text:
άρθρου 88 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως στις διεθνείς συναλλαγές, από την επίδοση της αγωγής
 των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: μέχρι ολοσχερούς εξόφλησης, έναντι της εκχώρησης σε
 ΚΥΚ). Στις 6 Ιουνίου 1994 , o ενάγων καταδικάσθηκε από το αυτούς της παραπάνω απαίτησης της ενάγουσας κατά της
 Tribunal correctionnel των Βρυξελλών. Central Bank of Iraq,
 Βάσει των παραγράφων 3 και 5 του άρθρου 88 του ΚΥΚ, η 3 , να καταδικασθούν οι εναγόμενοι στη δικαστική δαπάνη
 κατάσταση του ενάγοντος έπρεπε να ρυθμιστεί οριστικώς της ενάγουσας και στην αμοιβή των πληρεξουσίων δικη
 εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η γόρων της.
 εκδοθείσα από το ποινικό δικαστήριο απόφαση κατέστη
 αμετάκλητη . Δεδομένου ότι η καταδικαστική απόφαση Κύρια επιχειρήματα της ενάγουσας
 κατέστη αμετάκλητη στις 21 Ιουνίου 1994, η κατάσταση του
 ενάγοντος έπρεπε να έχει ρυθμιστεί οριστικώς το αργότερο H ενάγουσα είναι εταιρεία κατασκευής και εμπορίας όπλων
 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1994. H τετράμηνη προθεσμία και πυρομαχικών. Με βάση σύμβαση της 12ης Ιανουαρίου
 προδήλως δεν τηρήθηκε, δεδομένου ότι o ενάγων έλαβε 1987 πώλησε στο Ιράκ πυρομαχικά, τα οποία και παρέδωσε
 γνώση της πειθαρχικής αποφάσεως της ΑΔΑ περί παύσεώς κατά το διάστημα από 25 Οκτωβρίου 1987 μέχρι 30 Μαΐου
 του στις 19 Ιανουαρίου 1996. Βάσει του άρθρου 88 παρά 1989, έναντι τιμήματος το οποίο θα καταβαλλόταν από τη
 γραφος 4 του ΚΥΚ, o ενάγων ζητεί την απόδοση των ποσών Central Bank of Iraq με το σύστημα της ανέκκλητης ενεγγύου
 που παρακρατήθηκαν από τις αποδοχές του - αυτές οι πιστώσεως. H Central Bank of Iraq, όμως, αρνήθηκε να
 παράνομες κρατήσεις πραγματοποιήθηκαν από την 1η Νοεμ πληρώσει, επικαλούμενη το ψήφισμα 660 της 6ης Αυγούστου
 βρίου 1993 μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 1996. 1990 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών,
 ---pagebreak--- 22 . 2. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 54/37
 βάσει του οποίου εκδόθηκε o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2340/ οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα ενώπιον της αρμόδιας
 90 του Συμβουλίου που απαγόρευε κάθε εμπορική συναλλα για τους διορισμούς αρχής ( στο εξής: ΑΔΑ) στις 17 Ιου
 γή με το Ιράκ και το Κουβέιτ. H ενάγουσα προσέφυγε στα νίου 1996 και με την οποία προσέβαλε την απόφαση της
 ελληνικά δικαστήρια και πέτυχε την έκδοση αποφάσεως με ΑΔΑ να μην την προαγάγει στο βαθμό C 1 για το έτος 1996
 την οποία υποχρεώθηκε η Central Bank of Iraq να της ( απόφαση δημοσιευθείσα στις διοικητικές πληροφορίες,
 καταβάλει το ποσό των 75 451500 δολαρίων ΗΠΑ, αλλά η τεύχος αριθ . 933 της 9ης Απριλίου 1996),
 εκτέλεση της αποφάσεως αυτής απέβη αδύνατη . H ζημία της
 ενάγουσας συνίσταται ακριβώς σ' αυτή την αδυναμία εισπρά — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 ξεως της απαιτήσεώς της. H ενάγουσα εκχωρεί την ανωτέρω
 συμβατική αξίωσή της κατά της Central Bank of Iraq στην Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ευρωπαϊκή Ένωση και ζητεί από αυτήν, βάσει του άρ H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι έχει αποδειχθεί και ότι,
 θρου 215 της συνθήκης, την καταβολή ισόποσης αποζημιώ εξάλλου , δεν αμφισβητείται από την Επιτροπή με την προ
 σεως . σβαλλομένη απόφαση ότι είχε


text:
προσόντα ανώτερα των άλλων
 υπαλλήλων που προήχθησαν στο βαθμό C 1 κατά τη διάρκεια
 H ενάγουσα υποστηρίζει ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέ της χρήσεως 1996. Εξ αυτού η προσφεύγουσα συνάγει ότι η
 σεις γενέσεως της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Επιτροπή , αρνούμενη να την προαγάγει, παραβίασε την αρχή
 Ενώσεως. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι κατά την έκδοση του της απαγορεύσεως των διακρίσεων και παρέβη το άρθρο 45
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2340/90 (') τα εναγόμενα κοινοτικά παράγραφος 1 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως
 όργανα παραβίασαν γενικές αρχές και κανόνες του κοινοτι των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 κού δικαίου , και συγκεκριμένα την αρχή της προστασίας της
 ιδιοκτησίας, την αρχή της ισότητας και της απαγορεύσεως
 των δυσμενών διακρίσεων, την αρχή της απαγορεύσεως της
 καταχρήσεως εξουσίας και την αρχή της αναλογικότητας, την
 αρχή της προστασίας της οικονομικής ελευθερίας και την Προσφυγή του Jean-Luc Delhaye κατα Επιτροπής των
 αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Ιανουαρίου
 1997
 H ενάγουσα εκτιμά ότι δεν χρειάζεται να έχει παραβιαστεί (Υπόθεση Τ-1/97)
 κατάφωρα υπέρτερος κανόνας δικαίου που προστατεύει
 τους ιδιώτες, όπως έχει γίνει δεκτό από τη νομολογία του (97/C 54/62)
 Δικαστηρίου όσον αφορά τις κανονιστικές πράξεις, γιατί o
 κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2340/90 δεν συνιστά κανονιστική (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 πράξη , αλλά στην ουσία πράξη με άμεσο και ατομικό
 χαρακτήρα. O Jean-Luc Delhaye , κάτοικος Thieu (Βέλγιο), εκπροσιυπού
 μενος από τον Lucas Vogel , δικηγόρο Βρυξελλών, με αντί
 κλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Christian Kremer,
 (') Κανονισμος (ΕΟΚ ) αριθ. 2340/90 του Συμβουλίου , της 8ης 8-10, rue Mathias Hardt , άσκησε , στις 2 Ιανουαρίου 1997 ,
 Αυγούστου 1990, που παρεμποδίζει τις συναλλαγές της Κοινό
 τητας που αφορούν το Ιράκ και το Κουβέιτ (ΕΕ αριθ. L 213 της
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 9. 8 . 1990, σ. 1 ). προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 1996,
 κοινοποιηθείσα στον προσφεύγοντα την 1η Οκτωβρίου
 Προσφυγή της Immacolata Manzo κατα Επιτροπής των 1996, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Δεκεμ που υπέβαλε o προσφεύγων στις 28 Μαΐου 1996 (πρωτο
 βρίου 1996 κολληθείσα στις 4 Ιουνίου 1996), και με την οποία η
 Επιτροπή αρνήθηκε να καταβάλει στον προσφεύγοντα
 (Υπόθεση Τ-221/96) την αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρ
 (97/C 54/61 ) θρο 5 του παραρτήματος VII του κανονισμού υπηρεσια
 κής καταστάσεως,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 H Immacolata Manzo , κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 νο από τον Lucas Vogel, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Christian Kremer, 8-10, rue O προσφεύγων προβάλλει ότι, κατά την επανατοποθέτησή
 Mathias Hardt, άσκησε , στις 27 Δεκεμβρίου 1996, ενώπιον του του στις Βρυξέλλες μετά την Επιστροφή του από την
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Κίεβο, η διοίκηση της
 Επιτροπής αρνήθηκε να του χορηγήσει την αποζημίωση
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. εγκαταστάσεως. Προσβάλλει την απόφαση αυτή επικαλού
 μενος, αφενός, παράβαση του άρθρου 71 του

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2017 — Neka Novin κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-436/14) (1)
 ((Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Διατήρηση της εγγραφής της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα - Πλάνη περί το δίκαιο - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αναλογικότητα))
 (2017/C 121/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Neka Novin Co., Private Joint Stock (Tεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: L. Vidal, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Vitro και M. Bishop)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου με την οποία διατηρήθηκε η εγγραφή της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011 (ΕΕ 2011, L 136, σ. 65), και στον κατάλογο του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ 2012, L 88, σ. 1), όπως αυτή κοινοποιήθηκε με ανακοίνωση της 15ης Μαρτίου 2014.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Neka Novin Co., Private Joint Stock φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Το Συμβούλιο φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του.
 (1) EE C 253 της 4.8.2014.


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 7ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-374/03 (αίτηση του Verwaltungsgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Gaye Gürol κατά Bezirksregierung Köln (1)
 (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Άρθρο 9 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Άμεσο αποτέλεσμα - Πρόσβαση στην εκπαίδευση των τέκνων Τούρκου εργαζομένου που είναι ενταγμένος στη νόμιμη αγορά εργασίας - Τέκνα που διαμένουν με τους γονείς τους - Σπουδαστικό επίδομα)
 (2005/C 229/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-374/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Sigmaringen (Γερμανία) με απόφαση της 31ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης Gaye Gürol κατά Bezirksregierung Köln, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. P. Jann, πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), E. Juhász και M. Ilešič, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το άρθρο 9, πρώτη περίοδος, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως, που εξέδωσε το Συμβούλιο Συνδέσεως το οποίο συστάθηκε με τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας έχει άμεσο αποτέλεσμα εντός των κρατών μελών.
 2)
 Η προϋπόθεση της κατοικίας με τους γονείς, κατά την έννοια του άρθρου 9, πρώτη περίοδος, της αποφάσεως 1/80, πληρούται στην περίπτωση του τέκνου τουρκικής ιθαγένειας το οποίο, αφού διέμεινε νομίμως με τους γονείς του στο κράτος μέλος υποδοχής, δημιουργεί την κύρια κατοικία του στον τόπο, εντός του ίδιου κράτους, όπου ακολουθεί επαγγελματική εκπαίδευση, ενώ δηλώνει την κατοικία των γονέων του μόνον ως δευτερεύουσα κατοικία.
 3)
 Το άρθρο 9, δεύτερη περίοδος, της αποφάσεως 1/80 έχει άμεσο αποτέλεσμα εντός των κρατών μελών. Η διάταξη αυτή εξασφαλίζει υπέρ των τέκνων Τούρκων υπηκόων το δικαίωμα να λαμβάνουν χωρίς διακρίσεις σπουδαστικό επίδομα όπως αυτό που προβλέπει η επίδικη στην κύρια δίκη ρύθμιση ακόμη και αν πραγματοποιούν σπουδές ανωτάτης εκπαίδευσης στην Τουρκία.
 (1) ΕΕ C 304 της 13.12.2003.


text:
 23.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/7
 Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2015 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-14/15)
 (2015/C 096/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/731/ΕΕ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ) στη Μάλτα (1), την απόφαση 2014/743/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη στην Κύπρο της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ) (2), και την απόφαση 2014/744/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για την έναρξη στην Εσθονία της αυτοματοποιημένης ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τις άδειες κυκλοφορίας οχημάτων (ΑΚΟ) (3),
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Το Κοινοβούλιο προβάλλει δύο λόγους ακύρωσης, από τους οποίους ο πρώτος στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι συντρέχει παραβίαση των Συνθηκών και ο δεύτερος στον ισχυρισμό ότι συντρέχει παράβαση ουσιώδους τύπου.
 Πρώτον, το Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η νομική βάση που επέλεξε το Συμβούλιο για την έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων ήταν εσφαλμένη.
 Δεύτερον, το Κοινοβούλιο ισχυρίζεται ότι η διαδικασία λήψης των αποφάσεων που εφάρμοσε το Συμβούλιο ήταν νομικά εσφαλμένη.
 (1) ΕΕ L 302, σ. 56.
 (2) ΕΕ L 308, σ. 100.
 (3) ΕΕ L 308, σ. 102.


text:
C 47/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 Ανακόπτων δικαιούχος Laboratoires Goëmar — να απορρίψει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος
 σήματος: αριθ. 1.160.050 BOOMERANG TV για την κλάση 41·
 Σήμα ή σημείο για το Εθνικό και διεθνές λεκτικό σήμα
 οποίο ασκήθηκε ανακοπή: «Laboratoires de la mer» για αγαθά — να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα τον αντίδικο και τους
 των κλάσεων 3, 5, 29 και 31 τυχόν παρεμβαίνοντες στην παρούσα υπόθεση.
 (μεταξύ άλλων, καλλυντικά που
 παρασκευάζονται βάσει προϊόντων
 που προέρχονται από τη θάλασσα)
 Απόφαση του τμήματος Η ανακοπή έγινε δεκτή και απορρί-
 ανακοπών: φθηκε στο σύνολό της η αίτηση Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της La
 προσφυγών: Mer Technology Αιτούντες το κοινοτικό José Matías Abril Sánchez και
 σήμα: Pedro Ricote Saugar
 Λόγοι ακυρώσεως προ- Παράβαση του άρθρου 43,
 βαλλόμενοι με την παράγραφοι 2 και 3, και του
 Κοινοτικό σήμα που απο- Το εικονιστικό σήμα που αποτελεί-
 παρούσα προσφυγή άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανο-
 τελεί το αντικείμενο της ται από τις λέξεις «BOOMERANG
 νισμού 40/94 του Συμβουλίου (1).
 αιτήσεως: TV» με υπερκείμενο σχήμα μισής
 ελλείψεως — Αίτηση
 αριθ. 1.160.050, για υπηρεσίες των
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου
 κλάσεων 38 έως 41· ωστόσο, κατά
 1993, περί κοινοτικού σήματος (ΕΕ L 11, σ. 1).
 τη διαδικασία ανακοπής, ο αιτών
 περιόρισε την αίτηση προστασίας
 του σήματος, εξαιρώντας τις υπηρε-
 σίες της κλάσεως 38
 ∆ικαιούχος του αντιταχ- Η προσφεύγουσα
 θέντος κατά τη διαδικασία
 ανακοπής σήματος ή δια-
 Προσφυγή της Εl Corte Inglés, S.A. κατά του Γραφείου
 κριτικού γνωρίσματος:
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ)
 που ασκήθηκε στις 17 ∆εκεμβρίου 2003
 Αντιτασσόμενα σήματα ή Ισπανικά εικονιστικά σήματα αριθ.
 (Υπόθεση Τ-420/03) διακριτικά γνωρίσματα: 2035514, 2163613, 2163616,
 2035507, 2035508, 2035505,
 2035509, 2035510, 2035511,
 (2004/C 47/66) 2035512 και 2035513 (ο όρος
 «BOOMERANG» εντός ρομ-
 βοειδούς πλαισίου), 1236024,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) 1236025 και 1282250, ιρλανδικό
 σήμα αριθ. 153228, ελληνικό σήμα
 αριθ. 109387 και κοινοτικό σήμα
 αριθ. 448514 (ο όρος
 Η Εl Corte Inglés, S.A., με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσω- «BOOMERANG» κάτω από τετρά-
 πούμενη από τους Juan Luis Rivas Zurdo και Εmilio López γωνο πλαίσιο που περιέχει το
 Leiva, δικηγόρους Μαδρίτης, άσκησε στις 17 ∆εκεμβρίου 2003 γράμμα Β ακολουθούμενο από
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή ένα μπούμερανγκ), ισπανικό
 κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής λεκτικό σήμα «BOOMERANG»
 Αγοράς (ΓΕΕΑ). αριθ. 456466, ισπανικά εικονιστικά
 σήματα «BOOMERANG La base
 del deporte» και αγγλικό εικο-
 νιστικό σήμα αριθ. 1494568
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (τετραγωνίδιο στο οποίο περιέχεται
 το γράμμα Β ακολουθούμενο από
 — να ακυρώσει την απόφαση του ΓΕΕΑ (δεύτερο τμήμα προσφυ- ένα μπούμερανγκ) για προϊόντα των
 γών), της 1ης Οκτωβρίου 2003, στην υπόθεση R088/2003- κλάσεων 18, 25, 38 και 41.
 2, στο μέτρο που, απορρίπτοντας την ενώπιόν του ασκηθείσα
 προσφυγή, επιτρέπει μελλοντική καταχώριση του κοινοτικού
 σήματος αριθ. 1.160.050 BOOMERANG TV για την Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής
 κλάση 41· ανακοπών:
 ---pagebreak--- 21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/35
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής — να καταδικάσει την


text:
Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των
 προσφυγών: προσφευγουσών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγρα-
 φος 1, στοιχείο β', παράγραφος 2,
 στοιχείο γ', και παράγραφος 5, του
 κανονισμού 40/94. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση των αποφάσεων της
 Επιτροπής με τις οποίες απορρίφθηκε η αίτηση των προσφευγου-
 σών να μην ταξινομηθεί η ουσία n-προπυλοβρωμίδιο ως λίαν
 εύφλεκτη ουσία (φράση κινδύνου R11) και ως αναπαραγωγικώς
 τοξική ουσία κατηγορίας 2 (φράση κινδύνου R60), αλλά ως
 αναπαραγωγικώς τοξική ουσία της κατηγορίας 3/R62 και ως
 εύφλεκτη ουσία R18. Επικουρικώς, οι προσφεύγουσες ζήτησαν
 Προσφυγή-αγωγή της Εnviro Tech Europe Ltd. και της
 από την Επιτροπή να μην περιλάβει το n-προπυλοβρωμίδιο στην
 Εnviro Tech International Inc. κατά της Επιτροπής των
 29η προσαρμογή της οδηγίας 67/548/EOK (1) στην τεχνική
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 ∆εκεμβρίου
 πρόοδο έως ότου η Επιτροπή προβεί σε κατάλληλη και πλήρη
 2003
 αξιολόγηση όλων των επιστημονικών στοιχείων.
 (Υπόθεση Τ-422/03)
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλ-
 λουν ότι η Επιτροπή παρέβη τη διάταξη της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ
 (2004/C 47/67) σχετικά με τις εφαρμοστέες τεχνικές μεθόδους και τα κριτήρια
 ταξινομήσεως των χημικών ουσιών. Σύμφωνα με τις προσφεύγου-
 σες, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και προέβη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) σε εσφαλμένη εφαρμογή των μεθόδων δοκιμασίας των φυσικών
 και χημικών ιδιοτήτων, που καθορίζονται με το παράρτημα V,
 σημείο Α.9, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ, των κριτηρίων ταξινο-
 μήσεως των τοξικολογικών ιδιοτήτων που καθορίζονται στο
 παράρτημα VI, σημείο 4.2.3, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ και του
 Η Εnviro Tech Europe Ltd., με έδρα το Kingston-upon-Thames, κριτηρίου σχετικά με τον συνήθη χειρισμό και τη συνήθη χρήση
 Ηνωμένο Βασίλειο, και η Εnviro Tech International Inc., με έδρα που καθορίζεται στο παράρτημα VI, σημείο 1.1 της οδηγίας
 το Σικάγο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, εκπροσωπούμενες 67/548/ΕΟΚ.
 από τους C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόρους, άσκησαν
 στις 23 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης ότι η Επιτροπή προσέβαλε
 τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους, διότι δεν εξέτασε με
 επιμέλεια, αμεροληψία και με βάση τα οικεία κριτήρια της οδηγίας
 67/548/ΕΟΚ τα στοιχεία που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες στο
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: οι προσφεύγουσες) πλαίσιο των υποχρεώσεων που υπέχουν από την οδηγία
 ζητούν από το Πρωτοδικείο: 67/548/ΕΟΚ.
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις D(2003) 430307 και D(2003)
 430309 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 2003· Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες επικαλούνται παράβαση του
 άρθρου 95, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ. Σύμφωνα με τις
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις ζημίες προσφεύγουσες, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της ούτε εκτίμησε
 που οι προσφεύγουσες υπέστησαν μέχρι σήμερα και πρόκειται στο σύνολό τους τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και τις νέες
 να υποστούν κατά την εκκρεμοδικία, λόγω της παράνομης εξελίξεις βάσει επιστημονικών δεδομένων.
 συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία συνίσταται, μεταξύ
 άλλων, στην απόρριψη της αιτήσεως των προσφευγουσών
 και στην έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων, και να
 υποχρεώσει την Επιτροπή να τους καταβάλει 350 000 ευρώ Οι προσφεύγουσες επισημαίνουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφά-
 έναντι αποζημιώσεως· σεις βασίζονται στην αρχή της προλήψεως. Σύμφωνα με


text:
τις
 προσφεύγουσες, η αρχή αυτή εφαρμόζεται μόνο στο πλαίσιο της
 αξιολογήσεως των επικίνδυνων επιπτώσεων (risk assessment) και
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις όχι στο πλαίσιο της αξιολογήσεως των επικίνδυνων ιδιοτήτων
 επικείμενες ζημίες, για την επέλευση των οποίων υφίσταται (hazard assessment). Επιπλέον, η αρχή αυτή θα ήταν εφαρμοστέα
 επαρκής βεβαιότητα, αλλά οι οποίες δεν είναι δυνατόν να στην υπό κρίση υπόθεση, μόνο σε περίπτωση επιστημονικής
 αποτιμηθούν ακριβώς· αβεβαιότητας.


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 30ής Μαρτίου 2017 [αίτηση του Općinski sud u Velikoj Gorici (Κροατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — VG Čistoća d.o.o. κατά Đuro Vladika, Ljubica Vladika
 (Υπόθεση C-335/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Απόβλητα - Οδηγία 2008/98/ΕΚ - Κάλυψη του κόστους διαχειρίσεως των αποβλήτων - Αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» - Έννοια των «κατόχων αποβλήτων» - Χρέωση για τη διαχείριση των αποβλήτων - Ειδικό τέλος προοριζόμενο προς χρηματοδότηση επενδύσεων κεφαλαίου))
 (2017/C 161/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική
 Αιτούν δικαστήριο
 Općinski sud u Velikoj Gorici
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 VG Čistoća d.o.o.
 κατά
 Đuro Vladika, Ljubica Vladika
 Διατακτικό
 Το άρθρο 14 και το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών, έχουν την έννοια ότι, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του δικαίου της Ένωσης, δεν αποκλείουν εθνική ρύθμιση, όπως αυτή της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει για τη χρηματοδότηση υπηρεσίας διαχειρίσεως και διαθέσεως αστικών αποβλήτων χρέωση υπολογιζόμενη με βάση την εκτίμηση του παραγόμενου από τους χρήστες της υπηρεσίας αυτής όγκου αποβλήτων και όχι με βάση την ποσότητα αποβλήτων που αυτοί πράγματι παρήγαγαν και παρέδωσαν, καθώς και την καταβολή από τους χρήστες, λόγω της ιδιότητάς τους ως κατόχων αποβλήτων, πρόσθετου τέλους, το προϊόν του οποίου αποσκοπεί στη χρηματοδότηση επενδύσεων κεφαλαίου που είναι αναγκαίες για την επεξεργασία των αποβλήτων, περιλαμβανομένης της ανακυκλώσεώς τους. Εναπόκειται, ωστόσο, στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει, βάσει των πραγματικών και νομικών στοιχείων που διαθέτει, αν τούτο έχει ως αποτέλεσμα να επιβαρύνονται ορισμένοι «κάτοχοι» με προδήλως δυσανάλογο κόστος σε σχέση με τον όγκο ή το είδος των αποβλήτων που μπορούν να παράγουν. Προς τούτο, το εθνικό δικαστήριο μπορεί, μεταξύ άλλων, να λάβει υπόψη κριτήρια συνδεόμενα με το είδος των ακινήτων που χρησιμοποιούν οι χρήστες, την επιφάνεια και τη χρήση των ακινήτων αυτών, την ικανότητα παραγωγής αποβλήτων εκ μέρους των «κατόχων», τον όγκο των κάδων που έχουν τεθεί στη διάθεση των χρηστών, καθώς και τη συχνότητα με την οποία πραγματοποιείται η αποκομιδή των αποβλήτων, καθόσον οι εν λόγω παράμετροι είναι ικανές να επηρεάσουν ευθέως το ύψος του κόστους διαχειρίσεως των αποβλήτων.
 (1) ΕΕ C 296 της 16.8.2016.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/32
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2013 — BP κατά Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση F-38/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Συμβασιούχος υπάλληλος - Μη ανανέωση της ισχύος συμβάσεως ορισμένου χρόνου για αόριστη χρονική διάρκεια - Μετάθεση σε άλλη υπηρεσία μέχρι της λήξεως της ισχύος της συμβάσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2014/C 71/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: BP (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενος: Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) (εκπρόσωποι: M. Kjærum, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας ως συμβασιούχου υπαλλήλου και της αποφάσεως περί μεταθέσεώς της σε άλλο τμήμα του Οργανισμού, καθώς και αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή
 2)
 Η BP φέρει τα έξοδά της και καταδικάζεται στο σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 138 της 12.5.2012, σ. 37.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Νοεμβρίου 2013 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-66/12) (1)
 (Ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων - Προσφυγή ακυρώσεως - Ανακοίνωση COM(2011) 829 τελικό - Πρόταση COM(2011) 820 τελικό - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Υποβολή προτάσεων βάσει του άρθρου 10 του παραρτήματος XI του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων - Παράλειψη της Επιτροπής - Προσφυγή η οποία κατέστη άνευ αντικειμένου - Κατάργηση της δίκης)
 2014/C 39/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και J. Herrmann)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του προσφεύγοντος: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, D. Hadroušek και J. Vláčil), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: V. Pasternak Jørgensen και C. Thorning), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας T. Henze και N. Graf Vitzthum), Ιρλανδία (εκπρόσωποι: E. Creedon, επικουρούμενη από τους C. Toland, BL, και A. Joyce, solicitor), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: N. Díaz Abad και S. Centeno Huerta), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas και J.-S. Pilczer), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: I. Kalniņš και A. Nikolajeva), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και M. Bulterman), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: E. Jenkinson και J. Beeko, επικουρούμενες από τον R. Palmer, barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall, D. Martin και J.-P. Keppennκ)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Neergaard και S. Seyr)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως — Ανακοίνωση της Επιτροπής COM(2011) 829 τελικό, της 24ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την άρνηση υποβολής προτάσεων βάσει της «ρήτρας εξαίρεσης» που περιέχεται στο άρθρο 10 του παραρτήματος ΧΙ του ΚΥΚ — Πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου για την αναπροσαρμογή, από 1ης Ιουλίου 2011, των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις εν λόγω αποδοχές και συντάξεις — Προσφυγή κατά παραλείψεως — Παράνομη παράλειψη της Επιτροπής να υποβάλει προτάσεις βάσει του άρθρου 10 του παραρτήματος ΧΙ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 21.4.2012.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2015 — Navarra de Servicios y Tecnologías κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-487/13) (1)
 ([Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές στην Ισπανία - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι οι ενισχύσεις είναι εν μέρει συμβατές και εν μέρει μη συμβατές με την εσωτερική αγορά - Κρατικοί πόροι - Οικονομική δραστηριότητα - Πλεονέκτημα - Επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ - Κατάχρηση εξουσίας])
 (2016/C 027/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Navarra de Servicios y Tecnologías, SA (Παμπλόνα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Andérez González, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και P. Němečková)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: SES Astra (Betzdorf, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, F. Salerno και V. Romero Algarra, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2014/489/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [C 23/10 (πρώην NN 36/10, πρώην CP 163/09)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα) (EE L 217, σ. 52).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Navarra de Servicios y Tecnologías, SA φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η SES Astra.
 (1) ΕΕ C 313 της 26.10.2013.


text:
8 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/15
 Σε ποιες περιπτώσεις και για ποιους λόγους πρεπει τοτε να σύναψη εμπορικών σχεσεων με τον έκδοτη ανταγωνιστι
 λαμβάνονται υπόψη οι εταιρείες που ανήκουν σε δεσπόζον κού προϊόντος από την ανάθεση σ' αυτήν εκ μέρους του εν
 νομικό πρόσωπο ενός ομίλου ; λόγω εκδότη όχι μόνο της κατ' οίκον διανομής αλλά και
 άλλων προτεινόμενων παροχών (για παράδειγμα, της
 ') ΕΕ αριθ. C 132 της 14. 5 . 1994, σ. 4. διανομής από πρατήρια, ή της εκτυπώσεως) στο πλαίσιο
 μιας δέσμης συμφωνιών;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Oberlandesgericht Wien, με διάταξη της 1ης Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Ιουλίου 1996, στην αφορώσα το δίκαιο συμπράξεως επιχει υπέβαλε η maaseutuelinkeinojen valituslautakunta, με από
 ρήσεων υπόθεση Oscar Bronner Gesellschaft mbH & Co. φαση της 9ης Ιανουαρίου 1997, στην υπόθεση που αφορά
 KG κατά 1. Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag προσφυγή της Raija-Liisa Jokela
 Gesellschaft mbH & Co. KG, 2. Mediaprint Zeitungsvertriebs (Υπόθεση C-9/97)
 gesellschaft mbH & Co. KG και 3. Mediaprint Anzeigengesell
 schaft mbH & Co. KG (97/C 74/31
 (Υπόθεση C-7/97) Με διαταξη της 9ης Ιανουαρίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 (97/C 74/30) Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 16 Ιανουαρίου 1997, η maaseutuelinkeinojen valituslau
 Με διάταξη της 1ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη takunta (επιτροπή προσφυγών επί αγροτικών υποθέσεων),
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς που αφορά προσφυγή της Raija-
 στις 15 Ιανουαρίου 1997, το Oberlandesgericht Wien, ως Liisa Jokela, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 δικαστήριο αρμόδιο για την επίλυση θεμάτων σχετικών με τις στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακό
 συμπράξεις επιχειρήσεων, στο πλαίσιο της διαφοράς Oscar λουθων ερωτημάτων:
 Bronner Gesellschaft mbH & Co. KG , αιτούσα, κατά των
 1 . Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag Gesellschaft 1 . Είναι σύμφωνη προς τους σκοπούς των άρθρων 17 και 18
 mbH & Co. KG , 2. Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2328/91 του Συμβουλίου ( ] )
 mbH & Co. KG και 3 . Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών
 & Co. KG , καθών, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το διαρθρώσεων και προς το άρθρο 1 της οδηγίας 75/
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των 268/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) περί της ορεινής γεωργίας
 εξής ερωτημάτων: και της γεωργίας σε ορισμένες μειονεκτικές περιοχές, η
 χορήγηση αντισταθμιστικής αποζημιώσεως λόγω φυσι
 1 . Πρέπει το άρθρο 86 της συνθηκής ΕΚ να ερμηνεύεται υπό κών μειονεκτημάτων σε γεωργό όταν αυτός δεν κατοικεί
 την έννοια ότι υφίσταται καταχρηστική εκμετάλλευση στο αγρόκτημα που κατέχει ή εκμεταλλεύεται, το οποίο
 δεσπόζουσας στην αγορά θέσεως, υπό μορφή καταχρη ευρίσκεται σε μειονεκτούσα κατά τον ως άνω κανονισμό
 στικής παρεμποδίσεως της εισόδου στην αγορά, όταν μία περιοχή της Φινλανδίας, αλλά κατοικεί το μεγαλύτερο
 επιχείρηση , η οποία απασχολείται με την έκδοση , την μέρος του έτους εκτός της περιοχής αυτής:
 εκτύπωση και τη διανομή ημερήσιων εφημερίδων, κατέχει
 δε με τις εφημερίδες της εξέχουσα


text:
θέση στην αυστριακή Αν η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα είναι έστω και
 αγορά ημερήσιων εφημερίδων (δηλαδή το 46,8% της μερικώς ή υπό προϋποθέσεις καταφατική :
 συνολικής κυκλοφορίας, το 42% των εσόδων από αγγε α) ενόψει των αρχών που θεσπίζουν το άρθρο 5 , το
 λίες και το 71 % του αριθμού όλων των αναγνωστών άρθρο 40 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο και το
 ημερησίων εφημερίδων) και εκμεταλλεύεται το μοναδικό άρθρο 42 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) της Συνθήκης
 στην Αυστρία υπάρχον διαπεριφερειακό σύστημα διανο της Ρώμης, και ιδίως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
 μής κατ' οίκον για συνδρομητές, αρνείται να υποβάλει σε των γεωργών και της απορρέουσας από αυτήν απα
 άλλη επιχείρηση, η οποία επίσης ασχολείται με την γορεύσεως των διακρίσεων, είναι θεμιτή η προϋπόθε
 έκδοση , την εκτύπωση και τη διανομή ημερήσιας εφημε ση που προβλέπει το άρθρο 6 της αποφάσεως
 ρίδας στην Αυστρία, μια δεσμευτική πρόταση για την αριθ. 861/1995 του εθνικού υπουργικού συμβουλίου
 ενσωμάτωση της εν λόγω ημερήσιας εφημερίδας στο για τη χορήγηση αντισταθμίσεως λόγω φυσικών μειο
 σύστημά της της κατ' οίκον διανομής, και επιπλέον είναι νεκτημάτων, στην περίπτωση στην οποία o γεωργός
 αδύνατον για την επιδώκουσα η ενσωμάτωση στο σύστη κατοικεί σε απόσταση άνω των 12 χιλιομέτρων, μέσω
 μα της κατ' οίκον διανομής επιχείρηση , λόγω της χαμηλής (βατών) δρόμων, από το οικονομικό κέντρο του
 κυκλοφορίας και του οφειλόμενου σ' αυτήν μικρού οικείου αγροκτήματος, ότι o ενδιαφερόμενος πρέπει
 αριθμού συνδρομητών, να δημιουργήσει με εύλογο κό να πραγματοποιεί τουλάχιστον το ήμισυ των συνολι
 στος , είτε μόνη είτε σε συνεργασία με τις υπόλοιπες κών του εισοδημάτων από τη γεωργία, την κηπουρική
 επιχειρήσεις οι οποίες προσφέρουν ημερήσιες εφημερίδες ή τη δενδροκομία ή από ορισμένες άλλες δραστηριό
 στην αγορά, δικό της σύστημα κατ' οίκον διανομής και να τητες, ασκούμενες στο οικείο αγρόκτημα, καθώς
 το εκμεταλλεύεται κατά τρόπο αποδοτικό; επίσης να ασκεί o ίδιος γεωργική δραστηριότητα
 και
 2. Υφίσταται καταχρηστική εκμετάλλευση κατά την έννοια
 του άρθρου 86 της συνθήκης ΕΚ, αν — υπό τις περιστά β) είναι σύμφωνο ιδίως προς την αρχή της νομικής
 σεις που ήδη αναφέρθηκαν λεπτομερέστερα στο ερώτη ασφαλείας, που πρέπει να τηρείται στην κοινοτική
 μα 1 — η εκμεταλλευομένη το σύστημα της κατ' οίκον έννομη τάξη , να απαιτείται επιπλέον πάντοτε να
 διανομής ημερήσιων εφημερίδων επιχείρηση εξαρτά τη συντρέχει κάποιος ειδικός λόγος ;
 ---pagebreak--- Αριθ. C 74/16 l_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 3 . 97
 2. Όσον αφορά ειδικότερα το γεωργό o οποίος διαμένει το εγγυήσεως για το ανοιγμα πίστεως — κατα το μέτρο που
 μεγαλύτερο μέρος του έτους σε άλλο κράτος μέλος της θεσπίζονται και ισχύουν κατά τρόπο ομοιόμορφο και
 Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον ή την σύζυγο του , που είναι υποχρεωτικό εκ μέρους των τραπεζών, μελών της ΕΙΤ —
 συνιδιοκτήτης του οικείου αγροκτήματος και απασχολεί συμβιβάζονται, σε σχέση με τις επιμέρους ρήτρες οι οποίες
 ται ως διπλωματικός εκπρόσωπος του φινλανδικού κρά προαναφέρθηκαν στο σκεπτικό της παρούσας διατάξεως
 τους: αντιβαίνει προς την απαγόρευση των διακρίσεων, και στο σύνολο τους, προς τη διάταξη του άρθρου 85 της
 προς την αρχή της αναλογικότητας ή προς άλλες αρχές


text:
συνθήκης, ως εκ του ότι είναι σε θέση να επηρεάσουν το
 που πρέπει να τηρούνται κατά το κοινοτικό δίκαιο το να εμπόριο μεταξύ κρατών μελών έχοντες ως αντικείμενο και
 στερείται το άτομο αυτό της ως άνω αντισταθμίσεως; ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση , τον περιορισμό ή τη
 νόθευση του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς;
 f1) ΕΕ αριθ. L 218 της 6. 8. 1991 , o. 1 .
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/012, σ. 95 . 4, ποια αποτελέσματα μπορεί να συναπάγεται η ενδεχόμενη
 αναγνώριση του υπό σημείο 3 ασυμβιβάστου επί των
 αντιστοίχων ρητρών των συμβάσεων που περιλαμβάνουν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που τη ρήτρα εγγυήσεως omnibus και επί των επιμέρους
 υπέβαλε το Tribunale di Genova (έκτο πολιτικό τμήμα) με συμβάσεων που συνάπτουν παρεπομένως οι τράπεζες
 διάταξη της 18ης Δεκεμβρίου 1996 στα πλαίσια της εκκρε κεχωρισμένως, δεδομένου ότι το σύνολο των τραπεζών,
 μούς ενώπιον του διαφοράς μεταξύ 1. Palmira Ieropoli και μελών της ΕΙΤ, μπορούν να θεωρηθούν, κατά την έννοια
 2. Giovanni Sgambellone, αφενός, και Banca Carige SpA, και τους σκοπούς του άρθρου 86 της συνθήκης, ως
 αφετέρου κατέχουσες συλλογική δεσπόζουσα θέση επί της εθνικής
 αγοράς πίστεως, επί της οποίας η εφαρμογή στην πράξη
 (Υπόθεση C-23/97) της εν λόγω κανονιστικής ρυθμίσεως εμφαίνεται ως
 (97/C 74/32) καταχρηστική ;
 Με διάταξη της 18ης Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 17 Ιανουαρίου 1997, το Tribunale di Genova (έκτο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 πολιτικό τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που
 Κοινοτήτων, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον του αιτού ασκήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1997
 ντος δικαστηρίου δίκης μεταξύ 1 . Palmira Ieropoli και
 2. Giovanni Sgambellone, αφενός, και Banca Carige SpA, (Υπόθεση C-24/97)
 αφετέρου, τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα: (97/C 74/33)
 Ερωτάται: H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 1 , αν οι ενοποιημένοι τραπεζικοί κανόνες που εξέδωσε η νη από τους Peter Hillenkamp και Pieter Jan Kuijper, μέλη της
 ένωση ιταλικών τραπεζών (ΕΙΤ) με αποδέκτες τα μέλη Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λου
 της, σχετικά με τη σύναψη της συμβάσεως, αντικείμενο ξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής
 της οποίας είναι το άνοιγμα πίστεως σε αλληλόχρεο Υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner C 254, Kirchberg,
 λογαριασμό, συμβιβάζονται, ως θεσπισθέντες και εφαρ άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου
 μοζόμενοι ομοιομόρφως και υποχρεωτικώς από τις τρά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπον
 πεζες που είναι μέλη της ΕΙΤ και κατά το μέτρο που διακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 εξαρτούν το άνοιγμα πίστεως από σύστημα προσδιορι H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 σμού του επιτοκίου , το οποίο δεν έχει προκαθοριστεί,
 ούτε δύναται να καθοριστεί από τον πελάτη, με τη α) να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 διάταξη του άρθρου 85 της συνθήκης, ως εκ του ότι είναι Γερμανίας δεν εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει
 σε θέση να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών από τα άρθρα 48, 52 και 59 της συνθήκης ΕΚ, καθώς και
 έχοντες ως αντικείμενο και ως αποτέλεσμα την παρεμπό από το


text:
άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 68/36Θ/ΕΟΚ
 διση , τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταρ
 εντός της κοινής αγοράς; γήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή
 των εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών
 2, ποια αποτελέσματα μπορεί να συνεπάγεται η ενδεχόμενη τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (^ , και από το
 αναγνώριση του υπό σημείο 1 ασυμβιβάστου επί των άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 73/148/ΕΟΚ του
 αντιστοίχων ρητρών των παρεπομένων («a valle») συμβά Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1973, περί καταργήσεως των
 σεων που έχουν ως αντικείμενο το άνοιγμα πίστεως σε περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των υπηκό
 αλληλόχρεο λογαριασμό και που συνάπτουν οι τράπεζες, ων των κρατών μελών στο εσωτερικό της Κοινότητας
 μέλη της ΕΙΤ, με ιδιώτες, δεδομένου ότι το σύνολο των στον τομέα της εγκαταστάσεως και της παροχής υπηρε
 τραπεζών, μελών της ΕΙΤ, μπορούν να θεωρηθούν, κατά σιών ^), καθόσον αυτή μεταχειρίστηκε, στο έδαφος της
 την έννοια και για τους σκοπούς του άρθρου 86 της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, σύμφωνα
 συνθήκης, ως κατέχουσες συλλογική δεσπόζουσα θέση με το άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3 του AufenthG/EWG,
 επί της εθνικής αγοράς πίστεως, εντός της οποίας η αλλοδαπούς κοινοτικούς υπηκόους δυσανάλογα διαφο
 εφαρμογή στην πράξη της εν λόγω κανονιστικής ρυθμί ρετικά, όσον αφορά το βαθμό υπαιτιότητας και το
 σεως (σχετικά με τον καθορισμό του χρεωστικού επιτο πλαίσιο του χρηματικού προστίμου , απ ' ότι τους υπηκό
 κίου ) εμφαίνεται ως καταχρηστική ; ους της, οι οποίοι κατά παρόμοιο τρόπο παραβαίνουν
 3 , αν οι ενοποιημένοι τραπεζικοί κανόνες που θέσπισε η ΕΙΤ την υποχρέωση κατοχής ταυτότητας (άρθρο 5 παράγρα
 έναντι των μελών της αναφορικά με τη σύμβαση η οποία φοι 1 και 2, του PersonalauswG σε συνδυασμό με το
 περιλαμβάνει τη ρήτρα εγγυήσεως omnibus, προς παροχή άρθρο 17 παράγραφος 1 του /OWiG)


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/36
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Φεβρουαρίου 2017 — Dröge κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-142/16) (1)
 ([«Προσφυγή ακυρώσεως - Δήλωση βουλήσεως και δύο αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τους τρόπους προσβάσεως στα έγγραφα της διαπραγματεύσεως για τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών (ΤΤΙΡ) - Δικαίωμα προσβάσεως των συνεργατών των μελών των εθνικών κοινοβουλίων σε ορισμένα εμπιστευτικά έγγραφα των διαπραγματεύσεων της TTIP - Πράξεις μη δεκτικές προσφυγής - Απαράδεκτο»])
 (2017/C 112/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Katharina Dröge (Βερολίνο, Γερμανία), Britta Haßelmann (Βερολίνο), Anton Hofreiter (Βερολίνο) (εκπρόσωπος: W. Cremer, professeur)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher, R. Vidal Puig και B. Hartmann)
 Αντικείμενο
 Αίτημα, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, να ακυρωθεί, πρώτον, η δήλωση βουλήσεως της Επιτροπής σχετικά με τη σύναψη Συνθήκης δεσμευτικής για τους συμβαλλομένους, ήτοι την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ως προς τους τρόπους προσβάσεως στα έγγραφα της διαπραγματεύσεως με αντικείμενο τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (τα λεγόμενα έγγραφα TTIP), και, επικουρικώς, να κηρυχθεί η δήλωση αυτή αντίθετη στο δίκαιο της Ένωσης, δεύτερον, η προηγούμενη απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την κατάθεση της αναφερόμενης δηλώσεως βουλήσεως περί εγκρίσεως της Συνθήκης και, τρίτον, η προφορική απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τη σύναψη της Συνθήκης ή τη σύναψη μη δεσμευτικής πολιτικής συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όσον αφορά το «καθεστώς προσβάσεως TTIP», με την οποία το καθεστώς αυτό ορίζεται ως αναγκαστικό κατά το δίκαιο της Ένωσης, κατά το μέτρο που απαγορεύεται αυστηρά στους βουλευτές των κοινοβουλίων των κρατών μελών να συνοδεύονται από συνεργάτες τους οι οποίοι έχουν περάσει ελέγχους ασφαλείας, περιλαμβανομένων των συνεργατών της πολιτικής ομάδας τους, κατά την εξέταση εγγράφων στα ειδικά για την TTIP αναγνωστήρια.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τις Katharina Dröge, Britta Haßelmann και τον Anton Hofreiter στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 221 της 13.6.2016.


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/32
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Ελλάδα) την 7η Μαρτίου 2017 — OL κατά PQ
 (Υπόθεση C-111/17)
 (2017/C 144/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Ελλάδα)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτών: OL
 Καθής: PQ
 Προδικαστικό ερώτημα
 Ποια είναι η ερμηνεία που αρμόζει στον όρο «συνήθης διαμονή», κατά την έννοια του άρθρου 11 παρ. 1 του Κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 (1)«Για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας», στην περίπτωση βρέφους που για λόγους τυχαίους ή ανωτέρας βίας γεννήθηκε σε τόπο άλλον από αυτόν που οι συνασκούντες τη γονική του μέριμνα γονείς του σκόπευαν ως τόπο της συνήθους διαμονής του και έκτοτε αυθαίρετα κατακρατήθηκε από τον ένα γονέα του στο κράτος της γεννήσεώς του ή μετακινήθηκε σε τρίτο κράτος. Ειδικότερα, είναι η φυσική παρουσία αναγκαίο και αυτονόητο προαπαιτούμενο, σε κάθε περίπτωση, για τη στοιχειοθέτηση της συνήθους διαμονής ενός προσώπου και δη ενός νεογέννητου παιδιού;
 (1)
 ΕΕ 2003, L 338, σ. 1.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/37
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 20098 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-313/08)
 (2008/C 223/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Vesco και P. Dejmek)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 1, παράγραφοι 4, 5 και 6, της οδηγίας 2003/58/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2003, για τροποποίηση της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις απαιτήσεις δημοσιότητας για ορισμένες μορφές εταιριών, ή παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 30 Δεκεμβρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 221, σ. 13.


text:
C 79/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.3.2001
 Αι ́τηση του Giudice di Pace di Genova για την ́εκδοση — κατα ́ την ορισθει ́σα περι ́οδο για τη μεταφορα ́ στο
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως υποβληθει ́σα με δια ́ταξη της 4ης εσωτερικο ́ δι ́καιο της οδηγι ́ας αυτη ́ς,
 Ιανουαρι ́ου 2001 που εκδο ́θηκε στην υπο ́θεση Safarelo Srl
 κατα ́ Prefetto di Genova — εν συνεχει ́α μετα ́ την α ́καρπη παρε ́λευση της προθεσμι ́ας
 για τη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́ δι ́καιο;
 (Υπο ́θεση C-13/01)
 Σε περι ́πτωση θετικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα αυτο ́, ποια
 ει ́ναι η κοινοτικη ́ ́εννοια της «διατα ́ξεως που μπορει ́ να
 (2001/C 79/27) διακυβευ ́σει σοβαρα ́ το επιδιωκο ́μενο απο ́ την οδηγι ́α αποτε ́-
 λεσμα»;
 Με δια ́ταξη της 4ης Ιανουαρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (1) EE L 91 της 7.4.1999, σ. 10.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 11 Ιανουαρι ́ου 2001, ο Giudice di Pace di Genova ζητει ́ απο ́ το
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στην υπο ́θεση που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Safarelo Srl και Prefetto di Genova,
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1) Συμβιβα ́ζονται προς τις διακηρυχθει ́σες με τη Συνθη ́κη
 και/η ́ επεξεργασθει ́σες και ορισθει ́σες με τις αποφα ́σεις του Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 ∆ικαστηρι ́ου αρχε ́ς της αναλογικο ́τητας, της πραγματικη ́ς και βαλε το Verwaltungsgericht Hannover με δια ́ταξη της 6ης
 της προ ́σφορης δικαστικη ́ς προστασι ́ας των υποκειμενικω ́ν ∆εκεμβρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Molkerei
 καταστα ́σεων που αναγνωρι ́ζει η κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη οι Wagenfeld Karl Niemann GmbH & Co. KG κατα ́
 δικονομικε ́ς διατα ́ξεις, προβλε ́πουσες και κυρω ́σεις, περι ́ των Bezirksregierung Hannover
 παραβα ́σεων διοικητικη ́ς φυ ́σεως, που θεσπι ́ζει ο νο ́μος 689,
 της 24.11.81, ο ́ταν: (Υπο ́θεση C-14/01)
 — ο διαπρα ́ττων την παρα ́βαση δεν μπορει ́ να ασκη ́σει (2001/C 79/28)
 δικαστικη ́ προσφυγη ́ κατα ́ του με ́τρου της κατασχε ́σεως
 που ́ελαβε η δημο ́σια διοι ́κηση με ́χρις ο ́του η ́δια
 ι η
 διοι ́κηση, μη υπε ́χουσα συναφω ́ς σχετικη ́ υποχρε ́ωση Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 βα ́σει των διαδικαστικω ́ν κανο ́νων, εκδω ́σει διαταγη ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 πληρωμη ́ς η ́ δια ́ταξη περι ́ κατασχε ́σεως, 12 Ιανουαρι ́ου 2001, το Verwaltungsgericht Hannover, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ της εταιρι ́ας Molkerei Wagenfeld
 Karl Niemann GmbH & Co. KG και Bezirksregierung Hannover,
 — δεν παρε ́χεται η δυνατο ́τητα στον πολι ́τη, α


text:
́μεσα και που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 ατομικα ́ ενδιαφερο ́μενο απο ́ το με ́τρο που ́ελαβε η προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των κατωτε ́ρω ερωτημα ́των:
 δημο ́σια διοι ́κηση, να ασκη ́σει δικαστικη ́ προσφυγη ́
 στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το με ́τρο αυτο ́ ελη ́φθη
 ́εναντι α ́λλου προσω ́που, Αντιβαι ́νει ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2799/1999 (1) σε συνδυασμο ́ με τα
 παραρτη ́ματα ́ του:
 — δεν παρε ́χεται η δυνατο ́τητα στον α ́μεσα και ατομικα ́ α) στο α ́ρθρο 11, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 ενδιαφερο ́μενο πολι ́τη απο ́ με ́τρο που ́ελαβε η δημο ́σια 1255/1999 (2),
 διοι ́κηση ́εναντι α ́λλου προσω ́που να συμμετα ́σχει,
 ακο ́μη και ως εκουσι ́ως παρεμβαι ́νων, στη διαδικασι ́α β) στο α ́ρθρο 34, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ και
 ανακοπη ́ς που κι ́νησε το α ́λλο αυτο ́ προ ́σωπο,
 γ) στις γενικε ́ς δικαιικε ́ς αρχε ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας και
 — προβλε ́πεται, χωρι ́ς δυνατο ́τητα διαφορετικη ́ς και κατα ́ στην αρχη ́ της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστο-
 τη διακριτικη ́ του ευχε ́ρεια εκτιμη ́σεως εκ με ́ρους του συ ́νης
 δικαστηρι ́ου της παρεπο ́μενης κυρω ́σεως της
 κατασχε ́σεως του εμπορευ ́ματος ενο ́ψει παραβα ́σεων στο με ́τρο που απαγορευ ́ει τη χορη ́γηση ενισχυ ́σεων για το
 διοικητικη ́ς απλω ́ς φυ ́σεως, για την οποι ́α η κυ ́ρια αποκορυφωμε ́νο γα ́λα και για το αποβουτυρωμε ́νο γα ́λα (βουτυ-
 ποινη ́, οικονομικη ́ς φυ ́σεως, συνι ́σταται στην καταβολη ́ ρο ́γαλα) για τη χρησιμοποι ́ηση ́ τους ως ζωοτροφη ́ς σε υγρη ́ μορφη ́
 αση ́μαντου επι ́σης χρηματικου ́ ποσου ́; χωρι ́ς προηγου ́μενη μεταποι ́ηση ́ τους σε συ ́νθετες ζωοτροφε ́ς η ́ σε
 αποκορυφωμε ́νο γα ́λα σε σκο ́νη και χωρι ́ς μεταβατικη ́ προθεσμι ́α,
 και ει ́ναι ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς για τον λο ́γο αυτο ́ (εν με ́ρει) α ́κυρος;
 2) Μη ́πως τα α ́ρθρα 20 και 249 της Συνθη ́κης εμποδι ́ζουν τα
 κρα ́τη με ́λη να θεσπι ́ζουν διατα ́ξεις αντι ́θετες προς την
 οδηγι ́α 1999/5/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και (1) EE L 340 της 31.12.1999, σ. 3.
 του Συμβουλι ́ου, της 9ης Μαρτι ́ου 1999, σχετικα ́ με (2) EE L 160 της 26.6.1999, σ. 48.
 τον ραδιοεξοπλισμο ́ και τον τηλεπικοινωνιακο ́ τερματικο ́
 εξοπλισμο ́ και την αμοιβαι ́α αναγνω ́ριση της πιστο ́τητας των
 εξοπλισμω ́ν αυτω ́ν:


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαΐου 2017 — Les Éclaires κατά EUIPO — L’éclaireur International (L’ECLAIREUR)
 (Υπόθεση T-680/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως εκπτώσεως - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L’ECLAIREUR - Ουσιαστική χρήση του σήματος - Άρθρο 15, παράγραφος 1, άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνας 22, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Υποτιθέμενη διάσταση σε σχέση το τμήμα Γ, κεφάλαιο 6, των κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά την εξέταση που διενεργείται από το EUIPO])
 (2017/C 202/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Les Éclaires GmbH (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Bund, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Gája)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: L’éclaireur International (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: M. Decker, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2266/2014-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ Les Éclaires και L’éclaireur International.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Les Éclaires GmbH στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η L’éclaireur International ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).
 (1) EE C 38 της 1.2.2016.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/39
 Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-334/08)
 (2008/C 223/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Aresu και A. Caeiros)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ, από το άρθρο 8 της αποφάσεως 2000/597/ΕΚ (1), Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και από τα άρθρα 2, 6, 10, 11 και 17 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 (2) του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, λόγω του ότι αρνήθηκε να θέσει στη διάθεση της Επιτροπής τους ιδίους πόρους που αντιστοιχούν στην τελωνειακή οφειλή που προκύπτει από τη χορήγηση, τον Φεβρουάριο του 1997, εκ μέρους της περιφερειακής διεύθυνσης των τελωνείων για τις περιφέρειες Puglia και Basilicata, που εδρεύει στο Μπάρι, μη σύννομων αδειών για τη δημιουργία και τη διαχείριση στον Τάραντα τελωνειακών αποθηκών τύπου C, κατόπιν δε αδειών για μεταποίηση υπό τελωνειακό έλεγχο και για τελειοποίηση προς επανεξαγωγή, μέχρι την ανάκλησή τους στις 4 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Κυβέρνηση ότι αρνήθηκε να θέσει στη διάθεση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τους —υπολογιζόμενους σε περίπου 23 εκατομμύρια ευρώ— ιδίους πόρους που αντιστοιχούν σε ορισμένες μη σύννομες τελωνειακές άδειες που χορηγήθηκαν στον Τάραντα κατά την περίοδο μεταξύ Φεβρουαρίου 1997 και Δεκεμβρίου 2002.
 Το αντικείμενο της διαφοράς αφορά κατ' ουσίαν την ευθύνη για τα ποσά που σχετίζονται με πόρους που δεν έχουν εισπραχθεί λόγω των επίμαχων μη σύννομων πράξεων. Η Ιταλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν ευθύνεται για την απώλεια εσόδων που οφείλεται στις προαναφερθείσες παρατυπίες, καθόσον για τις παρατυπίες αυτές είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι οι υπάλληλοι που προκάλεσαν τη ζημία, ενώ η άποψη της Επιτροπής είναι ότι η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία επιβάλλει στο Ιταλικό κράτος να αναλαμβάνει όλες τις οικονομικές συνέπειες που προκύπτουν από τις ενέργειες —έστω και μη σύννομες— των δημοσίων υπαλλήλων που ενεργούν για λογαριασμό και εξ ονόματός του.
 (1) ΕΕ L 253, σ. 42.
 (2) EE L 130, σ. 1.


text:
C 366/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. αντιρρη ́σεις για την οικονομικη ́ συμμετοχη ́ στην αναδια ́ρ-
 θρωση των επιχειρη ́σεων αυτω ́ν επικαλου ́μενη λο ́γους στηριζο ́-
 3) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των θα φε ́ρει τα δικα ́ μενους στο δι ́καιο των ενισχυ ́σεων. Πα ́ντως, αποκλει ́εται η
 της ́εξοδα. ανα ́κληση των η ́δη χορηγηθεισω ́ν ενισχυ ́σεων με ́χρι το τε ́λος
 του 1995, διο ́τι με ́χρι την ́εναρξη της προβλεπο ́μενης για τις
 (1) ΕΕ C 208 της 12.8.1995. ενισχυ ́σεις διαδικασι ́ας τον Αυ ́γουστο του 1997 η Επιτροπη ́
 α ́φησε να παρε ́λθουν πλε ́ον των τριω ́ν ετω ́ν κατα ́ τη δια ́ρκεια
 των οποι ́ων ουδε ́ποτε ισχυρι ́στηκε ο ́τι δεν επαρκου ́σαν τα
 στοιχει ́α που της ει ́χαν υποβληθει ́. Επι ́σης ο ́σον αφορα ́ τα
 κοινοποιηθε ́ντα σχε ́δια χορηγη ́σεως ενισχυ ́σεων, ουδε ́ποτε η
 Επιτροπη ́ επικαλε ́στηκε, με ́χρι τον Αυ ́γουστο του 1997, το
 ανασταλτικο ́ αποτε ́λεσμα των α ́ρθρων 93, παρα ́γραφος 3, της
 Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας Συνθη ́κης ΕΚ (ο ́πως αυτο ́ ́σχυε ι το ́τε) σε συνδυασμο ́ με τα
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́- α ́ρθρα 6, παρα ́γραφος 4, τε ́ταρτο εδα ́φιο, του πε ́μπτου κω ́δικα
 θηκε στις 9 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενισχυ ́σεων και 6, παρα ́γραφος 4, πρω ́το εδα ́φιο, του ́εκτου
 κω ́δικα ενισχυ ́σεων.
 (Υπο ́θεση C-334/99) — Παραβι ́αση της υποχρεω ́ σεως αιτιολογη ́σεως.
 (1999/C 366/22) — Εσφαλμε ́νη επε ́κταση εφαρμογη ́ς της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ επι ́ της
 εκτιμη ́σεως απο ́ απο ́ψεως ανταγωνισμου ́ της μη εμπι ́πτουσας
 Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη στη Συνθη ́κη ΕΚΑΧ παραγωγη ́ς: Η Επιτροπη ́ στηρι ́ζει την
 απο ́ τον Claus-Dieter Quassowski, του ομοσπονδιακου ́ Υπου- απο ́φαση ́ της επι ́ της αποδοχη ́ς του κινδυ ́νου υπα ́ρξεως Spill-
 ργει ́ου Οικονομικω ́ν, Βο ́ννη, και τον Jochim Sedemund, Over συνεπειω ́ν και ο ́χι επι ́ της πραγματικη ́ς διαπιστω ́σεως της
 Rechtsanwalt, Βερολι ́νο, με αντι ́κλητο τον Wolf-Dieter Plessing, δυσανα ́λογης εφαρμογη ́ς των ισχυο ́ντων περι ́ των διαθεσι ́μων
 Ministerialrat στο ομοσπονδιακο ́ Υπουργει ́ο Οικονομικω ́ν, πο ́ρων μιας επιχειρη ́σεως στον τομε ́α εφαρμογη ́ς της Συνθη ́κης
 Graurheindorfer Straße 108, D-53117 Bonn, α ́σκησε ενω ́πιον ΕΚΑΧ· η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε δεο ́ντως υπο ́ψη της ́εκθεση
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 9 Σεπτεμβρι ́ου λογιστω ́ν ελεγκτω ́ν αποδεικνυ ́ουσα το αντι ́θετο.
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων κατα


text:
́ τον
 πε ́μπτο κω ́δικα ενισχυ ́σεων στον τομε ́α της βιομηχανι ́ας
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο σιδη ́ρου και χα ́λυβα: Η Επιτροπη ́ αντιφα ́σκει ο ́ταν ισχυρι ́ζεται
 ο ́τι δεν κοινοποιη ́θηκαν εμπροθε ́σμως οι σχετικε ́ς ενισχυ ́σεις
 1. να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 4 ́εως 7 της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, και ́τοι η ́δια
 ι ζη ́τησε απο ́ την ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση την
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999 (Κ[1999]2264 τελικο ́) περι ́ «κρατικη ́ς ανα ́κληση της εγκαι ́ρως γενομε ́νης κοινοποιη ́σεως. Εξα ́λλου,
 ενισχυ ́σεως την οποι ́α χορη ́γησε η Γερμανι ́α υπε ́ρ της η παραβι ́αση απλω ́ς της υποχρεω ́σεως κοινοποιη ́σεως δεν
 Gröditzer Stahlwerke GmbH και της θυγατρικη ́ς της δικαιολογει ́ την απαι ́τηση για οριστικη ́ ανα ́κληση της
 Walzwerk Burg GmbH»· ενισχυ ́σεως, ο ́ταν ιδι ́ως δεν ́εχει εξεταστει ́ η ουσιαστικη ́
 νομιμο ́τητα της ενισχυ ́σεως.
 2. να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́, κατα ́ το α ́ρθρο 23 του Οργα-
 νισμου ́ ΕΚΑΧ του ∆ικαστηρι ́ου, να προσκομι ́σει στο ∆ικαστη ́- — Εσφαλμε ́νη εκτι ́μηση των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων για τον μη
 ριο το συ ́νολο των φακε ́λων που αφορου ́ν την ενι ́σχυση αυτη ́ εμπι ́πτοντα στη Συνθη ́κη ΕΚΑΧ τομε ́α: Και ́τοι η ́δια
 ι η Επιτροπη ́
 απο ́ του ́ετους 1994 και να επιτρε ́ψει την προ ́σβαση της δε ́χεται με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση ο ́τι προε ́βη σε σαφη ́
 προσφευ ́γουσας στο περιεχο ́μενο αυτω ́ν των φακε ́λων· διαχωρισμο ́ των επενδυτικω ́ν ενισχυ ́σεων σ' αυτε ́ς που
 εμπι ́πτουν στη Συνθη ́κη ΕΚ και σ' αυτε ́ς που εμπιπτουν στη
 3. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Συνθη ́κη ΕΚΑΧ, η αναφορα ́ της στα κριτη ́ρια εγκρι ́σεως που
 προβλε ́πει η Συνθη ́κη ΕΚΑΧ και στον πε ́μπτο κω ́δικα ενισχυ ́σεων
 για τον τομε ́α της βιομηχανι ́ας σιδη ́ρου και χα ́λυβα ει ́ναι αντι ́-
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα θετη προς τις ισχυ ́ουσες διατα ́ξεις. Εξα ́λλου, οι δραστηριο ́τητες
 του τομε ́α ΕΚ της Gröditzer Stahlwerke δεν συνιστου ́ν «ευαι ́-
 — Αντικανονικη ́ συ ́νθεση της Επιτροπη ́ς: Κατα ́ τον χρο ́νο εκδο ́- σθητο τομε ́α», κατα ́ την ́εννοια της νομοθεσι ́ας περι ́ Treuhand
 σεως της αποφα ́σεως ́ενα με ́λος της Επιτροπη ́ς τελου ́σε «εν και των οδηγιω ́ ν περι ́ αναδιαρθρω ́σεως των επιχειρη ́σεων που
 αδει ́α», περι ́ της οποι ́ας ουδε ́ν προβλε ́πεται στις Συνθη ́κες, η επικαλε ́στηκε η Επιτροπη ́. Η «πλαισι ́ωση ορισμε ́νων κλα ́δων
 δε μεταβι ́βαση των αρμοδιοτη ́των του σε α ́λλο με ́λος της κατασκευη ́ς προϊο ́ντων σιδη ́ρου και χα ́λυβα εκτο ́ς ΕΚΑΧ» (1),
 Επιτροπη ́ς ει ́χε ως αποτε ́λεσμα


text:
ο ́τι δεν μπορου ́σε πλε ́ον να την οποι ́α επικαλε ́στηκε στην αιτιολογι ́α η Επιτροπη ́ δεν περιε ́χει
 ασκη ́σει τα καθη ́κοντα ́ του· συνεπω ́ς, στην πρα ́ξη περιορι ́στηκε ουσιαστικα ́ κριτη ́ρια ελε ́γχου για τις ενισχυ ́σεις που χορηγου ́-
 ο αριθμο ́ς των εχο ́ντων δυνατο ́τητα λη ́ψεως αποφα ́σεων νται στους τομει ́ς παραγωγη ́ς χα ́λυβα που περιγρα ́φονται και
 επιτρο ́πων σε δε ́κα εννε ́α. ατομικω ́ς καθορι ́ζονται στο εν λο ́γω ́εγγραφο.
 — Παραβι ́αση της υποχρεω ́σεως ενεργει ́ας εντο ́ς ευλο ́γου χρο ́νου Στηρι ́ζοντας την κρι ́ση της αποκλειστικα ́ στο α ́ρθρο 87, παρα ́-
 και των αρχω ́ν της χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της ασφαλει ́ας γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ, η Επιτροπη ́ ο ́φειλε να εφαρμο ́σει,
 δικαι ́ου: Η Επιτροπη ́, και ́τοι ενημερω ́θηκε με επιστολε ́ς που στο πλαι ́σιο του περιθωρι ́ου εκτιμη ́σεως που διαθε ́τει, εκει ́να τα
 εστα ́λησαν το 1994 και το 1995 για τα η ́δη εφαρμοζο ́μενα κριτη ́ρια εγκρι ́σεως της ενισχυ ́σεως που εφα ́ρμοσε και σε πολλε ́ς
 και σχεδιαζο ́μενα οικονομικη ́ς φυ ́σεως με ́τρα, εντου ́τοις α ́φησε α ́λλες περιπτω ́σεις λη ́ψεως με ́τρων αναδιαρθρω ́σεως, ιδι ́ως σε
 να δημιουργηθει ́ στην ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση και τις πολλε ́ς παρο ́μοιες περιπτω ́σεις που αφορου ́σαν την
 ενδιαφερο ́μενες επιχειρη ́σεις η δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη, Treuhandanstalt, αλλα ́ και στις περιπτω ́σεις της Société
 επι ́ περι ́οδο υπερβαι ́νουσα την τριετι ́α, ο ́τι δεν θα προβα ́λει Marseillaise de Crédit (2), και της Ολυμπιακη ́ς Αεροπορι ́ας (3).
 ---pagebreak--- 18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/15
 Τε ́λος, η Επιτροπη ́ θα ́επρεπε να ει ́χε εγκρι ́νει τα κοινοποιηθε ́ντα «'Εχει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλι ́ου,
 με ́τρα βα ́σει του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', της της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, περι ́ με ́τρων απαγο ́ρευσης της
 Συνθη ́κης ΕΚ. Και ́τοι γνω ́ριζε ο ́λα τα σχετικα ́ περιστατικα ́ η ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας, της εξαγωγη ́ς, της επανεξαγωγη ́ς και
 Επιτροπη ́ παρε ́λειψε να εφαρμο ́σει τη δια ́ταξη αυτη ́ χωρι ́ς να της υπαγωγη ́ς υπο ́ καθεστω ́ς αναστολη ́ς των εμπορευμα ́των
 παρα ́σχει σχετικη ́ αιτιολογι ́α. παραποι ́ησης/απομι ́μησης και των αναπαραχθε ́ντων χωρι ́ς α ́δεια
 (πειρατικω ́ν) (EE L 341, της 30.12.1994), την ́εννοια ο ́τι ο
 — Αποδοχη ́, παρα ́ τον νο ́μο, της υποθε ́σεως ο ́τι η διαδικασι ́α κανονισμο ́ς αυτο ́ς πρε ́πει να τυγχα ́νει εφαρμογη ́ς και στις
 ιδιωτικοποιη ́σεως εμφανι ́ζει στοιχει ́α παροχη ́ς ενισχυ ́σεως: περιπτω ́σεις κατα ́ τις οποι ́ες εμπορευ ́ματα ο ́πως τα περιγραφο ́μενα
 Αδικαιολογη ́τως δε ́χεται η Επιτροπη ́, επικαλου


text:
́μενη τη νομολο- λεπτομερε ́στερα στον εν λο ́γω κανονισμο ́, τα οποι ́α, κατα ́ τη
 γι ́α του ∆ικαστηρι ́ου (4), ο ́τι κατα ́ τον συγκριτικο ́ υπολογισμο ́ διαμετακο ́μιση (transit) απο ́ ́ενα κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει στην
 πω ́ληση/εκκαθα ́ριση πρε ́πει να λαμβα ́νεται υπο ́ψη μο ́νον η Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα σε α ́λλο κρα ́τος το οποι ́ο δεν ανη ́κει
 αξι ́α εκκαθαρι ́σεως που προσδιο ́ρισαν οι οικονομικοι ́ ελεγκτε ́ς. στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα, παρακρατω ́νται προσωρινω ́ς απο ́ τις
 Πρα ́γματι, κατα ́ τη γερμανικη ́ νομοθεσι ́α, ο κυ ́ριος ει ́ναι τελωνειακε ́ς αρχε ́ς εντο ́ς κρα ́τους με ́λους βα ́σει του προαναφερ-
 υπευ ́θυνος το ́σο για το κο ́στος εκκαθαρι ́σεως ο ́σο και για το θε ́ντος κανονισμου ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως του δικαιου ́χου, ο οποι ́ος
 κο ́στος εξυγια ́νσεως του χω ́ρου εγκαταστα ́σεως της επιχει- επικαλει ́ται προσβολη ́ των δικαιωμα ́των του και του οποι ́ου η
 ρη ́σεως, στη συγκεκριμε ́νη δε περι ́πτωση τα δα ́νεια που επιχει ́ρηση ́εχει την ́εδρα της εντο ́ς τρι ́του κρα ́τους;»
 εισε ́φεραν οι εται ́ροι δεν μπορου ́ν να αναζητηθου ́ν απο ́ την
 πτωχευτικη ́ περιουσι ́α.
 Οι επικρι ́σεις που διατυπω ́νει η Επιτροπη ́ στην προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση κατα ́ της διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως αντι ́κεινται
 στην απαγο ́ρευση της αντιφατικη ́ς συμπεριφορα ́ς, δεδομε ́νου
 ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν προε ́βαλε καμι ́α αντι ́ρρηση σε πολλε ́ς
 περιπτω ́σεις παρο ́μοιας διαδικασι ́ας ιδιωτικοποιη ́σεως. Εξα ́λ-
 λου, οι απαιτη ́σεις που προε ́βαλε η Επιτροπη ́ δεν στηρι ́ζονται
 σε μια ρεαλιστικη ́ εκτι ́μηση της διαδικασι ́ας η οποι ́α ει ́ναι
 συνη ́θης και στον ιδιωτικο ́ τομε ́α και συνι ́σταται στην εκχω ́-
 ρηση στοιχει ́ων εταιρικη ́ς περιουσι ́ας υπο ́ μορφη ́ συμμετοχη ́ς Προσφυγη ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς
 επενδυτικω ́ν τραπεζω ́ν. Η ομοσπονδιακη ́ κυβε ́ρνηση ει ́ναι της των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 4
 γνω ́μης ο ́τι αυτη ́ καθαυτη ́ η διαδικασι ́α ιδιωτικοποιη ́σεως δεν Οκτωβρι ́ου 1999
 εμφανι ́ζει στοιχει ́α ενισχυ ́σεων. Ωστο ́σο, η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε
 την α ́ποψη αυτη ́. Η απο ́φαση δεν ει ́ναι επαρκω ́ς αιτιολογημε ́νη
 ως προς το σημει ́ο αυτο ́ (παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γρα- (Υπο ́θεση C-365/99)
 φος 2, τε ́ταρτη περι ́πτωση, και του α ́ρθρου 15 της Συνθη ́κης
 ΕΚΑΧ, καθω ́ς και του α ́ρθρου 253 της Συνθη ́κης ΕΚ).
 (1999/C 366/24)
 ( 1) EE C 320 της 13.12.1988, σ. 3.
 ( 2) EE L 198 της 30.7.1999, σ. 1.
 ( 3) EE L 128 της 21.5.1999, σ. 1. Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Luı́s
 ( 4) Υπο


text:
́θεση C-278/92, Συλλογη ́ 1994, σ. Ι-4103. Fernandes, διευθυντη ́ της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́ν-
 σεως Κοινοτικω ́ν Υποθε ́σεων του Υπουργει ́ου Εξωτερικω ́ν, και
 Maria João Abecassis, ακο ́λουθο του Γραφει ́ου του Υπουργου ́
 Γεωργι ́ας, Αγροτικη ́ς Αναπτυ ́ξεως και Αλιει ́ας, τους Carlos Aguiar
 και Tiago Ferreira de Lima, δικηγο ́ρους Λισσαβω ́νας, και τον
 Gerard van der Wal, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο την Πορτογαλικη ́ Πρεσβει ́α, 33, allée Scheffer,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 4 Οκτωβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 βαλε το Landesgericht Korneuburg με δια ́ταξη της 17ης
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, στην υπο ́θεση SEIKO Kabushiki Kaisha
 κατα ́ Mohammed Ibrahim
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-362/99)
 α'. να δεχθει ́ την παρου ́σα προσφυγη ́·
 (1999/C 366/23)
 β'. να κηρυ ́ξει α ́κυρη την απο ́φαση 1999/517/ΕΚ (1) της Επιτρο-
 πη ́ς, κατα ́ το με ́τρο που αυτη ́ αντικαθιστα ́, στο α ́ρθρο 4 της
 Με δια ́ταξη της 17ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην αποφα ́σεως 98/653/ΕΚ (2), τη φρα ́ση «1η Αυγου ́στου 1999»
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 με τη φρα ́ση «1η Φεβρουαρι ́ου 2000»·
 Σεπτεμβρι ́ου 1999, το Landesgericht Korneuburg υπε ́βαλε στο
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 ρα ́ς μεταξυ ́ SEIKO Kabushiki Kaisha και Mohammed Ibrahim γ'. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα της Πορτο-
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, το ακο ́λουθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα: γαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/26
 Προσφυγή της 13ης Δεκεμβρίου 2013 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-660/13)
 2014/C 45/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. De Elera, E. Finnegan, P. Mahnič Bruni)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2013) 6355 τελικό της 3ης Οκτωβρίου 2013 για την υπογραφή της προσθήκης στο μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Ελβετίας,
 —
 να διατηρηθούν τα αποτελέσματα της αποφάσεως αυτής μέχρι να εκδοθεί νέα απόφαση, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Με το δικόγραφο της προσφυγής το Συμβούλιο ζητεί, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2013) 6355 τελικό, της 3ης Οκτωβρίου 2013, για την υπογραφή της προσθήκης στο μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με την ελβετική χρηματοδοτική συνεισφορά (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) (1).
 2)
 Η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία η Επιτροπή εξουσιοδότησε δύο μέλη της να υπογράψουν το προαναφερθέν μνημόνιο, χωρίς προηγούμενη έγκριση από το Συμβούλιο, κρίθηκε από το Συμβούλιο παράνομη, διότι συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών αρχών του δικαίου της Ένωσης που κατοχυρώνονται από τις Συνθήκες. Ειδικότερα, η προσφυγή ακυρώσεως στηρίζεται στους εξής δύο λόγους:
 1)
 Η απόφαση της Επιτροπής παραβιάζει την αρχή της κατανομής των αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ και, κατά συνέπεια, την αρχή της θεσμικής ισορροπίας.
 2)
 Ο τρόπος που ενήργησε η Επιτροπή για την έκδοση της αποφάσεως και για την υπογραφή της προσθήκης στο μνημόνιο παραβιάζει την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ.
 3)
 Όσον αφορά τον πρώτο λόγο, η Επιτροπή, υπογράφοντας μόνη της την προσθήκη στο μνημόνιο συμφωνίας με την Ελβετία, εξ ονόματος της Ένωσης, και χωρίς προηγούμενη έγκριση από το Συμβούλιο, ενήργησε παραβιάζοντας την αρχή της κατανομής των αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ, καθόσον έλαβε μόνη της την εξουσία να αποφασίσει για την πολιτική της Ένωσης, πράγμα που αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 16 της ΣΕΕ, και παραβίασε ως εκ τούτου την αρχή της θεσμικής ισορροπίας.
 4)
 Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο, το Συμβούλιο θεωρεί ότι η Επιτροπή, ενεργώντας με τον τρόπο αυτόν, παραβίασε τετράκις την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας: 1) παρεμβαίνοντας εν γνώσει της στις εξουσίες που διαθέτει το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 16 της ΣΕΕ και, ως εκ τούτου, παραβιάζοντας την αρχή της κατανομής των αρμοδιοτήτων του άρθρου 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ και, συνεπακόλουθα, την αρχή της θεσμικής ισορροπίας, 2) αγνοώντας εσκεμμένα και μονομερώς τον ρόλο των κρατών μελών στον τομέα αυτόν, παραβιάζοντας την αρχή της δοτής αρμοδιότητας του άρθρου 4, παράγραφος 1, ΣΕΕ, 3) ενεργώντας σκοπίμως με τρόπο που καθιστούσε αναποτελεσματικές τις προσπάθειες του Συμβουλίου να θεραπεύσει την κατάσταση που δημιούργησε η Επιτροπή και 4) ενεργώντας εν γνώσει της με τρόπο που υπονόμευε την αρχή της ενότητας στην εξωτερική εκπροσώπηση της Ένωσης.
 (1) Έγγραφο της Επιτροπής C(2013) 6355 τελικό της 3ης Οκτωβρίου 2013


text:
 17.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 229/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Conseil d'Etat (Γαλλία), τμήμα εκδικάσεως ενδίκων διαφορών, με απόφαση της 18ης Μαΐου 2005, στην υπόθεση Société thermale d'Eugénie-Les-Bains κατά Ministère de l'Ėconomie, des Finances et de l'Industrie
 (Υπόθεση C-277/05)
 (2005/C 229/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 18ης Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Ιουλίου 2005, το Conseil d'Etat (Γαλλία), τμήμα εκδικάσεως ενδίκων διαφορών, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Société thermale d'Eugénie-Les-Bains και Ministère de l'Ėconomie, des Finances et de l'Industrie που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί του ζητήματος αν η προκαταβολή που καταβάλλεται στο πλαίσιο συμβάσεως παροχής υπηρεσιών υπαγόμενων στον φόρο προστιθέμενης αξίας πρέπει, όταν ο αποδέκτης των υπηρεσιών κάνει χρήση του δικαιώματος υπαναχωρήσεως και ο παρέχων τις υπηρεσίες διατηρεί την προκαταβολή, να θεωρηθεί ως αμοιβή για την κράτηση και, ως εκ τούτου, να υπαχθεί στον φόρο προστιθέμενης αξίας ή να θεωρηθεί ως αποζημίωση λόγω καταγγελίας της συμβάσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που οφείλεται στην αδυναμία του πελάτη να ανταποκριθεί στην κράτηση, η οποία δεν συνδέεται ευθέως με κάποια υπηρεσία παρεχόμενη εξ επαχθούς αιτίας και, ως εκ τούτου, δεν υπάγεται στον ως άνω φόρο.


text:
 29.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/7
 Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-683/15)
 (2016/C 078/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K.-Ph. Wojcik, M. Heller και J. Hottiaux)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) 1093/2010 και (ΕΕ) 648/2012 (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 130, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χρηματική ποινή ύψους 51 456 ευρώ από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως γνωστοποιήσεως των μέτρων μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2014/59/ΕΕ έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
 (1) ΕΕ L 173, σ. 190.


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/37
 19 Νοεμβρι ́ου 2001, το Bundesverwaltungsgericht, στο πλαι ́σιο Unico del Tribunale di Biella, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Stadt Villingen-Schwenningen και Ophilia πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Simoncello και Piera Boerio αφενο ́ς,
 Akosua Owusu, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́- και Direzione Provinciale del lavoro (Vercelli), αφετε ́ρου, που
 ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτη- εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 μα ́των: του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 1. Αν ληφθει ́ υπο ́ψη η κρατου ́σα στις 16 Μαι ̈́ου 1997 νομικη ́
 κατα ́σταση, κα ́λυπταν η ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως (α ́ρθρο 52 Ερωτα ́ται κατα ́ πο ́σον συμβιβα ́ζονται με τις κοινοτικε ́ς αρχε ́ς των
 της Συνθη ́κης ΕΚ) η ́ η ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ν (α ́ρθρο 59 α ́ρθρων 39, 43, 86 (παλαια ́ α ́ρθρα 48, 52 και 90) της Συνθη ́κης
 της Συνθη ́κης ΕΚ) την α ́σκηση πορνει ́ας απο ́ υπη ́κοο του ΕΟΚ το α ́ρθρο 9 bis, παρα ́γραφος 2, του νο ́μου 608 της
 κρα ́τους με ́λους Α εντο ́ς του κρα ́τους με ́λους Β υπο ́ 28.11.1996, καθο ́τι προβλε ́πει την υποχρε ́ωση του εργοδο ́τη
 την ιδιο ́τητα του ανεξα ́ρτητου επαγγελματι ́α; 'Εχει σημασι ́α να κοινοποιει ́ την προ ́σληψη κα ́θε εργαζομε ́νου στην Sezione
 συναφω ́ς το ζη ́τημα αν η πορνει ́α κατα ́ το εν λο ́γω χρονικο ́ Circoscrizionale per l’Impiego, καθω ́ς και το α ́ρθρο 10 του
 σημει ́ο θεωρου ́νταν, βα ́σει του εθνικου ́ δικαι ́ου, ως αντι ́θετη νομοθετικου ́ διατα ́γματος 469 της 23.12.1997, καθο ́τι επαναλαμ-
 στα χρηστα ́ η ́θη και κοινωνικα ́ επιβλαβη ́ς; βα ́νει τη ρυ ́θμιση 9 bis του νο ́μου 608/1996 σε περι ́πτωση
 διαμεσολαβη ́σεως μη εγκεκριμε ́νων προσω ́πων.
 2. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 Μπορου ́σε η υπη ́κοος του κρα ́τους με ́λους Α, αν ληφθει ́
 υπο ́ψη η κρατου ́σα στις 16 Μαι ̈́ου 1997 νομικη ́ κατα ́σταση,
 να αντλη ́σει δικαι ́ωμα διαμονη ́ς εντο ́ς του κρα ́τους με ́λους Β
 απευθει ́ας απο ́ το α ́ρθρο 8 Α της Συνθη ́κης ΕΚ;
 3. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα:
 Ει ́χε η εν λο ́γω υπη ́κοος, αν ληφθει ́ υπο ́ψη η κρατου ́σα στις Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 16 Μαι ̈́ου 1997 νομικη ́ κατα ́σταση, δικαι ́ωμα διαμονη ́ς υπο ́ βαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με
 τις προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 90/364/ΕΟΚ (1) δια ́ταξη της 5ης Νοεμβρι


text:
́ου 2001 στην υπο ́θεση DLD
 του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το Trading Company Import-Export, spol. s.r.o κατα ́
 δικαι ́ωμα διαμονη ́ς, μολονο ́τι το κρα ́τος με ́λος Β δεν ει ́χε ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας
 ακο ́μη μεταφε ́ρει κατα ́ το χρονικο ́ αυτο ́ σημει ́ο την εν λο ́γω
 οδηγι ́α στην εσωτερικη ́ νομοθεσι ́α του;
 (Υπο ́θεση C-447/01)
 4. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο τρι ́το ερω ́τημα:
 'Επρεπε η εν λο ́γω υπη ́κοος, κατα ́ τον χρο ́νο της εισο ́δου της (2002/C 84/64)
 στο κρα ́τος με ́λος Β, να διαθε ́τει επαρκει ́ς πο ́ρους και να το
 αποδει ́ξει ενω ́πιον της αρμο ́διας αρχη ́ς η ́ αρκει ́ το γεγονο ́ς
 ο ́τι δεν επιβα ́ρυνε κατα ́ τη δια ́ρκεια της διαμονη ́ς της εντο ́ς
 του κρα ́τους με ́λους Β το συ ́στημα κοινωνικη ́ς προ ́νοιας του Με δια ́ταξη της 5ης Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 κρα ́τους με ́λους αυτου ́; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 20 Νοεμβρι ́ου 2001, το Landesgericht für Zivilrechtssachen
 Wien, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ DLD Trading Company
 (1) ΕΕ L 180, σ. 26. Import-Export, spol. s.r.o και ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. Συνεπα ́γεται η συμπεριφορα ́ οργα ́νου, ο ́πως περιγρα ́φεται
 στο πλαι ́σιο της εκθε ́σεως των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν,
 ιδι ́ως η μεταβολη ́ του ορι ́ου φοροαπαλλαγη ́ς για τους
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- ταξιδιω ́τες με το α ́ρθρο 97a ZollR-DG σε συνδυασμο ́ με το
 βαλε ο Giudice Unico del Tribunale di Biella με δια ́ταξη α ́ρθρο 19a ZollR-DV απο ́ 1.1.1998 σε 75 ευρω ́ και
 της 18ης Οκτωβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Roberto 100 ευρω ́ και ο ποσοτικο ́ς περιορισμο ́ς κατα ́ την απαλλαγη ́
 Simoncello και Piera Boerio κατα ́ Direzione Provinciale απο ́ τον φο ́ρο κυ ́κλου εργασιω ́ν και φο ́ρο καταναλω ́σεως
 del lavoro (Vercelli) για προϊο ́ντα καπνου ́, παρα ́βαση διατα ́ξεως του ́εχοντος
 απευθει ́ας εφαρμογη ́ κοινοτικου ́ δικαι ́ου η ́ μιας οδηγι ́ας, και
 (Υπο ́θεση C-445/01) αν ναι ποιας;
 (2002/C 84/63) 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 Αποτελει ́ αυτη ́ η παραβιασθει ́σα δια ́ταξη του ́εχοντος απευ-
 θει ́ας εφαρμογη ́ κοινοτικου ́ δικαι ́ου η ́ αυτη ́ς της οδηγι ́ας
 Με δια ́ταξη της 18ης Οκτωβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη δια ́ταξη που θεσπι ́ζει υποκειμενικο ́ δικαι ́ωμα για την ενα ́-
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 19 Νοεμβρι ́ου 2001,


text:
o Giudice γουσα στην κυ ́ρια δι ́κη;
 ---pagebreak--- C 84/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο διαδικασι ́α του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ ακυ ́ρωση
 ερω ́τημα: παρα ́νομης αποφα ́σεως απο ́ την απο ́δειξη του αν η παρα ́νομη
 απο ́φαση ει ́ναι κρι ́σιμη για την ́εκβαση της διαδικασι ́ας
 'Εχει το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, βα ́σει του συνα ́ψεως της συμβα ́σεως εφο ́σον η απο ́δειξη αυτη ́ ́επρεπε να
 περιεχομε ́νου της αιτη ́σεως για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς συνι ́σταται στην εκ με ́ρους της εκδικα ́ζουσας την προσφυγη ́
 αποφα ́σεως, ο ́λες τις αναγκαι ́ες πληροφορι ́ες, προκειμε ́νου αρχη ́ς εξε ́ταση του αν η κατα ́ταξη των πρα ́γματι υποβληθει-
 να κρι ́νει αν το εθνικο ́ ο ́ργανο προκα ́λεσε, στο πλαι ́σιο του σω ́ν προσφορω ́ν θα τροποποιηθει ́ εφο ́σον αυτε ́ς εκτιμηθου ́ν
 εκτεθε ́ντος πραγματικου ́ πλαισι ́ου, συγκεκριμε ́νη ζημι ́α στην εκ νε ́ου χωρι ́ς να ληφθει ́ υπο ́ψη το παρα ́νομο κριτη ́ριο
 εναγομε ́νη η ́ επαφι ́εται στο αιτου ́ν δικαστη ́ριο να κρι ́νει αυτο ́ επιλογη ́ς;
 το ζη ́τημα;
 4. Υποχρεω ́νουν οι ισχυ ́ουσες περι ́ συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́-
 σεων διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως του α ́ρθρου 26
 της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ, την αναθε ́τουσα δημο ́σια αρχη ́ να
 ανακαλε ́σει την προκη ́ρυξη του διαγωνισμου ́ αν κατα ́ τη
 διαδικασι ́α του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 98/665/ΕΟΚ αποδει-
 χθει ́ ο ́τι ́ενα απο ́ τα κριτη ́ρια επιλογη ́ς που αυτη ́ ο ́ρισε ει ́ναι
 παρα ́νομο;
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε
 με δια ́ταξη της 13ης Νοεμβρι ́ου 2001 το Bundesvergabeamt
 (Αυστρι ́α) στο πλαι ́σιο της προσφυγη ́ς των 1. EVN AG και (1) ΕΕ 1993, L 199, σ. 1.
 2. WIENSTROM GmbH κατα ́ της Republik Österreich (2) ΕΕ 1989, L 395, σ. 33.
 (∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας)
 (Υπο ́θεση C-448/01)
 (2002/C 84/65)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil
 Division), με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2001, στην υπο ́θεση
 Με δια ́ταξη της 13ης Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Αbbey Life Assurance Company Ltd κατα ́ Kok Theam
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Yeap
 20 Νοεμβρι ́ου 2001, το Bundesvergabeamt, στο πλαι ́σιο της
 προσφυγη ́ς των 1. EVN AG και 2. WIENSTROM GmbH κατα ́ (Υπο ́θεση C-449/01)
 της Republik Österreich, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2002/C 84/66)
 1. Απαγορευ ́ουν οι περι ́ συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́σεων


text:
ισχυ ́-
 ουσες διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως του α ́ρθρου 26
 της οδηγι ́ας 93/36/ΕΟΚ, στην αναθε ́τουσα δημο ́σια αρχη ́ να Με δια ́ταξη της 11ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 ορι ́σει για την παροχη ́ ηλεκτρικου ́ ρευ ́ματος κριτη ́ριο επιλο- Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 γη ́ς του προμηθευτη ́ που υπολογι ́ζεται με συντελεστη ́ 45 % 21 Νοεμβρι ́ου 2001, το Court of Appeal (England & Wales)
 στην τελικη ́ αξιολο ́γηση, συ ́μφωνα με το οποι ́ο ο προσφε ́ρων (Civil Division), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Αbbey Life
 — χωρι ́ς να δεσμευ ́εται απο ́ συγκεκριμε ́νη προθεσμι ́α παρα- Assurance Company Ltd και Kok Theam Yeap, ζητει ́ απο ́ το
 δο ́σεως — πρε ́πει να διασαφηνι ́σει πο ́ση ηλεκτρικη ́ ενε ́ργεια ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστι-
 απο ́ ανανεω ́σιμες πηγε ́ς ενεργει ́ας ει ́ναι σε θε ́ση να προμηθευ ́- κη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των ακολου ́θων ερωτημα ́των:
 σει σε μη περαιτε ́ρω προσδιοριζο ́μενο κυ ́κλο πελατω ́ν, ο ́ποιος
 δε απο ́ τους υποβαλο ́ντες προσφορα ́ δηλω ́σει την υψηλο ́τερη 1) Μπορου ́ν «οι συμβα ́σεις ασφα ́λειας ζωη ́ς, ετη ́σιας προσο ́δου,
 ποσο ́τητα λαμβα ́νει και τις περισσο ́τερες μονα ́δες, αλλα ́, ασφα ́λειας υγει ́ας και γη ́ρατος, αμοιβαι ́ων κεφαλαι ́ων,
 επ' αυτου ́, λαμβα ́νεται υπο ́ψη μο ́νον η ποσο ́τητα η οποι ́α υπερα ́κτιων εταιριω ́ν επενδυ ́σεων, ατομικω ́ν σχεδι ́ων αποταμι-
 υπερβαι ́νει την αναμενο ́μενη στο πλαι ́σιο της υπο ́ ανα ́θεση ευ ́σεως σε αξιο ́γραφα και οι α ́λλες συμβα ́σεις που προσφε ́-
 συμβα ́σεως κατανα ́λωση; ρονται απο ́ την Αbbey» η ́ οποιαδη ́ποτε απο ́ τις συμβα ́σεις
 αυτε ́ς να χαρακτηριστου ́ν ως «εμπορευ ́ματα» που εμπι ́πτουν
 2. Απαγορευ ́ουν οι ισχυ ́ουσες περι ́ συνα ́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́- στις διατα ́ξεις της βρετανικη ́ς κανονιστικη ́ς απο ́φασης του
 σεων διατα ́ξεις του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ιδι ́ως του α ́ρθρου 2, 1993 και/η ́ της οδηγι ́ας;
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 89/665/ΕΟΚ (1), το
 να εξαρτα ́ται η κατα ́ τη διαδικασι ́α του α ́ρθρου 1 της οδηγι ́ας 2) Πρε ́πει «οι συμβα ́σεις ασφα ́λειας ζωη ́ς, ετη ́σιας προσο ́δου,
 89/665/ΕΟΚ ακυ ́ρωση παρα ́νομης αποφα ́σεως απο ́ την ασφα ́λειας υγει ́ας και γη ́ρατος, αμοιβαι ́ων κεφαλαι ́ων,
 απο ́δειξη ο ́τι η παρα ́νομη απο ́φαση ει ́ναι κρι ́σιμη για την υπερα ́κτιων εταιριω ́ν επενδυ ́σεων, ατομικω ́ν σχεδι ́ων αποταμι-
 ́εκβαση της διαδικασι ́ας συνα ́ψεως της συμβα ́σεως; ευ ́σεως σε αξιο ́γραφα και οι α ́λλες συμβα ́σεις που προσφε ́-
 ρονται απο ́ την Αbbey» η


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/43
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — Kozmetika Afrodita κατά EUIPO — Núñez Martín και Machado Montesinos (KOZMeTIKA AFRODITA)
 (Υπόθεση T-574/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης KOZMeTIKA AFRODITA - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα EXOTIC AFRODITA MYSTIC MUSK OIL και προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα AFRODITA MYSTIC MUSK OIL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 419/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kozmetika Afrodita d.o.o. (Rogaška Slatina, Σλοβενία) (εκπρόσωπος: B. Grešak, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Rajh)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Pedro Núñez Martín (Μαδρίτη, Ισπανία) και Carmen Guillermina Machado Montesinos (Μαδρίτη)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 2577/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ, αφενός, των Núñez Martín και Machado Montesinos και, αφετέρου, της Kozmetika Afrodita.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Kozmetika Afrodita d.o.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 406 της 7.12.2015.


text:
 29.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 339/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 7 Ιουλίου 2014 — Verein für Konsumenteninformation κατά A1 Telekom Austria AG
 (Υπόθεση C-326/14)
 2014/C 339/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Verein für Konsumenteninformation
 Αναιρεσίβλητη: A1 Telekom Austria AG
 Προδικαστικό ερώτημα
 Παρέχεται το δικαίωμα που χορηγεί το άρθρο 20, παράγραφος 2, της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία στους συνδρομητές (1), να καταγγέλλουν τις συμβάσεις τους χωρίς κυρώσεις «όταν τους κοινοποιούνται τροποποιήσεις των συμβατικών όρων», και στην περίπτωση κατά την οποία η αναπροσαρμογή των τελών απορρέει από συμβατικούς όρους, με τους οποίους κατά τη σύναψη της συμβάσεως θεσπίζεται ότι στο μέλλον η αναπροσαρμογή των τελών (αύξηση/μείωση) θα γίνεται βάσει των μεταβολών ενός αντικειμενικού δείκτη τιμών καταναλωτή, ο οποίος αντικατοπτρίζει τη διακύμανση της αξίας του χρήματος;
 (1) Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2002/22/ΕΚ για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 για τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών (EE L 337, σ. 11).


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Δεκεμβρίου 2016 η Guccio Gucci SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 11 Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση T-753/15: Guccio Gucci SpA κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-674/16 P)
 (2017/C 144/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Guccio Gucci SpA (εκπρόσωποι: V. Volpi, P. Roncaglia, F. Rossi, N. Parrotta, avvocati)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης· Guess? IP Holder LP
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας·
 —
 να καταδικάσει τη Guess στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως η Guccio Gucci S.p.A. (στο εξής: Gucci ή αναιρεσείουσα) ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα), στην υπόθεση T-753/15 (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), κατά το μέρος της που το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Gucci κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 14ης Οκτωβρίου 2015, στην υπόθεση R 1703/2014-4, με την οποία το ως άνω τμήμα προσφυγών μεταρρύθμισε την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 1ης Ιουλίου 2014 η οποία δεχόταν την ανακοπή της Gucci κατά της προστασίας εντός της Ένωσης της διεθνούς καταχωρίσεως υπ’ αριθμ. 1090048, για την κλάση 9 (στο εξής: αμφισβητούμενο σήμα), στο όνομα της Guess? IP Holder L.P. (στο εξής: Guess).
 2.
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κρίνοντας ότι οι λόγοι απαραδέκτου που θεσπίζονται στα άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2009, ως είχε αρχικώς (στο εξής: κανονισμός για το κοινοτικό σήμα), δεν έχουν εφαρμογή στο αμφισβητούμενο σήμα. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σαφώς σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών ή των αποδεικτικών στοιχείων κατά την εκτίμηση περί της ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων και, ως εκ τούτου, εσφαλμένως εφάρμοσε τα άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Επίσης, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
 3.
 Το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε την ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων στηριζόμενο στην παραδοχή ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα αντιληφθεί στο [αμφισβητούμενο] σήμα το κεφαλαίο γράμμα «G», το οποίο αναπαριστούσαν τα προγενέστερα σήματα, ως αφηρημένο διακοσμητικό στοιχείο. Επιπλέον, λαμβανομένης υπόψη της γραφιστικής μορφής του σημείου και του ότι τα στοιχεία του ενώνονται ή αλληλοσυμπληρώνονται, θα μπορούσαν αυτά να γίνουν αντιληπτά ως καλλιτεχνική απεικόνιση γραμμάτων, όπως το κεφαλαίο γράμμα «X» ή το γράμμα «e», και ως συνδυασμός ψηφίων και γραμμάτων, όπως το ψηφίο «3» και το γράμμα «e» (βλ., συναφώς, σκέψη 32 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως). Η παραδοχή αυτή αποτελεί το κρίσιμο στοιχείο της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, βάσει της οποίας το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε οποιαδήποτε ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων και, ως εκ τούτου, τη δυνατότητα εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού


text:
για το κοινοτικό σήμα.
 4.
 Ωστόσο, η ως άνω παραδοχή είναι προδήλως εσφαλμένη. Τούτο καταδεικνύεται από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν στην υπόθεση από τα οποία καθίσταται φανερό ότι το ενδιαφερόμενο κοινό όντως διακρίνει το κεφαλαίο γράμμα «G» στο αμφισβητούμενο σήμα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που προσκόμισε η Gucci για το πώς αντιλαμβάνεται το κοινό το επίμαχο σήμα. Αυτή η προφανής παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών ή των αποδεικτικών στοιχείων επηρέασε την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά την αίτηση καταχωρίσεως της Gucci: εάν το Γενικό Δικαστήριο γνώριζε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό –ή τουλάχιστον ένα μέρος του– αντιλαμβάνεται το αμφισβητούμενο σήμα ως συνδυασμό των κεφαλαίων γραμμάτων «G», δεν θα απέκλειε την ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων και, συνεπώς, τη δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.
 5.
 Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως των αποφάσεών του, διότι δεν έλαβε καθόλου υπόψη κατά την εκτίμησή του την ως άνω έρευνα, χωρίς να παραθέσει αιτιολογία, έστω και έμμεση, βάσει της οποίας να μπορούν να γίνουν γνωστοί οι λόγοι για τους οποίους δεν έλαβε υπόψη το κρίσιμο αυτό αποδεικτικό στοιχείο.
 6.
 Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να καταδικάσει το EUIPO και τη Guess στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — Viega κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-375/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας των συνδέσμων σωληνώσεων από χαλκό και κράματα χαλκού - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Συμμετοχή στην παράβαση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόστιμα - Σχετικός κύκλος εργασιών - Ελαφρυντικές περιστάσεις)
 2011/C 145/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Viega GmbH & Co. KG (Attendorn, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικά, J. Burrichter, T. Mäger και F. Bulst, στη συνέχεια, J. Burrichter, T. Mäger και M. Röhrig, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Nijenhuis και V. Bottka, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 4180, της 20ής Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F-1/38.121 — Σύνδεσμοι σωληνώσεων) καθώς και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Viega GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 42 της 24.2.2007.