text:
C 21/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα. του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003
 (Υπόθεση C-490/03)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (2004/C 21/38)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 (Υπόθεση C-489/03) αποφάσεως της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά
 με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η
 Ισπανία σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στη Βισκάγια
 (2004/C 21/37) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1763], ή, εν πάση
 περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις
 αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου έξοδα.
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 11.7.2001, σχετικά με το
 καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία
 σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στην Guipúzcoa
 (Ισπανία) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1761],
 ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις
 διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4,
 Προσφυγή της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας κατά της Επιτρο-
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003)
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 (Υπόθεση C-492/03)
 (2004/C 21/39)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον Ηarald
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03. Dossi, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003) ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2011 — Solvay SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-109/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Αγορά του ανθρακικού νατρίου εντός της Κοινότητας - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας - Πρόσβαση στον φάκελο - Ακρόαση της επιχειρήσεως)
 2011/C 370/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Solvay SA (εκπρόσωποι: P. Foriers, F. Louis, R. Jafferali και A. Vallery, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall, F. Castillo de la Torre, και N. Coutrelis, avocate)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 17ης Δεκεμβρίου 2009, T-57/01, Solvay κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της αναιρεσείουσας για ακύρωση της αποφάσεως 2003/6/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 82 [ΕΚ] — Ανταγωνισμός — Αγορά ανθρακικού νατρίου στην Κοινότητα (εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας) — Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως — Προσβολή του δικαιώματος του δικάζεσθαι εντός ευλόγου χρόνου — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας — Προγενέστερος εσφαλμένος γεωγραφικός καθορισμός της σχετικής αγοράς — Έλλειψη αιτιολογίας — Εξαιρετικές περιστάσεις αποδεικνύουσες την έλλειψη δεσπόζουσας θέσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 17ης Δεκεμβρίου 2009, T-57/01, Solvay κατά Επιτροπής.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση 2003/6/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την κίνηση διαδικασίας δυνάμει του άρθρου 82 της Συνθήκης ΕΚ (COMP/33.133-C: Ανθρακικό νάτριο — Solvay).
 3)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της κατ’ αναίρεση διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 [αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Dr. Falk Pharma GmbH κατά DAK-Gesundheit
 (Υπόθεση C-410/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α' - Έννοια του όρου «δημόσια σύμβαση» - Σύστημα προμήθειας προϊόντων στο πλαίσιο του οποίου εγκρίνεται ως προμηθευτής κάθε οικονομικός φορέας που πληροί εκ των προτέρων καθορισμένες προϋποθέσεις - Προμήθεια φαρμάκων καλυπτόμενων από γενικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως - Συμφωνίες μεταξύ ταμείου ασφαλίσεως υγείας και όλων των προμηθευτών φαρμάκων με βάση ορισμένη δραστική ουσία, οι οποίοι προβαίνουν σε προκαθορισμένη ποσοστιαία έκπτωση επί της τιμής - Νομοθεσία προβλέπουσα, καταρχήν, την υποκατάσταση φαρμάκου καλυπτόμενου από το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως, το οποίο διατίθεται στο εμπόριο από επιχείρηση που δεν έχει συνάψει τέτοια σύμβαση, από φάρμακο του ίδιου τύπου, το οποίο διατίθεται στο εμπόριο από επιχείρηση που έχει συνάψει τέτοια σύμβαση))
 (2016/C 287/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Dr. Falk Pharma GmbH
 κατά
 DAK-Gesundheit
 παρισταμένης της: Kohlpharma GmbH
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι δεν αποτελεί δημόσια σύμβαση, κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας, σύστημα συμφωνιών, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, στο πλαίσιο του οποίου ένας δημόσιος φορέας επιδιώκει την προμήθεια προϊόντων από την αγορά, διά της συνάψεως συμβάσεων, καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος του συστήματος αυτού, με όποιον οικονομικό φορέα δεσμεύεται να παράσχει τα ζητούμενα προϊόντα υπό προκαθορισμένους όρους, χωρίς να διενεργείται επιλογή μεταξύ των ενδιαφερομένων οικονομικών φορέων, οι οποίοι δύνανται να προσχωρήσουν στο εν λόγω σύστημα καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος του.
 2)
 Εφόσον το αντικείμενο της διαδικασίας εγκρίσεως για την προσχώρηση σε σύστημα συμφωνιών, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, παρουσιάζει διασυνοριακό ενδιαφέρον, η διαδικασία αυτή πρέπει να σχεδιάζεται και να οργανώνεται σύμφωνα με τους θεμελιώδεις κανόνες της Συνθήκης ΛΕΕ, ιδίως δε σύμφωνα με τις αρχές της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της ίσης μεταχειρίσεως των οικονομικών φορέων, καθώς και με την απορρέουσα από αυτές υποχρέωση διαφάνειας.
 (1) ΕΕ C 409 της 17.11 2014.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) στις 30 Μαΐου 2016 — António Fernando Maio Marques da Rosa κατά Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA
 (Υπόθεση C-306/16)
 (2016/C 326/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal da Relação do Porto
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: António Fernando Maio Marques da Rosa
 Εφεσίβλητη: Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Λαμβανομένων υπόψη του άρθρου 5 της οδηγίας 93/104/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, και του άρθρου 5 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, καθώς και του άρθρου 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε περίπτωση εργαζομένων που εργάζονται με βάρδιες και εκ περιτροπής περιόδους αναπαύσεως, σε επιχείρηση ανοικτή κάθε ημέρα της εβδομάδας, η οποία δεν έχει ωστόσο συνεχή 24ωρη παραγωγική δραστηριότητα, είναι υποχρεωτικό να χορηγείται η υποχρεωτική ημέρα αναπαύσεως την οποία δικαιούται ο εργαζόμενος εντός κάθε περιόδου 7 ημερών, δηλαδή, τουλάχιστον την έβδομη ημέρα που έπεται 6 διαδοχικών ημερών εργασίας;
 2)
 Συνάδει με τις προμνησθείσες οδηγίες και διατάξεις ερμηνεία κατά την οποία, σε σχέση με τους συγκεκριμένους εργαζομένους, ο εργοδότης μπορεί να επιλέγει ελεύθερα τις ημέρες στις οποίες παρέχει στον εργαζόμενο, εντός κάθε εβδομάδας, την ανάπαυση την οποία αυτός δικαιούται, με αποτέλεσμα να μπορεί να υποχρεωθεί ο εργαζόμενος να εργαστεί, χωρίς υπερωριακή αμοιβή, έως 10 διαδοχικές ημέρες (παραδείγματος χάριν, από την Τετάρτη μιας εβδομάδας, κατόπιν αναπαύσεως τη Δευτέρα και την Τρίτη, έως την Παρασκευή της επόμενης εβδομάδας, με ανάπαυση το Σάββατο και την Κυριακή που ακολουθούν);
 3)
 Συνάδει με τις προμνησθείσες οδηγίες και διατάξεις ερμηνεία κατά την οποία η περίοδος συνεχούς αναπαύσεως 24 ωρών μπορεί να χορηγηθεί σε οποιαδήποτε ημερολογιακή ημέρα καθορισμένης περιόδου 7 ημερολογιακών ημερών και η επόμενη περίοδος συνεχούς αναπαύσεως 24 ωρών (στις οποίες προστίθενται οι 11 ώρες ημερήσιας αναπαύσεως) μπορεί επίσης να χορηγηθεί σε οποιαδήποτε από τις ημερολογιακές ημέρες της περιόδου 7 ημερολογιακών ημερών που έπεται της προμνησθείσας περιόδου;
 4)
 Συνάδει με τις προμνησθείσες οδηγίες και διατάξεις, λαμβανομένου επίσης υπόψη του άρθρου 16, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, ερμηνεία κατά την οποία ο εργαζόμενος, αντί να λαμβάνει περίοδο συνεχούς αναπαύσεως 24 ωρών (στις οποίες προστίθενται οι 11 ώρες ημερήσιας αναπαύσεως) για κάθε περίοδο 7 ημερών, μπορεί να λαμβάνει δύο, διαδοχικές ή μη, περιόδους συνεχούς αναπαύσεως 24 ωρών σε οποιαδήποτε από τις 4 φυσικές ημέρες καθορισμένης περιόδου αναφοράς 14 φυσικών ημερών;
 (1) Οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (EE 1993, L 307, σ. 18).
 (2) Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (EE 2003, L 299, σ. 9).


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/32
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Audiencia provincial de Tarragona (Ισπανία) στις 4 Ιανουαρίου 2010 — Εισαγγελική Αρχή κατά Valentín Salmerón Sánchez
 (Υπόθεση C-1/10)
 2010/C 63/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia provincial de Tarragona
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: Valentín Salmerón Sánchez
 Έτεροι διάδικοι: Εισαγγελική Αρχή και Dorotea López León
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το δικαίωμα του θύματος να γίνεται κατανοητό, στο οποίο αναφέρεται η όγδοη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως-πλαισίου (1), να ερμηνευθεί ως θετική υποχρέωση των δημοσίων αρχών που είναι επιφορτισμένες με τη δίωξη και την καταστολή των εγκληματικών πράξεων να δίνουν στο θύμα τη δυνατότητα να εκφράζει την εκτίμησή του, τις σκέψεις του και τη γνώμη του ως προς τα άμεσα αποτελέσματα που μπορεί να έχει για τη ζωή του η επιβολή μέτρων στον θύτη με τον οποίο το θύμα διατηρεί οικογενειακή ή στενή συναισθηματική σχέση;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 2 της αποφάσεως-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η υποχρέωση των κρατών να αναγνωρίζουν τα δικαιώματα και τα θεμιτά συμφέροντα του θύματος τους επιβάλλει να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη του θύματος όταν οι ποινικές συνέπειες της δίκης δύνανται να επηρεάσουν καίρια και άμεσα την άσκηση του δικαιώματός του για ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής του;
 3)
 Έχει το άρθρο 2 της αποφάσεως-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ την έννοια ότι οι δημόσιες αρχές δεν μπορούν να αρνηθούν να λάβουν υπόψη τους την ελεύθερη βούληση του θύματος όταν το θύμα αντιτάσσεται στην επιβολή ή στη διατήρηση μέτρου απομακρύνσεως, στην περίπτωση που ο θύτης είναι μέλος της οικογένειάς του και δεν διαπιστώνεται αντικειμενικός κίνδυνος υποτροπής και εφόσον διαπιστώνεται ότι η προσωπικότητα του θύματος είναι ικανοποιητικού κοινωνικού, μορφωτικού και συναισθηματικού επιπέδου, οπότε αποκλείεται η δυνατότητα υποταγής στον θύτη ή, αντιθέτως, πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να εξακολουθήσει να θεωρείται λυσιτελές το μέτρο αυτό, λαμβανομένης υπόψη της ειδικής κατηγορίας των εγκλημάτων αυτών;
 4)
 Πρέπει το άρθρο 8 της αποφάσεως-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ, καθόσον θεσπίζει ότι κάθε κράτος διασφαλίζει επαρκές επίπεδο προστασίας για τα θύματα, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καθιστά δυνατή τη γενικευμένη και υποχρεωτική επιβολή μέτρων απομακρύνσεως ή απαγορεύσεως κάθε επαφής, ως παρεπομένων ποινών σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες πρόκειται για θύμα ενδοοικογενειακών εγκλημάτων, λαμβανομένης υπόψη της ειδικής κατηγορίας των παραβατικών αυτών πράξεων, ή, αντιθέτως, απαιτεί το άρθρο 8 να πραγματοποιείται εξατομικευμένη στάθμιση των συμφερόντων, βάσει της οποίας να μπορεί να εξακριβώνεται, ανά περίπτωση, το επαρκές επίπεδο προστασίας λαμβανομένων υπόψη των εμπλεκομένων συμφερόντων;
 5)
 Έχει το άρθρο 10 της αποφάσεως-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ την έννοια ότι επιτρέπει να αποκλείεται γενικώς η μεσολάβηση στις ποινικές διαδικασίες σχετικά με ενδοοικογενειακά εγκλήματα ή, αντιθέτως, πρέπει να επιτρέπει τη μεσολάβηση και σε αυτό το είδος διαδικασιών, ώστε να σταθμίζονται κατά περίπτωση τα εμπλεκόμενα συμφέροντα;
 (1) Απόφαση-πλαίσιο 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, σχετικά με το καθεστώς των θυμάτων σε ποινικές διαδικασίες (ΕΕ L 82, σ. 1).


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/45
 (2006/C 178/82)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 165 της 15.7.2006
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 154 της 1.7.2006
 ΕΕ C 143 της 17.6.2006
 ΕΕ C 131 της 3.6.2006
 ΕΕ C 121 της 20.5.2006
 ΕΕ C 108 της 6.5.2006
 ΕΕ C 96 της 22.4.2006
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Νοεμβρίου 2006 [αίτηση του Gerechtshof te Άμστερνταμ (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Compaq Computer International Corporation κατά Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem
 (Υπόθεση C-306/04) (1)
 (Δασμολογητέα αξία - Φορητοί Υπολογιστές με λογισμικό λειτουργικού συστήματος)
 (2006/C 331/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gerechtshof te Άμστερνταμ
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Compaq Computer International Corporation
 κατά
 Douanedistrict Arnhem
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Gerechtshof te Άμστερνταμ — Ερμηνεία του άρθρου 32, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1) — Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων — Φορητοί υπολογιστές οι οποίοι, όταν εισήχθησαν, ήσαν εξοπλισμένοι με λειτουργικά συστήματα
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Κατά την εισαγωγή υπολογιστών τους οποίους ο πωλητής έχει εφοδιάσει με λογισμικό που περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα συστήματα εκμεταλλεύσεως τα οποία ο αγοραστής έθεσε δωρεάν στη διάθεσή του επιβάλλεται, σύμφωνα με το άρθρο 32, παράγραφος 1, στοιχείο β' ή γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί τελωνειακού κώδικα, προκειμένου να καθοριστεί η δασμολογητέα αξία αυτών των υπολογιστών, να προστίθεται στη συναλλακτική τους αξία η αξία αυτού του λογισμικού στην περίπτωση κατά την οποία η αξία αυτή δεν περιελήφθη στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τους υπολογιστές αυτούς τιμή.
 Το ίδιο ισχύει στην περίπτωση κατά την οποία οι εθνικές αρχές δέχονται, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, ως συναλλακτική αξία την τιμή μιας πωλήσεως διαφορετικής εκείνης την οποία συνήψε ο κοινοτικός αγοραστής. Σε μια τέτοια περίπτωση, ως «αγοραστής» κατά την έννοια του άρθρου 32, παράγραφος 1, στοιχεί β', ή γ', του κανονισμού 2913/92, πρέπει να νοείται ο αγοραστής ο οποίος συνήψε την άλλη αυτή πράξη πωλήσεως.
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
C 340/22 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.11.98
 (Isakiäa), ejpqorxpotälemoi apoä soty Carlo Piccoli jai Fabri- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 zio Fabbri, dijgcoäqoty Forlì-Cesena, jai som FrancËois Turk,
 dijgcoäqo Kotnelbotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco 2. O pqoruetäcxm ueäqei so rtämoko sxm dijarsijxäm enoädxm.
 som FrancËois Turk, 13A, avenue Guillaume, jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Francesco P. (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 Ruggeri Laderchi), le amsijeiälemo aiäsgrg leqijgäy ajtqxä-
 rexy sot jamomirlotä (EJ) aqih. 1488/97 sgy Episqopgäy, sgy
 29gy Iotkiäot 1997, cia sgm sqopopoiägrg sot jamomirlotä
 (EOJ) aqih. 2092/91 sot Rtlbotkiäot, peqiä sot biokocijotä
 sqoäpot paqacxcgäy cexqcijxäm pqoøoämsxm jai sxm rvesijxäm
 emdeiänexm rsa cexqcijó pqoøoämsa jai rsa eiädg diasqougäy DIASANG SOT PQOEDQOT SOT PQXSODIJEIOT
 (EE L 202 sgy 30.7.1997, r. 12), so Pqxsodijeiäo (pqxäso sgy 12gy Atcotärsot 1998
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, pqoäedqo, jai
 soty R. M. Moura Ramos jai P. Mengozzi, dijarseäy, cqal- rsgm tpoäherg T-42/98 R, Maria Paola Sabbatucci jasó
 laseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 9 Repselbqiäot 1998 diósang Etqxpaøjotä Joimobotkiäot
 le so ajoäkotho diasajsijoä: (Aiäsgrg kgäwexy pqorxqimxäm leäsqxm Ç Uikijoäy diajamo-
 mirloäy Ç Derletsijoäy vaqajsgäqay Ç Atsepócceksg dia-
 cqaugä Ç Pqoùpoheäreiy)
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. (98/C 340/44)
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 2. Jasadijófei soty pqoruetäcomsey rsa dijarsijó eänoda.
 Rsgm tpoäherg S-42/98 R, Maria Paola Sabbatucci, tpókkgkoy
 sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot, jósoijoy Kotnelbotäqcot,
 ( ) EE C 387 sgy 20.12.1997.
 1
 ejpqorxpotälemg apoä soty Alberto Dal Ferro jai Andrea
 Cevese, djgcoäqoty Vicence, dijgcoqijoä cqaueiäo Morresi, 67,
 avenue des Nerviens, Bqtneäkkey, jasó Etqxpaøjotä Joimo-
 botkiäot (ejpqoärxpoi: Antonio Caiola jai Evelyn Waldherr),
 le amsijeiälemo aiäsgrg kgäwexy pqorxqimxäm leäsqxm tpobkg-
 heiära bórei sot óqhqot 91, paqócqauoy 4, sot Jamomirlotä
 Tpgqeriajgäy Jasasórexy sxm tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT Joimosgäsxm jai rtäluxma le sa óqhqa 185 jai 186 sgy
 sgy 17gy Repselbqiäot 1998 Rtmhgäjgy EJ, o Pqoäedqoy sot Pqxsodijeiäot eneädxre rsiy
 12 Atcotärsot 1998 Diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 rsgm tpoäherg T-40/98, Giuliano Pagliarani jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) 1. Diacqóuei sgm tpoäherg S-42/98 R apoä so pqxsoäjokko.
 (Tpókkgkoi Ç Bahlokocijgä jasósang Ç Meäa pqaclasijó 2. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda.
 peqirsasijó Ç Apaqódejso)
 (98/C 340/43)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Pqorutcgä sxm Dolores Rodriguez PeÂrez, Francisco Andrada
 Sanz, Pablo FernaÂndez Ruiz, Fabriciano Corchete Vicente,
 Antonio Oliva EspanÄol, Miguel Alay Marcos, Geraldine
 Rsgm tpoäherg S-40/98, Giuliano Pagliarani, eäjsajsoy tpók-
 O'Shea, Ana Luisa Muller, Alfonso Novoa Diz, Ernesto PeÂrez
 kgkoy sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoi-
 Carbonell, Alfredo Escribano Martínez, Soledad Blanco Man-
 joy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy apoä soty Mario Spandre
 gudo, Enrique Rojas de Montis, Joan Antoni Salmurri Trint-
 jai Claudio Mereu, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso
 xet, Federica Burel Louberry, Elena Frutos Zamarrón, Rafael
 rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo Thielen, 21, rue
 Aguirre Unceta, Manuel Parejo Pagador, Pablo Pardo Ortiz,
 de Nassau, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Santiago Vazquez Souto, Concepción Sanmartín Quintela,
 (ejpqoärxpoi: Gianluigi Valsesia jai Christine Berardis-Kay-
 Saturnino DuraÂn Vidal, Luis Guembe Casi jai Alfonso Ruiz
 ser), le amsijeiälemo, auemoäy, aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouó-
 de AzuÂa CastanÄo jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 rexy


text:
sgy ADA sgy 28gy Ojsxbqiäot 1993 peqiä sgy jasasó-
 Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 23 Iotkiäot 1998
 nexy sot pqoruetäcomsoy rsom bahloä B 3, jkilójio 3, jai
 sgy apouórexy sgy ADA sgy 8gy Dejelbqiäot 1997 peqiä (Tpoäherg T-114/98)
 apoqqiäwexy sgy emrsórexy sot pqoruetäcomsoy, jahoärom le (98/C 340/45)
 sgm apoäuarg atsgä dem kalbómesai tpoäwg g pirsopoigheiära
 epacceklasijgä elpeiqiäa jai, aueseäqot, aiäsgrg jasarsórexy (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 sgy tkijgäy fgliäay pot ueäqesai oäsi tpeärsg o pqoruetäcxm
 koäcx sxm apouórexm atsxäm, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso Oi Dolores Rodriguez PeÂrez, Francisco Andrada Sanz, Pablo
 slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, soty K. FernaÂndez Ruiz, Fabriciano Corchete Vicente, Antonio Oliva
 Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, EspanÄol, Miguel Alay Marcos, Geraldine O'Shea, Ana Luisa
 eneädxre rsiy 17 Repselbqiäot 1998 diósang le so ajoäkotho Muller, Alfonso Novoa Diz, Ernesto PeÂrez Carbonell, Alfredo
 diasajsijoä: Escribano Martínez, Soledad Blanco Mangudo, Enrique Rojas
 ---pagebreak--- 7.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 340/23
 de Montis, Joan Antoni Raklhqqi Sqimsves, Uedeqiwa Bhqek heiaë, pqócla pot dem rtlbaiämei, dem ha lpoqotäre atsgä ma
 Kohbeqqf, Ekema Uqhsor Talaqqúm, Qauaek Achiqqe hexqgheiä otäse pqaclasijgä otäse aposekerlasijgä, euoärom,
 Hmwesa, Lamhek Paqeno Pacadoq, Pabko Paqdo Oqsit, tärseqa apoä dxädeja eäsg diapqaclasetärexm, dem eävei eireäsi
 Ramsiaco Xathet Rohso, Womwepwiúm Ramlaqsöm himseka, episetvheiä rtluxmiäa rvesijó le so peqievoälemo sot pqo-
 Rashqmimo Dhqaäm Xidak, Khir Chelbe Wari jai Alfonso lmglometheämsoy barikijotä diasóclasoy.
 Ruiz de AzuÂa CastaÄno, jósoijoi Bqtnekkxäm jai Kotnelbotäq-
 cot, ejpqorxpotälemoi apoä som Antonio Creus jai sgm Oi pqoruetäcomsey ejsilotäm epiärgy oäsi g jahgäy tpeqeäbg sa
 BegonÄa Uriarte Valiente, dijgcoäqoty Baqjekxämgy jai Lad- oäqia sgy enotriäay sgy amajakxämsay sg voqgcgheiära oijomo-
 qiäsgy, le soäpo epidoärexy rsiy Bqtneäkkey sg dietähtmrg Av. lijgä bogäheia, jai sotäso, oäpxy atsgä ecmxäqife, lerotärgy sgy
 d'Auderghem, aqih. 78, órjgram emxäpiom sot Pqxsodijeiäot emxäpiom sxm irpamijxäm dijarsgqiäxm rvesijgäy diadijariäay.
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 23 Iotkiäot 1998, pqo- Em pqojeileämx, diaraugmiäfesai oäsi, lokomoäsi g ADA irvtqiä-
 rutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. fesai, rsgm apoäuargä sgy, oäsi g amajkgheiära bogäheia dem
 rtmepócesai paqaiäsgrg apoä siy arjgheiärey eämdijey pqorut-
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: ceäy, rsgm pqóng g em koäcx amójkgrg irodtmaleiä le
 paqaiäsgrg jahxäy oi pqoruetäcomsey rseqotämsai sgy sevmijgäy
 Ç ma jgqtänei ójtqg soäro sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy bogheiäay sot oqcómot rso opoiäo tpgqesotäm.
 10gy Moelbqiäot 1997, rso leäsqo pot le atsgä so em koäcx
 joimosijoä oäqcamo aqmgähgje rsoty pqoruetäcomsey oijo- Seäkoy, oi pqoruetäcomsey pqobókkotm paqóbarg, rsgm
 molijgä jai sevmijgä bogäheia rsgm tpoäherg rvesijó le sg peqiäpsxrg sxm apouórexm, sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy
 lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm soty pot sxm pqónexm.
 eiävam jsgheiä bórei sot rvesijotä irpamijotä rtrsgälasoy,
 oäro jai sgm apoäuarg sgy 19gy Iotmiäot 1998, rso leäsqo
 pot le atsgäm so em koäcx joimosijoä oäqcamo apeäqqiwe
 sgm tpobkgheiära apoä soty pqoruetäcomsey dioijgsijgä Pqorutcgä sxm JoseÂ M.a Olivares Ramos, Angel VinÄas Mar-
 eämrsarg, tín, Paloma Díez Pardo, Carlos Gil Renaux, JoseÂ Luis Roselló
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda sgy López, Rosarios DomeÂnech Cobo, Miguel Lobato GonzaÂlez,
 paqotäray diadijariäay. Eduardo PenÄa Abizanda, Manuel de Lucas Casas, Eduardo
 Sorribes Manzana,


text:
Ricardo Puente Sala, JoseÂ M.a Plaza SaÂn-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa chez, JoseÂ Ramón Borell Nivera, Francisco FernaÂndez Ruiz,
 Rafael García Palencia, Antonio Espino Morcillo, Bonifacio
 Oi pqoruetäcomsey, tpókkgkoi sgy Episqopgäy, epijqiämotm sgm Marín PeÂrez, Teresa de la Mora, Pablo Amor Echeverri, Luis
 óqmgrg sgy ADA ma soty paqórvei oijomolijgä jai sevmijgä Montoya Morón, Amador Rodríguez Prieto, Marco Marcos
 bogäheia rsiy diauoqeäy soty le siy ehmijeäy aqveäy koäcx sgy Rodríguez, Emilio López Menchero, Leopoldo Fabra Utray,
 amtpaqniäay rso irpamijoä diäjaio diasónexm pot ma soty Gonzalo Molina Igartua, Gonzalo GimeÂnez AndreÂs, Pedro
 episqeäpotm ma lesaueäqotm rso joimosijoä rtärsgla sa Tarno FernaÂndez, Manuel Rodríguez Alonso, Ana María
 dijaixälasa pot eävotm apojsgärei bórei sot rvesijotä irpami- Cobos Aguirre, Fernando Truyols Zaforteza, Isabel de Eguía
 jotä rtrsgälasoy. Le sgm pqolmglometheiära apoäuargä sgy Antolín, Victor Pou Serradell, Lucía Ramón Amat, Joaquín
 sgy 10gy Moelbqiäot 1997, g Episqopgä rsgäqine sgm óqmgrgä FerraÂn PeÂrez-Protabella, JesuÂs SuaÂrez Avila, Pablo JimeÂnez
 sgy rsgm pqoäodo pot eävei rgleixheiä oärom auoqó siy dia- FernaÂndez, Rosa Quevedo Díez, Angeles Santos Asenjo, Fran-
 pqaclasetäreiy le so irpamijoä jqósoy rvesijó le sgm eäjdorg cisco de Vicente, Carlos Arroyos, Antonio Lopez PenÄa, Vale-
 barikijotä diasóclasoy ijamotä ma jaktäwei so rvesijoä molo- riano Díaz García, Alfonso GonzaÂlez Finat, Antonio FernaÂn-
 hesijoä jemoä jahxäy jai rso cecomoäy oäsi so Pqxsodijeiäo eävei dez AvileÂs, Miguel AbellaÂn López, Angel GonzaÂlez Leiro, Fer-
 gädg ejdxärei epiä sot idiäot heälasoy apoäuarg re bóqoy sot nando Aragón Morales, Rafael Valls i Pursals, JesuÂs Garijo,
 Barikeiäot sgy Irpamiäay. Alexandre Checchi Lang, Rafael Cepas Palanca, Eduardo de
 G tpoä jqiärg pqorutcgä rsgqiäfesai rso cecomoäy oäsi tuiärsasai la PenÄa Vega, Antonio Alonso Madero, Jaime Díez-Canseco,
 paqabiäarg sgy aqvgäy sgy iroäsgsay jahxäy jai rso oäsi oi pqo- Enrique Juaristi Martínez jai Pablo Benavides jasó
 ruetäcomsey eävotm tporseiä dtrlemgä diójqirg soäro eämamsi Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje
 ókkxm Irpamxäm tpakkgäkxm oi opoiäoi, rso pkaiärio oäloiay rsiy 23 Iotkiäot 1998
 tpoheärexy, eiävam stävei sgy oijomolijgäy bogheiäay sot em (Tpoäherg T-115/98)
 koäcx oqcómot kiäcoty lgämey mxqiäseqa oäro jai eämamsi ókkxm (98/C 340/46)
 tpakkgäkxm oi opoiäoi, re paqoäloiey peqipsxäreiy, eiävam
 epiärgy stävei sgy bogheiäay sot oqcómot rso opoiäo tpgqesotä- (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 ram.
 Oi JoseÂ M.a Olivares Ramos, Angel VinÄas Martín, Paloma
 Enókkot, oi pqoruetäcomsey irvtqiäfomsai oäsi g Episqopgä Díez Pardo, Carlos Gil Renaux, JoseÂ Luis Roselló López,
 enoloiäxre, rsgm peqiäpsxrgä soty, sgm Ûsevmijgä bogäheiaë le Rosarios DomeÂnech Cobo, Miguel Lobato GonzaÂlez, Eduardo
 sgm pqoxähgrg sxm diapqaclasetärexm le so irpamijoä jqó- PenÄa Abizanda, Manuel de Lucas Casas, Eduardo Sorribes
 soy. PaqÂ oäka atsó, jasó sg cmxälg soty, oi diapqaclasetä- Manzana, Ricardo Puente Sala, JoseÂ M.a Plaza SaÂnchez, JoseÂ
 reiy le siy ehmijeäy aqveäy rvesijó le jamoäma pot ma episqeäpei Ramón Borell Nivera, Francisco FernaÂndez Ruiz, Rafael Gar-
 sg lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm dem lpo- cía Palencia, Antonio Espino Morcillo, Bonifacio Marín
 qotäm ma hexqghotäm xy Ûsevmijgä bogäheiaë jasó sgm eämmoia PeÂrez, Teresa de la Mora, Pablo Amor Echeverri, Luis Mon-
 sot óqhqot 24 sot JTJ euoärom oi em koäcx diapqaclasetä- toya Morón, Amador Rodríguez Prieto, Marco Marcos Rodrí-


text:
reiy emsórromsai rsiy tpovqexäreiy pot tpeävei g Episqopgä guez, Emilio López Menchero, Leopoldo Fabra Utray, Gon-
 dtmólei sot óqhqot 155 sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy zalo Molina Igartua, Gonzalo GimeÂnez AndreÂs, Pedro Tarno
 Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, emxä, eärsx jai am g em koäcx FernaÂndez, Manuel Rodríguez Alonso, Ana María Cobos
 pqoxähgrg gäsam dtmasoä ma vaqajsgqirheiä xy Ûsevmijgä bogä- Aguirre, Fernando Truyols Zaforteza, Isabel de Eguía Anto-


text:
20150731029616882015/C 270/342742015TC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150616272711Υπόθεση T-274/15 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2015 — Alcogroup και Alcodis κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Αγορά βιοαιθανόλης και αιθανόλης — Διοικητική διαδικασία — Διαταγή περί υποβολής σε έλεγχο — Άρνηση αναστολής των μέτρων έρευνας — Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων — Απαράδεκτο)
 ---documentbreak--- C2702015EL2710120150616EL0034271271Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2015 — Alcogroup και Alcodis κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-274/15 R)
 «(Ασφαλιστικά μέτρα — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Αγορά βιοαιθανόλης και αιθανόλης — Διοικητική διαδικασία — Διαταγή περί υποβολής σε έλεγχο — Άρνηση αναστολής των μέτρων έρευνας — Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων — Απαράδεκτο)»2015/C 270/34Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αιτούσες: Alcogroup (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Alcodis (Βρυξέλλες) (εκπρόσωποι: P. de Bandt, J. Dewispelaere και J. Probst, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito, V. Bottka και F. Jimeno Fernández)
 Αντικείμενο
 Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων με αίτημα, αφενός, να ανασταλεί η εκτέλεση της αποφάσεως C(2015) 1769 τελικό της Επιτροπής, της 12ης Μαρτίου 2015, η οποία απευθύνθηκε στην Alcogroup καθώς και σε κάθε επιχείρηση που ελέγχεται άμεσα ή έμμεσα από αυτήν, συμπεριλαμβανομένης της Alcodis, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου (AT.40244 — AQUAVIT), καθώς και της αποφάσεως της Επιτροπής της 8ης Μαΐου 2015, η οποία απευθύνθηκε στην Alcogroup στο πλαίσιο των ερευνών AT.A0244 — Bioéthanol — και AT.A0054 — Oil and Biofuel Markets, και, αφετέρου, να διαταχθεί η Επιτροπή να αναστείλει κάθε πράξη έρευνας στο πλαίσιο των διαδικασιών AT.A0054 και AT.A0244.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/40
 Προσφυγή της 16ης Φεβρουαρίου 2016 — Sartour κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-78/16)
 (2016/C 118/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sartour (Beveren, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Cherchi, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή.
 Συνεπώς:
 —
 να ακυρώσει την περιλαμβανόμενη στο έγγραφο της 18ης Δεκεμβρίου 2015 απόφαση του Κοινοβουλίου, με την οποία της γνωστοποίησε την απόρριψη της προσφοράς που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής προσφορών αριθ. 06B40/2015/M073, για τη σύναψη συμβάσεως παραχωρήσεως με αντικείμενο την τροφοδοσία μεσογειακού τύπου στο κτίριο Altiero Spinelli του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες·
 —
 να ακυρώσει την αγνώστου ημερομηνίας απόφαση του Κοινοβουλίου να συνάψει σύμβαση παραχωρήσεως με αντικείμενο την τροφοδοσία μεσογειακού τύπου στο κτίριο Altiero Spinelli·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής η οποία διέπει τα κριτήρια ποιοτικής επιλογής των ελάχιστων ορίων του κύκλου εργασιών που πρέπει να προβάλλουν οι παρέχοντες υπηρεσίες, της αρχής του ανταγωνισμού και της αρχής της ισότητας των υποψηφίων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αιτιολογίας των πράξεων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, της ισότητας και του ανοίγματος των δημοσίων συμβάσεων, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων και του σεβασμού του ελεύθερου ανταγωνισμού μεταξύ των υποψηφίων.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Civil Division) (England & Wales) στις 26 Μαΐου 2010 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά The Rank Group plc
 (Υπόθεση C-259/10)
 ()
 2010/C 209/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (Civil Division) (England & Wales)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 Αναιρεσίβλητη: The Rank Group plc
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Όταν υπάρχει διαφορετική εξ απόψεως ΦΠΑ μεταχείριση:
 i)
 μεταξύ παροχών που είναι πανομοιότυπες από την άποψη του καταναλωτή
 ή
 ii)
 μεταξύ παρόμοιων παροχών που ικανοποιούν τις ίδιες ανάγκες του καταναλωτή,
 είναι αυτό από μόνο του αρκετό για να διαπιστωθεί παραβίαση της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας ή έχει σημασία να εξεταστούν (και αν ναι, κατά ποιον τρόπο)
 α)
 το νομικό και οικονομικό πλαίσιο·
 β)
 το αν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των πανομοιότυπων υπηρεσιών ή, ενδεχομένως, των επίμαχων παρόμοιων υπηρεσιών· και/ή
 γ)
 το αν η διαφορετική εξ απόψεως ΦΠΑ μεταχείριση προκάλεσε στρέβλωση του ανταγωνισμού;
 2)
 Μήπως ο φορολογούμενος του οποίου οι παροχές υπόκεινται κατά το εθνικό δίκαιο σε ΦΠΑ (λόγω της ασκήσεως από ένα κράτος μέλος της διακριτικής του ευχέρειας βάσει του άρθρου 13, Β, στοιχείο στ', της έκτης οδηγίας (1)) δικαιούται να αξιώσει επιστροφή του καταβληθέντος για τις παροχές αυτές ΦΠΑ λόγω παραβιάσεως της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας εξ αιτίας της φορολογικής μεταχειρίσεως άλλων παροχών (στο εξής: παροχές με τις οποίες γίνεται σύγκριση), όπου
 α)
 κατά το εθνικό δίκαιο υπέκειντο σε ΦΠΑ οι παροχές με τις οποίες γίνεται σύγκριση, αλλά
 β)
 οι φορολογικές αρχές του κράτους μέλους είχαν ως πρακτική να μεταχειρίζονται ως απαλλασσόμενες του ΦΠΑ τις παροχές με τις οποίες γίνεται σύγκριση;
 3)
 Αν στο ερώτημα 2 δοθεί καταφατική απάντηση, ποια συμπεριφορά καταλήγει εν προκειμένω σε πρακτική, και ειδικότερα:
 α)
 είναι αναγκαίο η φορολογική αρχή να έχει δηλώσει με σαφή και μη διφορούμενο τρόπο ότι οι παροχές με τις οποίες γίνεται σύγκριση θα αντιμετωπίζονται ως απαλλασσόμενες του ΦΠΑ·
 β)
 έχει σημασία το ότι τότε η φορολογική αρχή δήλωσε ότι κατανόησε με ελλιπή ή εσφαλμένο τρόπο τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά την ορθή εξ απόψεως ΦΠΑ μεταχείριση των παροχών με τις οποίες γίνεται σύγκριση· και
 γ)
 έχει σημασία το ότι δεν χρεώθηκε από τον φορολογούμενο ούτε αξιώθηκε από τη φορολογική αρχή ΦΠΑ για την παροχή με την οποία γίνεται σύγκριση, αλλά η φορολογική αρχή προσπάθησε στη συνέχεια να εισπράξει αυτόν τον ΦΠΑ, τηρουμένων των συνήθων προθεσμιών παραγραφής κατά το εσωτερικό δίκαιο;
 4)
 Στην περίπτωση που η διαφορετική φορολογική μεταχείριση απορρέει από συνεπή πρακτική των εθνικών φορολογικών αρχών στηριζόμενη σε γενική αποδοχή του ορθού νοήματος της εσωτερικής νομοθεσίας, έχει σημασία για την ύπαρξη παραβιάσεως της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας αν
 i)
 οι φορολογικές αρχές μετέβαλαν στη συνέχεια την πρακτική τους·
 ii)
 ένα εθνικό δικαστήριο έκρινε στη συνέχεια ότι η τροποποιημένη πρακτική στοιχεί με το ορθό νόημα της εσωτερικής νομοθεσίας·
 iii)
 αν γενικές αρχές του εσωτερικού και/ή του ευρωπαϊκού δικαίου, περιλαμβανομένων των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης,


text:
του estoppel, της ασφάλειας δικαίου και της μη αναδρομικότητας, και/ή προθεσμίες παραγραφής εμποδίζουν το κράτος μέλος να εισπράξει ΦΠΑ για τις παροχές που προηγουμένως θεωρείτο ότι απαλλάσσονται του ΦΠΑ;
 (1) Οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/50
 Προσφυγή της 19ης Δεκεμβρίου 2007 — GALP Energia España κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-462/07)
 (2008/C 51/92)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: GALP Energia España SA (Μαδρίτη, Ισπανία), Petróleos de Portugal SA (Λισαβώνα, Πορτογαλία) και GALP Energia, SGPS, SA (Λισαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: M. Slotboom, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 κυρίως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 επικουρικά, να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2 και 3 της αποφάσεως αυτής καθόσον αφορούν τις προσφεύγουσες·
 —
 επικουρικότερον, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως καθόσον επιβάλλει πρόστιμο στις προσφεύγουσες·
 —
 έτι επικουρικότερον, να μειώσει το επιβληθέν στις προσφεύγουσες με το άρθρο 2 της αποφάσεως πρόστιμο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με τις προσφυγές τους οι προσφεύγουσες ζητούν την ολική ή μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 4441 τελικό, της 3ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με μια διαδικασία βάσει του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/38710 — Πίσσα, Ισπανία), με την οποία η Επιτροπή θεώρησε ότι οι προσφεύγουσες, μεταξύ άλλων επιχειρήσεων, μετείχαν σε ένα σύνολο συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στην ισπανική αγορά πίσσας διεισδύσεως, αφορώσες την κατανομή των μεριδίων της αγοράς και τον συντονισμό των τιμών.
 Προς στήριξη των προσφυγών τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν τα ακόλουθα επιχειρήματα:
 —
 η Επιτροπή, κατά παράβαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως που καθιερώνει το άρθρο 41 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, παρέλειψε να διενεργήσει μια δίκαιη, προσεκτική και αμερόληπτη έρευνα, αντί δε να στηριχθεί σε μια δική της ανεξάρτητη έρευνα των επίμαχων πραγματικών περιστατικών επικαλέστηκε ασαφείς και ανακριβείς κατηγορίες άλλων επιχειρήσεων που ζήτησαν την επιείκειά της·
 —
 η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1), λόγω προδήλων σφαλμάτων εκτιμήσεως και εσφαλμένης εφαρμογής της σχετικής ρυθμίσεως, καθόσον διαπίστωσε ότι η GALP Energia España μετέσχε στην κατανομή των πελατών, στους μηχανισμούς ελέγχου και συμψηφισμού ή σε συμφωνίες επί των τιμών, όπως περιγράφει η προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 η Επιτροπή παρέβη περαιτέρω το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 στο πλαίσιο του καθορισμού της διάρκειας της προβαλλομένης παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ, καθόσον συνήγαγε ότι η συμμετοχή της GALP Energia España στις απαγορευόμενες πρακτικές διήρκεσε μέχρι τον Οκτώβριο του 2002. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η Επιτροπή παρέβη τις ως άνω διατάξεις κατά τον προσδιορισμό του ύψους του προστίμου που της επιβλήθηκε·
 —
 τέλος, επειδή η Επιτροπή δεν διεξήγαγε προσεκτική και ανεξάρτητη έρευνα, η απόφασή της στηρίζεται σε ανεπαρκή αιτιολογία και ελήφθη κατά παράβαση της αρχής της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, την οποία καθιερώνει το άρθρο 253 ΕΚ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1)


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/51
 Προσφυγή της 2ας Μαρτίου 2007, Agencja Wydawnicza Technopol κατά ΓΕΕΑ — («350»)
 (Υπόθεση T-64/07)
 (2007/C 95/102)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Agencja Wydawnicza Technopol, Sp. z o. o. (Częstochowa, Δημοκρατία της Πολωνίας) (εκπροσωπούμενη από τη δικηγόρο D. Rzążewska)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει στο σύνολό της την υπ' αριθ. 1033/2006-4 απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2006 του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «350 »για προϊόντα της κλάσεως 16
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα (1), καθόσον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, το σημείο «350 »δεν έχει περιγραφικό χαρακτήρα και είναι ικανό να διακρίνει τα σχετικά εμπορεύματα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
C 21/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα. του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003
 (Υπόθεση C-490/03)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (2004/C 21/38)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 (Υπόθεση C-489/03) αποφάσεως της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά
 με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η
 Ισπανία σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στη Βισκάγια
 (2004/C 21/37) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1763], ή, εν πάση
 περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις
 αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου έξοδα.
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 11.7.2001, σχετικά με το
 καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία
 σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στην Guipúzcoa
 (Ισπανία) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1761],
 ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις
 διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4,
 Προσφυγή της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας κατά της Επιτρο-
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003)
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 (Υπόθεση C-492/03)
 (2004/C 21/39)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον Ηarald
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03. Dossi, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003) ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ---pagebreak--- 24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/21
 Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας ζητεί από το ∆ικαστήριο: — Προστασία του περιβάλλοντος
 1. να ακυρώσει την από 2 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση της
 Επιτροπής Ε(2003) 3117 τελικό, με την οποία απορρίπτονται
 οι εθνικές διατάξεις περί απαγορεύσεως


text:
των ΜΟΓΤ στην Το Oö GTGV 2002 συνιστά μέτρο για την προστασία
 Άνω Αυστρία, που κοινοποιήθηκε από τη ∆ημοκρατία της και διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, στο οποίο
 Αυστρίας σύμφωνα με το άρθρο 95, παράγραφος 5, ΕΚ (1). υπάγεται και η βιοποικιλότητα. Το γνωστοποιηθέν
 μέτρο δεν αφορά (μόνον) τη συνύπαρξη μεταξύ της
 2. Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. συμβατικής αγροτικής παραγωγής και την καλλιέργεια
 γενετικώς τροποποιημένων φυτών, αλλά προστατεύει το
 σύνολο της χλωρίδας από χειροτέρευση ή παραμερισμό
 λόγω ΜΟΓΤ. Η Επιτροπή παρακάμπτει το τεθέν σε αυτή
 ερώτημα εάν το Οö GTVG 2002 είναι αναγκαίο για
 την προστασία του περιβάλλοντος ή του εργασιακού
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα περιβάλλοντος, αποκλείοντας από την εξέταση του
 συμβατού — της συνυπάρξεως — μιας οικολογικής
 και συμβατικής ελεύθερης γενετικών τροποποιήσεων
 — Παράβαση ουσιώδους τύπου παραγωγής καθώς και της φυσικώς αναπτυσσόμενης
 χλωρίδας με τη μεγάλης εκτάσεως καλλιέργεια ΜΟΓΤ.
 — Παράβαση δικαιωμάτων συμμετοχής και ακροάσεως Το ζήτημα της συνυπάρξεως αποκλείεται κατ' αυτόν
 τον τρόπο παρανόμως από την κοινοτικού δικαίου
 έννοια του περιβάλλοντος. Αυτή η διαφοροποίηση δεν
 Η θεμελιώδης αρχή της ακροάσεως παραβιάστηκε κατά είναι κατανοητή, διότι η έννοια του περιβάλλοντος δεν
 το μέτρο που η ∆ημοκρατία της Αυστρίας δεν είχε την περιορίζεται με τη Συνθήκη ΕΚ ούτε από αντικειμενικής
 ευκαιρία να λάβει θέση ως προς το περιεχόμενο ή ως ούτε από τοπικής απόψεως. Στο πλαίσιο διαδικασίας
 προς το αποτέλεσμα της αποφάσεως της Επιτροπής πριν σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/ΕΚ (2), η συνύπαρξη
 από την έκδοσή της. Η ακρόαση των διαδίκων αφορά βεβαίως πρέπει να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της
 στη συγκεκριμένη περίπτωση όχι μόνον την ενδεχόμενη εξετάσεως της συμβατότητας από περιβαλλοντικής
 λήψη θέσεως εκ μέρους των κρατών μελών αλλά το απόψεως που πρέπει να διεξαχθεί. Ο διαχωρισμός
 μοναδικό κρίσιμο για την απόφαση αποδεικτικό μέσο μεταξύ περιβάλλοντος και συνυπάρξεως, από τον οποίο
 που προβλήθηκε στη διαδικασία , ήτοι την από ξεκινά η Επιτροπή, δεν είναι δυνατό να γίνει παρά μόνον
 4 Ιουλίου 2003 λήψη θέσεως της Ευρωπαϊκής Αρχής αυθαίρετα. Οι εκ μέρους της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας
 για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) . Η αποδυ- εκφρασθείσες επιφυλάξεις όσον αφορά το ζήτημα της
 νάμωση της θέσεως της ΕΑΑΤ θα μπορούσε να είχε συνυπάρξεως γενετικώς τροποποιημένων και μη τροπο-
 οδηγήσει σε διαφορετική έκβαση της διαδικασίας. ποιημένων καλιεργειών αφορούν ενάντια στην άποψη
 ∆εδομένου ότι τούτο δεν μπορούσε να συμβεί λόγω της Επιτροπής ειδικά προβλήματα της προστασίας
 ελλείψεως προηγουμένης γνωστοποιήσεως της θέσεως, του περιβάλλοντος υπό την έννοια του άρθρου 95,
 η διαδικασία λήψεως της αποφάσεως δεν πληροί τις παράγραφος 5, ΕΚ.
 θεμελιώδεις διαδικαστικές αρχές του κράτους δικαίου
 και συνιστά ως εκ τούτου παράβαση ουσιώδους τύπου.
 — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
 Η παρούσα απόφαση εμφανίζει σοβαρές πλημμέλειες
 όσον αφορά την αιτιολόγηση. Η Επιτροπή περιορίζεται — Νέες επιστημονικές γνώσεις
 με την απόφαση να αποδώσει με γενική διατύπωση το
 περιεχόμενο και τον σκοπό του αυστριακού σχεδίου
 νόμου (Oö GTVG 2002). Αναφέρεται μόνον εν παρόδω
 στο ότι ο νόμος πρέπει να ισχύει μόνον για τρία έτη
 μετά την ψήφισή του. ∆εδομένου ότι η αιτιολόγηση Στηριζόμενοι στη θέση της ΕΑΑΤ η Επιτροπή υποστή-
 του κανόνα δικαίου


text:
πρέπει να αναγράφει τα επιχειρή- ριξε ότι η έκθεση Müller, στην οποία στηρίζεται το Oö
 ματα και τα αιτήματα των κρατών μελών για τα GVTV 2002, περιέχει στοιχεία, τα οποία ήταν ως επί
 οποία έχει προφανώς μεγάλη σημασία, αυτός ο τρόπος το πλείστον γνωστά ήδη πριν από την έκδοση της
 ενέργειας της Επιτροπής συνιστά σημαντική παράβαση οδηγίας 2001/18/ΕΚ. Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας δεν
 της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. συμμερίζεται αυτή την άποψη. Αποφασιστικό είναι το
 πόρισμα της εκθέσεως Müller ότι η συνύπαρξη μιας
 οικολογικής και συμβατικά ελεύθερης από γενετικές
 — Παράβαση της συμβάσεως ή ενός εκτελεστικού της συμβά- τροποποιήσεις παραγωγής με μεγάλης εκτάσεως καλλι-
 σεως κανόνα δικαίου έργεια ΜΟΓΤ είναι πρακτικά αδύνατη και ως εκ τούτου
 δεν μπορεί να πραγματωθεί η αρμόζουσα προστασία
 Από τη σκοπιά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, το σχέδιο του του περιβάλλοντος. Η μελέτη — όπως κάθε σοβαρή
 Oö GTGV 2002 πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 95, εργασία — περιλαμβάνει βεβαίως θεμελιωμένη επιστη-
 παράγραφος 5, ΕΚ. μονική αξιολόγηση υλικού εν μέρει διαθέσιμου, τούτο
 ---pagebreak--- C 21/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 όμως δεν επηρεάζει την επιστημονική της αξία. Αποφα- Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 σιστικό είναι ότι η μελέτη καθαυτή περιέχει νέα επιστη- βαλε το Cour d’appel de Bordeaux, chambre de
 μονικά πορίσματα και συμπεράσματα και καθιστά σαφές l’instruction, με απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 2003 επί της
 ότι ο παρών κίνδυνος αρνητικών συνεπειών για το αιτήσεως εκδόσεως η οποία αφορά τον Αndré Rochus
 περιβάλλον, τα ζώα και τα φυτά δεν μπορεί να Hiebeler
 αποκλειστεί.
 (Υπόθεση C-493/03)
 — Ειδικό πρόβλημα για το οικείο κράτος μέλος
 (2004/C 21/40)
 Η αποδεδειγμένα μικρής κλίμακας αγροτική οικονομία
 της Αυστρίας, ενισχυμένη από τη συνεχή αύξηση του
 ποσοστού των βιοκαλλιεργειών και τον αριθμό των
 επιχειρήσεων με βιολογικές καλλιέργειες, προσδίδει μια Με απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 χαρακτηριστική ιδαιτερότητα για αυτή την κοινοτική Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 περιφέρεια. 24 Νοεμβρίου 2003, το Cour d’appel de Bordeaux, chambre de
 l’instruction, στο πλαίσιο της αιτήσεως εκδόσεως, η οποία αφορά
 τον Αndré Rochus Hiebeler, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από
 Η ρυθμιζόμενη με το άρθρο 95, παράγραφος 5, το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 περαιτέρω επιταγή, το ειδικό πρόβλημα του κράτους ερωτημάτων:
 μέλους να έχει προκύψει μετά τη λήψη του μέτρου
 εναρμονίσεως, δεν αντίκειται σε τούτο. Αποφασιστικό — Πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελούν διαφορετικές πράξεις η
 είναι μόνο το ότι η πλήρης έκταση του προβλήματος μεταφορά και η πώληση μιας και της αυτής ποσότητας
 φάνηκε μόνον μετά τη λήψη του μέτρο εναρμονίσεως. ναρκωτικών ουσιών, ανάλογα με το αν πραγματοποιήθηκαν
 Μόλις κατά τη δημοσίευση της εκθέσεως Müller εντός ενός μόνο κράτους μέλους ή από ένα κράτος μέλος σε
 (28 Απριλίου 2002) μπόρεσε να επαληθευτεί η αληθινή άλλο;
 έκταση του προβλήματος.
 — Αποτελούν μία και την αυτή πράξη ή διαφορετικές πράξεις η
 — Αναλογικότητα εισαγωγή σε ένα κράτος μέλος ναρκωτικών ουσιών και η
 βραχυπρόθεσμη μεταφορά της αυτής ποσότητας ναρκωτικών
 Το Οö GVTV 2002 πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί ουσιών σε άλλο κράτος μέλος;
 την αναγκαία για την


text:
προστασία του περιβάλλοντος
 διάταξη, η οποία λαμβανομένης υπόψη της περιορισμέ- — Παρέχει το άρθρο 54 της Συμφωνίας του Σένγκεν, της
 νης διάρκειας ισχύος των τριών ετών πρέπει να κριθεί 19ης Ιουνίου 1990, σε συμβαλλόμενο κράτος, στο οποίο
 και ανάλογη. έχει υποβληθεί αίτηση εκδόσεως, την εξουσία να δεχθεί την
 ένσταση «non bis in idem» αν οι προϋποθέσεις εφαρμογής
 της αρχής αυτής πληρούνται, πλην όμως η κατά της διώξεως
 — Αρχή της πρόνοιας και της προλήψεως αντιτασσόμενη αμετάκλητη καταδίκη δεν έχει απαγγελθεί
 από αυτό αλλά από άλλο συμβαλλόμενο κράτος;
 Το Oö GVTV 2002 συνιστά μέτρο πρόνοιας και
 προλήψεως υπό την έννοια του άρθρου 147, παράγρα- — Αντιτίθεται η απαγόρευση του άρθρου 54 της Συμφωνίας
 φος 2, ΕΚ. Σύμφωνα με αυτή τη διάταξη, η περιβαλ- του Σένγκεν στην εκτέλεση καταδικαστικής αποφάσεως που
 λοντική πολιτική της Κοινότητας αποσκοπεί, λαμβανο- εκδόθηκε σε κράτος μέλος πριν από την έναρξη ισχύος της
 μένων υπόψη των διαφορετικών δεδομένων στις εν λόγω συμφωνίας;
 μεμονωμένες περιφέρειες της Κοινότητας, σε υψηλό
 επίπεδο προστασίας και βασίζεται μεταξύ άλλων στις — Προστατεύει το έγκλημα του εμπορίου — όχι μικρών
 θεμελιώδεις αρχές της πρόνοιας και της προλήψεως. Η — ποσοτήτων απαγορευμένων ναρκωτικών ουσιών, που
 διάκριση που κάνει ο κοινοτικός νομοθέτης αποκτά προβλέπεται και καταστέλλεται από τις διατάξεις των
 νόημα μόνον όταν οι έννοιες «πρόνοια» και «πρόληψη» άρθρων 30, παράγραφος Ι, αριθ. 4, 29, παράγραφοι Ι, αριθ. 1
 έχουν αυτοτελή έννοια. Σύμφωνα με αυτή, η «πρόνοια» και 4, και ΙΙΙ, δεύτερη πρόταση, αριθ. 2, από τα άρθρο 3,
 αφορά το χρονικό σημείο κατά το οποίο ένας κίνδυνος παράγραφος Ι, 2, παράγραφος Ι, 1, παράγραφος Ι σε
 για το περιβάλλον δεν είναι ακόμη συγκεκριμένος κατά συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙΙ του άρθρου 1, παράγρα-
 τρόπον ώστε να είναι αναγκαία η παρέμβαση υπό φος ΙΙ, του γερμανικού νόμου περί ναρκωτικών, όπως
 την έννοια της «προλήψεως». Το Oö GVTV 2002 διατυπώθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1987, καθώς και από τα
 χρησιμεύει ως εκ τούτου για την αποφυγή του κινδύνου άρθρα 25, παράγραφος ΙΙ, 52 και 53 του ομοσπονδιακού
 και δικαιολογείται επομένως υπό την έννοια της αρχής Ποινικού Κώδικα, τα ίδια έννομα αγαθά ή διαφορετικά
 της προλήψεως. έννομα αγαθά από αυτά που προστατεύει το έγκλημα της
 εισαγωγής, παράνομης κατοχής και διαθέσεως μη μικρών και
 εν μέρει σημαντικών ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών, που
 προβλέπεται και καταστέλλεται από τις διατάξεις των
 (1) ΕΕ L 230 της 16.9.2003, σ. 34. άρθρων 71, 72, 74, παράγραφοι Ι, αριθ. 2, και ΙΙ, και 75 του
 (2) ΕΕ L 106 της 17.4.2001, σ. 1. ιταλικού νόμου 685/75 της 22ας ∆εκεμβρίου 1975 και από
 τα άρθρο 81, 56 και 110 του ιταλικού Ποινικού Κώδικα;


text:
C 305/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7.12.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 (πρώτο τμήμα)
 της 14ης Οκτωβρίου 2002
 της 8ης Οκτωβρίου 2002
 στην υπόθεση C-158/01 (αίτηση του Circuit Court, County
 of Cork για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): στην υπόθεση C-190/02 (αίτηση του Giudice di pace de
 Catherine Withers κατά Samantha Delaney, Motor Genova-Voltri για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Insurers Bureau of Ireland (MIBI) (1) Viacom Outdoor Srl κατά Giotto Immobilier SARL (1)
 («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 — Απάντηση δυναμένη να συναχθεί σαφώς από τη νομολο- («Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως —
 γία — Προσέγγιση των νομοθεσιών — Οδηγίες Απαράδεκτο»)
 72/166/ΕΟΚ και 84/5/ΕΟΚ — Υποχρεωτική ασφάλιση
 της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία (2002/C 305/12)
 αυτοκινήτων οχημάτων — Ζημίες προκληθείσες στους
 επιβάτες») (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (2002/C 305/11)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-190/02, με αντικείμενο αίτηση του Giudice di
 pace de Genova-Voltri (Ιταλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμο-
 Στην υπόθεση C-158/01, με αντικείμενο αίτηση του Circuit γήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 Court, County of Cork (Ιρλανδία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο Viacom Outdoor Srl και Giotto Immobilier SARL, η έκδοση
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 2
 δικαστηρίου μεταξύ Catherine Withers και Samantha Delaney, ΕΚ, 3, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' και γ', ΕΚ, 23 ΕΚ, 27,
 Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI), η έκδοση προδικαστικής στοιχεία α, β' και δ', ΕΚ, 31, παράγραφοι 1 και 3, ΕΚ, 49 ΕΚ, 50
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του ΕΚ, 81 ΕΚ, 82 ΕΚ, 86 ΕΚ και 87 ΕΚ, το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα),
 Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann
 νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της και Α. Rosas (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber,
 αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 8 Οκτωβρίου 2002, διάταξη
 οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της με το ακόλουθο διατακτικό:
 ευθύνης αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136), και της δεύτερης
 οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής ∆εκεμβρίου 1983, Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε ο
 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των
 Giudice di pace di Genova-Voltri, με διάταξη της 9ης Απριλίου
 σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει
 2002, είναι απαράδεκτη.
 από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ L 8, σ. 17), το
 ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet,
 πρόεδρο τμήματος, P. Jann (εισηγητή) και Α. Rosas, δικαστές, (1 ) ΕΕ C 169 της 13.7.2002.
 γενικός εισαγγελέας: S. Alber γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις
 14 Οκτωβρίου 2002, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η οδηγία


text:
72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου
 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύ-
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 πτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον
 βαλε το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατίας της
 έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής,
 Αυστρίας με διάταξη της 11ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση
 και η δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 επιμέλειας του ανήλικου Νils Laurin Effing
 30ής ∆εκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών
 των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής
 ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημά- (Υπόθεση C-302/02)
 των, έχουν την έννοια ότι δεν αποκλείουν τη διατήρηση σε ισχύ
 μιας εθνικής νομοθεσίας η οποία δεν προβλέπει ότι η υποχρεωτική (2002/C 305/13)
 ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφο-
 ρία αυτοκινήτων οχημάτων καλύπτει τις σωματικές βλάβες των
 επιβατών που μεταφέρονται σε μέρος οχήματος, με εξαίρεση τα Με διάταξη της 11ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 μεγάλα οχήματα των δημοσίων υπηρεσιών, εκτός αν το μέρος Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 αυτό του οχήματος έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί με 26 Αυγούστου 2002, το Oberster Gerichtshof της ∆ημοκρατίας
 καθίσματα για επιβάτες. της Αυστρίας, στο πλαίσιο της υποθέσεως επιμέλειας του ανήλικου
 Νils Laurin Effing που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ( 1) ΕΕ C 186 της 30.6.2001. ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 ερωτήματος:


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) στις 29 Οκτωβρίου 2012 — Pelckmans Turnhout NV κατά Walter Van Gastel Balen NV κ.λπ.
 (Υπόθεση C-483/12)
 2013/C 26/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Grondwettelijk Hof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Pelckmans Turnhout NV
 Εναγόμενες: Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV, Walter Van Gastel Schoten NV
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η αρχή της ισότητας, η οποία τίθεται με το άρθρο 6, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και με τα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με τα άρθρα 15 και 16 του προαναφερθέντος Χάρτη και με τα άρθρα 34 έως 36, 56 και 57 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι αντιβαίνει σ’ αυτήν κανονιστική ρύθμιση όπως η προβλεπόμενη στα άρθρα 8, 9, 16 και 17 του νόμου της 10ης Νοεμβρίου 2006 betreffende de openingsuren in handel, ambacht en dienstverlening (περί του ωραρίου λειτουργίας στο εμπόριο, στη βιοτεχνία και στην παροχή υπηρεσιών), διότι η προβλεπόμενη στα άρθρα αυτά υποχρέωση κλεισίματος των καταστημάτων μία ημέρα την εβδομάδα:
 (i)
 δεν έχει εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που είναι εγκατεστημένοι στους σιδηροδρομικούς σταθμούς ή στους χώρους των εταιριών δημοσίων συγκοινωνιών ούτε ως προς τις πωλήσεις που πραγματοποιούνται εντός των αερολιμένων και των λιμένων μέσω των οποίων διεξάγονται διεθνείς μεταφορές επιβατών ούτε ως προς τις πωλήσεις εντός πρατηρίων βενζίνης ή εντός ακινήτων ευρισκομένων πλησίον των αυτοκινητοδρόμων, έχει όμως εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που είναι εγκατεστημένοι σε άλλες περιοχές,
 (ii)
 δεν έχει εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που αναπτύσσουν δραστηριότητα πωλήσεως προϊόντων όπως είναι οι εφημερίδες, τα περιοδικά, ο καπνός και τα είδη καπνιστή, οι κάρτες τηλεφώνου και τα προϊόντα της Nationale Loterij (εθνικής λαχειοφόρου αγοράς), πωλήσεως υποθεμάτων οπτικοακουστικών έργων και ηλεκτρονικών παιχνιδιών, πωλήσεως παγωτών σε ατομικές μερίδες, έχει όμως εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που προσφέρουν άλλα προϊόντα,
 (iii)
 έχει εφαρμογή μόνον ως προς τους μικρεμπόρους, δηλαδή ως προς τις επιχειρήσεις που ασχολούνται με την πώληση στον καταναλωτή, ενώ δεν έχει εφαρμογή ως προς τους άλλους εμπόρους,
 (iv)
 συνεπάγεται τουλάχιστον έναν προδήλως μεγαλύτερο περιορισμό για τους εμπόρους που ασκούν τη δραστηριότητά τους μέσω ενός υλικού σημείου πωλήσεων, με άμεση επαφή με τον καταναλωτή, απ’ ό,τι για τους εμπόρους που ασκούν τη δραστηριότητά τους μέσω διαδικτυακών καταστημάτων ή ενδεχομένως με άλλους τρόπους πωλήσεως εξ αποστάσεως;


text:
C 209/42 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.7.98
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa mosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm.
 Le apoäuarg sgy 12gy Laðot 1997, g ADA voqgäcgre rsom
 pqoruetäcomsa, jasoäpim aisgärexäy sot, ódeia ómet apodovxäm O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 apoä sgm 1g Atcotärsot eäxy sgm 31g Ojsxbqiäot 1997. Re
 rtluxmiäa le soty ieqaqvijxäy pqoørsaleämoty sot, o pqo-
 ruetäcxm eäkabe sgm jamomijgä sot ódeia apoä sgm 1g Iotmiäot Ç ma jqiämei paqadejsgä jai bórilg sgm pqorutcgä le sgm
 leävqi siy 31 Iotkiäot 1997. Rsiy 14 Iotkiäot, o pqoruetäcxm opoiäa o pqoruetäcxm fgseiä ma enesarheiä, so emdevoälemo
 tpgäqne htäla astvgälasoy le aposeäkerla sgm ej leäqoty sot sgy euaqlocgäy sot óqhqot 31, paqócqauoy 2, sot Jamo-
 amijamoäsgsa pqoy eqcariäa g opoiäa digäqjere apoä siy 14 Iot- mirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy xärse ma jasasaceiä re
 kiäot leävqi siy 30 Repselbqiäot 1997. Le tpgqeriajoä amxäseqo bahloä, le irvtä apoä 5 Ojsxbqiäot 1995ç
 rgleiäxla sgy 24gy Iotkiäot 1997, o pqoruetäcxm fgäsgre, kal-
 bamoleämgy tpoäwg sgy amaqqxsijgäy adeiäay sot, sgm ajtäqxrg Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä rixpgqgäy
 sgy adeiäay ómet apodovxäm pot eiäve kóbei. G bkapsijgä apoqqiäwexy sot aisgälasoy sot pqoruetäcomsoy ma enesó-
 pqóng eäcjeisai rsgm apoäuarg sot Cemijotä Diethtmsgä Pqoù- rei g Episqopgä so emdevoälemo sgy euaqlocgäy sot
 pokocirlotä le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrgä sot pqo- óqhqot 31, paqócqauoy 2, sot JTJç
 ruetäcomsoy, o opoiäoy sekotäre re amaqqxsijgä ódeia apoä siy
 14 Iotkiäot leävqi siy 30 Repselbqiäot 1997, peqiä ajtqxärexy
 sgy adeiäay sot ómet apodovxäm. Ç jahoärom apaiseiäsai, ma ajtqxärei sg qgsgä apoqqipsijgä
 apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 17gy Dejelbqiäot 1997 pot
 ejdoähgje re apómsgrg rsgm eämrsarg sot pqoruetäco-
 O pqoruetäcxm pqobókkei paqóbarg sot óqhqot 25 sot
 msoyç
 JTJ. G apoäuarg le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrgä sot
 peqiä ajtqxärexy sgy adeiäay ómet apodovxäm rseqeiäsai
 opoiardgäpose aisiokociäay. O pqoruetäcxm dem eäkabe jaliäa Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 Ç ólerg gä eällerg Ç pkgqouoqiäa g opoiäa ha lpoqotäre ma enoädxm.
 sot paqórvei sg dtmasoäsgsa ma jasamogärei soty koäcoty
 rsoty opoiäoty rsgqiäfesai g pqorbakkoälemg apoäuarg. G
 apoäuarg dem cmxrsopoigähgje rsom pqoruetäcomsa cqapsxäy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 jai aleärxy.
 O pqoruetäcxm, tpókkgkoy bahlotä B 5, tpeäbake rsiy
 O detäseqoy koäcoy ajtqxärexy rsgqiäfesai rsgm paqóbarg 13 Iamotaqiäot 1997 aiäsgla bórei sot óqhqot 90,
 sot óqhqot 59 sot JTJ. Jasó som pqoruetäcomsa, g pqor- paqócqauoy 1, sot JTJ, xärse ma jasasaceiä re twgkoäseqo
 bakkoälemg apoäuarg eiämai paqómolg rso leäsqo pot g apo- jkilójio, emoäwei, auemoäy, sgy apoä 7 Uebqotaqiäot 1996
 triäa sot apoä sgm 1g Atcotärsot eäxy siy 30 Repselbqiäot 1997 apouórexy sgy Episqopgäy g opoiäa paqeävei rsgm ADA sg
 jaktäpsesai, rtäluxma le so óqhqo 59, paqócqauoy 1, sot dtmasoäsgsa ma dioqiärei doäjilo tpókkgko rsom lecaktäseqo
 JTJ, apoä iasqijó pirsopoigsijó pot sg dijaiokocotäm. bahloä sgy rsadiodqoliäay sot jai, aueseäqot, sxm enaiqe-
 Epipkeäom, g apoäuarg atsgä ejdoähgje vxqiäy g Episqopgä ma sijxäm pqoroämsxm sot pqoruetäcomsoy.
 eävei arjgärei so dijaiäxló sgy ma tpobókei som pqoruetäcomsa
 re iasqijoä eäkecvo, rtäluxma le so óqhqo 59, paqócqauoy 3, O pqoruetäcxm pqorbókkei sgm apoä 8 Iamotaqiäot


text:
1998
 sot JTJ. apómsgrg sgy Episqopgäy, pot peqikalbómesai re stpopoi-
 gleämo eäccqauo, le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g eämrsargä sot
 O seketsaiäoy koäcoy ajtqxärexy rsgqiäfesai rsgm paqóbarg jai le sgm opoiäa g Episqopgä diaseiämesai oäsi so aiäsgla jai g
 sot jahgäjomsoy pqomoiäay, rsgm paqabiäarg sgy aqvgäy sgy eämrsarg sot pqoruetäcomsoy tpobkgähgjam ejpqoäherla jai
 dijaiokocgleämgy elpirsortämgy jai re pqoädgkg pkómg peqiä oäsi oi aqveäy sgy lg amadqolijoäsgsay jai sgy molijgäy arua-
 sgm ejsiälgrg. keiäay dem episqeäpotm sgm epameneäsarg sxm apouórexm pot
 eävotm jasarseiä oqirsijeäy.
 Jasó som pqoruetäcomsa, g Episqopgä, aqmotälemg ma enesó-
 rei so emdevoälemo sgy euaqlocgäy sot óqhqot 31,
 paqócqauoy 2, sot JTJ, tpeäq sot pqoruetäcomsoy, paqeäbg
 Pqorutcgä sot Stefan Jung jasó sgy Episqopgäy sxm Etqx- so óqhqo atsoä jai sgm apoä 7 Uebqotaqiäot 1996 apoäuarg
 paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 23 Apqikiäot 1998 sgy Episqopgäy, peqiä sqopopoigärexy sxm apouarirheämsxm
 (Tpoäherg T-68/98) sgm 1g Repselbqiäot 1983 jqisgqiäxm jasasónexy re bahloä,
 akkó jai sgm aqvgä sgy iärgy lesaveiqiärexy jai so óqhqo 5,
 (98/C 209/88) paqócqauoy 3, sot JTJ, jahxäy jai sgm tpovqeäxrg aqxcgäy
 pot tpeävei. Epipkeäom, g Episqopgä dem sgäqgre so óqhqo 25,
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) paqócqauoy 2, sot JTJ, pot oqiäfei oäsi jóhe bkapsijgä
 apoäuarg pqeäpei ma aisiokoceiäsai. Seäkoy, o pqoruetäcxm
 tporsgqiäfei oäsi g Episqopgä dieäpqane pqoädgkg jasóvqgrg
 O Stefan Jung, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemoy
 enotriäay jai tpeäpere re pqoädgko ruókla lg jasasórro-
 apoä som dijgcoäqo Bqtnekkxäm Nicolas LhoeÈst, le soäpo epidoä-
 msóy som re lecaktäseqo bahloä.
 rexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire
 Myson SARL, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 23 Apqikiäot
 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/55
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2008 — Kipp κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-65/08)
 (2008/C 285/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Kipp (Χάγη, Κάτω Χώρες) (Εκπρόσωπος: P. de Casparis, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της 4ης Οκτωβρίου 2007, με την οποία η Ευρωπόλ πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ότι δεν υπήρχε καμία δυνατότητα να του προσφερθεί μόνιμη θέση.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 2007, με την οποία η καθής πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ότι δεν υπήρχε καμία δυνατότητα να του προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και την απόφαση της 29ης Απριλίου 2008, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της πρώτης αποφάσεως, και την απόφαση της 12ης Ιουνίου 2008, η οποία αποτελεί συνέχεια της αποφάσεως της 4ης Οκτωβρίου 2007·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/44
 Προσφυγή της 5ης Ιανουαρίου 2007 — Sanofi-Aventis κατά ΓΕΕΑ — AstraZeneca (EXANTIN)
 (Υπόθεση T-4/07)
 (2007/C 42/77)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sanofi-Aventis SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: R. Gilbey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ),
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: AstraZeneca AB (Södertälje, Σουηδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου, της 10ης Οκτωβρίου 2006, υπόθεση R 1302/2005-1, και να δεχθεί τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι υπάρχει πιθανότητα συγχύσεως μεταξύ των σημάτων για τα οποία υπάρχει διαμάχη·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: AstraZeneca AB
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «EXANTIN» για προϊόντα της κλάσεως 5 — αίτηση αριθ. 2 694 115
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Τα διεθνή και εθνικά σήματα «ELOXATIN» και «ELOXATINE» για τα προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Το τμήμα ανακοπών του Γραφείου παρέλειψε να εξακριβώσει το ενδιαφερόμενο κοινό στο σύνολό του και εσφαλμένα κατάρτισε ιεραρχία προσοχής μεταξύ των τμημάτων του ενδιαφερόμενου κοινού που εξακρίβωσε.
 Περαιτέρω, το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να εφαρμόσει πρόσφορα κριτήρια κατά τη σύγκριση των προϊόντων και παρέλειψε να συγκρίνει συνολικά τα σήματα. Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών εσφαλμένα έκρινε ότι δεν υπήρχε πιθανότητα συγχύσεως.


text:
Αριθ. C 252/2 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. Στο εθνικό δικαστήριο ενα
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού πόκειται να εκτιμήσει αν, πριν από την 1η Ιανουαρίου
 δικαστηρίου μεταξύ Sparekassernes Datacenter (SDC) και 1991, οι πράξεις αυτές ήσαν διακεκριμένες και αν ήσαν
 Skatteministeriet, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως ιδιάζουσες και ουσιώδεις για τις υπηρεσίες αυτές.
 προς την ερμηνεία του άρθρου 13 μέρος B στοιχείο δ)
 σημεία 3 έως 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβου
 λίου , της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθε 6. Απλώς και μόνον το γεγονός ότι ορισμένη υπηρεσία
 σιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου τιμολογείται από τρίτον δεν αποκλείει το ότι η πράξη την
 εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: οποία αφορά μπορεί να απαλλάσσεται από το φόρο
 ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), το Δικαστήριο (πέμπτο δυνάμει του άρθρου 13 μέρος B στοιχείο δ) σημεία 3 και 5
 τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.
 πρόεδρο τμήματος, L. Sevôn (εισηγητή), D. A. O. Edward, P.
 Jann και M. Wathelet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D.
 Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός Ο ΕΕ αριθ. C 74 της 25. 3. 1995 .
 (2) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001 , σ. 49.
 γραμματέας, εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 1997 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο δ) σημεία 3 και 5 της έκτης
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου
 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών —
 κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι η απαλλαγή από το
 φόρο δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση της διενέργειας (έκτο τμήμα)
 των πράξεων από συγκεκριμένο είδος επιχειρήσεως, από της 5ης Ιουνίου 1997
 συγκεκριμένο είδος νομικού προσώπου ή, εν όλω ή εν
 μέρει, κατά συγκεκριμένο τρόπο, ηλεκτρονικώς ή με το στην υπόθεση C-398/95 (αίτηση του Συμβουλίου της Επι
 χέρι. κρατείας για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Σύνδεσμος των εν Ελλάδι τουριστικών και ταξιδιωτικών
 γραφείων κατά υπουργού εργασίας
 2. H απαλλαγή από το φόρο που προβλέπει το άρθρο 13 («Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών»)
 μέρος B στοιχείο δ) σημεία 3 και 5 της έκτης οδηγίας (97/C 252/03)
 77/388/ΕΟΚ δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση της
 παροχής της υπηρεσίας από επιχείρηση η οποία έχει
 έννομη σχέση με τον τελικό πελάτη της τράπεζας. Το (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 γεγονός ότι ορισμένη πράξη, την οποία αοφρούν οι εν
 λόγω διατάξεις, διενεργείται από τρίτον, αλλά εμφανίζε
 ται στον τελικό πελάτη της τράπεζας ως υπηρεσία παρε Στην υπόθεση C-398/95 , με αντικείμενο αίτηση του Συμβου
 χόμενη από την τράπεζα, δεν εμποδίζει την απαλλαγή της λίου της Επικρατείας προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του
 πράξεως αυτής από το φόρο. άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 3. Το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο δ) σημείο 3 της έκτης δικαστηρίου μεταξύ συνδέσμου


text:
των εν Ελλάδι τουριστικών
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι οι εργασίες οι και ταξιδιωτικών γραφείων και υπουργού εργασίας, υποστη
 οποίες αφορούν τις μεταφορές, τα εμβάσματα και τις ριζομένου από το Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών και
 πληρωμές και οι εργασίες οι οποίες αφορούν μετοχές, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξεναγών, η έκδοση προδικα
 μερίδια εταιρειών ή ενώσεων, ομολογίες και λοιπούς στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 59 και
 τίτλους περιλαμβάνουν τις πράξεις, που διενεργεί κέντρο 60 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο
 πληροφορικής αν οι πράξεις αυτές είναι διακεκριμένες από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray,
 και αν είναι ιδιάζουσες και ουσιώδεις για τις απαλλασσό P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), H. Ragnemalm και R. Schintgen,
 μενες πράξεις. δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: D.
 Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 στις 5 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 4. Οι υπηρεσίες που συνίστανται στη θέση χρηματοοικονο
 μικών πληροφοριών στη διάθεση των τραπεζών και των
 άλλων χρηστών δεν εμπίπτουν στο άρθρο 13 μέρος B 1 . Συνιστά περιορισμό υπό την έννοια του άρθρου 59 της
 στοιχείο δ) σημεία 3 και 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ συνθήκης ΕΚ ρύθμιση κράτους μέλους η οποία, καθι
 ΕΟΚ. στώντας υποχρεωτική μεταξύ των μερών τη νομική μορφή
 της συμβάσεως εργασίας, εμποδίζει τα τουριστικά και
 ταξιδιωτικά γραφεία, ασχέτως του τόπου εγκαταστάσεώς
 5 . Απλώς και μόνον το γεγονός ότι οι πράξεις που αφορούν τους, να συνάπτουν, στο πλαίσιο της εκτελέσεως τουρι
 τη διαχείριση κατατεθειμένων αξιών και συμβάσεων στικών προγραμμάτων που τα ίδια οργανώνουν εντός
 αγοράς ή παροχής πιστώσεων διενεργούνται από κέντρο αυτού του κράτους μέλους, σύμβαση παροχής υπηρεσιών
 πληροφορικής δεν αποκλείει το να αποτελούν υπηρεσίες με ξεναγό από άλλο κράτος μέλος και κάτοχο αδείας
 εμπίπτουσες στο παράρτημα ΣΤ σημεία 13 και 15 της εξασκήσεως του επαγγέλματος του ξεναγού.
 ---pagebreak--- 16.8.97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/3
 2. Μια τέτοια ρύθμιση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από να αντιταχθεί στους τρίτους παρά μόνον εφόσον είναι
 λόγους γενικού συμφέροντος απτομένους της διατηρήσε στεγανό.
 ως της εργασιακής ειρήνης ως μέσο τερματισμού μιας
 συλλογικής διενέξεως και αποφυγής των εντεύθεν αρνη Ο) ΕΕ αριθ. C 108 της 13. 4. 1996.
 τικών συνεπειών για ορισμένο τομέα της οικονομίας και, (2) ΕΕ αριθ. L 15 της 18. 1 . 1985, σ. 16.
 επομένως, για την οικονομία της χώρας.
 Π ) ΕΕ αριθ. C 64 της 2. 3. 1996.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 5ης Ιουνίου 1997
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις C-64/96 και C-65/96
 (αιτήσεις του Landesarbeitsgericht Hamm για την έκδοση
 (έκτο τμήμα) προδικαστικής αποφάσεως): Land Nordrhein-Westfalen
 της 5ης Ιουνίου 1997 κατά Kari Uecker και Vera Jacquet κατά Land Nordrhein
 στην υπόθεση C-41796 (αίτηση του Landgericht Hamburg για Westfalen (')
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): VAG-Hàndler (Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Δικαίωμα
 beirat eV κατά SYD-Consult ( 1 ) προσβάσεως σε μισθωτή δραστηριότητα τον συζύγου κοι
 (Αρθρο 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ — Κανονισμός νοτικού υπηκόου που έχει την ιθαγένεια τρίτης χώρας —
 (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 — Σύστημα επιλεκτικής διανομής — Καθαρά εσωτερική κατάσταση


text:
κράτους μέλους)
 Στεγανότητα του συστήματος ως προϋπόθεση του αντιταξί (97/C 252/05)
 μου του σε τρίτους)
 (97/C 252/04) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-64/96 και C-65/96, με
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») αντικείμενο δύο αιτήσεις του Landesarbeitsgericht Hamm
 (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρ
 Στην υπόθεση C-41/96, με αντικείμενο αίτηση του Landgeri θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο
 cht Hamburg (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του εθνικού
 του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, δικαστηρίου μεταξύ Land Nordrhein-Westfalen και Kari
 στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτού Uecker, και μεταξύ Vera Jacquet και Land Nordrhein
 ντος δικαστηρίου μεταξύ VAG-Hàndlerbeirat eV και SYD Westfalen, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 Consult, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και
 ερμηνεία του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 7 παράγραφος 1 και του άρθρου 11 του
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 της Επιτροπής, της 12ης κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου , της 15ης
 Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των
 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (2) , το Δικαστή
 συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν ριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de
 και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (2), το Δικα Almeida (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann και J.-P.
 στήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini, Puissochet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμ
 πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, G. Hirsch, H. Ragnemalm ματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 1997 απόφαση με το
 και R. Schintgen (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: ακόλουθο διατακτικό :
 G. Tesauro, γραμματέας: H. A. Riihl, κύριος υπάλληλος
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 1997 απόφαση με το Άτομο που έχει την ιθαγένεια τρίτης χώρας και είναι νυμφευ
 ακόλουθο διατακτικό : μένο με εργαζόμενο υπήκοο κράτους μέλους δεν μπορεί να
 επικαλεστεί το δικαίωμα που απορρέει από το άρθρο 11 του
 Ούτε οι διατάξεις του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθή κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης
 κης ΕΚ ούτε οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 123/85 Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των
 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, όταν o εν λόγω
 εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε εργαζόμενος ουδέποτε άσκησε το δικαίωμα της ελεύθερης
 ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτη κυκλοφορίας εντός της Κοινότητας.
 σης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων
 οχημάτων, έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν την εφαρμογή (!) ΕΕ αριθ. C 133 της 4. 5. 1996.
 εθνικής νομολογίας περί αθέμιτου ανταγωνισμού κατά την (2) ΕΕ ειδ . εκδ . 05/0Θ1 , σ. 33 .
 οποία ένα σύστημα επιλεκτικής


text:
28.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 94/37
 leäsqxm cia sa rleäotqa pot pqooqiäfomsai cia lesapoiägrg pot ma elpodiäfei sgm aqloädia ehmijgä aqvgä ma amajakeärei
 (EE L 199 sgy 18.7.1992, r. 1), liay euópan jasÂ apojopgäm lia peqiä epirsqougäy apoäuarg oäsam lia seäsoia pqóng dijaio-
 pqojasabakkoleämgy emirvtärexy apoä siy aqloädiey ehmijeäy koceiäsai.
 aqveäy, auotä pqogcotleämxy ha tpeäbake rÂ atseäy pqoäcqalla ìrom auoqó so detäseqo rgleiäo, g pqoruetäcotra diaseiämesai
 cia sg beksiäxrg sgy amsacxmirsijoäsgsay oärom auoqó sgm oäsi so joimosijoä diäjaio episqeäpei sgm amadqolijgä irvtä moälot
 paqacxcgä rleäotqxm cia lesapoiägrg. Rtäluxma le so oäsam sotäso epibókkesai apoä som epidixjoälemo rjopoä jai
 óqhqo 2 paqócqauoy 3, g em koäcx emiärvtrg jahoqiärsgje re oäsam stcvómei sot deäomsoy rebarlotä g dijaiokocgleämg
 50 Ecu amó soämo rleäotqxm pot pqooqiäfomsai cia sg biolg- elpirsortämg sxm emdiaueqoleämxm. Hexqeiä oäsi rtmsqeävotm
 vamiäa lesapoiägrgy jai diasiähemsai rso elpoäqio apoä siy pqóclasi sa rvesijó jqisgäqia jai oäsi, epoleämxy, ha lpoqotä-
 oqcamxäreiy paqacxcxäm, jasó jamoäma jasó sg dióqjeia sgy ram ma herpirsotäm diasóneiy eävotrey amadqolijgä irvtä.
 pqxäsgy peqioädot elpoqiäay pot eäpesai sgy gleqolgmiäay sgy Jasó sgm ópowg sgy pqoruetäcotray, g apoäuargy sgy Epi-
 eidijgäy amacmxqiärexy. Dedoleämot oäsi g pqoruetäcotra sqopgy ma rsgqivheiä rsgm aqvgä sgy lg amadqolijoäsgsy pqo-
 amacmxqiärsgje som Apqikiäo sot 1993, g rvesijgä peqiäodoy jeileämot ma apoqqiäwei so em koäcx aiäsgla eiämai oäkxy eruak-
 elpoqiäay jóktpse so diórsgla apoä 1gy Iotmiäot 1993 eäxy leämg jai, emoäwei sxm peqirsórexm, paqómolg.
 31 Laðot 1994.
 Rtäluxma le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2252/92 sgy Epi-
 sqopgäy, peqiä jahoqirlotä sxm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sot
 eidijotä jahersxäsoy kgäwexy leäsqxm cia sa rleäotqa biolgva- Pqorutcgä-acxcgä sot Antonio Pernice jasó Episqopgäy sxm
 miäay pot pqooqiäfomsai cia lesapoiägrg (EE L 219 sgy Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 26 Iamotaqiäot
 4.8.1992, r. 19), so 70 % sot euópan jasÂ apojopgäm pqoja- 1998
 sabakkoleämot porotä voqgcgähgje apoä so Intervention Board, (Tpoäherg T-24/98)
 sgm aqloädia ehmijgä aqvgä, rsiy 2 Iotkiäot 1993. Jahxäy sotäso
 rsgqiävhgje rsgm peqiäodo elpoqiäay pot loäkiy eiäve aqviärei, g (98/C 94/86)
 pqoy sgm pqoruetäcotra voqgäcgrg tpokociärsgje pqorx- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 qimxäy bórei sgy poroäsgsay pot eiäve diaseheiä jasó sgm
 peqiäodo elpoqiäay apoä 1gy Iotmiäot 1993 eäxy 31 Laðot 1994. O Antonio Pernice, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy
 apoä soty Jean-NoeÈl Louis, Ariane Tornel jai FrancËoise Par-
 Oi jaiqijeäy rtmhgäjey tpgäqnam enaiqesijó artmgäheiy jasó mentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso
 sgm peqiäodo elpoqiäay 1993/94, pqócla pot eiäve xy aposeä- Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire Myson
 kerla amsiä ma diasehotäm pqoy elpoqiäa 7 000 peqiäpot soämoi SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 26 Iamotaqiäot 1998,
 rleäotqxm, ma pxkghotäm loäkiy 4 000 soämoi. Xrsoäro, so emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 óqhqo 6 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2252/92 epeäsqewe pqorutcgä-acxcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 eidijxäy rsiy oqcamxäreiy elpoqiäay pot eiävam pkgceiä apoä siy mosgäsxm.
 jajeäy jaiqijeäy rtmhgäjey ma jómotm vqgärg sgy detäseqgy,
 tärseqa apoä sgm amacmxäqirg, peqioädot elpoqiäay xy bórexy O pqoruetäcxm-emócxm (rso engäy: pqoruetäcxm) fgseiä apoä so
 cia som tpokocirloä sot porotä pot eäpqepe ma soty voqgcg- Pqxsodijeiäo:
 heiä. Dtrstvxäy, g rvesijgä peqiäodoy (1994 eäxy 1995) tpgäqne


text:
Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy 12gy Moelbqiäot 1997, le
 ajoälg rjkgqoäseqg, oi de pxkgäreiy sgy pqoruetäcotray eäpe- sgm opoiäa diasgqgähgje o pqoruetäcxm rsgm tpgqeriajgä
 ram rsoty 3 500 peqiäpot soämoty. Soäse, so Intevention Board jasórsarg amarsokgäy arjgärexy sxm jahgjoämsxm sot
 fgäsgre apoä sgm pqoruetäcotra sgm epirsqougä 83 745 kiqxäm jai sot apacoqetähgje ma rtlleseävei, xy pqoäedqoy,
 Acckiäay. paqelbaiämxm gä apkoäy rtlleseävxm, re diakeäneiy, rtmeä-
 Rsiy 25 Ojsxbqiäot 1995, so Scottish Office, Agriculture, dqia, relimóqia jai koipó paqoäloia elpiloquxsijó
 Environment and Fisheries Department (Tpotqceiäo Cexq- cecomoäsa jai dqóreiy,
 ciäay, Peqibókkomsoy jai Akieiäay sgy Rjxsiäay) eädeine Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy-emacoleämg ma jasabókei rsom
 emdiaueäqom cia so heäla atsoä jai apeärseike rvesijoä eäccqauo pqoruetäcomsa eäma (1) rtlbokijoä Ecu xy vqglasijgä ija-
 rsgm Episqopgä. Le so eäccqauo ejeiämo, peqieäcqawe so irso- mopoiägrg sgy ghijgäy jai epacceklasijgäy bkóbgy pot
 qijoä sot pqobkgälasoy jai fgäsgre apoä sgm Episqopgä ma sqo- tpeärsg rtmepeiäa sxm diadovijxäy diapqavheämsxm psai-
 popoigärei ekauqxäy som jamomirloä 1991/91 otäsxy xärse ma rlósxm,
 kguhotäm tpoäwg oi jasÂ enaiäqerg dtrlemeiäy jaiqijeäy Ç ma jasadijórei sgm jahgäy-emacoleämg rsa dijarsijó
 rtmhgäjey pot eiävam epijqasgärei rsg Rjxsiäa jasó sg rvesijgä eänoda.
 peqiäodo jai xy ej sotäsot ma lgm pieärei siy ehmijeäy aqveäy ma
 epidixänotm sgm epirsqougä sgy euópan jasÂ apojopgäm sgy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 pqojasabkgheiäray emirvtärexy bórei sot atrsgqotä cqólla- O pqoruetäcxm, eäjsajsoy tpókkgkoy, pqorbókkei so leäsqo
 soy sxm irvtotrxäm diasónexm. amarsokgäy arjgärexy sxm jahgjoämsxm pot sot epeäbake g
 Le eäccqauo sgy 16gy Ojsxbqiäot 1997 (g bakkoleämg ADA, em amalomgä oqirsijotä peihaqvijotä leäsqot, bórei
 apoäuarg), g Episqopgä apómsgre oäsi dem lpoqotäre ma jómei aisiórexm pot auoqotäm, lesantä ókkxm, paqóbarg sot
 dejsoä so aiäsgla atsoä. G apoäuarg atsgä rsgqiävhgje re dtäo óqhqot 12 sqiäso edóuio jai so óqhqo 17 pqxäso edóuio sot
 rgleiäa: pqxäsom, g apoäuarg pot fgsgähgje vóqim sgy pqo- JTJ. O pqoruetäcxm dietjqimiäfei rtmauxäy oäsi so em koäcx
 ruetäcotray ha eiäve xy rtmeäpeia sgm amójkgrg liay ehmijgäy leäsqo amarsokgäy arjgärexy sxm jahgjoämsxm ekgäuhg paqó
 apouórexy peqiä epirsqougäy voqgcgheiäray emirvtärexy jai so oäsi so peihaqvijoä rtlbotäkio rtmeärsgre ma epibkgheiä
 detäseqom, lia seäsoia apoäuarg ha eäpqepe ma euaqlorseiä loämom jtäqxrg epipkgänexy.
 amadqolijxäy. O pqoruetäcxm pqobókkei pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sot:
 ìrom auoqó so pqxäso rgleiäo, g pqoruetäcotra tporsgqiäfei Ç sgm paqóbarg sot óqhqot 88 sot JTJ, sgm eäkkeiwg
 oäsi dem tuiärsasai jameämay, molijoäy gä ókkot eiädoty, koäcoy moliloäsgsay sgy apouórexy peqiä amarsokgäy arjgärexy
 ---pagebreak--- C 94/38 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 sxm jahgjoämsxm, sgm täpaqng em pqojeileämx jasavqgä- Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 rexy diadijariäay, jahxäy jai sgm paqabiäarg sxm aqvxäm
 sgy etäkocgy pqoherliäay jai sgy vqgrsgäy dioijgärexy. O pqoruetäcxm-emócxm, pqxägm tpókkgkoy sot Etqxpaøjo
 Dietjqimiäfei rtmauxäy oäsi lia apoäuarg peqiä amarsokgäy Joimobotkiäot, fgseiä sgm ajtäqxrg apouórexy apoä sgm
 arjgärexy sxm jahgjoämsxm dijaiokoceiäsai moliälxy opoiäa, jasó sa kecoälemó sot, pqojtäpsei elleärxy oäsi epiq-
 loämom euoärom eävei jimgheiä peihaqvijgä diadijariäa jasó qiäpsesai rsom iädio g ethtämg cia sgm apxäkeia vqglasijotä
 sot lomiälot gä ejsójsot tpakkgäkot rsom opoiäo epebkgähg porotä.
 g amarsokgä, jai em amalomgä peihaqvijgäy jtqxärexy. Em
 pqojeileämx oälxy so peihaqvijoä rtlbotäkio dem dia- Pqoy rsgäqing


text:
sxm aisglósxm sot irvtqiäfesai jasaqvóy oäsi g
 piärsxre, le sgm pqoäsrgä sot, sgm täpaqng robaqotä peihaqvijgä poimgä sgy 18gy Iamotaqiäot 1988, epiä sgy moli-
 paqapsxälasoy. Enókkot, lerokóbgre artmgähxy lajqtä loäsgsay sgy opoiäay jkgähgje ma apouamheiä o joimosijoäy
 diórsgla lesantä, auemoäy, sgy emóqnexy sgy peihaqvijgäy dijarsgäy, barifoäsam lesantä ókkxm rsgm apxäkeia dijaio-
 diadijariäay jai sgy rtcjkgärexy sot peihaqvijotä kocgsijxämjai oävi re apxäkeia vqglasijotä porotä, peihaqvijoä
 rtlbotkiäot jai, aueseäqot, sgy cmxälgy sot peihaqvijotä psaiärla g täpaqng sot opoiäot apojkeirsgje qgsó emxäpiom
 rtlbotkiäot jai sgy peihaqvijgäy apouórexy, g opoiäa sot peihaqvijotä rtlbotkiäot.
 enajokotheiä ma lgm eävei kguheiä pemseäliri lgämey aqcoä-
 seqa, O pqoruetäcxm hexqeiä, epipkeäom, oäsi g pqorbakkoälemg
 apoäuarg ekgäuhg jasó paqóbarg sot dgloriomolijotä jamo-
 Ç sgm paqóbarg sot óqhqot 25 sot JTJ, sgm pqorbokgä mirlotä sgy 21gy Dejelbqiäot 1977, pot eävei euaqlocgä cia som
 sxm dijaixlósxm óltmay, sgm paqóbarg sot óqhqot 2 cemijoä pqoùpokocirloä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. G xy
 sot paqaqsgälasoy IX sot JTJ jai sgm paqabiäarg sgy ómx apoäuarg rsgqiäfesai epiärgy soäro re rsoiveiäa kocirsijgäy
 aqvgäy sgy aruakeiäay dijaiäot. O pqoruetäcxm somiäfei epiä utärexy oäro jai re eäccqaua sa opoiäa eiämai eiäse pkarsó eiäse
 sot rgleiäot atsotä, auemoäy, oäsi g pqorbakkoälemg amxämtla.
 apoäuarg peqiä amarsokgäy arjgärexy sxm jahgjoämsxm,
 pot eäqvesai re amsiäuarg le sg cmxälg sot peihaqvijotä Seäkoy, epijakeiäsai epiärgy, rso pkaiärio sgy acxcgäy apo-
 rtlbotkiäot, dem eiämai jahoäkot aisiokocgleämg jai, aueseä- fglixärexy, paqóbarg oqirleämxm helekixdxäm aqvxäm sot
 qot, oäsioäka sa eäccqaua rsa opoiäa bariärsgje g kgäwg sgy dijaiäot, idiäxy sot dijaixälasoy óltmay. Rtcjejqileäma, o
 apouórexy atsgäy dem sot cmxrsopoigähgjam elpqo- pqoruetäcxm pqorópsei rso jahotä sgm apacoäqetrg pqorbó-
 heärlxy, pqojeileämot ma lpoqeärei ma tpobókei siy rexy rsom uójekoä sot, jahxäy jai sg vqgärg pkarsxäm gä amt-
 paqasgqgäreiy sot. poäcqauxm eccqóuxm rsg diadijariäa pot odgäcgre rsgm
 pqorbakkoälemg apoäuarg.
 Pqorutcgä-acxcgä sot Henri de Compte jasó Etqxpaøjotä
 Joimobotkiäot, pot arjgähgje rsiy 21 Iamotaqiäot 1998 Pqorutcgä sot Albert Nardone jasó Episqopgy sxm Etqx-
 (Tpoäherg T-25/98) paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 28 Iamotaqiäot 1998
 (98/C 94/87) (Tpoäherg T-27/98)
 (98/C 94/88)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 O Henri de Compte, jósoijoy Longeville-leÁs-Metz (Cakkiäa),
 ejpqorxpotälemoy apoä som Henri Ferretti, dijgcoäqo rsgm O Albert Nardone, jósoijoy PieÂtrain (Beäkcio), ejpqorxpotä-
 poäkg Thionville, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco so dijg- lemoy apoä soty Georges Vandersanden jai Laure Levi, dijg-
 coäqo Guy Harles, 8-10, rue Mathias Hardt, órjgre rsiy coäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco
 21 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire Myson SaÁrl, 30, rue de
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä-acxcgä jasó Etqxpaøjotä Cessange, órjgre rsiy 28 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot
 Joimobotkiäot. Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Ç ma ajtqxäei sgm apoäuarg A4-0125/97 sgy 10gy Apqikiäot O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 1997, le siäsko ÛApoäuarg peqiä apakkacgäy oärom auoqó
 sgm ejseäkerg sot pqoùpokocirlotä cia sg vqgärg 1995 Ç Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg pot eäkabe g aqloädia cia
 slgäla I Ç Etqxpaøjoä Joimobotäkio/paqóqsgla Etqx- soty dioqirlotäy aqvgä (ADA) rsiy 29 Laðot 1997, re
 paiäoy Dialerokabgsgäyë, C 132 sgy 28.4.1997, r. 148), apómsgrg


text:
sgy aisgärexy peqiä amacmxqiärexy epaccekla-
 sijgäy moärot pot tpobkgähgje rtäluxma le so óqhqo 17
 Ç ma amacmxqiärei sgm enxrtlbasijgä ethtämg sot Etqxpaø- sgy qthliärexy rvesijó le sgm aruókirg eämamsi sxm
 jotä Joimobotkiäot oärom auoqó sg fgliäa pot tpeärsg o jimdtämxm astvgälasoy jai epacceklasijgäy moärotm sxm
 pqoruetäcxm jai, jasó rtmeäpeia, ma tpovqexärei so tpakkgäkxm sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jai, rso leäsqo
 Etqxpaøjoä Joimobotäkio ma sot jasabókei etäkocg apo- pot eiämai amacjaiäo, ma ajtqxärei sg rixpgqgä apoäuarg
 fgliäxrg jasó sgm jqiärg sot Pqxsodijeiäot, peqiä apoqqiäwexy sgy dioijgsijgäy emrsórexy pot tpeä-
 bake o pqoruetäcxm jasó sgy xy ómx apouórexy sgy
 Ç ma jasadijórei so Etqxpaøjoä Joimobotäkio rsa dija- 29gy Laðot,
 rsijó eänoda, peqikalbamoleämxm ejeiämxm sgy pqo sgy
 arjgärexy sgy pqorutcgäy diadijariäay. Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.