text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/27
 Προσφυγή-αγωγή της 6ης Αυγούστου 2015 — EEB κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-448/15)
 (2015/C 328/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον-ενάγον: European Environmental Bureau (EEB) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: B. Kloostra, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Το προσφεύγον-ενάγον (στο εξής: προσφεύγον) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή παρέβη τον κανονισμό (ΕΚ) 1367/2006 και τη Σύμβαση του 'Ωρχους, και συγκεκριμένα:
 α.
 τα άρθρα 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', 3 και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 (1) επειδή δεν ερμήνευσε τις εν λόγω διατάξεις κατά τρόπο σύμφωνο με το άρθρο 4, παράγραφοι 1, 3 και 4, της Συμβάσεως του Ώρχους και/ή δεν εφάρμοσε ευθέως το άρθρο 4, παράγραφοι 1, 3 και 4, της Συμβάσεως του Ώρχους όσον αφορά τις περιβαλλοντικές πληροφορίες, δεδομένου ότι τα άρθρα 3 και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 είναι ασύμβατα με το άρθρο 4, παράγραφοι 1, 3 και 4, της Συμβάσεως του Ωρχους και επεκτείνουν παρανόμως στις περιβαλλοντικές πληροφορίες τους κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (2) λόγους αρνήσεως της προσβάσεως·
 β.
 το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 επειδή δεν ερμήνευσε στενά και δεν εφάρμοσε στενά τους κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 λόγους αρνήσεως της προσβάσεως και/ή δεν έλαβε υπόψη το δημόσιο συμφέρον που επιβάλλει τη δημοσιοποίηση των περιβαλλοντικών πληροφοριών καθώς και το γεγονός ότι οι επίμαχες πληροφορίες αφορούν εκπομπές στο περιβάλλον·
 —
 να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή παρέβη τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001, και συγκεκριμένα:
 α.
 το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 επειδή δεν εξέθεσε λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους αρνήθηκε την πρόσβαση στα επίμαχα έγγραφα·
 β.
 το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 επειδή εφάρμοσε το πρώτο εδάφιο της εν λόγω διατάξεως σε έγγραφα που σχετίζονται με περατωθείσα διαδικασία λήψεως αποφάσεων·
 γ.
 το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 επειδή δεν εξέτασε επαρκώς το αν υπήρχε υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των εγγράφων·
 δ.
 τα άρθρα 6, παράγραφος 3, 7, παράγραφοι 1 και 3, και 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 επειδή δεν κατέβαλε προσπάθεια να συνεννοηθεί ανεπίσημα για να βρεθεί μια δίκαιη λύση και δεν έλαβε απόφαση εντός των τασσομένων προθεσμιών·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΕ, όπως αυτή εκπροσωπείται από την Επιτροπή, να καταβάλει το ποσό που θα καθοριστεί από το Γενικό Δικαστήριο, όχι όμως μικρότερο του 1 ευρώ, πλέον τόκων, για την αποκατάσταση οποιασδήποτε ζημίας την οποία το EEB υπέστη λόγω της μη έγκαιρης προσβάσεώς του στα ζητηθέντα έγγραφα, τα οποία δεν γνωστοποιήθηκαν από την Επιτροπή εντός των προθεσμιών των άρθρων 7, παράγραφοι 1 και 3, και 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής της 1ης Ιουνίου 2015· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων των παρεμβαινόντων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του το προσφεύγον διατυπώνει τους ακόλουθους λόγους και τα ακόλουθα επιχειρήματα με τους οποίους


text:
προβάλλει παράβαση από την Επιτροπή των κανονισμών (ΕΚ) 1367/2006 και 1049/2001 καθώς και παραβίαση της Συμβάσεως του 'Ωρχους (3).
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', 3, και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 και/ή του άρθρου 4, παράγραφοι 1, 3 και 4, της Συμβάσεως του Ώρχους.
 —
 Οι ζητηθείσες πληροφορίες αποτελούν περιβαλλοντικές πληροφορίες σύμφωνα με τη Σύμβαση του Ώρχους και τα άρθρα 2, στοιχείο δ', σημείο iii, 3 και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006·
 —
 Τα άρθρα 3 και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 είναι ασύμβατα με το άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4, της Συμβάσεως του Ώρχους και επεκτείνουν παρανόμως στις περιβαλλοντικές πληροφορίες τους κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 λόγους αρνήσεως της προσβάσεως·
 —
 Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 όσον αφορά τη στενή ερμηνεία των εξαιρέσεων από τον γενικό κανόνα της γνωστοποιήσεως των εγγράφων, όσον αφορά την υποχρέωση σταθμίσεως των συμφερόντων και όσον αφορά τον «κανόνα περί εκπομπών».
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 —
 Οι λόγοι αρνήσεως της προσβάσεως που προβλέπονται από το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 δεν έχουν εφαρμογή επί των ζητηθέντων εγγράφων·
 —
 Η γνωστοποίηση των ζητηθέντων εγγράφων δεν θίγει σοβαρά τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων της Επιτροπής·
 —
 Η παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 συνίσταται στο ότι η Επιτροπή δεν προέβη σε ορθή στάθμιση των προστατευόμενων από τη μη γνωστοποίηση των επίμαχων εγγράφων συμφερόντων με το δημόσιο συμφέρον που υπηρετείται με τη γνωστοποίησή τους.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 7, παράγραφοι 1 και 3, και του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, όσον αφορά την κατά το άρθρο 340 ΣΛΕΕ αγωγή αποζημιώσεως, προβάλλεται παράβαση από την Επιτροπή του άρθρου 7, παράγραφοι 1 και 3, και του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της Συμβάσεως του 'Ωρχους σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ L 264 της 25.9.2006, σ. 13).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43).
 (3) Σύμβαση για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, που υπεγράφη στο Ώρχους στις 25 Ιουνίου 1998 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005 (Σύμβαση του Ώρχους) (ΕΕ L 124 της 17.5.2005, σ. 1)

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/24
 Προσφυγή της 2ας Μαρτίου 2012 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-135/12)
 2012/C 174/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues, J. Gstalter και J. Rossi)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί της ακύρωση της αποφάσεως C(2011) 9403 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2011, με την οποία κηρύσσεται συμβατή προς την εσωτερική αγορά, υπό προϋποθέσεις, η ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλική Κυβέρνηση στη France Télécom για τη μεταρρύθμιση του τρόπου χρηματοδοτήσεως των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων που υπάγονται στη France Télécom [κρατική ενίσχυση C 25/2008 (ex NN 23/2008)].
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως, που διαιρείται σε δύο σκέλη, αντλείται από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή θεώρησε ότι η μεταρρύθμιση του τρόπου χρηματοδοτήσεως των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων που υπάγονται στη France Télécom αποτελεί κρατική ενίσχυση. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι:
 —
 η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένα ότι η μείωση του ανταλλάγματος που η France Télécom καταβάλλει στο κράτος δεν την απαλλάσσει από το διαρθρωτικό μειονέκτημα που βαραίνει την εν λόγω επιχείρηση μετά τη θέση σε ισχύ του νόμου του 1990 και ότι το μέτρο παρέχει πλεονέκτημα στην εν λόγω επιχείρηση·
 —
 επικουρικώς, η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι η France Télécom είχε πλεονέκτημα από το 1996 παρά την καταβολή, εκ μέρους της, της έκτακτης εισφοράς κατ’ αποκοπή.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, που προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή εξαρτά τη συμβατότητα του συγκεκριμένου μέτρου από την πλήρωση της προϋποθέσεως του άρθρου 2 της επίμαχης αποφάσεως. Ο δεύτερος αυτός λόγος διαιρείται σε δύο σκέλη.
 —
 Με το πρώτο σκέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, καθόσον έκρινε ότι ο συντελεστής ισότητας μεταξύ των ανταγωνιστών δεν επιτεύχθηκε εν προκειμένω λόγω αδυναμίας να ληφθούν υπόψη μη κοινοί κίνδυνοι για τον υπολογισμό του χρηματοδοτικού ανταλλάγματος που καταβλήθηκε από τη France Télécom μετά τη θέση σε ισχύ του νόμου του 1996.
 —
 Με το δεύτερο σκέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, επικουρικώς, ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, καθόσον, αφενός, αρνήθηκε να εκτιμήσει την ανεπάρκεια του συντελεστή ισότητας μεταξύ των ανταγωνιστών όσον αφορά την καταβολή έκτακτης εισφοράς κατ’ αποκοπή από τη France Télécom και, αφετέρου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω επιχείρηση δεν θα βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους ισοτιμίας με τους ανταγωνιστές της έως το 2043.
 3)
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον η Επιτροπή αρνήθηκε να δεχθεί επιτόκιο 7 % ως συντελεστή προεξόφλησης της έκτακτης εισφοράς κατ’ αποκοπή.


text:
 17.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/28
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-203/06)
 (2006/C 143/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Walkerová και H. Støvlbæk)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Τσεχική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων τους (1), ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 44 της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 30 Απριλίου 2004
 (1) ΕΕ L165, σ. 1..


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 — PVS κατά ΓΕΕΑ — MeDiTA Medizinische Kurierdienst (medidata)
 (Υπόθεση T-270/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος medidata - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα MeDiTA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 317/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH (Mülheim an der Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Lindberg, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Pohlmann)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: MeDiTA Medizinische Kurierdienst- und Handelsgesellschaft mbH (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Schulte-Beckhausen, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Μαΐου 2009 (υπόθεση R 1724/2007-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ MeDiTA Medizinische Kurierdienst- und Handelsgesellschaft mbH και PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009


text:
 5.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/26
 Προσφυγή της 2ας Οκτωβρίου 2009 — NEC Display Solutions Europe κατά ΓΕΕΑ — Nokia (NaViKey)
 (Υπόθεση T-393/09)
 2009/C 297/38
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: NEC Display Solutions Europe GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Munzinger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nokia Corp. (Ελσίνκι, Φινλανδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 16ης Ιουνίου 2009 στην υπόθεση R 1143/2008–2·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή που άσκησε ο η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών κατά της καταχωρίσεως του οικείου κοινοτικού σήματος·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών· και
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, στην περίπτωση κατά την οποία η αντίδικος παρέμβει στην παρούσα υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «NaViKey» για προϊόντα της κλάσεως 9
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο κοινοτικό λεκτικό σήμα «NAVI» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 38· καταχωρισμένο φινλανδικό λεκτικό σήμα «NAVI» για προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών: καθόρισε εσφαλμένως το σχετικό κοινό, του οποίου η αντίληψη πρέπει να ληφθεί υπόψη· ii) έκρινε εσφαλμένως ότι υπάρχει ομοιότητα των δύο εμπλεκομένων σημάτων και των προϊόντων που καλύπτουν τα σήματα αυτά· και iii) δεν έλαβε υπόψη του ότι η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών δεν δικαιούται να απαγορεύει τη χρήση των σημάτων αυτών που περιέχουν το στοιχείο «NAVI», λόγω μη υπάρξεως διακριτικού χαρακτήρα ή λόγω αμελητέου διακριτικού χαρακτήρα, και επομένως δεν δικαιούται να επικαλείται το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου για την απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του οικείου κοινοτικού σήματος· παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν αιτιολόγησε τις κρίσεις του περί του ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως των οικείων σημάτων.


text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/30
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2012 — ZZ κατά Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-21/12)
 2012/C 133/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί καταργήσεως του επιδόματος αποδημίας του προσφεύγοντος και περί αναδρομικής παρακρατήσεως αυτού του επιδόματος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) της ΕΟΚΕ της 9ης Ιουνίου 2011, περί καταργήσεως του επιδόματος αποδημίας του προσφεύγοντος, από 1ης Ιουλίου 2010, και περί αναδρομικής παρακρατήσεως του επιδόματος αποδημίας από την ημερομηνία αυτή·
 —
 εφόσον κριθεί αναγκαίο, να ακυρώσει την σιωπηρή απόφαση της ΑΔΑ της ΕΟΚΕ περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων την 9η Σεπτεμβρίου 2011, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΟΚΕ να καταβάλει στον προσφεύγοντα το παρακρατηθέν από 1ης Ιουλίου 2010 επίδομα αποδημίας, καθώς και το επίδομα αποδημίας που δεν καταβλήθηκε από 9ης Ιουνίου 2011, προσαυξημένα κατά τους τόκους υπερημερίας με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένο κατά δύο μονάδες·
 —
 να καταδικάσει την ΕΟΚΕ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/33
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Κύπρος) στις 27 Μαΐου 2013 — Σωτήρης Παπασάββας κατά Φιλελεύθερου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Τάκη Κουνναφή και Γιώργου Σέρτη
 (Υπόθεση C-291/13)
 2013/C 207/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Σωτήρης Παπασάββας
 Εναγόμενοι: Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Τάκης Κουνναφή, Γεώργιος Σέρτης
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχοντας υπόψη ότι οι νόμοι περί δυσφήμισης των κρατών μελών επηρεάζουν την ικανότητα παροχής υπηρεσιών πληροφόρησης με ηλεκτρονικά μέσα τόσο δε σε εθνικό επίπεδο όσο και εντός της ΕΕ, αυτοί οι νόμοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως περιορισμοί στην παροχή υπηρεσιών πληροφόρησης για σκοπούς εφαρμογής της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ;
 2)
 Εάν η απάντηση στο ερώτημα 1 πιο πάνω είναι καταφατική, κατά πόσο οι πρόνοιες των Άρθρων 12, 13 και 14 της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ, αναφορικά με το θέμα της ευθύνης, τυγχάνουν εφαρμογής σε ιδιωτικές αστικές υποθέσεις, όπως η αστική ευθύνη για δυσφήμηση ή περιορίζονται στην αστική ευθύνη σε υποθέσεις εμπορικών/καταναλωτικών συναλλαγών;
 3)
 Λαμβάνοντας υπόψη το σκοπό των Άρθρων 12, 13 και 14 της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ σχετικά με την ευθύνη των φορέων παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας και έχοντας κατά νου ότι σε πολλά κράτη μέλη, η έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων, τα οποία παραμένουν σε ισχύ μέχρι την πλήρη ολοκλήρωση της δίκης, προϋποθέτει την ύπαρξη αγωγής, κατά πόσο τα εν λόγω άρθρα δημιουργούν ατομικά δικαιώματα τα οποία μπορούν να προβληθούν ως θέσμιες υπερασπίσεις σε αστική αγωγή για δυσφήμηση, ή θα πρέπει να επενεργούν ως κώλυμα εκ του νόμου στην έγερση τέτοιων αγωγών;
 4)
 Κατά πόσο ο ορισμός της «υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας» και «φορέας παροχής υπηρεσιών», που αναφέρεται στο Άρθρο 2 της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ και στο Άρθρο 1(2) της Οδηγίας 98/34/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 98/48/ΕΚ, καλύπτει υπηρεσίες πληροφόρησης μέσω διαδικτύου για τις οποίες η αμοιβή για την υπηρεσία δεν παρέχεται απευθείας από τον αποδέκτη, αλλά επιτυγχάνεται έμμεσα μέσω των εμπορικών διαφημίσεων που αναρτούνται στην ιστοσελίδα;
 5)
 Λαμβάνοντας υπόψη τον ορισμό του «φορέα παροχής υπηρεσιών πληροφόρησης», ο οποίος καθορίζεται στο Άρθρο 2 της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ και στο Άρθρο 1(2) της Οδηγίας 98/34/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την Οδηγία 98/48/ΕΚ, κατά πόσο τα ακόλουθα ή οποιοδήποτε από αυτά, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως «απλή μετάδοση» ή «αποθήκευση σε κρυφή μνήμη» ή «φιλοξενία» για τους σκοπούς των άρθρων 12, 13 και 14 της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ:
 i)
 Μια εφημερίδα που λειτουργεί δωρεάν ιστοσελίδα στην οποία αναρτάται η ηλεκτρονική έκδοση της έντυπης εφημερίδας με όλα τα δημοσιεύματα και διαφημίσεις της, σε μορφή PDF ή σε άλλη παρόμοια ηλεκτρονική μορφή.
 ii)
 Μια ηλεκτρονική εφημερίδα στην οποία η πρόσβαση είναι ελεύθερη, αλλά ο παροχέας λαμβάνει χρήματα από τις εμπορικές διαφημίσεις που αναρτούνται στην ιστοσελίδα. Οι πληροφορίες που περιέχονται στην ηλεκτρονική εφημερίδα προέρχονται από τους υπαλλήλους της εφημερίδας και/ή ανεξάρτητους δημοσιογράφους.
 iii)
 Ιστοσελίδα με συνδρομή στην οποία παρέχεται το i) ή ii) ανωτέρω.


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2013 — Efag Trade Mark Company κατά ΓΕΕΑ (FICKEN LIQUORS)
 (Υπόθεση T-54/13) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος FICKEN LIQUORS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Σήμα αντίθετο προς τη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2013/C 377/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG (Schemmerhofen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Wekwerth, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka,)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 15ης Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση R 2544/2011-1), αναφορικά με την καταχώριση ως κοινοτικού σήματος του εικονιστικού σημείου «FICKEN LIQUORS».
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 101 της 6.4.2013.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/13
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 22/09/2005
 (Υπόθεση C-352/05)
 (2005/C 281/24)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από την κα Μ. Πατακιά, νομικό σύμβουλο της Νομικής Υπηρεσίας και τον κο. Β. Schima, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, εκπρόσωποι με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 22/09/2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι:
 —
 η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2003 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ (1) — Δηλώσεις σχετικά με τις δραστηριότητες παροπλισμού και διαχείρισης των αποβλήτων, ή εν πάσει περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιουλίου 2004
 (1) EE L 176 της 15.7.2003, σ. 37-56.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Air Transport Association of America, American Airlines Inc., Continental Airlines Inc., United Airlines Inc. κατά Secretary of State for Energy and Climate Change
 (Υπόθεση C-366/10) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Οδηγία 2008/101/ΕΚ - Ένταξη των αεροπορικών δραστηριοτήτων στο ως άνω σύστημα - Κύρος - Σύμβαση του Σικάγου - Πρωτόκολλο του Κιότο - Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών ΕΕ-Ηνωμένων Πολιτειών - Αρχές του εθιμικού διεθνούς δικαίου - Έννομα αποτελέσματα - Δυνατότητα επικλήσεώς τους - Εξωεδαφική εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Έννοιες «επιβάρυνση» και «φόρος»)
 2012/C 49/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Air Transport Association of America, American Airlines Inc., Continental Airlines Inc., United Airlines Inc.
 κατά
 Secretary of State for Energy and Climate Change
 παρισταμένων των:
 International Air Transport Association (IATA), National Airlines Council of Canada (NACC), Aviation Environment Federation, WWF-UK, European Federation for Transport and Environment, Environmental Defense Fund, Earthjustice
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Κύρος της οδηγίας 2008/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ ώστε να ενταχθούν οι αεροπορικές δραστηριότητες στο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 8, σ. 3) — Δυνατότητα επικλήσεως ορισμένων κανόνων και/ή διατάξεων του διεθνούς δικαίου
 Διατακτικό
 1)
 Από τις αρχές και τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου στις οποίες αναφέρεται το αιτούν δικαστήριο μπορεί να γίνει επίκληση, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης και προς τον σκοπό της εκτιμήσεως του κύρους της οδηγίας 2008/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ ώστε να ενταχθούν οι αεροπορικές δραστηριότητες στο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας, μόνον:
 —
 αφενός, εντός των ορίων του ελέγχου τυχόν πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως της Ένωσης ως προς την αρμοδιότητά της, λαμβανομένων υπόψη των αρχών αυτών, να εκδώσει την ως άνω οδηγία:
 —
 της αρχής ότι κάθε κράτος έχει πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία επί του εναέριού του χώρου,
 —
 της αρχής ότι ουδέν κράτος μπορεί νομίμως να προβάλλει κυριαρχικά δικαιώματα επί οποιουδήποτε τμήματος της ανοικτής θάλασσας·
 —
 της αρχής ότι οι πτήσεις πάνω από την ανοικτή θάλασσα είναι ελεύθερες,
 —
 αφετέρου,
 —
 των άρθρων 7 και 11, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', της συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών που συνήφθη στις 25 και στις 30 Απριλίου 2007 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των μελών της, αφετέρου, καθώς και
 —
 του άρθρου 15, παράγραφος 3, της εν λόγω συμφωνίας, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3, παράγραφος 4, της συμφωνίας αυτής.
 2)
 Από την εξέταση της οδηγίας 2008/101 δεν προέκυψαν στοιχεία


text:
 20.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/10
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 — Technion και Technion Research & Development Foundation κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-657/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης - Επιστολή που αναγγέλλει την πρόθεση της Επιτροπής να προβεί σε ανάκτηση των αναπροσαρμοσθέντων ποσών σε εκτέλεση συμβάσεως περί χρηματοδοτήσεως έρευνας - Πράξεις αναπόσπαστες της συμβάσεως - Απαράδεκτο)
 2012/C 319/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Technion — Israel Institute of Technology (Χάιφα, Ισραήλ) και Technion Research & Development Foundation Ltd (Χάιφα) (εκπρόσωποι: D. Grisay και D. Piccininno, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Calciu και F. Moro)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της επιστολής της Επιτροπής της 19ης Οκτωβρίου 2011, με την οποία αναγγέλλεται η αποστολή χρεωστικού σημειώματος για την επιστροφή ποσού 97 106,72 ευρώ, που αντιστοιχεί στα αναπροσαρμοσθέντα ποσά για την εκτέλεση της συμβάσεως αριθ. 034984 (Mosaica), κατόπιν των πορισμάτων οικονομικού ελέγχου που αφορά, μεταξύ άλλων, τη σύμβαση αυτή η οποία συνήφθη στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για δραστηριότητες έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης με σκοπό τη συμβολή στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και στην καινοτομία (2002-2006).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τις Technion — Israel Institute of Technology και Technion Research & Development Foundation Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 73 της 10.3.2012


text:
22 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 94/ 19
 Προσφυγή της Unifrigo Gadus Sri κατά Επιτροπής των εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση κατά τη διαδικασία
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Ιανουα του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 ρίου 1997 αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου , της 24ης Ιουλίου 1979 , περί της
 (Υπόθεση Τ-10/97) εκ των υστέρων εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών
 δασμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογού
 (97/C 94/40) μενο, για εμπορεύματα που [διασαφήθηκαν] σε τελωνειακό
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής τέτοιων
 δασμών (2).
 H Unifrigo Gadus Sri, με έδρα τη Νεάπολη (Ιταλία), εκπρο
 σωπούμενη από τον Giuseppe Celona, δικηγόρο Μιλάνου, με H προσφεύγουσα διατείνεται, πρώτον, ότι η φερόμενη έλλει
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Georges Margue, ψη κύρους των πιστοποιητικών EUR. 1 στερείται παντελώς
 20, rue Philippe II, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των αιτιολογίας, διότι η απόφαση αγνοεί το γεγονός ότι το
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 17 Ιανουαρίου 1997 , προ νορβηγικό ανώτατο ακυρωτικό μεταρρύθμισε την καταψη
 σφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. φιστική απόφαση ακριβώς ως προς το ζήτημα της καταγωγής
 των εμπορευμάτων, ενώ επικύρωσε μόνο την ακυρότητα των
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: πιστοποιητικών υγειονομικής επιθεωρήσεως .
 κυρίως: Δεύτερον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η καθής —αποκλεί
 οντας παν ενδεχόμενο να υφίσταται πλάνη της τελωνειακής
 — να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή , καθ ' όσον επιδιώκει αρχής περί το κύρος του πιστοποιητικού καταγωγής , διότι
 την ακύρωση πράξεως πλήττουσας την προσφεύγουσα τον κίνδυνο αυτού του κύρους τον φέρει πάντοτε o εισαγω
 ευθέως και ατομικώς, γέας, εφόσον αποτελεί, μέρος του επιχειρηματικού κινδύ
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(96) 2780, της νου—, ενήργησε σε αντίθεση προς το άρθρο 220 στοιχείο β)
 8ης Οκτωβρίου 1 996 ( 1 ) , του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (3), που καθιερώνει την
 αρχή της καλόπιστης συμπεριφοράς του ενδιαφερομένου .
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών Καμία εξαίρεση δεν προβλέπεται, αποκλείουσα την πλάνη
 εξόδων περί το κύρος των πιστοποιητικών καταγωγής από το πεδίο
 επικουρικώς: εφαρμογής του παραπάνω κανόνα. Κατά την προβαλλόμενη
 όμως από την Επιτροπή ερμηνεία, σημασία έχουν μόνο τα
 — να αναγνωρίσει ότι η απόφαση αυτή δεν παράγει αποτε σφάλματα εκ παραδρομής ή τα σφάλματα υπολογισμού .
 λέσματα έναντι της προσφεύγουσας και ότι o επίδικος εκ
 των υστέρων επιβληθείς δασμός δεν πρέπει να εισπρα Τρίτον, η προσφεύγουσα θεωρεί στερούμενο νομιμότητας
 χθεί· και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 2454/93 της Επιτροπής, της
 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων
 έτι επικουρικότερον: εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2913/92 του
 — εάν, για οποιονδήποτε λόγο , η εν λόγω απόφαση δεν Συμβουλίου (4), κατά το μέτρο που απονέμει στην Επιτροπή
 ακυρωθεί, να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει την απόλυτη εξουσία να αποφασίζει τον εκ των υστέρων
 στην προσφεύγουσα ολόκληρο το ποσό το οποίο υποχρε καταλογισμό μη εισπραχθέντων δασμών, παραγνωρίζοντας
 ούται αυτή να καταβάλει ως εκ των υστέρων επιβληθέντα τα δικαιώματα που έχει o εισαγωγέας όταν συντρέχουν τα
 δασμό, ποινές και παρεπόμενες δαπάνες- εν πάση περι


text:
προαπαιτούμενα του άρθρου 220 στοιχείο β) του τελωνεια
 πτώσει, να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση κατά κού κώδικα. Υπ ' αυτό το πρίσμα, επικαλείται επίσης την αρχή
 το μέρος που αφορά τους τόκους. της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και τη γενική αρχή της
 επιεικείας.
 Λόγοι aκυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (') Μη δημοσιευθείσα.
 H προσφεύγουσα, ασχολούμενη με την εμπορία αλιευτικών (2 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 254.
 προϊόντων, προσβάλλει την απόφαση της καθής, με την οποία (3 ) Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ . 2913/92 του Συμβουλίου , της 12ης
 αυτή έκρινε ότι έπρεπε να προβεί στην εκ των υστέρων Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδι
 είσπραξη εισαγωγικών δασμών, ύψους 148 890 000 ιταλικών κα ( ΕΕ αριθ . L 302 της 19. 10. 1992, σ. 1 ).
 λιρών, οφειλομένων για εισαγωγές μερλούκιου προελεύσεως (4) ΕΕ αριθ. L 253 της 11 . 10. 1993, σ. 1 .
 Νορβηγίας, που συντελέστηκαν μέσω του τελωνείου της
 Βερόνας. Για τις εισαγωγές αυτές, η προσφεύγουσα, προ
 σκομίζοντας πιστοποιητικά κυκλοφορίας EUR. 1 , εκδοθέντα
 από την αντισυμβαλλομένη της νορβηγική εξαγωγική επιχεί
 Προσφυγή της CPL Impérial 2 SpA κατα Επιτροπής των
 ρηση , έτυχε της προβλεπομένης από την κοινοτική ρύθμιση
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Ιανουα
 προτιμησιακής δασμολογικής μεταχειρίσεως. Στη συνέχεια, η ρίου 1997
 νορβηγική τελωνειακή διοίκηση κοινοποίησε στην ιταλική
 διοίκηση ότι, κατόπιν ελέγχων που είχε διενεργήσει αυτεπαγ (Υπόθεση Τ-11/97)
 γέλτως, είχε διαπιστώσει ότι o εγχώριος εισαγωγέας δεν είχε (97/C 94/41 )
 δυνηθεί να αποδείξει ότι το χρησιμοποιηθέν για την παρα
 σκευή φιλέτων μερλούκιου αλίευμα ήταν όντως καταγωγής (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Νορβηγίας . Κατά συνέπεια, αμφισβήτησε το κύρος των
 πιστοποιητικών EUR. 1 , δυνάμει των οποίων είχε χορηγηθεί H CPL Impérial 2 SpA, με έδρα την Pescara (Ιταλία),
 η δασμολογική ελάφρυνση . Βάσει αυτής της αμφισβητήσεως, εκπροσωπούμενη από τον Giuseppe Celona,, δικηγόρο Μιλά
 το τελωνείο Βερόνας κάλεσε την προσφεύγουσα να καταβά νου , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Georges
 λει τους μη καταβληθέντες δασμούς και τέλη . H δε καθής Margue, 20, rue Philippe II , άσκησε, ενώπιον του Πρωτοδι


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Ιουλίου 2009 — Perfetti Van Melle κατά ΓΕΕΑ — Cloetta Fazer (CENTER SHOCK)
 (Υπόθεση T-16/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό λεκτικό σήμα CENTER SHOCK - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα CENTER - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2009/C 193/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Perfetti Van Melle SpA (Lainate, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Perani και P. Pozzi, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Novais Gonçalves)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Cloetta Fazer AB (Ljungsbro, Σουηδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Runsten και S. Sparring, στη συνέχεια M. Treis, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Νοεμβρίου 2007 (υπόθεση R 149/2006-4) σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Cloetta Fazer AB και Perfetti Van Melle SpA.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Perfetti Van Melle SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008.


text:
13.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 169/11
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: ordinamento della professione di guida alpina (νο ́μου πλαισι ́ου
 R. Magrill, επικουρου ́μενη απο ́ τον R. Anderson, barrister), με για το επα ́γγελμα εκπαιδευτη ́ σκι και συμπληρωματικε ́ς διατα ́ξεις
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης αφορω ́σες τη ρυ ́θμιση του επαγγε ́λματος του οδηγου ́ ορεινω ́ν
 Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει τις διαδρομω ́ν), της 8ης Μαρτι ́ου 1991 (GURI αριθ. 64, της
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για 16ης Μαρτι ́ου 1991, σ. 3), το οποι ́ο εξαρτα ́ απο ́ τον ο ́ρο της
 να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 96/48/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της αμοιβαιο ́τητας την αναγνω ́ριση του διπλω ́ματος του εκπαιδευτη ́
 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με τη διαλειτουργικο ́τητα του σκι, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομικου ́ συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου 1992, σχετικα ́ με
 (EE L 235, σ. 6), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την ́ενα δευ ́τερο γενικο ́ συ ́στημα αναγνωρι ́σεως της επαγγελματικη ́ς
 οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους εκπαιδευ ́σεως, η οποι ́α συμπληρω ́νει την οδηγι ́α 89/48/ΕΟΚ (ΕΕ
 P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, M. Wathelet και Α. Rosas (εισηγητη ́), L 209, σ. 25), το ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed, γραμματε ́ας: τους S. von Bahr, προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward (εισηγητη ́)
 R. Grass, εξε ́δωσε στις 30 Μαι ̈́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο και C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 διατακτικο ́: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 16 Μαι ̈́ου 2002 αο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εντο ́ς της ταχθει ́σας 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ ντας σε ισχυ ́ το ́αρθρο 12,
 προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και πρω ́ το εδα ́φιο, του νο ́μου 81, Legge-quadro per la professione
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α di maestro di sci e ulteriori disposizioni in materia di
 96/48/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ ordinamento della professione di guida alpina (νο ́μου πλαισι ́ου
 με τη διαλειτουργικο ́τητα του διευρωπαϊκου ́ σιδηροδρομι- για το επα ́γγελμα εκπαιδευτη ́ σκι και συμπληρωματικε ́ς
 κου ́ συστη ́ματος μεγα ́λης ταχυ ́τητας, παρε


text:
́βη τις υποχρεω ́- διατα ́ξεις αφορω ́ σες τη ρυ ́θμιση του επαγγε ́λματος του
 σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́. οδηγου ́ ορεινω ́ ν διαδρομω ́ ν), της 8ης Μαρτι ́ου 1991, το
 οποι ́ο εξαρτα ́ απο ́ τον ́ορο της αμοιβαιο ́τητας την αναγνω ́-
 2) Καταδικα ́ζει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας ριση του διπλω ́ ματος του εκπαιδευτη ́ σκι, παρε ́βη τις υποχ-
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α 92/51/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου 1992, σχετικα ́ με ́ενα δευ ́τερο
 γενικο ́ συ ́στημα αναγνωρι ́σεως της επαγγελματικη ́ς εκπαι-
 (1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 δευ ́σεως, η οποι ́α συμπληρω ́ νει την οδηγι ́α 89/48/ΕΟΚ.
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) JO C 150 της 19.5.2001.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 της 16ης Μαι ̈́ου 2002 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-142/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- (τρι ́το τμη ́μα)
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 της 30η ́ς Μαι ̈́ου 2002
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 92/51/ΕΟΚ —
 Συ ́στημα αναγνωρι ́σεως της επαγγελματικη ́ς εκπαιδευ ́- στην υπο ́θεση C-323/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 σεως — Εκπαιδευτη ́ς σκι») τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (2002/C 169/18) («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 98/101/ΕΚ —
 Ηλεκτρικε ́ς στη ́λες και συσσωρευτε ́ς που περιε ́χουν
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) ορισμε ́νες επικι ́νδυνες ουσι ́ες»)
 («Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (2002/C 169/19)
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση C-142/01, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (εκπρο ́σωποι: Μ. Πατακια ́ και Α. Aresu) κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρα- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 τι ́ας (εκπρο ́σωπος: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον G. Aiello,
 avvocato dello Stato) με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η
 Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ το α ́ρθρο 12, πρω ́το Στην υπο ́θεση C-323/01, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 εδα ́φιο, του νο ́μου 81, Legge-quadro per la professione di (εκπρο ́σωποι: R. Wainwright και R. Amorosi) κατα ́ Ιταλικη ́ς
 maestro di sci e ulteriori disposizioni in materia di ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωπος: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/20
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-24/08)
 (2008/C 79/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Afonso και H. Kraemer)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/48/ΕK (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, και, πάντως, μη κοινοποιώντας τες στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληξε στις 29 Απριλίου 2004.
 (1) ΕΕ 2004 L 157, σ. 45.


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 14ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-210/03 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]: The Queen, αιτήσει των: Swedish Match AB, Swedish Match UK Ltd, κατά Secretary of State for Health 1
 (Οδηγία 2001/37/ΕΚ - Παραγωγή, παρουσίαση και πώληση των προϊόντων καπνού - Άρθρο 8 - Απαγόρευση της κυκλοφορίας στην αγορά προϊόντων καπνού που λαμβάνονται από το στόμα - Κύρος - Ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ έως 30 ΕΚ - Συμβατό της προβλέπουσας την ίδια απαγόρευση εθνικής ρυθμίσεως με το κοινοτικό δίκαιο)
 (2005/C 45/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-210/03 (1), με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) με απόφαση της 17ης Απριλίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 15 Μαΐου 2003, στο πλαίσιο της δίκης The Queen, αιτήσει των: Swedish Match AB, Swedish Match UK Ltd, κατά Secretary of State for Health, το Δικαστήριο (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans και K. Lenaerts, προέδρους τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, N. Colneric, S. von Bahr, και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, και, στη συνέχεια, M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Από την εξέταση του δευτέρου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου 8 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραγωγή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού.
 2)
 Όταν ένα εθνικό μέτρο απαγορεύει την εμπορία των προϊόντων καπνού που λαμβάνονται από το στόμα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 της οδηγίας 2001/37, δεν χρειάζεται πλέον να εξεταστεί χωριστά κατά πόσον το εθνικό αυτό μέτρο είναι σύμφωνο προς τα άρθρα 28 ΕΚ και 29 ΕΚ.
 (1) EE C 171 της 19.07.2003


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/27
 Αγωγη ́ του Paul Jestädt κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ- Προσφυγη ́ της Henkel KGaA κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́-
 κη ́ς 'Ενωσης και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των σεως στο Πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα,
 που ασκη ́θηκε στις 24 Νοεμβρι ́ου 1999 σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις 26 Νοεμβρι ́ου
 1999
 (Υπο ́θεση Τ-332/99)
 (Υπο ́θεση Τ-335/99)
 (2000/C 63/53)
 (2000/C 63/54)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Ο Paul Jestädt, κα ́τοικος Großenlüder (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τον Rainer Seimetz, δικηγο ́ρο Wächtersbach (Ο∆Γ), με το ́πο Η Henkel KGaA, Ντισελντο ́ρφ (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του François δικηγο ́ρους Holger Friedrich Wissel και Dr Christian Osterrieth,
 Jacques, 51, Rue Albert Ier, α ́σκησε στις 24 Νοεμβρι ́ου 1999 δικηγορικο ́ γραφει ́ο Pünder, Volhard, Weber & Axter, Ντισελ-
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ ντο ́ρφ (Ο∆Γ), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης και της Επιτροπη ́ς γραφει ́ο του δικηγο ́ρου Aloyse May, 31, Grand Rue, α ́σκησε στις
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. 26 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο
 Ο ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 υποδει ́γματα).
 α) να υποχρεωθου ́ν οι εναγο ́μενοι να του καταβα ́λουν εντο ́κως
 67 522,36 γερμανικα ́ μα ́ρκα (DEM) απο ́ 1.7.1985, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 β) να καταδικα ́σει τους εναγο ́μενους στα δικαστικα ́ ́εξοδα. 1. να ακυρω ́σει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο Πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 Αγορα ́ς, της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, στο πλαι ́σιο της διαδι-
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα κασι ́ας προσφυγη ́ς R 70/1999-3 σχετικα ́ με την αι ́τηση
 κοινοτικου ́ ση ́ματος 716381·
 Ο ενα ́γων ει ́ναι γαλακτοπαραγωγο ́ς στη Γερμανι ́α. Προβα ́λλει 2. να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο Εναρμο ́νισης στο Πλαι ́σιο της
 αξι ́ωση αποζημιω ́σεως για αναλυτικω ́ς καθοριζο ́μενα ποσα ́ τα Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 οποι ́α παρανο ́μως του παρακρατη ́θηκαν για το χρονικο ́ δια ́στημα
 απο ́ 1ης Ιουλι ́ου 1985 ́εως 1ης Μαρτι ́ου 1993. Ο ενα ́γων στηρι ́ζει
 το αι ́τημα αυτο ́ στο ο ́τι, κατα ́ τη λη ́ξη της περιο ́δου μη εμπορι ́ας
 για τις απο ́ τον ́διο
 ι μισθωμε ́νες εκτα


text:
́σεις, λο ́γω του ο ́τι παρανο ́μως Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 δεν ελη ́φθηκαν υπο ́ψη οι αποκαλου ́μενοι SLOM-III-γεωργοι ́ στον
 κοινοτικο ́ κανονισμο ́ για τις εγγυημε ́νες ποσο ́τητες γα ́λακτος, Το σχετικο ́ ση ́μα: τρισδια ́στατο ση ́μα, χρησιμοποιου-
 παρακωλυ ́θηκε στην παραγωγη ́ γα ́λακτος. Στο πλαι ́σιο εφαρμογη ́ς με ́νου του α ́σπρου και κο ́κκινου
 της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των χρω ́ματος — Αριθμο ́ς αιτη ́σεως
 στις υποθε ́σεις Τ-195/94 και Τ-202/94 υποβλη ́θηκε στον ενα ́- 716381
 γοντα προ ́ταση αποζημιω ́σεως για το χρονικο ́ δια ́στημα απο ́
 9.2.1993. Η Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ απε ́ρριψε τις πε ́ραν του ́του Προϊο ́ν η ́ παροχη ́ υπηρε- Κατηγορι ́α 3, Απορρυπαντικα ́ για
 βαι ́νουσες απαιτη ́σεις παραπε ́μποντας στην περι ́ παραγραφη ́ς σι ́ας: ρου ́χα και πια ́τα με τη μορφη ́
 δια ́ταξη του α ́ρθρου 43 του Οργανισμου ́ ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ δισκι ́ων
 ∆ικαστηρι ́ου.
 Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 Με την παρου ́σα αγωγη ́ ο ενα ́γων βα ́λλει κατα ́ του καθορισμου ́ ενω ́πιον του τμη ́ματος ρη ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 του χρο ́νου ενα ́ρξεως της περιο ́δου αποζημιω ́σεως. Υποστηρι ́ζει προσφυγω ́ν:
 ο ́τι δεν μπορου ́σε να προβα ́λει τις απαιτη ́σεις του σε προγενε ́στερο
 χρονικο ́ σημει ́ο, διο ́τι η προβολη ́ ενο ́ς τε ́τοιου αιτη ́ματος δεν θα Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́-
 ει ́χε πιθανο ́τητα επιτυχι ́ας. Μο ́νο μετα ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο-
 του Verwaltungsgericht Kassel, η οποι ́α εκδο ́θηκε κατο ́πιν νισμου ́ ΕΚ 40/94
 προσφυγη ́ς του, μπορου ́σε ο ενα ́γων να θεωρει ́ ο ́τι θα του
 χορηγου ́νταν οι SLOM-III-ποσο ́τητες αναφορα ́ς. Σε συνα ́ρτηση με — Κατα ́χρηση εξουσι ́ας
 την απο ́φαση αυτη ́ ο ενα ́γων προε ́βαλε αμελλητι ́ τις απαιτη ́σεις — Παραβι ́αση δικονομικου ́ δι-
 του. Κατα ́ συνε ́πεια, η προηγουμε ́νως ως α ́σκοπη μη χωρη ́σασα και ́ου
 προβολη ́ απαιτη ́σεων δεν μπορει ́ να του αντιταχθει ́.


text:
1.5.1999 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ C 121/3
 Î·Ù’ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 177 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÌÂ ÙËÓ ÔÔÈã· ·ãÚıÚÔ ̆ 177 ÙË ̃ TM ̆ÓıËãÎË ̃ ∂∫, ÌÂ ÙËÓ ÔÔÈã· ̇ËÙËãıËÎÂ, ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ
 ̇ËÙËãıËÎÂ, ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ ÙË ̃ ‰È·ÊÔÚ·ã ̃ Ô ̆ ÂÎÎÚÂÌÂÈã ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ÙË ̃ ‰È·ÊÔÚ·ã ̃ Ô ̆ ÂÎÎÚÂÌÂÈã ÂÓã̂ ÈÔÓ ÙÔ ̆ ·ÈÙÔã̆ ÓÙÔ ̃ ‰ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆
 ÂıÓÈÎÔã̆ ‰ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÌÂÙ·Íã̆ ÙÔ ̆ José Ferreiro Alvite, ·ÊÂÓÔã ̃ Î·È ÌÂÙ·Íã̆ Card Protection Plan Ltd (CPP) Î·È Commissioners of Customs
 ÙÔ ̆ Instituto Nacional de Empleo (Inem) Î·È ÙÔ ̆ Instituto Nacional de & Excise, Ë ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ˆ ̃ ÚÔ ̃ ÙËÓ ÂÚÌËÓÂÈã·
 la Seguridad Social (INSS), ·ÊÂÙÂãÚÔ ̆, Ë ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 2, ·Ú·ãÁÚ·ÊÔ ̃ 1, Î·È ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 13 ÛËÌÂÈãÔ μ ÛÙÔÈ ̄ÂÈãÔ
 ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃ ˆ ̃ ÚÔ ̃ ÙËÓ ÂÚÌËÓÂÈã· ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 51 ÙË ̃ Û ̆ÓıËãÎË ̃ ·) ÙË ̃ ÂãÎÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ 77/388/∂√∫ ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 17Ë ̃ a·ÈáÔ ̆
 ∂∫ Î·È ÙÔ ̆ ·ãÚıÚÔ ̆ 67 ÙÔ ̆ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã̆ (∂√∫) ·ÚÈı. 1408/71 1977, ÂÚÈã ÂÓ·ÚÌÔÓÈãÛÂˆ ̃ ÙˆÓ ÓÔÌÔıÂÛÈã̂ Ó ÙˆÓ ÎÚ·Ùã̂ Ó ÌÂÏã̂ Ó, ÙˆÓ
 ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 14Ë ̃ πÔ ̆ÓÈãÔ ̆ 1971, ÂÚÈã ÂÊ·ÚÌÔÁËã ̃ ÙˆÓ Û ̄ÂÙÈÎã̂ Ó ÌÂ ÙÔ ̆ ̃ ÊÔãÚÔ ̆ ̃ Îã̆ ÎÏÔ ̆ ÂÚÁ·ÛÈã̂ Ó — ∫ÔÈÓÔã Ûã̆ ÛÙËÌ·
 Û ̆ÛÙËÌ·ãÙˆÓ ÎÔÈÓˆÓÈÎËã ̃ ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃ ÛÙÔ ̆ ̃ ÌÈÛıˆÙÔã̆ ̃, ÛÙÔ ̆ ̃ ÌË ÊÔãÚÔ ̆ ÚÔÛÙÈıÂÌÂãÓË ̃ ·ÍÈã· ̃: ÔÌÔÈÔãÌÔÚÊË ÊÔÚÔÏÔÁÈÎËã ‚·ãÛË (EE L
 ÌÈÛıˆÙÔã̆ ̃, Î·È ÛÙ· ÌÂãÏË ÙˆÓ ÔÈÎÔÁÂÓÂÈã̂ Ó ÙÔ ̆ ̃ Ô ̆ ‰È·ÎÈÓÔã̆ ÓÙ·È 145 ÙË ̃ 13.6.1977, Û. 1), ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ (ÂãÎÙÔ ÙÌËãÌ·), Û ̆ÁÎÂÈãÌÂÓÔ
 ÂÓÙÔã ̃ ÙË ̃ ∫ÔÈÓÔãÙËÙ· ̃, Ôãˆ ̃ ÙÚÔÔÔÈËãıËÎÂ Î·È ÂÓËÌÂÚã̂ ıËÎÂ ÌÂ ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ P. J. G. Kapteyn, ÚÔãÂ‰ÚÔ ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃, G. Hirsch, (ÂÈÛËÁËÙËã),
 ÙÔÓ Î·ÓÔÓÈÛÌÔã (∂∫) ·ÚÈı. 118/97 (∂∂ L 28 ÙË ̃ 30.1.1997, Û. 1), ÙÔ G. F. Mancini, H. Ragnemalm Î·È R. Schintgen, ‰ÈÎ·ÛÙÂã ̃, ÁÂÓÈÎÔã ̃
 ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ (ÂãÌÙÔ ÙÌËãÌ·), Û ̆ÁÎÂÈãÌÂÓÔ ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ J. C. Moitinho ÂÈÛ·ÁÁÂÏÂã· ̃: N. Fennelly, ÁÚ·ÌÌ·ÙÂã· ̃: H. A. Rühl, Îã̆ ÚÈÔ ̃ ̆·ãÏÏË-
 de Almeida, ÚÔÂ‰ÚÂã̆ ÔÓÙ· ÙÔ ̆ ÙÌËãÌ·ÙÔ ̃, C. Gulmann, D. A. O. ÏÔ ̃ ‰ÈÔÈÎËãÛÂˆ ̃, ÂÍÂã‰ˆÛÂ ÛÙÈ ̃ 25 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ·ÔãÊ·ÛË ÌÂ
 Edward (ÂÈÛËÁËÙËã), L. Sevón Î·È M. Wathelet, ‰ÈÎ·ÛÙÂã ̃, ÁÂÓÈÎÔã ̃ ÙÔ ·ÎÔãÏÔ ̆ıÔ ‰È·Ù·ÎÙÈÎÔã:
 ÂÈÛ·ÁÁÂÏÂã· ̃: S. Alber, ÁÚ·ÌÌ·ÙÂã· ̃: L. Hewlett, ̆·ãÏÏËÏÔ ̃ ‰ÈÔÈ-
 ÎËãÛÂˆ ̃, ÂÍÂã‰ˆÛÂ ÛÙÈ ̃ 25 oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ·ÔãÊ·ÛË ÌÂ ÙÔ ·ÎÔã-
 ÏÔ ̆ıÔ ‰È·Ù·ÎÙÈÎÔã:
 ∏ ÂÚÈãÔ‰Ô ̃ ·ÔÚÈã· ̃, ÙËÓ ÔÔÈã· Ô ÂÓ‰È·ÊÂÚÔãÌÂÓÔ ̃ ÔÊÂÈãÏÂÈ Ó· Âã ̄ÂÈ 1. ∆Ô ·ãÚıÚÔ 13 ÛËÌÂÈãÔ μ ÛÙÔÈ ̄ÂÈãÔ ·) ÙË ̃ ÂãÎÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃
 ‰È·Óã̆ ÛÂÈ ÁÈ· Ó· ÌÔÚÂÈã Ó· Ï·ã‚ÂÈ ÂÈã‰ÔÌ· ·ÓÂÚÁÈã· ̃ Ôãˆ ̃ · ̆ÙÔã 77/388/∂√∫ ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆,


text:
ÙË ̃ 17Ë ̃ a·ÈáÔ ̆ 1977, ÂÚÈã ÂÓ·Ú-
 Ô ̆ ıÂÛÈã ̇ÂÙ·È ·Ôã ÙÔÓ ÁÂÓÈÎÔã ÈÛ·ÓÈÎÔã ÓÔãÌÔ ÂÚÈã ÎÔÈÓˆÓÈÎËã ̃ ÌÔÓÈãÛÂˆ ̃ ÙˆÓ ÓÔÌÔıÂÛÈã̂ Ó ÙˆÓ ÎÚ·Ùã̂ Ó ÌÂÏã̂ Ó, ÙˆÓ Û ̄ÂÙÈÎã̂ Ó
 ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃, Ôãˆ ̃ Îˆ‰ÈÎÔÔÈËãıËÎÂ ÌÂ ÙÔ ‚·ÛÈÏÈÎÔã ÓÔÌÔıÂÙÈÎÔã ÌÂ ÙÔ ̆ ̃ ÊÔãÚÔ ̆ ̃ Îã̆ ÎÏÔ ̆ ÂÚÁ·ÛÈã̂ Ó — ∫ÔÈÓÔã Ûã̆ ÛÙËÌ· ÊÔãÚÔ ̆
 ‰È·ãÙ·ÁÌ· 1/94, ÙË ̃ 20Ëã ̃ πÔ ̆ÓÈãÔ ̆ 1994, ÁÈ· ÙÔ ̆ ̃ ·ãÓˆ ÙˆÓ 52 ÂÙã̂ Ó ÚÔÛÙÈıÂÌÂãÓË ̃ ·ÍÈã· ̃: ÔÌÔÈÔãÌÔÚÊË ÊÔÚÔÏÔÁÈÎËã ‚·ãÛË, Âã ̄ÂÈ ÙËÓ
 ·ÓÂãÚÁÔ ̆ ̃, Î·ıÔÚÈã ̇ÂÙ·È ÌÔãÓÔÓ ·Ôã ÙË ÓÔÌÔıÂÛÈã· · ̆ÙÔã̆ ÙÔ ̆ ÎÚ·ãÙÔ ̆ ̃ ÂãÓÓÔÈ· ÔãÙÈ ̆ÔÎÂÈãÌÂÓÔ ̃ ÛÙÔ ÊÔãÚÔ Ô ÔÔÈãÔ ̃ ‰ÂÓ Âã ̄ÂÈ ÙËÓ È‰ÈÔãÙËÙ·
 ÌÂãÏÔ ̆ ̃, ̆Ôã ÙËÓ ÚÔå̆ÔãıÂÛË ÔãÙÈ Ë ÂÓ ÏÔãÁˆ ÂÚÈãÔ‰Ô ̃ ıÂˆÚÂÈãÙ·È ÙÔ ̆ ·ÛÊ·ÏÈÛÙËã Î·È Ô ÔÔÈãÔ ̃, ÛÙÔ Ï·ÈãÛÈÔ Û ̆Ì‚·ãÛÂˆ ̃ Û ̆ÏÏÔ-
 ÂÈãÛË ̃ Û ̆ÌÏËÚˆıÂÈãÛ· ÌÂ ÙËÓ Î·Ù·‚ÔÏËã ÂÈÛÊÔÚã̂ Ó, ÂÍ ÔÏÔÎÏËãÚÔ ̆ ÁÈÎËã ̃ ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃, ÛÙËÓ ÔÔÈã· ÂÈãÓ·È Ô ·ÓÙÈÛ ̆Ì‚·ÏÏÔãÌÂÓÔ ̃,
 Ëã ÂÓ ÌÂãÚÂÈ, ÛÙ· Û ̆ÛÙËãÌ·Ù· ÎÔÈÓˆÓÈÎËã ̃ ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃ ÂÓÔã ̃ Ëã ÂÚÈÛÛÔ- ·ÚÂã ̄ÂÈ ÛÙÔ ̆ ̃ ÂÏ·ãÙÂ ̃ ÙÔ ̆, ÔÈ ÔÔÈãÔÈ ÂÈãÓ·È ÔÈ ·ÛÊ·ÏÈÛÌÂãÓÔÈ,
 ÙÂãÚˆÓ ·ãÏÏˆÓ ÎÚ·Ùã̂ Ó ÌÂÏã̂ Ó. ·ÛÊ·ÏÈÛÙÈÎËã Î·ãÏ ̆„Ë ̄ÚËÛÈÌÔÔÈã̂ ÓÙ· ̃ ÙÈ ̃ ̆ËÚÂÛÈãÂ ̃ ·ÛÊ·-
 ÏÈÛÙËã Ô ̆ ·Ó·Ï·Ì‚·ãÓÂÈ ÙÔÓ Î·Ï ̆ÙÔãÌÂÓÔ ÎÈãÓ‰ ̆ÓÔ, ÂÎÙÂÏÂÈã
 ·ÛÊ·ÏÈÛÙÈÎËã ÂÚÁ·ÛÈã· ̆Ôã ÙËÓ ÂãÓÓÔÈ· ÙË ̃ ‰È·Ù·ãÍÂˆ ̃ · ̆ÙËã ̃. √
 (1) EE C 315 ÙË ̃ 25.11.1995. ÔãÚÔ ̃ ·ÛÊ·ÏÈÛÙÈÎÂã ̃ Ô ̆ ̆·ãÚ ̄ÂÈ ÛÙË ‰È·ãÙ·ÍË · ̆ÙËã ÂÎÙÂÈãÓÂÙ·È
 ÛÙÈ ̃ Î·ÙËÁÔÚÈãÂ ̃ ‰Ú·ÛÙËÚÈÔÙËãÙˆÓ ·ÚÔ ̄Ëã ̃ ‚ÔËãıÂÈ· ̃ Ô ̆ ÂÎÙÈã-
 ıÂÓÙ·È ÛÙÔ ·Ú·ãÚÙËÌ· ÙË ̃ Úã̂ ÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃ 73/239/∂√∫ ÙÔ ̆
 TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 24Ë ̃ πÔ ̆ÏÈãÔ ̆ 1973, ÂÚÈã Û ̆ÓÙÔÓÈÛÌÔã̆ ÙˆÓ
 ÓÔÌÔıÂÙÈÎã̂ Ó, Î·ÓÔÓÈÛÙÈÎã̂ Ó Î·È ‰ÈÔÈÎËÙÈÎã̂ Ó ‰È·Ù·ãÍÂˆÓ Ô ̆
 ·ÊÔÚÔã̆ Ó ÙËÓ ·Ó·ãÏË„Ë ‰Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙ· ̃ ÚˆÙ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃, ÂÎÙÔã ̃
 ÙË ̃ ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃ ̇ˆËã ̃, Î·È ÙËÓ ·ãÛÎËÛË · ̆ÙËã ̃, Ôãˆ ̃ ÙÚÔÔÔÈËã-
 ∞¶√o∞TM∏ ∆√À ¢π∫∞TM∆∏ƒπ√À ıËÎÂ ·Ôã ÙËÓ Ô‰ËÁÈã· 84/641/∂√∫ ÙÔ ̆ TM ̆Ì‚Ô ̆ÏÈãÔ ̆, ÙË ̃ 10Ë ̃
 ¢ÂÎÂÌ‚ÚÈãÔ ̆ 1984.
 (ÂãÎÙÔ ÙÌËãÌ·)
 2. TMÙÔ ·ÈÙÔã̆ Ó ‰ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ ·ÔãÎÂÈÙ·È Ó· Î·ıÔÚÈãÛÂÈ, ̆Ôã ÙÔ ÚÈãÛÌ·
 ÙË ̃ 25Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999 ÙˆÓ ÂÚÌËÓÂ ̆ÙÈÎã̂ Ó ÛÙÔÈ ̄ÂÈãˆÓ Ô ̆ ÚÔÂÎÙÂãıËÎ·Ó, ·Ó ÂÚÁ·ÛÈãÂ ̃
 Ôãˆ ̃ ÔÈ ÂÈãÌ· ̄Â ̃ ÛÙËÓ ̆ÔãıÂÛË ÙË ̃ Îã̆ ÚÈ· ̃ ‰ÈãÎË ̃ ÚÂãÂÈ Ó·
 ÛÙËÓ ̆ÔãıÂÛË C-349/96: (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ House of Lords ÁÈ· ÙËÓ ıÂˆÚËıÔã̆ Ó ·Ôã ÏÂ ̆Ú·ã ̃ ÙÔ ̆ ÊÔãÚÔ ̆ ÚÔÛÙÈıÂÌÂãÓË ̃ ·ÍÈã· ̃ ˆ ̃
 ÂÚÈÏ·Ì‚·ãÓÔ ̆ÛÂ ̃ ‰ã̆ Ô · ̆ÙÔÙÂÏÂÈã ̃ ·ÚÔ ̄Âã ̃, ‰ËÏ·‰Ëã ÌÈã· ··Ï-
 ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Card Protection Plan Ltd
 Ï·ÛÛÔãÌÂÓË ·ÚÔ ̄Ëã ̆ËÚÂÛÈã· ̃ ·ÛÊ·ÏÈãÛÂˆ ̃ Î·È ÌÈã· ÊÔÚÔÏÔ-
 (CPP) Î·Ù·ã Commissioners of Customs & Excise(1)
 ÁËÙÂã· ·ÚÔ ̄Ëã ̆ËÚÂÛÈã· ̃ Î·Ù· ̄ˆÚÈãÛÂˆ ̃ Î·ãÚÙ· ̃, Ëã ·Ó Ë ÌÈã·
 ·Ôã ÙÈ ̃ ‰ã̆ Ô · ̆ÙÂã ̃ ·ÚÔ ̄Âã ̃ ÂÈãÓ·È


text:
Ë Îã̆ ÚÈ· ·ÚÔ ̄Ëã, ÙË ̃ ÔÔÈã· ̃
 (ã∂ÎÙË Ô‰ËÁÈã· ÂÚÈã o¶∞ — TMã̆ÓÔÏÔ ·ÚÂ ̄ÔÌÂãÓˆÓ ̆ËÚÂÛÈã̂ Ó — Ë ·ãÏÏË ÂÈãÓ·È ·ÚÂÔãÌÂÓË, Î·È ÂÔÌÂãÓˆ ̃ Ë ‰Âã̆ ÙÂÚË ̆ÔãÎÂÈÙ·È
 ∂ÓÈ·Èã· ·ÚÔ ̄Ëã ̆ËÚÂÛÈã̂ Ó — ã∂ÓÓÔÈ· — ∞·ÏÏ·ÁÂã ̃ — ∞ÛÊ·ÏÈÛÙÈ- ÛÙËÓ Èã‰È· ÊÔÚÔÏÔÁÈÎËã ÌÂÙ· ̄ÂÈãÚÈÛË ÌÂ ÙËÓ Îã̆ ÚÈ· ·ÚÔ ̄Ëã.
 ÎÂã ̃ ÂÚÁ·ÛÈãÂ ̃ — ¢Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙÂ ̃ ·ÚÔ ̄Ëã ̃ ‚ÔËãıÂÈ· ̃ — ÀËÚÂÛÈãÂ ̃
 Ô ̆ ·ÚÂã ̄Ô ̆Ó ÔÈ ·ÛÊ·ÏÈÛÙÈÎÔÈã Ú·ãÎÙÔÚÂ ̃ — ¶ÂÚÈÔÚÈÛÌÔã ̃ ÙË ̃
 ··ÏÏ·ÁËã ̃ ÙˆÓ ·ÛÊ·ÏÈÛÙÈÎã̂ Ó ÂÚÁ·ÛÈã̂ Ó ÛÙÈ ̃ ‰ÈÂÓÂÚÁÔã̆ÌÂÓÂ ̃ ·Ôã 3. ∆Ô ·ãÚıÚÔ 13 ÛËÌÂÈãÔ μ ÛÙÔÈ ̄ÂÈãÔ ·) ÙË ̃ ÂãÎÙË ̃ Ô‰ËÁÈã· ̃
 ÂÍÔ ̆ÛÈÔ‰ÔÙËÌÂãÓÔ ̆ ̃ ·ÛÊ·ÏÈÛÙÂã ̃) 77/388/∂√∫ Âã ̄ÂÈ ÙËÓ ÂãÓÓÔÈ· ÔãÙÈ ÂãÓ· ÎÚ·ãÙÔ ̃ ÌÂãÏÔ ̃ ‰ÂÓ ÌÔÚÂÈã
 Ó· ÂÚÈÔÚÈãÛÂÈ ÙËÓ ÂãÎÙ·ÛË ÙË ̃ ··ÏÏ·ÁËã ̃ ÙˆÓ ·ÛÊ·ÏÈÛÙÈÎã̂ Ó
 (1999/C 121/05) ÂÚÁ·ÛÈã̂ Ó ÌÔãÓÔ ÛÙÈ ̃ ̆ËÚÂÛÈãÂ ̃ Ô ̆ ·ÚÂã ̄ÔÓÙ·È ·Ôã ÙÔ ̆ ̃ ·ÛÊ·-
 ÏÈÛÙÂã ̃ ÛÙÔ ̆ ̃ ÔÔÈãÔ ̆ ̃ ÙÔ ÂıÓÈÎÔã ‰ÈãÎ·ÈÔ ÂÈÙÚÂãÂÈ Ó· ·ÛÎÔã̆ Ó
 ‰Ú·ÛÙËÚÈÔãÙËÙ· ·ÛÊ·ÏÈÛÙËã.
 (°Ïã̂ ÛÛ· ‰È·‰ÈÎ·ÛÈã· ̃: Ë ·ÁÁÏÈÎËã)
 (¶ÚÔÛˆÚÈÓËã ÌÂÙ·ãÊÚ·ÛË· Ë ÔÚÈÛÙÈÎËã ÌÂÙ·ãÊÚ·ÛË ı· ‰ËÌÔÛÈÂ ̆ıÂÈã ÛÙË (1) EE C 370 ÙË ̃ 7.12.1996.
 «TM ̆ÏÏÔÁËã ÙË ̃ ¡ÔÌÔÏÔÁÈã· ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆»)
 TMÙËÓ ̆ÔãıÂÛË C-349/96, ÌÂ ·ÓÙÈÎÂÈãÌÂÓÔ ·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ House of Lords
 (∏ÓˆÌÂãÓÔ μ·ÛÈãÏÂÈÔ) ÚÔ ̃ ÙÔ ¢ÈÎ·ÛÙËãÚÈÔ, Î·Ù’ÂÊ·ÚÌÔÁËã ÙÔ ̆


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαρτίου 2010 [αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Helmut Müller GmbH κατά Bundesanstalt für Immobilienaufgaben
 (Υπόθεση C-451/08) (1)
 (Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων δημοσίων έργων - Συμβάσεις δημοσίων έργων - Έννοια - Πώληση από δημόσιο φορέα ακινήτου στο οποίο ο αγοραστής πρόκειται να εκτελέσει εργασίες - Έργο ανταποκρινόμενο σε σκοπούς πολεοδομικής ανάπτυξης που έχει θέσει οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης)
 2010/C 134/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Helmut Müller GmbH
 κατά
 Bundesanstalt für Immobilienaufgaben
 Παρισταμένων των: Gut Spascher Sand Immobilien GmbH, Δήμος του Wildeshausen
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β' και παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Έννοια των όρων «δημόσια σύμβαση έργου» και «σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων» — Υποχρέωση διεξαγωγής δημόσιου διαγωνισμού με αντικείμενο την πώληση ακινήτου από τρίτο, δεδομένου ότι ο αγοραστής πρόκειται να εκτελέσει σε μεταγενέστερο χρόνο εργασίες επί του ακινήτου οι οποίες ανταποκρίνονται σε σκοπούς πολεοδομικής ανάπτυξης που έχει θέσει οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης και το πρόγραμμα των οποίων έχει ήδη εγκρίνει ο οργανισμός αυτός προ της συνάψεως της συμβάσεως πωλήσεως
 Διατακτικό
 1)
 Η έννοια «δημόσιες συμβάσεις έργων» κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, δεν επιβάλλει το έργο που αποτελεί αντικείμενο της σύμβασης να εκτελείται ως υλικό και ενσώματο αγαθό που αποκτάται από την αναθέτουσα αρχή, εφόσον το έργο αυτό εκτελείται προς άμεσο οικονομικό όφελος της αρχής αυτής. Η άσκηση από την εν λόγω αρχή ρυθμιστικών αρμοδιοτήτων σε ζητήματα πολεοδομίας δεν αρκεί για την πλήρωση της τελευταίας αυτής προϋποθέσεως
 2)
 Για τη στοιχειοθέτηση της έννοιας «δημόσιες συμβάσεις έργων» κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18, ο εργολήπτης πρέπει να υπέχει την άμεση ή έμμεση υποχρέωση εκτέλεσης του έργου που αποτελεί αντικείμενο της σύμβασης και η εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής να είναι δικαστικώς επιδιώξιμη, τηρουμένων των προϋποθέσεων του εθνικού δικαίου.
 3)
 Οι «επακριβώς οριζόμενες από την αναθέτουσα αρχή ανάγκες», υπό την έννοια της τρίτης περιπτώσεως του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18, δεν μπορούν να συνίστανται μόνο στην εξέταση από τη δημόσια αρχή ορισμένων πολεοδομικών σχεδίων που της έχουν υποβληθεί ή στην έκδοση πράξεως δυνάμει των ρυθμιστικών της αρμοδιοτήτων σε ζητήματα πολεοδομίας.
 4)
 Υπό συνθήκες όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, αποκλείεται σύναψη σύμβασης παραχώρησης δημόσιου έργου υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18.
 5)
 Υπό συνθήκες όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, οι διατάξεις της οδηγίας 2004/18 δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση που δημόσια αρχή πωλεί ακίνητο σε επιχείρηση μολονότι μια άλλη δημόσια αρχή προτίθεται να συνάψει δημόσια σύμβαση έργου που αφορά το ακίνητο


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/42
 Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2010 — Boyle κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-461/10)
 ()
 2010/C 328/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Cathal Boyle (Killybegs, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: A. Collins SC, N. Travers, Barrister και D. Barry, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε στην Ιρλανδία με το έγγραφο C(2010) 4751 της 13ης Ιουλίου 2010 και στον προσφεύγοντα στις 16 Ιουλίου 2010, απορρίπτει την αίτηση αυξήσεως της χωρητικότητας σχετικά με τη νέα πελαγική τράτα που θα αντικαταστήσει το MFV Marie Dawn και εκδόθηκε προς αντικατάσταση, ως προς την αίτηση αυτή, της αποφάσεως 2003/245 της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση των στόχων των ΠΠΠ IV, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των 12 μέτρων (ΕΕ 2003 L 90, σ. 48), η οποία ακυρώθηκε ως προς τον προσφεύγοντα με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουνίου 2006, T-218/03 έως T-240/03, Boyle κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. II-1699, και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή του, ο προσφεύγων ζητεί, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε στην Ιρλανδία με το έγγραφο C(2010) 4751 της 13ης Ιουλίου 2010, απορρίπτει την αίτηση αυξήσεως της χωρητικότητας σχετικά με νέο αλιευτικό σκάφος, το MFV Marie Dawn, και εκδόθηκε προς αντικατάσταση, ως προς την αίτηση αυτή, της αποφάσεως 2003/245 της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση των στόχων των ΠΠΠ IV, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των 12 μέτρων (ΕΕ 2003 L 90, σ. 48), η οποία ακυρώθηκε ως προς τον προσφεύγοντα με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουνίου 2006, T-218/03 έως T-240/03, Boyle κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. II-1699.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τους εξής λόγους:
 Πρώτον, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νομικής βάσεως. Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως 97/413/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1997, σχετικά με τους στόχους και τους λεπτομερείς κανόνες για την αναδιάρθρωση, για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1997 έως 31 Δεκεμβρίου 2001, του τομέα της κοινοτικής αλιείας με σκοπό την επίτευξη μιας διαρκούς ισορροπίας μεταξύ των πόρων και της εκμετάλλευσής τους (ΕΚ 1997 L 175, σ. 27), εξακολουθεί να αποτελεί την ορθή νομική βάση για την προσβαλλόμενη απόφαση και, ως εκ τούτου, δεν υφίστατο νομική βάση ώστε η Επιτροπή να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ως απόφαση ad hoc.
 Δεύτερον, η Επιτροπή παρέβη ουσιώδη τύπο της διαδικασίας. Ο προσφεύγων προβάλλει ότι, κατά την απόφαση 97/413/ΕΚ του Συμβουλίου, η προσβαλλόμενη απόφαση θα έπρεπε να εκδοθεί


text:
με τη διαδικασία της Επιτροπής Διαχειρίσεως και ότι η εκ μέρους της Επιτροπής έκδοση αποφάσεως ad hoc συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου.
 Τρίτον, η εκ μέρους της Επιτροπής εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, της 97/413/ΕΚ συνιστά υπέρβαση εξουσίας, διότι η Επιτροπή στηρίχθηκε σε μη πρόσφορα κριτήρια και δεν έλαβε υπόψη της τον ορισμό του όρου «αλιευτική προσπάθεια» σύμφωνα με την απόφαση 97/413/ΕΚ και την κοινοτική αλιευτική νομοθεσία που ίσχυε τον Δεκέμβριο του 2001, όταν ο προσφεύγων υπέβαλε την αίτηση περί αυξήσεως της χωρητικότητας.
 Επιπλέον, η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει πολλαπλώς πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την εξέταση της αιτήσεως του προσφεύγοντος περί αυξήσεως της χωρητικότητας. Ειδικότερα, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επιτροπής να απορρίψει την αίτησή του λόγω αυξήσεως της χωρητικότητας κάτω από το κύριο κατάστρωμα του νέου σκάφους σε σχέση με το Marie Dawn, είναι προδήλως εσφαλμένη καθώς λαμβάνεται ως δεδομένο ότι θα αυξηθεί η «αλιευτική προσπάθεια» του νέου σκάφους σε σχέση με το Marie Dawn.
 Τέλος, η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμα του προσφεύγοντος για ίση μεταχείριση. Η απόρριψη της αιτήσεως, λόγω αυξήσεως της χωρητικότητας κάτω από το κύριο κατάστρωμα του νέου σκάφους του προσφεύγοντος, συνιστά προδήλως διαφορετική μεταχείριση, που ισοδυναμεί με δυσμενή διάκριση σε βάρος του, συγκρινόμενη με τον εντελώς διαφορετικό τρόπο με τον οποίον εξετάστηκαν ορισμένες από τις αιτήσεις περί αυξήσεως της χωρητικότητας που έγιναν δεκτές με την απόφαση 2003/245, καθώς και σε σχέση με μία από τις αιτήσεις που αρχικώς απορρίφθηκαν με την απόφαση αυτή, αλλά εν συνεχεία έγιναν δεκτές με την απόφαση της Επιτροπής που κοινοποιήθηκε με το έγγραφο C(2010) 4765 της 13ης Ιουλίου 2010.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2011 — Arkema France κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-189/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ίση μεταχείριση - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Πρόστιμα - Ανακοίνωση περί της συνεργασίας)
 2011/C 269/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Arkema France SA (Colombes, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Winckler, S. Sorinas Jimeno και P. Geffriaud, στη συνέχεια S. Sorinas Jimeno και E. Jégou, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Arbault και O. Beynet, στη συνέχεια V. Bottka, P. J. Van Nuffel και B. Gencarelli)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, και, επικουρικώς, αίτημα περί ακυρώσεως ή μειώσεως του ύψους του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Arkema France SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/60
 Προσφυγή της Intel κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2008
 (Υπόθεση T-457/08)
 (2008/C 301/99)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Intel (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: N. Green QC και K. Bacon, barrister)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει τις αποφάσεις·
 —
 Να παρατείνει την προθεσμία για την υποβολή της απαντήσεως της Intel στη συμπληρωματική ανακοίνωση αιτιάσεων (ΣΑΑ) για 30 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία η Intel θα έχει πρόσβαση στα κρίσιμα έγγραφα του καταγγέλλοντος·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση, κατ' εφαρμογή του άρθρου 230 EΚ, της αποφάσεως που εξέδωσε ο σύμβουλος ακροάσεων στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, κατ' εφαρμογή του άρθρου 10 της αποφάσεως 2001/462/EΚ (1) της Επιτροπής, στην υπόθεση COMP/C-3/37.990 — Intel, η οποία αφορά διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 82 EΚ, καθώς και την ακύρωση της αποφάσεως που εξέδωσε ο επίτροπος επί του ανταγωνισμού στις ή περί τις 6 Οκτωβρίου 2008. Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις αφορούν την άρνηση της Επιτροπής να λάβει, συγκεκριμένα από τον καταγγέλλοντα στην υπό κρίση υπόθεση, ορισμένα τεκμηριωμένα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι έχουν άμεση σχέση με τους ισχυρισμούς της Επιτροπής με την ΣΑΑ. Ο σύμβουλος ακροάσεων απέρριψε επίσης το επιχείρημα της Intel ότι δεν μπορεί να απαντήσει αποτελεσματικώς στην ΣΑΑ χωρίς να έχει λάβει τα εν λόγω έγγραφα, και αρνήθηκε να παρατείνει την προθεσμία για την κατάθεση της απαντήσεως της Intel στη ΣΑΑ.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο επιχειρήματα προς στήριξη των αιτημάτων της.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι αποφάσεις ενέχουν νομικά σφάλματα και ισχυρίζεται ότι η ταχθείσα για την απάντησή της στη ΣΑΑ προθεσμία μπορεί να αρχίσει να κινείται μόνον από τη στιγμή που είναι ουσιαστικώς πλήρης ο φάκελος της υποθέσεως· ειδάλλως, η επιχείρηση δεν δύναται να ασκήσει αποτελεσματικώς τα δικαιώματά της άμυνας.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι προδήλως παράνομες καθόσον δίνουν στην Επιτροπή τη δυνατότητα να εξακολουθήσει τη διεξαγωγή έρευνας που δημιουργεί δυσμενείς διακρίσεις και είναι μεροληπτική, και εμποδίζει την προσφεύγουσα να ασκήσει τα δικαιώματά της άμυνας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τούτο συνιστά προσβολή της αρχής της χρηστής διοικήσεως, η οποία απαιτεί ότι η Επιτροπή θα λάβει την απόφασή της βάσει όλων των διαθεσίμων πραγματικών και νομικών πληροφοριακών στοιχείων, τα οποία δύνανται να ασκήσουν επιρροή επί του αποτελέσματος.
 (1) Απόφαση της Επιτροπής, της 23ης Μαΐου 2001, σχετικά με τα καθήκοντα του συμβούλου ακροάσεων σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (ΕΕ L 162, σ. 21).


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/13
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 25 Ιανουαρίου 2006 στην υπόθεση T-33/04, Weißenfels κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου 2006
 (Υπόθεση C-135/06 P)
 (2006/C 108/21)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Roderich Weißenfels [εκπρόσωπος: ο δικηγόρος G. Maximini]
 Έτερος διάδικος: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 1.
 Η αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα), της 25ης Ιανουαρίου 2006, στην υπόθεση T-33/04 (Weißenfels κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) (1), επιδοθείσα στις 31 Ιανουαρίου 2006·
 2.
 ακύρωση της αποφάσεως του καθού της πρωτόδικης δίκης, της 26ης Ιουνίου 2003, περί μειώσεως του διπλασιασθέντος επιδόματος συντηρούμενου τέκνου που εισέπραττε ο προσφεύγων δυνάμει του άρθρου 67, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, ως ειδική ενίσχυση αναπήρων, καταβαλλόμενη, εξάλλου, στον υιό του Frederik·
 3.
 ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως που είχε υποβάλει στις 4 Ιουνίου 2003 ο προσφεύγων της πρωτόδικης δίκης, με την οποία ζητούσε επιστροφή του διπλασιασθέντος επιδόματος συντηρούμενου τέκνου που παρανόμως είχε παρακρατηθεί στο παρελθόν·
 4.
 ακύρωση της αποφάσεως του καθού της πρωτόδικης δίκης, της 28ης Απριλίου 2004, που χαρακτήρισε την ειδική ενίσχυση για αναπήρους, την χορηγούμενη, εξάλλου, στον υιό του Frederik, ως «επίδομα της αυτής φύσεως», κατά την έννοια του άρθρου 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, με το διπλασιασθέν επίδομα συντηρούμενου τέκνου, το χορηγούμενο στον προσφεύγοντα της πρωτόδικης δίκης·
 5.
 να υποχρεώσει το καθού της πρωτόδικης δίκης να αποκαταστήσει την ζημία την οποία υπέστη ο προσφεύγων της πρωτόδικης δίκης (επικουρικώς: μέχρι του ύψους των τόκων με το νόμιμο επιτόκιο), λόγω της παράνομης παρακρατήσεως μέρους αυτών των αμοιβών, συγκεκριμένα του διπλασιασθέντος επιδόματος συντηρούμενου τέκνου·
 6.
 να καταδικάσει το καθού της πρωτόδικης δίκης στα δικαστικά έξοδα των δύο δικών, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων της πρωτόδικης δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε δικονομικά σφάλματα, διότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, δεν εκτίμησε ορθώς τα αιτήματα του αναιρεσείοντος, περιορίζοντας, παρανόμως, τα αιτήματά του. Η διαπίστωση του Πρωτοδικείου ότι αίτημα αποζημιώσεως διατυπώθηκε για πρώτη φορά στο υπόμνημα απαντήσεως, είναι νομικώς πεπλανημένη, δεδομένου ότι το σχετικό αίτημα, το οποίο αρχικώς περιεχόταν στο δικόγραφο της προσφυγής πρέπει, λόγω του περιεχομένου του, να θεωρηθεί ως αίτημα αποζημιώσεως.
 Από τυπικής απόψεως, το Πρωτοδικείο δεν εξέτασε την φύση των εις είδος επιδομάτων –προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως– και από ουσιαστικής απόψεως την αγνόησε. Από τυπικής απόψεως, δεν πρόκειται για «της αυτής φύσεως επίδομα», καθόσον το λουξεμβουργιανό ειδικό επίδομα ουδόλως συνδέεται με την άσκηση μισθωτής δραστηριότητας. Από ουσιαστικής απόψεως, πρέπει να ληφθεί υπόψη η διαφορά σκοπού των δύο επιδομάτων: ενώ μόνο ο ίδιος ο αναιρεσείων έχει δικαίωμα για το επίδομα του άρθρου 67, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, προς ελάφρυνσή του από τις υποχρεώσεις του –ανεξαρτήτως του τόπου κατοικίας– μόνο ο δικαιούχος –δηλαδή ο υιός του αναιρεσείοντος– λαμβάνει αυτοτελές λουξεμβουργιανό επίδομα, προς κάλυψη των αναγκών του κατά το διάστημα της παραμονής του στο Λουξεμβούργο.
 Συνεπώς, δεν χωρεί εφαρμογή του άρθρου 67, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, δεδομένου ότι


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/29
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Flachglas Torgau κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-276/14)
 2014/C 223/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Flachglas Torgau GmbH (Torgau, Γερμανία), Saint-Gobain Isover G+H AG (Ludwigshafen am Rhein, Γερμανία) και Saint-Gobain Oberland AG (Bad Wurzach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και H. Janssen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστούν χορήγηση κρατικών πόρων ή πόρων ελεγχόμενων από το κράτος. Τα κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό των επίμαχων μέτρων πραγματικά περιστατικά διαπιστώθηκαν στο σύνολό τους από την Επιτροπή και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας. Δεν μπορούν πλέον να υφίστανται αμφισβητήσιμα στοιχεία τα οποία θα όφειλε να διαπιστώσει η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον εφάρμοσε τη διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 αντί της διαδικασίας για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 17 επ. του κανονισμού 659/1999, προκειμένου να επαληθεύσει την προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία ο EEG συνιστά ενίσχυση. Ειδικότερα, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν συναφώς ότι η Επιτροπή, με απόφαση της 22ας Μαΐου 2002, έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη μεταφοράς κρατικών πόρων. Οι διαφορές μεταξύ του EEG 2000 και του EEG 2012 δεν είναι ουσιώδεις σε σύγκριση με όσα κρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002. Επομένως, η Επιτροπή θα μπορούσε να επικαλεστεί τυχόν μεταβολή της νομικής της απόψεως στο πλαίσιο διαδικασίας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χωρίς αυτό να θίγει τις προσφεύγουσες.
 3.
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς προηγουμένως να παράσχει στις προσφεύγουσες τη δυνατότητα να διατυπώσουν την άποψή


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- του κανονισμού (ΕΟΚ) 3760/92 (2), τα άρθρα 1 και 11
 βαλε το Bundesgerichtshof με διάταξη της 17ης ∆εκεμβρίου παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2241/87 (3) και
 2002 στην υπόθεση που αφορά τη Pharmacia & Upjohn τα άρθρα 2, 21, παράγραφοι 1 και 2, και 31 του κανονισμού
 S.p.A. (ΕΟΚ) 2847/93 ( 4), διότι:
 (Υπόθεση C-31/03) — δεν καθόρισε τους κατάλληλους τρόπους χρησιμοποιή-
 σεως των ποσοστώσεων αλιείας που της παραχωρήθη-
 καν κατά τις αλιευτικές περιόδους 1990, 1991, 1992,
 (2003/C 101/28)
 1993, 1994, 1995, 1996 και 1997,
 — δεν μερίμνησε για την εφαρμογή της κοινοτικής κανο-
 Με διάταξη της 17ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη νιστικής ρυθμίσεως για τη διατήρηση, μέσω επαρκούς
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων και κατάλλη-
 27 Ιανουαρίου 2003, το Bundesgerichtshof, στο πλαίσιο της λων επιθεωρήσεων του αλιευτικού στόλου, των εκφορ-
 διαφοράς που αφορά τη Pharmacia & Upjohn S.p.A. και που τώσεων και της καταγραφής των αλιευμάτων κατά τις
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση αλιευτικές περιόδους 1990, 1991, 1992, 1993,
 προδικαστικής αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος σχετικά 1994, 1995, 1996 και 1997,
 με την ερμηνεία του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 σχετικά — δεν απαγόρευσε προσωρινώς την αλιεία στα αλιευτικά
 με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας σκάφη που φέρουν ισπανική σημαία ή είναι νηολο-
 για τα φάρμακα (ΕΕ 1992, L 182, σ. 1, της 2ας Ιουλίου 1992, γημένα στην ισπανική επικράτεια, όταν εξαντλήθηκαν οι
 στο εξής: κανονισμός 1768/92): ποσοστώσεις που της είχαν παραχωρηθεί κατά τις
 αλιευτικές περιόδους 1990, 1991, 1992, 1993,
 «Απαγορεύεται η χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού 1994, 1995, 1996 και 1997, και την απαγόρευσε
 προστασίας από κράτος μέλος της Κοινότητας σε ένα φάρμακο τελικά όταν είχε ήδη σημειωθεί υπέρβαση των
 προοριζόμενο για ανθρώπους στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια ποσοστώσεων αυτών,
 κυκλοφορίας στην αγορά αυτού του κράτους μέλους εφόσον πριν
 από την κατά το άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού — παρέλειψε να προβεί σε διώξεις ποινικής ή διοικητικής
 1768/92 οριζόμενη ημερομηνία χορηγήθηκε σε άλλο κράτος φύσεως κατά των πλοιάρχων ή οιουδήποτε άλλου
 μέλος της Κοινότητας άδεια κυκλοφορίας του προϊόντος αυτού υπευθύνου για τις υπερβάσεις στην αλίευση κατά τις
 ως κτηνιατρικού φαρμάκου, ή κρίσιμη είναι μόνον η ημερομηνία αλιευτικές περιόδους 1991, 1992, 1993, 1994 1995,
 κατά την οποία το προϊόν έλαβε άδεια κυκλοφορίας στην αγορά 1996 και 1997·
 της Κοινότητας ως φάρμακο προοριζόμενο για ανθρώπους;»
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 4 Φεβρουα-
 ρίου 2003 — Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού
 (ΕΟΚ) 170/83, του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανο-
 (Υπόθεση C-42/03) νισμού (ΕΟΚ) 3760/92: οι ως άνω διατάξεις επέβαλλαν στα
 κράτη μέλη μία γενική υποχρέωση καθορισμού, σύμφωνα με
 τις εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις, των τρόπων χρησιμο-
 (2003/C 101/29) ποιήσεως των ποσοστώσεων που τους παραχωρούνται. Τα
 στοιχεία


text:
για υπερβάσεις στην αλίευση, τα οποία περιλαμβά-
 νονται στις αιτιολογημένες γνώμες που εστάλησαν στην
 Ισπανία, καταδεικνύουν την επανάληψη στο χρόνο και την
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 σοβαρότητα των διαπιστωθεισών υπερβάσεων ( 5). Από αυτά
 τον Thomas van Rijn, νομικό σύμβουλο, και την Sara Pardo
 αποδεικνύεται η παράβαση εκ μέρους του Βασιλείου της
 Quintillán, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων
 Ισπανίας της υποχρεώσεως να θεσπίσει, σύμφωνα με την
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 4 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον
 εφαρμοστέα κοινοτική νομοθεσία, επαρκώς προσαρμοσμένα
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 και αποτελεσματικά μέτρα για τη χρησιμοποίηση των
 Βασιλείου της Ισπανίας.
 ποσοστώσεων αλιείας που της είχαν παραχωρηθεί για τις
 αλιευτικές περιόδους 1990 έως 1997.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — Παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις (ΕΟΚ) 2241/87 και του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 2, του 2847/93: η σωστή διαχείριση των ποσοστώσεων αλιείας
 κανονισμού (ΕΟΚ) 170/83 (1), το άρθρο 9, παράγραφος 2, προϋποθέτει επίσης αντίστοιχες δραστηριότητες εποπτείας
 ---pagebreak--- C 101/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 και ελέγχου, ικανές να διασφαλίσουν την πραγματική τήρηση Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 των περιορισμών στις δυνατότητες αλιείας. Τα στοιχεία για τις βαλε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, με απόφαση της 22ας Ια-
 υπερβάσεις στην αλίευση, που αναφέρθηκαν προηγουμένως, νουαρίου 2003, στην υπόθεση Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών
 καταδεικνύουν ότι οι ισπανικές αρχές δεν έθεσαν αποτελεσμα- Αιτωλίας & Ακαρνανίας ΣΥΦΑΙΤ κ.λπ. κατά GLAXO-
 τικά σε εφαρμογή τα αναγκαία μέτρα ελέγχου για την SMITHKLINE ΑΕΒΕ (πρώην GLAXOWELLCOME ΑΕΒΕ)
 πρόληψη των υπερβάσεων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις αλι-
 εύσεως χωρίς ποσόστωση, και συγκεκριμένα την κατάλληλη
 επιθεώρηση των εκφορτώσεων και της καταγραφής των
 αλιευμάτων και εκφορτώσεων. (Υπόθεση C-53/03)
 — Παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (2003/C 101/30)
 (ΕΟΚ) 2241/87 και του άρθρου 21, παράγραφος 2, του
 κανονισμού 2847/93: η Ισπανία δεν ενήργησε με επαρκή
 επιμέλεια σύμφωνα με τα στοιχεία που έλαβε σχετικά με τα
 αλιεύματα και την εξέλιξή τους, με συνέπεια η αλίευση των
 πληθυσμών, που αναφέρονται στις σχετικές αιτιολογημένες
 γνώμες για τις περιόδους 1990 και 1997, να απαγορευτεί Mε απόφαση της 2ας Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 πολύ αργά, όταν είχε ήδη σημειωθεί υπέρβαση των αντίστοι- Γραμματεία του ∆ικαστηρίου στις 5 Φεβρουαρίου 2003, η
 χων ποσοστώσεων. Επιτροπή Ανταγωνισμού ζητεί από το ∆ικαστήριο, στο πλαίσιο
 της διαφοράς μεταξύ Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Αιτωλίας &
 Ακαρνανίας ΣΥΦΑΙΤ κ.λπ. κατά GLAXOSMITHKLINE ΑΕΒΕ
 Η τήρηση των ποσοστώσεων αποτελεί αυτοτελή υποχρέωση,
 (πρώην GLAXOWELLCOME ΑΕΒΕ), που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 η παράβαση της οποίας δεν εξαρτάται από την απόδειξη της
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 πρόκλησης ζημίας σε άλλα κράτη μέλη ή της διακυβεύσεως
 του επιδιωκόμενου σκοπού διατηρήσεως, λόγω διακινδυνεύ-
 σεως του αντίστοιχου πληθυσμού ιχθύων.
 1. H άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανο-
 ποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι
 χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή
 — Παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και
 (ΕΟΚ)


text:
2241/87 και του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο
 2847/93: οι ισπανικές αρχές δεν παρέθεσαν χρήσιμα και εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του
 αξιόπιστα στοιχεία για τις διώξεις κατά των υπευθύνων για άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω
 τις υπερβάσεις των ποσοστώσεων στην αλίευση ή για τα ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίστα-
 αλιεύματα σε περιόδους που δεν υπήρχε ποσόστωση στα είδη ται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας
 γάδος και σκουμπρί το 1991, γάδος το 1992, γάδος το των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών
 1993, γάδος το 1994, ιππόγλωσσα της Γροιλανδίας και τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλ. από το
 κοκκινόψαρο το 1995 και σε «άλλα είδη» το 1996. γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς
 συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε
 μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό; Είναι εν τέλει
 καθήκον μιας Εθνικής Αρχής Ανταγωνισμού να εφαρμόζει
 τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο
 ( 1) Του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί θεσπίσεως
 σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε
 κοινοτικού καθεστώτος διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών
 πόρων (ΕΕ L 24 της 27.01.1983, σ. 1).
 εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από
 ( 2) Του Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση κρατικές παρεμβάσεις;
 κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (ΕΕ
 L 389 της 31.12.1992, σ. 1).
 ( 3) Του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη θέσπιση ορισμένων 2. Εφόσον το ∆ικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του
 μέτρων ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες (ΕΕ L 207 της παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν
 29.7.1987, σ. 1). αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν
 ( 4) Του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα
 συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 61 της αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότης; Ειδικότερα:
 20.10.1993, σ. 1).
 ( 5) Βάσει των επίσημων στοιχείων που απέστειλε η Ισπανία: το 1990,
 σύνολο υπερβάσεων 1 186,6 τόνοι· το 1991, σύνολο υπερβάσεων
 1 728 τόνοι· το 1992, σύνολο υπερβάσεων 2 196 τόνο· το 1993, 2.1. Είναι πρόσφορα το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης
 σύνολο υπερβάσεων 179 τόνοι· το 1994, σύνολο υπερβάσεων της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας
 378 τόνοι· το 1995, σύνολο υπερβάσεων 3 209 τόνοι και 528 τόνοι που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση
 χωρίς ποσόστωση· το 1996, σύνολο υπερβάσεων 39 τόνοι και με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία
 23 τόνοι χωρίς ποσόστωση· το 1997, σύνολο υπερβάσεων 72 τόνοι. της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδι-
 ορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και
 το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό
 στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών,
 πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη η εν
 λόγω συμπεριφορά;


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2012 — Γερμανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-265/08) (1)
 (ΕΤΠΑ - Μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής - Λειτουργικό πρόγραμμα στην περιοχή του στόχου 1 (1994-1999) του ομόσπονδου κράτους της Θουριγγίας (Γερμανία))
 (2012/C 331/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma, T. Henze, C. Blaschke και K. Petersen, επικουρούμενοι από τον U. Karpenstein, δικηγόρο)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Steiblytė και B. Conte)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. M. Rodríguez Cárcamo, στη συνέχεια N. Díaz Abad και J. M. Rodríguez Cárcamo, και στο τέλος A. Rubio González, abogados del Estado· Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και N. Rouam)· και Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, Y. de Vries, B. Koopman, M. Bulterman και J. Langer)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 1690 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2008, σχετικά με τη μείωση του ύψους της συνδρομής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) για λειτουργικό πρόγραμμα στην περιοχή του στόχου 1 του ομόσπονδου κράτους της Θουριγγίας (Γερμανία) (1994-1999), σύμφωνα με την απόφαση C (94) 1939/5 της Επιτροπής, της 5ης Αυγούστου 1994.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδά της καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
21.10.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 302/29
 Προσφυγη ́ της Beemsterboer Coldstore Services B.V. κατα ́ Προσφυγη ́ της CCBB Vervoer- en Distributiecentrum BV
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 την 1η Αυγου ́στου 2000 θηκε στις 31 Ιουλι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-203/00) (Υπο ́θεση Τ-204/00)
 (2000/C 302/69) (2000/C 302/70)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 Η εταιρι ́α Beemsterboer Coldstore Services B.V., με ́εδρα το
 Ηarderwijk (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον K.H.L. van Η εταιρι ́α CCBB Vervoer- en Distributiecentrum BV, με ́εδρα το
 Waasbergen του εδρευ ́οντος στο Ηellevoetsluis (Κα ́τω Χω ́ρες) Ρο ́ττερνταμ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον R. G. Snouckaert van
 δικηγορικου ́ γραφει ́ου Den Hollander Advocaten, με αντι ́κλητο Schauburg, δικηγο ́ρο 'Αμστερνταμ, α ́σκησε στις 31 Ιουλι ́ου 2000
 στο Λουξεμβου ́ργο τον J.-J. Soisson της εταιρι ́ας Εrnst & Young ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 SA, rue Richard Coudenhove Kalergi, Kirchberg, α ́σκησε την κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Η προσφευ ́-
 1η Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Κυρι ́ως:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — να ακυρω ́σει την απο ́φαση C(98) 241 της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 4ης Φεβρουαρι ́ου 1998, με την
 — να ακυρω ́σει την απευθυνθει ́σα στο Βασι ́λειο των Κα ́τω οποι ́α απορρι ́φθηκε αι ́τηση των Κα ́τω Χωρω ́ν να παραιτηθου ́ν
 Χωρω ́ν απο ́φαση REM 34/99 της Επιτροπη ́ς, της υπε ́ρ της προσφευ ́γουσας απο ́ την εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη
 11ης Απριλι ́ου 2000, σχετικα ́ με αι ́τηση διαγραφη ́ς εισα- εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν η ́ να διαγρα ́ψουν τους δασμου ́ς αυτου ́ς
 γωγικω ́ν δασμω ́ν· για την εισαγωγη ́ συσκευω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την Τουρκι ́α
 τον Νοε ́μβριο του 1993·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Επικουρικω ́ς, στην περι ́πτωση που δεν ακυρωθει ́ η απο ́φαση:
 Η προσφυγη ́ αφορα ́ διασα ́φηση εισαγωγη ́ς παρασκευασμε ́νου κατα ́ — τουλα ́χιστον, να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 το ιουδαϊκο ́ τυπικο ́ κρε ́ατος γα ́λων που σφα ́χθηκαν κατα ́ το ́εξοδα (το ́σο στα δικα ́ της ο ́σο και στα ́εξοδα της προσφευ ́γου-
 ιουδαϊκο ́ τυπικο ́. Το κρε ́ας αυτο ́ δηλω ́θηκε απο ́ την προσφευ ́γουσα σας).
 κατα