text:
Αριθ. C 299/20 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 Limited , Intercontinental Trading Limited, Effem Manage ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ment Services Limited, Vickers Public Limited Company κατά της 9ης Αυγούστου 1995
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. στην υπόθεση Τ-541/93: Sean Coghlan κ.λπ. κατά Συμβου
 λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( ] )
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 24 της 31 . 1 . 1992. (Μερική διαγραφή)
 (95/C 299/40)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-541/93 , Sean Coughlan, James Connaughton ,
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-511/93 (') Gregory Walsh, Patrick Heffernan, Thomas Fitzsimons, Pat
 (95/C 299/37) rick Wall, Patrick Griffin και John Harris, εκπροσωπούμενοι
 από τον James O'Reilly, SC, και τη Philippa Watson , barrister,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) του Δικηγορικού Συλλόγου Ιρλανδίας, ενεργούντες κατόπιν
 παραγγελίας του Oliver Ryan-Purcell, solicitor, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το Fyfe Business Centre , 29 ,
 Με Διάταξη της 9ης Αυγούστου 1995 , o προεδρος του rue Jean-Pierre Brasseur, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ενώσεως (εκπρόσωποι: Arthur Brautigam και Michel
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 θέσεως Τ-511/93 : Freda Elsie Locke κ.λπ. κατά Συμβουλίου Bishop), υποστηριζομένου από την Εϊπιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Gérard Rozet και Xavier
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Lewis) και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Κοινοτήτων.
 της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς o J. D. Colahan
 και στη συνέχεια o S. T. Braviner), που έχει ως αντικείμενο την
 ί 1 ) ΕΕ αριθ . C 277 της 15 . 10. 1993 . ακύρωση , κατ' εφαρμογήντου άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ,
 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2187/93 του Συμβουλίου , της 22ας
 Ιουλίου 1993 , για την προσφορά αποζημιώσεως σε ορισμένο
 υς παραγωγούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων, οι
 οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριό
 τητά τους (ΕΕ αριθ . L 196, σ. 6), και, ειδικότερα, των άρθρων
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-529/93 (') του 8 και 14, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις
 (95/C 299/38) 9 Αυγούστου 1995 διάταξη με το εξής διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) 1 . Τα ονόματα των Sean Coughlan, Gregory Walsh, Patrick
 Heffernan, Patrick Wall και John Harris διαγράφονται
 Με Διάταξη της 10ης Αυγούστου 1995 , o προεδρος του από τον πίνακα των προσφευγόντων στην υπόθεση
 Τ-541/93.
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 θέσεως Τ-529/93: Wallace A. Rodgers, Teresa McVeigh, John 2. Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα, συμπε
 Rogan, Patrick O'Brien κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας λήψεως
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ασφαλιστικών μέτρων.
 (') ΕΕ αριθ. C 312 της 18. 11 . 1993.
 3. Οι παρεμβαίνοντες θα φέρουν τα δικά τους δικαστικά
 έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ. C 319 της 26. 11 . 1993.
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-540/93 (')
 (95/C 299/39) Διαγραφή της υποθεσεως Τ-550/93 (')
 (95/C 299/41 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με Διάταξη της 10ης Αυγούστου 1995, o προεδρος του
 πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των


text:
Με Διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995, o προεδρος του
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο τετάρτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 θέσεως Τ-540/93: Kathleen Early κατά Συμβουλίου της Ευρω Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ
 παϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή 550/93: Δημήτριος Μπενέκος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 των .
 κών Κοινοτήτων.
 r1 ) ΕΕ αριθ. C 312 της 18. 11 . 1993. (') ΕΕ αριθ. C 334 της 9. 12. 1993.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/21
 Αίτηση αναιρέσεως που κατέθεσε στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 η Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 15 Ιουλίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-389/10 και T-419/10
 (Υπόθεση C-505/15 P)
 (2015/C 406/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) (εκπρόσωποι: G. Belotti και P. Ziotti, δικηγόροι)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να μειώσει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην SLM, αφενός, ατομικά και, αφετέρου, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, λαμβάνοντας υπόψη κυρίως (i) τα πραγματικά περιστατικά που διαπιστώθηκαν κατά την πρωτοβάθμια δίκη· (ii) τις κατευθυντήριες οδηγίες για τον υπολογισμό των προστίμων, οι οποίες ίσχυαν κατά τον χρόνο των επίμαχων πραγματικών περιστατικών· (iii) τον περιθωριακό ρόλο και τη χρονικώς περιορισμένη συμμετοχή της αναιρεσείουσας στη σύμπραξη, η οποία άρχισε για την SLM κατά τα τέλη του 1999, τη μοναδική ημερομηνία για την οποία υπάρχουν στη δικογραφία συγκλίνοντα στοιχεία που μπορούν να την αποδείξουν με αδιαμφισβήτητο τρόπο·
 —
 να επιδικάσει δίκαιη αποζημίωση για τις διοικητικές καθυστερήσεις που σημειώθηκαν κατά την εξέταση από την Επιτροπή της αιτήσεως επιεικούς μεταχειρίσεως, αίτημα που αμελήθηκε εντελώς από το Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να αναγνωρίσει το ευεργέτημα της επιεικούς μεταχειρίσεως για τις καίριας σημασίας παραδοχές της αναιρεσείουσας·
 —
 να επιδικάσει δίκαιη αποζημίωση για την καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει στην ουσία τέσσερις λόγους αναιρέσεως προκειμένου να αποδείξει ότι το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 σε αναντιστοιχία με τα πραγματικά περιστατικά που διαπιστώθηκαν κατά την πρωτοβάθμια δίκη, επανακαθόρισε ανεπαρκώς το ποσό του προστίμου της αναιρεσείουσας παραβαίνοντας το άρθρο 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και παραβιάζοντας τις πάγιες αρχές του δικαίου της Ένωσης ως προς την αναλογικότητα των κυρώσεων για την καταπολέμηση των συμπράξεων και ως προς την υποχρέωση αιτιολογήσεως·
 —
 μη εφαρμόζοντας τις κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που ίσχυαν κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, παραβίασε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τη μη αναδρομικότητα του δυσμενέστερου ποινικού νόμου, και ειδικότερα το άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων·
 —
 άσκησε ελλιπώς τον δικαστικό του έλεγχο, κατά παράβαση επίσης του άρθρου 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, με πρόδηλη κακή χρήση όσων ανέκυψαν κατά τη διαδικασία, καθώς και με μεροληψία και ελαττωματική αιτιολογία·
 —
 παρέλειψε να λάβει θέση επί της καταγγελθείσας κακοδιοικήσεως της Επιτροπής σχετικά με τις καθυστερήσεις κατά την εξέταση της αιτήσεως επιεικούς μεταχειρίσεως, στην οποία η Επιτροπή απάντησε μόλις έξι έτη μετά την υποβολή της·
 —
 απέρριψε τις ιδιαιτερότητες της αιτήσεως επιεικούς μεταχειρίσεως και κατέληξε στο παράδοξο και προδήλως άδικο συμπέρασμα ότι μόνο οι πρωτεργάτες μιας συμπράξεως δύνανται να τύχουν της μειώσεως των κυρώσεων για την παρασχεθείσα συνεργασία, επειδή διαθέτουν στοιχεία πρόσθετης αξίας, τα οποία άλλες εταιρίες με περιθωριακό ρόλο στη σύμπραξη δεν δύνανται να έχουν·
 —
 εκδίδοντας απόφαση μετά από πέντε έτη, παρέβη το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, το οποίο εγγυάται


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/49
 Προσφυγή της Δημοκρατίας της Αυστρίας κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ασκήθηκε στις 30 Μαρτίου 2004 (με fax της 24ης Μαρτίου 2004)
 (Υπόθεση C-161/04)
 (2004/C 106/86)
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον Harald Dossi, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 30 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2327/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση ενός μεταβατικού συστήματος σημείων που εφαρμόζεται στα βαρέα φορτηγά οχήματα που διέρχονται από την Αυστρία για το έτος 2004 στο πλαίσιο μιας αειφόρου πολιτικής των μεταφορών (1)·
 —
 να καταδικάσει τους καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η Δημοκρατία της Αυστρίας υποστηρίζει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2327/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2003, πρέπει να ακυρωθεί για τους εξής λόγους:
 —
 Παραβίαση της κατά το πρωτογενές δικαίο αρχής της αναλογικότητας
 Λαμβανομένων υπόψη των επιστημονικώς τεκμηριωμένων προβλέψεων, ο επίμαχος κανονισμός είναι (απολύτως) ακατάλληλος για την επίτευξη του διαλαμβανόμενου στις αιτιολογικές σκέψεις στόχου του περιορισμού του όγκου της διελεύσεως των βαρέων φορτηγών οχημάτων στο πλαίσιο μιας μόνιμης και φιλικής προς το περιβάλλον λύσεως.
 Επιπλέον, ο επιβαλλόμενος από τον κανονισμό όγκος διελεύσεως είναι δυσανάλογος προς τα προβλεπόμενα για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρα.
 Βάσει προϋπολογισμού που κατήρτισε ο διαχειριστής του μέχρι πρότινος χρησιμοποιούμενου ηλεκτρονικού συστήματος οικοσημείων, υπολογίζεται ότι η αναγκαία για την εφαρμογή του επίμαχου κανονισμού μετατροπή ή αναβάθμιση του μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003 εφαρμοζόμενου συστήματος οικοσημείων, καθώς και οι τρέχουσες εργασίες εκμεταλλεύσεως και συντηρήσεως, συνεπάγονται συνολικό κόστος 9 εκατομμυρίων ευρώ.
 Δεδομένου ότι η εφαρμογή του επίμαχου κανονισμού, αφενός, θα συνεπαγόταν κόστος περίπου 9 εκατομμυρίων ευρώ και, αφετέρου, θα μπορούσε να «επιτύχει» μόνον αύξηση των εκπομπών, ο εν λόγω κανονισμός παραβιάζει την αρχή του πρωτογενούς δικαίου περί αναλογικότητας και πρέπει εξ αυτού του λόγου και μόνο να ακυρωθεί.
 —
 Παραβίαση της«ρήτρας οριζόντιας εφαρμογής» του άρθρου 6 ΕΚ για το περιβάλλον
 Ο επίμαχος κανονισμός δεν συμβαδίζει με την προβλεπόμενη στο άρθρο 6 ΕΚ εγγύηση μέγιστης και βέλτιστης προστασίας του περιβάλλοντος, δεδομένου ότι δεν επιφέρει μείωση, αλλά αύξηση των εκπομπών. Ως εκ τούτου, ο επίμαχος κανονισμός παραβαίνει (επίσης) το άρθρο 6 ΕΚ.
 —
 Παράβαση διατάξεων πρωτογενούς δικαίου του άρθρου 11 του Πρωτοκόλλου αριθμ. 9, για τις οδικές, σιδηροδρομικές και συνδυασμένες μεταφορές στην Αυστρία
 Περαιτέρω, ο επίμαχος κανονισμός είναι αντίθετος προς το κοινοτικό δίκαιο, διότι παραβαίνει διατάξεις πρωτογενούς δικαίου του Πρωτοκόλλου διελεύσεως. Το σύστημα οικοσημείων έπαυσε μεν να ισχύει με το πέρας του έτους 2003, πλην όμως εξακολουθεί να ισχύει ο στόχος του Πρωτοκόλλου διελεύσεως περί μόνιμης και φιλικής προς το περιβάλλον λύσης των προκαλούμενων από τις μεταφορές περιβαλλοντικών προβλημάτων.
 Η μεταβατική διάταξη του άρθρου 11 του Πρωτοκόλλου διελεύσεως δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η ρύθμιση περί προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας του πληθυσμού, περιλαμβανόμενη αρχικώς στη συμφωνία διελεύσεως μεταξύ


text:
ΕΟΚ και Αυστρίας και εν συνεχεία στο Πρωτόκολλο διελεύσεως, απλώς «λήγει» (χωρίς να αντικατασταθεί) μετά την πάροδο ορισμένης μεταβατικής προθεσμίας και υποχρεωτικώς «απορροφάται» από ένα κοινοτικό σύστημα που προβλέπει (κατά πολύ) κατώτερα επίπεδα προστασίας.
 Μια μεταβατική ρύθμιση αυτού του είδους θα έχανε την πρακτική αποτελεσματικότητά της και, εφόσον τα κράτη μέλη ως «συντάκτες των Συνθηκών» πράγματι επιθυμούσαν κάτι τέτοιο, τούτο θα έπρεπε να είναι ρητώς και σαφώς διατυπωμένο.
 Αν ο σκοπός του μεταβατικού καθεστώτος –προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας του πληθυσμού γενικώς και μείωση κατά 60 % των εκπομπών ΝΟx ειδικότερα– διατηρείται και μετά την πάροδο της μεταβατικής χρονικής περιόδου στις 31 Δεκεμβρίου 2003, τότε ο σκοπός αυτός, ως τμήμα του μεταβατικού πρωτοκόλλου και επομένως του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου, είναι δεσμευτικός για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
 Στην περίπτωση αυτή η Κοινότητα υποχρεούται να εξακολουθήσει να επιδιώκει τον σκοπό του μεταβατικού καθεστώτος. Διατάξεις του παράγωγου κοινοτικού δικαίου που παρεμποδίζουν την επίτευξη του σκοπού αυτού είναι παράνομες. Εν πάση περιπτώσει, ο επίμαχος κανονισμός δεν επιτυγχάνει τον δεσμευτικό σκοπό του Πρωτοκόλλου διελεύσεως και, ως εκ τούτου, παραβιάζει το πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο.
 Όπως προκύπτει από τη γνωμοδότηση περί μεταφορών και εκπομπών «Διέλευση βαρέων φορτηγών οχημάτων από την Αυστρία: απολογισμός και προοπτική», της 1ης Μαρτίου 2004, υπολογίζεται ότι –πέραν του γεγονότος ότι ο στόχος του Πρωτοκόλλου αριθμ. 9 της Πράξεως προσχωρήσεως του 1994 (ΕΕ C 241 της 29.8.1994, σ. 361), ήτοι η μείωση των εκπομπών οξειδίων του αζώτου σε 40 % της τιμής βάσεως, δεν επετεύχθη σε κανένα χρονικό σημείο της προβλεπόμενης χρονικής περιόδου ούτε και διαρκώς– η θέση σε ισχύ του επίμαχου κανονισμού θα επιφέρει αύξηση των εκπομπών. Οι εκπομπές αυτές μπορεί να ανέλθουν για το έτος 2006 έως και σε 133 %, ενδεχομένως μάλιστα έως και σε 260 % (σε σχέση με την προαναφερθείσα τιμή βάσεως).
 —
 Παραβίαση της κατά το πρωτογενές δίκαιο αρχής της ακρίβειας
 Ο επίμαχος κανονισμός είναι αντίθετος προς την προβλεπόμενη στο κοινοτικό δίκαιο αρχή της ακρίβειας και, ως εκ τούτου, παραβιάζει το πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο.
 (1) EE L 345, σ. 30.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Paris (Γαλλία) στις 9 Δεκεμβρίου 2014 — Genentech Inc. κατά Hoechst GmbH, πρώην Hoechst AG, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH
 (Υπόθεση C-567/14)
 (2015/C 073/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Paris
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Genentech Inc.
 Εναγόμενες: Hoechst GmbH, πρώην Hoechst AG, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιτίθενται οι διατάξεις του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ, νυν άρθρου 101 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε περίπτωση ακυρώσεως διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, στην ισχύ συμβάσεως περί παραχωρήσεως άδειας χρήσεως που επιβαρύνει τον κάτοχο της άδειας με τέλη για μόνη τη χρήση των δικαιωμάτων που συνδέονται με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας τα οποία αφορά η άδεια;


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/40
 Προσφυγή της 2ας Φεβρουαρίου 2015 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-17/15)
 (2015/C 127/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: D. Fouquet, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) περί μη τροποποιήσεως της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος για το έτος 2013.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ):
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 31ης Οκτωβρίου 2014 (HR.D.2/AS/ac/Ares82014), η οποία εκδόθηκε κατόπιν της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε ο ΖΖ (αριθ. R/781/14)·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να εκδώσει νέα απόφαση επί της προκειμένης υποθέσεως, σύμφωνη με τις κρίσεις του ΔΔΔ, με την οποία, ιδίως, θα διαγράφεται η αμφισβητούμενη πρόταση από την έκθεση του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 13.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/22
 Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2016 — RA κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση T-874/16)
 (2017/C 046/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: RA (Πόλη του Λουξεμβούργου, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Καθού: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 4ης Μαρτίου 2016 περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 11·
 —
 να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ο προσφεύγων προβάλλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας όσον αφορά το ισχύον στο Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύστημα προαγωγών, το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή με την απόφαση 53-2014 περί προαγωγών, καθόσον επηρεάζει τη δυνατότητα της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) να προβαίνει σε μεθοδικό εντοπισμό των διαφορών ως προς τον τρόπο αξιολογήσεως των υπαλλήλων όπως αυτός εφαρμόζεται από τους διάφορους βαθμολογητές του θεσμικού οργάνου ανάλογα με την υποκειμενικότητα του καθενός.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση της 4ης Μαρτίου 2016 περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 11 αντιβαίνει στο άρθρο 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μέτρο κατά το οποίο η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν προέβη σε συγκριτική εξέταση των προσόντων του προσφεύγοντος επί ίσοις όροις και κατ’ αντικειμενικό τρόπο, βάσει συγκρίσιμων πηγών πληροφοριών και στοιχείων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η αιτιολογία που παρασχέθηκε με την απορριπτική της διοικητικής ενστάσεως απάντηση καταδεικνύει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πολλαπλώς πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/36
 Προσφυγή του Βασιλείου της Ισπανίας κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση C-442/04)
 (2004/C 300/70)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από τον Enrique Braquehais Conesa, Abogado del Estado, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 21 Οκτωβρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1 έως 6 του κανονισμού (ΕΚ) 1415/2004 (1) του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 2004, για καθορισμό της μέγιστης ετήσιας αλιευτικής προσπάθειας για ορισμένες ζώνες και τύπους αλιείας, εφαρμοστικά των άρθρων 3 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) 1954/2003 (2) του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2847/93 (3) και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 685/95 (4) και (ΕΚ) αριθ. 2027/95 (5) και
 —
 να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
 α)
 διότι ο προσβαλλόμενος με την παρούσα προσφυγή κανονισμός (ΕΚ) 1415/2004 εκδόθηκε προς εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΚ) 1954/2003 και ειδικότερα των άρθρων του 3 και 6, που αφορούν τη μέγιστη ετήσια αλιευτική προσπάθεια για κάθε κράτος μέλος και για τις διάφορες ζώνες και τύπους αλιείας που προβλέπονται στις προαναφερθείσες διατάξεις, κανονισμού για την ακύρωση του οποίου έχει ασκηθεί προσφυγή από το Βασίλειο της Ισπανίας (υπόθεση C-36/04), στις οποίες λαμβάνονται υπόψη ως περίοδος αναφοράς τα έτη 1998 έως 2002, γεγονός το οποίο συνιστά δυσμενή διάκριση λόγω εθνικότητας εις βάρος του ισπανικού στόλου, δεδομένου ότι κατά τα εν λόγω έτη, δυνάμει των διατάξεων της Πράξεως Προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και των κανονισμών (ΕΚ) 685/95 και 2027/95, ο ισπανικός στόλος είχε περιορισμένη πρόσβαση στις ζώνες ICES Vb, VI, VII και VIII a, b, d και e,
 β)
 διότι ο καθορισμός ευαίσθητης ζώνης στον οποίον αναφέρεται το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 1954/2003, προς εφαρμογήν του οποίου εκδόθηκε ο προσβαλλόμενος κανονισμός (ΕΚ) 415/2004, εισάγει επίσης δυσμενή διάκριση για τον ισπανικό στόλο, λαμβανομένου υπόψη ότι η νέα ευαίσθητη ζώνη συμπίπτει εν μέρει με το λεγόμενο «Irish box» στο οποίο εφαρμόζονταν περιορισμοί εις βάρος του ισπανικού στόλου, δυνάμει της Πράξεως Προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Κατάχρηση εξουσίας:
 διότι η προστασία της ευαίσθητης ζώνης που διέπεται από το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 1954/2003 προς εφαρμογήν του οποίου εκδόθηκε ο προσβαλλόμενος κανονισμός (ΕΚ) 1415/2004 θα έπρεπε να επιτυγχάνεται διά της εφαρμογής των διαδικασιών που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) 850/1998, με τον οποίον καθιερώνονται τεχνικά μέτρα προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών και ο οποίος αφορά όλες τις περιοχές οι οποίες αποδεικνύεται επιστημονικώς ότι πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές.
 (1) ΕΕ L 258 της 5.8.2004, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 289 της 7.11.2003, σ. 1.
 (3) EE L 261 της 20.10.1993, σ. 1.
 (4) ΕΕ L 71 της 31.3.1995, σ. 5.
 (5) ΕΕ L 199, της 24.8.1995,


text:
C 84/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 — α ́ρθρα 6, 7 και 23 της legge provinciale della — ́αρθρο 3 του decreto del presidente della Repubblica 7,
 Provincia autonoma di Trento 35, της 2ας Σεπτεμ- της 15ης Ιανουαρι ́ου 1972·
 βρι ́ου 1978,
 — ́αρθρο 2, στοιχει ́α c και d, ́αρθρο 3, πρω ́ το εδα ́φιο,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 59 ́εως 61 στοιχει ́α b και c, και ́αρθρο 5, πρω ́ το εδα ́φιο, στοι-
 και 63 ́εως 66 της Συνθη ́κης, καθω ́ς και απο ́ τα α ́ρθρα 52 χει ́ο a, της legge regionale della Liguria 12, της
 και 54 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, 3ης Νοεμβρι ́ου 1972·
 α ́ρθρα 43 ΕΚ και 44 ΕΚ), 55 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 — ́αρθρο 8, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο d, της legge regionale
 α ́ρθρο 45 ΕΚ), 56 και 57 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν del Veneto 35, της 2ας Αυγου ́στου 1988·
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 46 ΕΚ και 47 ΕΚ) και 58 της
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 48 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο — ́αρθρο 8, δευ ́τερο εδα ́φιο, και ́αρθρο 11, πρω ́ το
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, εδα ́φιο, της legge regionale dell’Emilia-Romagna 43, της
 S. von Bahr (εισηγητη ́), A. La Pergola, L. Sevón και 26ης Μαι ̈́ου 1980, και
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber γραμ-
 ματε ́ας: R. Grass εξε ́δωσε στις 15 Ιανουαρι ́ου 2002, — ́αρθρα 5, 13, 14 και ́αρθρο 15, πρω ́ το εδα ́φιο,
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στοιχει ́ο a, της legge regionale del Friuli Venezia
 Giulia 10, της 23ης Φεβρουαρι ́ου 1981,
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ τις ακο ́λουθες παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 59
 διατα ́ξεις: ́εως 61 και 63 ́εως 66 της Συνθη ́κης, καθω ́ ς και απο ́
 τα ́αρθρα 52 και 54 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 — ́αρθρο 2, πρω ́ το εδα ́φιο, και ́αρθρο 7 του regio decreto- τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 43 ΕΚ και 44 ΕΚ), 55 της Συνθη ́κης
 legge 454, της 29ης Ιανουαρι ́ου 1934· ΕΚ (νυν ́αρθρο 45 ΕΚ), 56 και 57 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν,
 κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 46 ΕΚ και 47 ΕΚ) και 58
 — ́αρθρο 2, πρω ́ το εδα ́φιο, του decreto del presidente della της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 48 ΕΚ).
 Repubblica 7, της 15ης Ιανουαρι ́ου 1972·
 3) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 — ́αρθρο 2, παρα ́γραφοι 4, 6 και 7, του decreto del
 presidente della Repubblica 390, της 18ης Απριλι ́ου 4) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α


text:
στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 1994·
 (1) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 — ́αρθρο 4 της legge regionale della Liguria 40, της
 14ης Ιουλι ́ου 1978·
 — ́αρθρο 6, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α e, f και h, και
 ́αρθρο 7 της legge regionale del Veneto 35, της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 2ας Αυγου ́στου 1988·
 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 — ́αρθρο 4 και ́αρθρο 5, ́εκτο εδα ́φιο, στοιχει ́α a και c,
 ́αρθρο 6, πρω ́ το εδα ́φιο, ́αρθρο 8, πρω ́ το και δευ ́τερο της 24ης Ιανουαρι ́ου 2002
 εδα ́φιο, και ́αρθρο 16, πρω ́ το εδα ́φιο, της legge
 regionale dell’Emilia-Romagna 43, της 26ης Μαι ̈́ου στην υπο ́θεση C-466/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 1980· τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 — ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο c, και παρα ́γραφος 2, («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Περιβα ́ λλον — Απο ́βλητα
 ́αρθρο 15, παρα ́γραφος 3, της legge regionale della — Οδηγι ́ες 75/442/ΕΟΚ, 91/689/ΕΟΚ και 94/62/ΕΚ —
 Lombardia 45, της 29ης Απριλι ́ου 1980· Σχε ́δια διαχειρι ́σεως αποβλη ́των»)
 — ́αρθρα 3 και 4 και ́αρθρο 8, τελευται ́ο εδα ́φιο, (2002/C 84/22)
 της legge regionale del Friuli Venezia Giulia 10, της
 23ης Φεβρουαρι ́ου 1981, και ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 — ́αρθρα 3, 5 και 12 της legge provinciale di Trento 35, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 της 2ας Σεπτεμβρι ́ου 1978, στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 59 της
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 49 ΕΚ), Στην υπο ́θεση C-466/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 60 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 50 ΕΚ), 61, 63 και 64 (εκπρο ́σωποι: L. Ström και G. Bisogni) κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 51 (εκπρο ́σωπος: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον P. G. Ferri),
 ΕΚ, 52 ΕΚ και 53 ΕΚ) και 65 και 66 της Συνθη ́κης ΕΚ με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη
 (νυν ́αρθρα 54 ΕΚ και 55 ΕΚ). ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́ τα στοιχει ́α που αφορου ́ν τα σχε ́δια
 διαχειρι ́σεως και διαθε ́σεως των αποβλη ́των, των επικι ́νδυνων
 2) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ τις ακο ́λουθες αποβλη ́των, των συσκευασιω ́ν και των απορριμμα ́των συσκευασι ́ας,
 διατα ́ξεις: παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 7 της οδηγι ́ας
 ---pagebreak--- 6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/15
 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α
 των στερεω ́ν αποβλη ́των (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 86),


text:
ο ́πως ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́, αφενο ́ς, Clean Car Autoservice
 18ης Μαρτι ́ου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), 6 της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ GmbH και, αφετε ́ρου, Stadt Wien και Republik Österreich, η
 του Συμβουλι ́ου, της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για τα επικι ́νδυνα ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του
 απο ́βλητα (ΕΕ L 377, σ. 20), και 14 της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ του α ́ρθρου 104, παρα ́γραφος 5, πρω ́το εδα ́φιο, του Κανονισμου ́
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμ- ∆ιαδικασι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου, στην κωδικοποιημε ́νη του μορφη ́
 βρι ́ου 1994, για τις συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα συσκευασι ́ας 1999/C 65/01, της 6ης Μαρτι ́ου 1999 (ΕΕ C 65, σ. 1), το
 (ΕΕ L 365, σ. 10), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τη Ν. Colneric, προ ́εδρο
 απο ́ την Ν. Colneric, προ ́εδρο τμη ́ματος, και τους R. Schintgen και του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́ουσα του ́εκτου τμη ́ματος, και
 Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, τους C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (εισηγητη ́) και
 γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed,
 24 Ιανουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 στις 6 ∆εκεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ανακοινω ́ νοντας στην Επιτροπη ́
 τα στοιχει ́α που αφορου ́ν τα σχε ́δια διαχειρι ́σεως και δια- Το ́αρθρο 104, παρα ́γραφος 5, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 θε ́σεως των αποβλη ́των και των επικι ́νδυνων αποβλη ́των του ∆ικαστηρι ́ου, στην κωδικοποιημε ́νη του μορφη ́ 1999/C
 για τις περιφε ́ρειες της Σικελι ́ας και της Basilicata και 65/01, της 6ης Μαρτι ́ου 1999, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την
 τα στοιχει ́α που αφορου ́ν τα σχε ́δια διαχειρι ́σεως των ́εννοια ́οτι η εκκαθα ́ριση των εξο ́δων στα οποι ́α υποβα ́λλονται οι
 συσκευασιω ́ ν και των απορριμμα ́των συσκευασι ́ας για το δια ́δικοι της κυ ́ριας δι ́κης, στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας εκδο ́σεως
 συ ́νολο των περιφερειω ́ ν της Ιταλι ́ας, παρε ́βη τις υποχρεω
 ́- προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που καθιερω ́ νει το ́αρθρο 234 ΕΚ,
 σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 7 της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ διε ́πεται απο ́ τους κανο ́νες του εσωτερικου ́ δικαι ́ου που τυγχα ́νουν
 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́των


text:
στερεω ́ν εφαρμογη ́ς στη διαφορα ́ της οποι ́ας ́εχει επιληφθει ́ το αιτου ́ν
 αποβλη ́των, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α δικαστη ́ριο, υπο ́ την προϋπο ́θεση ́οτι οι κανο ́νες αυτοι ́ δεν ει ́ναι
 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991, λιγο ́τερο ευνοϊκοι ́απο ́ τους σχετικου ́ς με παρεμφερει ́ς διαδικασι ́ες
 6 της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της επι ́ παρεμπιπτο ́ντων ζητημα ́των που ενδε ́χεται να ανακυ ́ψουν
 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1991, για τα επικι ́νδυνα απο ́βλητα, και στο πλαι ́σιο παρο ́μοιας δι ́κης συ ́μφωνα με το εθνικο ́ δι ́καιο.
 14 της οδηγι ́ας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 και του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994, για τις
 συσκευασι ́ες και τα απορρι ́μματα συσκευασι ́ας. (1) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 34 της 5.2.2000.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 10ης Ιανουαρι ́ου 2002
 της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-480/99 P: Gerry Plant κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 στην υπο ́θεση C-472/99 (αι ́τηση του Landesgericht für των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Zivilrechtssachen Wien για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): Clean Car Autoservice GmbH κατα ́ Stadt
 Wien, Republik Österreich (1) («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως δυνα ́μει
 του α ́ρθρου 33 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ — Παραδεκτο ́ —
 («'Αρθρο 234 ΕΚ — ∆ικαστικα ́ ́εξοδα των διαδι ́κων της Αρχη ́ της εκατε ́ρωθεν ακροα ́σεως ενω ́ πιον δικαστηρι ́ου»)
 κυ ́ριας δι ́κης — 'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 5, του Κανο-
 νισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») (2002/C 84/24)
 (2002/C 84/23)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-472/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Στην υπο ́θεση C-480/99 P, Gerry Plant κ.λπ. (εκπρο ́σωποι:
 Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρι ́α) προς το B. Hewson, barrister, εντολοδο ́χος του T. Graham, solicitor), με


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/17
 Αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2011 από την Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 3 Μαρτίου 2011 στην υπόθεση T-589/08, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-235/11 P)
 2011/C 211/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών, Πληροφορικής και Τηλεματικής AE (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: N. Κορογιαννάκης και M. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Έτερος διάδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (DG ENVI) να μην δεχθεί τις προσφορές που υπέβαλε η αναιρεσείουσα για καθεμία από τις τρεις παρτίδες του ανοικτού διαγωνισμού ENV.C2/FRA/2008/0017 «Σύμβαση πλαίσιο για την ανταλλαγή δικαιωμάτων εκπομπής CITL/CR» (2008/S 72 096229) και να αναθέσει καθεμία από τις παρτίδες του διαγωνισμού σε άλλο υποβαλόντα προσφορά·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου να εκτιμηθούν τα ζητήματα που δεν επιλύθηκαν στο πλαίσιο της εξετάσεως των δύο παρτίδων, περιλαμβανομένου του αιτήματος αποζημιώσεως το οποίο δεν έχει ακόμη εξεταστεί από το Γενικό Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της αρχικής διαδικασίας, ακόμη και σε περίπτωση απορρίψεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, καθώς και των δικαστικών εξόδων της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, αν αυτή γίνει δεκτή.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και ανεπαρκή αιτιολογία·
 —
 το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 100, παράγραφος 2, του Δημοσιονομικού Κανονισμού (1), καθώς και του άρθρου 149 των κανόνων εφαρμογής του Κανονισμού (2), κατά την εκτίμηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει η αναθέτουσα αρχή·
 —
 το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο απορρίπτοντας τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας περί παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
 (1) ΕΕ L 248, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 357, σ. 1.


text:
 22.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/13
 Αγωγή της 19ης Ιουλίου 2007 — Agrícola del Sureste κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-268/07)
 (2007/C 223/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: S. Coop. Agrícola del Sureste (Murcia, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Ortiz Blanco, δικηγόρος)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί με την απόφασή του την αγωγή αποζημιώσεως, βάσει του άρθρου 288 ΕΚ, και να αναγνωρίσει το δικαίωμα της ενάγουσας να λάβει από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, που ευθύνονται εις ολόκληρον, αποζημίωση συνολικού ύψους εκατόν σαράντα δύο χιλιάδων πεντακοσίων ογδόντα πέντε ευρώ (EUR 142 585),
 —
 να καταδικάσει τα εναγόμενα κοινοτικά όργανα στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση T-217/07, Las Palmeras κατά Συμβουλίου και Επιτροπής.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/38
 Προσφυγή της 10ης Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-548/07)
 (2008/C 22/68)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και M. van Beek)
 Καθής: η Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 96/34/ΕΚ (1) σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES, και ειδικότερα δυνάμει των ρητρών 1 παράγραφος 2, 2 παράγραφος 1, 2 παράγραφος 3 στοιχείο β), 2 παράγραφος 3 στοιχεία ε) και στ), 2 παράγραφος 4 και 2 παράγραφος 6 της συμφωνίας που επισυνάπτεται στην εν λόγω οδηγία.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική δαπάνη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η Επιτροπή, αφού εξέτασε το σύνολο της ελληνικής νομοθεσίας για τη μεταφορά στην ελληνική έννομη τάξη της οδηγίας 96/34/ΕΚ σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES, διαπίστωσε ότι διατηρείται ελλειπής και εσφαλμένη μεταφορά ορισμένων ρητρών της ως άνω συμφωνίας-πλαισίου που επικυρώθηκε με την εν λόγω οδηγία αναφορικά με τους εργαζομένους στο εμπορικό ναυτικό.
 2.
 Ειδικότερα, η σχετική ελληνική νομοθεσία η οποία επικυρώνει συλλογικές συμβάσεις του τομέα έχει περιορισμένο πεδίο εφαρμογής εφόσον δεν εφαρμόζεται στους εργαζομένους όλων των εμπορικών πλοίων.
 3.
 Επιπλέον, για να αναγνωρισθεί δικαίωμα γονικής άδειας στους ως άνω εργαζομένους πρέπει, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, να τηρούνται οι εξής επιπλέον των οριζομένων στην ως άνω οδηγία προϋποθέσεις:
 —
 προϋπηρεσία 12 μηνών στο ίδιο πλοίο,
 —
 απασχόληση τουλάχιστον 30 ατόμων στο εν λόγω πλοίο,
 —
 αποδεδειγμένη απασχόληση του άλλου γονέα εκτός αυτού,
 —
 χαρακτηρισμός ως νέας σύμβασης ναυτολόγησης της επανόδου από τη γονική άδεια και απαιτούμενη ελάχιστη εκ νέου διάρκεια εργασίας 6 ή 7 μηνών,
 —
 ανάληψη εξόδων αποστολής αντικαταστάτη από το ναυτικό,
 —
 εφαρμογή της εν λόγω εθνικής νομοθεσίας μόνο στις συμβάσεις ναυτολόγησης που αρχίζουν μετά την έναρξη της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων,
 —
 χαρακτηρισμός εμπορικών υποχρεώσεων ως λόγων ανωτέρας βίας για τη μη χορήγηση γονικής άδειας.
 4.
 Τέλος, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει στις συλλογικές συμβάσεις ούτε στις Υπουργικές Αποφάσεις που τις επικυρώνουν, καμία αναφορά στο θέμα της προστασίας των εργαζομένων από απόλυση λόγω αίτησης ή λήψης γονικής άδειας.
 5.
 Επομένως, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 96/34/ΕΚ και ειδικότερα δυνάμει των ρητρών 1 παράγραφος 2, 2 παράγραφος 1, 2 παράγραφος 3 στοιχείο β), 2 παράγραφος 3 στοιχεία ε) και στ), 2 παράγραφος 4 και 2 παράγραφος 6 της συμφωνίας-πλαίσιο για τη γονική άδεια που επισυνάπτεται στην εν λόγω οδηγία.
 (1) EE L 145, της 19.6.1996, σ. 4.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour du travail de Bruxelles (Βέλγιο) στις 10 Ιουνίου 2015 — Office national de l’emploi (ONEm), M κατά M, Office national de l'emploi (ONEm), Caisse Auxiliaire de Paiement des Allocations de Chômage (CAPAC)
 (Υπόθεση C-284/15)
 (2015/C 279/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour du travail de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούντες: Office national de l’emploi (ONEm), M
 Εφεσίβλητοι: M, Office national de l’emploi (ONEm), Caisse Auxiliaire de Paiement des Allocations de Chômage (CAPAC)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 67, παράγραφος 3, του κανονισμού 1408/71 (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εμποδίζει τα κράτη μέλη να αρνηθούν τον συνυπολογισμό των περιόδων εργασίας που απαιτούνται για την επιλεξιμότητα προς χορήγηση επιδόματος ανεργίας, το οποίο αποσκοπεί στη συμπλήρωση των εισοδημάτων από εργασία μερικής απασχολήσεως, όταν ουδεμία περίοδος ασφαλίσεως ή εργασίας στον εν λόγω κράτος μέλος έχει προηγηθεί της απασχολήσεως στην εργασία αυτή;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, είναι το άρθρο 67, παράγραφος 3, του κανονισμού κοινωνικής ασφαλίσεως 1408/71 συμβατό, ιδίως, προς:
 —
 το άρθρο 48 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η προϋπόθεση στην οποία το εν λόγω άρθρο 67, παράγραφος 3, υπάγει τον συνυπολογισμό των περιόδων εργασίας περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και την πρόσβασή τους σε ορισμένες θέσεις εργασίας μερικής απασχολήσεως,
 —
 το άρθρο 45 ΣΛΕΕ, το οποίο «συνεπάγεται την κατάργηση κάθε διακρίσεως λόγω ιθαγενείας μεταξύ των εργαζομένων των κρατών μελών, όσον αφορά την απασχόληση, την αμοιβή και τους άλλους όρους εργασίας» και προβλέπει το δικαίωμα των εργαζομένων «να αποδέχονται κάθε πραγματική προσφορά εργασίας» (περιλαμβανομένης της εργασίας μερικής απασχολήσεως), «να διακινούνται ελεύθερα για τον σκοπό αυτό εντός της επικρατείας των κρατών μελών» όπου και να διαμένουν «με τον σκοπό να ασκούν εκεί ορισμένη εργασία σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που διέπουν την απασχόληση των εργαζομένων υπηκόων αυτού του κράτους μέλους»,
 —
 το άρθρο 15, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο ορίζει ότι «κάθε πολίτης της Ένωσης είναι ελεύθερος να αναζητά απασχόληση, να εργάζεται, (...) σε κάθε κράτος μέλος»;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996 (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1606/98 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998 (ΕΕ L 209, σ. 1, στο εξής: κανονισμός κοινωνικής ασφαλίσεως 1408/71).


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/29
 Προσφυγή της 4 Ιανουαρίου 2008 — Κοινότητα Γραμματικού κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση Τ-13/08)
 (2008/C 79/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Κοινότητα Γραμματικού (Αθήνα, Ελλάς) (δικηγόροι: Α. Παπακωνσταντίνου, Μ. Χαϊνταρλής)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση Ε(2004) 5509 της 21ης Δεκεμβρίου 2004 της Επιτροπής, σχετικά με τη χορήγηση συνδρομής από το Ταμείο Συνοχής για το έργο «Κατασκευή Χώρου Υγειονομικής Ταφής Αποβλήτων (Χ.Υ.Τ.Α) στην Ο.Ε.Δ.Α. Βορειοανατολικής Αττικής στη θέση “Μαύρο Βουνό Γραμματικού” στην Ελληνική Δημοκρατία»·
 —
 σε περίπτωση αμφιβολιών να διαταχθεί αυτοψία στον επίμαχο χώρο του έργου και να ζητηθούν ανεξάρτητες τεχνικές γνωματεύσεις προς επίρρωσιν των ισχυρισμών της προσφεύγουσας·
 —
 να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σχετικά με το έννομο συμφέρον άσκησης της προσφυγής ακύρωσης βάσει του άρθρου 230 ΕΚ, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία αποβλέπει στη δημιουργία Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (Χ.Υ.Τ.Α) σε έκταση η οποία περιλαμβάνεται εντός της περιφέρειας της Κοινότητας Γραμματικού, την αφορά άμεσα και ατομικά, καθότι αποτελεί δημόσιο φορέα για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος στην περιοχή του χρηματοδοτούμενου έργου.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, του περιεχομένου της οποίας υποστηρίζει ότι έλαβε γνώση την 9η Νοεμβρίου 2007, παραβιάζει τόσο σειρά διατάξεων του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου για την προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος, όσο και διατάξεων παράγωγου κοινοτικού δικαίου που τις εξειδικεύουν.
 Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα επικαλείται ότι η χρηματοδότηση του έργου αντίκειται στους στόχους της διατήρησης, της προστασίας και της βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος, της προστασίας της δημόσιας υγείας, καθώς και της συνετούς και ορθολογικής χρησιμοποίησης των φυσικών πόρων. Επίσης, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής καταστρατηγεί πρωτίστως τις διατάξεις των άρθρων 3, 4 και 6 της Οδηγίας 75/442 (1) και των άρθρων 3 και 4 της Οδηγίας 91/156 (2), οι οποίες θέτουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις στους τομείς της πρόληψης, μείωσης της παραγωγής και της βλαπτικότητας των αποβλήτων.
 Τέλος, κατά την προσφεύγουσα, είναι προφανές ότι η δημιουργία εγκατάστασης διαχείρισης και διάθεσης απορριμμάτων εντός μιας προστατευόμενης περιοχής σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έργο επιλέξιμο προς χρηματοδότηση από ένα χρηματοδοτικό εργαλείο, όπως το Ταμείο Συνοχής, το οποίο χρηματοδοτεί εξ ορισμού μόνον έργα σύμφωνα με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος.
 (1) Οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 194, σ. 39).
 (2) Οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 78, σ. 32).


text:
 23.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/13
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιανουαρίου 2013 — Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-274/12) (1)
 (Προσφυγή κατά παραλείψεως - Εξάλειψη του αντικειμένου της διαφοράς - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως - Αγωγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2013/C 55/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alfastar Benelux SA (Ixelles, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: N. Κεραμιδάς και N. Κορογιαννάκης, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Μ. Βιτσεντζάτος και Ε. Χατζηιωακειμίδου)
 Αντικείμενο
 Αφενός, προσφυγή με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί ότι το Συμβούλιο, παραλείποντας να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Οκτωβρίου 2011, T-57/09, Alfastar Benelux κατά Συμβουλίου (δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 266 ΣΛΕΕ, και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως δυνάμει του άρθρου 340 ΣΛΕΕ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής που άσκησε η Alfastar Benelux SA ζητώντας να διαπιστωθεί παράλειψη.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως που άσκησε η Alfastar Benelux ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 3)
 Η Alfastar Benelux φέρει το 50 % των δικαστικών της εξόδων, καθώς και το 50 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο φέρει το 50 % των δικαστικών του εξόδων, καθώς και το 50 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Alfastar Benelux.
 (1) EE C 243 της 11.8.2012.


text:
 14.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/14
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου 2011 — Pukka Luggage κατά ΓΕΕΑ — Azpiroz Arruti (PUKKA)
 (Υπόθεση T-483/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος PUKKA - Ανακοπή του δικαιούχου των εθνικών και κοινοτικών εικονιστικών σημάτων που περιλαμβάνουν το λεκτικό στοιχείο pukas - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Μερική απόρριψη της καταχωρίσεως)
 2012/C 13/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Pukka Luggage Company Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Gilbert και M. Blair, solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Jesús Miguel Azpiroz Arruti (San Sebastián, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Ιουλίου 2010 (υπόθεση R 1175/2008-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Jesús Miguel Azpiroz Arruti και The Pukka Luggage Company Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την The Pukka Luggage Company Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/26
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2008 — De Smedt κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-66/08)
 (2008/C 247/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Emile De Smedt (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και λοιποί (Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των ατομικών αποφάσεων της ΑΔΑ περί αρνήσεως χορηγήσεως στους προσφεύγοντες των αποζημιώσεων για εκ περιτροπής υπηρεσία που προβλέπονται από το άρθρο 56α του ΚΥΚ, σύμφωνα με τον κανονισμό 1873/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2006, ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό 300/76 περί καθορισμού των κατηγοριών των δικαιούχων, των προϋποθέσεων χορηγήσεως και του ύψους των αποζημιώσεων αυτών, και των αποζημιώσεων που προβλέπονται από το άρθρο 56β του ΚΥΚ, σύμφωνα με τον κανονισμό 1945/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2006, ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό 495/77 περί καθορισμού των κατηγοριών των δικαιούχων, των προϋποθέσεων χορηγήσεως και του ύψους των αποζημιώσεων που δύνανται να χορηγηθούν στους υπαλλήλους που υπόκεινται συχνά σε περιορισμούς.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει τις ατομικές αποφάσεις της ΑΔΑ περί αρνήσεως χορηγήσεως στους προσφεύγοντες των αποζημιώσεων για εκ περιτροπής υπηρεσία που προβλέπονται από το άρθρο 56α του ΚΥΚ, σύμφωνα με τον κανονισμό 1873/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2006, ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό 300/76 περί καθορισμού των κατηγοριών των δικαιούχων, των προϋποθέσεων χορηγήσεως και του ύψους των αποζημιώσεων αυτών,
 —
 να ακυρώσει τις ατομικές αποφάσεις της ΑΔΑ περί αρνήσεως χορηγήσεως στους προσφεύγοντες των αποζημιώσεων που προβλέπονται από το άρθρο 56β του ΚΥΚ, σύμφωνα με τον κανονισμό 1945/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2006, ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό 495/77 περί καθορισμού των κατηγοριών των δικαιούχων, των προϋποθέσεων χορηγήσεως και του ύψους των αποζημιώσεων που δύνανται να χορηγηθούν στους υπαλλήλους που υπόκεινται συχνά σε περιορισμούς,
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ευφροσύνης Αλεξιάδου
 (Υπόθεση C-436/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση σχετικά με το σχέδιο αναπτύξεως τεχνολογίας για την παραγωγή αδιάβροχου δέρματος - Επιστροφή προκαταβληθέντων ποσών - Τόκοι)
 (2009/C 6/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Δ. Τριανταφύλλου)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Ευφροσύνη Αλεξιάδου (εκπρόσωποι: Χ. Ματέλλας, δικηγόρος και E. Αλεξιάδου)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2007 Τ-312/05, Επιτροπή κατά Αλεξιάδου, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε αγωγή στηριζόμενη σε ρήτρα διαιτησίας με αίτημα να υποχρεωθεί η εναγομένη να επιστρέψει το ποσό της προκαταβολής που χορήγησε η Επιτροπή στο πλαίσιο συμβάσεως σχετικά με σχέδιο αναπτύξεως τεχνολογίας προοριζόμενης για την παραγωγή αδιάβροχων δερμάτινων ειδών (σύμβαση G1ST-CT-2002-50227).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 12ης Ιουλίου 2007, T 312/05, Επιτροπή κατά Αλεξιάδου.
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 269 της 10.11.2007.


text:
C 213/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- 2 Ιουλίου 2003, το Cour d’appel de Bruxelles, στο πλαίσιο της
 βαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με διαφοράς μεταξύ Βελγικό ∆ημόσιο και S.A. Temco Europe που
 απόφαση της 27ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Α. H. Kuipers εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 κατά Productschap Zuivel προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 (Υπόθεση C-283/03)
 Μπορεί να ερμηνευθεί το άρθρο 13, Β, στοιχείο β', της έκτης
 οδηγίας υπό την έννοια ότι συνιστούν μίσθωση ακινήτων κατά το
 (2003/C 213/26) κοινοτικό δίκαιο συμφωνίες που στο βελγικό δίκαιο λαμβάνουν τη
 μορφή μη τυποποιημένης συμβάσεως, με την οποία μια εταιρία
 παραχωρεί ταυτόχρονα με διαφορετικές συμβάσεις σε συνδεδεμέ-
 νες μ' αυτήν εταιρίες ένα προσωρινό δικαίωμα κατοχής στο ίδιο
 Με απόφαση της 27ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη κτήριο έναντι καταβολής ποσού καθοριζόμενου ουσιαστικά σε
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνάρτηση με την καταλαμβανόμενη επιφάνεια, λαμβανομένου
 30 Ιουνίου 2003, το College van Beroep voor het bedrijfsleven, υπόψη ότι η προσωρινότητα αντισταθμίζεται από το γεγονός ότι
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Α. H. Kuipers και Productschap οι προς ους η παραχώρηση και ο παραχωρών έχουν κοινή διοίκηση,
 Zuivel που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την ή, άλλως ειπείν, περιλαμβάνει η αυτοτελής έννοια του κοινοτικού
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: δικαίου «μίσθωση ακινήτων» του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της
 έκτης οδηγίας ( 1) τη χρήση ακινήτου εξ επαχθούς αιτίας για
 1) Είναι ένα εθνικό σύστημα, όπως το επίμαχο σύστημα σκοπούς ξένους προς την οικονομική δραστηριότητα του υποκεί-
 μειώσεων και αυξήσεων αναλόγως της ποιότητας του νωπού μενου σε φόρο — σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 44,
 γάλακτος που παραδίδεται σε γαλακτοκομείο, συμβατό με παράγραφος 3, περίπτωση 2 in fine, του βελγικού Κώδικα
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) 804/68 (1) περί κοινής οργανώσεως ΦΠΑ —, ήτοι την προσωρινή παραχώρηση για αόριστο χρονικό
 αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών διάστημα και έναντι καταβολής μηνιαίου μισθώματος, ακόμη και
 προϊόντων, και ειδικότερα με την κατά το άρθρο του 24, στην περίπτωση που αυτό είναι κυμαινόμενο και εξαρτώμενο
 παράγραφος 2 [νυν, μετά την έκδοση του κειμένου όπως έχει μερικώς από τα οικονομικά αποτελέσματα του αντισυμβαλλομέ-
 με όλες τις τροποποιήσεις του, άρθρο 38, παράγραφος 2, του νου, o οποίος απολαύει μη αποκλειστικό δικαίωμα κατοχής,
 κανονισμού (ΕΟΚ) 1255/99], απαγόρευση της «αμβλύνσεως λαμβανομένου υπόψη ότι η προσωρινότητα αντισταθμίζεται από
 των διαφορών των τιμών»; το γεγονός ότι ο προς ον η παραχώρηση και ο παραχωρών έχουν
 κοινή διοίκηση;
 2) Είναι ένα εθνικό σύστημα όπως το επίμαχο σύστημα αυξήσεων
 αναλόγως της ποιότητας του νωπού γάλακτος που παραδίδε-
 ται σε γαλακτοκομείο, ασύμβατο με την κατά το άρθρο 24, (1 ) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977,
 παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 απαγόρευση περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών
 των ενισχύσεων; με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθε-
 μένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001,
 3) Αν στο δεύτερο


text:
ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, πρέπει σ. 49).
 ένα τέτοιο εθνικό σύστημα να θεωρηθεί μέτρο ενισχύσεως
 του οποίου η θέσπιση πρέπει προηγουμένως να ανακοινωθεί
 στην Επιτροπή κατά το άρθρο 93, παράγραφος 3, της
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ);
 ( 1) EE ειδ. έκδ. 03/003, σ. 82.
 Προσφυγή της Ελληνικής ∆ημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Ιουλίου
 2003
 (Υπόθεση C-285/03)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour d’appel de Bruxelles με απόφαση της
 19ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Βελγικό ∆ημόσιο κατά (2003/C 213/28)
 S.A. Temco Europe
 (Υπόθεση C-284/03)
 Η Ελληνική ∆ημοκρατία, εκπροσωπούμενη από το Βασίλειο Κοντό-
 (2003/C 213/27) λαιμο, νομικό σύμβουλο του κράτους και τον Ιωάννη Χαλκιά
 παρέδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον πρεσβευτή της Ελλάδος, 27, rue Marie-
 Adélaïde, άσκησε στις 2 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 Με απόφαση της 19ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/71
 Προσφυγή της 31ης Μαΐου 2017 — Mubarak κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-358/17)
 (2017/C 239/83)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Κάιρο, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, Barrister, G. Martin, M. Rushton και C. Enderby Smith, Solicitors)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/496 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/172/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) (ΕΕ 2017, L 76, σ. 22), και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/491 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 270/2011 για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός) (ΕΕ 2017, L 76, σ. 10), καθόσον έχουν εφαρμογή στον προσφεύγοντα·
 —
 να κρίνει ότι το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (στο εξής: απόφαση) (ΕΕ 2011, L 76, σ. 63) και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (EE) 270/2011 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (στο εξής: κανονισμός) (ΕΕ 2011, L 76, σ. 4) δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής όσον αφορά τον προσφεύγοντα και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/411, καθόσον έχει εφαρμογή στον προσφεύγοντα, και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού δεν είναι σύννομα διότι (α) στερούνται έγκυρης νομικής βάσεως και/ή (β) παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων που ο προσφεύγων αντλεί από το άρθρο 6 ΣΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3 ΣΕΕ καθώς και τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το Συμβούλιο θεώρησε ότι η δικαστική διαδικασία στην Αίγυπτο σέβεται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως θεωρώντας ότι πληρούνταν το κριτήριο για την εγγραφή του προσφεύγοντος στον κατάλογο του άρθρου 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως και του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας του προσφεύγοντος, το δικαίωμα σε χρηστή διοίκηση και το δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία. Ειδικότερα, το Συμβούλιο δεν εξέτασε ενδελεχώς και αμερόληπτα κατά πόσον οι προβαλλόμενοι λόγο, οι οποίοι εφέροντο ως δικαιολογούντες την έκδοση νέων μέτρων, ήσαν βάσιμοι υπό το πρίσμα των προ της εκδόσεως νέων μέτρων δηλώσεων του προσφεύγοντος.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το γεγονός ότι


text: το Συμβούλιο προσέβαλε, αδικαιολόγητα και δυσανάλογα, τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένων του δικαιώματος προστασίας της περιουσίας του και της φήμης του. Τα αποτελέσματα της προσβαλλόμενης αποφάσεως και του προσβαλλόμενου κανονισμού είναι σημαντικά, τόσο για την περιουσία όσο και τη φήμη του προσφεύγοντος σε παγκόσμια κλίμακα. Το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων και των οικονομικών πόρων του προσφεύγοντος επιδιώκει θεμιτό σκοπό, ή δικαιολογείται από αυτόν, και, κατά μείζονα λόγο, ότι είναι ανάλογη προς τον σκοπό αυτόν.


text:
C 144/50 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 1998 και ο ́τι το ποσο ́ του επιβληθε ́ντος στην προσφευ ́γουσα Προσφυγη ́ της Griffin Europe Headquarter N.V. κατα ́
 προστι ́μου ει ́ναι το αποτε ́λεσμα σειρα ́ς πλανω ́ν περι ́ τα πραγματικα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της
 περιστατικα ́ και πεπλανημε ́νων εκτιμη ́σεων της καθη ́ς στο πλαι ́σιο Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 11 Μαρτι ́ου 2002
 του καθορισμου ́ του υ ́ψους του προστι ́μου. Εξα ́λλου, η καθη ́ς
 παρε ́βη σειρα ́ θεμελιωδω ́ν αρχω ́ν του κοινοτικου ́ δικαι ́ου.
 (Υπο ́θεση Τ-70/02)
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι οι κατευθυντη ́ριες αρχε ́ς (1) (2002/C 144/101)
 συνιστου ́ν παρα ́βαση του α ́ρθρου 15, παρα ́γραφος 2, του κανο-
 νισμου ́ 17/62. Αμφισβητει ́ κυρι ́ως τον κατ' αποκοπη ́ χαρακτη ́ρα
 των προστι ́μων που προκυ ́πτουν απο ́ τη θε ́σπιση των κατευ- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 θυντηρι ́ων γραμμω ́ν. Κατα ́ την α ́ποψη ́ της, μο ́νο ́ενα προ ́στιμο
 αναλογικο ́ του κυ ́κλου εργασιω ́ν πρε ́πει να θεωρηθει ́ νο ́μιμο, ο δε
 κατ' αποκοπη ́ καθορισμο ́ς των προστι ́μων για τις μικρε ́ς επιχει-
 ρη ́σεις, ο ́πως προβλε ́πεται στις κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς, συνεπα ́γε- Η Griffin Europe Headquarter N.V., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 ται την επιβολη ́ προστι ́μων μη προ ́σφορων και δυσανα ́λογων. Κατα ́ Koen Van Maldegem και Claudio Mereu του δικηγορικου ́
 την α ́ποψη ́ της, το α ́ρθρο 3, στοιχει ́ο β', της προσβαλλομε ́νης γραφει ́ου McKenna & Cuneo, LLP, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησε
 αποφα ́σεως ει ́ναι, επομε ́νως, επι ́σης παρα ́νομο. στις 11 Μαρτι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 και του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Εξα ́λλου, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η καθη ́ς προε ́βη σε
 εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν, ́εστω και αν
 υποτεθει ́ ο ́τι αυτε ́ς ει ́ναι νο ́μιμες. Ειδικο ́τερα, η καθη ́ς αγνο ́ησε το
 κριτη ́ριο της βαρυ ́τητας των πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ν. 'Οφειλε Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 κυρι ́ως να λα ́βει υπο ́ψη της την η ́πια μορφη ́ της παραβα ́σεως και
 των περιορισμε ́νων συνεπειω ́ν της στην αγορα ́, καθω ́ς και τη μη — να ακυρω ́σει εν με ́ρει την απο ́φαση 2455/2001/ΕΚ του
 τη ́ρηση των σχετικω ́ν με τις τιμε ́ς συμφωνιω ́ν εκ με ́ρους των Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 ενδιαφερομε ́νων επιχειρη ́σεων. Συνιστα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 15, κη ́ς Ενω ́σεως, της 20η ́ς Νοεμβρι ́ου 2001, για τη


text:
θε ́σπιση
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17/62 το γεγονο ́ς ο ́τι δεν ελη ́φθη του καταλο ́γου ουσιω ́ν προτεραιο ́τητας στον τομε ́α της
 υπο ́ψη ο ́τι μικρο ́ μο ́νο με ́ρος του συνολικου ́ κυ ́κλου εργασιω ́ν της πολιτικη ́ς των υδα ́των και τροποποιη ́σεως της οδηγι ́ας
 προσφευ ́γουσας σχετιζο ́ταν με την παρα ́βαση καθω ́ς και το ο ́τι 2000/60/ΕΚ, ου ́τως ω ́στε να αφαιρεθου ́ν οι ουσι ́ες diuron
 αδικαιολογη ́τως δεν ελη ́φθη υπο ́ψη η περιορισμε ́νη οικονομικη ́ και isoproturon απο ́ τον κατα ́λογο·
 αποτελεσματικο ́τητα της προσφευ ́γουσας.
 — να καταδικα ́σει τους καθω ́ν σε ο ́λα τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το ποσο ́ του προστι ́μου συνιστα ́
 παραβι ́αση, εν πα ́ση περιπτω ́σει, των γενικω ́ν αρχω ́ν της αναλογικο ́-
 τητας και του προση ́κοντος και ο ́τι το γεγονο ́ς της μη λη ́ψεως
 υπο ́ψη του περιορισμε ́νου κυ ́κλου εργασιω ́ν της προσφευ ́γουσας Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 σε συ ́γκριση με τον συνολικο ́ κυ ́κλο εργασιω ́ν συνιστα ́ παραβι ́αση
 της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως. Εντελω ́ς διαφορετικα ́ προ ́στιμα
 επιβλη ́θηκαν σε επιχειρη ́σεις οι οποι ́ες ́εχουν ακριβω ́ς την ́δια ι ισχυ ́
 στην αγορα ́. Η προσφευ ́γουσα στην υπο ́θεση αυτη ́ παρα ́γει παρασιτοκτο ́να
 (φυτοπροστατευτικα ́ προϊο ́ντα). Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ το
 γεγονο ́ς ο ́τι ορισμε ́νες απο ́ τις δραστικε ́ς ουσι ́ες των προϊο ́ντων
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η επιμε ́τρηση του προστι ́- της, το diuron και το isoproturon, περιλαμβα ́νονται στον κατα ́-
 μου εκ με ́ρους της καθη ́ς συνιστα ́ παραβι ́αση του α ́ρθρου 7 της λογο των ουσιω ́ν προτεραιο ́τητας στον τομε ́α της πολιτικη ́ς των
 Ευρωπαϊκη ́ς Συμβα ́σεως ∆ικαιωμα ́των του Ανθρω ́ που, δεδομε ́νου υδα ́των. Ο κατα ́λογος αυτο ́ς ́εχει καταρτιστει ́ απο ́ τους καθω ́ν
 ο ́τι το επιβληθε ́ν στην προσφευ ́γουσα προ ́στιμο αντιστοιχει ́ σε σε εκτε ́λεση της οδηγι ́ας 2000/60/ΕΚ (1). Θεωρει ́ται ο ́τι τα
 περι ́οδο η οποι ́α μετα ́ την παυ ́ση της παραβα ́σεως παρατα ́θηκε απαριθμου ́μενα προϊο ́ντα παρουσια ́ζουν κι ́νδυνο για το υδα ́τινο
 αισθητω ́ς δυ ́ο φορε ́ς. Η συστηματικη ́ μεταβολη ́ της πρακτικη ́ς της περιβα ́λλον η ́ με ́σω του υδα ́τινου περιβα ́λλοντος και πρε ́πει να
 καθη ́ς με την θε ́σπιση των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν και την περιοριστου ́ν οι εκπομπε ́ς τους. Περαιτε ́ρω, η προσβαλλομε ́νη
 μεταβολη ́ που αφορα ́ τον καθορισμο ́ του προστι ́μου στο τε ́λος απο ́φαση επισημαι ́νει ορισμε ́να απο ́ τα προϊο ́ντα της προσφευ ́γου-
 του ́ετους 2001 συνιστα ́, κατα ́ την α ́ποψη της προσφευ


text:
́γουσας, σας ως ουσι ́ες προτεραιο ́τητας «υπο ́ επανεξε ́ταση», που θα οδηγη ́-
 παρα ́ταση της περιο ́δου η οποι ́α δεν μπορει ́ να ισχυ ́σει σε σχε ́ση με σει, συ ́μφωνα με την προσφευ ́γουσα, στην ταξινο ́μηση ́ τους ως
 συμπεριφορα ́ η οποι ́α σημειω ́θηκε πριν απο ́ την επε ́κταση της επικινδυ ́νων ουσιω ́ν προτεραιο ́τητας. Οι ουσι ́ες αυτε ́ς συνιστου ́ν
 περιο ́δου. μεγαλυ ́τερο κι ́νδυνο για το υδα ́τινο περιβα ́λλον και πρε ́πει να
 εξαλειφθου ́ν οι εκπομπε ́ς τους.
 (1) Κατευθυντη ́ριες αρχε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων που
 επιβα ́λλονται κατ' εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 15, παρα ́γραφος 2, του Η προσφευ ́γουσα αντικρου ́ει τη διαδικασι ́α και μεθοδολογι ́α που
 κανονισμου ́ 17 και του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 5, της Συνθη ́κης χρησιμοποι ́ησαν οι καθω ́ν κατα ́ την ́εκδοση της προσβαλλομε ́νης
 ΕΚΑΧ (ΕΕ 1998, C 9, σ. 3). αποφα ́σεως. Για την κατα ́ρτιση του επιμα ́χου καταλο ́γου, οι
 καθω ́ν χρησιμοποι ́ησαν την απλουστευμε ́νη (ταχει ́α) διαδικασι ́α
 του α ́ρθρου 16, σημει ́ο 2, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 2000/60.
 ---pagebreak--- 15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/51
 Οι λο ́γοι και τα επιχειρη ́ματα που προεβλη ́θησαν στην παρου ́σα Επιτροπη ́ς να εκδι ́δει γενικω ́ς απο ́φαση περι ́ επιπλη ́ξεως κατα ́ το
 υπο ́θεση ταυτι ́ζονται εν πολλοι ́ς με τους λο ́γους και επιχειρη ́ματα α ́ρθρο 43, σημει ́ο 1, των Conditions of Employment.
 που προεβλη ́θησαν στην υπο ́θεση Τ-45/02, DOW AgroSciences
 και DOW AgroSciences κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (που δεν ́εχει ακο ́μη
 δημοσιευτει ́ στην ΕΕ).
 (1) Οδηγι ́α 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου- Προσφυγη ́ της Pedro Diaz SA κατα ́ του Γραφει ́ου εναρμονι ́-
 λι ́ου της 23ης Οκτωβρι ́ου 2000 για τη θε ́σπιση πλαισι ́ου κοινοτικη ́ς σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς που ασκη ́θηκε
 δρα ́σης στον τομε ́α της πολιτικη ́ς των υδα ́των (ΕΕ L 327 της στις 23 Μαρτι ́ου 2002
 22.12.2000, σ. 1).
 (Υπο ́θεση Τ-85/02)
 (2002/C 144/103)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 Προσφυγη ́ του Stephan-Harald Voigt κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας που ασκη ́θηκε στις 19 Μαρτι ́ου 2002 Η Pedro Diaz SA, με ́εδρα την Carretera de Cartagena-La Palma,
 Km 2,400 Cartagena (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη δικηγο ́ρο
 Patricia Koch Moreno, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 (Υπο ́θεση Τ-78/02) Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 23 Μαρτι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́
 του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς.
 (2002/C 144/102)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) — να


text:
ακυρω ́σει την απο ́φαση της 16ης Ιανουαρι ́ου 2002 του
 τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του ΓΕΕΑ στο με ́τρο που
 απορρι ́φθηκε η αι ́τηση περι ́ κοινοτικου ́ ση ́ματος
 υπ' αριθ. 199.265 CASTILLO για να διακρι ́νονται «τυρια ́»
 Ο Stephan-Harald Voigt, κα ́τοικος Langenselbold (Γερμανι ́α), της κατηγορι ́ας 29·
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ν. Pflüger, α ́σκησε ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 19 Μαρτι ́ου — να κα ́νει δεκτη ́ την αι ́τηση περι ́ χορηγη ́σεως κοινοτικου ́
 2002, προσφυγη ́ κατα ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας. ση ́ματος αριθ. 199.265 CASTILLO για να διακρι ́νονται
 «τυρια ́» κατηγορι ́ας 29·
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — να καταδικα ́σει την καθη ́ς και, στην περι ́πτωση αυτη ́, τον
 παρεμβαι ́νοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να ακυρω ́σει την κατα ́ το α ́ρθρο 43, σημει ́ο 1, των
 Conditions of Employment επι ́πληξη, που η καθη ́ς του
 κοινοποι ́ησε με ́εγγραφο της 1.3.2002· Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η αιτου ́σα το κοινοτικο ́ Pedro Dı́az SA
 ση ́μα:
 Κοινοτικο ́ ση ́μα αντικει ́- Λεκτικο ́ ση ́μα «CASTILLO» —
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα μενο της αιτη ́σεως: Αι ́τηση αριθ. 199.265 για προϊο ́ντα
 κατηγοριω ́ν 29 και 30
 ∆ικαιου ́χος του προβαλ- Granjas Castillo SA
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η λομε ́νου ση ́ματος η ́ ση-
 επι ́πληξη ει ́ναι α ́κυρη λο ́γω παραβα ́σεως γενικω ́ν αρχω ́ν περι ́ της μει ́ου κατα ́ τη διαδικασι ́α
 διαδικασι ́ας. Η επι ́πληξη στηρι ́ζεται σε αβα ́σιμες υπο ́νοιες και, ανακοπη ́ς:
 μεταξυ ́ α ́λλων, δεν διασφαλι ́στηκε επαρκω ́ς το δικαι ́ωμα ακροα ́σεως
 του προσφευ ́γοντος κατα ́ τη δια ́ρκεια της διαδικασι ́ας. Επιπροσθε ́- Ση ́μα η ́ σημει ́ο ως προς το Ισπανικο ́ παραστατικο ́-λεκτικο ́ ση ́μα
 τως, η συμπεριφορα ́ της καθη ́ς παραβια ́ζει τις ευρωπαϊκε ́ς διατα ́ξεις οποι ́ο προβα ́λλεται α ́ρ- «EL CASTILLO» που ́εχει καταχω-
 περι ́ προστασι ́ας των προσωπικω ́ν δεδομε ́νων. νηση: ριθει ́ για προϊο ́ντα της κατηγο-
 ρι ́ας 29 και ισπανικο ́ παραστατικο ́-
 λεκτικο ́ ση ́μα «EL CASTILLO
 Επιπλε ́ον, ο προσφευ ́γων αμφισβητει ́ ο ́τι ο αντιπρο ́εδρος της NADO 1» για προϊο ́ντα της κατηγο-
 καθη ́ς ει ́χε εξουσιοδοτηθει ́ με ́εγκυρη απο ́φαση της Εκτελεστικη ́ς ρι ́ας 30


text:
 Aριθ. C 158/2 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 6. 96
 σ ' αυτό ορισμένης εργασίας, και απο το άρθρο 7 της H νομολογία αυτή αφορούσε αλιευτικά σκάφη , αλλά μπορεί
 οδηγίας 75/34/ΕΟΚ τον Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμ αυτούσια να εφαρμοστεί τόσο στα εμπορικά όσο και στα
 βρίου 1974, περί του δικαιώματος των υπηκόων ενός σκάφη αναψυχής που χρησιμοποιούνται ως μέσο ασκήσεως
 κράτους μέλους να παραμένουν στην επικράτεια άλλου οικονομικής δραστηριότητας.
 κράτους μέλους μετά την άσκηση σ ' αυτό μη μισθωτής
 δραστηριότητας. Όσον αφορά τα σκάφη που δεν χρησιμοποιούνται ως μέσο
 ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας, αλλά ως μέσο
 2. H Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει τα αναψυχής, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι προϋποθέσεις εγγραφής
 κατάλληλα μέτρα για να συμμορφωθεί προς την απόφαση τους στα ελληνικά νηολόγια αντιβαίνουν προς τα άρθρα 6, 48
 του Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 1974 στην υπόθεση και 52 της Συνθήκης και προς το άρθρο 7 του κανονισμού
 J 67/73, Επιτροπή κατά Γαλλίας (Συλλογή τόμος 1974, (ΕΟΚ) αριθ . 1251 /70 και το άρθρο 7 της οδηγίας 75/34/ΕΟΚ
 σ. 179), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το του Συμβουλίου , καθόσον οι εργαζόμενοι, κατά την έννοια
 άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ. του άρθρου 48, ή οι ελεύθεροι επαγγελματίες , κατά την έννοια
 του άρθρου 52 , πρέπει να τυγχάνουν της ιδίας μεταχειρήσεως
 3 . Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά με τους ημεδαπούς, τόσον ως προς την άσκηση αυτής
 έξοδα. καθαυτής της δραστηριότητάς τους όσον και ως προς τις
 συνθήκες διαμονής τους στο αντίστοιχο κράτος.
 (') EE αριθ . C 386 της 31 . 12 . 1994.
 H Επιτροπή θεωρεί ότι το δικαίωμα εγγραφής πλοίου στα
 εθνικά νηολόγια και η ύψωση της σημαίας του αντίστοιχου
 κράτους μπορεί να συμβάλει στην ενσωμάτωση ενός προσώ
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων που στην χώρα υποδοχής και, επομένως, στην υλοποίηση του
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις στόχου της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, κατά την
 7 Μαρτίου 1996 έννοια των άρθρων 48 και 52 της συνθήκης.
 (Υπόθεση C-62/96)
 (') ΕΕ αριθ . L 142 της 30. 6. 1970.
 (96/C 158/02) (-) ΕΕ αριθ . L 14 της 20. 1 . 1975 .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Frank Benuon, Νομικό Σύμβουλο της Νομικής
 Υπηρεσίας της Επιτροπής και την Μαρία Κοντού Durande
 μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirch υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Veneto (δεύτερο τμήμα) με διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου
 Κοινοτήτων, στις 7 Μαρτίου 1996, προσφυγή κατά της 1995 στην εκκρεμή ενώπιον του υπόθεση μεταξύ των David
 Ελληνικής Δημοκρατίας. Petrie, Robert Hill και David John Newbold, αφενός, και του
 Πανεπιστημίου της Βερόνας, αφετέρου, προσεπικληθείσα:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Camilla Bettoni
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία διατηρώντας (Υπόθεση C-90/96)
 σε ισχύ νομοθετικές διατάξεις που περιορίζουν το δικαί (96/C 158/03 )
 ωμα εγγραφής στα ελληνικά νηολόγια


text:
μόνο στα πλοία που
 ανήκουν κατά ποσοστό που υπερβαίνει το 50% σε Με διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 έλληνες υπηκόους ή ελληνικά νομικά πρόσωπα, των Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 οποίων τα κεφάλαια ανήκουν σε έλληνες υπηκόους κατά στις 21 Μαρτίου 1996, το Tribunale Amministrativo Regio
 το ίδιο ποσοστό παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει nale per il Veneto (δεύτερο τμήμα) υπέβαλε, στα πλαίσια της
 βάσει των άρθρων 6, 48, 52, 58 και 221 της συνθήκης ΕΟΚ διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 καθώς και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) μεταξύ των David Petrie , Robert Hill και David John
 αριθ . 1251/70 (') της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 1970, και Newbold, αφενός, και του Πανεπιστημίου της Βερόνας,
 του άρθρου 7, της οδηγίας 75/34/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου , αφετέρου , προσεπικληθείσα: Camilla Bettoni . στο Δικαστή
 της 17ης Δεκεμβρίου 1974, ριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση για την έκδοση
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά προδικαστικής αποφάσεως επί του ακολούθου προδικαστι
 έξοδα. κού ερωτήματος:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ερωτάται αν τα άρθρα 5 και 48 της συνθήκης ΕΟΚ και τα
 άρθρα 1 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του
 Οι προϋποθέσεις που προβλέπει η ελληνική νομοθεσία για Συμβουλίου , της 15ης Οκτωβρίου 1968 ('), έχουν την έννοια
 την εγγραφή πλοίων στα ελληνικά νηολόγια είναι παρόμοιες ότι δεν επιτρέπουν η νομοθεσία κράτους μέλους να περιορίζει
 με αυτές που εξετάστηκαν από το Δικαστήριο στις υποθέσεις τη δυνατότητα καταλήψεως θέσεων με εντολή διδασκαλίας
 C-221/89 (Factortame , απόφαση της 25 . 7 . 1991 , Συλλογή 1991 , και έκτακτων θέσεων πανεπιστημιακού διδασκάλου συγκε
 σ. 3905 ) και C-246/89 ( Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου , κριμένων κατηγοριών, όπως αυτές που προβλέπει η ιταλική
 απόφαση της 4. 10. 1991 , Συλλογή 1991 , σ. I 4585 ). Το νομοθεσία, υπό το συγκεκριμένο ιταλικό κανονιστικό πλαί
 Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι αυτού του είδους οι προϋπο σιο και με δεδομένη την ιταλική διοικητική πρακτική , αντί να
 θέσεις αντιβαίνουν προς τα άρθρα 6, 52, 58 και 221 της προβλέπει ότι δικαιούνται να συμμετάσχουν σε διαγωνισμό
 συνθήκης. για την κατάληψη θέσεων με εντολή διδασκαλίας και των


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 — Telefónica SA, Telefónica de España SAU κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, France Telecom España, SA, Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbane Consumo), European Competitive Telecommunications Association
 (Υπόθεση C-295/12 P) (1)
 ((Άρθρο 102 ΣΛΕΕ - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Ισπανικές αγορές της ευρυζωνικής προσβάσεως στο Διαδίκτυο - Συμπίεση των περιθωρίων κέρδους - Άρθρο 263 ΣΛΕΕ - Έλεγχος νομιμότητας - Άρθρο 261 ΣΛΕΕ - Πλήρης δικαιοδοσία - Άρθρο 47 του Χάρτη - Αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Έλεγχος πλήρους δικαιοδοσίας - Ύψος του προστίμου - Αρχή της αναλογικότητας - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων))
 2014/C 315/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Telefónica SA, Telefónica de España SAU (εκπρόσωποι: F. González Díaz και B. Holles, abogados)
 Λοιποί διάδικοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, É. Gippini Fournier και C. Urraca Caviedes), France Telecom España SA (εκπρόσωποι: H. Brokelmann και M. Ganino, abogados), Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo (εκπρόσωποι: L. Pineda Salido και I. Cámara Rubio, abogados), European Competitive Telecommunications Association (εκπρόσωποι: A. Salerno και B. Cortese, avvocati)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τις Telefónica SA και Telefónica de España SAU στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Οι France Telecom España SA, Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) και European Competitive Telecommunications Association φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 243 της 11.8.2012.


text:
 29.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 189/25
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2013 — InterMune UK κ.λπ. κατά ΕΟΦ
 (Υπόθεση T-73/13 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 - Έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή του ΕΟΦ και περιέχουν πληροφορίες τις οποίες υπέβαλε επιχείρηση στο πλαίσιο της αιτήσεώς της για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας φαρμάκου - Απόφαση περί παροχής προσβάσεως τρίτου σε έγγραφα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Επείγον - Fumus boni juris - Στάθμιση συμφερόντων)
 2013/C 189/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσες: UK Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), InterMune, Inc. (Brisbane, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) και InterMune International AG (Muttenz, Ελβετία) (εκπρόσωποι: I. Dodds-Smith, A. Williams, solicitors, T. de la Mare, QC, και F. Campbell, barrister)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ) (εκπρόσωποι: T. Jablonski, N. Rampal Olmedo και A. Spina)
 Αντικείμενο
 Αίτημα με το οποίο ζητείται κατ’ ουσίαν η αναστολή της εκτελέσεως της αποφάσεως EMA/24685/2013 de l’EMA, της 15ης Ιανουαρίου 2013, με την οποία χορηγήθηκε σε τρίτο, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43), πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα περιέχοντα πληροφορίες τις οποίες υπέβαλε επιχείρηση στο πλαίσιο της αιτήσεώς της για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στην αγορά του φαρμάκου Esbriet, στον βαθμό που οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Αναστέλλεται η εκτέλεση της αποφάσεως EMA/24685/2013 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), της 15ης Ιανουαρίου 2013, με την οποία χορηγήθηκε σε τρίτο, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, πρόσβαση στα έγγραφα «2.4 Μη κλινική επισκόπηση», «2.5 Αναλυτική κλινική επισκόπηση», «2.6 Μη κλινική επισκόπηση» και «2.7 Κλινική επισκόπηση», τα οποία υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της αιτήσεως για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στην αγορά του φαρμάκου Esbriet, στον βαθμό που τα εν λόγω έγγραφα περιέχουν πληροφορίες οι οποίες δεν είναι ακόμη προσβάσιμες στο κοινό.
 2)
 Επιβάλλεται στον ΕΟΦ η υποχρέωση να απόσχει από τη δημοσιοποίηση εκδοχής των εγγράφων που αναφέρονται στο σημείο 1 του παρόντος διατακτικού αναλυτικότερης σε σχέση με την εκδοχή των εν λόγω εγγράφων μετά την αφαίρεση χωρίων, όπως η κοινοποιηθείσα από τις InterMune UK Ltd, InterMune, Inc. και InterMune International AG στον ΕΟΦ στις 8 Οκτωβρίου 2012.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/34
 Προσφυγή της 31ης Αυγούστου 2009 — Hearst Communications κατά ΓΕΕΑ — Vida Estética (COSMOBELLEZA)
 (Υπόθεση T-344/09)
 2009/C 256/61
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hearst Communications, Inc. (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (Εκπρόσωπος: A. Nordemann, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Vida Estética, S.L. (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 4ης Ιουνίου 2009 στην υπόθεση R 770/2007-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σημείο «COSMOBELLEZA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 41
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο γαλλικό σήμα «COSMOPOLITAN» για προϊόντα της κλάσεως 16· καταχωρισμένο διεθνές σήμα «COSMO TEST» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 38 και 41· καταχωρισμένο πορτογαλικό σήμα «COSMO» για υπηρεσίες της κλάσεως 41· καταχωρισμένο διεθνές σήμα «COSMOPOLITAN TELEVISION» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 38 και 41· καταχωρισμένο διεθνές σήμα «COSMOPOLITAN» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 39· καταχωρισμένο σήμα Ηνωμένου Βασιλείου «COSMOPOLITAN» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 39· καταχωρισμένο εικονιστικό σήμα Ηνωμένου Βασιλείου «THE COSMOPOLITAN SHOW» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 41· καταχωρισμένο σήμα Ηνωμένου Βασιλείου «COSMO» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 41· καταχωρισμένο σήμα Ηνωμένου Βασιλείου «COSMOPOLITAN TELEVISION» για υπηρεσίες των κλάσεων 38 και 41· καταχωρισμένο ιρλανδικό σήμα «COSMOPOLITAN TELEVISION» για υπηρεσίες των κλάσεων 38 και 41· παγκοίνως γνωστά σήματα «COSMO» και «COSΜΟΡΟLITAN» σε όλα τα κράτη μέλη για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 28 και 41· μη καταχωρισμένα σήματα «COSMO» και «COSΜΟΡΟLITAN» χρησιμοποιούμενα σε όλα τα κράτη μέλη για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 28 και 41, καθώς και εμπορικές επωνυμίες «COSMO» και «COSMOPOLITAN» χρησιμοποιούμενες σε όλα τα κράτη μέλη για προϊόντα και υπηρεσίες των ιδίων κλάσεων.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού του Συμβουλίου 207/2009 καθώς το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι τα οικεία σήματα δεν είναι όμοια και ως εκ τούτου δεν υφίστατο κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ αυτών των σημάτων.


text:
22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/23
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταρτι ́σει διορθωμε ́νους — επικουρικω ́ς: να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς καθο ́-
 πι ́νακες απο ́ του μηνο ́ς Οκτωβρι ́ου 1999, με τα αντι ́στοιχα σον η Επιτροπη ́ ́ελαβε εσφαλμε ́νως ως βα ́ση για τον υπολο-
 ποσα ́, επι ́ πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας που θα κριθου ́ν προ ́σφο- γισμο ́ της επιστροφη ́ς συνολικο ́ ποσο ́ αποδεσμευθει ́σας
 ροι, και ενισχυ ́σεως υ ́ψους 1 246,9 εκατομμυρι ́ων γερμανικω ́ν μα ́ρκων
 (DM) (μει ́ον 10,5 εκατομμυ ́ρια DM μη χορηγηθει ́σας
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ενισχυ ́σεως υπε ́ρ της ανταγωνιστικη ́ς θε ́σεως και 27 εκατομμυ ́-
 ρια DM ενισχυ ́σεως για το κλει ́σιμο) αντι ́ του συνολικου ́
 ποσου ́ της πρα ́γματι χορηγηθει ́σας ενισχυ ́σεως για τη λειτουρ-
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα γι ́α (υ ́ψους 230,984 εκατομμυρι ́ων DM), εφο ́σον ληφθου ́ν
 υπο ́ψη ορισμε ́νες η ́δη πραγματοποιηθει ́σες επιστροφε ́ς (υ ́ψος
 Ο προσφευ ́γων προσβα ́λλει την α ́ρνηση της Α∆Α, που εκδηλω ́θηκε 83 εκατομμυρι ́ων DM)·
 με τη σιωπη ́ της διοικη ́σεως, να μεταφε ́ρει το 35 % του καθαρου ́
 μισθου ́ του σε λογαριασμο ́ που ́εχει ανοι ́ξει στο Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 προκειμε ́νου να αντιμετωπι ́σει τα ́εξοδα πανεπιστημιακη ́ς καταρτι ́-
 σεως των υιω ́ν του. Η Α∆Α εν με ́ρει μο ́νο δε ́χθηκε το αι ́τημα του
 προσφευ ́γοντος, μεταφε ́ροντας το 19 % του μισθου ́ του στον
 αναφερθε ́ντα λογαριασμο ́. Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται: Οι λο ́γοι και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται στην ουσι ́α με
 τα προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση Τ-227/99 (2), με εξαι ́ρεση το
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 17, παρα ́γραφος 2θ, στοιχει ́α α' και β', επιχει ́ρημα της παρα ́τυπης συγκροτη ́σεως της Επιτροπη ́ς.
 του παραρτη ́ματος VII του ΚΥΚ και των συμπληρωματικω ́ν
 διατα ́ξεων,
 (1) EE L 120, σ. 12.
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας, (2) EE C 6 της 8.1.2000, σ. 27.
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της ισο ́τητας ενω ́πιον του νο ́μου, και
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων λο ́γω
 ιθαγενει ́ας.
 Ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται επι ́σης το ο ́τι εν προκειμε ́νω συντρε ́χει
 περι ́πτωση καταχρη ́σεως εξουσι ́ας, καθω ́ς και παρα ́βαση του
 καθη ́κοντος αιτιολογη ́σεως των πρα ́ξεων. Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Carmelo Morello κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 19 Μαι ̈́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-135/00)
 (2000/C


text:
211/49)
 Προσφυγη ́ της Kvaerner Warnow Werft GmbH κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 18 Μαι ̈́ου 2000
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Υπο ́θεση Τ-134/00)
 Ο Carmelo Morello, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος
 (2000/C 211/48) απο ́ τους Jacques Sambon και Pierre Paul Van Gehuchten,
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις 19 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η εταιρι ́α Kvaerner Warnow Werft GmbH, με ́εδρα το Rostock-
 Warnemünde (Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), εκπρο- Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 σωπου ́μενη απο ́ τον Dr. Michael Schütte, του δικηγορικου ́ γρα-
 φει ́ου Bruckhaus-Westrick-Helle-Löber, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να διορι ́σει α ́λλον
 18 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν υπα ́λληλο στη θε ́ση εργασι ́ας COM/069/99 IV/C1 «Τηλεπι-
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν κοινωνι ́ες και Ταχυδρομει ́α, συντονισμο ́ς της εταιρι ́ας πλη-
 Κοινοτη ́των. ροφοριω ́ν» που αντιστοιχει ́σε θε ́ση Α3 προϊσταμε ́νου μονα ́δος·
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο, — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μη δεχθει ́ την
 υποψηφιο ́τητα του προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση εργασι ́ας
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς COM (2000) 516 COM/069/99 IV/C1 «Τηλεπικοινωνι ́ες και Ταχυδρομει ́α,
 τελικο ́, της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000, σχετικα ́ με ενισχυ ́σεις συντονισμο ́ς της εταιρι ́ας πληροφοριω ́ν» που αντιστοιχει ́ σε
 εκ με ́ρους της Γερμανι ́ας στην εταιρι ́α Kvaerner Warnow θε ́ση Α3 προϊσταμε ́νου μονα ́δος και κα ́θε α ́λλη επι ́σης παρα ́-
 Werft GmbH (1)· νομη προπαρασκευαστικη ́ πρα ́ξη της αποφα ́σεως αυτη ́ς·
 ---pagebreak--- C 211/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 — να επιδικα ́σει το ποσο ́ του 1 εκατομμυρι ́ου βελγικω ́ν φρα ́γκων Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (BEF), υπο ́ την επιφυ ́λαξη της αυξη ́σεως η ́ της μειω ́σεω ́ς του
 κατα ́ τη δια ́ρκεια της δι ́κης, ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση για την — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να διορι ́σει α ́λλον
 ηθικη ́ βλα ́βη που υπε ́στη ο προσφευ ́γων-ενα ́γων λο ́γω των υπα ́λληλο στη θε ́ση εργασι ́ας COM/070/99 IV/C1 «Αυτο-
 πλημμελω ́ν η ́ ελλιπω ́ν πληροφοριακω ́ν στοιχει ́ων που συνε ́λεξε κι ́νητα, α ́λλα μεταφορικα ́ με ́σα και συναφει ́ς μηχανικε ́ς
 η καθη ́ς-εναγομε ́νη ως προς τον ατομικο ́ φα ́κελο του κατασκευε ́ς» που αντιστοιχει ́ σε θε


text:
́ση Α5-4 προϊσταμε ́νου
 προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος και για την αβεβαιο ́τητα και την μονα ́δος·
 ανησυχι ́α στην οποι ́α αυτο ́ς περιη ́λθε ως προς το επαγγελμα-
 τικο ́ του με ́λλον· — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να μη δεχθει ́ την
 υποψηφιο ́τητα του προσφευ ́γοντος για τη θε ́ση εργασι ́ας
 — να επιδικα ́σει το ποσο ́ του 1 εκατομμυρι ́ου BEF υπο ́ την COM/070/99 IV/C1 «Αυτοκι ́νητα, α ́λλα μεταφορικα ́ με ́σα και
 επιφυ ́λαξη της αυξη ́σεως η ́ της μειω ́σεω ́ς του κατα ́ τη δια ́ρκεια συναφει ́ς μηχανικε ́ς κατασκευε ́ς» που αντιστοιχει ́ σε θε ́ση Α5-
 της δι ́κης, προς αποκατα ́σταση της υλικη ́ς ζημι ́ας την οποι ́α 4 προϊσταμε ́νου μονα ́δος και κα ́θε α ́λλη επι ́σης παρα ́νομη
 υπε ́στη ο προσφευ ́γων-ενα ́γων λο ́γω της απορρι ́ψεως της προπαρασκευαστικη ́ πρα ́ξη της αποφα ́σεως αυτη ́ς·
 υποψηφιο ́τητα ́ς του για την προς πλη ́ρωση θε ́ση και, επομε ́νως,
 της στερη ́σεως κα ́θε ελπι ́δας προαγωγη ́ς του· — να επιδικα ́σει το ποσο ́ του 1 εκατομμυρι ́ου βελγικω ́ν φρα ́γκων
 (BEF), υπο ́ την επιφυ ́λαξη της αυξη ́σεως η ́ της μειω ́σεω ́ς του
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν κατα ́ τη δια ́ρκεια της δι ́κης, ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση για την
 εξο ́δων. ηθικη ́ βλα ́βη που υπε ́στη ο προσφευ ́γων-ενα ́γων λο ́γω των
 πλημμελω ́ν η ́ ελλιπω ́ν πληροφοριακω ́ν στοιχει ́ων που συνε ́λεξε
 η καθη ́ς-εναγομε ́νη ως προς τον ατομικο ́ φα ́κελο του
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος και για την αβεβαιο ́τητα και την
 ανησυχι ́α στην οποι ́α αυτο ́ς περιη ́λθε ως προς το επαγγελμα-
 Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων βα ́λλει κατα ́ της απορρι ́ψεως εκ με ́ρους τικο ́ του με ́λλον·
 της αρμο ́διας για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς (Α∆Α) της υποψηφιο ́-
 τητα ́ς του για θε ́ση προϊσταμε ́νου μονα ́δος, βαθμου ́ Α3. — να επιδικα ́σει το ποσο ́ του 1 εκατομμυρι ́ου BEF υπο ́ την
 επιφυ ́λαξη της αυξη ́σεως η ́ της μειω ́σεω ́ς του κατα ́ τη δια ́ρκεια
 Προς στη ́ριξη των αξιω ́σεω ́ν του, ο προσφευ ́γων-ενα ́γων επικαλει ́- της δι ́κης, προς αποκατα ́σταση της υλικη ́ς ζημι ́ας την οποι ́α
 ται παρα ́βαση: υπε ́στη ο προσφευ ́γων-ενα ́γων λο ́γω της απορρι ́ψεως της
 υποψηφιο ́τητα ́ς του για την προς πλη ́ρωση θε ́ση και, επομε ́νως,
 — του α ́ρθρου 25 και της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως· της στερη ́σεως κα ́θε ελπι ́δας προαγωγη ́ς του·
 — του α ́ρθρου 45 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των


text:
δικαστικω ́ν
 των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (ΚΥΚ)· εξο ́δων.
 — της διαδικασι ́ας προαγωγω ́ν και της αρχη ́ς της ́σης ι
 μεταχειρι ́σεως· Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — του α ́ρθρου 7 του ΚΥΚ.
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με
 Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ισχυρι ́ζεται επι ́σης ο ́τι η προσβαλλομε ́νη αυτα ́ των οποι ́ων ́εγινε επι ́κληση στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως
 απο ́φαση πα ́σχει προ ́δηλο σφα ́λμα εκτιμη ́σεως και εκδο ́θηκε κατα ́ T-135/00 Morello κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 κατα ́χρηση εξουσι ́ας.
 Προσφυγη ́ της Sylvia Haupt κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Carmelo Morello κατα ́ της Επιτροπη ́ς Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 25 Μαι ̈́ου 2000
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 19 Μαι ̈́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-143/00)
 (Υπο ́θεση Τ-136/00)
 (2000/C 211/50) (2000/C 211/51)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ο Carmelo Morello, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος Η Sylvia Haupt, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 απο ́ τους Jacques Sambon και Pierre Paul Van Gehuchten, Jean-Noël Louis και Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν,
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις 19 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του α ́σκησε στις 25 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
11 . 1 . 97 1 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 9/1
 T
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ υπό την έννοια της ανωτέρω διατάξεως, η μεταβίβαση
 της 15ης Οκτωβρίου 1996 διοικητικών αρμοδιοτήτων από έναν δήμο ή μια κοινότητα σε
 μια ένωση δήμων και κοινοτήτων, όπως είναι η επίμαχη στην
 στην υπόθεση C-298/94 (αίτηση του Arbeitsgerichts Halber κύρια δίκη ένωση.
 stadt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) Annette
 Henke κατά Gemeinde Schierke και Verwaltungsgemein (>) ΕΕ αριθ. C 351 της 10. 12. 1994, σ. 10.
 schaft «Brocken»(') (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 171 .
 («Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περί
 πτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεως — Μεταβίβαση ορισμέ
 νων διοικητικών αρμοδιοτήτων μιας κοινότητας σε ένωση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 που ιδρύθηκε για τον σκοπό αυτό από περισσότερες τηςμιας
 κοινότητες») (πέμπτο τμήμα)
 (97/C9/01 ) της 17ης Οκτωβρίου 1996
 στις συνεκδικασθεíσες υποθέσεις C-283/94, C-291/94 και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) C-292/94 (αιτήσεις του Finanzgerichts Köln για την έκδοση
 (Προσωρινή μετάφραση η οριστική μετάφραση θα δημο προδικαστικής αποφάσεως): Denkavit Internationaal BV
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») (C-283/94), Vitic Amsterdam BV (C-291/94), Voormeer BV
 (C-292/94) κατά Bundesamt fur Finanzen ( )
 Στην υπόθεση C-298/94, με αντικείμενο αίτηση του Arbeits (Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Φόροι επί
 gericht Halberstadt (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' των κερδών των επιχειρήσεων — Μητρικές και θυγατρικές
 εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία εταιρείες)
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Annette Henke , αφενός, (97/C 9/02)
 και Gemeinde Schierke και Verwaltungsgemeinschaft «Brok (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ken», αφετέρου, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 προς την ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 77/178/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 14ης Φεβρουαρίου 1977, σιευθεί στη « Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστήριου»)
 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομέ Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-283/94, C-291 /94 και
 νων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστά C-292/94, με αντικείμενο αιτήσεις του Finanzgericht Köln
 σεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (2) , το Δικαστήριο, συγκεί (Γερμανία) προς το Διακστήριο, κατ' εφαρμογή του άρ
 μενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F. θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο
 Mancini, J. C. Moitinho de Almeida και J. L. Murray πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτού
 προέδρους τμήματος, P. J. G. Kapteyn, D. A. O. Edward, J. -P. ντος δικαστηρίου μεταξύ Denkavit Internationaal BV (C
 Puissochet (εισηγητή), G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικασ 283/94), Vitic Amsterdam BV (C-291/94) και Voormeer BV
 τές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. Rühl, ( C-292/94) κατά Bundesamt fur Finanzen, η έκδοση προδι
 κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Οκτωβρίου καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3 και
 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 5 της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 23ης Ιουλίου
 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο
 Το άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/181/ΕΟΚ του ισχύει για τις μητρικές και τις