text:
21.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/45
 Προσφυγή της Festival Crociere S.p.A. κατά της Επιτροπής — δεύτερον, η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθώς ορισμένες ειδικές
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 Απρι- οικονομικές συνθήκες που μνημονεύονται στην
 λίου 2003 παράγραφο 11 της αποφάσεως και ιδίως: αν εξακολουθούν
 να υφίστανται ανταγωνιστές, αν υπάρχουν προοπτικές μεγε-
 θύνσεως της αγοράς, αν η είσοδος στην αγορά συναντά
 (Υπόθεση T-145/03) σημαντικούς φραγμούς και αν υπάρχουν πραγματικές προο-
 πτικές ανταγωνισμού προς τη δεσπόζουσα στην αγορά θέση
 της Carnival-P&O. Συναφώς, η Επιτροπή όχι μόνον δεν
 (2003/C 146/80) στήριξε τα συμπεράσματά της σε συγκροτημένη και αντικειμε-
 νική δικαιολόγηση, αλλά και παρέλειψε ν' αξιολογήσει
 την επίδραση που ασκούσε η νέα οικονομική δομή της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) συγκεντρώσεως με γνώμονα τους κύριους παράγοντες αντα-
 γωνισμού, που είναι ουσιώδεις προς εκτίμηση της υπό κρίση
 περιπτώσεως. Αν η Επιτροπή είχε αναλύσει ορθώς την
 επίδραση αυτή, δεν θα έπρεπε να παραπέμψει απλώς άκριτα
 στην πρώτη απόφαση, αλλά να επανεξετάσει τις εκτιμήσεις
 που είχε διατυπώσει τότε και, επομένως, να κινήσει, τουλά-
 Η Festival Crociere S.p.A., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο χιστον, εμπεριστατωμένη εξέταση.
 καθηγητή Gian Michele Roberti, τον δικηγόρο Guido Bellitti και
 τη δικηγόρο Ιsabella Perego, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Απριλίου 2003 προσφυγή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση Προσφυγή της Νuova Agricast S.r.l. κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 6 Μαΐου
 2003
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση T-151/03)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα (2003/C 146/81)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα εταιρία βάλλει κατά
 της αποφάσεως της Επιτροπής της 10ης Φεβρουαρίου 2003, περί
 εγκρίσεως, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', του
 κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89, της συγκεντρώσεως Carnival
 Cruises/P&O Princess II. Η Νuova Agricast S.r.l., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 Michele Arcangelo Calabrese, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Μαΐου 2003 προσφυγή κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται:
 — πρώτον, ότι η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθώς το νέο εταιρικό Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 σχήμα που προκύπτει από τη συγκέντρωση και τις συνέπειές
 του στην οικονομία. Υπ' αυτό το πρίσμα, η Επιτροπή όφειλε — να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες πράξεις·
 να παρατηρήσει ότι αυτή καθ' αυτή η δομή της DLC ήταν
 ικανή να προσδώσει στην Carnival πλεονεκτική ανταγωνι-
 στική θέση, και από άποψη οικονομικής ισχύος, άκρως — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 σημαντική και δυνάμενη να της παράσχει δεσπόζουσα θέση
 στην αγορά, απαράμιλλη πλέον για τους άλλους αντα-
 γωνιστές. Υπ' αυτό το πρίσμα, η απόφαση πάσχει όχι
 μόνο έλλειψη αιτιολογήσεως, αλλά και πρόδηλη πλάνη
 εκτιμήσεως, καθ' όσον η Επιτροπή παρέβλεψε ένα στοιχείο Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ουσιώδες για την ορθή αξιολόγηση της συγκεντρώσεως:
 στοιχείο που, αν είχε εξετασθεί προσηκόντως, θα αποτελούσε
 επαρκή λόγο για να απαγορεύσει η Επιτροπή τη συγκέντρωση Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με εκείνα που
 ή, τουλάχιστον, να κινήσει εμπεριστατωμένη εξέταση κατά το


text:
προβάλλονται στην υπόθεση T-139/03, Nuova Agricast S.r.l.
 άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού· κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1).
 ---pagebreak--- C 146/46 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 Προβάλλεται ειδικότερα ότι η άρνηση πλήττει τα δικαιώματα ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-336/01 ( 1)
 άμυνας τα οποία η προσφεύγουσα θα μπορούσε να ασκήσει αφενός
 μεν έναντι της Ιταλικής Κυβερνήσεως (προσβάλλοντας το έγγραφο (2003/C 146/82)
 στο οποίο ζητεί πρόσβαση ενώπιον του αρμοδίου εθνικού δικαστη-
 ρίου), αφετέρου δε έναντι της Επιτροπής, εφόσον, μη γνωρίζοντας (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 την πράξη στην οποία ζητεί πρόσβαση, δεν της είναι δυνατόν να
 επικαλεστεί ενδεχόμενα σφάλματα εκτιμήσεως διαπραχθέντα από
 την Επιτροπή, όταν αυτή έκρινε ότι καλώς προέβαλε την άρνηση. Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2003, o πρόεδρος του τετάρτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-336/01, Eurocommerce
 ( 1) Βλέπε σελίδα 43 της παρούσας Εφημερίδας. A.I.S.B.L. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1 ) ΕΕ C 84 της 6.4.02.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/17
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-482/01 και C-493/01 (αιτήσεις του Verwaltungsgericht Stuttgart για την έκδοση προδικαστικών αποφάσεων): Γιώργος Ορφανόπουλος κ.λπ. κατά Land Baden-Württemberg και Raffaele Oliveri κατά Land Baden-Württemberg (1)
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δημόσια τάξη - Οδηγία 64/221/ΕΟΚ - Απόφαση περί απελάσεως λόγω παραβάσεων της ποινικής νομοθεσίας - Συνεκτίμηση της διάρκειας της διαμονής και της προσωπικής καταστάσεως - Θεμελιώδη δικαιώματα - Προστασία της οικογενειακής ζωής - Συνεκτίμηση των περιστάσεων που προέκυψαν κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της τελευταίας διοικητικής αποφάσεως και της εκτιμήσεως της νομιμότητας της αποφάσεως αυτής από διοικητικό δικαστήριο - Δικαίωμα του ενδιαφερομένου να προβάλει ισχυρισμούς σκοπιμότητας ενώπιον γνωμοδοτικής αρχής»)
 (2004/C 118/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C 482/01 και C 493/01, με αντικείμενο αιτήσεις του Verwaltungsgericht Stuttgart (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Γιώργου Ορφανόπουλου, Νατάσας Ορφανοπούλου, Μελίνας Ορφανοπούλου, Σοφίας Ορφανοπούλου, και Land Baden-Württemberg (C-482/01), και μεταξύ Raffaele Oliveri και Land Baden-Württemberg (C-493/01), η έκδοση προδικαστικών αποφάσεων ως προς την ερμηνεία των άρθρων 39, παράγραφος 3, ΕΚ και 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16) (C-482/01), και των άρθρων 39 ΕΚ και 3 της εν λόγω οδηγίας (C-493/01), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει σε ποιες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, πέραν του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ, μπορεί ενδεχομένως να στηριχθεί ένας υπήκοος κράτους μέλους όπως ο R. Oliveri στο πλαίσιο της διαφοράς που κατέληξε στην υπόθεση C 493/01. Συναφώς, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται ειδικότερα να κρίνει αν ο ενδιαφερόμενος υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 39 ΕΚ, είτε ως εργαζόμενος είτε ως πρόσωπο που απολαύει του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας δυνάμει διατάξεων του παραγώγου δικαίου που θεσπίζονται για την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου, ή αν μπορεί να στηριχθεί σε άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, όπως η οδηγία 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με το δικαίωμα διαμονής, ή το άρθρο 49 ΕΚ το οποίο εφαρμόζεται μεταξύ άλλων στους αποδέκτες υπηρεσιών.
 2.
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας, απαγορεύει εθνική ρύθμιση η οποία υποχρεώνει τις εθνικές αρχές να απελαύνουν υπηκόους άλλων κρατών μελών που καταδικάστηκαν, λόγω εκ προθέσεως παραβάσεως του νόμου περί ναρκωτικών ουσιών, σε σωφρονιστική ποινή ανηλίκων διαρκείας τουλάχιστον δύο ετών χωρίς αναστολή ή


text:
σε στερητική της ελευθερίας ποινή χωρίς αναστολή.
 3.
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ αντίκειται σε εθνική πρακτική σύμφωνα με την οποία τα εθνικά δικαστήρια δεν λαμβάνουν υπόψη, κατά την εξέταση της νομιμότητας της απελάσεως υπηκόου άλλου κράτους μέλους, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν μετά την τελευταία απόφαση των αρμόδιων αρχών και τα οποία συνεπάγονται ενδεχομένως ότι έχει εξαλειφθεί ή περιορισθεί σημαντικά η απειλή που συνιστά για τη δημόσια τάξη η συμπεριφορά του οικείου προσώπου. Τέτοια περίπτωση συντρέχει ιδίως εφόσον παρήλθε μακρό χρονικό διάστημα μεταξύ, αφενός, της εκδόσεως της αποφάσεως περί απελάσεως του ενδιαφερομένου και, αφετέρου, της εκτιμήσεως της αποφάσεως αυτής από το αρμόδιο δικαστήριο.
 4.
 Τα άρθρα 39 ΕΚ και 3 της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ απαγορεύουν εθνική νομοθεσία ή πρακτική σύμφωνα με την οποία η απέλαση από την εθνική επικράτεια υπηκόου άλλου κράτος μέλους λόγω καταδίκης σε ορισμένη ποινή για συγκεκριμένα εγκλήματα διατάσσεται, παρά τη συνεκτίμηση περιστάσεων οικογενειακής φύσεως, βάσει του τεκμηρίου ότι αυτός πρέπει να απελαθεί, χωρίς να λαμβάνονται δεόντως υπόψη ούτε η προσωπική του συμπεριφορά ούτε ο κίνδυνος που συνιστά για τη δημόσια τάξη.
 5.
 Το άρθρο 39 ΕΚ και η οδηγία 64/221/ΕΟΚ δεν απαγορεύουν την απέλαση από την εθνική επικράτεια υπηκόου άλλου κράτος μέλους λόγω καταδίκης σε ορισμένη ποινή για συγκεκριμένα εγκλήματα, ο οποίος, αφενός, συνιστά ενεστώσα απειλή για τη δημόσια τάξη και, αφετέρου, διέμεινε για πολλά χρόνια στο κράτος μέλος υποδοχής και μπορεί να επικαλεσθεί περιστάσεις οικογενειακής φύσεως κατά της απελάσεως, εφόσον η κατά περίπτωση εκτίμηση από τις εθνικές αρχές της δίκαιης ισορροπίας μεταξύ των υφιστάμενων νομίμων συμφερόντων γίνεται τηρουμένων των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, λαμβανομένης δεόντως υπόψη της τηρήσεως των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως της προστασίας της οικογενειακής ζωής.
 6.
 Το άρθρο 9 παράγραφος 1, της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ απαγορεύει εθνική ρύθμιση, η οποία δεν προβλέπει ούτε διαδικασία ενστάσεως ούτε προσφυγής, κατά την οποία διενεργείται επίσης εξέταση της σκοπιμότητας, κατά αποφάσεως διοικητικής αρχής περί απελάσεως υπηκόου άλλου κράτους μέλους, όταν δεν έχει ιδρυθεί αρχή ανεξάρτητη από την εν λόγω διοικητική αρχή. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν δικαστήρια όπως τα Verwaltungsgerichte είναι σε θέση να εξετάζουν τη σκοπιμότητα των μέτρων απελάσεως.
 (1) ΕΕ C 56 της 2.3.2002.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/21
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ τους J. Azizi, Πρόεδρο, K. Lenaerts και M. Jaeger, δικαστές,
 γραμματέας: F. Erlbacher, εισηγητής σε γραφείο δικαστή, εξέδωσε
 στις 11 Σεπτεμβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της 11ης Σεπτεμβρίου 2002
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 στην υπόθεση T-13/99, Pfizer Animal Health SA και λοιποί 2) Η Pfizer Animal Health SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα,
 κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( 1) καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο,
 περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τη διαδικασία
 ασφαλιστικών μέτρων.
 (Μεταβίβαση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά από τα
 ζώα στον άνθρωπο — Οδηγία 70/524/ΕΟΚ — Κανονισμός 3) Η Αsociación nacional de productores de ganado porcino, η
 για την ανάκληση αδείας χρήσεως πρόσθετης ύλης στις Αsociación española de criadores de vacuno de carne, η
 ζωοτροφές — Παραδεκτό — Άρθρο 11 της οδηγίας Fédération européenne de la santé animale και η Fédération
 70/524/ΕΟΚ — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αρχή της européenne des fabricants d’adjuvants pour la nutrition animale
 προφυλάξεως — Αξιολόγηση και διαχείριση των κινδύνων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και εκείνα του
 — ∆ιαβούλευση με επιστημονική επιτροπή — Αρχή της Συμβουλίου που αφορούν τις παρεμβάσεις τους στην κύρια
 αναλογικότητας — ∆ικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Υπο- δίκη και στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 χρέωση αιτιολογήσεως — ∆ικαίωμα ιδιοκτησίας —
 Κατάχρηση εξουσίας) 4) Η Αsociación española de productores de huevos και η Pig
 Veterinary Society φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς
 και εκείνα του Συμβουλίου που αφορούν τις αιτήσεις τους
 (2002/C 289/40) παρεμβάσεως.
 5) Η Επιτροπή, το Βασίλειο της ∆ανίας, το Βασίλειο της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) Σουηδίας, η ∆ημοκρατία της Φινλανδίας και το Ηνωμένο
 Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας
 φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, τόσο στην κύρια δίκη
 όσο και στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 Στην υπόθεση T-13/99, Pfizer Animal Health SA, με έδρα
 τη Louvain-la-Neuve (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον Ι. S. (1 ) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 Forrester, QC, τον M. Powell, solicitor, την Ε. Wright, barrister,
 και τον W. van Lembergen, δικηγόρο, κατ' εντολήν του S. J.
 Gale-Batten, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 υποστηριζόμενη από τις Αsociación nacional de productores
 de ganado porcino (Anprogapor), με έδρα τη Μαδρίτη, και
 Αsociación española de criadores de vacuno de carne (Asovac), ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 με έδρα τη Βαρκελώνη (Ισπανία), εκπροσωπούμενες από τους
 J. Folguera Crespo, A. Gutiérrez Hernández, J. Massaguer της 11ης Σεπτεμβρίου 2002
 Fuentes και Ε. Navarro Varona, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, και Fédération européenne de la santé στην υπόθεση T-70/99, Alpharma Inc. κατά Συμβουλίου
 animale (Fedesa), με έδρα τις Βρυξέλλες, και Fédération της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 européenne des fabricants d’adjuvants pour la nutrition
 animale (Fefana), με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενες από (Μεταβίβαση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά από τα
 τους D. Waelbroeck και D. Brinckman, δικηγόρους, με τόπο ζώα στον άνθρωπο — Οδηγία 70/524/ΕΟΚ — Κανονισμός
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής για την ανάκληση αδείας χρήσεως πρόσθετης ύλης στις
 Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Carbery, M. Sims και F. P. Ruggeri ζωοτροφές — Παραδεκτό — Παράβαση ουσιώδους


text:
τύπου
 Laderchi), υποστηριζομένου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αρχή της προφυλάξεως
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Oliver, T. Χριστοφόρου και K. Fitch), — Αξιολόγηση και διαχείριση των κινδύνων — ∆ιαβού-
 το Βασίλειο της ∆ανίας (εκπρόσωποι: J. Molde, Holst-Christensen λευση με επιστημονική επιτροπή — Αρχή της αναλογικό-
 και τον S. Ryom), το Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: τητας — ∆ικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Υποχρέωση
 A. Kruse και L. Nordling), τη ∆ημοκρατία της Φινλανδίας αιτιολογήσεως — ∆ικαιώματα άμυνας)
 (εκπρόσωποι: H. Rotkirch και T. Pynnä και Ε. Bygglin), και το
 Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (2002/C 289/41)
 (εκπρόσωπος: R. Magrill), με αντικείμενο την ακύρωση του
 κανονισμού (ΕΚ) 2821/98 του Συμβουλίου, της 17ης ∆εκεμβρίου (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ περί των
 προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων όσον αφορά την
 ανάκληση αδείας χρησιμοποίησης ορισμένων αντιβιοτικών (ΕΕ Στην υπόθεση T-70/99, Alpharma Inc., με έδρα το Fort Lee,
 L 351, σ. 4), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από New Jersey (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), εκπροσωπούμενη


text:
5 . 4. 97 ι EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 108/13
 3, την οδηγία 93/114/ΕΚ του Συμβουλίου , της 14ης Δε υποχρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες που
 κεμβρίου 1993 (3), για την τροποποίηση της οδηγίας ορίζουν οι οδηγίες για τη μεταφορά τους στο εσωτερικό
 7Θ/524/ΕΟΚ (4) περί των προσθέτων υλών στη διατρο δίκαιο. H συγκεκριμένη προθεσμία έληξε στις 13 Σεπτεμβρίου
 φή των ζώων, 1994, χωρίς την έκδοση εκ μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας
 των διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της
 ή/και παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, με την προμνησθείσα στο αιτητικό της Επιτροπής οδηγίας.
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 20 της
 οδηγίας 93/53/ΕΟΚ, από το άρθρο 8 της οδηγίας 93/ Ι 1 ) ΕΕ αριθ. L 247 της 5 . 10. 1993, σ. 19.
 113/ΕΚ, από το άρθρο 2 της οδηγίας 93/ 114/ΕΚ και από
 τη συνθήκη ΕΚ·
 β) να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Αίτηση αναιρεσεως του L. B. Rasmussen κατά της αποφά
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα σεως που εξέδωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1996 το τρίτο τμήμα
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με υπόθεση Τ-130/95, όπου διάδικοι ήταν, αφενός, o L. B.
 εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση C-56/97 (5)· οι τα Rasmussen και, αφετέρου, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 χθείσες προθεσμίες έληξαν, αντιστοίχως, την 1η Ιανουαρίου Κοινοτήτων, που υποβλήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1997
 1994 (οδηγία 93/53/ΕΟΚ), την 1η Οκτωβρίου 1994 (οδηγία
 93/113/ΕΚ και οδηγία 93/114/ΕΚ) και την 1η Ιανουαρίου 1995 (Υπόθεση C-60/97 Ρ)
 ( άρθρο 7 της οδηγίας 93/113/ΕΚ. (97/0 108/24)
 (') ΕΕ αριθ . L 175 της 19. 7 . 1993 , σ. 23 . O B. Rasmussen, εκπροσωπούμενος απο τον Carlo Revoldini,
 (2) ΕΕ αριθ . L 334 της 31 . 12. 1993 , σ. 17. δικηγόρο Λουξεμβούργου , με αντίκλητο τον ίδιο δικηγόρο,
 (3) ΕΕ αριθ . L 334 της 31 . 12. 1993 , σ. 24 . 180, Route de Longwy, υπέβαλε ενώπιον Δικαστηρίου των
 (4) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/006. σ. 60. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Φεβρουαρίου 1997 αίτηση
 (5 ) Βλεπε σελίδα 12 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας .
 αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Δε
 κεμβρίου 1996 το τρίτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-130/95 , όπου διάδικοι
 ήταν, αφενός, o L. B. Rasmussen και, αφετέρου , η Επιτροπή
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 7 Φεβρουαρίου 1997 Ο αναιρεσειων ζητεί από το Δικαστήριο:
 (Υπόθεση C-58/97) — να αναιρεσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στο σύνο
 (97/0 108/23) λο της, εξαιρουμένου του τμήματος που αφορά τη δικα
 στική δαπάνη
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Frank Benyon, νομικό σύμβουλο, και την Laura και, προβαίνοντας στην κρίση στην οποία όφειλε να προβεί το
 Pignataro, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο:
 Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, άσκησε στις 7 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του — να ακυρώσει την απόφαση


text:
της Επιτροπής περί μη προα
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά γωγής του αναιρεσείοντος στον βαθμό A 4 για την
 της Ιταλικής Δημοκρατίας. περίοδο προαγωγών 1994,
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί προαγω
 γής στον βαθμό A 4 των εγγεγραμμένων υπαλλήλων στον
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζο πίνακα που δημοσιεύθηκε στις διοικητικές πληροφορίες
 ντας ή/και μη κοινοποιώντας τις νομοθετικές, κανονιστι αριθ . 859 της 8ης Σεπτεμβρίου 1994,
 κές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη
 συμμόρφωσή της προς την οδηγία 93/75/ΕΟΚ του — να υποχρεώσει τήν Επιτροπή να αποκαταστήσει τις
 Συμβουλίου , της 13ης Σεπτεμβρίου 1993 ('), για τις ελάχι υλικές ζημίες και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που
 στες προδιαγραφές που απαιτούνται για τα πλοία τα υπέστη o αναιρεσείων,
 οποία κατευθύνονται σε ή αποπλέουν από κοινοτικούς
 λιμένες μεταφέροντας επικίνδυνα ή ρυπογόνα εμπορεύ — να καταδικάσει εν πάση περιπτώσει την αναιρεσίβλητη
 στα δικαστικά έξοδα.
 ματα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω
 οδηγία και τη συνθήκη ΕΚ,
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 2, να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα. Πλημμελής και ανεπαρκής αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομέ
 νης αποφάσεως, με την οποία δεν δόθηκε απάντηση στα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα επιχειρήματα και τα αιτήματα του αναιρεσείοντος ( 1 ).
 Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο η (' ΕΕ αριθ . C 208 της 17 . 8. 1995 , σ. 35 .
 οδηγία δεσμεύει το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται,
 όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/33
 Προσφυγή-αγωγή της 28ης Μαΐου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-58/12)
 2012/C 295/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος σχετικά με την εκτέλεση, εκ μέρους της καθής, της αποφάσεως την οποία εξέδωσε στις 4 Νοεμβρίου 2008 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-41/06, Marcuccio κατά Επιτροπής, και αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που προέρχεται από την Επιτροπή, ή τουλάχιστον μπορεί να αποδοθεί σε αυτή, και με την οποία απορρίφθηκαν, ανεξαρτήτως της μορφής της απορρίψεως αυτής και ανεξαρτήτως του αν η απόρριψη είναι μερική ή ολική, τα αιτήματα που διατύπωσε ο προσφεύγων-ενάγων με την από 25 Μαρτίου 2011 αίτησή του·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που προέρχεται από την Επιτροπή, ή τουλάχιστον μπορεί να αποδοθεί σε αυτή, και με την οποία απορρίφθηκαν, ανεξαρτήτως της μορφής της απορρίψεως αυτής και ανεξαρτήτως του αν η απόρριψη είναι μερική ή ολική, τα αιτήματα που διατύπωσε ο προσφεύγων-ενάγων με την από 17 Οκτωβρίου 2011 διοικητική ένστασή του·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή ενήργησε παρανόμως παραλείποντας, τουλάχιστον εν μέρει, να λάβει εντός εύλογης προθεσμίας τα μέτρα προς εκτέλεση της αποφάσεως την οποία εξέδωσε στις 4 Νοεμβρίου 2008 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-41/06, Marcuccio κατά Επιτροπής·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 70 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας την οποία αυτός αδίκως υπέστη εξ αιτίας της παράνομης παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει όλα τα μέτρα προς εκτέλεση της αποφάσεως της 4ης Νοεμβρίου 2008·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/35
 2. να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-320/97 (1)
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1999/C 204/74)
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με τα
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση C-168/99 (2)· η προθεσμι ́α που Με δια ́ταξη της 18ης Μαρτι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 τα ́χθηκε με το α ́ρθρο 16, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας, παρη ́λθε των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 στις 27 Ιουνι ́ου 1997. σεως C-320/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (1) EE L 143 της 27.06.1995, σ. 75.
 (2) Βλ. παρο ́ν τευ ́χος ΕΕ σ. 28. (1) EE C 331 της 1.11.1999
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-5/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-330/98 (1)
 (1999/C 204/75)
 (1999/C 204/71)
 Με δια ́ταξη της 18ης Μαρτι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Με δια ́ταξη της 10ης Μαρτι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- σεως C-5/99 (αι ́τηση του Landgericht Regensburg για την ́εκδοση
 σεως C-330/98 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ∆ιαδικασι ́α κινηθει ́σα απο ́ τη Firma
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): The Wellcome Foundation Ltd κατα ́ Wiesenhof Geflügelspezialitäten, η οποι ́α ει ́ναι υποκατα ́στημα
 Nycomed Austria Gmbh. της Lohmann & Co. AG.
 (1) EE C 340 της 7.11.1998. (1) EE C 86 της 27.3.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-186/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-245/98 (1)
 (1999/C 204/76)
 (1999/C 204/72)
 Με δια ́ταξη της 19ης Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Με δια ́ταξη της 18ης Μαρτι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- σεως C-245/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 σεως C-186/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 (1) EE C 212 της 12.7.1997.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-398/96 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-192/97 (1)
 (1999/C 204/77)
 (1999/C 204/73)
 Με δια ́ταξη της 21ης Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 Με δια ́ταξη της 18ης Μαρτι ́ου 1999 ο προ ́εδρος του δευτε ́ρου υποθε ́σεως C-398/96 (αι ́τηση του Tribunale amministrativo
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- regionale del Lazio για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/53
 Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2008 — Zeta Europe κατά ΓΕΕΑ (Superleggera)
 (Υπόθεση T-464/08)
 (2008/C 313/95)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zeta Europe B.V. (Het Ambacht, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: V. Bilardo, C. Bacchini και M. Mazzitelli, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 17ης Ιουλίου 2008, στην υπόθεση R0666/2008-1, η οποία αφορά την προσφεύγουσα
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Μικτό σήμα «Superleggera» (αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5.456.207), για προϊόντα των κλάσεων 12, 18 και 25.
 Απόφαση του εξεταστή: Άρνηση καταχωρίσεως της αιτήσεως με την επισήμανση ότι το επίδικο σήμα συνίσταται στον επιθετικό προσδιορισμό «superleggera» [εξαιρετικά ελαφρά] ο οποίος και αποτελεί ενδεικτικό στοιχείο της περιγραφής του βάρους των προϊόντων.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 7, αριθ. 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα, καθώς και των άρθρων 73 και 74 αυτού.


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Σεπτεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-355/10) (1)
 (Κώδικας συνόρων του Σένγκεν - Απόφαση 2010/252/ΕΕ - Επιτήρηση των θαλάσσιων εξωτερικών συνόρων - Θέσπιση πρόσθετων ρυθμίσεων όσον αφορά την επιτήρηση των συνόρων - Εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής - Περιεχόμενο - Αίτημα ακυρώσεως)
 (2012/C 331/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: M. Dean, A. Auersperger Matié και K. Bradley)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Z. Kupčová και R. Szostak)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. O’Reilly και M. Wilderspin)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως 2010/252/EE του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2010, για τη συμπλήρωση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν όσον αφορά την επιτήρηση των θαλάσσιων εξωτερικών συνόρων στο πλαίσιο της επιχειρησιακής συνεργασίας που συντονίζεται από τον ευρωπαϊκό οργανισμό για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L111, σ. 20) — Πρόσθετες ρυθμίσεις όσον αφορά την επιτήρηση — Θέσπιση κανόνων καθ’ υπέρβαση των ορίων της εκτελεστικής αρμοδιότητας του Συμβουλίου
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2010/252/ΕΕ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2010, για τη συμπλήρωση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν όσον αφορά την επιτήρηση των θαλάσσιων εξωτερικών συνόρων στο πλαίσιο της επιχειρησιακής συνεργασίας που συντονίζεται από τον ευρωπαϊκό οργανισμό για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2)
 Τα έννομα αποτελέσματα της αποφάσεως 2010/252 διατηρούνται μέχρις ότου τεθεί σε ισχύ, εντός εύλογης προθεσμίας, νέο νομοθετικό μέτρο.
 3)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.2010.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/29
 Προσφυγή της 11ης Μαΐου 2006 — Xentral κατά ΓΕΕΑ — Pages Jaunes (λεκτικό σήμα PAGESJAUNES.COM)
 (Υπόθεση T-134/06)
 (2006/C 165/57)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Xentral LLC (Μαϊάμι, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωπος: A. Bertrand, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pages Jaunes SA (Sèvres, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση R 708/2005-1 της 15ης Φεβρουαρίου 2006·
 —
 να επικυρώσει το κοινοτικό σήμα PAGESJAUNES.COM·
 —
 να καταδικάσει το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Xentral LLC
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «PAGESJAUNES.COM» για προϊόντα της κλάσεως 16 (αίτηση αριθ. 1 880 871)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Pages Jaunes SA
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το εθνικό λεκτικό σήμα «LESPAGESJAUNES» για προϊόντα της κλάσεως 16, η εταιρική επωνυμία και η εμπορική ονομασία «PAGES JAUNES»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή γίνεται δεκτή για όλα τα προϊόντα που αφορά
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα επικαλείται το προγενέστερο δικαίωμά της επί της γενικής ονομασίας «PAGESJAUNES.COM» που υποστηρίζει ότι είναι αντιτάξιμο στο εμπορικό σήμα και την εταιρική επωνυμία του ανακόπτοντος.
 Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία γ' και δ', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον το σήμα του ανακόπτοντος έχει καταστεί σύνηθες και έχει ελάχιστα διακριτικό χαρακτήρα.
 Υποστηρίζει ότι το σήμα της του οποίου ζητείται η καταχώριση ουδόλως θίγει την εμπορική επωνυμία και την εμπορική ονομασία του ανακόπτοντος.
 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί επίσης ότι το σήμα του ανακόπτοντος είναι κοινώς γνωστό.


text:
19.6.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 174/15
 παρα ́βαση του προαναφερθε ́ντος α ́ρθρου της Συνθη ́κης ΕΚ. Η ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-210/96 (1)
 προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Deutsche Post AG δαπα ́νησε
 αρκετα ́ εκατομμυ ́ρια γερμανικα ́ μα ́ρκα προκειμε ́νου στη συνε ́χεια (1999/C 174/30)
 να αποκτη ́σει απο ́ κοινου ́ τον ́ελεγχο της DHL International και
 τον ́ελεγχο ορισμε ́νων απο ́ τους σημαντικο ́τερους μεταφορει ́ς
 εμπορικω ́ν φορτι ́ων και/η ́ μικροδεμα ́των. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 δεν απεδει ́χθη ο ́τι δεν παρεσχε ́θη κρατικη ́ ενι ́σχυση. Παρο ́μοια
 ζητη ́ματα μπορει ́ και πρε ́πει να εξετα ́ζονται απο ́ την Επιτροπη ́.
 Με δια ́ταξη της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του
 πρω ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Η προσφευ ́γουσα υπογραμμι ́ζει το γεγονο ́ς ο ́τι η παρε ́μβαση της αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-210/96, Margarida
 Επιτροπη ́ς στην προκειμε ́νη περι ́πτωση ει ́ναι κρι ́σιμη για τη Maria Mendes Pires Afonso κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 διατη ́ρηση του ανταγωνισμου ́ στις σχετικε ́ς αγορε ́ς. Στην παρου ́σα Κοινοτη ́των.
 φα ́ση, η ταχυδρομικη ́ καθω ́ς και η αγορα ́ μικροδεμα ́των χαρακτη-
 ρι ́ζονται απο ́ ́ενα εντυπωσιακο ́ κυ ́μα εξαγορω ́ν εκ με ́ρους των
 (πρω ́ην) εθνικω ́ν ταχυδρομει ́ων και συγκεκριμε ́να απο ́ τη Deutsche (1) ΕΕ C 54 της 22.2.97.
 Post AG. Οι ιδιω ́τες επιχειρηματι ́ες αδυνατου ́ν να αντιμετωπι ́σουν
 τη μορφη ́ αυτη ́ ανταγωνισμου ́ και, αν δεν αναληφθει ́η ενδεδειγμε ́νη
 δρα ́ση εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς, θα αποκλεισθου ́ν απο ́ την εν
 λο ́γω αγορα ́.
 Η προσφευ ́γουσα απε ́στειλε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1998 επιστολη ́,
 καλω ́ντας την Επιτροπη ́ να λα ́βει απο ́φαση επι ́ της καταγγελι ́ας
 της. Η προσφευ ́γουσα γνωστοποι ́ησε την προ ́θεση ́ της να κινη ́σει ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-291/97 (1)
 τη δυνα ́μει του α ́ρθρου 175 της Συνθη ́κης ΕΚ διαδικασι ́α σε
 περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η Επιτροπη ́ δεν την ενημε ́ρωσε εντο ́ς (1999/C 174/31)
 δυ ́ο μηνω ́ν απο ́ της ημερομηνι ́ας του εν λο ́γω εγγρα ́φου. Η δι ́μηνη
 προθεσμι ́α ́εληξε στις 21 Φεβρουαρι ́ου 1999, χωρι ́ς η Επιτροπη ́
 να ́εχει λα ́βει απο ́φαση η ́ να ́εχει προσδιορι ́σει τη θε ́ση της ́εναντι (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της βα ́σει του α ́ρθρου 92 της Συνθη ́κης ΕΚ καταγγελι ́ας της
 προσφευ ́γουσας. Με δια ́ταξη της 12ης Μαρτι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το πε


text:
́ραν των δε ́κα μηνω ́ν χρονικο ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-291/97, Robert Mehlen κ.λπ.
 δια ́στημα που διε ́ρρευσε αφο ́του υπε ́βαλε την καταγγει ́α της ει ́ναι κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 επαρκω ́ς μακρα ́ χρονικη ́ περι ́οδος ω ́στε να επιτρε ́ψει στην Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 να περατω ́σει το προκαταρκτικο ́ στα ́διο ́ερευνας και να κινη ́σει τη
 δυνα ́μει του α ́ρθρου 93, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ τυπικη ́
 διαδικασι ́α ελε ́γχου. (1) ΕΕ C 7 της 10.1.98.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-194/96 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-610/97 (1)
 (1999/C 174/29)
 (1999/C 174/32)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 23ης Μαρτι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- Με δια ́ταξη της 8ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τε ́ταρτου
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-194/96, Mireille Meskens τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου. σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-610/97, Ingeborg Fangel
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 (1) ΕΕ C 9 της 11.1.97. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) ΕΕ C 55 της 20.2.98.


text:
c 318/10 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 10. 97
 Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα αγορά αυτοκινήτων με κινητήρα που πρόκειται να χρησι
 γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson, 30 rue Cessange, μοποιηθούν από υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο για τους
 υπέβαλε στις 26 Αυγούστου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου σκοπούς των φορολογητέων πράξεών του;
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέσεως κατά της
 αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Ιουνίου 1997 το πρώτο 2. Ειδικότερα, μπορεί το δικαίωμα προς έκπτωση να απο
 τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην κλείεται:
 υπόθεση Τ-237/95, Fernando Carbajo Ferrero κατά Ευρωπαϊ
 κού Κοινοβουλίου . α) έστω και αν τα αυτοκίνητα αποτελούν βασικά μέσα
 ασκήσεως της επιχειρηματικής δραστηριότητας υπό
 O αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο: την έννοια ότι η επαγγελματική δραστηριότητα εξ
 ορισμού δεν θα υπήρχε χωρίς τα αυτοκίνητα (π.χ. η
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρω δραστηριότητα χρηματοδοτικής μισθώσεως αυτο
 παϊκών Κοινοτήτων της 12ης Ιουνίου 1997 στην υπόθεση κινήτων των εταιρειών Royscot και οι δραστηριότη
 Τ-237/95, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, τες χρηματοδοτικής μισθώσεως και ενοικιάσεως
 αυτοκινήτων του ομίλου T. C. Harrison);
 — κατά συνέπεια, να δεχθεί τα αιτήματα που o αναιρεσείων β) έστω και αν τα αυτοκίνητα δεν διατίθενται ποτέ για
 είχε υποβάλει πρωτοδίκως, οποιαδήποτε ιδιωτική χρήση από τον υποκείμενο στο
 φόρο ή το προσωπικό του (π.χ. οι δραστηριότητες
 — να καταδικάσει το καθού η αναίρεση στο σύνολο των χρηματοδοτικής μισθώσεως αυτοκινήτων των εται
 δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων και των εξόδων ρειών Royscot και του ομίλου T. C. Harrison);
 της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου .
 γ) έστω και αν o υποκείμενος στο φόρο δεν θα μπορού
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα σε καθόλου να ασκήσει την επαγγελματική του
 δραστηριότητα χωρίς τα αυτοκίνητα (π.χ. αυτο
 H αναίρεση στηρίζεται στην εκ μέρους του Πρωτοδικείου κίνητα επιδείξεως αποκτώμενα από μέλος του ομίλου
 παράβαση του κοινοτικού δικαίου, o δε αναιρεσείων εμμένει T. C. Harrison στα πλαίσια της δραστηριότητος του
 στο σύνολο των ισχυρισμών και επιχειρημάτων της προ ως αντιπροσώπου αυτοκινήτων);
 σφυγής του. Εξάλλου, στηρίζεται σε διαδικαστική πλημμέ
 λεια καθόσον το Πρωτοδικείο αρνήθηκε να διατάξει το Κοι δ) έστω και αν οι υπάλληλοι του υποκειμένου στο φόρο
 νοβούλιο να προσκομίσει το έγγραφο στο οποίο στηρίχθηκε δεν θα μπορούσαν να ασκούν τα καθήκοντά τους
 ■η προσφυγή για να αμφισβητηθεί η αμεροληψία ενός μέλους χωρίς τα αυτοκίνητα (π.χ. οι εργαζόμενοι στον όμιλο
 της εξεταστικής επιτροπής. Allied Domecq μετακινούμενοι πωλητές);
 ε) ανεξάρτητα από τα ως άνω στοιχεία α), γ) ή δ), για
 το λόγο ότι επιτρέπεται στους εργαζομένους στον
 υποκείμενο στον φόρο δευτερευόντως η ιδιωτική
 χρήση των αυτοκινήτων εκτός ωρών εργασίας;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Court of Appeal, London, με διάταξη της 3. Ως προς το ερώτημα 2 στοιχείο ε), είναι σημαντικό να
 29ης Ιουλίου 1997, στα πλαίσια των εκκρεμών ενώπιον του ληφθεί υπόψη αν:
 αιτούντος δικαστηρίου υποθέσεων μεταξύ 1. Royscot α) μπορεί να γίνει αναλογικός καταμερισμός των
 Leasing Ltd και Royscot Industrial Leasing Ltd 2. Allied δαπανών για τα αυτοκίνητα μεταξύ της επαγγελμα
 Domecq pic 3. T. C. Harrison Group Ltd κατά τικής και της ιδιωτικής χρήσεως;


text:
Commissioners of Customs and Excise
 (Υπόθεση C-305/97) β) η άδεια για ιδιωτική χρήση των αυτοκινήτων αποτε
 λεί υποκειμένη στο φόρο πράξη για τους σκοπούς
 (97/C 318/18)
 του ΦΠΑ, επειδή o υποκείμενος στο φόρο χρεώνει
 στους υπαλλήλους του ένα ποσό για τη χρήση αυτή;
 To Court of Appeal, London, με διάταξη της 29ης Ιουλίου
 1997, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των 4. Έληξε η εξουσιοδότηση που χορηγήθηκε στα κράτη μέλη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Αυγούστου 1997, υπέβαλε με τη δεύτερη υποπαράγραφο του άρθρου 17 παρά
 αίτηση προς το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής γραφος 6, κατά τη λήξη της τετραετούς περιόδου που
 αποφάσεως στα πλαίσια των εκκρεμών ενώπιον του αιτού μνημονεύεται στην πρώτη υποπαράγραφο;
 ντος δικαστηρίου υποθέσεων μεταξύ 1 . Royscot Leasing Ltd
 και Royscot Industrial Leasing Ltd 2. Allied Domecq pic (') Δεύτερη οδηγία του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, (67/
 3 . T. C. Harrison Group Ltd κατά Commissioners of Customs 228/ΕΟΚ) περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών
 and Excise επί των ακόλουθων ερωτημάτων: μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών —
 Διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος
 1 . Επέτρεψε το άρθρο 11 παράγραφος 4 της δεύτερης οδη φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001 , σ. 5).
 (2) Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, (77/388/
 γίας του Συμβουλίου (') στα κράτη μέλη να εισαγάγουν ή ΕΟΚ) περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 να διατηρήσουν και επιτρέπει η δεύτερη υποπαράγραφος των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό
 του άρθρου 17 παράγραφος 6 της έκτης οδηγίας του σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική
 Συμβουλίου (2) στα κράτη μέλη να διατηρήσουν εθνική βάση ( ΕΕ ειδ . εκδ. 09/001 , σ. 49).
 νομοθεσία η οποία αποκλείει, χωρίς όριο, το δικαίωμα
 προς έκπτωση του ΦΠΑ που καταβάλλεται κατά την


text:
 24.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/14
 Αγωγή της 28ης Ιουνίου 2013 — CN κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-343/13)
 2013/C 245/17
 Γλώσσα της διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγων: CN (Brumath, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του ενάγοντος
 Ο ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να του καταβάλουν το ποσό των 1 000 ευρώ για την υλική ζημία που υπέστη, με τους νόμιμους τόκους υπολογιζόμενους με επιτόκιο 6,75%,
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να του καταβάλουν το ποσό των 40 000 ευρώ για την υλική ζημία που υπέστη, με τους νόμιμους τόκους υπολογιζόμενους με επιτόκιο 6,75%,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα αγωγή, ο CN, συνταξιούχος, πρώην υπάλληλος του Συμβουλίου, ζητεί να του επιδικαστεί αποζημίωση για την υλική και ηθική βλάβη που υπέστη λόγω της δημοσίευσης στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία είναι προσβάσιμη και από το εξωτερικό, αποσπάσματος αιτήσεως που υπέβαλε ο ενάγων η οποία περιείχε ορισμένα προσωπικά στοιχεία καθώς και πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της υγείας του και την ύπαρξη στην οικογένειά του ατόμου με ειδικές ανάγκες.
 Η δημοσιοποίηση των στοιχείων υπήρξε ευρεία, λαμβάνοντας υπόψη ότι πληκτρολογώντας στη μηχανή αναζήτησης της Google το όνομα του ενάγοντος εμφανίζεται στα αποτελέσματα της αναζήτησης το απόσπασμα της αιτήσεως που δημοσιεύθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 Το Κοινοβούλιο αγνόησε τα αιτήματα του ενάγοντος να αποσυρθεί η δημοσίευση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προέβη στη διαγραφή της δημοσίευσης μόνο μετά από παρέμβαση δικηγόρου.
 Προς στήριξη της ελλείψεως νομιμότητας της συμπεριφοράς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο ενάγων επικαλείται:
 1)
 παράβαση του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών,
 2)
 παράβαση του άρθρου 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων,
 3)
 παράβαση του άρθρου 22 της Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, που εκδόθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2006 και κυρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 23 Δεκεμβρίου 2010,
 4)
 παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 8, 12 Ιανουαρίου 2001, σ. 1).


text:
 2.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία κινηθείσα από Mohamad Zakaria
 (Υπόθεση C-23/12) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 562/2006 - Κοινοτικός κώδικας σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) - Φερόμενη προσβολή του δικαιώματος σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας - Αποτελεσματική δικαστική προστασία - Δικαίωμα προσβάσεως σε δικαστήριο)
 2013/C 63/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 διαδικασία κινηθείσα από τον Mohamad Zakaria
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (ΕΕ L 105, σ. 1) — Δικαίωμα προσφυγής των υπηκόων τρίτων χωρών όσον αφορά την απαγόρευση εισόδου — Προσφυγή με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί η ύπαρξη μορφών συμπεριφοράς που συνιστούν πλημμέλειες κατά τη διαδικασία χορηγήσεως άδειας διελεύσεως των εξωτερικών συνόρων — Αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε από τις εν λόγω διαδικαστικές πλημμέλειες
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), προβλέπει υποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίζουν τη δυνατότητα προσφυγής μόνον κατά των αποφάσεων απαγόρευσης εισόδου στην ημεδαπή.
 (1) ΕΕ C 80 της 17.3.2012.


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2014 ο DF κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης την 1η Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση F-91/13, DF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-782/14 P)
 (2015/C 089/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: DF (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: A. von Zwehl, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση F-91/13, DF κατά Επιτροπής, στο μέτρο που απορρίφθηκε η προσφυγή του κατά τα λοιπά·
 —
 να ακυρώσει την από 20 Δεκεμβρίου 2012 απόφαση της Επιτροπής·
 —
 να διατάξει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιστρέψει στον αναιρεσείοντα τα ποσά που έχει ήδη ανακτήσει πλέον τόκων υπερημερίας με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προσαυξημένο κατά δύο μονάδες· και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους:
 1.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε το άρθρο 85 του ΚΥΚ και η αρχή της ασφάλειας δικαίου, στο μέτρο που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έπρεπε, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, να κρίνει ότι δεν μπορεί να υποστηριχθεί βάσιμα ότι κάποια από τις δύο πιθανές ερμηνείες του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β' του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, δηλαδή ότι η δεκαετής περίοδος αναφοράς λήγει κατά την αρχική ανάληψη των καθηκόντων ή κατά την ανάληψη των καθηκόντων στο φορέα αποσπάσεως, είναι προδήλως αβάσιμη σε τέτοιο βαθμό ώστε να τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 85·
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της απαγόρευσης των διακρίσεων και του άρθρου 19 ΣΕΕ, στο μέτρο που λόγω της εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας και της νομοθεσίας της ΕΕ για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, οι οποίες αποκλίνουν και δεν είναι συμβατές μεταξύ τους, υπήρξε δυσμενής μεταχείριση του αναιρεσείοντος σε σχέση με ό,τι θα ίσχυε σε κατάσταση η οποία διέπεται αποκλειστικά από το εθνικό δίκαιο, καθώς ο αναιρεσείων δεν επιτρέπεται να επικαλεστεί έναντι της Επιτροπής το γεγονός ότι δεν σώζεται πλέον ο πλουτισμός·
 3.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η εξωσυμβατική ευθύνη της ΕΕ, στο μέτρο που ζημιώθηκε ο αναιρεσείων λόγω της αποφάσεως με την οποία κρίθηκε ότι η καταβολή του πλεονάζοντος ποσού ήταν παράνομη και ότι έπρεπε να επιστραφούν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά στην Επιτροπή.


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 — ColArt/Americas κατά ΓΕΕΑ (BASICS)
 (Υπόθεση T-164/06) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος BASICS - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Περιγραφικό σήμα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Διακριτικός χαρακτήρας λόγω της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94»)
 (2007/C 247/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ColArt/Americas, Inc. (Piscataway, New Jersey, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: E. Soler Bordaκαι R. Zeineh, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Απριλίου 2006 (υπόθεση R 788/2005-4), με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος BASICS ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την ColArt/Americas, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 190 της 12.8.2006.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/58
 Προσφυγή του Arango Jaramillo κλπ. κατά της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕ) που ασκήθηκε στις 26 Μαΐου 2010
 (Υπόθεση F-34/10)
 ()
 2010/C 234/107
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-Ενάγοντες: Oscar Orlando Arango Jaramillo (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) κλπ. (εκπρόσωποι: B. Cortese, C. Cortese και F. Spitaleri, δικηγόροι)
 Καθής-Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση των αποφάσεων της ΕΤΕ περί αυξήσεως των συνταξιοδοτικών εισφορών των προσφευγόντων-εναγόντων, καθώς και η ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστησαν.
 Αιτήματα των προσφευγόντων-εναγόντων
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τις οποίες γίνεται λόγος στο μισθολογικό δελτίο του Φεβρουαρίου 2010 των προσφευγόντων-εναγόντων, περί αυξήσεως της συνταξιοδοτικής εισφοράς των προσφευγόντων-εναγόντων, μέσω αυξήσεως της βάσης υπολογισμού (μισθού που υπόκειται σε κρατήσεις) της εν λόγω εισφοράς, αφενός, καθώς και του συντελεστή υπολογισμού, ως ποσοστού του εν λόγω μισθού που υπόκειται σε κρατήσεις, αφετέρου·
 —
 να υποχρεώσει την Τράπεζα να καταβάλει συμβολικώς ένα ευρώ, ως ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστησαν οι προσφεύγοντες-ενάγοντες·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/17
 Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-425/13)
 2013/C 274/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana, F. Castillo de la Torre)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 2, δεύτερη περίοδος, και το τμήμα Α του συμπληρώματος/παραρτήματος της αποφάσεως του Συμβουλίου με την οποία επιτρέπεται η έναρξη διαπραγματεύσεων περί της συνδέσεως του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της ΕΕ με ένα σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Αυστραλία ή, επικουρικώς,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου και να διατηρήσει σε ισχύ τα αποτελέσματα της προσβαλλομένης αποφάσεως σε περίπτωση που ακυρωθεί πλήρως και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση των άρθρων 13, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, 218, παράγραφοι 2 έως 4, ΣΛΕΕ, και 295 ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της θεσμικής ισορροπίας. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 218 ΣΛΕΕ, επιβάλλοντας μονομερώς στην Επιτροπή μια λεπτομερή διαδικασία με την οποία δημιουργούνται εκ του μη όντως εξουσίες για το Συμβούλιο και υποχρεώσεις για την Επιτροπή που δεν στηρίζονται στη διάταξη αυτή. Το Συμβούλιο παρέβη επίσης το άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ και με την αρχή της θεσμικής ισορροπίας, διότι το Συμβούλιο έχει διευρύνει τις εξουσίες που του παρέχουν οι Συνθήκες, εις βάρος της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση των άρθρων 13, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και 218 ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της θεσμικής ισορροπίας, δεδομένου ότι η προσβαλλομένη απόφαση προβλέπει ότι οι λεπτομερείς διαπραγματευτικές θέσεις της Ένωσης θα καθορισθούν από την ειδική επιτροπή ή από το Συμβούλιο. Το άρθρο 218, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ, προβλέπει μόνο συμβουλευτική λειτουργία για την ειδική επιτροπή.


text:
1 . 11 . 97 riL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/21
 αναδρομικής καταργήσεως νομικής διαταξεως απονέμου Επιπλέον, o ιεραρχικός προϊστάμενος του προσφεύγοντος,
 σας ατομικά δικαιώματα. αφού συνέταξε, κατόπιν αιτήσεως της ως άνω επιτροπής
 ίσης εκπροσωπήσεως, έκθεση σχετικά με την απόδοση, τις
 (') Υπόθεση Τ-66/96, Mellet κατα Δικαστηρίου (ΕΕ C 233 της 10. 8. ικανότητες και" τη συμπεριφορά του προσφεύγοντος στην
 1996, α 10). υπηρεσία, παρέλειψε να του την κοινοποιήσει εγγράφως,
 ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να διατυπώσει τις παρατη
 ρήσεις του και να την περιλάβει στον ατομικό του φάκελο.
 O προσφεύγων , o οποίος επί χρονικο διάστημα μεγαλύτερο
 της διετίας βρισκόταν σε κατάσταση ανησυχίας και αβε
 Προσφυγή του Christian Marion κατα Οικονομικής και βαιότητας, στερήθηκε μια ευκαιρία να ληφθεί υπόψη η
 Κοινωνικής Επιτροπής, που ασκήθηκε την 1η Αυγούστου υποψηφιότητά του, στο πλαίσιο τακτικής διαδικασίας, για
 1997 προαγωγή στο βαθμό C 4. O βαθμολογητής ήταν υποχρεωμέ
 (Υπόθεση Τ-227/97) νος να αιτιολογήσει τις αναλυτικές κρίσεις του , ώστε να
 δοθεί στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να διατυπώσει τις
 (97/C 331 /43) παρατηρήσεις και τους αμυντικούς ισχυρισμούς του .
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Τέλος, o προσφεύγων διατυπώνει αίτημα συνολικής απο
 ζημιώσεως, προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικα
 O Christian Marion, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος νοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη.
 από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure, Ariane Tornel
 και Françoise Parmentier, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε την
 1η Αυγούστου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά Οικονομικής και Κοινω
 νικής Επιτροπής. Προσφυγή του «E» κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που
 ασκήθηκε στις 18 Αυγούστου 1997
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Υπόθεση Τ-239/97)
 (97/C 331/44)
 — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία καταρτίσθηκε
 οριστικώς η έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για
 την περίοδο 1992-1994, (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική)
 — να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στον προσφεύ
 γοντα αποζημίωση, προς αποκατάσταση της υλικής O «E», εκπροσωπούμενος από την Claudine Junion, δικη
 ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, συνολικού γόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώρ
 ποσού διακοσίων πενήντα χιλιάδων βελγικών φράγκων, γιο Λιόλιο, 6, rue J. A. Muller, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 18 Αυγούστου
 1997, προσφυγή κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 O προσφεύγων, υπάλληλος του βαθμού C 5, επικαλείται — να ακυρώσει την από 5 Νοεμβρίου 1996 απόφαση του
 παράβαση των άρθρων 26, 43 και 45 του ΚΥΚ και των Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με την οποία o προσφεύγων
 άρθρων 6 και 7 της αποφάσεως αριθ. 1001/81 A της Οικονο διορίστηκε στο βαθμό B 5, 4ο κλιμάκιο,
 μικής και Κοινωνικής Επιτροπής περί γενικών διατάξεων
 εφαρμογής του ΚΥΚ όσον αφορά την περιοδική βαθμο
 λόγηση των υπαλλήλων, παραβίαση της αρχής της χρηστής — να ακυρώσει την απόφαση περί σιωπηρής απορρίψεως
 διοικήσεως, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, της από 11 Φεβρουαρίου 1997 διοικητικής ενστάσεως του
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθώς και πρόδηλο προσφεύγοντος,
 σφάλμα εκτιμήσεως.
 — να υποχρεώσει το


text:
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να προβεί
 Υποστηρίζει ότι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διέ στην εκτέλεση της εκδοθησομένης αποφάσεως, ήτοι να
 πραξε σφάλμα καθόσον χρειάστηκε 28 μήνες προκειμένου να προβεί σε νέα βαθμολογική κατάταξη του προσφεύγο
 καταρτίσει την έκθεση βαθμολογίας του για την περίοδο ντος από της ημερομηνίας του διορισμού του , με συνακό
 1992-1994. Εξαιτίας του σφάλματος αυτού , η επιτροπή ίσης λουθη ανασύσταση της σταδιοδρομίας του ,
 εκπροσωπήσεως για τις προαγωγές του 1996 δεν είχε στη
 διάθεσή της έγκυρη έκθεση βαθμολογίας σχετικά με την από
 δοση, τις ικανότητες και τη συμπεριφορά του προσφεύγοντος — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικα
 στην υπηρεσία για τις προαγωγές του 1996. στικά έξοδα.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Μαΐου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-531/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ - Δημόσια υγεία - Φαρμακεία - Διατάξεις κατά τις οποίες μόνον πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του φαρμακοποιού δύνανται να εκμεταλλεύονται φαρμακείο - Δικαιολόγηση - Ασφαλής και με ποιοτικά εχέγγυα εφοδιασμός του κοινού σε φάρμακα - Επαγγελματική ανεξαρτησία των φαρμακοποιών - Επιχειρήσεις διανομής φαρμάκων - Δημοτικά φαρμακεία)
 2009/C 153/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και H. Krämer, G. Giacomini και E. Boglione, avvocati)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. M. Braguglia, G. Fiengo, avvocato dello Stato)
 Παρεμβαίνοντες προς στήριξη των αιτημάτων της καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: E. Σκανδάλου), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: J. Rodríguez Cárcamo και F. Díez Moreno), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Messmer), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: E. Balode-Buraka και L. Ostrovska), Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: C. Pesendorfer και T. Kröll)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 και 56 ΕΚ — Ιδιοκτησιακό καθεστώς των φαρμακείων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Ιταλική Δημοκρατία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας και η Δημοκρατία της Αυστρίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
AoiØ . C 158/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 6. 96
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3
 O αναγκαστικός χαρακτήρας του άρθρου 189 τέταρτο εδά Απριλίου 1996
 φιο, καθώς και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο, της συνθήκης (Υπόθεση C-109/96)
 ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν τα μέτρα που
 είναι αναγκαία για τη συμμόρφωσή τους προς τις οδηγίες των (96/C 158/12 )
 οποίων είναι αποδεκτές πριν από την εκπνοή της προς τούτο
 οριζομένης προθεσμίας. H σχετική προθεσμία εξέπνευσε την H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 1η Απριλίου 1993 χωρίς η Ισπανία να έχει θέσει σε εφαρμογή νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της
 τις αναγκαίες διατάξεις. Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο
 (') ΕΕ αριθ . L 78 της 26. 3 . 1991 , σ. 32 . Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των
 2 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 15/01 . σ. 86 . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996 προσφυγή
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφασεως που υπεβαλε υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ, γιατί
 το tribunal de première instance de Bruxelles με απόφαση της παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 27ης Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Εισαγγελική Αρχή, στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές,
 πολιτική αγωγή: Union professionnelle belge des médecins κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω
 spécialistes en ophtalmologie et chirurgie oculaire κατά θεί πλήρως προς την οδηγία 91 /371/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 Dennis Mac Queen κ.λπ., αστικώς υπεύθυνη: SA Vision της 20ής Ιουνίου 1991 , σχετικά με την εφαρμογή της
 Express Belgium συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινό
 τητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με την
 (Υπόθεση C-108/96) πρωτασφάλιση εκτός από την ασφάλιση ζωής ('),
 96/C 158/11
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 Με απόφαση της 27ης Μαρτίου 1996 που περιήλθε στη έξοδα.
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 την 3η Απριλίου του ίδιου έτους, το tribunal de première Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 instance de Bruxelles, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την
 Εισαγγελικής Αρχής, πολιτική αγωγή : Union professionnelle ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν
 belge des médecins spécialistes en ophtalmologie et chirurgie κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η
 oculaire κατά Dennis Mac Queen κ.λπ., αστικώς υπεύθυνη : Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για
 SA Vision Express Belgium , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί την πλήρη ενσιομάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα
 επί των ακολούθων ερωτημάτων: στην Επιτροπή .
 1 . Συμβιβάζεται με τα άρθρα 5 , 52 και 59 της συνθήκης ΕΚ (!) ΕΕ αριθ. L 205 της 27. 7. 1991 . σ. 48.
 μια απαγόρευση , προκύπτουσα από την ερμηνεία ή την


text:
εφαρμογή μιας διατάξεως εθνικού δικαίου , στους οπτι
 κούς εντός άλλων κρατών μελών να παρέχουν, εντός
 κράτους μέλους, στο πλαίσιο της διορθώσεως αποκλει
 στικώς ελαττωμάτων της οράσεως, υπηρεσίες συνιστάμε Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 νες στην αντικειμενική εξέταση της οράσεως, δηλαδή , με κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3
 άλλα λόγια, βάσει μεθόδου κατά την οποία μόνος του o Απριλίου 1996
 ασθενής προσδιορίζει τις οφθαλμικές αδυναμίες από τις (Υπόθεση C-1 10/96)
 οποίες πάσχει και κανονίζει μόνος του τη διόρθωση που (96/C 158/13 )
 πρέπει να γίνει;
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη
 2. Συμβιβάζεται με το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ η απαγό από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της Επιτρο
 ρευση από μια εθνική νομοθεσία στους οπτικούς που είναι πής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la
 εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη να παρέχουν, εντός Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο Wagner, Kirch
 του οικείου κράτους μέλους, υπηρεσίες συνιστάμενες berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 στην αντικειμενική, δηλαδή όχι υποκειμενική , εξέταση της Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996, προσφυγή κατά της
 οράσεως, τούτο όμως, στο πλαίσιο της διορθώσεως αποκ Ελληνικής Δημοκρατίας.
 λειστικώς ελαττωμάτων της οράσεως, πράγμα που συνε
 πάγεται εμπόδια στη διάθεση στο εμπόριο, εντός του εν H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 λόγω κράτους μέλους, συσκευών επιτρεπουσών την αντι
 κειμενική εξέταση της οράσεως με σκοπό τη διόρθωση — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παρέβη τις
 αποκλειστικώς ελαττωμάτων της οράσεως, όπως, π.χ., o υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ, γιατί
 αυτοδιαθλαστής; παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω
 ---pagebreak--- 1 , 6 . 96 1 I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων A QL Ø . C 158/7
 θεί πλήρως προς την οδηγία 91/674/ΕΟΚ (') του Συμβου Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 λίου , της 19ης Δεκεμβρίου 1991 , για τους ετήσιους και κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3
 τους ενοποιημένους λογαριασμούς των ασφαλιστικών Απριλίου 1996
 επιχειρήσεων, (Υπόθεση C-112/96)
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά (96/C 158/15 )
 έξοδα.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης , για την Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996 προσφυγή
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 την πλήρη ενσοψάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 στην Επιτροπή .
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις
 (') ΕΕ αριθ . L 374 της 31 . 12. 1991 . σ. 7 . υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ , γιατί
 παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει


text:
στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων θεί πλήρως προς την οδηγία 92/96/ΕΟΚ (') του Συμβου
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3 λίου , της 10ης Νοεμβρίου 1992, για το συντονισμό των
 Απριλίου 1996 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 (Υπόθεση C-111/96) που αφορούν την πρωτασφάλιση ζωής και για την
 τροποποίηση των οδηγιών 79/267/ΕΟΚ (2) και 90/619/
 (96/C 158/14 ΕΟΚ (3) (τρίτη οδηγία σχετικά με την ασφάλεια ζωής),
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της Επιτρο έξοδα.
 πής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο Wagner, Kirch Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την
 Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996, προσφυγή κατά της ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν
 Ελληνικής Δημοκρατίας . κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο : την πλήρη ενσωμάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παρέβη τις έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα
 υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ , γιατί στην Επιτροπή .
 παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 .στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, (!) EE αριθ . L 360 ni q 9. 12 . 1992 .
 ( 2 ) EE αριθ . L 63 ri]; 13 . 3 . 1979 .
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω (-1 ) EE αριθ . L 330 της 29 . 11 . 1990.
 θεί πλήρως προς την οδηγία 92/49/ΕΟΚ ( 1 ) του Συμβου
 λίου , της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 που αφορούν την πρωτασφάλιση , εκτός της ασφάλειας Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 ζωής, και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ υπέβαλε στο Δικαστήριο με απόφαση της 8ης Φεβρουαρίου
 ΕΟΚ (2) και 88/357/ΕΟΚ (3) (τρίτη οδηγία για την πρω 1996 το Bundessozialgericht στα πλαίσια της διαφοράς που
 τασφάλιση , εκτός της ασφάλειας ζωής), εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 1. Manuela Cornez Rodriguez, 2. Gregorio Gomez Rodriguez
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά κατά Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz
 έξοδα.
 (Υπόθεση C-113/96)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ( 96/C 158/ 16)
 Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την Με απόφαση της 8ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η τήτων στις 5 Απριλίου 1996, το 13° τμήμα του Bundessozial
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για gericht υπέβαλε στο Δικαστήριο στα πλαίσια της διαφοράς
 την πλήρη ενσωμάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα 1 . Manuela Gomez Rodriguez, 2.


text:
Gregorio Gomez Rodriguez
 στην Επιτροπή . xaxa Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz, ta εξής προ
 ( 1 ) EE αριθ . L 228 της 11 . 8 . 1992 .
 δικαστικά ερωτήματα:
 ( 2 ) EE αριθ . L 228 της 16. 8. 1973 . 1 . Έχει το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονι
 O EE αριθ . L 172 της 7 . 7 . 1988 . σμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1408/71 (') την έννοια ότι o κατά τη
 διάταξη αυτή καθορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/50
 Προσφυγή της Marie Tzirani κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-45/04)
 (2004/C 94/137)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Marie Tzirani, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον Eric Boigelot, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 11 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Φεβρουαρίου 2003 με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητα της προσφεύγουσας για τη θέση Α2 του Διευθυντή στη «Διεύθυνση Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως: πολιτική, διαχείριση και υπηρεσία συμβουλών».
 —
 Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα στην παρούσα υπόθεση βάλλει κατά της μη αποδοχής της υποψηφιότητάς της από την Επιτροπή για τη θέση Α2 του Διευθυντή στη «Διεύθυνση Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως: πολιτική, διαχείριση και υπηρεσία συμβουλών».
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, προβάλλει:
 —
 παράβαση των άρθρων 7, 14, 29, παράγραφος 1, στοιχείο α, και 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως και των κανόνων διορισμού των υπαλλήλων στους βαθμούς Α1 και Α2.
 —
 Κατάχρηση εξουσίας.
 —
 Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως της ΑΔΑ.
 —
 Ελλιπή γνώση των αρχών της νομιμότητας, της εξέλιξης της σταδιοδρομίας και της ίσης μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών.
 Η προσφεύγουσα τονίζει ιδιαιτέρως τα επαγγελματικά της προσόντα για την επίδικη θέση, όπως αυτά περιγράφονται στην ανακοίνωση κενής θέσεως, αντιθέτως με τα προσόντα αυτού που διορίστηκε τελικά, ο οποίος το μόνο που διέθετε ήταν η πείρα γραφείου.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/38
 Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2010 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-29/10)
 2010/C 80/63
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και Y. de Vries)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση της Επιτροπής της 18ης Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση C 10/2009 (πρώην N 138/2009) — Κάτω Χώρες/ενίσχυση προς την ING Groep N.V.·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ορισμένα μέτρα, που ελήφθησαν από το ολλανδικό δημόσιο σχετικά με την ING Groep N.V., αποτελούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και κήρυξε υπό ορισμένες προϋποθέσεις ασύμβατη την ενίσχυση αυτή με την κοινή αγορά. Κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, καταλήγει σε πρόσθετη ενίσχυση η τροποποίηση των όρων εξοφλήσεως σχετικά με 5 δισεκατομμύρια ευρώ της εισφοράς κεφαλαίου.
 Η προσφυγή στρέφεται κατά του άρθρου 2, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο στηρίζεται και στη διαπίστωση της Επιτροπής ότι συνιστά κρατική ενίσχυση η τροποποίηση των όρων εξοφλήσεως σχετικά με 5 δισεκατομμύρια ευρώ της εισφοράς κεφαλαίου.
 Πρώτον, το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 107 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή έκρινε στην απόφαση αυτή ότι συνιστά πρόσθετη ενίσχυση 2 δισεκατομμυρίων ευρώ υπέρ της ING η προσαρμογή των όρων εξοφλήσεως της συμμετοχής στα ίδια κεφάλαια της ING. Κατά το προσφεύγον, η Επιτροπή κακώς θεώρησε κρατική ενίσχυση την προσαρμογή των όρων εξοφλήσεως, και τούτο για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 στο μέτρο που πρόκειται για κρατική ενίσχυση, η ενίσχυση αυτή, κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, συνίσταται στην πλήρη συμμετοχή στα ίδια κεφάλαια της ING· μια τροποποίηση των όρων, υπό τους οποίους δύναται να επιστραφεί η ενίσχυση αυτή, δεν μπορεί να αποτελέσει κρατική ενίσχυση επιπλέον της συμμετοχής αυτής·
 —
 η προσαρμογή των όρων εξοφλήσεως έπρεπε να συνεκτιμηθεί από την Επιτροπή κατά την αξιολόγηση της συμμετοχής στα ίδια κεφάλαια, και δεν έπρεπε να κριθεί χωριστά·
 —
 αν η Επιτροπή μπορούσε να αξιολογήσει αυτή καθ’ εαυτή την προσαρμογή των όρων εξοφλήσεως με γνώμονα τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, τότε η Επιτροπή υπέπεσε σε διάφορα σφάλματα κατά την αξιολόγηση αυτή·
 —
 κατά την αξιολόγησή της, η Επιτροπή κακώς δεν συνεκτίμησε ότι η προσαρμογή των όρων εξοφλήσεως είχε ως σκοπό και να καταστήσει τους όρους αυτούς περισσότερο σύμφωνους με τους όρους εξοφλήσεως που ισχύουν στην αγορά.
 Δεύτερον, το προσφεύγον διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο καθήκον επιμελείας, επειδή η Επιτροπή παρέλειψε να αποκτήσει τις αναγκαίες γνώσεις σχετικά με τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά.
 Τρίτον, το προσφεύγον θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στην υποχρέωση αιτιολογήσεως, επειδή η Επιτροπή παρέλειψε να αιτιολογήσει δεόντως την κρίση της ότι η προσαρμογή των όρων εξοφλήσεως συνιστά πρόσθετη ενίσχυση.


text:
 29.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 271/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 8ης Σεπτεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-121/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ - Έννοια των αποβλήτων - Οδηγίες 85/337/ΕΟΚ και 97/11/ΕΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον - Οδηγία 80/68/ΕΟΚ - Προστασία των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προκαλούν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες - Οδηγία 80/778/ΕΟΚ - Ποιότητα των υδάτων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση)
 (2005/C 271/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-121/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, η οποία ασκήθηκε στις 19 Μαρτίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας, (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, J. P. Puissochet (εισηγητή), S. von Bahr, U. Lõhmus και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, λόγω της μη πραγματοποιήσεως, πριν την κατασκευή εγκαταστάσεων εκτροφής χοίρων στην περιοχή Baix Ter ή πριν την τροποποίηση των εγκαταστάσεων αυτών, εκτιμήσεων ως προς τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 2 και 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, και λόγω της υπερβάσεως, σε πολλά δίκτυα διανομής ύδατος στην περιοχή Baix Ter, της μέγιστης επιτρεπόμενης συγκεντρώσεως της παραμέτρου «νιτρικά» η οποία καθορίζεται με το παράρτημα Ι, μέρος Γ, σημείο 20, της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1980, περί της ποιότητας του πόσιμου νερού, κατά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 6, της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες.
 2.
 Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά.
 3.
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δύο τρίτα του συνόλου των δικαστικών εξόδων. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καταδικάζεται στο υπόλοιπο ένα τρίτο.
 (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/61
 Προσφυγή της 23ης Ιουνίου 2008 — Ravensburger κατά ΓΕΕΑ — Educa Borras (EDUCA Memory game)
 (Υπόθεση T-243/08)
 (2008/C 209/110)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ravensburger AG (Ravensburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger, δικηγόρος, και R. Kunze, δικηγόρος και Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Educa Borras SA (Sant Quirze del Valles, Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Απριλίου 2008 στην υπόθεση R 597/2007-2· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το εικονιστικό σήμα «EDUCA Memory game» για προϊόντα της κλάσεως 28 — κοινοτικό σήμα αριθ. 495 036
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η αιτούσα: Το διεθνές λεκτικό σήμα «MEMORY» καταχώριση αριθ. R 393 512· το ισχύον στη Μπενελούξ λεκτικό σήμα «MEMORY» καταχώριση αριθ. 38 328· το γερμανικό λεκτικό σήμα«MEMORY» καταχώριση αριθ. 964 625
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακυρότητα του επίμαχου κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως
 Λόγοι ακυρώσεως: i) Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε συμπεραίνοντας ότι το στοιχείο του επίμαχου κοινοτικού σήματος μπορεί να προκαλέσει σύγκρουση έχει αμιγώς περιγραφικό χαρακτήρα και συνεπώς δεν μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο συγχύσεως με τα προγενέστερα σήματα της προσφεύγουσας· ii) παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε απαιτώντας από την προσφεύγουσα να αποδείξει κίνδυνο συγχύσεως· iii) παράβαση του άρθρου 74 του κανονισμού 40/94 καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε ορθώς υπόψη τη σχετική με την επισήμανση πρακτική της σχετικής αγοράς· iv) παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 40/94 καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν αποφάσισε τη διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας όπως είχε ζητήσει η προσφεύγουσα.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/28
 Αναίρεση του Rafael De Bustamante Tello κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση T-368/03, Rafael De Bustamante Tello κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-10/06 P)
 (2006/C 60/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Rafael De Bustamante Tello, εκπροσωπούμενος από τους R. García-Gallardo Gil-Fournier, D. Domínguez Pérez y A. Sayagués Torres, abogados, άσκησε στις 9 Ιανουαρίου 2006 αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση T-368/03, Rafael De Bustamante Tello κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως,
 2)
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005, και
 3)
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της διαδικασίας τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναιρέσεως βασίζεται αποκλειστικά σε έναν και μόνο λόγο: στην παράβαση εκ μέρους του Πρωτοδικείου του κοινοτικού δικαίου στις σκέψεις 24 έως 45 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας των «καταστάσεων που προκύπτουν από την παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος», που απαντά στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερο εδάφιο, του Παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2014 — Steiff κατά ΓΕΕΑ (μεταλλικό κουμπί στο μέσο του αυτιού ενός λούτρινου ζώου)
 (Υπόθεση T-433/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος συνιστάμενου στη στερέωση ενός κουμπιού στο μέσο του αυτιού ενός λούτρινου ζώου - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία περιγραφικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2014/C 52/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Margarete Steiff GmbH (Giengen an der Brenz, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. Fissl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Pohlmann)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 23ης Ιουλίου 2012 (υπόθεση R 1693/2011-1), αναφορικά με την αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος ενός σημείου που συνίσταται στη στερέωση ενός μεταλλικού κουμπιού στο μέσο του αυτιού ενός λούτρινου ζώου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Margarete Steiff GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 366 της 24.11.2012.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/46
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 2014 — Hristov κατά Επιτροπής και ΕΜΑ
 (Υπόθεση F-2/12) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Διαδικασία επιλογής και διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή ρυθμιστικού οργανισμού - Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) - Διαδικασία επιλογής σε δύο στάδια - Προεπιλογή εντός της Επιτροπής - Διορισμός από το διοικητικό συμβούλιο του ΕΜΑ - Υποχρέωση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΜΑ να επιλέξει τον εκτελεστικό διευθυντή μεταξύ των υποψηφίων που προέκρινε η Επιτροπή - Προσφυγή ακυρώσεως - Σύνθεση της επιτροπής προεπιλογής - Σώρευση των ιδιοτήτων του μέλους της επιτροπής προεπιλογής και του μέλους του διοικητικού συμβουλίου του ΕΜΑ - Υποψήφιοι μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΕΜΑ που περιελήφθησαν στον πίνακα υποψηφίων που προκρίθηκαν από την Επιτροπή - Διορισμός του υποψηφίου μέλους του διοικητικού συμβουλίου του ΕΜΑ - Καθήκον αμεροληψίας - Παράβαση - Ακύρωση - Αγωγή αποζημιώσεως - Ηθική βλάβη δυνάμενη να αποσπασθεί από την παρανομία επί της οποίας στηρίχθηκε η ακύρωση - Απόδειξη - Δεν υφίσταται))
 (2015/C 007/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Emil Hristov (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: M. Ekimdjiev, K. Boncheva και G. Chernicherska, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά J. Currall και D. Stefanov, στη συνέχεια J. Currall και N. Nikolova)
 Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (εκπρόσωποι: αρχικά V. Salvatore και T. Jablonski, στη συνέχεια J. Currall και N. Nikolova)
 Αντικείμενο
 Πρώτον, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής που αφορούν την κατάρτιση και την έγκριση του πίνακα προεπιλεγέντων υποψηφίων που παρουσιάστηκε στο διοικητικό συμβούλιο του EMA στο πλαίσιο της διαδικασίας επιλογής και διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή του εν λόγω οργανισμού, δεύτερον, αίτημα ακυρώσεως του διορισμού άλλου υποψηφίου στην εν λόγω θέση και, τρίτον, αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης που φέρεται ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011, με την οποία προτείνει στο διοικητικού συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων πίνακα τεσσάρων υποψηφίων που συνιστά η επιτροπή προεπιλογής και τους οποίους ενέκρινε η συμβουλευτική επιτροπή διορισμών.
 2.
 Ακυρώνει την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων της 6ης Οκτωβρίου 2011 περί διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή.
 3.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4.
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζονται να φέρουν, έκαστος κατά το ήμισυ, το σύνολο των δικαστικών εξόδων του Ε. Hristov.
 (1) EE C 184 της 23.6.2012, σ. 21.


text:
7.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 72/1
 I
 (Amajoimxäreiy)
 DIJARSGQIO
 DIJARSGQIO
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Moitinho de Almeida, P. Jann (eirgcgsgä) jai L. Sevón, dija-
 (peälpso slgäla) rseäy, cemijoäy eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: D. Lou-
 terman-Hubeau, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 18 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy C-286/94, C-340/95, C-401/
 95 jai C-47/96 (aisgäreiy sot Hof van Beroep te Antwerpen, 1. So óqhqo 18 paqócqauoy 4 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/
 sot Rechtbank van eerste aanleg te Brussel jai sot Recht- EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaq-
 bank van eerste aanleg te Brugge cia sgm eäjdorg pqodija- lomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rve-
 rsijgäy apouórexy): Garage Molenheide BVBA, Peter sijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä
 Schepens, Rik Decan-Business Research & Development NV rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqo-
 (BRD) jai Sanders BVBA jasó Bekcijotä Dgloriäot (1) kocijgä bórg, dem apacoqetäei, jasaqvgäm, leäsqa oäpxy sa
 (èjsg odgciäa 77/388/EOJ Ç Pediäo euaqlocgäy Ç epiä lava rsiy diauoqeäy sxm jtqiäxm dijxäm.
 Dijaiäxla pqoy eäjpsxrg sot UPA Ç Paqajqósgrg sot
 tpokoiäpot sot oueikoleämot UPA Ç Aqvgä sgy amakoci-
 2. Xrsoäro, g aqvgä sgy amakocijoäsgsay eävei euaqlocgä re
 joäsgsay)
 ehmijó leäsqa, oäpxy sa epiälava rsiy diauoqeäy sxm
 (98/C 72/01) jtqiäxm dijxäm, sa opoiäa herpiäfei eäma jqósoy leäkoy rso
 pkaiärio sgy arjgärexy sgy aqlodioäsgsóy sot rsom soleäa
 sot UPA, rso leäsqo pot, eóm sa leäsqa atsó eäbaimam
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä) peäqam sot amacjaiäot cia sgm epiäsetng sot rjopotä soty
 leäsqot, ha paqabiäafam siy aqveäy sot joimotä rtrsgälasoy
 sot UPA, idiäxy de so jahersxäy sxm ejpsxärexm pot
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- aposekeiä otrixädey rsoiveiä o sot rtrsgälasoy atsotä.
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsom ehmijoä dijarsgä emapoäjeisai ma ejsilgärei sgm ama-
 Epiä sxm rtmejdijarheirxäm tpoheärexm C-286/94 jai C-401/95 kocijoäsgsa gä lg sxm epiälavxm leäsqxm jai sot sqoäpot
 jai C-47/96, le amsijeiälemo aisgäreiy sot Hof van Beroep te euaqlocgäy soty ej leäqoty sgy aqloädiay dioijgsijgäy
 Antwerpen (Beäkcio) (C-286/94 jai C-340/95), sot Rechtbank aqvgäy. Rso pkaiä rio sgy ejsilgärexy atsgäy, dem pqeäpei ma
 van eerste aanleg te Brussel (C-401/95) jai sot Rechtbank euaqloäfomsai oi ehmijeäy diasóneiy gä lia eqlgmeiäa soty
 van eerste aanleg te Brugge (Beäkcio) (C-47/96) pqoy so pot ha lpoqotäre ma elpodiärei som aposekerlasijoä
 Dijarsgäqio, jasÂeuaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy dijarsijoä eäkecvo, idiäxy de som eäkecvo sot epeiä comsoy jai
 EJ, le siy opoiäey fgsgähgje, rso pkaiärio sxm diauoqxäm pot sot amacjaiäot vaqajsgäqa sgy paqajqasgärexy sot
 ejjqelotäm emxäpiom sxm ehmijxäm dijarsgqiäxm lesantä, aue- dtmaleämot ma epirsqaueiä tpokoiäpot sot UPA, jahxäy
 moäy, Garage Molenheide BVBA (C-286/94), Peter Schepens jai sg dtmasoäsgsa sot tpojeileämot rso uoäqo ma
 (C-340/95), Bureau Rik Decan-Business Research & fgsgärei, tpoä dijarsijoä eäkecvo, sgm amsijasórsarg sgy
 Development NV (BRD) (C-401/95) jai Sanders BVBA paqajqasgärexy apoä ókkg aruókeia epaqjgä cia sgm
 (C-47/96), jai, aueseäqot, sot Bekcijotä Dgloriäot, g eäjdorg pqorsariäa sxm rtlueqoämsxm sot Dgloriä ot Saleiä ot,
 pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot akkó kicoäseqo epavhgä cia som tpojeiälemo rso uoäqo, gä


text:
óqhqot 18 paqócqauoy 4 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot pot ha elpoädife so dijarsgä ma diasónei, re oäka sa rsó-
 Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm dia sgy diadijariä ay, sgm okijgä gä leqijgä óqrg sgy paqa-
 moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty jqasgärexy. Epipkeäom, re peqiä psxrg óqrexy sgy paqa-
 uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsihe- jqasgärexy, o tpokocirloäy sxm oueikoleämxm apoä so
 leämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/ Dgloärio Saleiä o soäjxm, rso pkaiä rio sot opoiäot dem ha
 001, r. 49), so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä kalbamoäsam tpoäwg xy auesgqiäa g gleäqa jasó sgm
 soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. opoiäa so epiä lavo tpoäkoipo sot UPA ha eäpqepe ma eiä ve
 ---pagebreak--- C 72/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.3.98
 jamomijó epirsqaueiä, ha gäsam amsiähesoy pqoy sgm aqvgä APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy amakocijoäsgsay.
 (detäseqo slgäla)
 ( ) EE C 370 sgy 24.12.1994,
 1
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998
 EE C 333 sgy 9.12.1995,
 EE C 46 sgy 17.2.1996, rsgm tpoäherg C-113/97 (aiäsgrg sot tribunal de travail de
 EE C 95 sgy 30.3.1996.
 Charleroi cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Henia Babahenini jasó Bekcijotä Dgloriäot (1)
 (Rtluxmiäa rtmeqcariäay EOJ-Akceqiäay Ç Òqhqo 39 paqó-
 cqauoy 1 Ç Aqvgä sgy apacoqetärexy sxm diajqiärexm rsom
 soleäa sgy joimxmijgäy aruakiärexy Ç Òlero aposeäkerla Ç
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Pediäo euaqlocgäy Ç Epiädola amapgqiäay)
 (detäseqo slgäla)
 sgy 15gy Iamotaqiäot 1998 (98/C 72/03)
 rsgm tpoäherg C-125/96 (aiäsgrg sot Hessisches Finanzge-
 richt, Kassel, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Hartmut Simon jasó Hauptzollamt Frankfurt am Main (1) (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 [Rtlpkgqxlasijgä eiruoqó epiä sot cókajsoy Ç Kgäng pqo-
 herliäay Ç Òqhqo 15 paqócqauoy 4 sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 1546/88 Ç èmmoia sgy Ûeiruoqóy pot, emdevoleämxy,
 oueiäkesaië] (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (98/C 72/02)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 Rsgm tpoäherg C-113/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- de travail de Charleroi (Beäkcio) pqoy so Dijarsgäqio,
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) jasÂeuaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm
 Rsgm tpoäherg C-125/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Hessisches opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 Finanzgericht, Kassel (Ceqlamiäa), pqoy so Dijarsgäqio, emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Henia Babahenini
 jasÂeuaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm jai Bekcijotä Dgloriäot, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä xy pqoy so óqhqo 39 paqócqauoy 1 sgy rtluxmiäay rtmeqca-
 emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Hartmut Simon jai riäay lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai
 Hauptzollamt Frankfurt am Main, g eäjdorg pqodijarsijgäy sgy Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Akceqiäay, pot tpecqóug rsiy
 apouórexy xy pqom sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 15 paqó- 26 Apqikiäot 1976 rso Akceäqi jai ecjqiähgje en omoälasoy sgy
 cqauoy 4 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1546/88 sgy Epi- Joimoäsgsoy le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2210/78 sot
 sqopgäy, sgy 3gy Iotmiäot 1988, rvesijó le som jahoqirloä sxm Rtlbotkiäot, sgy 26gy Repselbqiäot 1978 (EE eid. eäjd.


text:
11/010,
 kepsoleqeixäm euaqlocgäy sgy rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy r. 3), so Dijarsgäqio (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ) R. Schintgen (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini
 aqih. 804/68 (EE L 139 sgy 4.6.1988, r. 12), so Dijarsgäqio jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs,
 (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. Schintgen, pqoäedqo cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 15 Iamotaqiäot 1998
 slgälasoy, H. Ragnemalm jai G. F. Mancini (eirgcgsgä), apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: M. B. Elmer, cqallaseäay:
 H. von Holstein, boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 15 Iamota-
 qiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: So óqhqo 39 paqócqauoy 1 sgy rtluxmiäay rtmeqcariäay
 lesantä sgy Etqxpaøjgäy Oijomolijgäy Joimoäsgsay jai sgy
 So óqhqo 15 paqócqauoy 4 sot jamomirlotä (EOJ)
 Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Akceqiäay, pot tpecqóug rsiy
 aqih. 1546/88 sgy Episqopgäy, sgy 3gy Iotmiäot 1988, rvesijó
 26 Apqikiä ot 1976 rso Akceäqi jai ecjqiä hgje en omoälasoy sgy
 le som jahoqirloä sxm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sgy
 Joimoäsgsoy le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2210/78 sot
 rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c
 Rtlbotkiäot, sgy 26gy Repselbqiäot 1978, eävei sgm eämmoia oäsi
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 804/68, eävei sgm eämmoia oäsi so
 apacoqetäei re jqósoy leäkoy ma aqmeiäsai sg voqgäcgrg
 poroä sgy eiruoqóy pot emdevoleämxy oueiäkesai, auemoäy,
 paqovgäy, oäpxy so epiä dola amapgqiäay, sgm opoiäa pqobkeäpei
 auoqó, rso pkaiä rio sgy emakkajsijgäy ktärexy A, so poroä
 g moloheriäa sot tpeäq sxm gledapxäm pot jasoijotäm rsgm
 pot pqóclasi oueiäkei o cakajsopaqacxcoäy koäcx pqacla-
 epijqóseió sot jai arveäsxy sot am atsoiä eävotm aparvokgheiä
 sijgäy tpeqbórexy sgy poroäsgsóy sot amauoqóy, ajoäla jai
 xy lirhxsoiä, rsgm pórvotra amapgqiäa rtäftco rtmsaniotävot
 oäsam so ajqibeäy poroä apodeijmtäesai loämom jasoäpim ekeäcvot
 akceqimotä eqcafoleämot, g opoiäa jasoijeiä le so rtäftcoä sgy
 sxm paqadoheirxäm porosgäsxm jai, aueseäqot, jahiärsasai
 rso oijeiäo jqósoy leäkoy, cia so koäco oäsi eiämai akceqimgäy iha-
 apaisgsoä jasó sgm gleqolgmiäa pot jahoqiäfei g em koäcx dió-
 cemeiä ay jai otdeäpose órjgre epacceklasijgä dqarsgqioäsgsa.
 sang, dgkadgä so aqcoäseqo sqeiy lgämey lesó so seäkoy ejórsgy
 rtcjejqileämgy dxdejólgmgy peqioädot, dgkadgä rsiy
 30 Iotmiäot sot oijeiäot eäsoty. (1) EE C 142 sgy 10.5.1997.
 (1) EE C 158 sgy 1.6.1996.