text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα ) της 7ης Σεπτεμβρίου 2006 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-310/04) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Γεωργία - Κεφάλαιο 10α του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003, προστεθέν με το άρθρο 1, σημείο 20, του κανονισμού (ΕΚ) 864/2004 - Τροποποίηση του συστήματος ενισχύσεως για το βαμβάκι - Προϋπόθεση κατά την οποία η εδαφική έκταση πρέπει να διατηρηθεί τουλάχιστον μέχρι το άνοιγμα της κάψας - Συμβιβαστό προς το πρωτόκολλο αριθ. 4 για το βαμβάκι, το οποίο έχει προσαρτηθεί στην πράξη προσχωρήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες - Έννοια της ενισχύσεως στην παραγωγή - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Κατάχρηση εξουσίας - Γενικές αρχές της αναλογικότητας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)
 (2006/C 281/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: Muñoz Pérez)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Balta και F. Florindo Gijón)
 Υποστηριζόμενο από την: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Nolin και S. Pardo Quintillán)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση του άρθρου 10 α του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό 864/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, και για την προσαρμογή του λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 161, σ. 48) — Τροποποίηση του καθεστώτος στηρίξεως προς τον κλάδο των βαμβακοπαραγωγών — Διαχωρισμός των ενισχύσεων προς τους παραγωγούς σε δύο σκέλη (εφάπαξ πληρωμή και ενίσχυση συνδεόμενη με τη βαμβακοκαλλιέργεια)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το κεφάλαιο 10α του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001, προστεθέν με το άρθρο 1, σημείο 20, του κανονισμού (ΕΚ) 864/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004.
 2)
 Αναστέλλει τα αποτελέσματα της εν λόγω ακυρώσεως μέχρι την έκδοση, εντός ευλόγου χρόνου, νέου κανονισμού.
 3)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/13
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 11ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-171/03 (αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Maatschap Toeters, M. C. Verberk κατά Productschap Vee en Vlees (1)
 (Βόειο κρέας - Πριμοδότηση για την πρόωρη διάθεση μόσχων στην αγορά - Προθεσμία υποβολής της αιτήσεως πριμοδοτήσεως - Τρόπος υπολογισμού της προθεσμίας - Κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3886/92)
 (2005/C 6/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-171/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες), με απόφαση της 13ης Απριλίου 2003 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 14 Απριλίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Maatschap Toeters, M. C. Verberk, δραστηριοποιούμενη υπό την εμπορική επωνυμία «Verberk-Voeten», κατά Productschap Vee en Vlees, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και R. Silva de Lapuerta, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 11 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 α)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο γ), του κανονισμού (ΕΟΚ, Eυρατόμ) 1182/71 του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1971, περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες, έχει την έννοια ότι η προσδιοριζόμενη κατά εβδομάδες προθεσμία, όπως είναι η προβλεπόμενη στο άρθρο 50α του κανονισμού ΕΟΚ 3886/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής όσον αφορά τα καθεστώτα επιδοτήσεων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 805/68 του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 1244/82 και (ΕΟΚ) 714/89, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2311/96 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, λήγει με την παρέλευση της τελευταίας ώρας της ημέρας της τελευταίας εβδομάδας που φέρει την ίδια ονομασία με την ημέρα κατά την οποία έλαβε χώρα η σφαγή.
 β)
 Όταν εφαρμόζει το άρθρο 50α του κανονισμού 3886/92, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να προσδιορίζει τον χρόνο υποβολής αιτήσεως πριμοδοτήσεως σύμφωνα με τους εθνικούς δικονομικούς κανόνες που ισχύουν στην εσωτερική έννομη τάξη του επί εθνικών προθεσμιών που είναι παρεμφερείς σε θέματα αιτήσεων.
 γ)
 Το άρθρο 50α του κανονισμού 3886/92 έχει την έννοια ότι αίτηση πριμοδοτήσεως μπορεί να εκληφθεί ως «υποβληθείσα» εμπροθέσμως μόνον οσάκις περιέρχεται στην αρμόδια αρχή πριν από τη λήξη της προθεσμίας.
 2)
 Η εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν έφερε στο φως κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου 50α, παράγραφος 1, του κανονισμού 3886/92 στον βαθμό που αποκλείει πλήρως τον αιτούμενο από το πλεονέκτημα της πριμοδοτήσεως σε περίπτωση υπερβάσεως της προθεσμίας υποβολής της αιτήσεως, ανεξάρτητα από τη φύση και τη σπουδαιότητα της εν λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Μαΐου 2013 [αίτηση του Landgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Melzer κατά MF Global UK Ltd
 (Υπόθεση C-228/11) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Ειδικές δωσιδικίες ως προς ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας - Διασυνοριακή συμμετοχή περισσοτέρων προσώπων στην ίδια παράνομη πράξη - Δυνατότητα καθορισμού της κατά τόπο αρμοδιότητας με βάση τον τόπο όπου τελέσθηκε ζημιογόνος πράξη από άλλο πρόσωπο πλην του εναγομένου («wechselseitige Handlungsortzurechnung»))
 2013/C 225/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Melzer
 κατά
 MF Global UK Ltd
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Düsseldorf — Ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) — Ειδικές δωσιδικίες ως προς ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας — Προσδιορισμός της κατά τόπο αρμοδιότητας για την εκδίκαση αγωγής αποζημιώσεως σε περίπτωση διασυνοριακής συμμετοχής περισσοτέρων προσώπων στην ίδια παράνομη πράξη — Δυνατότητα καθορισμού της εν λόγω αρμοδιότητας με βάση τον τόπο όπου τελέσθηκε ζημιογόνος πράξη από άλλο πρόσωπο πλην του εναγομένου
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει την απονομή διεθνούς δικαιοδοσίας, βάσει του τόπου επελεύσεως του ζημιογόνου γεγονότος που καταλογίζεται σε έναν από τους φερόμενους ως υπαίτιους της ζημίας ο οποίος όμως δεν αποτελεί διάδικο της διαφοράς, ως προς έτερο φερόμενο υπαίτιο της ίδιας ζημίας ο οποίος δεν ενήργησε εντός της κατά τόπον αρμοδιότητας του επιληφθέντος δικαστηρίου.
 (1) ΕΕ C 211 της 16.7.2011.


text:
C 259/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 Μπορει ́ κρα ́τος με ́λος να εκλα ́βει ως απαλλασσο ́μενη απο ́ το Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 φο ́ρο (κατα ́ το α ́ρθρο 13, με ́ρος Β', στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 6 Ιουλι ́ου
 77/388/ΕΟΚ (1), χωρι ́ς ο ́μως δυνατο ́τητα παραιτη ́σεως απο ́ την 2000
 απαλλαγη ́ εκ του φο ́ρου) την εξομοιου ́μενη κατα ́ το α ́ρθρο 6,
 παρ. 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ προς παροχη ́ υπηρε-
 σιω ́ν εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας ιδιο ́χρηση κατοικι ́ας ευρισκο ́μενης σε (Υπο ́θεση C-272/00)
 κτι ́ριο επιχειρη ́σεως, το οποι ́ο στο συ ́νολο ́ του κατε ́χει η επιχει ́ρηση,
 ω ́στε να αποκλει ́εται, κατα ́ συνε ́πεια, η κατα ́ το α ́ρθρο 17, (2000/C 259/14)
 παρ. 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ ́εκπτωση του
 προκαταβληθε ́ντος στο πλαι ́σιο της κατασκευη ́ς του κτιρι ́ου φο ́ρου
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας; Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη
 Μαρι ́α Πατακια ́, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, και
 τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο της ́διας ι υπηρεσι ́ας, με
 (1) ΕΕ, ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 με ́λος επι ́σης της νομικη ́ς της υπηρεσι ́ας, κτι ́ριο Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 6 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Hof van Beroep te Antwerpen με απο ́φαση της 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εφο ́σον το α ́ρθρο
 27ης Ιουνι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Gemeente Steenbergen 40 του νο ́μου αριθ. 2065/92 προβλε ́πει ο ́τι οι πτη ́σεις απο ́
 (NL) κατα ́ Baten Luc την Ελλα ́δα απο ́στασης α ́νω των 750 χμ. υπο ́κεινται σε
 υψηλο ́τερο φο ́ρο απο ́ εκει ́νο των πτη ́σεων απο ́στασης κα ́τω
 των 750 χμ., παρε ́λειψε να συμμορφωθει ́ προς τις υποχρεω ́-
 (Υπο ́θεση C-271/00) σεις της με βα ́ση τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 49 ΕΚ (πρω ́ην
 α ́ρθρου 59 της Συνθη ́κης) και τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 3,
 (2000/C 259/13) παρ. 1 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβου-
 λι ́ου (1).
 Με απο ́φαση της 27ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 2. να καταδικαστει ́ η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ́εξοδα.
 5 Ιουλι ́ου 2000, το Hof


text:
van Beroep te Antwerpen, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Gemeente Steenbergen (NL) και Baten Luc
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1. Αποτελει ́ η διαφορα ́ σχετικα ́ με αγωγη ́ που ́ενας δη ́μος
 α ́σκησε βα ́σει του ολλανδικου ́ νο ́μου Algemene Το ελληνικο ́ νομοθε ́τημα ει ́ναι ασυ ́μβατο με την αρχη ́ της
 Bijstandswet στραφει ́ς αναγωγικω ́ς κατα ́ ενο ́ς υπο ́χρεου ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν που προβλε ́πεται στη συνθη ́κη ΕΚ,
 διατροφη ́ς υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93 του Algemene ο ́πως επι ́σης ει ́ναι ασυ ́μβατο με τους κανο ́νες του κανονισμου ́
 Bijstandswet αστικη ́ υπο ́θεση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλι ́ου για την προ ́σβαση των κοινο-
 πρω ́το εδα ́φιο, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ τικω ́ν αερομεταφορε ́ων στα ενδοκοινοτικα ́ αεροπορικα ́ δρομολο ́για
 δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και και με την α ́σκηση του δικαιω ́ματος της ελευ ́θερης διακι ́νησης
 εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, οπο ́τε η δικαστικη ́ απο ́φαση που εντο ́ς της επικρα ́τειας των κρατω ́ν μελω ́ν που παρε ́χεται στους
 εκδο ́θηκε στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς αυτη ́ς εμπι ́πτει στο πεδι ́ο πολι ́τες της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης με βα ́ση το α ́ρθρο 8 α της
 εφαρμογη ́ς της πιο πα ́νω Συμβα ́σεως; συνθη ́κης (νυν α ́ρθρο 18 ΕΚ). Στην επιστολη ́ δηλω ́νεται ο ́τι η
 ελευθερι ́α παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν που προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 3,
 2. Αποτελει ́ η διαφορα ́ σχετικα ́ με αγωγη ́ που ́ενας δη ́μος παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 2408/92 πρε ́πει να ερμηνευ ́εται
 α ́σκησε βα ́σει του ολλανδικου ́ νο ́μου Algemene σε α ́μεση συ ́νδεση με τις γενικε ́ς αρχε ́ς της ελευ ́θερης παροχη ́ς
 Bijstandswet στραφει ́ς αναγωγικω ́ς κατα ́ ενο ́ς υπο ́χρεου υπηρεσιω ́ν και τε ́λος αναφε ́ρεται ο ́τι υπα ́ρχει παρα ́βαση του
 διατροφη ́ς υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93 του Algemene κανονισμου ́ εφο ́σον τα αεροπορικα ́ δρομολο ́για μεταξυ ́ κρατω ́ν
 Bijstandswet υπο ́θεση κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως υπο ́ την μελω ́ν τυγχα ́νουν λιγο ́τερο ευνοϊκη ́ς μεταχει ́ρισης, ιδι ́ως στη
 ́εννοια του α ́ρθρου 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, σημει ́ο 3, της Συμβα ́- φορολο ́γηση ́ τους, απο ́ τα συγκρι ́σιμα αεροπορικα ́ δρομολο ́για
 σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α στο ́διο
 ι κρα ́τος με ́λος.
 και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς
 υποθε ́σεις, οπο ́τε η δικαστικη ́ απο


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/46
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2015 — Établissement Amra κατά ΓΕΕΑ (KJ KANGOO JUMPS XR)
 (Υπόθεση T-390/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος KJ Kangoo Jumps XR - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009])
 (2016/C 027/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Établissement Amra (Vaduz, Λιχτενστάιν) (εκπρόσωπος: S. Rizzo, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1511/2013-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του τρισδιάστατου σήματος «θέσης» KJ Kangoo Jumps XR ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Établissement Amra στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 315 της 15.9.2014.


text:
 C 6/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 1β) Στην περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1α:
 βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου Αποτελει ́ η ́δια
 ι κατα ́ταξη στο πλαι ́σιο της συλλογικη ́ς συμβα ́-
 1999 στην υπο ́θεση Bertelsmann AG κατα ́ Finanzamt σεως, στην αναφερομε ́νη στο ερω ́τημα 1α περι ́πτωση, ́ενδειξη
 Wiedenbrück για το ο ́τι υφι ́σταται ́διαι εργασι ́α η ́ εργασι ́α στην οποι ́α
 αποδι ́δεται ́ση
 ι αξι ́α κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 119 (νυν
 α ́ρθρου 141) της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ, η
 (Υπο ́θεση C-380/99)
 οποι ́α ́εχει ως αποτε ́λεσμα ο ́τι ο εργοδο ́της οφει ́λει να αποδει ́ξει
 ο ́τι η δραστηριο ́τητα διαφε ́ρει;
 (2000/C 6/22)
 1γ) Μπορει ́ ο εργοδο ́της, για να δικαιολογη ́σει τη διαφορετικη ́
 Με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη αμοιβη ́, να επικαλεστει ́ περιστα ́σεις οι οποι ́ες δεν ́εχουν ληφθει ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις υπο ́ψη στις συλλογικε ́ς συμβα ́σεις;
 8 Οκτωβρι ́ου 1999, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 ρα ́ς μεταξυ ́ Bertelsmann AG και Finanzamt Wiedenbrück που 1δ) Στην περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1α
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση η ́ 1β: ισχυ ́ει αυτο ́ επι ́σης ο ́ταν η κατα ́ταξη στην ομα ́δα
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: δραστηριοτη ́των στη συλλογικη ́ συ ́μβαση στηρι ́ζεται σε μι ́α
 πολυ ́ γενικη ́ περιγραφη ́;
 Περιλαμβα ́νει η βα ́ση επιβολη ́ς του φο ́ρου για την παρα ́δοση του 2α) Στηρι ́ζονται το α ́ρθρο 119 (νυν α ́ρθρο 141 ΕΚ) της Συνθη ́κης
 δω ́ρου που αποστε ́λλεται στον λη ́πτη για το ο ́τι προση ́λκυσε νε ́ο και η οδηγι ́α 75/117/ΕΟΚ σε μι ́α τουλα ́χιστον το ́σον ενιαι ́α
 πελα ́τη, κατα ́ το α ́ρθρο 11, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', της ́εννοια του εργαζομε ́νου ω ́στε η υποχρε ́ωση του εργαζομε ́νου
 ́εκτης οδηγι ́ας (77/388/ΕΟΚ) (1) του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου συ ́μφωνα με τη συ ́μβαση εργασι ́ας να μην ακολουθει ́ μο ́νο
 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των γενικω ́ς καθορισθε ́ντα στα ́νταρ, αλλα ́ να πρε ́πει ταυτο ́χρονα να
 σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν, εκτο ́ς απο ́ το τι ́μημα λαμβα ́νεται επι ́σης υπο ́ψη η ατομικη ́ προσωπικη ́ ικανο ́τητα
 που καταβλη ́θηκε για την αγορα ́ του δω ́ρου, τα ́εξοδα αποστολη ́ς; αποδο ́σεως του εργαζομε ́νου;
 (1)


text:
ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 2β) 'Εχουν το α ́ρθρο 119 (νυν α ́ρθρο 141) της Συνθη ́κης ΕΚ και
 το α ́ρθρο 1 της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ την ́εννοια ο ́τι μπορει ́
 να δικαιολογηθει ́ αντικειμενικη ́ θεμελι ́ωση για τον καθορισμο ́
 διαφορετικη ́ς αμοιβη ́ς και με περιστα ́σεις που μπορου ́ν το
 πρω ́τον εκ των υστε ́ρων να αποδειχθου ́ν, ιδι ́ως με την επιτυχι ́α
 της εργασι ́ας συγκεκριμε ́νου εργαζομε ́νου;
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 42.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberlandesgericht Wien (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη της
 15ης Ιουνι ́ου 1999 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς ∆ρ Susanna
 Brunnhofer κατα ́ Bank der österreichischen Postsparkasse
 Aktiengesellschaft
 (Υπο ́θεση C-381/99)
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 8 Οκτωβρι ́ου 1999
 απο ́ την εταιρι ́α The Procter & Gamble Company κατα ́ της
 (2000/C 6/23) αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 το δευ ́τερο
 τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην
 Με δια ́ταξη της 15ης Ιουνι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη υπο ́θεση Τ-163/98, The Procter & Gamble Company κατα ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 8 Οκτωβρι ́ου 1999, το Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 Oberlandesgericht Wien (Αυστρι ́α) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα)
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς ∆ρ Susanna
 Brunnhofer κατα ́ Bank der österreichischen Postsparkasse (Υπο ́θεση C-383/99 P)
 Aktiengesellschaft, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδι-
 καστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2000/C 6/24)
 1α) Αρκει ́, κατα ́ την εξε ́ταση του ερωτη ́ματος αν υφι ́σταται «ο ́μοια
 εργασι ́α» η ́ «ο ́μοια θε ́ση εργασι ́ας» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου Η εταιρι ́α The Procter & Gamble Company, εκπροσωπου ́μενη
 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 141 ΕΚ) η ́ αν υπα ́ρχει ́δια ι απο ́ τον Thierry van Innis, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο
 εργασι ́α η ́ εργασι ́α στην οποι ́α αποδι ́δεται ́ση ι αξι ́α κατα ́ την στο Λουξεμβου ́ργο τη δικηγο ́ρο Katia Manhaeve, 56-58, rue
 ́εννοια της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ (1), σε συνδυασμο ́ με την Charles Martel, α ́σκησε, στις 8 Οκτωβρι ́ου 1999, ενω ́πιον του
 βα ́σει ατομικη ́ς συμβα ́σεως συμφωνι ́α για επιδο ́ματα επιπλε ́ον ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση κατα ́ της
 των καθορισθεισω ́ν με συλλογικη ́ συ ́μβαση αμοιβω ́ν, να ληφθει ́ αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 το δευ ́τερο τμη ́μα
 υπο ́ψη το αν οι δυ ́ο συγκρινο ́μενοι εργαζο ́μενοι κατατα ́σσονται του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση The
 στην


text:
 7.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 66/30
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2012 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-13/12)
 2013/C 66/10
 Στις 30 Νοεμβρίου 2012 ασκήθηκε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Xavier Lewis και Μαρία Μουστακαλή, ενεργούντες ως αντιπρόσωποι, Rue Belliard 35, 1040 Brussels, Belgium.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητά από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1)
 Να δηλώσει ότι η Ισλανδία, μη έχοντας θεσπίσει ή κοινοποιήσει στην Εποπτεύουσα Αρχή εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα που αναφέρονται στο σημείο 10 του μέρους 7.1 του κεφαλαίου Ι του παραρτήματος Ι της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Οδηγία 90/167/ΕΟΚ της 26ης Μαρτίου 1990 για τον καθορισμό των όρων παρασκευής, διάθεσης στην αγορά και χρήσης των φαρμακούχων ζωοτροφών στην Κοινότητα), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας αυτής, παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει του νόμου και σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας ΕΟΧ·και
 2)
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι απαιτείται από την Ισλανδία βάσει του άρθρου 15 της Οδηγίας 90/167/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 1990 (η Οδηγία), και του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της Οδηγίας και να ενημερώσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ για τα μέτρα που ελήφθησαν.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι δεν έχει λάβει τις πληροφορίες αυτές από την Ισλανδική Κυβέρνηση, ούτε έχει στη διάθεσή της άλλες πληροφορίες από τις οποίες τεκμαίρεται ότι τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της Οδηγίας έχουν ληφθεί.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει του άρθρου 15 της Οδηγίας και του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, μη έχοντας θεσπίσει ή κοινοποιήσει στην Αρχή τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της Οδηγίας εντός της ταχθείσας προθεσμίας.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Haltergemeinschaft LBL GbR κατά Hauptzollamt Düsseldorf
 (Υπόθεση C-250/10) (1)
 (Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας - Άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Απαλλαγή που προβλέπεται για τα ενεργειακά προϊόντα που παρέχονται για να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα για τις αεροπορικές μεταφορές - Καύσιμα που διέθεσε ο εκναυλωτής αεροπλάνου, τα οποία χρησιμοποίησαν οι ναυλωτές τούτου για τις πτήσεις τους, εκτός αυτών που πραγματοποιήθηκαν για την έναντι αμοιβής παροχή υπηρεσιών εναέριας μεταφοράς)
 2012/C 49/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Haltergemeinschaft LBL GbR
 κατά
 Hauptzollamt Düsseldorf
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Düsseldorf — Ερμηνεία του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (EE L 283, σ. 51) — Περιεχόμενο της απαλλαγής που προβλέπεται για τα ενεργειακά προϊόντα που παρέχονται για να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα για τις αεροπορικές μεταφορές — Απαλλαγή των καυσίμων που διέθεσαν ο εκμισθωτής ή ναυλωτής αεροπλάνου, ο οποίος δεν είναι αεροπορική εταιρία, και τα οποία χρησιμοποίησαν οι μισθωτές του αεροπλάνου για τις πτήσεις τους για εμπορικούς σκοπούς
 Διατακτικό
 Το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, έχει την έννοια ότι η απαλλαγή από τον φόρο επί των ενεργειακών προϊόντων που διατίθενται για να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα για τις αεροπορικές μεταφορές εκτός των ιδιωτικών πτήσεων αναψυχής, που προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε επιχείρηση όπως αυτή για την οποία πρόκειται στο πλαίσιο της κύριας δίκης, οσάκις αυτή μισθώνει ή ναυλώνει αεροσκάφος που της ανήκει, μαζί με τα καύσιμα, σε επιχειρήσεις των οποίων οι δραστηριότητες εναέριας μεταφοράς δεν εξυπηρετούν ευθέως την παροχή υπηρεσιών εναέριας μεταφοράς έναντι αμοιβής από τις εν λόγω επιχειρήσεις.
 (1) ΕΕ C 226 της 30.7.2011.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/47
 Προσφυγή της 20ής Απριλίου 2014 — ZZ κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-37/14)
 2014/C 184/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: Casado García-Hirschfeld, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου περί μη μεταφοράς στο 2013 16 ημερών αδείας που δεν ελήφθησαν το 2012, μετά τη μακράς διάρκειας αναρρωτική άδεια του προσφεύγοντος λόγω σοβαράς ασθένειας.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί μη μεταφοράς στο 2013 των ημερών αδείας του 2012 του προσφεύγοντος, πέραν του ορίου των δώδεκα ημερών·
 —
 καθόσον απαιτείται, να ακυρώσει την από 21 Ιανουαρίου 2014 απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, περί απορρίψεως της από 4 Οκτωβρίου 2013 ενστάσεως του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Omalet NV κατά Rijksdienst voor Sociale Zekerheid
 (Υπόθεση C-245/09) (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άρθρο 49 ΕΚ - Εργολάβος εγκατεστημένος σε κράτος μέλος - Συμβαλλόμενοι που απευθύνθηκαν σε αντισυμβαλλόμενους εγκατεστημένους στο ίδιο κράτος μέλος - Αμιγώς εσωτερική κατάσταση - Απαράδεκτο της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως)
 2011/C 63/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeidshof te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Omalet NV
 κατά
 Rijksdienst voor Sociale Zekerheid
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Arbeidshof te Brussel — Ερμηνεία του άρθρου 49 ΕΚ — Κοινωνική νομοθεσία — Εγκατεστημένος στο Βέλγιο εργολάβος ο οποίος απευθύνεται σε αντισυμβαλλόμενους που είναι εγκατεστημένοι στο ίδιο κράτος μέλος χωρίς να έχουν καταχωριστεί από τις εθνικές αρχές — Εφαρμογή ή όχι του άρθρου 49 ΕΚ
 Διατακτικό
 Η υποβληθείσα από το arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) με απόφαση της 25ης Ιουνίου 2009 αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως είναι απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009.


text:
C 135/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 στις 10 Απριλίου 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των από τα άρθρα 10 και 249 ΕΚ και το άρθρο 4, παράγραφος 1,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας. στοιχείο β', της οδηγίας 89/655/ΕΚ (1) του Συμβουλίου της
 30ής Νοεμβρίου 1989, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία
 95/63/ΕΚ (2) της 5ης ∆εκεμβρίου 1995, σχετικά με τις
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησι-
 μοποίηση εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την
 — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, επιτρέποντας την εργασία τους,
 ονομασία «or» (χρυσός) μόνο για τα τεχνουργήματα με
 περιεκτικότητα σε χρυσό 750/000, ενώ αυτά με περιεκτι-
 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 κότητα 375 ή 585/000 φέρουν την ονομασία «alliage έξοδα.
 or» (κράματα χρυσού), η Γαλλική ∆ημοκρατία παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 της Συνθήκης ΕΚ,
 — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Στην πρώτη περίοδο της παραγράφου 1 της μόνης μεταβατικής
 του διατάξεως, το βασιλικό διάταγμα έταξε προθεσμία δώδεκα
 μηνών από της ενάρξεως της ισχύος του για την προσαρμογή του
 Η επίδικη νομοθεσία απαγορεύει την εμπορία υπό την ονομασία εξοπλισμού, o οποίος εχρησιμοποιείτο ήδη στις επιχειρήσεις, στις
 «or» των τεχνουργημάτων που περιέχουν χρυσό σε ποσοστό 585 προδιαγραφές του παραρτήματός του I (το οποίο αντιστοιχεί στο
 ή 375 επί τοις χιλίοις, τα οποία μπορεί να έχουν την ονομασία παράρτημα I της οδηγίας). ∆εδομένου ότι το βασιλικό διάταγμα
 αυτή στο κράτος μέλος προελεύσεώς τους, και καθιστά έτσι άρχισε να ισχύει στις 27 Αυγούστου 1997, με την εν λόγω
 δυσχερέστερη την εμπορία των τεχνουργημάτων αυτών. προθεσμία χορηγήθηκε στους Ισπανούς επιχειρηματίες μεταβατική
 περίοδος πολύ μεγαλύτερη από την προβλεπόμενη στο άρθρο 4,
 παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας.
 Η απαγόρευση αυτή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την
 προστασία των καταναλωτών και την εντιμότητα στις εμπορικές
 συναλλαγές, αφού η επισήμανση αρκεί για τον σκοπό αυτό.
 Στη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη περίοδο της παραγράφου 1 της
 μόνης μεταβατικής διατάξεως ορίζεται ότι, όταν, σε ορισμένους
 τομείς, για συγκεκριμένους αντικειμενικούς λόγους, o εξοπλισμός
 δεν μπορεί να προσαρμοστεί εντός της προθεσμίας των δώδεκα
 μηνών, η επιθεώρηση εργασίας, κατόπιν αιτιολογημένης αιτήσεως
 των πλέον αντιπροσωπευτικών επιχειρηματικών ενώσεων του κλά-
 δου και προηγούμενης γνωμοδοτήσεως των πλέον αντιπροσωπευτι-
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά κών συνδικαλιστικών οργανώσεων του ίδιου κλάδου, μπορεί να
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 11 Απριλίου επιτρέπει κατ' εξαίρεση ένα σχέδιο προσαρμογής του εργασιακού
 2003 εξοπλισμού προς το παράρτημα I του βασιλικού διατάγματος (το
 οποίο αντιστοιχεί στο παράρτημα I της οδηγίας) διάρκειας το πολύ
 (Υπόθεση C-168/03) πέντε ετών, λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας και των
 συνεπειών της αντικειμενικής προβαλλόμενης καταστάσεως. Η
 αίτηση εγκρίσεως ενός τέτοιου σχεδίου έπρεπε να υποβληθεί,
 (2003/C 135/30) σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, εντός προθεσμίας το πολύ εννέα
 μηνών από της θέσεως σε ισχύ του βασιλικού διατάγματος
 (δηλαδή, το αργότερο στις 27 Ιουνίου 1998) και η αρμόδια
 επιθεώρηση εργασίας έπρεπε να λάβει τη σχετική απόφαση εντός
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,


text:
εκπροσωπούμενη από των επομένων τριών μηνών.
 την Ιsabel Martínez del Peral, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 11 Απριλίου
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η πρόσθετη αυτή περίοδος προσαρμογής
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 είναι ασυμβίβαστη με την υποχρέωση που επιβάλλει το άρθρο 4,
 παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας και είναι εντελώς
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: αδικαιολόγητη.
 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, περιλαμβά-
 νοντας στην παράγραφο 1 της μόνης μεταβατικής διατάξεως (1 ) σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη
 του βασιλικού διατάγματος 1215/1997 της 18ης Ιουλίου χρησιμοποίηση εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την εργασία
 τους (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16
 1997, με το οποίο θεσπίζονται οι ελάχιστες προδιαγραφές
 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 393 της 30.12.1989,
 ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού από σ. 13).
 τους εργαζόμενους, μία πρόσθετη περίοδο προσαρμογής για (2 ) του Συμβουλίου ΕΕ L 335 της 30.12.1995, σ. 28.
 τον εξοπλισμό που έχει ήδη τεθεί στη διάθεση των εργαζομέ-
 νων στην επιχείρηση και/ή στο κατάστημα πριν από τις
 27 Αυγούστου 1998, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Σεπτεμβρίου 2011 — Elosta κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-102/09) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Απουσία ανωτέρας βίας - Απουσία συγγνωστής πλάνης - Απαράδεκτο)
 2011/C 319/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Parties
 Προσφεύγων: Abdelrazag Elosta (Pinner, Middlesex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: E. Grieves, barrister, A. McMurdie, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Paasivirta και M. Κωνσταντινίδης)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Szostak, G. Étienne, M.-M. Ιωσηφίδης και E. Finnegan)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού 1330/2008 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2008, που τροποποιεί για 103η φορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν (ΕΕ L 345, σ. 60), καθόσον η πράξη αυτή αφορά τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον Abdelrazag Elosta στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 13 της 15.1.2011.


text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/20
 Προσφυγή της 23ης Σεπτεμβρίου 2011 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-500/11)
 2011/C 355/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: δικηγόροι T. Henze και K. Petersen)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Κ(2011) 4922 τελικό, της 13ης Ιουλίου 2011, στο πλαίσιο της διαδικασίας ενισχύσεως N 438/2010 K(2011), καθόσον με αυτήν διαπιστώνεται ότι το συνολικό πρόγραμμα δανεισμού ήσσονος σημασίας εμπίπτει στον κανονισμό (ΕΚ) 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας,
 —
 επικουρικώς να ακυρώσει όλη την απόφαση,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής για το πρόγραμμα δανεισμού ήσσονος σημασίας WACHSTUM για διαβαθμισμένες επιχειρήσεις στο Sachsen-Anhalt, καθόσον διαπιστώνεται με αυτήν ότι το συνολικό πρόγραμμα δανεισμού ήσσονος σημασίας εμπίπτει στον κανονισμό (ΕΚ) 1998/2006 (1).
 Η άποψη της Επιτροπής ότι πρέπει, για τον μόνο λόγο ότι τα δάνεια χορηγούνται από ειδικό πιστωτικό ίδρυμα, να ληφθεί ως βάση ότι αυτά δεν χορηγούνται υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς και πρέπει, επομένως, να πληρούνται οι προϋποθέσεις του κανονισμού 1998/2006, αμφισβητείται με την προσφυγή.
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος προσφυγής: παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με τα άρθρα 1 και 2 του κανονισμού 1998/2006 λόγω της εσφαλμένης αποδοχής ή του απλού ισχυρισμού περί υπάρξεως πλεονεκτήματος
 Η διαπίστωση της Επιτροπής ότι το μέτρο εμπίπτει στον κανονισμό 1998/2006 δεν ευσταθεί από ουσιαστικής απόψεως. Οι αποδέκτες του δανειοδοτικού προγράμματος δεν έτυχαν κανενός πλεονεκτήματος υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, έτσι ώστε το δανειοδοτικό πρόγραμμα στις κύριες περιπτώσεις εφαρμογής του, ήδη γι’ αυτό, δεν πρέπει να θεωρείται ως ενίσχυση.
 —
 Η Επιτροπή δεν έπρεπε λόγω του γεγονότος και μόνον ότι τα δάνεια χορηγούνται από ειδικό πιστωτικό φορέα να συμπεράνει ότι υπάρχει πλεονέκτημα. Ειδικά στην περίπτωση δανείων, σημασία έχουν οι όροι του δανείου. Για να εκτιμηθεί αν χορηγείται πλεονέκτημα, αποφασιστική σημασία έχουν το απαιτούμενο επιτόκιο, η πραγματική διασφάλιση του δανείου καθώς και η συνολική κατάσταση της επιχειρήσεως, η οποία λαμβάνει το δάνειο. Πρέπει να εξακριβώνεται, αν ιδιωτικός επενδυτής θα είχε χορηγήσει παρόμοιο δάνειο με το συμφωνηθέν επιτόκιο και τις δοθείσες ασφάλειες.
 —
 Σύμφωνα με την έως τώρα πρακτική της Επιτροπής όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων, οι δείκτες αυτοί συγκεκριμενοποιούνται στην περίπτωση των δανείων ήσσονος σημασίας μέσω της καλουμένης μεθόδου του Brandenburg, βάσει της ανακοινώσεως της Επιτροπής για τον συντελεστή αναφοράς, κατά τέτοιο τρόπο ώστε δεν υφίσταται ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή απομακρύνεται ξαφνικά από αυτή την πρακτική λήψεως αποφάσεων και λαμβάνει μόνον υπόψη την ιδιότητα του πιστωτικού ιδρύματος, το οποίο χορηγεί το δάνειο. Αυτή όμως είναι εντελώς απρόσφορη ως δείκτης, δεδομένου ότι και τα ειδικά πιστωτικά ιδρύματα μπορούν να δραστηριοποιούνται υπό τους όρους της αγοράς.
 2)
 Δεύτερος λόγος προσφυγής: παράβαση της προς αιτιολόγηση υποχρεώσεως κατά το άρθρο


text:
296 ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον παράβαση της προς αιτιολόγηση υποχρεώσεως κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, διότι η Επιτροπή αρκέστηκε σε γενικές εικασίες και συμπεράσματα χωρίς εντούτοις να εξηγήσει γιατί οι όροι του δανείου δεν είναι οι συνήθεις όροι της αγοράς και γιατί αυτή ξαφνικά απέκλινε από την έως τώρα πρακτική της κατά τη λήψη αποφάσεων.
 3)
 Τρίτος λόγος προσφυγής: παραβίαση της αρχής της έννομης ακροάσεως κατά τις διάφορες εκδηλώσεις της
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της νόμιμης ακροάσεως κατά τις διάφορες εκδηλώσεις της, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν συζήτησε με την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση την αλλαγή της θέσεώς της πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (ΕΕ L 379 σ. 5).


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 8ης Ιουνίου 2010 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queens’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Vodafone Ltd, Telefónica O2 Europe plc, T-Mobile International AG, Orange Personal Communications Services Ltd κατά Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform
 (Υπόθεση C-58/08) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 717/2007 - Περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας εντός της Κοινότητας - Κύρος - Νομική βάση - Άρθρο 95 ΕΚ - Αρχές της αναλογικότητας και της επικουρικότητας)
 2010/C 209/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queens’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Vodafone Ltd, Telefónica O2 Europe plc, T-Mobile International AG, Orange Personal Communications Services Ltd
 κατά
 Secretary of State for Business, Enterprise and Regulatory Reform
 παρισταμένων των: Office of Communications, Hutchison 3G UK Ltd, GSM Association
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (England & Wales), Queens’s Bench Division (Administrative Court) — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 717/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2007, για την περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας εντός της Κοινότητας και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (EE L 171, σ. 32) — Επιλογή της νομικής βάσεως — Κύρος των άρθρων 4, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 6, παράγραφος 3, του κανονισμού, που επιβάλλουν ανώτατη τιμή για τις κλήσεις περιαγωγής, υπό το πρίσμα των αρχών της αναλογικότητας και της επικουρικότητας
 Διατακτικό
 Από την εξέταση των υποβληθέντων προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψαν στοιχεία δυνάμενα να επηρεάσουν το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 717/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2007, για την περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας εντός της Κοινότητας και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
 (1) ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 — Pharmazeutische Fabrik Evers κατά ΓΕΕΑ — Ozone Laboratories Pharma (HYPOCHOL)
 (Υπόθεση T-517/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος HYPOCHOL - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα HITRECHOL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 258/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG (Pinneberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kaase και R. Möller, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Ozone Laboratories Pharma SA (Βουκουρέστι, Ρουμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Σεπτεμβρίου 2010 (υπόθεση R 1332/2009-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG και Ozone Laboratories Pharma SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 13 της 15.1.2011.


text:
 16.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 216/7
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2015 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-25/15)
 (2016/C 216/04)
 Στις 23 Οκτωβρίου 2015, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Carsten Zatschler, Markus Schneider και Clémence Perrin, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, 1040 Brussels, Belgium, άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι παραλείποντας να λάβει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα για να ανακτήσει από τους αποδέκτες τις κρατικές ενισχύσεις που κηρύχθηκαν ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο από τα άρθρα 2, 3, 4 και 5 της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 404/14/COL, της 8ης Οκτωβρίου 2014, σχετικά με το καθεστώς παροχής επενδυτικών κινήτρων στην Ισλανδία, παραλείποντας να ακυρώσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις ενδεχόμενες εκκρεμείς πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 7 τρίτη περίοδος της εν λόγω απόφασης και παραλείποντας να παράσχει στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις πληροφορίες που περιγράφονται στο άρθρο 8 της εν λόγω απόφασης, η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 14 παράγραφος 3 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου και των άρθρων 6, 7 και 8 της απόφασης αριθ. 404/14/COL·
 2.
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην απόφαση αριθ. 404/14/COL της Αρχής της 8ης Οκτωβρίου 2014για το καθεστώς παροχής επενδυτικών κινήτρων της Ισλανδίας («απόφαση ανάκτησης» ή «απόφαση»).
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι στην απόφαση ανάκτησης, η Αρχή έκρινε μεταξύ άλλων ότι πέντε επενδυτικές συμφωνίες τις οποίες είχε συνάψει η Ισλανδία με εταιρείες, περιελάμβαναν νέες κρατικές ενισχύσεις ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι το άρθρο 6 της απόφασης ανάκτησης υποχρεώνει την Ισλανδία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση από τους δικαιούχους των παράνομων κρατικών ενισχύσεων που αναφέρονται στα άρθρα 2, 3, 4 και 5 της απόφασης.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι το άρθρο 7 τρίτη περίοδος της απόφασης ανάκτησης επιβάλλει την υποχρέωση στην Ισλανδία να ακυρώσει όλες τις εκκρεμείς πληρωμές των ενισχύσεων από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης, δηλαδή από τις 8 Οκτωβρίου 2014.
 —
 Εξάλλου, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει περαιτέρω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8 της απόφασης ανάκτησης, η Ισλανδία είχε την υποχρέωση να παρέχει στην Αρχή τις πληροφορίες που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο έως τις 9 Δεκεμβρίου 2014.


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 27 Μαρτίου 2017 — Köln-Aktienfonds Deka κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-156/17)
 (2017/C 168/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Köln-Aktienfonds Deka
 Καθού: Staatssecretaris van Financiën
 Υποβαλόντες παρατηρήσεις: Nederlandse Orde van Belastingadviseurs, Loyens en Loeff NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιτίθεται το άρθρο 56 ΕΚ (νυν άρθρο 63 ΣΛΕΕ) στο ότι σε εγκατεστημένο εκτός των Κάτω Χωρών οργανισμό επενδύσεων δεν χορηγείται, για τον λόγο ότι αυτός δεν υποχρεούται σε παρακράτηση ολλανδικού φόρου μερισμάτων, επιστροφή ολλανδικού φόρου μερισμάτων παρακρατηθέντος επί μερισμάτων τα οποία ο οργανισμός αυτός έλαβε από φορείς εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες, ενώ μια τέτοια επιστροφή χορηγείται σε εγκατεστημένο στις Κάτω Χώρες οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα ο οποίος σε ετήσια βάση διανέμει στους μετόχους ή συμμετέχοντές σε αυτόν τα κέρδη από τις επενδύσεις του μετά την παρακράτηση του ολλανδικού φόρου μερισμάτων;
 2)
 Αντιτίθεται το άρθρο 56 ΕΚ (νυν άρθρο 63 ΣΛΕΕ) στο ότι σε εγκατεστημένο εκτός των Κάτω Χωρών οργανισμό επενδύσεων δεν χορηγείται, για τον λόγο ότι αυτός δεν αποδεικνύει επαρκώς ότι οι μέτοχοι ή συμμετέχοντες σε αυτόν πληρούν τις οριζόμενες στην ολλανδική νομοθεσία προϋποθέσεις, επιστροφή ολλανδικού φόρου μερισμάτων παρακρατηθέντος επί μερισμάτων τα οποία ο οργανισμός αυτός έλαβε από φορείς εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες;
 3)
 Αντιτίθεται το άρθρο 56 ΕΚ (νυν άρθρο 63 ΣΛΕΕ) στο ότι σε εγκατεστημένο εκτός των Κάτω Χωρών οργανισμό επενδύσεων δεν χορηγείται, για τον λόγο ότι αυτός δεν διανέμει πλήρως στους μετόχους ή στους συμμετέχοντες σε αυτόν, σε ετήσια βάση και το αργότερο τον όγδοο μήνα μετά το κλείσιμο της χρήσεως, το εισόδημά του από επενδύσεις, επιστροφή ολλανδικού φόρου μερισμάτων παρακρατηθέντος επί μερισμάτων τα οποία ο οργανισμός επενδύσεων έλαβε από φορείς εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες, ακόμη και αν στη χώρα εγκαταστάσεώς του βάσει των εκεί ισχυουσών νομοθετικών διατάξεων το εισόδημά του από επενδύσεις που δεν διανεμήθηκε (α) θεωρείται ότι έχει διανεμηθεί ή (β) περιλαμβάνεται στον φόρο που η χώρα αυτή επιβάλλει στους μετόχους ή συμμετέχοντες ως εάν το κέρδος αυτό είχε διανεμηθεί, ενώ μια τέτοια επιστροφή χορηγείται σε εγκατεστημένο στις Κάτω Χώρες φορολογικού χαρακτήρα οργανισμό συλλογικών επενδύσεων ο οποίος σε ετήσια βάση διανέμει πλήρως στους μετόχους ή συμμετέχοντες σε αυτόν τα κέρδη από τις επενδύσεις του μετά από παρακράτηση του ολλανδικού φόρου μερισμάτων;


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/34
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2014 — Freitas κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-185/14)
 2014/C 184/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: José Freitas (Porto, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: J.-P. Hordies, δικηγόρος)
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο β', της οδηγίας 2013/55/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Νοεμβρίου 2013, για την τροποποίηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων και του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2012 σχετικά με τη διοικητική συνεργασία μέσω του συστήματος πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς («κανονισμός IMI»), που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 28 Δεκεμβρίου 2013 (L 354/132)·
 —
 να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 49 ΣΛΕΕ, καθόσον το επάγγελμα του συμβολαιογράφου εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 49 ΣΛΕΕ σχετικά με την ελευθερία εγκαταστάσεως και δεν υπάγεται στην άσκηση δημόσιας εξουσίας υπό την έννοια του άρθρου 51 ΣΛΕΕ. Επομένως, το επάγγελμα του συμβολαιογράφου δεν μπορεί να εκφεύγει του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/ΕΚ (1).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον οι συμβολαιογράφοι που διορίζονται με επίσημη πράξη των δημοσίων αρχών αποκλείονται γενικώς και απολύτως από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/ΕΚ.
 (1) Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22).


text:
8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/7
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα καθεστω ́ς αυτο ́ δεν παρεμποδι ́ζει τις επιχειρη ́σεις των
 α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν να εισα ́γουν τα προϊο ́ντα τους και
 να τα πωλου ́ν στις αγροτοβιομηχανι ́ες της Extremadura.
 — Προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως καθο ́σον με ́ρος των ενισχυ ́σεων 'Εχει ως μο ́νο σκοπο ́ να ενθαρρυ ́νει τις σταθερε ́ς σχε ́σεις
 τις οποι ́ες η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ασυμβι ́βαστες δεν ́εχουν χορηγη- μεταξυ ́ τοπικω ́ν παραγωγω ́ν και τοπικω ́ν μεταποιητικω ́ν
 θει ́: δεν ́εχουν χορηγηθει ́ ενισχυ ́σεις μετα ́ τις 30.6.1998. βιομηχανιω ́ν, εξασφαλι ́ζοντας αυτε ́ς τις πρω ́ τες υ ́λες
 (εγγυ ́ηση που μο ́νη η αγορα ́ δεν φαι ́νεται να προσφε ́ρει).
 — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 253 ΕΚ και 87 ΕΚ, παρα ́γραφος 1, — Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι δεν συντρε ́χουν οι προϋποθε ́σεις
 λο ́γω ελλει ́ψεως αιτιολογι ́ας του ο ́τι επηρεα ́ζεται το εμπο ́ριο της ανακοινω ́σεως περι ́ των ενισχυ ́σεων υπο ́ μορφη ́ βρα-
 μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν και λο ́γω του ο ́τι δεν συντρε ́χει η χυπρο ́θεσμων δανει ́ων με επιδο ́τηση επιτοκι ́ου (EE C 44
 προϋπο ́θεση αυτη ́: η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση δεν περιλαμβα ́- της 16.2.1996, σ. 2). 'Ομως, αν η ενι ́σχυση δεν χορηγει ́ται
 νει την ελα ́χιστη απαιτου ́μενη αιτιολογι ́α σχετικα ́ με το ο ́τι οι σε ο ́λους τους επιχειρηματι ́ες του γεωργικου ́ τομε ́α, ο
 ενισχυ ́σεις επηρεα ́ζουν το εμπο ́ριο μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν προσδιορισμο ́ς των προϊο ́ντων γι ́νεται υπο ́ μορφη ́ν που
 κατα ́ τρο ́πον που νοθευ ́ουν η ́ απειλου ́ν να νοθευ ́σουν τον δεν εισα ́γει διακρι ́σεις σε συσχετισμο ́ προς τις ενισχυ ́σεις
 ανταγωνισμο ́ στην κοινη ́ αγορα ́. προς τις βιομηχανι ́ες οι οποι ́ες συνα ́πτουν συμβα ́σεις προς
 μεταποι ́ηση των πρω ́των υλω ́ν που αγορα ́ζουν. Εξα ́λλου,
 δεν υπα ́ρχουν διακρι ́σεις, αφου ́ η αποκλειστικη ́ προϋπο ́-
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, α', ΕΚ, σε συν-
 θεση δεν συνι ́σταται στο ο ́τι προ ́κειται για συγκεκριμε ́νο η ́
 δυασμο ́ προς το α ́ρθρο 253 ΕΚ:
 α ́λλο τομε ́α, αλλα ́ για επιχειρηματι ́ες οποιουδη ́ποτε τομε ́α
 οι οποι ́οι ́εχουν συμφωνη ́σει στην επικυ ́ρωση των συμβα-
 — Κατα ́ την Επιτροπη ́, οι πριν τις 30.6.1998 ενισχυ ́σεις προς τικω ́ν τους σχε ́σεων· κα ́θε τομε ́ας ο οποι ́ος επικυρω ́νει
 τις βιομηχανι ́ες δεν μπορου ́ν κατα ́ κανε ́να τρο ́πο να περιφερειακη ́ συ ́μβαση μπορει ́ να ́εχει προ ́σβαση στην
 ενταχθου ́ν στις παρεκκλι ́σεις του α ́ρθρου 87, παρα ́- ενι ́σχυση. Κατα ́ τα


text:
λοιπα ́, η επιδο ́τηση των επιτοκι ́ων
 γραφος 3, ΕΚ, λο ́γω του ο ́τι νοθευ ́ουν τους ο ́ρους επηρεα ́ζει αποκλειστικα ́ τη χρηματοδο ́τηση προς αγορα ́
 των συναλλαγω ́ν, ως συνεπαγο ́μενες περιορισμου ́ς στην των αγροτικω ́ν προϊο ́ντων δυνα ́μει των επικυρωμε ́νων
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εμπορευμα ́των. Αυτο ́ δεν ει ́ναι συμβα ́σεων. Οι ενισχυ ́σεις ́εχουν σταθερο ́ αποτε ́λεσμα
 ακριβε ́ς: αυτη ́ η αλλοι ́ωση των ο ́ρων στις συναλλαγε ́ς στην ανα ́πτυξη του τομε ́α, καθο ́σον συμβα ́λλουν στην
 μπορει ́ ενδεχομε ́νως να δυσχερα ́νει τον ανταγωνισμο ́ που καθιε ́ρωση επικυρωμε ́νων και σταθερω ́ν συμβατικω ́ν
 ορι ́ζει το στοιχει ́ο γ', ο ́χι ο ́μως το στοιχει ́ο α'. σχε ́σεων μεταξυ ́ της βιομηχανι ́ας και του πρωτογενου ́ς
 τομε ́α, τα δε αποτελε ́σματα των ενισχυ ́σεων ́εχουν αποδει-
 χθει ́ ικανα ́ να αναπτυ ́ξουν τον βιομηχανικο ́ ιστο ́ και να
 — Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι δεν ́εχει εφαρμογη ́ η παρε ́κκλιση συγκρατη ́σουν τον αγροτικο ́ πληθυσμο ́. Τε ́λος, ενο ́ψει των
 του α ́ρθρου 87 ΕΚ, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α', διο ́τι οι ποσω ́ν που ́εχουν λα ́βει οι καλλιεργητε ́ς ει ́ναι δυ ́σκολο να
 ενισχυ ́σεις δεν χορηγη ́θησαν ως περιφερειακε ́ς ενισχυ ́σεις γι ́νει δεκτο ́ ο ́τι η κοινη ́ οργα ́νωση αγορα ́ς των εν λο ́γω
 αλλα ́ ως λειτουργικε ́ς ενισχυ ́σεις στον γεωργικο ́ τομε ́α. προϊο ́ντων ́εχει επηρεαστει ́.
 'Ελλειψη λογικη ́ς συνοχη ́ς στη συλλογιστικη ́ της Επιτρο-
 πη ́ς. Οι ενισχυ ́σεις προορι ́ζονταν στο να ευνοη ́σουν την
 οικονομικη ́ ανα ́πτυξη μιας περιοχη ́ς με χαμηλο ́ βιοτικο ́
 επι ́πεδο και σοβαρο ́τατη κατα ́σταση ανεργι ́ας. Ει ́χαν προ-
 φανη ́ κοινωνικο ́ σκοπο ́, εφο ́σον επιδιωκο ́ταν η δημιουργι ́α
 σταθερω ́ν σχε ́σεων μεταξυ ́ παραγωγου ́ και μεταποιητη ́ που
 δεσμευ ́ονταν με επικυρωμε ́νες συμβα ́σεις αγοραπωλησι ́ας Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της πρω ́της υ ́λης, εξασφαλι ́ζοντας τον εφοδιασμο ́ των του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας που ασκη ́θηκε στις 11 Απριλι ́ου
 μεταποιητικω ́ν βιομηχανιω ́ν και την εγκατα ́σταση ́ τους 2000
 στις ζω ́νες παραγωγη ́ς. Λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τα προηγου ́-
 μενα, η Επιτροπη ́ ο ́φειλε να σκεφθει ́ ο ́τι οι ενισχυ ́σεις δεν (Υπο ́θεση C-139/00)
 εμπι ́πτουν στο πεδι ́ο του α ́ρθρου 87 ΕΚ, παρα ́γραφος 3,
 στοιχει ́ο α', και να τις αντιμετωπι ́σει ενδεχομε ́νως ως ειδικα ́ (2000/C 192/13)
 και ο ́χι ως γενικα ́ με ́τρα. 'Οφειλε επι ́σης να αιτιολογη ́σει
 τουλα ́χιστον γιατι ́ αποφασι ́ζει, κατα ́ διακριτικη ́ ευχε ́ρεια,
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 να μην επιτρε ́ψει ενισχυ ́σεις μικρου ́ υ ́ψους, που


text:
προορι ́-
 τον Gregorio Valero Jordana, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας, με
 ζονται προς αντιμετω ́πιση εξαιρετικα ́ σοβαρη ́ς καταστα ́-
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 σεως εντο ́ς της Κοινο ́τητας. Μη ενεργω ́ντας κατ' αυτο ́ν
 Centro Wagner C 254, α ́σκησε στις 11 Απριλι ́ου 2000 ενω ́πιον
 τον τρο ́πο, η Επιτροπη ́ παρε ́βη το α ́ρθρο 253 ΕΚ.
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο γ' ΕΚ:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι αυτο ́ το καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων 1. να κρι ́νει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, μη θεσπι ́ζοντας τα
 συνεπα ́γεται περιορισμου ́ς στην ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να εξασφαλι ́σει, ο ́σον αφορα ́ τις
 των εμπορευμα ́των (α ́ρθρο 28 ΕΚ), καθο ́σον μπορει ́ να τρεις εγκαταστα ́σεις καυ ́σεως αστικω ́ν απορριμμα ́των που ει ́ναι
 προκαλε ́σει αλλοι ́ωση των ο ́ρων στις συναλλαγε ́ς. Του ́το εγκατεστημε ́νες στο Mazo και το Barlovento, του νησιου ́ La
 παρεμποδι ́ζει την εφαρμογη ́ της παρεκκλι ́σεως. Το Palma, κατ' εφαρμογη ́ν του
 ---pagebreak--- C 192/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 — α ́ρθρου 2 της οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ (1), στον βαθμο ́ Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 που οι τρεις εγκαταστα ́σεις λειτουργου ́ν χωρι ́ς να ́εχει
 χορηγηθει ́ καμια ́ σχετικη ́ α ́δεια· 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, καθο ́σον δεν ́εθεσε
 σε ισχυ ́ και δεν κοινοποι ́ησε στην Επιτροπη ́ εντο ́ς της ταχθει ́σας
 — του α ́ρθρου 6 της οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ, στον βαθμο ́ που, προθεσμι ́ας τα εθνικα ́ με ́τρα μεταφορα ́ς στο εθνικο ́ δι ́καιο του
 ο ́σον αφορα ́ τις εν λο ́γω εγκαταστα ́σεις, οι αρμο ́διες αρχε ́ς, α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 2, του α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 1, 3
 και 4, του α ́ρθρου 7, του α ́ρθρου 8, παρα ́γραφοι 2, 3, 4 και
 — δεν προε ́βησαν στις περιοδικε ́ς μετρη ́σεις των παραμε ́- 6, του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, και του α ́ρθρου 12 της
 τρων που προβλε ́πει το εν λο ́γω α ́ρθρο· οδηγι ́ας 97/66/ΕΚ (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 το α ́ρθρο 15 της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας·
 — δεν ει ́χαν εγκρι ́νει προηγουμε ́νως τις διαδικασι ́ες
 δειγματοληψι ́ας και μετρη ́σεων ου ́τε και προσδιο ́ρισαν
 2) να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 τα σημει ́α ο ́που πραγματοποιου ́νται οι εν λο ́γω
 μετρη ́σεις·
 —


text:
δεν καθο ́ρισαν κανε ́να προ ́γραμμα μετρη ́σεων. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — του α ́ρθρου 7 της οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ, στον βαθμο ́ Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 249, τρι ́το
 που οι τρεις εγκαταστα ́σεις δεν ει ́ναι εξοπλισμε ́νες με εδα ́φιο, και 10, πρω ́το εδα ́φιο, ΕΚ υποχρεω ́νει τα κρα ́τη με ́λη να
 εφεδρικου ́ς καυστη ́ρες, με αποτε ́λεσμα να μην εξασφαλι ́ζε- λαμβα ́νουν τα αναγκαι ́α με ́τρα για τη μεταφορα ́ των οδηγιω ́ν στην
 ται η ελα ́χιστη θερμοκρασι ́α καυ ́σεως των 850° ειδικο ́τερα εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της προθεσμι ́ας που
 κατα ́ τη θε ́ση σε λειτουργι ́α και την παυ ́ση, τα ́σσεται προς του ́το. Η προθεσμι ́α που ́εθεσε το α ́ρθρο 15,
 παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας εξε ́πνευσε στις 24 Οκτωβρι ́ου 1998,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της προανα-
 χωρι ́ς η Γαλλι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τα με ́τρα μεταφορα ́ς στο εσωτερικο ́
 φερο ́μενης οδηγι ́ας 89/369/ΕΟΚ.
 δι ́καιο των διατα ́ξεων των α ́ρθρων των οποι ́ων ́εγινε μνει ́α στα
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. αιτη ́ματα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (1) Οδηγι ́α 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου
 της 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1997 περι ́ επεξεργασι ́ας των δεδομε ́νων προσω-
 πικου ́ χαρακτη ́ρα και προστασι ́ας της ιδιωτικη ́ς ζωη ́ς στον τηλεπικοι-
 Μολονο ́τι οι εγκαταστα ́σεις καυ ́σεως αστικω ́ν απορριμμα ́των που νωνιακο ́ τομε ́α, EE L 24, της 30.01.1998, σ. 1.
 βρι ́σκονται στο Mazo και στο Barlovento δεν ει ́χαν την υποχρεω-
 τικη ́ α ́δεια θε ́σεως σε λειτουργι ́α, α ́ρχισαν να λειτουργου ́ν τον
 Ιανουα ́ριο του 1992, η δε οδηγι ́α 89/369/ΕΟΚ πρε ́πει να
 θεωρει ́ται ο ́τι ́εχει εφαρμογη ́ στη συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση. Με το
 απο ́ 3 Φεβρουαρι ́ου 1999 ́εγγραφο με το οποι ́ο η Ισπανικη ́
 Κυβε ́ρνηση υπε ́βαλε τις πληροφορι ́ες που της ει ́χε παρα ́σχει το
 Συμβου ́λιο Βιομηχανι ́ας και Εμπορι ́ου της Κυβερνη ́σεως των
 Καναρι ́ων, αναγνω ́ρισε τις προαναφερθει ́σες παραβα ́σεις.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε ο ανακριτη ́ς του Rechtbank van Eerste aanleg te
 (1) Οδηγι ́α 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης Ιουνι ́ου 1989, σχε- Turnhout με δια ́ταξη της 13ης Απριλι ́ου 2000 στην ποινικη ́
 τικα ́ με την προ ́ληψη της ατμοσφαιρικη ́ς ρυ ́πανσης που προκαλει ́ται διαδικασι ́α κατα ́ του P. Der Weduwe
 απο ́ τις νε ́ες εγκαταστα ́σεις καυ ́σης αστικω ́ν απορριμμα ́των, EE L 163
 της 14.6.1989, σ. 32.
 (Υπο ́θεση C-153/00)
 (2000/C 192/15)
 Με δια ́ταξη της 13ης Απριλι ́ου


text:
2000, η οποι ́α περιη ́λθε στο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 25 Απριλι ́ου 2000,
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 19 Απριλι ́ου ο ανακριτη ́ς του Rechtbank van Eerste aanleg te Turnhout, στο
 2000 πλαι ́σιο της ανακρι ́σεως που διεξα ́γει στην ποινικη ́ διαδικασι ́α κατα ́
 του P. Der Weduwe, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Υπο ́θεση C-151/00)
 (2000/C 192/14) Πρε ́πει το α ́ρθρο 49 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 59 της Συνθη ́κης ΕΚ) να
 ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι,
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Bernard Mongin, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στην περι ́πτωση που ́ενα πιστωτικο ́ ́δρυμα
 ι που ́εχει α ́δεια λειτουρ-
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος γι ́ας σε ́ενα κρα ́τος με ́λος, ο ́που οι παραβια ́σεις του τραπεζικου ́
 της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις απορρη ́του κολα ́ζονται ποινικω ́ς, δρα, στο πλαι ́σιο της ελευ ́θερης
 19 Απριλι ́ου 2000 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν, εντο ́ς α ́λλου κρα ́τους με ́λους ο ́που δεν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. υφι ́σταται τε ́τοιο τραπεζικο ́ απο ́ρρητο,


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 [αίτηση του Juzgado de lo Social de Madrid (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Francisco Vicente Pereda κατά Madrid Movilidad SA
 (Υπόθεση C-277/08) (1)
 (Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών - Αναρρωτική άδεια - Ετήσια άδεια συμπίπτουσα με αναρρωτική άδεια - Δικαίωμα λήψεως της ετήσιας άδειας σε άλλη χρονική περίοδο)
 2009/C 267/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Francisco Vicente Pereda
 κατά
 Madrid Movilidad SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social de Madrid — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9) — Εργαζόμενος ευρισκόμενος σε άδεια ασθενείας κατά την περίοδο της ετήσιας άδειας που είχε καθοριστεί από την επιχείρηση, λόγω εργατικού ατυχήματος που συνέβη πριν από την έναρξη της άδειας — Δικαίωμα του εργαζομένου να λάβει την ετήσιά άδειά του σε διαφορετικό χρόνο
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνικές διατάξεις ή συλλογικές συμβάσεις που προβλέπουν ότι ο εργαζόμενος που ευρίσκεται σε αναρρωτική άδεια κατά τη διάρκεια της περιόδου ετήσιας άδειας που καθορίζεται με το πρόγραμμα αδειών της επιχειρήσεως στην οποία εργάζεται δεν έχει δικαίωμα, αφού αναρρώσει, να λάβει την ετήσια άδειά του σε χρόνο διαφορετικό από τον προκαθορισμένο, ενδεχομένως εκτός της αντίστοιχης περιόδου αναφοράς.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/31
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Aachen (Γερμανία) στις 19 Μαΐου 2016 — Frank Sleutjes
 (Υπόθεση C-278/16)
 (2016/C 335/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Aachen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ασκών το ένδικο μέσο: Frank Sleutjes
 Έτερος διάδικος μετέχων στη διαδικασία: Staatsanwaltschaft Aachen
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει την έννοια το άρθρο 3 της οδηγίας 2010/64/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία (αριθ. Celex 32010L0064), ότι ο όρος «απόφαση» του άρθρου 37, παράγραφος 3, του StPO [κώδικα ποινικής δικονομίας] καλύπτει επίσης και αποφάσεις εκδοθείσες κατά τη συνοπτική διαδικασία υπό την έννοια των άρθρων 407 επ. του StPO;
 (1) ΕΕ L 280, σ. 1.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2015 — easyJet Airline κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-355/13) (1)
 (Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης - Αγορά των αερολιμενικών υπηρεσιών - Απόφαση απόρριψης καταγγελίας - Άρθρο 13, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Χειρισμός της υπόθεσης από την αρμόδια για τον ανταγωνισμό αρχή κράτους μέλους - Απόρριψη της καταγγελίας για λόγους προτεραιότητας - Απόφαση της αρμόδιας για τον ανταγωνισμό αρχής που συνάγει συμπεράσματα, στο πεδίο του δικαίου του ανταγωνισμού, από έρευνα που διεξήχθη σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που έχει εφαρμογή στον οικείο τομέα - Υποχρέωση αιτιολόγησης)
 (2015/C 073/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: easyJet Airline Co. Ltd (Luton, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. Werner και R. Marian, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Biolan και F. Ronkes Agerbeek)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Luchthaven Schiphol NV (Schiphol, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: J. de Pree, G. Hakopian και S. Molin, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακύρωσης της απόφασης C(2013) 2727 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2013, με την οποία απορρίφθηκε η καταγγελία της προσφεύγουσας για τη Luchthaven Schiphol, που αφορούσε συμπεριφορά αντίθετη προς τους κανόνες του ανταγωνισμού στην αγορά των αερολιμενικών υπηρεσιών (υπόθεση COMP/39.869 — easyjet/Schiphol)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την easyJet Airline Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 260 της 7.9.2013.


text:
 20.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 222/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2016 – Guittet κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-92/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Πρώην υπάλληλος - Κοινωνική ασφάλιση - Ατύχημα - Άρθρο 73 του ΚΥΚ - Περάτωση της διαδικασίας - Καθορισμός του ποσοστού μερικής μόνιμης αναπηρίας - Αποζημίωση συμπληρωματική του κεφαλαίου που καταβάλλεται σε περίπτωση μερικής μόνιμης αναπηρίας - Εκτέλεση ακυρωτικής αποφάσεως - Ανίατη ολική απώλεια της ακοής))
 (2016/C 222/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Christian Guittet (Κάννες, Γαλλία) (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. S. Bohr, C. Mélotte, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως περί εκ νέου υπολογισμού του ποσοστού μερικής μόνιμης αναπηρίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος (στο εξής: προσφεύγοντος) και, αφετέρου, της αποφάσεως που απορρίπτει εν μέρει τη διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος και αίτημα αποζημιώσεως καθώς και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2014 που περατώνει τη διαδικασία η οποία είχε κινηθεί βάσει του άρθρου 73 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατόπιν του επισυμβάντος στις 8 Δεκεμβρίου 2003 ατυχήματος του Christian Guittet, στο μέτρο που καθόρισε στο 65 % το ποσοστό μερικής μόνιμης αναπηρίας που αναγνωρίζεται στον προσφεύγοντα δυνάμει του άρθρου 12 της Κοινής Ρυθμίσεως των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κάλυψη των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας, όπως ίσχυε πριν την 1η Ιανουαρίου 2006.
 2)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στον Ch. Guittet το ποσό των 5 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ch. Guittet.
 (1) EE C 294 της 7.9.2015, σ. 83.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/29
 Αίτηση αναιρέσεως που η Melkveebedrijf Overenk BV κ.λπ. κατέθεσαν στις 4 Δεκεμβρίου 2013 κατά της διατάξεως της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση T-540/11, Melkveebedrijf Overenk κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-643/13 P)
 2014/C 52/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Melkveebedrijf Overenk BV, Maatschap Veehouderij Kwakernaak, Mulders Agro vof, Melkveebedrijf Engelen vof, Melkveebedrijf De Peel BV και M.H.H.M. Moonen (εκπρόσωποι: P. E. Mazel en A van Beelen, δικηγόροι)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη πρέπει να αναιρεθεί λόγω διαδικαστικών πλημμελειών οι οποίες έθιξαν τα συμφέροντα των αναιρεσειόντων και λόγω παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο.


text:
 C 4/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.1.2001
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Αιτη ́σεις του Tribunale di Bari — Sezione distaccata di
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́- Rutigliano — υποβληθει ́σα με δια ́ταξη της 19.9.2000 που
 θηκε στις 20 Οκτωβρι ́ου 2000 εκδο ́θηκαν στις υποθε ́σεις Giovanni Colapietro κατα ́
 Ιspettorato Generale Repressione Frodi και Giovanni
 (Yπο ́θεση C-389/00) Colapietro κατα ́ Ministero per le Politiche Agricole, για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 (2001/C 4/02)
 (Yποθε ́σεις C-390/00 και C-391/00)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Josef Christian Schiferer, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο στο (2001/C 4/03)
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gο ́mez de la Cruz, με ́λος της νομικη ́ς
 της υπηρεσι ́ας, Centre Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε στις
 Με διατα ́ξεις της 19.9.2000, που περιη ́λθαν στη Γραμματει ́α του
 20 Οκτωβρι ́ου 2000, ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 24.10.2000,
 Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της
 εκδοθει ́σες στις υποθε ́σεις Giovanni Colapietro κατα ́ Ιspettorato
 Γερμανι ́ας.
 Generale Repressione Frodi και Giovanni Colapietro κατα ́
 Ministero per le Politiche Agricole, το Tribunale di Bari —
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αναγνωρι ́σει ο ́τι: Sezione distaccata di Rutigliano, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των να αποφανθει ́ επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας θεσπι ́ζουσα τον
 Αbfallverbringungsgesetz (νο ́μο περι ́ μεταφορα ́ς αποβλη ́-
 των) της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1994, ο οποι ́ος προβλε ́πει τη 1) Μπορει ́ ο νο ́μος 460 του 1987, ο οποι ́ος, με το α ́ρθρο 4
 συ ́σταση ταμει ́ου αλληλεγγυ ́ης για την επιστροφη ́ αποβλη ́- αυτου ́, ́εθεσε σε εφαρμογη ́ διατα ́ξεις τις οποι ́ες εθε ́σπισε
 των, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 23 η Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ 'Ενωση με καταργηθε ́ντες η ́δη
 και 25 ΕΚ. κανονισμου ́ς (1), να εφαρμοστει ́να θε ́σει σε ισχυ ́ τους κανο ́νες
 οι οποι ́οι καθιερω ́θηκαν με τους νε ́ους κανονισμου ́ς;
 2. να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 2) η ανωτε ́ρω αναφερο ́μενη επιβληθει ́σα διοικητικη ́ κυ ́ρωση
 ει ́ναι ο ́ντως δυσανα ́λογη σε σχε ́ση με τα περιστατικα ́ και
 παραβια ́ζει την αρχη ́ του δικαι ́ου χαρακτη ́ρα των ποινω ́ν;
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Επιτροπη ́ κρι ́νει ο ́τι η υποχρε ́ωση που επιβα ́λλεται στους (1) Προ ́κειται, ειδικο ́τερα, για τον κανονισμο ́ 822/87 του


text:
Συμβουλι ́ου,
 εξαγωγει ́ς αποβλη ́των δυνα ́μει του γερμανικου ́ Αbfall- της 16ης Μαρτι ́ου 1987, ΕΕ L 84, της 27.3.87, σ. 1.
 verbringungsgesetz να καταβα ́λλουν υποχρεωτικα ́ εισφορε ́ς σε
 ́ενα ταμει ́ο αλληλεγγυ ́ης δεν συμβιβα ́ζεται με το κοινοτικο ́ δι ́καιο
 καθο ́σον το εν λο ́γω ταμει ́ο καλυ ́πτει τα ́εξοδα επανεισαγωγη ́ς
 αποβλη ́των (περιλαμβανομε ́νης της διαθε ́σεως και ανακυκλω ́σεω ́ς
 τους), στις περιπτω ́σεις των α ́ρθρων 25 και 26 του κανονισμου ́
 του Συμβουλι ́ου 259/93 (1), στις οποι ́ες οι δαπα ́νες χρεω ́νονται
 στον κοινοποιου ́ντα η ́, εα ́ν αυτο ́ δεν ει ́ναι πρακτικω ́ς εφικτο ́, στα
 ενδιαφερο ́μενα κρα ́τη με ́λη (α ́ρθρο 33, παρα ́γραφος 2, του
 κανονισμου ́ 259/93). Απο ́ την α ́ποψη αυτη ́ η εισφορα ́ αποτελει ́
 μονομερη ́ επιβα ́ρυνση των εγχωρι ́ων προϊο ́ντων με την ευκαιρι ́α
 διευλευ ́σεως των συνο ́ρων. Το αντι ́στοιχο τμη ́μα της εισφορα ́ς δεν
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 μπορει ́ να θεωρηθει ́, αντιθε ́τως προς την α ́ποψη της καθη ́ς, ως
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου
 ευ ́λογη αντιπαροχη ́ για πρα ́γματι και ατομικω ́ς προσφερο ́μενη εκ
 2000
 με ́ρους της διοικη ́σεως υπηρεσι ́α προς τους επιχειρηματι ́ες. Η
 ρητω ́ς προβλεπο ́μενη απο ́ το α ́ρθρο 33, παρα ́γραφος 2, του
 κανονισμου ́ 259/93 χρηματοδο ́τηση της δευτερογενου ́ς κρατικη ́ς (Yπο ́θεση C-418/00)
 ευθυ ́νης δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως «ειδικο ́ η ́ ατομικο ́ πλεο-
 νε ́κτημα».
 (2001/C 4/04)
 ( 1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου
 1993, σχετικα ́ με την παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν
 αποβλη ́των στο εσωτερικο ́της Κοινο ́τητας και κατα ́ την ει ́σοδο και Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ́εξοδο ́ τους (ΕΕ L 30 της 6ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σ. 1, ο ́πως τους Th. van Rihn, νομικο ́ συ ́μβουλο, και B. Mongin, με ́λος
 τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2408/98 της Επιτροπη ́ς, της της Νομικη ́ς Yπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 6ης Νοεμβρι ́ου 1998, ΕΕ L 298, της 7ης Νοεμβρι ́ου 1998, σ. 19. C. Gο ́mez de la Cruz, με ́λος της ́διαςι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε, ενω ́πιον του ∆ηκαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, στις 13 Νοεμβρι ́ου 2000, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/54
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 17ης Ιουνίου 2008 — Dow AgroSciences κατά ΕΑΑΤ
 (Υπόθεση T-397/06) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης - Οδηγία 91/414/ΕΟΚ - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) - Πράξη μη δεκτική πρoσφυγής - Προπαρασκευαστική πράξη - Απαράδεκτο)
 (2008/C 209/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Hertfordshire, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Cuvillier και D. Detken, στη συνέχεια A. Cuvillier και S. Gabbi)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής-εναγομένης: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Parpala και B. Doherty)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της από 28 Ιουλίου 2006 γνώμης της ΕΑΑΤ, όσον αφορά την αξιολόγηση της δραστικής ουσίας haloxyfop-R, κατά την έννοια της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1), καθώς και αίτημα αποκαταστάσεως της προκληθείσας ζημίας.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Dow AgroSciences Ltd, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) και η Επιτροπή φέρουν η καθεμία τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
C 72/28 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.3.98
 Ç paqóbarg sgy tpovqexärexy aisiokociäay, euoärom le sgm Rsiy 28 Uebqotaqiäot 1996, sa leäkg sgy CDK tpeäbakam emxä-
 aluirbgsotleämg óqmgrg so Rtlbotäkio apkxäy epameäkabe piom sgy jahgäy jasaccekiäa jasó 16 bekcijxäm epiveiqgärexm
 so jeiälemo sgy odgciäay 97/731/EJ, vxqiäy ma amaueqheiä sot jasarjetarsijotä soleäa, pot rtlleseävotm rsgm auamgä
 re jópoia rtcjejqileämg pqaclasijgä bórg rtkkocirlotä. esaiqeiäa EGC, jai jasó sot Bekcijotä Dgloriäot.
 G jasaccekiäa atsgä auoqotäre rtlpeqiuoqeäy pot rtmirsotä-
 ram robaqeäy paqabóreiy sxm jamoämxm amsacxmirlotä sgy
 rtmhgäjgy EJ, oi opoiäey diapqóvhgjam jasó sgm jasarjetgä
 sot meäot jsiqiäot sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy
 Pqorutcgä sgy Impregilo SpA j.kp. jasó Episqopgäy sxm rsiy Bqtneäkkey. Oi paqabóreiy atseäy eiävam xy amsijeiälemo
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Iamotaqiäot jai xy aposeäkerla sg moähetrg sot amsacxmirlotä, epiä fgliäa
 1998 epiveiqgärexm ókkxm jqasxäm lekxäm jai sg diaqjgä aposqopgä
 (Tpoäherg T-19/98) sxm lg bekcijxäm epiveiqgärexm ma ejdgkxärotm emdiaueäqom
 cia sa bekcijó dgloäria eäqca. G xy ómx jasaccekiäa auoqotä-
 (98/C 72/59) re jasÂ otriäa lia rtälpqang lesantä emoäy lecókot aqihlotä
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) apoä siy pio rglamsijeäy bekcijeäy epiveiqgäreiy jasarjetxäm
 jai dgloriäxm eäqcxm, g opoiäa soty epeäsqewe ma Ûepibókotm
 G esaiqeiäa Impregilo SpA, le eädqa so Likómo (Isakiäa), g jtqxäreiyë rsa leäkg sgy CDK, rsa opoiäa peqikalbómesai lia
 esaiqeiäa Dyckerhoff & Widmann AG (Dywidad), le eädqa so isakijgä jai lia ceqlamijgä epiveiäqgrg oi opoiäey Ûsoäklgramë
 Ascheim (Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay), jai g ma epiveiqgärotm ma dieirdtärotm rsg bekcijgä acoqó sxm
 esaiqeiäa Entreprises Koeckelberg SA, le eädqa so Charleroi jasarjetxäm jai sxm dgloriäxm eäqcxm tpobókkomsay pqo-
 (Beäkcio), ejpqorxpotälemey apoä sg Chantal Bonnard, dijg- ruoqó cia sgm jasarjetgä sxm meäxm jsiqiäxm sot Rtlbotkiäot.
 coäqo Paqiriotä, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 Siy rtlpeqiuoqeäy atseäy epeäsqewe re lecóko bahloä g dqórg
 coäqo Aloyse May, 31, Grand'rue, órjgram rsiy 19 Iamotaqiäot
 sot iädiot sot Bekcijotä Dgloriäot. So Bekcijoä Dgloärio, apo-
 1998, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 meälomsay rsgm esaiqeiäa EGC derpoäfotra oijomolijgä jai
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 molijgä heärg eämamsi sot amsacxmirsgä sgy CDK, idiäxy le sg
 mosgäsxm.
 voqgäcgrg tpeqbokijxäm pqomoliäxm jai sgm pqosouamgä
 Oi pqoruetäcotrey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: rxäqetrg aqlodiosgäsxm, paqeäbg soty joimosijotäy jamoämey
 amsacxmirlotä, dgliotqcxämsay eäsri lia jasórsarg g opoiäa
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 13gy amapoäuetjsa odgäcgre re pqoädgkey, robaqeäy jai epameikgl-
 Moelbqiäot 1997, peqiä apoqqiäwexy sxm aisgärexm sxm leämey jasavqgäreiy.
 pqoruetcotrxäm le siy opoiäey sgy fgäsgram ma epibókei
 Le sgm pqorbakkoälemg apoäuarg, g Episqopgä apeäqqiwe sgm
 jtqxäreiy cia siy paqabóreiy sxm óqhqxm 5, 85, 86 jai 90
 jasaccekiäa atsgä.
 sgy rtmhgäjgy EJ, siy opoiäey dieäpqanam bekcijeäy jasa-
 rjetarsijeäy esaiqeiäey jai so Bekcijoä Dgloärio jasó sgm Oi pqoruetäcotrey pqobókkotm paqóbarg sxm óqhqxm 5,
 jasarjetgä sot meäot jsiqiäot sot Rtlbotkiäot Tpotqcxäm, 85, 86 jai 90 sgy rtmhgäjgy EJ.
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsgm jasabokgä sot rtmoä- G Episqopgä, lg diemeqcxämsay eäqetma, lokomoäsi oäkey oi
 kot sxm dijarsijxäm enoädxm rsa opoiäa tpobkgähgjam oi emdeiäneiy jai sa pqaclasijó rsoiveiäa pot diaheäsei rtmgco-
 pqoruetäcotrey rso pkaiärio sgy paqotäray pqorutcgäy qotäm tpeäq sgy tpóqnexy rtkkocijgäy derpoäfotray


text:
heärexy,
 ajtqxärexy. paqeäbg so óqhqo 86 jai siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm
 euaqlocgä sxm jamoämxm amsacxmirlotä.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G ej leäqoty sot Bekcijotä Dgloriäot apomolgä apojkeirsijxäm
 Oi pqoruetäcotrey, sqeiy jasarjetarsijeäy epiveiqgäreiy, eiämai jai eidijxäm dijaixlósxm rsgm EGC rtmirsó paqóbarg sxm
 leäkg sgy auamotäy esaiqeiäay bekcijotä dijaiäot CDK, pot tpovqexärexm pot so Bekcijoä Dgloärio tpeävei apoä so
 rtrsóhgje le rjopoä ma rtllesórvei rsgm jasarjetgä sot óqhqo 90 sgy rtmhgäjgy EJ.
 meäot jsiqiajotä rtcjqosgälasoy pot pqoäjeisai ma rsecórei
 siy tpgqeriäey sot Rtlbotkiäot. G EGC eiämai lia auamgäy esai- Epipkeäom, g pqorbakkoälemg apoäuarg rtmirsó paqóbarg
 qeiäa bekcijotä dijaiäot, pot peqikalbómei sa leäkg serróqxm sot óqhqot 85 sgy rtmhgäjgy EJ, koäcx sot oäsi peqieävei sgm
 auamxäm esaiqeixäm pot rtrsóhgjam jtqiäxy apoä beäkcoty ejsiälgrg oäsi g rtärsarg sgy EGC dem eiämai artälbasg pqoy
 eqcokóboty, emoäwei sgy jasarjetgäy sxm jsiqiäxm sot sg diósang atsgä. G apoäqqiwg sgy jasaccekiäay le so aisioko-
 Rtlbotkiäot. Sa leäkg sgy EGC rtcjasakeäcomsai lesantä sxm cijoä oäsi oi pqoruetäcotrey dem tpeärsgram jaliäa fgliäa rtme-
 rglamsijoseäqxm esaiqeixäm sot jasarjetarsijotä soleäa rso peiäa sgy auamotäy esaiqeiäay cia oqirleäma slgälasa sot eäqcot
 Beäkcio. eiämai epiärgy amsiähesg pqoy so óqhqo 85.


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 — Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (C-471/09 P), Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (C-472/09 P), Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (C-473/09 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Comunidad Autónoma de la Rioja, Camara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca (Confebask)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-471/09 P έως C-473/09 P) (1)
 (Αναίρεση - Κρατικές ενισχύσεις - Προσφυγή ακυρώσεως - Αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα καθεστώτα κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων των επαρχιών της Vizcaya, της Álava και της Guipúzcoa - Πίστωση φόρου ίση με το 45 % των επενδύσεων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αρχή της αναλογικότητας - Αρχές της ασφάλειας δικαίου της της χρηστής διοικήσεως - Τήρηση εύλογης προθεσμίας - Παράλειψη κοινοποιήσεως)
 2011/C 298/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (C-471/09 P), Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (C-472/09 P), Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (C-473/09 P) (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και C. Urraca Caviedes), Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados), Comunidad Autónoma de la Rioja (εκπρόσωποι: J. M. Criado Gámez και E. Martínez Aguirre, abogados), Camara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa (εκπρόσωποι: I. Sáenz-Cortabarría Fernández και M. Morales Isasi, abogados), Confederación Empresarial Vasca (Confebask)
 Παρεμβαίνον προς στήριξη των αιτημάτων των αναιρεσειόντων: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Αντικείμενο
 Αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2009, T-227/01 έως T-229/01, T-265/01, T-266/01 και T-270/01, Diputación Foral de Álava και Gobierno Vasco κ.λ.π. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε, στις υποθέσεις Τ-227/01 και Τ-265/01, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/820/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, για το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων της Άλαβα υπό μορφή έκπτωσης φόρου 45 % επί των επενδύσεων (ΕΕ 2002, L 296, σ. 1), στις υποθέσεις T-228/01 και T-266/01, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2003/27/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων της Βισκάγια υπό μορφή έκπτωσης φόρου ίσης με το 45 % των επενδύσεων (ΕΕ 2003, L 17, σ. 1), και, στις υποθέσεις T-229/01 και T-270/01, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/894/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία υπέρ των επιχειρήσεων της Γκιπούθκοα υπό μορφή έκπτωσης φόρου ίσης με το 45 % των επενδύσεων (ΕΕ 2002, L


text:
314, σ. 26)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως και τις ανταναιρέσεις.
 2)
 Καταδικάζει τους Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava και Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, κατ’ ίσα μέρη, στα δικαστικά έξοδα των παρουσών αιτήσεων αναιρέσεως.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 24ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση C-421/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Ατελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2004/C 201/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-421/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: X. Lewis), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: Ph. Ormond), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 73, σ. 5), καθόσον αφορά τα απαριθμούμενα στο παράρτημα ΙΙ, σημείο 1, στοιχεία β) και γ), σχέδια της οδηγίας αυτής, ή, τουλάχιστον, μη ενημερώνοντας σχετικώς την Επιτροπή, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 24 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να λάβει, όσον αφορά τη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία, τα νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997, σχετικά με τα απαριθμούμενα στο παράρτημα ΙΙ, σημείο 1, στοιχείο γ), της οδηγίας μέτρα και παραλείποντας να γνωστοποιήσει τα μέτρα που είχαν για τον σκοπό αυτό ληφθεί στην Αγγλία και την Ουαλία, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2.
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 7 της 11.1.2002.


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/12
 Προσφυγή της 7ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Τσεχίας
 (Υπόθεση C-60/07)
 (2007/C 69/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Šmerdová και L. Pignataro)
 Καθής: Δημοκρατία της Τσεχίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Τσεχίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/33/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2004, για την εφαρμογή της οδηγίας 2002/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις για το αίμα και τα συστατικά του αίματος (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ανακοινώσει στην Επιτροπή τη θέσπιση τέτοιων διατάξεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας,
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Τσεχίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 8 Φεβρουαρίου 2005.
 (1) ΕΕ L 91, σ. 25.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2017 — Cipriani κατά EUIPO — Hotel Cipriani (CIPRIANI)
 (Υπόθεση T-343/14) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CIPRIANI - Μη ύπαρξη κακής πίστεως - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δεν υφίσταται προσβολή του δικαιώματος στο φημισμένο όνομα προσώπου - Άρθρο 53, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 207/2009])
 (2017/C 277/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Arrigo Cipriani (Βενετία, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Vanzetti, G. Sironi και S. Bergia, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Hotel Cipriani Srl (Βενετία) (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Hoole, solicitor, στη συνέχεια T. Alkin, B. Brandreth, barristers, W. Sander, P. Cantrill, M. Pearce, A. Hall και A. Ward, solicitors, και τέλος B. Brandreth, barrister, A. Poulter και P. Brownlow, solicitors)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 224/2012-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ Arrigo Cipriani και Hotel Cipriani.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Arrigo Cipriani φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και της Hotel Cipriani Srl.
 (1) EE C 261 της 11.8.2014.


text:
C 166/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 30.5.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (1)
 (98/C 166/20) (98/C 166/24)
 Le diósang sgy 29gy Ojsxbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-251/96 (aiäsgrg sgy Pretura cir- apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-305/95 (aiäsgrg sot
 condariale di Rovigo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- Cour du travail de Mons cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 rexy): Poimijgä diäjg jasó Giuseppe Cordella. apouórexy): UniversiteÂ catholique de Louvain jasó Francine
 Plapied jai Danielle Gallez.
 (1) EE C 294 sgy 5.10.1996.
 (1) EE C 299 sgy 11.11.1995.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97 (1)
 (98/C 166/21)
 (98/C 166/25)
 Le diósang sgy 13gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 11gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-224/96: Promotion LeÂopold SA diacqaugä sgy tpoheärexy C-325/97: Episqopgä sxm Etqx-
 jasó Etqxpaøjotä Joimobotkiäot. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy
 Ceqlamiäay.
 (1) EE C 269 sgy 14.9.1996.
 (1) EE C 331 sgy 1.11.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (1)
 (98/C 166/22) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97 (1)
 (98/C 166/26)
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Le diósang sgy 18gy Uebqotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-91/97 (aiäsgrg sot Bundessozial- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 gericht cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Arif Alti- diacqaugä sgy tpoheärexy C-238/97: Episqopgä sxm Etqx-
 ney jasó Bundesanstalt für Arbeit. paøjxäm Joimosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997. (1) EE C 252 sgy 16.8.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97 (1)
 (98/C 166/27)
 (98/C 166/23)
 Le diósang sgy 3gy Laqsiäot 1998, o Pqoäedqoy sot eäjsot
 Le diósang sgy 27gy Iamotaqiäot 1998 o Pqoäedqoy sot slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-146/96: Episqopgä
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-142/97: Episqopgä sxm Etqx- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglo-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay. jqasiäay sgy Ceqlamiäay.
 (1) EE C 181 sgy 14.6.1997. (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.