text:
22 . 6. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 180/21
 εκτελέσεως, ανεξάρτητα από το αν μπορούσαν ευλό μπορεί να εξαρτάται από το γεγονός ότι η επιχείρηση που
 γως να τα είχαν προβλέψει, και τα οποία συνεπώς δεν παρέχει τις υπηρεσίες προβαίνει στον καθαρισμό με τους
 προβλήθηκαν ενώπιον του εκδόντος την απόφαση δικούς της εργαζόμενους ή με την πρόσληψη άλλων
 δικαστηρίου , εργαζομένων.
 v) τα ζητήματα τα οποία οι καθών γνώριζαν αλλά δεν
 είχαν την ευκαιρία να προβάλουν ενώπιον του εκδό
 ντος την απόφαση δικαστηρίου ; Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Conseil d'État του Βασιλείου του Βελγίου με
 Εξουσίες εξαρτώμενες από την άσκηση της, βάσει τον απόφαση της 29ης Μαρτίου 1996 στην υπόθεση ASBL
 άρθρου 38 παράγραφος 1 , εξουσίας αναστολής Inter-Environnement Wallonie κατά Région wallonne
 7 . Έχει το δικάζον, βάσει του άρθρου 37 παράγραφος 1 , την (Υπόθεση C-129/96)
 προσφυγή δικαστήριο την εξουσία να εξαρτά την έκδοση (96/C 180/44)
 διατάξεως περί αναστολής της διαδικασίας εκτελέσεως
 από την εκ μέρους του οφειλέτη παροχή ασφάλειας ή Με απόφαση της 29ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 εγγυήσεως ικανής να προστατεύσει τα συμφέροντα του Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δανειστή , σε περίπτωση απορρίψεως του ενδίκου μέσου στις 23 Απριλίου 1996, το Conseil d'État του Βασιλείου του
 που άσκησε o οφειλέτης κατά της αποφάσεως εντός του Βελγίου , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ ASBL Inter
 κράτους εκδόσεώς της; Environnement Wallonie και Région wallonne , που εκκρεμεί
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 ( · ) Άρθρο 38 παράγραφος 1 της συμβάσεως, της 27ης Σεπτεμβρίου στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεως σε
 αστικές και εμπορικές υποθέσεις ( ΕΕ 1972 αριθ. L 299, σ. 32,
 1 . Εμποδίζουν τα άρθρα 5 και 189 της συνθήκης ΕΟΚ την εκ
 γαλλική έκδοση), όπως τροποποιήθηκε με τη σύμβαση για την μέρους των κρατών μελών θέσπιση διατάξεων αντιθέτων
 προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του προς την οδηγία 75/442/ΕΟΚ, της 15ης Ιουλίου 1975 , περί
 Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλαν των στερεών αποβλήτων ('), όπως τροποποιήθηκε από
 δίας (ΕΕ 1978 αριθ. L 304, σ. 1 και — όπως τροποποιήθηκε — την οδηγία 91/1 56/ΕΟΚ (2), κατά τη διάρκεια της προθε
 σ. 77, αγγλική έκδοση). σμίας προς μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο;
 Εμποδίζουν οι ίδιες διατάξεις της συνθήκης τα κράτη
 μέλη να θεσπίζουν και να θέτουν σε εφαρμογή κανόνα o
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που οποίος εμφανίζεται ως μεταφορά της ως άνω οδηγίας στο
 υποβλήθηκε με διάταξη του τμήματος εργατικών διαφορών εθνικό δίκαιο, του οποίου όμως οι διατάξεις αντιβαίνουν
 του Tribunal Superior de Justicia de Murcia, εκδοθείσα στις προς τις επιταγές της οδηγίας αυτής;
 22 Φεβρουαρίου 1996 στην υπόθεση μεταξύ Francisco Her 2. Αποτελεί απόβλητο κατά την έννοια του άρθρου 1
 nández Vidal SA και Prudencia Gomez Pérez, Maria Gômez στοιχείο α) της οδηγίας 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της
 Pérez, Contratas y Limpiezas, SL 18ης Μαρτίου 1991 , για την


text:
τροποποίηση της οδηγίας
 (Υπόθεση C-127/96) 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, μια ουσία η
 (96/C 180/43
 οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα I της οδηγίας
 αυτής και η οποία εντάσσεται, άμεσα ή έμμεσα, σε
 Με Διαταξη της 22ας Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε διαδικασία βιομηχανικής παραγωγής;
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Απριλίου 1996, το (') EE ειδ . έκδ . 015/001 , o. 86.
 τμήμα εργατικών διαφορών του Tribunal Superior de Justicia (-) ΕΕ αριθ . L 78 της 26. 3 . 1991 , σ. 32.
 de Murcia, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του μεταξύ Francisco Hernández Vidal SA και Prudencia
 Gômez Pérez, Maria Gômez Pérez, Contratas y Limpienzas,
 SL, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 αποφάσεως. υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (2a Secçâo —
 Contencioso Tributário) με απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου
 Το τμήμα εργατικών διαφορών του Tribunal Superior de 1996 στην υπόθεση Fazenda Publica κατά Solisnor —
 Justicia de Murcia ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί Estaleiros Navais, SA
 των εξής ερωτημάτων: (Υπόθεση C-130/96)
 α) Ερωτάται αν η δραστηριότητα που συνίσταται στην (96/C 180/45)
 παροχή υπηρεσιών καθαρισμού των εγκαταστάσεων
 μιας επιχειρήσεως, της οποίας κύριο αντικείμενο δεν είναι Με απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου 1996, η οποία περιήλθε
 o καθαρισμός αλλά, εν προκειμένω, η παραγωγή τσιχλών στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 και καραμελών, και ως εκ τούτου η επιχείρηση χρειάζεται τήτων στις 24 Απριλίου 1996, το Supremo Tribunal Adminis
 διαρκώς τη δευτερεύουσα αυτή δραστηριότητα, αποτελεί trativo (2a Secçâo — Contencioso Tributário), στο πλαίσιο της
 «τμήμα εγκαταστάσεως». διαφοράς μεταξύ Fazenda Pùblica και Solisnor — Estaleiros
 Navais, SA , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 β) Ερωτάται επίσης αν στην έννοια «συμβατική εκχώρηση » στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 μπορεί να περιλαμβάνεται η λύση συμβάσεως για την ερωτήματος:
 παροχή υπηρεσιών καθαρισμού με τη λήξη του τρίτου
 έτους, μετά από ετήσια παράταση επί τρία έτη , με Πρέπει το τέλος χαρτοσήμου , με τα προεκτεθέντα χαρακτη
 απόφαση της εταιρείας που παρέχει τις υπηρεσίες- σε ριστικά, να θεωρηθεί ως φόρος επί του κύκλου εργασιών,
 περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ερωτάται αν αυτό σύμφωνα με το άρθρο 33 της προμνησθείσας έκτης οδη

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 173/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.6.2001
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εμπρο- 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́ζοντας
 θε ́σμως τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́- ́ολες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 ξεις που ́ησαν αναγκαι ́ες προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς τις υποχρεω ́-
 την οδηγι ́α 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και σεις που προβλε ́πονται στα ́αρθρα 5, παρα ́γραφοι 4 και 6,
 του Συμβουλι ́ου, της 13ης Οκτωβρι ́ου 1997, περι ́ τροπο- και 10, παρα ́γραφος 1, σε συνδυασμο ́ με τα παραρτη ́ματα ΙΙ,
 ποιη ́σεως των οδηγιω ́ ν 92/50/ΕΟΚ, 93/36/ΕΟΚ και Α, ΙΙΙ, 1, σημει ́ο 3, και V, 4, στοιχει ́ο ε', της
 93/37/ΕΟΚ περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ ν συ ́ναψης οδηγι ́ας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 12ης ∆εκεμ-
 δημοσι ́ων συμβα ́σεων υπηρεσιω ́ ν, συμβα ́σεων δημοσι ́ων βρι ́ου 1991, για την προστασι ́α των υδα ́των απο ́ τη νιτρορ-
 προμηθειω ́ ν και συμβα ́σεων δημοσι ́ων ́εργων, παρε ́βη τις ρυ ́πανση γεωργικη ́ς προελευ ́σεως, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́. που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000. (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 13ης Μαρτι ́ου 2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-379/98 (αι ́τηση του Landgericht Kiel για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): PreussenElektra
 (τρι ́το τμη ́μα)
 AG κατα ́ Schleswag AG (1)
 της 8ης Μαρτι ́ου 2001 («Ηλεκτρισμο ́ς — Ανανεω ́ σιμες πηγε ́ς ενε ́ργειας — Εθνικη ́
 κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση επιβα ́ λλουσα στις επιχειρη ́σεις
 παροχη ́ς ηλεκτρικη ́ς ενε ́ργειας υποχρε ́ωση αγορα ́ς
 στην υπο ́θεση C-266/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- ηλεκτρικη ́ς ενε ́ργειας σε ελα ́ χιστες τιμε ́ς και κατανε ́μουσα
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1) τις συναφει ́ς επιβαρυ ́νσεις μεταξυ ́ των επιχειρη ́σεων
 αυτω ́ ν και των επιχειρη ́σεων που εκμεταλλευ ́ονται τα
 (Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 91/676/ΕΟΚ) δι ́κτυα ηλεκτρικη ́ς ενε ́ργειας σε προηγου ́μενο στα ́ διο της
 παραγωγη ́ς — Κρατικη ́ ενι ́σχυση — Συμβατη ́ προς την
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εμπορευμα ́ των»)
 (2001/C 173/30)
 (2001/C 173/31)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ θα δημοσιευθει ́ στη


text:
«Συλ-
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 λογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 Στην υπο ́θεση C-379/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Landgericht
 Στην υπο ́θεση C-266/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Kiel (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του του
 (εκπρο ́σωπος: Μ. Nolin) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμ- α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 βου ́ργου (εκπρο ́σωπος: Ρ. Steinmetz), με αντικει ́μενο να διαπιστω- ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 θει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́ζοντας δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ PreussenElektra AG και Schleswag
 ο ́λες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς AG, παρισταμε ́νων των Windpark Reußenköge ΙΙΙ GmbH και
 διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς τα α ́ρθρα 5, Land Schleswig-Holstein, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 παρα ́γραφοι 4 και 6, και 10, παρα ́γραφος 1, σε συνδυασμο ́ με τα ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 30 και 92 της Συνθη ́κης ΕΚ
 παραρτη ́ματα ΙΙ, Α, ΙΙΙ, 1, σημει ́ο 3, και V, 4, στοιχει ́ο ε', της (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 28 ΕΚ και 87 ΕΚ), καθω ́ς
 οδηγι ́ας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 12ης ∆εκεμβρι ́ου και 93, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 88,
 1991, για την προστασι ́α των υδα ́των απο ́ τη νιτρορρυ ́πανση παρα ́γραφος 3, ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 γεωργικη ́ς προελευ ́σεως (ΕΕ L 375, σ. 1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann, Μ. Wathelet
 που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. Α. Ο. Edward,
 συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón και R. Schintgen (εισηγητη ́),
 J.-P. Puissochet και F. Macken (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας:
 εισαγγελε ́ας: L. Α. Geelhoed, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 Μαρ-
 8 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: τι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/40
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 17ης Οκτωβρίου 2007 — Sumitomo Chemical Agro Europe και Philagro France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-454/05) (1)
 (Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Δραστική ουσία procymidone - Οδηγία 91/414/ΕΟΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως - Απαράδεκτο - Αγωγή προδήλως αβάσιμη)
 (2007/C 315/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: Sumitomo Chemical Agro Europe SAS (Λυόν, Γαλλία) και Philagro France SAS (Λυόν) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: B. Doherty)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Πρώτον, κυρίως, προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως που υποστηρίζεται ότι έλαβε η Επιτροπή και η οποία περιέχεται στο έγγραφο της 20ής Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την άδεια διαθέσεως στην αγορά της δραστικής ουσίας procymidone κατ' εφαρμογήν της οδηγίας 91/414/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1), δεύτερον, επικουρικώς και σε σχέση προς την προσφυγή ακυρώσεως, προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να λάβει τα μέτρα που ζήτησαν η Sumitomo Chemical Agro Europe SAS και οι θυγατρικές της με επιστολή της 5ης Σεπτεμβρίου 2005 και, τρίτον, αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι ενάγουσες, κυρίως, λόγω της εκδόσεως, εκ μέρους της Επιτροπής, της αποφάσεως που υποτίθεται ότι περιέχεται στο έγγραφο της 20ής Οκτωβρίου 2005 και, επικουρικώς, λόγω της παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει τα μέτρα που ζητήθηκαν με την επιστολή της 5ης Σεπτεμβρίου 2005.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής ακυρώσεως και της προσφυγής κατά παραλείψεως.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως ως απαράδεκτη καθόσον σκοπεί στην αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται ότι υπέστησαν οι Sumitomo Chemical Agro Europe SAS και Philagro France SAS λόγω της υποτιθεμένης αποφάσεως της Επιτροπής που περιέχεται στο έγγραφο της 20ής Οκτωβρίου 2005.
 3)
 Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως ως προδήλως αβάσιμη καθόσον σκοπεί στην αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται ότι υπέστησαν οι Sumitomo Chemical Agro Europe και Philagro France λόγω της παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει τα μέτρα που της είχαν ζητήσει η Sumitomo Chemical Agro Europe SAS και οι θυγατρικές της με την επιστολή της 5ης Σεπτεμβρίου 2005.
 4)
 Οι Sumitomo Chemical Agro Europe και Philagro France φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006.


text:
C 68/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.3.2002
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, ασκηθει ́σα στις 28 Ιανουαρι ́ου
 2002 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α
 (Υπο ́θεση C-17/02)
 2000/71/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000,
 για την προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο των μεθο ́δων
 (2002/C 68/14) μετρη ́σεως που καθορι ́ζονται στα παραρτη ́ματα I, II, III και IV
 της οδηγι ́ας 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και
 του Συμβουλι ́ου ο ́πως προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 10 της
 οδηγι ́ας (ΕΕ L 287 της 14.11.2000, σ. 46) η ́, σε κα ́θε
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ περι ́πτωση, μη ́εχοντας κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́ τις ως
 την Laura Pignataro και τον Stefan Rating, α ́σκησε στις 28 Ιανου- α ́νω διατα ́ξεις, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 αρι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- α ́ρθρο 2 της ανωτε ́ρω οδηγι ́ας·
 τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη κοινοποιω ́ντας Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς τις διατα ́ξεις Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει το
 της οδηγι ́ας 99/64/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, για τροποποι ́ηση κρα ́τος με ́λος προς το οποι ́ο απευθυ ́νεται, ο ́σον αφορα ́ το
 της οδηγι ́ας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς (ΕΕ L 175 της επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρα-
 10.7.1999, σ. 39), η ́ μη ́εχοντας θεσπι ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα τω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που ορι ́ζουν οι οδηγι ́ες για
 για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την ως α ́νω οδηγι ́α, παρε ́βη τις τη μεταφορα ́ τους στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη. Η σχετικη ́
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α· προθεσμι ́α παρη ́λθε την 1η Ιανουαρι ́ου 2001, χωρι ́ς η Ιταλικη ́
 ∆ημοκρατι ́α να ́εχει εκδω ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις για τη
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. συμμο ́ρφωση ́ της προς την αναφερο ́μενη στα αιτη ́ματα της
 Επιτροπη ́ς οδηγι ́α.
 Ισχυρισμοι


text:
́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει το
 κρα ́τος με ́λος προς το οποι ́ο απευθυ ́νεται, ο ́σον αφορα ́ το Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρα- της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, ασκηθει ́σα στις 29 Ιανουαρι ́ου
 τω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες που ορι ́ζουν οι οδηγι ́ες για 2002
 τη μεταφορα ́ τους στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη. Η σχετικη ́
 προθεσμι ́α παρη ́λθε στις 30 Απριλι ́ου 2000, χωρι ́ς η Ιταλικη ́ (Υπο ́θεση C-22/02)
 ∆ημοκρατι ́α να ́εχει εκδω ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις για τη
 συμμο ́ρφωση ́ της προς την αναφερο ́μενη στα αιτη ́ματα της (2002/C 68/16)
 Επιτροπη ́ς οδηγι ́α.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Gregorio Valero Jordana και Roberto Amorosi, α ́σκησε στις
 29 Ιανουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, ασκηθει ́σα στις 29 Ιανουαρι ́ου Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 2002
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 (Υπο ́θεση C-21/02) διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α
 1999/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμ-
 (2002/C 68/15) βουλι ́ου, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, για τις πληροφορι ́ες
 που πρε ́πει να τι ́θενται στη δια ́θεση των καταναλωτω ́ν σχετικα ́
 με την οικονομι ́α καυσι ́μου και τις εκπομπε ́ς CO2 ο ́σον
 αφορα ́ την εμπορι ́α νε ́ων επιβατηγω ́ν αυτοκινη ́των (ΕΕ L 12
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ της 18.1.2000, σ. 16) η ́, σε κα ́θε περι ́πτωση, μη ́εχοντας
 τους Gregorio Valero Jordana και Roberto Amorosi, α ́σκησε στις κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́ τις ως α ́νω διατα ́ξεις, παρε ́βη τις
 29 Ιανουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 12 της ανωτε ́ρω
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. οδηγι ́ας·


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/27
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-59/16 P) (1)
 ((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Αξιολόγηση - Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας - Διαδικασία αξιολογήσεως του έτους 2012 - Πλάνη περί το δίκαιο - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη))
 (2017/C 221/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Ferabecoli, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν G. Nuvoli και F. Martin, εν συνεχεία δε G. Nuvoli και G. Faedo, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα), της 18ης Δεκεμβρίου 2015, De Nicola κατά ΕΤΕπ (F-9/14, EU:F:2015:163), με αίτημα τη μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Carlo De Nicola φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 111 της 29.3.2016.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/79
 Προσφυγή της 16ης Σεπτεμβρίου 2009 — Sociedad Agricola Requingua κατά ΓΕΕΑ — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Toro (TORO DE PIEDRA)
 (Υπόθεση T-358/09)
 2009/C 267/141
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sociedad Agricola Requingua Ltda (Σαντιάγκο, Χιλή) (εκπρόσωπος: E. Vorbuchner, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Toro (Toro, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Ιουνίου 2009 στην υπόθεση R 1117/2008-2·
 —
 να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, ήτοι στα έξοδα της διαδικασίας ανακοπής, της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών και της παρούσας δίκης· και
 —
 να ορίσει ότι ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «TORO DE PIEDRA», για προϊόντα της κλάσεως 33
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα «D. ORIGEN TORO» για προϊόντα της κλάσεως 33· ισπανικό εικονιστικό σήμα «Denominación de Origen TORO» για προϊόντα της κλάσεως 33
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων· παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθώς και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως, καθόσον το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να εξετάσει τον τελευταίο ισχυρισμό της προσφεύγουσας· παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 75, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν αιτιολόγησε τη μη λήψη υπόψη του τελευταίου ισχυρισμού της προσφεύγουσας.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Απριλίου 2016 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-56/06 RENV II) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Οδηγία 92/81/ΕΟΚ - Ειδικοί φόροι κατανάλωσης επί πετρελαιοειδών - Πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας - Απαλλαγή από τον φόρο - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ασφάλεια δικαίου - Εύλογη προθεσμία))
 (2016/C 200/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas και R. Coesme)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, N. Khan, G. Conte, D. Grespan και K. Walkerová)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 5 της αποφάσεως 2006/323/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στην Gardanne, στην περιοχή Shannon και στη Σαρδηνία, η οποία εφαρμόζεται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία (ΕΕ 2006, L 119, σ. 12), κατά το μέρος που με την απόφαση αυτή επιβάλλεται στη Γαλλική Δημοκρατία η υποχρέωση να ανακτήσει τη μη συμβατή με την κοινή αγορά ενίσχυση που χορήγησε από τις 3 Φεβρουαρίου 2002 έως τις 31 Δεκεμβρίου2003, βάσει απαλλαγής από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στην Gardanne (Γαλλία).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα τρία τέταρτα των εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις υποθέσεις T-56/06, T-56/06 RENV I και T-56/06 RENV II, και τα τρία εικοστά των εξόδων της Επιτροπής στις υποθέσεις C-89/08 P και C-272/12 P.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις T-56/06, T-56/06 RENV I και T-56/06 RENV II, καθώς και το ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις C-89/08 P και C-272/12 P.
 (1) EE C 96 της 22.4.2006.


text:
 13.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/6
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Δήμος Περάματος κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-647/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Χρηματοδοτική συνδρομή χορηγηθείσα για την υλοποίηση δράσεως στον τομέα του περιβάλλοντος - «LIFE» - Απόφαση μερικής αναζητήσεως του καταβληθέντος ποσού - Καθορισμός των υποχρεώσεων του δικαιούχου - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πλάνη περί το δίκαιο)
 2013/C 108/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Δήμος Περάματος (εκπρόσωπος: Γ. Γεραπετρίτης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και A. M. Rouchaud-Joët, επικουρούμενες από την A. Σομού, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 12ης Οκτωβρίου 2011, T-312/07, Δήμος Περάματος κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2005, η οποία κοινοποιήθηκε στον αναιρεσείοντα με δικαστικό επιμελητή στις 17 Μαΐου 2007, για την ανάκτηση των ποσών που καταβλήθηκαν σε εκτέλεση της αποφάσεως C(97) 1997/τελικό/29 της Επιτροπής, της 17ης Ιουλίου 1997, σχετικά με δράση εντασσόμενη στο πλαίσιο ενός προγράμματος αναδασώσεως, ή επικουρικώς, τη μεταρρύθμιση της προσβαλλομένης αποφάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Δήμο Περάματος στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 49 της 18.2.2012.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/24
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ολομέλεια) της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 — De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση F-55/08 DEP)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Διαδικασία - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Αποδοτέα έξοδα - Αναγκαία έξοδα - Αμοιβές καταβαλλόμενες από όργανο στον δικηγόρο του - Υποχρέωση του ηττηθέντος προσφεύγοντος να καταβάλει τις εν λόγω αμοιβές - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Αποτελεσματική δικαστική προστασία - Προϋποθέσεις)
 2011/C 362/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αιτών: De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, avocat)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: F. Martin, επικουρούμενη από τον A. Dal Ferro, avocat)
 Αντικείμενο
 Αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων που υπέβαλε η καθής κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση F-55/08.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 Το ποσό των αποδοτέων στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων εξόδων στο πλαίσιο της υποθέσεως F-55/08, De Nicola κατά ΕΤΕπ, καθορίζεται σε 6 000 ευρώ.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2009 — Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-483/07) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Δέσμευση του τομέα «galileo.eu» από την Επιτροπή - Άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ - Απόφαση που αφορά ατομικά φυσικό ή νομικό πρόσωπο - Προσφυγή προδήλως αβάσιμη)
 2009/C 220/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG (εκπρόσωπος: K. Bott, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Braun και E. Montaguti)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα), της 28ης Αυγούστου 2007, στην υπόθεση T-46/06, Galileo Lebensmittel κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή για την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί διατηρήσεως, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 874/2004 της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση κανόνων δημοσίου συμφέροντος σχετικά με την υλοποίηση και τις λειτουργίες του «galileo.eu» τομέα ανωτάτου επιπέδου και τις αρχές που διέπουν την καταχώριση (ΕΕ L 162, σ. 40), του ονόματος του τομέα «galileo.eu» ως τομέα ανωτάτου επιπέδου προς αποκλειστική χρήση από τα κοινοτικά θεσμικά όργανα και οργανισμούς της Κοινότητας — Απαιτείται η προσβαλλομένη απόφαση να αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα — Παράβαση του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Galilieo Lebensmittel GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 8 της 12.1.2008.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/19
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2010 — Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-473/10)
 ()
 2010/C 328/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η Ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και B. D. Simon)
 Καθής: Δημοκρατία της Ουγγαρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Ουγγαρίας,
 —
 μη έχοντας διασφαλίσει την ανεξάρτητη –από τις επιχειρήσεις σιδηροδρόμων– κατανομή των διαδρομών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 3, και το παράρτημα II, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε, καθώς και από το άρθρο 14, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/14/ΕΚ (2),
 —
 μη έχοντας διασφαλίσει την ανεξάρτητη –από τις επιχειρήσεις σιδηροδρόμων– χρέωση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 3, και το παράρτημα II, της οδηγίας 91/440, όπως τροποποιήθηκε, καθώς και από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/14,
 —
 μη έχοντας διασφαλίσει τον οικονομικό ισοσκελισμό των διαχειριστών υποδομής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14,
 —
 μη έχοντας δώσει στους διαχειριστές κανένα κίνητρο για τη μείωση του κόστους παροχής της υποδομής και του επιπέδου τελών πρόσβασης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/14,
 —
 μη έχοντας διασφαλίσει ότι το τέλος για την ελάχιστη δέσμη πρόσβασης και την τροχαία πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υπηρεσιών θα είναι ίσο με το κόστος που προκύπτει άμεσα ως αποτέλεσμα της εκτέλεσης των σιδηροδρομικών υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/14,
 —
 μη έχοντας εκδώσει κανονιστική ρύθμιση η οποία, μέσω συστήματος επιδόσεων, να ενθαρρύνει τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και τον διαχειριστή υποδομής, να ελαχιστοποιούν τη διαταραχή και να βελτιώνουν την επίδοση του σιδηροδρομικού δικτύου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11 της οδηγίας 2001/14·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Ουγγαρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σκοπός των οδηγιών 91/440 και 2001/14 είναι η διασφάλιση στις επιχειρήσεις σιδηροδρόμων δίκαιης και χωρίς διακρίσεις πρόσβασης στη σιδηροδρομική υποδομή. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, οι εν λόγω οδηγίες προβλέπουν ότι οι παρέχοντες σιδηροδρομικές υπηρεσίες οργανισμοί δεν επιτρέπεται να λαμβάνουν αποφάσεις που έχουν σχέση με την κατανομή διαδρομών και ένας ανεξάρτητος φορέας πρέπει να είναι επιφορτισμένος με την κατανομή της χωρητικότητας υποδομής. Αν μία επιχείρηση σιδηροδρόμων διαχειρίζεται την κυκλοφορία, έχει κατ’ ανάγκην πλεονέκτημα όσον αφορά τον ανταγωνισμό, δεδομένου ότι για την εκπλήρωση αυτών των διοικητικών καθηκόντων πρέπει να διαθέτει λεπτομερείς πληροφορίες περί των υπηρεσιών που παρείχαν οι επιχειρήσεις σιδηροδρόμων, της εκτάσεως των υπηρεσιών αυτών και του δρομολογίου.
 Η παρούσα προσφυγή στηρίζεται μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι στην Ουγγαρία, αντίθετα προς τις διατάξεις των αναφερθεισών οδηγιών, είναι επιφορτισμένοι με τη διαχείριση της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας οργανισμοί οι οποίοι παρέχουν σιδηροδρομικές υπηρεσίες.
 Η διαχείριση της κυκλοφορίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δραστηριότητα που υπάγεται στη διαχείριση της υποδομής, η οποία δεν συνδέεται ουδόλως με την κατανομή διαδρομών ή χωρητικότητας, δεδομένου ότι εκείνος ο οποίος την ασκεί, υποχρεωτικά, συμμετέχει στη διαδικασία λήψεως αποφάσεως που συνδέεται με την εν λόγω


text:
κατανομή. Αφενός, αυτός που διαχειρίζεται την κυκλοφορία πρέπει να γνωρίζει ακριβώς τις αποφάσεις που αφορούν την κατανομή χωρητικότητας για να μπορεί να ασκεί τη διοικητική του δραστηριότητα· αφετέρου, αυτός πρέπει στην περίπτωση διαταραχών των μεταφορών ή σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης να λαμβάνει τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την αποκατάσταση της σύμφωνης με το δρομολόγιο κυκλοφορίας, πράγμα το οποίο κατ’ ανάγκη συνδέεται με νέα κατανομή της διαθέσιμης σιδηροδρομικής χωρητικότητας και των διαθέσιμων διαδρομών.
 Υπάρχει παραβίαση της αρχής της ανεξαρτησίας της διαχειρίσεως της κυκλοφορίας, δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις σιδηροδρόμων στην Ουγγαρία εκδίδουν λεπτομερή τιμολόγια όσον αφορά τη χρέωση για την υποδομή. Επειδή τα τιμολόγια αυτά κατ’ ανάγκη, μεταξύ άλλων, αφορούν τις χρησιμοποιηθείσες από ορισμένες επιχειρήσεις σιδηροδρόμων υπηρεσίες, την έκταση των εν λόγω υπηρεσιών καθώς και το δρομολόγιο, δημιουργούν για την εκδίδουσα αυτά επιχείρηση ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
 Εκτός της παραβιάσεως των υποχρεώσεων όσον αφορά την ανεξαρτησία της κατανομής των διαδρομών, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας παρέβη επίσης ως προς το σημείο αυτό τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 91/940 και 2001/14, καθόσον αυτή
 —
 δεν καθόρισε τους αναγκαίους όρους για τη διασφάλιση του οικονομικού ισολογισμού των διαχειριστών των υποδομών·
 —
 δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να υποχρεωθούν οι διαχειριστές των υποδομών στη μείωση των τελών για την πρόσβαση στο σιδηροδρομικό δίκτυο καθώς και των διοικητικών εξόδων·
 —
 δεν έλαβε τα αναγκαία εκτελεστικά μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή της αρχής του αμέσου κόστους κατά τον καθορισμό των τελών που εισπράττονται για την τροχαία πρόσβαση στις υπηρεσίες υποδομής·
 —
 δεν εξέδωσε καμία ρύθμιση η οποία να περιλαμβάνει μέτρα που να ενθαρρύνουν την επιχείρηση σιδηροδρόμων και τον διαχειριστή της υποδομής για την ελαχιστοποίηση των διαταράξεων και την βελτίωση της αποδόσεως του σιδηροδρομικού δικτύου.
 (1) Οδηγία του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων (EE L 237, σ. 25).
 (2) Οδηγία 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (EE L 75, σ. 29).


text:
 16.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 44/5
 τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Ηenri Mouflin και Recteur de
 D. A. O. Edward, A. La Pergοla, L. Sevón (εισηγητη ́) και l’académie de Reims, παρισταμε ́νου του Syndicat général de
 C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικη ́ εισαγγελε ́ας: C. Stix- l’Éducation nationale et de la Recherche publique CFDT de la
 Hackl, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2001 Marne (SGEN CFDT 51), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα
 α ́ρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν απο ́ τα
 Το ́αρθρο 5 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3508/92 του Συμβουλι ́ου, α ́ρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) καθω ́ς και της οδηγι ́ας 79/7/ΕΟΚ του
 της 27ης Νοεμβρι ́ου 1992, για τη θε ́σπιση ενο ́ς ολοκληρωμε ́νου Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1978, περι ́ της προοδευτικη ́ς
 συστη ́ματος διαχει ́ρισης και ελε ́γχου σχετικα ́ με ορισμε ́να εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης ι μεταχειρι ́σεως μεταξυ ́ ανδρω ́ν και
 καθεστω ́ τα κοινοτικω ́ ν ενισχυ ́σεων, σε συνδυασμο ́ με την οδηγι ́α γυναικω ́ν σε θε ́ματα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/003,
 92/102/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 27ης Νοεμβρι ́ου 1992, για σ. 160), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 την αναγνω ́ ριση και την καταγραφη ́ των ζω ́ ων, και τα ́αρθρα 6, Ν. Colneric, προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen και Β. Σκουρη ́
 παρα ́γραφος 5, και 13 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3887/92 της (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber γραμματε ́ας:
 Επιτροπη ́ς, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1992, για τις λεπτομε ́ρειες R. Grass, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το
 εφαρμογη ́ς του ολοκληρωμε ́νου συστη ́ματος διαχει ́ρισης και ελε ́γ- ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 χου σχετικα ́ με ορισμε ́να καθεστω ́ τα κοινοτικω ́ ν ενισχυ ́σεων,
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1648/95 της Επιτρο- Οι συντα ́ξεις που χορηγου ́νται βα ́σει συστη ́ματος ́οπως ει ́ναι το
 πη ́ς, της 6ης Ιουλι ́ου 1995, ́εχει την ́εννοια ́οτι το δικαι ́ωμα επι ́ γαλλικο ́ συ ́στημα συνταξιοδοτη ́σεως των υπαλλη ́λων εμπι ́πτουν
 της αντισταθμιστικη ́ς αποζημιω ́ σεως πρε ́πει να αποκλει ́εται, υπο ́ στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς του ́αρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα
 την επιφυ ́λαξη περιπτω ́ σεως ανωτε ́ρας βι ́ας, λο ́γω της παντελου ́ς ́αρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη ́κης ΕΚ αντικαταστα ́θηκαν απο ́
 ελλει ́ψεως και μο ́νον στοιχει ́ων στο μητρω ́ ο των ζω ́ ων που τηρει ́ τα ́αρθρα 136 ΕΚ ́εως 143


text:
ΕΚ).
 ο κα ́τοχος της εκμεταλλευ ́σεως.
 Η θεσπισθει ́σα με το ́αρθρο 119 της Συνθη ́κης αρχη ́ της
 ( 1) ΕΕ C 163 της 10.6.2000. ισο ́τητας αμοιβω ́ ν μεταξυ ́ ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν εργαζομε ́νων
 παραβια ́ζεται απο ́ εθνικε ́ς διατα ́ξεις ́οπως αυτη ́ του
 ́αρθρου L. 24-I-3, στοιχει ́ο b, του Κω ́ δικα Πολιτικω ́ ν και
 Στρατιωτικω ́ ν Συντα ́ξεων, το οποι ́ο, παρε ́χοντας το δικαι ́ωμα
 ́αμεσης συνταξιοδοτη ́σεως μο ́νο στις γυναι ́κες υπαλλη ́λους των
 οποι ́ων ο συ ́ζυγος πα ́σχει απο ́ αναπηρι ́α ́η ανι ́ατη ασθε ́νεια που
 τον περια ́γει σε αδυναμι ́α ασκη ́σεως οποιουδη ́ποτε επαγγε ́λματος,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εξαιρει ́ απο ́ το δικαι ́ωμα αυτο ́ τους ́ανδρες υπαλλη ́λους που
 βρι ́σκονται στην ́δια
 ι θε ́ση.
 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 (1) ΕΕ C 211 της 22.7.2000.
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-206/00 (αι ́τηση του tribunal administratif
 de Châlons-en-Champagne για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): Henri Mouflin κατα ́ Recteur de l’académie de
 Reims (1) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Προδικαστικη ́ παραπομπη ́ — Κοινωνικη ́ πολιτικη ́ — της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 'Ιση μεταχει ́ριση ανδρω ́ ν και γυναικω ́ ν — ∆υνατο ́τητα
 εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (τα στην υπο ́θεση C-340/00 P: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 ́ ρθρα 117 ́εως 120 της Συνθη
 α ́κης ΕΚ αντικαταστα ́ θηκαν τη ́των κατα ́ Michael Cwik (1)
 απο ́ τα α ́ρθρα 136 ΕΚ ́εως 143 ΕΚ) η ́ της οδηγι ́ας 79/7/ΕΟΚ
 — Γαλλικο ́ συ ́στημα πολιτικω ́ ν και στρατιωτικω ́ ν συντα ́- («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́λληλοι — 'Αρθρο 17, δευ ́τερο
 ξεων — ∆ικαι ́ωμα α ́ μεσης συνταξιοδοτη ́σεως παρεχο ́μενο εδα ́ φιο, του ΚΥΚ — Ελευθερι ́α εκφρα ́ σεως — 'Ορια —
 αποκλειστικω ́ ς σε γυναι ́κες υπαλλη ́λους») Αιτιολογι ́α»)
 (2002/C 44/08) (2002/C 44/09)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-206/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του tribunal Στην υπο ́θεση C-340/00 P, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 administratif de Châlons-en-Champagne (Γαλλι ́α) προς το (εκπρο ́σωπος: J. Currall, επικουρου ́μενος απο ́ τον D. Waelbroeck)
 ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον εξε ́δωσε στις 14 Ιουλι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 ---pagebreak--- C 44/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω


text:
́ν Κοινοτη ́των 16.2.2002
 Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-82/99, Cwik κατα ́ 1) Η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εντο ́ς της ταχθει ́σας
 Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 2000, σ. I-A-155 και ΙΙ-713), με την προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 δια ́δικος ει ́ναι ο Michael Cwik, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των 96/48/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ν. Lhoëst, με τη διαλειτουργικο ́τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομι-
 avocat, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez κου ́ συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας, παρε ́βη τις υποχρεω ́-
 Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken, N. Colneric και S. von σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 Bahr, προε ́δρους τμη ́ματος, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
 L. Sevón, M. Wathelet (εισηγητη ́), R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, 2) Καταδικα ́ζει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 τε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμ-
 (1) EE C 355 της 9.12.2000.
 βρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 (τρι ́το τμη ́μα)
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-446/00 P: Pascual Juan Cubero Vermurie
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Προαγωγη ́ —
 Κινητικο ́τητα»)
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 (2002/C 44/11)
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στην υπο ́θεση C-372/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιρλανδι ́ας (1) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 96/48/ΕΚ —
 ∆ιαλειτουργικο ́τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομικου ́
 συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας») Στην υπο ́θεση C-446/00 P, Pascual Juan Cubero Vermurie,
 υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 Βρυξελλω ́ν (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ε. Boigelot,
 (2002/C 44/10) avocat, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως
 που εξε ́δωσε στις 3 Οκτωβρι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο των
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-187/98
 Cubero Vermurie κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ.Υπ. 2000, σ. I-
 A-195 και ΙΙ-885), με την οποι ́α ζητη ́θηκε να εξαφανιστει


text:
́ η
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ απο ́φαση αυτη ́ και να γι ́νουν δεκτα ́ τα υποβληθε ́ντα πρωτοδι ́κως
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») απο ́ τον προσφευ ́γοντα αιτη ́ματα, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: C. Berardis-
 Kayser, επικουρου ́μενη απο ́ τον B. Wägenbaur), το ∆ικαστη ́ριο
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, προεδρευ ́οντα
 Στην υπο ́θεση C-372/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των του τρι ́του τμη ́ματος, J.-P. Puissochet και J. N. Cunha Rodrigues
 (εκπρο ́σωπος: M. Wοlfcarius) κατα ́ Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικη ́ εισαγγελε ́ας: C. Stix-Hackl, γραμμα-
 D. J. O’Hagan), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ιρλανδι ́α, τε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμ-
 παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς βρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 96/48/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́
 με τη διαλειτουργικο ́τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομικου ́ 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας (EE L 235, σ. 6), παρε ́βη τις
 2) Καταδικα ́ζει τον P. J. Cubero Νermurie στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο
 (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 L. Sevón (εισηγητη ́) και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- (1) ΕΕ C 45 της 10.2.2001.
 λε ́ας: L. A. Geelhοed, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 13 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Ιουνίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-241/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/41/ΕΚ - Δραστηριότητα και εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη ενός μέρους της οδηγίας - Απόφαση του Δικαστηρίου διαπιστώνουσα παράβαση - Μη εκτέλεση - Άρθρο 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Χρηματικές κυρώσεις - Κατ’ αποκοπήν ποσό)
 2013/C 225/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Z. Malůšková, N. Yerrell και K.-P. Wojcik)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και J. Očková)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 260 ΣΛΕΕ — Μη εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 14ης Ιανουαρίου 2010 στην υπόθεση C-343/08, Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας — Παράλειψη θεσπίσεως εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλων των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2003/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (ΕΕ L 235, σ. 10) — Επιβολή κατ’ αποκοπήν ποσού και χρηματικής ποινής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, μην έχοντας λάβει, κατά την ημερομηνία κατά την οποία έληξε η προθεσμία που τασσόταν στο έγγραφο οχλήσεως το οποίο της απέστειλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, όλα τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεως της 14ης Ιανουαρίου 2010, C-343/08, Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2)
 Υποχρεώνει την Τσεχική Δημοκρατία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης», κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 250 000 ευρώ.
 3)
 Καταδικάζει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 232 της 6.8.2011.


text:
C 156/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.6.2002
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-
 Westfalen με δια ́ταξη της 14ης Μαρτι ́ου 2002 στην υπο ́θεση — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, προβαι ́-
 Kohlpharma GmbH κατα ́ Bundesrepublik Deutschland νοντας στην ́εγκριση ενο ́ς σχεδι ́ου τουριστικω ́ν εγκαταστα ́-
 (Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας) σεων, που περιλαμβα ́νουν ρυμοτο ́μηση, ξενοδοχει ́α και
 γη ́πεδα γκολφ, κειμε ́νων στη ζω ́νη της Ponta do Abano,
 (Υπο ́θεση C-112/02) χωρι ́ς να ́εχει γι ́νει κατα ́λληλη εκτι ́μηση των περιβαλλοντικω ́ν
 του επιπτω ́σεων, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 (2002/C 156/07) οδηγι ́α 85/337/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου
 1985, για την εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων ορισμε ́νων σχεδι ́ων
 δημοσι ́ων και ιδιωτικω ́ν ́εργων στο περιβα ́λλον·
 Με δια ́ταξη της 14ης Μαρτι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 27 Μαρτι ́ου 2002, το Oberverwaltungsgericht für das Land ́εξοδα.
 Nordrhein-Westfalen, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́
 Kohlpharma GmbH και Bundesrepublik Deutschland
 (Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας), που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 ∆ικαιολογει ́ται κατα ́ το α ́ρθρο 30 ΕΚ η ́ α ́λλες διατα ́ξεις του Η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α δεν μπορει ́ να
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου η εκ με ́ρους της αρμο ́διας γερμανικη ́ς αρχη ́ς επικαλεστει ́ ο ́τι μετε ́φερε προσηκο ́ντως στο εσωτερικο ́ της δι ́καιο
 παρεμπο ́διση, αντιθε ́τως προς τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 28 ΕΚ, τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 1, και του α ́ρθρου 4,
 της παρα ́λληλης εισαγωγη ́ς φαρμακευτικου ́ προϊο ́ντος, δια της παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 85/337/ΕΟΚ για να απαλλα ́ξει απο ́
 αρνη ́σεως χορηγη ́σεως αδει ́ας κυκλοφορι ́ας με απλουστευμε ́νη την προβλεπο ́μενη στο προαναφερο ́μενο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1,
 διαδικασι ́α, και ́τοι, αφενο ́ς, η αρχη ́ παραδε ́χεται ο ́τι το προς υποχρε ́ωση εκτιμη ́σεως ́ενα συγκεκριμε ́νο σχε ́διο, ο ́πως το σχε ́διο
 εισαγωγη ́ φαρμακευτικο ́ προϊο ́ν («Jumex»), το οποι ́ο κυκλοφορει ́ τουριστικω ́ν εγκαταστα ́σεων που υλοποιει ́ται στη ζω ́νη της Ponta
 κατο ́πιν αδει ́ας στην Ιταλι ́α η εταιρι ́α Chiesi Farmaceutici S.p.A. do Abano, το οποι ́ο, και ́τοι εμπι ́πτει στο παρα ́ρτημα II της εν
 ει ́ναι πανομοιο ́τυπο, ο ́σον αφορα ́ την


text:
φαρμακολογικω ́ς ενεργη ́ λο ́γω οδηγι ́ας, μπορει ́, ως εκ της φυ ́σεως, των διαστα ́σεων και της
 ουσι ́α «υδροχλωρικη ́ σελεγιλι ́νη», με το κυκλοφορου ́ν στη Γερμανι ́α τοποθεσι ́ας του, να ασκη ́σει σοβαρη ́ επι ́πτωση στο περιβα ́λλον.
 φαρμακευτικο ́ προϊο ́ν («Movergan») της εταιρι ́ας Orion Pharma
 GmbH, δικαιου ́χου της γερμανικη ́ς αδει ́ας, με τη διαφορα ́ ο ́τι η
 παραγωγο ́ς εταιρι ́α που εδρευ ́ει στην Ουγγαρι ́α προμηθευ ́ει τη (1) ΕΕ L 175 της 5.7.1985, σ. 40.
 φαρμακολογικω ́ς ενεργη ́ ουσι ́α στην ιταλικη ́ εταιρι ́α βα ́σει συμβα ́-
 σεως παραχωρη ́σεως αδει ́ας, ενω ́ στη γερμανικη ́ εταιρι ́α μο ́νο βα ́σει
 συμβα ́σεως προμηθει ́ας (supply agreement) με την Orion Corp.
 Finland — ει ́τε αμε ́σως, ει ́τε με ́σω Φινλανδι ́ας —, και δεδομε ́νου
 ο ́τι, αφετε ́ρου, η γερμανικη ́ αρχη ́ δεν διαπιστω ́νει εμπεριστατωμε ́-
 νως, ου ́τε ο ́σον αφορα ́ τη φαρμακολογικω ́ς ενεργη ́ ουσι ́α, ου ́τε
 ο ́σον αφορα ́ τα ́εκδοχα, τα οποι ́α κατα ́ την α ́ποψη της αρχη ́ς
 διαφε ́ρουν στην προκειμε ́νη περι ́πτωση ποιοτικω ́ς και ποσοτικω ́ς, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 ο ́τι τα δυ ́ο φαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα δεν ει ́ναι ο ́μοια, και ιδι ́ως ο ́τι βαλε το Raad van State με απο ́φαση της 27ης Μαρτι ́ου
 δεν παρασκευα ́ζονται κατα ́ τον ́διο
 ι χημικο ́ τυ ́πο και με χρη ́ση της 2002 στην υπο ́θεση Landelijke Vereniging tot Behoud van
 ι
 ́διας δραστικη ́ς ουσι ́ας η ́ ο ́τι ́εχουν διαφορετικα ́ θεραπευτικα ́ de Waddenzee, ενεργου ́σα ιδι ́ως ονο ́ματι και επ' ονο ́ματι
 αποτελε ́σματα; της Νederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels,
 κατα ́ Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en
 Visserij
 (Υπο ́θεση C-127/02)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 27 Μαρτι ́ου (2002/C 156/09)
 2002
 (Υπο ́θεση C-117/02)
 Με απο ́φαση της 27ης Μαρτι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2002/C 156/08) Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 8 Απριλι ́ου 2002, το Raad van State, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 μεταξυ ́, αφενο ́ς, της Landelijke Vereniging tot Behoud van de
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Waddenzee ενεργου ́σης ιδι ́ως ονο ́ματι και επ' ονο ́ματι της
 τον Αntónio Caeiros, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, Νederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels και,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αφετε ́ρου, του Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en
 στις 27 Μαρτι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς Visserij, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ∆ημοκρατι ́ας. ́εκδοση προδικαστικη


text:
́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 ---pagebreak--- 29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/5
 1. α) Πρε ́πει η ́εννοια του «σχεδι ́ου» κατα ́ το α ́ρθρο 6, β) Βα ́σει ποιων κριτηρι ́ων πρε ́πει να κριθει ́ αν ́ενα κατα ́ το
 παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας περι ́ οικοτο ́πων (1) να α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας περι ́ οικοτο ́πων
 ερμηνευθει ́ εις τρο ́πον ω ́στε στην ́εννοια αυτη ́ να σχε ́διο μη α ́μεσα συνδεο ́μενο η ́ αναγκαι ́ο για τη
 υπα ́γεται και η δραστηριο ́τητα η οποι ́α ασκει ́ται απο ́ διαχει ́ριση μιας περιοχη ́ς μπορει ́ αυτο ́ καθεαυτο ́ η ́ απο ́
 πολλω ́ν ετω ́ν αλλα ́ για την οποι ́α κα ́θε χρο ́νο χορηγει ́ται κοινου ́ με α ́λλα σχε ́δια να επηρεα ́σει σημαντικα ́ την
 για περιορισμε ́νο χρονικο ́ δια ́στημα α ́δεια, ο ́που κα ́θε περιοχη ́ αυτη ́;
 φορα ́ κρι ́νεται ξανα ́ αν και, αν ναι, σε ποια τμη ́ματα της
 περιοχη ́ς μπορει ́ να ασκηθει ́ η δραστηριο ́τητα;
 4. α) Βα ́σει ποιων κριτηρι ́ων πρε ́πει για την εφαρμογη ́ του
 α ́ρθρου 6 της οδηγι ́ας περι ́ οικοτο ́πων να κριθει ́ αν
 β) Αν στο ερω ́τημα 1α δοθει ́ αρνητικη ́ απα ́ντηση: πρε ́πει η προ ́κειται για «κατα ́λληλα με ́τρα» υπο ́ την ́εννοια της
 σχετικη ́ δραστηριο ́τητα να θεωρηθει ́ ως «σχε ́διο» αν με παραγρα ́φου 2 της διατα ́ξεως αυτη ́ς η ́ για «δε ́ουσα
 την πα ́ροδο των ετω ́ν η ́ενταση της δραστηριο ́τητας εκτι ́μηση», λαμβανομε ́νης υπο ́ψη της ασφα ́λειας που
 αυτη ́ς ́εχει αυξηθει ́ η ́ αν η αυ ́ξηση ́ της καθι ́σταται απαιτει ́ται πριν δοθει ́ συμφωνι ́α για ́ενα σχε ́διο υπο ́ την
 δυνατη ́ απο ́ τις α ́δειες; ́εννοια της παραγρα ́φου 3;
 2. α) Στην περι ́πτωση που απο ́ την απα ́ντηση στο ερω ́τημα 1 β) 'Εχουν οι ́εννοιες «κατα ́λληλα με ́τρα» η ́ «δε ́ουσα εκτι ́-
 προκυ ́ψει ο ́τι προ ́κειται για «σχε ́διο» υπο ́ την ́εννοια του μηση» αυτοτελε ́ς περιεχο ́μενο η ́ για να κριθει ́ αυτο ́
 α ́ρθρου 6, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας περι ́ οικοτο ́πων: πρε ́πει να ληφθει ́ υπο ́ψη και το α ́ρθρο 174, παρα ́γρα-
 πρε ́πει το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας περι ́ φος 2, ΕΚ, και ιδι ́ως η αρχη ́ της προφυλα ́ξεως που
 οικοτο ́πων να θεωρηθει ́ ως εξειδι ́κευση των κανο ́νων διατυπω ́νεται στη δια ́ταξη αυτη ́;
 που περιε ́χονται στην παρα ́γραφο 2 η ́ ως δια ́ταξη με
 χωριστο ́, αυτοτελε ́ς περιεχο ́μενο, υπο ́ την ́εννοια ο ́τι
 π.χ.:


text:
γ) Στην περι ́πτωση που πρε ́πει να ληφθει ́ υπο ́ψη η αρχη ́
 της προφυλα ́ξεως που διατυπω ́νεται στο α ́ρθρο 174,
 παρα ́γραφος 2, ΕΚ: συνεπα ́γεται του ́το ο ́τι μια συγκεκρι-
 i) η παρα ́γραφος 2 αφορα ́ την υπα ́ρχουσα χρη ́ση και με ́νη δραστηριο ́τητα, ο ́πως εν προκειμε ́νω η αλιει ́α
 η παρα ́γραφος 3 αφορα ́ νε ́α σχε ́δια η ́ κυδωνιω ́ν, μπορει ́ να επιτραπει ́ ο ́ταν δεν υφι ́σταται
 προφανη ́ς αμφιβολι ́α ως προς το ενδεχο ́μενο να επηρεα-
 στει ́ σημαντικα ́ η σχετικη ́ περιοχη ́ η ́ αυτο ́ μπορει ́ να
 γι ́νει μο ́νον ο ́ταν δεν υφι ́σταται αμφιβολι ́α ως προς την
 ii) η παρα ́γραφος 2 αφορα ́ με ́τρα διαχειρι ́σεως και η ́ελλειψη τε ́τοιων συνεπειω ́ν η ́ ο ́ταν η ́ελλειψη αυτη ́
 παρα ́γραφος 3 α ́λλες αποφα ́σεις η ́ μπορει ́ να αποδειχθει ́ με βεβαιο ́τητα;
 iii) η παρα ́γραφος 3 αφορα ́ σχε ́δια και η παρα ́γρα- 5) 'Εχει το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 2 η ́ 3, της οδηγι ́ας περι ́
 φος 2 αφορα ́ τις λοιπε ́ς δραστηριο ́τητες; οικοτο ́πων α ́μεσο αποτε ́λεσμα υπο ́ την ́εννοια ο ́τι οι ιδιω ́τες
 μπορου ́ν να το επικαλου ́νται ενω ́πιον των εθνικω ́ν
 δικαστηρι ́ων και ο ́τι τα δικαστη ́ρια αυτα ́, ο ́πως κρι ́θηκε
 μεταξυ ́ α ́λλων στην προαναφερθει ́σα υπο ́θεση Peterbroeck,
 πρε ́πει να παρε ́χουν τη νομικη ́ προστασι ́α που απορρε ́ει για
 β) Στην περι ́πτωση που το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 3,
 τα υποκει ́μενα δικαι ́ου απο ́ το α ́μεσο αποτε ́λεσμα του
 της οδηγι ́ας περι ́ οικοτο ́πων πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου;
 εξειδι ́κευση των κανο ́νων που περιε ́χονται στην
 παρα ́γραφο 2, μπορου ́ν αμφο ́τερες οι παρα ́γραφοι να
 ́εχουν σωρευτικα ́ εφαρμογη ́;
 (1) Οδηγι ́α 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης Μαι ̈́ου 1992, για τη
 3. α) Πρε ́πει το α ́ρθρο 6, παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας περι ́ διατη ́ρηση των φυσικω ́ν οικοτο ́πων καθω ́ς και της α ́γριας πανι ́δας και
 οικοτο ́πων να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι προ ́κειται χλωρι ́δας (ΕΕ L 206, σ. 7).
 για «σχε ́διο» ο ́ταν μια ορισμε ́νη δραστηριο ́τητα μπορει ́
 να επηρεα ́σει μια συγκεκριμε ́νη περιοχη ́ (οπο ́τε πρε ́πει
 να λα ́βει χω ́ρα «δε ́ουσα εκτι ́μηση» για να κριθει ́ αν ο
 επηρεασμο ́ς αυτο ́ς ει ́ναι σημαντικο ́ς) η ́ η δια ́ταξη αυτη ́
 σημαι ́νει ο ́τι «δε ́ουσα εκτι ́μηση» χρεια ́ζεται να γι ́νει
 μο ́νον ο ́ταν ει ́ναι (αρκετα ́) πιθανο ́ν ο ́τι ́ενα «σχε ́διο»
 μπορει ́ να επηρεα ́σει σημαντικα ́ τη σχετικη ́ περιοχη ́;


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/1
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 27ης Ιουνίου 2006 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-540/03) (1)
 (Μεταναστευτική πολιτική - Δικαίωμα των ανήλικων τέκνων υπηκόων τρίτων χωρών για οικογενειακή επανένωση - Οδηγία 2003/86/ΕΚ - Προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων - Δικαίωμα για σεβασμό της οικογενειακής ζωής - Υποχρέωση συνεκτιμήσεως του συμφέροντος του ανήλικου τέκνου)
 (2006/C 190/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: H. Duintjer Tebbens και A. Caiola)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: O. Petersen και M. Simm)
 Παρεμβαίνουσες προς στήριξη των αιτημάτων του καθού: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. O'Reilly και C. Ladenburger) και Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: A. Tiemann, W.-D. Plessing και M. Lumma)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση των διατάξεων του άρθρου 4, παράγραφος 1, τελευταίο εδάφιο, και παράγραφος 6, και του άρθρου 8 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (ΕΕ L 251, σ.12) — Παρέκκλιση από το κατοχυρωμένο δικαίωμα των ανήλικων τέκνων για οικογενειακή επανένωση
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 47 της 21.2.2004.


text:
7.12.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 305/19
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-124/01 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-45/02 ( 1)
 (2002/C 305/36) (2002/C 305/39)
 Με διάταξη της 20ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του Με διάταξη της 10ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 της υποθέσεως C-124/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σεως C-45/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας. Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 161 της 2.6.2001.
 (1 ) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-150/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-70/02 ( 1)
 (2002/C 305/37)
 (2002/C 305/40)
 Με διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή Με διάταξη της 20ής Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 της υποθέσεως C-150/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 της υποθέσεως C-70/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 173 της 16.6.2001.
 (1 ) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-443/01 (1)
 (2002/C 305/38) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-221/02 (1)
 (2002/C 305/41)
 Με διάταξη της 28ης Αυγούστου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-443/01 (αίτηση του Vestre Landsret για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Poul Nørgaard κατά Με διάταξη της 25ης Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 Skatteministeriet. ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-221/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 (1 ) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.


text:
C 44/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 β) ή, αντιθέτως, ότι η αρμόδια αρχή αποστολής οφείλει να Αντιθέτως, πρέπει να θεωρηθεί ότι ο νομικός χαρακτηρισμός
 διαβιβάζει την κοινοποίηση, όπως την έχει χαρακτηρίσει ο απόβλητο, κατά την έννοια των προπαρατεθεισών διατάξεων, ισχύει
 κοινοποιών, στην αρμόδια αρχή προορισμού, διατηρώντας μόνον όταν το κατ' αυτόν τον τρόπο μολυνθέν έδαφος έχει
 ωστόσο την ευχέρεια, αν θεωρεί ότι ο σκοπός της μεταφοράς εκσκαφεί;
 έχει χαρακτηριστεί εσφαλμένα, να διατυπώνει ταυτοχρόνως ή
 εκ των υστέρων αντίρρηση αιτιολογούμενη από το εν λόγω (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86.
 σφάλμα χαρακτηρισμού; (2 ) ΕΕ L 78 της 26.3.1991, σ. 32.
 ( 1) ΕΕ L 30 της 6.2.1993, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το tribunal de première instance de Bruxelles,
 32ο Τμήμα, με απόφαση της 24ης ∆εκεμβρίου 2002 στην
 υπόθεση Banque Bruxelles Lambert SA, συντομογραφικώς
 B.B.L., κατά Βελγικού ∆ημοσίου, υπηρεσία ΦΠΑ, καταχω-
 ρίσεως και δημοσίων αγαθών
 (Υπόθεση C-8/03)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour d’appel de Bruxelles, 11o τμήμα, με απόφαση (2003/C 44/33)
 της 3ης ∆εκεμβρίου 2002, στην υπόθεση Εισαγγελική αρχή:
 όπου πολιτικώς ενάγουσα είναι: η Région de Bruxelles-
 Capitale κατά Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry Με απόφαση της 24ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Mersch — Αστικώς υπεύθυνη: Texaco Belgium SA Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 10 Ιανουαρίου 2002, το tribunal de première instance de
 (Υπόθεση 1/03) Bruxelles, 32ο Τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Banque
 Bruxelles Lambert SA, συντομογραφικώς B.B.L., και Βελγικού
 ∆ημοσίου, υπηρεσία ΦΠΑ, καταχωρίσεως και δημοσίων αγαθών
 (2003/C 44/32) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Έχουν, σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 Με απόφαση της 3ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη της 20ής ∆εκεμβρίου 1985, για το συντονισμό των νομοθετικών,
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους
 3 Ιανουαρίου 2002, το Cour d’appel de Bruxelles, 11o τμήμα, οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (1),
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εισαγγελικής αρχής, όπου οι εταιρίες επενδύσεων με μεταβλητό κεφάλαιο (SICAV), που είναι
 πολιτικώς ενάγουσα είναι η Région de Bruxelles-Capitale και εγκατεστημένες εντός κράτους μέλους με αποκλειστικό αντικείμενο
 PaulVan de Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch — Αστικώς τη συλλογική επένδυση σε κινητές αξίες των κεφαλαίων που τους
 υπεύθυνη: Texaco Belgium SA, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί έχει καταθέσει το κοινό, την ιδιότητα του υποκειμένου στον ΦΠΑ,
 από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του κατά την έννοια του άρθρου 4 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ
 εξής ερωτήματος: του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους
 κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας:
 Πρέπει το άρθρο 1α της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ομοιόμορφη φορολογική βάση (2), οπότε οι παρεχόμενες υπ' αυτών
 της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων ( 1), όπως υπηρεσίες που μνημονεύονται στο άρθρο 9, παράγραφος 2,
 έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, της 18ης


text:
Μαρτίου στοιχείο ε', της ίδιας οδηγίας λογίζονται ως παρεχόμενες στον
 1991 (2), που ορίζει την έννοια του αποβλήτου «κάθε ουσία ή τόπο όπου οι εν λόγω SICAV έχουν την εταιρική έδρα τους;
 αντικείμενο το οποίο ο κάτοχός του αποβάλλει ή υποχρεούται να
 αποβάλλει δυνάμει των διατάξεων τής εν ισχύι εθνικής νομοθεσίας» Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει,
 και τα άρθρα 1β και 1γ της ίδιας οδηγίας τα οποία ορίζουν προκειμένου να επιλυθεί η διαφορά της κύριας δίκης, να καθοριστεί
 τον παραγωγό αποβλήτων ως «κάθε πρόσωπο του οποίου η για ποιους τύπους υπηρεσιών των SICAV ισχύει η απαλλαγή που
 δραστηριότητα παρήγαγε απόβλητα (αρχικός παραγωγός) ή/και προβλέπεται στο άρθρο 13, B, στοιχείο δ', σημείο 6, της έκτης
 κάθε πρόσωπο που έχει πραγματοποιήσει εργασίες προεπεξεργα- οδηγίας: πρέπει να γίνει διάκριση, από την άποψη αυτή, μεταξύ,
 σίας, ανάμειξης ή άλλες οι οποίες οδηγούν σε μεταβολή της φύσης αφενός, των υπηρεσιών αρωγής και συμβουλών όσον αφορά τη
 ή της σύνθεσης των αποβλήτων αυτών» και τον κάτοχο ως τον διαχείριση και, αφετέρου των κυρίως ειπείν υπηρεσιών διαχει-
 «παραγωγό των αποβλήτων ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ρίσεως, οι οποίες διαφέρουν από τις πρώτες λόγω του ότι
 έχει στην κατοχή του τα απόβλητα» να ερμηνευθούν υπό την συνεπάγονται την εξουσία του διαχειριστή να λαμβάνει αποφάσεις
 έννοια ότι επιβάλλεται αυτά να εφαρμοστούν επί μιας πετρελαϊκής όσον αφορά τη διοίκηση και διάθεση των περιουσιακών στοιχείων
 επιχειρήσεως η οποία παράγει υδρογονάνθρακες τους οποίους και που διαχειρίζεται;
 πωλεί σε διαχειριστή εκμεταλλευόμενο ένα από τα πρατήριά
 της βενζίνης, στο πλαίσιο συμβάσεως αυτόνομης διαχειρίσεως
 (1 ) EE L 375 της 31.12.1985, σ. 3.
 αποκλείουσας οποιαδήποτε σχέση εξαρτήσεως με αυτήν, όταν (2 ) ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1.
 οι εν λόγω υδρογονάνθρακες έχουν διαποτίσει το έδαφος, με
 αποτέλεσμα, έτσι, την μόλυνση του υπεδάφους και των υδάτων;


text:
23.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 20/7
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla) (eäjso slgäla)
 sgy 26gy Moelbqiäot 1998
 sgy 25gy Moelbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-1/97 (aiäsgrg sot Verwaltungsgericht der
 rsgm tpoäherg C-308/97 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di Freien Hansestadt Bremen cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 Bari cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Giuseppe apouórexy): Mehmet Birden jasó Stadtgemeinde Bremen (1)
 Manfredi jasó Regione Puglia (1) (Rtluxmiäa Rtmdeärexy EOJ-Sotqjiäay Ç Eketäheqg jtjko-
 uoqiäa sxm eqcafoleämxm Ç Òqhqo 6, paqócqauoy 1, sgy
 (Oiämoy Ç Utäsetrg meäxm alpekxämxm Ç Episqapeäfia rsautä- apouórexy aqih. 1/80 sot Rtlbotkiäot Rtmdeärexy Ç Pediäo
 kia) euaqlocgäy Ç Sotäqjoy tpgäjooy le rtälbarg eqcariäay aoqiä-
 rsot vqoämot rso pkaiärio pqocqóllasoy pot vqglasodoseiä-
 (1999/C 20/10) sai apoä so Dgloärio jai eävei xy amsijeiälemo ma jasarseiä
 dtmasgä g eämsang rsgm acoqó eqcariäay sxm enaqsxleämxm
 apoä sgm joimxmijgä pqoämoia pqorxäpxm)
 (1999/C 20/11)
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-1/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Verwaltungs-
 gericht der Freien Hansestadt Bremen (Ceqlamiäa) pqoy so
 Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy
 EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot
 Rsgm tpoäherg C-308/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Pretura ejjqeleiä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Mehmet
 circondariale di Bari (Isakiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq- Birden jai Stadtgemeinde Bremen g eäjdorg pqodijarsijgäy
 locgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgä- apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 6,
 hgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot paqócqauoy 1, sgy apouórexy aqih. 1/80, sgy 19gy Repsel-
 aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Giuseppe Manfredi jai bqiäot 1980, cia sgm pqoxähgrg sgy rtmdeärexy, g opoiäa herpiä-
 Regione Puglia, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy rsgje apoä so Rtlbotäkio Rtmdeärexy pot rtrsóhgje le sg
 pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 6, paqócqauoy 1, sot jamomi- Rtluxmiäa Rtmdeärexy lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy
 rlotä (EOJ) aqih. 822/87 sot Rtlbotkiäot, sgy 16gy Laqsiäot Joimoäsgsay jai sgy Sotqjiäay, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla),
 1987, cia sgm joimgä oqcómxrg sgy alpekooimijgäy acoqóy rtcjeiälemo apoä soty P. J. G. Kapteyn, pqoäedqo slgälasoy,
 (EE L 84 sgy 27.3.1987, r. 1), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla) G. F. Mancini, J. L. Murray, H. Ragnemalm jai R. Schintgen
 rtcjeiälemo apoä soty P. J. G. Kapteyn (eirgcgsgä), pqoäedqo (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: N. Fennelly, cqal-
 slgälasoy, G. Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm jai J. L. laseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo 26 Moelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Colomer, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy,
 eneädxre rsiy 25 Moelbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho
 diasajsijoä: So óqhqo 6, paqócqauoy 1, sgy apouórexy aqih. 1/80, sgy
 19gy Repselbqiäot 1980, cia sgm pqoxähgrg sgy rtmdeärexy, g
 opoiäa herpiärsgje apoä so Rtlbotäkio Rtmdeärexy pot rtrsó-
 hgje le sg Rtluxmiäa Rtmdeärexy lesantä sgy Etqxpaøjgäy
 Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sgy Sotqjiäay, eävei sgm engäy
 Jasó sa eäsg 1991 jai 1992, so


text:
óqhqo 6, paqócqauoy 1, sot eämmoia:
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 822/87 sot Rtlbotkiä ot, sgy 16gy
 Laqsiäot 1987, cia sgm joimgä oqcómxrg sgy alpekooimijgäy
 acoqóy, oäpxy sqopopoigähgje le som jamomirloä (EOJ) Sotäqjoy tpgäjooy, o opoiäoy órjgre moliälxy emsoäy jqósoty
 aqih. 1325/90 sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Laðot 1990, apacoä- leäkoty adiakeiäpsxy, peäqam sot eäsoty rsgm tpgqeriäa emoäy
 qete siy meäey utsetäreiy alpekxämxm pot pqooqiä fomsam cia jai sot atsotä eqcodoäsg jai tpoä sgm jóktwg adeiäay eqca-
 sgm paqacxcgä episqapeäfixm rsautkixäm. riäay pot dem peqieiä ve jameämam oäqom, pqaclasijgä jai cmgäria
 oijomolijgä dqarsgqioäsgsa cia sgm opoiäa eäkabe rtmgähg aloi-
 bgä, eiä mai eqcafoälemoy pot amgäjei rsg moälilg acoqó eqca-
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997. riäay sot jqósoty leäkoty atsotä jai jaseävei ejeiä moälilg heärg
 aparvokgärexy tpoä sgm eämmoia sgy diasónexy atsgäy.
 Jahoärom jaseävei heärg aparvokgärexy rsom iädio eqcodoäsg,
 atsoäy o sotäqjoy tpgäjooy lpoqeiä, epoleämxy, ma anixärei sgm


text:
2. 9. 95 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 229/11
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ άρθρου 12 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 69/
 της 11ης Ιουλίου 1995 335/ΕΟΚ (*) της 17ης Ιουλίου 1969 περί των εμμέσων φόρων
 των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, ή
 στην υπόθεση C-266/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο μπορεί κάθε κράτος μέλος να αποφασίζει ελεύθερα τι πρέπει
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (') να θεωρείται ως «αντιπαροχή για συγκεκριμένη υπηρε
 (Παράβαση κράτουςμέλους — Οδηγία 92/44/ΕΟΚ — Αιτιο σία»;
 λογημένη γνώμη — Παράλειψη εξετάσεως των παρατηρή
 σεων που διατύπωσε το κράτος ως απάντηση στην όχληση — Ερώτημα 2:
 Απαράδεκτο)
 (95/C 229/20 Μπορεί η βάση υπολογισμού φόρων, που επιβάλλονται από
 κράτος μέλος κατ' επίκληση του άρθρου 12 παράγραφος 1
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) στοιχείο ε) της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ για την καταχώριση
 ιδρύσεως ανώνυμης εταιρείας ή εταιρείας περιορισμένης
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο ευθύνης ή της αυξήσεως του κεφαλαίου της, να περιλαμβάνει
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») τις ακόλουθες δαπάνες ή ορισμένες από αυτές:
 Στην υπόθεση C-266/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο — καταβολή μισθών ή εισφορές συντάξεως για τους υπαλ
 τήτων (εκπρόσωπος: Blanca Rodriguez Galindo) κατά Βασι λήλους οι οποίοι δεν συμπράττουν στη διαδικασία της
 λείου της Ισπανίας (εκπρόσωποι: Albert José Navarro Gon καταχωρίσεως, όπως το διοικητικό προσωπικό της αρμό
 zalez και Miguel Bravo-Ferrer Delgado, abogado del Estado), διας για την καταχώριση αρχής ή το προσωπικό της
 που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της αρμόδιας για την καταχώριση αρχής ή άλλων αρχών, που
 Ισπανίας, μη θεσπίζοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να ασχολείται με νομοπαρασκευαστικές εργασίες που αφο
 συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/44/ΕΟΚ του Συμβουλίου ρούν τομείς του δικαίου των εταιριών,
 της 5ης Ιουνίου 1992 σχετικά με την εφαρμογή της παροχής — δαπάνες που συνεπάγεται η καταχώριση άλλων εταιρι
 ανοικτού δικτύου στις μισθωμένες γραμμές (2), παρέβη τις κών πράξεων για τις οποίες το κράτος μέλος έχει ορίσει ότι
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή , το Δικαστήριο, δεν πρέπει να καταβάλλεται συγκεκριμένη αντιπαροχή,
 συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A.
 Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, P. Jann, προέ — δαπάνες για την εκτέλεση άλλων καθηκόντων πλην της
 δρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη, J. C. καταχωρίσεως τα οποία υπέχει η αρμόδια για την κατα
 Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward χώριση αρχή κατ' εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας
 (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch και H. Ragnemalm, και συναφούς προς αυτήν νομοθεσίας, όπως η εποπτεία
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέας: επί της λογιστικής διαχειρίσεως εταιρειών και o έλεγχος
 R. Grass, εξέδωσε, στις 11 Ιουλίου 1995 , διάταξη με το των λογιστικών βιβλίων εταιρειών,
 ακόλουθο διατακτικό :
 — πλασματική απόδοση κεφαλαίου και απόσβεση όλων των
 1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. δαπανών επενδύσεως που η αρμόδια για τις καταχωρίσεις
 αρχή θεωρεί ότι αφορούν τους τομείς που διέπονται από
 2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. το εταιρικό ή άλλο συναφές δίκαιο,
 (!) ΕΕ αριθ . C 304 της


text:
20. 10. 1994. — δαπάνες υπηρεσιακών ταξιδιών που δεν έχουν σχέση με
 (2) ΕΕ αριθ . L 165 της 19 . 6. 1992, σ. 27 . τις συγκεκριμένες εργασίες καταχωρίσεως,
 — δαπάνες που αφορούν την εκ μέρους της αρμόδιας για τις
 καταχωρίσεις αρχής παροχή πληροφοριών και υποδείξε
 ων προς το κοινό που δεν έχουν σχέση με τις συγκεκρι
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που μένες εργασίες καταχωρίσεως, όπως διαλέξεις, σύνταξη
 υπέβαλε το Østre Landsret με απόφαση της 8ης Ιουνίου 1995 άρθρων και ενημερωτικών φυλλαδίων, και διοργάνωση
 στην υπόθεση Fantask A/S κ.λπ. κατά Industriministeriet συναντήσεων με επαγγελματικούς οργανισμούς και άλ
 (Erhvervsministeriet) λους οικονομικούς ομίλους.
 (Υπόθεση C-188/95)
 Ερώτημα 3:
 (95/C 229/21 )
 α) Έχει το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας
 Με απόφαση της 8ης Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη 69/335/ΕΟΚ την έννοια ότι κράτος μέλος δεν μπορεί να
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθορίζει τυποποιημένα τέλη με διατάξεις που ισχύουν
 στις 15 Ιουνίου 1995, το 0stre Landsret, στο πλαίσιο της χρονικώς απεριορίστως;
 διαφοράς μεταξύ Fantask A/S κ.λπ. και Industriministeriet
 (Erhvervsministeriet) που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το β) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, το κράτος μέλος
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των υποχρεούται να προσαρμόζει κάθε έτος ή εντός άλλων
 ακόλουθων ερωτημάτων: ορισμένων ορίων τους συντελεστές των τελών;
 Ερώτημα 1 : γ) Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα το αν τα
 τέλη καθορίζονται ανάλογα με το κατά ποσόν μέγεθος
 Εμποδίζει το κοινοτικό δίκαιο τα κράτη μέλη να προβαίνουν της αυξήσεως κεφαλαίου που δηλώνεται για καταχώρι
 στον καθορισμό της έννοιας του «ανταποδοτικού φόρου » του ση ;
 ---pagebreak--- Αριθ. C 229/12 (_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2. 9. 95
 Ερώτημα 4: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε 20 Finanzgericht Hamburg με διάταξη της 7ης Ιου
 Έχει το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο ε), σε συνδυασμό με νίου 1995 στην υπόθεση Firma A. Moksel AG κατά
 το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ, την Hauptzollamt Hamburg Jonas
 έννοια ότι το ποσό που εισπράττεται ως αντιπαροχή για
 συγκεκριμένη υπηρεσία, όπως π.χ. καταχώριση ιδρύσεως (Υπόθεση C-223/95)
 ανώνυμης εταιρείας ή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης ή (95/C 229/22)
 αυξήσεως του κεφαλαίου της, πρέπει να υπολογίζεται βάσει
 των πραγματικών δαπανών που συνεπάγεται η συγκεκριμένη Με διάταξη της 7ης Ιουνίου 1995, η οποία περιήλθε στη
 υπηρεσία — καταχώριση —, ή μπορεί ως επιβάρυνση για Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κάθε συγκεκριμένη καταχώριση να καθορίζεται, π.χ., βασικό στις 27 Ιουνίου 1995 , το Finanzgericht Hamburg, στο πλαίσιο
 τέλος 4 επί τοις χιλίοις επί της ονομαστικής εισφοράς της διαφοράς μεταξύ Firma A. Moksel AG και Hauptzollamt
 κεφαλαίου , οπότε το μέγεθος της επιβαρύνσεως είναι ανε Hamburg Jonas, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 ξάρτητο από το χρόνο που ανάλωσε η αρμόδια για τις Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 καταχωρίσεις αρχή, και από τις λοιπές δαπάνες που είναι εξής ερωτήματος:
 αναγκαίες για τη διενέργεια της καταχωρίσεως; Έχει το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 3665/87 της 27ης Νοεμβρίου 1987 (J ), όπως διορθώθηκε
 Ερώτημα


text:
5: στις 8 Δεκεμβρίου 1988, σε συνδυασμό με το άρθρο 9
 Έχει το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο ε), σε συνδυασμό με παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, την έννοια ότι στις εν λόγω
 το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ, την διατάξεις εμπίπτουν επίσης προϊόντα τα οποία εισήχθησαν
 έννοια ότι το κράτος μέλος πρέπει, κατά τον υπολογισμό του από την πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας στην
 ποσού που ενδεχομένως πρέπει να επιστραφεί, να λαμβάνει Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, κατά την περίο
 ως βάση ότι o φόρος πρέπει να αντιστοιχεί προς τις δαπάνες δο μεταξύ 24ης Μαΐου και 22ας Ιουνίου 1990, βάσει κατ'
 που συνεπάγεται η συγκεκριμένη υπηρεσία κατά το χρονικό εξαίρεση αδείας μεταποιήσεως υπό διαμετακόμιση εμπορευ
 σημείο της παροχής της, ή μπορεί το κράτος μέλος να προβεί μάτων, και τα οποία εξήχθησαν στις 10 Ιανουαρίου 1991 προς
 σε συνολική εκτίμηση εντός μακρύτερης περιόδου , π.χ. μιας τρίτο κράτος;
 ετησίας χρήσεως, ή εντός της περιόδου κατά την οποία είναι (') ΕΕ αριθ. L 351 της 14. 12. 1987, σ. 1 .
 δυνατή , κατά το εθνικό δίκαιο, η προβολή αξιώσεως επι
 στροφής;
 Ερώτημα 6: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Αν στο εθνικό δίκαιο ισχύει μια γενική αρχή κατά την οποία υπέβαλε η Pretura Circondariale di Pescara, Sezione distac
 κατά την κρίση της αξιώσεως περί επιστροφής τελών, που cata di San Valentino in Abruzzo Citeriore με διάταξη της
 έχουν εισπραχθεί χωρίς να υφίσταται το αναγκαίο προς 15ης Δεκεμβρίου 1994 στο πλαίσιο της ποινικής δίκης κατά
 Anselmo Savini
 τούτο έρεισμα, έχει σημασία το ότι η σχετική επιβολή
 πραγματοποιήθηκε κατ' εφαρμογή κανόνων που ίσχυσαν επί (Υπόθεση C-224/95)
 μακρό χρονικό διάστημα, χωρίς ούτε οι αρχές ούτε άλλοι (95/C 229/23)
 ενδιαφερόμενοι να έχουν αντιληφθεί ότι η εν λόγω επιβολή
 δεν είχε έρεισμα, αντιτάσσεται τότε, κατά τα ανωτέρω, το Με διάταξη της 15ης Δεκεμβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη
 κοινοτικό δίκαιο στη στέρηση της δυνατότητας να ικανοποι Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ηθεί μια στηριζόμενη σ' αυτό αξίωση επιστροφής τελών που στις 27 Ιουνίου 1995 , η Pretura Circondariale di Pescara,
 εισπράχθηκαν κατ' αντίθεση προς την οδηγία 69/335/ΕΟΚ; Sezione distaccata di San Valentino in Abruzzo Citeriore, στο
 πλαίσιο της ποινικής δίκης κατά Anselmo Savini, που εκκρε
 Ερώτημα 7: μεί ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά
 Αντίκειται το κοινοτικό δίκαιο σε εθνική νομική κατάσταση των :
 κατά την οποία οι αρχές κράτους μέλους προβάλλουν
 λυσιτελώς, σε υποθέσεις που αφορούν αξιώσεις επιστροφής 1 ) Προβλέπει η ρύθμιση της ΕΟΚ ότι εκφεύγουν του
 τελών που εισπράχθηκαν κατ' αντίθεση προς την οδηγία ορισμού του αποβλήτου και του σχετικού καθεστώτος
 69/335/ΕΟΚ, ότι o κατά το εθνικό δίκαιο χρόνος παραγραφής προστασίας της υγείας και του περιβάλλοντος οι ουσίες
 αρχίζει από χρονικό σημείο κατά το οποίο υφίστατο πλημ και τα αντικείμενα που είναι δεκτικά οικονομικής επα
 μελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 69/ ναχρησιμοποιήσεως;
 335/ΕΟΚ;
 2) Καταλαμβάνει η έννοια του αποβλήτου , όπως αυτή
 Ερώτημα 8: προκύπτει από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου
 της 18ης Μαρτίου 1991 , για την τροποποίηση


text:
της οδηγίας
 Συνεπάγεται το άρθρο 10 παράγραφος 1 , σε συνδυασμό με το 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων ('), την οδηγία
 άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ, 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991
 κατά την ερμηνεία που εκτίθεται στα προαναφερθέντα για τα επικίνδυνα απόβλητα (2) και τον καινονισμό
 ερωτήματα, την ύπαρξη δικαιωμάτων τα οποία οι πολίτες (ΕΟΚ) αριθ . 259/93 του Συμβουλίου της 1ης Φεβρουα
 κάθε κράτους μέλους μπορούν να επικαλεστούν ενώπιον των ρίου 1993 σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο
 εθνικών δικαστηρίων; των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότη
 τας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδό τους (3), κάθε
 (!) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 20.
 ουσία την οποία o κάτοχος της απορρίπτει ή προτίθεται ή
 υποχρεούται να απορρίψει, ασχέτως του αν


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) στις 22 Φεβρουαρίου 2013 — Philippe Gruslin κατά Citibank Belgium SA
 (Υπόθεση C-88/13)
 2013/C 147/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Philippe Gruslin
 Αναιρεσίβλητη: Citibank Belgium SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 45 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (1), την έννοια ότι ο όρος «πληρωμές στους μεριδιούχους» αφορά επίσης την παράδοση στους μεριδιούχους τίτλων ονομαστικών μεριδίων;
 (1) ΕΕ L 375, σ. 3.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/65
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2013 — Leder & Schuh International κατά ΓΕΕΑ — Epple (VALDASAAR)
 (Υπόθεση T-519/13)
 2013/C 344/119
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Leder & Schuh International AG (Σάλτσμπουργκ, Αυστρία) (εκπρόσωπος: S. Korn, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Valerie Epple (Bronnen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών, να απορρίψει την ανακοπή, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα έξοδα της διαδικασίας προσφυγής, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «VALDASAAR» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 18, 25 και 35 ‒ Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 591 249.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η Valerie Epple.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Λεκτικό σήμα «Val d'Azur» για προϊόντα της κλάσεως 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε μερικώς δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του κανονισμού 207/2009, καθότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 15 Φεβρουαρίου 2007 — Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones κατά Administración del Estado
 (Υπόθεση C-82/07)
 (2007/C 82/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Supremo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones
 Καθής: Administración del Estado
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υποχρεούνται τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τα άρθρα 3, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (1), σε συνδυασμό με την ενδέκατη αιτιολογική της σκέψη, να αναθέτουν σε διαφορετικές αρχές αφενός τις «κανονιστικές »και αφετέρου τις «εκτελεστικές »αρμοδιότητες, όσον αφορά την παραχώρηση εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και τη διαχείριση των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως;
 2)
 Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος έχει αναθέσει, κατά τη μεταφορά της οδηγίας 2002/21/ΕΚ στην εθνική του έννομη τάξη, σε συγκεκριμένη αρχή την παραχώρηση εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και τη διαχείριση των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως, μπορεί ταυτόχρονα να μειώσει τις σχετικές αρμοδιότητες της αρχής αυτής, αναθέτοντάς τις σε άλλες αρχές ή στο ίδιο το κράτος, κατά τρόπον ώστε να προκύπτει στην πραγματικότητα ένας καταμερισμός της διαχειρίσεως των πόρων αυτών μεταξύ διαφόρων αρχών;
 (1) Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (EE L 108, σ. 33).


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Φεβρουαρίου 2011 η E.ON Energie AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 15 Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-141/08 — E.ON Energie AG κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-89/11 P)
 2011/C 152/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: E.ON Energie AG (εκπρόσωποι: A. Röhling, F. Dietrich και R. Pfromm, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και να ακυρώσει την απόφαση της αναιρεσίβλητης C(2008) 377 τελικό, της 30ής Ιανουαρίου 2008 (υπόθ. COMP/B-1/39.326), η οποία επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 6 Φεβρουαρίου 2008,
 —
 επικουρικά, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να ακυρώσει την αναφερθείσα στο σημείο 1 απόφαση της Επιτροπής κατά το μέρος κατά το οποίο
 α)
 επιβλήθηκε πρόστιμο στην αναιρεσείουσα,
 β)
 καταδικάστηκε η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα,
 και να δεχτεί τα αιτήματα που υπέβαλε πρωτοδίκως η νυν αναιρεσείουσα,
 —
 τελείως επικουρικά, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προσβάλλει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και ζητεί την αναίρεση της απόφασης αυτής και την ακύρωση της απόφασης της αναιρεσίβλητης C(2008) 377 τελικό, της 30ής Ιανουαρίου 2008 (υπόθ. COMP/B-1/39.326). Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επικυρώθηκε η απόφαση της αναιρεσίβλητης για την επιβολή προστίμου, με την οποία η αναιρεσείουσα κατηγορούνταν ότι είχε διαρρήξει τη σφραγίδα που είχαν θέσει σύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 οι εκπρόσωποι της αναιρεσίβλητης και ότι έτσι είχε παραβεί, «έστω και εξ αμελείας», το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 1/2003. Η αναιρεσείουσα προβάλλει έξι λόγους αναίρεσης:
 1)
 Κατά την αναιρεσείουσα, η κατανομή του βάρους απόδειξης στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο είναι νομικά εσφαλμένη, πράγμα που συνιστά παράλληλα παραβίαση της αρχής για το τεκμήριο αθωότητας και της αρχής in dubio pro reo, η οποία διέπει τις κοινοτικές αποφάσεις. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε ειδικότερα υπόψη ότι το αποδεικτικό μέσο που συνίσταται στη σφραγίδα που φυλάχτηκε (αναμφισβήτητα) για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από την προβλεπόμενη διάρκεια ζωής της (shelf life) δεν αποτελεί «αρκούντως ακριβές» αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη παράβασης.
 2)
 Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου αναίρεσης η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης λόγω της εσφαλμένης υπαγωγής των πραγματικών στοιχείων στον νομικό κανόνα. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη, κατά την αντιστροφή του βάρους αποδείξεως, το κριτήριο της «αμφισβήτησης» της αποδεικτικής αξίας της σφραγίδας, το οποίο καθιέρωσε αρχικά το ίδιο το Γενικό Δικαστήριο, λόγω του ότι στη συνέχεια, κατά την υπαγωγή των πραγματικών στοιχείων, έθεσε την απαίτηση άμεσης «αιτιώδους συνάφειας» μεταξύ αυτής της υπερβολικής παλαιότητας της σφραγίδας και της εμφάνισης ενός ψευδώς θετικού αποτελέσματος.
 3)
 Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου αναίρεσης η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των αποδεικτικών στοιχείων και ότι συνεπώς παρέβη συγχρόνως τους κανόνες της λογικής, τη γενική αρχή του κράτους δικαίου και,


text:
ακόμη μία φορά, την υποχρέωση αιτιολόγησης. Συναφώς η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ιδίως ότι το Γενικό Δικαστήριο, δεχόμενο ότι το «πρακτικό για τη θέση της σφραγίδας» συνιστά επαρκές αποδεικτικό στοιχείο για τη νομότυπη σφράγιση, προσέδωσε στο αποδεικτικό αυτό στοιχείο περιεχόμενο που δεν μπορεί να συναχθεί από το ίδιο το στοιχείο αυτό.
 4.
 Στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου αναίρεσης η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αιτιολόγηση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου είναι επίσης πλημμελής λόγω παράβασης των κανόνων της λογικής. Το Γενικό Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τις άλλες σφραγίσεις στο κτίριο της προσφεύγουσας, συνάγει από τη λειτουργία των σφραγίδων που χρησιμοποιήθηκαν για τις εν λόγω σφραγίσεις ορισμένο λογικά ανεξήγητο συμπέρασμα σχετικά με τη λειτουργία επίσης της επίμαχης σφραγίδας.
 5)
 Στο πλαίσιο του πέμπτου λόγου αναίρεσης η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη τους κανόνες της νομότυπης διεξαγωγής αποδείξεων, τους κανόνες της λογικής και την αρχή in dubio pro reo. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κακώς, ότι ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας σχετικά με την κατάσταση των ενδείξεων «VOID» στο πλαίσιο της πόρτας ήταν αλυσιτελής και, κατά παράβαση των κανόνων της νομότυπης διεξαγωγής αποδείξεων, δεν διέταξε τη σχετική διεξαγωγή αποδείξεων.
 6)
 Στο πλαίσιο του έκτου λόγου αναίρεσης η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται τέλος ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο, καθόσον παρέβη για μια ακόμη φορά τους κανόνες της νομότυπης διεξαγωγής αποδείξεων και την αρχή του κράτους δικαίου σχετικά με την αναλογικότητα που πρέπει να διέπει την επιμέτρηση του προστίμου. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το ελαφρυντικό στοιχείο ότι η ίδια η αναιρεσίβλητη ευθύνεται για την κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά την ημέρα του επιτόπιου ελέγχου και που δεν ήταν δυνατόν στη συνέχεια να διασαφηνιστεί. Επιπλέον, όσον αφορά την έκταση της προσβολής του προστατευόμενου αγαθού, κακώς το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να διατάξει τη διεξαγωγή αποδείξεων για τη βαρύτητα της πράξης και, συνεπώς, για το ζήτημα του ανοίγματος της πόρτας, το οποίο ήταν σημαντικό για τον καθορισμό του ύψους του προστίμου.


text:
 15.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2017 — Hitachi Chemical Europe GmbH, Polynt SpA κατά New Japan Chemical, REACh ChemAdvice GmbH, Sitre Srl, Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων, Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-324/15 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 (κανονισμός REACH) - Άρθρο 57, στοιχείο στʹ - Αδειοδότηση - Άκρως ανησυχητικές ουσίες - Προσδιορισμός - Ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας - Eξαϋδρομεθυλοφταλικός ανυδρίτης, εξαϋδρο-4-μεθυλοφταλικός ανυδρίτης, εξαϋδρο-1-μεθυλοφταλικός ανυδρίτης και εξαϋδρο-3-μεθυλοφταλικός ανυδρίτης])
 (2017/C 151/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Hitachi Chemical Europe GmbH, Polynt SpA (εκπρόσωποι: C. Mereu και M. Grunchard, avocats)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: New Japan Chemical (εκπρόσωποι: C. Mereu και M. Grunchard, avocats), REACh ChemAdvice GmbH (εκπρόσωποι: C. Mereu και M. Grunchard, avocats), Sitre Srl (εκπρόσωποι: C. Mereu και M. Grunchard, avocats), Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: M. Heikkilä, C. Buchanan, W. Broere και T. Zbihlej, επικουρούμενοι από τον J. Stuyck, advocaat), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Schillemans και M. Bulterman), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Kukovec και K. Mifsud-Bonnici)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η Hitachi Chemical Europe GmbH και η Polynt SpA φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους και καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA).
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 4)
 Η New Japan Chemical και η REACh ChemAdvice GmbH φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 311 της 21.9.2015