text:
των υγειονομικών όρων που
 πρώτη φορά στο εμπόριο εντός του κράτους αυτού μετά διέπουν το εμπόριο και τις εισαγωγές στην Κοινότητα
 την προσχώρησή του στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αλλά προϊόντων που δεν υπόκεινται, όσον αφορά τους προα
 κατά το χρόνο που το προϊόν δεν μπορούσε να προστα ναφερόμενους όρους, στις ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις
 τευθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στο κράτος αυτό, εκτός πον αναφέρονται στο κεφάλαιο 1 τον παραρτήματος A
 αν o κάτοχος τον διπλώματος μπορέσει να αποδείξει ότι της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ και όσον αφορά τους παθογό
 υπέχει την πραγματική και ενεστώσα νομική υποχρέωση νονς παράγοντες, της οδηγίας 9Θ/425/ΕΟΚ και, αφετέ
 να διαθέτει το προϊόν αυτό στο εμπόριο εντός τον εν λόγω ρου, προς την οδηγία 93/52/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 κράτους μέλους. 24ης Ιουνίου 1993, περί τροποποιήσεως της οδηγίας
 89/556/ΕΟΚ για τον καθορισμό των υγειονομικών όρων
 (') ΕΕ αριθ . C 248 της 23. 9. 1995. που διέπουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο και τις εισαγωγές
 ΕΕ αριθ . C 268 της 14. 10. 1995 . εμβρύων κατοικίδιων βοοειδών από τρίτες χώρες, παρέβη
 (2) ΕΕ αριθ . L 302 της 15 . 11 . 1985 , σ. 23. τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 20 παράγρα
 φος 1 και το άρθρο 2 παράγραφος 1 των ανοπέρω
 οδηγιών, αντίστοιχος.
 2. H Ελληνική Δημοκρατία καταδικάζεται στα δικαστικά
 έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) C ) ΕΕ αριθ. C 145 της 18. 5 . 1996.
 (2) ΕΕ αριθ . L 62 της 15 . 3. 1993, σ. 49.
 της 5ης Δεκεμβρίου 1996 (3) ΕΕ αριθ. L 175 της 19. 7. 1993 , σ. 21 .
 στην υπόθεση C-91/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (')
 (Μη αμφισβητούμενη παράβαση κράτους μέλους —
 Οδηγίες 92/118/ΕΟΚ και 93/52/ΕΟΚ — Μη εμπρόθεσμη
 μεταφορά στο εθνικό δίκαιο)
 (97/C 40/07)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) (πέμπτο τμήμα)
 της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 Στην υπόθεση C-91 /96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή στην υπόθεση C-104/95 (αίτηση για την έκδοση προδικα
 των (εκπρόσωπος: Μαρία Κοντού-Durande) κατά Ελληνικής στικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθη
 Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: Ιωάννα Γαλάνη-Μαραγκουδά νών): Γεώργιος Κοντόγεωργας κατά Κάρτονπακ ΑΕ (')
 κη και Νανά Δαφνίου ), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η [Προσέγγιση των νομοθεσιών — Εμπορικοί αντιπρόσωποι
 Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει εμπροθέσμως τις (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) —Δικαίωμα προμήθειας —
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που Εμπορικές πράξεις συναφθείσες κατά τη διάρκεια ισχύος
 είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί, αφενός, προς την της συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας]
 οδηγία 92/118/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Δεκεμβρίου
 1992, για τον καθορισμό των όρων υγειονομικού ελέγχου (97/C 40/08)
 καθώς και των υγειονομικών όρων που διέπουν το εμπόριο
 και τις εισαγωγές στην Κοινότητα προϊόντων που δεν υπό (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 κεινται, όσον αφορά τους προαναφερόμενους όρους, στις
 ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στο κεφά
 λαιο I του παραρτήματος A της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ και, Στην υπόθεση C-104/95 , με αντικείμενο αίτηση του Πολυμε
 όσον αφορά τους παθογόνους παράγοντες , της οδηγίας λούς Πρωτοδικείου Αθηνών προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ
 90/425/ΕΟΚ (2) και, αφετέρου , προς την οδηγία 93/52/ΕΟΚ μογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με


text:
την οποία ζητείται,
 του Συμβουλίου , της 24ης Ιουνίου 1993 , περί τροποποιήσεως στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού
 της οδηγίας 89/556/ΕΟΚ για τον καθορισμό των υγειονομι ντος δικαστηρίου μεταξύ Γεωργίου Κοντόγεωργα και Κάρ
 κών όρων που διέπουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο και τις τονπακ ΑΕ , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 εισαγωγές εμβρύων κατοικίδιων βοοειδών από τρίτες την ερμηνεία του άρθρου 7 παράγραφος 2 της οδηγίας
 χώρες (3), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθή 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για
 κη και τις προαναφερθείσες οδηγίες, το Δικαστήριο (έκτο το συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά
 τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήμα τους εμπορικούς αντιπροσώπους ( ανεξάρτητους επαγγελμα
 τος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn και τίες) (2), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 H. Ragnemalm (εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. A. O. Edward προεδρεύοντα, C. Gulmann , J. -P. Puisso
 D. Ruiz -Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις chet, P. Jann (εισηγητή) και M. Wathelet , δικαστές, γενικός
 5 Δεκεμβρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: H. A. Ruhl , κύριος

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/19
 Αναίρεση που άσκησε στις 6 Φεβρουαρίου 2015 η Moreda-Riviere Trefilerías, S.A. κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 25 Νοεμβρίου 2014 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-426/10 και T-575/10 και στην υπόθεση T-440/12, Moreda-Riviere Trefilerias κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-53/15 P)
 (2015/C 118/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Moreda-Riviere Trefilerías, S.A. (εκπρόσωποι: F. González Díaz και A. Tresandi Blanco, abogados)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Νοεμβρίου 2014 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-426/10 και T-575/10 και στην υπόθεση T-440/12, Moreda-Riviere Trefilerías κατά Επιτροπής, κατά το άρθρο 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο στην παρούσα δίκη όσο και στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ένα και μοναδικό λόγο αναιρέσεως.
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση του εννόμου συμφέροντος της Moreda-Riviere Trefilerías, S.A. για την άσκηση της προσφυγής, τόσο όσον αφορά την προσφυγή ακυρώσεως στην υπόθεση T-575/10 κατά της αποφάσεως της Επιτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 με την οποία τροποποιείται η απόφαση C(2010) 4387 (τελικό) σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.344 — Χάλυβας για προεντεταμένο σκυρόδεμα), όσο και όσον αφορά την προσαρμογή των λόγων προσφυγής και τα αιτήματα που διατυπώθηκαν στην υπόθεση T-426/10 σχετικά με την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 με την οποία τροποποιείται η απόφαση C(2010) 4387 (τελικό) σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.344) — Χάλυβας για προεντεταμένο σκυρόδεμα).


text:
20150731020616722015/C 270/056862013CJC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL201506105511Υπόθεση C-686/13: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X AB κατά Skatteverket (Προδικαστική παραπομπή — Άρθρο 49 ΣΛΕΕ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Φορολογική νομοθεσία — Φόρος εταιριών — Συμμετοχές κατεχόμενες για επιχειρηματικούς σκοπούς — Κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία απαλλάσσει τα κεφαλαιακά κέρδη και, συνεπώς, αποκλείει τη δυνατότητα εκπτώσεως των κεφαλαιακών ζημιών — Εκποίηση εκ μέρους εταιρίας εδρεύουσας εντός κράτους μέλους των κατεχόμενων για επιχειρηματικούς σκοπούς συμμετοχών της σε θυγατρική εταιρία εδρεύουσα εντός άλλου κράτους μέλους — Κεφαλαιακή ζημία προκύπτουσα από συναλλαγματική ζημία)
 ---documentbreak--- C2702015EL510120150610EL00055151Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Högsta förvaltningsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X AB κατά Skatteverket
 (Υπόθεση C-686/13) (
 1
 )
 «(Προδικαστική παραπομπή — Άρθρο 49 ΣΛΕΕ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Φορολογική νομοθεσία — Φόρος εταιριών — Συμμετοχές κατεχόμενες για επιχειρηματικούς σκοπούς — Κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία απαλλάσσει τα κεφαλαιακά κέρδη και, συνεπώς, αποκλείει τη δυνατότητα εκπτώσεως των κεφαλαιακών ζημιών — Εκποίηση εκ μέρους εταιρίας εδρεύουσας εντός κράτους μέλους των κατεχόμενων για επιχειρηματικούς σκοπούς συμμετοχών της σε θυγατρική εταιρία εδρεύουσα εντός άλλου κράτους μέλους — Κεφαλαιακή ζημία προκύπτουσα από συναλλαγματική ζημία)»2015/C 270/05Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta förvaltningsdomstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 X AB
 κατά
 Skatteverket
 Διατακτικό
 Το άρθρο 49 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε φορολογική νομοθεσία κράτους μέλους η οποία, κατ’ αρχήν, απαλλάσσει του φόρου εισοδήματος εταιριών τα κεφαλαιακά κέρδη που πραγματοποιήθηκαν από συμμετοχές κατεχόμενες για επιχειρηματικούς σκοπούς και, συνεπώς, αποκλείει την έκπτωση των κεφαλαιακών ζημιών που προκλήθηκαν από τέτοιες συμμετοχές, ακόμη και όταν οι ζημίες αυτές προκύπτουν από συναλλαγματική ζημία.
 (
 1
 ) ΕΕ C 71 της 8.3.2014.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/37
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Ιουνίου 2009 — Confservizi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-292/02) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Σύστημα ενισχύσεων τις οποίες χορήγησαν οι ιταλικές αρχές σε ορισμένες επιχειρήσεις παροχής δημοσίων υπηρεσιών, υπό τη μορφή φορολογικών απαλλαγών και δανείων με προνομιακό επιτόκιο - Απόφαση κηρύσσουσα τις ενισχύσεις ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά - Προσφυγή ακυρώσεως - Ένωση επιχειρήσεων - Η απόφαση δεν την αφορά ατομικά - Απαράδεκτο)
 2009/C 180/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Confederazione Nazionale dei Servizi (Confservizi) (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Tessarolo, A. Vianello, S. Gobbato και F. Spitaleri, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: V. Di Bucci)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Associazione Nazionale fra gli Industriali degli Acquedotti — Anfida (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: P. Alberti, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή περί ακυρώσεως των άρθρων 2 και 3 της αποφάσεως 2003/193/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 2002, [αφορώσας] κρατική ενίσχυση σχετικά με φορολογικές απαλλαγές και προνομιακά [έντοκα] δάνεια υπέρ επιχειρήσεων κοινής ωφελείας με πλειοψηφική συμμετοχή του Δημοσίου (ΕΕ 2003, L 77, σ. 21).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Confederazione Nazionale di Servizi (Confservizi) φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3)
 Η Associazione Nazionale fra gli Industriali degli Acquedotti — Anfida φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 274 της 9.11.2002.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/19
 Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2017 — Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno και SFL κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)
 (Υπόθεση T-481/17)
 (2017/C 318/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno (Μαδρίτη, Ισπανία) και SFL — Stiftung für Forschung und Lehre (Ζυρίχη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: R. Pelayo Jiménez και A. Muñoz Aranguren, δικηγόροι)
 Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης της 7ης Ιουνίου 2017 (SRB/EES/2017/08)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-478/17, Mutualidad de la Abogacía και Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos κατά SRB.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/28
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2011 — Milux κατά ΓΕΕΑ (FERTILITYINVIVO)
 (Υπόθεση T-175/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Εκπροσώπηση της προσφεύγουσας από δικηγόρο μη έχοντα την ιδιότητα τρίτου - Απαράδεκτο)
 2011/C 145/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Milux Holding SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: J. Bojs, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών ΓΕΕΑ, της 2ας Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 1116/2009-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου FERTILITYINVIVO ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Milux Holding SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 161 της 19.6.2010.


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/51
 Προσφυγή της 30ής Αυγούστου 2016 — The Logistical Approach κατά EUIPO — Idea Groupe (Idealogistic)
 (Υπόθεση T-620/16)
 (2016/C 402/60)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Logistical Approach BV (Uden, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: R. Milchior, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Idea Groupe (Montoir de Bretagne, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Idealogistic» — Υπ’ αριθ. 12 318 234 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Ιουνίου 2016 στην υπόθεση R 1435/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 κυρίως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 επικουρικώς, να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που εσφαλμένως επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών με την οποία απορρίφθηκε η καταχώριση του σήματος 012318234 για τις υπηρεσίες «παροχής συμβουλών στον τομέα της υλικοτεχνικής υποστηρίξεως, όσον αφορά, παραδείγματος χάριν, την επιλογή δρομολογίων, τις εγκαταστάσεις αποθηκεύσεως και την επιλογή μεταφορικών μέσων»·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
8.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 102/23
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-144/98, Dino Cantoreggi κατα ́ Ευρωπαϊκω ́
 στην υπο ́θεση Τ-143/98, Michael Cendrowicz κατα ́ Επιτρο-
 Κοινοβουλι ́ου (1)
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Υπα ́ λληλοι — Προαγωγη ́ — Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των
 (Υπα ́ λληλοι — ∆ιορισμο ́ς — Καθορισμο ́ς του επιπε ́δου προσο ́ντων)
 της προς πλη ́ρωση θε ́σεως — Προκη ́ρυξη κενη ́ς θε ́σεως —
 Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των προσο ́ντων — Προ ́δηλη πλα ́νη)
 (2000/C 102/46)
 (2000/C 102/45)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση Τ-144/98, Dino Cantoreggi, υπα ́λληλος του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́με-
 νος απο ́ τον Eric Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο
 Στην υπο ́θεση Τ-143/98, Michael Cendrowicz, υπα ́λληλος της Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Louis Schiltz, 2, rue du Fort
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, Rheinsheim, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: Για ́ν-
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Marc-Albert Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́γης, νης Παντα ́λης και Denis Waelbroeck), υποστηριζομε ́νου απο ́ τον
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τη fiduciaire Myson SARL, Ν, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τους Jean-Noël Louis και
 1, rue Glesener, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Greta-Françoise Parmentier, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, και την
 (εκπρο ́σωποι: Christine Berardis-Kayser και Florence Cathy Arendt, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, με το ́πο επιδο ́σεων
 Duvieusart-Clatuche), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τηση ακυρω ́σεως στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο της τελευται ́ας, 49,
 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ διορισμου ́ του Carlos Camino boulevard Royal, με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση αποφα ́σεως περι ́
 στη θε ́ση COM/98/97, του προϊσταμε ́νου της διοικητικη ́ς μονα ́δας μη προαγωγη ́ς, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 1 «Ινδι ́α, Νεπα ́λ, Μπουτα ́ν, Σρι-Λα ́νκα» της ∆ιευθυ ́νσεως Γ «Νο ́τια τους A. Potocki, προ ́εδρο, J. Pirrung και A. W. H. Meij, δικαστε ́ς,
 και Νοτιοανατολικη ́ Ασι ́α» της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως Εξωτερικω ́ν γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 Σχε ́σεων Γ: Νο ́τιος Μεσο ́γειος, Με ́ση και Εγγυ ́ς Ανατολη ́, Λατινικη ́ στις 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Αμερικη ́, Νο ́τια και Νοτιοανατολικη ́ Ασι ́α και συνεργασι ́α Βορρα ́-
 Νο ́του (Γ∆ ΙΒ), της αποφα ́σεως περι ́ απορρι ́ψεως της υποψηφιο ́-
 τητας του προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση αυτη ́ και, καθο ́σον ει ́ναι 1) Ακυρω ́ νει τις αποφα ́σεις του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, της
 αναγκαι ́ο, της αποφα


text:
́σεως περι ́ απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς του 12ης Φεβρουαρι ́ου, της 25ης Φεβρουαρι ́ου και της
 ενστα ́σεως και, αφετε ́ρου, αι ́τημα αποζημιω ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο 22ας Ιουνι ́ου 1998, με αντικει ́μενο, αντιστοι ́χως, τον διο-
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos, ρισμο ́ του Ν. στη θε ́ση του προϊσταμε ́νου του τμη ́ματος
 Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: «τεχνικη ́ διαχει ́ριση κτιρι ́ων», την απο ́ρριψη της υποψηφιο ́-
 A. Mair, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 16ης ∆εκεμβρι ́ου τητας του προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση αυτη ́ και την απο ́ρριψη
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: της διοικητικη ́ς ενστα ́σεως του προσφευ ́γοντος.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 2) Καταδικα ́ζει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στα ́εξοδα ́ του και
 στα ́εξοδα του προσφευ ́γοντος.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 3) Ο Ν., παρεμβαι ́νων, θα φε ́ρει τα δικα ́ του ́εξοδα.
 (1) EE C 340 της 7.11.1998.
 (1) EE C 340 της 7.11.1998.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 2ας Μαρτίου 2017 — Panrico, SA κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), HDN Development Corp.
 (Υπόθεση C-655/15 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 52 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5 - Εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «krispy kreme doughnuts» - Λεκτικά και εικονιστικά σήματα, τόσο εθνικά όσο και διεθνή, που περιέχουν τα στοιχεία «donut», «donuts» και «doghnuts» - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας - Απόρριψη])
 (2017/C 121/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Panrico, SA (εκπρόσωπος: D. Pellisé Urquiza, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas), HDN Development Corp. (εκπρόσωποι: M. H. Granado Carpenter και L. Polo Carreño)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Panrico SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 4.4.2016.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/33
 Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2007 — ThyssenKrupp Elevator κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-149/07)
 (2007/C 155/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ThyssenKrupp Elevator AG (Düsseldorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Klose και J. Ziebarth, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στον βαθμό που αφορά την προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει δεόντως το ύψος του προστίμου που επέβαλε η προσβαλλόμενη απόφαση στην προσφεύγουσα ως υπόχρεη εις ολόκληρον,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 512 τελικό της 21ης Φεβρουαρίου 2007 επί της υποθέσεως COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, επιβλήθηκαν πρόστιμα στην προσφεύγουσα και σε άλλες επιχειρήσεις λόγω της συμμετοχής τους σε σύμπραξη κατά την κατασκευή και τη συντήρηση ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων στο Βέλγιο, τη Γερμανία και το Λουξεμβούργο. Κατά την Επιτροπή, οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις παρέβησαν το άρθρο 81 ΕΚ.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
 —
 αναρμοδιότητα της Επιτροπής δεδομένου ότι η προσαπτόμενη παράβαση έχει τοπικό και όχι διακρατικό χαρακτήρα·
 —
 παραβίαση της αρχής ne bis in idem, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της υπέρ της προσφεύγουσας τις αμνηστευτικές αποφάσεις που είχαν εκδώσει πριν από την κίνηση της διαδικασίας οι εθνικές αρχές ελέγχου των συμπράξεων του Βελγίου και του Λουξεμβούργου·
 —
 μη συνδρομή των προϋποθέσεων για την εις ολόκληρον ευθύνη της προσφεύγουσας μετά των θυγατρικών εταιριών της, δεδομένου ότι η ίδια δεν μετείχε στις παραβάσεις, οι δε θυγατρικές εταιρίες της είναι ανεξάρτητες από νομικής και οικονομικής απόψεως καθώς και μη συνδρομή αντικειμενικού λόγου ο οποίος να δικαιολογεί την επέκταση της ευθύνης στην προσφεύγουσα,
 —
 δυσαναλογία των αρχικών ποσών κατά τον υπολογισμό των προστίμων σε σύγκριση με τον όγκο της αγοράς που πράγματι αφορούν·
 —
 δυσαναλογία του πολλαπλασιαστή αποτροπής, δεδομένου ότι ο πολλαπλασιαστής αυτός αποκλίνει σε σημαντικό βαθμό από τη μεταχείριση που έτυχαν άλλες επιχειρήσεις παρεμφερούς μεγέθους σε παρεμφερείς υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν αποφάσεις κατά το ίδιο χρονικό διάστημα·
 —
 μη παράθεση αιτιολογίας για το επιπλέον ποσό που επιβλήθηκε λόγω υποτροπής στο πλαίσιο του υπολογισμού του προστίμου λόγω νομικού σφάλματος κατά τον καταλογισμό των προστίμων που προηγήθηκαν·
 —
 παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), δεδομένου ότι, σε σχέση με το ανώτατο όριο του προστίμου του 10 % επί του κύκλου εργασιών της επιχειρήσεως, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη μόνον ο κύκλος εργασιών των εμπλεκομένων θυγατρικών εταιριών·
 —
 πλημμελής εφαρμογή της ανακοινώσεως σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων (2), δεδομένου ότι δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη η προστιθέμενη αξία της συνεργασίας της προσφεύγουσας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ) (ΕΕ 2002, C 45,


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/41
 Προσφυγή της 5ης Οκτωβρίου 2015 — Monster Energy κατά ΓΕΕΑ (GREEN BEANS)
 (Υπόθεση T-585/15)
 (2015/C 406/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Monster Energy Company (Corona, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «GREEN BEANS» — Υπ’ αριθ. 11 410 801 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 3002/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση της προσφεύγουσας στο δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ για να αποφανθεί αυτό επί της ουσίας επί της αιτήσεως της προσφεύγουσας για επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση σε σχέση με την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 1530/2013-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδά του καθώς και στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 58, 65, παράγραφος 5, 75, 81, παράγραφος 1, και 81, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του κανόνα 65 του κανονισμού 2868/95.


text:
C 84/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. Το ́αρθρο 3, στοιχει ́α α' και β', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α α' και β', ΕΚ),
 2) Καταδικα ́ζει την Αnton Dürbeck GmbH στα δικαστικα ́ η πρω ́ τη αιτιολογικη ́ σκε ́ψη και το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 2, της
 ́εξοδα. οδηγι ́ας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης Φεβρουαρι ́ου
 1992, σχετικα ́ με το γενικο ́ καθεστω ́ ς, την κατοχη ́, την κυκλοφο-
 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας φε ́ρουν ρι ́α και τους ελε ́γχους των προϊο ́ντων που υπο ́κεινται σε ειδικου ́ς
 τα δικα ́ τους δικαστικα ́ ́εξοδα. φο ́ρους καταναλω ́ σεως, καθω ́ ς και η ́εκτη και η ́ογδοη αιτιολογικη ́
 σκε ́ψη της οδηγι ́ας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 (1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001. 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, για την εναρμο ́νιση των διαρθρω ́ σεων
 των ειδικω ́ ν φο ́ρων καταναλω ́ σεως που επιβα ́λλονται στα πετρε-
 λαιοειδη ́, πρε ́πει να ερμηνευθου ́ν υπο ́ την ́εννοια ́οτι δεν παρεμπο-
 δι ́ζουν ́ενα κρα ́τος με ́λος να αρνει ́ται, σε περι ́πτωση μη πληρωμη ́ς
 εκ με ́ρους του πελα ́τη ενο ́ς εμπο ́ρου προϊο ́ντων πετρελαι ́ου, την
 επιστροφη ́ του καταβληθε ́ντος απο ́ τον εν λο ́γω ́εμπορο ειδικου ́
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ φο ́ρου καταναλω ́ σεως, ́οπως ει ́ναι ο εσωτερικο ́ς φο ́ρος επι ́ των
 προϊο ́ντων πετρελαι ́ου.
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 (1) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 της 22ας Νοεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-80/01 (αι ́τηση του tribunal d’instance de
 Châteauroux για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Michel SARL κατα ́ Recettes des douanes (1)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ('Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 — Ερω ́ τημα στο οποι ́ο η απα ́ντηση μπορει ́ να συναχθει ́ της 24ης Οκτωβρι ́ου 2001
 σαφω ́ ς απο ́ τη νομολογι ́α — Οδηγι ́α 92/12/ΕΟΚ — Γενικο ́
 καθεστω ́ ς, κατοχη ́, κυκλοφορι ́α και ́ελεγχοι των προϊο ́ντων στην υπο ́θεση C-186/01 R (αι ́τηση του Verwaltungsgericht
 που υπο ́κεινται σε ειδικου ́ς φο ́ρους καταναλω ́ σεως — Stuttgartγια την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Οδηγι ́α 92/81/ΕΟΚ — Εναρμο ́νιση των διαρθρω ́ σεων των Alexander Dory κατα ́ Bundesrepublik Deutschland (1)
 ειδικω ́ ν φο ́ρων καταναλω ́ σεως επι ́ των πετρελαιοειδω ́ν —
 Μη επιστροφη ́ του εσωτερικου ́ φο ́ρου επι ́ των προϊο ́ντων («∆ιαδικασι ́α των ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — ∆ιαδικασι ́α
 πετρελαι ́ου) εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́ σεως — Αναρμοδιο ́τητα
 του ∆ικαστηρι ́ου»)
 (2002/C 84/56)
 (2002/C 84/57)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα: γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα


text:
́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου)
 Στην υπο ́θεση C-80/01, με αντικει ́μενο αι ́τηση του tribunal
 d’instance de Châteauroux (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, Στην υπο ́θεση C-186/01 R, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο Verwaltungsgericht Stuttgart (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητει ́ται, στο
 αυτου ́ μεταξυ ́ Michel SARL και Recettes des douanes, η ́εκδοση πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 3, δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Αlexander Dory και Bundesrepublik
 στοιχει ́α α' και β', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, Deutschland, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α α' και β', ΕΚ), της πρω ́της ερμηνει ́α του α ́ρθρου 2 της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ του Συμβου-
 αιτιολογικη ́ς σκε ́ψεως και του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της λι ́ου, της 9ης Φεβρουαρι ́ου 1976, περι ́ της εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς
 οδηγι ́ας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης Φεβρουαρι ́ου της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως ανδρω ́ν και γυναικω ́ν, ο ́σον αφορα ́ την
 1992, σχετικα ́ με το γενικο ́ καθεστω ́ς, την κατοχη ́, την κυκλοφορι ́α προ ́σβαση σε απασχο ́ληση, την επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση και
 και τους ελε ́γχους των προϊο ́ντων που υπο ́κεινται σε ειδικου ́ς προω ́θηση και τις συνθη ́κες εργασι ́ας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 70),
 φο ́ρους καταναλω ́σεως (ΕΕ L 76, σ. 1), καθω ́ς και της ́εκτης και το ∆ικαστη ́ριο εξε ́δωσε στις 24 Οκτωβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το
 της ο ́γδοης αιτιολογικη ́ς σκε ́ψεως της οδηγι ́ας 92/81/ΕΟΚ του ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Συμβουλι ́ου, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1992, για την εναρμο ́νιση των
 διαρθρω ́σεων των ειδικω ́ν φο ́ρων καταναλω ́σεως που επιβα ́λλονται Η αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων κηρυ ́σσεται απαρα ́-
 στα πετρελαιοειδη ́ (ΕΕ L 316, σ. 12), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το δεκτη.
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προε ́δρο τμη ́ματος, L. Sevón
 και M. Wathelet (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: (1) ΕΕ C 200 της 14.7.2001.
 S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 22 Νοεμβρι ́ου 2001
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 31ης Μαΐου 2017 [αίτηση του Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική διαδικασία κατά U
 (Υπόθεση C-420/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 45 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Υποχρέωση ταξινομήσεως οχήματος το οποίο ανήκει σε κάτοικο Βελγίου και προορίζεται για χρήση στην Ιταλία))
 (2017/C 249/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance francophone de Bruxelles
 Διάδικος στην υπόθεση της κύριας δίκης
 U
 Διατακτικό
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, βάσει της οποίας εργαζόμενος, κάτοικος του κράτους αυτού, οφείλει να ταξινομήσει στο εν λόγω κράτος μέλος αυτοκίνητο όχημα του οποίου είναι κύριος και το οποίο έχει ήδη ταξινομηθεί σε άλλο κράτος μέλος και προορίζεται κατ’ ουσίαν για χρήση εντός του δεύτερου αυτού κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 346 της 19.10.2015.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Νοεμβρίου 2009 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Romana Slanina κατά Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Wien
 (Υπόθεση C-363/08) (1)
 (Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων - Οικογενειακά επιδόματα - Άρνηση καταβολής - Ημεδαπή εγκατεστημένη με το τέκνο της σε άλλο κράτος μέλος, ενώ ο πατέρας του τέκνου εργάζεται στην ημεδαπή)
 2010/C 24/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Romana Slanina
 κατά
 Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Wien
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) — Ερμηνεία του άρθρου 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71, του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73) — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει την καταβολή οικογενειακού επιδόματος (Familienbeihilfe) στους βαρυνόμενους με τη διατροφή τέκνου και κατοικούντες στην ημεδαπή — Άρνηση καταβολής του επιδόματος σε ημεδαπή που έχει εγκατασταθεί με το τέκνο της σε άλλο κράτος μέλος, ενώ ο πατέρας του τέκνου έχει παραμείνει στην ημεδαπή, όπου ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, έχει την έννοια ότι το διαζευγμένο άτομο, στο οποίο καταβάλλονταν τα οικογενειακά επιδόματα από τον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο κατοικούσε και στο οποίο εξακολουθεί να κατοικεί και να εργάζεται ο πρώην σύζυγός του, διατηρεί για το τέκνο του, υπό την προϋπόθεση ότι το τέκνο αυτό αναγνωρίζεται ως «μέλος της οικογένειας» του πρώην συζύγου του εν λόγω ατόμου, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο στ', περίπτωση i, του ίδιου αυτού κανονισμού, το δικαίωμα επί των επιδομάτων αυτών, μολονότι έχει αποχωρήσει από το κράτος αυτό για να εγκατασταθεί με το τέκνο του σε άλλο κράτος μέλος, όπου δεν εργάζεται, και μολονότι ο πρώην σύζυγός του θα μπορούσε να λαμβάνει τα εν λόγω επιδόματα στο κράτος μέλος της κατοικίας του.
 2)
 Η άσκηση εκ μέρους ατόμου που τελεί σε κατάσταση παρόμοια με την κατάσταση της προσφεύγουσας στην κύρια δίκη επαγγελματικής δραστηριότητας στο κράτος μέλος της κατοικίας του, λόγω της οποίας του παρέχεται δικαίωμα για οικογενειακά επιδόματα, έχει ως αποτέλεσμα να αναστέλλεται, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 76 του κανονισμού 1408/71, όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί με τον κανονισμό 118/97, το δικαίωμα επί των οικογενειακών επιδομάτων που οφείλονται δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα ο πρώην σύζυγος του ατόμου αυτού, μέχρι το ποσό που προβλέπεται από τη νομοθεσία του κράτους κατοικίας του εν λόγω ατόμου.
 (1) ΕΕ C 285 της 8.11.2008.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/43
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιανουαρίου 2010 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 10 Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση F-70/07, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-38/10 P)
 2010/C 80/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 εν πάση περιπτώσει: να ακυρώσει in toto και άνευ εξαιρέσεως την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη
 —
 να αναγνωρίσει ότι η πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή-αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη ήταν παραδεκτή in toto και χωρίς καμία εξαίρεση
 —
 ως κύριο αίτημα: να κάνει δεκτό in toto και χωρίς καμία εξαίρεση το petitum της πρωτοδίκως ασκηθείσας προσφυγής-αγωγής
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσιβαλλόμενη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος και για όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας
 —
 επικουρικώς: να αναπέμψει την de qua υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, υπό διαφορετικό σχηματισμό, προκειμένου να αποφανθεί εκ νέου επί της ουσίας της διαφοράς.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτησή του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων βάλλει κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 10ης Νοεμβρίου 2009. Με την διάταξη εκείνη απερρίφθησαν ως προδήλως απαράδεκτα το πρώτο, δεύτερο, τρίτο και έκτο αίτημα προσφυγής-αγωγής με αντικείμενο να τύχει αποζημιώσεως για τις φερόμενες ζημίες που υπέστη λόγω της αρνήσεως της Επιτροπής να του αποδώσει τα δυνάμενα να αναζητηθούν έξοδα στα οποία ισχυρίζεται ότι υποβλήθηκε στο πλαίσιο της υποθέσεως T-176/04, Marcuccio κατά Επιτροπής.
 Προς στήριξη των λόγων του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται την πεπλανημένη ερμηνεία και εφαρμογή της εννοίας της κατά τα άρθρα 90 και 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων αιτήσεως, την άνευ αιτιολογήσεως και μη στηριζόμενη στη λογική αγνόηση της συναφούς νομολογίας, απόλυτη έλλειψη αιτιολογήσεως, μη τήρηση της υποχρεώσεως να μη ληφθεί υπόψη το υπόμνημα αντικρούσεως ως υποβληθέν εκπροθέσμως, την πλάνη λόγω της αποδοχής πράξεως τιτλοφορούμενης «αίτηση με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι παρέλκει απόφανση», καθώς και παράβαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του άρθρου 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/98
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2015 – De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-128/11) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Αξιολόγηση - Έκθεση αξιολογήσεως 2010 - Αμφισβήτηση - Εσωτερικές διαδικασίες - Προϋποθέσεις - Παραίτηση - Προσφυγή - Έννομο συμφέρον - Απουσία - Εύλογη προθεσμία - Μη τήρηση της προθεσμίας - Προδήλως απαράδεκτο))
 (2016/C 048/112)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (εκπρόσωποι: G. Nuvoli και T. Gilliams, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως των ηλεκτρονικών μηνυμάτων και των αποφάσεων της ΕΤΕπ σχετικά με τη διοικητική διαδικασία στο πλαίσιο της αξιολογήσεως της επιδόσεώς του κατά το έτος 2010, δεύτερον, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Προέδρου της ΕΤΕπ να μην κινήσει διαδικασία φιλικού διακανονισμού ενώπιον της επιτροπής συνδιαλλαγής, τρίτον, αίτημα ακυρώσεως της ετήσιας αξιολογήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το έτος 2010 στο μέτρο που δεν του αποδόθηκε ο βαθμός «exceptional performance» ή «very good performance» και δεν προτάθηκε για προαγωγή στην ομάδα καθηκόντων D και, τέλος, αίτημα να υποχρεωθεί η ΕΤΕπ να του καταβάλει χρηματικό ποσό προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο C De Nicola φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012, σ. 21.


text:
C 121/14 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ 1.5.1999
 ∞ÈãÙËÛË ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ Ô ̆ ̆Âã‚·ÏÂ ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-289/98(1)
 ÙÔ Verwaltungsgericht Frankfurt am Main ÌÂ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙË ̃
 23Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰ÈÔÈÎËÙÈÎã̂ Ó ‰È·ÊÔÚã̂ Ó
 Ernst-Otto Flemmer, Renate Christoffel Î·È Marike Leitensdorfer (1999/C 121/27)
 Î·Ù·ã TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ ÙË ̃ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ̃ ∂Óã̂ ÛÂˆ ̃ Î·È ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ
 ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔ ̆ÌÂãÓˆÓ ·Ôã ÙËÓ Bundes- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 16Ë ̃ ¢ÂÎÂÌ‚ÚÈãÔ ̆ 1998, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆
 anstalt für Forstwirtschaft und Ernährung ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃
 C-289/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã ∂ÏÏËÓÈÎËã ̃
 ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃.
 (ÀÔıÂãÛÂÈ ̃ C-80/99, C-81/99 Î·È C-82/99)
 (1999/C 121/26) (1) EE C 278 ÙË ̃ 5.9.1998.
 aÂ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙË ̃ 23Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ̆ ÂÚÈËãÏı·Ó ÛÙËÓ
 °Ú·ÌÌ·ÙÂÈã· ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ÛÙÈ ̃
 4 a·ÚÙÈãÔ ̆ 1999, ÙÔ Verwaltungsgericht Frankfurt am Main, Úã̂ ÙÔ
 ÙÌËãÌ·, ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙˆÓ ‰ÈÔÈÎËÙÈÎã̂ Ó ‰È·ÊÔÚã̂ Ó 1. Ernst-Otto ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-197/97(1)
 Flemmer, 2. Renate Christoffel Î·È 3. Marike Leitensdorfer Î·Ù·ã
 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ ÙË ̃ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎËã ̃ ã∂ÓˆÛË ̃ Î·È ∂ÈÙÚÔËã ̃ ÙˆÓ
 ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ, ÂÎÚÔÛˆÔ ̆ÌÂãÓˆÓ ·Ôã ÙËÓ (1999/C 121/28)
 Bundesanstalt für Forstwirtschaft und Ernährung, Ô ̆ ÂÎÎÚÂÌÔã̆ Ó
 ÂÓã̂ ÈÔãÓ ÙÔ ̆, ̇ËÙÂÈã ·Ôã ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 27Ë ̃ π·ÓÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆
 ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ÂÈã ÙˆÓ ·ÎÔãÏÔ ̆ıˆÓ ÂÚˆÙËÌ·ãÙˆÓ: ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÛÂˆ ̃ C-197/97 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Industrial Tribunal, Liverpool, ÁÈ· ÙËÓ
 ·) ã∂ ̄ÂÈ ÙËÓ ÂãÓÓÔÈ· ÙÔ ·ãÚıÚÔ 215 ‰Âã̆ ÙÂÚÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Donna Marie Davies Î·Ù·ã
 ∂∫, ÛÂ Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÌÂ ÙÔ ·ãÚıÚÔ 178 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫ ÛÂ Girobank plc.
 Û ̆Ó‰ ̆·ÛÌÔã ÌÂ ÙÈ ̃ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã̆ (∂√∫)
 ·ÚÈı. 2187/93 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆(1), ÔãÙÈ ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ÂÈãÓ·È
 ·ÚÌÔã‰ÈÔ ÂÈãÛË ̃ ÁÈ· ‰È·ÊÔÚÂã ̃ ÔÈ ÔÔÈãÂ ̃ ÚÔÎ·ÏÔã̆ ÓÙ·È ·Ôã (1) EE C 212 ÙË ̃ 12.7.1997.
 Ûã̆ Ì‚·ÛË Û ̆Ó·ÊıÂÈãÛ· ·Ôã ÙËÓ ·ÚÌÔã‰È· ÂıÓÈÎËã ·Ú ̄Ëã ÂÍ ÔÓÔãÌ·ÙÔ ̃
 Î·È ÁÈ· ÏÔÁ·ÚÈ·ÛÌÔã ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ Î·È ÙË ̃ ∂ÈÙÚÔËã ̃ Ûã̆ Ì-
 ÊˆÓ· ÌÂ ÙÔÓ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ÁÈ· ÙËÓ ÚÔÛÊÔÚ·ã
 ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃ ÛÂ ÔÚÈÛÌÂãÓÔ ̆ ̃ ·Ú·ÁˆÁÔã̆ ̃ Á·ãÏ·ÎÙÔ ̃ Ëã
 Á·Ï·ÎÙÔÎÔÌÈÎã̂ Ó ÚÔÈåÔãÓÙˆÓ, ÔÈ ÔÔÈãÔÈ ÂÌÔ‰ÈãÛÙËÎ·Ó ÚÔÛˆ-
 ÚÈÓ·ã Ó· ·ÛÎËãÛÔ ̆Ó ÙË ‰Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙ·ã ÙÔ ̆ ̃; ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-24/98(1)
 ‚) ∞Ó ÛÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· · ̆ÙÔã ‰ÔıÂÈã ·ÚÓËÙÈÎËã ··ãÓÙËÛË Î·È ·Ó Û ̆ÙÚÂã ̄ÂÈ (1999/C 121/29)
 ÂÚÈãÙˆÛË ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 215 Úã̂ ÙÔ Â‰·ãÊÈÔ ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫
 Î·È, ÂÔÌÂãÓˆ ̃, ıÂÌÂÏÈã̂ ÓÂÙ·È


text:
Ë ·ÚÌÔ‰ÈÔãÙËÙ· ÙˆÓ ÂıÓÈÎã̂ Ó
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 2· ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ‰ÈÎ·ÛÙËÚÈãˆÓ Î·Ù·ã ÙÔ ·ãÚıÚÔ 183 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÙÈãıÂÙ·È
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÂÚ·ÈÙÂãÚˆ ÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· ·Ó Âã ̄Ô ̆Ó ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÛÂ ÌÈ· ÙÂãÙÔÈ· Ûã̆ Ì-
 ÛÂˆ ̃ C-24/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã πÚÏ·Ó-
 ‚·ÛË, Î·ıÔãÛÔÓ Ô Î·ÓÔÓÈÛÌÔã ̃ (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ‰ÂÓ ÚÔ‚ÏÂã-
 ‰Èã· ̃.
 ÂÈ Î·ÌÈã· Úã̆ ıÌÈÛË, ÔÈ ‰È·Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙÔ ̆ ÂıÓÈÎÔã̆ ‰ÈÎÔÓÔÌÈÎÔã̆
 ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆ Ëã ÔÈ ÁÂÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆ Ô ̆ ÂÈãÓ·È ÎÔÈÓÂã ̃ ÛÙÈ ̃
 ÂãÓÓÔÌÂ ̃ Ù·ãÍÂÈ ̃ ÙˆÓ ÎÚ·Ùã̂ Ó ÌÂÏã̂ Ó. (1) EE C 72 ÙË ̃ 7.3.1998.
 Á) ∫·ıÔãÛÔÓ Âã ̄Ô ̆Ó ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÔÈ ÁÂÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ ÙÔ ̆ ‰ÈÎ·ÈãÔ ̆, ÙÈãıÂÙ·È
 ÂÚ·ÈÙÂãÚˆ ÙÔ ÂÚã̂ ÙËÌ· ·Ó Î·È ̆Ôã ÔÈãÂ ̃ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ ÌÔÚÂÈã
 Ë ·ÚÌÔã‰È· ÂıÓÈÎËã ·Ú ̄Ëã Ó· ‰È·ÚÚËãÍÂÈ ÂÓ ÔãÏˆ Ëã ÂÓ ÌÂãÚÂÈ ÙËÓ
 ÂÍ ÔÓÔãÌ·ÙÔ ̃ Î·È ÁÈ· ÏÔÁ·ÚÈ·ÛÌÔã ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆ Î·È ÙË ̃
 ∂ÈÙÚÔËã ̃ Û ̆Ó·ÊıÂÈãÛ· Ûã̆ Ì‚·ÛË, Â·ãÓ ÂÎ ÙˆÓ ̆ÛÙÂãÚˆÓ ‰È·ÈÛÙã̂ - ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-371/96(1)
 ÓÂÙ·È ÔãÙÈ ÔÈ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ Ô ̆ ÚÂãÂÈ Ó· ÏËÚÔã̆ ÓÙ·È, Ûã̆ ÌÊˆÓ·
 ÌÂ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂√∫) ·ÚÈı. 2187/93 ÁÈ· ÙËÓ ̆Ô‚ÔÏËã ÚÔÛÊÔÚ·ã ̃
 ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃, Ô ̆‰ÔãÏˆ ̃ Û ̆ÓÂãÙÚÂ ̄·Ó Ëã Û ̆ÓÂãÙÚÂ ̄·Ó ÂÓ ÌÂãÚÂÈ Ëã (1999/C 121/30)
 ÔãÙÈ ÔÈ ÚÔå̆ÔıÂãÛÂÈ ̃ ÁÈ· ÙËÓ ̆Ô‚ÔÏËã ÚÔÛÊÔÚ·ã ̃ ·Ô ̇Ë-
 ÌÈã̂ ÛÂˆ ̃ Û ̆ÓÙÚÂã ̄Ô ̆Ó ÌÔãÓÔÓ ÂÂÈ‰Ëã ÔÈ ·ÚÌÔã‰ÈÂ ̃ ÂıÓÈÎÂã ̃ ·Ú ̄Âã ̃ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ıÂˆÚÔã̆ Ó ÔãÙÈ ÂÌÔ‰Èã ̇ÔÓÙ·È, ÁÈ· ÏÔãÁÔ ̆ ̃ ÚÔÛÙ·ÛÈã· ̃ ÙË ̃ ‰ÈÎ·ÈÔ- ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÏÔÁËÌÂãÓË ̃ ÂÌÈÛÙÔÛã̆ ÓË ̃, Ó· ·Î ̆Úã̂ ÛÔ ̆Ó ÂÎ ÓÂãÔ ̆ ÙËÓ ÔÚÈÛÙÈÎËã ÛÂˆ ̃ C-371/96 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Tribunale di Trento ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË
 ̄ÔÚËãÁËÛË ÂÈ‰ÈÎËã ̃ ÔÛÔãÙËÙ· ̃ ·Ó·ÊÔÚ·ã ̃, Ë ÔÔÈã· ·ÔÙÂÏÂÈã ÚÔå̆- ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Ministero delle Finanze Î·Ù·ã Cotonificio
 ÔãıÂÛË ÁÈ· ÙË ̄ÔÚËãÁËÛË ·Ô ̇ËÌÈã̂ ÛÂˆ ̃. del Trentino SpA.
 (1) EE L 196 ÙË ̃ 5.8.1993, Û. 6. (1) ∂∂ C 40 ÙË ̃ 8.2.1997.


text:
 C 63/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) 'Οσον αφορα ́ προϊο ́ντα προερχο ́μενα απο ́ το γα ́λα στην
 συ ́νθεση των οποι ́ων ́ενα φυσικο ́ συστατικο ́ του γα ́λακτος
 (ε ́κτο τμη ́μα) ́εχει αντικατασταθει ́ απο ́ εξωγενη ́ ουσι ́α, δεν επιτρε ́πεται η
 χρη ́ση μιας ονομασι ́ας ́οπως τυρι ́ διαι ́της με φυτικα ́ ́ελαια (η ́
 μαλακο ́ τυρι ́ διαι ́της που περιε ́χει φυτικα ́ ́ελαια) για διατροφη ́
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 με υποκατα ́στατα λιπαρα ́, ́εστω κι αν η ονομασι ́α αυτη ́
 συμπληρω ́ νεται απο ́ περιγραφικε ́ς ενδει ́ξεις αναγραφο ́μενες
 στην υπο ́θεση C-101/98 (αι ́τηση του Bundesgerichtshof για επι ́ των συσκευασιω ́ ν, ́οπως αυτο ́ το τυρι ́ διαι ́της ει ́ναι
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Union Deutsche πλου ́σιο σε πολυακο ́ρεστα λιπαρα ́ οξε ́α ́η αυτο ́ το τυρι ́
 Lebensmittelwerke GmbH κατα ́ Schutzverband gegen διαι ́της ει ́ναι ιδανικο ́ για ́οσους προσε ́χουν τη διατροφη ́ τους
 Unwesen in der Wirtschaft eV (1) ́οσον αφορα ́ τη χοληστερι ́νη.
 («Προστασι ́α της ονομασι ́ας του γα ́λακτος και των (1) EE C 209 της 4.7.1998.
 γαλακτοκομικω ́ ν προϊο ́ντων κατα ́ τη δια ́ θεση ́ τους στο
 εμπο ́ριο — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1898/87 — Οδηγι ́α
 89/398/ΕΟΚ — Χρη ́ση της ονομασι ́ας τυρι ́ για την
 περιγραφη ́ διαιτητικου ́ προϊο ́ντος στη συ ́νθεση του οποι ́ου
 οι φυσικε ́ς λιπαρε ́ς υ ́λες ́εχουν αντικατασταθει ́ απο ́ λι ́πος
 φυτικη ́ς προελευ ́σεως») ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2000/C 63/06) (δευ ́τερο τμη ́μα)
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 στην υπο ́θεση C-150/98 Ρ, Οικονομικη ́ και Κοινωνικη ́
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ε (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Ελευθερι ́α εκφρα ́-
 σεως ́εναντι των προϊσταμε ́νων — Καθη ́κον πι ́στεως και
 Στην υπο ́θεση C-101/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του αξιοπρε ́πεια του λειτουργη ́ματος — Πειθαρχικη ́ ποικη ́—
 Τοποθε ́τηση σε κατω ́ τερο κλιμα
 ́ κιο»)
 Bundesgerichtshof (Γερμανι ́α), προς το ∆ικαστη ́ριο,
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου
 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς (2000/C 63/07)
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Union
 Deutsche Lebensmittelwerke GmbH και Schutzverband gegen ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 Unwesen in der Wirtschaft eV, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1898/87 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουλι ́ου (Προσωρινη ́ μετα


text:
́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 1987, σχετικα ́ με την προστασι ́α της ονομασι ́ας του γα ́λακτος και στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων κατα ́ τη δια ́θεση ́ τους στο εμπο ́ριο
 (ΕΕ L 182, σ. 36) και του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας Στην υπο ́θεση C-150/98 Ρ, Οικονομικη ́ και Κοινωνικη ́ Επιτροπη ́
 89/398/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 3ης Μαι ̈́ου 1989, για την των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: M. Bermejo Garde),
 προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με τα με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́-
 τρο ́φιμα που προορι ́ζονται για ειδικη ́ διατροφη ́ (ΕΕ L 186, σ. 27), σεως που εξε ́δωσε στις 17 Φεβρουαρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των
 το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-183/96, Ε
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του κατα ́ Οικονομικη ́ς και Κοινωνικη ́ς Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ. Υπ.
 ́εκτου τμη ́ματος, P. J. G Kapteyn και G. Hirsch, δικαστε ́ς, γενικο ́ς 1998, σ. Ι-Α-67 και ΙΙ-159), και με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση
 εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λλη- της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Ε,
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με πρω ́ην υπα ́λληλος της Οικονομικη ́ς και Κοινωνικη ́ς Επιτροπη ́ς των
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, το ∆ικαστη ́ριο
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen (εισηγητη ́),
 1) Το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1898/87 προ ́εδρο τμη ́ματος, G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς,
 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουλι ́ου 1987, σχετικα ́ με την γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε
 προστασι ́α της ονομασι ́ας του γα ́λακτος και των γαλακτοκομι- στις 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 κω ́ ν προϊο ́ντων κατα ́ τη δια ́θεση ́ τους στο εμπο ́ριο, σε
 συνδυασμο ́ με το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 89/398/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 3ης Μαι ̈́ου 1989, για 2) Καταδικα ́ζει την Οικονομικη ́ και Κοινωνικη ́ Επιτροπη ́ των
 την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν σχετικα ́ Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 με τα τρο ́φιμα που προορι ́ζονται για ειδικη ́ διατροφη ́, ́εχει
 την ́εννοια ́οτι ́ενα γαλακτοκομικο ́ προϊο ́ν στη συ ́νθεση του
 οποι ́ου οι λιπαρε ́ς ́υλες του


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/40
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2015 — De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-849/14 P) (1)
 ((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Ετήσια αξιολόγηση - Εσωτερικός κανονισμός - Διαδικασία προσφυγής - Αναίρεση εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη))
 (2015/C 381/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι:: G. Nuvoli και E. Raimond, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2014, De Nicola κατά ΕΤΕπ (F-59/09 RENV, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2014:248), με την οποία ζητείται η μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Carlo De Nicola φέρει τα δικαστικά του έξοδα και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 73 της 2.3.2015.


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/42
 Προσφυγή της 25ης Μαρτίου 2010 — Hynix Semiconductor κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-149/10)
 2010/C 148/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hynix Semiconductor, Inc. (Icheon-si, Κορέα) (εκπρόσωποι: A. Woodgate και O. Heinisch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2010) 150 που εξέδωσε η Επιτροπή στις 15 Ιανουαρίου 2010·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και
 —
 να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει πρόσφορο.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στην υπό κρίση υπόθεση, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 150 της Επιτροπής, περί απορρίψεως, λόγω έλλειψης κοινοτικού συμφέροντος, της καταγγελίας της σχετικά με υποτιθέμενες παραβάσεις, εκ μέρους της Rambus, του άρθρου 102 ΣΛΕΕ σε σχέση με την αξίωση καταβολής ενδεχομένως καταχρηστικών τελών ως δικαιωμάτων για τη χρησιμοποίηση ορισμένων ευρεσιτεχνιών στον τομέα της «δυναμικής μνήμης τυχαίας προσπέλασης» (Dynamic Random Access Memory — DRAM) (υπόθεση COMP/38.636 — Rambus) κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 9ης Δεκεμβρίου 2009, με την οποία, αφενός, κατέστησαν υποχρεωτικές οι δεσμεύσεις που πρότεινε η Rambus, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9 του κανονισμού 1/2003 (1) και, αφετέρου, η Επιτροπή έκρινε ότι δεν συνέτρεχε πλέον λόγος να αναλάβει δράση.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, προς στήριξη των αιτημάτων της, πέντε λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή διέπραξε παράβαση ουσιώδους τύπου καθόσον δεν διασφάλισε επαρκώς την πρόσβαση της προσφεύγουσας στα οικεία έγγραφα.
 Δεύτερον, υποστηρίζει ότι εξακολουθεί να υφίσταται ισχυρό κοινοτικό συμφέρον στη διεξαγωγή έρευνας για την καταγγελία της. Κατά την άποψή της, η Επιτροπή στήριξε την απορριπτική της απόφαση αποκλειστικώς και μόνο στο στοιχείο ότι έπαυσε να υπάρχει κοινοτικό συμφέρον λόγω της εκδόσεως αποφάσεως βάσει του άρθρου 9. Φρονεί δε ότι, στην προκειμένη περίπτωση, συνέπεια της στάσης της Επιτροπής και του σκεπτικού που αυτή ακολούθησε είναι ότι το ζήτημα του κοινοτικού συμφέροντος και της νομιμότητας της απορριπτικής αποφάσεως συνδέεται άρρηκτα με τη νομιμότητα της στηριζόμενης στο άρθρο 9 του κανονισμού 1/2003 αποφάσεως, την οποία η προσφεύγουσα προσέβαλε στην υπόθεση Τ-148/10.
 Ως εκ τούτου, ο τρίτος, ο τέταρτος και ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η προσφεύγουσα ταυτίζονται, αντιστοίχως, με τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο λόγο ακυρώσεως στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-148/10 και αφορούν παραβάσεις που διέπραξε η Επιτροπή κατά την έκδοση της στηριζόμενης στο άρθρο 9 του κανονισμού 1/2003 αποφάσεως, με την οποία κατέστησαν υποχρεωτικές για τη Rambus ορισμένες δεσμεύσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
 C 45/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.2.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 Αγωγη ́ του Αnthony Goldstein κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Προσφυγη ́ του Leandro Mercade Llordachs κατα ́ του
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου που ασκη ́θηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου
 Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 7 Νοεμβρι ́ου 2000 2000
 (Υπο ́θεση Τ-336/00) (Υπο ́θεση Τ-343/00)
 (2001/C 45/40) (2001/C 45/41)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ο Anthony Goldstein, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Raymond St
 John Murphy, Solicitor του γραφει ́ου Merriman White, Λονδι ́νο O Leandro Mercade Llordachs, κα ́τοικος Woluwé-Saint-Pierre
 (ΗΒ), α ́σκησε στις 7 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Jean-Noël Louis και τη
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις 13 Νοεμ-
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- βρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των. τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 Ο ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να κρι ́νει ο ́τι η οδηγι ́α 93/16 συνιστα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου — να ακυρω ́σει την απο ́ 15 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση του
 218 ΕΚ· Προε ́δρου του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου περι ́ μετατα ́ξεως
 του προσφευ ́γοντος απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στην
 — να υποχρεω ́σει τα εναγο ́μενα να του καταβα ́λουν αποζημι ́ωση Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́,
 1 000 000 ευρω ́·
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να επιδικα ́σει το ́κους επι ́ του ποσου ́ της αποζημιω ́σεως προς
 4,5 % απο ́ την ημερομηνι ́α εκδο ́σεως της αποφα ́σεως με ́χρις
 εξοφλη ́σεως·
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει τα εναγο ́μενα στα δικαστικα ́ ́εξοδα του
 ενα ́γοντος. Ο προσφευ ́γων στην παρου ́σα υπο ́θεση αντιτι ́θεται στην απο ́φαση
 του καθου ́ περι ́ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της 12ης Φεβρουαρι ́ου
 1998, με την οποι ́α ο προσφευ ́γων μετατα ́χθηκε απο ́ την Επιτροπη ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα στο Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο. Με βα ́ση ακριβω ́ς αυτη ́ την απο ́φαση
 περι ́ μετατα ́ξεως ο προσφευ ́γων διορι ́στηκε στο τελευται ́ο αυτο ́
 Ο ενα ́γων εν προκειμε ́νω ζητει ́ αποζημι ́ωση σε σχε ́ση με την κοινοτικο ́ ο ́ργανο προϊστα ́μενος τμη ́ματος βαθμου ́ Α 3. Η εν λο ́γω
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς που υποστηρι ́ζει ο ́τι περιε ́χεται στο απο ́ απο ́φαση λη ́φθηκε κατ' εφαρμογη ́ν της αποφα ́σεως


text:
που εξε ́δωσε
 30 Ιουλι ́ου 1998 ́εγγραφο, κατα ́ το με ́τρο που κρι ́νει ο ́τι στις 15 ∆εκεμβρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο στην υπο ́θεση
 η χορη ́γηση στον ενα ́γοντα απο ́ τις βρετανικε ́ς αρχε ́ς ενο ́ς T-144/99, Cantoreggi κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1), με την
 πιστοποιητικου ́ ειδικευ ́σεως κατα ́ την ́εννοια των α ́ρθρων 4 και 5 οποι ́α ακυρω ́θηκε η προαναφερθει ́σα απο ́φαση περι ́ μετατα ́ξεως.
 του κανονισμου ́ 75/363 (η ́δη α ́ρθρα 26 και 27 της οδηγι ́ας
 93/16/ΕΟΚ, της 5ης Απριλι ́ου 1993, για τη διευκο ́λυνση της
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, o προσφευ ́γων προβα ́λλει:
 ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των ιατρω ́ν και της αμοιβαι ́ας αναγνω ́-
 ρισης των διπλωμα ́των, πιστοποιητικω ́ν και α ́λλων τι ́τλων τους (1)),
 — Παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογι ́ας, στο με ́τρο που η
 η ́ταν παρα ́νομη ως αντιβαι ́νουσα στην οδηγι ́α.
 επι ́δικη απο ́φαση δεν του κοινοποιη ́θηκε.
 Ο ενα ́γων υποστηρι ́ζει επι ́σης, βα ́σει του α ́ρθρου 241 της — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 233 της Συνθη ́κης, στο με ́τρο
 Συνθη ́κης ΕΚ, ο ́τι η προαναφερθει ́σα οδηγι ́α ει ́ναι παρα ́νομη. που το Πρωτοδικει ́ο δεν ακυ ́ρωσε την απο ́φαση της 12ης
 Συναφω ́ς επισημαι ́νει ο ́τι το αγγλικο ́ κει ́μενο της οδηγι ́ας δεν Φεβρουαρι ́ου 1998, καθο ́σον με αυτη ́ν ο προσφευ ́γων
 αντιστοιχει ́ στο γαλλικο ́ κει ́μενο και ο ́τι η διαφορα ́ συνιστα ́ μετατα ́χθηκε απο ́ την Επιτροπη ́ στο Κοινοβου ́λιο. Πρα ́γματι,
 προ ́δηλη πλα ́νη και απο ́πειρα του Συμβουλι ́ου να αλλοιω ́σει την με την υπο ́θεση T-144/98 το Πρωτοδικει ́ο δεν επελη ́φθη της
 ́εννοια διατα ́ξεως του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και να βλα ́ψει τους νομιμο ́τητας της επι ́δικης αποφα ́σεως περι ́ μετατα ́ξεως.
 στο ́χους του.
 (1) EE L 165, της 7.7.1993, σ. 1. (1) Συλλογη ́ 1999, σ. Υπ.Υπ.-IA-271, II-1325.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Provincial de Cantabria (Ισπανία) στις 27 Οκτωβρίου 2015 — Lucas Jerónimo García Almodovar και Catalina Molina Moreno κατά Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, S.A.U.
 (Υπόθεση C-554/15)
 (2016/C 027/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Cantabria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Lucas Jerónimo García Almodovar και Catalina Molina Moreno
 Εφεσίβλητη: Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, S.A.U.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει προς την αρχή της μη δεσμευτικής ισχύος των καταχρηστικών ρητρών και προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ο περιορισμός του αναδρομικού αποτελέσματος της ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας κατώτατου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές;
 2)
 Συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η διατήρηση των αποτελεσμάτων ρήτρας κατώτατου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, η οποία κηρύχθηκε άκυρη ως καταχρηστική;
 3)
 Συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ο περιορισμός του αναδρομικού αποτελέσματος της ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας κατώτατου ορίου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, βάσει εκτιμήσεως του κινδύνου σημαντικών διαταραχών με επιπτώσεις στη δημόσια οικονομική τάξη και της καλής πίστεως;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, όταν ασκείται ανακοπή κατά της εκτελέσεως από τον καθού η εκτέλεση καταναλωτή λόγω καταχρηστικότητας συμβατικής ρήτρας περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, ρήτρα η οποία αποτελεί το θεμέλιο της εκτελέσεως ή καθόρισε το ύψος του απαιτητού ποσού, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, το να τεκμαίρεται η ύπαρξη κινδύνου σημαντικών διαταραχών με επιπτώσεις στη δημόσια οικονομική τάξη ή πρέπει η εκτίμηση και διαπίστωση του κινδύνου αυτού να γίνεται με κριτήριο τα συγκεκριμένα οικονομικά στοιχεία από τα οποία προκύπτουν οι μακροοικονομικές επιπτώσεις της αναγνωρίσεως αναδρομικού αποτελέσματος στην ακυρότητα καταχρηστικής ρήτρας;
 5)
 Επιπλέον, όταν ασκείται ανακοπή κατά της εκτελέσεως από τον καθού η εκτέλεση καταναλωτή λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικής ρήτρας περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, ρήτρα η οποία αποτελεί το θεμέλιο της εκτελέσεως ή που καθόρισε το ποσό της απαιτήσεως, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η εκτίμηση της υπάρξεως κινδύνου σημαντικών διαταραχών στη δημόσια οικονομική τάξη με κριτήριο τις οικονομικές επιπτώσεις που θα είχε τυχόν άσκηση ατομικής αγωγής ή ανακοπής κατά της εκτελέσεως λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα της ρήτρας από μεγάλο αριθμό καταναλωτών; Ή πρέπει, αντιθέτως, η σχετική εκτίμηση να γίνεται με κριτήριο τις επιπτώσεις που θα έχει για την


text:
οικονομία η συγκεκριμένη ανακοπή κατά της εκτελέσεως που ασκεί ο καθού η εκτέλεση καταναλωτής;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η αφηρημένη αξιολόγηση της συμπεριφοράς οποιουδήποτε επαγγελματία για τη διαπίστωση της καλής πίστεως εκ μέρους του;
 7)
 Ή απαιτείται, αντιθέτως, να εξετάζεται και να διαπιστώνεται η καλή πίστη σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, με κριτήριο τη συγκεκριμένη συμπεριφορά που επέδειξε ο επαγγελματίας κατά τη σύναψη της συμβάσεως και την εισαγωγή της καταχρηστικής ρήτρας στη σύμβαση, σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές;
 (1) ΕΕ L 95, σ. 29.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2013 [αίτηση του Vestre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Agroferm A/S κατά Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri
 (Υπόθεση C-568/11) (1)
 (Δασμολογική κατάταξη - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Προϊόν με βάση τη ζάχαρη, αποτελούμενο κατά 65 % από θειική λυσίνη και από ακαθαρσίες που προκύπτουν από τη διαδικασία παρασκευής - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1719/2005 - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1265/2001 - Χορήγηση επιστροφών στην παραγωγή για ορισμένα προϊόντα που χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία - Αχρεωστήτως καταβληθείσες κοινοτικές ενισχύσεις - Απόδοση των καταβληθέντων - Αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)
 2013/C 225/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Vestre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Agroferm A/S
 κατά
 Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Vestre Landsret — Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ) 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, που τροποποιεί το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 286, σ. 1) και του κανονισμού (ΕΚ) 1265/2001 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2001, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου σχετικά με την επιστροφή στην παραγωγή για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης τα οποία χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία (ΕΕ L 178, σ. 63) — Δασμολογική κατάταξη για την χορήγηση επιστροφών παραγωγής για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης που χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία — Προϊόν με βάση τη ζάχαρη το οποίο παρασκευάζεται με ζύμωση με χρήση Corynebacterium glutamicum, αποτελούμενο κατά 65 % από θειική λυσίνη και από ακαθαρσίες που προκύπτουν από τη διαδικασία παραγωγής — Κατάταξη στην κλάση 2309, 2922 ή 3824 της συνδυασμένης ονοματολογίας — Αχρεωστήτως καταβληθείσες κοινοτικές ενισχύσεις
 Διατακτικό
 1)
 Η συνδυασμένη ονοματολογία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, έχει την έννοια ότι προϊόν που περιέχει θειική λυσίνη καθώς και ακαθαρσίες που προκύπτουν από τη διαδικασία παρασκευής πρέπει να καταταγεί στην κλάση 2309 ως παρασκεύασμα των τύπων που χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των ζώων.
 2)
 Η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης έχει την έννοια ότι δεν προσκρούει σε αυτήν, σε περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, αφενός, η εκ μέρους των εθνικών τελωνειακών αρχών αναζήτηση των αχρεωστήτως χορηγηθεισών επιστροφών στην παραγωγή για τη θειική λυσίνη τις οποίες ο παραγωγός έχει ήδη εισπράξει και, αφετέρου, η εκ μέρους τους άρνηση καταβολής επιστροφών στην παραγωγή για το προϊόν αυτό, για την οποία οι αρχές αυτές έχουν δεσμευτεί έναντι του εν λόγω παραγωγού.
 (1) ΕΕ C 25 της 28.1.2012.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/11
 1) Αντιβαίνουν οι διατάξεις των άρθρων 16, 18 του σχεδίου με την ονομασία «Νέο ηλεκτροπαραγωγό ζεύγος με
 Sozialgesetzbuch — Gesetzliche Krankenversicherung — τουρμπίνα και γεννήτρια προσαρμοσμένο σε υδατόπτωση μικρού
 (SGB V), κατά τις οποίες η απόδοση των δαπανών για ύψους», τη λύση της οποίας διαπίστωσε η Επιτροπή δυνάμει του
 οδοντιατρική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος εξαρτάται άρθρου 8 της συμβάσεως αυτής. Η εν λόγω σύμβαση διέπεται από
 από την έγκριση του φορέα κοινωνικής ασφαλίσεως στον το γαλλικό δίκαιο, οι δε διάδικοι συμφώνησαν να υποβάλουν
 οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος, προς τα άρθρα 59 και 60 στο ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κάθε ενδεχόμενη
 της Συνθήκης ΕΚ, στην περίπτωση που το εθνικό σύστημα διαφορά.
 της εκ του νόμου προβλεπόμενης ασφαλίσεως υγείας στηρίζε-
 ται στην αρχή της σε είδος παροχής (και όχι, όπως στην
 υπόθεση Kohll — ∆ΕΚ, απόφαση της 28ης Απριλίου 1998,
 C-158/96 ( 1) — στην αρχή της αποδόσεως των δαπανών);
 2) Αν το καθού, αναλόγως της απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα Αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου
 υποχρεούται από το κοινοτικό δίκαιο να αποδόσει τις 2002 (τηλεομοιοτυπία: 12.9.2002) από την εταιρία SAT.1
 δαπάνες οδοντιατρικής περιθάλψεως (στην προκειμένη περί- SatellitenFernsehen GmbH κατά της αποφάσεως που εξέ-
 πτωση, καταβληθείσες στη ∆ημοκρατία της Αυστρίας), το δωσε στις 2 Ιουλίου 2002 το δεύτερο τμήμα του Πρωτοδι-
 αιτούμενο ποσό επιστροφής εξαρτάται από το πραγματικό κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-323/00,
 ύψος των δαπανών ή από τα όρια που προβλέπει το SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH κατά Γραφείου εναρμονί-
 εθνικό σύστημα ασφαλίσεως (στην προκειμένη περίπτωση: σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας; και υποδείγματα)
 ( 1) Συλλογή 1998, σ. I-1931. (Υπόθεση C-329/02 P)
 (2002/C 289/19)
 Η εταιρία SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH, εκπροσωπούμενη
 από τον δικηγόρο Reinhard Schneider, του δικηγορικού γραφείου
 Büsing, Müffelmann & Theye, Marktstraße 3, D-28195 Βρέμη,
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 18 Σεπτεμ-
 γαλλικής εταιρίας περιορισμένης ευθύνης Ηydrowatt που βρίου 2002 (τηλεομοιοτυπία: 12.9.2002), ενώπιον του ∆ικαστη-
 ασκήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2002 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως
 που εξέδωσε στις 2 Ιουλίου 2002 το δεύτερο τμήμα του
 (Υπόθεση C-323/02) Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-323/
 00, SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH κατά Γραφείου εναρμονί-
 σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και
 (2002/C 289/18) υποδείγματα).
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 1. να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ( 1) καθ' o
 τον Η. Støvlbæk και τον δικηγόρο Ε. Cabau, με τόπο επιδόσεων μέτρο απέρριψε τα αιτήματα που υποβλήθηκαν ενώπιον του
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε αγωγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 Πρωτοδικείου με την προσφυγή ( 2)·
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 16 Σεπτεμβρίου 2002 κατά της
 γαλλικής εταιρίας περιορισμένης ευθύνης Ηydrowatt. 2. να καταδικάσει την αναιρεσιβαλλόμενη στα δικαστικά έξοδα.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να υποχρεώσει την Ηydrowatt να καταβάλει στην Επιτροπή
 ποσό 25 109 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας — Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο


text:
β', του
 23 422,91 ευρώ, ήτοι σύνολο 48 531,91 ευρώ· κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα:
 το Πρωτοδικείο εσφαλμένως έκρινε ότι και το άρθρο 7,
 — να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα της παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 επιδιώκει
 Επιτροπής στην παρούσα διαδικασία. σκοπό γενικού συμφέροντος ο οποίος έγκειται στη δυνατό-
 τητα ελεύθερης χρησιμοποιήσεως από όλους των σημείων
 που εμπίπτουν στη διάταξη αυτή. Ωστόσο, δεν υπάρχει
 κανένας προφανής λόγος προκειμένου να γίνει δεκτό ότι
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα επιβάλλεται να χρησιμοποιούνται ελεύθερα ενδείξεις οι
 οποίες δεν είναι απλώς κατάλληλες μόνον προκειμένου να
 διακρίνουν προϊόντα ή υπηρεσίες σύμφωνα με την προέλευσή
 Η αγωγή αποσκοπεί στην επιστροφή μέρους της ενισχύσεως τους. Ως εκ τούτου, θα έπρεπε εν προκειμένω να εξεταστεί
 που χορηγήθηκε δυνάμει συμβάσεως προς πραγματοποίηση ενός από το Πρωτοδικείο αν το σύνθετο σημείο SAT.2 επιτρέπει
 ---pagebreak--- C 289/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.11.2002
 στους κύκλους των συναλλασσομένων προς τους οποίους της διαφοράς μεταξύ Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH και
 απευθύνεται να διακρίνουν τις εν λόγω υπηρεσίες από τις Brangewitz GmbH που εκκρεμεί ενώπιόν του, υποβάλλει στο
 υπηρεσίες που παρέχει μια άλλη επιχείρηση. Αντ' αυτού, το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προς ερμηνεία του
 Πρωτοδικείο στήριξε την κρίση του σχετικά με το ότι το υπό άρθρου 14, παράγραφος 3, περίπτωση 6, του κανονισμού (ΕΚ)
 κρίση σήμα εμπίπτει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', 2100/94 του Συμβουλίου ( 1), της 27ης Ιουλίου 1994 (κανο-
 του κανονισμού 40/94 σε λόγους απαραδέκτου που ρυθμί- νισμός περί ποικιλιών), σε συνδυασμό με το άρθρο 9 του
 ζονται σε άλλες διατάξεις. Το Πρωτοδικείο ερμήνευσε το κανονισμού (ΕΚ) 1768/95 της Επιτροπής (2), της 24ης Ιουλίου
 άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' ως μια επικουρικώς 1995 (κανονισμός περί εκτελεστικών κανόνων), τα ακόλουθα
 εφαρμοζόμενη διάταξη για τις περιπτώσεις στις οποίες τα ερωτήματα προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως:
 δηλωθέντα προς καταχώριση σήματα, παρά τον περιγραφικό
 τους χαρακτήρα, δεν εμπίπτουν στους λόγους απαραδέκτου 1. Έχουν οι προαναφερθείσες διατάξεις την έννοια ότι ο κάτοχος
 του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού μιας προστατευόμενης κατά τον κανονισμό (ΕΚ) 2100/
 40/94. 94 ποικιλίας μπορεί να ζητήσει από τον μεταποιητή τις
 πληροφορίες που προβλέπουν οι εν λόγω διατάξεις ανεξαρτή-
 Η κατάτμηση από το Πρωτοδικείο του σήματος SAT.2 στα
 τως του αν υπάρχουν ενδείξεις ως προς το αν ο μεταποιητής
 στοιχεία από τα οποία αποτελείται δεν ανταποκρίνεται στην
 προσέφερε υπηρεσία μεταποιήσεως σε σχέση με τη συγκεκρι-
 οπτική γωνία και τον τρόπο προσεγγίσεως των καταναλωτών.
 μένη προτατευόμενη ποικιλία ή αν επεξεργάστηκε την ποικι-
 Ο κριτικός χαρακτήρας του σήματος πρέπει να μπορεί να
 λία αυτή;
 διαπιστωθεί ούτως ειπείν «με την πρώτη ματιά».
 2. Στην περίπτωση που υπάρχουν ενδείξεις για τη συνδρομή
 (Επικουρικώς) των πραγματικών περιστατικών στην οποία αναφέρεται το
 πρώτο ερώτημα:
 — Παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως: είναι μεν ορθό Οφείλει ο μεταποιητής να παράσχει τις κατά το άρθρο 14,
 το ότι δεν μπορεί ένα πρόσωπο να επικαλεστεί την εσφαλμένη παράγραφος 3, σημείο 6, του κανονισμού περί ποικιλιών, σε
 εφαρμογή του νόμου υπέρ ενός άλλου. Ωστόσο, η αναιρε- συνδυασμό με το άρθρο 9 του


text:
κανονισμού περί εκτελεστικών
 σείουσα δεν επικαλέστηκε εν προκειμένω κάποιες επιλήψιμες κανόνων, πληροφορίες ως προς όλους τους καλλιεργητές για
 μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά μια σαφή πάγια πρακτική τους οποίους παρέσχε την υπηρεσία μεταποιήσεως σε σχέση
 του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής με τη συγκεκριμένη προστατευόμενη ποικιλία ή επεξερ-
 αγοράς να επιτρέπει καταρχήν την καταχώριση σημάτων που γάστηκε τη συγκεκριμένη προστατευόμενη ποικιλία, ή μόνο
 αποτελούνται από συνδυασμό αριθμών και περιγραφικών ως προς τους καλλιεργητές, για τους οποίους ο κάτοχος της
 ενδείξεων/συντμήσεων. Συναφώς, η αναιρεσείουσα παρα- προστατευόμενης ποικιλίας έχει ενδείξεις ότι ο μεταποιητής
 πέμπει μεταξύ άλλων στα σήματα T-SAT (000 918 409), παρέσχε υπηρεσίες μεταποιήσεως σε σχέση με τη συγκεκρι-
 One Tel (001 096 312, 000 983 973, 001 105 089), μένη προστατευόμενη ποικιλία ή ότι ο μεταποιητής επεξερ-
 MEDIA 4 (001 179 530), CAR ONE (000 707 430), D1 γάστηκε τη συγκεκριμένη προστατευόμενη ποικιλία;
 (000 920 157) και B-MAIL (000 896 399).
 (1 ) ΕΕ L 227, σ. 1.
 ( 1) ΕΕ 2002, C 202, σ. 23. (2 ) ΕΕ L 173, σ. 14.
 ( 2) ΕΕ 2001, C 4, σ. 5.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 βαλε το Landgericht Düsseldorf με διάταξη της της Γαλλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 24 Σεπτεμ-
 βρίου 2002
 17ης Σεπτεμβρίου 2002 στην υπόθεση Saatgut-
 Treuhandverwaltungs GmbH κατά Brangewitz GmbH
 (Υπόθεση C-340/02)
 (Υπόθεση C-336/02)
 (2002/C 289/21)
 (2002/C 289/20)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Με διάταξη της 17ης Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη τον M. Nolin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Σεπτεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 23 Σεπτεμβρίου 2002, το Landgericht Düsseldor, στο πλαίσιο Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
 22.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/33
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2015 — Vierling κατά ΓΕΕΑ — IP Leanware (BRAINCUBE)
 (Υπόθεση T-581/14) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 205/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Yvonne Vierling (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Hasselblatt και D. Kipping, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: I. Harrington)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: IP Leanware (Issoire, Γαλλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Απριλίου 2014 (υπόθεση R 1486/2013-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Yvonne Vierling και IP Leanware.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Η Yvonne Vierling καταδικάζεται να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του ΓΕΕΑ.
 (1) EE C 351 της 6.10.2014.


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/27
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2011 — Skyhawke Technologies κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting και Sky IP (SKYCADDIE)
 (Υπόθεση T-484/11)
 2011/C 319/55
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Skyhawke Technologies, LLC (ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: K. Gilbert και M. Blair, Solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) και Sky IP International Ltd (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Ιουνίου 2011 στην υπόθεση R 501/2010-4, και
 —
 να καταδικάσει το καθού και τους λοιπούς μετέχοντες στη διαδικασία στα δικά τους έξοδα και σε εκείνα της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SKYCADDIE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 25, 28 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 4264685
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3203411 κοινοτικό λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 και 42· καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ’ αριθ. 2302176B λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 28, 36, 41, 42, 43 και 45· καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3166337 κοινοτικό εικονιστικό ασπρόμαυρο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 και 42· καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ’ αριθ. 2044507A λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα των κλάσεων 18, 25 και 28· καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ’ αριθ. 2197682 εικονιστικό ασπρόμαυρο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 και 42· παγκοίνως γνωστό στο Ηνωμένο Βασίλειο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 28, 38 και 41· μη καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16, 28, 38 και 41
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Έκανε δεκτή την ανακοπή και απέρριψε ολικώς την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών: (i) δεν εκτίμησε το γεγονός ότι υφίστανται επαρκείς οπτικές, φωνητικές και εννοιολογικές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των σημάτων, κυρίως στο πλαίσιο της εννοιολογικής αναλύσεως των σημάτων· και (ii) δεν έλαβε δεόντως υπόψη το επίπεδο προσοχής του μέσου καταναλωτή της οικείας κατηγορίας αγαθών.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/33
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2005 — Generalitat Valenciana κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση Τ-357/05)
 (2005/C 281/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι:
 Προσφεύγουσα: Generalitat Valenciana (Βαλένθια, Ισπανία) (εκπρόσωπος: José Vicente Sánchez-Tarazaga Marcelino, abogado)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής C(2005) 1867 τελικό της 27ης Ιουνίου 2005, για τη μείωση του ποσού της ενισχύσεως που χορηγήθηκε από το Ταμείο Συνοχής προς την ομάδα προγραμμάτων 97/11/61/028.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή βασίζεται στην απόφαση της Επιτροπής C(97) 3882, της 5ης Δεκεμβρίου 1997, δυνάμει της οποίας το πρόγραμμα 97/11/61/028, το οποίο εξελίσσεται στην Ισπανία και έχει τίτλο «Πρόγραμμα συγκεντρώσεως και επεξεργασίας λυμάτων στη μεσογειακή ακτή της Αυτόνομης Περιοχής της Βαλένθια» (γενικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει δώδεκα επιμέρους προγράμματα), έλαβε ενίσχυση ύψους 75 011 715 ευρώ από το Ταμείο Συνοχής. Το αρχικό αυτό ποσό ανήλθε στη συνέχεια σε 92 742 913 ευρώ.
 Κατόπιν ελέγχου που διενήργησε, η Επιτροπή διαπίστωσε σειρά παρατυπιών στην ακολουθηθείσα διαδικασία αναθέσεως, και κυρίως τη χρησιμοποίηση της προηγούμενης πείρας ως κριτηρίου αναθέσεως και της μεθόδου της μέσης τιμής ως διαδικασίας εκτιμήσεως της τιμής προσφοράς. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία μειώνει τη συνολική χορηγούμενη ενίσχυση στο ποσό των 2 217 537 ευρώ, παρέβη τα άρθρα 18 και 30 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (1), και το άρθρο 2 του δημοσιονομικού κανονισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 21ης Δεκεμβρίου 1977.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα εξής:
 —
 Ότι η κοινοτική νομοθεσία αναφέρει ρητώς την προηγούμενη πείρα ως κριτήριο επιλογής, ενώ, παρότι δεν την περιλαμβάνει ρητώς στην απαρίθμηση των πιθανών κριτηρίων εφαρμογής, συνάγεται ευχερώς ότι η απαρίθμηση αυτή είναι απλώς ενδεικτική και όχι εξαντλητική και ότι δεν αποκλείει την ενδεχόμενη χρησιμοποίηση της προηγούμενης πείρας ως ενός επιπλέον κριτηρίου για την ανάθεση της συμβάσεως. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από την ίδια την κοινοτική νομολογία.
 —
 Ότι, εν πάση περιπτώσει, είναι προφανώς αδύνατο να θεωρηθεί ότι η συνεκτίμηση της προηγούμενης πείρας στα κριτήρια αναθέσεως της οικείας συμβάσεως συνιστά σοβαρή και πρόδηλη παράβαση, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία και νομολογία για την αναζήτηση ευθυνών.
 —
 Ότι η εφαρμογή της μεθόδου της «μέσης τιμής» ως μηχανισμού εκτιμήσεως του κριτηρίου της τιμής δεν απαγορεύεται ρητώς από τις κοινοτικές διατάξεις και ότι η νομολογία έχει εκφράσει την αντίθεσή της σχετικώς μόνο στις περιπτώσεις που η μέθοδος αυτή χρησιμοποιήθηκε ως μοναδικό κριτήριο και όχι σε αυτές κατά τις οποίες χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με άλλα κριτήρια.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της μη αναδρομικότητας και της αναλογικότητας.
 (1) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54.


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2011 — Λογγινίδης κατά Cedefop
 (Υπόθεση T-283/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Απόλυση - Αιτιολογία - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαιώματα άμυνας)
 2011/C 238/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Παύλος Λογγινίδης (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: αρχικώς Π. Γιαταγαντζίδης και Σ. Σταυροπούλου, στη συνέχεια, Π. Γιαταγαντζίδης και Κ. Κυριαζής, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop) (εκπρόσωπος: τη M. Fuchs, επικουρούμενη από τον Π. Ανέστη, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα), της 24ης Απριλίου 2008, υπόθεση F-74/06, Λογγινίδης κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή), και η οποία αποσκοπεί στην αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Παύλος Λογγινίδης φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 272 της 25.10.2008, Διορθωτικό ΕΕ C 313 της 6.12.2008.


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/57
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2014 — EE κατά ΓΕΕΑ (λογότυπο με τελείες)
 (Υπόθεση T-144/14)
 2014/C 135/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: EE Ltd (Hatfield, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7ης Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 705/2013-1.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που απεικονίζει λογότυπο σε φόντο ελεφαντοστού για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 7, 9, 16, 25, 35-39, 41, 42 και 45 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 11 388 493
 Απόφαση του εξεταστή: Δεν δέχεται την καταχώριση ως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 29 Ιουνίου 2012 — Metro Cash & Carry Danmark ApS κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-315/12)
 2012/C 258/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Metro Cash & Carry Danmark ApS
 Καθού: Skatteministeriet
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η οδηγία 92/12 (1) και ο κανονισμός 3649/92 (2) την έννοια ότι ένας επαγγελματίας κράτους μέλους, ο οποίος υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη πωλεί υποκείμενα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντα, τα οποία τίθενται σε ανάλωση σ’ αυτό το κράτος μέλος και τα οποία παραδίδονται σε αγοραστή, ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, στον τόπο της εγκαταστάσεως του πωλητή, χωρίς ο πωλητής να συμμετέχει στη μεταφορά ή στη διοργάνωση της μεταφοράς, οφείλει (i) να ελέγχει αν η αγορά των υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων πραγματοποιείται προς τον σκοπό εισαγωγής των προϊόντων σ’ αυτό το άλλο κράτος μέλος και (ii) να ελέγχει αν μια τέτοια εισαγωγή πραγματοποιείται για ιδιωτική ή για επαγγελματική χρήση;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, ζητείται να διευκρινισθεί αν κατά την πώληση υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων, υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη, ο επαγγελματίας οφείλει κατά τον έλεγχο να εφαρμόζει τους σχετικούς με την ύπαρξη τεκμηρίου κανόνες ως προς την πρόθεση του αγοραστή σε σχέση με τα αγορασθέντα προϊόντα.
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, ζητείται περαιτέρω να διευκρινισθεί αν η οδηγία 92/12 και ο κανονισμός 3649/92 έχουν την έννοια ότι ένας πωλητής, όπως κατά το ερώτημα 1, οφείλει, υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη, να αρνείται να ικανοποιήσει την επιθυμία του αγοραστή να αγοράσει υποκείμενα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντα, όταν ο αγοραστής δεν προσφέρεται να παραδώσει το αντίτυπο 1 του μνημονευόμενου στο άρθρο 4 του κανονισμού απλοποιημένου συνοδευτικού εγγράφου, εφόσον με την αγορά επιδιώκεται η χρησιμοποίηση των υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων για επαγγελματικούς σκοπούς στη χώρα εγκαταστάσεως του αγοραστή; Απάντηση στο ερώτημα ζητείται επίσης για την περίπτωση κατά την οποία πρέπει να έχουν εφαρμογή οι εκτιθέμενοι στο ερώτημα 2 σχετικοί με την ύπαρξη τεκμηρίου κανόνες.
 4)
 Συνεπάγεται η θέση σε ισχύ της οδηγίας 2008/118 (3) και η κατάργηση της οδηγίας 92/12 μεταβολή της νομικής καταστάσεως όσον αφορά τις συνέπειες της οδηγίας 92/12 σε σχέση με την απάντηση στα ερωτήματα 1 έως 3;
 5)
 Έχει η έκφραση «προϊόντα που αποκτούν ιδιώτες για δική τους ανάγκη» (βλ. αντιστοίχως άρθρο 8 της οδηγίας 92/12 και άρθρο 32, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/118) την έννοια ότι περιλαμβάνει ή μπορεί να περιλαμβάνει την αγορά υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντων υπό συνθήκες όπως οι εν προκειμένω στην κύρια δίκη; Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα, ζητείται να διευκρινισθεί αν οι αγορές πρέπει τότε να υπαχθούν στο άρθρο 7 της οδηγίας 92/12 ή αντιστοίχως στο άρθρο 33 της οδηγίας 2008/118;
 (1) Οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή,


text:
την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3649/92 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο για την ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, για τα οποία έχει καταβληθεί φόρος και τα οποία έχουν διατεθεί στην κατανάλωση στο κράτος μέλος αποστολής (ΕΕ L 369, σ. 17).
 (3) Οδηγία 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ L 9, σ. 12).


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/35
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2013 — Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-220/13)
 2013/C 171/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Nucara και E. Gambaro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-219/13, Ferracci κατά Επιτροπής.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαρτίου 2010 — Arcelor κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-16/04) (1)
 (Περιβάλλον - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Προσφυγή ακυρώσεως - Η προσβαλλόμενη πράξη δεν αφορά τον προσφεύγοντα άμεσα και ατομικά - Αγωγή αποζημιώσεως - Παραδεκτό - Κατάφωρη παράβαση υπέρτερου κανόνα δικαίου παρέχοντος δικαιώματα στους ιδιώτες - Δικαίωμα της ιδιοκτησίας - Ελευθερία ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας - Αναλογικότητα - Ίση μεταχείριση - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ασφάλεια δικαίου)
 2010/C 100/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Arcelor SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς W. Deselaers, B. Meyring και B. Schmitt-Rady, στη συνέχεια W. Deselaers και B. Meyring, δικηγόροι)
 Καθών-εναγόμενοι: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Bradley και M. Moore, στη συνέχεια L. Visaggio και Ι. Αναγνωστοπούλου) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Hoff-Nielsen και M. Bishop, στη συνέχεια E. Karlsson και A. Westerhof Löfflerova, και τέλος A. Westerhof Löfflerova και K. Michoel)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των καθών-εναγομένων: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: U. Wölker)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα μερικής ακυρώσεως της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32), και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα λόγω της εκδόσεως της εν λόγω οδηγίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Arcelor SA στα δικαστικά της έξοδα και σε εκείνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 71 της 20.3.2004.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/14
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 25ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Associazione Italiana delle Unità Dedicate Autonome Private di Day Surgery e dei Centri di Chirurgia Ambulatoriale (Aiudapds) κατά Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
 (Υπόθεση C-520/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Άρθρο 53, παράγραφος 2 - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 47, δεύτερο εδάφιο, και 54 - Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Έκτακτη προσφυγή ενώπιον του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας - Αντιρρήσεις κατά της έκτακτης προσφυγής προβληθείσες από διάδικο - Μετατροπή της εν λόγω έκτακτης προσφυγής σε δικαστική προσφυγή - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Δεν συντρέχει - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2016/C 260/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικατήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Associazione Italiana delle Unità Dedicate Autonome Private di Day Surgery e dei Centri di Chirurgia Ambulatoriale (Aiudapds)
 κατά
 Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
 παρισταμένων των: Roche Italia SpA, Novartis Farma SpA, Regione Marche
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο ερώτημα που υπέβαλε το Consiglio di Stato (Συμβούλιο της Επικρατείας, Ιταλία), με απόφαση της 15ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση C-520/15).
 (1) ΕΕ C 398 της 30.11.2015.