text:
18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/41
 — να εξαλει ́ψει, στον βαθμο ́ που παρι ́σταται ανα ́γκη, τον νομικο ́ — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να του καταβα ́λει, προς αποκα-
 χαρακτηρισμο ́ που δο ́θηκε στη συ ́μβαση των προσφευγο ́ντων, τα ́σταση της υλικη ́ς ζημι ́ας και της ηθικη ́ς βλα ́βης, αποζημι ́ωση
 καθο ́σον προ ́κειται, στην πραγματικο ́τητα, ο ́σον αφορα ́ καθε ́να και χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση, το υ ́ψος των οποι ́ων θα εκτιμη ́σει
 απο ́ αυτου ́ς, για ανανε ́ωση αορι ́στου χρο ́νου συμβα ́σεως το Πρωτοδικει ́ο·
 καταρτισθει ́σας συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 2, στοιχει ́ο α', του
 Καθεστω ́τος που εφαρμο ́ζεται επι ́ του Λοιπου ́ Προσωπικου ́ — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (στο εξη ́ς: ΚΛΠ), κατ' εφαρμογη ́ν
 του α ́ρθρου 8, τελευται ́ο εδα ́φιο, του ΚΛΠ·
 — να ακυρω ́σει την ρητη ́ απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως των ενστα ́- Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 σεων που α ́σκησαν οι προσφευ ́γοντες·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ο προσφευ ́γων προβα ́λλει, πρω ́τον, ο ́τι η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 πα ́σχει απο ́ πλη ́ρη ́ελλειψη αιτιολογι ́ας, γεγονο ́ς που συνιστα ́
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, του ΚΥΚ.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Επιπλε ́ον, ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται παραβι ́αση της αρχη ́ς patere
 Οι λο ́γοι της προσφυγη ́ς και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρεμ- legem quam ipse fecisti, στον βαθμο ́ που η προσβαλλομε ́νη
 φερη ́ προς εκει ́να που εξε ́θεσαν οι προσφευ ́γοντες στο πλαι ́σιο της απο ́φαση δεν τηρει ́ τους κανο ́νες με τους οποι ́ους ο διευθυντη ́ς
 υποθε ́σεως T-137/99 (1) του Cedefop ει ́χε ο ́διος
 ι δεσμευθει ́ με την απο ́ 12 Νοεμβρι ́ου
 1992 απο ́φαση ́ του σχετικα ́ με τις διατα ́ξεις και τα κριτη ́ρια για
 την προαγωγη ́ των υπαλλη ́λων του Κε ́ντρου.
 (1) EE C 246 της 28.8.1999, σ. 38.
 Προσφυγη ́ του David Crabbe κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου
 για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως Προσφυγη ́ του «Α» κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 (Cedefop) που ασκη ́θηκε στις 24 Ιανουαρι ́ου 2000 Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 27 Ιανουαρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-21/00)
 (Υπο ́θεση Τ-23/00)
 (2000/C 79/85)
 (2000/C 79/86)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Ο David Crabbe, κα ́τοικος Περαι ́ας Θεσσαλονι ́κης (Ελλα ́ς),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Marc-Albert Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́γης
 (Βε ́λγιο), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ Ο «Α», κα


text:
́τοικος Saint-Hubert (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́
 γραφει ́ο των Thewes και Reuter, 33, rue des Capucins, α ́σκησε τον Lucas Vogel, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 στις 24 Ιανουαρι ́ου 2000 προσφυγη ́ ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου βου ́ργο τον Christian Kremer, 6, rue Heinrich Heine, α ́σκησε
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για στις 27 Ιανουαρι ́ου 2000 προσφυγη ́ ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς Καταρτι ́σεως (Cedefop). των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του διευθυντη ́ του Cedefop σχετικα ́
 με την μη προαγωγη ́ του στον βαθμο ́ Α 5 η ́ LA 5 στο πλαι ́σιο
 των προαγωγω ́ν του 1998 που προκυ ́πτει απο ́ το ́εγγραφο ́ — να ακυρω ́σει τη ρητη ́ απο ́φαση, που εκδο ́θηκε στις
 του της 12 Μαι ̈́ου 1999 με το οποι ́ο δημοσιευ ́εται πι ́νακας 4 Νοεμβρι ́ου 1999 (και κοινοποιη ́θηκε στις 28 Οκτωβρι ́ου
 των υπαλλη ́λων που προα ́γονται· 1999), με την οποι ́α απορρι ́πτεται η ́ενσταση που α ́σκησε ο
 προσφευ ́γων, στις 22 Ιουλι ́ου 1999, ενω ́πιον της αρμο ́διας
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση του διευθυντη ́ του Cedefop για τους διορισμου ́ς αρχη ́ς, και με την οποι ́α προσβλη ́θηκε η
 περι ́ απορρι ́ψεως της απο ́ 14 Ιουνι ́ου 1999 διοικητικη ́ς απο ́φαση που εξε ́δωσε η Α∆Α στις 23 Απριλι ́ου 1999 περι ́
 ενστα ́σεω ́ς του κατα ́ της πρω ́της αποφα ́σεως, που θεωρει ́ται επιβολη ́ς στον προσφευ ́γοντα της ποινη ́ς της οριστικη ́ς παυ ́-
 ο ́τι λη ́φθηκε στις 14 Οκτωβρι ́ου 1999 συ ́μφωνα με το σεως, χωρι ́ς μει ́ωση η ́ κατα ́ργηση του δικαιω ́ματο ́ς του για
 α ́ρθρο 90, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́φιο, του ΚΥΚ, ελλει ́ψει συ ́νταξη αρχαιο ́τητας·
 απαντη ́σεως στην ́ενσταση αυτη ́ εντο ́ς τεσσα ́ρων μηνω ́ν απο ́
 την υποβολη ́ της· — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 7 Μαΐου 2007 — Flughafen Köln-Bonn GmbH κατά Hauptzollamt Köln
 (Υπόθεση C-226/07)
 (2007/C 155/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Flughafen Köln/Bonn GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Köln
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρέπει το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μπορεί να επικαλεστεί απευθείας τη διάταξη αυτή μια επιχείρηση η οποία χρησιμοποίησε φορολογούμενο πετρέλαιο εσωτερικής καύσεως της κλάσεως 2710 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και υπέβαλε αίτηση για επιστροφή του φόρου;
 (1) EE L 283, σ. 51.


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/29
 Προσφυγή της 14ης Απριλίου 2016 — GRID applications κατά EUIPO (APlan)
 (Υπόθεση T-154/16)
 (2016/C 200/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GRID applications GmbH (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωπος: M. Meyenburg, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «APlan» — Υπ’ αριθ. 13 374 079 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 1819/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, με συνέπεια να υποχρεωθεί το EUIPO να κάνει την υπ’ αριθ. 13374079 αίτηση καταχωρίσεως δεκτή στο σύνολό της ή, επικουρικώς, δεκτή τουλάχιστον ως προς τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35 και 42 ή, όλως επικουρικώς, δεκτή μόνον ως προς τις κλάσεις 9 και 42, και
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα έξοδα τόσο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών όσο και της παρούσας διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7 του κανονισμού 207/2009.


text:
 4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της 23ης Νοεμβρι ́ου 1999
 (1) EE C 145 της 18.5.1996.
 στην υπο ́θεση C-89/96: Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εμπορικη ́ πολιτικη ́ — Ποσο-
 τικα ́ ́ορια στην εισαγωγη ́ κλωστοϋφαντουργικω ́ ν προϊ-
 ́οντων — Προϊο ́ντα προελευ ́σεως Ινδι ́ας — Κανονισμο ́ς ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ΕΚ) 3053/95 — Μερικη ́ ανα ́κληση»)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (2000/C 63/01)
 της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω στην υπο ́θεση C-96/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 79/409/ΕΟΚ —
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ∆ιατη ́ρηση των αγρι ́ων πτηνω ́ ν — Ζω ́ νες ειδικη ́ς προστα-
 σι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-89/96, Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 L. Fernandes και M. L. Duarte) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν (2000/C 63/02)
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: M. de Pauw και F. de Sousa Fialho), με
 αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του παραρτη ́ματος V, περι ́ των ειδω ́ν
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 λαϊκη ́ς τε ́χνης και των υφαντω ́ν, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3053/95
 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1995, για την τροποποι ́ηση
 των παραρτημα ́των Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, V, VΙ, VΙΙ, VΙΙΙ, ΙΧ και ΧΙ του (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3030/93 του Συμβουλι ́ου περι ́κοινω ́ν κανο ́νων στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 εισαγωγη ́ς ορισμε ́νων κλωστοϋφαντουργικω ́ν προϊο ́ντων καταγω-
 γη ́ς χωρω ́ν (EE L 323, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους Στην υπο ́θεση C-96/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de Almeida, (εκπρο ́σωποι: P. Stancanelli και O. Couvert-Castéra) κατα ́ Γαλλι-
 D. A. O. Edward και L. Sevón, προε ́δρους τμη ́ματος, κη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και R. Nadal),
 P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-P. Puissochet, με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη
 G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, δικαστε ́ς, θεσπι ́ζοντας ου ́τε τα ειδικα ́ με ́τρα που η ́σαν αναγκαι ́α για τη
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος διατη ́ρηση των οικοτο ́πων πτηνω ́ν στο Marais poitevin ου ́τε τα
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999 με ́τρα που ενδει ́κνυνταν


text:
προκειμε ́νου να αποφευχθει ́ η υποβα ́θμιση
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: αυτω ́ν των οικοτο ́πων, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 το α ́ρθρο 4 της οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 1) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3053/95 της 2ας Απριλι ́ου 1979, περι ́ της διατηρη ́σεως των αγρι ́ων πτηνω ́ν (ΕΕ
 Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1995, για την τροποποι ́ηση ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 202), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 των παραρτημα ́των Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, V, VΙ, VΙΙ, VΙΙΙ, ΙΧ και ΧΙ του συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón, προ ́εδρο του πρω ́του τμη ́ματος
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3030/93 του Συμβουλι ́ου περι ́ κοινω ́ν και προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, C. Gulmann (εισηγητη ́),
 κανο ́νων εισαγωγη ́ς ορισμε ́νων κλωστοϋφαντουργικω ́ ν προϊ- J.-P. Puissochet, P. Jann και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγ-
 ́οντων καταγωγη ́ς τρι ́των χωρω ́ ν, κατα ́ το με ́τρο που η γελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια
 δια ́ταξη αυτη ́ αντικαθιστα ́ το παρα ́ρτημα VΙ του κανονισμου ́ υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 25 Νοεμβρι ́ου 1999
 3030/93 με το παρα ́ρτημα V. απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/46
 Aγωγή της 7ης Μαρτίου 2014 — ANKO κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-154/14)
 2014/C 175/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: ANKO Ανώνυμος Εταιρία Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να αναγνωρισθεί ότι το συνολικό ποσό των 185 664,10 ευρώ που η Επιτροπή ήδη κατέβαλε στην ενάγουσα για το έργο OASIS καθώς και το συνολικό ποσό των 465 062,84 ευρώ που η Επιτροπή ήδη κατέβαλε στην ενάγουσα για το έργο PERFORM αντιστοιχούν σε επιλέξιμες δαπάνες·
 —
 Να αναγνωρισθεί ότι το ποσό των 1 824,05 ευρώ που η Επιτροπή δεν κατέβαλε για το έργο OASIS και το ποσό των 637 117,17 ευρώ που η Επιτροπή δεν κατέβαλε ως συμμετοχή για το έργο PERFORM αντιστοιχούν σε επιλέξιμες δαπάνες και συνεπώς η Επιτροπή οφείλει να τα καταβάλει στην ΑΝΚΟ· και
 —
 Να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της ενάγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προκειμένη αγωγή αφορά ευθύνη της Επιτροπής από τις υπ’ αριθ. α) 215 754 και β) 215 952 συμβάσεις για την εκτέλεση των έργων α) OASIS και β) PERFORM αντίστοιχα, δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ.
 Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή, κατά παράβαση των ως άνω συμβάσεων, της αρχής της καλής πίστης, της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος και της αναλογικότητας, ζήτησε επιστροφή των καταβληθέντων στην ΑΝΚΟ ποσών ως μη επιλέξιμων και απέχει από την καταβολή της υπολειπόμενης συμμετοχής της. Για το λόγο αυτό, η ενάγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι η απόρριψη ως αντιστοιχούντος σε μη επιλέξιμες δαπάνες του συνόλου σχεδόν της συμμετοχής της Επιτροπής για τα έργα OASIS και PERFORM παραβιάζει τις συμβατικές υποχρεώσεις της Επιτροπής έναντι της ΑΝΚΟ. Δεύτερον, ότι η αναζήτηση του συνόλου σχεδόν των ποσών αυτών είναι δυσανάλογη και καταχρηστική.


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale ordinario di Cagliari (Ιταλία) στις 2 Οκτωβρίου 2014 — Ποινική δίκη κατά Claudia Concu, Isabella Melis
 (Υπόθεση C-457/14)
 (2014/C 439/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Cagliari
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Claudia Concu, Isabella Melis
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές τις οποίες έχει θέσει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [C-72/10 και C-77/10], να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν την προκήρυξη διαγωνισμού για την ανάθεση συμβάσεων παραχωρήσεως διάρκειας μικρότερης από τη διάρκεια των συμβάσεων που είχαν ανατεθεί κατά το παρελθόν, εφόσον ο διαγωνισμός προκηρύσσεται προκειμένου να θεραπευθούν οι συνέπειες που προκλήθηκαν από τον παράνομο αποκλεισμό ορισμένων επιχειρήσεων από τους διαγωνισμούς;
 2)
 Πρέπει τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές τις οποίες έχει θέσει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προαναφερθείσα απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [C-72/10 και C-77/10], να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν να χρησιμοποιηθεί η απαίτηση αναδιοργανώσεως του συστήματος μέσω χρονικής ευθυγραμμίσεως της λήξεως των συμβάσεων παραχωρήσεως ως κατάλληλη αιτιολογία για την περιορισμένη διάρκεια των συμβάσεων παραχωρήσεως που προκηρύσσονται σε σχέση με τη διάρκεια των συμβάσεων που είχαν ανατεθεί κατά το παρελθόν;


text:
 C 108/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.4.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́-
 νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και
 της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 2000 υποδει ́γματα).
 στην υπο ́θεση T-175/00, Anthony Goldstein κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1) ∆ια ́δικος ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν: η εταιρι ́α Ηukla
 Germany, S.A., Castellbisbal (Ισπανι ́α).
 (Προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́ψεως — 'Αρθρα 81 και 82 ΕΚ
 — Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́ σεως — 'Αρθρο 86 ΕΚ —
 Παραδεκτο ́) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο,
 (2001/C 108/41) — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του καθου ́ (δευτε ́ρου τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν) της 31ης Οκτωβρι ́ου 2000 (αριθμοι ́υποθε ́σεων:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) R 728/1999-2 και R 792/1999-2),
 Στην υπο ́θεση T-175/00, Anthony Goldstein, κα ́τοικος Ηarrow, — να απορρι ́ψει την ανακοπη ́ της ανακο ́πτουσας της 21ης
 Middlesex (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Απριλι ́ου 1998 (αριθμο ́ς υποθε ́σεως Β 32500),
 R. St John Murphy, solicitor, 3, King’s Bench Walk, Inner
 Temple, Λονδι ́νο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: R. Lyal), με αντικει ́μενο αι ́τηση με σκοπο ́ να — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να καταχωρη ́σει το κοινοτικο ́ ση ́μα
 αναγνωριστει ́ η παρα ́λειψη της Επιτροπη ́ς να εκδω ́σει απο ́φαση επι ́ (γραφικη ́ παρα ́σταση) «MATRATZEN Markt CONCORD»
 της καταγγελι ́ας που κατε ́θεσε ο προσφευ ́γων (IV/34.824 — (Αι ́τηση καταχωρη ́σεως αριθμο ́ς 395 632 της
 Goldstein κατα ́ GMC) βα ́σει του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, του 10ης Οκτωβρι ́ου 1996),
 κανονισμου ́ 17 του Συμβουλι ́ου, της 6ης Φεβρουαρι ́ου 1962,
 πρω ́του κανονισμου ́ εφαρμογη ́ς των α ́ρθρων 85 και 86 (ΕΕ Ειδ. — να καταδικα ́σει την ανακο ́πτουσα στο συ ́νολο των εξο ́δων
 ́εκδ. 08/001, σ. 25), με την οποι ́α κατη ́γγειλε ορισμε ́νες αντι ́θετες της διαδικασι ́ας εκδικα ́σεως της ανακοπη ́ς, της διαδικασι ́ας
 του ανταγωνισμου ́ πρακτικε ́ς, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν και της διαδικασι ́ας
 συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, προ ́εδρο, και τους Μ. Βηλαρα ́ ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου.
 και Ν.J. Forwood, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 30 Νοεμβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Παρε ́λκει η ́εκδοση αποφα ́σεως επι ́ των αιτημα ́των που Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 στρε ́φονται κατα ́ της παραλει ́ψεως της Επιτροπη ́ς να ενερ-
 γη ́σει βα ́σει των ́αρθρων 81 και 82 ΕΚ.
 Αιτου ́σα την καταχω ́ρηση Matratzen Concord
 2) Η προσφυγη ́, καθο ́σον


text:
στρε ́φεται κατα ́ της παραλει ́ψεως κοινοτικου ́ ση ́ματος: Aktiengesellschaft
 της Επιτροπη ́ς να ενεργη ́σει βα ́σει του ́αρθρου 86 ΕΚ, ει ́ναι
 απαρα ́δεκτη.
 Ση ́μα του οποι ́ου ζητει ́ται Ση ́μα (γραφικη ́ παρα ́σταση)
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. η καταχω ́ρηση: «MATRATZEN Markt
 CONCORD» — Αι ́τηση καταχω-
 ρη ́σεως αριθμο ́ς 395 632 για τις
 (1) ΕΕ C 285 της 7.10.2000. κλα ́σεις εμπορευμα ́των 10, 20 και
 24
 ∆ικαιου ́χος του ση ́ματος Εταιρι ́α Ηukla Germany, S.A.,
 η ́ της ενδει ́ξεως για τα Castellbisbal, Ισπανι ́α
 οποι ́α υποστηρι ́ζεται ο ́τι
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Matratzen Concord υφι ́σταται κι ́νδυνος συγ-
 Aktiengesellschaft κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο χυ ́σεως:
 πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́-
 γματα), που ασκη ́θηκε στις 9 Ιανουαρι ́ου 2001 Ση ́μα η ́ ́ενδειξη για τα Το καταχωρηθε ́ν στην Ισπανι ́α ση ́μα
 οποι ́α υποστηρι ́ζεται ο ́τι «MATRATZEN» για εμπορευ ́ματα
 (Υπο ́θεση Τ-6/01) υφι ́σταται κι ́νδυνος συγ- της κλα ́σεως 20.
 χυ ́σεως:
 (2001/C 108/42)
 Απο ́φαση του εξετα ́- Απο ́ρριψη της καταχωρη ́σεως για
 σαντος την ανακοπη ́ τμη ́- εμπορευ ́ματα των κλα ́σεων 20 και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας κατα ́ το ́αρθρο 131, παρα ́γραφος 2, του ματος: 24. Συνε ́χιση της διαδικασι ́ας εξετα ́-
 Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) σεως της αιτη ́σεως ο ́σον αφορα ́
 εμπορευ ́ματα της κλα ́σεως 10.
 Η εταιρι ́α Matratzen Concord Aktiengesellschaft, Κολωνι ́α (Γερ-
 μανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Wolf-W. Wodrich, Απο ́φαση του τμη ́ματος ∆εκτη ́ η προσφυγη ́ της ανακο ́πτου-
 α ́σκησε στις 9 Ιανουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των προσφυγω ́ν: σας


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/49
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή κατά Οικονομίδης
 (Υπόθεση T-56/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρωτόδικη απόφαση περί ακυρώσεως αποφάσεως της Επιτροπής, σχετικής με διορισμό σε θέση προϊσταμένου μονάδας - Απόρριψη της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος πρωτοδίκως - Διορισμός άλλου υποψηφίου - Καθορισμός με την ανακοίνωση κενής θέσης του βαθμού κατά την πρόσληψη σε αυτή - Αρχή του διαχωρισμού μεταξύ του βαθμού και των καθηκόντων - Βάσιμη αναίρεση - Ώριμη προς εκδίκαση διαφορά - Απόρριψη της προσφυγής)
 (2008/C 209/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Ιωάννης Οικονομίδης (Woluwé-Saint-Étienne, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της αναιρεσείουσας: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: C. Burgos και A. Lukošiūtė)· Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Simm και I. Sulce)· και του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Kennedy, J.-M. Stenier και B. Schäfer)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (δεύτερο τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2006, F-122/05, Οικονομίδης κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 14ης Δεκεμβρίου 2006, F-122/05, Οικονομίδης κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε ο Ιωάννης Οικονομίδης ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, στην υπόθεση F-122/05.
 3)
 Ο Ι. Οικονομίδης και η Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν τόσο πρωτοδίκως, ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, όσο και κατ' αναίρεση.
 4)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και το Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 95 της 28.4.2007.


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/35
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2010 — Lind κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-5/09) (1)
 («Αγωγή αποζημιώσεως - Επιπτώσεις του πυρηνικού ατυχήματος στο Thule (Γροιλανδία) στη δημόσια υγεία - Οδηγία 96/29/Ευρατόμ - Παράλειψη λήψεως μέτρων εκ μέρους της Επιτροπής έναντι κράτους μέλους - Αγωγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος»)
 2010/C 134/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Brigit Lind (Greve, Δανία) (εκπρόσωπος: I. Anderson, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. White και Μ. Πατακιά)
 Αντικείμενο
 Αγωγή με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της υποτιθέμενης παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου το Βασίλειο της Δανίας να υποχρεωθεί να θεσπίσει τις νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (ΕΕ L 159, σ. 1), και να εφαρμόσει τις διατάξεις αυτές στους εμπλεκόμενους με το πυρηνικό ατύχημα στο Thule (Γροιλανδία) εργαζόμενους.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Brigit Lind στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 69 της 21.3.2009.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Οκτωβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας
 (Υπόθεση C-49/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2008/1/ΕΚ - Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης - Όροι χορηγήσεως άδειας λειτουργίας των υφισταμένων εγκαταστάσεων - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη)
 2010/C 328/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: A. Alcover San Pedro)
 Καθής: Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωπος: N. Pintar Gosenca)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ΕΕ L 24, σ. 8) — Όροι χορηγήσεως άδειας λειτουργίας των υφισταμένων εγκαταστάσεων — Υποχρέωση να διασφαλισθεί ότι οι εγκαταστάσεις αυτές λειτουργούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές της οδηγίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Σλοβενίας παραλείποντας να λάβει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα που αφορούν τη χορήγηση άδειας λειτουργίας των υφισταμένων εγκαταστάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Σλοβενίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 80 της 27.3.2010.


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 11ης Νοεμβρίου 2015 [αίτηση του Employment Tribunal, Birmingham (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kathleen Greenfield κατά The Care Bureau Ltd
 (Υπόθεση C-219/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Δικαίωμα ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών - Υπολογισμός των ημερών αδείας σε περίπτωση αυξήσεως του χρόνου εργασίας - Ερμηνεία της αρχής pro rata temporis))
 (2016/C 016/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Employment Tribunal, Birmingham
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kathleen Greenfield
 κατά
 The Care Bureau Ltd
 Διατακτικό
 1)
 Η ρήτρα 4, σημείο 2, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, που συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, και το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση αυξήσεως του χρόνου εργασίας ορισμένου εργαζομένου, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να προβλέπουν ότι η ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών την οποία αυτός έχει θεμελιώσει και ενδεχομένως λάβει πρέπει να επαναϋπολογίζεται αναδρομικώς βάσει του νέου προγράμματος εργασίας του εν λόγω εργαζομένου. Πρέπει όμως να γίνεται νέος υπολογισμός για την περίοδο κατά την οποία αυξήθηκε ο χρόνος εργασίας.
 2)
 Η ρήτρα 4, σημείο 2, της εν λόγω συμφωνίας-πλαισίου και το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88 έχουν την έννοια ότι ο υπολογισμός της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών πρέπει να γίνεται βάσει των ίδιων αρχών, ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για τον καθορισμό της αποζημιώσεως μη ληφθείσας ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών που καταβάλλεται κατά τη λύση της σχέσεως εργασίας ή για τον καθορισμό της υπολειπόμενης ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών όταν η σχέση εργασίας διατηρείται σε ισχύ.
 (1) ΕΕ C 223 της 14.7.2014.


text:
 12.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/3
 Πρoσφυγή της Επιτρoπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε στις 2 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση C-166/04)
 (2004/C 156/06)
 Η Επιτρoπή των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, εκπρoσωπoύμενη από τη Μαρία Πατακιά, και τον Μichel Van Beek νομικούς συμβούλους της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε στις 2 Απριλίου 2004 ενώπιoν τoυ Δικαστηρίoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας.
 Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Δικαστήριo
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για τη θέσπιση και εφαρμογή ενός συνεκτικού, συγκεκριμένου και ολοκληρωμένου νομικού καθεστώτος ικανού να εξασφαλίσει τη βιώσιμη διαχείριση και την αποτελεσματική προστασία της Ζώνης Ειδικής Προστασίας με τίτλο «Δέλτα του Αχελώου, λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού και εκβολή του ποταμού Ευήνου και των νήσων Εχινάδων» και κωδικό GR2310001, ενόψει των στόχων διατήρησης της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ περί της διατηρήσεων των αγρίων πτηνών.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί εσωτερικές περιστάσεις ή δυσχέρειες για να δικαιολογήσει τη μη συμμόρφωσή του με τις υποχρεώσεις και τις προθεσμίες που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 103 της 25.4.1979, ειδική έκδοση στα ελληνικά, κεφάλαιο 15, τόμος 1, σ. 202.


text:
C 7/38 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 Αγωγή του Giorgio Lebedef κατά της Επιτροπής των Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Οκτωβρίου
 2003 — να ακυρώσει την απόφαση του αναπληρωτή γενικού γραμμα-
 τέα του Συμβουλίου της 29ης Νοεμβρίου 2002 περί μη
 (Υπόθεση Τ-352/03) αναγραφής του ονόματός της στον κατάλογο των προα-
 χθέντων υπαλλήλων στον βαθμό C2 για την περίοδο προαγω-
 (2004/C 7/69) γών 2002·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ο Giorgio Lebedef, κάτοικος Senningerberg (Λουξεμβούργο),
 εκπροσωπούμενος από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 15 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται
 τήτων. παράβαση του άρθρου 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστά-
 σεως, καθόσον το καθού υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την
 Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: εκτίμηση προβαίνοντας σε συγκριτική εξέταση των προσόντων
 χωρίς να λάβει υπόψη τις διαφορές βαθμολογίας μεταξύ των
 — να χορηγηθεί στον ενάγοντα ποσό 5 000 ευρώ για αποζη- διαφόρων υπηρεσιών του θεσμικού οργάνου.
 μίωση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την
 καθυστέρηση της οριστικής καταρτίσεως (καθυστερημένη
 ένθεση στον ατομικό του φάκελο) της εκθέσεως βαθμολογίας
 του για την περίοδο 1999-2001·
 — να αποφανθεί επί των εξόδων, δαπανών και αμοιβών και να
 καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 πληρωμή τους.
 Προσφυγή της Gemma Reggimenti κατά του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση Τ-354/03)
 Προς στήριξη της αγωγής του, o ενάγων επικαλείται παράβαση
 των γενικών κατευθύνσεων εκτελέσεως του άρθρου 43 του
 Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παραβίαση της αρχής της (2004/C 7/71)
 χρηστής διοικήσεως και μη τήρηση του καθήκοντος αρωγής. Ο
 ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη ηθική βλάβη εξ αυτού του λόγου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 και ότι πρόκειται, επιπλέον, για ηθική παρενόχληση που αποσκοπεί
 στην παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας.
 Η Gemma Reggimenti, κάτοικος Woluwé-Saint-Lambert
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από την Claudine Junion, δικηγόρο,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 Οκτωβρίου
 Προσφυγή της Ιnge-Lise Nielsen κατά του Συμβουλίου της 2003 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 14 Οκτωβρίου Κοινοτήτων κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 2003
 (Υπόθεση Τ-353/03) Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (2004/C 7/70) — να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 της 17ης Ιουλίου 2003, περί αρνήσεως καταβολής στην
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) προσφεύγουσα των εξόδων ταξιδίου στα οποία έχει υποβλη-
 θεί, αναδρομικά από τις 6 Αυγούστου 1999·
 Η Ιnge-Lise Nielsen, κάτοικος Villers-la-Ville (Βέλγιο), εκπροσω- — να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή
 πούμενη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël εξόδων ταξιδίου υπέρ της κόρης της, αναδρομικά από τις
 Louis και Εtienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο 6 Αυγούστου 1999·
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 14 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. έξοδα.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/37
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 25ης Ιανουαρίου 2007 — Rijn Schelde Mondia France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-55/05) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινό Δασμολόγιο - Αίτηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών - Βλαπτική πράξη - Απαράδεκτο)
 (2007/C 82/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rijn Schelde Mondia France SA (Rouen, Γαλλία) (Εκπρόσωπος: F. Citron, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Εκπρόσωποι: X. Lewis και J. Hottiaux)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής η οποία περιλαμβανόταν, όπως υποστηρίχθηκε, στο από 7 Οκτωβρίου 2004 έγγραφο που αφορούσε την αίτηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών (φάκελος REM 22/01).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 (1) EE C 93 της 16.4.2005.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/38
 Προσφυγή της 15ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-322/08)
 (2008/C 223/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande και J. Enegren)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/83/ΕΚ της 29ης Απριλίου 2004 (1) ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 10 Οκτωβρίου 2006.
 (1) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (EE L 304, σ. 12).


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/30
 Προσφυγή της 6ης Μαρτίου 2017 — Kibelisa κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-139/17)
 (2017/C 129/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Roger Kibelisa (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωπος: O. Okito, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/2230 με τον οποίο εφαρμόστηκε η απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/2231 του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2016 για την επιβολή ορισμένων περιοριστικών μέτρων κατά των προσώπων που παραβιάζουν το εμπάργκο όπλων που έχει επιβληθεί στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/788/ΚΕΠΠΑ, καθόσον αφορά τον R. Kibelisa·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά του έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, καθώς και όλων των παρεμβάντων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου στην οποία φέρεται να υπέπεσε το Συμβούλιο, και ιδίως από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος, από παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία υπέχει το Συμβούλιο, καθώς και από προσβολή του δικαιώματος του προσφεύγοντος σε αποτελεσματική ένδικη προστασία.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, καθόσον το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμα ιδιοκτησίας του προσφεύγοντος.


text:
C 352/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.12.1999
 — επικουρικα ́, να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου ως 6. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 προς τα κεφα ́λαια που αφορα ́ το αιτητικο ́ της αναιρε ́σεως και καθω ́ς και ανεπαρκη ́ς εκτι ́μηση των αποδει ́ξεων, ο ́σον αφορα ́
 να ακυρω ́σει η ́ να μειω ́σει ανα ́λογα το προ ́στιμο που επιβλη ́- τη σχε ́ση μεταξυ ́ του προστι ́μου που επιβλη ́θηκε στην Enichem
 θηκε στην Enichem με την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, και του ποσοστου ́ αγορα ́ς που ελε ́γχει η εταιρι ́α αυτη ́.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα το ́σο της 7. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 παρου ́σας διαδικασι ́ας, ο ́σο και της πρωτοβα ́θμιας δι ́κης. ο ́σον αφορα ́ την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας μεταξυ ́ παραβα ́σεως
 και προστι ́μου.
 Η Enichem SpA βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου
 για τους ακο ́λουθους λο ́γους
 A. Λο ́γοι αναγο ́μενοι στη διαδικασι ́α
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Wacker-Chemie GmbH και της
 1. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 44, παρα ́γρα- Hoechst AG, που υποβλη ́θηκε στις 5 Ιουλι ́ου 1999 κατα ́
 φος 1, στοιχει ́ο γ', του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́α του Πρωτοδι- της αποφα ́σεως της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999 την οποι ́α εξε ́δωσε
 κει ́ου και της κοινοτικη ́ς νομολογι ́ας περι ́ παραδεκτου ́. το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμε-
 λε ́ς τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-305/94,
 T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94,
 2. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου,
 T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 και
 ο ́σον αφορα ́ τη δεσμευτικο ́τητα του δεδικασμε ́νου.
 T-335/94, Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem
 SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd,
 3. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, DSM NV και DSM Kunststoffen BV, Wacker-Chemie
 ο ́σον αφορα ́ το ανι ́σχυρο των διαδικαστικω ́ν πρα ́ξεων που GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle,
 προηγη ́θηκαν της εκδο ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς. Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls
 AG καθω ́ ς Enichem SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 4. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, Κοινοτη ́των
 ο ́σον αφορα ́ τα δικαιω ́ματα α ́μυνας σε περι ́πτωση νε ́ας εκδο ́-
 σεως ακυρωθει ́σας αποφα ́σεως περι ́ παραβα ́σεως επιχειρη ́σεως. (Υπο ́θεση C-252/99 P)
 5. Παρα ́βαση του α ́ρθρου 190 της Συνθη ́κης: ́ελλειψη αιτιολο-
 (1999/C 352/25)
 γι ́ας ως προς το ζη ́τημα αν ει ́ναι επαρκει ́ς οι λο ́γοι που
 παρε ́θεσε η Επιτροπη ́ για


text:
την εκ νε ́ου ́εκδοση της αποφα ́σεως
 PVC. Η Wacker-Chemie GmbH και η Hoechst AG, εκπροσωπου ́μενες
 απο ́ τον δικηγο ́ρο Hans Hellmann, Am Morsdorfer Hof 16,
 D-50933 Köln, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 5 Ιουλι ́ου 1999 αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως
 B. Λο ́γοι αναγο ́μενοι στην ουσι ́α που εξε ́δωσε στις 20 Απριλι ́ου 1999 το τρι ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις συνεκδικασ-
 1. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου σε θει ́σες υποθε ́σεις T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
 σχε ́ση με τις συνε ́πειες της εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
 διαπιστω ́σεως ο ́τι δεν υπα ́ρχει συνε ́πεια μεταξυ ́ των δυ ́ο T-328/94, T-329/94 και T-335/94, Limburgse Vinyl
 εγγρα ́φων που περιε ́χουν τις αιτια ́σεις της Επιτροπη ́ς («των Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
 προγραμματικω ́ν εγγρα ́φων»). International Chemical Company Ltd, DSM NV και DSM
 Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société
 artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical
 2. Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και της νεο ́τερης Industries plc, Hüls AG καθω ́ς και Enichem SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς
 νομολογι ́ας σε σχε ́ση με την ατομικη ́ ευθυ ́νη που γεννα ́ται απο ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 συλλογικη ́ παρα ́βαση επιχειρη ́σεων.
 Οι αναιρεσει ́ουσες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 3. Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ο ́σον αφορα ́ τα δικαιω ́ματα
 α ́μυνας των διαδι ́κων, κυρι ́ως σε σχε ́ση με τη δυνατο ́τητα
 προσβα ́σεως στον φα ́κελο της υποθε ́σεως. 1. να ακυρω ́σει τους αριθμου ́ς 4 και 5 του διατακτικου ́ της
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999 στις
 υποθε ́σεις Τ-315/94, Wacker-Chemie GmbH και T-316/94,
 4. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ στην προκειμε ́νη περι ́πτωση Hoechst AG κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των και
 των αρχω ́ν περι ́ προσδιορισμου ́ των προστι ́μων/Εσφαλμε ́νη
 εκτι ́μηση της σχε ́σεως μεταξυ ́ κυ ́κλου εργασιω ́ν και προστι ́μου. α) να κηρυ ́ξει α ́κυρη την αποτελου ́σα αντικει ́μενο της διαφο-
 ρα ́ς απο ́φαση 94/599/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 27ης
 5. Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και Ιουλι ́ου 1994, στο πλαι ́σιο της διοικητικη ́ς διαδικασι ́ας
 της νεο ́τερης νομολογι ́ας περι ́των υποχρεω ́σεων της Επιτροπη ́ς Kartell IV/31.865, PVC, κατα ́ την αι ́τηση, στο με ́τρο που
 σχετικα ́ με την ανακοι ́νωση των κριτηρι ́ων υπολογισμου ́ των αυτη ́ αφορα ́ τις αναιρεσει ́ουσες, επικουρικω ́ ς, να μειω ́σει
 προστι ́μων. το σε βα ́ρος αυτω ́ν επιβληθε ́ν προ ́στιμο, ́η
 ---pagebreak--- 4.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη


text:
́των C 352/17
 β) ́ακρως επικουρικω ́ ς, στην περι ́πτωση που η διαφορα ́ δεν ́εκφραση της γνω ́μης της εξυπηρετει ́ τη συζη ́τηση επι ́ της
 ει ́ναι ω ́ριμη για να εκδοθει ́ απο ́φαση, να αναπε ́μψει την προτα ́σεως περι ́ αποφα ́σεως, την οποι ́α η Επιτροπη ́ πρε ́πει
 υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο προκειμε ́νου να συζητηθει ́ εκ να υποβα ́λει μαζι ́ με την προ ́σκληση για κοινη ́ συνεδρι ́αση.
 νε ́ου και να εκδοθει ́ νε ́α απο ́γαση·
 Με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση αγνοει ́ται ο ́τι οι υποχ-
 2. να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα ́εξοδα της δι ́κης, επικουρι- ρεω ́σεις για παυ ́ση και παρα ́λειψη μπορου ́ν να θεμελιω-
 κω
 ́ ς, στην περι ́πτωση της αναπομπη ́ς, να επιφυλα ́ξει την θου ́ν μο ́νο συνδυαζο ́μενες σε πολυ ́ κοντινο ́ με την προφο-
 απο ́φαση επι ́ των δικαστικω ́ν εξο ́δων στο Πρωτοδικει ́ο. ρικη ́ ακρο ́αση χρο ́νο, και μια χρονικω ́ς εγγυ ́ς σχετικη ́
 απο ́φαση η ́δη για τον λο ́γο αυτο ́ν ει ́ναι επιβλητε ́α.
 Λο ́γοι της αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — ∆ικονομικα ́ ελαττω ́ματα Ομοι ́ως, αποτελει ́ νομικη ́ πλα ́νη η αποδοχη ́ του ο ́τι ο
 καθορισμο ́ς του προστι ́μου δεν επηρεα ́ζεται απο ́ την
 — 'Ελλειψη νο ́μιμης συνθε ́σεως του τμη ́ματος: Το τρι ́το παρο ́δο του χρο ́νου. Η Επιτροπη ́ πρε ́πει να αποφασι ́σει
 πενταμελε ́ς τμη ́μα ει ́χε μεν κατα ́ την επ' ακροατηρι ́ου σχετικα ́ κατα ́ την α ́σκηση της διακριτικη ́ς της ευχε ́ρειας,
 συζη ́τηση νο ́μιμη συ ́νθεση, αυτο ́ ο ́μως δεν συνε ́βαινε πλε ́ον αλλα ́ λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τις υπα ́ρχουσες κατα ́ τον χρο ́νο
 κατα ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως. Αν ́ενας καλου ́μενος να της δευ ́τερης αποφα ́σεως πραγματικε ́ς σχε ́σεις. Επιπλε ́ον,
 συμπρα ́ξει στην απο ́φαση δικαστη ́ς απε ́χει λο ́γω λη ́ξεως υποχρεου ́ται, κατα ́ τον υπολογισμο ́ του προστι ́μου να
 της θητει ́ας του, δεν προκυ ́πτει α ́ρτιος αριθμο ́ς δικαστω ́ν λα ́βει υπο ́ψη επι ́σης τις περιουσιακε ́ς σχε ́σεις και συ ́μφωνα
 «λο ́γω απουσι ́ας η ́ κωλυ ́ματος», και το α ́ρθρο 32, παρα ́γρα- με το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17/62,
 φος 1, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας, η ́δη συ ́μφωνα με ιδι ́ως, τις πωλη ́σεις που πραγματοποιη ́θηκαν κατα ́ την
 το γρα ́μμα του, δεν ́εχει εφαρμογη ́. Στην προκειμε ́νη τελευται ́α διαχειριστικη ́ περι ́οδο.
 περι ́πτωση, ο συγκεκριμε ́νος δικαστη ́ς η ́δη επτα ́ μη ́νες πριν
 απο ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως ει ́χε αποχωρη ́σει απο ́ την — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ


text:
υπηρεσι ́α του, η αποχω ́ρηση ́ του η ́ταν προφανω ́ς η ́δη και του α ́ρθρου 15, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17/62.
 πριν απο ́ την επ' ακροατηρι ́ου συζη ́τηση βε ́βαιη και το
 Πρωτοδικει ́ο ει ́χε, επομε ́νως, επαρκω ́ς την ευκαιρι ́α να
 μεριμνη ́σει εγκαι ́ρως για τη νο ́μιμη συ ́νθεση πε ́ντε (1) ΕΕ L 239, της 14.9.1994, σ. 14.
 (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 08/01, σ. 25.
 δικαστω ́ν. (3) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 08/01, σ. 37.
 Η ́εκδοση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως απο ́ ́ενα τμη ́μα
 χωρι ́ς νο ́μιμη συ ́νθεση παραβια ́ζει ταυτο ́χρονα την αρχη ́
 του νο ́μιμου δικαστη ́.
 — Μη διευκρι ́νιση αμφισβητουμε ́νων πραγματικω ́ν περιστα-
 τικω ́ν: αν το Πρωτοδικει ́ο θεωρου ́σε ο ́τι οι αναφερθε ́ντες
 απο ́ την προσφευ ́γουσα Hoechst και επιβεβαιωθε ́ντες
 απο ́ μια επω ́νυμη οικονομικη ́ εταιρι ́α ελε ́γχου αριθμοι ́ Αι ́τηση αναιρε ́σεως της εταιρι ́ας Imperial Chemical
 πωλη ́σεων δεν ευσταθου ́σαν η ́ ο ́τι η ́σαν αμφι ́βολοι, ω ́φειλε Industries plc που ασκη ́θηκε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 κατα ́ της
 να προβει ́ στη διεξαγωγη ́ αποδει ́ξεων. ∆ιο ́τι για την αποφα ́σεως της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε το
 καταδι ́κη λο ́γω παραβα ́σεως συμπρα ́ξεως επιχειρη ́σεων σε Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς
 καμι ́α περι ́πτωση δεν αρκει ́ να αμφισβητηθου ́ν τα στοιχει ́α τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-305/94 (1),
 μεμονωμε ́νων διαδι ́κων η ́ να χαρακτηρισθου ́ν απι ́θανα. T-306/94 (2), T-307/94 (3), T-313/94 (4), T-314/94 (5),
 Αντιθε ́τως, πρε ́πει να αποδειχθου ́ν συγκεκριμε ́να στους T-315/94 (6), T-316/94 (7), T-318/94 (8), T-325/94 (9),
 θιγομε ́νους εκει ́να τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ στα οποι ́α T-328/94 (10), T-329/94 (11) και T-335/94 (12), Limburgse
 στηρι ́ζεται η παραδοχη ́ της παραβα ́σεως της συμπρα ́ξεως Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
 επιχειρη ́σεων. Αν, μετα ́ την εξα ́ντληση των διαθεσι ́μων International Chemical Company Ltd, DSM NV και DSM
 δυνατοτη ́των διευκρινι ́σεως, εξακολουθου ́ν να υπα ́ρχουν Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG,
 αμφιβολι ́ες, η απο ́φαση πρε ́πει να ληφθει ́ υπε ́ρ του Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
 κατηγορουμε ́νου. Chemical Industries plc, Hüls AG και Enichem SpA,
 αντι ́στοιχα, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — Παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 231, πρω ́το εδα ́φιο, σε συνδυασμο ́ (Υπο ́θεση C-254/99 P)
 με το α ́ρθρο 230, τε ́ταρτο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ,
 του α ́ρθρου 10, παρα ́γραφος 3, και του α ́ρθρου 19, (1999/C 352/26)
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 17/62 (2), καθω ́ς και των
 α ́ρθρων 1, 2, 4 και 7 του κανονισμου ́ 99/63 (3): αντι


text:
́θετα
 προς την α ́ποψη του Πρωτοδικει ́ου, ως προς την προσβαλ- Η εταιρι ́α Imperial Chemical Industries plc (στο εξη ́ς: ICI), του
 λομε ́νη απο ́φαση της Επιτροπη ́ς δεν ́ελαβε χω ́ρα ου ́τε ομι ́λου Imperial Chemical House, 9 Millbank, London SW1,
 ακρο ́αση των διαδι ́κων ου ́τε ακρο ́αση της Συμβουλευτικη ́ς εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους David Vaughan QC, David Anderson
 Επιτροπη ́ς επι ́ συμπρα ́ξεων και δεσποζουσω ́ν θε ́σεων. Το QC και Kelyn Bacon, barrister, ενεργου ́ντες κατ' εντολη ́ του
 Πρωτοδικει ́ο αρκει ́ται αντ' αυτου ́ στις ακροα ́σεις οι οποι ́ες γραφει ́ου Richard Coles και Shirley Turner, Solicitors, με
 διεξη ́χθησαν σχεδο ́ν ́εξι χρο ́νια πριν απο ́ την ́εκδοση της αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Lambert Dupong,
 προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως περι ́ προστι ́μου επ' ευκαιρι ́α 4-6, rue de la Boucherie, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 α ́λλης — εκτο ́ς της προσβαλλομε ́νης — αποφα ́σεως. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 8 Ιουλι ́ου 1999 αι ́τηση αναιρε ́σεως
 κατα ́ της αποφα ́σεως της 20η ́ς Απριλι ́ου 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε
 Το Πρωτοδικει ́ο αγνοει ́ ο ́τι η Συμβουλευτικη ́ Επιτροπη ́ το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το πενταμελε ́ς
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 του κανονισμου ́ 17/62 δεν τμη ́μα) στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-305/94 κ.λπ.,
 πρε ́πει μο ́νο να εκφε ́ρει γνω ́μη πριν απο ́ την απο ́φαση Limburgse Vinyl Maatschappij NV κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 αλλα ́ και επι ́ της προτιθεμε ́νης αποφα ́σεως· πρα ́γματι, η Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
18 . 10. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 318/23
 Προσφυγή της Agnès Hubert κατά Επιτροπής των Ευρω Προσφυγή-αγωγή των Eurocoton κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Ιουλίου 1997 Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 18 Ιουλίου 1997
 (Υπόθεση Τ-212/97) (Υπόθεση Τ-213/97)
 (97/C 318/45) (97/C 318/46)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η αγγλική)
 H Agnès Hubert, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Βρυξελλών, με Το Eurocoton, βελγικό association de fait (σωματείο εν τοις
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyn Korn, 21 , πράγμασι) εκπροσωπούν τους κοινοτικούς παραγωγούς
 rue de Nassau, άσκησε, στις 16 Ιουλίου 1997, ενώπιον του αλευκάστων βαμβακερών υφασμάτων, και 13 κοινοτικοί
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά παραγωγοί τέτοιων υφασμάτων, εκπροσωπούμενοι από τον
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Clive Stanbrook, Q. C. , και τον καθηγητή Alan Dashwood,
 Barristers of the Inner Temple, Λονδίνο, με αντίκλητο στο
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Arsène Kronshagen, 12, Bd de
 la Foire, άσκησαν, στις 18 Ιουλίου 1997, προσφυγή-αγωγή
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Διευθυντή της κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 ΓΔ V, περί οριστικής καταρτίσεως της βαθμολογίας της
 προσφεύγουσας για το χρονικό διάστημα 1993-1995, η
 οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 16 Απρι O προσφεύγοντες-ενάγοντες (στο εξής: προσφεύγοντες)
 λίου 1997, ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου περί απορρί
 ψεως της υποβληθείσας από την Επιτροπή προτάσεως
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα κανονισμού που προβλέπει, πρώτον, την επιβολή ορι
 στικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αλευ
 H προσφεύγουσα, προς στήριξη της προσφυγής της, ισχυρί κάστων βαμβακερών υφασμάτων από την Ινδία, την
 ζεται, κυρίως, ότι η προσβαλλομένη έκθεση βαθμολογίας Ινδονησία, το Πακιστάν, την Τουρκία, την Κίνα και την
 πάσχει, κατ' αυτήν, τυπικές και διαδικαστικές πλημμέλειες, Αίγυπτο και, δεύτερον, την είσπραξη των προσωρινών
 ειδικότερα δε τις εξής: δασμών που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 2208/96 της Επιτροπής ('),
 — παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της
 ασφαλείας δικαίου , καθόσον η έκθεση καταρτίστηκε
 στην πραγματικότητα σε ημερομηνία μεταγενέστερη — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να αποκαταστήσει κάθε
 αυτής η οποία αναγράφεται στο έγγραφο, ζημία που υπέστησαν οι προσφεύγοντες λόγω της παρά
 νομης απορρίψεως της προτάσεως της Επιτροπής και
 — παράλειψη έγκαιρης διαβουλεύσεως με τον προηγούμενο
 ιεραρχικώς προϊστάμενο της, σύμφωνα με την προβλεπό — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 μενη διαδικασία,
 — παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της επί τα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 χείρω μεταβολής των αναλυτικών κρίσεων, την οποία
 επιβάλλει το άρθρο 5 παράγραφος 2 των Γενικών Εκτε Το Συμβούλιο δεν είχε την εξουσία να απορρίψει σε τελευ
 λεστικών Διατάξεων του άρθρου 43 του Κανονισμού ταία ανάλυση την πρόταση της Επιτροπής και, επομένως,
 Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρω ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, παρέβη το άρθρο 6
 παϊκών Κοινοτήτων, της 27ης Ιουλίου 1979 (στο εξής: παράγραφος 9 και το άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονι
 ΓΕΔ), σμού (ΕΟΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου (2). Από της θεσπί
 σεως επιτακτικών προθεσμιών για την περάτωση των
 — παραβίαση


text:
της επιβαλλομένης από το άρθρο 5 παρά ερευνών αντιντάμπινγκ, το Συμβούλιο υποχρεούται να υιο
 γραφος 1 των ΓΕΔ υποχρεώσεως, κατά την οποία η θετήσει πρόταση της Επιτροπής πριν από την πάροδο της
 βαθμολογία πρέπει να αφορά αποκλειστικώς και μόνον προθεσμίας των 15 μηνών. Το μόνο που μπορούσε να πράξει
 την περίοδο αναφοράς. το Συμβούλιο ήταν να ζητήσει την τροποποίηση των λεπτομε
 ρειών της προτάσεως, πάντοτε όμως εντός των ορίων των
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα επικαλείται τις εξής παρατυ διαπιστώσεων της Επιτροπής ως προς τα πραγματικά περι
 πίες ως προς το περιεχόμενο της εκθέσεως βαθμολογίας: στατικά .
 — παραβίαση της υποχρεώσεως καταρτίσεως των ανα
 λυτικών κρίσεων ανεξαρτήτως της γενικής εκτιμήσεως Επικουρικώς, και αν ακόμη (πράγμα το οποίο δεν δέχονται
 και βάσει των εφαρμοστέων ρυθμίσεων περί βαθμολο οι προσφεύγοντες) το Συμβούλω είχε πράγματι την εξουσία
 γίας, να απορρίψει πλήρως την πρόταση της Επιτροπής, το έπραξε
 εν προκειμένω, αγνοώντας εσκεμμένως τα πραγματικά περι
 — πρόδηλη πλάνη περί τα πραγματικά στοιχεία, στατικά που διαπίστωσε η Επιτροπή, ή υποπίπτοντας σε
 πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών.
 — κατάχρηση εξουσίας. Επιπλέον, η απόρριψη της προτάσεως της Επιτροπής ισο
 δυναμούσε με προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων
 και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των προσφευγόντων.
 ---pagebreak--- C 318/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 10. 97
 Τέλος, το Συμβούλιο ουδόλως αιτιολόγησε την απόφασή του του RetD αναφορά σε «γάλλο πρώην γλωσσομαθή νομικο,
 και δεν τη δημοσίευσε, όπως επιτάσσει το άρθρο 14 στον οποίο τότε είχε ανατεθεί η αυτόματη μετάφραση στις
 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96. Βρυξέλλες» δεν είναι ικανή να εξατομικεύσει τον προσφεύ
 γοντα και, ακόμη και αν είναι ικανή να τον εξατομικεύσει,
 Όλοι οι προσφεύγοντες εκτός της Eurocoton θα υποστούν δεν είναι δυσφημιστική.
 ζημία οφειλομένη ευθέως στην απόφαση του Συμβουλίου. Οι
 οριστικές διαπιστώσεις της Επιτροπής στο πλαίσιο της έρευ Προς στήριξη των ισχυρισμών του, o προσφεύγων προβάλλει,
 νας αντιντάμπινγκ συνίσταντο στο ότι, αν δεν επιβάλλονταν μεταξύ άλλων, ότι ουδόλως προκύπτει από το άρθρο 24 του
 δασμοί, η καθοδική τάση της κοινοτικής βιομηχανίας θα Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως ότι, σε περίπτωση
 συνεχιζόταν, με πιθανό αποτέλεσμα την εξαφάνισή της. βλάβης ενός υπαλλήλου από τη διάδοση ισχυρισμών σχε
 τικών με το άτομό του, το καθήκον αρωγής υφίσταται μόνον
 0 ) ΕΕ L 335 της 20. 11 . 1996, σ. 3. όταν αποδεικνύεται ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι αναληθείς.
 (2) ΕΕ L 56 της 6. 6. 1996, σ. 1 . Συγκεκριμένα, για να συσταθεί το αδίκημα της δυσφημήσεως
 δεν απαιτείται να αποδειχθεί η αναλήθεια του προβαλλομέ
 νου περιστατικού, αλλά απαιτείται μόνο να μη προσκομιστεί
 η απόδειξη του περιστατικού αυτού .
 Επί πλέον, o προσφεύγων προβάλλει ότι δεν του παρα
 Προσφυγή-αγωγή του Bernard Lavorel κατά Επιτροπής των σχέθηκε η δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις κατά τη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Ιουλίου διαδικασία εξετάσεως της αιτήσεώς του περί αρωγής.
 1997
 (Υπόθεση Τ-214/97)
 Τέλος, επισημαίνει την ύπαρξη παραλλήλου φακέλου σχετικά
 (97/C 318/47 με το άτομό του, προσάπτοντας στην ΑΔΑ ότι δεν θέλει να
 τον προαγάγει, έχουσα, κατά την άποψή του, επηρεαστεί
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική) από τα έγγραφα που περιλαμβάνονται στον φάκελο αυτόν


text:
των οποίων o προσφεύγων αγνοούσε την ύπαρξη.
 O Bernard Lavorel, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 από τον Yves Rosenoer, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο C ) Συλλογή Υπ. Υπ. 1995, σ. ΙΙ-695 .
 τον ίδιο δικηγόρο, άσκησε, στις 17 Ιουλίου 1997, ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο: Προσφυγή της εταιρείας Lema SA κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Ιουνίου
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορι 1997
 σμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) της 15ης Μαΐου 1997 επί (Υπόθεση Τ-216/97)
 της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε o προσφεύγων
 με συστημένη επιστολή της 16ης Δεκεμβρίου 1996, (97/C 318/48) '
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να παράσχει αρωγή στον (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική)
 προσφεύγοντα,
 H εταιρεία Lema SA, με έδρα το Genneviliers (Γαλλία),
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να προβεί στη χρηματική εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Παρισιού Fabrice
 ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη o προ Goguel, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 σφεύγων. Aloyse May, 31 , Grand-Rue, άσκησε, στις 24 Ιουνίου 1997,
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων.
 O προσφεύγων βάλλει κατά της αρνήσεως της ΑΔΑ να του
 παράσχει αρωγή υπό την έννοια του άρθρου 24 του Κανονι H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 σμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, κατόπιν ορισμένων ισχυ
 ρισμών που περιέχονται σε διανεμηθέντα από το συνδικάτο — να ακυρώσει την από 24 Απριλίου 1997 απόφαση της
 RetD φυλλάδια και φέρονται ως δυσφημιστικοί, κατά τους Επιτροπής,
 οποίους o B. Lavorel συνέβαλε άμεσα στην κατάρτιση
 παραλλήλου φακέλου αφορώντος άλλον υπάλληλο.
 — να κρίνει ότι δεν υφίσταται αξίωση έναντι της προσφεύ
 Κατά την καθής-εναγομένη, στα φυλλάδια αυτά απλώς επα γουσας όσον αφορά εκ των υστέρων υποχρέωση κατα
 ναλαμβάνονται σκέψεις της αποφάσεως του Πρωτοδικείου βολής των επίδικων δασμών,
 της 11ης Οκτωβρίου 1995, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις
 Τ-39/93 και Τ-553/93, Μπαλτσαβιάς κατά Επιτροπής (! ). — επικουρικά, να κρίνει ότι η προσφεύγουσα δικαιούται
 Ομοίως, η περιεχόμενη στο εν λόγω δημοσίευμα του συνδικά μείωση των επίδικων δασμών,


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/84
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 7ης Μαΐου 2013 — McCoy κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση F-86/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Σύνταξη αναπηρίας - Άρθρο 78, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ - Άρνηση αναγνωρίσεως της επαγγελματικής αιτίας της αναπηρίας)
 2013/C 225/193
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Robert McCoy (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. C. Cañoto Argüelles, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία δεν αναγνωρίζεται η επαγγελματική αιτία της αναπηρίας του προσφεύγοντος κατά την έννοια του άρθρου 78, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Προεδρείου της Επιτροπής των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 10ης Σεπτεμβρίου 2010, με την οποία δεν αναγνωρίστηκε η επαγγελματική αιτία της ασθένειας που οδήγησε στην αναπηρία του R. McCoy κατά την έννοια του άρθρου 78, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του R. McCoy.
 (1) EE C 340 της 19.11.11, σ. 42.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-456/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 93/37/ΕΟΚ - Συμβάσεις δημοσίων έργων - Κοινοποίηση στους υποψηφίους και στους προσφέροντες των αποφάσεων που αφορούν την ανάθεση της συμβάσεως - Οδηγία 89/665/ΕΟΚ - Διαδικασίες ασκήσεως προσφυγής σε θέματα συνάψεως δημοσίων συμβάσεων - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Ημερομηνία από την οποία αρχίζει η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής)
 2010/C 63/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαβός, Μ. Κωνσταντινίδης και E. White)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, A. Collins. SC)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 395, σ. 33) — Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 2 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ L 199, σ. 54) — Γνωστοποίηση της απόφασης περί αναθέσεως — Υποχρέωση σαφούς καθορισμού της προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής κατ’ αποφάσεως περί αναθέσεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ιρλανδία,
 —
 επειδή η National Roads Authority παρέλειψε να γνωστοποιήσει στον αποκλεισθέντα υποψήφιο την απόφασή της περί αναθέσεως της συμβάσεως για τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη χρηματοδότηση και την εκμετάλλευση της δυτικής παρακαμπτηρίου οδού της πόλεως Dundalk, και
 —
 επειδή διατήρησε σε ισχύ τις διατάξεις του άρθρου 84A, παράγραφος 4, του κανονισμού διαδικασίας των ανώτατων δικαστηρίων (Rules of the Superior Courts), όπως προκύπτει από το Statutory Instrument Νο 374/1998, στον βαθμό που εμπεριέχουν αβεβαιότητα ως προς την απόφαση κατά της οποίας πρέπει να ασκηθεί η προσφυγή και ως προς τον καθορισμό των προθεσμιών για την άσκηση της προσφυγής αυτής,
 παρέβη, όσον αφορά την πρώτη αιτίαση, τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, καθώς και από το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1997, και, όσον αφορά τη δεύτερη αιτίαση, τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 92/50.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 313 της 6.12.2008.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/26
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τις οποίες υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 3 Φεβρουαρίου 2010 στις υποθέσεις — Monsanto SAS, Monsanto Agriculture France SAS, Monsanto International SARL, Monsanto Technology LLC κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Monsanto SAS, Monsanto Agriculture France SAS, Monsanto International SARL, Monsanto Europe SA κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Association générale des producteurs de maïs (AGPM) κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — SCEA de Malaprade, SCEA Coutin, Jérôme Huard, Dominique Richer, EARL de Candelon, Bernard Mir, EARL des Menirs, Marie-Jeanne Darricau, GAEC de Commenian κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Pioneer Génétique, Pioneer Semences κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Syndicat des établissements de semences agréés pour les semences de maïs (SEPROMA) κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Caussade Semences SA κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Société Limagrain Verneuil Holding κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Société Maïsadour Semences κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Ragt Semences SA κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας — Euralis Semences SAS, Euralis Coop κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας
 ((Υπόθεση C-58/10) - (Υπόθεση C-59/10) - (Υπόθεση C-60/10) - (Υπόθεση C-61/10) - (Υπόθεση C-62/10) - (Υπόθεση C-63/10) - (Υπόθεση C-64/10) - (Υπόθεση C-65/10) - (Υπόθεση C-66/10) - (Υπόθεση C-67/10) - (Υπόθεση C-68/10))
 2010/C 100/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État (Γαλλία)
 Διάδικοι στις υποθέσεις των κύριων δικών
 Προσφεύγοντες: Monsanto SAS, Monsanto Agriculture France SAS, Monsanto International SARL, Monsanto Technology LLC (C-58/10), Monsanto SAS, Monsanto Agriculture France SAS, Monsanto International SARL, Monsanto Europe SA (C-59/10), Association générale des producteurs de maïs (AGPM) (C-60/10), SCEA de Malaprade, SCEA Coutin, Jérôme Huard, Dominique Richer, EARL de Candelon, Bernard Mir, EARL des Menirs, Marie-Jeanne Darricau, GAEC de Commenian (C-61/10), Pioneer Génétique, Pioneer Semences (C-62/10), Syndicat des établissements de semences agréés pour les semences de maïs (SEPROMA) (C-63/10), Caussade Semences SA (C-64/10), Société Limagrain Verneuil Holding (C-65/10), Société Maïsadour Semences (C-66/10), Ragt Semences SA (C-67/10), Euralis Semences SAS, Euralis Coop (C-68/10)
 Καθού: Υπουργός Γεωργίας και Αλιείας
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Στην περίπτωση που γενετικώς τροποποιημένος οργανισμός προοριζόμενος για ζωοτροφές διατέθηκε στο εμπόριο προ της δημοσιεύσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003 (1) και η εγκριθείσα για αυτόν άδεια συνεχίζει να ισχύει δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 20 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει, προ της εκδόσεως αποφάσεως επί της αιτήσεως χορηγήσεως νέας άδειας υποβαλλόμενης σύμφωνα με τα οριζόμενα στον κανονισμό αυτόν, το επίμαχο προϊόν να λογίζεται ως περιλαμβανόμενο στα προϊόντα των οποίων γίνεται μνεία στις διατάξεις του άρθρου 12 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ (2), σε αυτήν δε την περίπτωση, επιβάλλεται για τον εν λόγω γενετικώς τροποποιημένο οργανισμό, αναφορικά με τα μέτρα έκτακτης ανάγκης που μπορούν να ληφθούν μετά τη χορήγηση άδειας διαθέσεως στο εμπόριο, η τήρηση μόνον του άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003 ή, αντιθέτως, μέτρα αυτού του περιεχομένου μπορούν να λαμβάνονται από κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 23 της οδηγίας και των εθνικών διατάξεων μεταφοράς αυτού στην εσωτερική έννομη τάξη;
 2)
 Εφόσον γίνει δεκτό ότι τα μέτρα έκτακτης ανάγκης μπορούν να ληφθούν μόνον στο


text:
πλαίσιο των διατάξεων του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003, οι αρχές κράτους μέρους μπορούν, και υπό ποιες προϋποθέσεις, στο πλαίσιο της περιστολής των κινδύνων στην οποία αναφέρεται το άρθρο 53 του κανονισμού (ΕΚ) 178/2002 (3) ή των προσωρινών μέτρων προστασίας τα οποία μπορεί να λαμβάνει ένα κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 54 του ίδιου κανονισμού, να λαμβάνουν μέτρα όπως τα προβλεπόμενα με την προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση (4);
 3)
 Εφόσον γίνει δεκτό ότι οι αρχές κράτους μέλους μπορούν να λαμβάνουν μέτρα επί τη βάσει του άρθρου 23 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ ή επί τη βάσει του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003 ή επί τη βάσει αμφότερων των ανωτέρω διατάξεων, και λαμβανομένης ιδίως υπόψη της αρχής της προφυλάξεως, ποια διαβάθμιση του ελέγχου, αναφορικά με τις προϋποθέσεις διαπιστώσεως του κινδύνου, εκτιμήσεως της πιθανότητας επελεύσεώς του και αξιολογήσεως της φύσεως των συνεπειών του, επιβάλλουν οι διατάξεις, αφενός, του άρθρου 23 της οδηγίας, το οποίο εξαρτά τη λήψη μέτρων έκτακτης ανάγκης, όπως η αναστολή της χρήσεως του προϊόντος, από τη διαβεβαίωση του κράτους μέλους ότι «έχει τεκμηριωμένους λόγους να θεωρεί ότι ένας ΓΤΟ (...) συνιστά κίνδυνο για (...) το περιβάλλον», και, αφετέρου, του άρθρου 34 του κανονισμού, το οποίο εξαρτά τη λήψη μέτρου αυτού του περιεχομένου από τη διαπίστωση ότι το προϊόν «είναι πιθανό να θέσ[ει] σε σοβαρό κίνδυνο (...) το περιβάλλον»;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές (ΕΕ L 268, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 106, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ L 31, σ. 1).
 (4) Υπουργική απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση C-58/10 και υπουργική απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2008, όπως τροποποιήθηκε, στις υποθέσεις C-59/10 έως C-68/10.


text:
24.6.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 176/11
 2. Μη ́πως η λειτουργι ́α της ενδεικτικη ́ς τιμη ́ς για το γα ́λα που Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 καθορι ́ζει το Συμβου ́λιο βα ́σει του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της
 απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Solida
 Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH και Tech Gate
 α) να χρησιμοποιει ́ την ενδεικτικη ́ τιμη ́ ως δει ́κτη των τρεχου- Vienna Wissenschafts- und Technologiepark GmbH κατα ́
 σω ́ν μεταβολω ́ν των τιμω ́ν που οφει ́λονται στην κοινη ́ της Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und
 αγροτικη ́ πολιτικη ́ και Burgenland
 β) να θεωρει ́ ο ́τι το γεγονο ́ς ο ́τι ́ενας συνεταιρισμο ́ς γαλακτο-
 παραγωγω ́ν στο κρα ́τος αυτο ́ ́εχει επιτυ ́χει για τα με ́λη του (Υπο ́θεση C-138/00)
 τιμε ́ς γα ́λακτος κατω ́τερες της ενδεικτικη ́ς τιμη ́ς, αλλα ́
 εγγυ ́τερες στην ενδεικτικη ́ τιμη ́ σε μια χρονικη ́ περι ́οδο
 απ' ο ́,τι σε μια α ́λλη, στηρι ́ζει το συμπε ́ρασμα ο ́τι ο (2000/C 176/19)
 συνεταιρισμο ́ς ́εχει ισχυρη ́ θε ́ση στην αγορα ́ πρα ́γμα που
 συμβα ́λλει στο να διατηρου ́νται οι τιμε ́ς σε υψηλο ́τερο
 επι ́πεδο απο ́ αυτο ́ που θα ει ́χαν φθα ́σει υπο ́ πιο αντα- Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 γωνιστικου ́ς ο ́ρους. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 10 Απριλι ́ου 2000, το Verwaltungsgerichtshof, στο πλαι ́σιο της
 3. Πρε ́πει τα α ́ρθρα 28 ́εως 30, ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 30, 34 και 36) διαφορα ́ς μεταξυ ́ Solida Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH
 και τα α ́ρθρα 49 και 55 (πρω ́ην α ́ρθρα 59 και 66) να και Tech Gate Vienna Wissenschafts- und Technologiepark
 ερμηνευθου ́ν υπο ́ την ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ουν σε κρα ́τος GmbH, αφενο ́ς, και της Finanzlandesdirektion für Wien,
 με ́λος να εφαρμο ́ζει εθνικη ́ νομοθεσι ́α ο ́πως τον Fair Trading Niederösterreich und Burgenland, αφετε ́ρου, που εκκρεμει ́
 Act 1973 και τον Competition Act 1998 κατα ́ τρο ́πο που ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 να απαγορευ ́εται σε συνεταιρισμο ́ γαλακτοπαραγωγω ́ν, που αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 κατε ́χει ισχυρη ́ θε ́ση στην αγορα ́, να στε ́λνει γα ́λα που
 παρα ́γεται απο ́ τα με ́λη του προκειμε ́νου να μεταποιηθει ́ απο ́
 συμβεβλημε ́νες εταιρι ́ες επ' ονο ́ματι ́ του, καθω ́ς και σε α ́λλα «Συνιστου ́ν οι παροχε ́ς, στις οποι ́ες προβαι ́νει ́ενας μη εται ́ρος σε
 κρα ́τη με ́λη, ως ενε ́ργεια στην οποι ́α προβαι ́νει ο συνεταιρισμο ́ς


text:
μια κεφαλαιουχικη ́ εταιρι ́α προκειμε ́νου να αποκτη ́σει δικαιω ́ματα
 προκειμε ́νου να εκμεταλλευθει ́ προς ο ́φελο ́ς του τη θε ́ση του καρπω ́σεως, “πα ́σης φυ ́σεως αγαθα ́ τα οποι ́α ́εχουν εισφερθει ́ η ́
 στην αγορα ́; πρε ́πει να εισφερθου ́ν” κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 5,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου, της
 4. Στην περι ́πτωση που υφι ́στανται καθε ́τως οργανωμε ́νοι 17ης Ιουλι ́ου 1969, περι ́ των εμμε ́σων φο ́ρων των επιβαλλομε ́νων
 γαλακτοπαραγωγικοι ́συνεταιρισμοι ́στους οποι ́ους επιτρε ́πεται επι ́ των συγκεντρω ́σεων κεφαλαι ́ων (69/335/ΕΟΚ) (1);»
 να λειτουργου ́ν σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη, πρε ́πει η γενικη ́ αρχη ́ της
 απαγο ́ρευσης των διακρι ́σεων, ει ́τε κατα ́ τρο ́πο ανεξα ́ρτητο ει ́τε
 ως ́ενα δεδομε ́νο συγκεκριμε ́νο αποτε ́λεσμα των α ́ρθρων 12 (1) EE L 249, σ. 25.
 η ́/και 34 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 6 και 40), να ερμηνευθει ́ υπο ́ την
 ́εννοια ο ́τι απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος να εφαρμο ́ζει εθνικη ́
 νομοθεσι ́α ο ́πως τον Fair Trading Act 1973 και τον
 Competition Act 1998 προκειμε ́νου να απαγορευ ́σει σε
 συνεταιρισμο ́ γαλακτοπαραγωγω ́ν που κατε ́χει ισχυρη ́ θε ́ση
 στην αγορα ́:
 α) την κτη ́ση η ́ ανε ́γερση και α ́λλων εγκαταστα ́σεων για τη
 μεταποι ́ηση του γα ́λακτος που παρα ́γουν τα με ́λη του, οι
 οποι ́ες θα δω ́σουν στον συνεταιρισμο ́ τη δυνατο ́τητα να
 εκμεταλλευθει ́ προς ο ́φελο ́ς του ́ετι περαιτε ́ρω τη θε ́ση του Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 στην αγορα ́ η ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της
 Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 12 Απριλι ́ου 2000
 β) την αποστολη ́ γα ́λακτος που παρα ́γουν τα με ́λη του
 προκειμε ́νου να μεταποιηθει ́ απο ́ συμβεβλημε ́νες μαζι ́ του
 εταιρι ́ες, ει ́τε εντο ́ς του οικει ́ου κρα ́τους με ́λους ει ́τε σε (Υπο ́θεση C-140/00)
 α ́λλα κρα ́τη με ́λη, ως ενε ́ργεια στην οποι ́α προβαι ́νει ο
 συνεταιρισμο ́ς προκειμε ́νου να εκμεταλλευθει ́ προς ο ́φελο ́ς
 (2000/C 176/20)
 του τη θε ́ση του στην αγορα ́;
 (1) ΕΟΚ Συμβου ́λιο: Κανονισμο ́ς 26 περι ́ εφαρμογη ́ς ορισμε ́νων κανο ́νων Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ανταγωνισμου ́ στην παραγωγη ́ και την εμπορι ́α γεωργικω ́ν προϊο ́ντων τους Thomas van Rijn, νομικο ́ συ ́μβουλο, και Keir Fitch, δημο ́σιο
 [ΕΕ 30 της 20.4.1962, σ. 993 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/001, σ. 35)]. υπα ́λληλο κρα ́τους με ́λους αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́ Υπηρεσι ́α
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1968, της Επιτροπη ́ς, με


text:
αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos
 περι ́ κοινη ́ς οργανω ́σεως αγορα ́ς στον τομε ́α του γα ́λακτος και των Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς,
 γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων [EE L 148, 28.6.1968, σ. 13 (ΕΕ ειδ. Centre Wagner, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊ-
 ́εκδ. 03/003, σ. 82)].
 κω ́ν Κοινοτη ́των, στις 12 Απριλι ́ου 2000, προσφυγη ́ κατα ́ του
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας.
 ---pagebreak--- C 176/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.6.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 2241/87 επε ́βαλε
 μια σαφη ́ υποχρε ́ωση στα κρα ́τη με ́λη να επιβα ́λλουν ποινικε ́ς η ́
 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι, ο ́σον αφορα ́ τα ́ετη 1991 ́εως 1996, τη διοικητικε ́ς κυρω ́σεις σε κα ́θε προ ́σωπο που ευθυ ́νεται για παρα ́-
 Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, βαση των κανο ́νων περι ́ ελε ́γχου και διατηρη ́σεως. Η υποχρε ́ωση
 επιβολη ́ς κυρω ́σεων κατε ́στη σαφε ́στερη με το α ́ρθρο 31 του
 — παραλει ́ποντας να καθορι ́σει κατα ́λληλους λεπτομερει ́ς κανονισμου ́ 2847/93, το οποι ́ο επιτα ́σσει οι κυρω ́σεις να ει ́ναι
 κανο ́νες για τη χρησιμοποι ́ηση των ποσοστω ́σεων που του ικανε ́ς να στερη ́σουν τους υπευθυ ́νους απο ́ τα οικονομικα ́ οφε ́λη
 χορηγη ́θηκαν, των παραβα ́σεω ́ν τους και, περαιτε ́ρω, να ει ́ναι αναλογικε ́ς προς
 τη σοβαρο ́τητα της παραβα ́σεως, ω ́στε να ́εχουν αποτρεπτικο ́
 — παραλει ́ποντας να διενεργη ́σει επιθεωρη ́σεις και α ́λλους αποτε ́λεσμα. Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο παρε ́λειψε να επιβα ́λει τε ́τοιες
 ελε ́γχους, ο ́πως επιτα ́σσουν οι ισχυ ́οντες κοινοτικοι ́ κανο- κυρω ́σεις.
 νισμοι ́,
 — παραλει ́ποντας να απαγορευ ́σει προσωρινα ́ την αλιει ́α, ενω ́ (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 170/83 του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιανουαρι ́ου
 τα αλιευ ́ματα ει ́χαν εξαντλη ́σει την αντι ́στοιχη ποσο ́στωση, 1983, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ καθεστω ́τος διατηρη ́σεως και
 και διαχειρι ́σεως των αλιευτικω ́ν πο ́ρων (EE L 24 της 27.1.1983, σ. 1).
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 3760/92 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 — παραλει ́ποντας να επιβα ́λει διοικητικε ́ς και ποινικε ́ς 1992, για τη θε ́σπιση κοινοτικου ́ συστη ́ματος για την αλιει ́α και την
 κυρω ́σεις κατα ́ των πλοια ́ρχων των πλοι ́ων που παρε ́βησαν υδατοκαλλιε ́ργεια (EE L 389 της 31.12.1992, σ. 1).
 τους κανονισμου ́ς η ́ κατα ́ οποιουδη ́ποτε α ́λλου υπευθυ ́νου (3) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2241/87 του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου
 για τε ́τοιες παραβα ́σεις, 1987, για τη θε ́σπιση ορισμε ́νων με ́τρων ελε ́γχου για τις αλιευτικε ́ς
 δραστηριο


text:
́τητες (EE L 207, της 29.7.1987, σ. 1).
 (4) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ i) το α ́ρθρο 5, 1993, για τη θε ́σπιση συστη ́ματος ελε ́γχου της κοινη ́ς αλιευτικη ́ς
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 170/83 (1) η ́ το πολιτικη ́ς (EE L 261, της 20.10.1993, σ. 1).
 α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 3760/92 (2) (απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1993) και το
 α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 2241/87 (3) η ́ το α ́ρθρο 2 του κανονισμου ́ 2847/93 (4)
 (απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1994)· ii) το α ́ρθρο 11,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2241/87 η ́ το
 α ́ρθρο 21 του κανονισμου ́ 2847/93· iii) το α ́ρθρο 1,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2241/87 η ́ το
 α ́ρθρο 31 του κανονισμου ́ 2847/93,
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 2) να καταδικα ́σει τη Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 3ης Φεβρουαρι ́ου
 2000 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Ambulanter Pflegedienst
 Kügler GmbH κατα ́ Finanzamt für Körperschaften I
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση C-141/00)
 Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν θε ́σπισε λεπτομερει ́ς κανο ́νες για την
 κατα ́λληλη χρησιμοποι ́ηση των ποσοστω ́σεων που του χορηγη ́-
 θηκαν, αντιθε ́τως προς το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του κανο- (2000/C 176/21)
 νισμου ́ 170/83 και προς το α ́ρθρο 9, παρα ́γραφος 2, του κανο-
 νισμου ́ 3760/92, απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1993. Με δια ́ταξη της 3ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε
 στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 14 Απριλι ́ου 2000, το
 'Εχει αποδειχθει ́ ο ́τι οι αλιει ́ς του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου υπερε ́βησαν Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς Ambulanter
 συχνα ́ τις ποσοστω ́σεις που καθορι ́στηκαν γι' αυτου ́ς με τους Pflegedienst Kügler GmbH κατα ́ Finanzamt für
 σχετικου ́ς κοινοτικου ́ς κανονισμου ́ς και το μο ́νο συμπε ́ρασμα που Körperschaften I που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́-
 μπορει ́ να συναχθει ́ ει ́ναι ει ́τε ο ́τι οι λεπτομερει ́ς κανο ́νες δεν η ́σαν ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των τα ακο ́λουθα ερωτη ́ματα:
 κατα ́λληλοι για την ορθη ́ χρησιμοποι ́ηση των ποσοστω ́σεων ει ́τε
 ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν ́ελεγξε τη συμμο ́ρφωση προς τους 1. Ισχυ ́ει η φορολογικη ́ απαλλαγη ́ κατα ́ το α ́ρθρο 13, Α,
 κανο ́νες αυτου ́ς. παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ (1) μο ́νο
 στην περι ́πτωση της παροχη ́ς ιατρικη ́ς περιθα ́λψεως απο ́ ́ενα
 Περαιτε ́ρω, το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν διασφα ́λισε


text:
την τη ́ρηση των «μεμονωμε ́νο α ́τομο» η ́ ει ́ναι η απαλλαγη ́ αυτη ́ ανεξα ́ρτητη απο ́
 κοινοτικω ́ν κανο ́νων περι ́ διατηρη ́σεως, αντι ́θετα προς το α ́ρθρο 1, τη νομικη ́ μορφη ́ της επιχειρη ́σεως η ́ του επιχειρηματι ́α που
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 2241/87 (α ́ρθρο 2 του κανο- παρε ́χει την περι ́θαλψη;
 νισμου ́ 2847/93 απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1994).
 2. Σε περι ́πτωση που η φορολογικη ́ απαλλαγη ́ ισχυ ́ει και για τις
 Σε ο ́λες τις περιπτω ́ σεις υπερβολικη ́ς αλι ́ευσης που ανε ́φερε η κεφαλαιουχικε ́ς εταιρι ́ες: Περιλαμβα ́νει η απαλλαγη ́ εν ο ́λω η ́
 Επιτροπη ́, το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν τη ́ρησε τις υποχρεω ́σεις που εν με ́ρει και τον κυ ́κλο εργασιω ́ν που πραγματοποιει ́ μια
 υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 11 του κανονισμου ́ 2241/87 (α ́ρθρο 21 κεφαλαιουχικη ́ εταιρι ́α απο ́ πρα ́ξεις κατ' οι ́κον νοσηλει ́ας
 του κανονισμου ́ 2847/93 απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1994) να και περιθα ́λψεως (παροχη ́ ιατρικη ́ς περιθα ́λψεως, βασικη ́ς
 απαγορευ ́ει προσωρινω ́ς την αλιει ́α ο ́ταν θεωρει ́ται ο ́τι εξαντλη ́θηκε ατομικη ́ς φροντι ́δας και οικιακη ́ς βοη ́θειας), στις οποι ́ες
 η χορηγηθει ́σα ποσο ́στωση. προβαι ́νει ειδικευμε ́νο νοσηλευτικο ́ προσωπικο ́;


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/20
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2013 — Henkel και Henkel France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-607/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αίτημα της γαλλικής αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής να της διαβιβασθούν ορισμένα έγγραφα που περιλαμβάνονται στον φάκελο της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία στον τομέα του ανταγωνισμού, που αφορά την ευρωπαϊκή αγορά των παραγωγών απορρυπαντικών ευρείας κατανάλωσης - Χρήση στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία - Απώλεια του εννόμου συμφέροντος - Κατάργηση της δίκης - Απαράδεκτο)
 2013/C 129/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Henkel AG & Co. KGaA (Düsseldorf, Γερμανία) και Henkel France (Boulogne-Billancourt, Γαλλία) (εκπρόσωποι: R. Polley, T. Kuhn, F. Brunet και É. Paroche, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: N. Khan και P.J. Van Nuffel)
 Παρεμβαίνον υπέρ των προσφευγουσών: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: C. Vang)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως που υποτίθεται ότι περιέχεται σε έγγραφο της Επιτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 2011 (υπόθεση COMP/39.579 — Απορρυπαντικά ευρείας κατανάλωσης — και υπόθεση 09/0007 F) με το οποίο η Επιτροπή αρνήθηκε να ικανοποιήσει αίτημα της αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής (Γαλλία) να της διαβιβάσει, στο πλαίσιο της υποθέσεως 09/0007 F που αφορά τον τομέα των απορρυπαντικών στη Γαλλία, διάφορα έγγραφα που είχαν προσκομισθεί στο πλαίσιο της υποθέσεως COMP/39.579 και, αφετέρου, αίτημα όπως το Γενικό Δικαστήριο διατάξει την Επιτροπή να επιτρέψει στις προσφεύγουσες να επικαλεσθούν τα εν λόγω έγγραφα κατά τη διαδικασία ενώπιον της αρμόδιας για τον ανταγωνισμό Αρχής και λάβει κάθε άλλο κατάλληλο μέτρο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του πρώτου αιτήματος της προσφυγής, που αφορά την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που υποτίθεται ότι περιέχεται στο από 30 Σεπτεμβρίου 2011 έγγραφό της, το οποίο απευθυνόταν στη γαλλική αρμόδια για τον ανταγωνισμό Αρχή.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του αιτήματος της Unilever PLC και της Unilever NV για άσκηση παρεμβάσεως.
 4)
 Οι προσφεύγουσες Henkel AG & Co. KGaA και Henkel France φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση T-607/11 R. Το Βασίλειο της Δανίας φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 25 της 28.1.2012.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 26ης Ιουνίου 2007 [αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — T-Mobile Austria GmbH, 3G Mobile Telecommunications GmbH, Mobilkom austria Aktiengesellschaft, πρώην mobilkom austria AG & Co. KG, Master-talk Austria Telekom Service GmbH & Co. KG, ONE GmbH, Hutchison 3G Austria GmbH, Tele.ring Telekom Service GmbH, που έχει υπεισέλθει στα δικαιώματα της TRA 3G Mobilfunk GmbH, κατά Republik Österreich
 (Υπόθεση C-284/04) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Πράξεις υποκείμενες στον φόρο - Έννοια του όρου «οικονομική δραστηριότητα» - Άρθρο 4, παράγραφος 2 - Χορήγηση αδειών για την εκμετάλλευση συγκεκριμένου τμήματος του φάσματος ραδιοσυχνοτήτων, το οποίο προορίζεται για τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες)
 (2007/C 199/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 T-Mobile Austria GmbH, 3G Mobile Telecommunications GmbH, mobilkom austria Aktiengesellschaft, πρώην mobilkom austria AG & Co. KG, master-talk Austria Telekom Service GmbH & Co. KG, ONE GmbH, Hutchison 3G Austria GmbH, tele.ring Telekom Service GmbH, που έχει υπεισέλθει στα δικαιώματα της TRA 3G Mobilfunk GmbH
 κατά
 Republik Österreich
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 5, του παραρτήματος Δ, σημείο 1, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Δραστηριότητες ή πράξεις ασκούμενες ή τελούμενες από οργανισμό δημοσίου δικαίου ενεργούντα ως δημόσια αρχή — Κατανομή συχνοτήτων, κατόπιν διαγωνισμού, σε εταιρίες κινητής τηλεφωνίας
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι η παραχώρηση από την εθνική ρυθμιστική αρχή που είναι αρμόδια για την εκχώρηση των συχνοτήτων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, κατόπιν δημοπρασίας, δικαιωμάτων, όπως τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των συχνοτήτων αυτών για την παροχή στο κοινό υπηρεσιών κινητών επικοινωνιών, δεν συνιστά οικονομική δραστηριότητα κατά την έννοια της διάταξης αυτής και συνεπώς δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004.


text:
8. 4 . 95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 87/17
 Προσφυγή του Antonio B. De Menezes κατα της Επιτροπής — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 15 Φε
 βρουαρίου 1995
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση Τ-29/95)
 (95/C 87/36 H προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως απολύσεως, η
 οποία ελήφθη κατά του προσφεύγοντος κατόπιν πειθαρχικής
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) διαδικασίας, με το αιτιολογικό ότι συνεννοήθηκε, ως διορθω
 τής των γραπτών δοκιμασιών του γενικού διαγωνισμού
 O Antonio B. De Menezes, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω EUR/B/21 , με δύο υποψηφίους και γνώριζε τις στερεότυπες
 πούμενος από τον Georges Vandersanden, δικηγόρο Βρυξελ διορθώσεις.
 λών, άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτο
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Προς στήριξη της προσφυγής του , o προσφεύγων επικαλεί
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ται, πρώτον, παράβαση του άρθρου 6 της ευρωπαϊκής
 συμβάσεως περί προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώ
 O προσφεύγων ζητεί από το πρωτοδικείο: που . Φρονεί ότι η προηγούμενη διοικητική έρευνα διεξήχθη
 υπό συνθήκες που δεν παρέχουν τα απαιτούμενα εχέγγυα
 — να δεχθεί τυπικά και ουσιαστικά την προσφυγή , αντικειμενικότητας, ουδετερότητας και αμεροληψίας· υπο
 στηρίζει, επιπλέον, ότι οι προσβαλλόμενες γνωμοδοτήσεις
 — κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση με την οποία τού πειθαρχικού συμβουλίου και η απόφαση απολύσεως δεν
 απορρίφθηκε η υποψηφιότητα του προσφεύγοντος για εκδόθηκαν εντός της ευλόγου προθεσμίας που προβλέπει το
 την κενή θέση COM/030/94, διευθυντή της Διευθύνσεως A προμνησθέν άρθρο και δεν τηρήθηκαν οι προθεσμίες που
 «Στρατηγική πληροφορήσεως και επικοινωνίας» (DG τάσσει το άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 3 του παραρτήματος IX
 ΧΑ), καθώς και την επακόλουθη απόφαση περί διορι του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων
 σμού άλλου υποψηφίου στη θέση αυτή , (στο εξής: ΚΥΚ).
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών Δεύτερον, o προσφεύγων επικαλείται παραβίαση των δικαι
 εξόδων.
 ωμάτων της υπερασπίσεως, καθόσον δεν του κοινοποιήθηκε
 ολόκληρος o φάκελος που υποβλήθηκε στο πειθαρχικό
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα συμβούλιο και στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο
 εξής: ΑΔΑ).
 O προσφεύγων, υπάλληλος του βαθμού A3 , τοποθετημένος
 στο ECHO (European Community Humanitarian Office),
 βάλλει κατά την απορρίψεως της υποψηφιότητάς του για τη O προσφεύγων υποστηρίζει, τρίτον, ότι η πειθαρχική κύρωση
 θέση του διευθυντή της Διευθύνσεως A «Στρατηγική πληρο που του επιβλήθηκε είναι παράνομη, καθόσον η ΑΔΑ δεν
 φορήσεως και επικοινωνίας». απέδειξε τις εναντίον του κατηγορίες.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν Αναφέρει, εξάλλου , ότι o υπάλληλος στον οποίο ανατέθηκε
 με τους λόγους ακυρώσεως και τα επιχειρήματα στην υπόθε από την ΑΔΑ η διεξαγωγή της διοικητικής εξετάσεως,
 ση Τ-27/95. προτού επιληφθεί το πειθαρχικό συμβούλιο, καθώς και η ίδια
 η ΑΔΑ προτίμησαν τις απειλές εναντίον του και ότι η
 πειθαρχική διαδικασία συνιστά κατάχρηση εξουσίας.
 Τέλος, o προσφεύγων επικαλείται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσε
 Προσφυγή που άσκησε στις 17 Φεβρουάριου 1995 o Philippe ως, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση
 Guebels κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που προβλέπει το άρθρο 25
 των του ΚΥΚ.
 (Υπόθεση Τ-40/95)
 (95/C 87/37)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στις 17


text:
Φεβρουάριου 1995 , o Philippe Guebels, κάτοικος Προσφυγή-αγωγή του Andrew Macrae Moat κατα της
 Arlon (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους στις 17 Φεβρουαρίου 1995
 Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire
 Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε προσφυγή ενώπιον του (Υπόθεση Τ-41795)
 πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επι (95/C 87/38)
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης O Andrew Macrae Moat, εκπροσωπούμενος απο τον Jacques
 Ιανουαρίου 1995 , Verhaegen, Avenue René Gobert, 20, 1180 Bruxelles (Βέλ
 ---pagebreak--- Αριθ. C 87/18 ΓΈΓΊ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 4. 95
 γιο), άσκησε στις 17 Φεβρουάριου 1995 ενώπιον του πρωτο Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή O προσφεύγων προσβάλλει την εκ μέρους της Επιτροπής
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. απόρριψη της ενστάσεώς του κατά της απορρίψεως δύο
 O προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το πρωτοδικείο: αιτήσεων που υπέβαλε στις 30 Μαρτίου 1994 σχετικά με την
 υποψηφιότητα του για τη θέση COM/5/92 στη ΓΔ.ΙΧ/Α/7 (η
 1 , να δεχθεί τυπικά και ουσιαστικά την παρούσα προσφυγή προσβαλλόμενη απορριπτική απόφαση κοινοποιήθηκε στον
 αγωγή· προσφεύγοντα στις 19 Νοεμβρίου 1994).
 2, να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε να επανεξετά O προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε αφενός
 σει την υποψηφιότητα του προσφεύγοντος για τη θέση να επανεξετάσει, σύμφωνα με την απόφαση του Πρωτοδικεί
 ΓΔ.ΙΧ/Α/7 ή ότι παρέλειψε να ακυρώσει την προκήρυξη ου της 16ης Δεκεμβρίου 1993 στην υπόθεση Τ-58/92, την
 για τη θέση αυτή και να δημοσιεύσει νέα προκήρυξη και πλήρωση της προαναφερθείσας θέσεως και αφετέρου να
 να εξετάσει νέες υποψηφιότητες χωρίς καθυστέρηση· συμπληρώσει την τελευταία έκθεση βαθμολογίας του εγκαί
 ρως, ώστε η έκθεση αυτή να μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά τη
 3, να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εξασφαλίσει λήψη αποφάσεων σχετικά με τη σταδιοδρομία του .
 την έγκαιρη συμπλήρωση της εκθέσεως βαθμολογίας του
 προσφεύγοντος για το διάστημα από 1η Ιουλίου 1991
 μέχρι 30 Ιουνίου 1993·
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-172/94 P)
 4, να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή παρέλειψε να απαντήσει (95/C 87/39)
 αιτιολογημένα στην αίτηση ή/και ένσταση του προσφεύ
 γοντος εντός της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 90 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως·
 Με διάταξη της 13ης Φεβρουαρίου 1995, o Πρόεδρος του
 5 , να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει αποζη πρώτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των
 μίωση, της οποίας το ενδεδειγμένο ύψος θα καθορίσει το Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υπο
 Πρωτοδικείο λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες παραλεί θέσεως Τ-172/94: Rima Industrial SA κατά Συμβουλίου της
 ψεις της Επιτροπής· Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 6, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. ί 1) ΕΕ αριθ. C 120 της 30. 4. 1994.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Νοεμβρίου 2013 — Wünsche Handelsgesellschaft International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-147/12) (1)
 (Τελωνειακή Ένωση - Εισαγωγή κονσερβών μανιταριών καταγωγής Κίνας - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή εισαγωγικών δασμών - Άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', και άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 - Διαδικαστική πλημμέλεια των τελωνειακών αρχών Σφάλμα τελωνειακών αρχών το οποίο λογικά θα μπορούσε να ανακαλυφθεί από τον οφειλέτη - Πρόδηλη αμέλεια εισαγωγέα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αναλογικότητα - Χρηστή διοίκηση - Ίση μεταχείριση)
 2013/C 377/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Laundry και G. Schwendinger, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Keppenne και B.-R. Killmann)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2011) 6393 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2011, με την οποία η Επιτροπή κρίνει ότι η διαγραφή των εισαγωγικών δασμών δεν δικαιολογείται εν προκειμένω.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 165 της 9.6.2012.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 20ής Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-505/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/19/ΕΚ - Αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων - Νοσηλευτής, οδοντίατρος, κτηνίατρος, μαία, αρχιτέκτονας, φαρμακοποιός και ιατρός - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο - Γιβραλτάρ)
 (2005/C 315/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-505/04, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 EK λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 8 Δεκεμβρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: H. Støvlbæk) κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας: (εκπρόσωπος: S. Nwaokolo το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, S. von Bahr και A. Borg Barthet (εισηγητής), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 20 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας ως προς το Γιβραλτάρ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτού υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 31 της 5.2.2005.