text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/29
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 16ης Ιουνίου 2006 — Volkswagen κατά ΓΕΕΑ (CLIMATIC)
 (Υπόθεση T-306/03) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Μερική άρνηση καταχωρίσεως σήματος - Απόσυρση της αιτήσεως καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης)
 (2006/C 212/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Volkswagen AG (Wolfsburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Risthaus, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: B. Müller et G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Ιουλίου 2003 (υπόθεση R 1012/2001-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος περιλαμβάνοντος το λεκτικό σημείο CLIMATIC ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Καταργείται η δίκη.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 289 της 29.11.2003


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/49
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-102/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Άρθρο 34, παράγραφοι 1 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας - Δικόγραφο προσφυγής το οποίο κατατέθηκε εμπροθέσμως δια τηλεομοιοτυπίας - Χειρόγραφη υπογραφή επί της τηλεομοιοτυπίας που διαφέρει από εκείνη επί του πρωτοτύπου του ταχυδρομικώς αποσταλέντος δικογράφου της προσφυγής - Εκπρόθεσμο της προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 252/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλια) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και J. Baquero Cruz, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής περί αρνήσεως καταβολής στον προσφεύγοντα των ετήσιων εξόδων ταξιδίου από τον τόπο υπηρεσίας στον τόπο καταγωγής του για τα έτη 2005 έως 2010.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο Luigi Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 126, της 28.04.12, σ. 27.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/31
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Φεβρουαρίου 2007 — Camurato Carfagno κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-143/04) (1)
 («Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Βαθμολογία - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Αξιολόγηση για την περίοδο 2001/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως»)
 (2007/C 82/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Antonietta Camurato Carfagno (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Joris και M. Velardo)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της από 9 Απριλίου 2003 αποφάσεως περί οριστικής καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας της προσφεύγουσας για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 9 Απριλίου 2003 απόφαση περί οριστικής καταρτίσεως της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας της προσφεύγουσας για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 190 της 24.7.2004.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/31
 Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-401/06)
 (2006/C 294/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Δ. Τριανταφύλλου)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, στο μέτρο κατά το οποίο ο τόπος παροχής, όσον αφορά τη δραστηριότητα του εκτελεστή διαθήκης, δεν καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (1), εφόσον η υπηρεσία παρέχεται σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το εν λόγω άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ.
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', τρίτη περίπτωση, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ, τόπος παροχής ορισμένων υπηρεσιών, οι οποίες παρέχονται σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες, είναι ο τόπος της έδρας της ή της μόνιμης εγκαταστάσεως του λήπτη, ελλείψει δε τούτων ο τόπος της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του. Τέτοιες υπηρεσίες είναι αυτές που παρέχονται από συμβούλους, μηχανικούς, γραφεία μελετών, δικηγόρους, λογιστές και λοιπές παρόμοιες υπηρεσίες. Η εν λόγω διάταξη της οδηγίας συνιστά κανόνα συγκρούσεως για τον καθορισμό του τόπου φορολογήσεως των οικείων παροχών υπηρεσιών και την οριοθέτηση της δικαιοδοσίας των κρατών μελών.
 Σύμφωνα με τις διατάξεις του γερμανικού δικαίου και την επ' αυτών στηριζόμενη διοικητική πρακτική των φορολογικών αρχών, τόπος παροχής της υπηρεσίας ενός εκτελεστή διαθήκης είναι ο τόπος από τον οποίον ο εν λόγω οικονομικός φορέας παρέχει τις υπηρεσίες του. Επομένως, ως προς τις υπηρεσίες αυτές, όταν παρέχονται σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες, ο τόπος παροχής δεν καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας.
 Η ανωτέρω νομοθεσία και διοικητική πρακτική δεν εναρμονίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ. Οι υπηρεσίες τις οποίες παρέχει ο οικονομικός φορέας υπό την ιδιότητα του εκτελεστή διαθήκης σε λήπτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας ή σε υποκειμένους στον φόρο εγκατεστημένους μεν εντός της Κοινότητας, αλλά εκτός της χώρας του παρέχοντος αυτές, αποτελούν υπηρεσίες ο τόπος παροχής των οποίων πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ.
 Σε αντίθεση με την επιχειρηματολογία που προβάλλεται από τη Γερμανική Κυβέρνηση, η άποψη της Επιτροπής είναι ότι και οι δραστηριότητες του εκτελεστή διαθήκης ανήκουν σε αυτές που ασκούνται κυρίως και συνήθως από δικηγόρους. Βάση της σχετικής εκτιμήσεως δεν πρέπει να αποτελεί ο επαγγελματικός τίτλος αλλά η δραστηριότητα αυτή καθεαυτή: η φύση της παροχής έχει


text:
καθοριστική σημασία.
 Ο όρος «λοιπές παρόμοιες υπηρεσίες» δεν αναφέρεται σε ορισμένο κοινό στοιχείο των δραστηριοτήτων που απαριθμούνται στο άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', τρίτη περίπτωση, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ. Αρκεί η υπό κρίση παροχή να παρουσιάζει ομοιότητα με μια από τις δραστηριότητες στις οποίες αναφέρεται ρητώς η εν λόγω διάταξη. Τούτο συμβαίνει όταν αμφότερες οι δραστηριότητες εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, στις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει κατά κύριο και σύνηθες επάγγελμα ένας δικηγόρος περιλαμβάνονται η εκπροσώπηση και η προστασία των συμφερόντων του πελάτη του. Καθόσον το Δικαστήριο στηρίζεται στο κριτήριο «της εκπροσωπήσεως και της προστασίας των συμφερόντων ενός προσώπου», την προϋπόθεση αυτή πληρεί και η δραστηριότητα του εκτελεστή διαθήκης, διότι αυτός εκπροσωπεί και υπερασπίζεται τα συμφέροντα του διαθέτη. Η δραστηριότητά του αντιστοιχεί προς εκείνη ενός διορισμένου ανεξάρτητου αντιπροσώπου και συμβούλου. Από το γεγονός ότι η εκτέλεση διαθήκης συνιστά δραστηριότητα η οποία δεν επιφυλάσσεται αποκλειστικά στους δικηγόρους δεν μπορεί να συναχθεί ότι οι δύο αυτές δραστηριότητες δεν εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/58
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2010 — Regione Puglia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-84/10)
 2010/C 113/89
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Regione Puglia (Μπάρι, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Brunelli, avvocato, A. Aloia, avvocato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, πλέον της κατ’ αποκοπή αποδόσεως των γενικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό εξέταση προσφυγή επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2009) 10350 της 22ας Δεκεμβρίου 2009 σχετικά με την κατάργηση μέρους της συμμετοχής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) για το επιχειρησιακό πρόγραμμα POR Puglia Στόχος 1 2000 — 2006, διατηρώντας παράλληλα μόνον την πρόβλεψη του άρθρου 4 αυτής.
 Το μέτρο αυτό ζητείται βάσει συγκεκριμένων επιχειρημάτων της Regione Puglia ως προς την ορθότητα και το βάσιμο των αιτιάσεων που προβάλλει η Επιτροπή έναντι αυτής της Regione, όπως επίσης και ως προς την παράνομη και εσφαλμένη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε η Επιτροπή για την αξιολόγηση των συμπερασμάτων των λογιστικών ελέγχων που διεξήχθησαν το 2007 και το 2009.
 Ειδικότερα, η Regione Puglia υποστηρίζει ότι η απόφαση εκδόθηκε στηριζόμενη στα εξής:
 —
 οι έλεγχοι στους οποίους προέβησαν οι κοινοτικοί υπάλληλοι και στους οποίους στηρίζεται η απόφαση δεν διεξήχθησαν κατά τρόπο ενδεδειγμένο και με ακρίβεια·
 —
 τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν, για κάθε άξονα και για κάθε μέτρο, καθώς και για όλες τις επαληθεύσεις, δεν αντικατοπτρίζονται ούτε στηρίζονται στα έγγραφα που εξετάσθηκαν και υποβλήθηκαν και, σε κάθε περίπτωση, διαμορφώθηκαν χωρίς την αναγκαία εκτίμηση της τομεακής νομοθεσίας·
 —
 σε κάθε περίπτωση, ως προς τη μεθοδολογική προσέγγιση, οι επαληθεύσεις δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσουν και να στηρίξουν την τελική κρίση της Επιτροπής, παρουσιάζονται δε ως αυταπόδεικτες κατά το μέτρο που δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες και/ή αποδεδειγμένες.
 Εξάλλου, η Επιτροπή ουδόλως έλαβε υπόψη τα εξής:
 —
 τα διαφορετικά αποτελέσματα των λογιστικών ελέγχων που διεξήγαγαν το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών της Ιταλικής Δημοκρατίας·
 —
 τις παρατηρήσεις και τις αντιρρήσεις που προβλήθηκαν, κατά καιρούς, κατά τρόπο λεπτομερή, εμπεριστατωμένο και ακριβή, από την Regione σε σχέση με τις αιτιάσεις και τα αιτήματα που ήγειρε η Επιτροπή και, περαιτέρω,
 η Επιτροπή αθέτησε την υποχρέωση συνεργασίας που πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ αυτής και του δικαιούχου χρηματοδοτήσεως, καθόσον διατύπωσε κρίσεις και κατέληξε σε συμπεράσματα πριν ακόμη λάβει και εξετάσει τις απαντήσεις και τις ζητηθείσες διευκρινίσεις εκ μέρους της ίδιας της Regione Puglia.


text:
C 55/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso
 (pqxäso slgäla) pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy
 dijarsgqiäot lesantä Ballast Nedam Groep NV jai Belgische
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 Staat, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm
 rsgm tpoäherg C-309/96 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di eqlgmeiäa sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot sgy 14gy Apqikiäot
 Roma, sezione distaccata di Tivoli, cia sgm eäjdorg pqodija- 1994 rsgm tpoäherg C-389/92, Ballast Nedam Groep (Rtkkocgä
 rsijgäy apouórexy): Daniele Annibaldi jasó Sindaco del 1994, r. I-1289), so Dijarsgäqio (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo
 Comune di Guidonia, Presidente Regione Lazio (1) apoä soty J. C. Moitinho de Almeida, pqoedqetäomsa sot
 slgälasoy, J.-P. Puissochet (eirgcgsgä) jai L. Sevón, dijarseäy,
 (Cexqciäa Ç Utrijoä jai aqvaiokocijoä póqjo Ç Oijomo- cemijoäy eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: R. Grass,
 lijgä dqarsgqioäsgsa Ç Pqorsariäa sxm helekixdxäm dijaix- eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho
 lósxm Ç Amaqlodioäsgsa sot Dijarsgqiäot) diasajsijoä:
 (98/C 55/21)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) G odgciäa 71/304/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 26gy Iotkiäot
 1971, peqiä jasaqcgärexy sxm peqioqirlxäm rsgm eketäheqg
 paqovgä tpgqerixäm rsom soleäa sxm rtlbórexm dgloriäxm
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- eäqcxm jai rsgm amóherg rtlbórexm dgloriäxm eäqcxm leärx
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) pqajsoqeiäxm gä tpojasarsglósxm, jahxäy jai g odgciäa 71/
 305/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 26gy Iotkiäot 1971, peqiä rtmso-
 Rsgm tpoäherg C-309/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Pretura mirlotä sxm diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dgloriäxm
 circondariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli, pqoy so eäqcxm, eävotm sgm eämmoia oäsi g aqvgä pot eiämai aqloädia ma
 Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy apouaiä mesai epiä aisgärexy amacmxqiärexy tpobakkoleämgy
 EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot apoä derpoäfom molijoä pqoärxpo emoäy oliäkot eiämai tpovqex-
 ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Daniele leämg, orójiy apodeijmtäesai oäsi bqiärjomsai oämsxy rsg dió-
 Annibaldi jai Sindaco del Comune di Guidonia, Presidente herg sot em koäcx molijotä pqorxäpot sa leära sxm amg-
 Regione Lazio, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy jotrxäm rsom oäliko esaiqeixäm pot eiämai amacjaiäa cia sgm
 sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 40 paqócqauoy 3 sgy rtmhgäjgy ejseäkerg sxm rtlbórexm, ma kalbómei tpoäwg siy amxseäqx
 EJ jai sxm cemijxäm aqvxäm sot joimosijotä dijaiäot, so esaiqeiä ey, pqojeileämot ma ejsilgärei sgm ijamoäsgsa sot
 Dijarsgäqio (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty D. A. O. emdiaueqoleämot molijotä pqorxäpot rtäluxma le sa jqisgäqia
 Edward (eirgcgsgä), pqoedqetäomsa sot pqxäsot slgälasoy, P. sxm óqhqxm 23 eäxy 28 sgy odgciäay 71/305/EOJ.
 Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. Jorlóy,
 cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 (1) EE C 74 sgy 8.3.1997.
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So Dijarsgäqio dem eiämai aqloädio ma apamsgärei rsa eqx-
 sgälasa pot tpeäbake g Pretura circondariale di Roma.
 (1) EE C 336 sgy 9.11.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-37/95 (aiäsgrg sot Hof van Cassatie van Bel-
 gieÈ cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Bekcijoä
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Dgloärio jasó Ghent Coal terminal NV (1)
 (sqiäso slgäla)


text:
(Uoäqoy pqorsiheleämgy aniäay Ç èjsg odgciäa UPA Ç
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 Òqhqo 17 Ç Dijaiäxla ejpsxärexy Ç Diajamomirloäy sxm
 ejpsxärexm)
 rsgm tpoäherg C-5/97 (aiäsgrg sot Raad van State van BelgieÈ
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ballast Nedam (98/C 55/23)
 Groep NV jasó Belgische Staat (1)
 (Eketäheqg paqovgä tpgqerixäm Ç Rtlbóreiy dgloriäxm (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä)
 eäqcxm Ç Amacmxäqirg sxm eqcokgpsxäm Ç Okoäsgsa pot
 pqeäpei ma kalbómesai tpoäwg)
 (98/C 55/22) (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 Rsgm tpoäherg C-37/95, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Hof van
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- Cassatie van BelgieÈ pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje rso
 pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 Rsgm tpoäherg C-5/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Raad van dijarsgqiäot lesantä Bekcijotä Dgloriäot jai Ghent Coal Ter-
 State van BelgieÈ pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sot minal NV, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm
 ---pagebreak--- 20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/13
 eqlgmeiäa sot óqhqot 17 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot jai 4 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot,
 Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, peqiä sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay
 moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty sxm eqcafoleämxm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay (EE eid.
 uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsihe- eäjd. 05/001, r. 33), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty C.
 leämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/ Gulmann, pqoäedqo sot sqiäsot jai sot peälpsot slgälasoy,
 001, r. 49), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty H. Ragne- pqoedqetäomsa, H. Ragnemalm, M. Wathelet jai R. Schint-
 malm, pqoäedqo sot eäjsot slgälasoy, pqoedqetäomsa sot gen, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 detseäqot slgälasoy, G. F. Mancini (eirgcgsgä) jai G. Hirsch, Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, (eirgcgsgä), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann jai L. Sevón,
 cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: L.
 eneädxre rsiy 15 Iamotaqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 15 Iamotaqiäot
 diasajsijoä: 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So óqhqo 17 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, 1. So óqhqo 48 sgy rtmhgäjgy EJ jai so óqhqo 7
 sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm paqócqauoi 1 jai 4 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/
 sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot 68 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot 1968, peqiä sgy
 eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso erxseqijoä
 oloioäloqug uoqokocijgä bórg, eävei sgm eämmoia oäsi episqeäpei sgy Joimoäsgsay, apacoqetäotm lia qgäsqa rtkkocijgäy
 re tpojeiälemo rso uoäqo ma pqobeiä, tpoä sgm idioäsgsó sot rtlbórexy euaqlofoleämgy rsiy dgloäriey tpgqeriäey jqó-
 atsgä, re eäjpsxrg sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay pot oueiä- soty leäkoty, g opoiäa pqobkeäpei, cia soty eqcafoleämoty
 kei cia acahó pot sot paqadoähgjam


text:
gä cia tpgqeriäey pot rsiy tpgqeriäey atseäy, jasÂ aqvaioäsgsa lirhokocijgä
 sot paqarveähgjam cia epemdtsijó eäqca pqooqifoälema ma pqoacxcgä lesó ojsxä eäsg eqcariäay rso pkaiä rio lirhoko-
 vqgrilopoighotäm rso pkaiärio uoqokocotleämxm pqónexm. So cijgäy jasgcoqiäay jahoqifoleämgy apoä sg rtälbarg atsgä,
 dijaiä xla ejpsxärexy enajokotheiä ma tuiä rsasai oäsam, koäcx vxqiä y ma kalbómei tpoäwg siy peqioädoty aparvokgärexy,
 peqirsórexm amenaqsgäsxm sgy hekgärexäy sot, o tpojeiälemoy re soleäa paqoäloiay dqarsgqioäsgsay, pot diamtähgjam
 rso uoäqo otdeäpose eäjame vqgärg sxm em koäcx acahxäm jai jasó so paqekhoäm re dgloäria tpgqeriäa ókkot jqósoty
 tpgqerixäm cia sg diemeäqceia uoqokocotleämxm pqónexm. G leäkoty.
 paqódorg epemdtsijotä acahotä jasó sg dióqjeia sot vqomi-
 jotä diarsgälasoy sot diajamomirlotä lpoqeiä, amókoca le sgm 2. Lia qgäsqa rtkkocijgäy rtlbórexy, pot rtmepócesai
 peqiä psxrg, ma aposekeärei koäco diajamomirlotä sgy ejpsxä- dtrlemgä diójqirg amsiähesg pqoy so óqhqo 48 sgy
 rexy tpoä siy pqoùpoheäreiy pot pqobkeäpomsai rso óqhqo 20 rtmhgäjgy jai so óqhqo 7 pqócqauoy 1 sot jamomirlotä
 paqócqauoy 3 sgy odgciäay 77/388/EOJ. (EOJ) aqih. 1612/68, eiä mai, rtäluxma le so óqhqo 7
 paqócqauoy 4 sot iädiot jamomirlotä atsodijaiäxy ójtqg.
 (1) EE C 101 sgy 22.4.1995. So ehmijoä dijarsgäqio oueiäkei, rtmepxäy, vxqiäy ma fgseiä gä
 ma amaleämei sgm pqogcotälemg enókeiwg sgy qgäsqay
 atsgäy leärx rtkkocijxäm diapqaclasetärexm gä le jópoio
 ókko leäro, ma euaqloäfei rsa leäkg sgy olóday pot siähe-
 sai re dtrlemgä heärg koäcx sgy diajqiä rexy atsgäy so iädio
 jahersxäy sot opoiäot stcvómotm oi koipoiä eqcafoälemoi.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996.
 rsgm tpoäherg C-15/96 (aiäsgrg sot Arbeitsgericht Hamburg
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Jakkioäpg
 Schöning-Jotcebesopotäkot jasó Freie und Hansestadt
 Hamburg (1)
 (Eketäheqg jtjkouoqiäa sxm pqorxäpxm Ç Rtkkocijgä APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rtälbarg cia soty eqcafoleämoty rsom dgloärio soleäa Ç sgy 15gy Iamotaqiäot 1998
 Lirhokocijgä pqoacxcgä jasÂ aqvaioäsgsa Ç Epaccekla-
 sijgä peiäqa apojsgheiära emsoäy ókkot jqósoty leäkoty) rsgm tpoäherg C-44/96 (aiäsgrg sot Bundesvergabeamt cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Mannesmann
 (98/C 55/24) Anlagenbau Austria AG j.kp. jasó Strohal Rotationsdruck
 GesmbH (1)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Dgloäriey rtlbóreiy Ç Diadijariäa cia sg rtämawg rtlbó-
 rexm dgloriäxm eäqcxm Ç Ehmijoä Stpocqaueiäo Ç Htca-
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sqijgä arjotära elpoqijeäy dqarsgqioäsgsey)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (98/C 55/25)
 Rsgm tpoäherg C-15/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Arbeits-
 gericht Hamburg (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq- (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 locgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Jakkioäpgy Schöning-Jotce- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 besopotäkot jai Freie und Hansestadt Hamburg, g eäjdorg
 pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot Rsgm tpoäherg C-44/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundesver-
 óqhqot 48 sgy rtmhgäjgy EJ jai sot óqhqot 7 paqócqauoi 1 gabeamt (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/35
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2007 — Agencja Wydawnicza Technopol κατά ΓΕΕΑ (333)
 (Υπόθεση T-201/07)
 (2007/C 183/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agencja Wydawnicza «Technopol» Sp. z o.o. (εκπρόσωπος: D. Rzążewska, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 22ας Μαρτίου 2007, αριθ. R 1277/2006-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «333» για προϊόντα της κλάσης 16.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94, για το κοινοτικό σήμα (1), διότι το σημείο «222» ούτε είναι περιγραφικό ούτε στερείται διακριτικού χαρακτήρα για τα προϊόντα για τα οποία ζητείται η καταχώριση του σήματος.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993 (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
C 149/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 22ας Μαρτι ́ου 2000
 της 28ης Μαρτι ́ου 2000
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-125/97, και Τ-127/97,
 The Coca-Cola Company και Coca-Cola Enterprises Inc.
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) στην υπο ́θεση Τ-251/97, Τ. Port GmbH & Co. κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 («Ανταγωνισμο ́ς — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4064/89 —
 Απο ́φαση κηρυ ́σσουσα συγκε ́ντρωση συμβατη ́ προς την
 κοινη ́ αγορα ́ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Αιτιολογι ́α —
 Παραδεκτο ́») («Γεωργι ́α — Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν — Μπανα ́ νες
 — Αι ́τηση για τη χορη ́γηση προσθε ́των πιστοποιητικω ́ν
 εισαγωγη ́ς — 'Αρθρο 30 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 404/93 —
 (2000/C 149/56) Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως»)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (2000/C 149/57)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-125/97, και Τ-127/97, The
 Coca-Cola Company, με ́εδρα το Wilmington, Delaware
 (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον M. Siragusa,
 δικηγο ́ρο Ρω ́μης, και τον N. Levy, δικηγο ́ρο Αγγλι ́ας και Ουαλ- (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 λι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 γραφει ́ο των Elvinger και Hoss, 15, Côte d’Eich, και Coca-
 Cola Enterprises Inc., με ́εδρα την Atlanta, Γεωργι ́α (Ηνωμε ́νες
 Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους P. Lasok, QC, και Στην υπο ́θεση Τ-251/97, Τ. Port GmbH & Co., με ́εδρα
 M. Reynolds, solicitor, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου Αγγλι ́ας και το Αμβου ́ργο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. Meier,
 Ουαλλι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ δικηγο ́ρο Κολωνι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το
 γραφει ́ο των Zeyen, Beghin και Feider, 56-58, rue Charles δικηγορικο ́ γραφει ́ο M. Baden, 34, rue Philippe II, κατα ́ Επιτρο-
 Martel, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: K.-D. Borchardt
 W. Wils), υποστηριζομε ́νης απο ́ τη The Virgin Trading Company και H. van Vliet), υποστηριζο ́μενης απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 Ltd, με ́εδρα το Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη (εκπρο ́σωπο: R. Silva de Lapuerta) και τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α
 απο ́ τον I. Forrester, QC, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου Σκωτι ́ας, με (εκπρο ́σωπος: K. Rispal-Bellanger) με αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο A. May, 31, Grand- ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 9ης Ιουλι ́ου
 rue, και την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας (εκπρο ́σω- 1997, περι ́ μη χορηγη ́σεως στην προσφευ ́γουσα προσθε ́των
 ποι: W.-D. Plessing και C.-D. Quassowski), με αντικει ́μενο αι ́τηση πιστοποιητικω ́ν εισαγωγη


text:
́ς δια ́ της λη ́ψεως μεταβατικω ́ν με ́τρων
 ακυρω ́σεως τμη ́ματος του αιτιολογικου ́ της αποφα ́σεως στο πλαι ́σιο της κοινη ́ς οργανω ́σεως των αγορω ́ν στον τομε ́α της
 97/540/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 22ας Ιανουαρι ́ου 1997, για την μπανα ́νας, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 κη ́ρυξη συγκε ́ντρωσης ως συμβιβα ́σιμης με την κοινη ́ αγορα ́ και J. D. Cooke, Προ ́εδρο, και R. Garcı́a-Valdecasas και την P. Lindh,
 με τη λειτουργι ́α της συμφωνι ́ας για τον ΕΟΧ (Υπο ́θεση IV/M.794 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 28 Μαρτι ́ου 2000
 — Coca-Cola/Amalgamated Beverages GB) (EE L 218, σ. 15), με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους B. Vesterdorf, προ ́εδρο, τη V. Tiili, και τους J. Pirrung,
 A. W. H. Meij και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, εξε ́δωσε στις 22 Μαρτι ́ου 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς ως απαρα ́δεκτες. 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της
 καθω ́ ς και στα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 2) Η The Coca-Cola Company και η Coca-Cola Entreprises Inc.
 καταδικα ́ζονται στα δικαστικα ́ ́εξοδα στις υποθε ́σεις
 Τ-125/97 και Τ-127/97, αντιστοι ́χως. 3) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας και η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α φε ́ρουν
 τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ τους.
 3) Η The Virgin Trading Company Ltd και η Ομοσπονδιακη ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους
 ́εξοδα.
 (1) EE C 357 της 22.11.1997.
 (1) EE C 199 της 28.6.1997.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/25
 Αναίρεση που άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2010 ο Hans-Peter Wilfer κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 8 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-458/08, Wilfer κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-546/10 P)
 ()
 2011/C 30/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Hans-Peter Wilfer (εκπρόσωπος: W. Prinz, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του τετάρτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-458/08,
 2)
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, με την οποία αυτό απέρριψε την προσφυγή του αναιρεσείοντος με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 25ης Ιουλίου 2008, περί απορρίψεως της αιτήσεώς του καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος, το οποίο αναπαριστά κεφαλή κιθάρας χρώματος ασημί, γκρι και καφέ.
 Προς υποστήριξη του ενδίκου μέσου, ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφα, τα οποία είχαν υποβληθεί για πρώτη φορά με το δικόγραφο της προσφυγής. Ο αναιρεσείων υποστηρίζει την άποψη ότι επρόκειτο μόνο για συμπλήρωση του υπάρχοντος ισχυρισμού, για τον λόγο δε αυτόν έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι δεν έλαβε υπόψη ότι στην περίπτωση τρισδιάστατων σημάτων που έχουν το σχήμα του προϊόντος πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ, αφενός, μαζικών προϊόντων και, αφετέρου, ειδικών προϊόντων. Ειδικά προϊόντα διακρίνονται λόγω του ότι, κατά γενική άποψη των ενδιαφερομένων συναλλακτικών κύκλων παρουσιάζουν συγκεκριμένα τμήματα του προϊόντος, τα οποία ακριβώς χρησιμεύουν για να υποδηλώνεται η προέλευση. Σύμφωνα προς αυτό, δεν ισχύουν ως προς το σημείο αυτό ειδικές απαιτήσεις για την απόδειξη του διακριτικού χαρακτήρα. Λόγω αυτού, αρκεί ήδη ελάχιστος διακριτικός χαρακτήρας αυτών των τμημάτων του προϊόντος. Πέραν τούτου, το ζήτημα του διακριτικού χαρακτήρα δεν εξετάστηκε λαμβανομένου υπόψη του διδάγματος της κοινής πείρας ότι οι ενδιαφερόμενοι συναλλακτικοί κύκλοι (επαγγελματίες και ερασιτέχνες μουσικοί) οι οποίοι γνωρίζουν την ανέκαθεν υφισταμένη συνήθεια να χαρακτηρίζονται τα έγχορδα, όπως και τα βιολιά, όπως είναι ένα Στραντιβάριους, με μια ειδική αναπαράσταση της κεφαλής. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε επίσης υπόψη ότι, σε περίπτωση εικονιστικού σήματος το οποίο αναπαριστά μόνον το τμήμα του προϊόντος το οποίο συνήθως χρησιμεύει για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος, όπως για παράδειγμα η κεφαλή κιθάρας, αρκεί ήδη ένας ελάχιστος διακριτικός χαρακτήρας.
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν τήρησε την αρχή της αυτεπάγγελτης εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών κατά το άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, διότι δεν έλαβε υπόψη, σε σχέση με το ερώτημα κατά πόσον η κεφαλή στην περίπτωση της κιθάρας έχει ως αποτέλεσμα να υποδηλώνει την προέλευση, στη σχέση κανόνα-εξαιρέσεως.
 Το Γενικό Δικαστήριο, τέλος, παραβίασε επίσης την αρχή της ισότητας, δεδομένου ότι δεν έλαβε υπόψη ότι υπάρχουν και άλλα κοινοτικά και εθνικά


text:
C 34/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως ασκηθει ́σα στις 26 Νοεμβρι ́ου 1999 απο ́ — Παρα ́βαση των συμβατικω ́ν κανο ́νων που ́εχουν εφαρμογη ́ στις
 την Ευρωπαϊκη ́ Τρα ́πεζα Επενδυ ́σεων κατα ́ της αποφα ́σεως σχε ́σεις μεταξυ ́ της ΕΤΕ και του προσωπικου ́ της: κακω ́ς το
 που εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 το πε ́μπτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ο θεω ́ρησε ο ́τι μπορου ́σε να εφαρμο ́σει «κατ' ανα-
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση λογι ́α» τον κανο ́να του α ́ρθρου 91, παρα ́γραφος 1, του
 Τ-140/97 μεταξυ ́ Michel Hautem και Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των
 Επενδυ ́σεων Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Καταδικα ́ζοντας την ΕΤΕ στην πλη-
 ρωμη ́ των καθυστερου ́μενων αποδοχω ́ν απο ́ την ημερομηνι ́α
 απολυ ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο ακολουθει ́ τη λογικη ́ του Κανο-
 (Υπο ́θεση C-449/99 P) νισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως που δεν μπορει ́ να ́εχει
 εφαρμογη ́ στην ΕΤΕ.
 (2000/C 34/30)
 Η Ευρωπαϊκη ́ Τρα ́πεζα Επενδυ ́σεων, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον
 Giannangelo Marchegiani, διευθυντη ́ νομικω ́ν υποθε ́σεων, επι-
 κουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο Georges Vandersanden, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Jean-Philippe Minnaert, με ́λος
 της διευθυ ́νσεως νομικω ́ν υποθε ́σεων, Boulevard Konrad
 Adenauer, α ́σκησε, στις 26 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της
 αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 το πε ́μπτο
 τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 υπο ́θεση Τ-140/97 μεταξυ ́ Michel Hautem και Ευρωπαϊκη ́ς
 βαλε το Landesgericht Korneuburg με δια ́ταξη της
 Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων.
 11ης Νοεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Seiko Kabushiki
 Kaisha κατα ́ Bajrami Sinavere
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-450/99)
 — να αναιρε ́σει τα σημει ́α 1 και 2 του διατακτικου ́ της αποφα ́σεως
 που εξε ́δωσε στις 28 Σεπτεμβρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο στην
 υπο ́θεση Τ-140/97, (2000/C 34/31)
 — να καταδικα ́σει τον αναιρεσι ́βλητο στα δικαστικα ́ του ́εξοδα. Με δια ́ταξη της 11ης Νοεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 26 Νοεμβρι ́ου 1999, το Landesgericht Korneuburg, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Seiko Kabushiki Kaisha και Bajrami
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Sinavere, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 — Εσφαλμε ́νος χαρακτηρισμο ́ς της νομικη ́ς φυ ́σεως των περιστα-
 τικω ́ν, εσφαλμε ́νη αιτιολογι ́α: κακω ́ς το


text:
Πρωτοδικει ́ο:
 'Εχει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́με ́τρων απαγο ́ρευσης της ελευ ́θε-
 — ́εκρινε ο ́τι ο M. Hautem δεν ευθυ ́νεται για την α ́σκηση μη ρης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και της
 επιτρεπο ́μενης επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τητας εμπορικη ́ς υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των παραποι ́η-
 φυ ́σεως, ενω ́ αναγνω ́ρισε κα ́τι τε ́τοιο, ορθω ́ς, στην σης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια (πειρατικω ́ν)
 παρο ́μοια περι ́πτωση του Yasse (στην υπο ́θεση Τ-141/97)· (EE L 341, της 30.12.1994), την ́εννοια ο ́τι ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς
 πρε ́πει να τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς και στις περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες
 εμπορευ ́ματα ο ́πως τα περιγραφο ́μενα λεπτομερε ́στερα στον εν
 — ́εκρινε ο ́τι ο M. Hautem δεν επικαλε ́στηκε την ιδιο ́τητα λο ́γω κανονισμο ́, τα οποι ́α, κατα ́ τη διαμετακο ́μιση (transit) απο ́
 του υπαλλη ́λου της Τρα ́πεζας, δεν ενε ́πλεξε την Τρα ́πεζα, ́ενα κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα σε
 δεν χρησιμοποι ́ησε προσωπικα ́ τα υλικα ́ με ́σα αυτη ́ς· α ́λλο κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα,
 δεσμευ ́ονται προσωρινω ́ς απο ́ τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εντο ́ς κρα ́τους
 με ́λους, βα ́σει του προαναφερθε ́ντος κανονισμου ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως
 — αρνη ́θηκε να αναγνωρι ́σει οποιαδη ́ποτε νομικη ́ αξι ́α στη
 ενο ́ς δικαιου ́χου ση ́ματος, ο οποι ́ος ισχυρι ́ζεται ο ́τι ́εχουν προσβλη-
 χρησιμοποι ́ηση πλαστω ́ν εγγρα ́φων και ψευδω ́ν δηλω ́σεων
 θει ́ τα δικαιω ́ματα ́ του και του οποι ́ου η επιχει ́ρηση ́εχει την ́εδρα
 στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας απολυ ́σεως λο ́γω ασκη ́σεως
 της εντο ́ς κρα ́τους που ανη ́κει στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα;
 μη επιτρεπο ́μενης εμπορικη ́ς δραστηριο ́τητας·
 — αρνη ́θηκε να προσδω ́σει οποιαδη ́ποτε σημασι ́α στη μη
 επιτρεπο ́μενη α ́σκηση εμπορικη ́ς δραστηριο ́τητας στην
 Ανδο ́ρα απο ́ τη συ ́ζυγο του M. Hautem.


text:
3.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 188/21
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2, ́εχει η Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων κατα ́ το α ́ρθρο 73 Β, της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ, σε σχε ́ση προς τις α ́λλες
 ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης ΕΚ (για παρα ́δειγμα της ελευθερι ́ας
 εγκαταστα ́σεως και της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των παροχω ́ν), (Υπο ́θεση C-151/99)
 παρακολουθηματικο ́ χαρακτη ́ρα, ω ́στε, για παρα ́δειγμα, η μη
 δυναμε ́νη να στηριχθει ́ στις λοιπε ́ς ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης (1999/C 188/47)
 ΕΚ απο ́κτηση ακινη ́του εντο ́ς κρα ́τους, του οποι ́ου την
 ιθαγε ́νεια δεν ́εχει ο ενδιαφερο ́μενος πολι ́της της ΕΕ, δεν
 μπορει ́ να επιβληθει ́ ου ́τε και με την επι ́κληση της ελευ ́θερης Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 κυκλοφορι ́ας των κεφαλαι ́ων; τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 (1) ΕΕ 1990 L 180, σ. 26. λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2) ΕΕ 1988 L 178, σ. 5. προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να ανακοινω ́ σει
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ξεις για τη συμμο ́ρφωση προς την οδηγι ́α 95/18/ΕΚ του
 βαλε το Svea hovrätt με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999 Συμβουλι ́ου, της 19ης Ιουνι ́ου 1995, σχετικα ́ με τις α ́δειες σε
 στην υπο ́θεση Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο κατα ́ Stockholm σιδηροδρομικε ́ς επιχειρη ́σεις (1), η ́ παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει
 Lindöpark Aktiebolag και Stockholm Lindöpark τα αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 Aktiebolag κατα ́ Σουηδικο ́ ∆ημο ́σιο οδηγι ́α αυτη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 οδηγι ́α·
 (Υπο ́θεση C-149/99)
 2. να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1999/C 188/46)
 Με δια ́ταξη της 26ης Μαρτι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 23 Απριλι ́ου 1999, το Svea hovrätt, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 Το α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η
 μεταξυ ́ Σουηδικου ́ ∆ημο ́σιου και Stockholm Lindöpark
 οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος


text:
με ́λος ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 Aktiebolag που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ ν να
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 τηρη ́σουν την προθεσμι ́α που τα ́σσει η οδηγι ́α για τη μεταφορα ́
 1. Αντι ́κεινται στα α ́ρθρα 13, με ́ρος Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο της στο εσωτερικο ́ δι ́καιο. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 27 Ιουνι ́ου
 ιγ', και 13, με ́ρος Β, στοιχει ́ο β', της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ 1997 χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 ΦΠΑ (1) οι εθνικε ́ς διατα ́ξεις που προβλε ́πουν γενικη ́ απαλλαγη ́ προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α που αναφε ́ρεται
 απο ́ τον φο ́ρο ο ́σον αφορα ́ τη δια ́θεση εγκαταστα ́σεων για στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 α ́σκηση αθλη ́ματος, ο ́πως η απαλλαγη ́ που προβλε ́πεται στο
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200), ως ει ́χε πριν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1997; (1) ΕΕ L 143 της 27.6.1995, σ. 70.
 2. Αναγνωρι ́ζει το α ́ρθρο 13, σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 2, 6
 και 17, της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ ΦΠΑ δικαιω ́ματα υπε ́ρ των
 ιδιωτω ́ν τα οποι ́α μπορου ́ν να επικαλεστου ́ν κατα ́ των κρατω ́ν
 μελω ́ν ενω ́πιον των εθνικω ́ν δικαστηρι ́ων;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στα δυ ́ο πρω ́τα ερωτη ́-
 ματα:
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Συνεπα ́γεται η εφαρμογη ́ της απαλλαγη ́ς που προβλε ́πει το της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 23 Απριλι ́ου 1999
 κεφα ́λαιο 3, α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του mervärdesskattelag
 (1994:200) μια το ́σο σημαντικη ́ (προ ́δηλη) παρα ́βαση του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ω ́στε να θεμελιω ́νεται υποχρε ́ωση του (Υπο ́θεση C-152/99)
 κρα ́τους με ́λους προς αποζημι ́ωση;
 (1999/C 188/48)
 (1) 'Εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε- τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 με ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001,
 σ. 49).
 βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς
 Υπηρεσι ́ας της, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις 23 Απρι-
 λι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.


text:
C 55/8 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 fxäxm jai pqoøoämsxm tdasojakkieäqceiay (EE L 175 sgy sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 19.7.1993, r. 34), 93/113/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy De- rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 jelbqiäot 1993, rvesijó le sg vqgrilopoiägrg jai sgm elpoqiäa dijarsgqiäot lesantä FaÂbrica de Queijo Eru Portuguesa Ld.a
 sxm emftälxm, sxm lijqooqcamirlxäm jai sxm paqarjeta- jai Subdirector-Geral das AlfaÃndegas, paqirsaleämot jai sot
 rlósxm soty rsiy fxosqoueäy (EE L 334 sgy 31.12.1993, r. 17) MinisteÂrio PuÂblico, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy
 jai 93/114/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Dejelbqiäot 1993, pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 14 paqócqauoy 2 sot jamo-
 cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 70/524/EOJ peqiä sxm mirlotä (EOJ) aqih. 1999/85 sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Iot-
 pqorheäsxm tkxäm rsg diasqougä sxm fxäxm (EE L 334 sgy kiäot 1985, cia so jahersxäy emeqcgsijgäy sekeiopoiägrgy (EE
 31.12.1993, r. 24), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä L 188 sgy 20.7.1985, r. 1), jai sxm óqhqxm 27 jai 28 sot
 siy odgciäey atseäy jai apoä sg rtmhgäjg EJ, so Dijarsgäqio jamomirlotä (EOJ) aqih. 3677/86 sot Rtlbotkiäot, sgy 24gy
 (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm Moelbqiäot 1986, pot jahoqiäfei oqirleämey diasóneiy euaq-
 (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen, G. F. Mancini, locgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1999/85 (EE L 351 sgy
 P. J. G. Kapteyn jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eiracce- 12.12.1996, r. 1), oäpxy sqopopoigähgje apoä som jamomirloä
 keäay: N. Fennelly, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioi- (EOJ) aqih. 2281/88 sgy Episqopgäy (EE L 200 sgy 26.7.1988,
 jgärexy, eneädxre rsiy 16 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so r. 20), so Dijarsgäqio (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 ajoäkotho diasajsijoä: H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, P. J. G. Kap-
 teyn jai J. L. Murray, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D.
 1. G Isakijgä Dglojqasiäa, paqakeiä pomsay ma heärei re irvtä, Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy
 emsoäy sxm savheirxäm pqoherlixäm, siy amacjaiäey molohe- tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 16 Dejelbqiäot 1997
 sijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileä- apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 mot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey 93/53/EOJ sot
 Rtlbotkiäot, sgy 24gy Iotmiäot 1993, rvesijó le sg heä- So óqhqo 28 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 3677/86 sot
 rpirg rsoiveixdxäm joimosijxäm leäsqxm cia sgm jasapo- Rtlbotkiäot, sgy 24gy Moelbqiä ot 1986, pot jahoqiäfei oqirleä-
 keälgrg oqirleämxm moärxm sxm waqixäm, 93/113/EJ sot mey diasóneiy euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1999/
 Rtlbotkiäot, sgy 14gy Dejelbqiäot 1993, rvesijó le sg 85 cia so jahersxäy emeqcgsijgäy sekeiopoiägrgy, oäpxy sqopo-
 vqgrilopoiägrg jai sgm elpoqiäa sxm emftälxm, sxm li- poigähgje apoä som jamomirloä (EOJ) aqih. 2281/88 sgy Epi-
 jqooqcamirlxäm jai sxm paqarjetarlósxm soty rsiy sqopgäy, sgy 25gy Iotkiäot 1988, eävei sgm eämmoia oäsi oi pqo-
 fxosqoueäy jai 93/114/EJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 14gy herliä ey epamenacxcgäy siy opoiäey oqiäfei dem epideävomsai
 Dejelbqiäot 1993, cia sgm sqopopoiägrg sgy odgciäay 70/ paqósarg.
 524/EOJ peqiä sxm pqorheäsxm tkxäm rsg diasqougä sxm
 fxäxm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 (1) EE C 354 sgy 23.11.1996.
 óqhqo 20 paqócqauoy 1 pqxäso edóuio sgy odgciäay 93/
 53/EOJ, so


text:
óqhqo 8 paqócqauoy 1 pqxäso edóuio sgy
 odgciäay 93/113/EOJ jai so óqhqo 2 paqócqauoy 1
 pqxäso edóuio sgy odgciäay 93/114/EOJ.
 2. Jasadijófei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda. APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla)
 (1) EE C 336 sgy 9. 11. 1996.
 sgy 16gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-341/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 Ceqlamiäay (1)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 93/36/EOJ Ç
 (seäsaqso slgäla) Paqókeiwg elpqoäherlgy lesauoqóy rso erxseqijoä diäjaio)
 sgy 16gy Dejelbqiäot 1997 (98/C 55/14)
 rsgm tpoäherg C-325/96 (aiäsgrg sot Supremo Tribunal Admi-
 nistrativo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 FaÂbrica de Queijo Eru Portuguesa Ld.a jasó Subdirector-
 Geral das AlfaÃndegas, paqirsaleämot jai sot MinisteÂrio (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 PuÂblico (1) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Jahersxäy sekeiopoigärexy pqoy epamenacxcgä Ç Eidijoä
 jahersxäy cakajsojolijxäm pqoøoämsxm Ç Paqósarg pqo- Rsgm tpoäherg C-341/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 herliäay enacxcgäy) mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Claudia Schmidt) jasó Olorpom-
 diajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay (ejpqoärxpoi: Ernst
 (98/C 55/13)
 Röder jai Bernd Kloke), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi
 (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä) g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, paqakeiäpomsay
 ma herpiärei emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay siy amacjaiäey
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- molohesijeäy jai jamomirsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 93/36/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä rtmsomirlotä sxm diadijarixäm
 Rsgm tpoäherg C-325/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Supremo cia sg rtämawg rtlbórexm dgloriäxm pqolgheixäm (EE L 199
 Tribunal Administrativo pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgä sgy 9.8.1993, r. 1), jai paqakeiäpomsay ma joimopoigärei
 ---pagebreak--- 20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/9
 aleärxy rsgm Episqopgä sa leäsqa pot eäkabe cia sg lesauoqó sgy Ekbesijgäy Rtmolorpomdiäay cia sgm pqxsaruókirg, ejsoäy
 sgy odgciäay atsgäy rso erxseqijoä diäjaio, paqeäbg siy tpo- apoä sgm aruókirg fxgäy (EE L 205 sgy 27.7.1991, r. 48), gä,
 vqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 189 paqócqauoy 3 sgy epijotqijxäy, dioäsi dem emgleäqxre sgm Episqopgä epiä sxm em
 rtmhgäjgy EJ jai apoä so óqhqo 34 paqócqauoy 1 sgy em koäcx diasónexm, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo
 koäcx odgciäay, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C.
 soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Moitinho de Almeida (eirgcgsgä), P. Jann jai L. Sevón, dija-
 Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray jai J. L. Ixómmot, rseäy, cemijoäy eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: L.
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: R. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot
 Grass, eneädxre rsiy 16 Dejelbqiäot apoäuarg le so ajoäkotho 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 diasajsijoä:
 1. So Bariä keio sgy Irpamiäay, lg herpiäfomsay emsoäy sgy
 1. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiä ay paqeäbg siy savheiäray pqoherliä ay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo-
 tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 34 paqócqauoy 1 mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtllo-
 sgy odgciäay 93/36/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iot- quxheiä pqoy sgm odgciäa 91/371/EOJ sot Rtlbotkiä ot,
 miäot 1993, peqiä rtmsomirlotä sxm diadijarixäm cia sg sgy 20gäy Iotmiäot


text:
1991, rvesijó le sgm euaqlocgä sgy
 rtämawg rtlbórexm dgloriäxm pqolgheixäm, epeidgä dem rtluxmiäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joi-
 heärpire emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay oäkey siy apai- moäsgsay jai sgy Ekbesijgäy Rtmolorpomdiäay cia sgm
 sotälemey molohesijeäy jai jamomirsijeäy diasóneiy pqojei- pqxsaruókirg, ejsoäy apoä sgm aruókirg fxgäy, paqeäbg
 leämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm em koäcx odgciäa. siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm em koäcx odgciäa.
 2. Jasadijófei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqla- 2. Jasadijófei so Bariäkeio sgy Irpamiä ay rsa dijarsijó
 miäay rsa dijarsijó eänoda. eänoda.
 (1) EE C 370 sgy 7.12.1996. (1) EE C 16 sgy 20.1.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (peälpso slgäla) (peälpso slgäla)
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg C-360/95: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm rsgm tpoäherg C-361/95: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (1) Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó rso erxseqijoä (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó sgy odgciäay
 diäjaio sgy odgciäay 91/371/EOJ Ç Euaqlocgä sgy rtlux- 92/49/EOJ rso ehmijoä diäjaio Ç Pqxsaruókirg, ejsoäy apoä
 miäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sgm aruókirg fxgäy)
 sgy Ekbesijgäy Rtmolorpomdiäay rvesijó le sgm pqxsaruó-
 kirg, ejsoäy apoä sgm aruókirg fxgäy) (98/C 55/16)
 (98/C 55/15)
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-361/95, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Dglgäsqioy Cjotkotärgy jai Blanca
 Rsgm tpoäherg C-360/95, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- VilaÂ Costa) jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoi:
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Dglgäsqioy Cjotkotärgy jai Blanca Alberto JoseÂ Navarro GonzaÂlez jai Rosario Silva de
 VilaÂ Costa) jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoi: Lapuerta), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi so Bariäkeio
 Alberto JoseÂ Navarro GonzaÂlez jai Rosario Silva de sgy Irpamiäay paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg
 Lapuerta), le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi so Bariäkeio rtmhgäjg EJ dioäsi dem heärpire otäse eähere re irvtä emsoäy sgy
 sgy Irpamiäay paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg savheiäray pqoherliäay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 rtmhgäjg EJ dioäsi dem heärpire otäse eähere re irvtä emsoäy sgy dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqojeileämot ma
 savheiäray pqoherliäay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 92/49/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 dioijgsijeäy diasóneiy pot eiämai amacjaiäey pqojeileämot ma sgy 18gy Iotmiäot 1992, cia so rtmsomirloä sxm molohesijxäm,
 rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 91/371/EOJ sot Rtlbotkiäot, jamomirsijxäm jai dioijgsijxäm diasónexm pot auoqotäm sgm
 sgy 20gäy Iotmiäot 1991, rvesijó le sgm euaqlocgä sgy rtlux- pqxsaruókirg, ejsoäy apoä sgm aruókirg fxgäy, jai cia sgm
 miäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sqopopoiägrg sxm odgcixäm 73/239/EOJ jai 88/357/EOJ


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994P0001
 Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε σύμφωνα με τη διάταξη της Tullilautakunta (επιτροπής τελωνείων) της 19ης Απριλίου 1994, στο πλαίσιο της προσφυγής που υποβλήθηκε από τον Ravintoloitsijain Liiton Kustannus OY Restamark (εκδοτικός οίκος της ένωσης εστιατόρων) κατά της απόφασης του Helsingin piiritullikamari (τελωνείο της περιοχής του Ελσίνκι) (Υπόθεση Ε-1/94)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 199 της 21/07/1994 σ. 0009 - 0009
 Αίτηση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε σύμφωνα με τη διάταξη της Tullilautakunta (επιτροπής τελωνείων) της 19ης Απριλίου 1994, στο πλαίσιο της προσφυγής που υποβλήθηκε από τον Ravintoloitsijain Liiton Kustannus OY Restamark (εκδοτικός οίκος της ένωσης εστιατόρων) κατά της απόφασης του Helsingin piiritullikamari (τελωνείο της περιοχής του Ελσίνκι) (Υπόθεση Ε-1/94) (94/C 199/08)Με διάταξη της Tullilautakunta (επιτροπής τελωνείων) της 19ης Απριλίου 1994, που καταχωρήθηκε στο Πρωτόκολλο του Δικαστηρίου στις 27 Απριλίου 1994, υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ αίτηση έκδοσης συμβουλευτικής γνώμης στο πλαίσιο προσφυγής του Ravintoloitsijain Liiton Kustannus OY Restamark (εκδοτικός οίκος ένωσης εστιατόρων) κατά της απόφασης του Helsingin piiritullikamari (τελωνείου της περιοχής του Ελσίνκι) σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:1. Μπορεί να θεωρηθεί έχοντας υπόψη, αφενός, το νόμιμο μονοπώλιο της OY Alko Ab (φινλανδική εταιρία οινοπνευματωδών) για την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών αλλά και, αφετέρου, τα μέτρα έγκρισης τα οποία η εν λόγω εταιρία ανακοίνωσε ότι προτίθεται να καθιερώσει, για να επιτρέψει την εμπορική εισαγωγή οινοπνεύματος, υπό όρους που καθορίζονται από την ίδια την εταιρία, ότι η εμπορική εισαγωγή οινοπνεύματος από άλλα συμβαλλόμενα κράτη δεν υποβάλλεται σε ποσοτικούς περιορισμούς ή δεν εμποδίζεται από μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος το οποίο είναι αντίθετο προς το άρθρο 11 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, αν το δευτεροβάθμιο διοικητικό δικαστήριο επιβεβαιώσει την απόφαση της αρμόδιας τελωνειακής αρχής να μην επιτρέψει τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία του εισαχθέντος οινοπνεύματος χωρίς την άδεια της OY Alko Ab, η οποία άδεια απαιτείται από το νόμο;2. Είναι το προαναφερόμενο μονοπώλιο αντίθετο προς το άρθρο 16 της συμφωνίας;Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης:Είναι αυτό το άρθρο άνευ όρων και επαρκώς ακριβές ώστε να έχει άμεσο νομικό αποτέλεσμα και κατά συνέπεια πρέπει να θεωρηθεί ότι το μονοπώλιο εισαγωγής έχει λήξει από την 1 Ιανουαρίου 1994;


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/70
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 2013 — International Engine Intellectual Property Company κατά ΓΕΕΑ (PURE POWER)
 (Υπόθεση T-248/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος PURE POWER - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 225/154
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: International Engine Intellectual Property Company, LLC (Warrenville, Ιλλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: C. Thomas και B. Reiter, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 2310/2010-2), σχετικά με αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σημείου PURE POWER ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 211 της 16.7.2011.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/27
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 — Simpson κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-142/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προαγωγή - Απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό ΑD9 μετά την επιτυχή συμμετοχή του σε διαγωνισμό βαθμού AD 9 - Ίση μεταχείριση)
 2014/C 39/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Erik Simpson (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και A. F. Jensen)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό ΑD9 μετά την επιτυχή συμμετοχή του στον διαγωνισμό EPSO/AD/113/07 «Προϊστάμενοι μονάδων (AD9) τσεχικής, εσθονικής, ουγγρικής, λιθουανικής, λετονικής, μαλτέζικης, πολωνικής, σλοβακικής και σλοβενικής γλώσσας στον τομέα της μετάφρασης» και αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 9ης Δεκεμβρίου 2010.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ε. Simpson.
 (1) EE C 65 της 3.3.2013, σ. 26.


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το tribunal de commerce de Nancy με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005 στις υποθέσεις Ets Dhumeaux et Cie SA — Société d'études et de commerce «SEC» κατά ALBV SA, ALBV SA κατά TRAGEX GEL SA — Institut d'expertise vétérinaire «IEV», ALBV SA κατά CIGMA International SA και ALBV SA κατά Me Gustin υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της TRAGEX GEL SA
 (Υπόθεση C-116/05)
 (2005/C 115/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Μαρτίου 2005, το tribunal de commerce de Nancy, στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Ets Dhumeaux et Cie SA — Société d'études et de commerce «SEC» και ALBV SA, ALBV SA και TRAGEX GEL SA — Institut d'expertise vétérinaire «IEV», ALBV SA και CIGMA International SA και ALBV SA και Me Gustin υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της TRAGEX GEL SA, που εκκρεμούν ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 —
 «Έχει η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης την έννοια, όταν η εξαγωγή βοείου κρέατος για το οποίο παρέχονται επιστροφές απαιτεί την προσκόμιση επίσημου πιστοποιητικού υγιεινής καταστάσεως εκδοθέντος από την αρμόδια κτηνιατρική αρχή κατόπιν επιθεωρήσεων επί ημερησίας βάσεως του τμήματος τεμαχισμού του εν λόγω κρέατος, ότι οι δικαιούχοι αυτού του πιστοποιητικού (ο ενδιάμεσος αγοραστής, ο εξαγωγέας) μπορούν δικαιολογημένα να αναμένουν ότι το πιστοποιητικό βρίσκεται σε αντιστοιχία προς την καταγωγή των προϊόντων που αναφέρονται σ' αυτό, οπότε κάθε πλάνη, σφάλμα ή αμέλεια αυτών των αρχών στο πλαίσιο των εξουσιών τους πρέπει να θεωρηθούν ότι υπερβαίνουν τον συνήθη εμπορικό κίνδυνο που φέρουν οι εν λόγω δικαιούχοι και πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα ότι το οικείο κράτος μέλος αναλαμβάνει ως εκ τούτου ευθέως, ιδίως έναντι του ΕΓΤΠΕ, τις χρηματικές και άλλες συνέπειες;»
 —
 «Συνιστούν περίπτωση ανώτερης βίας οι πεπλανημένες εκτιμήσεις, τα σφάλματα ή οι αμέλειες που διέπραξε στο πλαίσιο των εξουσιών της, όπως διαπιστώνεται δικαστικώς, η αρμόδια για τη χορήγηση επίσημων πιστοποιητικών υγιεινής καταστάσεως και καταγωγής κτηνιατρική αρχή κατόπιν επιθεωρήσεων επί ημερησίας βάσεως του τμήματος παρασκευής και έχουν ως συνέπεια ανακριβείς βεβαιώσεις προς βλάβη των επιχειρηματιών και εξαγωγέων, όταν το εμπόριο βοείου κρέατος απαιτεί την προσκόμιση αυτών των πιστοποιητικών;»


text:
C 44/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: ∆. Τριανταφύλλου και K.-D. Borchardt),
 υποστηριζόμενοης από την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 της 5ης ∆εκεμβρίου 2002 νίας (εκπρόσωποι: αρχικώς W.-D. Plessing και T. Jürgensen, και
 στη συνέχεια W.-D. Plessing και M. Lumma), με αντικείμενο
 στην υπόθεση T-70/00, Paul Edwin Hoyer κατά Επιτροπής αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 22ας ∆εκεμ-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) βρίου 1999 σχετικά με το σχέδιο κρατικών ενισχύσεων αριθ.
 506/99, το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο
 (Έκτακτοι υπάλληλοι — Εκτέλεση αποφάσεως του Πρωτο- από τους Μ. Βηλαρά, Πρόεδρο, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi
 δικείου — Απόλυση) και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen,
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 ∆εκεμβρίου 2002,
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2003/C 44/38)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) 1) Απορρίπτει την ένσταση απαραδέκτου.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-70/00, Paul Edwin Hoyer, πρώην έκτακτος
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος (1 ) ΕΕ C 192 της 8.7.2000.
 Ηοeilaart (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον G. van der Wal,
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Valsesia
 και C. Van der Hauwaert, έπειτα F. Clotuche-Duvieusart M.
 H.M.H. Speyart), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της
 Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2000, περί καταγγελίας της
 συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος, το Πρωτοδι- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Βηλαρά, πρόεδρο,
 τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 ∆εκεμ- της 10ης ∆εκεμβρίου 2002
 βρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση T-123/00: Dr. Karl Thomae GmbH κατά
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. («Φαρμακευτικά προϊόντα για ανθρώπινη χρήση — Κανο-
 νισμός (ΕΟΚ) 2309/93 — Άδεια κυκλοφορίας στην κοινο-
 ( 1) ΕΕ C 149 της 27.5.2000. τική αγορά — Κανονισμός (ΕΚ) 542/95 — Τροποποίηση
 των όρων της αδείας — Ονομασία και συσκευασία του
 φαρμακευτικού προϊόντος»)
 (2003/C 44/40)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 της 5ης ∆εκεμβρίου 2002
 στην υπόθεση T-114/00: Aktionsgemeinschaft Recht und Στην υπόθεση T-123/00, Dr. Karl Thomae GmbH, με έδρα το
 Eigentum e.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- Biberach an der Riß (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους
 τήτων ( 1) D. Waelbroeck και D. Brinckman, δικηγόρους, με τόπο επιδό-
 σεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενη από την Εuropean
 («Κρατικές ενισχύσεις — Πρόγραμμα αποκτήσεως γεωρ- Federation of Pharmaceutical Industries and Associations
 (EFPIA), με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από
 γικών και δασικών γαιών εντός της πρώην Λαϊκής
 ∆ημοκρατίας της Γερμανίας — Μη κίνηση της επίσημης τους D. Perkins, solicitor, και M. Van Kerckhove, δικηγόρο,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των
 διαδικασίας εξετάσεως που προβλέπει το άρθρο 88, παρά-
 γραφος 2, ΕΚ — Καθεστώς ενισχύσεων — Προσφυγή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Wainwright και
 ακυρώσεως — Ένωση — Παραδεκτό») Η. Støvlbæk), υποστηριζόμενης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊ-
 κής Ενώσεως (εκπρόσωπος: M.-C. Giorgi και G. Houttuin), με
 αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού


text:
(2003/C 44/39)
 Οργανισμού για την Αξιολόγηση των Φαρμακευτικών Προϊόντων,
 της 1ης Μαρτίου 2000, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση περί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) τροποποιήσεως ορισμένων όρων της αδείας κυκλοφορίας του
 φαρμακευτικού προϊόντος με την ονομασία «Daquiran», το Πρωτο-
 δικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο,
 Στην υπόθεση T-114/00, Aktionsgemeinschaft Recht und R. García-Valdecasas και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας:
 Eigentum eV, με έδρα το Borken (Γερμανία), εκπροσωπούμενη J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 ∆εκεμβρίου
 από τον M. Pechstein, καθηγητή, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/9
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 14ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-288/03 P: Bernard Zaoui κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως εν μέρει αβάσιμη και εν μέρει απαράδεκτη)
 (2005/C 19/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-288/03 Ρ, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 3 Ιουλίου 2003, Bernard Zaoui, κάτοικος Combs-la-Ville (Γαλλία), Lucien Zaoui, κάτοικος Netanya (Ισραήλ), Déborah Zaoui, σύζυγος Stain, κάτοικος Ramat Gan (Ισραήλ), (εκπρόσωπος: J. A. Buchinger) όπου έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ρ. Kuijper, F. Dintilhac και C. Tufvesson), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen, J. Makarczyk και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τους Bernard και Lucien Zaoui, καθώς και την Déborah Zaoui, σύζυγο Stain, στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 19.7.2003.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 — Επιτροπή κατά Παρθενών
 (Υπόθεση T-7/05) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Τέταρτο πρόγραμμα-πλαίσιο για τις δράσεις έρευνας, τεχνολογικής αναπτύξεως και επιδείξεως - Αναζήτηση των προκαταβληθέντων ποσών)
 (2006/C 331/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου, επικουρούμενος από τον Ν. Κορογιαννάκη, δικηγόρο)
 Εναγομένη: Παρθενών ΑΕ Οικοδομικών — Τεχνικών — Τουριστικών — Βιομηχανικών — Εμπορικών και Εξαγωγικών Εργασιών (Αίγιο, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Α. Μασούλας, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ με αίτημα την επιστροφή των ποσών που προκαταβλήθηκαν στο πλαίσιο της συμβάσεως FAIR-CT98-9544, καταγγελθείσας από την Επιτροπή λόγω μη εκπληρώσεως από την εναγομένη των συμβατικών της υποχρεώσεων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Υποχρεώνει την εναγομένη, Παρθενών ΑΕ Οικοδομικών — Τεχνικών — Τουριστικών — Βιομηχανικών — Εμπορικών και Εξαγωγικών Εργασιών, να καταβάλει στην Επιτροπή το ποσό των 154 383,53 ευρώ εντόκως με το επιτόκιο που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά μιάμιση μονάδα για το χρονικό διάστημα από 31 Ιουλίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002 και κατά δύο μονάδες από την 1η Ιανουαρίου 2003 μέχρι την αποπληρωμή της οφειλής.
 2.
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Η Επιτροπή φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών της εξόδων και το ένα τρίτο των εξόδων της εναγομένης, η δε εναγομένη φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών της εξόδων καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων της Επιτροπής.
 (1) EE C 57 της 5.3.2005.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/35
 Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2010 — AR κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-120/10)
 2011/C 72/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: AR (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodriguez, C. Bernard-Glanz και A. Blot, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τη διαδικασία σχετικά με τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/INT/EU2/10/AD5 για υπαλλήλους διοικήσεως βουλγαρικής ή ρουμανικής υπηκοότητας λόγω αποτυχίας του προσφεύγοντος στις δοκιμασίες εισαγωγής, καθώς και της αποφάσεως επί της διοικητικής ενστάσεως, με την οποία επετράπη στον προσφεύγοντα να μετάσχει εκ νέου στις δοκιμασίες εισαγωγής του προαναφερθέντος διαγωνισμού.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO), της 31ης Μαρτίου 2010, περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/INT/EU2/10/AD5, προκειμένου να παρασχεθεί στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να μετάσχει στις εξετάσεις·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 3 Αυγούστου 2010 η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, καθόσον με την εν λόγω απόφαση δεν έγινε δεκτή πλήρως, ως προς την ουσία της, η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος·
 —
 να ζητήσει από την Επιτροπή, εν ανάγκη στο πλαίσιο διεξαγωγής αποδείξεων ή μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, να προσκομίσει τον κατάλογο των ερωτήσεων που τέθηκαν καθώς και των απαντήσεων που δόθηκαν στο πλαίσιο των δοκιμασιών εισαγωγής που έλαβαν χώρα στις Βρυξέλλες στις 5 Μαρτίου 2010 (ώρα 13:00)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-521/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο - Άρθρο 40 - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Διακριτική μεταχείριση των μερισμάτων που διανέμουν ολλανδικές εταιρίες - Παρακράτηση φόρου στην πηγή - Απαλλαγή - Δικαιούχοι εταιρίες εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας - Δικαιούχοι εταιρίες εγκατεστημένες στην Ισλανδία ή στη Νορβηγία)
 2009/C 180/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. van Nuffel και R. Lya)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C.M. Wissels και D.J.M. de Grave)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 40 ΕΟΧ — Μη απαλλαγή των μερισμάτων, που διανέμονται σε εταιρίες εδρεύουσες στη Νορβηγία ή Ισλανδία, από την υποχρέωση παρακρατήσεως φόρου επί των μερισμάτων υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που ισχύουν για τα μερίσματα τα οποία διανέμονται σε ολλανδικές εταιρίες
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μην απαλλάσσοντας από την παρακράτηση φόρου στην πηγή τα μερίσματα που διανέμουν ολλανδικές εταιρίες σε εταιρίες εγκατεστημένες στην Ισλανδία και στη Νορβηγία υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με τα μερίσματα που διανέμουν σε ολλανδικές εταιρίες ή σε εταιρίες εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 37 της 9.2.2008.


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 4 Απριλίου 2014 — A κ.λπ. κατά Minister van Buitenlandse Zaken
 (Υπόθεση C-158/14)
 2014/C 194/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: A, B, C και D
 Αναιρεσίβλητος: Minister van Buitenlandse Zaken
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Θα ήταν, λαμβανομένου υπόψη μεταξύ άλλων του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), πέραν πάσης αμφιβολίας παραδεκτή η προσφυγή ακυρώσεως την οποία οι αναιρεσείοντες στην παρούσα δίκη θα ασκούσαν ιδίω ονόματι, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου κατά του εκτελεστικού κανονισμού 610/2010 (2), κατά το μέρος που με αυτόν η LTTE καταχωρίστηκε στον κατάλογο του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001 (3);
 2)
 α.
 Μπορούν δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο ένοπλης συρράξεως κατά την έννοια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, λαμβανομένης υπόψη επίσης της αιτιολογικής σκέψεως 11 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ (4), να συνιστούν τρομοκρατικά εγκλήματα κατά την έννοια της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου;
 β.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α, μπορούν δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο ένοπλης συρράξεως κατά την έννοια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου να συνιστούν τρομοκρατικές πράξεις κατά την έννοια της κοινής θέσεως 2001/931/ΚΕΠΠΑ (5) και του κανονισμού 2580/2001;
 3)
 Συνιστούν οι δραστηριότητες που αποτελούν τη βάση του εκτελεστικού κανονισμού 610/2010, κατά το μέρος που με αυτόν η LTTE καταχωρίστηκε στον κατάλογο του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001, δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο ένοπλης συρράξεως κατά την έννοια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου;
 4)
 Είναι, λαμβανομένης υπόψη επίσης της απαντήσεως στα ερωτήματα 1, 2α, 2β και 3, ο εκτελεστικός κανονισμός 610/2010 ανίσχυρος, κατά το μέρος που με αυτόν η LTTE καταχωρίστηκε στον κατάλογο του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 4, καταλαμβάνει το ανίσχυρο αυτό επίσης τις προγενέστερες και μεταγενέστερες αποφάσεις του Συμβουλίου με τις οποίες επικαιροποιήθηκε ο κατάλογος του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2580/2001, κατά το μέρος που με αυτές η LTTE καταχωρίστηκε στον εν λόγω κατάλογο;
 (1) EE 2000, C 364, σ. 1.
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 610/2010, της 12ης Ιουλίου 2010, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και για την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1285/2009 (ΕΕ L 178, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 70).
 (4) Απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 164, σ. 3).
 (5) Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 93).


text:
13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/15
 15 Μαρτι ́ου 2002, το Bundesfinanzhofes στο πλαι ́σιο της εταιρι ́α, αν α ́λλες βασικε ́ς πρα ́ξεις απο ́ την αρχη ́ δεν προβλε ́πονταν,
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Finanzamt Gummersbach και Gerhard και αν η μεταβι ́βαση της συνολικη ́ς περιουσι ́ας αντιμετωπι ́ζεται
 Bockemühl που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο στο οικει ́ο κρα ́τος με ́λος ως αν δεν υπα ́ρχει παρα ́δοση η ́ παροχη ́
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: (α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, πρω ́τη προ ́ταση, α ́ρθρο 6, παρα ́γρα-
 φος 5, της ́εκτης οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των
 1) Υποχρεου ́ται ο αποδε ́κτης υπηρεσιω ́ν, o οποι ́ος ει ́ναι υπο ́χ-
 σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν, 77/388/ΕΟΚ) (1);
 ρεος συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 21, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 77/388/ΕΟΚ (1) και ο οποι ́ος εκλαμβα ́νεται ως τε ́τοιος,
 προκειμε ́νου να μπορει ́ να ασκη ́σει το δικαι ́ωμα προς
 ́εκπτωση, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 18, παρα ́γραφος 1, στοι- (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 χει ́ο α), της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ τιμολο ́γιο το οποι ́ο ́εχει
 εκδοθει ́ κατα ́ το α ́ρθρο 22, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας
 77/388/ΕΟΚ;
 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο προηγου ́μενο
 ερω ́τημα: ποια στοιχει ́α πρε ́πει να περιε ́χει το τιμολο ́γιο; 'Εχει
 αρνητικε ́ς συνε ́πειες το γεγονο ́ς ο ́τι ως αντικει ́μενο της
 παροχη ́ς αναφε ́ρονται αντι ́ της παροχη ́ς προσωπικου ́ τα ́εργα
 που εκτελου ́νται με τη βοη ́θεια αυτου ́ του προσωπικου ́; Αι ́τηση αναιρε ́σεως που α ́σκησε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 15 Απριλι ́ου 2002 κατα ́ της αποφα ́σεως
 3) Ποιε ́ς νομικε ́ς συνε ́πειες θα ει ́χαν ισχυρε ́ς αμφιβολι ́ες ως προς του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (δευ ́τερο
 το εα ́ν ο εκδο ́της του τιμολογι ́ου πραγματοποι ́ησε την πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση
 παροχη ́ την οποι ́α χρε ́ωσε; Τ-54/99, max.mobil Telekommunikation Service GmbH
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́-
 μενη απο ́ το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν
 (1) EE L 145 της 13.6.1977, σ. 1.
 (Υπο ́θεση C-141/02 P)
 (2002/C 169/28)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Walter Mölls και Klaus Wiedner, με ́λη της Νομικη ́ς
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με
 βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη


text:
της 23ης Ιανουαρι ́ου
 αντι ́κλητο τον Luis Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς
 2002 στην υπο ́θεση Finanzamt Offenbach am Main-Land
 Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, C 254 Kirchberg,
 κατα ́ Faxworld Vorgründungsgesellschaft Peter Hünning-
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 15 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του
 hausen und Wolfgang Klein GbR
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (δευ ́-
 (Υπο ́θεση C-137/02) τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση
 Τ-54/99, max.mobil Telekommunikation Service GmbH κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́μενη απο ́ το
 (2002/C 169/27) Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (1).
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Με δια ́ταξη της 23ης Ιανουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 12 Απριλι ́ου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της — να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 30η ́ς Ια-
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Finanzamt Offenbach am Main-Land και νουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Τ-54/99 (max.mobil κατα ́
 Faxworld Vorgründungsgesellschaft Peter Hünninghausen und Επιτροπη ́ς), εφο ́σον κρι ́νει παραδεκτη ́ την αι ́τηση περι ́ ακυρω ́-
 Wolfgang Klein GbR που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το σεως του απο ́ 11 ∆εκεμβρι ́ου 1998 εγγρα ́φου της Επιτροπη ́ς,
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς που α ́σκησε η εταιρι ́α max.mobil·
 ερωτη ́ματος:
 — να απορρι ́ψει ως απαρα ́δεκτη την αι ́τηση περι ́ ακυρω ́σεως
 του απο ́ 11 ∆εκεμβρι ́ου 1998 εγγρα ́φου της Επιτροπη ́ς, που
 ∆ικαιου ́ται μια (προσωπικη ́) εταιρι ́α, η οποι ́α ιδρυ ́θηκε με μοναδικο ́
 α ́σκησε η εταιρι ́α max.mobil·
 σκοπο ́ την ́δρυση
 ι κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας, εκπτω ́σεως του φο ́ρου
 για την απο ́κτηση παροχω ́ν και αγαθω ́ν, αν αυτη ́, μετα ́ την ́δρυσηι
 της κεφαλαιουχικη ́ς εταιρι ́ας, εκποιει ́ τις αποκτηθει ́σες παροχε ́ς με — να καταδικα ́σει την εταιρι ́α max.mobil στα ́εξοδα της ενω ́πιον
 πρα ́ξη εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας στην αργο ́τερα ιδρυθει ́σα κεφαλαιουχικη ́ του ∆ικαστηρι ́ου διαδικασι ́ας.
 ---pagebreak--- C 169/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.7.2002
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R 423/1999-2), δεν
 παρε ́βη το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ), του
 Κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμ-
 Με την απο ́φαση ́ του, το Πρωτοδικει ́ο δεν ερμη ́νευσε ορθω ́ς το βρι ́ου 1993, για το κοινοτικο ́ ση ́μα (2), παρα ́ μο ́νον καθο ́σον
 α ́ρθρο 90, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 86, αφορα


text:
́ τα προϊο ́ντα που εμπι ́πτουν στις κατηγορι ́ες «εγχειρι ́-
 παρα ́γραφος 3, ΕΚ), καθω ́ς και το «δικαι ́ωμα για χρηστη ́ διοι ́κηση» δια» και «εκδο ́σεις»·
 και τη «γενικη ́ υποχρε ́ωση εποπτει ́ας» της Επιτροπη ́ς, καθο ́σον
 ́εκρινε ο ́τι οι ιδιω ́τες δικαιου ́νται να υποβα ́λλουν καταγγελι ́ες βα ́σει 2. κατα ́ τα λοιπα ́, να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευτε ́ρου
 του α ́ρθρου 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 86 ΕΚ) και τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́-
 νομιμοποιου ́νται σχετικω ́ς. Εξα ́λλου, εσφαλμε ́να ́εκρινε το Πρωτο- σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 δικει ́ο ο ́τι καταγγελι ́ες ιδιωτω ́ν στο πλαι ́σιο του α ́ρθρου 90 της υποδει ́γματα) της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση
 Συνθη ́κης ΕΚ απορρι ́πτονται με απο ́φαση απευθυνο ́μενη στον R 423/1999-2)·
 υποβαλο ́ντα την καταγγελι ́α. Συναφω ́ς, το Πρωτοδικει ́ο δεν
 ερμη ́νευσε, εν πα ́ση περιπτω ́σει, ορθω ́ς το α ́ρθρο 90, παρα ́γρα- 3. να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 φος 3. Ενδεχομε ́νως δεν ερμη ́νευσε ορθω ́ς ου ́τε το «δικαι ́ωμα για Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́-
 χρηστη ́ διοι ́κηση» και/η ́ τη «γενικη ́ υποχρε ́ωση εποπτει ́ας», καθο ́σον γματα) στα δικαστικα ́ ́εξοδα το ́σο της πρωτοβα ́θμιας ο ́σο και
 στηρι ́ζει επ' αυτω ́ν τις κρι ́σεις του. Τε ́λος, το Πρωτοδικει ́ο δεν της κατ' αναι ́ρεση δι ́κης.
 ερμη ́νευσε ορθω ́ς το α ́ρθρο 173, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης
 ΕΚ (νυν α ́ρθρο 230, τε ́ταρτο εδα ́φιο, ΕΚ) καθο ́σον (επικουρικω ́ς)
 ́εκρινε ο ́τι το προσβαλλο ́μενο ́εγγραφο αφορου ́σε ατομικα ́ την
 max.mobil. Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (1) ∆εν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́ στη Συλλογη ́ Νομολογι ́ας. Η αναιρεσει ́ουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο ερμη ́νευσε
 εσφαλμε ́νως το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ), του κανο-
 νισμου ́ 40/90, δεχο ́μενο ο ́τι το προαναφερθε ́ν α ́ρθρο δεν επιτρε ́πει
 να εξασφαλι ́ζεται αποκλειστικα ́ υπε ́ρ μιας επιχειρη ́σεως η χρη ́ση
 των σημει ́ων η ́ ενδει ́ξεων στα οποι ́α αναφε ́ρεται η εν λο ́γω δια ́ταξη,
 λο ́γω της καταχωρι ́σεω ́ς τους ως σημα ́των, και ο ́τι με τη δια ́ταξη
 αυτη ́ επιδιω ́κεται επομε ́νως στο ́χος γενικου ́ συμφε ́ροντος, ο οποι ́ος
 επιβα ́λλει να μπορου ́ν να χρησιμοποιου ́νται ελευ ́θερα απο ́ ο ́λους
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Streamserve Inc. που υποβλη ́θηκε τε ́τοια σημει ́α η ́ ενδει ́ξεις.
 στις 25 Απριλι ́ου 2002 κατα ́ της αποφα ́σεως της
 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002, την οποι ́α εξε ́δωσε το τε ́ταρτο


text:
τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην Κατα ́ τη γνω ́μη της αναιρεσει ́ουσας, τα κριτη ́ρια που εφα ́ρμοσε το
 υπο ́θεση Τ-106/00 (1), Streamserve Inc. κατα ́ Γραφει ́ου Εναρ- Πρωτοδικει ́ο κατα ́ την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 μονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ στοιχει ́ο γ), στα πραγματικα ́ περιστατικα ́ της υποθε ́σεως ει ́ναι
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) υπερβολικα ́ αυστηρα ́.
 (Υπο ́θεση C-150/02 P) (1) ΕΕ C 176, της 24.06.2000, σ. 29.
 (2) ΕΕ L 11, της 14.01.1994, σ. 1.
 (2002/C 169/29)
 Η Streamserve Inc., με ́εδρα το Raleigh, Νο ́τια Καρολι ́να
 (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 J. Kääriäinen και R. Berzelius, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεως Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 στο Λουξεμβου ́ργο, υπε ́βαλε στις 25 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 26 Απρι-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ λι ́ου 2002
 της αποφα ́σεως της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002, την οποι ́α εξε ́δωσε
 το τε ́ταρτο τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (Υπο ́θεση C-155/02)
 στην υπο ́θεση Τ-106/00, Streamserve Inc. κατα ́ Γραφει ́ου Εναρ-
 μονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, (2002/C 169/30)
 σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ).
 H αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schieferer, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 1. να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Luis
 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002 στην υπο ́θεση T-106/00, Escobar Guerrero, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς
 Streamserve Inc. κατα ́ ΓΕΕΑ (STREAMSERVE), καθο ́σον Επιτροπη ́ς, Centre Wagner C 254, Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο,
 ́εκρινε ο ́τι το δευ ́τερο τμη ́μα προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου α ́σκησε στις 26 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), εκδι ́δοντας την απο ́φαση Αυστρι ́ας.


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 2010 [αίτηση του Finanzgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — British American Tobacco (Germany) GmbH κατά Hauptzollamt Schweinfurt
 (Υπόθεση C-550/08) (1)
 (Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης - Εισαγωγή ακατέργαστου καπνού που δεν υπόκειται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελεί υπό καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης - Μεταποίηση σε κομμένο καπνό - Κυκλοφορία μεταξύ κρατών μελών - Συνοδευτικό έγγραφο)
 2010/C 221/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 British American Tobacco (Germany) GmbH
 κατά
 Hauptzollamt Schweinfurt
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht München — Ερμηνεία των άρθρων 5, παράγραφος 2, και 15, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1) — Κομμένος καπνός υποκείμενος σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, παρασκευασθείς εντός κράτους μέλους στο πλαίσιο του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποίησης, υπό τη μορφή του συστήματος αναστολής, από ακατέργαστο καπνό μη υποκείμενο σε ειδικό φόρο κατανάλωσης κατά την εισαγωγή του στο κοινοτικό έδαφος — Για την εφαρμογή του καθεστώτος αναστολής στην ενδοκοινοτική κυκλοφορία του εν λόγω προϊόντος καπνού χρειάζεται συνοδευτικό έγγραφο συνταχθέν από τον αποστολέα σύμφωνα με το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ;
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, έχει την έννοια ότι προϊόντα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης (όπως τα βιομηχανοποιημένα καπνά), παρασκευασθέντα από προϊόντα μη υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης (όπως ο ακατέργαστος καπνός) εισαχθέντα εντός της Κοινότητας υπό καθεστώς ενεργητικής τελειοποιήσεως, θεωρούνται ότι τελούν υπό καθεστώς αναστολής της επιβολής των ειδικών φόρων κατανάλωσης, υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, αν και κατέστησαν προϊόντα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης μόνο λόγω της μεταποιήσεώς τους επί του κοινοτικού εδάφους, οπότε μπορούν να κυκλοφορούν μεταξύ των κρατών μελών χωρίς να δύναται να απαιτηθεί από τις διοικητικές αρχές το διοικητικό ή εμπορικό έγγραφο που προβλέπει το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/16
 Προσφυγή της Asklepios Kliniken GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 13 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση Τ-167/04)
 (2004/C 201/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Η Asklepios Kliniken GmbH, με έδρα το Königstein-Falkenstein (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο K. Füßer, άσκησε στις 13 Μαΐου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας, κατόπιν της από 20 Ιανουαρίου 2003 καταγγελίας της προσφεύγουσας, να εκδώσει απόφαση κατ' άρθρο 4, παράγραφος 2, 3 ή 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 88 ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 10 παράγραφος 1, και 13 παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα είναι εταιρεία ιδιωτικού δικαίου, εξ ολοκλήρου ιδιωτικών συμφερόντων, η οποία ειδικεύεται στην εκμετάλλευση νοσοκομειακών μονάδων. Από τον Ιανουάριο 2003 και εντεύθεν επιδιώκει την έκδοση αποφάσεως της Επιτροπής, κατ' άρθρο 4, παράγραφος 2, 3 ή 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, σχετικά με ενισχύσεις που η προσφεύγουσα θεωρεί ότι χορηγούνται υπέρ δημοσίων νοσοκομειακών μονάδων στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι ιδιωτικές νοσοκομειακές μονάδες χρηματοδοτούνται, κυρίως, από τις αποζημιώσεις των οποίων η καταβολή προβλέπεται στις συναπτόμενες με τα αρμόδια ταμεία υγείας και τις κεντρικές ενώσεις αυτών συμβάσεις και, ενδεχομένως, από τις επιχορηγήσεις που καταβάλλονται απευθείας για την ανέγερση νοσοκομειακών μονάδων στο πλαίσιο του σχετικού οικονομικού σχεδιασμού κάθε ομόσπονδου κράτους. Αντιθέτως, οι ζημίες των δημοσίων νοσοκομειακών ιδρυμάτων καλύπτονται συνήθως από τον εκάστοτε δημόσιο φορέα. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι παροχές αυτές συνιστούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, οι οποίες, αφενός, πρέπει να ανακοινώνονται σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ και, αφετέρου, είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσφυγή είναι βάσιμη, διότι η Επιτροπή παρέλειψε να ενεργήσει παρά την κατά τον χρόνο υποβολής της καταγγελίας υφιστάμενη υποχρέωσή της προς ενέργεια.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2011 [αίτηση του Gerechtshof ’s-Gravenhage (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Staat der Nederlanden κατά Denkavit Nederland BV κ.λπ.
 (Υπόθεση C-346/09) (1)
 (Γεωργία - Υγειονομική πολιτική - Οδηγία 90/425/ΕΟΚ - Προσωρινή εθνική ρύθμιση σκοπούσα στην αντιμετώπιση της εξαπλώσεως της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας μέσω της απαγορεύσεως της παραγωγής και της εμπορίας μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων εκτροφής - Εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής πριν από την έναρξη ισχύος της αποφάσεως 2000/766/ΕΚ που προβλέπει σχετική απαγόρευση - Εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής σε δύο προϊόντα για τα οποία χωρεί εξαίρεση από την προβλεπόμενη στην εν λόγω απόφαση απαγόρευση - Συμβατότητα με την οδηγία 90/425/ΕΟΚ και τις αποφάσεις 94/381/ΕΚ και 2000/766/ΕΚ)
 2011/C 232/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof ’s-Gravenhage
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Staat der Nederlanden
 κατά
 Denkavit Nederland BV κ.λπ.
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Ερμηνεία της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (EE L 224, σ. 29), της αποφάσεως 94/381/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 1994, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων προστασίας που αφορούν τη σπογγοειδή εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών και τη χορήγηση πρωτεϊνών που προέρχονται από θηλαστικά (EE L 172, σ. 23), της αποφάσεως 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων (EE L 306, σ. 32), και της αποφάσεως 2001/9/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με τα μέτρα ελέγχου που απαιτούνται για την εφαρμογή της αποφάσεως 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων (EE L 2, σ. 32) — Εθνική ρύθμιση που απαγορεύει την παραγωγή και το εμπόριο μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή ζώων εκτροφής — Ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος και μεταβατική περίοδος
 Διατακτικό
 Το δίκαιο της Ένωσης και ειδικότερα η οδηγία 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους κτηνιατρικούς και ζωοτεχνικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο ορισμένων ζώντων ζώων και προϊόντων με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, καθώς και οι αποφάσεις 94/381/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 1994, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων προστασίας που αφορούν τη σπογγοειδή εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών και τη χορήγηση πρωτεϊνών που προέρχονται από θηλαστικά, και 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, περί ορισμένων μέτρων προστασίας σχετικά με τις μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες και τη χρησιμοποίηση ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή των ζώων, δεν απαγορεύουν εθνική ρύθμιση η οποία, ως μέτρο προστασίας κατά της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών, επέβαλε προσωρινή απαγόρευση παραγωγής και εμπορίας μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών στη διατροφή ζώων εκτροφής, στο μέτρο που η κατάσταση στο οικείο κράτος μέλος είχε επείγοντα χαρακτήρα ο οποίος δικαιολογούσε την άμεση λήψη τέτοιων μέτρων για σοβαρούς λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας ή της υγείας των


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/19
 Διαγραφή της υποθέσεως C-95/03 (1)
 (2005/C 45/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με διάταξη της 8ης Νοεμβρίου 2004 ο πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-95/03 (αίτηση του Tribunal du travail de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Vincenzo Piliego κατά Centre public d'aide sociale de Bruxelles (CPAS).
 (1) ΕΕ C 101 της 26.04.2003