text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/26
 Προσφυγή της Fernando Rodrigues Carvalhais κατά του Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), που ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου 2004 (τηλεομοιοτυπία/ηλεκτρονικό μήνυμα της 2ας Ιουνίου 2004)
 (Υπόθεση T-206/04)
 (2004/C 217/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Η Fernando Rodrigues Carvalhais, εκπροσωπούμενη από τον Paulo Graça, δικηγόρο, άσκησε προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), στις 7 Ιουνίου 2004 (τηλεομοιοτυπία/ηλεκτρονικό μήνυμα της 2ας Ιουνίου 2004), ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν PROFILPAS, S.N.C. (Ufficio Veneto Brevetti).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να:
 —
 ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Μαρτίου 2004 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R. 2407/2002 της 8 Αυγούστου 2002 και R. 408/2003 1),
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Fernando Rodrigues Carvalhais
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το εικονιστικό σήμα «PERFIX», αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 1635515 για προϊόντα της κλάσεως 6 (μεταλλικά υλικά οικοδομών και παραρτήματά τους), 17 (πλαστικά υλικά οικοδομών και παραρτήματά τους, αρμογές και πλαστικά περιγράμματα) και 19 [μη μεταλλικά υλικά κατασκευής, πλαίσια και συνδέσεις για κεραμικά, πλαίσια και συνδέσεις για μάρμαρα, πλαίσια και συνδέσεις για δάπεδα όλων των ειδών (μη περιλαμβανομένων σε άλλες κλάσεις)]
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 PROFILPAS, S.N.C.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Το υπ' αριθ. 587725 εικονιστικό κοινοτικό σήμα «CERFIX» και το υπ' αριθ. 771196 λεκτικό κοινοτικό σήμα «PROFIX»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπής:
 Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπής και απόρριψη της αιτήσεως περί καταχωρίσεως
 Ισχυρισμοί:
 Το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 8.Ε, παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94, κρίνοντας ότι η καταχώριση του κοινοτικού σήματος για το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο συγχύσεως με τα κοινοτικά σήματα υπ' αριθ. 587725 και 771196.
 Κατά τη δέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας περί σημάτων, η εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως εξαρτάται από πολυάριθμους παράγοντες [...]. Στην προσβαλλόμενη απόφαση το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθότι, αφού ανέφερε σε γενικές γραμμές ορισμένους από τους παράγοντες αυτούς, παρέλειψε να εκτιμήσει σφαιρικά τον ανταγωνιστικό τους χαρακτήρα, αν και όφειλε να το πράξει.
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την εξέταση των αντίστοιχων σημείων, το τμήμα προσφυγών δεν προέβη σε «σφαιρική εκτίμηση των επίμαχων σημείων», κριτήριο που χρησιμοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση της 22ας Ιουνίου 1999, C-342/97, Lloyd Schuhfabrik Meyer (Συλλογή 1999, σ. Ι-3819, σκέψη 25).
 Πρόδηλο σφάλμα λόγω της αντιφατικής αιτιολογίας του τμήματος προσφυγών, καθότι, μολονότι ανέφερε το κριτήριο της «σφαιρικής εκτιμήσεως των επίμαχων σημείων», στη συνέχεια χρησιμοποίησε αντίθετο κριτήριο, προβαίνοντας στην «κατάτμηση» του προς καταχώριση κοινοτικού σήματος.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών, με την απόφασή του, έκρινε παραδόξως ότι, παρά τις πολλαπλές διαφορές μεταξύ των επίμαχων σημείων, υφίστατο κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίδικων σημάτων.
 Ομοίως έπρεπε να ληφθούν υπόψη όλες οι λοιπές καταχωρίσεις, στις κλάσεις


text:
6, 17 και 19, κοινοτικών σημάτων που περιείχαν την κατάληξη ή/και το πρόθεμα «FIX», ορισμένα από τα οποία είχαν μάλιστα καταχωρισθεί πριν από αντιταχθέν. Εφόσον συνάγεται ότι αυτά δεν συγχέονται μεταξύ τους, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι το σήμα της προσφεύγουσας συγχέεται με αυτά της ανακόπτουσας
 Το κυρίαρχο στοιχείο των επίδικων σημάτων δεν είναι το λεκτικό στοιχείο «FIX», εξεταζόμενο μεμονωμένα, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος χαράξεως που σχετίζεται με συγκεκριμένη γραμματοσειρά.
 Συμπερασματικά, δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως για τους καταναλωτές όταν συνυπάρχουν στο εμπόριο τα επίμαχα διακριτικά γνωρίσματα, απλώς και μόνο λόγω του ότι και τα δύο περιλαμβάνουν τον όρο «FIX».

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
4.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 316/31
 — Η απο ́φαση δεν αιτιολογει ́ται επαρκω ́ς και συνιστα ́ παραβι ́αση του παι ́κτη, δεν ει ́ναι σε θε ́ση να κυκλοφορου ́ν εκτο ́ς του
 της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας. Casinò, διακρινο ́μενα σαφω ́ς απο ́ τα α ́λλα τυχερα ́ παι ́γνια
 ο ́πως ει ́ναι οι λαχειοφο ́ροι αγορε ́ς και τα στοιχη ́ματα για
 αγω ́νες αλο ́γων, σκυ ́λων κ.λπ. Επομε ́νως, η ασκου ́μενη στο
 (1) Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων που Casinò δραστηριο ́τητα ουδο ́λως μπορει ́ να χαρακτηριστει ́
 επιβα ́λλονται δυνα ́μει του α ́ρθρου 15, παρα ́γραφος 2, του εμπορικη ́ και υποκει ́μενη στους κανο ́νες του ελευ ́θερου
 κανονισμου ́ 17, και του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 5, της Συνθη ́κης ανταγωνισμου ́
 ΕΚΑΧ, ΕΕ C 9 της 14.1.1998, σ. 3.
 — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως
 — παραβι ́αση του δικαιω ́ματος α ́μυνας, στον βαθμο ́ που η
 προσφευ ́γουσα εταιρι ́α ουδε ́ποτε αναφε ́ρθηκε απο ́ την
 Επιτροπη ́ στις δημοσιοποιημε ́νες πρα ́ξεις κατα ́ τη δια ́ρκεια
 της διαδικασι ́ας. 'Αλλωστε, φρονω ́ντας ο ́τι ει ́ναι α ́σχετη προς
 τη διαδικασι ́α, η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α ́εκρινε ο ́τι δεν ει ́χε
 Προσφυγη ́ του Casinò Municipale di Venezia SpA κατα ́ κανε ́να λο ́γο να παρε ́μβει και να υποβα ́λει παρατηρη ́σεις.
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις
 24 Αυγου ́στου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-221/00)
 (2000/C 316/59)
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Otto Wöhr GmbH κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) 25 Αυγου ́στου 2000
 Το Casinò Municipale di Venezia SpA, εκπροσωπου ́μενο απο ́ (Υπο ́θεση T-222/00)
 τον Tito Ballerino, δικηγο ́ρο Μιλα ́νου, α ́σκησε στις 24 Αυγου ́στου
 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (2000/C 316/60)
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 — να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 1, 2 και 5 της αποφα ́σεως της Η εταιρι ́α Otto Wöhr GmbH, Friolzheim (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́-
 Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999, κατα ́ το με ́ρος που μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Dr. Christofer Hebel και Dr. Gesime
 αφορου ́ν την προσφευ ́γουσα εταιρι ́α, Walz, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Στουτγα ́ρδης (Ο∆Γ)
 Moosmayer, Hess, Hoffmann & Partner, α ́σκησε στις
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 25 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η


text:
προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση στα πλαι ́σια της παρου ́σας προσφυγη ́ς
 ει ́ναι η ́δια
 ι με εκει ́νη της υποθε ́σεως Τ-218/000, Cooperativa — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 26ης Ιουνι ́ου 2000, με την
 Mare Azzurro κ.λπ. οποι ́α η καθη ́ς αρνη ́θηκε να κινη ́σει διαδικασι ́α εξετα ́σεως
 σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση υπε ́ρ των εταιριω ́ν Ηydraulik
 Markranstädt GmbH (υπο ́θεση ΝΝ 48/98) και Ηydraulik
 Προς στη ́ριξη των λο ́γων της ακυρω ́σεως, η προσφευ ́γουσα εταιρι ́α Seehausen GmbH (υπο ́θεση ΝΝ 49/98),
 επικαλει ́ται:
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — τη μη συνδρομη ́ των προϋποθε ́σεων του α ́ρθρου 87,
 παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ. Υποστηρι ́ζεται συναφω ́ς,
 αφενο ́ς, ο ́τι το Casinò di Venezia τελει ́ σε κατα ́σταση
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 νομι ́μου μονοπωλι ́ου, δεδομε ́νου ο ́τι η δραστηριο ́τητα ́ του
 δεν επηρεα ́ζεται απο ́ τον ανταγωνισμο ́ δυνα ́μει επιφυλα ́ξεως
 του νο ́μου, αφετε ́ρου, ο ́τι οι υπηρεσι ́ες που παρε ́χει το Η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε, με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, να κινη ́σει
 Casinò ́εγκεινται απλω ́ς στο ο ́τι θε ́τει στη δια ́θεση των διαδικασι ́α εξετα ́σεως συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 88, παρα ́γραφος
 πελατω ́ν, χωρι ́ς να απαιτει ́ται καμι ́α ανταμοιβη ́, τις υποδομε ́ς 2 ΕΚ, σχετικα ́ με το εα ́ν συμβιβα ́ζονται προς τις διατα ́ξεις του
 της για τη διεξαγωγη ́ τυχερω ́ν παιγνι ́ων. Η α ́ποψη αυτη ́ κοινοτικου ́ δικαι ́ου κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν απο ́ τις
 ενισχυ ́εται απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι τα εν λο ́γω παι ́γνια, ως εκ της γερμανικε ́ς αρχε ́ς υπε ́ρ των εταιριω ́ν Ηydraulik Seehausen GmbH
 φυ ́σεω ́ς τους, απαιτω ́ντας την παρουσι ́α και ευθει ́α συμμετοχη ́ και Ηydraulik Markranstädt GmbH.


text:
C 378/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.12.98
 acoqóy eämay apoä soty rsoävoty sgy Joimoäsgsay, eiämai jasÂ atsoäm som sqoäpo lesasqopgä amhqxpiämot fxämsoy
 amacjaiäo ma herpirseiä qtählirg peqiä sxm biosevmoko- tkijotä re amsijeiälemo eiämai apaqódejsg rso pkaiärio
 cijxäm euetqeärexm Ç so óqhqo 235 sgy Rtmhgäjgy EJ. sgy amhqxäpimgy aniopqeäpeiay.
 Epoleämxy, jajxäy epekeäcg cia sgm eäjdorg sgy odgciäay
 98/44/EJ diadijariäa cia sgm opoiäa aqjeiä eidijgä pkeio- Ç Pqorbokgä sot dijaixälasoy sxm arhemxäm ma diaheä-
 wguiäa, emxä epibakkoäsam ma ajokothgheiä diadijariäa sotm so rxäla soty: dem herpiärsgje jaliäa apoktäsxy
 rsgm opoiäa apaiseiäsai olouxmiäa. diósang cia som emdevoälemo kgäpsg tkijotä pot eävei
 stävei biosevmokocijgäy epeneqcariäay gä, sotkóvirsom,
 pot eävei kguheiä le sgm euaqlocgä biosevmokociäay.
 Ç Paqóbarg sot óqhqot 3 B, detäseqo edóuio, sgy
 Sotäso rglaiämei oäsi eämay arhemgäy, lpoqeiä em acmoiäa
 Rtmhgäjgy EJ (aqvgä sgy epijotqijoäsgsay) jai, epijot-
 sot, jai xy ej sotäsot vxqiäy sg rtcjasóhergä sot, ma
 qijxäy, sot óqhqot 3 B sgy Rtmhgäjgy EJ re rtmdtarloä
 tpobkgheiä re heqapeiäa le seäsoio tkijoä, paqó so oäsi,
 le so óqhqo 190 sgy Rtmhgäjgy EJç g rvesijgä le sa
 am eiäve emgleqxheiä ciÂ atsoä, ha aqmeiäso lia seäsoia
 dipkxälasa etqerisevmiäay moloheriäa sxm jqasxäm lekxäm
 heqapeiäa.
 eiämai rvedoäm pkgäqxy emaqlomirleämg bórei sgy rtlbó-
 rexy cia sa etqxpaøjó dipkxälasa etqerisevmiäay. G
 jasó so rgleiäo 4 sxm aisiokocijxäm rjeäwexm sgy odgciäay Ç Paqóbarg sot óqhqot 100 A re rtmdtarloä le so
 98/44/EJ epidixjoälemg diaraugämirg sgy pqorsariäay sxm óqhqo 189 B, detäseqo edóuio, sgy Rtmhgäjgy EJ: oi
 biosevmokocijxäm euetqeärexm pqeäpei rtmepxäy ma ciämei le dqarsgqioäsgsey sgy Episqopgäy dieäpomsai apoä sgm aqvgä
 sgm euaqlocgä sgy rtlbórexy cia sa etqxpaøjó dipkxä- sgy rtkkocijoäsgsay. Xrsoäro, g pqoäsarg sgy Episqopgäy,
 lasa etqerisevmiäay. Xy ej sotäsot, o rjopoäy atsoäy lpo- g opoiäa gäsam apaqaiäsgsg pqoùpoäherg cia sgm eäjdorg
 qeiä jókkirsa ma episetvheiä jai apoä sa jqósg leäkg. sgy pqorbakkoleämgy odgciäay, eäpqepe ma diastpxheiä apoä
 Ajoälg peqirroäseqo: g pqoreäccirg atsgä eiämai pqosiloä- sgm okoleäkeia sgy Episqopgäy rso oqirsijoä jeiälemo pot
 seqg jahoärom g rtälbarg cia sa etqxpaøjó dipkxälasa tpobkgähgje rso Etqxpaøjoä Joimobotäkio jai rso
 etqerisevmiäay irvtäei jai cia ókka jqósg ejsoäy apoä sa Rtlbotäkio. O koäcoy ciÂ atsoä eiämai oäsi rtmirsó otria-
 jqósg leäkg sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. Epiärgy, dem eävei rsijgä rtlbokgä rsgm joimosijgä molohesijgä diadijariäa.
 apodeivheiä rtmauxäy oäsi pqoäjeisai cia joimosijoä rsoävo o Kalbamoleämgy tpoäwg sgy cemijgäy irvtäoy sot molohe-
 opoiäoy koäcx sot eiädoty gä sxm rtmepeixäm sxm emeqceixäm sgälasoy pot herpiärsgje apoä so Etqxpaøjoä Joimobotäkio
 pot pqeäpei ma ciämotm lpoqeiä ma epistvheiä jaktäseqa apoä jai so Rtlbotäkio bórei sgy pqosórexy atsgäy, eäpqepe so
 sgm Joimoäsgsaç em pórg peqipsxärei, sotäso dem pqojtäpsei jeiälemo sgy pqosórexy, oäsam epqoäjeiso ma kguheiä
 apoä sgm aisiokociäa sgy pqorbakkoleämgy pqónexy. apoäuarg sgy Episqopgäy, ma bqiärjesai rsg dióherg oäkxm
 sxm lekxäm sgy Episqopgäy re oäkey siy epiärgley ckxärrey
 sxm Joimosgäsxm.
 Ç Paqabiäarg sgy aqvgäy sgy aruókeiay dijaiäot: g Okkam-
 dijgä Jtbeäqmgrg eiämai sgy cmxälgy oäsi g odgciäa 98/44/EJ
 (1) Odgciäa sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot Rtlbotkiäot, sgy
 loämo re peqioqirleämo bahloä aiäqei sgm emdevoälemg abe- 6gy Iotkiäot 1998, cia sgm eämmolg pqorsariäa sxm biosevmoko-
 baioäsgsa xy pqoy sg


text:
dtmasoäsgsa jasovtqxärexy sxm cijxäm euetqeärexm (EE L 213 sgy 30.7.1998, r. 13).
 biosevmokocijxäm euetqeärexm le dipkxälasa etqerise-
 vmiäay, jai rtcvqoämxy dgliotqceiä meäa abebaioäsgsa.
 Ç Paqabiäarg tpovqexärexm diehmotäy dijaiäot:
 Ç Paqó so óqhqo 1, paqócqauoy 2, sgy odgciäay 98/44/ Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 EJ, sa jqósg leäkg rseqgähgjam sgy dtmasoäsgsay ma jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot pot arjgähgje rsiy
 epikeänotm sgm enaiäqerg pot pqobkeäpei so óqhqo 27, 21 Ojsxbqiäot 1998
 paqócqauoy 3, rsoiveiäo b), sgy rtluxmiäay TRIPS. (Tpoäherg C-378/98)
 Ç G odgciäa 98/44/EJ dem herpiärsgje rtäluxma le siy (98/C 378/24)
 diasóneiy sot óqhqot 2 sot ÛAgreement on technical
 barriers to tradeë. Sotkóvirsotm sotäso dem pqojtä- Rsiy 21 Ojsxbqiäot 1998, g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 psei apoä sgm aisiokociäa sgy odgciäay. mosgäsxm, ejpqorxpotälemg apoä som GeÂrard Rozet, molijoä
 rtälbotko, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos
 Ç Amsiäherg le sg rtälbarg cia sa etqxpaøjó dipkxä- Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxä-
 lasa etqerisevmiäay. piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot.
 Ç Amsiäherg le sg rtälbarg cia sg biokocijgä poijiko-
 loquiäa. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 Ç Pqorbokgä helekixdxäm dijaixlósxm:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg herpiä-
 Ç Pqorbokgä sgy amhqxäpimgy aniopqeäpeiay: so amhqxä- fomsay elpqoheärlxy sa leäsqa pot eiämai amacjaiäa cia
 pimo rxäla eiämai uoqeäay sgy amhqxäpimgy aniopqeä- ma amafgsgärei apoä siy dijaiotävoty epiveiqgäreiy siy emi-
 peiay. Bórei sgy odgciäay 98/44/EJ ha eiämai dtmasoä rvtäreiy pot pqobkeäpomsai rso pkaiärio sgy qthliärexy
 ma voqgcotämsai dipkxälasa etqerisevmiäay cia Maribel bis/ter, oi opoiäey jqiähgjam paqómoley jai artl-
 lelomxleäma slgälasa sot amhqxpiämot rxälasoy. G biäbarsey le sgm joimgä acoqó le sgm apoäuarg sgy Epi-
 ---pagebreak--- 5.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 378/15
 sqopgäy sgy 4gy Dejelbqiäot 1996, pot sot joimopoigähgje G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 rsiy 20 Dejelbqiäot 1996, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot
 tpeävei apoä so óqhqo 189, seäsaqso edóuio, sgy Rtmhgäjgy a) ma amacmxqiärei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa, lg herpiäfo-
 EJ jai sa óqhqa 2 jai 3 sgy em koäcx apouórexy, msay siy molohesijeäy, jamomirsijeäy gä dioijgsijeäy diasó-
 neiy pot gäram amacjaiäey cia ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó odgciäa 94/33/EJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Iotmiäot
 eänoda. 1994, cia sgm pqorsariäa sxm meäxm jasó sgm eqcariäa, gä/
 jai paqakeiäpomsay ma emgleqxärei rvesijxäy sgm Epi-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa sqopgä, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg
 Rtmhgäjg EJ
 G pqorutcgä ajtqxärexy (1), sgm opoiäa órjgre so Bariäkeio
 sot Bekciäot jasó sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy jai
 4gy Dejelbqiäot 1996, dem eävei amarsaksijoä aposeäkerla. So
 loämo epiveiäqgla pot lpoqeiä ma pqobókei jqósoy leäkoy cia b) ma jasadijórei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 ma lgm ejsekeärei apoäuarg peqiä amafgsgärexy paqamoälxy eänoda.
 voqgcgheiäray emirvtärexy eäcjeisai rsgm pkgäqg adtmaliäa
 oqhgäy ejsekeärexy sgy apouórexy. Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G Episqopgä oälxy tporsgqiäfei oäsi, pqxäsom, so Bariäkeio sot So óqhqo 189 sgy Rtmhgäjgy EJ, jasó so opoiäo g odgciäa
 Bekciäot dem sgäqgre pqóclasi so jahgäjom vqgrsgäy rtmeqca- derletäei jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo


text:
apethtämesai oärom
 riäay. So Bariäkeio sot Bekciäot, jaiäsoi eiäve aqviärei epaueäy le auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai tpo-
 sgm Episqopgä peqiä sxm pqobkglósxm pot emdevoleämxy ha vqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm siy oqifoälemey rsiy
 sot eähese g amafgäsgrg sxm paqamoälxy voqgcgheirxäm emi- odgciäey pqoherliäey lesauoqóy soty rso ehmijoä diäjaio. G
 rvtärexm, jahxäy jai peqiä emoäy pkairiäot pqosórexy pqojei- pqoherliäa atsgä eäkgne rsiy 22 Iotmiäot 1996 vxqiäy g Isakijgä
 leämot ma pqobeiä re jkilajotälemg epirsqougä sgy emirvtärexy, Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy cia ma
 jai emxä g Episqopgä dem eiäve amsisavheiä rsgm pqoäsarg atsgä, rtlloquxheiä le sgm odgciäa pot lmglometäesai rso aisgsijoä
 dieäqqgne aiumidiäxy so pkaiärio sgy vqgrsgäy jai jakopiärsot sgy Episqopgäy.
 rtmeqcariäay le sgm Episqopgä tporsgqiäfomsay pkeäom, rso
 pkaiärio sgy eämdijgy diadijariäay, oäsi bqiärjesai re pkgäqg (1) EE L 216 sgy 20.8.1994, r. 12.
 adtmaliäa ma ejsekeärei sgm apoäuarg.
 Detäseqom, g Episqopgä tporsgqiäfei oäsi so Bariäkeio sot Bek-
 ciäot dem pqoeäbg re jameäma dióbgla pqoy siy epiädijey epi-
 veiqgäreiy cia sgm amafgäsgrg sgy emirvtärexy.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-51/98 (1)
 Sqiäsom, g Episqopgä tporsgqiäfei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot (98/C 378/26)
 dem sgy pqoäseime emakkajsijotäy oäqoty euaqlocgäy sgy
 apouórexy pot ha lpoqotäram ma tpeqmijgärotm siy dtrveä- Le diósang sgy 8gy Repselbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 qeiey pot ameäjtwam. Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-51/98 (aiäsgrg sot Arbeitsgericht
 (1) Tpoäherg C-75/97, bkeäpe EE C 131 sgy 26.4.1997, r. 5.
 Wiesbaden cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft jasó
 Works in The World, s.r.l.
 (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Isakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 26 Ojsx-
 bqiäot 1998
 (Tpoäherg C-385/98)
 (98/C 378/25) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-255/98 (1)
 (98/C 378/27)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Pieter Jan Kuijper jai Antonio Aresu, molijotäy Le diósang sgy 12gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 rtlbotäkoty, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxä- cqaugä sgy tpoheärexy C-255/98: Bariäkeio sgy Irpamiäay jasó
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 26 Ojsxbqiäot 1998 pqorutcgä jasó sgy Isakijgäy
 Dglojqasiäay. (1) EE C 278 sgy 5.9.1998.


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/16
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2011 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-37/11)
 2011/C 173/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι P. Nelissen Grade και G. Leblanc)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της απόφασης αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τον γενικό διαγωνισμό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) AD/177/10.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 13ης Ιουλίου 2010, με την οποία ο προσφεύγων αποκλείστηκε από τον γενικό διαγωνισμό της EPSO AD/177/10,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 5ης Ιανουαρίου 2011, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα,
 —
 επικουρικά, να αποφανθεί ότι ο προσφεύγων δεν πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/32
 Προσφυγή-αγωγή της 18ης Ιανουαρίου 2008 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-32/08)
 (2008/C 92/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα συστήματα Τηλεπικοινωνιών, Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της προσφοράς της προσφεύγουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα διαγωνιζόμενο,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα λόγω της εν λόγω διαδικασίας διαγωνισμού, ανερχόμενη σε 65 565 ευρώ,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας καθώς και τις λοιπές δαπάνες και έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε σε σχέση με την παρούσα προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή), ακόμη και αν αυτή απορριφθεί.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας διαγωνισμού ENV.A.1/SER/2007/0032 για την «Ανάλυση αγοράς με στόχο την ανάπτυξη νέας προσέγγισης για την ιστοσελίδα “Περιβάλλον για νέους Ευρωπαίους”» (ΕΕ 2007/S 83-100898), η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον δημοσιονομικό κανονισμό (1), τους κανόνες εφαρμογής του και την οδηγία 2004/18/ΕΚ (2).
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η αναθέτουσα αρχή υπέπεσε σε πλείονα πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως τα οποία είχαν ως συνέπεια την απόρριψη της προσφοράς της. Περαιτέρω, κατά την προσφεύγουσα, η αναθέτουσα αρχή παρέβη την υποχρέωσή της να αιτιολογήσει την απόφασή της και, ειδικότερα, να πληροφορήσει την προσφεύγουσα για τα σημεία στα οποία υπερτερεί ο επιλεγείς διαγωνιζόμενος.
 Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της προσφοράς της και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα διαγωνιζόμενο και να υποχρεωθεί η καθής-εναγομένη να καταβάλει το σύνολο των εξόδων που αφορούν την παρούσα δίκη ακόμη και σε περίπτωση απορρίψεως της προσφυγής. Επικουρικώς, δεδομένου ότι η σύμβαση θα έχει πιθανότατα εκτελεσθεί πλήρως μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστηρίου ή εφόσον δεν είναι πλέον δυνατή η ακύρωση της αποφάσεως, η προσφεύγουσα ζητεί χρηματική αποζημίωση σύμφωνα με τα άρθρα 235 και 288 ΕΚ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Νοεμβρίου 2005 — Righini κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-145/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Έκτακτοι υπάλληλοι - Κατάταξη σε βαθμό και σε κλιμάκιο - Κατάταξη στον ανώτατο βαθμό σταδιοδρομίας»)
 (2006/C 10/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Elisabetta Righini (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωπος: É. Boigelot, avocat]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: V. Joris και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον D. Waelbroeck, avocat]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί κατατάξεως της προσφεύγουσας, κατά την είσοδό της στην υπηρεσία, στον βαθμό Α7, κλιμάκιο 3, είτε ως έκτακτης είτε ως δόκιμης υπαλλήλου και, αν παραστεί ανάγκη, ακύρωση της αποφάσεως της 21ης Ιανουαρίου 2004 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Η προσφυγή απορρίπτεται.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 10.7.2004


text:
C 247/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Η αιτούσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (έκτο τμήμα) — να άρει την ασυλία καθόσον η σχετική κατάσχεση εις χείρας
 τρίτου δεν δημιουργεί κανένα εμπόδιο για τη λειτουργία και
 της 21ης Μαρτίου 2002 την ανεξαρτησία των Κοινοτήτων·
 στην υπόθεση C-430/01 (αίτηση του Landesgericht für — να αποφανθεί ότι κακώς ο λογιστής της Επιτροπής δήλωσε
 Zivilrechtssachen Wien για την έκδοση προδικαστικής ότι η Επιτροπή δεν έχει κανένα ληξιπρόθεσμο ή υπό αίρεση
 αποφάσεως): Monika Herbstrith κατά Republik χρέος προς τη Λαϊκή ∆ημοκρατία του Κογκό ή την Εθνική
 Österreich (1) Τράπεζα του Κογκό.
 («Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως —
 Απαράδεκτο»)
 (2002/C 247/02)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Unabhängigen Verwaltungssenats Salzburg με
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 διάταξη της 11ης Φεβρουαρίου 2002 στο πλαίσιο εφέσεως
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 στην υπόθεση Dr. Manfred Hückel
 Στην υπόθεση C-430/01, με αντικείμενο αίτηση του (Υποθέσεις C-242/02 και C-243/02)
 Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) προς το
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία (2002/C 247/04)
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Monika Herbstrith και Republik
 Österreich, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς, αφενός,
 το ζήτημα αν η μη κατάληψη θέσεως από υποψήφια που έχει Με διάταξη της 11ης Φεβρουαρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα συνιστά παράβαση Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 διατάξεως του κοινοτικού δικαίου και, αφετέρου, τις προϋποθέσεις 3 Ιουλίου 2002, το Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg,
 υπό τις οποίες δύναται να στοιχειοθετηθεί ευθύνη κράτους μέλους στο πλαίσιο της εφέσεως που ασκήθηκε στην υπόθεση Dr. Manfred
 για τη ζημία που προκλήθηκε σε ιδιώτες από παραβάσεις του Hückel και η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 κοινοτικού δικαίου, το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 την F. Macken, πρόεδρο τμήματος, την Ν. Colneric και τους
 R. Schintgen (εισηγητή), Β. Σκουρή και J. N. Cunha Rodrigues,
 1. 'Εχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass,
 79/112/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 18ης ∆εκεμβρίου
 εξέδωσε στις 21 Μαρτίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο δια-
 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 τακτικό:
 σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων
 που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης
 Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υποβλήθηκε και τη διαφήμισή τους (στο εξής: κωδικοποιημένη οδηγία
 με απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2001 από το Landesgericht
 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ-
 für Zivilrechtssachen Wien είναι απαράδεκτη.
 βουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των
 νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση,
 ( 1) EE C 109 της 4.5.2002. την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων ΕΕ L 109
 της 6.5.2000, σ. 0029), κατά το οποίο η επισήμανση και οι
 τρόποι σύμφωνα με τους οποίους πραγματοποιείται δεν
 πρέπει, με την επιφύλαξη των κοινοτικών διατάξεων σχετικά
 με τα φυσικά μεταλλικά νερά και με τα τρόφιμα ειδικής
 διατροφής,


text:
να αποδίδουν σε τρόφιμο ιδιότητες πρόληψης,
 Αίτηση της 22ας Αυγούστου 2002 της εταιρίας Αntipass αγωγής και θεραπείας οποιασδήποτε ανθρώπινης ασθένειας
 να της επιτραπεί η επιβολή κατασχέσεως εις χείρας της ή να επικαλούνται τις ιδιότητες αυτές, την έννοια ότι είναι
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αντίθετη προς αυτό η εθνική διάταξη κατά την οποία
 απαγορεύεται, κατά τη διάθεση στην αγορά τροφίμων,
 (Υπόθεση C-1/02 SA)
 α) η αναφορά σε φυσιολογικές ή φαρμακολογικές επενέρ-
 (2002/C 247/03) γειες, ιδίως όσον αφορά τη διατήρηση της νεότητας, την
 παρεμπόδιση της εμφανίσεως συμπτωμάτων γηράνσεως,
 το αδυνάτισμα ή τη διατήρηση της υγείας, ή η πρόκληση
 Η εταιρεία Αntipass, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Mario της εντυπώσεως επενεργείας αυτού του είδους·
 Spandre, ζήτησε στις 22 Αυγούστου 2002 από το ∆ικαστήριο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να της επιτρέψει να επιβάλει β) η αναφορά σε ιστορικό ασθενών, σε ιατρικές συστάσεις
 κατάσχεση εις χείρας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ή γνωματεύσεις·
 ---pagebreak--- 12.10.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 247/3
 γ) η χρησιμοποίηση σχετικών με την υγεία, εικονικών ή 3) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο
 σχηματοποιημένων παραστάσεων οργάνων του ανθρω- δεύτερο ερώτημα:
 πίνου σώματος, απεικονίσεων των ασκούντων ιατρικά Με ποιο τρόπο και λαμβανομένων υπόψη ποιων παραμέτρων
 και παραϊατρικά επαγγέλματα ή απεικονίσεων θεραπευ- πρέπει να υπολογίζονται τα επιτρεπτά διόδια για απλή
 τηρίων ή άλλων αναφερομένων σε θεραπευτικές διέλευση του συνολικού μήκους της διαδρομής;
 δραστηριότητες απεικονίσεων;
 4) Μόνο σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και
 2. 'Εχουν η οδηγία περί επισημάνσεως ή τα άρθρα 28 και 30 στο δεύτερο ερώτημα και σε σχέση με τις διευκρινίσεις ως
 ΕΚ την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση η οποία προς τη μέθοδο υπολογισμού, οι οποίες ζητούνται με το
 επιτρέπει την αναγραφή στοιχείων που αφορούν την υγεία, τρίτο ερώτημα:
 κατά τη διάθεση στην αγορά τροφίμων, υπό την έννοια του 'Εχει η απόφαση του ∆ικαστηρίου, της 5ης Ιουλίου 1995,
 υπ' αριθ. 1 ερωτήματος, μόνον κατόπιν προηγούμενης C-21/94 (3) (Συλλογή 1995, σ. I-1827), με την οποία
 άδειας από τον αρμόδιο Ομοσπονδιακό Υπουργό, εφόσον κρίθηκε ότι τα αποτελέσματα της ακυρωθείσας οδηγίας
 προϋπόθεση για τη χορήγηση της άδειας είναι ότι τα σχετικά 93/89/ΕΟΚ, της 25ης Οκτωβρίου 1993, διατηρούνται έως
 με την υγεία στοιχεία εξασφαλίζουν την προστασία του ότου το Συμβούλιο εκδώσει νέα οδηγία, την έννοια ότι τα
 καταναλωτή από παραπλάνηση; αποτελέσματα διατηρούνται μέχρις ότου τα κράτη μέλη
 μεταφέρουν στην εσωτερική τους έννομη τάξη τις διατάξεις
 της νέας οδηγίας ή μέχρις ότου εκπνεύσει η προθεσμία για
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 03/024, σ. 33. τη μεταφορά της οδηγίας αυτής στις εσωτερικές έννομες
 τάξεις των κρατών μελών;
 5) Μόνο σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο
 ερώτημα:
 Υποχρεούνται τα κράτη μέλη, κατά την περίοδο από
 17 Ιουνίου 1999 έως 1η Ιουλίου 2000, να λαμβάνουν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- υπόψη τη νέα οδηγία, π.χ. υπό την έννοια ότι επιβάλλεται να
 βαλε το Obersten Gerichtshof (Αυστρία) με διάταξη της διασφαλίζονται οι προκαταβολικές συνέπειες αυτής της
 25ης Ιουνίου 2002 στην υπόθεση Stuij en de Man B.V. κατά οδηγίας;
 της Αυστριακής ∆ημοκρατίας
 (1 ) EE 1993, L 279, σ. 32.
 (Υπόθεση C-257/02) (2 )


text:
ΕΕ 1999, L 187, σ. 42.
 (3 ) Συλλογή 1995, σ. I-1827.
 (2002/C 247/05)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz με διά-
 Με διάταξη της 25ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη ταξη της 3ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση ΕU-WOOD-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Trading GmbH κατά Sonderabfall-Management-
 15 Ιουλίου 2002, το Oberste Gerichtshof (Αυστρία), στο πλαίσιο Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH
 της διαφοράς μεταξύ Stuij en de Man B.V. και Αυστριακής
 ∆ημοκρατίας που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο (Υπόθεση C-277/02)
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: (2002/C 247/06)
 1) Αποσκοπούν τα άρθρα 7, στοιχεία β' και η', της οδηγίας Με διάταξη της 3ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 93/89/ΕΟΚ ( 1), και το άρθρο 7, παράγραφοι 4 και 9, Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 της οδηγίας 1999/62/ΕΚ ( 2), να παράσχουν σε όλες τις 29 Ιουλίου 2002, το Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz,
 μεταφορικές επιχειρήσεις, έναντι καταβολής τέλους χρήσεως στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ ΕU-WOOD-Trading GmbH και
 σύμφωνου προς τις οδηγίες και, συνεπώς, εύλογου, το Sonderabfall-Management-Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH
 δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα έχοντα πλέον των τριών που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 αξόνων οχήματα που προορίζονται για την επαγγελματική προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 μεταφορά εμπορευμάτων τμήματα αυτοκινητοδρόμων με
 1. Μπορούν δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 4, στοιχείο α',
 διόδια;
 πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του
 2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την
 παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων
 'Εχουν το άρθρο 7, στοιχεία β' και η', της οδηγίας στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο
 93/89/ΕΟΚ, καθώς και το άρθρο 7, παράγραφοι 4 και 9, της και έξοδό τους (στο εξής: κανονισμός περί μεταφοράς
 οδηγίας 1999/62/ΕΚ, κατά τη νομολογία του ∆ικαστηρίου, αποβλήτων) (EE L 30, σ. 1), να προβληθούν αντιρρήσεις
 απευθείας εφαρμογή, υπό την έννοια ότι μπορούν να εφαρ- κατά της μεταφοράς αποβλήτων προς αξιοποίηση, με το
 μοστούν για τον υπολογισμό διοδίων σύμφωνων προς την αιτιολογικό ότι η προβλεπόμενη αξιοποίηση αντίκειται προς
 οδηγία που πρέπει να καταβάλλουν τα έχοντα πλέον των τη διατυπούμενη με το άρθρο 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας
 τριών αξόνων οχήματα που προορίζονται για τη μεταφορά 75/442/EOK του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975,
 εμπορευμάτων, όσον αφορά την πλήρη διέλευση του αυστρια- περί των στερεών αποβλήτων (στο εξής: οδηγία περί αποβλή-
 κού αυτοκινητοδρόμου του Brenner, ακόμα και στην περί- των) (EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), επιταγή της αξιοποιήσεως
 πτωση μη μεταφοράς ή μη πλήρους μεταφοράς των εν λόγω των αποβλήτων χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του
 οδηγιών στην αυστριακή έννομη τάξη; ανθρώπου και χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον;


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-Grad (Βουλγαρία) στις 21 Ιουνίου 2016 — Balgarska energiyna borsa AD (BEB) κατά Komisiya za energiyno i vodno regulirane (KEVR)
 (Υπόθεση C-347/16)
 (2016/C 326/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-Grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Balgarska energiyna borsa AD (BEB)
 Καθής: Komisiya za energiyno i vodno regulirane (KEVR)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σημεία i και ii, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, να είναι το ίδιο και το αυτό πρόσωπο ο μοναδικός μέτοχος του ανεξάρτητου διαχειριστή συστήματος μεταφοράς και της εταιρείας της οποίας η σημαντικότερη δραστηριότητα είναι η παραγωγή και μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας;
 2)
 Επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σημεία i και ii, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, να ασκεί το ίδιο και το αυτό πρόσωπο άμεσο ή έμμεσο έλεγχο επί του ανεξάρτητου διαχειριστή συστήματος μεταφοράς και μιας επιχειρήσεως παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας;
 3)
 Επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία γʹ και δʹ, της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, να διορίζει το ίδιο και το αυτό πρόσωπο τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου του ανεξάρτητου διαχειριστή συστήματος μεταφοράς (ο οποίος εν συνεχεία εκλέγει το διοικητικό του συμβούλιο) και τα μέλη του συμβουλίου διευθυντών της επιχειρήσεως παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας;
 4)
 Επιτρέπει η οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, ο κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1228/2003 (3), ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 (4) της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης, και ο κανονισμός (ΕΕ) 1227/2011 (5) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για την ακεραιότητα και τη διαφάνεια στη χονδρική αγορά ενέργειας, τον περιορισμό του αριθμού των προσώπων, στα οποία χορηγείται άδεια μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε συγκεκριμένη περιοχή;
 5)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ανωτέρω ερωτήματα και [λαμβανομένου υπόψη ότι] βάσει της διατάξεως του άρθρου 43, παράγραφος 1, σημείο 1 [του νόμου περί ενεργείας], η οποία προβλέπει ότι στην επικράτεια της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας χορηγείται μόνο μία άδεια: δύναται να θεωρηθεί ότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων υπό την έννοια της αιτιολογικής σκέψεως 12 της οδηγίας


text:
2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ;
 6)
 Μπορεί να θεωρηθεί ότι η εθνική διάταξη του άρθρου 43, παράγραφος 1, σημείο 1, [του νόμου περί ενεργείας], συνιστά περιορισμό του ανταγωνισμού υπό την έννοια των άρθρων 101 και 102 ΣΛΕΕ, καθόσον προβλέπει τη χορήγηση μόνον μίας άδειας για τη μεταφορά ενέργειας σε όλη την επικράτεια;
 (1) EE 2009, L 211, σ. 55.
 (2) EE 2009, L 211, σ. 15.
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1228/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας (EE 2003, L 176, σ. 1).
 (4) EE 2015, L 197, σ. 24.
 (5) EE 2011, L 326, σ. 1.


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/19
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2014 — Red Lemon Incorporation κατά ΓΕΕΑ — Lidl Stiftung (ABTRONIC)
 (Υπόθεση T-643/14)
 2014/C 380/25
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Red Lemon Incorporation (Χονκγ Κονγκ, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας) (εκπρόσωποι: T. Wieland και S. Müller, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 15ης Μαΐου 2014, στην υπόθεση R 1899/2013-1 και να απορρίψει την ανακοπή,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «ABTRONIC» για προϊόντα της κλάσεως 9 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 8 1 84 632
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: η διεθνής καταχώριση του λεκτικού σήματος «ΤRONIC» για προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
C 135/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.5.2000
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- — Ανεπι ́τρεπτη αξιολο ́γηση του εγγρα ́φου Sharing-key
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 ∆εν επιτρε ́πεται γενικω ́ς η αξιολο ́γηση ανωνυ ́μως προσκομι-
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- σθε ́ντος αποδεικτικου ́ με ́σου.
 γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 — Ανεπα ́ρκεια αιτιολογι ́ας
 Ειδικο ́τερα οι εκτιμη ́σεις στην αιτιολογικη ́ σκε ́ψη 68 της
 προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως για την απο ́δειξη της λειτουργι ́ας
 συστη ́ματος προστασι ́ας της εγχω ́ριας αγορα ́ς ει ́ναι αντιφατι-
 κε ́ς και διφορου ́μενες.
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Mannesmannröhren-Werke AG
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́- — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 1, ΕΚ στη
 θηκε στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2000 συμφωνι ́α με τη British Steel
 (Υπο ́θεση Τ-44/00) Η συμφωνι ́α αυτη ́ αποτε ́λεσε αντικει ́μενο ατομικη ́ς διαπραγμα-
 τευ ́σεως και δεν περιλαμβα ́νει συμφωνι ́α αποκλειστικη ́ς
 (2000/C 135/37) πωλη ́σεως η ́ οριζο ́ντια συνεννο ́ηση. Ο επιλεγει ́ς καθορισμο ́ς
 ποσοστου ́ σε σχε ́ση με τη συνολικη ́ ζη ́τηση της British Steel
 καθω ́ς και ο συμφωνηθει ́ς τυ ́πος τιμη ́ς ει ́ναι νομικω ́ς α ́ψογοι.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν για τον
 Η εταιρι ́α Mannesmannröhren-Werke AG, με ́εδρα το Mühlheim υπολογισμο ́ των προστι ́μων
 a.d.Ruhr (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Dr. Martin
 Klusmann, του γραφει ́ου Bruckhaus Westrich Heller Löber, Ο υπολογισμο ́ς του προστι ́μου ει ́ναι αποτε ́λεσμα κακη ́ς
 Düsseldorf, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ χρη ́σεως της διακριτικη ́ς ευχερει ́ας, επειδη ́ δεν λαμβα ́νει
 γραφει ́ο Bonn & Schmidt, 7, Val Ste Croix, α ́σκησε, στις αρκου ́ντως υπο ́ψη τη διαφορετικη ́ σημασι ́α που ́εχουν για την
 28 Φεβρουαρι ́ου 2000, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- αγορα ́ οι οικει ́ες επιχειρη ́σεις. Επιπλε ́ον, δεν αξιολογη ́θηκαν
 κω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν προσηκο ́ντως περαιτε ́ρω ελαφρυντικοι ́ λο ́γοι και η συμμετοχη ́
 Κοινοτη ́των. της προσφευ ́γουσας στη διαλευ ́κανση των πραγματικω ́ν
 περιστατικω ́ν.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 8 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς Κ (99) 4154 τελικο ́, καθ'ο με ́τρο αφορα ́ την
 προσφευ ́γουσα,
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει προσηκο ́ντως το προ ́στιμο που επιβλη ́-
 θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση Κ (99) 4154
 τελικο ́, Προσφυγη ́ του Conseil National des Professions de
 l’Automobile (CNPA) κ.λπ. κατα ́


text:
Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 29 Φεβρουαρι ́ου 2000
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Υπο ́θεση Τ-45/00)
 Η προσφευ ́γουσα κατασκευα ́ζει χαλυβδοσωλη ́νες χωρι ́ς ραφη ́. Με
 (2000/C 135/38)
 την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι η
 προσφευ ́γουσα και πλει ́ονες α ́λλες επιχειρη ́σεις ́εχουν διαπρα ́ξει
 παραβα ́σεις του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 1, ΕΚ. Η προσφυγη ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στηρι ́ζεται κυρι ́ως στους εξη ́ς λο ́γους ακυρω ́σεως:
 — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των που ανα ́γονται στη διαδικασι ́α Το Conseil National des Professions de l’Automobile (CNPA),
 με ́εδρα τη Suresnes (Γαλλι ́α), η Fédération Nationale des
 ∆εν επετρα ́πη στην προσφευ ́γουσα η προ ́σβαση σε ορισμε ́να
 Distributeurs, Loueurs et Réparateurs de Matériels, de
 ́εγγραφα στα πλαι ́σια της γνωστοποιη ́σεως του περιεχομε ́νου
 Bâtiment-Travaux Publics et de Manutention (DLR.), με ́εδρα
 του φακε ́λου της διοικητικη ́ς αρχη ́ς.
 το Joinville-Le-Pont (Γαλλι ́α), η εταιρι ́α Auto Contrôle 31 και η
 — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας εταιρι ́α Yam 31 SARL, με ́εδρα την Τουλου ́ζη (Γαλλι ́α), η εταιρι ́α
 Roux SA, με ́εδρα το Saint-Denis-De-Saintonge (Γαλλι ́α), ο Marc
 Λο ́γω της βραχει ́ας προθεσμι ́ας για την απα ́ντηση στην Foucher-Créteau, κα ́τοικος Παρισι ́ων, και η εταιρι ́α Verdier
 ανακοι ́νωση των αιτια ́σεων, η προσφευ ́γουσα δεν ει ́χε σε Distribution SARL, με ́εδρα το Juvignac (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́με-
 ικανοποιητικο ́ βαθμο ́ την ευκαιρι ́α να αμυνθει ́. Επιπλε ́ον, στην νοι απο ́ τον Christian Bourgeon, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, με αντι ́κλητο
 απο ́φαση η καθη ́ς απομακρυ ́νθηκε απο ́ ουσιαστικε ́ς επικρι ́σεις στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο François Brouxel, 6, rue Zithe,
 που διατυ ́πωσε στην ανακοι ́νωση των αιτια ́σεων, χωρι ́ς να α ́σκησαν στις 29 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου
 δω ́σει στην προσφευ ́γουσα την ευκαιρι ́α να λα ́βει εκ νε ́ου θε ́ση των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 συναφω ́ς. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- 13.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 135/21
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ της AS Kvitsjøen κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 23 Φεβρουα-
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν τη ́ρησε τους ουσιω ́δεις ρι ́ου 2000
 τυ ́πους που προβλε ́πονται στο πλαι ́σιο των διαδικασιω ́ν
 διαβουλευ ́σεως· (Υπο ́θεση Τ-46/00)
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2790/1999, της
 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, δεν αναφε ́ρει μεταξυ ́ των περιορισμω ́ν (2000/C 135/39)
 του ανταγωνισμου ́ που προσδιορι ́ζονται στο α ́ρθρο 4,


text:
την
 κατα ́χρηση οικονομικη ́ς εξαρτη ́σεως, ακο ́μα και ο ́ταν ́εχει
 σωρευτικο ́ αποτε ́λεσμα· (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 2790/1999 της 22ας ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999· Η AS Kvitsjøen, εταιρι ́α νορβηγικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα στη
 Νορβηγι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους K. Storalm, δικηγο ́ρο
 Stavanger (Νορβηγι ́α), J. P. Hoekstra, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Κα ́τω Χω ́ρες), και G. Vanquathem, δικηγο ́ρο Knokke-Heist
 (Βε ́λγιο), με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 M. Michel, 48, avenue de la Gare, α ́σκησε στις 23 Φεβρουαρι ́ου
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Οι προσφευ ́γοντες δια ́δικοι προσβα ́λλουν τον κανονισμο ́ ΕΚ
 2790/99, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, για την εφαρμογη ́ του Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ σε ορισμε ́νες
 κατηγορι ́ες καθε ́των συμφωνιω ́ν και εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν (1).
 Η πρα ́ξη αυτη ́ ει ́ναι ́ενας κανονισμο ́ς γενικη ́ς απαλλαγη ́ς, υπο ́ την — να κηρυ ́ξει την προσφυγη ́ παραδεκτη ́ και βα ́σιμη·
 ́εννοια ο ́τι προορι ́ζεται να καλυ ́ψει ο ́λα τα ει ́δη των λεγο ́μενων
 καθε ́των πρακτικω ́ν σε ο ́λους τους τομει ́ς της οικονομι ́ας. Προορι ́-
 — κατα ́ συνε ́πεια, να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 ζεται επι ́σης να καλυ ́ψει την αποκλειστικη ́ και επιλεκτικη ́ διανομη ́ SG(99)D/10760 της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999·
 αυτοκινη ́των στην περι ́πτωση στην οποι ́α ο η ́δη ισχυ ́ων κανονισμο ́ς
 στον τομε ́α αυτο ́ δεν ανανεωθει ́ μετα ́ τη λη ́ξη της ισχυ ́ος του.
 — να αποφανθει ́ κατα ́ νο ́μον επι ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους οι προσφευ ́γοντες διατει ́νονται
 ιδι ́ως ο ́τι η προηγου ́μενη της εκδο ́σεως του προσβαλλο ́μενου
 κανονισμου ́ διαβου ́λευση δεν εξελι ́χθηκε συ ́μφωνα με το πνευ ́μα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 της Συνθη ́κης, ειδικο ́τερα προς το α ́ρθρο 83, παρα ́γραφος 1, που
 επιτα ́σσει μια ελα ́χιστη διαφα ́νεια ο ́σον αφορα ́ την υποβολη ́
 αντιρρη ́σεων και κα ́ποιο αντι ́λογο. Γενικα ́, η πραγματικη ́ επι ́πτωση Κατα ́ του πλοι ́ου Μ600 (κυριο ́τητας της προσφευ ́γουσας) οι
 επι ́ του ανταγωνισμου ́ του προγρα ́μματος εκσυγχρονισμου ́, ο ́σον ολλανδικε ́ς αρχε ́ς προε ́βησαν σε διαβη ́ματα λο ́γω της χρησιμοποιη ́-
 αφορα ́ ο ́σα προβλε ́πονται για τις μικρε ́ς και μεσαι ́ες επιχειρη ́σεις σεως παρα ́νομων διχτυω ́ν και της στροφη ́ς της αλιει ́ας


text:
προς τη
 και τη σοβαρη ́ επιδει ́νωση της οικονομικη ́ς τους εξαρτη ́σεως, γλω ́σσα.
 αποσιωπη ́θηκε και αποκρυ ́φθηκε απο ́ τα σχετικα ́ αποφασιστικα ́ η ́
 συμβουλευτικα ́ ο ́ργανα, τα οποι ́α ακριβω ́ς η ́ταν αναγκαι ́ο να ́εχουν
 υπο ́ψη τις πληροφορι ́ες αυτε ́ς. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, οι ολλανδικε ́ς αρχε ́ς κα ́νουν το παν για
 να κρατη ́σουν ορισμε ́να νορβηγικα ́ αλιευτικα ́ πλοι ́α ́εξω απο ́ τα
 κοινοτικα ́ υ ́δατα και, επομε ́νως, για να δημιουργη ́σουν προ ́σθετες
 Επιπλε ́ον, οι προσφευ ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι τα νε ́α στοιχει ́α που αλιευτικε ́ς δυνατο ́τητες ιδι ́ως για τα πλοι ́α υπο ́ ολλανδικη ́ σημαι ́α.
 ειση ́γαγε ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς παρουσια ́στηκαν ως απλο ́ Οι ολλανδικε ́ς αρχε ́ς πι ́εσαν την Επιτροπη ́ να ανακαλε ́σει τη γενικη ́
 διαδικαστικο ́ ζη ́τημα που δεν δικαιολογου ́σε ου ́τε περιελα ́μβανε α ́δεια αλιει ́ας των πιο πα ́νω νορβηγικω ́ν πλοι ́ων.
 τροποποι ́ηση της Συνθη ́κης. Ωστο ́σο, κατα ́ την α ́ποψη των
 προσφευγο ́ντων, ο εν λο ́γω κανονισμο ́ς τροποποιει ́ το πνευ ́μα της
 Συνθη ́κης, ́εστω και αν δεν επηρεα ́ζει το γρα ́μμα της. Πρα ́γματι, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 θε ́τει υπο ́ αμφισβη ́τηση ορισμε ́να κεκτημε ́να, ο ́σον αφορα ́ ιδι ́ως SG(99)D/10760 της Επιτροπη ́ς, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1999, με
 τις αναδρομικε ́ς συνε ́πειες της αυτοδι ́καιης καταργη ́σεως που την οποι ́α ανακλη ́θηκαν η γενικη ́ και η ειδικη ́ α ́δεια αλιει ́ας του
 διατηρει ́ται ρητα ́ στο α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 2, και την αρχη ́ της αλιευτικου ́ πλοι ́ου «Kvitsjøen» και αποφασι ́στηκε η μη χορη ́γηση
 απαγορευ ́σεως, που επι ́σης διατηρει ́ται στην παρα ́γραφο 1 του γενικη ́ς και ειδικη ́ς α ́δειας αλιει ́ας πριν απο ́ τις 30 Ιουνι ́ου 2000.
 προαναφερθε ́ντος α ́ρθρου.
 Οι σχε ́σεις μεταξυ ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και της Νορβηγι ́ας
 (1) EE L 336, της 29.12.1999, σ. 21. ρυθμι ́ζονται με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 50/1999 του Συμβουλι ́ου,
 της 18ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, για τον καθορισμο ́, για το 1999,
 ορισμε ́νων με ́τρων διατηρη ́σεως και διαχειρι ́σεως των αλιευτικω ́ν
 πο ́ρων που εφαρμο ́ζονται σε σκα ́φη υπο ́ νορβηγικη ́ σημαι ́α.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Νοεμβρίου 2014 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Österreichischer Gewerkschaftsbund κατά Verband Österreichischer Banken und Bankiers
 (Υπόθεση C-476/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Συλλογική σύμβαση εργασίας που προβλέπει επίδομα συντηρούμενου τέκνου - Υπολογισμός του επιδόματος που καταβάλλεται σε εργαζομένους με μερική απασχόληση βάσει της αρχής pro rata temporis))
 (2015/C 007/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Österreichischer Gewerkschaftsbund
 κατά
 Verband Österreichischer Banken und Bankiers
 Διατακτικό
 Η ρήτρα 4, παράγραφος 2, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, η οποία συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997 και προσαρτάται στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 98/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, έχει την έννοια ότι η αρχή pro rata temporis εφαρμόζεται στον υπολογισμό του ποσού του επιδόματος συντηρούμενου τέκνου, το οποίο χορηγείται σε εργαζόμενο με μερική απασχόληση σε εκτέλεση συλλογικής συμβάσεως εργασίας όπως εκείνη που ισχύει για τους εργαζόμενους στον αυστριακό τραπεζικό κλάδο.
 (1) ΕΕ C 32 της 2.2.2013


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 8ης Ιουνίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-164/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/19/ΕΚ - Γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των επαγγελματικών προσόντων - Αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και λοιπών τίτλων - Νοσηλευτής, οδοντίατρος, κτηνίατρος, μαία, αρχιτέκτονας, φαρμακοποιός και ιατρός - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2006/C 178/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Maidani και H. Støvlbæk)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. De Bergues και C. Bergeot-Nunes)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτού υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού (ΕΕ L 206, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη των άρθρων 1 έως 4 και 9 έως 13 της οδηγίας 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτού υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 115 της 14.5.2005


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 31 Ιουλίου 2015 — Xabier Ormaetxea Garai και Bernardo Lorenzo Almendros κατά Administración del Estado
 (Υπόθεση C-424/15)
 (2015/C 363/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Xabier Ormaetxea Garai και Bernardo Lorenzo Almendros
 Καθού: Administración del Estado
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002 (1), σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, από την άποψη της πραγματικής προστασίας του γενικού συμφέροντος που ανατίθεται στον εθνικό ρυθμιστικό φορέα στον συγκεκριμένο τομέα, η ίδρυση από τον εθνικό νομοθέτη ρυθμιστικού και εποπτικού φορέα που ανταποκρίνεται σε μη εξειδικευμένο θεσμικό πρότυπο, βάσει του οποίου συγχωνεύονται στον ίδιο οργανισμό οι προϋφιστάμενοι φορείς ελέγχου στους τομείς, μεταξύ άλλων, της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών και του ανταγωνισμού;
 2)
 Πρέπει οι κατά το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3α, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ (2), προϋποθέσεις «ανεξαρτησίας» των εθνικών ρυθμιστικών αρχών δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών να είναι ανάλογες των απαιτούμενων για τις εθνικές αρχές ελέγχου της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά το άρθρο 28 της οδηγίας 95/46/ΕΚ (3);
 3)
 Εφαρμόζεται το σκεπτικό που αναπτύσσεται στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 8ης Απριλίου 2014 (4) στην περίπτωση που οι επικεφαλής της εθνικής ρυθμιστικής αρχής των τηλεπικοινωνιών απολύονται πριν από τη λήξη της θητείας τους κατ’ επιταγή νέου νομικού πλαισίου, που προβλέπει τη σύσταση εποπτικού οργάνου στο οποίο συγχωνεύονται διάφορες εθνικές αρχές ρυθμίσεως ρυθμιζόμενων τομέων; Μπορεί να θεωρηθεί ότι συνάδει με τις διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 3α, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ η εν λόγω πρόωρη απόλυση, η οποία οφείλεται απλώς στην έναρξη ισχύος νέου εθνικού νόμου και όχι στο ότι στο πρόσωπο των κατόχων των θέσεων δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις που εκ των προτέρων καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία;
 (1) ΕΕ L 108, σ. 33.
 (2) ΕΕ L 337, σ. 37.
 (3) Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).
 (4) C-288/12, EU:C:2014:237.


text:
C 7/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Αποκλείονται από την έννοια των ανατρεπομένων αυτοκινήτων
 βαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen dumper κατά τη διάκριση 8704 10 του Κ∆ φορτηγά αυτοκίνητα
 (Βέλγιο) με απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση που είναι κατασκευασμένα για να χρησιμοποιούνται έξω από το
 ΝV Transport Service κατά 1. Βελγικού ∆ημοσίου και οδικό δίκτυο και προορίζονται για τη μεταφορά και εκφόρτωση
 2. BVBA Bea Cars υλικών και προς τούτο διαθέτουν ειδικά έναν ευέλικτο, περίπλοκο
 και ακριβή μηχανισμό ανατροπής;
 (Υπόθεση C-395/02)
 (2003/C 7/24)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το cour d’appel de Bruxelles, δεύτερο τμήμα, με
 Με απόφαση της 4ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση Clinique
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις La Ramée ASBL και Winterthur Europe Assurance SA
 11 Νοεμβρίου 2002, το Rechtbank van eerste aanleg te κατά Jean-Pierre Riehl και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Antwerpen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ ΝV Transport Ενώσεως
 Service και 1. Βελγικού ∆ημοσίου και 2. BVBA Bea Cars που
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: (Υπόθεση C-397/02)
 (2003/C 7/26)
 Εμποδίζει η αρχή της ουδετερότητας του φόρου προστιθεμένης
 αξίας να αξιώσει κράτος μέλος την καταβολή ΦΠΑ από έναν
 υποκείμενο στον φόρο, o οποίος, καλώς ή κακώς, εξέδωσε
 τιμολόγιο για να τύχει απαλλαγής από τον ΦΠΑ λόγω ενδοκοινο- Με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 τικής παραδόσεως (άρθρο 39 bis του βελγικού WBTW), όταν Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 προκύπτει ότι ο ΦΠΑ καταβλήθηκε από τον τελικό καταναλωτή 11 Νοεμβρίου 2002, το cour d’appel de Bruxelles, δεύτερο
 και αποδόθηκε στο κράτος μέλος από τον εκδότη του τιμολογίου; τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Clinique La Ramée
 ASBL και Winterthur Europe Assurance SA και Jean-Pierre
 Riehl και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 «Έχει το άρθρο 85α του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όπως θεσπίστηκε με τα άρθρα 2 και
 3 του κανονισμού ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ 259/68 του Συμβουλίου,
 της 29ης Φεβρουαρίου 1968 ( 1), καθώς και με τους κανονισμούς
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- που τον τροποποίησαν, την έννοια ότι παρέχει στις Κοινότητες το
 βαλε το Gerechtshof Amsterdam (τμήμα τελωνειακών υπο- δικαίωμα να ζητούν από τρίτον υπαίτιο του θανάτου υπαλλήλου
 θέσεων) με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση των Κοινοτήτων την εξ ολοκλήρου επιστροφή της συντάξεως
 DFDS BV κατά του επιθεωρητή του Douanedistrict επιζώντος που καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο κατ' εφαρ-
 Rotterdam μογήν των άρθρων 79 και 79α του εν λόγω κανονισμού υπηρεσια-
 κής καταστάσεως, ενώ η νομοθεσία που εφαρμόζεται επί της
 αξιώσεως αποκαταστάσεως της ζημίας προβλέπει ότι το δικαίωμα
 (Υπόθεση C-396/02) συντάξεως επιζώντος δεν έχει σχέση με την υποχρέωση του
 υπαιτίου παρανόμου πράξεως να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία,
 η δε ζημία που υπέστη ο επιζών σύζυγος λόγω της απωλείας των
 (2003/C 7/25) εισοδημάτων


text:
της θανούσας συζύγου του είναι μικρότερη από το
 ποσό της συντάξεως επιζώντος που του καταβάλλεται;»
 (1 ) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της
 Με απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του κανονισμού υπηρεσι-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις ακής καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμό-
 ζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και
 11 Νοεμβρίου 2002, το Gerechtshof Amsterdam (τμήμα τελω-
 περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους
 νειακών υποθέσεων), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ DFDS BV υπαλλήλους της Επιτροπής (EE ειδ. έκδ. 01/001, σ. 10).
 και του επιθεωρητή του Douanedistrict Rotterdam που εκκρεμεί
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/24
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 — Valeo Vision κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-457/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινό δασμολόγιο - Κατάταξη στη συνδυασμένη ονοματολογία - Δασμολογική κλάση - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Κανονιστική πράξη που περιλαμβάνει εκτελεστικά μέτρα - Απαράδεκτο)
 2013/C 313/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Valeo Vision (Bobigny, Γαλλία) (εκπρόσωπος: R. Ledru, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal, B.-R. Killmann και L. Keppenne)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 603/2011 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2011, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΕΕ L 163, σ. 10).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη Valeo Vision στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και σε αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 298 της 8.10.2011.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Audiencia Provincial de Cantabria (Ισπανία) στις 7 Αυγούστου 2015 — Liberbank, S.A. κατά Rafael Piris del Campo
 (Υπόθεση C-431/15)
 (2015/C 354/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Cantabria — Sección 4
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Liberbank, S.A.
 Εφεσίβλητος: Rafael Piris del Campo
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνάδει προς την αρχή της μη δεσμευτικής ισχύος των καταχρηστικών ρητρών και προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ο περιορισμός του αναδρομικού αποτελέσματος της ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας ελαχίστου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές;
 2)
 Συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η διατήρηση των συνεπειών ρήτρας ελαχίστου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, η οποία κηρύχθηκε άκυρη ως καταχρηστική;
 3)
 Συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, ο περιορισμός του αναδρομικού αποτελέσματος της ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας ελαχίστου επιτοκίου περιλαμβανόμενης σε σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτές, βάσει εκτιμήσεως του κινδύνου σοβαρής προσβολής της οικονομικής δημόσιας τάξεως και της καλής πίστεως;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, επί ατομικώς ασκηθείσας αγωγής για την αναγνώριση ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας συμβάσεως που συνάπτεται με καταναλωτές, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, το να τεκμαίρεται η ύπαρξη κινδύνου σοβαρής προσβολής της οικονομικής δημόσιας τάξεως ή πρέπει η εκτίμηση και διαπίστωση του κινδύνου αυτού να γίνεται με κριτήριο τα συγκεκριμένα οικονομικά στοιχεία από τα οποία προκύπτουν οι μακροοικονομικές επιπτώσεις της αναγνωρίσεως αναδρομικού αποτελέσματος στην ακυρότητα καταχρηστικής ρήτρας;
 5)
 Περαιτέρω, επί ατομικώς ασκηθείσας αγωγής για την αναγνώριση ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας συμβάσεως που συνάπτεται με καταναλωτές, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, [σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές], το να εκτιμάται η ύπαρξη κινδύνου σοβαρής προσβολής της οικονομίας με κριτήριο τις οικονομικές επιπτώσεις που θα είχε τυχόν άσκηση ατομικής αγωγής από μεγάλο αριθμό καταναλωτών; Ή πρέπει, αντιθέτως, η σχετική εκτίμηση να γίνεται με κριτήριο τις επιπτώσεις που θα έχει για την οικονομία η συγκεκριμένη αγωγή που ασκεί ατομικώς ο καταναλωτής;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, συνάδει προς τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η αφηρημένη αξιολόγηση της συμπεριφοράς οποιουδήποτε επαγγελματία για τη διαπίστωση της καλής πίστεως εκ μέρους του;
 7)
 Ή απαιτείται, αντιθέτως, να εξετάζεται και να διαπιστώνεται η καλή πίστη σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, με κριτήριο τη συγκεκριμένη συμπεριφορά που επέδειξε ο επαγγελματίας κατά


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/31
 Προσφυγή-αγωγή της 14ης Ιανουαρίου 2013 — CK κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-3/13)
 2013/C 129/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CK (εκπρόσωποι: M.-A. Lucas, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας για το έτος 2011, η οποία καταρτίστηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2012 και οριστικοποιήθηκε στις 9 Μαρτίου 2012·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή στην καταβολή 5 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε με την έκθεση αυτή·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/45
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — sheepworld κατά EUIPO (Beste Mama)
 (Υπόθεση T-422/16)
 (2016/C 343/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: sheepworld AG (Ursensollen, Γερμανία) (πληρεξούσιος δικηγόρος: S. von Rüden)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Beste Mama» — Υπ’ αριθ. 14 169 304 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Μαΐου 2016 στην υπόθεση R 95/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της διοικητικής διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/42
 Προσφυγή της 31ης Αυγούστου 2015 — LG Electronics κατά ΓΕΕΑ — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY PRO)
 (Υπόθεση T-500/15)
 (2015/C 354/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Βερολίνο, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «VIEWTY PRO» — Υπ’ αριθ. 9 125 071 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιουνίου 2015 στην υπόθεση R 1940/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/27
 Προσφυγή της 21ης Μαρτίου 2013 — Benelli Q.J. κατά ΓΕΕΑ — Demharter (MOTOBI)
 (Υπόθεση T-170/13)
 2013/C 147/49
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Benelli Q.J. Srl (Pesaro, Ιταλία) (εκπρόσωπος: P. Lukácsi, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Demharter GmbH (Dillingen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την απόφαση του καθού και να απορρίψει το αίτημα έκπτωσης του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του, το οποίο υποβλήθηκε από την αιτούσα
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του καθού και να αναπέμψει την απόφαση στο ΓΕΕΑ προς περαιτέρω εξέταση και προς έκδοση νέας απόφασης, εάν το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει οπωσδήποτε να προβεί σε νέα, εις βάθος ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων περί ουσιαστικής χρήσεως του σήματος,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «MOTOBI» για προϊόντα της κλάσης 12 — καταχωρισμένο αριθ. 835 264 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ο δικαιούχος του κοινοτικού σήματος εκπίπτει των δικαιωμάτων του
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίπτεται
 Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί: Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α' του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/81
 Προσφυγή του Luciano Lavagnoli κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 8 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση T-95/04)
 (2004/C 106/159)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Luciano Lavagnoli, κάτοικος Berchem (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 8 Μαρτίου 2004, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την περίοδο βαθμολογίας 1999-2001 καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 Επικουρικώς, να ακυρώσει την έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για τη χρονική περίοδο 1.7.1999-30.6.2001 καθώς και, παρεπιμπτόντως, τις προπαρασκευαστικές της εκθέσεως αυτής πράξεις·
 —
 Να κρίνει επί των δικαστικών εξόδων και αμοιβών των δικηγόρων και να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή τους.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων αντικρούει την απόφαση της ΑΔΑ περί της εκθέσεως βαθμολογίας του για τη χρονική περίοδο 1999-2001.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει:
 —
 την παράβαση των Γενικών διατάξεων εκτελέσεως του άρθρου 43 του ΚΥΚ και την προσβολή των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως·
 —
 την παραβίαση της Συμφωνίας πλαισίου του1974, υπογραφείσα από τη συνδικαλιστική οργάνωση Action & Défense, γενικός γραμματέας της οποίας ήταν ο ίδιος ο προσφεύγων κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, και παράβαση του άρθρου 24α του ΚΥΚ, καθώς και παρεμπόδιση της ελευθερίας του συνδικαλίζεσθαι·
 —
 την παράβαση του Πρωτοκόλλου Συμφωνίας, που υπογράφηκε στις 18 Μαΐου 1998 μεταξύ της Επιτροπής και των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων του προσωπικού·
 —
 την προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως της αυθαίρετης διαδικασίας και τη μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογίας, καθώς και κατάχρηση εξουσίας·
 —
 την προσβολή της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·
 —
 την προσβολή του καθήκοντος αρωγής.


text:
C 397/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 Pqeäpei so óqhqo 92 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä a) siy epidosgäreiy gä epivoqgcgäreiy pot jasabókkomsai
 sgm eämmoia oäsi g barijgä eämmoia sgy emirvtärexy peqikal- apoä liäa gä peqirroäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm
 bómei epiärgy siy ehmijeäy qthliäreiy oi opoiäey qthliäfotm emiärvtrg sgy eqetmgsijgäy eqcariäay;
 loämo sgm jasamolgä sxm dapamxäm lesantä epiveiqgärexm
 diauoqesijxäm epipeädxm paqacxcgäy, oi opoiäey pqojkgähg- b) sgm amsipaqovgä pot jasabókkesai apoä liäa gä peqir-
 jam apoä tpovqexsijeäy acoqeäy jai ekóvirsey aloibeäy, am roäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm paqovgä tpgqe-
 g molohesijgä rtäkkgwg jasakgäcei rsgm pqóng re diaqjgä rixäm pot rtmiärsamsai re eqetmgsijgä eqcariäa;
 jasamolgä sxm epibaqtämrexm, vxqiäy g epibaqtmoälemg
 epiveiäqgrg ma kalbómei amsipaqovgä; c) sgm amsipaqovgä pot jasabókkesai apoä liäa gä peqir-
 roäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm paqovgä ókkxm
 2. Euoärom rso eqxäsgla 2 doheiä aqmgsijgä apómsgrg, re tpgqerixäm, oäpxy eiämai g paqovgä cmxlodosgärexm gä g
 rveärg le so óqhqo 4 sot Stromeinspeisungsgesetz: dioqcómxrg rtmedqiäxm;
 Pqeäpei so óqhqo 93, paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy EJ
 ma eqlgmetseiä tpoä sgm eämmoia oäsi so apacoqetsijoä apo- d) siy uoisgsijeäy tposqouiäey pot jasabókkomsai apoä
 seäkerla dem ejseiämesai loämo rsg rsgäqing jaheatsgä, akkÂ sopijeäy aqloädiey cia sgm ejpaiädetrg aqveäy re pame-
 epiärgy rsiy ejsekersijeäy qthliäreiy, oäpxy eiämai so óqhqo 4 pirsgälia cia sgm jóktwg sxm didójsqxm rtcjejqi-
 sot Stromeinspeisungsgesetz; leämxm uoisgsxäm;
 3. Euoärom doheiä aqmgsijgä apómsgrg rsa eqxsgälasa aÂ 2. Poio pororsoä epiä soiy ejasoä moeiäsai le sgm eäjuqarg
 jai bÂ: Ûjasó so lecaktäseqo leäqoyë pot óqhqot 1 sxm odgcixäm
 gä poia ókkg eämmoia eävei g eäjuqarg atsgä;
 Pqeäpei so óqhqo 30 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä
 sgm eämmoia oäsi tuiärsasai porosijoäy peqioqirloäy sxm
 eiracxcxäm gä leäsqo irodtmólot aposekeärlasoy lesantä 3. Am g eäjuqarg Ûjasó so lesaktäseqo leäqoyë oqiäfesai xy
 jqasxäm lekxäm tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 30 sgy pororsoä epiä soiy ejasoä, ciämesai o tpokocirloäy loämom epiä
 Rtmhgäjgy EJ, am ehmijgä qtählirg tpovqexämei epivei- sxm pgcxäm vqglasodosgärexy cia ajadglaøjgäy jai
 qgäreiy ma acoqófotm gkejsqijoä qetäla apoä amamexäriley rtmauotäy utärexy rjopotäy gä pqeäpei ma peqikalbómei
 pgceäy emeäqceiay re ekóvirsey sileäy jai epipkeäom vqgrilo- jai sg vqglasodoäsgrg pot kalbómesai re rveärg le
 poieiä soty ejlesakketoleämoty so diäjsto cia sg vqglaso- elpoqijeäy dqarsgqioäsgsey;
 doäsgrg ómet amsipaqovgäy;
 4. Bórei poiot vqomijotä diarsgälasoy pqeäpei ma ciämesai o
 tpokocirloäy cia ma jahoqirheiä am eäma pamepirsgälio
 aposekeiä Ûamaheäsotra aqvgäë xy pqoy oqirleämg dgloäria
 rtälbarg jai pxäy pqeäpei ma kalbómomsai tpoäwg oi dtmó-
 lemey ma pqobkeuhotäm gä oi leäkkotrey lesabokeäy;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so High Court of Justice (England and Wales), Queen's (1) Odgciäa 92/50/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iotmiäot 1992, cia
 Bench Division, Divisional Court, le diósang sgy 21gy Iot- som rtmsomirloä sxm diadijarixäm rtämawgy dgloriäxm rtlbórexm
 kiäot 1998 rsgm tpoäherg The Queen jasó H. M. Treasury, ex tpgqerixäm (EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1).
 parte: The University for Cambridge (2) Odgciäa 93/36/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä
 (Tpoäherg C-380/98) rtmsomirlotä sxm diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dglo-
 riäxm pqolgheixäm (EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 1).
 (98/C


text:
397/34) (3) Odgciäa 93/37/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä
 rtmsomirlotä sxm diadijarixäm (EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 54).
 Le diósang sgy 21gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so High Court of Justice (England
 and Wales), Queen's Bench Division, Divisional Court, rso
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä The Queen jai H. M. Treasury,
 ex parte: The University of Cambridge pot ejjqeleiä emxäpioäm Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy bake le apoäuarg sgy 31gy Iotkiäot 1998 so Court of Appeal
 apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: rso pkaiärio sgy ejjqelotäy emxäpioäm sot diauoqóy lesantä
 Ingmar GB Limited jai Eaton Leonard Technologies Inc
 1. Dedoleämot oäsi so óqhqo 1 sgy odgciäay 92/50/EOJ (1) sot
 Rtlbotkiäot, sgy odgciäay 93/36/EOJ (2) sot Rtlbotkiäot (Tpoäherg C-381/98)
 jai sgy odgciäay 93/37/EOJ (3) sot Rtlbotkiäot (rso engäy: (98/C 397/35)
 odgciäey) amaueäqesai re jóhe oqcamirloä sot opoiäot g
 dqarsgqioäsgsa Ûvqglasodoseiäsai jasó so lecaktäseqo
 leäqoy apoä so jqósoy, soty oqcamirlotäy sopijgäy atso- Le apoäuarg sgy 31gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 dioiäjgrgy gä ókkoty oqcamirlotäy dgloriäot dijaiäotë, Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so
 poia jomdtäkia pqeäpei ma peqikalbómomsai rsgm eäjuqarg Court of Appeal (England and Wales) fgseiä apoä so Dijarsgä-
 Ûvqglasodoseiäsai (. . .) apoä [apoä liäa gä peqirroäseqey qio, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Ingmar GB Limited
 amaheäsotrey aqveäy]ë; Eidijoäseqa, oärom auoqó sa poró jai Eaton Leonard Technologies Inc, pot ejjqeleiä emxäpioäm
 pot jasabókkomsai re molijoä pqoärxpo oäpxy so Pame- sot, sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy
 pirsgälio sot Cambridge, peqikalbómei g eäjuqarg atsgä: eqxsglósxm:
 ---pagebreak--- 19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/21
 Bórei sot acckijotä dijaiäot, euaqloäfesai so diäjaio pot epeä- 2. Am g apómsgrg rso eqxäsgla 1 eiämai jasauasijgä:
 kenam xy euaqlorseäo diäjaio sa rtlbakkoälema leäqg, ejsoäy
 am sotäso apojkeiäesai apoä koäcoty dgloriäay sónexy, oäpxy a) èvei euaqlocgä, tpoä siy rtmhgäjey sgy paqotäray tpo-
 eiämai lia tpeqirvtäotra diósang. Tpoä siy peqirsóreiy atseäy, heärexy, so óqhqo 7, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy
 eävotm euaqlocgä oi diasóneiy sgy odgciäay 86/653/EOJ sot odgciäay 79/7/EOJ (1);
 Rtlbotkiäot (1), oäpxy euaqloäfesai rsa diäjaia sxm jqasxäm
 lekxäm, jai eidijoäseqa oi diasóneiy pot auoqotäm sgm jasa- b) Rtcjejqileäma, lpoqeiä o aisxäm ma epijakerseiä so
 bokgä apofglixärexy rsoty elpoqijotäy amsipqorxäpoty jasó óqhqo 7, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy odgciäay 79/
 sg kgäng sgy rtlbórexy pot eiävam rtmówei le som amsip- 7/EOJ, oäsam g jamomirsijgä apoäuarg sot 1998 peqiä
 qorxpetoälemo, oäsam: joimxmijotä saleiäot epidoälasoy heqlómrexy jai o
 moäloy sot 1992 peqiä eiruoqxäm jai paqovxäm joimx-
 i) o amsipqorxpetoälemoy oqiäfei eämam apojkeirsijoä amsip- mijgäy aruakiärexy, bórei sxm opoiäxm herpiärsgje g
 qoärxpo rso Gmxleämo Bariäkeio jai rsg Dglojqasiäa sgy jamomirsijgä atsgä apoäuarg, seähgjam re irvtä lesó siy
 Iqkamdiäay cia sgm pxäkgrg emsoäy sxm jqasxäm atsxäm sxm 23 Dejelbqiäot 1984, gleqolgmiäa leävqi sgm opoiäa g
 pqoøoämsxm sot jai, em koäcx odgciäa eäpqepe ma lesaueqheiä pkgäqxy rsgm
 erxseqijgä eämmolg sóng;
 ii) oärom auoqó siy pxkgäreiy sxm pqoøoämsxm rso Gmxleämo (1) Odgciäa 79/7/EOJ


text:
sot Rtlbotkiäot, sgy 19gy Dejelbqiäot 1978,
 Bariäkeio, o amsipqoärxpoy arjeiä siy dqarsgqioäsgseäy sot peqiä sgy pqoodetsijgäy euaqlocgäy sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiä-
 rso Gmxleämo Bariäkeio jai rexy lesantä amdqxäm jai ctmaijxäm re heälasa joimxmijgäy arua-
 kiärexy (EE eid. eäjd. 05/003, r. 160).
 iii) o amsipqorxpetoälemoy eiämai esaiqiäa rtrsaheiära re jqó-
 soy ejsoäy EE jai eidijoäseqa rsgm Pokiseiäa sgy Jakiuoäq-
 miay, GPA, oäpot jai edqetäei, jai
 iv) xy euaqlorseäo diäjaio rsg rtälbarg lesantä sxm leqxäm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 oqiäfesai qgsxäy so diäjaio sgy Pokiseiäay sgy Jakiuoäqmiay,
 bake so Oberster Gerichtshof sgy Dglojqasiäay sgy Atr-
 GPA;
 sqiäay, le diósang sgy 29gy Repselbqiäot 1998, rsgm tpoäherg
 The Polo/Lauren Company jasó PT Dwidua Langgeng
 (1) Odgciäa 86/635/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Dejelbqiäot 1986, Pratama International Freight Forwarders
 cia som rtmsomirloä sxm dijaiäxm sxm jqasxäm lekxäm, oärom auoqó
 soty elpoqijotäy amsipqorxäpoty (amenóqsgsoty epacceklasiäey) (Tpoäherg C-383/98)
 (EE L 382 sgy 31.12.1986, r. 17).
 (98/C 397/37)
 Le diósang sgy 29gy Repselbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so Oberster Gerichtshof
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- sgy Dglojqasiäay sgy Atrsqiäay, rso pkaiärio sgy diauoqóy
 bake le diósang sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998 so High Court of lesantä The Polo/Lauren Company jai PT Dwidua Langgeng
 Justice (England and Wales), Queen's Bench Division, rso Pratama International Freight Forwarders, pot ejjqeleiä emxä-
 pkaiärio sgy ejjqelotäy emxäpioäm sot diauoqóy lesantä The pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 Queen jasó Secretary of State for Social Security, ex parte: apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 John Henry Taylor
 (Tpoäherg C-382/98) èvei so óqhqo 1 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 3295/94 sot
 Rtlbotkiäot, sgy 22ay Dejelbqiäot 1994, peqiä leäsqxm apacoä-
 (98/C 397/36) qetrgy sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay, sgy enacxcgäy, sgy epa-
 menacxcgäy jai sgy tpacxcgäy tpoä jahersxäy amarsokgäy sxm
 elpoqetlósxm paqapoiägrgy/apoliälgrgy jai sxm amapaqa-
 Le diósang sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg vheämsxm vxqiäy ódeia (peiqasijxäm) (EE L 341 sgy 30.12.1994),
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so sgm eämmoia oäsi o jamomirloäy atsoäy pqeäpei ma stcvómei euaq-
 High Court of Justice (England Wales), Queen's Bench locgäy jai rsiy peqipsxäreiy jasó siy opoiäey elpoqetälasa
 Division, fgseiä apoä so Dijarsgäqio, rso pkaiärio sgy diauoqóy oäpxy sa peqicqauoälema kepsoleqeärseqa rsom em koäcx jamo-
 lesantä The Queen jasó Secretary of State for Social mirloä, sa opoiäa, jasó sg dialesajoälirg (transit) apoä eäma
 Security, ex parte: John Henry Taylor, pot ejjqeleiä emxäpioäm jqósoy so opoiäo dem amgäjei rsgm Etqxpaøjgä Joimoäsgsa re
 sot, sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy ókko jqósoy so opoiäo dem amgäjei rsgm Etqxpaøjgä Joi-
 eqxsglósxm: moäsgsa, paqajqasxämsai pqorxqimxäy apoä siy sekxmeiajeäy
 aqveäy emsoäy jqósoty leäkoty bórei sot pqoamaueqheämsoy
 1. Elpiäpsei rso pediäo sot óqhqot 3 sgy odgciäay 79/7/EOJ jamomirlotä, jasoäpim aisgärexy sot dijaiotävot, o opoiäoy epi-
 so epiädola heqlómrexy pot voqgceiäsai rtäluxma le sa jakeiäsai pqorbokgä sxm dijaixlósxm sot jai sot opoiäot g
 óqhqa 2, paqócqauoi 5 jai 6, jai 3, paqócqauoy 1, epiveiäqgrg eävei sgm eädqa sgy emsoäy sqiäsot jqósoty;
 rsoiveiäo b), sgy jamomirsijgäy


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2010 — Abadía Retuerta κατά ΓΕΕΑ (CUVÉE PALOMAR)
 (Υπόθεση T-237/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος CUVÉE PALOMAR - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Σήματα για οίνους εμπεριέχοντα γεωγραφικές ενδείξεις - Συμφωνία ΔΠΙΤΕ - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 179/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Abadía Retuerta, SA (Sardón de Duero, Ισπανία) (εκπρόσωποι: X. Fàbrega Sabaté και M.-I. Curell Aguilà, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Απριλίου 2008 (υπόθεση R 1185/2007-1), σχετικά με την καταχώριση του λεκτικού σημείου CUVÉE PALOMAR ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Abadía Retuerta, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 272 της 25.10.2008.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/22
 Προσφυγή των The British Aggregates Association Limited, Healy Bros. Limited και DK Trotter & Sons Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 30 Αυγούστου 2004
 (Υπόθεση Τ-359/04)
 (2004/C 284/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι The British Aggregates Association Limited, με έδρα το Lanark (Ηνωμένο Βασίλειο), Healy Bros. Limited, με έδρα το Middleton, County Cork (Ιρλανδία) και DK Trotter & Sons, με έδρα το Manorhamilton, County Leitrim (Ιρλανδία), εκπροσωπούμενες από τον C. Pouncey, Solicitor, και τον L. Van Den Hende, lawyer, άσκησαν στις 30 Αυγούστου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2004) 1614 τελικό «Κρατική ενίσχυση Ν 2/2004 Ηνωμένο Βασίλειο/Εισφορά Αδρανών Υλικών», της 7ης Μαΐου 2004,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το έτος 2002 το Ηνωμένο Βασίλειο εισήγαγε την Εισφορά Αδρανών Υλικών, περιβαλλοντικό φόρο που επιβάλλεται σε ορισμένα αδρανή υλικά. Με απόφαση του ιδίου έτους η Επιτροπή έκρινε ότι η Εισφορά Αδρανών Υλικών δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση. Υποστηρίζοντας ότι η Εισφορά Αδρανών Υλικών πλήττει την ανταγωνιστική θέση των μελών τους, οι προσφεύγουσες προσέβαλαν την απόφαση στο πλαίσιο άλλης εκκρεμούς ενώπιον του Πρωτοδικείου υποθέσεως (1).
 Στις 5 Ιανουαρίου 2004 το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε στην Επιτροπή νέο καθεστώς απαλλαγών από την Εισφορά Αδρανών Υλικών για τη Βόρειο Ιρλανδία. Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή έκρινε ότι το νέο καθεστώς είναι συμβατό προς την κοινή αγορά και απέρριψε την καταγγελία των προσφευγουσών άνευ κινήσεως της τυπικής διαδικασίας ελέγχου.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το επίμαχο καθεστώς αντιβαίνει στα άρθρα 23 και 90 ΕΚ και, ως εκ τούτου, δεν έπρεπε να κριθεί συμβατό προς την κοινή αγορά. Κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή παραβίασε το κοινοτικό πλαίσιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (2), υποπίπτοντας σε τρία πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως: πρώτον, κρίνοντας σημαντικό το ποσοστό 20 % της καταβαλλόμενης από τις επιχειρήσεις εισφοράς που απαλλάσσεται υπό το νέο καθεστώς, δεύτερον, κρίνοντας ότι το νέο καθεστώς περί απαλλαγών είχε εγκριθεί κατά τον χρόνο εισαγωγής της Εισφοράς Αδρανών Υλικών και, τρίτον, κρίνοντας ότι είναι αισθητές οι θετικές συνέπειες της επίμαχης εισφοράς για την προστασία του περιβάλλοντος.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται επίσης ότι η Επιτροπή παραβίασε την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει από το άρθρο 253 ΕΚ, την υποχρέωση κινήσεως της τυπικής διαδικασίας ελέγχου και τις διαδικαστικής φύσεως υποχρεώσεις της κατά το στάδιο προκαταρκτικού ελέγχου.
 (1) Υπόθεση Τ-210/02, ΕΕ C 214 της 14.9.2002, σ. 23.
 (2) Κοινοτικό πλαίσιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος (ΕΕ C 37, σ. 3).


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/37
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 28 Ιουνίου 2016 — UAB «Gelvora» κατά Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba
 (Υπόθεση C-357/16)
 (2016/C 335/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: UAB «Gelvora»
 Εφεσίβλητη: Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτει η έννομη σχέση μεταξύ εταιρίας η οποία απέκτησε απαίτηση δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως και του οφειλέτη, φυσικού προσώπου, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως, στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, εμπίπτουν στην κατά το άρθρο 2, στοιχείο γ’, της οδηγίας έννοια του «προϊόντος» τα μέτρα για την είσπραξη απαιτήσεως, η οποία αποκτήθηκε δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως, από τον οφειλέτη, φυσικό πρόσωπο, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως συναφθείσα με τον αρχικό δανειοδότη;
 3)
 Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας η έννομη σχέση μεταξύ εταιρίας η οποία απέκτησε απαίτηση δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως και του οφειλέτη, φυσικού προσώπου, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως και ο οποίος έχει ήδη καταδικασθεί στην καταβολή της με δικαστική απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη και εγχειρισθεί σε δικαστικό επιμελητή προς εκτέλεση, σε περίπτωση που η εν λόγω εταιρεία εφαρμόζει παράλληλα μέτρα για την είσπραξη;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, εμπίπτουν στην κατά το άρθρο 2, στοιχείο γ’, της οδηγίας έννοια του «προϊόντος» τα μέτρα για την είσπραξη απαιτήσεως, η οποία αποκτήθηκε δυνάμει συμβάσεως εκχωρήσεως απαιτήσεως, από τον οφειλέτη, φυσικό πρόσωπο, του οποίου η οφειλή απορρέει από σύμβαση καταναλωτικής πίστεως συναφθείσα με τον αρχικό δανειοδότη και στης οποίας την καταβολή αυτός έχει ήδη καταδικασθεί με δικαστική απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη και εγχειρισθεί σε δικαστικό επιμελητή προς εκτέλεση;


text:
 17.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 383/18
 Προσφυγή της 16ης Αυγούστου 2016 — Galletas Gullón κατά EUIPO — Hug (GULLON DARVIDA)
 (Υπόθεση T-456/16)
 (2016/C 383/25)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Escudero Pérez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hug AG (Malters, Ελβετία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «GULLON DARVIDA» — Υπ’ αριθ. 11 705 738 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Ιουνίου 2016 στην υπόθεση R 773/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο, σε περίπτωση παρεμβάσεώς της, στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.