleroi στην υπόθεση Ministère public
 κατά Jean Harpegnies
 (Υπόθεση C-400/96) Διαγραφή της υποθεσεως C-18/96 ( ' )
 (97/C 40/29) (97/C 40/33)
 Με απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 8ης Οκτωβρίου 1996, o Προεδρος του
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 στις 17 Δεκεμβρίου 1996, το tribunal correctionnel de Char διαγραφή της υποθέσεως C-18/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 leroi , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ministère public και κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 Jean Harpegnies, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του (') ΕΕ αριθ. C 77 της


text:
16. 3 . 1996.
 εξής ερωτήματος:
 Συνιστά το μέτρο του Βελγίου , καθόσον απαιτεί ακόμη την
 έγκριση από τις αρχές της χώρας αυτής των φυτοφαρμακευ
 τικών προϊόντων που έχουν διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλου Διαγραφή της υποθεσεως C-134/96 ( 1 )
 κράτους μέλους, παράβαση των κανόνων περί της ελεύθερης
 κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εντός της Κοινότητας όπως (97/C 40/34)
 αυτή ορίζεται στο άρθρο 30 της συνθήκης ΕΟΚ;
 Με διάταξη της 3ης Οκτωβρίου 1996, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη


text:
 12.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — adidas κατά ΓΕΕΑ — Patrick Holding (Απεικόνιση υποδήματος με δύο ρίγες)
 (Υπόθεση T-479/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος απεικονίζοντος υπόδημα με δύο ρίγες στο πλαϊνό μέρος - Προγενέστερο εθνικό σήμα απεικονίζον υπόδημα με τρεις ρίγες στο πλαϊνό μέρος - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Μη δικαιολόγηση του προγενέστερου δικαιώματος - Ανυπαρξία μεταφράσεως ουσιωδών στοιχείων δικαιολογούντων την καταχώριση του προγενέστερου σήματος - Κανόνας 16, παράγραφος 3, κανόνας 17, παράγραφος 2, και κανόνας 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 2011/C 331/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: adidas (Herzogenaurach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, A. Renck, δικηγόροι, και I. Fowler, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Patrick Holding ApS (Fredensborg, Δανία) (εκπρόσωποι: J. Løje και T. Meedom, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Αυγούστου 2008 (υπόθεση R 849/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των adidas AG και Patrick Holding ApS.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την adidas AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 6 της 10.1.2009.


text:
 22.6.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ. C 180/5
 1 . H Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθεί τάξεις προκείμενου να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 σας προθεσμίας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά 9Θ/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1990, για
 και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς την την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών
 οδηγία 93/67/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1993, σχετικά με τα ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα,
 για τον καθορισμό των αρχών εκτιμήσεως των κινδύνων παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της
 που διατρέχει o άνθρωπος και το περιβάλλον από τις οδηγίας αυτής.
 ουσίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία
 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας 93/67/ΕΟΚ. 2. Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα.
 2. Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. (') EE αριθ . C 229 της 2. 9. 1995.
 O ) EE αριθ . C 229 της 2 . 9 . 1995 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 19ης Μαρτίου 1996
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπόθεση C-25/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (έκτο τμήμα) τήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως 0 )
 (ΟΤΓ — Σύμβαση περί αλιείας — Δικαίωμα ψήφου —
 της 14ης Μαρτίου 1996 Κράτη μέλη — Κοινότητα)
 στην υπόθεση C-239/95: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο (96/C 180/10)
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (')
 (Παράβαση κράτους μέλους — Μεταφορά στην εθνική
 έννομη τάξη της οδηγίας 9Θ/385/ΕΟΚ για την προσέγγιση (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ενεργά
 εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα)
 (96/C 180/09) (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας)
 (Γλώσσα διαδικασίας: t] γαλλική)
 Στην υπόθεση C-25/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των (εκπρόσωπος: Jôrn Sack) κατά Συμβουλίου της Ευρω
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο παϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Rüdiger Bandilla και Félix
 σιευθεί στη Συλλογή της Νομολογίας) van Craeyenest, υποστηριζομένου από το Ηνωμένο Βασίλειο
 της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσω
 πος: John E. Collins, επικουρούμενος από τον Richard
 Στην υπόθεση C-239/95 , Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Plender), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφά
 τήτων (εκπρόσωπος: Hendrik van Lier) κατά Βασιλείου του σεως του Συμβουλίου (Αλιείας), της 22ας Νοεμβρίου 1993,
 Βελγίου (εκπρόσωπος: Jan Devadder), που είχε ως αντικεί περί απονομής στα κράτη μέλη του δικαιώματος ψήφου στα
 μενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλεί πλαίσια της Οργανώσεως Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνω
 ποντας να λάβει και, επικουρικώς, να κοινοποιήσει στην μένων Εθνών, προκειμένου να εγκριθεί η συμφωνία για την
 Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στην εθνική προαγωγή της τηρήσεως, εκ μέρους των αλιευτικών σκαφών,
 έννομη τάξη της οδηγίας 9Θ/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της των διεθνών μέτρων διατηρήσεως και διαχειρίσεως στην
 20ής Ιουνίου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των ανοικτή θάλασσα, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 κρατών μελών σχετικά με τα ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet και G. Hirsch,
 βοηθήματα (ΕΕ L 189, σ. 17), παρέβη τις υποχρεώσεις που προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler
 υπέχει


text:
από την οδηγία αυτή και ιδίως από το άρθρο 16 αυτής, (εισηγητή), J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C.
 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. N. Gulmann, J. L. Murray, H. Ragnemalm και L. Sevón, δικα
 Κακούρη , πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini, F. A. στές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: D.
 Schockweiler και J. L. Murray (εισηγητή), δικαστές, γενικός Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 εισγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, στις 19 Μαρτίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 εξέδωσε στις 14 Μαρτίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο κό:
 διατακτικό :
 1 . Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου (Αλιείας) της
 1 . Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις 22ας Νοεμβρίου 1993, περί απονομής στα κράτη μέλη του
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια δικαιώματος ψήφου στα πλαίσια της Οργανώσεως Τρο


text:
C 184/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 für Abfallentsorgungs-Technik GmbH (GAT) και Österreichische ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Autobahnen und Schnellstraßen AG (ÖSAG), η έκδοση προδικα-
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ
 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό (πέμπτο τμήμα)
 των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών [εκδικάσεως] προσφυγής στον τομέα της 12ης Ιουνίου 2003
 της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων
 (EE L 395, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ
 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των στην υπόθεση C-316/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwal-
 διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209, tungssenat Wien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 σ. 1), καθώς και της οδηγίας 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της Eva Glawischnig κατά Bundesminister für soziale Sicher-
 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη heit und Generationen (1)
 σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (EE L 199, σ. 1), το
 Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet,
 πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), Β. Σκουρή, («Ελεύθερη πληροφόρηση — Πληροφόρηση για θέματα
 F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγ- περιβάλλοντος — Οδηγία 90/313/ΕΟΚ — Παραβάσεις
 γελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις των κανόνων που διέπουν την επισήμανση των τροφίμων
 19 Ιουνίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: που παράγονται από γενετικώς τροποποιημένους οργανι-
 σμούς»)
 1) Η οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της (2003/C 184/18)
 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθε-
 τικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών [εκδικάσεως] προσφυγής στον (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και
 δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης ουνίου 1992, για τον στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων
 υπηρεσιών, δεν εμποδίζει όπως, στο πλαίσιο μέσου ένδικης
 προστασίας που ασκήθηκε από υποβαλόντα προσφορά
 προκειμένου να διαπιστωθεί, με σκοπό να του καταβληθεί Στην υπόθεση C-316/01, με αντικείμενο αίτηση του Unabhängiger
 μεταγενέστερα αποζημίωση, η παρανομία της αποφάσεως Verwaltungssenat Wien (Αυστρία) προς το Δικαστήριο,
 περί αναθέσεως δημοσίας συμβάσεως, η αρμόδια αρχή της κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 διαδικασίας προσφυγής εγείρει αυτεπαγγέλτως το παράνομο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικα-
 άλλης αποφάσεως της αναθέτουσας αρχής πλην της στηρίου μεταξύ Ενa Glawischnig και Bundesminister für soziale
 προσβαλλόμενης από τον υποβαλόντα προσφορά. Αντιθέτως, Sicherheit und Generationen, η έκδοση προδικαστικής
 η οδηγία αυτή εμποδίζει όπως η εν λόγω αρχή απορρίπτει αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 2, στοιχείο α', της
 το αίτημά του με το αιτιολογικό ότι, λόγω της εγερθείσας οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1990,
 αυτεπαγγέλτως παρανομίας, η διαδικασία διαγωνισμού ήταν σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος
 οπωσδήποτε παράτυπη και η ενδεχόμενη ζημία του προσφέ- (ΕΕ L 158, σ. 56), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 ροντος θα είχε έτσι προκληθεί ακόμα και χωρίς την παρα- τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward (ειση-
 νομία που αυτός προβάλλει. γητή),


text:
A. La Pergola, P. Jann και Α. Rosas, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: A. Tizzano γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλ-
 ληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Ιουνίου 2003, απόφαση με το
 2) Η οδηγία 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου ακόλουθο διατακτικό:
 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη
 συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, εμποδίζει όπως, στο
 Το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβου-
 πλαίσιο διαδικασίας αναθέσεως δημοσίας συμβάσεως προμη-
 λίου, της 7ης Ιουνίου 1990, σχετικά με την ελεύθερη πληροφό-
 θειών, η αναθέτουσα αρχή λαμβάνει υπόψη τον αριθμό των
 ρηση για θέματα περιβάλλοντος, έχει την έννοια ότι δεν αποτε-
 συστάσεων σχετικά με τα προϊόντα που οι υποψήφιοι
 λούν πληροφορίες σχετικές με το περιβάλλον, σύμφωνα με τη
 προσφέρουν σε άλλους πελάτες όχι ως κριτήριο εξακρι-
 διάταξη αυτή, το όνομα του παραγωγού και η ονομασία των
 βώσεως της ικανότητας αυτών να εκτελέσουν την εν λόγω
 τροφίμων που αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικών μέτρων
 σύμβαση, αλλά ως κριτήριο αναθέσεως της εν λόγω
 ελέγχου προς εξακρίβωση της τηρήσεως του κανονισμού (ΕΚ)
 συμβάσεως.
 1139/98 του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 1998, για την
 υποχρεωτική αναγραφή στοιχείων, επιπλέον των προβλεπόμενων
 στην οδηγία 79/112/ΕΟΚ, στην επισήμανση ορισμένων τροφίμων
 3) Η οδηγία 93/36 εμποδίζει όπως, στο πλαίσιο δημοσίας που παράγονται από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς,
 συμβάσεως προμηθειών, η απαίτηση όπως τα προϊόντα τα όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 49/2000 της
 οποία αποτελούν αντικείμενο των προσφορών μπορούν να Επιτροπής, της 10ης Ιανουαρίου 2000, o αριθμός των διοικητικών
 ελεγχθούν από την αναθέτουσα αρχή εντός ακτίνας 300 km κυρώσεων που επιβλήθηκαν κατόπιν των μέτρων αυτών, καθώς
 από τον τόπο εγκαταστάσεως της τελευταίας χρησιμοποιείται και η ταυτότητα των παραγωγών και των προϊόντων που
 ως κριτήριο αναθέσεως της εν λόγω συμβάσεως. αφορούσαν οι εν λόγω κυρώσεις.
 (1) ΕΕ C 317 της 10.11.2001. (1) ΕΕ C 303 της 27.10.2001.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/37
 Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2013 — Reed Exhibitions κατά ΓΕΕΑ (INFOSECURITY)
 (Υπόθεση T-633/13)
 2014/C 52/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Reed Exhibitions Ltd (Richmond, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: S. Malynicz, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 1544/2012-5·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «INFOSECURITY» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 35 και 41 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 10 155 596
 Απόφαση του εξεταστή: Απορρίπτει εν μέρει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', και γ' και 7, παράγραφος 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 14.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 414/34
 Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2015 — Onix Asigurări κατά ΕΑΑΕΣ
 (Υπόθεση T-590/15)
 (2015/C 414/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Onix Asigurări SA (Βουκουρέστι, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: M. Vladu, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (ΕΑΑΕΣ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η καθής παρέλειψε να εκδώσει απόφαση σχετικά με το γεγονός ότι το Istituto per la Vigilanza sulle Assicurazioni προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 40, παράγραφος 6, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση BOA 2015 001 της επιτροπής προσφυγών, της 3ης Αυγούστου 2015, και την απόφαση EIOPA-14-267 του προέδρου, της 6ης Ιουνίου 2014, η οποία επιβεβαιώθηκε με τη θέση EIOPA-14-653, της 24ης Νοεμβρίου 2014,
 —
 να διαπιστώσει ότι η καθής ευθύνεται για τη ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα τόσο από την παράλειψη της καθής να εκδώσει την απόφαση που μνημονεύεται υπό το πρώτο αίτημα ανωτέρω όσο και από την έκδοση των αποφάσεων που μνημονεύονται υπό το δεύτερο αίτημα ανωτέρω.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΕ) 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
 —
 Δεν υφίσταται νομίμως εκδοθείσα απόφαση της καθής σχετικά με το βάσιμο και τη σκοπιμότητα της κινήσεως διαδικασίας ελέγχου,
 —
 Η απόφαση EIOPA-14-267 του προέδρου, της 6ης Ιουνίου 2014, εκδόθηκε χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 39, παράγραφοι 1, 2 και 3 του κανονισμού,
 —
 Η αιτιολογία της αποφάσεως EIOPA-14-267 του προέδρου, της 6ης Ιουνίου 2014, δεν είναι συναφής με τις πτυχές που αφορούν τη σκοπιμότητα της κινήσεως διαδικασίας ελέγχου, καθόσον η αιτιολογία αυτή περιέχει στην ουσία εκτιμήσεις σχετικές με τα δικονομικά μέσα που έχει στη διάθεσή της η προσφεύγουσα κατά της αποφάσεως της εθνικής ιταλικής αρχής.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου σε σχέση με την απόφαση BOA 2015 001 της επιτροπής προσφυγών, της 3ης Αυγούστου 2015, και με την απόφαση EIOPA-14-267 του προέδρου, της 6ης Ιουνίου 2014.
 —
 Η απόφαση της επιτροπής προσφυγών εκδόθηκε χωρίς να εξεταστεί η νομιμότητα και το βάσιμο της αποφάσεως EIOPA-14-267 του προέδρου, της 6ης Ιουνίου 2014· η επιτροπή προσφυγών αποφάνθηκε χωρίς να εξετάσει το σύνολο των ενώπιόν της προβληθέντων ισχυρισμών,
 —
 Η απόφαση EIOPA-14-267 του προέδρου, της 6ης Ιουνίου 2014, εκδόθηκε χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 39, παράγραφοι 1, 2 και 3 του κανονισμού, ενέχει δε ελλιπή αιτιολογία, τουλάχιστον όσον αφορά τις ουσιώδεις υπό εξέταση πτυχές της.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι η καθής, παραλείποντας να εκδώσει απόφαση και εκδίδοντας τις προσβαλλόμενες με προσφυγή ακυρώσεως προαναφερθείσες αποφάσεις, προκάλεσε άμεσα και εκ προθέσεως υλική ζημία στην προσφεύγουσα και έπληξε την εικόνα της (μείωση του κύκλου εργασιών και του κέρδους της, αρνητική επίδραση στη φήμη της).


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Alexander Wieland κατά Land Berlin
 (Υπόθεση C-503/12)
 2013/C 26/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Alexander Wieland
 Καθού: Land Berlin
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το Ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια γενικής απαγορεύσεως αδικαιολόγητης δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας, ώστε να περιλαμβάνει επίσης εθνικούς κανόνες περί της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων ομόσπονδου κράτους;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: προκύπτει από την ερμηνεία του εν λόγω ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι εθνική ρύθμιση, κατά την οποία το ύψος του βασικού μισθού υπαλλήλου κατά τη σύναψη της υπαλληλικής σχέσεως εξαρτάται ουσιαστικά από την ηλικία του και αυξάνει στη συνέχεια κυρίως σε συνάρτηση με τη διάρκεια της υπαλληλικής σχέσεως, συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ηλικίας;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει η ερμηνεία του εν λόγω πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να δικαιολογείται αυτή η εθνική διάταξη λόγω της επιδιωκόμενης από τον νομοθέτη επιβραβεύσεως της επαγγελματικής πείρας;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο τρίτο ερώτημα: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής αμοιβής αυτών που έχουν υποστεί δυσμενή διάκριση σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;
 Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;
 5)
 Απαγορεύει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να εξαρτά εθνική διάταξη την αξίωση (αναδρομικής) πληρωμής ή αποζημιώσεως από τη διεκδίκησή της εκ μέρους των υπαλλήλων σε εύθετο χρόνο;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1 έως 3: προκύπτει από την ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι μεταβατικός νόμος με τον οποίο οι προϋπάρχοντες δημόσιοι υπάλληλοι κατατάσσονται σε κλιμάκιο του νέου συστήματος μόνο βάσει του ποσού του βασικού τους μισθού τον οποίο λαμβάνουν σύμφωνα με το παλαιό (εισάγον διακρίσεις) δίκαιο περί μισθών κατά την κρίσιμη για τη μεταβατική περίοδο ημερομηνία, και σύμφωνα με τον οποίο η περαιτέρω εξέλιξη σε ανώτερα κλιμάκια κατόπιν υπολογίζεται, ανεξάρτητα από τον απόλυτο χρόνο εμπειρίας του υπαλλήλου, μόνο βάσει των περιόδων της επιπροσθέτως αποκτηθείσας εμπειρίας από της ενάρξεως ισχύος του μεταβατικού νόμου, συνιστά –μέχρι την εκάστοτε επίτευξη του ανωτάτου μισθολογικού κλιμακίου– διαιώνιση της υφισταμένης διακρίσεως λόγω ηλικίας;
 7)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο ερώτημα 6: εμποδίζει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου τη δικαιολόγηση αυτής της απεριορίστως συνεχιζομένης άνισης μεταχειρίσεως λόγω του επιδιωκόμενου από τον νομοθέτη σκοπού να μη προστατεύεται με τον μεταβατικό νόμο (μόνο) το μέχρι την κρίσιμη για την μετάβαση ημερομηνία


text:
υφιστάμενο κεκτημένο, αλλά (και) η προσδοκία του κατά το παλαιό δίκαιο περί μισθοδοσίας βιοτικού εισοδήματος που προβλέπεται ότι θα παρέχεται στον εκάστοτε βαθμό;
 Μπορεί να δικαιολογηθεί η συνεχιζόμενη δυσμενής διάκριση των προϋπαρχόντων υπαλλήλων λόγω του ότι η εναλλακτική ρύθμιση (ατομική κατάταξη και των προϋπαρχόντων υπαλλήλων ανάλογα με τις περιόδους εμπειρίας) θα συνδεόταν με αυξημένες διοικητικές δαπάνες;
 8)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 7 όσον αφορά τη δικαιολόγηση: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται και για τους προϋπάρχοντες υπαλλήλους δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής και συνεχούς μισθοδοτήσεως των προϋπαρχόντων υπαλλήλων σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;
 Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;
 (1) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/56
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — Sanofi κατά ΓΕΕΑ — GP Pharm (GEPRAL)
 (Υπόθεση T-493/12)
 2013/C 26/113
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sanofi (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Hertz-Eichenrode, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: GP Pharm, SA (Sant Quinti de Mediona, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 5ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 201/2012-2· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «GEPRAL», για προϊόντα της κλάσεως 5 — Διεθνής καταχώριση υπ’ αριθ. 1010832, η οποία αναγνωρίζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Διεθνής καταχώριση υπ’ αριθ. 418607, με ισχύ στη Αυστρία, του λεκτικού σήματος «DELPRAL», για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την προσφυγή και επιτρέπει τη συνέχιση της διαδικασίας διεθνούς καταχωρίσεως στο σύνολό της
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/35
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Φεβρουαρίου 2007 — Bodegas Franco-Españolas κατά ΓΕΕΑ — Companhia Geral da Agricultura das Vinhas do Alto Douro (ROYAL)
 (Υπόθεση T-501/04) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ROYAL - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα ROYAL FEITORIA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2007/C 82/78)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bodegas Franco-Españolas, SA (Logroño, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. López Camba, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. García Murillo)
 Αντίδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Companhia Geral da Agricultura das Vinhas do Alto Douro, SA (Real Companhia Velha) (Vila Nova de Gaia, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: D. Martins Pereira, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 25ης Οκτωβρίου 2004 (υπόθεση R 513/2002-1), σχετκά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Companhia Geral da Agricultura das Vinhas do Alto Douro, SA (Real Companhia Velha) και της Bodegas Franco-Españolas, SA
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 25ης Οκτωβρίου 2004 (υπόθεση R 513/2002-1).
 2.
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 45 της 19.2.2005.