text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/53
 Προσφυγή της 29ης Μαΐου 2017 — SAS Cargo Group κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-324/17)
 (2017/C 239/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: SAS Cargo Group A/S (Kastrup, Δανία), Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden (Στοκχόλμη, Σουηδία), SAS AB (Στοκχόλμη) (εκπρόσωποι: B. Creve, M. Kofmann και G. Forwood, δικηγόροι, και J. Killick, Barrister)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2017) 1742 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές (Υπόθεση ΑΤ.39258 — Αεροπορικές μεταφορές φορτίου)·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες·
 —
 να λάβει τα αιτούμενα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων ή οποιαδήποτε άλλα μέτρα τα οποία το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει αναγκαία· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά προσβολή του δικαιώματος άμυνας των προσφευγουσών και παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων, καθόσον δεν επιτράπηκε στις προσφεύγουσες η πρόσβαση στα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, τόσο στα επιβαρυντικά όσο και στα απαλλακτικά, τα οποία έλαβε η Επιτροπή μετά την κοινοποίηση της ανακοινώσεως των αιτιάσεων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά έλλειψη εδαφικής αρμοδιότητας όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 ΕΟΧ σε υπηρεσίες αεροπορικών μεταφορών φορτίου που αφορούσαν πτήσεις επιστροφής σε αερολιμένες του ΕΟΧ, καθώς και δρομολόγια μεταξύ Ελβετίας και των τριών μη κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΕΟΧ.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αφορά σφάλμα εκτιμήσεως της Επιτροπής ως προς τα αποδεικτικά στοιχεία και ως προς το συμπέρασμα ότι από τα στοιχεία αυτά αποδεικνύεται ότι οι προσφεύγουσες μετείχαν στην ενιαία και διαρκή παγκόσμια παράβαση που διαπιστώθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, ή γνώριζαν γι’ αυτήν.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εγγενώς αντιφατική, ιδίως όσον αφορά τον καταλογισμό ευθύνης για την προσαπτόμενη παράβαση.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο υποστηρίζεται ότι κακώς η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο στις προσφεύγουσες, καθόσον ήταν αδύνατο να ευθύνονται για την προσαπτόμενη παράβαση, και ότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα κατά τον υπολογισμό του προστίμου όσον αφορά την αξία των πωλήσεων, τον συντελεστή σοβαρότητας σε σχέση με την ιδιαίτερη κατάσταση της SAS Cargo, τη διάρκεια, την προσαύξηση λόγω υποτροπής και τις διάφορες ελαφρυντικές περιστάσεις· ως εκ τούτου, το πρόστιμο πρέπει να ακυρωθεί ή, επικουρικώς, να μειωθεί σημαντικά.


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Φεβρουαρίου 2011 — Gühring κατά ΓΕΕΑ (Συνδυασμός κίτρινου του σπάρτου και ασημόγκριζου και συνδυασμός κίτρινου της ώχρας και ασημόγκριζου)
 (Υποθέσεις T-299/09 και T-300/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος συνιστάμενου στον συνδυασμό των χρωμάτων κίτρινο του σπάρτου και ασημόγκριζο - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος συνιστάμενου στον συνδυασμό των χρωμάτων κίτρινο της ώχρας και ασημόγκριζο - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009)
 2011/C 89/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gühring OHG (Albstadt, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Schneider, στη συνέχεια G. Schneider και B. Schmidt)
 Αντικείμενο
 Δύο προσφυγές κατά των αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 30ής Απριλίου 2009 (υποθέσεις R 1330/2008-1 και R 1329/2008-1), σχετικά με αιτήσεις καταχωρίσεως του συνδυασμού των χρωμάτων κίτρινο του σπάρτου και ασημόγκριζο και του συνδυασμού των χρωμάτων κίτρινο της ώχρας και ασημόγκριζο ως κοινοτικών σημάτων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Οι υποθέσεις T-299/09 και T-300/09 ενώνονται προς έκδοση κοινής αποφάσεως.
 2)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 3)
 Καταδικάζει τη Gühring OHG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 256 της 24.10.2009.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/43
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Οκτωβρίου 2010 — Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-353/10 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Χρηματοοικονομική συνδρομή - Χρεωστικό σημείωμα για την αναζήτηση χρηματοοικονομικής συνδρομής - Αίτηση αναστολής εκτέλεσης - Μη τήρηση των τυπικών προϋποθέσεων - Απαράδεκτο)
 2010/C 346/86
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Ε. Τζαννίνη, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και A. Sauka)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής της εκτέλεσης ενός χρεωστικού σημειώματος που εξέδωσε η Επιτροπή στις 22 Ιουλίου 2010 για την επιστροφή από την αιτούσα του ποσού των 109 415,20 ευρώ, το οποίο της είχε καταβληθεί ως χρηματοοικονομική συνδρομή για ένα πρόγραμμα ιατρικής έρευνας.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 Αριθ. C 247/14 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24 . 8 . 96
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ υπέστη η ενάγουσα κατόπιν της μειώσεως της χρηματοδοτι
 της 11ης Ιουλίου 1996 κής συνδρομής που χορηγήθηκε στην αντισυμβαλλομένη της,
 στο πλαίσιο σχεδίου χρημοτοδοτούμενου από το Ευρωπαϊκό
 στην υπόθεση Τ-161/94, Sinochem Heilongjiang κατα Ταμείο Αναπτύξεως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα),
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( ] ) συγκείμενο από τους R. Schintgen, Πρόεδρο, R. García
 (Aντιντάμπινγκ — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Valdecasas και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: H. Jung,
 Διεξαγωγή της έρευνας — Ζημία) εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 (9610 247/28) διατακτικό :
 1 . Απορρίπτει την αγωγή.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 2 . Καταδικάζει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-161 /94, Sinochem Heilongjiang, με έδρα το
 Harbin ( Κίνα), εκπροσωπούμενη από τον Izzet M. Sinan , (') ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994.
 barrister, του δικηγορικού συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία των
 δικηγόρων Arendt και Medernach , 8-10 , rue Mathias Hardt ,
 κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι:
 Erik H. Stein, Ramon Torrent και Hans-Jürgen Rabe ),
 υποστηριζόμενου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων ( εκπρόσιυποι: Eric L. White και Claus-Michael ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Happe ), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση του κανονι της 11ης Ιουλίου 1996
 σμού (ΕΟΚ) αριθ . 3434/91 του Συμβουλίου , της 25ης Νοεμ στην υπόθεση Τ-271/94, Eugénio Branco Ld? κατά Επιτροπής
 βρίου 1991 , για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 στις εισαγωγές οξαλικού οξέος καταγωγής Ινδίας και Λαϊκής
 Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 326, σ. 6), το Πρωτοδικείο (Προσφυγή ακυρώσεως — Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Saggio, Πρόεδρο, — Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας χρηματικής συνδρο
 C. W. Bellamy, A. Καλογερόπουλο, V. Tiili και R. M. Moura μής — Απουσία πράξεως δεκτικής προσφυγής — Απαρά
 Ramos , δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλλη δεκτο)
 λος διοικήσεως , εξέδωσε στις 1 1 Ιουλίου 1996 απόφαση με το (961€ 247/30)
 ακόλουθο διατακτικό :
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 1 . Απορρίπτει την ποοσφνγή.
 2 . Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. Στην υπόθεση Τ-271 /94, Eugénio Branco Ld?, που εδρεύει στη
 Λισαβώνα , εκπροσωπούμενη από τον Bolota Belchior, δικη
 γόρο στη Vila Nova de Gaia , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 (>) ΕΕ αριθ . C 103 της 23 . 4. 1992. τον Jacques Schroeder, 6, rue Heine , κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωπος: Ana Maria Alves
 Vieira ), που είχε ως αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως μιας
 αποφάσεως που φέρεται ότι έλαβε η καθής και η οποία
 κοινοποιήθηκε με έγγραφο του Departamento para os
 Assuntos do Fundo Social Europeu (τμήμα υποθέσεων Ευρο>
 παϊκού Κοινωνικού Ταμείου ) της 25ης Μαΐου 1994, και με
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 έγγραφο της καθής της 16ης Ιουνίου 1994, με την οποία
 της 11ης Ιουλίου 1996 αφενός απορρίφθηκε η αίτηση πληρωμής του υπολοίπου των
 στην υπόθεση Τ-175/94, International Procurement Services χρηματικών συνδρομών που είχε χορηγήσει στην προσφεύ
 SA κατά Επιτροπής


text:
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') γουσα το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο για δύο προγράμ
 ματα επαγγελματικής καταρτίσεως και αφετέρου μειώθηκαν
 (Αγωγή αποζημιώσεως — Σύμβαση δημοσίων έργων — οι εν λόγιο χρηματικές συνδρομές και αναζητήθηκαν τα ποσά
 Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως — Εξωσυμβατική ευθύνη που είχαν ήδη καταβάλει το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο
 — Εκτίμηση της προελεύσεως των εμπορευμάτων) και το πορτογαλικό δημόσιο, το Πρωτοδικείο ( πέμπτο τμή
 ( %Ι€ 247/29) μα), συγκείμενο από τους R. Schintgen , Πρόεδρο, R. García
 Valdecasas και J. Azizi , δικαστές γραμματέας: B. Pastor,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) κύρια υπάλληλος διοικήσειος, εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 1996
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση Τ-175/94, International Procurement Services 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 SA , με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τον Peter
 De Troyer, δικηγόρο Audenarde , και την Lydie Lorang, 2. Καταδικάζει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 δικηγόρο Λουξεμβούργου , που είναι και αντίκλητος της, 6,
 rue Heine , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (') ΕΕ αριθ . C 288 της 15 . 10. 1994.
 ( εκπρόσωποι: Etienne Lasnet και Hervé Lehman ), που έχει
 ως αντικείμενο αγωγή αποζημιώσεως ύψους 14 797 706 βελ
 γικών φράγκων ( BFR), για τη ζημία την οποία ισχυρίζεται ότι


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/55
 Προσφυγή της 19ης Ιανουαρίου 2016 — Karl Conzelmann κατά ΓΕΕΑ (LIKE IT)
 (Υπόθεση T-21/16)
 (2016/C 098/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Karl Conzelmann GmbH & Co. KG (Albstadt, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Klink, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «LIKE IT» — Υπ’ αριθ. 13 180 104 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 223/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
Αριθ . C 208/4 pEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 προβάλλονται κατά του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 2791 /94 στην επενδυτή o οποίος ενεργεί σύμφωνα με τους κανόνες
 υπόθεση C-9/95 (2). της ελεύθερης οικονομίας. Το εκτιμώμενο κόστος της
 πτωχευτικής διαδικασίας (επιχειρηματικά δάνεια,
 (') ΕΕ αριθ . L 51 της 8. 3 . 1995 , σ. 8. διάλυση εγκαταστάσεων, καθαρισμός χώρων) είναι
 (-) ΕΕ αριθ . C 54 της 10. 3 . 1995 , σ. 9. σαφώς υψηλότερο από το κόστος της καλύψεως των
 ζημιών. H μέριμνα για την εικόνα της επιχείρησης
 εντάσσεται στο κριτήριο της απόδοσης υπό ευρεία
 έννοια. Εξάλλου , προκειμένου να γίνει σύγκριση με
 Προσφυγή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμα την υποθετική συμπεριφορά ενός ιδιώτη επενδυτή
 νίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να ληφθεί υπόψη και η κατάσταση του συγκε
 που ασκήθηκε στις 22 Μαΐου 1995 κριμένου κράτους μέλους' δεν πρέπει να αγνοηθεί το
 (Υπόθεση C-158/95) ειδικότερο κοινωνικό, νομικό και οικονομικό πλαίσιο
 (95/C 208/08 της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας,
 όπως η πηγάζουσα από τον Θεμελιώδη Νόμο αρχή της
 H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπού κοινωνικής ευθύνης της ιδιοκτησίας.
 μενη από τον Ministerialrat Dr. Ernst Rôder, του Ομοσπον
 διακού Υπουργείου Οικονομίας, D-53107 Bonn, άσκησε — H καταβολή 20 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις (DM) στην Lech-Stahlwerke GmbH συνιστά διάθεση
 22 Μαΐου 1995 , προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω κεφαλαίου υψηλού βαθμού επικινδυνότητας, κατά τη
 παϊκών Κοινοτήτων. συνήθη επενδυτική πρακτική υπό καθεστώς ελεύθε
 ρης οικονομίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — Το ποσό των 56 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων
 1 , να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 4ης (DM) προς κάλυψη συγκεκριμένων δαπανών περι
 Απριλίου 1995 , τη σχετική με τη σχεδιαζόμενη χορήγηση λαμβάνεται στην εκ μέρους της Επιτροπής έγκριση ,
 κρατικής ενίσχυσης εκ μέρους της Ελεύθερης Πολιτείας κατά τον Αύγουστο 1988/Ιούνιο 1989, της λύσεως της
 της Βαυαρίας στις χαλυβουργικές επιχειρήσεις ΕΚΑΧ συγχώνευσης. Βάση της λύσεως αυτής απετέλεσε η
 Neue Maxhiitte Stahlwerke GmbH, Sulzbach-Rosenberg, συμφωνία πλαίσιο του 1987 , της οποίας γνώση είχε η
 και Lech-Stahlwerke GmbH , Meitingen-Herbertshofen [K Επιτροπή και η οποία προέβλεπε την μεταβίβαση των
 (95 ) 814 τελική]· εγκαταστάσεων χωρίς παλαιότερα οικονομικά βάρη .
 Συνιστά κατάχρηση διακριτικής εξουσίας o ισχυρι
 2 , να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα . σμός που προβάλλει σήμερα η Επιτροπή ότι πρόκειται
 για μη εγκριθείσες ενισχύσεις.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας: Τα επίδικα
 — Ανεπαρκής αιτιολογία (άρθρο 15 παράγραφος 1 της οικονομικά μέτρα ελάχιστες μόνο επιπτώσεις έχουν επί
 συνθήκης ΕΚΑΧ): H κυβέρνηση της Βαυαρίας επανει της κοινοτικής αγοράς χάλυβα. Το μερίδιο των εν λόγω
 λημμένως δήλωσε ότι τα σχεδιαζόμενα να καταβληθούν επιχειρήσεων σε σύγκριση με τη συνολική παραγωγή
 ποσά συνιστούν παροχή εταίρου προς μερική αντιστάθ ακατέργαστου χάλυβα της ΕΚΑΧ αντιπροσώπευε το
 μιση ζημιών, εταίρου o οποίος αυτοβούλως εισφέρει ίδιο 1993 , το 0,2% . Τα παραγόμενα από τις συγκεκριμένες
 κεφάλαιο (προς αύξηση του αποθεματικού και συμψη επιχειρήσεις προϊόντα δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον που
 φισμό του παθητικού υπολοίπου ). H Επιτροπή αρνείται να


text:
υπερβαίνει τα τοπικά όρια .
 να δεχθεί ότι τα παρατιθέμενα παραδείγματα αποδει
 κνύουν ότι η ανάληψη ζημιών για λόγους διασφαλίσεως
 της καλής εικόνας της επιχειρήσεως ανταποκρίνεται στη
 συμπεριφορά ενός επενδυτή που ενεργεί με ιδιωτικοοικο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 νομικά κριτήρια. H Επιτροπή στηρίζεται σχετικώς σε κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 πραγματικά δεδομένα που δεν σχετίζονται με την υπόθε 22 Μαΐου 1995
 ση και εκτιμά πεπλανημένως τα πραγματικά περιστατι (Υπόθεση C-159/95)
 κά .
 (95/C 208/09
 — Παραβίαση του δικαιώματος ακροάσεως: H Επιτροπή
 δεν ζήτησε τη γνώμη των ενδιαφερομένων ως προς την H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 πρόθεσή της να θεωρήσει την πρόσθετη εισφορά της νη από την Μαρία Κοντού Durande , μέλος της Νομικής
 Ελεύθερης Πολιτείας της Βαυαρίας ως «απολεσθείσα Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 εισφορά»· με την ανακοίνωσή της 94/C- 377/03 διαπιστώ τον Γεώργιο Κρεμλή , μέλος της νομικής υπηρεσίας της
 νει ότι η κυβέρνηση της Βαυαρίας προτίθεται, προκειμέ Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 νου να ιδιωτικοποιήσει το μερίδιο που κατέχει το βαυα Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Μαΐου
 ρικό δημόσιο, να εισφέρει ίδιο κεφάλαιο στην εταιρεία 1995 προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 υπό μορφή «πρόσθετης εισφοράς», προς κάλυψη μέρους
 των ζημιών. H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει
 ότι:
 — Παράβαση του άρθρου 4 στοιχείο γ) της συνθήκης
 ΕΚΑΧ . — η Ελληνική Δημοκρατία μη έχοντας θεσπίσει και επικου
 ρικώς μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή στην
 — H εισφορά κεφαλαίου 125,7 εκατομμυρίων γερμανι οριζόμενη προθεσμία τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 κών μάρκων (DM) προς κάλυψη ζημιών ανταποκρί διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρ
 νεται, από απόψεως αποδόσεως, στην συμπεριφορά φωση με την οδηγία 90/31 3/ΕΚ του Συμβουλίου της 7ης
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 208/5
 Ιουνίου 1990 σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για τάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία,
 θέματα περιβάλλοντος (') παρέλειψε να εκπληρώσει τις ενημερώνοντας σχετικά την Επιτροπή .
 υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της συνθήκης και της
 οδηγίας αυτής, Επειδή η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει ανακοινώσει μέχρι
 σήμερα στην Επιτροπή την λήψη των μέτρων αυτών, παρά
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά την προειδοποιητική επιστολή της 9ης Αυγούστου 1993 και
 έξοδα. την αιτιολογημένη γνώμη της 7ης Ιουνίου 1994 που της
 απηύθυνε , η Επιτροπή ζητεί με την παρούσα προσφυγή να
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υπο
 χρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 189 τρίτο εδάφιο και 5
 Κατά το άρθρο 9 της οδηγίας 90/31 3/ΕΚ τα κράτη μέλη είχαν πρώτο εδάφιο της συνθήκης, καθώς και από από τις διατάξεις
 την υποχρέωση να λάβουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992 της οδηγίας.
 απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια
 τάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία, (!) ΕΕ αριθ . L 78 της 26. 3 . 1991 , σ. 32 .
 ενημερώνοντας σχετικά την Επιτροπή .
 Επειδή η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει ανακοινώσει μέχρι
 σήμερα στην Επιτροπή την λήψη των μέτρων αυτών, παρά
 την προειδοποιητική επιστολή της 12ης Μαρτίου 1993


text:
και την Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αιτιολογημένη γνώμη της 19ης Ιουλίου 1994 που της κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 22 Μαΐου 1995
 απηύθυνε, η Επιτροπή ζητεί με την παρούσα προσφυγή να
 αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υπο (Υπόθεση C-161/95)
 χρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 189 τρίτο εδάφιο και 5 (95/C 208/11 )
 πρώτο εδάφιο της συνθήκης, καθώς και από τις διατάξεις της
 οδηγίας . H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από την Μαρία Κοντού Durande, μέλος της Νομικής
 (· ΕΕ αριθ . L 158 της 23 . 6 . 1990, σ. 56 . Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον Γεώργιο Κρεμλή , μέλος της νομικής υπηρεσίας της
 Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Μαΐου
 1995 προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει
 22 Μαΐου 1995 ότι:
 (Υπόθεση C-160/95) — η Ελληνική Δημοκρατία μη έχοντας θεσπίσει ή μη έχοντας
 (95/C 208/10) κοινοποιήσει στην Επιτροπή στην οριζόμενη προθεσμία
 τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία
 νη από την Μαρία Κοντού Durande, μέλος της Νομικής 91 /271 /ΕΚτου Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1991 για την
 Υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο επεξεργασία των αστικών λυμάτων (' ) δεν εξεπλήρωσε τις
 τον Γεώργιο Κρεμλή , μέλος της νομικής υπηρεσίας της υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της συνθήκης και της
 Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του οδηγίας αυτής,
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Μαΐου
 1995 προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας. — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει
 ότι: Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 — η Ελληνική Δημοκρατία μη έχοντας θεσπίσει ή μη έχοντας Κατά το άρθρο 19 της οδηγίας 91 /271 /ΕΚ τα κράτη μέλη είχαν
 κοινοποιήσει στην Επιτροπή στην οριζόμενη προθεσμία την υποχρέωση να λάβουν μέχρι τις 30 Ιουνίου 1993 τις
 τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια
 που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία τάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία,
 91/156/ΕΚ του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1991 (] ) για ενημερώνοντας σχετικά την Επιτροπή .
 την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΚ της 15ης Ιουλίου Επειδή η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει ανακοινώσει μέχρι
 1975 περί των στερεών αποβλήτων δεν εξεπλήρωσε τις σήμερα στην Επιτροπή την λήψη των μέτρων αυτών, παρά
 υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της συνθήκης και της την προειδοποιητική επιστολή της 9ης Αυγούστου 1993 και
 οδηγίας αυτής, την αιτιολογημένη γνώμη της 25ης Μαΐου 1994 που της
 απηύθυνε, η Επιτροπή ζητεί με την παρούσα προσφυγή να
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υπο
 έξοδα. χρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 189 τρίτο εδάφιο και 5
 πρώτο εδάφιο της συνθήκης, καθώς και από τις διατάξεις της
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα οδηγίας .
 Κατά το άρθρο 2 της οδηγίας 91 /156/ΕΚ


text:
C 84/50 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 1. 'Εχουν τα α ́ρθρα 49 και 50 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια ο ́τι
 βαλε το Sozialgericht Hannover με δια ́ταξη της 12ης ∆εκεμ- απαγορευ ́ουν κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση του εθνικου ́ δικαι ́ου (εν
 βρι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Silke Gaumain- προκειμε ́νω το α ́ρθρο 13, παρα ́γραφος 3, της Αllgemeine
 Cerri κατα ́ Kaufmännische Krankenkasse — Pflegekasse, Verwaltungsvorschrift für Beihilfen in Krankheits-,
 προσεπικληθε ́ν: Bundesversicherungsanstalt für Ange- Pflege-, Geburts- und Todesfällen — Beihilfevorschrif-
 stellte ten — στο εξη ́ς: BhV), η οποι ́α εξαρτα ́ την ανα ́ληψη των
 εξο ́δων για θεραπευτικη ́ αγωγη ́ σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος απο ́
 (Υπο ́θεση C-502/01) το αν η θεραπευτικη ́ αγωγη ́, λο ́γω ουσιωδω ́ς περισσοτε ́ρων
 πιθανοτη ́των επιτυχι ́ας, επιβα ́λλεται να γι ́νει εκτο ́ς της
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, αν αυτο ́ αποδει-
 (2002/C 84/86) κνυ ́εται με γνωμα ́τευση του επιση ́μως καθορισμε ́νου ιατρου ́
 και αν ο το ́πος της θεραπει ́ας περιλαμβα ́νεται στον κατα ́λογο
 των το ́πων θεραπει ́ας;
 Με δια ́ταξη της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 2. 'Εχουν τα α ́ρθρα 49 και 50 της Συνθη ́κης ΕΚ την ́εννοια ο ́τι
 27 ∆εκεμβρι ́ου 2002, το Sozialgericht Hannover, στο πλαι ́σιο απαγορευ ́ουν κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση του εθνικου ́ δικαι ́ου (εν
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Silke Gaumain-Cerri και Kaufmännische προκειμε ́νω το α ́ρθρο 13, παρα ́γραφος 3, πρω ́τη προ ́ταση,
 Krankenkasse — Pflegekasse, προσεπικληθε ́ν: Bundesversiche- αριθ. 3, BhV σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 3,
 rungsanstalt für Angestellte, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ αριθ. 2, BhV), συ ́μφωνα με την οποι ́α αποκλει ́εται προηγου ́-
 το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των μενη αναγνω ́ριση της θεραπευτικη ́ς αγωγη ́ς αν η θεραπευτικη ́
 κατωτε ́ρω ερωτημα ́των: αγωγη ́ αρχι ́σει προτου ́ περατωθει ́ η διαδικασι ́α αιτη ́σεως η ́
 συναφη ́ς με αυτη ́ δικαστικη ́ διαδικασι ́α και αμφισβητει ́ται
 α) Μπορου ́ν και υπο ́ ποιες προϋποθε ́σεις οι ́εννοιες «παροχη ́ μο ́νον η νομιμο ́τητα της εθνικη ́ς ρυθμι ́σεως που αποκλει ́ει τη
 ασθενει ́ας» και «παροχη ́ γη ́ρατος», κατα ́ την ́εννοια του δυνατο ́τητα αποδο ́σεως των εξο ́δων θεραπευτικη ́ς αγωγη ́ς
 α ́ρθρου 1 του κανονισμου ́ 1408/71 (1) να περιλα ́βουν που πραγματοποιη ́θηκε σε κρα ́τος με ́λος της Ευρωπαϊκη ́ς
 παροχε ́ς ενο ́ς ασφαλιστικου ́ φορε ́α προς ́ετερο ασφαλιστικο ́ Ενω ́σεως;
 φορε ́α, ο ́ταν ο ασφαλισμε ́νος αποκομι ́ζει μο ́νον ́ενα αφηρη-
 με ́νο και


text:
́εμμεσο πλεονε ́κτημα (καταβολη ́ συνταξιοδοτικω ́ν
 εισφορω ́ν εκ με ́ρους ταμει ́ου περιθα ́λψεως για λογαριασμο ́
 προσω ́που ασχολου ́μενου, α ́νευ αμοιβη ́ς, με την περι ́θαλψη);
 β) Συνα ́γεται απο ́ απαγο ́ρευση διακρι ́σεων, προκυ ́πτουσα απο ́
 κανο ́νες του πρωτογενου ́ς η ́ του παραγω ́γου δικαι ́ου, ο ́τι η Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 αναφερο ́μενη υπο ́ στοιχει ́ο α) παροχη ́ πρε ́πει να καταβα ́λλεται βαλε το Bayerisches Oberstes Landesgericht με δια ́ταξη της
 ανεξαρτη ́τως απο ́ το αν η δραστηριο ́τητα, η παρε ́χουσα 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς διαδικασι ́ας
 δικαι ́ωμα για παροχη ́, αναπτυ ́σσεται στην ημεδαπη ́ η ́ σε κατα ́ Marco Grilli
 κρα ́τος με ́λος της ΕΚ η ́ απο ́ το που ο ασφαλισμε ́νος η ́ ο
 απευθει ́ας οφελου ́μενος ́εχει την κατοικι ́α του; (Υπο ́θεση C-12/02)
 (1) ΕΕ L 149, σ. 2. (2002/C 84/88)
 Με δια ́ταξη της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 16 Ιανουαρι ́ου 2002, το Bayerisches Oberstes Landesgericht
 στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς διαδικασι ́ας κατα ́ Marco Grilli, που
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 βαλε το Verwaltungsgericht Sigmaringen με δια ́ταξη της
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 28ης Νοεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Ludwig Leichtle κατα ́
 Bundesanstalt für Arbeit
 Πρε ́πει να ερμηνευθει ́ το α ́ρθρο 29 ΕΚ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι
 (Υπο ́θεση C-8/02) αντιβαι ́νει στη δια ́ταξη αυτη ́ μια ρυ ́θμιση του εθνικου ́ δικαι ́ου η
 οποι ́α προβλε ́πει ποινικε ́ς κυρω ́σεις στην περι ́πτωση που ́ενας
 πολι ́της της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, στον οποι ́ο οι αρμο ́διες
 (2002/C 84/87)
 διοικητικε ́ς αρχε ́ς του κρα ́τους αυτου ́ ́εχουν χορηγη ́σει προσωρινε ́ς
 πινακι ́δες κυκλοφορι ́ας για συγκεκριμε ́νη διαδρομη ́, τοποθετη ́σει
 τις πινακι ́δες αυτε ́ς σε ο ́χημα το οποι ́ο προσφε ́ρεται προς πω ́ληση
 Με δια ́ταξη της 28ης Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας και στη συνε ́χεια
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις μεταφε ́ρει το ο ́χημα αυτο ́ απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της
 11 Ιανουαρι ́ου 2002, το Verwaltungsgericht Sigmaringen, στο Γερμανι ́ας με ́σω του δημοσι ́ου οδικου ́ δικτυ ́ου στην Ιταλικη ́
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ludwig Leichtle και Bundesanstalt ∆ημοκρατι ́α;
 für Arbeit, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:


text:
 22 . 2 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 54/17
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης Δεκεμβρίου 1996 της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-70/94, Comafrica SpA και Dole Fresh Fruit στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-177/94 και Τ-377/94,
 Europe Ltd & Co. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι Henk Altmann κ.λπ. και Margaret Casson κ.λπ. κατά Επι
 νοτήτων (') τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Κοινή οργάνωση αγορών — Μπανάνες — Προσφυγή (Κοινή επιχείρηση JET — Διεκδίκηση του καθεστώτος
 ακυρώσεως — Παραδεκτό της προσφυγής — Νομιμότητα εκτάκτου υπαλλήλου)
 του συντελεστή μειώσεως — Αίτημα αποζημιώσεως) ( 97/C 54/25
 (97/C 54/24)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στις συνεκδικαστθείσες υποθέσεις Τ-177/94, Henk Altmann,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) κάτοικος Wantage Oxon (Ηνωμένο Βασίλειο), και 56 άλλοι
 προσφεύγοντες, εκπροσωπούμενοι από τους Kenneth Par
 ker, QC, και Rhodri Thompson , barrister, του Δικηγορικού
 Στην υπόθεση Τ-70/94, Comafrica SpA, εγκατεστημένη στη Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας, με τόπο επιδόσεων στο
 Γένοβα ( Ιταλία), και Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co ., Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων Elvin
 εγκατεστημένη στο Αμβούργο (Γερμανία ), εκπροσωπούμε ger και Hoss , 15 , côte d'Eich , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 νες από τον Bernard O'Connor, solicitor, με τόπο επιδόσεων κών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Hans Gerald Crossland),
 στο Λουξεμβούργο τη δικηγορική εταιρεία Stanbrook and υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένω
 Hooper που στεγάζεται στο γραφείο του δικηγόρου Arsène σης (εκπρόσωποί: Diego Canga Fano και Jan-Peter Hix, και,
 Kronshagen, 12 boulevard de la Foire , κατά Επιτροπής των αρχικώς, o Yves Crétien ), και T-377/94, Margaret Casson ,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Eugenio de March, κάτοικος Chilton , Oxon (Ηνωμένο Βασίλειο), και 13 άλλοι
 Xavier Lewis και John Handoll ), υποστηριζόμενης από το προσφεύγοντες, εκπροσωπούμενοι από τους Kenneth Par
 Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας ker, QC. και Rhodri Thompson , barrister, του Δικηγορικού
 Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικά η S. Lucinda Hudson , εν Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας, με τόπο επιδόσεων στο
 συνεχεία οι John E. Collins , Lindsey Nicoll και David Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων Elvin
 Anderson), που έχει ως αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση ger και Hoss, 15 , côte d'Eich, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 3190/93 της κών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Hans Gerald Crossland και
 Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 1993 . περί ορισμού του Julian Currall ), υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της
 ομοιόμορφου συντελεστή μειώσεως για τον καθορισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Diego Canga Fano και
 ποσότητας μπανανών που πρέπει να κατανέμεται σε κάθε Jan-Peter Hix, και, αρχικώς, o Yves Crétien), με κύριο
 επιχειρηματία των κατηγοριών A και B στο πλαίσιο της αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως περί μη εντάξεως
 δασμολογικής ποσοστώσεως για το έτος 1994 και, αφετέρου , των προσφευγόντων στο προσωπικό της Επιτροπής ως
 την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν οι προσφεύ εκτάκτων υπαλλήλων, καθώς και την αποκατάσταση της
 γουσες λόγω των φερομένων ως παρανόμων αποφάσεων με ζημίας που προέκυψε από την απόφαση αυτή , το Πρωτοδι
 τις οποίες καθορίστηκαν οι συντελεστές μειώσεως για το


text:
1993 κείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirschner,
 και 1994, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα ), συγκείμενο από Πρόεδρο , C. W. Bellamy και A. Καλογερόπουλο, δικαστές,
 τους K. Lenaerts , Πρόεδρο, την P. Lindh και τον J. D. Cooke , γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοι σε , στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο
 κήσεως, εξέδωσε, στις 11 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το διατακτικό :
 ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Δέχεται την παραίτηση του D. Hurford, εικοστού έκτον
 προσφεύγοντος στην υπόθεση Τ-177/94. H υπόθεση Τ
 1 . Απορρίπει την προσφυγή. 177/94 διαγράφεται από το πρωτόκολλο καθόσον τον
 αφορά.
 2 . Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής, της 14ης Ιανου
 2. Καταδικάζει τις προσφεύγουσες εις ολόκληρον στα αρίου και της 16ης Σεπτεμβρίου 1994, περί μη προσλήψε
 δικαστικά έξοδα. ως των λοιπών προσφευγόντων σε έκτακτες κοινοτικές
 θέσεις.
 3 . Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της 3. Απορρίπτει τις προσφυγές κατά τα λοιπά.
 Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά τον έξοδα. 4. H καθής θα φέρει τα δικαστικά έξοδα των προσφευγό
 ντων, εκτός εκείνων τον D. Hurford, καθώς και τα δικά
 (') ΕΕ αριθ . C 103 της 11 . 4 . 1994. της έξοδα. O D. Hurford και το παρεμβαίνον θα φέρουν
 έκαστος τα δικά του έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ . C 188 της 9 . 7 . 1994.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 4ης Σεπτεμβρίου προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 2002 στην υπόθεση Finanzamt Kassel-Goethestraße κατά
 Qualitair Engineering Services Ltd 1. Έχει το άρθρο 13, Β, στοιχείο στ', της έκτης οδηγίας
 77/388/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος
 (Υπόθεση C-450/02) να επιβάλλει φόρο προστιθεμένης αξίας στη διοργάνωση
 τυχηρών παιγνίων όταν η διοργάνωση τέτοιων παιγνίων
 (2003/C 70/01) απαλλάσσεται του φόρου στα δημόσια καζίνα που λειτουρ-
 γούν νομίμως;
 2. Απαγορεύει το άρθρο 13, Β, στοιχείο στ', της έκτης οδηγίας
 Με διάταξη της 4ης Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη 77/388/ΕΟΚ σε κράτος μέλος να επιβάλλει φόρο προστιθε-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 μένης αξίας στη λειτουργία αυτόματων μηχανών τυχηρών
 12 ∆εκεμβρίου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 παιγνίων όταν η λειτουργία αυτών των μηχανών σε δημόσια
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Kassel-Goethestraße και Qualitair καζίνα που λειτουργούν με άδεια της αρμόδιας αρχής
 Engineering Services Ltd που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 απαλλάσσεται του φόρου ή θα πρέπει επιπλέον οι αυτόματες
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 μηχανές τυχηρών παιγνίων που είναι τοποθετημένες σε
 ερωτήματος:
 χώρους εκτός καζίνου να προσομιάζουν ως προς ορισμένα
 ουσιώδη χαρακτηριστικά τους, π.χ. ως προς το ανώτατο
 Αντιβαίνει προς το άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ το γεγονός ότι ποσό διακυβεύματος (μίζας) και ως προς το ανώτατο ποσό
 ο μεν ημεδαπός εργοδότης απαλλάσσεται ενώ ο αλλοδαπός κέρδους, με τις αυτόματες μηχανές τυχηρών παιγνίων που
 προμηθευτής εργατικού δυναμικού δεν απαλλάσσεται από την λειτουργούν εντός των καζίνων;
 υποχρέωση παρακρατήσεως στην πηγή του φόρου εισοδήματος
 από εξηρτημένη εργασία, εφόσον ο καταβληθείς μισθός πρέπει να 3. Μπορεί ο επιχειρηματίας που τοποθετεί και εκμεταλλεύεται
 απαλλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος βάσει συμφωνίας περί τις αυτόματες αυτές μηχανές να επικαλεστεί το άρθρο 13, Β,
 αποφυγής της διπλής φορολογίας; στοιχείο στ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ;
 (1 ) EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου
 2002 στην υπόθεση Finanzamt Gladbeck κατά Εdith Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 Linneweber βαλε το Bundessozialgericht με διάταξη της
 30ής Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση Karin Bautz κατά
 (Υπόθεση C-453/02) ΑOK Baden-Württemberg
 (2003/C 70/02) (Υπόθεση C-454/02)
 (2003/C 70/03)
 Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 13 ∆εκεμβρίου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της Με διάταξη της 30ής Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Gladbeck και Εdith Linneweber που Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 ---pagebreak--- C 70/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 13 ∆εκεμβρίου 2002, το Bundessozialgericht, στο πλαίσιο της 2. Μπορεί ο διοργανωτής τέτοιων χαρτοπαιγνίων να επικαλεστεί
 διαφοράς μεταξύ Karin Bautz και ΑOK Baden-Württemberg, την φορολογική απαλλαγή που προβλέπει το άρθρο 13, Β,
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση στοιχείο στ', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ;
 προδικαστικής αποφάσεως επί


text:
των εξής ερωτημάτων:
 (1 ) EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
 1. Μήπως τα άρθρα 49 και 50 της Συνθήκης ΕΚ εμποδίζουν ένα
 κράτος μέλος, που έχει οργανώσει το σύστημα ασφαλίσεως
 ασθενείας σύμφωνα με την αρχή της παροχής σε είδος, και
 την παροχή ιατρικής περιθάλψεως εκτός νοσοκομείου από
 συμβεβλημένους ιατρούς, να επιτρέπει την επιστροφή των Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 εξόδων σε περίπτωση περιθάλψεως από μη συμβεβλημένους βαλε το Verwaltungsgericht Stuttgart με διάταξη της
 ιατρούς — ακόμη και σε περίπτωση θεραπείας σε άλλο 19ης ∆εκεμβρίου 2002 στην υπόθεση Ιnan Cetinkaya κατά
 κράτος μέλος — μόνον εφόσον στο πλαίσιο του συστήματος Land Baden-Württemberg
 παροχής σε είδος, δεν είναι δυνατή η παροχή θεραπείας
 αντίστοιχης με το γενικώς αναγνωρισμένο επίπεδο της ιατρι- (Υπόθεση C-467/02)
 κής επιστήμης;
 (2003/C 70/05)
 2. Σε περίπτωση που τούτο συνιστά απαγορευμένο εμπόδιο στην
 ελεύθερη παροχή υπηρεσιών: Επιτρέπουν οι προπαρατεθείσες Με διάταξη της 19ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ το γερμανικό δίκαιο να εξαρτά — Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 εξαιρουμένων των επειγόντων περιστατικών — την επιστροφή 27 ∆εκεμβρίου 2002, το Verwaltungsgericht Stuttgart, στο
 των εξόδων για την ιατρική περίθαλψη που παρασχέθηκε στον πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ιnan Cetinkaya και Land Baden-
 ασθενή από ιατρό της επιλογής του, από την προηγούμενη Württemberg, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 απόφαση του ταμείου υγείας σχετικά με το δικαιολογημένο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 της μη καλυπτόμενης από τη σύμβαση ασφαλίσεως θερα-
 πείας; 1. Εμπίπτει το γεννημένο στο ομοσπονδιακό έδαφος τέκνο
 Τούρκου εργαζομένου, ενταγμένου στη νόμιμη αγορά εργα-
 σίας, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο,
 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-
 Τουρκίας, στην περίπτωση που από της γεννήσεώς του — εν
 πάση περιπτώσει μέχρις ενηλικιώσεώς του — η διαμονή
 στη Γερμανία του επιτρεπόταν (αρχικά) μόνο για λόγους
 διατηρήσεως της οικογενειακής ενότητας ή στην περίπτωση
 που δεν απώλεσε το δικαίωμά του διαμονής μόνο για τον
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- λόγο ότι είχε απαλλαγεί από την υποχρέωση κατοχής άδειας
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου παραμονής;
 2002 στην υπόθεση Finanzamt Herne-West κατά Σάββα
 Ακριτίδη 2. Μπορεί να περιοριστεί, μόνον υπό τους όρους του άρθρου 14
 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-
 Τουρκίας, το δικαίωμα προσβάσεως στην αγορά εργασίας και
 (Υπόθεση C-462/02) χορηγήσεως αδείας για περαιτέρω διαμονή, τα οποία έχει το
 μέλος της οικογενείας βάσει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο,
 δεύτερη περίπτωση;
 (2003/C 70/04)
 3. Έχει ως συνέπεια η καταδίκη σε τριετή σωφρονιστική ποινή
 ανηλίκου την οριστική έξοδο από την αγορά εργασίας και,
 ως εκ τούτου, την απώλεια των δικαιωμάτων που απορρέουν
 Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη από το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, και
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις στην περίπτωση που υπάρχουν συγκεκριμένες δυνατότητες
 23 ∆εκεμβρίου 2002, το Bundesfinanzhof στο πλαίσιο της εκτίσεως μέρους μόνον της ποινής, από την άλλη πλευρά
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Herne-West και Σάββα Ακριτίδη όμως, o ενδιαφερόμενος ή η ενδιαφερόμενη θα πρέπει
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί


text:
από το ∆ικαστήριο την έκδοση μετά την προσωρινή αποφυλάκισή τους να υποβληθούν σε
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: πρόγραμμα απεξαρτήσεως κατά τη διάρκεια του οποίου δεν
 θα είναι στη διάθεση της αγοράς εργασίας;
 1. Απαγορεύει το άρθρο 13, B, στοιχείο στ', της οδηγίας 4. Έχει ως συνέπεια η λόγω καταδίκης σε πρόσκαιρη (μη
 77/388/ΕΟΚ ( 1) σε κράτος μέλος να επιβάλει φόρο προστιθε- ανασταλείσα υπό όρον) στερητική της ελευθερίας ποινή
 μένης αξίας επί της διοργανώσεως χαρτοπαιγνίου και στην απώλεια της θέσεως εργασίας, ήτοι η αδυναμία αναζητήσεως
 περίπτωση που η διοργάνωση χαρτοπαιγνίου από δημόσιο εργασίας σε περίπτωση ανεργίας κατά το χρονικό αυτό
 καζίνο που λειτουργεί με άδεια της αρχής απαλλάσσεται διάστημα, την περιέλευση του ενδιαφερομένου σε κατάσταση
 του φόρου ή θα πρέπει επιπλέον τα χαρτοπαίγνια που εκούσιας ανεργίας κατά την έννοια του άρθρου 6, δεύτερη
 διοργανώνονται εκτός καζίνων να ομοιάζουν ως προς παράγραφος, δεύτερη εδάφιο, της αποφάσεως 1/80, η οποία
 ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά τους, όπως π.χ. ως προς δεν εμποδίζει την απώλεια των δικαιωμάτων που απορρέουν
 τους κανόνες του παιχνιδιού, το ανώτατο ποσό διακυβεύμα- από τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, πρώτο εδάφιο, της
 τος και κέρδους; αποφάσεως 1/80;


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/77
 Προσφυγή της 14ης Σεπτεμβρίου 2009 — Novácke chemické závody κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-352/09)
 2009/C 267/138
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novácke chemické závody, a.s. (εκπρόσωποι: A. Černejová,, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την προσφεύγουσα και, κατά συνέπεια, το επιβληθέν σε αυτήν πρόστιμο,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως ή, τουλάχιστον, να το μειώσει σε σημαντικό βαθμό και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της 22ας Ιουλίου 2009 (Υπόθεση COMP/F/39.396 — Calcium and magnesium reagents for the steel and gas industries [αντιδραστήρια ασβεστίου και μαγνησίου χρησιμοποιούμενα στη βιομηχανία του χάλυβα και του φυσικού αερίου]), με την οποία η Επιτροπή καταλόγισε στην προσφεύγουσα, από κοινού με άλλες επιχειρήσεις, παράβαση των άρθρων 81 ΕΚ και 53 ΕΟΧ, η οποία συνίσταται σε κατανομή αγορών, καθορισμό ποσοστώσεων, κατανομή πελατείας, καθορισμό τιμών και ανταλλαγή εμπιστευτικών πληροφοριακών στοιχείων εμπορικής φύσεως μεταξύ των προμηθευτών κόκκων ανθρακασβεστίου και μαγνησίου. Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση ή τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου.
 Η προσφυγή στηρίζεται στους εξής λόγους:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, επιβάλλοντας υπερβολικά και δυσανάλογα πρόστιμα, παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως, οι οποίες αποτελούν γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε τη δυνατότητα της προσφεύγουσας να καταβάλει πρόστιμο και τον κίνδυνο πτωχεύσεώς της. Η προσφεύγουσα προβάλλει, ειδικότερα, ότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς ουσιώδεις διαδικαστικές απαιτήσεις και δεν εξέτασε δεόντως τα στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα προς απόδειξη του κινδύνου πτωχεύσεώς της σε περίπτωση επιβολής προστίμου. Προβάλλεται ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, λόγω της παραλείψεώς της να διαπιστώσει τον προαναφερθέντα κίνδυνο και να εφαρμόσει την παράγραφο 35 των κατευθυντήριων γραμμών ως προς την προσφεύγουσα.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι άμεση συνέπεια της επιβολής του προστίμου στην προσφεύγουσα θα είναι η πτώχευσή της και η εξάλειψή της από την αγορά. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, νοθεύοντας ή εξαλείφοντας τον ανταγωνισμό στην οικεία αγορά, παρέβη το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ’, ΕΚ.


text:
C 124/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.5.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής στο πλαίσιο της ανταλλαγής με
 εθνικούς υπαλλήλους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 — Παράβαση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των άσκησε, στις 9 Απριλίου 2003, ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Καθεστώτος Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της ∆ημοκρατίας της
 που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Κοινο- Αυστρίας.
 τήτων.
 Κατά το άρθρο 30 της αποφάσεως 2002/187/∆ΕΥ ( 1) του Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με τη
 σύσταση της Εurojust προκειμένου να ενισχυθεί η καταπο- 1. να αναγνωρίσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, παραλεί-
 λέμηση των σοβαρών μορφών εγκλήματος, το προσωπικό της ποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, διοικητικές
 Εurojust υπόκειται, ιδίως όσον αφορά την πρόσληψη και το και κανονιστικές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας
 καθεστώς του, στους κανονισμούς και στις ρυθμίσεις που 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Μαρτίου 1997 περί
 εφαρμόζονται στους υπαλλήλους και το λοιπό προσωπικό τροποποιήσεως της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την εκτίμηση
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων
 στο περιβάλλον ( 1) για τα ομόσπονδα κράτη Burgenland
 Κατά το άρθρο 12 του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του και Salzburg, ή εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να
 λοιπού προσωπικού των Κοινοτήτων, από τους υποψηφίους κοινοποιήσει αυτές τις διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 μπορεί να απαιτείται μόνον να έχουν βαθιά γνώση μιας υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 γλώσσας και ικανοποιητική γνώση μιας άλλης γλώσσας.
 2. να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 — Παράβαση του γλωσσικού καθεστώτος της Εurojust έξοδα.
 Η απόφαση 2002/187/∆ΕΥ ορίζει στο άρθρο 31 αυτής ότι
 το γλωσσικό καθεστώς των οργάνων της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως έχει εφαρμογή στην Εurojust. Σε καμία διάταξη της Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αποφάσεως δεν ορίζεται ρητά ότι οι γλώσσες εργασίας της
 Εurojust θα είναι η αγγλική και η γαλλική. Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΟΚ, κατά το οποίο η
 οδηγία δεσμεύει κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται όσον
 — Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, τα κράτη μέλη υποχρεούνται
 Η απαίτηση συντάξεως στην αγγλική μέρους των εγγράφων να τηρούν την προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο
 που προσκομίζονται, και προπάντων, η απαίτηση εξαιρετικής εσωτερικό τους δίκαιο. Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας
 γνώσεως της αγγλικής και της γαλλικής προϋποθέτει σαφή 97/11/ΕΚ, που θεσπίζεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, αυτής,
 δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας που απαγορεύει το παρήλθε στις 14 Μαρτίου 1999, χωρίς η ∆ημοκρατία της
 άρθρο 12 ΕΚ. Αυστρίας να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά
 της στα ομόσπονδα κράτη Burgenland και Salzburg.
 ( 1) ΕΕ L 63 της 6.3.2003, σ. 1.
 (1 ) EE 1997, L 73, σ. 5.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 9 Απρι- ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-107/02 (1)
 λίου 2003
 (2003/C 124/27)
 (Υπόθεση C-164/03)
 (2003/C 124/26) Με διάταξη της 4ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/28
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Ιουλίου 2006
 (Υπόθεση C-324/06)
 (2006/C 224/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Szmytkowska και P. Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/116/ΕΚ (1) της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2004, για την τροποποίηση του παραρτήματος της οδηγίας 82/471/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την προσθήκη του προϊόντος Candida guilliermondii, και, πάντως, μη κοινοποιώντας τις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληξε στις 30 Ιουλίου 2005.
 (1) ΕΕ L 379, σ. 81


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/46
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Ludwig Schokolade κατά ΓΕΕΑ — Immergut (TrinkFix)
 (Υπόθεση T-105/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος TrinkFix - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα και προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα Drinkfit - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 046/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG (Bergisch Gladbach, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Fischer και A. Brodkorb, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Immergut GmbH & Co. KG (Elsdorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Schoenen, V. Töbelmann και S. Frenz, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Δεκεμβρίου 2012 (υπόθεση R 34/2012-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Immergut GmbH & Co. KG και της Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG.
 (1) EE C 108 της 13.4.2013.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/42
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2008 — LATGA-A κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-419/08)
 (2008/C 313/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lietuvos Autorių Teisių Gynimo Asociacijos Agentūra (LATGA-A) (Βίλνιους, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: M. Favart, lawyer)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί, σύμφωνα με το άρθρο 230 EΚ, τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2008) 3435 final, της 16ης Ιουλίου 2008 (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 ΕΟΧ. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα αμφισβητεί το άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως, σύμφωνα με το οποίο οι εδαφικές οριοθετήσεις των εντολών αμοιβαίας εκπροσωπήσεως που χορηγούνται μεταξύ των εταιριών συλλογικής διαχείρισης συνιστούν εναρμονισμένη πρακτική κατά παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 ΕΟΧ.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της προσφεύγουσας είναι όμοιοι με τους προβαλλόμενους στο πλαίσιο της υπόθεσης T-415/08, IMRO κατά Επιτροπής.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/31
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́θρου 60 του ΚΥΚ, καθο ́σον η Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-320/94
 δια ́ταξη αυτη ́ αποσκοπει ́ στο να κολα ́σει την προσκο ́μιση κ.λπ. (1)
 ψευ ́τικων ιατρικω ́ν πιστοποιητικω ́ν και ο ́χι την παρα ́βαση της
 υποχρεω ́σεως πι ́στεως. Το καθου ́, εφο ́σον προσα ́πτει στην (1999/C 366/67)
 προσφευ ́γουσα παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως πι ́στεως, ο ́φειλε
 να στηρι ́ξει την απο ́φαση ́ του αποκλειστικα ́ στο α ́ρθρο 86 του
 ΚΥΚ, αντι ́ στο α ́ρθρο 60 του ΚΥΚ. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει τε ́λος ο ́τι το καθου ́, παραβαι ́νοντας Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τις διατα ́ξεις του ΚΥΚ και αρνου ́μενο να την συνδρα ́μει ο ́ταν του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στρα ́φηκε κατα ́ του ελεγκτη ́ ιατρου ́, παρε ́βη το α ́ρθρο 24 του αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-320/94, Τ-323/94,
 ΚΥΚ, πρα ́γμα που θεμελιω ́ νει την ευθυ ́νη του οργα ́νου αυτου ́. Τ-324/94, Τ-332/94, Τ-333/94, Τ-344/94, Τ-345/94 και
 Τ-351/94 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 Τ-320/94 κ.λπ., Klaus Harings κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 351 της 10.12.1994.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93
 κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/65)
 ∆ιαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-363/94
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) κ.λπ. (1)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου (1999/C 366/68)
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-85/93, Τ-87/93,
 Τ-126/93, Τ-130/93, Τ-35/94, Τ-40/94, Τ-198/94, Τ-212/94, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Τ-227/94, Τ-236/94, Τ-237/94, Τ-238/94, Τ-278/94,
 Τ-279/94, Τ-281/94, Τ-283/94, Τ-284/94, Τ-349/94, Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 Τ-350/94, Τ-357/94 και Τ-360/94 απο ́ τον κατα ́λογο των τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-85/93 κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Τ-363/94 κ.λπ., Benno και Hans Georg Theunissen κ.λπ.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 178 της 18.7.1990, C 34 της 9.2.1991, C 90 της 26.3.1994,
 C 218 της 6.8.1994, C 304 της 29.10.1994 και C 370 της (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 400 της 31.12.1994, C 54 της
 24.12.1994. 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995 και


text:
C 119 της 13.5.1995.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-366/94
 κ.λπ. (1) κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/66) (1999/C 366/69)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των ονομα ́των των εναγο ́ντων Peter αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-366/94, Τ-3/95,
 Dalhaus, Klaus Buck, Karl-Heinz Rohler και Ludger Beckhoff Τ-14/95, Τ-120/95 και Τ-124/95 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδι-
 απο ́ τον κατα ́λογο των εναγο ́ντων στην υπο ́θεση Τ-247/94 — καζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-366/94 κ.λπ., Hilde Diekmeier κ.λπ.
 συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 54 της 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995,
 (1) EE C 233 της 20.8.1994. C 174 της 8.7.1995, C 208 της 12.8.1995.


text:
 1.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 373/11
 Προσφυγή της 5ης Οκτωβρίου 2012 — Global Steel Wire κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-438/12)
 2012/C 373/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Global Steel Wire, SA (Cerdanyola del Vallés, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, δικηγόρος, και P. Herrero Prieto, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2012, στην υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας·
 —
 να ζητήσει από την Επιτροπή, σύμφωνα με τα άρθρα 24 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 64, παράγραφος 3, στοιχείο δ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να παράσχει τα έγγραφα, τις εκτιμήσεις και τα λοιπά πραγματικά ή/και νομικά στοιχεία που της χρησίμευσαν ως βάση για την αποδοχή των αιτήσεων περί αδυναμίας πληρωμής των Proderac, CB, ITAS, OriMartin, Siderúrgica Latina Martin και/ή μειώσεως του ποσού του προστίμου της ArcelorMittal·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση περί αδυναμίας πληρωμής και/ή προθεσμίας πληρωμής εξαιρουμένης της συστάσεως τραπεζικής εγγυήσεως, την οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα στην Επιτροπή.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος βασίζεται σε πραγματικά και νομικά σφάλματα κατά την αξιολόγηση της ικανότητας πληρωμής της προσφεύγουσας για την αντιμετώπιση της πληρωμής του προστίμου.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος βασίζεται σε πραγματικά και νομικά σφάλματα κατά την αξιολόγηση της ικανότητας πληρωμής των μετόχων της προσφεύγουσας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος βασίζεται στην παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, στο μέτρο που, σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις του τομέα, η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει κατάσταση αδυναμίας πληρωμής, έχει μειώσει το ποσό του προστίμου ή τις έχει απαλλάξει από τη σύσταση εγγυήσεως.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος βασίζεται στην προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
 —
 Πρώτον, η Επιτροπή δεν παρέσχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να εκθέσει την άποψή της.
 —
 Δεύτερον, η Επιτροπή υπερέβη την αρμοδιότητά της, παραβιάζοντας την αρχή της συλλογικότητας.
 —
 Τέλος, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της υποχρεώσεως προς αιτιολόγηση των πράξεων.


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/24
 Προσφυγή της Regione Autonoma della Sardegna κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 28 Μαΐου 2004
 (Υπόθεση T-200/04)
 (2004/C 217/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Regione Autonoma della Sardegna (Αυτόνομη Περιφέρεια της Σαρδηνίας), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Domenico Dodaro, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 28 Μαΐου 2004, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθό μέτρο κηρύσσει ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά τις ενισχύσεις που χορήγησε η Ιταλία δυνάμει του άρθρου 5 του νόμου υπ' αριθ. 22 της Περιφέρειας της Σαρδηνίας, της 17ης Νοεμβρίου 2000,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, της συνθήκης κηρύσσοντας τις προβλεπόμενες στο άρθρο 5 του περιφερειακού νόμου 22/2000 περί «παρεμβάσεων υπέρ των εκτροφέων βοοειδών για την αντιμετώπιση της επιζωοτίας που αποκαλείται και καταρροϊκός πυρετός των βοοειδών (blue Tongue)», ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά. Ο νόμος αυτός προβλέπει σειρά παρεμβάσεων υπέρ των εκτροφέων που υπέστησαν ζημίες λόγω της «blue Tongue».
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα Περιφέρεια προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
 —
 παράβαση ουσιωδών τύπων, καθόσον η έρευνα της καθής για την αξιολόγηση της συμβατότητας της ενισχύσεως ήταν ανεπαρκής, καθότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα περιλαμβανόμενα στο δελτίο κοινοποιήσεως πληροφοριακά στοιχεία που στη συνέχεια συμπληρώθηκαν από την Περιφέρεια της Σαρδηνίας, και ειδικότερα οι ακόλουθες περιστάσεις:
 —
 η ενίσχυση δεν χορηγείται στις επιχειρήσεις μεταποιήσεως, αλλά αποτελεί αναγκαίο μέτρο συμπληρώσεως της αποζημιώσεως που έλαβαν οι παραγωγοί λόγω της απώλειας του εισοδήματός τους που οφειλόταν στο γεγονός ότι οι πάγιες δαπάνες των Συνεταιρισμών επηρέασαν σε μεγαλύτερο βαθμό τη διανομή των καθαρών εσόδων,
 —
 ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ του καταρροϊκού πυρετού και της μειώσεως των επιχορηγήσεων δεν μπορεί να αποδεικνύεται αφηρημένα, αλλά αποτελεί συνάρτηση της εφαρμογής στην πράξη της διατάξεως περί ενισχύσεως, η οποία αποκλείει εξ ορισμού τη χορήγηση της ενισχύσεως για λόγους διαφορετικούς από αυτούς που σχετίζονται με την «blue Tongue». Η αναφορά σε υποθετικές αιτίες, πέραν της μειώσεως των επιχορηγήσεων, δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη και αναιρείται από τα πραγματικά περιστατικά που γνωρίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
 —
 οι συνεταιρισμοί δικαιούχοι της ενισχύσεως δεν έχουν πολλά περιθώρια προσβάσεως σε εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού,
 —
 παράβαση των κανόνων της συνθήκης ΕΚ και παραβίαση των αρχών του δικαίου που αφορούν την εφαρμογή της, καθόσον:
 —
 η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της πρακτικής αποτελεσματικότητας μη εφαρμόζοντας το άρθρο 87, παράγραφος 2, στοιχείο β), για τον λόγο ότι οι ιταλικές αρχές δεν επικαλέστηκαν τον κανόνα του άρθρου αυτού. Κατά την προσφεύγουσα, η καθής όφειλε να αιτιολογήσει επαρκώς τη μη εφαρμογή του εν λόγω άρθρου. Ασφαλώς, η αιτιολογία αυτή δεν μπορούσε να στηρίζεται, ως προς την αρχή της πρακτικής αποτελεσματικότητας, στην παράλειψη επικλήσεως του εν λόγω άρθρου από τις ιταλικές αρχές,
 —
 η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ), καθόσον δεν έλαβε υπόψη της το γεγονός ότι το


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/14
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 2ας Δεκεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-117/05 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Manfred Seidl κατά Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, εδάφιο πρώτο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Άρθρο 43 ΕΚ - Δημιουργία σχολής οδηγών)
 (2006/C 60/30)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-117/05, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Αυστρία), με απόφαση της 4ης Μαρτίου 2005, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Μαρτίου 2005, στο πλαίσιο της δίκης Manfred Seidl κατά Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Makarczyk, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta (εισηγητή) και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 43 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντίκειται σε νομοθεσία κράτους μέλους που απαγορεύει τη χορήγηση αδείας για τη δημιουργία σχολής οδηγών σε πρόσωπο που είναι ήδη κάτοχος αδείας με το ίδιο αντικείμενο.
 (1) ΕΕ C 155 της 25.6.2005.


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 28ης Απριλίου 2016 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Staatssecretaris van Financiën κατά Het Oudeland Beheer BV
 (Υπόθεση C-128/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - ΦΠΑ - Πράξεις υποκείμενες στον φόρο - Χρησιμοποίηση για τις ανάγκες της επιχειρήσεως αγαθών που αποκτήθηκαν «στο πλαίσιο της επιχειρήσεως» - Εξομοίωση με παράδοση εξ επαχθούς αιτίας - Βάση επιβολής του φόρου))
 (2016/C 243/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Staatssecretaris van Financiën
 κατά
 Het Oudeland Beheer BV
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχει την έννοια ότι η αξία εμπραγμάτου δικαιώματος που παρέχει στον δικαιούχο του εξουσία χρήσεως επί ακινήτου και το κόστος αποπερατώσεως του κτιρίου γραφείων που ανεγέρθηκε στο συγκεκριμένο οικόπεδο μπορούν να περιληφθούν στη βάση επιβολής του φόρου παραδόσεως, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής, όπως έχει τροποποιηθεί, όταν ο υποκείμενος στον φόρο κατέβαλε ήδη τον φόρο προστιθέμενης αξίας επί της αξίας αυτής και επί του κόστους, αλλά επίσης προέβη σε άμεση και ολική έκπτωσή του.
 2)
 Σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, στην οποία ένα οικόπεδο και ένα υπό ανέγερση κτίσμα ευρισκόμενο επί του οικοπέδου αυτού αποκτήθηκαν με τη σύσταση εμπραγμάτου δικαιώματος το οποίο παρέχει στον δικαιούχο του εξουσία χρήσεως επί των ακινήτων αυτών, το άρθρο 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της έκτης οδηγίας 77/388, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 95/7, έχει την έννοια ότι η αξία του εν λόγω εμπραγμάτου δικαιώματος η οποία πρέπει να ληφθεί υπόψη στη βάση επιβολής του φόρου παραδόσεως, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, της εν λόγω οδηγίας, αντιστοιχεί στην αξία των ποσών που πρέπει να καταβληθούν ως ετήσια αντιπαροχή για την εναπομένουσα διάρκεια ισχύος της συμβάσεως περί συστάσεως του εν λόγω εμπράγματου δικαιώματος επιφανείας, διορθωμένων ή ανακεφαλαιοποιημένων σύμφωνα με την ίδια μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό της αξίας συστάσεως του δικαιώματος επιφανείας.
 (1) ΕΕ C 159 της 26.5.2014.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/23
 Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2007 — Jurado Hermanos κατά ΓΕΕΑ (JURADO)
 (Υπόθεση T-410/07)
 (2008/C 8/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Jurado Hermanos, S.L. (Alicante, Ισπανία) (εκπρόσωπος: C. Martín Álvarez, abogada)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να εκδώσει απόφαση με την οποία να ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 3ης Σεπτεμβρίου 2007, στην υπόθεση R 866/2007-2,
 —
 να εκδώσει απόφαση επί της ουσίας της υποθέσεως, με την οποία να αναγνωρίζεται ο χαρακτήρας του ενδιαφερομένου μέρους στη διαδικασία ανανεώσεως του κοινοτικού σήματος αρ. 240 218 στη JURADO HERMANOS, S.L., καταχωρισμένης δικαιούχου με αποκλειστικό δικαίωμα επί του εν λόγω σήματος, και να γίνει δεκτή η αίτηση της JURADO HERMANOS, S.L. περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση σε σχέση με την ανανέωση του κοινοτικού σήματος αρ. 240 218, και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «JURADO» (αίτηση καταχωρίσεως αρ. 240 218).
 Προϊόν ή υπηρεσία: Προϊόν της κλάσεως 30.
 Δικαιούχος του σήματος που αποτελεί αντικείμενο της προσφυγής: CAFETAL DE COSTA RICA S.A.
 Προσβαλλόμενη απόφαση ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της αιτήσεως περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση από το τμήμα διαχειρίσεως σημάτων και νομικών θεμάτων, η οποία υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα, δικαιούχο του επίδικου σήματος, ως συνέπεια της ακυρώσεως της καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος, επειδή ο δικαιούχος του δεν ζήτησε τη σχετική ανανέωση.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή.
 Λόγοι ακυρώσεως: Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και εσφαλμένη, εν προκειμένω, ερμηνεία των άρθρων 47 και 78, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/27
 Προσφυγή-αγωγή της Arch Chemicals, Inc., και της Arch Timber Protection Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-400/04)
 (2005/C 19/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Η Arch Chemicals, Inc., με έδρα το Norwalk, Connecticut, ΗΠΑ, και η Arch Timber Protection Limited, με έδρα το Castleford, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενες από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησαν την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα των προσφευγουσών-εναγουσών·
 —
 ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στις προσφεύγουσες-ενάγουσες αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστησαν λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού·
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγουσες είναι εταιρίες παραγωγής και εμπορίας βιοκτόνων δραστικών ουσιών και βιοκτόνων προϊόντων. Έχουν κοινοποιήσει διάφορες ουσίες και μετέχουν στο πρόγραμμα αναθεωρήσεως των ουσιών αυτών που οργανώνουν η οδηγία 98/8/ΕΚ (1), για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, ο κανονισμός 1896/2000 (2), για την πρώτη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ, και ο κανονισμός 2032/2003 (3), για τη δεύτερη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ.
 Επειδή, σύμφωνα με τις προσφεύγουσες-ενάγουσες, εθίγησαν τα δικαιώματα και οι προσδοκίες τους ως συμμετεχουσών στο πρόγραμμα αναθεωρήσεως, ζήτησαν από την καθής να λάβει ειδικά μέτρα προς αποκατάσταση των προβαλλομένων παρανομιών. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες διατείνονται ότι ο κανονισμός 1896/2000 και ο κανονισμός 2032/2003 θίγουν τα δικαιώματά τους στην προστασία των δεδομένων, δικαιώματα τα οποία τους απονέμει η οδηγία 98/8/ΕΚ. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν επίσης ότι οι κανονισμοί αυτοί επιτρέπουν στους εκτιμητές να προβαίνουν σε συγκριτική εκτίμηση μεταξύ των δραστικών ουσιών, δίνουν το προβάδισμα σε δειγματοληπτικές εκτιμήσεις της επικινδυνότητας αντί της ουσιαστικής εκτιμήσεως του κινδύνου και επιτρέπουν να λαμβάνονται υπόψη στοιχεία κοινοποιηθέντα από τρίτους.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν κυρίως ότι η καθής δεν διευκρίνισε τη θέση της και δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα. Επικουρικώς, υποστηρίζουν ότι πρέπει να ακυρωθεί η επιστολή με την οποία η καθής απέρριψε το αίτημα των προσφευγουσών-εναγουσών.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη την νομική υποχρέωσή της να εφαρμόσει την οδηγία 98/8/ΕΚ σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΚ και το κείμενο της ίδιας της οδηγίας, τις υποχρεώσεις σεβασμού των νομικών δικαιωμάτων και των προσδοκιών των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα, όπως οι προσφεύγουσες-ενάγουσες, καθώς και το καθήκον της να εξασφαλίσει, σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, ότι η εκ μέρους των κρατών μελών εφαρμογή θα είναι σύμφωνη με τη Συνθήκη ΕΚ


text:
και την οδηγία.
 (1) Οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 123, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1896/2000 της Επιτροπής της 7ης Σεπτεμβρίου 2000, για την πρώτη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 228, σ. 6).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 2032/2003 της Επιτροπής της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη δεύτερη φάση του 10ετούς προγράμματος εργασίας που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1896/2000 (ΕΕ L 307, σ. 1).


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 11 Ιουνίου 2014 — Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d’Auvergne κατά Brasserie Bouquet SA
 (Υπόθεση C-285/14)
 2014/C 261/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Directeur général des douanes et droits indirects, Directeur régional des douanes et droits indirects d’Auvergne
 Αναιρεσίβλητη: Brasserie Bouquet SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά (1), την έννοια ότι ως παραγωγή βάσει αδείας εκμεταλλεύσεως νοείται αποκλειστικά η παραγωγή βάσει αδείας εκμεταλλεύσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή εμπορικού σήματος, ή μπορεί να έχει την έννοια ότι ως παραγωγή βάσει αδείας εκμεταλλεύσεως νοείται η παραγωγή με τη χρήση μεθόδου παρασκευής που ανήκει σε τρίτο και για την οποία ο τρίτος έχει παράσχει την άδειά του;
 (1) EE L 316, σ. 21.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/10
 Προσφυγή της TQ3 Travel Solutions κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση T-148/04)
 (2004/C 179/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η TQ3 Travel Solutions, με έδρα το Mechelen (Βέλγιο) εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Rusen Ergec και Kim Möric, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Απριλίου 2004 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 24 Φεβρουαρίου 2004 απόφαση της Επιτροπής, με την οποία γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η απόρριψη της προσφοράς της για την παρτίδα 1 (Βρυξελλών) της συμβάσεως αριθ. ADMIN/D1/PR/2003/131,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποία η παρτίδα 1 ανατέθηκε στην εταιρεία Carlson Wagonlit Travels και η οποία γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με την από 16 Μαρτίου 2004 επιστολή της Επιτροπής,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η διαπραχθείσα από την Επιτροπή πλημμέλεια συνιστά πταίσμα το οποίο στοιχειοθετεί ευθύνη της Επιτροπής έναντι της προσφεύγουσας,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποτιμήσει τη ζημία την οποία υπέστη η προσφεύγουσα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Κατόπιν κλειστού διαγωνισμού εκτιμήσεως προσφορών που προκηρύχθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003 για «υπηρεσίες ταξιδιωτικού πρακτορείου» (1) και της διαδικασίας αναθέσεως της συμβάσεως, η Επιτροπή αποφάσισε να μη αναθέσει τη σύμβαση στην προσφεύγουσα, αλλά στην εταιρεία Carlson Wagonlit Travels.
 Κατά των αποφάσεων αυτών η προσφεύγουσα προβάλλει δύο ταυτόσημους λόγους, περί κατάφωρης πλάνης στην οποία υπέπεσε κατά την αξιολόγηση των προσφορών αυτών η Επιτροπή.
 Με τον πρώτο της λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε κατάφωρη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι η προσφορά της εταιρείας Carlson Wagonlit Travels δεν ήταν υπερβολικά χαμηλή· επικαλείται περαιτέρω ότι παρανόμως δεν τηρήθηκε η υποχρέωση την οποία επιβάλλει το άρθρο 146 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002 (2), που επιβάλλει στο ευρωπαϊκό όργανο να ζητεί τις προσήκουσες διευκρινίσεις ως προς τη σύνθεση της προσφοράς.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αφορά την κατάφωρη πλάνη στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εκτίμηση της ποιοτικής αξίας των προσφορών, απονέμοντας στην προσφορά της Carlson Wagonlit Travels την υψηλότερη βαθμολογία για την ποιότητα των προτεινομένων υπηρεσιών, ενώ η προσφορά αυτή δεν εξασφάλιζε επαρκή ποιότητα για τις υπηρεσίες τις οποίες αφορούσε.
 (1) Προκήρυξη αριθ. ADMIN/D1/PR/2003/131(ΕΕ S 143).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 357 2002, σ. 1).


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/39
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2016 — fleur ami κατά ΓΕΕΑ — 8 Seasons Design (Λαμπτήρες)
 (Υπόθεση T-67/16)
 (2016/C 111/48)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: fleur ami GmbH (Willich, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Potthoff, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: 8 Seasons Design GmbH (Eschweiler, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σχεδίου ή υποδείγματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα «Λαμπτήρες» — Υπ’ αριθ. 2 252 213-0002 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 2164/2014-3
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 επικουρικώς, να αποφασίσει τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 6 του κανονισμού 6/2002.


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Městský soud v Praze (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Česká spořitelna, a.s. κατά Gerald Feichter
 (Υπόθεση C-419/11) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Άρθρα 5, σημείο 1, στοιχείο α', και 15, παράγραφος 1 - Έννοιες «διαφορές εκ συμβάσεως» και «σύμβαση καταναλωτή» - Γραμμάτιο σε διαταγή - Τριτεγγύηση - Εγγύηση συμβάσεως πιστώσεως)
 2013/C 141/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Městský soud v Praze
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Česká spořitelna, a.s.
 κατά
 Gerald Feichter
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Městský soud v Praze — Ερμηνεία των άρθρων 5, σημείο 1, στοιχείο α', και 15, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Έννοιες «διαφορές εκ συμβάσεως» και «σύμβαση καταναλωτή» — Διεθνής δικαιοδοσία σχετικά με διαφορά από υποχρέωση που ο διαχειριστής εταιρίας ανέλαβε με το να τριτεγγυηθεί γραμμάτιο σε διαταγή το οποίο η εταιρία αυτή εξέδωσε εν λευκώ υπέρ τράπεζας ως ασφάλεια για μια πιστωτική σύμβαση — Καθορισμός του τόπου εκπληρώσεως της παροχής, όταν ο τόπος πληρωμής αρχικά δεν αναγραφόταν στο γραμμάτιο σε διαταγή
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι φυσικό πρόσωπο με στενούς επαγγελματικούς δεσμούς με εταιρία, όπως είναι η διαχείρισή της ή η πλειοψηφική συμμετοχή σε αυτήν, δεν δύναται να θεωρηθεί καταναλωτής κατά τη διάταξη αυτή όταν τριτεγγυάται γραμμάτιο σε διαταγή που εκδόθηκε ως εγγύηση των υποχρεώσεων που η εταιρία αυτή έχει βάσει συμβάσεως σχετικά με τη χορήγηση πιστώσεως. Κατά συνέπεια, η διάταξη αυτή δεν έχει εφαρμογή προκειμένου να καθοριστεί το δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία σχετικά με αγωγή με την οποία ο δικαιούχος γραμματίου σε διαταγή, το οποίο εκδόθηκε σε κράτος μέλος, επικαλείται τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό το γραμμάτιο σε διαταγή, το οποίο είχε ατελή μορφή κατά την ημερομηνία της υπογραφής του και συμπληρώθηκε αργότερα από τον δικαιούχο, κατά του τριτεγγυητή ο οποίος είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους.
 2)
 Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού 44/2001 έχει εφαρμογή προκειμένου να καθοριστεί το δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία σχετικά με αγωγή με την οποία ο δικαιούχος γραμματίου σε διαταγή, το οποίο εκδόθηκε σε κράτος μέλος, επικαλείται τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό το γραμμάτιο σε διαταγή, το οποίο είχε ατελή μορφή κατά την ημερομηνία της υπογραφής του και συμπληρώθηκε αργότερα από τον δικαιούχο, κατά του τριτεγγυητή ο οποίος είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 311 της 22.10.2011.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-361/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Διαχείριση των αποβλήτων - Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 1999/31/ΕΚ - Παράνομοι και μη ελεγχόμενοι χώροι απορρίψεως - Χώροι απορρίψεως στο Nijar, στο Hoyo de Miguel και στην Cueva del Mojón)
 (2007/C 155/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: I. Martínez del Peral και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: I. del Cuvillo Contreras και M. Muñoz Pérez)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), και του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, σ. 1) — Χώροι απορρίψεως αποβλήτων στο Níjar, στο Hoyo de Miguel και στην Cueva del Mojón (La Mojonera).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την εφαρμογή, στους χώρους απορρίψεως αποβλήτων στο Níjar, στο Hoyo de Miguel και στην Cueva del Mojón (επαρχία της Almería), των άρθρων 4, 9 και 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, και του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις αυτές.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 296 της 26.11.2005.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/16
 Προσφυγή της 17ης Απριλίου 2014 — Steinbeis Papier κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-237/14)
 2014/C 223/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Steinbeis Papier GmbH (Glückstadt, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Janssen και G. Engel, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστούν χορήγηση κρατικών πόρων ή πόρων ελεγχόμενων από το κράτος. Τα κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό των επίμαχων μέτρων πραγματικά περιστατικά διαπιστώθηκαν στο σύνολό τους από την Επιτροπή και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας. Δεν μπορούν πλέον να υφίστανται αμφισβητήσιμα στοιχεία τα οποία θα όφειλε να διαπιστώσει η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν τήρησε το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον εφάρμοσε τη διαδικασία για τις νέες ενισχύσεις κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 αντί της διαδικασίας για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 17 επ. του κανονισμού 659/1999, προκειμένου να επαληθεύσει την προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία ο EEG συνιστά ενίσχυση. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή, με απόφαση της 22ας Μαΐου 2002, έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, διότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη μεταφοράς κρατικών πόρων. Οι διαφορές μεταξύ του EEG 2000 και του EEG 2012 δεν είναι ουσιώδεις σε σύγκριση με όσα κρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2002. Επομένως, η Επιτροπή θα μπορούσε να επικαλεστεί τυχόν μεταβολή της νομικής της απόψεως στο πλαίσιο διαδικασίας κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, χωρίς αυτό να θίγει την προσφεύγουσα.
 3.
 Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς προηγουμένως να παράσχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή της.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/39
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 — Brown και Volpato κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-75/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2006 - Νέα διάρθρωση σταδιοδρομιών - Επιμήκυνση της σταδιοδρομίας με τη θέσπιση νέων βαθμών για τους οποίους δεν υπάρχει αντιστοιχία στον προϊσχύσαντα ΚΥΚ - Εφαρμογή του άρθρου 45 του ΚΥΚ, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ καθώς και των ΓΔΕ που ισχύουν από το 2005 - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Αναδρομικό αποτέλεσμα των αποφάσεων περί προαγωγής από ημερομηνία προγενέστερη της 1ης Μαΐου 2004 - Μεταβατικά μέτρα - Προσφυγή προδήλως απορριπτέα)
 2011/C 340/80
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Colin Brown (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Alberto Volpato (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: B. Cortese και C. Cortese, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Arpio Santacruz και I. Šulce, στη συνέχεια M. Bauer, J. Monteiro και K. Zieleśkiewicz)
 Αντικείμενο
 Η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής που δημοσιεύθηκε στο δελτίο «Διοικητικές πληροφορίες», τεύχος 55-2006 της 17ης Νοεμβρίου 2006, καθόσον προβλέπει την προαγωγή των προσφευγόντων στον βαθμό A*9, και όχι στον βαθμό Α*10, για την περίοδο προαγωγών 2006.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι C. Brown και Α. Volpato και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά τους έξοδα.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 235 της 6.10.2007, σ. 30.


text:
C 84/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 6.4.2002
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου παρε ́βη τις υπο- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 χρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 1, στοιχει ́ο α', της
 οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 1975, περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως τροποποιη ́θηκε
 με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 18ης Μαρτι ́ου 1991, και με την απο ́φαση 94/3/ΕΚ της (1) ΕΕ C 226 της 7.8.1999.
 Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1993, για τη θε ́σπιση
 καταλο ́γου αποβλη ́των συ ́μφωνα με το ́αρθρο 1, στοιχει ́ο α',
 της οδηγι ́ας 75/442.
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) EE C 200 της 14.7.2001.
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 της 11ης Οκτωβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-30/00 (αι ́τηση του Supremo Tribunal
 Administrativo για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ William Hinton & Sons Lda κατα ́ Fazenda Pública, παρεμ-
 βαι ́νων: Ministério Público (1)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 («'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 — Ει ́σπραξη εκ των υστε ́ρων των εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ν
 της 27ης Νοεμβρι ́ου 2001 — Βεβαι ́ωση των προς ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ν —
 Λη ́ξη της προθεσμι ́ας παραγραφη ́ς της αξιω ́ σεως εισπρα ́-
 στην υπο ́θεση C-208/99: Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ ξεως — 'Αρθρο 254 της Πρα ́ ξεως Προσχωρη ́σεως της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Ισπανι ́ας και της Πορτογαλι ́ας — Υποχρε ́ωση της Πορτο-
 γαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας να εξαλει ́ψει με δαπα ́ νη της
 ορισμε ́να αποθε ́ματα προϊο ́ντων»)
 («ΕΓΤΠΕ, τμη ́μα Προσανατολισμου ́ — Απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς περι ́καταργη ́σεως χρηματοδοτικω ́ ν συνδρομω ́ν
 χορηγηθεισω ́ ν δυνα ́μει του α ́ρθρου 8 του κανονισμου ́ (2002/C 84/50)
 (ΕΟΚ) 4256/88 — Προσφυγη ́ μερικη ́ς ακυρω ́ σεως κατα ́
 του ορισμου ́ κρα ́τους με ́λους ως αποδε ́κτη — Προδη ́λως (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 απαρα ́δεκτη»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (2002/C 84/49) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 Στην υπο ́θεση C-30/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Supremo
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Tribunal Administrativo (Πορτογαλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ William Hinton & Sons Lda και Fazenda


text:
Pública, παρεμβαι ́νων: Ministério Público, η ́εκδοση προδικαστι-
 Στην υπο ́θεση C-208/99, Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: κη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 1, 2 και 5 του
 L. Fernandes, Â. Cortesão de Seiça Neves και P. Fragão κατα ́ κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1697/79 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: A. M. Alves 1979, περι ́ της εκ των υστε ́ρων εισπρα ́ξεως εισαγωγικω ́ν η ́
 Vieira και P. Oliver), με αντικει ́μενο τη μερικη ́ ακυ ́ρωση των εξαγωγικω ́ν δασμω ́ν που δεν κατε ́στησαν απαιτητοι ́ απο ́ τον
 αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς C(1999) 543, C(1999) 544 και φορολογου ́μενο, για εμπορευ ́ματα που διασαφηνι ́σθηκαν σε
 C(1999) 545, της 4ης Μαρτι ́ου 1999, που καταργου ́ν τις τελωνειακο ́ καθεστω ́ς συνεπαγο ́μενο την υποχρε ́ωση καταβολη ́ς
 συνδρομε ́ς που χορηγη ́θηκαν στις επιχειρη ́σεις Belgravia Lda, τε ́τοιων δασμω ́ν (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 02/007, σ. 254), 254 της Πρα ́ξης
 Floreurop — Produtos Florestais Lda και Ordinal — Gestão de για τους ο ́ρους προσχω ́ρησης του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας και
 Investimentos Lda, αντιστοι ́χως, δυνα ́μει του τμη ́ματος Προσανα- της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας και για τις προσαρμογε ́ς των
 τολισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ Γεωργικου ́ Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ Συνθηκω ́ν (ΕΕ 1985, L 302, σ. 23), 8 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο 3771/85 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, για τα
 απο ́ την F. Macken, προ ́εδρο τμη ́ματος, την Ν. Colneric, τους αποθε ́ματα γεωργικω ́ν προϊο ́ντων που βρι ́σκονται στην Πορτογαλι ́α
 C. Gulmann, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́) και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, (ΕΕ L 362, σ. 21), καθω ́ς και 4 και 8 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε 579/86 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 1986, για τη
 στις 27 Νοεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: θε ́σπιση των διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα αποθε ́ματα προϊο ́ντων του
 ---pagebreak--- 6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/31
 τομε ́α της ζα ́χαρης που βρι ́σκονται, την 1η Μαρτι ́ου 1986, στην — ο υπο ́χρεος ́εχει τηρη ́σει ́ολες τις διατα ́ξεις της ισχυ ́ου-
 Ισπανι ́α και την Πορτογαλι ́α (ΕΕ L 57, σ. 21), το ∆ικαστη ́ριο σας νομοθεσι ́ας ́οσον αφορα ́ τη δη ́λωση του γεγονο ́τος
 (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (εισηγητη ́), προ ́εδρο προς το οποι ́ο συναρτα ́ται η ει ́σπραξη της εν λο ́γω
 τμη ́ματος, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- εισφορα ́ς.
 λε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 11 Οκτωβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο