text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Cour de cassation (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT) κατά État belge
 (Υπόθεση C-318/10) (1)
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Φορολογική νομοθεσία - Έκπτωση ως επαγγελματικών δαπανών των εξόδων που πραγματοποιήθηκαν για την αμοιβή της παροχής υπηρεσιών - Δαπάνες παρέχοντος υπηρεσίες εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο αυτός δεν υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος ή υπόκειται σε καθεστώς φορολογήσεως σαφώς ευνοϊκότερο - Δυνατότητα εκπτώσεως του φόρου υποκείμενη στην υποχρέωση προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον πραγματικό και ειλικρινή χαρακτήρα της παροχής υπηρεσιών και του συνήθους χαρακτήρα της σχετικής αμοιβής - Εμπόδιο - Δικαιολογητικός λόγος - Καταπολέμηση της διεθνούς φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής - Αποτελεσματικότητα των φορολογικών ελέγχων - Ισόρροπη κατανομή της εξουσίας επιβολής φόρων μεταξύ των κρατών μελών - Αναλογικότητα)
 2012/C 287/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT)
 κατά
 État belge
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία του άρθρου 49 ΕΚ — Φορολογική ρύθμιση που παρέχει τη δυνατότητα εκπτώσεως από τον φόρο των επαγγελματικών δαπανών φορολογουμένου ο οποίος κατοικεί στην ημεδαπή, αλλά δεν παρέχει την ίδια δυνατότητα όταν ο φορολογούμενος έχει την κατοικία του ή την έδρα του σε άλλο κράτος μέλος όπου είτε δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος είτε υπόκειται σε σαφώς ευνοϊκότερο καθεστώς φορολογήσεως — Εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
 Διατακτικό
 Το άρθρο 49 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίδικη, δυνάμει της οποίας οι αμοιβές παροχών ή υπηρεσιών που καταβάλλει φορολογούμενος κάτοικος ημεδαπής σε αλλοδαπή επιχείρηση δεν θεωρούνται δυνάμενες να εκπέσουν επαγγελματικές δαπάνες, όταν η προαναφερθείσα επιχείρηση δεν υπόκειται, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκαταστημένη, σε φόρο εισοδήματος ή υπόκειται, όσον αφορά τα επίμαχα εισοδήματα, σε καθεστώς φορολογήσεως σαφώς ευνοϊκότερο από εκείνο στο οποίο υπόκεινται τέτοια εισοδήματα στο πρώτο κράτος μέλος, πλην της περιπτώσεως κατά την οποία ο φορολογούμενος αποδεικνύει ότι οι εν λόγω αμοιβές αφορούν αληθείς και ειλικρινείς πράξεις και ότι δεν βαίνουν πέραν των ευλόγων ορίων, ενώ, κατά γενικό κανόνα, τέτοιου είδους αμοιβές μπορούν να εκπίπτουν, εφόσον είναι απαραίτητες, προκειμένου να αποκτηθούν ή να διατηρηθούν τα φορολογητέα εισοδήματα, και εφόσον ο φορολογούμενος αποδεικνύει το υποστατό και το ύψος τους.
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.2010.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/28
 Προσφυγή της 1ης Απριλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-120/09)
 2009/C 141/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και J.-B. Laignelot)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη διασφαλίζοντας τη μεταφορά στο βαλλονικό δίκαιο του άρθρου 2, στοιχεία στ', ι' και κ', και του Παραρτήματος III, σημείο 4, Γ, της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προβάλλει δύο αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της.
 Αφενός, προσάπτει στο καθού ότι δεν μετέφερε στο δίκαιο της Περιφέρειας της Βαλλονίας τις έννοιες της «υπόγειας εναποθηκεύσεως», των «αερίων χώρου ταφής» και του «εκλούσματος», κατά τις διατάξεις του άρθρου 2, στοιχεία στ', ι' και κ', της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων. Η Επιτροπή τονίζει τη σπουδαιότητα των εννοιών αυτών, οι οποίες, καθόσον είναι κεφαλαιώδους σημασίας όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας, περιλαμβάνονται και σε άλλες διατάξεις που θεσπίσθηκαν βάσει της εν λόγω οδηγίας ή κατ’ εφαρμογή της.
 Αφετέρου, η προσφεύγουσα καταγγέλλει ότι το δίκαιο της Βαλλονίας δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη σχετικά με τα επίπεδα συναγερμού, σε περίπτωση υπερβάσεως των οποίων μπορεί να θεωρηθεί ότι ο χώρος υγειονομικής ταφής έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά την ποιότητα των υπογείων υδάτων. Η διάταξη, όμως, του σημείου 4, Γ, του Παραρτήματος III της οδηγίας, η οποία προβλέπει τη θέσπιση σχετικών διατάξεων, είναι θεμελιώδους σημασίας προκειμένου να διασφαλισθεί ο αποτελεσματικός έλεγχος της ποιότητας των υπογείων υδάτων και, κατά συνέπεια, για να διασφαλισθεί η προστασία του περιβάλλοντος, η οποία αποτελεί τον ουσιώδη σκοπό της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 182, σ. 1.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 25ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-229/04 (αίτηση του Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Crailsheimer Volksbank eG κατά Klaus Conrads, Frank Schulzke και Petra Schulzke-Lösche, Joachim Nitschk (1)
 (Προστασία των καταναλωτών - Συμβάσεις εκτός εμπορικού καταστήματος - Σύμβαση δανείου για αγορά ακινήτου συναφθείσα υπό συνθήκες κατ' οίκον πωλήσεως - Δικαίωμα υπαναχωρήσεως)
 (2006/C 86/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-229/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, υποβληθείσα από το Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen (Γερμανία), με απόφαση της 27ης Μαΐου 2004 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 2 Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο των δικών Crailsheimer Volksbank eG κατά Klaus Conrads, Frank Schulzke και Petra Schulzke-Lösche, Joachim Nitschke, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J. Makarczyk, C. Gulmann (εισηγητή), R. Silva de Lapuerta και P. Kūris, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 25 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Τα άρθρα 1 και 2 της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι, οσάκις τρίτος μεσολαβεί εξ ονόματος ή για λογαριασμό εμπόρου κατά τη διαπραγμάτευση ή τη σύναψη συμβάσεως, η εφαρμογή της οδηγίας δεν μπορεί να εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι ο έμπορος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η σύμβαση συνήφθη υπό συνθήκες κατ' οίκον πωλήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1 της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Η οδηγία 85/577, και μάλιστα το άρθρο της 5, παράγραφος 2, δεν απαγορεύει:
 —
 την υποχρέωση του καταναλωτή που έχει ασκήσει το δικαίωμά του υπαναχωρήσεως σύμφωνα με την οδηγία να εξοφλήσει στον δανειοδότη το ποσό του δανείου μολονότι το δάνειο χρησιμεύει, βάσει του προταθέντος επενδυτικού μοντέλου, αποκλειστικώς για τη χρηματοδότηση της αγοράς του ακινήτου και καταβλήθηκε απευθείας στον πωλητή του ακινήτου·
 —
 να καθίσταται απαιτητή η άμεση επιστροφή του ποσού του δανείου·
 —
 εθνική ρύθμιση που προβλέπει ότι ο καταναλωτής υποχρεούται, σε περίπτωση υπαναχωρήσεως από τη σύμβαση δανείου με εμπράγματη ασφάλεια, όχι μόνο να επιστρέψει τα ποσά που έλαβε δυνάμει της συμβάσεως αυτής, αλλά επιπλέον να καταβάλει στον δανειοδότη τόκους με το τρέχον επιτόκιο.
 Ωστόσο, στην περίπτωση που, αν η Τράπεζα είχε πληροφορήσει τον καταναλωτή για το δικαίωμά του υπαναχωρήσεως, αυτός θα μπορούσε να αποφύγει να εκτεθεί στους κινδύνους που ενυπάρχουν σε επενδύσεις όπως οι επίδικες στις υποθέσεις της κύριας δίκης, το άρθρο 4 της οδηγίας 85/577 επιβάλλει στα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε η νομοθεσία τους να προστατεύει τους καταναλωτές που δεν μπόρεσαν να αποφύγουν να εκτεθούν σε αυτούς τους κινδύνους, λαμβάνοντας μέτρα για να μην υφίστανται τις συνέπειες από την επέλευση των κινδύνων αυτών.
 (1) ΕΕ C 201 της 07.08.2004.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/27
 Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2013 — Mäurer & Wirtz κατά ΓΕΕΑ — Sacra (4711 Aqua Mirabilis)
 (Υπόθεση T-25/13)
 2013/C 71/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mäurer & Wirtz GmbH & Co. KG (Stolberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Schulte-Beckhausen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sacra Srl (Βενετία, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει της απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 13ης Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση R 1601/2011-2,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα έξοδα της προσφυγής και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «4711 Aqua Mirabilis» για προϊόντα της κλάσεως 3 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 8 988 181
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η Sacra Srl
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «Aqua Admirabilis» για προϊόντα της κλάσεως 3
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', καθώς και του άρθρου 7, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 29 Φεβρουαρίου 2012 — Laboratoires Lyocentre
 (Υπόθεση C-109/12)
 2012/C 133/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Laboratoires Lyocentre
 Έτεροι διάδικοι: Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείει ο χαρακτηρισμός, σύμφωνα με την οδηγία 93/42/ΕΟΚ (1) περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων, σκευάσματος εντός κράτους μέλους ως ιατροτεχνολογικού προϊόντος που φέρει σήμανση CE υπό την έννοια της οδηγίας περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων τον χαρακτηρισμό του σκευάσματος αυτού από την αρμόδια εθνική αρχή άλλου κράτους μέλους, βάσει των φαρμακολογικών, ανοσολογικών ή μεταβολικών δράσεών του, ως φαρμάκου υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (2) περί φαρμάκων;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Μπορεί η εν λόγω αρμόδια εθνική αρχή να προβεί στον χαρακτηρισμό του σκευάσματος τηρώντας μόνο την προβλεπόμενη στην οδηγία 2001/83/ΕΚ περί φαρμάκων διαδικασία ή, πριν κινηθεί η διαδικασία για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος ως φαρμάκου σύμφωνα με την οδηγία περί φαρμάκων, πρέπει να τηρηθεί η διαδικασία της ρήτρας διασφαλίσεως του άρθρου 8 ή να εφαρμοστούν οι διατάξεις για την αδικαιολόγητη τοποθέτηση της σημάνσεως CE σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων;
 3)
 Απαγορεύεται, σύμφωνα με την οδηγία 2001/83 περί φαρμάκων, την οδηγία 93/42 περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων ή το λοιπό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σχετικά, μεταξύ άλλων, με την προστασία της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και την προστασία των καταναλωτών), να διατίθενται στην αγορά ενός και του αυτού κράτους μέλους σκευάσματα, τα οποία περιέχουν τα ίδια συσταστικά και έχουν την ίδια δράση, αφενός, ως φάρμακα υπό την έννοια της οδηγίας 2001/83 περί φαρμάκων, για την κυκλοφορία των οποίων απαιτείται άδεια, και, αφετέρου, ως ιατροτεχνολογικά προϊόντα υπό την έννοια της οδηγίας 93/42/ΕΚ περί ιατροτεχνολογικών προϊόντων;
 (1) Οδηγία 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (EE L 169, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (EE L 311, σ. 67).


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/60
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιανουαρίου 2008 η Marta Andreasen κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 8 Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-40/05, Andreasen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-17/08 P)
 (2008/C 64/97)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Marta Andreasen (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: B. Marthoz, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 8ης Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-40/05 και να αποφανθεί επί της διαφοράς, να δεχθεί τα αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας πρωτοδίκως, συμπεριλαμβανομένου του αιτήματος περί αποζημιώσεως,
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο κατ' αναίρεση στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων,
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 8ης Νοεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-40/05, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή-αγωγή με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της 30ής Οκτωβρίου 2004 με την οποία η Επιτροπή της επέβαλε την πειθαρχική κύρωση της παύσεως χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και, αφετέρου, την επιδίκαση αποζημιώσεως.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 Καταρχάς, ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρέβη το άρθρο 10 του παραρτήματος IΧ του ΚΥΚ, καθόσον δεν διενήργησε έλεγχο της νομιμότητας και της αναλογικότητας της πρωτοδίκως προσβληθείσας αποφάσεως σε σχέση με την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υποθέσεως και της ιδιαίτερης καταστάσεως της αναιρεσείουσας που συνδέεται με τον χαρακτήρα των καθηκόντων που είχε ασκήσει.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παραβίαση των αρχών της νομιμότητας των κοινοτικών πράξεων, της διαχρονικής εφαρμογής των κοινοτικών πράξεων και της ασφαλείας δικαίου, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν αιτιολόγησε την απόφασή του επί των σημείων που αφορούν την εφαρμογή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, των κανόνων που περιέχονται στον παλαιό και στον νέο ΚΥΚ.
 Επί πλέον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραμόρφωση των πραγματικών στοιχείων που υποβλήθηκαν στην εκτίμησή του.
 Προβάλλει επίσης πλάνη εκτιμήσεως και την εκ μέρους του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης παράβαση των άρθρων 11, 12, 17 και 21 του ΚΥΚ, καθόσον αυτό δεν αιτιολόγησε κατά νόμο την απόφασή του, δεδομένου ότι ενέκρινε τον τρόπο με τον οποίο η προσβαλλομένη πρωτοδίκως απόφαση εφάρμοσε τις διατάξεις αυτές.
 Τέλος, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παραβίασε επίσης της αρχές που αναγνωρίζονται στα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 13 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στα άρθρα 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/31
 2. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó. gä aposeäkerla, rtlpeqikalbamoälemgy jai opoiardgäpose
 amsakkacgäy elpoqijxäm pkgqouoqixäm:
 3. G pqoruetäcotra ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda jai so
 gälirt sxm enoädxm sgy Episqopgäy. a) le sgm opoiäa oi rtlleseävomsey emgleqxämomsai ólera
 gä eällera cia sgm paqacxcgä, siy pxkgäreiy, siy ame-
 jseäkersey paqaccekiäey, sa pororsó vqgrilopoiägrgy
 4. G Episqopgä ueäqei so gälirt sxm dijarsijxäm sgy enoädxm. sxm lgvamglósxm, so joärsoy sxm silxäm pxäkgrgy gä
 sa rveädia elpoqiäay sxm ókkxm paqacxcxäm.
 (1) EE C 351 sgy 10.12.1994.
 Jóhe rtärsgla amsakkacgäy cemijxäm pkgqouoqixäm lesantä
 soty (oäpxy so rtärsgla Fides gä so rtärsgla pot ha so
 diadevheiä ), pqeäpei ma euaqloäfesai le sqoäpo xärse ma
 apojkeiä esai g paqovgä opoixmdgäpose pkgqouoqixäm cia
 sgm enajqiäbxrg sgy rtlpeqiuoqóy lelomxleämxm
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT paqacxcxäm.
 sgy 14gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg T-310/94, Gruber & Weber GmbH & Co. KG 3. Jahoqiäfei so poroä sot pqorsiälot pot epibkgähgje rsgm
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) pqoruetäcotra le so óqhqo 3 sgy apouórexy 94/601 re
 730 000 ECU.
 (Amsacxmirloäy Ç Òqhqo 85, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy
 EJ Ç Apoädeing sgy rtllesovgäy re rtlpaicmiäa Ç
 Pqoärsilo Ç Epileäsqgrg Ç Aisiokociäa Ç Pqoøoämsa sa 4. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó.
 opoiäa auoqó g paqóbarg)
 (98/C 209/66) 5. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda.
 (1) EE C 380 sgy 31.12.1994.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 Rsgm tpoäherg S-310/94, Gruber & Weber GmbH & Co. KG,
 le eädqa so Gernsbach-Obertsrot (Ceqlamiäa), ejpqorxpotä-
 lemg apoä soty Holger-Friedrich Wissel jai Joachim Schütze,
 dijgcoäqoty Düsseldorf, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 dijgcoäqo Marc Loesch, 11, rue Goethe, jasó Episqopgäy sxm APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Bernd Langeheine, sgy 14gy Laðot 1998
 Richard Lyal jai Dirk Schroeder), jai le amsijeiälemo aiäsgrg rsgm tpoäherg T-311/94, BPB de Eendracht NV, pqxägm
 ajtqxärexy sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy, sgy Kartonfabriek de Eendracht NV, jasó Episqopgäy sxm
 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei sot Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaqsoämi)
 (EE L 243 sgy 19.9.1994, r. 1), so Pqxsodijeiäo (sqiäso pemsa- (Amsacxmirloäy Ç Òqhqo 85, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy
 lekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, EJ Ç Dijaixälasa sot altmoleämot Ç Apoädeing sgy
 C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai J. D. Cooke, dijarseäy, rtllesovgäy re rtlpaicmiäa Ç Amsakkacgä pkgqouoqixäm Ç
 cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioijgärexy, Diasacgä Ç Pqoärsilo Ç Aisiokociäa Ç Epileäsqgrg Ç
 eneädxre rsiy 14 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia- Rtmeqcariäa jasó sg dioijgsijgä diadijariäa)
 sajsijoä:
 (98/C 209/67)
 1. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1, oäcdog (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 peqiäpsxrg, sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy,
 sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei
 sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaq- Rsgm tpoäherg S-311/94, BPB de Eendracht NV, pqxägm Kar-
 soämi). tonfabriek de Eendracht NV, le eädqa so Appingedam (Jósx
 Vxäqey), ejpqorxpotälemg apoä soty Alexandre Vandenca-
 steele, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, jai Gordon Boyd Buchanan Jef-
 2. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 2, pqxäso
 frey, solicitor Liverpool, le


text:
amsijkgäsoty rso Kotnelbotäqco
 eäxy seäsaqso edóuio, sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Epi-
 soty dijgcoäqoty Arendt & Medernach, 8-10, rue Mathias
 sqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 bórei sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç
 pqoärxpoi: aqvijxäm lem Richard Lyal jai Rosemary Caud-
 Vaqsoämi), pkgm sxm ajokotähxm vxqiä xm:
 well, eäpeisa de RT. Lyal jai James Flynn), le amsijeiälemo
 aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy 94/601/EJ sgy Epi-
 Oi epiveiqgäreiy pot amaueäqomsai rso óqhqo 1 pqeäpei ma sqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia diadijariäa
 patärotm aleärxy sgm amxseäqx paqóbarg, eóm dem so bórei sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaq-
 eävotm gädg pqónei. Pqeäpei rso engäy ma apeävotm, rsa soämi) (EE L 243 sgy 19.9.1994, r. 1), so Pqxsodijeiäo (sqiäso
 pkaiäria sxm dqarsgqiosgäsxm soty rsom soleäa sot vaqso- pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf,
 miotä, apoä oiadgäpose rtluxmiäa gä emaqlomirleämg pqa- Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai J. D. Cooke,
 jsijgä pot lpoqeiä ma eävei so iädio gä paqoäloio amsijeiä lemo dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioi-
 ---pagebreak--- C 209/32 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 4.7.98
 jgärexy, eneädxre rsiy 14 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoä- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 kotho diasajsijoä: sgy 14gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg T-317/94, Moritz J. Weig GmbH & Co. KG
 1. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1 sgy jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot
 (Amsacxmirloäy Ç Òqhqo 85, paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy
 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei sot óqhqot 85 sgy
 EJ Ç èmmoia rtluxmiäay Ç Diasacgä Ç Pqoärsilo Ç Epi-
 Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaqsoämi), jasó so leäsqo
 leäsqgrg Ç Aisiokociäa Ç Ekauqtmsijeäy peqirsóreiy)
 pot o jahoqifoälemoy vqoämoy emóqnexy sgy pqorapso-
 leämgy rÂ atsgäm paqabórexy eiämai pqocemeärseqoy sot (98/C 209/68)
 Apqikiäot 1989.
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 2. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1, oäcdog
 peqiä psxrg, sgy apouórexy 94/601/EJ.
 Rsgm tpoäherg S-317/94, Moritz J. Weig GmbH & Co. KG, le
 eädqa so Mayen (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Tho-
 mas Jestaedt, Karsten Metzlaff jai Hanns-Christian Salger),
 3. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 2, pqxäso
 dijgcoäqoty Düsseldorf, Albotäqcot jai Uqamjuotäqsgy epiä
 eäxy seäsaqso edóuio, sgy apouórexy 94/601/EJ pkgm sxm
 sot Lóim, amsirsoiävxy, aqcoäseqa de jai apoä som Verena von
 ajokotähxm vxqiäxm:
 Bomhard, dijgcoäqo Albotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 botäqco som dijgcoäqo Philippe Dupont, 8-10, rue Mathias
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej-
 Oi epiveiqgäreiy pot amaueäqomsai rso óqhqo 1 pqeäpei ma
 pqoärxpoi: Bernd Langeheine, Richard Lyal jai Dirk Schroe-
 patärotm aleärxy sgm amxseäqx paqóbarg, eóm dem so
 der), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouórexy 94/
 eävotm gädg pqónei. Pqeäpei rso engäy ma apeävotm, rsa
 601/EJ sgy Episqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot 1994, rvesijó le lia
 pkaiäria sxm dqarsgqiosgäsxm soty rsom soleäa sot vaqso-
 diadijariäa bórei sot óqhqot 85 sgy Rtmhgäjgy EJ (IV/C/
 miotä, apoä oiadgäpose rtluxmiäa gä emaqlomirleämg pqa-
 33.833 Ç Vaqsoämi) (EE L 243 sgy 19.9.1994, r. 1), so Pqxso-
 jsijgä pot lpoqeiä ma eävei so iä


text:
dio gä paqoäloio amsijeiälemo
 dijeiäo (sqiäso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B.
 gä aposeäkerla, rtlpeqikalbamoälemgy jai opoiardgäpose
 Vesterdorf, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai
 amsakkacgäy elpoqijxäm pkgqouoqixäm:
 J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez,
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 14 Laðot 1998
 a) le sgm opoiäa oi rtlleseävomsey emgleqxämomsai ólera apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 gä eällera cia sgm paqacxcgä, siy pxkgäreiy, siy ame-
 jseäkersey paqaccekiäey, sa pororsó vqgrilopoiägrgy
 sxm lgvamglósxm, so joärsoy sxm silxäm pxäkgrgy gä 1. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 1 sgy
 sa rveädia elpoqiäay sxm ókkxm paqacxcxäm. apouórexy 94/601/EJ sgy Episqopgäy, sgy 13gy Iotkiäot
 1994, rvesijó le lia diadijariäa bórei sot óqhqot 85 sgy
 Rtmhgäjgy EJ (IV/C/33.833 Ç Vaqsoämi), jasó so leäsqo
 Jóhe rtärsgla amsakkacgäy cemijxäm pkgqouoqixäm lesantä pot o jahoqifoälemoy vqoämoy emóqnexy sgy pqorapso-
 soty (oäpxy so rtärsgla Fides gä so rtärsgla pot ha so leämgy rÂ atsgäm paqabórexy eiämai pqocemeärseqoy sot
 diadevheiä ), pqeäpei ma euaqloäfesai le sqoäpo xärse ma Laqsiäot 1988.
 apojkeiä esai g paqovgä opoixmdgäpose pkgqouoqixäm cia
 sgm enajqiäbxrg sgy rtlpeqiuoqóy lelomxleämxm 2. Ajtqxämei eämamsi sgy pqoruetäcotray so óqhqo 2, pqxäso
 paqacxcxäm.
 eäxy seäsaqso edóuio, sgy apouórexy 94/601/EJ pkgm sxm
 ajokotähxm vxqiä xm:
 4. Jahoqiäfei so poroä sot pqorsiälot pot epibkgähgje rsgm
 pqoruetäcotra le so óqhqo 3 sgy apouórexy 94/601/EJ Oi epiveiqgäreiy pot amaueäqomsai rso óqhqo 1 pqeäpei ma
 re 750 000 ECU. patärotm aleärxy sgm amxseäqx paqóbarg, eóm dem so
 eävotm gädg pqónei. Pqeäpei rso engäy ma apeävotm, rsa
 pkaiäria sxm dqarsgqiosgäsxm soty rsom soleäa sot vaqso-
 5. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó. miotä, apoä oiadgäpose rtluxmiäa gä emaqlomirleämg pqa-
 jsijgä pot lpoqeiä ma eävei so iädio gä paqoäloio amsijeiä lemo
 gä aposeäkerla, rtlpeqikalbamoälemgy jai opoiardgäpose
 6. G Episqopgä ueäqei sa dijarsijó sgy eänoda jai so gälirt amsakkacgäy elpoqijxäm pkgqouoqixäm:
 sxm enoädxm sgy pqoruetäcotray.
 a) le sgm opoiäa oi rtlleseävomsey emgleqxämomsai ólera
 7. G pqoruetäcotra ueäqei so gälirt sxm dijarsijxäm sgy gä eällera cia sgm paqacxcgä, siy pxkgäreiy, siy ame-
 enoädxm. jseäkersey paqaccekiäey, sa pororsó vqgrilopoiägrgy
 sxm lgvamglósxm, so joärsoy sxm silxäm pxäkgrgy gä
 sa rveädia elpoqiäay sxm ókkxm paqacxcxäm.
 (1) EE C 380 sgy 31.12.1994.
 Jóhe rtärsgla amsakkacgäy cemijxäm pkgqouoqixäm lesantä
 soty (oäpxy so rtärsgla Fides gä so rtärsgla pot ha so


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/38
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2008 — Companhia Muller de Bebidas κατά ΓΕΕΑ — Missiato Industria e Comercio (61 A NOSSA ALEGRIA)
 (Υπόθεση T-472/08)
 (2009/C 6/75)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Companhia Muller de Bebidas (Pirassununga, Βραζιλία) (εκπρόσωποι: G. Da Cunha Ferreira και I. Bairrão, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Missiato Industria e Comercio Lda (Santa Rita do Passa Quatro, Βραζιλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 4ης Ιουλίου 2008 στην υπόθεση R 1687/2007-1, καθόσον επιβεβαίωσε την απόφαση με την οποία επετράπη η καταχώριση του επίμαχου σήματος·
 —
 να κρίνει ότι η καταχώριση του επίμαχου κοινοτικού σήματος είναι άκυρη για όλα τα προστατευόμενα προϊόντα, καθόσον υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως με τα αντιταχθέντα κατά τη διαδικασία ανακοπής σήματα · και
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «61 A NOSSA ALEGRIA» για προϊόντα της κλάσεως 33
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ' αριθ. 273 105 πορτογαλικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 331 952 πορτογαλικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 576 901 Benelux εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. VR 1998 03649 δανικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· σειρά εικονιστικών σημάτων «CACHAÇA 51» καταχωρισμένων στο Ηνωμένο Βασίλειο υπ' αριθ. 2 248 316 για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 2 354 943 ισπανικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 30 071 545 γερμανικό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51»· καταχωρισμένο υπ' αριθ. 161 564 αυστριακό εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· πορτογαλικό πασίγνωστο εικονιστικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33· πορτογαλικό πασίγνωστο λεκτικό σήμα «CACHAÇA 51» για προϊόντα της κλάσεως 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε θεωρώντας ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων· παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε θεωρώντας ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν αρκούσαν για να αποδειχθεί ότι το προγενέστερο σήμα είναι πασίγνωστο στην Πορτογαλία ή, τουλάχιστον, έχει συνολικά έντονα διακριτικό χαρακτήρα.


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2015 — Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-558/12 και T-559/12) (1)
 ([Ντάμπινγκ - Εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Κίνας - Τροποποίηση του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ - Άρθρο 2, παράγραφοι 10 και 11, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 - Υπολογισμός του περιθωρίου ντάμπινγκ - Προσαρμογές - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2015/C 198/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Changshu City Standard Parts Factory (Changshu City, Κίνα)· και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (Ningbo, Κίνα) (εκπρόσωποι: R. Antonini και E. Monard, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Boelaert, επικουρούμενος αρχικώς από τον G. Berrich και την A. Polcyn, στη συνέχεια από την A. Polcyn και τέλος από τον D. Geradin, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. França και T. Maxian Rusche) και European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) (εκπρόσωποι: J. Bourgeois και R. Grasso, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 924/2012 του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 275, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Οι Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd φέρουν, πέραν των εξόδων τους, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI).
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 46 της 16.2.2013.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 31ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — LVK — 56 EOOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 (Υπόθεση C-643/11) (1)
 (Φορολογία - ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας - Δικαίωμα εκπτώσεως - Απόρριψη του αιτήματος ασκήσεως του εν λόγω δικαιώματος - Άρθρο 203 - Αναγραφή του ΦΠΑ επί του τιμολογίου - Απαιτητό - Ύπαρξη φορολογητέας πράξεως - Ίδια εκτίμηση όσον αφορά τον εκδότη και τον αποδέκτη του τιμολογίου - Αναγκαιότητα)
 2013/C 86/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 LVK — 56 EOOD
 κατά
 Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Administrativen sad Varna — Ερμηνεία της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1) — Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών — Αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη της γενεσιουργού αιτίας — Πρακτική των φορολογικών αρχών κατά την οποία ο παραλήπτης φορολογητέας παραδόσεως αγαθών στερείται του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών, λόγω ελλείψεως αποδεικτικών στοιχείων περί του ότι πραγματοποιήθηκε η παράδοση, μολονότι έχει διαπιστωθεί το απαιτητό του φόρου έναντι του προμηθευτή
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 203 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι:
 —
 πρόσωπο που αναγράφει ποσό φόρου προστιθέμενης αξίας επί τιμολογίου οφείλει τον φόρο αυτόν ανεξαρτήτως αν υφίσταται πράγματι φορολογητέα πράξη·
 —
 από το γεγονός και μόνον ότι η φορολογική αρχή δεν διόρθωσε, με διορθωτική πράξη επιβολής φόρου που απηύθυνε στον εκδότη του τιμολογίου αυτού, τον φόρο προστιθέμενης αξίας που δηλώθηκε με το τιμολόγιο δεν μπορεί να συναχθεί ότι η αρχή αυτή δέχθηκε ότι το εν λόγω τιμολόγιο αντιστοιχεί σε πραγματική φορολογητέα πράξη.
 2)
 Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι, βάσει των άρθρων 167 και 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112, καθώς και βάσει των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας, της ασφάλειας δικαίου και της ίσης μεταχειρίσεως, δεν απαγορεύεται η απόρριψη του αιτήματος του αποδέκτη τιμολογίου να ασκήσει το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου προστιθέμενης αξίας επί των εισροών, λόγω του ότι δεν υφίσταται πράγματι φορολογητέα πράξη, μολονότι, με τη διορθωτική πράξη επιβολής φόρου προς τον εκδότη του τιμολογίου αυτού, δεν διορθώθηκε ο φόρος προστιθέμενης αξίας τον οποίο δήλωσε ο δεύτερος. Πάντως, σε περίπτωση κατά την οποία, λαμβάνοντας υπόψη παρατυπίες ή απάτη που διέπραξε ο εκδότης αυτός ή απάτη προγενέστερη της πράξεως της οποίας γίνεται επίκληση προς επίρρωση του δικαιώματος εκπτώσεως, η πράξη αυτή θεωρείται μη πραγματοποιηθείσα, πρέπει να αποδειχθεί, βάσει αντικειμενικών στοιχείων και χωρίς να απαιτείται από τον αποδέκτη του τιμολογίου να προβεί σε ελέγχους που δεν αποτελούν υποχρέωσή του, ότι ο αποδέκτης αυτός γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η πράξη


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/51
 Προσφυγή της 11ης Νοεμβρίου 2016 — C & J Clark International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-790/16)
 (2017/C 014/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: C & J Clark International Ltd (Somerset, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Willems και S. De Knop, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Declare the application admissible·
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1395 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που παράγονται από τις επιχειρήσεις Buckinghan Shoe Mfg Co., Ltd., Buildyet Shoes Mfg., DongGuan Elegant Top Shoes Co. Ltd, Dongguan Stella Footwear Co Ltd, Dongguan Taiway Sports Goods Limited, Foshan City Nanhai Qun Rui Footwear Co., Jianle Footwear Industrial, Sihui Kingo Rubber Shoes Factory, Synfort Shoes Co. Ltd., Taicang Kotoni Shoes Co. Ltd., Wei Hao Shoe Co. Ltd., Wei Hua Shoe Co. Ltd., Win Profile Industries Ltd, και την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ L 225, σ. 52)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Mε τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι καθόσον αποφάσισε χωρίς νόμιμο έρεισμα, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της δοτής αρμοδιότητας βάσει των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα συμμορφώσεως προς την απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2016, C & J Clark International, C-659/13 και C-34/14, EU:C:2016:74, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων «οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο εφαρμογής των [άκυρων κανονισμών]», η Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 1, παράγραφος 1, και 10, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (1) και παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου (μη αναδρομικότητα).
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ χωρίς να προβεί σε νέα εκτίμηση του συμφέροντος της Ένωσης, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 21 του βασικού κανονισμού, και ότι, εν πάση περιπτώσει, θα ήταν προδήλως εσφαλμένο το συμπέρασμα ότι η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ εξυπηρετεί το συμφέρον της Ένωσης.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, καθόσον εξέδωσε πράξη η οποία υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκει, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 4, ΣΕΕ.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 176, σ. 21).


text:
C 234/12 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Aiäsgrg amaiqeärexy pot tpeäbake rsiy 17 Apqikiäot 1998 g
 SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL jasó sgy diasónexy pot
 (peälpso slgäla) eneädxre rsiy 13 Uebqotaqiäot 1998 so detäseqo slgäla sot
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg
 sgy 28gy Laðot 1998 S-275/97, SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsgm tpoäherg C-298/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sgy Irpamiäay (1) (Tpoäherg C-153/98 P)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 91/157/EOJ Ç (98/C 234/23)
 Paqókeiwg sot jqósoty leäkoty ma jasaqsiärei sa pqobkepoä-
 lema rso óqhqo 6 sgy odgciäay pqocqóllasa)
 G SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL, ejpqorxpotälemg apoä
 (98/C 234/22) som Jean-Claude Fourgoux, dijgcoäqo Paqiriotä jai Bqt-
 nekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Pier-
 rot Schiltz, 4, rue BeÂatrix de Bourbon, tpeäbake rsiy 17 Apqi-
 kiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä) mosgäsxm aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy diasónexy pot
 eneädxre rsiy 13 Uebqotaqiäot 1998 so detäseqo slgäla sot
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoäherg
 S-275/97, SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL jasó Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) G amaiqereiäotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma amaiqeärei sg diósang sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm sgy 13gy Uebqotaqiäot 1998,
 Rsgm tpoäherg C-298/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Fernando Castillo de la Torre) jasó
 Barikeiäot sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Paloma Plaza García), Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 le amsijeiälemo ma amacmxqirheiä oäsi so Bariäkeio sgy Irpa-
 miäay, lg jasaqsiäfomsay sa pqocqóllasa pot pqobkeäpomsai
 rso óqhqo 6 sgy odgciäay 91/157/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 18gy Laqsiäot 1991, cia siy gkejsqijeäy rsgäkey jai soty
 rtrrxqetseäy pot peqieävotm oqirleämey epijiämdtmey otriäey
 (EE L 78 sgy 26.3.1991, r. 38), jai lg cmxrsopoixämsay sa Paqabiäarg sxm cemijxäm aqvxäm sot joimosijotä dijaiäot,
 elpqoheärlxy rsgm Episqopgä, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot idiäxy sot dijaixälasoy arjgärexy aposekerlasijgäy eämdijgy
 tpeävei apoä so óqhqo atsoä, so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), pqorutcgäy, sgy dijaiokocgleämgy elpirsortämgy, sgy arua-
 rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann (eirgcgsgä), pqoäedqo keiäay dijaiäot jai sot rebarlotä sxm dijaixlósxm óltmayç
 slgälasoy M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, P. Jann paqóbarg sxm diasónexm sgy Rtlbórexy cia sgm Pqorsariäa
 jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. Jorlóy, sxm Dijaixlósxm sot Amhqxäpot jai sxm Helekixdxäm Eket-
 cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 28 Laðot 1998 apoäuarg heqixäm (óqhqo RS paqócqauoy 2 sgy Rtmhgäjgy sot Lóa-
 le so ajoäkotho diasajsijoä: rsqivs): g apoäuarg ma seheiä rso aqveiäo g jasaccekiäa vxqiäy
 lmeiäa otäse sot dijarsgqiäot emxäpiom sot opoiäot lpoqotäre
 ma arjgheiä pqorutcgä otäse sgy pqoherliäay cia sgm órjgrgä
 sgy dem amsapojqimoäsam rsgm tpovqeäxrg sgqgärexy sxm
 helekixdxäm aqvxäm sot joimosijotä dijaiäot.
 1. So Bariäkeio sgy Irpamiäay, lg jasaqsiäfomsay elpqo-
 heärlxy sa pqocqóllasa pot pqobkeäpomsai rso óqhqo 6
 sgy odgciäay 91/157/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 18gy Laqsiäot 1991, cia siy gkejsqijeäy rsgäkey jai soty
 rtrrxqetseäy pot peqieävotm oqirleämey epijiämdtmey
 otriäey, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 óqhqo atsoä. Pqorutcgä sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay
 jasó sgy


text:
Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 arjgähgje rsiy 24 Apqikiäot 1998
 (Tpoäherg C-156/98)
 2. Jasadijófei so Bariäkeio sgy Irpamiä ay rsa dijarsijó
 eänoda. (98/C 234/24)
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997. G Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, ejpqorx-
 potälemg apoä som Claus-Dieter Quassowski, Regierungsdirek-
 tor rso Olorpomdiajoä Tpotqceiäo Ehmijgäy Oijomoliäay, D-
 53107 Boämmg, jai som dijgcoäqo Dr. Klaus Alfred Schroeter,
 Hartwicusstraûe 5, D-22087 Albotäqco, órjgre, rsiy 24 Apqi-
 ---pagebreak--- 25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/13
 kiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- Ajoälg jai am oi bahlgdoäm atnamoälemey rtmepeiäa sgy em
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm koäcx uoqokocijgäy apakkacgäy etjaiqiäey sxm esaiqeixäm
 Joimosgäsxm. ma apojsgärotm jeuókaio rtllesovgäy hexqghotäm xy
 oijomolijoä oäuekoy, sotäso dem aqjeiä aueatsotä cia ma
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: ciämei dejsoä oäsi tuiärsasai rsoiveiäo emirvtärexy. G dia sgy
 lesabokgäy sxm barijxäm oäqxm beksixheiära pqoopsijgä
 1. ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sxm Etqx- apojsgärexy jeuakaiäot rllesovgäy jasó siy rtmhgäjey
 paøjxäm Joimosgäsxm Ç K (1998) 231 endg. Ç sgy keisotqciäay sgy acoqóy dem eävei, ekkeiäwei paqovgäy jeua-
 21gy Iamotaqiäot 1998, peqiä uoqokocijxäm apakkacxäm kaiäot apoä jqasijeäy pgceäy, som vaqajsgäqa emirvtärexy.
 bórei sot óqhqot 52, paqócqauoy 8, sot ceqlamijotä
 moälot peqiä uoqokociäay eirodgälasoy (Einkommensteuer- Jajxäy g Episqopgä hexqeiä oäsi o dijaiotävoy sgy uoqoko-
 gesetz, rso engäy EStG), cijgäy apakkacgäy epemdtsgäy ha lesabibórei peqaiseäqx
 em oäkx gä em leäqei so uoqokocijoä sot pkeomeäjsgla. Apoä
 2. ma jasadijórei sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- oijomolijgäy apoäwexy dem eiämai dtmasoäm ma emsopirseiä
 mosgäsxm rsa dijarsijó eänoda. jameämay koäcoy cia jósi seäsoio. Eiämai cemijxäy cmxrsoä jai
 so cmxqiäfei jai g Episqopgä oäsi rsgm tpoä jqiärg peqiovgä
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa g fgäsgrg jeuakaiäot rtllesovgäy enajokotheiä ma eiämai
 rauxäy lecaktäseqg apoä sgm tpóqvotra pqoruoqó. Epo-
 Ç Paqóbarg sot óqhqot 190 sgy Rtmhgäjgy EJ: so leämxy, oi dijaiotävoi sgy uoqokocijgäy apakkacgäy epem-
 óqhqo 52 paqócqauoy 8 sot EStG pqobkeäpei ejsesaleä- dtseäy dem sekotäm re rveärg amsacxmirlotä le ókkoty
 mey dtmasoäsgsey amapqoraqlocgäy sxm auamxäm apohela- epemdtseäy oi opoiäey tpobókkotm jaktäseqey pqoruoqeäy.
 sijxäm jasó sgm apoäjsgrg leqidiäxm jeuakaiäot. Emhaq- Jai seäkoy, o pqorxqimoäy vaqajsgäqay sot uoqokocijotä
 qtämesai g apoäjsgrg Ç jai leärx emdiólergy esaiqeiäay pkeomejsgälasoy pot apoqqeäei apoä so óqhqo 52 paqó-
 vaqsoutkajiäot Ç leqidiäxm jeuakaiäot re esaiqeiäey sxm cqauoy 8 sot EStG elpodiäfei som dijaiotävo sgy uoqoko-
 opoiäxm g eädqa jai so dioijgsijoä pqorxpijoä bqiärjomsai cijgäy apakkacgäy epemdtsgä ma lesabibórei peqaiseäqx em
 rsa meäa oloärpomda jqósg gä rso Beqokiämo jai oi opoiäey oäkx gä em leäqei sg uoqokocijgä sot apakkacgä, dioäsi
 dem aparvokotäm ómx sxm 250 eqcafoleämxm. Oqhxäy g sekijxäy atsoäy ha apojoliärei jasó jamoäma kicoäseqo jeäq-
 Episqopgä hexqeiä le sgm pqorbakkoleämg apoäuarg xy doy apÂ oä,si eóm dem eiäve amapqoraqloärei sa auamgä apo-
 dedoleämo oäsi g qtählirg atsgä tpeäq sxm tpojeileämxm re helasijó pot pqaclasopoiägre apoä sgm aqvijgä sot
 uoäqo eirodgälasoy dtmólei epemdtsxäm rtmirsó eäma rtllesovgä akkó eiäve jasabókei aleärxy uoäqoty.
 cemijoä leäsqo so opoiäo dem rtmodetäesai apoä emiärvtrg.
 Jajxäy oälxy g Episqopgä uqomeiä oäsi le sgm em koäcx
 G pqorpóheia sgy Episqopgäy ma aportmdeärei sgm eämmoia
 uoqokocijgä apakkacgä paqeävesai rsiy


text:
esaiqeiäey oijomo-
 sgy emirvtärexy apoä sgm pqoùpoäherg sgy voqgcgärexy
 lijoä oäuekoy. Re jameäma rgleiäo sgy aisiokociäay sgy pqo-
 jqasijxäm poäqxm oävi loämom dem rtmódei pqoy so cqólla
 rbakkoleämgy apouórexy dem dietjqimiäfesai jasó sqoäpo
 sot óqhqot 92 paqócqauoy 1 sgy Rtmhgäjgy EJ, akkó
 raugä jai lgä diuoqotälemo re si ajqibxäy hexqeiäsai oäsi
 ha eiäve xy sekijgä rtmeäpeia ma rseqgärei re rglamsijoä
 rtmiärsasai so rsoiveiäo emirvtärexy jai pxäy pqeäpei atsoä
 bahloä sa jqósg leäkg apoä sgm enotriäa cemijgäy sqopopoi-
 ma pqordioqirheiä porosijxäy.
 gärexy sxm barijxäm oijomolijxäm oäqxm, jahoärom atsó ha
 derletäomsam, leärx sot lgvamirlotä sxm óqhqxm 92 jai
 Epiärgy g Episqopgä dem paqeärve jaliäa jasakgpsgä aisio-
 93 sgy Rtmhgäjgy EJ, apoä sgm Ûeäcjqirgë sgy Episqopgäy.
 kociäa oärom auoqó sa rsoiveiäa pot helekixämotm sgm
 apeikotälemg moähetrg sot amsacxmirlotä jai som epg-
 qearloä sxm rtmakkacxäm lesantä sxm lekxäm. (Epijotqijxäy) Lg sgäqgrg sgy aqvgäy de minimis: ìpxy
 pqojtäpsei apoä sgm amajoiämxrg 96/C68/06, g Episqopgä
 Seäkoy, g aisiokociäa pot peqieävei g pqorbakkoälemg hexqeiä oäsi em pórg peqipsxärei oi emirvtäreiy leävqi
 apoäuarg oärom auoqó sg diapiärsxrg oäsi dem pkgqotämsai 100 000 ECU cia sqiesgä peqiäodo rtlbibófomsai le sgm
 oi pqoùpoheäreiy sot óqhqot 92 paqócqauoy 2 rsoiveiäo c) joimgä acoqó jasó sgm aqvgä de minimis. Emoäwei sgy
 sgy Rtmhgäjgy EJ jai oäsi eiämai (tposiähesai) adtämasom ma cemijgäy atsgäy ejsilgärexy otdeiäy pqouamgäy koäcoy
 hexqgheiä oäsi g uoqokocijgä apakkacgä rtlbibófesai le rtmsqeävei cia ma lgm aniokocgärei g Episqopgä eäma oijo-
 sgm joimgä acoqó jasó so óqhqo 92 paqócqauoy 3 sgy molijoä pkeomeäjsgla, so rsoiveiäo emirvtärexy sot opoiäot
 Rtmhgäjgy EJ eiämai amepaqjgäy gä ekkeiäpei pamsekxäy. G dem lpoqeiä otäse ma rtcjejqilemopoigheiä otäse ma pqor-
 Episqopgä pqouamxäy dem eneäsare sg dtmasoäsgsa ma dioqirheiä porosijxäy, xy lg rglamsijoä jasó sgm aqvgä de
 fgsgärei sgm sqopopoiägrg sgy qthliärexy amsiä cia sgm minimis.
 jasóqcgrgä sgy.
 Ç (Epijotqijxäy) Lg euaqlocgä sot óqhqot 92 paqó-
 Ç Eruakleämg euaqlocgä sot óqhqot 92 paqócqauoy 1 sgy cqauoy 2 rsoiveiäo c) sgy Rtmhgäjgy EJ: G diósang atsgä
 Rtmhgäjgy EJ: Soäro rso pkaiärio sot cemijotä jamoäma sot aposekeiä irvtäom joimosijoä diäjaio jai xy seäsoio eävei
 óqhqot 6 b sot EStG oäro jai rso pkaiärio sgy sqopopoi- euaqlocgä. G Episqopgä peqioqiäfesai rsom eäkecvo sgy
 gärexäy sot jasó so óqhqo 52 paqócqauoy 8 sot EStG, rtmdqolgäy sxm pqoùpoheärexm sgy pqobkepoleämgy apoä
 apoä sg utärg sgy paqarveheiäray uoqokocijgäy apak- sg Rtmhgäjg enaiqeärexy. Eóm rtmsqeävotm oi em koäcx
 kacgäy pqojtäpsei oäsi so uoqokocijoä pkeomeäjsgla pot pqoùpoheäreiy, dem tpóqvotm peqihxäqia kgäwexy apouó-
 apoqqeäei apoä atsgäm eävei loämo pqorxqimoä vaqajsgäqa. O rexy jasó diajqisijgä etveäqeia.
 tpojeiälemoy rsom uoäqo lpoqeiä ma lesaheärei sgm jasa-
 bokgä sot uoäqot re lesacemeärseqg uoqokocijgä peqiäodo. Ç (Epijotqijxäy) Pkgllekgäy órjgrg diajqisijgäy etveäqeiay
 O uoäqoy pqeäpei emsotäsoiy ma jasabkgheiä so aqcoäseqo jasó siy bórei sot óqhqot 92, paqócqauoy 3 rsoiveiäa a)
 jasó sg lesabiäbarg sgy rtllesovgäy rso jeuókaio. jai c) sgy Rtmhgäjgy EJ ejsilgäreiy.
 ---pagebreak--- C 234/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 Ç Jahoärom g Episqopgä hexqeiä oäsi tuiärsasai paqóbarg elpiäpsei rso pediäo euaqlocgäy sgy Rtmhgäjgy EJ dioäsi, jaiäsoi
 sot óqhqot 52 sgy Rtmhgäjgy EJ, so óqhqo atsoä dem oi em koäcx


text:
emxäreiy dem epidixäjotm sg lecirsopoiägrg gä sgm
 eiämai so jasókkgko cia sg helekiäxrg sot moliälot amadiamolgä jeqdxäm, lpoqotäm ma paqeävotm tpgqeriäey epÂ
 vaqajsgäqa sgy pqorbakkoleämgy apouórexy. So aloibgä gä ma apojsotäm eirodgälasa, leseävomsay jasÂ atsoäm
 óqhqo 52 sgy Rtmhgäjgy EJ dem rtmirsó pqoäruoqg som sqoäpo rsgm oijomolijgä fxgä. G eäjuqarg Ûjeqdorjopijoäy
 molijgä bórg cia sgm pqorbakkoälemg apoäuarg. rjopoäyë pot vqgrilopoieiäsai rso óqhqo 58 paqócqauoy 2
 sgy Rtmhgäjgy EJ amsirsoiveiä re eämmoia joimosijotä dijaiäot
 jai dem paqapeälpei rso erxseqijoä diäjaio sxm jqasxäm
 lekxäm.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 8 Laðot 1998 Aiäsgrg sot Tribunale Amministrativo per la Sardegna
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy, tpobkgheiära le
 (Tpoäherg C-172/98) diósang sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998, rsa pkaiäria sgy
 ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheärexy
 (98/C 234/25) Holst Italia SpA jasó Dgälot sgy poäkexy Cagliani, pqo-
 repijkgheiära: Ruhrwasser A.G. International Water Manage-
 ment S.p.A.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg (Tpoäherg C-176/98)
 apoä sgm Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le (98/C 234/26)
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 8 Laðot 1998, emxä-
 piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo- Le diósang sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe
 rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot. rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 11 Laðot 1998, so Tribunale Amministrativo
 per la Sardegna tpeäbake rso Dijarsgäqio, rsa pkaiäria sgy
 ejjqelotäy emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot tpoheärexy
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Holst Italia SpA jasó Dgälot sgy poäkexy Cagliani, pqore-
 Dijarsgäqio:
 pijkgheiära: Ruhrwasser A.G. International Water Manage-
 ment S.p.A., so ajoäkotho pqodijarsijoä eqxäsgla:
 Ç ma amacmxqiärei oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, apaisxämsay ÛEqxsósai am g odgciäa 92/50/EOJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy
 sgm paqotriäa, amakoäcxy sgy peqipsxärexy, emoäy leäkoty 18gy Iotmiäot 1992, cia som rtmsolirloä sxm diadijarixäm
 bekcijgäy ihaceämeiay rso dioijgsijoä rtlbotäkio sgy emxä- rtmówexy dgloriäxm rtlbórexm tpgqerixäm, paqeävei so
 rexy gä eämam ekóvirso aqihloä lekxäm bekcijgäy ihaceämeiay, dijaiäxla re lia esaiqeiäa ma apodeijmtäei oäsi diaheäsei siy se-
 pot pqeäpei lókirsa ma aposekotäm jai sgm pkeiowguiäa, vmijeäy jai vqglasodosijeäy pqoùpoheäreiy pot apaisotämsai
 cia sgm amacmxäqirg sgy molijgäy pqorxpijoäsgsay liay cia ma rtllesórvei re diacxmirloä le amsijeiälemo sg rtämawg
 emxärexy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so rtlbórexy peqiä amaheärexy dgloriäay tpgqeriäay, epijakotä-
 óqhqo 6 sgy Rtmhgäjgy EJç lemg sa rsoiveiäa ókkot pqorxäpot, so opoiäo eiämai apkxäy
 esaiäqoy liay ej sxm esaiqeixäm rsgm opoiäa rtlleseävei jai g
 pqxäsg.ë
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 eänoda. (1) EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 G epiädijg moloheriäa, dgkadgä
 jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot, pot
 arjgähgje rsiy 18 Laðot 1998
 (Tpoäherg C-188/98)
 Ç o moäloy sgy 25gy Ojsxbqiäot 1919 Ûpeqiä amacmxqiärexy
 molijgäy pqorxpijoäsgsay rsiy diehmeiäy emxäreiy pot epi- (98/C 234/27)
 dixäjotm rjopoä uikamhqxpijotä, hqgrjetsijotä, epirsglo-
 mijotä, jakkisevmijotä gä paidacxcijotä vaqajsgäqaë, G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sg Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Ç o


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/54
 Προσφυγή-αγωγή της 1ης Απριλίου 2010 — Bombín Bombín κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-22/10)
 2010/C 148/96
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luis María Bombín Bombín (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: R. Pardo Pedernera, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ελήφθη σε απάντηση της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, περί χορηγήσεως σε αυτόν χρηματικού αντισταθμίσματος μόνον για 12 ημέρες αδείας και όχι για τις 29 ημέρες τις οποίες δικαιούνταν αλλά δεν είχε ακόμη πάρει κατά την αποχώρησή του με άδεια για προσωπικούς λόγους.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, η οποία εκδόθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2010, με την οποία χορηγήθηκε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα χρηματικό αντιστάθμισμα για 12 μόνο ημέρες,
 —
 να αναγνωρίσει υπέρ του ενάγοντος (όσον αφορά τον υπολογισμό του σχετικού χρηματικού αντισταθμίσματος) όλες τις ημέρες αδείας (ήτοι 29 ημέρες στο σύνολο) που δικαιούνταν και δεν είχε ακόμη πάρει κατά την αποχώρησή του με άδεια για προσωπικούς λόγους,
 —
 ο προσφεύγων-ενάγων δεν υποβάλλει αίτημα ως προς τα δικαστικά έξοδα, καθότι υποστηρίζει ότι η απόφαση που θα εκδώσει το Δικαστήριο στην υπό κρίση υπόθεση είναι σημαντική για τα μέρη, αμφότερα καλόπιστα, και ότι δεν δικαιολογείται εν προκειμένω αίτημα ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 10 Οκτωβρίου 2012 — S και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, έτερος διάδικος: G
 (Υπόθεση C-457/12)
 2013/C 26/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στις υποθέσεις της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: S και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
 Έτερος διάδικος: G
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 [...]
 Δύναται το έχον την ιθαγένεια τρίτης χώρας μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του αλλά παρέχει εργασία εντός άλλου κράτους μέλους σε εγκατεστημένο σε αυτό το άλλο κράτος μέλος εργοδότη, σε περιστάσεις όπως οι εν προκειμένω να αντλήσει από το δίκαιο της Ένωσης δικαίωμα διαμονής;
 2)
 [...]
 Δύναται το έχον την ιθαγένεια τρίτης χώρας μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του αλλά στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του για εγκατεστημένο στο ίδιο κράτος μέλος εργοδότη ταξιδεύει σε άλλο κράτος μέλος μετ’ επιστροφής, σε περιστάσεις όπως οι εν προκειμένω να αντλήσει από το δίκαιο της Ένωσης δικαίωμα διαμονής;


text:
C 180/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.7.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 29ης Απριλι ́ου 2002
 της 18ης Απριλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση Τ-300/01 R, Carlo De Nicola κατα ́ Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων
 στην υπο ́θεση Τ-238/00, International and European Public (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αναστολη ́ εκτε-
 Services Organisation (IPSO) και Union of Staff of the λε ́σεως — Επει ́γον — ∆εν υφι ́σταται)
 European Central Bank (USE) κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας (1) (2002/C 180/42)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 («Ευρωπαϊκη ́ Κεντρικη ́ Τρα ́ πεζα — 'Αρνηση τροποποιη ́-
 σεως των ́ορων απασχολη ́σεως και των κανο ́νων επι ́
 Στην υπο ́θεση Τ-300/01 R, Carlo De Nicola , κα ́τοικος Ρω ́μης,
 θεμα ́ των προσωπικου ́ — Συνδικαλιστικε ́ς οργανω ́ σεις —
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον L. Isola, δικηγο ́ρο, κατα ́ της Ευρωπαϊ-
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο»)
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (εκπρο ́σωποι: C. Gómez de la Cruz και
 C. Camilli), που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τηση για αναστολη ́ της
 αποφα ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων περι ́απολυ ́σεως
 (2002/C 180/41) του προσφευ ́γοντος, o Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 29 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-238/00, International and European Public
 Προσφυγη ́ της Deutche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs
 Services Organisation (IPSO), με ́εδρα τη Φρανκφου ́ρτη επι ́ του
 KG κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτε-
 του Μα ́ιν (Γερμανι ́α), και Union of Staff of the European
 ρικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα),
 Central Bank (USE), με ́εδρα τη Φρανκφου ́ρτη επι ́ του Μα ́ιν,
 που ασκη ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου 2002
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους T. Raab-Rhein, M. Roth, C. Roth και
 B. Karthaus, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (εκπρο ́σωποι: (Υπο ́θεση T-146/02)
 J. M. Fernández Martı́n, J. Sánchez Santiago, και B. Wägenbaur),
 με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως του (2002/C 180/43)
 αντιπροε ́δρου της Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας της
 7ης Ιουλι ́ου 2000 με την οποι ́α αρνη ́θηκε να ικανοποιη ́σει (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 τα αιτη ́ματα των προσφευγουσω ́ν για τροποποι ́ηση ορισμε ́νων
 διατα ́ξεων των ο ́ρων απασχολη ́σεως του προσωπικου ́ της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας και των κανο ́νων επι ́ θεμα ́των προσωπικου ́ Η Deutsche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, που εδρευ ́ει


text:
της εν λο ́γω τρα ́πεζας, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), στο Εppelheim (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον Η. H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder C. Niklas-Falter
 P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις M. Kindeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte,
 18 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: E. Pfrang, K. Lochner και B. Ertle, α ́σκησε στις 8 Μαι ̈́ου 2002
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 2) Οι προσφευ ́γουσες φε ́ρουν τα δικα ́ τους δικαστικα ́ ́εξοδα — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυ-
 καθω ́ ς και αυτα ́ της καθη ́ς. γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 28.2.2002 που εκδο ́θηκε επι ́ της υποθε ́σεως R724/1999-2
 σχετικα ́ με την υπ' αριθ. 573 725 αι ́τηση καταχωρι ́σεως
 (1) ΕΕ C 335 της 25.11.00. κοινοτικου ́ ση ́ματος, στον βαθμο ́ που η απο ́φαση αυτη ́
 αφορα ́ προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 κατα ́ την ́εννοια του
 ∆ιακανονισμου ́ της Νι ́καιας τα οποι ́α αντιστοιχου ́ν στην
 ακο ́λουθη περιγραφη ́: ποτα ́ με βα ́ση φρου ́τα και χυμοι ́
 φρου ́των
 ---pagebreak--- 27.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 180/25
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυ-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της
 Κοινοτικο ́ ση ́μα προς 'Ενα τρισδια ́στατο ση ́μα που ́εχει το 28.2.2002 που εκδο ́θηκε επι ́ της υποθε ́σεως R748/1999-2
 καταχω ́ριση: σχη ́μα σα ́κου με επι ́πεδο πα ́το — σχετικα ́ με την υπ' αριθ. 573 303 αι ́τηση καταχωρι ́σεως
 αριθ. αιτη ́σεως 573 725 κοινοτικου ́ ση ́ματος, στον βαθμο ́ που η απο ́φαση αυτη ́
 Προϊο ́ντα η ́ υπηρεσι ́ες: Κατο ́πιν περιορισμου ́ του καταλο ́- αφορα ́ προϊο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 κατα ́ την ́εννοια του
 γου προϊο ́ντων και υπηρεσιω ́ν: προϊ- ∆ιακανονισμου ́ της Νι ́καιας τα οποι ́α αντιστοιχου ́ν στην
 ο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 (ποτα ́ με ακο ́λουθη περιγραφη ́: ποτα ́ με βα


text:
́ση φρου ́τα και χυμοι ́
 βα ́ση φρου ́τα και χυμοι ́ φρου ́των) φρου ́των
 Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 προσφυγω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 προσφυγω ́ν: προσφευ ́γουσας
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (1)
 Κοινοτικο ́ ση ́μα προς 'Ενα τρισδια ́στατο ση ́μα που ́εχει το
 — δεν συντρε ́χει λο ́γος να μην καταχω ́ριση: σχη ́μα σα ́κου με επι ́πεδο πα ́το —
 καταχωριστει ́ ως ση ́μα το ση ́μα αριθ. αιτη ́σεως 573 303
 που υποβλη ́θηκε με την αι ́τηση
 καταχωρι ́σεως Προϊο ́ντα η ́ υπηρεσι ́ες: Κατο ́πιν περιορισμου ́ του καταλο ́-
 γου προϊο ́ντων και υπηρεσιω ́ν: προϊ-
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, ο ́ντα της κατηγορι ́ας 32 (ποτα ́ με
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', βα ́ση φρου ́τα και χυμοι ́ φρου ́των)
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 — γερμανικε ́ς καταχωρι ́σεις Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 σημα ́των για σα ́κους με επι ́- ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 πεδο πα ́το. προσφυγω ́ν:
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου της 20.12.1993 για το Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της
 κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11, σ. 1). προσφυγω ́ν: προσφευ ́γουσας
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/
 940 (1)
 Προσφυγη ́ της Deutche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs
 KG κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτε- — δεν συντρε ́χει λο ́γος να μην
 ρικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), καταχωριστει ́ ως ση ́μα το ση ́μα
 που ασκη ́θηκε στις 8 Μαι ̈́ου 2002 που υποβλη ́θηκε με την αι ́τηση
 καταχωρι ́σεως
 (Υπο ́θεση T-147/02)
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7,
 (2002/C 180/44) παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β',
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 — γερμανικε ́ς καταχωρι ́σεις
 σημα ́των για σα ́κους με επι ́-
 πεδο πα ́το.
 Η Deutsche Sisi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, που εδρευ ́ει
 στο Εppelheim (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 Η. H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder C. Niklas-Falter
 M. Kindeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου της 20.12.1993 για το
 E. Pfrang, K. Lochner και B. Ertle, α ́σκησε στις 8 Μαι ̈́ου 2002 κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11,


text:
Αριθ. C 269/22 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 9 . 96
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-5/96 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-413/93 (')
 (96/0 269/46) (96/0 269/50)
 Με διάταξη της 23ης Μαίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη Με διάταξη της 19ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-5/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή της υποθέσεως 0-413/93 (αίτηση της Pretura circondariale di
 των κατά Βασιλείου της Ισπανίας. Trapani για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική
 δίκη κατά Matteo Peralta.
 (') ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996.
 (') ΕΕ αριθ . C 300 της 6. 11 . 1993 .
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-387/95 (')
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-121794 ( ! )
 (96/0 269/47
 (96/0 269/51
 Με διάταξη της 3ης Μάιου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 υποθέσεως 0-387/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 των κατά Ιρλανδίας. της υποθέσεως 0-121/94 (αίτηση του Bundessozialgericht για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Domingo González-
 (1) ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996. Rodríguez κατά Bundesanstalt fur Arbeit.
 (>) ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-394/95 (')
 (96/0 269/48) Διαγραφή της υποθέσεως 0-385/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 3ης Ιουνίου 1996, o Πρόεδρος του Δικαστη (96/0 269/52)
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-394/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 28ης Ιουνίου 1996 o Πρόεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Ιρλανδίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-385/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (' ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 . τήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-4θ/96 (')
 (96/0 269/49) Διαγραφή της υποθέσεως 0-393/95 ( 1 )
 Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη (96/0 269/53 )
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-40/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο Με διάταξη της 9ης Ιουλίου 1996 o Προεδρος του Δικαστη
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας. ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως 0-393/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996 . τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου .
 (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 1.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/30
 Αγωγή της 27ης Φεβρουαρίου 2009 — Idromacchine κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-88/09)
 2009/C 102/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Idromacchine Srl (Porto Maghera, Ιταλία), Alessandro Capuzzo (Mirano, Ιταλία), Roberto Capuzzo (Mogliano Veneto, Ιταλία) (εκπρόσωποι: W. Viscardini και G. Donà, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των εναγόντων
 Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 A)
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να:
 1)
 καταβάλει στην Idromacchine Srl, λόγω περιουσιακής ζημίας, το ποσό των 5 459 641,28 ευρώ (ή άλλο ποσό που πρόκειται να καθορίσει ενδεχομένως το Πρωτοδικείο),
 2)
 λόγω μη περιουσιακής ζημίας,
 —
 να καταβάλει στην Idromacchine Srl ποσό που πρόκειται να προσδιοριστεί κατ’ επιείκεια –ενδεικτικώς, ίσο με σημαντικό ποσοστό της περιουσιακής ζημίας (επί παραδείγματι από 30 έως 50 %)·
 —
 να καταβάλει στους Alessandro Capuzzo και Roberto Capuzzo ποσό που πρόκειται να προσδιοριστεί για τον καθένα χωριστά κατ’ επιείκεια, επίσης ενδεικτικώς, ίσο με σημαντικό ποσοστό της περιουσιακής ζημίας (επί παραδείγματι από 30 έως 50 %)
 3)
 να αποκαταστήσει την εικόνα των Idromacchine Srl και Alessandro Capuzzo και Roberto Capuzzo –με τρόπο που θα κρίνει ως τον πλέον ενδεδειγμένο το Πρωτοδικείο (επί παραδείγματι με ad hoc δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα και/ή με επιστολή προς τους σημαντικότερους εντολείς του συναφούς κλάδου– διατάσσοντας τη διόρθωση των πληροφοριών σχετικά με τους ενάγοντες, όπως αυτές δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 18ης Φεβρουαρίου 2005, σειρά C 42, σ. 15 επ.
 B)
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η εκ μέρους της Επιτροπής δημοσίευση του ονόματος της Idromacchine Srl –υποκείμενο δικαίου τρίτο σε σχέση με το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται τύποις η απόφαση της Επιτροπής της 30ής Δεκεμβρίου 2004 C (2004) 5426 τελικό, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 18ης Φεβρουαρίου 2005, σειρά C 42, σ. 15 επ., καθώς και επιζήμιες για την ίδια πληροφορίες που την αφορούν– συνιστά σοβαρή παραβίαση πολλών αρχών του κοινοτικού δικαίου και ως εκ τούτου ζητούν την αποκατάσταση των περιουσιακών και μη ζημιών τις οποίες αυτοί υπέστησαν.
 Ειδικότερα, δημοσιεύοντας τις ανωτέρω πληροφορίες χωρίς να προβεί στους αναγκαίους ελέγχους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται κυρίως η εκ των προτέρων ακρόαση των εναγόντων, η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις περί επιδείξεως επιμελείας, προστασίας του δικαιώματος άμυνας και του επαγγελματικού απορρήτου.
 Εν πάση περιπτώσει, δοθέντος ότι η δημοσιευθείσα απόφαση δεν απευθύνεται στην Idromacchine Srl, η δημοσίευση στοιχείων που την αφορούν πρέπει να εκληφθεί ως μέτρο δυσανάλογο σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από την Επιτροπή σκοπό, ο οποίος περιορίζεται στη δημοσιοποίηση υποθέσεων που αφορούν την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων περί ανταγωνισμού.
 Όσον αφορά τις επελθούσες ζημίες, η δημοσίευση με τη χρήση των προαναφερθεισών εκφράσεων προκάλεσε μηδενισμό του κύκλου εργασιών της Idromacchine Srl στον τομέα δραστηριοτήτων της και έβλαψε σοβαρά τη φήμη της εταιρίας και των προσώπων που την εκπροσωπούν.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/29
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-326/06)
 (2006/C 224/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Enegren και R. Puig Vidal)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Οκτωβρίου 2001, για τη συμπλήρωση του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρίας όσον αφορά το ρόλο των εργαζομένων (1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2001/86/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 8 Οκτωβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 294, σ. 22.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Arbeidshof te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maurits Casteels κατά British Airways plc
 (Υπόθεση C-379/09) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Άρθρα 45 ΣΛΕΕ και 48 ΣΛΕΕ - Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Διατήρηση των δικαιωμάτων σε επικουρική σύνταξη - Έλλειψη δράσεως του Συμβουλίου - Μισθωτός που απασχολείται διαδοχικά από τον ίδιο εργοδότη σε περισσότερα κράτη μέλη)
 2011/C 139/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeidshof te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maurits Casteels
 κατά
 British Airways plc
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Arbeidshof te Brussel — Ερμηνεία των άρθρων 39 ΕΚ και 42 ΕΚ και της οδηγίας 98/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και των μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 209, σ. 46) — Έλλειψη δράσεως του Συμβουλίου — Μισθωτός ο οποίος απασχολείται διαδοχικά στις έδρες εκμεταλλεύσεως του ίδιου εργοδότη σε περισσότερα κράτη μέλη (χωρίς να πρόκειται για απόσπαση) και υπάγεται κάθε φορά στο εκεί ισχύον σύστημα επικουρικής ασφάλισης συντάξεων
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 48 ΣΛΕΕ δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα το οποίο να μπορεί να επικαλεσθεί ιδιώτης έναντι εργοδότη του ιδιωτικού τομέα στο πλαίσιο διαφοράς ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 2)
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής εφαρμογής συλλογικής συμβάσεως εργασίας:
 —
 να μη λαμβάνονται υπόψη, για τον καθορισμό της χρονικής περιόδου για την κτήση οριστικών δικαιωμάτων σε επικουρικές συνταξιοδοτικές παροχές σε κράτος μέλος, τα έτη υπηρεσίας που συμπλήρωσε πρόσωπο που εργαζόταν για τον ίδιο εργοδότη στις έδρες εκμεταλλεύσεως του ως άνω εργοδότη σε διάφορα κράτη μέλη, βάσει μίας γενικής συμβάσεως εργασίας, και
 —
 να θεωρείται ότι ο εργαζόμενος ο οποίος μετατέθηκε από έδρα εκμεταλλεύσεως του εργοδότη του σε ένα κράτος μέλος προς έδρα εκμεταλλεύσεως του ίδιου εργοδότη σε άλλο κράτος μέλος εγκατέλειψε αυτοβούλως τον εργοδότη αυτόν.
 (1) ΕΕ C 312 της 19.12.2009.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/38
 Προσφυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 2010 — Hansa Metallwerke κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-375/10)
 ()
 2010/C 301/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Hansa Metallwerke AG (Στουτγκάρδη, Γερμανία), Hansa Nederland BV (Nijkerk, Κάτω Χώρες), Hansa Italiana Srl (Castelnuovo del Garda, Ιταλία), Hansa Belgium Sprl (Asse, Βέλγιο), Hansa Austria GmbH (Σάλτζμπουργκ, Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. J. Hellmann, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 23 Ιουνίου 2010 απόφαση της καθής που κοινοποιήθηκε στις προσφεύγουσες στις 30 Ιουνίου 2010 σχετικά με τη διαδικασία των άρθρων 101 ΣΛΕΕ και άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις λουτρών), καθ’ ο μέρος αφορά τις προσφεύγουσες·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το πρόστιμο των προσφευγουσών·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2010) 4185 τελικό, της 23ης Ιουνίου 2010, στην υπόθεση COMP/39.092 — εγκαταστάσεις λουτρών. Με την προσβαλλόμενη απόφαση επιβλήθηκαν στις προσφεύγουσες και σε άλλες επιχειρήσεις πρόστιμα εξαιτίας παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ. Κατά την Επιτροπή, οι προσφεύγουσες συμμετείχαν σε διαρκή συμφωνία ή σε εναρμονισμένη πρακτική στον τομέα των εγκαταστάσεων λουτρών στο Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες και την Αυστρία.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν πρώτον ότι το επιβληθέν στις προσφεύγουσες πρόστιμο υπερβαίνει παρανόμως το ανώτατο ποσό κατά το άρθρο 23, παράγραφος 2, εδάφιο 2 του Κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), καθώς η καθής στήριξε την απόφασή της σε εσφαλμένο συνολικό κύκλο εργασιών, τον οποίο πραγματοποιεί η Hansa Metallwerke AG παγκοσμίως.
 Δεύτερον προβάλλεται προσβολή της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής υπέπεσε σε παραβάσεις ουσιωδών τύπων στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας και κατ’ αυτόν τον τρόπο τις περιήγαγε σε δυσμενέστερη θέση έναντι των λοιπών διαδίκων. Η περίσταση αυτή, την οποία αξιολόγησε η καθής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, δεν ελήφθη υπόψη στην προσβαλλόμενη απόφαση.
 Τρίτον ισχυρίζονται οι προσφεύγουσες ότι η καθής παρέβη το άρθρο 23, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1/2003 λόγω εσφαλμένου όσον αφορά την ανακοίνωση περί επιεικούς μεταχειρίσεως (2) καθορισμού του ύψους του προστίμου. Υποστηρίζουν ότι παρότι συνεργάστηκαν, δεν τους χορηγήθηκε καμία έκπτωση από το επιβληθέν πρόστιμο.
 Τέταρτον οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων (3) σε πραγματικά περιστατικά, τα οποία είχαν λάβει χώρα πολύ πριν τη δημοσίευση των κατευθυντήριων γραμμών, προσβάλλει την αρχή της μη αναδρομικότητας.
 Περαιτέρω προβάλλεται ότι η πρακτική επιβολής προστίμων της καθής δεν καλύπτεται από την εξουσιοδοτική του άρθρου 23, παράγραφος 2 του Κανονισμού 1/2003. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας. Περαιτέρω το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 σε συνδυασμό με την πρακτική της καθής να επιβάλλει πρόστιμα κατά τις κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων προσβάλλει την αρχή nulla poena sine lege του άρθρου 7 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 49 του Χάρτη Θεμελιωδών


text:
Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Τέλος προβάλλουν οι προσφεύγουσες εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1/2003 και των κατευθυντήριων γραμμών για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων λόγω πλειόνων παρατυπιών και σφαλμάτων εκτιμήσεως σε βάρος των προσφευγουσών. Ισχυρίζονται ειδικότερα ότι η διεξαγωγή και η αξιολόγηση των αποδείξεων σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που αφορούν τις προσφεύγουσες είναι παράτυπες.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 1).
 (2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε υποθέσεις συμπράξεων (ΕΕ 2002, C 45, σ. 3).
 (3) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006 C 210, σ. 2).


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/29
 Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2012 — HTTS κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-182/12)
 2012/C 174/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Kienzle και M. Schlingmann, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, ως προς την προσφεύγουσα, τον κανονισμό 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμά της σε αποτελεσματική ένδικη προστασία και, ειδικότερα, την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθώς δεν αιτιολόγησε επαρκώς την εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων, οργανισμών και οντοτήτων στα οποία έχουν επιβληθεί περιοριστικά μέτρα δυνάμει του άρθρου 23 του προσβαλλόμενου κανονισμού.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, επιπλέον, ότι το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμά της ακροάσεως, διότι δεν της παρέσχε τη δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις επί της εκ νέου καταχωρίσεως της στους καταλόγους των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις, πράγμα που θα συνεπαγόταν επανεξέταση της καταχωρίσεως από το Συμβούλιο.
 2)
 Δεύτερος λόγος: έλλειψη νομικής βάσεως για την εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι λόγοι που παρέθεσε το Συμβούλιο δεν δικαιολογούν την εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις, κατά μείζονα λόγο διότι οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι.
 —
 Κατά την προσφεύγουσα, η εκ νέου καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις είναι απόρροια προδήλως εσφαλμένης εκτιμήσεως εκ μέρους του Συμβουλίου όσον αφορά την κατάστασή της και τις δραστηριότητές της.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά την προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος της προσφεύγουσας στην προστασία της ιδιοκτησίας του
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καταχώριση της επωνυμίας της στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις συνιστά μη δικαιολογούμενη προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος της ιδιοκτησίας, διότι, λόγω της ανεπαρκούς αιτιολογίας, δεν γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους η επωνυμία της καταχωρίστηκε στον κατάλογο αυτόν.
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, ακόμη, ότι η καταχώριση της επωνυμίας της στον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβλήθηκαν κυρώσεις είναι προδήλως απρόσφορη για την επίτευξη των σκοπών του προσβαλλόμενου κανονισμού. Εν πάση περιπτώσει, κατά την προσφεύγουσα, η εν λόγω καταχώριση υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών αυτών μέτρο.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/25
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 του Amtsgericht Dresden στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath
 (Υπόθεση C-387/04)
 (2004/C 262/48)
 Με διάταξη της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία εξεδόθη στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητος κατά του Volker Donath και περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Σεπτεμβρίου 2004, το Amtsgericht Dresden υποβάλλει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
 Παραμένει το δικαστήριο του κράτους μέλους, ενώπιον του οποίου εισήχθη από τον οφειλέτη η αίτηση ενάρξεως της διαδικασίας αφερεγγυότητος, αρμόδιο να αποφασίσει την έναρξη της εν λόγω διαδικασίας ακόμη και στην περίπτωση, κατά την οποία ο οφειλέτης κατόπιν της υποβολής της αιτήσεως, αλλά προ της ενάρξεως της διαδικασίας, μετέφερε το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, ή καθίσταται αρμόδιο το δικαστήριο του τελευταίου αυτού κράτους μέλους;


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/26
 Προσφυγή της 8ης Αυγούστου 2011 — Giga-Byte Technology κατά ΓΕΕΑ — Haskins (Gigabyte)
 (Υπόθεση T-451/11)
 2011/C 298/48
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Giga-Byte Technology Co., Ltd (Taipei, Ταϊβάν) (εκπρόσωπος: F. Schwerbrock, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια, υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Robert A. Haskins (Πενσυλβάνια, ΗΠΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 20 Μαΐου 2011 απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια, υποδείγματα) στην υπόθεση R 2047/2010-2, καθώς και την απόφαση του τμήματος ανακοπών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Gigabyte», για προϊόντα και υπηρεσίας των κλάσεων 9, 35, 37 και 42 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 5550009
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 4954095 του λεκτικού σήματος «GIGABITER», για υπηρεσίες των κλάσεων 39, 40 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή ως προς ένα μέρος των προσβαλλομένων υπηρεσιών
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του τμήματος 9, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι οι προσβαλλόμενες υπηρεσίες των κλάσεων 37 και 42 είναι παρεμφερείς με τις υπηρεσίες της κλάσης 42 του ανακόπτοντος.


text:
Aριθ. C 16/10 f EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 1 . 96
 H αναιρεσεíουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: A, η οποία απαγορεύει σε επιχείρηση εδρεύουσα στο κράτος
 μέλος B να διαθέτει προς πώληση και εντός του κράτους
 — να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο μέλους A το περιοδικό έντυπο που εκδίδει στο κράτος μέλος
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-95/94 (') B , σε περίπτωση που το έντυπο αυτό περιέχει διαγωνισμούς ή
 και να συναγάγει όλες τις εντεύθεν νομικές συνέπειες, παιχνίδια με βραβεία για τους νικητές που λαμβάνουν
 συγκεκριμένα δε να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτο νομίμως χώρα στο κράτος μέλος B ;
 δικείο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας,
 — να καταδικάσει τις προσφεύγουσες της δίκης ενώπιον του
 Πρωτοδικείου στα δικαστικά έξοδα.
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως υπο
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα: βληθείσες με διατάξεις του δικαστηρίου Audiencia National,
 Sala de lo Contencioso-Administrative, Section Octava, εκδο
 Παράβαση του κοινοτικού δικαίου : θείσες στις 4 Ιουλίου 1995, 13 Σεπτεμβρίου 1995 και 15 Νο
 εμβρίου 1995, αντιστοίχως, στις υποθέσεις μεταξύ CAREDA
 — Εσφαλμένως έκρινε το Πρωτοδικείο ότι η προσβληθείσα SA, FEMARA και FACOMARE και Administration Gene
 απόφαση της Επιτροπής ήταν απόφαση περί απορρίψεως ral del Estado (Ministerio de Economia y Hacienda)
 καταγγελίας, αφού αυτή η κατηγορία αποφάσεων δεν (Υποθέσεις C-370/95, C-371/95 και C-372/95)
 υφίσταται, κατά το παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτι
 κού δικαίου , στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων. (96/C 16/22)
 — Κακώς το Πρωτοδικείο εξέτασε την αιτιολογία σε σχέση Με διατάξεις που εξέδωσε στις 4 Ιουλίου 1995 , 13 Σεπτεμ
 με τις υποβαλούσες την καταγγελία και σε σχέση με τα βρίου 1995 και 15 Νοεμβρίου 1995 , αντιστοίχως, που περιήλ
 επιχειρήματα και πραγματικά περιστατικά που εξέθεσαν θαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Νοεμβρίου
 στην καταγγελία τους· o υποβαλών καταγγελία, o οποίος 1995, το Audiencia Nacional , Sala de lo Contencioso-Admi
 αργότερα προβάλλει, με την προσφυγή ακυρώσεως, την nistrativo, Sección Octava, ζητεί, στο πλαίσιο των υποθέσεων
 έλλειψη αιτιολογίας μιας αποφάσεως, πρέπει να μπορεί να που εκκρεμούν ενώπιον του μεταξύ , αφενός, CAREDA SA ,
 το πράττει όπως ακριβώς οποιοσδήποτε άλλος προσφεύ FEMARA (Federación Nacional de Operadores de Mâquinas
 γων που θίγεται άμεσα και ατομικά από την απόφαση. Recreativas y de Azar) και FACOMARE (Asociaciôn Espa
 ñola de Empresarios de Maquinas Recreativas) και, αφετέ
 — Υπό το προκάλυμμα του ελέγχου της αιτιολογίας, το ρου , Administraciôn General del Estado (Ministerio de
 πρωτοδικείο έλεγξε αν είχε εμφιλοχωρήσει πλάνη περί την Economia y Hacienda), την έκδοση προδικαστικής αποφάσε
 εκτίμηση και επέβαλε μια νέα διαδικαστική υποχρέωση , ως .
 δηλαδή την τήρηση της αρχής της ακροάσεως του υπο
 βαλόντος την καταγγελία. H παροχή στον υποβαλόντα Το Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administra
 καταγγελία του δικαιώματος να λαμβάνει γνώση του tivo, Sección Octava, ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί
 φακέλου στις περιπτώσεις που δεν υφίσταται υποχρέωση επί των εξής ερωτημάτων περί ερμηνείας ορισμένων κοινοτι
 κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 93 παράγραφος 2 κών διατάξεων:
 της συνθήκης ΕΚ συνιστά παράβαση των κανόνων που
 έχουν εφαρμογή επί των κρατικών ενισχύσεων.


text:
Πρώτον: Ερωτάται αν η έννοια της μετακυλίσεως του
 φόρου στον καταναλωτή , κατά την έκτη οδηγία 77/388/
 1 ΕΕ αριθ C 299 της 11 . 11 . 1995 , σ. 19. ΕΟΚ (! ) της 17ης Μαΐου 1977 και των λοιπών κοινοτικών
 διατάξεων, ως στοιχείο του φόρου επί του κύκλου εργασιών,
 προϋποθέτει πάντοτε και σε κάθε περίπτωση ότι η σχετική
 φορολογική νομοθεσία ορίζει σαφώς ότι o εν λόγω φόρος
 μπορεί να μετακυλίεται στον καταναλωτή ή αρκεί, αντιθέτως,
 ότι o φόρος, κατά λογική ερμηνεία της σχετικής νομοθεσίας,
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνεται de facto στην τιμή
 υπέβαλε το Handelsgerichts Wien με διάταξη της 15ης που καταβάλλει o καταναλωτής;
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Vereinigte Familapress
 Zeitungsverlags- und vertriebs GmbH κατά Heinrich Bauer Δεύτερον: Ερωτάται αν o φόρος o οποίος επιβάλλεται κατ'
 Verlag αποκοπή , σημαντικού ύψους σε σχέση με τον συνολικό κύκλο
 (Υπόθεση C-368/95) εργασιών ή τα έσοδα, και που λαμβάνει υπόψη τον εν λόγω
 (96/C 16/21 ) κύκλο εργασιών, μπορεί, αν τελικά τον καταβάλλει o κατα
 ναλωτής, να θεωρηθεί ως φόρος κύκλου εργασιών μολονότι
 Με διάταξη της 15ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη δεν προκύπτει η ρητή μετακύλιση (τιμολόγιο) στον κατανα
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων λωτή , επειδή πρόκειται για συναλλαγές που διενεργούνται
 στις 29 Νοεμβρίου 1995 , το Handelsgericht Wien (24ο τμήμα) αυτομάτως, με τη χρήση κερμάτων, για τις οποίες ορίζεται
 ζητεί, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του συγκεκριμένη τιμή χρησιμοποιήσεως; Ερωτάται επίσης αν
 μεταξύ Vereinigte Familapress Zeitungsverlags- und vertriebs ένας τέτοιος φόρος αντιβαίνει προς το άρθρο 33 της έκτης
 GmbH κατά Heinrich Bauer Verlag, από το Δικαστήριο την οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, περί του φόρου προστιθεμένης αξίας,
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερω και, ως εκ τούτου , είναι ασυμβίβαστος προς την οδηγία
 τήματος: αυτή;
 (') EE £10 . έκδ . 09/001 , o. 49.
 Έχει το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ την έννοια ότι δεν
 επιτρέπει την εφαρμογή της νομοθεσίας του κράτους μέλους


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/56
 Προσφυγή της 10ης Νοεμβρίου 2011 — Schenker Customs Agency κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-576/11)
 (2012/C 25/109)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schenker Customs Agency BV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: A. Jansen και J. Biermasz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 27ης Ιουλίου 2011 στην υπόθεση REM 01/2010·
 —
 να ορίσει ότι δικαιολογείται η διαγραφή των δασμών που βεβαιώθηκαν εκ των υστέρων.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Κατά την περίοδο από τις 19 Φεβρουαρίου 1999 μέχρι τις 19 Ιουλίου 2001, η προσφεύγουσα κατέθεσε ιδίω ονόματι, ως εκτελωνιστής, συνολικά 52 διασαφήσεις για τη θέση του προϊόντος glyphosate σε ελεύθερη κυκλοφορία. Σε όλες τις διασαφήσεις, ως χώρα καταγωγής αναφέρθηκε η Ταϊβάν. Από έρευνα της OLAF προέκυψε ότι το glyphosate που διασαφίστηκε δεν ήταν καταγωγής Ταϊβάν, αλλά Κίνας. Έτσι, οφειλόταν δασμός αντιντάμπινγκ, ο οποίος βεβαιώθηκε εκ των υστέρων από τα ολλανδικά τελωνεία.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι δεν δικαιολογείται διαγραφή των εισαγωγικών δασμών.
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει έξι λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Κατά την προσφεύγουσα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι η προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, η καθυστερημένη βεβαίωση των δασμών εκ των υστέρων και το γεγονός ότι η Schenker δεν μπορούσε να καταθέσει διασαφήσεις ως άμεσος αντιπρόσωπος είναι επιχειρήματα που αφορούν αυτή ταύτη την ύπαρξη της τελωνειακής οφειλής. Τα επιχειρήματα αυτά, κατά την προσφεύγουσα, κάλλιστα μπορούν να στοιχειοθετήσουν ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια του άρθρου 239 του κανονισμού 2913/92 (1) και επομένως έπρεπε να εξεταστούν επί της ουσίας.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά την προσφεύγουσα, κακώς έκρινε ότι η χορήγηση εσφαλμένων πιστοποιητικών καταγωγής από τα εμπορικά επιμελητήρια της Ταϊβάν δεν μπορούσε να δημιουργήσει ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια του άρθρου 239 του κανονισμού 2913/92.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι ο τρόπος ενέργειάς της στην παρούσα υπόθεση δεν δημιούργησε ιδιαίτερη κατάσταση υπό την έννοια του άρθρου 239 του κανονισμού 2913/92. Αντιθέτως, κατά την προσφεύγουσα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν άσκησε αποτελεσματική εποπτεία επί της έρευνας που διεξήχθη σχετικά με την απάτη και δεν συντόνισε την υπόθεση.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι ο τρόπος ενέργειας των ολλανδικών αρχών δεν περιήγαγε τη Schenker σε ιδιαίτερη κατάσταση. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβλεψε ότι οι ολλανδικές αρχές δεν ενήργησαν δεόντως ενώ γνώριζαν ότι υπάρχει απάτη σχετικά με το glyphosate από την Ταϊβάν.
 5)
 Περαιτέρω, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν επέδειξε την επιμέλεια που συνήθως αναμένεται να επιδείξει ένας εκτελωνιστής και ότι, ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται διαγραφή. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν δύναται να της προσαφθεί δόλος ή πρόδηλη αμέλεια και επικαλείται συναφώς μια απόφαση του τελωνειακού τμήματος του Gerechtshof Amsterdam (Εφετείου του Άμστερνταμ) της 18ης Δεκεμβρίου 2008 (βλ. παράγραφο 5.2.3 της αποφάσεως).
 6)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κακώς δεν ερεύνησε όλα τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).