text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε η Utlänningsnämnd με απόφαση της 30ής Δεκεμβρίου 2004, στην υπόθεση Yunying Jia κατά Migrationsverk
 (Υπόθεση C-1/05)
 (2005/C 57/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Με απόφαση της 30ής Δεκεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιανουαρίου 2005, η Utlänningsnämnd, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Yunying Jia και Migrationsverk που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 α)
 Πρέπει, υπό το φως της αποφάσεως C-109/01 του Δικαστηρίου, το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 (1) να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι ένας υπήκοος τρίτης χώρας, ο οποίος είναι συγγενής ενός εργαζομένου κατά την έννοια του άρθρου αυτού, πρέπει να διαμένει νομίμως στην Κοινότητα για να έχει δικαίωμα να εγκατασταθεί μαζί με τον εργαζόμενο –και πρέπει συνεπώς, κατ' αντίστοιχο τρόπο, το άρθρο 1 της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι το δικαίωμα εγκαταστάσεως για ένα συγγενή ενός υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο οποίος είναι υπήκοος τρίτης χώρας, προϋποθέτει ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας διαμένει νομίμως στην Κοινότητα;
 β)
 Αν η οδηγία 73/148/ΕΟΚ (2) πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι μια προϋπόθεση για να μπορεί ο συγγενής ενός υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο οποίος είναι υπήκοος τρίτης χώρας, να επικαλεστεί το δικαίωμα εγκαταστάσεως βάσει της οδηγίας είναι να διαμένει νομίμως εντός της Κοινότητας, συνεπάγεται τούτο ότι ο συγγενής πρέπει να είναι κάτοχος άδειας διαμονής σε ισχύ η οποία αφορά ή προορίζεται να οδηγήσει σε εγκατάσταση σε κάποιο από τα κράτη μέλη; Αν δεν υφίσταται άδεια εγκαταστάσεως αρκεί μια άδεια διαμονής χορηγηθείσα για άλλο λόγο για συντομότερη ή μακρότερη παραμονή ή αρκεί, όπως στην εκκρεμή ενώπιον της Utlänningsnämnd υπόθεση, ο συγγενής ο οποίος ζητεί την άδεια διαμονής να είναι κάτοχος ισχύουσας θεωρήσεως εισόδου;
 γ)
 Αν ο συγγενής ενός υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο οποίος είναι υπήκοος τρίτης χώρας, δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαίωμα εγκαταστάσεως βάσει της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ λόγω του ότι δεν διαμένει νομίμως εντός της Κοινότητας, η άρνηση χορηγήσεως στον συγγενή άδειας διαμονής για εγκατάσταση περιορίζει το δικαίωμα εγκαταστάσεως που παρέχει στον υπήκοο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως το άρθρο 43 της Συνθήκης της Ρώμης;
 δ)
 Αν ο συγγενής ενός υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο οποίος είναι υπήκοος τρίτης χώρας, δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαίωμα εγκαταστάσεως βάσει της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ λόγω του ότι δεν διαμένει νομίμως εντός της Κοινότητας, η απομάκρυνση από τη χώρα του συγγενή του υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως λόγω του ότι η αίτηση για εθνική άδεια διαμονής δεν μπορεί να υποβληθεί μετά την είσοδο στη Σουηδία, περιορίζει το δικαίωμα εγκαταστάσεως που παρέχει στο υπήκοο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως το άρθρο 43 της Συνθήκης της Ρώμης;
 2)
 α)
 Πρέπει το άρθρο 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι με τη λέξη «συντηρούνται» εννοείται ότι ο συγγενής του υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εξαρτάται οικονομικά από τον υπήκοο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για να μπορεί να έχει ένα ελάχιστα αποδεκτό βιοτικό επίπεδο στη χώρα προελεύσεώς του


text:
ή στη χώρα της συνήθους διαμονής του;
 β)
 Πρέπει το άρθρο 6, στοιχείο β', της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τον συγγενή υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο οποίος ισχυρίζεται ότι συντηρείται από τον υπήκοο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή από τον ή την σύζυγό του, να προσκομίζει έγγραφα, πλέον της εκ μέρους του υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αναλήψεως της σχετικής δεσμεύσεως, που να πιστοποιούν ότι υφίσταται πραγματική κατάσταση εξαρτήσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33).
 (2) Οδηγία 73/148/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1973, περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των υπηκόων των κρατών μελών στο εσωτερικό της Κοινότητας στον τομέα της εγκαταστάσεως και της παροχής υπηρεσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 144).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
10.4.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 100/15
 paøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso pemsalekeäy slgäla) rsgm tpoä- retraite compleÂmentaire Ð ARRCO pot ejjqeleiä emxäpioäm
 herg S-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori (ANB), sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 Francesco Coccia jai Vincenzo Di Giovine jasó Rtlbotkiäot apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy.
 Euaqloäfesai so óqhqo 119 sgy Rtmhgäjgy sgy Qxälgy, so
 Oi amaiqereiäomsey fgsotäm apoä so Dijarsgäqio: opoiäo heäsei sgm aqvgä sgy iroäsgsay aloibxäm lesantä amdqxäm
 jai ctmaijxäm, rsa rtrsgälasa rtlpkgqxlasijgäy rtmsónexy
 AGIRC jai ARRCO, apacoqetäomsay sgm dtrlemgä diójqirg
 Ç ma amaiqeärei sg diósang sot Pqxsodijeiäot sgy 8gy lesantä amdqxäm jai ctmaijxäm amauoqijó le sgm gkijiäa apoä
 Dejelbqiäot 1998 rsgm tpoäherg S-38/98, jqiämomsay paqa- sgy opoiäay lpoqotäm ma kóbotm sg rtämsang sot hamoämsoy
 dejsgä sgm pqorutcgä jai amapeälpomsay sgm tpoäherg rso rtftäcot;
 Pqxsodijeiäo pqojeileämot atsoä ma apouamheiä epiä sgy
 otriäay.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Sa aposekeärlasa sot pqorbakkoleämot jamomirlotä (1) eiämai
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 ólera jahoärom oi otriarsijeäy sot diasóneiy dem apaisotäm
 bake so Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata
 sg kgäwg jamemoäy ejsekersijotä leäsqot eiäse ej leäqoty joimosi-
 le diósang sgy 22ay Ojsxbqiäot 1998 rsgm tpoäherg Mas-
 jotä oqcómot eiäse ej leäqoty ehmijgäy aqvgäy.
 simo Triumbari jasó Questore della provincia di Potenza,
 pqorepijkgheämsey: Tpotqcoäy Oijomolijxäm jai Tpotqcoäy
 Oi diasóneiy atseäy hiäcotm soty pqoruetäcomsey Ûasolijóë Erxseqijxäm
 jai jasó sqoäpo diauoqesijoä re rveärg pqoy jóhe ókkom
 (Tpoäherg C-51/99)
 paqacxcoä.
 (1999/C 100/28)
 Rtmepxäy, g pqorutcgä pqeäpei ma jqiheiä paqadejsgä.
 Le diósang sgy 22ay Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 (1) Jamomirloäy (EJ) aqih. 2613/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Dejelbqiäot 1997, pot episqeäpei rsgm Poqsocakiäa ma voqgcgärei
 emirvtäreiy rsoty paqacxcotäy favaqoäsetskxm jai jasaqceiä jóhe rsiy 16 Uebqotaqiäot 1999, so Tribunale Amministrativo
 ehmijgä emiärvtrg apoä sgm peqiäodo elpoqiäay 2001/2002 (EE L 353 Regionale per la Basilicata fgseiä apoä so Dijarsgäqio, rso
 sgy 24.12.1997, r. 3). pkaiärio sgy tpoheärexy Massimo Triumbari jasó Questore
 della provincia di Potenza, pqorepijkgheämsey: Tpotqcoäy
 Oijomolijxäm jai Tpotqcoäy Erxseqijxäm, sgm eäjdorg pqodi-
 jarsijgäy apouórexy epiä sot engäy pqodijarsijotä eqxsgäla-
 soy:
 ÛEqxsósai am oi diasóneiy sgy Rtmhgäjgy rvesijó le sgm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- paqovgä tpgqerixäm apacoqetäotm qtählirg, oäpxy eiämai g isa-
 bake so tribunal de grande instance de Paris (pqxäso slgäla) kijgä jamomirsijgä qtählirg peqiä rsoivglósxm, kalbamoleämgy
 le apoäuarg sgy 12gy Iamotaqiäot 1999 rsgm tpoäherg Jean- tpoäwg sgy leäqilmay arjgärexy joimxmijgäy pokisijgäy jai
 Marie Podesta jasó Caisse de retraite par reÂpartition des pqokgäwexy sgy apósgy pot sg dijaiokocotämë.
 ingeÂnieurs cadres & assimileÂs Ð CRICA, Association geÂneÂ-
 rale des institutions de retraite des cadres Ð AGIRC, Union
 interprofessionnelle de retraite de l'industrie et du commerce
 Ð URIC, Caisse geÂneÂrale interprofessionnelle de retraite
 pour salarieÂs Ð CGIS, Association des reÂgimes de retraite
 compleÂmentaire Ð ARRCO
 (Tpoäherg C-50/99) Aisgäreiy cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 (1999/C 100/27) tpeäbake so Cour du travail de LieÁge (deäjaso sqiäso slgäla),
 le apouóreiy sot sgy 2ay Uebqotaqiäot 1999 rsiy tpoheäreiy
 Ç Office national des pensions jasó Gioconda Camaroto Ç
 Le apoäuarg sgy


text:
12gy Iamotaqiäot 1999, g opoiäa peqigäkhe Office national des pensions jasó Giuseppina Vignone
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- (Tpoäherg C-52/99, C-53/99)
 mosgäsxm rsiy 16 Uebqotaqiäot 1999, so tribunal de grande
 instance de Paris (pqxäso slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy (1999/C 100/29)
 lesantä Jean-Marie Podesta jai Caisse de retraite par reÂparti-
 tion des ingeÂnieurs cadres & assimileÂs Ð CRICA, Association
 geÂneÂrale des institutions de retraite de cadres Ð AGIRC, Le apouóreiy sgy 2ay Uebqotaqiäot 1999, oi opoiäey peqigäk-
 Union interprofessionnelle de retraite de l'industrie et du ham rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 commerce Ð URIC, Caisse geÂneÂrale interprofessionnelle de mosgäsxm rsiy 17 Uebqotaqiäot 1999, Cour du travail de LieÁge
 retraite pour salarieÂs Ð CGIS, Association des reÂgimes de (deäjaso sqiäso slgäla), rso pkaiärio sxm diauoqxäm lesantä Ç


text:
 5.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/13
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-498/04)
 (2005/C 31/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους κ.κ. Enricο TRAVERSA, νομικό σύμβουλο της Νομικής Υπηρεσίας και Γεώργιο ΖΑΒΒΟ μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε τη 1η Δεκεμβρίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2002/83/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Νοεμβρίου 2002 σχετικά με την ασφάλιση ζωής, η οποία αντικαθιστά και καταργεί σύμφωνα με το άρθρο της 72, την οδηγία 2002/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Μαρτίου 2002 για την τροποποίηση της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις περιθωρίου φερεγγυότητας για τις επιχειρήσεις ασφάλισης ζωής και εν πάσει περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 20 Σεπτεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 345 της 19.12.2002, σ. 1.


text:
 23.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/52
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2015 — Mechadyne International κατά ΓΕΕΑ (FlexValve)
 (Υπόθεση T-588/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος FlexValve - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δικαιώματα άμυνας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 389/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mechadyne International Ltd (Kirtlington, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. von Petersdorff Campen και E. Schaper, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Pohlmann, στη συνέχεια S. Hanne)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 2435/2013 4), με αντικείμενο αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου FlexValve ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Mechadyne International Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 361 της 13.10.2014.


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/24
 Προσφυγή της 27ης Ιανουαρίου 2012 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-45/12)
 2012/C 98/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: K. Beal, Barrister, και E. Jenkinson)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη δημοσιευθείσα στις 18 Νοεμβρίου 2011 Δήλωση Προτύπων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθόσον προβλέπει πολιτική εγκαταστάσεως για τα συστήματα συμψηφισμού που λειτουργούν υπό την ευθύνη κεντρικών αντισυμβαλλομένων (CCP)· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, το προσφεύγον προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής ήταν αναρμόδια να δημοσιεύσει την προσβαλλόμενη πράξη είτε σε κάθε περίπτωση είτε, επικουρικώς, χωρίς να εκδοθεί προηγουμένως νομοθέτημα όπως κανονισμός εκ μέρους του Συμβουλίου ή εναλλακτικώς της ίδιας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη θα επιβάλει, de jure ή de facto, απαίτηση περί εγκαταστάσεως στα συστήματα συμψηφισμού που λειτουργούν υπό την ευθύνη κεντρικών αντισυμβαλλομένων (CCP) τα οποία επιθυμούν να αναλάβουν δραστηριότητες συμψηφισμού ή διακανονισμού σε ευρώ, των οποίων η ημερήσια συναλλακτική κίνηση υπερβαίνει ορισμένη όριο. Η προσβαλλόμενη πράξη αντιβαίνει στα άρθρα 48 και/ή 56 και/ή 63 ΣΛΕΕ, καθόσον
 —
 τα CCP που είναι εγκατεστημένα σε κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, θα υποχρεωθούν να μεταφέρουν τα κέντρα της διοικήσεως και του ελέγχου τους σε κράτη μέλη τα οποία μετέχουν στο Ευρωσύστημα. Θα υποχρεωθούν επίσης να ανασυσταθούν ως νομικά πρόσωπα αναγνωρισμένα από το εθνικό δίκαιο άλλου κράτους μέλους·
 —
 σε περίπτωση που τα εν λόγω CCP δεν μεταβάλουν τόπο εγκαταστάσεως, όπως απαιτείται, δεν θα έχουν πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές αγορές των κρατών μελών του Ευρωσυστήματος υπό τους ίδιους όρους με τα CCP που είναι εγκατεστημένα στα κράτη μέλη εκείνα ή δεν θα έχουν καμία πρόσβαση·
 —
 τα ανωτέρω CCP με τόπο εγκαταστάσεως εκτός Ευρωσυστήματος, δεν θα δικαιούνται τις διευκολύνσεις που παρέχει ή ΕΚΤ ή που παρέχουν οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες του Ευρωσυστήματος υπό τους ίδιους όρους ή δεν θα τις δικαιούνται καθόλου· και
 —
 κατ’ αποτέλεσμα, η ικανότητα των εν λόγω CCP να παρέχουν υπηρεσίες συμψηφισμού ή διακανονισμού σε ευρώ σε πελάτες εντός της Ένωσης θα περιορισθεί ή ακόμη και θα απαγορευθεί στο σύνολό της.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη αντιβαίνει στα άρθρα 101 και/ή 102 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 106 ΣΛΕΕ και το άρθρο 13 ΣΕΕ, δεδομένου ότι
 —
 κατ’ ουσίαν επιβάλλει να πραγματοποιούνται όλες οι πράξεις συμψηφισμού σε ευρώ που υπερβαίνουν ορισμένο όριο από CCP εγκατεστημένα σε κράτος μέλος που ανήκει στην ευρωζώνη·
 —
 κατ’ ουσίαν δίνει εντολή στις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες της ευρωζώνης να μην παρέχουν αποθεματικά σε ευρώ σε CCP εγκατεστημένα σε κράτος μέλος που δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αν αυτά υπερβαίνουν τα όρια που προβλέπει η απόφαση.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η απαίτηση να αποκτήσουν τα CCP που είναι εγκατεστημένα


text:
σε κράτος μέλος το οποίο δεν ανήκει στην ευρωζώνη διαφορετική νομική προσωπικότητα και τόπο εγκαταστάσεως ισοδυναμεί με έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας. Αντιβαίνει επίσης στη γενική αρχή της ισότητας την οποία θεσπίζει το δίκαιο της Ένωσης, δεδομένου ότι τα CCP που είναι εγκατεστημένα σε διαφορετικά κράτη μέλη υπόκεινται σε διαφορετική μεταχείριση, χωρίς να υπάρχει αντικειμενική λόγος προς τούτο.
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη αντιβαίνει στα άρθρα ΙΙ και/ή ΧΙ καιή ΧVI και/ή XVII της Γενικής Συμφωνίας Εμπορίου και Υπηρεσιών (GATS).
 6)
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, χωρίς να αναλαμβάνει το βάρος να αποδείξει ότι δεν υφίσταται λόγος δημοσίου συμφέροντος ο οποίο να δικαιολογεί τους περιορισμούς αυτούς (δεδομένου ότι η ΕΚΤ φέρει το βάρος να αποδείξει ότι η παρέκκλιση αυτή είναι δικαιολογημένη, αν το επιλέξει), το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει ότι οποιαδήποτε δικαιολόγηση προβάλει η ΕΚΤ, η οποία στηρίζεται σε λόγους δημόσιας τάξεως δεν θα ικανοποιεί την επιταγή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν λιγότερο περιοριστικά μέτρα για τη διασφάλιση του ελέγχου των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που είναι εγκατεστημένα εντός της Ένωσης, αλλά εκτός ευρωζώνης.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/17
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 2006 — Biofarma κατά ΓΕΕΑ — Anca Health Care (CAFON)
 (Υπόθεση T-442/05) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Απόσυρση της αιτήσεως καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης)
 (2006/C 310/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Biofarma (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: V. Gil Vega και A. Ruiz López, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. García Murillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Anca Health Care Lmited (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: Mathys & Squire)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Σεπτεμβρίου 2005 (υπόθεση R 0098/2005-1) που αφορούσε διαδικασία ανακοπής σχετική με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «CAFON» ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2.
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 74 της 25.3.2006.


text:
 1.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/8
 Αίτηση για τηv έκδoση πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε τo Εφετείο Πατρών, με απόφαση της 8ης Ιουνίου 2005, στηv υπόθεση Ειρήνη Λεχουρίτου, Β. Καρκούλιας, Γ. Παυλόπουλος, Π. Μπράτσικας, Δ. Σωτηρόπουλος και Γ. Δημόπουλος κατά Δημοσίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-292/05)
 (2005/C 243/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: Ελληνική
 Mε απόφαση της 8ης Ιουνίου 2005, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 20/07/2005, τo Εφετείο Πατρών ζητεί από τo Δικαστήριo, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ των Ειρ. Λεχουρίτου, Ω. Καρκούλια, Γ. Παυλόπουλου, Π. Μπράτσικα, Δ. Σωτηρόπουλου και Γ. Δημόπουλου και Δημοσίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας πoυ εκκρεμεί εvώπιόv τoυ, τηv έκδoση πρoδικαστικής απoφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 «Υπάγονται στο κατ' άρθρο 1 ουσιαστικό πεδίο εφαρμογής της Συμβάσεως των Βρυξελλών οι αγωγές αποζημιώσεως που ασκούνται από φυσικά πρόσωπα κατά συμβαλλόμενου κράτους ως αστικώς υπευθύνου για πράξεις ή παραλείψεις των ενόπλων δυνάμεών του, εφόσον οι εν λόγω πράξεις και παραλείψεις επεσυνέβησαν κατά τη διάρκεια στρατιωτικής κατοχής του κράτους κατοικίας των εναγόντων κατόπιν επιθετικού πολέμου εκ μέρους του εναγομένου και βρίσκονται σε κατάφωρη αντίθεση με το δίκαιο του πολέμου, δυνάμενα να θεωρηθούν και ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας;» και
 2)
 «Συμβιβάζεται με το σύστημα της Συμβάσεως των Βρυξελλών η εκ μέρους του εναγομένου κράτους προβολή της ενστάσεως ετεροδικίας, με αποτέλεσμα, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, να εξουδετερώνεται η εφαρμογή της Συμβάσεως καθεαυτή και μάλιστα για πράξεις και παραλείψεις των ενόπλων δυνάμεων του εναγομένου που επεσυνέβησαν πριν από την ισχύ της Συμβάσεως αυτής, ήτοι κατά τα έτη 1941-1944;» .


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/14
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τις οποίες υπέβαλε το Cour d'appel de Montpellier (Γαλλία) στις 15 Ιουνίου 2006 — Ministère public κατά Daniel Pierre Raymond Escalier και Jean Louis François Bonnarel
 (Υπόθεση C-260/06 - Υπόθεση C-261/06)
 (2006/C 212/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d'appel de Montpellier (Γαλλία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Daniel Pierre Raymond Escalier (C-260/06) και Jean Louis François Bonnarel (C261/06)
 Αντεφεσείουσα: MInistère public
 Προδικαστικό ερώτημα
 Όταν ένα κράτος μέλος εξαρτά την εισαγωγή φυτοπροστατευτικού προϊόντος προελεύσεως άλλου κράτους μέλους, εντός του οποίου το προϊόν έχει ήδη έγκριση διαθέσεως στην αγορά χορηγηθείσα σύμφωνα με την οδηγία 91/414/ΕΚ (1), από απλουστευμένη διαδικασία χορηγήσεως εγκρίσεως διαθέσεως στην αγορά, αποσκοπούσα στον έλεγχο του κατά πόσον το εισαγόμενο προϊόν πληροί τις προϋποθέσεις πανομοιότυπου που καθορίζει η απόφαση C-100/96 της 11ης Μαρτίου 1999, μπορεί το κράτος μέλος αυτό να επιβάλει αυτή την απλουστευμένη διαδικασία σε ένα επιχειρηματία όταν:
 —
 ο εισαγωγέας είναι γεωργός ο οποίος εισάγει το προϊόν αποκλειστικά για τις –ποικίλες αλλά περιορισμένες ποσοτικά– ανάγκες της γεωργικής εκμεταλλεύσεώς του και δεν προβαίνει, συνεπώς, στη διάθεση του προϊόντος στην αγορά υπό την εμπορική έννοια του όρου·
 —
 η απλουστευμένη διαδικασία χορηγήσεως ΕΔΑ που ισοδυναμεί με άδεια εισαγωγής είναι ατομική για κάθε επιχειρηματία/διανομέα ο οποίος υποχρεούται να προσδιορίσει το εισαγόμενο προϊόν με το δικό του εμπορικό σήμα, συνεπάγεται δε την καταβολή τέλους 800 ευρώ;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί η απόφαση της 26ης Μαΐου 2005 στην υπόθεση C-212/03 σχετικά με τις προσωπικές εισαγωγές φαρμάκων από ιδιώτες να εφαρμοστεί κατ' αναλογίαν στην περίπτωση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που εισάγουν γεωργοί αποκλειστικά για τις ανάγκες των γεωργικών εκμεταλλεύσεών τους;
 (1) Οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1)


text:
29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/23
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Schauss), με ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 αντικείμενο την ακύρωση της από 11 Μαρτίου 2002 αποφάσεως
 της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, περί απορρίψεως της
 της 1ης Αυγούστου 2003
 υποψηφιότητας του προσφεύγοντος για τη θέση του διοικητικού
 υπαλλήλου που προβλέπεται με την ανακοίνωση κενής θέσεως CJ
 62/01, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από την στην υπόθεση T-198/01 R [II]: Technische Glaswerke
 V. Tiili, πρόεδρο, τους P. Mengozzi και M. Βηλαρά, δικαστές, Ilmenau GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις τήτων
 30 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 («∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Κρατική ενίσχυση
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. — Υποχρέωση ανακτήσεως — Fumus boni juris — Επείγων
 χαρακτήρας — Στάθμιση των συμφερόντων — Εξαιρετι-
 2) Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. κές περιστάσεις — Προσωρινή αναστολή»)
 (1) ΕΕ C 305 της 7.12.2002. (2003/C 289/50)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Στην υπόθεση T-198/01 R [II], Technische Glaswerke Ilmenau
 GmbH, με έδρα το Ιlmenau (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από
 της 3ης Ιουλίου 2003 τους G. Schohe και C. Arhold, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση T-10/01: Lichtwer Pharma AG κατά Γραφείου (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και V. Kreuschitz), υποστηριζόμενης
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, από την Schott Glas, με έδρα το Mainz (Γερμανία), εκπροσωπού-
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) μενη από τον U. Soltész, δικηγόρο, με αντικείμενο αίτηση
 παρατάσεως της αναστολής εκτελέσεως, την οποία διέταξε στην
 («Κοινοτικό σήμα — Ανακοπή — Παραίτηση από την παρούσα υπόθεση ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου με διάταξη της
 ανακοπή — Κατάργηση της δίκης») 4ης Απριλίου 2002, του άρθρου 2 της αποφάσεως 2002/185/ΕΚ
 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2001, σχετικά με κρατική
 (2003/C 289/49) ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ της Technische
 Glaswerke Ilmenau GmbH (ΕΕ 2002, L 62, σ. 30), o Πρόεδρος
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) του Πρωτοδικείου εξέδωσε την 1η Αυγούστου 2003 διάταξη με
 το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση T-10/01, Lichtwer Pharma AG, με έδρα το 1) Αναστέλλει, μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου 2004, την εκτέλεση
 Βερολίνο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους Η. P. Kunz- του άρθρου 2 της αποφάσεως 2002/185/ΕΚ της Επιτροπής,
 Hallstein και R. Kunz-Hallstein, δικηγόρους, κατά Γραφείου της 12ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την κρατική ενίσχυση
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ της Technische
 σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: O. Walbroeck και Glaswerke Ilmenau GmbH.
 G. Schneider), παρεμβαίνουσα πρωτοδίκως Biofarma, πρώην
 Orsem SARL, με έδρα το Νeuilly-sur-Seine (Γαλλία), εκπροσω- 2) Η εν λόγω αναστολή εκτελέσεως συνοδεύεται από τις
 πούμενη από τους V. Gil Vega και Α. Ruiz Lopez, δικηγόρους, ακόλουθες προϋποθέσεις: πρώτον, να τηρήσει η αιτούσα
 με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τους τέσσερις όρους που θέτει το σημείο 2 του διατακτικού
 τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της διατάξεως που εκδόθηκε σήμερα επί της υποθέσεως
 της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδεί- Τ 378/02 R, ειδικότερα, όσον αφορά τις προθεσμίες που
 γματα)


text:
της 8ης Νοεμβρίου 2000 (υπόθεση R 586/1999-2), τάσσονται· δεύτερον, να αποδώσει η αιτούσα στο
 αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Lichtwer Pharma AG Bundesanstalt für vereinigungsbedingte Sonderaufgaben, το
 και της Biofarma, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο αργότερο πριν από τις 31 ∆εκεμβρίου 2003, ένα πρόσθετο
 από τους Ν. J. Forwood, Πρόεδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij, τμήμα της επίμαχης ενισχύσεως, ύψους 256 000 ευρώ, και
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 3 Ιουλίου 2003, να καταθέσει στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου και στην
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Επιτροπή δικαιολογητικό της εν λόγω αποδόσεως, εντός
 προθεσμίας μιας εβδομάδας από της καταβολής και το
 1) Καταργείται η δίκη. αργότερο στις 7 Ιανουαρίου 2004· τρίτον, να καταθέσει
 στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου και στην Επιτροπή, το
 2) Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικά αργότερο στις 6 Φεβρουαρίου 2004, αναλυτική έκθεση
 τους δικαστικά έξοδα, καθώς και το ήμισυ των εξόδων λογιστή εμπειρογνώμονα σχετικά με τη χρηματοδοτική της
 του καθού έκαστη. κατάσταση την 31η ∆εκεμβρίου 2003, και, κυρίως, σχετικά
 με το πρόσθετο ποσό που θα είναι σε θέση να αποδώσει
 (1) ΕΕ C 161 της 2.6.2001. το αργότερο πριν από τις 30 Ιουνίου 2004, στην περίπτωση
 που η απόφαση επί της κύριας υποθέσεως δεν θα έχει
 εκδοθεί κατά την ημερομηνία εκείνη.


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/9
 Αναίρεση που άσκησαν στις 3 Μαρτίου 2011 ο Ignacio Ruipérez Aguirre και η ATC Petition κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 20 Ιανουαρίου 2011 στην υπόθεση T-487/10, Ignacio Ruipérez Aguirre και ATC Petition κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-111/11 P)
 2011/C 319/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Ignacio Ruipérez Aguirre και ATC Petition (εκπρόσωπος: M.J. Sánchez González, abogada)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Με απόφαση της 14ης Ιουλίου 2011, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως.


text:
C 118/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.5.2002
 αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 178 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του
 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235 ΕΚ διαγωνισμου ́ COM/A/12/98 ́οσον αφορα ́ τη βαθμολο ́γηση
 και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που υπε ́στη ο ενα ́γων του προσφευ ́γοντος στην προφορικη ́ εξε ́ταση.
 για τον λο ́γο ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ γα ́λα λο ́γω της
 εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλι ́ου, της
 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν
 προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́
 (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον (1) EE C 273 της 23.9.00.
 καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς
 εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον
 R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen,
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουαρι ́ου 2002
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (1) EE C 304 du 29.10.94.
 της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 στις υποθε ́σεις T-195/01 R και T-207/01 R, Κυβε ́ρνηση του
 Γιβραλτα ́ρ κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις
 — Απο ́φαση για την κι ́νηση επι ́σημης διαδικασι ́ας ́ερευνας
 στην υπο ́θεση Τ-193/00, Bernard Felix κατα ́ Επιτροπη ́ς των — Παραδεκτο ́ — Fumus boni juris — Επει ́γον — ∆εν
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ́ρχει — Στα
 υπα ́θμιση των συμφερο ́ντων)
 (Υπα ́ λληλοι — Γενικο ́ς διαγωνισμο ́ς — Προφορικε ́ς εξετα ́-
 σεις — Μη εγγραφη ́ στον εφεδρικο ́ πι ́νακα — Σταθερο ́- (2002/C 118/39)
 τητα της συνθε ́σεως της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς — Γνω ́ σεις
 ξε ́νων γλωσσω ́ ν)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας : η αγγλικη ́)
 (2002/C 118/38)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στις υποθε ́σεις T-195/01 R και T-207/01 R, Κυβε ́ρνηση του
 Στην υπο ́θεση T-193/00, Bernard Felix, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς Γιβραλτα ́ρ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Α. Sutton, M. Llamas,
 των Ευρωπαϊκω


text:
́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Αrlon (Βε ́λγιο), εκπροσω- barristers, και W. Schuster, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 που ́μενος απο ́ τους J.-N. Louis και V. Peere, δικηγο ́ρους, με το ́πο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν (εκπρο ́σωποι: V. Di Bucci και R. Lyal), με αντικει ́μενο δυ ́ο αιτη ́σεις
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: J. Currall), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ για τη λη ́ψη προσωρινω ́ν με ́τρων σχετικα ́ με τις αποφα ́σεις
 περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του της Επιτροπη ́ς της 11ης Ιουλι ́ου 2001, κοινοποιηθει ́σες στην
 διαγωνισμου ́ COM/A/12/98 να βαθμολογη ́σει τον προσφευ ́γοντα Κυβε ́ρνηση του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου με τα ́εγγραφα SG(2001) D/
 στην προφορικη ́ εξε ́ταση με βαθμο ́ μικρο ́τερο απο ́ τον ελα ́χιστο 289755 και SG(2001) D/289757, για κι ́νηση της προβλεπομε ́νης
 απαιτου ́μενο και να μην τον εγγρα ́ψει στον εφεδρικο ́ πι ́νακα απο ́ το α ́ρθρο 88, παρα ́γραφος 2, ΕΚ διαδικασι ́ας, ο ́σον αφορα ́ τις
 για μελλοντικε ́ς προσλη ́ψεις, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), φερο ́μενες ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν δυνα ́μει της
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, προ ́εδρο, και τους R. Garcı́a- νομοθεσι ́ας του Γιβραλτα ́ρ περι ́ των απαλλασσο ́μενων και των
 Valdecasas και P. Lindh, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: J. Plingers, οιονει ́ απαλλασσο ́μενων εταιριω ́ν αντιστοι ́χως, o Προ ́εδρος του
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουαρι ́ου 2002 Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 19 ∆εκεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 18.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/25
 1) Απορρι ́πτει τις αιτη ́σεις ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. — Το γεγονο ́ς ο ́τι η εν λο ́γω ενι ́σχυση ́επρεπε να θεωρηθει ́
 ο ́τι ισχυ ́ει απο ́ το 1928. Εκδι ́δοντας την προσβαλλο ́μενη
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. απο ́φαση, η Επιτροπη ́ παρε ́καμψε ο ́λη την προβλεπο ́μενη στο
 α ́ρθρο 88, παρα ́γραφος 1, διαδικασι ́α.
 — Την παρα ́βαση της κοινοτικη ́ς κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως σχε-
 τικα ́ με τη βελτι ́ωση της αποτελεσματικο ́τητας των γεωργικω ́ν
 δομω ́ν, καθω ́ς και των «κοινοτικω ́ν κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν
 ο ́σον αφορα ́ τις κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις για τη δια ́σωση και την
 Προσφυγη ́ των Αtzeni Giuseppe κ.λπ. κατα ́ της Επιτροπη ́ς αναδια ́ρθρωση των προβληματικω ́ν επιχειρη ́σεων».
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 25 Ιανουαρι ́ου
 2002
 Οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν επι ́σης την αθε ́τηση της υποχρεω ́-
 σεως αιτιολογη ́σεως.
 (Υπο ́θεση Τ-21/02)
 (2002/C 118/40) (1) ΕΕ C 56 της


text:
2ας Μαρτι ́ου 2002, σ. 20.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Οι ανωτε ́ρω προσφευ ́γοντες, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους δικηγο ́-
 ρους Giovanni Dore και Fabio Ciulli, α ́σκησαν στις 25 Ιανουα-
 ρι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Michel Sautelet κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 7 Φεβρουα-
 ρι ́ου 2002
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-25/02)
 — κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 230 της Συνθη ́κης, να αναγνω-
 ρι ́σει την ́ελλειψη νομιμο ́τητας της αποφα ́σεως 612/97 της (2002/C 118/41)
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και να αναγνωρι ́σει,
 συνακο ́λουθα, την πλη ́ρη ακυρο ́τητα ́ της η ́, επικουρικω ́ς, την
 ακυρο ́τητα του τμη ́ματος που προβλε ́πει την ανα ́κτηση (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 των καταβληθεισω ́ν στους προσφευ ́γοντες, εκ με ́ρους του
 ιταλικου ́ ∆ημοσι ́ου, ενισχυ ́σεων, και
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. O Michel Sautelet, κα ́τοικος Kirchberg, (Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του
 Λουξεμβου ́ργου), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Gilles Bounéou,
 avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις
 7 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 Η παρου ́σα απο ́φαση βα ́λλει κατα ́ της ιδι ́ας αποφα ́σεως, αντικει ́-
 μενο της υποθε ́σεως Τ-4/02: κληρονο ́μοι Αrca Delio κ.λπ. κατα ́ O προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 Επιτροπη ́ς (1). Πρωτοδικει ́ο:
 Προς στη ́ριξη των αξιω ́σεω ́ν τους, οι προσφευ ́γοντες επικαλου ́νται: — να ακυρω ́σει τη ρητη ́ απο ́φαση 39090, της 06.11.2001, η
 οποι ́α επιδι ́καζε το ποσο ́ των 1 500 ευρω ́ ως χρηματικη ́
 — Την ́ελλειψη αρμοδιο ́τητας της καθη ́ς, στον βαθμο ́ που ικανοποι ́ηση για την ηθικη ́ βλα ́βη που υπε ́στη ο προσφευ ́γων·
 οι κανο ́νες περι ́ ανταγωνισμου ́ δεν τυγχα ́νουν εφαρμογη ́ς,
 καταρχη ́ν, στα πλαι ́σια της γεωργι ́ας. 'Οσον αφορα ́ τις — να επιδικα ́σει στον προσφευ ́γοντα το ποσο ́ των
 περιεχο ́μενες στον κανονισμο ́ 26/62 διευκρινι ́σεις, υποστη- 12 394,68 ευρω ́ (δηλαδη ́ ́σο ι με το ποσο ́ των 500 000 LUF)
 ρι ́ζεται ο ́τι στη συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση δεν χορηγη ́θηκε ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση για την ηθικη ́ βλα ́βη που υπε ́στη
 καμι ́α ενι ́σχυση ου ́τε στην παραγωγη ́ ου ́τε στο γεωργικο ́ απο ́ την καθυστε ́ρηση κατα ́ την κατα ́ρτιση της εκθε ́σεως
 εμπο ́ριο, αλλ' απλω ́ς προβλε


text:
́φθηκε η ανασυ ́σταση της βαθμολογι ́ας του για την περι ́οδο απο ́ 1.7.1997 ́εως
 αναγκαι ́ας ρευστο ́τητας υπε ́ρ των γεωργικω ́ ν εκμεταλλευ ́σεων 30.6.1999·
 που ει ́χαν πληγει ́ απο ́ αντικειμενικε ́ς καταστα ́σεις χαλεπο ́-
 τητας, απο ́ τις οποι ́ες επλη ́γη σαφω ́ς η Περιφε ́ρεια της — να ακυρω ́σει τη ρητη ́ απο ́φαση 44024, της 15.11.2001, με
 Σαρδηνι ́ας. Εξα ́λλου, o ́διος
 ι κανονισμο ́ς προβλε ́πει ο ́τι η την οποι ́α απορρι ́φθηκε ως απαρα ́δεκτη η διοικητικη ́ ́ενσταση
 κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση περι ́ ενισχυ ́σεων εφαρμο ́ζεται του προσφευ ́γοντος 197/01, της 31.10.2001, η οποι ́α
 αποκλειστικα ́ σε σχε ́ση με το α ́ρθρο 88, παρα ́γραφοι 1 και 3, πρωτοκολλη ́θηκε στη Γενικη ́ Γραμματει ́α της Επιτροπη ́ς στις
 πρω ́τη περι ́οδος. 05.11.2001·


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/65
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2015 — Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-675/15)
 (2016/C 038/88)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd (Taiyuan, Κίνα) (εκπρόσωποι: F. Carlin, Barrister, και N. Niejahr, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/1429 της Επιτροπής, της 26ης Αυγούστου 2015, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές πλατέων προϊόντων ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ταϊβάν (ΕΕ 2015, L 224, σ. 10), στο μέτρο που επιβάλλει δασμούς αντιντάμπινγκ σε εξαγωγές που έχουν πραγματοποιηθεί από την προσφεύγουσα και εισπράττει τους προσωρινώς επιβληθέντες στις εν λόγω εξαγωγές δασμούς· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας που αφορούν την παρούσα δίκη.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, προσδιορίζοντας και επιλέγοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (στο εξής: ΗΠΑ) ως την κατάλληλη ανάλογη χώρα στην παρούσα υπόθεση, παρέβη το δεύτερο εδάφιο, του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 1225/2009 (1) του Συμβουλίου («βασικός κανονισμός»). Η εν λόγω επιλογή βασίστηκε επί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο α', του βασικού κανονισμού, καθώς και σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών. Επικουρικώς, η Επιτροπή, παραλείποντας να πραγματοποιήσει ορισμένες απαιτούμενες προσαρμογές της κανονικής αξίας παρά το γεγονός ότι είχε επιλέξει τις ΗΠΑ ως την ανάλογη χώρα, εφάρμοσε προδήλως εσφαλμένως το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο α', του βασικού κανονισμού.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να πραγματοποιήσει την απαιτούμενη προσαρμογή ως προς έξοδα εσωτερικής μεταφοράς αμερικανού παραγωγού-εξαγωγέα βάσει του στοιχείου κ' της εν λόγω διατάξεως, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 6, και 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού. Η ανάλυση της Επιτροπής για ορισμένους παράγοντες της ζημίας και για την αιτιώδη συνάφεια είναι πλημμελής λόγω προδήλων σφαλμάτων εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών ή/και είναι αντίθετη προς το καθήκον της Επιτροπής να εξετάζει τα στοιχεία με προσοχή και αμεροληψία.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343, σ. 51).


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 — Inuit Tapiriit κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-398/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 737/2010 - Κανονισμός για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1007/2009 - Εμπόριο προϊόντων φώκιας - Περιορισμοί στην εισαγωγή και την εμπορία των εν λόγω προϊόντων - Κύρος - Νομική βάση - Άρθρο 95 ΕΚ - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 17 - Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών - Άρθρο 19])
 (2015/C 354/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters and Trappers Association, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products, Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs, Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council, Johannes Egede, Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK), William E. Scott & Son, Association des chasseurs de phoques des Îles-de-la-Madeleine, Hatem Yavuz Deri Sanayi iç Ve Diş Ticaret Ltd Şirketi, Northeast Coast Sealers' Co-Operative Society, Ltd (εκπρόσωποι: H. Viaene, J. Bouckaert και D. Gillet, advocaten).
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Mifsud-Bonnici και C. Hermes), Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: L. Visaggio και J. Rodrigues), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: K. Michoel και M. Moore)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Οι Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters’ and Trappers’ Organisation, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Organisation, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC-Greenland), Johannes Egede, Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK), William E. Scott & Son, Association des chasseurs de phoques des Îles-de-la-Madeleine, Hatem Yavuz Deri Sanayi iç Ve Diş Ticaret Ltd Şirketi και Northeast Coast Sealers’ Co-Operative Society Ltd καταδικάζονται, πέραν των δικών τους εξόδων, στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 274 της 21.9.2013.


text:
 20.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 372/18
 Προσφυγή της 1ης Αυγούστου 2014 — Group OOD κατά ΓΕΕΑ — Kosta Iliev (GROUP Company TOURISM & TRAVEL)
 (Υπόθεση T-567/14)
 2014/C 372/23
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Group OOD (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: Dragia Dragiev και Andrey Andreev, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kosta Iliev, Σόφια, Βουλγαρία (εκπρόσωπος: το γραφείο συμβούλων σε θέματα σημάτων και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας Zlatarevi)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 65, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Ιουνίου 2014 στην υπόθεση R 1587/2013-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τον ενδιαφερόμενο, εφόσον παρέμβει στην υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο Kosta Iliev.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό έγχρωμο κοινοτικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «GROUP Company TOURISM & TRAVEL», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 35, 39 και 43.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία Group OOD.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Μη καταχωρισμένο σήμα, το οποίο συνίσταται σε ουσιαστικού δικαίου δικαιώματα επί ενός σημείου που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Group company».
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής ως αβάσιμης.
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (κακώς εξετάστηκε αυτεπαγγέλτως το περιεχόμενο του βουλγαρικού νόμου).
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία δεν αξιολογήθηκαν ούτε συνολικώς ούτε ορθώς).
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία και τα προβληθέντα νομικά επιχειρήματα δεν εξετάστηκαν σε σχέση με τις προϋποθέσεις που θέτει η διάταξη αυτή).


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2015 — Comunidad Autónoma de Galicia και Retegal κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-463/13 και T-464/13) (1)
 ([Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές στην Ισπανία - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι οι ενισχύσεις είναι εν μέρει συμβατές και εν μέρει μη συμβατές με την εσωτερική αγορά - Έννοια της επιχειρήσεως - Οικονομική δραστηριότητα - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Επιλεκτικός χαρακτήρας - Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2016/C 027/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Comunidad Autónoma de Galicia (Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. Lorenzo Outón και P. Egerique Mosquera, δικηγόροι) (υπόθεση T-463/13)· και Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) (Saint-Jacques-de-Compostelle, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. García Martínez και B. Pérez Conde, δικηγόροι) (υπόθεση T-464/13)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και P. Němečková)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: SES Astra (Betzdorf, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. González Díaz και F. Salerno, και στην υπόθεση T-463/13, V. Romero Algarra, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2014/489/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [C 23/10 (πρώην NN 36/10, πρώην CP 163/09)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα) (EE L 217, σ. 52).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Η Comunidad Autónoma de Galicia (Ισπανία) και η Redes de Telecomunicación Galegas Retegal, SA (Retegal) φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η SES Astra.
 (1) ΕΕ C 304 της 19.10.2013.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 17ης Μαρτίου 2005
 στην υπόθεση C-228/03 (αίτηση του Korkein oikeus για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): The Gillette Company, Gillette Group Finland Oy κατά LA-Laboratories Ltd Oy (1)
 («Σήματα - Οδηγία 89/104/EΟΚ - Άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Περιορισμοί της προστασίας που παρέχει το σήμα - Χρήση του σήματος από τρίτον, όταν είναι απαραίτητη για να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρεσίας»)
 (2005/C 132/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Στην υπόθεση C-228/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Korkein oikeus (Φινλανδία) με απόφαση της 23ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Μαΐου 2003, στο πλαίσιο της δίκης The Gillette Company, Gillette Group Finland Oy κατά LA-Laboratories Ltd Oy, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, A. Borg Barthet, S. von Bahr, U. Lõhmus και A. Ó Caoimh (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 17 Μαρτίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το αν η χρήση του σήματος είναι νόμιμη, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, εξαρτάται από το αν η χρήση αυτή είναι αναγκαία για να δηλωθεί ο προορισμός ενός προϊόντος.
 Η χρήση του σήματος από τρίτον που δεν είναι κάτοχός του είναι αναγκαία για να δηλωθεί ο προορισμός ενός προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο από τον εν λόγω τρίτον, όταν στην πράξη αποτελεί το μοναδικό μέσο παροχής στο κοινό άμεσης και πλήρους ενημερώσεως σχετικά με τον εν λόγω προορισμό, προκειμένου να διαφυλαχθεί το σύστημα ανόθευτου ανταγωνισμού στην αγορά του εν λόγω προϊόντος.
 Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξακριβώσει αν, στην υπόθεση της κύριας δίκης, η χρήση αυτή του σήματος είναι αναγκαία, λαμβανομένων υπόψη των γνωρισμάτων του κοινού στο οποίο απευθύνεται το προϊόν που διατίθεται στο εμπόριο από τον εν λόγω τρίτον.
 Δεδομένου ότι το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 89/104 δεν διακρίνει μεταξύ των πιθανών προορισμών των προϊόντων, όταν εκτιμάται αν η χρήση ενός σήματος είναι νόμιμη, τα κριτήρια εκτιμήσεως του συννόμου της χρήσεως του σήματος, ιδίως αν πρόκειται για εξαρτήματα ή ανταλλακτικά, δεν διαφέρουν, επομένως, από εκείνα που ισχύουν για τις άλλες κατηγορίες πιθανών προορισμών.
 2)
 Η σχετική με τα «χρηστά συναλλακτικά ήθη» προϋπόθεση, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 89/104, αποτελεί, κατ' ουσίαν, έκφραση της υποχρεώσεως θεμιτών ενεργειών έναντι των νομίμων συμφερόντων του δικαιούχου του σήματος.
 Η χρήση του σήματος δεν συνάδει προς τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και στο εμπόριο ιδίως όταν:
 —
 γίνεται κατά τρόπο δυνάμενο να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχει εμπορική σχέση μεταξύ του τρίτου και του κατόχου του σήματος,
 —
 θίγει την αξία του σήματος αντλώντας αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του,
 —
 συνεπάγεται τη δυσφήμιση ή την υποτίμηση του εν λόγω σήματος,
 —
 ή όταν


text:
ο τρίτος παρουσιάζει το προϊόν του ως απομίμηση ή αντίγραφο του προϊόντος που φέρει το σήμα του οποίου δεν είναι κάτοχος.
 Το ότι ένας τρίτος χρησιμοποιεί το σήμα του οποίου δεν είναι κάτοχος, προκειμένου να δηλώσει τον προορισμό του προϊόντος του δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι παρουσιάζει το προϊόν αυτό ως προϊόν αντίστοιχης ποιότητας ή ισοδύναμων χαρακτηριστικών με εκείνων των προϊόντων που φέρουν το εν λόγω σήμα. Το αν το προϊόν παρουσιάζεται τελικώς κατ' αυτόν τον τρόπο εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά και στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εκτιμήσει αν όντως συμβαίνει αυτό, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υποθέσεως της κύριας δίκης.
 Το ενδεχόμενο να παρουσιαστεί το προϊόν που διαθέτει ο τρίτος στο εμπόριο ως προϊόν αντίστοιχης ποιότητας ή ανάλογων χαρακτηριστικών με εκείνων του προϊόντος που φέρει το σήμα που χρησιμοποιήθηκε αποτελεί στοιχείο το οποίο πρέπει να λάβει υπόψη το αιτούν δικαστήριο προκειμένου να εξακριβώσει αν η εν λόγω χρήση έγινε σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και στο εμπόριο
 3)
 Στην περίπτωση στην οποία ένας τρίτος που χρησιμοποιεί σήμα του οποίου δεν είναι κάτοχος δεν διαθέτει στο εμπόριο μόνον εξάρτημα ή ανταλλακτικό, αλλά και το ίδιο το προϊόν για το οποίο προορίζεται το εξάρτημα ή το ανταλλακτικό, η χρήση αυτή του σήματος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 89/104, εφόσον είναι αναγκαία για να δηλωθεί ο προορισμός του προϊόντος που ο εν λόγω τρίτος διαθέτει στο εμπόριο και εφόσον γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο.
 (1) EE C 171 της 19.7.2003.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το VAT and Duties Tribunals, London (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 29 Σεπτεμβρίου 2008 — Terex Equipment Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-430/08)
 (2008/C 327/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 VAT and Duties Tribunals, London (κατόπιν αιτήσεως του Edinburgh Tribunal Centre)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Terex Equipment Ltd
 Καθών: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιτρέπει ο Κώδικας (1), και συγκεκριμένα το άρθρο 78 την επανεξέταση της διασάφησης ώστε να διορθωθεί ο ΚΤΚ και αν το επιτρέπει, υποχρεούται η HMRC να διορθώσει τη διασάφηση και να επανορθώσει την κατάσταση;
 2)
 Υπό τις περιστάσεις που συνοψίζονται στις παραγράφους 3 έως 21 ανωτέρω, αφαιρέθηκαν τα εμπορεύματα εν προκειμένω παρανόμως από την τελωνειακή εποπτεία κατά την έννοια του άρθρου 203, παράγραφος 1, του Κώδικα σε συνδυασμό με το άρθρο 865 ΚΕ (2);
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, γεννάται τελωνειακή οφειλή λόγω εισαγωγής κατά το άρθρο 203 του Κώδικα;
 4)
 Αν υποτεθεί ότι δεν υπάρχει τελωνειακή οφειλή κατά το άρθρο 203 του Κώδικα, γεννάται τελωνειακή οφειλή βάσει του άρθρου 204 λαμβανομένων υπόψη
 (i)
 της διαπιστώσεως περί «πρόδηλης αμέλειας»
 (ii)
 του ζητήματος αν η HMRC παρέβη το άρθρο 221, παράγραφος 3, του Κώδικα διότι δεν γνωστοποίησε εμπροθέσμως την κατά το άρθρο 204 τελωνειακή οφειλή;
 5)
 Λαμβανομένου υπόψη ότι:
 (i)
 δεν χωρεί επανόρθωση κατά το άρθρο 78 του Κώδικα,
 (ii)
 έχει γεννηθεί τελωνειακή οφειλή και
 (iii)
 πρόκειται για ειδική περίπτωση κατά την έννοια του άρθρου 899 ΚΕ,
 έκρινε βασίμως το Πρωτοδικείο υπό τις περιστάσεις που εκτίθενται στις παραγράφους 3 έως 22 ανωτέρω και υπό τις ακόλουθες περιστάσεις ότι δεν υπήρξε προφανής αμέλεια έτσι ώστε η τελωνειακή οφειλή πρέπει να διαγραφεί κατά το άρθρο 239 του Κώδικα;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής της 2ας Ιουλίου 1993 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/17
 Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-515/10)
 ()
 2011/C 30/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Rozet και A. Μαργέλης)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να εξασφαλισθεί ότι τα απόβλητα αμιαντοτσιμέντου υποβάλλονται σε επεξεργασία εντός καταλλήλων χώρων υγειονομικής ταφής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του άρθρου 2, στοιχείο ε', του άρθρου 3, παράγραφος 1, και του άρθρου 6, στοιχείο δ', της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (1) και από τις διατάξεις του παραρτήματος της αποφάσεως 2003/33/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, για τον καθορισμό κριτηρίων και διαδικασιών αποδοχής των αποβλήτων στους χώρους υγειονομικής ταφής σύμφωνα με το άρθρο 16 και το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 1999/31/ΕΚ (2)·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή προβάλλει μία μόνον αιτίαση προς στήριξη της προσφυγής της, η οποία αφορά εσφαλμένη ερμηνεία των διατάξεων της οδηγίας 1999/31/ΕΚ και, ιδίως, του ορισμού του «αποβλήτου».
 Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα βάλλει κατά της εκ μέρους των γαλλικών αρχών ερμηνείας κατά την οποία τα απόβλητα μπορούν να αποτελούν, συγχρόνως, αδρανή απόβλητα και επικίνδυνα απόβλητα. Κατά την Επιτροπή, η οδηγία αναγνωρίζει, αντιθέτως, την ύπαρξη τριών χωριστών κατηγοριών αποβλήτων, ήτοι των «επικίνδυνων αποβλήτων», των «μη επικίνδυνων αποβλήτων» και των «αδρανών αποβλήτων», που πρέπει να τηρούν διαφορετικές υποχρεώσεις και ως προς τα οποία υπάρχει ακριβής διάκριση όσον αφορά τις προϋποθέσεις αποδοχής διαφορετικών αποβλήτων για υγειονομική ταφή. Έτσι, τα απόβλητα αμιαντοτσιμέντου θα πρέπει να θεωρούνται ως «επικίνδυνα απόβλητα» δυνάμει του καταλόγου των αποβλήτων που περιέχεται στην απόφαση 2000/532/ΕΚ (3), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2001/573/ΕΚ (4), και είναι επιβεβλημένη η λήψη ειδικών προφυλάξεων για τη διάθεση των αποβλήτων αυτών. Κατά συνέπεια, η εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία χαρακτηρίζει τα απόβλητα αμιαντοτσιμέντου ως αδρανή και η οποία επιτρέπει την αποδοχή των αποβλήτων αυτών σε χώρο υγειονομικής ταφής για αδρανή απόβλητα δεν είναι σύμφωνη προς τις απαιτήσεις της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 182, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 11, σ. 27.
 (3) Απόφαση της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2000, για αντικατάσταση της απόφασης 94/3/ΕΚ για τη θέσπιση καταλόγου αποβλήτων σύμφωνα με το άρθρο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της απόφασης 94/904/ΕΚ του Συμβουλίου, για την κατάρτιση καταλόγου επικίνδυνων αποβλήτων κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 226, σ. 3).
 (4) Απόφαση του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2001, για την τροποποίηση της απόφασης 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής όσον αφορά τον κατάλογο αποβλήτων (ΕΕ L 203, σ. 18).


text:
 3.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 364/34
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 20ής Ιουλίου 2016 — HL κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-112/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άρθρο 15 του ΚΥΚ - Περίοδος προαγωγών του 2014 - Γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 45 του ΚΥΚ - Πίνακας των υπαλλήλων που προτάθηκαν για προαγωγή από τους Γενικούς Διευθυντές και τους προϊσταμένους υπηρεσιών - Παράλειψη του ονόματος του προσφεύγοντος - Δυνατότητα αμφισβητήσεως ενώπιον της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως για τις προαγωγές του πίνακα των προταθέντων για προαγωγή υπαλλήλων - Συγκριτική εξέταση των προσόντων των προαγώγιμων υπαλλήλων - Γνώμη της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως για τις προαγωγές - Υποχρέωση αιτιολογήσεως))
 (2016/C 364/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: HL (εκπρόσωπος: R. Rata, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser, G. Berscheid και A.-A. Gilly)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να μην περιλάβει τον προσφεύγοντα στον κατάλογο των προαχθέντων υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών του 2014.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο HL φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 320 της 28.9.2015, σ. 55.


text:
C 31/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.2.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: S. Marquardt και G. Berrisch), με αντικει ́-
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 978/2000 του Συμβου-
 λι ́ου, της 8ης Μαι ̈́ου 2000, για την επιβολη ́ οριστικου ́ αντισταθ-
 στην υπο ́θεση Τ-226/00, Nan Ya Plastics Cοrpοratiοn κατα ́ μιστικου ́ δασμου ́ στις εισαγωγε ́ς συνθετικω ́ν ινω ́ν απο ́ πολυεστε ́ρες
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) καταγωγη ́ς Αυστραλι ́ας, Ινδονησι ́ας και Ταϊβα ́ν και για την
 οριστικη ́ ει ́σπραξη του επιβληθε ́ντος προσωρινου ́ δασμου ́ (EE
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Τροποποι ́ηση με αναδρομικη ́ L 313, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα),
 ισχυ ́ της προσβαλλο ́μενης πρα ́ ξεως — Κατα ́ ργηση της συγκει ́μενο απο ́ την P. Lindh, προ ́εδρο, και τους R. Garcı́a-
 δι ́κης) Valdecasas, J. D. Cooke, M. Βηλαρα ́ και Ν. Forwood, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη
 (2002/C 31/19) με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) 1) Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ της παρου ́σας προσφυ-
 γη ́ς.
 Στην υπο ́θεση Τ-226/00, Nan Ya Plastics Cοrpοratiοn, με ́εδρα
 την Ταϊβα ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον P. De Baere, aνοcat, 2) Παρε ́λκει απο ́φαση επι ́ του αιτη ́ματος της Επιτροπη ́ς να
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της της επιτραπει ́ να παρε ́μβει.
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: S. Marquardt και G. Berrisch),
 με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 978/2000 του 3) Καταδικα ́ζει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Συμβουλι ́ου, της 8ης Μαι ̈́ου 2000, για την επιβολη ́ οριστικου ́
 αντισταθμιστικου ́ δασμου ́ στις εισαγωγε ́ς συνθετικω ́ν ινω ́ν απο ́
 πολυεστε ́ρες καταγωγη ́ς Αυστραλι ́ας, Ινδονησι ́ας και Ταϊβα ́ν και (1) ΕΕ C 316 της 4.11.00.
 για την οριστικη ́ ει ́σπραξη του επιβληθε ́ντος προσωρινου ́ δασμου ́
 (ΕΕ L 113, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ την P. Lindh, προ ́εδρο, και τους R. Garcı́a-
 Valdecasas, J. D. Cοοke, M. Βηλαρα ́ και Ν. Fοrwοοd, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ της παρου ́σας προσφυ-
 γη ́ς. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Παρε ́λκει απο ́φαση επι ́ του αιτη ́ματος της Επιτροπη ́ς να
 της επιτραπει ́ να παρε ́μβει. της 24ης Οκτωβρι ́ου 2001
 3) Καταδικα ́ζει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση T-352/00, Andrew M. Rοsemarine κατα


text:
́
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (1) ΕΕ C 316 της 4.11.2000. (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 ('Εκτακτοι υπα ́λληλοι — Προ ́σληψη — 'Οριο ηλικι ́ας —
 Απο ́ρριψη υποψηφιο ́τητας — Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως —
 Απαρα ́ δεκτη — Αγωγη ́ στερου ́μενη προδη ́λως νομικη ́ς
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ́ σεως)
 βα
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 (2002/C 31/21)
 στην υπο ́θεση Τ-227/00, Far Eastern Textiles Ltd κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Τροποποι ́ηση με αναδρομικη ́
 ισχυ ́ της προσβαλλο ́μενης πρα ́ ξεως — Κατα ́ ργηση της
 δι ́κης) Στην υπο ́θεση T-352/00, Andrew M. Rοsemarine, κα ́τοικος
 Salfοrd (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενος αρχικα ́ απο ́ τον
 (2002/C 31/20) J. Davies, και στη συνε ́χεια απο ́ τον S. Whale, δικηγο ́ρους, κατα ́
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι:
 O. Mοntaltο και F. Casertanο), με αντικει ́μενο αι ́τημα αποζη-
 μιω ́σεως για τις ζημι ́ες που ισχυρι ́ζεται ο ́τι υπε ́στη ο ενα ́γων λο ́γω
 Στην υπο ́θεση Τ-227/00, Far Eastern Textiles Ltd, με ́εδρα την της απορρι ́ψεως της αιτη ́σεω ́ς του για την κατα ́ληψη θε ́σεως
 Ταϊβα ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον P. De Baere, avocat, με το ́πο νομικου ́ μεταφραστη ́ αγγλικη ́ς γλω ́σσα, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο


text:
C 109/58 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2002
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να αποκαταστη ́σει τη ζημι ́α, το
 υ ́ψος της οποι ́ας θα υπολογιστει ́ κατα ́ δικαι ́α κρι ́ση απο ́ το
 ́διο,
 ι που προκα ́λεσε στην Αlitalia η πρω ́τη απο ́φαση και οι Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 ο ́ροι τους οποι ́ους αυτη ́ επε ́βαλε καθω ́ς και η επανα ́ληψη ́
 τους με τη δευ ́τερη απο ́φαση· — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, την οποι ́α εξε ́-
 δωσε η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 11 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 2001, λο ́γω παραβα ́σεως ουσιω ́δους διαδικαστικου ́
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει τους γεγενημε ́νους
 τυ ́που και/η ́ λο ́γω αβα ́σιμης, αντιφατικη ́ς και/η ́ ελλιπου ́ς
 επι ́ του ανωτε ́ρου ποσου ́ το ́κους με ́χρι του χρο ́νου εκκαθαρι ́-
 αιτιολογη ́σεως της αποφα ́σεως, υπο ́ την ́εννοια του
 σεω ́ς του·
 α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 87
 ΕΚ και 77 ΕΚ και με τον κανονισμο ́ 659/1999 του
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα, συμπερι- Συμβουλι ́ου, ο ́πως εκτι ́θεται στο ιστορικο ́ της προσφυγη ́ς,
 λαμβανομε ́νων των δικηγορικω ́ν αμοιβω ́ν.
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει ολικω ́ς η ́ μερικω ́ς την εν λο ́γω
 απο ́φαση, βα ́σει του α ́ρθρου 230, παρα ́γραφος 2, της
 Συνθη ́κης ΕΚ, λο ́γω παραβα ́σεως η ́ εσφαλμε ́νης εφαρμογη ́ς
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 1, η ́ εναλλακτικα ́ του
 α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́α β) η ́ γ), της Συνθη ́κης
 ΕΚ, ο ́πως επι ́σης εκτι ́θεται στο ιστορικο ́ της προσφυγη ́ς,
 Με την παρου ́σα αγωγη ́, η Αlitalia, προσφευ ́γουσα στις υποθε ́σεις
 Τ-296/97 (1) και Τ-301/01 (2), ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο να — επικουρικο ́τερον, στην περι ́πτωση που το Πρωτοδικει ́ο θεω-
 υποχρεω ́σει την εναγομε ́νη να της καταβα ́λει αποζημι ́ωση για τις ρη ́σει, αντι ́θετα προς τα αιτη ́ματα της προσφευ ́γουσας, ο ́τι
 ζημι ́ες που της προκα ́λεσε η απο ́φαση 97/789/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, τα α ́ρθρα του νο ́μου υπ' αριθ. 461, της 23ης ∆εκεμβρι ́ου
 της 5ης Ιουλι ́ου 1997, σχετικα ́ με τη νε ́α κεφαλαιοποι ́ηση της 1998, και του νομοθετικου ́ διατα ́γματος υπ' αριθ. 153, της
 προσφευ ́γουσας εταιρι ́ας, και οι ο ́ροι που αυτη ́ της επε ́βαλε και 17ης Μαι ̈́ου 1999, τα οποι ́α αφορα ́ η


text:
προσβαλλο ́μενη
 που επαναλαμβα ́νονται, μετα ́ την ακυ ́ρωση της πρω ́της αποφα ́σεως απο ́φαση, συνιστου ́ν συ ́στημα κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων ασυμβι ́-
 με την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 βαστο προς την κοινη ́ αγορα ́, να μην αναγνωρι ́σει αναδρομικη ́
 επι ́ της προαναφερθει ́σας υποθε ́σεως Τ-296/97, με την απο ́φαση ισχυ ́ στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς,
 2001/7237ΕΚ, της 18ης Ιουλι ́ου 2001.
 — επιφυλα ́σσεται κα ́θε δικαιω ́ματος.
 Οι λο ́γοι περι ́ ελλει ́ψεως νομιμο ́τητας ει ́ναι οι προβληθε ́ντες επι ́
 των προαναφερθεισω ́ν υποθε ́σεων.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (1) Απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, υπο ́θεση
 Τ-296/97, Alitalia κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 2000, σ. II-3871). Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα ει ́ναι ο ́μοια με τα
 (2) Υπο ́θεση Τ-301/01, Alitalia κατα ́ Επιτροπη ́ς (ΕΕ C 44 της 16.2.2002, προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-36/02, ABI κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 σ. 24).
 Προσφυγη ́ της Banca Intesabci Spa κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Προσφυγη ́ της Banca Sanpaolo IMI spa κατα ́ της Επιτροπη ́ς Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 21 Φεβρουα-
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 21 Φεβρου- ρι ́ου 2002
 αρι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση T-39/02)
 (Υπο ́θεση T-37/02)
 (2002/C 109/112)
 (2002/C 109/111)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Η ως α ́νω προσφευ ́γουσα, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 Αlberto Santa Maria, Claudio Biscaretti di Ruffia, Giuseppe
 Η Banca Sanpaolo IMI spa, εκροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Pizzonia και Marcello Valenti, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 Αlberto Santa Maria, Claudio Biscaretti di Ruffia, Giuseppe των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2002
 Pizzonia και Marcello Valenti, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/32
 Διαγραφή της υποθέσεως C-81/04 (1)
 (2005/C 217/64)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 8ης Ιουνίου 2005 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-81/04 (αίτηση του Arbeitsgericht Berlin για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Veronika Richert κατά VK GmbH Service Gesellschaft für Vermögenszuordnung und Kommunalisierung mbH.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/13
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Απριλίου 2011 η Formula One Licensing BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση T-10/09, Formula One Licensing BV κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Global Sports Media Ltd
 (Υπόθεση C-196/11 P)
 2011/C 179/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Formula One Licensing BV (εκπρόσωποι: K. Sandberg, B. Klingberg, avocats)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Global Sports Media Ltd
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να δεχθεί το αίτημα της αναιρεσείουσας περί ακυρώσεως της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ που εκδόθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση R 7/2008-1 ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προς επανεξέταση και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα τόσο πρωτοδίκως όσο και στο πλαίσιο της αναιρέσεως.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα επικαλείται παράβαση του δικαίου της Ένωσης, ήτοι εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, του κανονισμού 40/94 (1) (νυν κανονισμού 207/09), στηριζόμενη κυρίως στα ακόλουθα επιχειρήματα:
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, στο μέτρο που:
 1.1.
 υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του στοιχείου «F 1». Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη τον απορρέοντα από πάγια νομολογία κανόνα κατά τον οποίο ο διακριτικός χαρακτήρας σήματος πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με τα συγκεκριμένα προϊόντα ή τις συγκεκριμένες υπηρεσίες που αφορά το σήμα. Δεύτερον, οι αντίστοιχες διαπιστώσεις του στηρίχθηκαν σε στρέβλωση των πραγματικών περιστατικών. Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο δεν εφάρμοσε τον απορρέοντα από πάγια νομολογία κανόνα κατά τον οποίο η απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα μπορεί επίσης να απορρέει από τη χρήση του σήματος ως μέρος άλλου καταχωρισμένου σήματος. Τέταρτον, οι σχετικές διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου οδήγησαν σε ανεπίτρεπτη de facto ακύρωση των καταχωρισμένων σημάτων της αναιρεσείουσας «F 1» με συνήθη γραμματοσειρά.
 1.2.
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 όσον αφορά τόσο τα σήματα της ανακόπτουσας «F 1» με συνήθη γραμματοσειρά όσο και του λογότυπου «F 1 Formula 1». Πρώτον, δεν έλαβε υπόψη το κρίσιμο στοιχείο της ταυτότητας ή του υψηλού βαθμού ομοιότητας των προϊόντων και των υπηρεσιών, παρά τη διαπίστωσή του ότι τα σημεία παρουσιάζουν ορισμένου βαθμού ομοιότητα. Δεύτερον, επικεντρώθηκε στον διακριτικό χαρακτήρα του στοιχείου «F 1», παραγκωνίζοντας άλλους παράγοντες εκτιμήσεως που κατά πάγια νομολογία θεωρούνται κρίσιμοι. Τρίτον, δεν εκτίμησε την ομοιότητα των σημείων σε συνάρτηση με τον βαθμό ομοιότητάς τους.
 2)
 το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, στο μέτρο που:
 2.1.
 δεν δέχθηκε, εσφαλμένα, τη φήμη των σημάτων της αναιρεσείουσας «F 1» με συνήθη γραμματοσειρά.


text:
Αριθ. C 64/10 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως υποβλη νων έργων, εαν το εθνικό δικαστήριο διαπιστώνει κατά τα
 θείσα από το Conseil d'Etat του Βασιλείου του Βελγίου με λοιπά ότι o εν λόγω οργανισμός έχει την έδρα του στο
 απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέ έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους και ότι οι ουσιαστικές
 σεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου, εκπροσω δραστηριότητες διευθύνσεως, συνθέσεως ή οργανώσεως
 πουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών του προγράμματος ασκούνται στο έδαφος αυτό;
 (Υπόθεση C-13/96) 2. Αν υποτεθεί ότι οι εκπομπές που προέρχονται από
 (96/C 64/21 ) ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό στον οποίο έχει χορηγήσει
 άδεια κράτος μέλος δεν πρέπει να θεωρηθούν ως εκπο
 Με απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη μπές ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού που υπάγεται στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δικαιοδοσία κράτους μέλους υπό την έννοια της οδηγίας
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Conseil d'Etat του Βασιλείου του αυτής, μπορεί άλλο κράτος μέλος, και υπό ποιες προϋπο
 Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινο θέσεις ενόψει ιδίως των άρθρων 59 επ. της συνθήκης, να
 τήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στο πλαίσιο απαγορεύσει ή να περιορίσει την αναμετάδοσή τους στο
 της υποθέσεως Bic Bénélux SA κατά Βελγικού Δημοσίου , έδαφος του ;
 εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών.
 3. Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής την ένοια ότι, αν ένας
 Το Conseil d'Etat ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία
 του ακολούθου ερωτήματος: κράτους μέλους, ένα άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί να
 «Αποτελούν η υποχρέωση επιθέσεως, πριν από τη διάθεση εμποδίσει την αναμετάδοση στο έδαφος του των ραδιο
 στην κατανάλωση , ενός καθορισμένου διακριτικού σημείου τηλεοπτικών εκπομπών που προέρχονται από τον οργα
 επί των προϊόντων που υπόκεινται σε φόρο λόγω των νισμό αυτό ακόμα και αν δεν τηρούνται οι κανόνες των
 οικολογικών βλαβών που τεκμαίρεται ότι προκαλούν, και η άρθρων 4 και 5 της ίδιας οδηγίας;
 υποχρέωση επιθέσεως ενός άλλου διακριτικού σημείου επί (!) ΕΕ αριθ . L 298 της 17 . 10. 1989, σ. 23 .
 των αυτών προϊόντων, όταν παραδίδονται απαλλαγμένα του
 αυτού φόρου στο πλαίσιο διπλωματικών ατελειών, "τεχνικές
 προδιαγραφές" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 1 της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 28ης Μαρτίου υπέβαλε το Arbeitsgericht Hamburg με διάταξη της 1ης
 1983 , για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως Δεκεμβρίου 1995 στο πλαίσιο της υποθέσεως Καλλιόπη
 στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών ('), Schôning-Κουγεμπετοπούλου κατά Freie und Hansestadt
 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ (2), ή Hamburg
 "τεχνικό κανόνα" υπό την έννοια του άρθρου 1 σημείο 5 της (Δήμου Αμβούργου )
 αυτής οδηγίας;»
 (Υπόθεση C-15/96)
 0 ) ΕΕ αριθ . L 109 της 26 . 4. 1983 , σ. 8 . (96/C 64/23)
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 81 της 26. 3 . 1988 . σ. 75 .
 Με διάταξη της 1ης Δεκεμβρίου 1995, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
στις 19 Ιανουαρίου 1996, το Arbeitsgericht Hamburg, τρίτο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 υπέβαλε το Tribunal de Première Instance de Bruxelles με μεταξύ Καλλιόπης Schôning-Κουγεμπετοπούλου και Freie
 απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1996 στην υπόθεση: Βελγικό und Hansestadt Hamburg (Δήμος Αμβούργου ), ζητεί από το
 Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερ Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 νήσεως και υπουργό συγκοινωνιών, και δημοσίων επιχειρή δικαστικής αποφάσεως επί των εξής εροοτημάτων:
 σεων και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής, κατά Paul
 Denuit 1 . Συντρέχει παράβαση του άρθρου 48 της συνθήκης ΕΚ και
 (Υπόθεση C-14/96) του άρθρου 7 παράγραφοι 1 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου (') περί της ελεύθερης
 (96/C 64/22) κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 Με απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1 996, η οποία περιήλθε στη τητας, όταν μια συλλογική σύμβαση εργασίας των εργαζο
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιανουαρίου 1996, το μένων στη δημόσια διοίκηση εξαρτά την κατάταξη σε
 Tribunal de Première Instance de Bruxelles, στο πλαίσιο της υψηλότερη μισθολογική κατηγορία από την άσκηση επί
 υποθέσεως ποινική δίκη — πολιτικώς ενάγον: Βελγικό Δημό οκτώ έτη επαγγελματικής δραστηριότητας στο πλαίσιο
 σιο, εκπροσωπούμενο από τον αντιπρόεδρο της κυβερνή μιας συγκεκριμένης μόνο μισθολογικής κατηγορίας της
 σεως και υπουργό συγκοινωνιών και δημοσίων επιχειρήσεων συλλογικής συμβάσεως που ισχύει για όλους τους ιδιωτι
 και τον υπουργό επιστημονικής πολιτικής — κατά Paul κού δικαίου υπαλλήλους του γερμανικού δημοσίου
 Denuit, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο (ΒΑΤ), με αποτέλεσμα να μη λαμβάνεται υπόψη παρό
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη μοια δραστηριότητα η οποία έχει ασκηθεί στη δημόσια
 μάτων: διοίκηση άλλου κράτους μέλους της Κοινότητας;
 1 . Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας 2. Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση :
 ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός υπάγεται στη δικαιοδοσία Επιβάλλει το άρθρο 48, σε συνδυασμό με τον κανονισμό
 κράτους μέλους υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγρα (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου περί της ελεύθερης
 φος 1 της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('). Κατά κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινό
 πόσον ασκεί επιρροή το γεγονός της μη ευρωπαϊκής τητας, όταν πρόκειται για κατάταξη ιατρών σε υψηλότερη
 προελεύσεως σχετικά μεγάλου μέρους των μεταδιδομέ μισθολογική κατηγορία της ΒΑΤ, τον συνυπολογισμό των
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/11
 χρονικών περιόδων κατα τις οποίες έχουν ασκήσει ιατρι ούχου δεν υπερβαίνει ορισμένα ορια, τα οποία διαβαθμί
 κές δραστηριότητες στη δημόσια διοίκηση άλλου κράτους ζονται ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογενείας,
 μέλους της Κοινότητας ή και όταν, τέλος, η εν λόγω χρηματική παροχή σκοπεί μεν,
 ως κοινωνική παροχή αναγόμενη στην οικογενειακή
 οφείλει το εθνικό δικαστήριο, σύμφωνα με τον κανόνα της πολιτική , να αντισταθμίσει αφενός τον κόπο που κατα
 αυτοτέλειας των συλλογικών συμβάσεων, να μην αποφαν βάλλεται για την ανατροφή του τέκνου και την απώλεια
 θεί επ ' αυτού , αλλά να αφήσει να αποφασίσουν σχετικά τα του εισοδήματος από τη μη άσκηση επαγγελματικής
 μέρη της


text:
συλλογικής συμβάσεως; δραστηριότητας με πλήρες ωράριο και αφετέρου τις
 λοιπές δαπάνες για τη φροντίδα και ανατροφή του
 (') ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 33 .
 τέκνου , πρωτίστως όμως σκοπεί να προαγάγει, επηρε
 άζοντας τη συμπεριφορά των ενδιαφερομένων, την ενα
 σχόληση των γονέων με τα τέκνα τους;
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που τημα: Συνιστά η εν λόγω χρηματική παροχή , όσον αφορά
 υπέβαλε με Διάταξη της 29ης Νοεμβρίου 1995 το Bundesso τον διακινούμενο εργαζόμενο υπό την έννοια του άρ
 zialgericht στο πλαίσιο της υποθέσεως Karin Mille-Wilsmann θρου 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 , οικογενει
 κατά Land Nordrhein-Westfalen ακή παροχή , ακόμη και στην περίπτωση που το πρόσωπο
 (Υπόθεση C-16/96) που ανατθέφει το τέκνο και συνεπώς δικαιούται την
 96/C 64/24 παροχή αυτή δεν είναι o ίδιος o εργαζόμενος αλλά o
 σύζυγος του ;
 Με Διαταξη της 29ης Νοέμβριου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3. Πρέπει κατά το κοινοτικό δίκαιο, και συγκεκριμένα κατά
 στις 19 Ιανουαρίου 1996, το 14ο τμήμα του Bundessozialge το άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ .
 richt ζητεί, στο πλαίσιο της υποθέσεως Karin Mille-Wilsmann 1612/68 (2), να θεωρηθεί ότι η νομοθεσία κράτους μέλους,
 κατά Land Nordrhein-Wesfalen, απο το Δικαστήριο των η οποία έχει εφαρμογή στους κατοικούντες εντός της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο επικρατείας του υπηκόους του και η οποία απονέμει
 φάσεως επί των εξής ερωτημάτων: δικαίωμα χρηματικής παροχής στον γονέα o οποίος,
 απέχοντας από την άσκηση επαγγελματικής δραστηριό
 1 . Αποτελεί μια χρηματική παροχή , η οποία χρηματοδοτεί τητας με πλήρες ωράριο, ανατθέφει o ίδιος το τέκνο του
 ται από φορολογικά έσοδα, οικογενειακή παροχή υπό την κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του , έχει εφαρμογή και
 έννοια του άρθρου 1 στοιχείο κα) πρώτη περίπτωση του στον σύζυγο του μεθοριακού εργαζομένου , δηλαδή του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 ('), όταν το δικαίωμα εργαζομένου o οποίος παρέχει μεν την εργασία του εντός
 λήψεως της παροχής αυτής προϋποθέτει ότι o γονέας αυτού του κράτους, υπό την έννοια του κανονισμού
 ανατθέφει μόνος το τέκνο του κατά τους πρώτους μήνες (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 , κατοικεί όμως μαζί με τον σύζυγο
 της ζωής του , απέχοντας από την άσκηση επαγγελματικής του σε άλλο κράτος μέλος;
 δραστηριότητας με πλήρες ωράριο, όταν το πάγιο ποσό
 που αντιπροσωπεύει η εν λόγω χρηματική παροχή κατα ( 1 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 73 .
 βάλλεται μόνο σε περίπτωση που το εισόδημα του δικαι (2 ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 33 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Ενώσεως (εκπθόσωποι: Yves Crétien και Diego Canga Fano),
 της 16ης Ιανουαρίου 1996 που έχει ως αντικείμενο i ) αφενός, την ακύρωση , πρώτον, της
 αποφάσεως της επιτροπής επιλογής του καλλιτεχνικού δια
 στην υπόθεση Τ-108/94, Elena Candiotte κατα Συμβουλίου γωνισμού 93/S 21-3372/FR, η οποία ελήφθη εν ονόματι του
 της Ευρωπαϊκής Ένωσης (') Συμβουλίου και κοινοποιήθηκε στην Elena Candiotte με
 (Καλλιτεχνικός διαγωνισμός — Κανονισμός του διαγωνι έγγραφο της 14ης Ιανουαρίου


text:
1994, περί αποκλεισμού της
 σμού — Νομιμότητα της διαδικασίας επιλογής — Εξουσίες από το δεύτερο στάδιο του ως άνω διαγωνισμού , δεύτερον,
 της επιτροπής επιλογής) της αποφάσεως της επιτροπής αυτής να αναθέσει σε κάθε
 (96/C 64/25 εθνική ομάδα εργασίας την προεπιλογή των υποψηφιοτήτων
 των εγκατεστημένων στο εθνικό της έδαφος καλλιτεχνών,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) τρίτον, της αποφασεώς της να καθορίσει ότι έπρεπε να
 προεπιλεγούν τρεις καλλιτέχνες ανά κράτος μέλος, τέταρτον,
 Στην υπόθεση Τ-108/94, Elena Candiotte , ανεξάθτητη καλλι της αποφάσεώς της να καταρτίσει, χωρίς άλλη εξέταση , τον
 τέχνιδα, κάτοικος Jambes (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από κατάλογο των καλλιτεχνών που έγιναν δεκτοί στο δεύτερο
 τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδό στάδιο του διαγωνισμού ' ii) αφετέρου , να υποχρεωθεί το
 σεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της fiduciaire Myson Συμβούλιο να καταβάλει συμβολικώς ένα Ecu ως αποζημίω
 Sari , 1 , rue Glesener, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ση για τη ζημία που η Elena Candiotte θεωρεί ότι υπέστη


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/34
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Bayer MaterialScience κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-282/14)
 2014/C 223/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bayer MaterialScience AG (Leverkusen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Arhold, N. Wimmer, F. Wesche, L. Petersen και T. Woltering, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ λόγω εσφαλμένου χαρακτηρισμού του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας είναι αντίθετη προς τα άρθρα 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ καθώς και προς το άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1), καθόσον η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) δεν συνιστά χορήγηση κρατικών πόρων και ο περιορισμός της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά μη είσπραξη κρατικών πόρων.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η Επιτροπή, κατά την εξέτασή της, εφάρμοσε νέα κριτήρια καθορισμού τα οποία δεν είναι συμβατά με τις αρχές που έχει διαπλάσει η μέχρι τούδε νομολογία. Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν έλαβε καθόλου υπόψη το κριτήριο της σαφώς προβλεπόμενης εξουσίας των κρατικών αρχών προς διάθεση των πόρων, το οποίο πρέπει, κατά πάγια νομολογία, να πληρούται οπωσδήποτε για τον χαρακτηρισμό των πόρων ως κρατικών, και έκρινε ότι για τον εν λόγω χαρακτηρισμό αρκεί το γεγονός, αφενός, ότι ο εθνικός νομοθέτης παρεμβαίνει σε χρηματοοικονομικές σχέσεις μεταξύ ιδιωτών και, αφετέρου, ότι η τήρηση των σχετικών νομοθετικών διατάξεων από τους ιδιώτες ελέγχεται από ρυθμιστικές αρχές.
 —
 Περαιτέρω, η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεσμεύεται από την απόφασή της με την οποία έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ελλείψει αποδεδειγμένης μεταφοράς κρατικών πόρων, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο χαρακτηρίζοντας τον EEG 2012 ως παρανόμως θεσπισθείσα νέα ρύθμιση που προβλέπει κρατική ενίσχυση.
 —
 Επιπλέον, η Επιτροπή δεν εξέτασε επαρκώς και, επομένως, δεν διαπίστωσε κατά πόσον οι κατά παρέκκλιση ισχύουσες ρυθμίσεις για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δικαιολογούνται με βάση τον σκοπό, τη φύση και την εσωτερική δομή του EEG 2012 και, άρα, δεν συνιστούν επιλεκτικό πλεονέκτημα.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και των άρθρων 18 και 19 του κανονισμού 659/1999 λόγω της παραλείψεως να προταθούν κατάλληλα μέτρα
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, κατά την εξέταση του EEG 2012, όφειλε να εφαρμόσει τη διαδικασία για


text:
τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 17 έως 19 του κανονισμού 659/1999 προτείνοντας στη Γερμανία κατάλληλα μέτρα πριν την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως και ότι, αντ’ αυτού, προκάλεσε στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις σημαντικούς οικονομικούς κινδύνους λόγω του χαρακτηρισμού του EEG 2012 ως νέας ενισχύσεως που δεν κοινοποιήθηκε.
 3.
 Τρίτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι σε κάθε περίπτωση η Επιτροπή όφειλε πριν από την έκδοση αποφάσεως με τόσο σοβαρές έννομες συνέπειες να την καλέσει προς ακρόαση.
 4.
 Τέταρτος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολογία
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα βασικά σημεία της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 Αριθ. C 64/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2 . 3 . 96
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή -αγωγή της AssiDomàn Kraft Products ΑΒ και
 άλλων έξι εταιριών παραγωγής χαρτοπολτού κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 Οι προσφεύγοντες, δύο κάτοχοι δισκοθήκης οι οποίοι εκμε στις 15 Δεκεμβρίου 1995
 ταλλεύονται μια επιχείρηση στη Γαλλία, καθώς και η επαγ
 γελματική ένωση στην οποία ανήκουν, προσβάλλουν την (Υπόθεση Τ-227/95)
 απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 1995, η οποία, (96/C 64/34)
 κατά την άποψη τους, δεν έλαβε τα μέτρα που συνεπάγεται η
 εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 24ης Ια (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 νουαρίου 1995 στην υπόθεση Τ-5/93 , Tremblay. Με την H AssiDomàn Kraft Products ΑΒ και άλλες έξι εταιρίες
 απόφαση αυτή , το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της παραγωγής χαρτοπολτού, εκπροσωπούμενες από τον John
 Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με μια σύμπρα Pheasant, Solicitor, και τον Christophe Raux, δικηγόρο, με
 ξη μεταξύ των εταιριών των δημιουργών διαφόρων κρατών τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 μελών — σύμπραξη η οποία υποστηρίζεται ότι προκάλεσε Loesch & Wolter, 11 , rue Goethe, άσκησαν στις 15 Δεκεμ
 καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσεως της βρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 SACEM με υπερβολικές και γενεσιουργούς διακρίσεων Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή (στο εξής προσφυγή ) κατά της
 τιμολογήσεις — «καθόσον αυτή απορρίπτει την αιτίαση των Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 προσφευγόντων περί στεγανοποιήσεως της αγοράς απορρέ
 ουσας από φερόμενη σύμπραξη μεταξύ της SACEM και των Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής προσφεύγουσες)
 εταιρειών διαχειρίσεως των δικαιωμάτων του δημιουργού ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 των άλλων κρατών μελών». — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 4ης Οκτω
 βρίου 1995 ,
 H Επιτροπή , αφού επανέλαβε, κατά τρόπο καθαρώς τυπικό, — να υποχρεώσει την Επιτροπή να λάβει όλα τα αναγκαία
 την εξέταση αυτού του μέρους της καταγγελίας, απέρριψε μέτρα για να συμμορφωθεί προς την απόφαση του
 ρητώς την καταγγελία, βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 1993 επί των συνεκδικα
 αριθ . 99/63 , στις 23 Ιουνίου 1995 . Παρά τις παρατηρήσεις που σθεισών υποθέσεων C-89, C-104, C-114, C-116, C-117 και
 διατύπωσαν οι προσφεύγοντες, το καθού όργανο επανέλαβε C-125 έως C-1 29/85 , A. Ahlstrom Oy κατά Επιτροπής, και
 την άποψή του μέσω της προσβαλλομένης αποφάσεως. Κατά ειδικότερα, να επιστρέψει στις προσφεύγουσες τα πρό
 την απόφαση αυτή , η κρίση περί το αν υφίσταται ή όχι στιμα που κατέβαλε εκάστη αυτών ή οι προκάτοχοι τους,
 εναρμονισμένη πρακτική απόκειται μόνο στα εθνικά δικα και συγκεκριμένα τα ποσά που καθορίζονται στο παράρ
 στήρια, εκτός αν αυτά υποβάλλουν προδικαστικό ερώτημα τημα 6 της προσφυγής,
 βάσει του άρθρου 177 .
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τόκους επί
 των ανωτέρω ποσών
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται πρωτίστως ότι από την α) με τα εφαρμοζόμενα από το ΕΤΝΣ (Ευρωπαϊκό
 τελευταία αυτή απόφαση προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν Ταμείο Νομισματικής Συνεργασίας) και το ΕΝΙ (Ευ
 τήρησε όσα επέβαλε το Πρωτοδικείο και στην πραγματικό ρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα) επιτόκια προσαυξη
 τητα δεν προέβη σε ενεργό έρευνα όπως συνεπάγεται η μένα κατά 1


text:
,5 % (μιάμιση ποσοστιαία μονάδα) από
 προαναφερθείσα απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 1995 . Συνε την ημερομηνία κατά την οποία οι σουηδοί αποδέκτες
 πώς, η Επιτροπή δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που υπέχει, ως κατέβαλαν τα πρόστιμα ή
 όργανο που εξέδωσε .την ακυρωθείσα πράξη , να λάβει
 δηλαδή τα μέτρα που της επιβάλλει το άρθρο 176 για την β) με το επιτόκιο που εφαρμόζει επί των δανείων η
 εκτέλεση της δικαστικής αποφάσεως. Banque Nationale de Belgique προσαυξημένο κατά
 1 % (μία ποσοστιαία μονάδα) από την ημερομηνία
 κατά την οποία οι Σουηδοί αποδέκτες κατέβαλαν τα
 Το Πρωτοδικείο εξέδωσε απόφαση εις βάρος της Επιτροπής, πρόστιμα,
 διότι αυτό το οποίο η Επιτροπή έπραξε και αυτό το οποίο είπε
 ότι έπραξε ήσαν ανεπαρκή. H Επιτροπή δεν μπορούσε να στο ύψος που καθορίζεται στο παράργημα 9 της προ
 εμμείνει στην άποψη της μετά την έκδοση της αποφάσεως του σφυγής και μέχρις ότου η Επιτροπή αποδώσει το κύριο
 Πρωτοδικείου . Πράγματι, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την πόσο των προστίμων και
 απόφαση της Επιτροπής για τον λόγο ότι αυτή δεν απάντησε — να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα των προσφευ
 επαρκώς στην αιτίαση περί στεγανοποιήσεως οφειλομένης γουσών.
 στη σύμπραξη μεταξύ εταιρειών των δημιουργών. Το Πρω
 τοδικείο ακύρωσε και ανέπεμψε την απόφαση στην Επιτροπή Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προκειμένου αυτή να προβεί σε έρευνα την οποία τα εθνικά Οι προσφεύγουσες, ή οι προκάτοχοι τους, περιλαμβάνονται
 δικαστήρια δεν έχουν τα μέσα να διενεργήσουν λόγω της μεταξύ των αποδεκτών της αποφάσεως 85/2Θ2/ΕΟΚ της
 περιορισμένης κατά τόπο αρμοδιότητας τους. Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με διαδικασία
 εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ (IV/29.725 —
 H προσφεύγουσα διακρίνει, επί πλεόν, σε αυτόν τον τρόπο χαρτοπολτός) με την οποία η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμα
 ενεργείας παραβάση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, κυμαινόμενα μεταξύ 50 000 Ecu και 500 000 Ecu. Οι προ
 καθώς και κατάχρηση εξουσίας. σφεύγουσες, οι οποίες ουδέποτε αποδέχθηκαν τις κατηγορίες
 περί παραβάσεων, δεν άσκησαν προσφυγή ακυρώσεως κατά
 της αποφάσεως αυτής και κατέβαλαν τα πρόστιμα στην
 Επιτροπή . Κατόπιν προσφυγής άλλων αποδεκτών της απο-'
 φάσεως, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 64/17
 απόφαση της 3ης Μαρτίου 1993 επι των συνεκδικασθεισών — να καταδικασει το Συμβούλιο ή/και την Επιτροπή στα
 υποθέσεων C-89, C-104, C-114, C-116, C-117 και C-125 έως δικαστικά έξοδα.
 C-129/85 , A. Ahlstrom Oy κατά Επιτροπής, έκρινε ότι δεν
 συνέτρεχαν ορισμένες από τις παραβάσεις που προέβαλε η Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Επιτροπή και ήρε ή μείωσε τα πρόστιμα που επέβαλε η H ενάγουσα είναι μικρή οικογενειακή εταιρία η οποία
 Επιτροπή . Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, οι προσφεύγου ασχολείται με το γουνεμπόριο αφότου ιδρύθηκε στο Ηνωμέ
 σες ζήτησαν από την Επιτροπή να επιστρέψει τα πρόστιμα νο Βασίλειο το 1963 . Το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότη
 που κατέβαλαν. Με το προσβαλλόμενο έγγραφο της 4ης τας της ενάγουσας (περίπου το 80% ) συνίσταται στη χρησι
 Οκτωβρίου 1995 , το οποίο υπέγραψε o αρμόδιος για τον μοποίηση γουναρικών καταγωγής και εισαγωγής από τις
 ανταγωνισμό Επίτροπος, η Επιτροπή αρνήθηκε να επιστρέ Ηνωμένες