text:
31 . 5 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 166/11
 chester, στο πλαίσιο της δίκης στην υπόθεση Norbury Deve — να αναγνωρίσει οτι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζο
 lopments Ltd και Commissioners of Customs and Excise, που ντας τα νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί με την οδηγία
 προδικαστικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήμα 92/74/ΕΟΚ του Συμβουλίου (') για τη διεύρυνση του
 τος : πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 81 /851/ΕΟΚ (2) περί προ
 σεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με
 Δικαιούται το Ηνωμένο Βασίλειο να απαλλάξει, κατά το τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα και τη θέσπιση
 άρθρο 28 παράγραφος 3 στοιχείο β) της έκτης οδηγίας ('), την συμπληρωματικών διατάξεων για τα ομοιοπαθητικά κτη
 παράδοση μη οικοδομημένου γηπέδου , επί του οποίου είχε νιατρικά φάρμακα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 επιτραπεί η ανέγερση κτιρίων κατά το χρόνο παραδόσεως, με από την εν λόγω οδηγία,
 τη χορήγηση οικοδομικής άδειας σύμφωνα με τη νομοθεσία
 του κράτους μέλους και το οποίο το tribunal θεώρησε ως — να καταδικάσει τη Γαλλική δημοκρατία στα δικαστικά
 γήπεδο προς οικοδόμηση , μολονότι: έξοδα.
 α) η φορολογία των παραδόσεων γηπέδ,ων, περιλαμβανομέ Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 νης και της παραδόσεως γηπέδων που είναι αναμφισβή
 τητα γήπεδα προς οικοδόμηση , τροποποιήθηκε αφότου O υποχρεωτικός χαρακτήρας του άρθρου 189 τρίτο εδάφιο
 το Ηνωμένο Βασίλειο μετέφερε την έκτη οδηγία στο της συνθήκης ΕΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα
 εσωτερικό δίκαιο, στις 17 Μαίου 1977, και ειδικότερα με αναγκαία μέτρα για να συμμορφώνονται με τις οδηγίες των
 την έκδοση του Finance Act 1989, o οποίος εισήγαγε την οποίων είναι αποδέκτες, πριν από τη λήξη της προθεσμίας
 ευχέρεια επιλογής της παραιτήσεως από την απαλλαγή που τάσσεται προς τούτο. H εν λόγω προθεσμία έληξε στις
 του ΦΠΑ για ορισμένες τέτοιου είδους παραδόσεις, 31 Δεκεμβρίου 1993, χωρίς η Γαλλία να έχει λάβει τα
 και
 αναγκαία μέτρα.
 β) η φορολογία των παραδόσεων γηπέδων, που είναι αναμ (') ΕΕ αριθ . L 297 της 13 . 10. 1992, σ. 12.
 φισβήτητα γήπεδα προς οικοδόμηση , τροποποιήθηκε (2 ΕΕ αριθ . L 317 της 6 . 11 . 1981 , σ. 1 .
 αφότου το Ηνίϋμένο Βασίλειο μετέφερε την έκτη οδηγία
 στο εσωτερικό δίκαιο, στις 17 Μαΐου 1977, και ειδικότερα
 με την έκδοση του Finance Act 1989, δυνάμει του οποίου
 ορισμένες τέτοιου είδους παραδόσεις, που απαλλάσσο
 νταν προηγουμένως, φορολογούνται πλέον ως έργα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 πολιτικού μηχανικού , κατά Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 16 Απρι
 λίου 1997
 Και δεδομένου ότι η παράδοση θα απαλλασσόταν αν είχε (Υπόθεση C-145/97)
 πραγματοποιηθεί πριν από τις 17 Μαΐου 1977 ως εμπίπτουσα
 στον αριθ . 1 της κατηγορίας 1 του παραρτήματος 5 του (97/C 166/22)
 Finance Act 1972 .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 (') Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, νη από τους Richard B. Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο,
 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των και Jean-Francis Pasquier, δημόσιο υπάλληλο


text:
κράτους μέ
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα λους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία, με αντίκλητο στο
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 ειδ . έκδ . 09/001 , σ . 49). Luxembourg, άσκησε στις 16 Απριλίου 1997 , ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 Βασιλείου του Βελγίου .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο :
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 κατά Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 16 Απρι — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , έχοντας
 λίου 1997
 εκδόσει την απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 1993 , περί των
 (Υπόθεση C-144/97) κανόνων ποιότητας και ασφάλειας των επιπλωμένων
 (97/C 166/21 ) κατοικιών, χωρίς να την έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή
 υπό μορφή σχεδίου , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από το άρθρο 8 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικα
 νη από τους Richard B. Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο, σίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων
 και Jean-Francis Pasquier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέ και προδιαγραφών (').
 λους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner, — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 Luxembourg, άσκησε στις 16 Απριλίου 1997 , ενώπιον του έξοδα.
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 Γαλλικής Δημοκρατίας. Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Κατά την άποψη της Επιτροπής, η βαλλόμενη απόφαση
 Δικαστήριο: περιέχει, για παράδειγμα, στο άρθρο της 12 (περί των
 ---pagebreak--- Αριθ. C 166/12 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31 . 5 . 97
 ηλεκτρικών συσκευών) στο άρθρο 13 (περί των εγκαταστά Διαγραφή της υποθέσεως C-205/90 ( 1 )
 σεων φυσικού αερίου) και στο άρθρο 23 σημείο 2 (περί του (97/C 166/24)
 αναγκαίου εξοπλισμού για την αντιπυρική προστασία), τε
 χνικούς κανόνες κατά την έννοια του σημείου 5 του άρθρου 1 Με διάταξη της 20ής Φεβρουάριου 1997 , o Προεδρος του
 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ. Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 (!) ΕΕ αριθ . L 109 της 26. 4. 1983 , σ. 8.
 διαγραφή της υποθέσεως C-205/90: (αίτηση εκδόσεως προδι
 καστικής αποφάσεως του Rechtbank van Koophandel te
 Kortrijk): Les Assurances du Crédit Namur SA κατά
 1 ) PVBA «Bowy» και 2 .) G. Decoopman .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που ( 1 ) EE αριθ . C 212 της 25 . 8. 1990.
 υπέβαλε το VAT and Duties Tribunal, London, με διάταξη
 της 7ης Απριλίου 1997, στην υπόθεση The Institute of the
 Motor Industry κατά the Commissioners of Customs and
 Excise
 (Υπόθεση C-149/97) Διαγραφή της υποθέσεως C-126/96 (')
 (97/C 166/23 (97/C 166/25 )
 Με διάταξη της 7ης Απριλίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστήριου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 1997, o Πρόεδρος του
 στις 17 Απριλίου 1997, το VAT and Duties Tribunal , στο Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 πλαίσιο της δίκης The Institute of the Motor Industry κατά

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
the διαγραφή της υποθέσεως C-126/96: (αίτηση εκδόσεως προδι
 Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιον καστικής αποφάσεως του Her Majesty's Court of Session in
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Scotland , Edinburgh): Marie Brizard και Roger International
 αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος: SA κατά William Grant & Sons ( International) Ltd και
 William Grant & Sons Ltd .
 «Υπό το φως των πραγματικών διαπιστώσεων των σκέψε
 ων 3-19 και 21 της αποφάσεως του Tribunal και σε περιπτώ (') EE αριθ . C 180 της 22 . 6 . 1996 .
 σεις όπως η περιγραφομένη στη σκέψη 21 (που συνοψίζεται
 κατωτέρω), απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ οι υπηρεσίες που
 παρέχει μια τέτοια ένωση , η οποία αποτελεί οργανισμό μη
 κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ως εμπίπτουσες στο πεδίο εφαρ
 μογής της διατάξεως του άρθρου 13 A παράγραφος 1
 στοιχείο β) της έκτης οδηγίας (') καλυπτόμενες συγκεκριμένα Διαγραφή της υποθέσεως C-133/96 Γ 1 )
 από την ακόλουθη έκφραση : (97/C 166/26)
 "(. . .) οργανισμούς (. . .) που επιδιώκουν σκοπούς (. . .)
 συνδικαλιστικούς (. . .)";
 Με διάταξη της 25ης Φεβρουαρίου 1997, o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Περιληπτικά, η σκέψη 21 αναφέρει ότι ή ένωση αποτελεί διαγραφή της υποθέσεως C-133/96: (αίτηση εκδόσεως προδι
 εκούσια ένωση προσώπων που εργάζονται στον τομέα της καστικής αποφάσεως του Corte di Appello di Ancona ):
 εμπορίας αυτοκινήτων. Πρωταρχικός σκοπός της ενώσεως Ministero delle Finanze dello Stato κατά Foods Import Sri dei
 Flli Monti .
 είναι η βελτίωση του επιπέδου εργασίας των μελών της, η
 βελτίωση της δομής κάθε σταδιοδρομίας εντός των διαφόρων
 κλάδων του τομέα και η συνακόλουθη διαμόρφωση καλύτε (') ΕΕ αριθ . C 180 της 22. 6. 1996.
 ρης εικόνας, στα μάτια του κοινού , του εν λόγω τομέα και των
 ανθρώπων που εργάζονται σ'αυτόν. H ένωση επιδιώκει τους
 σκοπούς αυτούς ανταποκρινόμενη στις ανάγκες του τομέα
 για ειδικευμένο προσωπικό όλων των βαθμίδων, με την
 έγκριση κύκλων μαθημάτων (που πραγματοποιούνται από Διαγραφή της υποθέσεως C-186/95 (' )
 άλλα ιδρύματα) όπου διδάσκονται οι απαιτούμενες γνώσεις ,
 με τη χορήγηση διακρίσεων και τη συμπλήρωση των κύκλων (97/C 166/27
 μαθημάτων και με την κατάταξη των μελών της, με τη
 διάδοση πληροφοριακών στοιχείων για την ενημέρωση των Με διάταξη της 27ης Φεβρουαρίου 1997 , o Πρόεδρος του
 μελών της σχετικά με τις εξελίξεις στον τομέα και στις οικείες Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 ειδικότητες και με την τήρηση βιβλίου τοποθετήσεων σε διαγραφή της υποθέσεως C- 1 86/95 : (αίτηση εκδόσεως προδι
 θέσεις εργασίας.» καστικής αποφάσεως του Pretura circondariale di Roma ,
 sezione distaccata di Castelnuovo di Porto): ποινική δίκη κατά
 (') Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977, Luciano Iommi , Giovanni Carnovale , Franco De Bonis,
 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών , των Giorgio Iommi και Antonio Iommi .
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση ( ΕΕ
 (') EE αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 ειδ . έκδ . 09/001 , σ


text:
 9.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/28
 Προσφυγή της 23ης Απριλίου 2007 — Cros κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση F-37/07)
 (2007/C 129/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alexia Cros (Howald, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: E. Reveillaud, δικηγόρος)
 Καθού: Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (AΔΑ) της 19ης Ιουλίου 2006 περί διορισμού της προσφεύγουσας ως δόκιμης υπαλλήλου υπό την ιδιότητα γλωσσομαθούς νομικού από 1ης Σεπτεμβρίου 2006, καθόσον κατέταξε την προσφεύγουσα στον βαθμό AD7·
 —
 να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα θα καταταγεί αναδρομικώς από 1ης Σεπτεμβρίου 2006, ήτοι από της ημερομηνίας διορισμού, στον βαθμό A*10 που αντιστοιχεί στον βαθμό LA6 πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 723/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών (1)·
 —
 να διατάξει την πλήρη ανασύσταση της σταδιοδρομίας της προσφεύγουσας αναδρομικώς από 1ης Σεπτεμβρίου 2006·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 12 του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), παραβιάζει:
 —
 την προκήρυξη του γενικού διαγωνισμού CJ/LA/24 (2), σύμφωνα με την οποία η πρόσληψη των επιτυχόντων επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στον βαθμό LA7/LA6·
 —
 την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως·
 —
 την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, της διαφάνειας και το καθήκον αρωγής.
 (1) ΕΕ L 124, της 27.4.2004, σ. 1.
 (2) ΕΕ C 182 A της 31ης Ιουλίου 2002, σ. 1.


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/18
 Διάταξη του προέδρου του ενάτου τμήματος του Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Upper Tribunal (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Anita Chieza κατά Secretary of State for Work and Pensions
 (Υπόθεση C-680/11) (1)
 2013/C 108/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Ο Πρόεδρος του ενάτου τμήματος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/29
 Προσφυγή της 25ης Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-512/08)
 (2009/C 44/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και E. Traversa)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία,
 —
 εξαρτώντας, βάσει του άρθρου R-332-4 του Κώδικα κοινωνικής ασφαλίσεως, από τη χορήγηση προεγκρίσεως την απόδοση των ιατρικών εξόδων για την περίθαλψη σε εξωνοσοκομειακό ιατρείο με τη χρησιμοποίηση του βαρέος εξοπλισμού ο οποίος διαλαμβάνεται υπό το στοιχείο ΙΙ στο άρθρο R-712-2 του Κώδικα δημοσίας υγείας και
 —
 μη προβλέποντας, στο άρθρο R-332-4 ή σε οποιαδήποτε άλλη διάταξη του γαλλικού δικαίου, υπέρ του ασθενούς ο οποίος είναι ασφαλισμένος στο γαλλικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως τη δυνατότητα πρόσθετης αποδόσεως των ιατρικών εξόδων υπό τις προϋποθέσεις που εκτίθενται στη σκέψη 53 της αποφάσεως της 12ης Ιουλίου 2001, C-368/98, Vanbraekel κ.λπ.,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από το άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή προβάλλει δύο αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της.
 Με την πρώτη αιτίασή της, η Επιτροπή αμφισβητεί την επιβαλλόμενη από την καθής απαίτηση να ληφθεί προέγκριση για να μπορέσουν να αποδοθούν τα έξοδα για συγκεκριμένη μη νοσοκομειακή περίθαλψη που παρασχέθηκε εντός άλλου κράτους μέλους. Ναι μεν η απαίτηση αυτή μπορεί να δικαιολογείται όταν πρόκειται για ιατρική περίθαλψη που παρασχέθηκε εντός νοσοκομειακού ιδρύματος, λόγω της ανάγκης να εξασφαλιστεί τόσο επαρκής και διαρκής δυνατότητα προσβάσεως σε ισόρροπο φάσμα ποιοτικής νοσοκομειακής περιθάλψεως όσο και έλεγχος του κόστους της περιθάλψεως αυτής, πλην όμως είναι δυσανάλογη όταν πρόκειται για μη νοσοκομειακή περίθαλψη. Διάφορα στοιχεία μπορούν να περιορίσουν τον ενδεχόμενο χρηματοοικονομικό αντίκτυπο της καταργήσεως της προεγκρίσεως, όπως η ευχέρεια των κρατών μελών να καθορίσουν την έκταση της ιατροφαρμακευτικής καλύψεως των ασφαλισμένων ή τις εθνικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση των σχετικών παροχών, αρκεί να μην εισάγονται δυσμενείς διακρίσεις ούτε να εμποδίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων.
 Επιπλέον, με τη δεύτερη αιτίασή της, η Επιτροπή μέμφεται την έλλειψη, στο γαλλικό δίκαιο, διατάξεως που να καθιστά δυνατό να γίνει υπέρ του ασθενούς ο οποίος ασφαλίζεται από το γαλλικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως πρόσθετη απόδοση των ιατρικών εξόδων υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη σκέψη 53 της αποφάσεως της 12ης Ιουλίου 2001 στην υπόθεση Vanbraekel κ.λπ., δηλαδή απόδοση που να αντιστοιχεί στη διαφορά με το ποσό που θα είχε δικαίωμα να λάβει αν η νοσοκομειακή περίθαλψη είχε παρασχεθεί σε αυτόν στην ημεδαπή. Κατά συνέπεια, οι ασθενείς που είναι ασφαλισμένοι στο εν λόγω σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως δεν απολαύουν πλήρως των δικαιωμάτων που τους αναγνωρίζονται από το άρθρο 49 ΕΚ, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο.


text:
C 34/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 την περιγραφη ́ των καθηκο ́ντων που εκτι ́θενται στην παρα ́γραφο 3, 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς ως απαρα ́δεκτες.
 στοιχει ́ο β', της εκθε ́σεως ο ́πως προτει ́νει ο προσφευ ́γων-ενα ́γων,
 και αγωγη ́ αποζημιω ́σεως για την ηθικη ́ βλα ́βη που φε ́ρεται ο ́τι 3) Παρε ́λκει η απο ́φαση επι ́ της αιτη ́σεως χορηγη ́σεως του
 υπε ́στη και την οποι ́α εκτιμα ́ προσωρινω ́ς σε 100 000 βελγικα ́ ευεργετη ́ματος πενι ́ας που υποβλη ́θηκε στην υπο ́θεση
 φρα ́γκα (BEF), το Πρωτοδικει ́ο (δικα ́ζον ως μονομελε ́ς), J. Azizi, Τ-148/98.
 δικαστη ́ς· B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 4) Παρε ́λκει η απο ́φαση επι ́ των αιτη ́σεων παρεμβα ́σεως που
 9 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 υποβλη ́θηκαν απο ́ την Power Gen UK plc, τη National Power
 1) Ακυρω ́ νει την προσφυγη ́-αγωγη ́ ως απαρα ́δεκτη καθο ́σον plc και την British Coal Corporation.
 αφορα ́ το δευ ́τερο με ́ρος του δευ ́τερου αιτη ́ματος·
 5) Οι προσφευ ́γοντες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα και,
 2) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως ως αλληλεγγυ ́ως, τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 αβα ́σιμη·
 (1) EE C 358 της 21.11.98 και C 174 της 19.6.99.
 3) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως ως αβα ́σιμη·
 4) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ 1999, C 174.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Νοεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-93/99, Beatrice Bonaiti Brighina κατα ́
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 (Υπα ́ λληλοι — Μεταφορα ́ ενο ́ς με ́ρους των αποδοχω ́ ν στο
 νο ́μισμα κρα ́τους με ́λους διαφορετικου ́ απο ́ το κρα ́τος ́οπου
 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-148/98 και Τ-162/98, εδρευ ́ει το κοινοτικο ́ ́οργανο — Συ ́μβαση στεγαστικου ́
 J. G. Evans κ.λπ. και South Wales Small Mines Association ταμιευτηρι ́ου — Απαι ́τηση αναλη ́ψεως απο ́ το πιστωτικο ́
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ́δρυμα
 ι της δεσμευ ́σεως να ενημερω ́ νει το κοινοτικο ́
 ́οργανο για κα ́ θε αι ́τηση αναλη ́ψεως ποσω ́ ν απο ́ τον λογα-
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εκπρο ́θεσμο — Απαρα ́ δεκτο) ριασμο ́ στεγαστικου ́ ταμιευτηρι ́ου — Προδη ́λως αβα ́ σιμη
 προσφυγη ́)
 (2000/C 34/42)
 (2000/C 34/43)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-148/98 και Τ-162/98,
 J. G. Evans, Gerry Plant and Mary Kathleen Plant, Dennis Στην υπο ́θεση Τ-93/99, Beatrice Bonaiti Brighina, μο ́νιμη υπα ́λ-


text:
Jones, William Meyrick, Glen Jones and Daphne Jones, David ληλος υπηρετου ́σα στο Κοινο ́ Κε ́ντρο Ερευνω ́ν της Ispra, εκπροσω-
 V. Austin, Mostyn Jones, Fforch-y-Garron Coal Company Ltd, που ́μενη απο ́ τον Mirco Rizzoglio, δικηγο ́ρο Μιλα ́νου, και τον
 John Phillips, Desmond Ivor Evans, David Raymond Evans, Franco Colussi, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργο, με αντι ́κλητο στο
 D. B. Diplock, R. T. Kingston, J. R. McCann, De Powell, επιχει- Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο αυτο ́, 36, rue de Wiltz, κατα ́
 ρη ́σεις με ́εδρα το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, εκπροσωπου ́μενες απο ́ την Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Gianluigi
 Barbara Hewson, δικηγο ́ρο Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας, και τον Valsesia), που ει ́χε ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 Thomas Graham, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́- της Επιτροπη ́ς με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα της
 ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Loesch και Wolter, 11, rue προσφευ ́γουσας περι ́ μεταφορα ́ς ενο ́ς με ́ρους των αποδοχω ́ν
 Goethe, και South Wales Small Mines Association, με ́εδρα το της σε λογαριασμο ́ στεγαστικου ́ ταμιευτηρι ́ου, λο ́γω της μη
 Fochriw, Near Bargoed (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη αναλη ́ψεως απο ́ την Τρα ́πεζα της δεσμευ ́σεως να ανακοινω ́νει στις
 απο ́ τους Thomas Sharpe, QC, και Mark Brealey, barrister, υπηρεσι ́ες της Επιτροπη ́ς κα ́θε κι ́νηση του τραπεζικου ́ αυτου ́
 δικηγο ́ρους Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας, και τη Sarah Llewellyn Jones, λογαριασμου ́, ω ́στε να ελε ́γχεται ο προορισμο ́ς των προερχο ́μενων
 solicitor, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Victor απο ́ τον λογαριασμο ́ αυτο ́ ποσω ́ν, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα),
 Gillen, 13, rue Aldringen, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, προ ́εδρο, και J. Azizi και
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Kirsi Leivo), με αντικει ́μενο αι ́τηση J. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 12 Νοεμ-
 ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς 15656 της 30η ́ς Ιου- βρι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 λι ́ου 1998, περι ́ απορρι ́ψεως καταγγελι ́ας σχετικα ́ με πρακτικη ́
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως νο ́μω αβα ́σιμη.
 τιμω ́ν συνεπαγομε ́νων διακρι ́σεις, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους A. Potocki, Προ ́εδρο, C. W. Bellamy και 2) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 A. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε, στις
 29 Σεπτεμβρι ́ου 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ 1999, C 188.
 1) Ενω ́ νει τις υποθε ́σεις Τ-148/98 και Τ-162/98 προς ́εκδοση
 κοινη ́ς διατα ́ξεως.


text:
C 209/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.7.98
 rsiy 29 Apqikiäot 1998, so Tribunal correctionnel d'Arlon lesantä SocieÂteÂ Critouridienne de distribution jai Receveur
 (7o slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm principal des douanes, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg
 sot lesantä Eiraccekijgäy Aqvgäy (pokisijxäy emócomsey: Eric pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot ajokotähot eqxsgälasoy:
 Guillaume, Michel Pedon, Christian Fondeur, Christian Simo-
 Eiämai oi odgciäey sot Rtlbotkiäot 92/83/EOJ (1) jai 92/84/
 nin jai JeÂrôme Canini) jai AndreÂ Mazzoleni (arsijxäy
 EOJ (2), peqiä emaqlomiärexy sxm eidijxäm uoäqxm jasamakxä-
 tpetähtmg: Inter Surveillance Assistance SaÁrl), fgseiä apoä so
 rexy, amiärvtqey eämamsi sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay jai, eidijoäseqa, sot óqhqot 95,
 engäy eqxsglósxm:
 detäseqo edóuio, sgy Rtmhgäjgy, rso leäsqo pot
 Ç Elpiäpsei rsgm eämmoia sgy Ûpeqioädot aporpórexyë jasó Ç pqobkeäpotm cia sg uoqokoäcgrg sgy lpiäqay ekóvirso
 sgm odgciäa 96/71/EJ sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai rtmsekersgä 1,87 ECU amó bahloä jai amó ejasoäkisqo
 sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, sgy
 16gy Dejelbqiäot 1996, rvesijó le sgm apoärparg eqcafo- Ç emxä episqeäpotm sg uoqokoäcgrg sot jqariotä bórei loämom
 leämxm rso pkaiärio paqovgäy tpgqerixäm (1), o epileäqoty sot oäcjot, episqeäpomsay sgm euaqlocgä lgdemijotä rtmse-
 vqoämoy som opoiäo emdevoleämxy eämay lehoqiajoäy eqcafoä- kersgä,
 lemoy, pqoeqvoälemoy apoä epiveiäqgrg jqósoty leäkoty, epibókkomsay eäsri rsa jqósg leäkg tpovqeäxrg uoqokoc-
 auieqxämei, rsg dióqjeia sgy gleäqay, sgy ebdolóday gä gärexy sgy lpiäqay rso xy ómx ekóvirso epiäpedo jai pqo-
 sot lgäma, paqeävomsay leäqoy sxm tpgqerixäm sot emsoäy nemxämsay eäri sg dgliotqciäa diauoqxäm rsg uoqokociäa, rtme-
 sgy paqalehoäqiay fxämgy emoäy gä pkeioämxm ókkxm oloäqxm pacoleämxm emdevoleämxy diajqiäreiy lesantä jqariotä jai lpiä-
 jqasxäm lekxäm; qay;
 Ç èvotm sa óqhqa 59 jai 60 sgy Rtmhgäjgy cia sgm Etqx- (1) EE L 316 sgy 31.10.1992, r. 21.
 paøjgä èmxrg sgm eämmoia oäsi rtmirsó paqóbarg sxm (2) EE L 316 sgy 31.10.1992, r. 29.
 óqhqxm atsxäm g ej leäqoty jqósoty leäkoty epibokgä, cia
 episajsijotäy koäcoty cemijotä rtlueäqomsoy, sgy tpovqexä-
 rexy sgqgärexy sgy moloheriäay sot gä sxm ehmijxäm rtkko-
 cijxäm rtlbórexm eqcariäay rvesijó le soty jasxsósoty
 lirhotäy re oäkey siy epiveiqgäreiy ókkot jqósoty leäkoty Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 oi opoiäey aparvokotäm, eärsx jai pqorxqimxäy, lirhxsotäy bake so Oberste Gerichtshof sgy Bieämgy le diósang sgy
 emsoäy sot edóuoty sot pqxäsot jqósoty, oäsam so rtlueä- 15gy Apqikiäot 1998 rsgm tpoäherg Westdeutsche Landesbank
 qom atsoä enaruakiäfesai gädg apoä siy qthliäreiy sot jqó- Girozentrale jasó dijgcoäqot Johannes Leon, rtmdiäjot
 soty emsoäy sot opoiäot g paqeävotra siy tpgqeriäey epi- psxvetärexy sgy Grundstücks- und Bauprojektentwicklungs-
 veiäqgrg eiämai ecjasersgleämg, oi de eqcafoälemoi rso jqó- gesellschaft mbH
 soy atsoä bqiärjomsai re rtcjqiärilg gä amókocg (Tpoäherg C-167/98)
 jasórsarg kalbamoleämgy tpoäwg oävi loämo sgy qthliärexy (98/C 209/49)
 peqiä jasxsósxm lirhxäm, akkó jai sgy oäkgy jasarsórexäy
 soty (uoqokocijgä lesaveiäqirg, joimxmijgä pqorsariäa Le diósang sgy 15gy Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 oärom auoqó sgm tceiäa, rtlpeqikalbamoleämgy sgy tpo- Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 vqexsijgäy rtlpkgqxlasijgäy pqorsariäay pot irvtäei rsg rsiy 30 Apqikiäot 1988 so Oberste Gerichtshof sgy Bieämgy,
 Cakkiäa, sa eqcasijó astvgälasa, sg vgqeiäa, sgm ameqciäa, rso


text:
pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Westdeutsche Landesbank
 sg rtmsaniodoäsgrg, sgm peqiäpsxrg hamósot); Girozentrale jai dijgcoäqot Johannes Leon, rtmdiäjot psxve-
 tärexy sgy Grundstücks- und Bauprojektentwicklungsgesell-
 Ç Rso iädio pkaiärio, le ókkg diastäpxrg: pqeäpei oi lesabasi- schaft mbH pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgä-
 jeäy ehmijeäy derletäreiy pot epibókkomsai rsoty lirhx- qio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot engäy
 sotäy ma moghotäm xy auoqxärey loämo so täwoy sot jasx- eqxsgälasoy:
 sósot xqiaiäot lirhotä vxqiäy ma ejsilósai g rtmokijgä
 joimxmijgä pqorsariäa sgy opoiäay apokatäei o lirhxsoäy ÛAposekeiä g apacoäqetrg rtrsórexy tpohgäjgy cia lia
 pot tpovqexämesai ma lesajimeiäsai eqcafoälemoy apoä so oueikgä re akkodapoä moälirla (em pqojeileämx: re ceqlamijó
 eäma jqósoy rso ókko; lóqja) peqioqirloä sgy jimgärexy sxm jeuakaiäxm jai sxm
 pkgqxlxäm rtmódomsa pqoy so óqhqo 93 B sgy Rtmhgäjgy
 (1) EE L 18 sgy 24.1.1997, r. 1. EJ;ë
 Pqorutcgä sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- jasó sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot
 bake, le apoäuarg sgy 21gy Apqikiäot 1998, so Tribunal de sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 4 Laðot
 grande instance de Foix rsgm tpoäherg SocieÂteÂ Critouridienne 1998
 de distribution jasó Receveur principal des douanes
 (Tpoäherg C-168/98)
 (Tpoäherg C-166/98)
 (98/C 209/50)
 (98/C 209/48)
 So Lecóko Dotjóso sot Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemo
 Le apoäuarg sgy 21gy Apqikiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg apoä som Nicolas Schmit, conseiller d'E Â tat, diethtmsgä diehmxäm
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm oijomolijxäm rveärexm jai rtmeqcariäay, le soäpo epidoärexm
 rsiy 29 Apqikiäot 1998, so Tribunal de grande instance de rso Kotnelbotäqco so Tpotqceiäo Enxseqijxäm, 6, rue de la
 Foix, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm sot CongreÂgation, órjgre rsiy 4 Laðot 1998 emxäpiom sot


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/64
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο, τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2007 — Kerelov κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-110/07)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προδήλως απαράδεκτο - Άρθρο 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου)
 (2008/C 64/105)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Georgi Kerelov (Pazardzhik, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: A. Kerelov, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο της υπόθεσης
 Αφενός, αίτημα ακύρωσης της απόφασης του EPSO της 7.2.2007 να μην κοινοποιήσει στον προσφεύγοντα τις σχετικές με τον διαγωνισμό πληροφορίες και έγγραφα και, αφετέρου, αίτημα αποκατάστασης της ζημίας την οποία ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη
 Διατακτικό της διάταξης
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Νοεμβρίου 2008 — Nalocebar κατά ΓΕΕΑ — Limiñana y Botella (Limoncello di Capri)
 (Υπόθεση T-210/05) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού εικονιστικού σήματος Limoncello di Capri - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα LIMONCHELO - Σχετικοί λόγοι αρνήσεως - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2009/C 6/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nalocebar — Consultores e Serviços, Lda (São Pedro, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: G. Pasquarella και R. Pasquarella, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Capostagno, στη συνέχεια O. Montalto)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Limiñana y Botella, SL (Monforte del Cid, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Μαρτίου 2005 (υπόθεση R 646/2004-1) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Limiñana y Botella, SL και Nalocebar — Consultores e Serviços, Lda.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Nalocebar — Consultores e Serviços, Lda στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 182 της 23.7.2005.


text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/11
 εξακολουθεί να διατίθεται στους αλλοδαπούς εργοδότες αμετά- Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο να εκδώσει απόφαση με
 βλητο και να αποτελεί τη βάση των πρόσθετων ελέγχων των αρχών. το ακόλουθο διατακτικό:
 1. Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή
 Αναφερόμενοι στα επιχειρήματα της Ομοσπονδιακής Κυβερ- να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές και
 νήσεως, η Επιτροπή ισχυρίζεται εν λεπτομερεία, ότι διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την
 οδηγία 2000/42/ΕΚ της Επιτροπής της 22ας Ιουνίου
 — η κατά το άρθρο 3 παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της 2000 ( 1) για τροποποίηση των παραρτημάτων των
 οδηγίας 96/71/ΕΚ ανήκουσα στα κράτη μέλη αρμοδιότητα οδηγιών 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ του
 για τον καθορισμό της εννοίας «ελάχιστα όρια μισθού» δεν Συμβουλίου που αφορούν τον καθορισμό των ανωτάτων
 περιλαμβάνει και την αρμοδιότητα για τον καθορισμό της περιεκτικοτήτων για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων επί και
 μεθόδου της συγκριτικής εξετάσεως· εντός των σιτηρών, των τροφίμων ζωικής προέλευσης και
 ορισμένων προϊόντων φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανο-
 — στον καθορισμό της εννοίας «ελάχιστα όρια μισθού» μπορεί μένων των οπωροκηπευτικών, αντιστοίχως, παρέβη τις υπο-
 μεν να ανήκει και ο ορισμός του κριτηρίου του «απαιτητού», χρεώσεις που υπέχει από αυτή την οδηγία.
 όμως το πρόβλημα των συστατικών μερών του μισθού μπορεί
 να λυθεί με την αναβολή (παράταση) του απαιτητού (για 2. Καταδικάζει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 παράδειγμα, 13ος μηνιαίος μισθός, δώρο Χριστουγέννων) έξοδα.
 αλλά όχι — όπως προβλέπεται στο «έντυπο οδηγιών» —
 απλά με τη μη λήψη υπόψη·
 — οι δυσχέρειες του ελέγχου, που ανακύπτουν σε σχέση με
 τέτοια συστατικά μέρη του μισθού, πρέπει να λύονται διμερώς Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών μελών και όχι να
 οδηγούν σε περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των
 υπηρεσιών·
 Η υποχρέωση των κρατών μελών να μεταφέρουν τις οδηγίες στο
 εσωτερικό τους δίκαιο (άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ), περιλαμβά-
 — ένα κράτος μέλος, το οποίο παρέλειψε να εμφανίσει τις νει την υποχρέωση τηρήσεως των προθεσμιών που ορίζουν οι
 πρόσθετες αποδοχές αδείας ως συστατικό μέρος του οριζομέ- οδηγίες. Αυτή η προθεσμία παρήλθε στις 28 Φεβρουαρίου 2001,
 νου από αυτό ελαχίστου μισθού, δεν μπορεί να αντισταθμίσει χωρίς η ∆ημοκρατία της Αυστρίας να έχει λάβει τα αναγκαία
 την «έλλειψη» αυτή εκτιμώντας ως μη δυνάμενο να ληφθεί μέτρα.
 υπόψη επίδομα τις πράγματι παρασχεθείσες εισφορές σε
 ίδρυμα δυνάμενο να συγκριθεί με το γερμανικό ταμείο
 διακοπών και ευρισκόμενο στο άλλοδαπό κράτος της έδρας.
 (1 ) ΕΕ 2000, L 158, σ. 51.
 ( 1) EE 1997 L 18, σ. 1.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2002
 2 Οκτωβρίου 2002
 (Υπόθεση C-354/02)
 (Υπόθεση C-353/02)
 (2002/C 305/18)
 (2002/C 305/17)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Luis Escobar Guerrero, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της τον Luis Escobar Guerrero, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της
 Ευρωπαϊκής Επιτροπής, άσκησε στις 2 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον Ευρωπαϊκής Επιτροπής, άσκησε στις 2 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου


text:
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 ∆ημοκρατίας της Αυστρίας. ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 ---pagebreak--- C 305/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7.12.2002
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο να εκδώσει απόφαση με οδηγιών 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ του
 το ακόλουθο διατακτικό: Συμβουλίου που αφορούν αντιστοίχως τον καθορισμό των
 ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα υπολείμματα φυτοφαρμά-
 1. Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή κων πάνω και μέσα στα σιτηρά, στα τρόφιμα ζωικής προέλευ-
 να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές και σης και σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπερι-
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την λαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, παρέβη τις υποχρεώ-
 οδηγία 2000/57/ΕΚ της Επιτροπής της 22ας Σεπτεμβρίου σεις που υπέχει από αυτή την οδηγία.
 2000 ( 1) για την τροποποίηση των παραρτημάτων των
 οδηγιών 76/895/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου 2. Καταδικάζει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 αντιστοίχως, για τον καθορισμό της μέγιστης περιεκτικότητας έξοδα.
 για τα υπολείμματα των φυτοφαρμάκων πάνω και μέσα
 στα οπωροκηπευτικά, και σε ορισμένα προϊόντα φυτικής
 προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από αυτή την οδηγία. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 2. Καταδικάζει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά Η υποχρέωση των κρατών μελών να μεταφέρουν τις οδηγίες στο
 έξοδα. εσωτερικό τους δίκαιο (άρθρο 249, εδάφιο 3, ΕΚ) περιλαμβάνει
 την υποχρέωση τηρήσεως των προθεσμιών που ορίζουν οι οδηγίες.
 Αυτή η προθεσμία παρήλθε στις 31 Μαρτίου 2001, χωρίς η
 ∆ημοκρατία της Αυστρίας να έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (1 ) ΕΕ 2000, L 244, σ. 78.
 Η υποχρέωση των κρατών μελών να μεταφέρουν τις οδηγίες στο
 εσωτερικό τους δίκαιο (άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ), περιλαμβά-
 νει την υποχρέωση τηρήσεως των προθεσμιών που ορίζουν οι
 οδηγίες. Αυτή η προθεσμία παρήλθε στις 31 Μαρτίου 2001,
 χωρίς η ∆ημοκρατία της Αυστρίας να έχει λάβει τα αναγκαία
 μέτρα.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 ( 1) ΕΕ 2000, L 244, σ. 76. βαλε το tribunal du travail de Bruxelles (19o τμήμα), με
 απόφαση της 24ης Σεπτεμβρίου 2002, στην υπόθεση Υamina
 Haddad κατά Βελγικού ∆ημοσίου
 (Υπόθεση C-358/02)
 (2002/C 305/20)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις
 3 Οκτωβρίου 2002
 Με απόφαση της 24ης Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 (Υπόθεση C-355/02) 7 Οκτωβρίου 2002, το tribunal du travail de Bruxelles
 (19o τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Υamina Haddad
 (2002/C 305/19) και Βελγικού ∆ημοσίου, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως. Το tribunal
 du travail de Bruxelles ζητεί από το ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί
 του εξής ερωτήματος:
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Luis Escobar Guerrero, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Έχει το άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας Συνεργασίας
 Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Centre Wagner C 254, Λουξεμβούργο- που υπογράφηκε στις 27 Απριλίου 1976 μεταξύ των κρατών
 Kirchberg, άσκησε στις 3 Οκτωβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστη- μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της ∆ημοκρα-


text:
του Μαρόκου, και η οποία εγκρίθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας
 τίας της Αυστρίας. με τον κοινοτικό κανονισμό (ΕΟΚ) 2211/78 της 26ης Σεπτεμβρίου
 1978 (1), την έννοια, ιδίως ενόψει του άρθρου 14 της Ευρωπαϊκής
 Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο να εκδώσει απόφαση με και των θεμελιωδών ελευθεριών, που υπογράφηκε στη Ρώμη
 το εξής διατακτικό: στις 4 Νοεμβρίου 1950, και του άρθρου 1 του Προσθέτου
 Πρωτοκόλλου της 20ής Μαρτίου 1952, ότι δεν επιτρέπει σε
 1. Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή κράτος μέλος να αρνηθεί τη χορήγηση παροχής όπως το επίδομα
 να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές και αναπηρίας, που προβλέπεται από τη νομοθεσία του υπέρ των
 κανονιστικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οικείων υπηκόων και των υπηκόων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως,
 οδηγία 2000/58/ΕΚ της Επιτροπής της 22ας Σεπτεμβρίου σε Μαροκινή υπήκοο, φοιτήτρια, σύζυγο μη απασχολουμένου
 2000 ( 1) για την τροποποίηση των παραρτημάτων των επαγγελματικά Μαροκινού υπηκόου, οι οποίοι είναι αμφότεροι


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/31
 Προσφυγή του Jean-François Vivier κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 9 Μαΐου 2005
 (Υπόθεση T-196/05)
 (2005/C 193/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Jean-François Vivier, κάτοικος Le Petten (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενος από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 9 Μαΐου 2005 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό Α*6·
 2.
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων προσλήφθηκε στην Επιτροπή ως έκτακτος υπάλληλος, σε θέση της οποίας το επίπεδο ευθύνης είχε καθοριστεί, στην προκήρυξη κενής θέσεως, με αναφορά στους βαθμούς Α7 έως Α4, οι οποίοι, σύμφωνα με το νέο σύστημα, αντιστοιχούν στους βαθμούς Α*8 έως Α*12. Ωστόσο, κατά την πρόσληψή του, η κατάταξη του προσφεύγοντος καθορίστηκε στον βαθμό Α*6.
 Ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της τελευταίας αυτής αποφάσεως υποστηρίζοντας ότι η εν λόγω απόφαση παραβιάζει το άρθρο 9 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό, εφόσον ο προσφεύγων προσλήφθηκε σε βαθμό κατώτερο του προβλεπομένου για τη θέση επιπέδου ευθύνης. Περαιτέρω, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το άρθρο 12 του παραρτήματος ΧΙΙΙ του ΚΥΚ, που επικαλέστηκε η Επιτροπή για να δικαιολογήσει την περί κατατάξεως απόφασή της, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωσή του, δεδομένου ότι ανέλαβε υπηρεσία μετά τις 30 Απριλίου 2004.


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/39
 Προσφυγή της 5ης Ιανουαρίου 2017 — Golden Balls κατά EUIPO — Intra-Presse (GOLDEN BALLS)
 (Υπόθεση T-8/17)
 (2017/C 063/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Golden Balls Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. Edenborough QC, M. Hawkins, Solicitor, και T. Dolde, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Intra-Presse (Boulogne Billancourt, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «GOLDEN BALLS» — Υπ’ αριθ. 6 036 503 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 30ής Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 1962/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


text:
 Αριθ. C 299/18 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 Montanelli Marisa, 6, Rue de l'Ecole , Nospelt, άσκησε στις της Ευρωπαϊκής Ενώσως πέραν της ιταλικής, o προσφεύγων
 15 Σεπτεμβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω καταγγέλλει ότι — σύμφωνα με την απάντηση της αρμόδιας
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Δικαστηρίου των για την εξέταση των διοικητικών ενστάσεων επιτροπής στην
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ένσταση που o ίδιος υπέβαλε — η ελλιπής γνώση μιας
 δεύτερης ξένης γλώσσας δικαιολογούσε τη χαμηλή βαθμολο
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: γία του όσον αφορά τις γλωσσικές γνώσεις. Αυτό συνιστά,
 — να ακυρώσει τουλάχιστον τις προφορικές εξετάσεις του ωστόσο, πρόδηλη παραβίαση, εκ μέρους της εξεταστικής
 εσωτερικού διαγωνισμού CJ 51/93 «αναπληρωτές βοηθοί επιτροπής, του πνεύματος της προκηρύξεως του διαγωνι
 διοικήσεως» για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για σμού . H γνώση μιας δεύτερης ξένης γλώσσας μπορούσε μεν
 μελλοντικές προσλήψεις αναπληρωτών βοηθών διοικήσε πράγματι να ληφθεί υπόψη, προσθέτοντας επιπλέον μονάδες,
 ως (H/F) του βαθμού Β5-Β4), η έλλειψη τέτοιας γνώσεως δεν μπορούσε κατ' ουδένα τρόπο
 να δικαιολογήσει βαθμολογία κατώτερη του 50 % του ανω
 — να ακυρώσει τις μεταγενέστερες αποφάσεις της ΑΔΑ που τάτου βαθμού , καθόσον η γνώση αυτή δεν προβλεπόταν ως
 αφορούν τον εφεδρικό πίνακα για μελλοντικές προσλή προϋπόθεση επιτυχίας στον διαγωνισμό.
 ψεις που καταρτίστηκε από την εξεταστική επιτροπή,
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για την εξέταση
 των διοικητικών ενστάσεων επιτροπής, η οποία κοινοποι
 ήθηκε στις 21 Ιουνίου 1995 και με την οποία απορρίφθηκε Προσφυγή της εταιρείας Tidningen Journalisten, Svenska
 η διοικητική ένσταση με αριθ . πρωτοκόλλου 3/95 R, που Journalistfôrbundets Tidning κατά του Συμβουλίου της
 είχε υποβληθεί στις 14 Μαρτίου 1995 , Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου
 1995
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση Τ-174/95)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα (95/C 299/31 )
 O προσφεύγων, προς στήριξη των αιτημάτων του , επικαλεί (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ται τις παρατυπίες που σημειώθηκαν όσον αφορά την
 προφορική εξέταση στην οποία υποβλήθηκε. H εταιρεία Tidningen Journalisten, Svenska Journalist
 fôrbundets Tidning, εκπροσωπούμενη από τους Onno W.
 H εν λόγω προφορική εξέταση έπρεπε να συνίσταται — κατά Brouwer και Frédéric P. Louis, με τόπο επιδόσεων στο
 την προκήρυξη του διαγωνισμού — σε συζήτηση με την Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Marc Loesch, 11 , rue ,
 εξεταστική επιτροπή που θα της επέτρεπε να αξιολογήσει: α) Goethe , άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 1995 ενώπιον του
 τις γνώσεις και την επαγγελματική πείρα των υποψηφίων Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 καθώς και το επίπεδο των γλωσσικών τους γνώσεων β) τα κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 προσόντα και τον ζήλο των υποψηφίων, καθώς και την
 ικανότητα προσαρμογής τους στα καθήκοντα που θα καλού H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 νταν να ασκήσουν. Από τη διατύπωση αυτή προκύπτει
 αναμφισβήτητα ότι η εξέταση πρέπει να συνίσταται σε ένα — Να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 6ης
 πραγματικό διάλογο μεταξύ του υποψηφίου και των μελών Ιουλίου 1995 , με την οποία το Συμβούλιο αρνήθηκε στην
 της εξεταστικής επιτροπής, διάλογο o οποίος πρέπει να προσφεύγουσα την αιτηθείσα


text:
πρόσβαση σε ορισμένα
 διεξαχθεί στην πρώτη γλώσσα που έχει επιλέξει o υποψήφιος, έγγραφα.
 εκτός , προφανώς, όσον αφορά την εξέταση των γλωσσικών — Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της
 γνώσεών του . προσφεύγουσας, σύμφωνα με το άρθρο 87 του Κανονι
 Στην περίπτωση της προφορικής εξετάσεως στην οποία σμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου , συμπεριλαμβανο
 μετέσχε o προσφεύγων, τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής μένων των εξόδων οιουδήποτε παρεμβαίνοντος.
 ανέγνωσαν τις ερωτήσεις που έθεσαν, πράγμα το οποίο Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αποδεικνύει είτε ότι δεν ήσαν σε θέση να τις διατυπώσουν
 χωρίς προετοιμασία, είτε ότι — μη έχοντας τις προετοιμάσει H προσφεύγουσα εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα
 — δεν μπορούσαν να προσθέσουν νέα ερωτήματα ή να που εκδίδει το εβδομαδιαίο περιοδικό της Σουηδικής Ενώ
 ζητήσουν διευκρινίσεις επί των απαντήσεων του υποψηφίου . σεως Δημοσιογράφων, ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως
 Υπό τις συνθήκες αυτές, o προσφεύγων μετά λόγου αμφι του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με την οποία το
 σβητεί την ικανότητα των μελών της εξεταστικής επιτροπής Συμβούλιο αρνήθηκε στην προσφεύγουσα την πρόσβαση σε
 να διεξαγάγουν την προφορική εξέταση στην ιταλική γλώσσα ορισμένα έγγραφα κατόπιν αιτήσεώς της υποβληθείσας βάσει
 και συνάγει το συμπέρασμα ότι οι κρίσεις και οι βαθμοί στους της αποφάσεως 93/731/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμ
 οποίους κατέληξε η επιτροπή μπορούσαν προφανώς να βρίου 1993 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα
 αλλοιωθούν από στοιχεία εκτιμήσεως γλωσσικής φύσεως και, του Συμβουλίου .
 εν πάση περιπτώσει, διαμορφώθηκαν εντός ενός πλαισίου
 άνισης μεταχειρίσεως μεταξύ των υποψηφίων, από τους H προσφεύγουσα διευκρινίζει ότι στις 6 Ιουλίου 1995 το
 οποίους ορισμένοι εκφράστηκαν σε γλώσσα την οποία τα Συμβούλιο της αρνήθηκε την πρόσβαση , κατόπιν αιτήσεώς
 μέλη της επιτροπής γνώριζαν άριστα, με συνέπεια τη δυνα της , σε 16 από τα 20 έγγραφα σχετικά με την Europol,
 τότητα διεξαγωγής πραγματικού διαλόγου , δυνατότητα η δηλώνοντας ότι η κοινολόγηση τέτοιων εγγράφων θα έβλα
 οποία, αντιθέτως, ουδόλως παρασχέθηκε στον προσφεύγο πτε το δημόσιο συμφέρον, και ιδιαίτερα τη δημόσια ασφά
 ντα .
 λεια, και ότι τα έγγραφα αυτά αφορούν διαδικασίες του
 Συμβουλίου , συμπεριλαμβανομένων των θέσεων που έχουν
 Όσον αφορά την αξιολόγηση των γλωσσικών του γνώσεων, λάβει μέλη του Συμβουλίου , και καλύπτονται επομένως από
 και ειδικότερα της καλής γνώσεως άλλων επισήμων γλωσσών το καθήκον τηρήσεως του απορρήτου .
 ---pagebreak--- 11.11.95 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 299/19
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αρνητική απόφαση του Διαγραφή της υποθεσεως Τ-112/92 f 1 )
 Συμβουλίου συνιστά παραβίαση τόσο των θεμελιωδών δικαι (95/C 299/33 )
 ωμάτων προσβάσεως σε έγγραφα των θεσμικών οργάνων της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όσο και της αρχής της προστασίας της
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του άρθρου 4 παράγρα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 φοι 1 και 2, της αποφάσεως 93/731/ΕΚ του Συμβουλίου ,
 καθόσον εφαρμόζει εσφαλμένως τα κριτήρια αρνήσεως που Με διαταξη της 11ης Ιουλίου 1995 , o πρόεδρος του τετάρτου
 θεσπίζουν οι προαναφερθείσες διατάξεις. Περαιτέρω, η τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφεύγουσα θεωρεί ότι η αρνητική απάντηση του Συμβου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-112/92: John
 λίου πρέπει να ακυρωθεί λόγω ελλείψεως αιτιολογίας της Cooney κατά


text:
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αρνήσεως.
 (') ΕΕ αριθ. C 34 της 6. 2. 1993 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 28ης Σεπτεμβρίου 1995 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-425/93 (')
 στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des (95/C 299/34 )
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France SARL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Κοινοτήτων
 (Κρατικές ενισχύσεις — Καταγγελία ανταγωνιστή — Παρά Με διαταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του πρώτου
 λειψη κινήσεως της διαδικασίας εξετάσεως — Δικαιώματα πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 άμυνας — Προσφυγή ακυρώσεως) Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 (95/C 299/32) 425/93 : David Wilcox κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (!) ΕΕ αριθ . C 238 της 2. 9. 1993.
 Στην υπόθεση Τ-95/94, Chambre syndicale nationale des
 entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) και
 Brink's France Sàrl , εκπροσωπούμενες από τον Jean-Michel
 Payre , δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Aloyse May , 31 , Grand-Rue, κατά Επιτροπής Διαγραφή της υποθεσεως Τ-430/93 (')
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Michel Nolin
 και Ben Smulders), υποστηριζομένης από τη Γαλλική Δημοκ (95/C 299/35 )
 ρατία, εκπροσωπουμένη από την Catherine de Salins και τον
 Jean-Marc Belorgey), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 της αποφάσεως της Επιτροπής της 31ης Δεκεμβρίου 1993 ,
 περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευγουσών με την Με διαταξη της 11ης Αυγούστου 1995 , o πρόεδρος του
 οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να διαπιστώσει ότι η πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρθρα 92 και 93 της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε ενισχύσεις στη Sécuripost θέσεως Τ-430/93 : Jean Trelhu κατά Συμβουλίου της Ευρω
 SA , το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 από τον K. Lenaerts , Πρόεδρο , τους R. Schintgen , C. P. Briët, των .
 R. Garcia-Valdecasas και την P. Lindh , δικαστές, γραμμα
 τέας: H. Jung, εξέδωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με (') ΕΕ αριθ . C 54 της 25 . 5 . 1993 .
 το ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της 31ης Δεκεμβρίου 1993 της
 Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως των προσφευ
 γουσών με την οποία ζήτησαν από την Επιτροπή να
 διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τα άρ Διαγραφή των συνεκδικασθεισών υποθεσεων Τ-436/93 εως
 θρα 92 και 93 της συνθήκης, λόγω του ότι χορήγησε Τ-441/93 (>)
 ενισχύσεις στη Sécuripost. (95/C 299/36)
 2 . H Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα και τα (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 έξοδα των προσφευγουσών.
 3 . H Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά Με διάταξη της 12ης Ιουλίου 1995 , o προεδρος του πέμπτου
 έξοδα. τετραμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικασθεισών
 (') EE αριθ . C 103 της 11 . 4. 1994. υποθέσεων Τ-436/93 έως Τ-441 /93 : British Petroleum Com
 pany pic, Barclays Bank pic, Hanson pic, Lucas Industries
 Public Limited Company,


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/23
 Προσφυγή της 22ας Μαΐου 2006 — SANOFI AVENTIS κατά ΓΕΕΑ — G. D. SEARLE («ATURION»)
 (Υπόθεση T-146/06)
 (2006/C 190/41)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπαινική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SANOFI AVENTIS, S.A. (Παρίσι) (Εκπρόσωποι: E. Armijo Chavarri και A. Castán Pérez-Gómez,δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου: G. D. SEARLE LLC
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Φεβρουαρίου 2006 που εκδόθηκε στην υπόθεση R 227/2005-1.
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: G. D. SEARLE LLC.
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα ATURION για προϊόντα της κλάσεως 5 — αίτηση αριθ. 1.662.311
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 σήμα ή σημείο του οποίου έγινε επίκληση κατά τη διαδικασία ανακοπής: εθνικό λεκτικό σήμα URION για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών του Γραφείου: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, δεδομένου ότι τα εν λόγω σήματα μπορούν να δημιουργήσουν κίνδυνο συγχύσεως στο εμπόριο.


text:
 10.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 244/13
 Προσφυγή της 6ης Αυγούστου 2009 — Earle Beauty κατά ΓΕΕΑ (NATURALLY ACTIVE)
 (Υπόθεση T-307/09)
 2009/C 244/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Liz Earle Beauty Co. Ltd (Ryde, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: M. Cover, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Μαΐου 2009 στην υπόθεση R 27/2009-2 και να αναγνωρίσει ότι επιτρέπεται η δημοσίευση και η καταχώριση του οικείου κοινοτικού σήματος· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «NATURALLY ACTIVE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5, 16, 18, 35 και 44
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου (νυν άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου) καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη ως εκ του ότι διαπίστωσε ότι η έκφραση «Naturally Active» είναι συνήθης στην αγγλική γλώσσα και, ως εκ τούτου, αποτελεί όρο που εκφράζει έπαινο και ο οποίος εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτός από το ευρύ κοινό και, επομένως, δεν έχει σύμφυτο διακριτικό χαρακτήρα· παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου (νυν άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου) καθόσον το τμήμα προσφυγών: i) διαπίστωσε εσφαλμένως ότι το οικείο σήμα δεν είχε προσλάβει διακριτικό χαρακτήρα μέσω της χρήσεως· και ii) δεν προσέδωσε, όπως κατέστη φανερό, τη δέουσα βαρύτητα στα αντικειμενικού χαρακτήρα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα και, ως εκ τούτου, δεν παρέθεσε προσήκοντες και επαρκείς λόγους προς δικαιολόγηση της διαπιστώσεώς του σε σχέση με την εν λόγω διάταξη· παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου (νυν άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου) καθόσον το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένως το περιλαμβανόμενο στη διάταξη αυτή κριτήριο, σε σχέση με τις διαπιστώσεις του ως προς το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, έναντι όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντί να εφαρμόσει το σχετικό κριτήριο έναντι μόνον των κρατών μελών στα οποία ομιλείται, πρωτίστως, η αγγλική γλώσσα.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/16
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας που ασκήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-361/05)
 (2005/C 296/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους I. Martínez del Peral και M. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας,
 —
 μη εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (2), και από το άρθρο 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ (3), καθόσον δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για την προσαρμογή των χώρων απορρίψεως αποβλήτων του Níjar και του Hoyo de Miguel στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις εν λόγω οδηγίες,
 —
 μη αποστέλλοντας στοιχεία που να αντικρούουν την υποβληθείσα καταγγελία σχετικά με τον χώρο απορρίψεως αποβλήτων της Cueva del Mojón στην La Mojonera, επίσης κατά παραβίαση των υποχρεώσεων που υπέχει το κράτος αυτό από τα άρθρα 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, και από το άρθρο 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, καθόσον δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για την προσαρμογή των χώρων απορρίψεως αποβλήτων της Cueva del Mojón στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις εν λόγω οδηγίες,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις που παρατίθενται στην προηγούμενη παράγραφο,
 2)
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η διαιώνιση της καταστάσεως των συγκεκριμένων χώρων απορρίψεως αποβλήτων προκαλεί σημαντική υποβάθμιση του περιβάλλοντος, για μακρό χρονικό διάστημα, χωρίς να επεμβαίνουν οι αρμόδιες αρχές παρά τις οχλήσεις της Επιτροπής.
 Συγκεκριμένα, τα απόβλητα στους παράνομους χώρους απορρίψεως αποβλήτων απελευθερώνουν στο έδαφος, στον αέρα και στα ύδατα χημικές ουσίες οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου, μολύνουν τα υπόγεια και τα επιφανειακά ύδατα και την ατμόσφαιρα, καθώς και τη χλωρίδα και την πανίδα. Περαιτέρω, η παράνομη καύση και η αυτανάφλεξη λόγω του εύφλεκτου χαρακτήρα των αποβλήτων στους μη ελεγχόμενους χώρους απορρίψεως αποβλήτων προκαλούν πολυάριθμες πυρκαγιές με καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον.
 (1) Οδηγία του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των αποβλήτων (EE ειδ. έκδ. 15/01, σ. 129).
 (2) Οδηγία του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, της 26.3.1991, σ. 32).
 (3) Του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, της 16.7.1999, σ. 1).


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/5
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 27ης Φεβρουαρίου 2014 [αίτηση του Commissione tributaria provinciale di Latina — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Francesco Acanfora κατά Equitalia Sud SpA — Agente di Riscossione Latina, Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina
 (Υπόθεση C-181/13) (1)
 ((Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Άρθρο 107 ΣΛΕΕ - Έννοια του όρου «κρατική ενίσχυση» - Εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι, σε περίπτωση μη εξοφλήσεως του φόρου, ο φορολογούμενος έχει την υποχρέωση να καταβάλει στον φορέα στον οποίο έχει ανατεθεί η υπηρεσία εισπράξεως φόρων ποσό ίσο με το 9 % των βεβαιωμένων ποσών του φόρου ως δαπάνες για την είσπραξη του φόρου - Περιγραφή των πραγματικών περιστατικών - Ανεπαρκής - Προδήλως απαράδεκτο))
 2014/C 184/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Latina
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Francesco Acanfora
 κατά
 Equitalia Sud SpA — Agente di Riscossione Latina, Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Commissione tributaria provinciale di Latina — Ερμηνεία του άρθρου 107 ΣΛΕΕ — Έννοια του όρου «κρατική ενίσχυση» — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει ότι, σε περίπτωση μη εξοφλήσεως του εκκαθαριστικού σημειώματος του φόρου, ο φορολογούμενος έχει την υποχρέωση να καταβάλει στον φορέα στον οποίο έχει ανατεθεί η είσπραξη των φόρων ποσό ίσο με το 9 % των βεβαιωμένων ποσών του φόρου ως δαπάνες για την είσπραξη του φόρου
 Διατακτικό
 Η αίτηση που υπέβαλε το Commissione tributaria provinciale di Latina (Ιταλία), με την απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2012, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 207 σ. 20.7.2013.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/75
 Προσφυγή της 31ης Αυγούστου 2009 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-347/09)
 2009/C 267/135
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και B. Klein)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής SG-Greffe (2009) D/3985 στη διαδικασία ενισχύσεων NN 8/2009, της 2ας Ιουλίου 2009, κατά το μέρος κατά το οποίο η εν λόγω απόφαση χαρακτηρίζει τα κοινοποιηθέντα μέτρα ως κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής C (2009) 5080 τελικό, της 2ας Ιουλίου 2009, σχετικά με καθεστώς ενισχύσεων που συνίστανται αφενός στην εκ χαριστικής αιτίας μεταβίβαση ορισμένων εκτάσεων της φυσικής κληρονομιάς οι οποίες ανήκουν στο Γερμανικό Δημόσιο και αφετέρου σε ορισμένα μέτρα στήριξης μεγάλων έργων για την προστασία της φύσης (κρατική ενίσχυση NN 8/2009 — Γερμανία — Προστατευόμενες φυσικές εκτάσεις). Η Επιτροπή κρίνει, με την απόφαση αυτή, ότι το κοινοποιηθέν καθεστώς ενισχύσεων είναι συμβατό με την κοινή αγορά κατά το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ. Η προσφεύγουσα προσβάλλει την εν λόγω απόφαση κατά το μέρος κατά το οποίο χαρακτηρίζει τα κοινοποιηθέντα μέτρα ως κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ από πολλές απόψεις. Συναφώς ισχυρίζεται κυρίως ότι η καθής κακώς χαρακτήρισε τις οργανώσεις προστασίας της φύσης ως επιχειρήσεις και κακώς παρέλειψε να προβεί στην επιβεβλημένη συνολική εξέταση των κοινοποιηθέντων μέτρων. Επιπλέον, οι οργανώσεις προστασίας της φύσης δεν πρόκειται να αποκομίσουν από τα κοινοποιηθέντα μέτρα κανένα όφελος που να έχει σημασία από την άποψη των ενισχύσεων. Η προσφεύγουσα βάλλει επίσης κατά της εσφαλμένης εφαρμογής του τέταρτου από τα κριτήρια που έθεσε το Δικαστήριο με την απόφαση της 24ης Ιουλίου 2003 στην υπόθεση C-280/00, Altmark Trans και Regierungspräsidium Magdeburg (Συλλογή 2003, σ. I-7747).
 Επικουρικά, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι έχει παραβιαστεί η υποχρέωση αιτιολόγησης την οποία επιβάλλει το άρθρο 253 ΕΚ.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 9ης Ιουλίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-87/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Οργάνωση του χρόνου εργασίας των ειδικευόμενων ιατρών))
 (2015/C 294/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. van Beek και J. Enegren)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: E. Creedon και E. Mc Phillips, A. Joyce και B. Counihan, επικουρούμενοι από τον D. Fennelly, barrister)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 102 της 7.4.2014.


text:
C 299/36 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 16gy Laðot 1994, cia sgm iädqtrg sot Saleiäot Rtmovgäy (EE Pqorutcgä sot Svend Bech Kristensen jasó sot Rtlbotkiäot
 L 130 sgy 25.5.1994, r. 1), rso rveädio 94/10/65/005 auoqoäm sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, arjgheiära rsiy 10 Iotkiäot 1998
 sgm jasarjetgä meäay odijgäy ceäutqay epiä sot Sócot rsgm (Tpoäherg T-103/98)
 peqiueäqeia sgy Kiraboämay rsgm Poqsocakiäa, so Pqxsodijeiäo
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä som J. Azizi, Pqoäedqo, jai (98/C 299/65)
 apoä soty R. García-Valdecasas jai M. Jaeger, dijarseäy,
 cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Iotkiäot 1998 diósang (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 le so ajoäkotho diasajsijoä:
 O Svend Bech Kristensen, jósoijoy Waterloo (Beäkcio), ej-
 pqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. Leclercq, Ariane Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoä-
 qoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 2. Oi pqoruetäcomsey ueäqotm sa dijó soty dijarsijó eänoda cqaueiäa sgy Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange,
 jahxäy jai, apoä joimotä jai eiy okoäjkgqom, sa dijarsijó órjgre rsiy 10 Iotkiäot 1998 emxäpiom sot Pqsodijeiäot sxm
 eänoda rsa opoiäa tpobkgähgje g Episqopgä. Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 3. G Poqsocakijgä Dglojqasiäa ueäqei sa dijó sgy dijarsijó O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 eänoda.
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot, sgy
 (1) EE C 286 sgy 28.10.1995. 6gy Ojsxbqiäot 1997, le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g
 aiäsgrgä sot peqiä apodoärexy sot slgälasoy sot porotä
 pot eiäve jasabkgheiä rso oäqcamo apoä so damijoä rtmsa-
 niodosijoä rtärsgla jai pot dem ekgäuhg tpoäwg jasó som
 tpokocirloä sot aqihlotä sxm rtmsaniälxm esxäm jasÂ
 euaqlocgä sot óqhqot 11, paqócqauoy 2, sot
 paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm,
 sgy 8gy Iotkiäot 1998
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsijó eänoda.
 rsgm tpoäherg T-200/95, X jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm (1)
 Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpókkgkoi Ç Pqoherliäa arjgärexy dioijgsijgäy emrsórexy
 Ç Pqodgäkxy apaqódejso) O pqoruetäcxm, tpókkgkoy sot Rtlbotkiäot, damijgäy ihace-
 (98/C 299/64) meiäay, bókkei jasó sgy apouórexy sot cemijotä diethtmsgä
 dioijgärexy jai pqxsojoäkkot, sgy 6gy Ojsxbqiäot 1997, le
 sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrgä sot peqiä apodoärexy sot
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä) slgälasoy sot porotä pot eiäve jasabkgheiä rso oäqcamo apoä so
 damijoä rtmsaniodosijoä rtärsgla epÂ etjaiqiäa sgy lesauoqóy
 sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm pot apeäjsgre o iädioy rsg
 Rsgm tpoäherg S-200/95, X, pqxägm tpókkgkoy sgy Episqopgäy
 Damiäa jai pot dem ekgäuhg tpoäwg jasó som tpokocirloä sot
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Bqtnekkxäm, ej-
 aqihlotä sxm amacmxqifoleämxm rsa pkaiäria sot joimosijotä
 pqorxpotälemoy apoä som Cexäqcio A. Rajekkaqoäpotko, dijg-
 rtmsaniodosijotä rtrsgälasoy rtmsaniälxm esxäm.
 coäqo Ahgmxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so
 dijgcoqijoä cqaueiäo sot Aloyse May, 31, Grand'Rue, jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Pqoy rsgäqing sxm anixärexäm sot, o pqoruetäcxm epijakeiäsai:
 Laqiäa Jomsotä jai Ana Maria Alves Vieira), le amsijeiälemo
 sgm ajtäqxrg sgy apouórexy peqiä apacoqetärexy eiroädot Ç Sgm paqóbarg sot óqhqot 11 paqócqauoi 1 jai 2, sot
 sot pqoruetäcomsoy-emócomsoy rsa jsiäqia sgy Episqopgäy paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 jasoäpim apouórexy peqiä oqirsijgäy patärexy pot ekgäuhg re Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm. Irvtqiäfesai rtmauxäy oäsi,
 bóqoy sot, jahxäy jai


text:
sgm epidiäjarg apofglixärexy cia sg dtmólei sgy em koäcx diasónexy, o tpókkgkoy eävei sgm
 fgliäa pot tpeärsg rtmauxäy, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso etveäqeia, jasó som vqoämo sgy lomilopoigärexäy, sot, ma
 slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, soty K. emeqcgärei xärse ma jasabkgheiä rsiy Joimoäsgsey eiäse so
 Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, aruakirsijoä rsasirsijoä irodtämalo eiäse so jasÂ apo-
 eneädxre rsiy 8 Iotkiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasa- jopgäm poroä sgy enacoqóy sxm dijaixlósxm sot cia sg
 jsijoä: kgäwg rtmsónexy aqvaioäsgsay pot apeäjsgre pqim apoä
 sgm amókgwg sxm jahgjoämsxm sot. Jasó sgm ópowg sot
 pqoruetäcomsoy, pqoäjeisai cia derliäa aqlodioäsgsa lg
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy apaqódejsg. amacmxqiäfotra opoiadgäpose enotriäa ejsilgärexy rve-
 sijó le sg rjopiloäsgsa kgäwexy tpoäwg sot rtmoäkot gä
 slgälasoy sot porotä sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijó sot eänoda.
 pot leseäueqe o tpókkgkoy.
 (1) EE C 351 sgy 30.12.1995. Ç Sgm eäkkeiwg moliloäsgsay sot óqhqot 10 paqócqauoy 3,
 sqiäso edóuio, sxm cemijxäm ejsekersijxäm diasónexm sot
 óqhqot 11 sot paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä
 ---pagebreak--- 26.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 299/37
 Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm, rsom bahloä Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsijó eänoda.
 pot g amxseäqx diósang epibókkei dipkoä peqioqirloä epiä
 sot euaqlorseäot pkeomejsgälasoy, lg pqobkepoälemo
 apoä som moloheäsg. Koäcoi jai jtäqia epiveiqgälasa
 Ç Sgm täpaqng em pqojeileämx adijaiokoäcgsot pkotsirlotä, Oi koäcoi jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai pamoloioästpa le
 tpoä sgm eämmoia oäsi, tpokociäfomsay xy eärodo sot joimosi- sa epijkgheämsa rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-103/98, Kristen-
 jotä pqoùpokocirlotä so leäqoy sot porotä pot dem sen jasó Rtlbotkiäot (1).
 ekgäuhg tpoäwg rsa pkaiäria sot joimosijotä rtmsaniodosi-
 jotä rtrsgälasoy, so jahotä jaseärsg pkotrioäseqo vxqiäy
 (1) Bkeäpe rekiäda 36 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday.
 jalió moälilg aisiäa.
 Em jasajkeiädi, o pqoruetäcxm epijakeiäsai paqabiäarg
 sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy. Pqobókkesai epÂ
 atsotä o irvtqirloäy oäsi soärom g Episqopgä oärom jai so
 Ekecjsijoä Rtmeädqio, g Oijomolijgä jai Joimxmijgä Epi-
 sqopgä jai g Episqopgä Peqiueqeixäm epirsqeäuotm rsoty Pqorutcgä sot Rainer Dumont du Voitel jasó sot Rtlbot-
 tpgqesotämsey rsa oäqcama atsó tpakkgäkoty so leäqoy kiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pot arjgähgje rsiy 13 Iot-
 sot porotä sxm lesaueqheämsxm dijaixlósxm pot dem kiäot 1998
 ekgäuhg tpoäwg rsa pkaiäria sot joimosijotä rtmsaniodosi-
 jotä rtrsgälasoy. ìrom auoqó so Joimobotäkio, dem heäsei (Tpoäherg T-105/98)
 peqioqirloä cia sgm amacmxäqirg sot rvesijotä eteqce- (98/C 299/67)
 sgälasoy jai kalbómei emdevoleämxy tpoäwg aqihloä rtmsa-
 niälxm esxäm pot tpeqbaiämotm jasó poktä sgm peqiäodo
 tpacxcgäy rsa ehmijó rtmsaniodosijó rtrsgälasa. Loämom (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 so Rtlbotäkio peqioqiäfei so rvesijoä eteqceäsgla jai
 aqmeiäsai sgm apoädorg sot slgälasoy sot porotä so opoiäo O Rainer Dumont du Voitel, jósoijoy Vossem-Tervuren (Beäk-
 dem ekgäuhg tpoäwg rsa pkaiäria sot joimosijotä rtmsanio- cio), ejpqorxpotälemoy apoä soty Pierre-Paul Van Gehuchten
 dosijotä rtrsgälasoy. G diauoqesijgä lesaveiäqirg pot jai Jacques Sambon, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso
 epiutkórresai apoä sa dióuoqa joimosijó oäqcama rsoty rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Louis Schiltz, 2, rue du Fort
 etqirjoleämoty rsgm iädia jasórsarg tpakkgäkoty soty Rheinsheim, órjgre rsiy 13 Iotkiäot 1998 emxäpiom sot
 paqabiófei le som sqoäpo atsoä sgm aqvgä sgy apacoqetä-


text:
Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 rexy sxm diajqiärexm. sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäoma jqiämei sgm
 paqotära pqorutcgä paqadejsgä jai bórilg, ma ajtqxärei sgm
 pqorbakkoälemg pqóng jai ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa
 Pqorutcgä sot Bjarne Hoff-Nielsen jasó sot Rtlbotkiäot dijarsijó eänoda.
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, arjgheiära rsiy 13 Iotkiäot 1998
 (Tpoäherg T-104/98) Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (98/C 299/66)
 O pqoruetäcxm, tpókkgkoy sot Rtlbotkiäot, pqorbókkei sgm
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 apoäuarg sot oqcómot atsotä sgy 27gy Apqikiäot 1998, peqiä
 sgy diadijariäay dia sgy opoiäay dtämasai ma voqgcgheiä rsoty
 O Bjarne Hoff-Nielsen, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotäle- tpakkgäkoty jai so koipoä pqorxpijoä sgy Cqallaseiäay sot
 moy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, VeÂronique Leclercq, Ariane Rtlbotkiäot pqoärbarg re diabahlirleämey pkgqouoqiäey eiy
 Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le veiäqay sot Rtlbotkiäot (1). G pqxäsg aisiokocijgä amauoqó
 soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy Fidu- sgy apouórexy atsgäy paqapeälpei rso óqhqo 151
 ciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 13 Iot- paqócqauoy 3, sgy rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy Etqxpaøjgäy
 kiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Joimoäsgsay, g de pqxäsg aisiokocijgä rjeäwg sgy rsg dgäkxrg
 mosgäsxm pqorutcgä jasó sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy pot rtmópsesai rsgm sekijgä pqóng sot Òlrseqmsal rvesijó
 Emxärexy. le sg beksiäxrg sgy rtmeqcariäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy jai sgy Dtsijoetqxpaøjgäy Emxärexy.
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Rtlbotkiäot, sgy O pqoruetäcxm ejheäsei oäsi g pqorbakkoälemg apoäuarg pqo-
 6gy Ojsxbqiäot 1997, le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g bkeäpei oäsi oi tpókkgkoi pot lpoqotäm ma eävotm pqoärbarg re
 aiäsgrgä sot peqiä apodoärexy sot slgälasoy sot porotä diabahlirleämey pkgqouoqiäey pqeäpei ma diaheäsotm eidijgä
 pot eiäve jasabkgheiä rso oäqcamo apoä so damijoä rtmsa- ódeia, g opoiäa voqgceiäsai jasoäpim Ûeäqetmay aruakeiäayë die-
 niodosijoä rtärsgla jai pot dem ekgäuhg tpoäwg jasó som meqcotälemgy apoä siy aqloädiey ehmijeäy aqveäy sxm jqasxäm
 tpokocirloä sot aqihlotä sxm rtmsaniälxm esxäm jasÂ lekxäm. Paqókkgka, g aposekotära so amsijeiälemo sgy pqo-
 euaqlocgä sot óqhqot 11, paqócqauoy 2, sot rutcgäy apoäuarg epibókkei rsgm ADA meäey tpovqexäreiy jai
 paqaqsgälasoy VIII sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy pqobkeäpei meäa pqomoälia, jahxäy jai peqioqirloä sxm aqlo-
 Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm, dosgäsxm sgy.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 2ας Απριλίου 2009 — Cachuera κατά ΓΕΕΑ — Gelkaps (Ayanda)
 (Υπόθεση T-43/09) (1)
 (Δικόγραφο της προσφυγής - Τυπικά στοιχεία - Απαράδεκτο)
 2009/C 141/90
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: La Cachuera, SA (Misiones, Αργεντινή) (εκπρόσωπος: E. Armijo Chávarri, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Gelkaps GmbH (Pritzwalk, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της απόφασης του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση RE 87/2008-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ La Cachuera, SA και Gelkaps GmbH.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η La Cachuera, SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2013 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-73/08) (1)
 (Χρηματοδοτική συνδρομή καταβληθείσα στο πλαίσιο του προγράμματος Daphné II - Καθορισμός του ποσού της τελικής επιδοτήσεως - Χρεωστικό σημείωμα - Πράξη δεκτική προσφυγής - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δίκαιη διαδικασία - Σφάλματα εκτιμήσεως)
 2013/C 313/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Henning, στη συνέχεια U. Claus και M. Uhmann και τέλος C. Otto, S. Reichmann και L.-J. Schmidt, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Grünheid και B. Simon, στη συνέχεια S. Grünheid και F. Dintilhac)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής που περιέχεται στο χρεωστικό σημείωμα της 26ης Νοεμβρίου 2007, με το οποίο η Επιτροπή ζήτησε από το προσφεύγον να της επιστρέψει το ποσό των 23 228,07 ευρώ που του είχε καταβάλει σε εκτέλεση της συμφωνίας επιδοτήσεως Daphné (JLS/DAP/2004-1/080/YC).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 107 της 26.4.2008.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/31
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2012 — Popp και Zech κατά ΓΕΕΑ — Müller-Boré & Partner (MB)
 (Υπόθεση T-463/12)
 2012/C 379/52
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Eugen Popp (Μόναχο, Γερμανία) και Stefan M. Zech (Μόναχο) (εκπρόσωποι: C. Rohnke και M. Jacob, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Müller-Boré & Partner (Μόναχο, Γερμανία)
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Ιουλίου 2012 στην υπόθεση R 506/2011-1,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούντες την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Οι προσφεύγοντες.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «MB» για υπηρεσίες της κλάσης 42 — Αίτηση καταχώρισης αριθ. 7 369 771.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Müller-Boré & Partner.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «MBP» και το εθνικό και κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «MB&P», για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφος 2, και 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/49
 Προσφυγή της 4ης Οκτωβρίου 2010 — Département du Gers κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-478/10)
 ()
 2010/C 346/95
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Département du Gers (Auch, Γαλλία) (εκπρόσωποι: S. Mabile και J.-P. Mignard, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2010/419/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2010, για την έγκριση της εμπορίας προϊόντων που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από γενετικώς τροποποιημένο αραβόσιτο (SYN-BTØ11-1), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον, γαλλικός νομός με πυκνό αγροτικό πληθυσμό ο οποίος καλλιεργεί μεγάλες εκτάσεις αραβοσίτου, ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως 2010/419/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2010, για την έγκριση της εμπορίας γενετικώς τροποποιημένου αραβοσίτου ή προϊόντων που τον περιέχουν.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως οι οποίοι αφορούν:
 —
 ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές (1), βάσει του οποίου εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, καθόσον:
 —
 ο κανονισμός 1829/2003 εκδόθηκε κατά παραβίαση της αρχής της θεσμικής ισορροπίας, κατά το μέτρο που: i) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν είχε εξουσίες κατά τη διαδικασία εγκρίσεως, ενώ η Επιτροπή είχε υπερβολικά μεγάλη εξουσία, και ii) δεν δόθηκε περιθώριο εκτιμήσεως στα κράτη μέλη,
 —
 ο κανονισμός 1829/2003 εκδόθηκε κατά παραβίαση της αρχής της προλήψεως, κατά το μέτρο που δεν λαμβάνει αρκούντως υπόψη τους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία, για το περιβάλλον, για τη γεωργία και την κτηνοτροφία, τους οποίους προκαλούν τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές,
 —
 ο κανονισμός 1829/2003 προσβάλλει τα δικαιώματα των καταναλωτών, αφενός, διότι δεν προβλέπει κανένα μέτρο το οποίο να παρέχει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να πληροφορούνται ότι τα ζώα που καταναλώνουν έχουν τραφεί με ΓΤΟ και, αφετέρου, καθιστώντας δυνατή την εσφαλμένη κατ’ ουσίαν πληροφόρηση περί της μη υπάρξεως ΓΤΟ σε προϊόντα τα οποία περιέχουν, παρά ταύτα, ΓΤΟ, αλλά σε ποσοστό της συνθέσεώς τους χαμηλότερο του 0,9 %,
 —
 έλλειψη νομιμότητας της προσβαλλομένης αποφάσεως:
 —
 λόγω ελλείψεως αιτιολογίας, πράγμα το οποίο συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου, κατά το μέτρο που η απόφαση της Επιτροπής απλώς παραπέμπει στη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (στο εξής: ΕΑΑΤ),
 —
 λόγω παραλείψεως ασκήσεως αρμοδιότητας, συνιστώσας καταστρατήγηση διαδικασίας, δεδομένου ότι η Επιτροπή παρέλειψε να ασκήσει την εξουσία της εκτιμήσεως,
 —
 λόγω παραβιάσεως της αρχής της προλήψεως, δεδομένου ότι οι μέθοδοι αξιολογήσεως τις οποίες χρησιμοποίησε η ΕΑΑΤ ήταν ατελείς και η αξιολόγηση του αραβοσίτου Bt11 ήταν υπερβολικά αβέβαιη,
 —
 λόγω προσβολής των δικαιωμάτων των καταναλωτών, εξαιτίας της ελλείψεως επισημάνσεως των ζώων που έχουν τραφεί με αραβόσιτο Bt11 και της ελλείψεως διαφανείας όσον αφορά τα προϊόντα που περιέχουν λιγότερο από 0,9 % αραβόσιτο Bt11.
 (1) ΕΕ L 268, σ. 1.


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Juzgado de lo Social No 33 de Madrid (Ισπανία) με διάταξη της 14ης Νοεμβρίου 2005, στην υπόθεση Félix Palacios de la Villa κατά Cortefiel Servicios SA, José Maria Sanz Corral και Martín Tebar Less (παρεμβαίνον: Ministerio Fiscal)
 (Υπόθεση C-411/05)
 (2006/C 36/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Με διάταξη της 14ης Νοεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Νοεμβρίου 2005, το Juzgado de lo Social No 33 de Madrid (Ισπανία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Félix Palacios de la Villa, αφενός, και Cortefiel Servicios SA, José Maria Sanz Corral και Martín Tebar Less, αφετέρου, (παρεμβαίνον: Ministerio Fiscal), που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Είναι αντίθετος προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η οποία απαγορεύει κάθε διάκριση λόγω ηλικίας και η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 13 της Συνθήκης και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 (1), εθνικός νόμος (και συγκεκριμένα η παράγραφος 1 της μόνης μεταβατικής διατάξεως του «νόμου 14/2005 περί των όρων των συλλογικών συμβάσεων που αναφέρονται στη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση»), ο οποίος θεωρεί έγκυρους τους όρους των συλλογικών συμβάσεων περί υποχρεωτικής συνταξιοδοτήσεως, για την οποία τίθενται ως μόνες προϋποθέσεις, αφενός, η συμπλήρωση από τον εργαζόμενο του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση και, αφετέρου, η πλήρωση των προϋποθέσεων που απαιτούνται από την ισπανική νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως για τη θεμελίωση δικαιώματος συνταξιοδοτήσεως;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ως άνω ερώτημα:
 Υποχρεούμαι ως εθνικός δικαστής, σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η οποία απαγορεύει κάθε διάκριση λόγω ηλικίας και η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 13 της Συνθήκης και από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78, να απόσχω από την εφαρμογή στην υπόθεση της προαναφερθείσας μόνης μεταβατικής διατάξεως του ως άνω νόμου 14/2005;
 (1) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000 για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/26
 Προσφυγή-αγωγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2016 — CJ κατά ECDC
 (Υπόθεση T-692/16)
 (2016/C 441/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CJ (Άγιος Στέφανος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Κόλιας, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC)
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να υποχρεώσει το ECDC να του καταβάλει, νομιμοτόκως, τις αποδοχές που θα είχε λάβει από την 1η Μαΐου 2012 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 εάν είχε παραμείνει στην υπηρεσία του ECDC, τις οποίες, εν αναμονή του υπολογισμού τους εκ μέρους του ECDC, ο ίδιος αποτιμά προσωρινά στο ποσό των 140 000 ευρώ·
 —
 να υποχρεώσει το ECDC να του καταβάλει το ποσό των 13 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη·
 —
 να καταδικάσει το ECDC στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τα εξής:
 1.
 Πρώτον, υποστηρίζει ότι το ECDC παρέβη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ, επειδή δεν εφάρμοσε ορθώς την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-159/12 και F-161/12, CJ κατά ECDC, και προβάλλει ειδικότερα
 —
 ότι, επειδή οι ουσιώδεις περιστάσεις είχαν αμετάκλητα μεταβληθεί, το ECDC κακώς έδωσε αναδρομική ισχύ στην προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 ότι το ECDC παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν ούτε πρόσφορη ούτε αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού που επεδίωκε η απόλυση που έλαβε χώρα το 2012 και στη συνέχεια ακυρώθηκε·
 —
 ότι το ECDC υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, επειδή δεν έλαβε υπόψη ότι η επικεφαλής της νομικής υπηρεσίας του ECDC είχε επιτύχει την πρόσληψή της με δόλια μέσα·
 —
 ότι το ECDC παρέβη το άρθρο 22α, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, επειδή τον απέλυσε αντιδρώντας στην εκ μέρους του υποβολή αναφοράς, in tempore non suspecto λίγο πριν την απόλυσή του, σχετικά με πραγματικά περιστατικά από τα οποία προέκυπταν υποψίες οικονομικής κακοδιαχείρισης στο ECDC.
 2.
 Δεύτερον, ζητεί χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που του προκάλεσε η εκ μέρους του ECDC παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και η δήλωσή του ότι ο ίδιος επιχείρησε να προωθήσει την ευνοιοκρατία.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/31
 Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2017 — M J Quinlan & Associates κατά EUIPO — Intersnack Group (Μορφή ενός καγκουρό)
 (Υπόθεση T-219/17)
 (2017/C 178/45)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: M J Quinlan & Associates Pty Ltd (Hope Island, Queensland, Αυστραλία) (εκπρόσωποι: M. Freiherr von Welser και A. Bender, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Intersnack Group GmbH & Co. KG (Ντίσελντορφ, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μορφή ενός καγκουρό) — Υπ’ αριθ. 13 342 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση R 218/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να διεξαγάγει προφορική διαδικασία, προκειμένου να διασφαλισθεί πλήρως το δικαίωμα ακροάσεως της προσφεύγουσας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/23
 Προσφυγή-αγωγή της 28ης Δεκεμβρίου 2016 — Collins κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-919/16)
 (2017/C 070/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Jane Maria Collins (Hotham, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: I. Anderson, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2016, περί μη προασπίσεως της ασυλίας και των προνομίων της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 —
 να αποφανθεί επί του αιτήματος της προσφεύγουσας-ενάγουσας το οποίο αφορά την εκ μέρους του Κοινοβουλίου προάσπιση της ασυλίας και των προνομίων της βάσει του άρθρου 8 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 —
 να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη λόγω της προσβαλλομένης αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέβησαν το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθόσον δεν εξέτασαν τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισε η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέβησαν το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθόσον δεν αιτιολόγησαν προσηκόντως την απόφαση περί μη προασπίσεως της κατ’ άρθρο 8 του ως άνω πρωτοκόλλου ασυλίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέβησαν τα άρθρα 6 και 11 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθόσον δεν διασφάλισαν την διεξαγωγή αμερόληπτης ακροάσεως.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται σοβαρό νομικό σφάλμα στο οποίο υπέπεσαν η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.


text:
AoiØ . C 233/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 8 . 96
 διαχειριστικές εξουσίες της Επιτροπής, τις οποίες ορίζει o Αίτηση για χην έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3030/93 του Συμβουλίου ('). υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, με
 Διάφορες διατάξεις του κανονισμού αυτού καθιστούν διάταξη της 13ης Μαΐου 1996, στην υπόθεση Βελγικό
 ανεπίτρεπτη αυτή τη μορφή διακριτικής ευχέρειας της Δημόσιο κατά 1 ) Banque Indosuez, 2) Stahlhandel Schmitz
 Επιτροπής, η οποία απάδει άλλωστε και προς την έκταση GmbH και 3) NV Rijn- en Kanaalvaart Expeditie και στην
 και τη φύση της διαχειριστικής της εξουσίας. υπόθεση Βελγικό Δημόσιο κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας
 (Υπόθεση C-177/96)
 H παραχώρηση «εξαιρετικών μέτρων ευελιξίας» αντιβαί (96/C 233/05 )
 νει επίσης προς το σκοπό της αυστηρής και διαφανούς
 διαχειρίσεως των ποσοτικών ορίων, η οποία διαπνέει το Με διάταξη της 13ης Μαίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 καθιερούμενο με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3030/93 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 σύστημα. Τα «εξαιρετικά μέτρα ευελιξίας», που εφαρμό στις 22 Μαΐου 1996, το Rechtbank van eerste aanleg te
 στηκαν χάριν των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων Antwerpen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Βελγικού
 προελεύσεως Κίνας στις 6 Μαρτίου , υπερέβησαν κατά Δημοσίου κατά 1 . Banque Indosuez, 2 . Stahlhandel Schmitz
 πολύ τα κανονικώς προβλεπόμενα όρια ευελιξίας και GmbH και 3 . NV Rijn- en Kanaalvaart Expeditie και μεταξύ
 αντέβησαν αναμφισβήτητα προς την επιλογή του Συμβου Βελγικού Δημοσίου κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας , που
 λίου περί επιβραδύνσεως του ρυθμού ετησίας αυξήσεως εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 των εφαρμοστέων για την Κίνα ποσοτικών ορίων, η οποία προδικαστικής αποφάσεως επί των ακολουθούν ερωτημά
 προκύπτει από τη συμφωνία, της οποίας έγινε αναδια των :
 πραγμάτευση το 1995 ' κατά συνέπεια, τα μέτρα αυτά όχι
 μόνο δεν ευρίσκουν νόμιμο έρεισμα στη διμερή συμφωνία , 1 ) Στην απόφαση αριθ . 2131 /88/ΕΚΑΧ , καλύπτει η ονομα
 αλλά και αφίστανται από το πνεύμα και το γράμμα των σία « Γιουγκοσλαβία» και το κράτος της Μακεδονίας
 διατάξεών της. H πρακτική των «εξαιρετικών μέτρων Σκοπίων αφότου αυτό διαχωρίστηκε από τη (μικρή)
 ευελιξίας» στοιχειοθετεί άλλη μια οφθαλμοφανή και Γιουγκοσλαβία ;
 κατάφωρη προσβολή των γενικών και θεμελιωδών αρχών
 της κοινοτικής εννόμου τάξεως, τις οποίες έχει αναγνωρί 2 ) Επιβάλλονται οι δασμοί αντιντάμπινγκ οι οποίου , κατ'
 σει η κοινοτική νομολογία. εφαρμογήν της αποφάσεως αριθ . 2131 /88/ΕΚΑΧ ('), ει
 σπράττονται επί των εισαγωγών στη βελγο-λουξεμβουρ
 γιανή οικονομική ένωση προϊόντων σιδηρουργίας κατα
 — Κατάφωρη προσβολή των γενικών αρχών της νομίμου γωγής Γιουγκοσλαβίας, και στις εισαγωγές TOJV ιδίων
 αρμοδιότητας, της θεσμικής ισορροπίας και της δικαιολο προϊόντος καταγωγής του κράτους της Μακεδονίας
 γημένης εμπιστοσύνης των συναλλασσομένων της Κοινό Σκοπίων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της
 τητας: η Επιτροπή , ως όργανο εκτελέσεως των συναπτο περιόδου από 1ης Μαΐου 1992 έως 31 Ιουλίου 1992 ;
 μένων από το Συμβούλιο εμπορικών συμφωνιών, υποχρε
 ούται να περιορίζει τη δράση της στην εφαρμογή των (') ΕΕ αριθ . L 188 της 19 . 7 . 1988 , σ. 14.
 διατάξεων που συνομολογήθηκαν. Κάθε απόφαση υπερ
 βαίνουσα τα


text:
όρια αυτά, όπως είναι τα « εξαιρετικά μέτρα
 ευελιξίας», παραβιάζει την αρχή της νομίμου αρμοδιότη
 τας και, συνεπώς, είναι παράνομη ως αναρμοδίως λη
 φθείσα. H Επιτροπή προσβάλλει, περαιτέρω , την αρχή της
 θεσμικής ισορροπίας κατά την έκδοση αποφάσεων, οι Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως, η οποία
 οποίες, υπό το πρίσμα των εννόμων αποτελεσμάτων τους, υποβλήθηκε με διάταξη του Raad van State των Κάτω
 συνιστούν παρέκκλιση από διατάξεις, των οποίων η Χωρών, της 31ης Μαΐου 1996, στην υπόθεση 1 ) Beside BV
 επικύρωση , σε κοινοτικό επίπεδο, ή η σύναψη , σε διεθνές και 2) I. M. Besselsen κατά Minister van Volkshuisvesting,
 επίπεδο, εναπόκειται αποκλειστικά στο Συμβούλιο . Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
 (Υπόθεση C-192/96)
 H πρακτική των «εξαιρετικών μέτρων ευελιξίας» αντι (96/C 233/06 )
 προσωπεύει έναν αστάθμητο παράγοντα που ανατρέπει
 τις εύλογες προσδοκίες των συναλλασσομένων, και ειδι Με διάταξη που εξέδωσε στις 31 Μαίου 1996 και η οποία
 κότερα των επιχειρηματιών της κλωστοϋφαντουργικής περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Ιουνίου
 βιομηχανίας - τα μέτρα αυτά, όντας απρόβλεπτα και μη 1996, το Raad van State των Κάτω Χωρών , στο πλαίσιο της
 υπηρετούντα κάποιο επιτακτικό δημόσιο συμφέρον, διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ , αφενός, Beside
 προσβάλλουν την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύ B.V. και I. M. Besselsen και, αφετέρου , Minister van Volks
 νης και είναι —και γι' αυτόν το λόγο— παράνομες. huisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, υπέβαλε
 στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα
 προδικαστικά ερωτήματα:
 (') Κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ. 3030/93 του Συμβουλίου , της 12ης
 Οκτωβρίου 1993, περί κοινών κανόνων εισαγωγής ορισμένων 1 ) O όρος «αστικά/οικιακά απόβλητα», που περιλαμβάνεται
 κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών υπό τον κωδικό AD 160 στο παράρτημα III του κανονι
 ( ΕΕ αριθ . L 275 της 8. 11 . 1993 , σ. 1 ). σμού (ΕΟΚ) αριθ . 259/93 του Συμβουλίου , της 1ης
 Φεβρουαρίου 1993 , σχετικά με την παρακολούθηση και
 τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της
 Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους ('),
 όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενεστέρως, έχει την