text:
9.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 274/25
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 Αγωγή της Κοινοπραξίας «Μακεδονικό Μετρό» «Μηχανική γ. Να διαταχθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να απευθύνει έγγραφο
 Α.Ε.» κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε όλες τις Υπηρεσίες της για να αποκαταστήσει το όνομα
 που ασκήθηκε στις 3 Ιουλίου 2002 και τη φήμη της εταιρείας «Μηχανική Α.Ε.» και του Προέδρου
 αυτής Προδρόμου Εμφιετζόγλου. Να διαταχθεί η Ευρωπαϊκή
 Επιτροπή να προσκομίσει στο ∆ικαστήριο και να κοινοποιήσει
 (Υπόθεση Τ-202/02) σε μας τα Πρακτικά Συνεδριάσεων και τις αποφάσεις που
 ελήφθησαν κατά τις συνεδριάσεις της 7 Απριλίου 1998 και
 27 Αυγούστου 1998, όπως επίσης και όλα τα πρωτότυπα
 (2002/C 274/45) των Επιστολών του κ. Mogg, του κ. Monti και του Προέδρου
 κ. Prodi.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) δ. Να καταδικασθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα υπηρεσιακά
 όργανα στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης και σε όλα τα
 σχετικά με τη διεξαγωγή της δίκης έξοδα.
 Η Κοινοπραξία «Μακεδονικό Μετρό» «Μηχανική Α.Ε.» κ.λπ., με ε. Μάρτυρες προτείνει:
 έδρα στη Θεσσαλονίκη (Ελλάς), εκπροσωπούμενη από τον
 δικηγόρο Αθηνών Χρήστο Γκόνη, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ- (i) Τον Εuropean Ombudsman κ. Jacob Söderman.
 βούργο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 3 Ιουλίου 2002 αγωγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (ii) Τους βοηθούς του Εuropean Ombudsman I. Harden
 και O. Verheecke.
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: (iii) Τον Πρόεδρο της Εταιρείας «Μηχανική Α.Ε.» Πρόδρομο
 Εμφιετζόγλου.
 α. Να γίνει δεκτή η αγωγή της στο σύνολό της.
 (iv) Οποιουσδήποτε κρίνονται αναγκαίοι μετά την προσκό-
 μιση των αιτουμένων εγγράφων από την Ευρωπαϊκή
 β. Να καταδικαστεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα υπηρεσιακά Επιτροπή.
 όργανα αυτής, κατά των οποίων στρέφεται η αγωγή, σύμφωνα
 με τα διαλαμβανόμενα στο αρχικό κεφάλαιο «Εξατομίκευση
 ευθυνών των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης», να καταβά-
 λουν, έκαστος εις ολόκληρον:
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (i) Στην Εταιρεία «Μηχανική Α.Ε.» το ποσό των
 23 578 050 ευρώ με τόκο 8 % από 29 Νοεμβρίου
 1996, άλλως από 27 Αυγούστου 1998, 224 654 και
 60 000 000 ευρώ με τον τόκο υπερημερίας 8 % από Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι είναι παράνομες οι αποφάσεις της
 της καταθέσεως της αγωγής. Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τις οποίες αποφασίστηκε να τεθεί στο
 αρχείο η καταγγελία της ενάγουσας ότι παρανόμως οι αρμόδιες
 ελληνικές αρχές δεν ανέθεσαν σ' αυτήν την κατασκευή του Μετρό
 (ii) Στον Πρόδρομο Εμφιετζόγλου, Πρόεδρο της Εταιρείας της πόλεως Θεσσαλονίκης.
 «Μηχανική Α.Ε.» το ποσό των 15 000 000 ευρώ με τον
 τόκο υπερημερίας 8 % από της καταθέσεως της αγωγής,
 ως αποζημίωση για ηθική βλάβη.
 Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι αποφάσεις αυτές αποτελούν το
 γενεσιουργό αίτιο της ζημίας που υπέστη και ότι αντιβαίνουν προς
 (iii) Στην Εταιρεία «Μηχανική Α.Ε.» το ποσό της αποθετικής την κοινοτική νομοθεσία περί δημοσίων έργων. Εξάλλου, συνιστούν
 ζημίας ύψους 1 025 839 588 ευρώ με τόκο 8 % από παραβίαση των αρχών της διασφαλίσεως ίσων όρων ανταγωνισμού,
 της καταθέσεως της παρούσης αγωγής. της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της ίσης μεταχειρίσεως,
 καθώς επίσης και των αρχών της αναλογικότητας, της αιτιολογίας
 (iv) Στην Κ/Ξ «Μακεδονικό Μετρό» με δικαιούχους τις και της χρηστής διοικήσεως. Κατά την


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/38
 Προσφυγή της 28ης Οκτωβρίου 2016 — Novolipetsk Steel κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-752/16)
 (2017/C 014/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PAO Novolipetsk Steel (Lipetsk, Ρωσία) (εκπρόσωποι: B. Evtimov, δικηγόρος, και D. O’Keeffe, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1328 της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 2016, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων πλατέων προϊόντων ψυχρής ελάσεως από χάλυβα καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ρωσικής Ομοσπονδίας, που δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 210 της 4/8/2016, καθ’ όλο το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα διατυπώνει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλει προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων άμυνας, και παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων και της αρχής της χρηστής διοικήσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού (1), το άρθρο 6.8 και το παράρτημα ΙΙ της ADA (2), παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως χαρακτηρίζοντας την προσφεύγουσα μη συνεργαζόμενο παραγωγό και χρησιμοποιώντας διαθέσιμα στοιχεία.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 5, του βασικού κανονισμού, καθώς και το άρθρο 3.1 της ADA, παραμόρφωσε τα προσκομισθέντα ενώπιόν της αποδεικτικά στοιχεία και υπέπεσε σε πρόδηλη πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως αξιολογώντας εσφαλμένως τους δείκτες ζημίας και μη προβαίνοντας σε αντικειμενική εξέταση της καταστάσεως του ενωσιακού κλάδου παραγωγής.
 —
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή βασίστηκε μόνο σε επιλεγμένους οικονομικούς δείκτες σχετικά με την κατάσταση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και παρέβλεψε σημαντικούς δείκτες που θα είχαν αποκαλύψει διαφορετική, πιο θετική κατάσταση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η Επιτροπή ακολούθησε μεροληπτική προσέγγιση ευνοώντας τα δικά της συμπεράσματα ως προς τη ζημία και παραμορφώνοντας τα προσκομισθέντα ενώπιόν της αποδεικτικά στοιχεία, επειδή δεν εξέτασε την «ελεύθερη» και τη «δεσμευμένη» αγορά του συγκεκριμένου προϊόντος στο σύνολό τους, κατά παράβαση της υποχρεώσεώς της να προβαίνει σε αντικειμενική εκτίμηση, όπως επιτάσσει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού, επειδή εκτίμησε εσφαλμένως την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών που φέρεται ότι αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της καταστάσεως του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Η προσφεύγουσα διατείνεται επίσης ότι η Επιτροπή δεν εκπλήρωσε την υποχρέωσή της να μην αποδώσει στις εισαγωγές που φέρεται ότι αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ τη ζημία που προκλήθηκε από άλλους παράγοντες, ενώ παρέβλεψε παράγοντες οι οποίοι, από κοινού ή χωριστά, θα είχαν ως αποτέλεσμα την κατάλυση της αιτιώδους συνάφειας.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλει ότι η Επιτροπή καθόρισε εσφαλμένως το επίπεδο εξαλείψεως της ζημίας κατά παράβαση των άρθρων 2, παράγραφος 9, και 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού και ότι υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
εκτιμήσεως. Ειδικότερα, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή καθόρισε παράλογο και υπερβολικό περιθώριο κέρδους για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως εφαρμόζοντας, για τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας και κατ’ αναλογία, την κατά το άρθρο 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού προσαρμογή για εύλογα έξοδα πωλήσεως, για εύλογα γενικά και διοικητικά έξοδα και για ένα εύλογο κέρδος ενός μη συνδεόμενου παραγωγού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).
 (2) WTO Anti-dumping Agreement (Συμφωνία αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ).


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/34
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Μαρτίου 2014 — Magnesitas de Rubián κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-430/10) (1)
 ((Περιβάλλον - Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης - Έγγραφο αναφοράς σχετικά με τις καλύτερες διαθέσιμες τεχνικές στις βιομηχανίες παραγωγής τσιμέντου, ασβέστου και οξειδίου του μαγνησίου - Αίτημα για κατάργηση της δίκης - Απόρριψη - Παραίτηση - Διαγραφή))
 2014/C 135/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Magnesitas de Rubián SA (Incio, Ισπανία), Magnesitas Navarras, SA (Zubiri, Ισπανία), Ελληνικοί Λευκόλιθοι Ανώνυμος Μεταλλευτική Βιομηχανική Ναυτιλιακή και Εμπορική Εταιρία (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: H. Brokelmann και P. Martínez-Lage Sobredo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro, S. Petrova και E. Sanfrutos Cano)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του κεφαλαίου 3 του εγγράφου αναφοράς σχετικά με τις καλύτερες διαθέσιμες τεχνικές στις βιομηχανίες παραγωγής τσιμέντου, ασβέστου και οξειδίου του μαγνησίου (EE C 166, σ. 5), το οποίο φέρει τον τίτλο «Βιομηχανία παραγωγής οξειδίου του μαγνησίου (εν ξηρώ, από φυσικό μαγνησίτη)», καθώς και τον περιεχόμενων στο προμνησθέν έγγραφο παραπομπών στη βιομηχανία παραγωγής οξειδίου του μαγνησίου και, επικουρικώς, αίτημα ακυρώσεως του σημείου 3.5.5.4 του εν λόγω εγγράφου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει το αίτημα περί καταργήσεως της δίκης.
 2.
 Η υπόθεση Τ-1430/10 διαγράφεται από το Πρωτόκολλο του Γενικού Δικαστηρίου.
 3.
 Οι Magnesitas de Rubián, SA, Magnesitas Navarras, SA και Ελληνικοί Λευκόλιθοι Ανώνυμος Μεταλλευτική Βιομηχανική Ναυτιλιακή και Εμπορική Εταιρία φέρουν, πέραν των δικαστικών τους εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 317 της 20.10.2010.


text:
 C 6/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 1β) Στην περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1α:
 βαλε το Bundesfinanzhof με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου Αποτελει ́ η ́δια
 ι κατα ́ταξη στο πλαι ́σιο της συλλογικη ́ς συμβα ́-
 1999 στην υπο ́θεση Bertelsmann AG κατα ́ Finanzamt σεως, στην αναφερομε ́νη στο ερω ́τημα 1α περι ́πτωση, ́ενδειξη
 Wiedenbrück για το ο ́τι υφι ́σταται ́διαι εργασι ́α η ́ εργασι ́α στην οποι ́α
 αποδι ́δεται ́ση
 ι αξι ́α κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 119 (νυν
 α ́ρθρου 141) της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ, η
 (Υπο ́θεση C-380/99)
 οποι ́α ́εχει ως αποτε ́λεσμα ο ́τι ο εργοδο ́της οφει ́λει να αποδει ́ξει
 ο ́τι η δραστηριο ́τητα διαφε ́ρει;
 (2000/C 6/22)
 1γ) Μπορει ́ ο εργοδο ́της, για να δικαιολογη ́σει τη διαφορετικη ́
 Με δια ́ταξη της 5ης Αυγου ́στου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη αμοιβη ́, να επικαλεστει ́ περιστα ́σεις οι οποι ́ες δεν ́εχουν ληφθει ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις υπο ́ψη στις συλλογικε ́ς συμβα ́σεις;
 8 Οκτωβρι ́ου 1999, το Bundesfinanzhof, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 ρα ́ς μεταξυ ́ Bertelsmann AG και Finanzamt Wiedenbrück που 1δ) Στην περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1α
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση η ́ 1β: ισχυ ́ει αυτο ́ επι ́σης ο ́ταν η κατα ́ταξη στην ομα ́δα
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: δραστηριοτη ́των στη συλλογικη ́ συ ́μβαση στηρι ́ζεται σε μι ́α
 πολυ ́ γενικη ́ περιγραφη ́;
 Περιλαμβα ́νει η βα ́ση επιβολη ́ς του φο ́ρου για την παρα ́δοση του 2α) Στηρι ́ζονται το α ́ρθρο 119 (νυν α ́ρθρο 141 ΕΚ) της Συνθη ́κης
 δω ́ρου που αποστε ́λλεται στον λη ́πτη για το ο ́τι προση ́λκυσε νε ́ο και η οδηγι ́α 75/117/ΕΟΚ σε μι ́α τουλα ́χιστον το ́σον ενιαι ́α
 πελα ́τη, κατα ́ το α ́ρθρο 11, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', της ́εννοια του εργαζομε ́νου ω ́στε η υποχρε ́ωση του εργαζομε ́νου
 ́εκτης οδηγι ́ας (77/388/ΕΟΚ) (1) του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου συ ́μφωνα με τη συ ́μβαση εργασι ́ας να μην ακολουθει ́ μο ́νο
 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των γενικω ́ς καθορισθε ́ντα στα ́νταρ, αλλα ́ να πρε ́πει ταυτο ́χρονα να
 σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν, εκτο ́ς απο ́ το τι ́μημα λαμβα ́νεται επι ́σης υπο ́ψη η ατομικη ́ προσωπικη ́ ικανο ́τητα
 που καταβλη ́θηκε για την αγορα ́ του δω ́ρου, τα ́εξοδα αποστολη ́ς; αποδο ́σεως του εργαζομε ́νου;
 (1)


text:
ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 2β) 'Εχουν το α ́ρθρο 119 (νυν α ́ρθρο 141) της Συνθη ́κης ΕΚ και
 το α ́ρθρο 1 της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ την ́εννοια ο ́τι μπορει ́
 να δικαιολογηθει ́ αντικειμενικη ́ θεμελι ́ωση για τον καθορισμο ́
 διαφορετικη ́ς αμοιβη ́ς και με περιστα ́σεις που μπορου ́ν το
 πρω ́τον εκ των υστε ́ρων να αποδειχθου ́ν, ιδι ́ως με την επιτυχι ́α
 της εργασι ́ας συγκεκριμε ́νου εργαζομε ́νου;
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 42.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Oberlandesgericht Wien (Αυστρι ́α) με δια ́ταξη της
 15ης Ιουνι ́ου 1999 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς ∆ρ Susanna
 Brunnhofer κατα ́ Bank der österreichischen Postsparkasse
 Aktiengesellschaft
 (Υπο ́θεση C-381/99)
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε στις 8 Οκτωβρι ́ου 1999
 απο ́ την εταιρι ́α The Procter & Gamble Company κατα ́ της
 (2000/C 6/23) αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 το δευ ́τερο
 τμη ́μα του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην
 Με δια ́ταξη της 15ης Ιουνι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη υπο ́θεση Τ-163/98, The Procter & Gamble Company κατα ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 8 Οκτωβρι ́ου 1999, το Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 Oberlandesgericht Wien (Αυστρι ́α) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα)
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς ∆ρ Susanna
 Brunnhofer κατα ́ Bank der österreichischen Postsparkasse (Υπο ́θεση C-383/99 P)
 Aktiengesellschaft, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδι-
 καστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2000/C 6/24)
 1α) Αρκει ́, κατα ́ την εξε ́ταση του ερωτη ́ματος αν υφι ́σταται «ο ́μοια
 εργασι ́α» η ́ «ο ́μοια θε ́ση εργασι ́ας» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου Η εταιρι ́α The Procter & Gamble Company, εκπροσωπου ́μενη
 119 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 141 ΕΚ) η ́ αν υπα ́ρχει ́δια ι απο ́ τον Thierry van Innis, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο
 εργασι ́α η ́ εργασι ́α στην οποι ́α αποδι ́δεται ́ση ι αξι ́α κατα ́ την στο Λουξεμβου ́ργο τη δικηγο ́ρο Katia Manhaeve, 56-58, rue
 ́εννοια της οδηγι ́ας 75/117/ΕΟΚ (1), σε συνδυασμο ́ με την Charles Martel, α ́σκησε, στις 8 Οκτωβρι ́ου 1999, ενω ́πιον του
 βα ́σει ατομικη ́ς συμβα ́σεως συμφωνι ́α για επιδο ́ματα επιπλε ́ον ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αναι ́ρεση κατα ́ της
 των καθορισθεισω ́ν με συλλογικη ́ συ ́μβαση αμοιβω ́ν, να ληφθει ́ αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 το δευ ́τερο τμη ́μα
 υπο ́ψη το αν οι δυ ́ο συγκρινο ́μενοι εργαζο ́μενοι κατατα ́σσονται του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση The
 στην


text:
́δια
 ι ομα ́δα δραστηριοτη ́των στο πλαι ́σιο της συλλογικη ́ς Procter & Gamble Company κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο
 συμβα ́σεως; πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 ---pagebreak--- 8.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 6/13
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: 8 Οκτωβρι ́ου 1999, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου.
 1) να αναιρε ́σει την απο ́φαση που εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο στις
 8 Ιουλι ́ου 1999 στην υπο ́θεση The Procter & Gamble
 Company κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), στον
 βαθμο ́ που το Πρωτοδικει ́ο ́εκρινε ο ́τι το πρω ́το τμη ́μα — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου δεν μετε ́φερε
 προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της ορθω ́ς στο εσωτερικο ́ δι ́καιο το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας
 εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) δεν 97/33/ΕΚ (1), σε συνδυασμο ́ με το παρα ́ρτημα Ι της οδηγι ́ας
 παρε ́βη το α ́ρθρο 7, παρα ́γραγος 1, στοιχει ́ο γ', του κανο- αυτη ́ς, ου ́τε ́ελαβε ο ́λα τα με ́τρα που απαιτου ́νται για να τεθει ́
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 (1), εκδι ́δοντας την απο ́φαση ́ του της σε εφαρμογη ́ το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ σε συνδυασμο ́
 31ης Ιουλι ́ου 1988 στην υπο ́θεση R 35/1998-1· με τα παραρτη ́ματα Ι και ΙΙΙ της εν λο ́γω οδηγι ́ας, και συνεπω ́ς
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς και
 2) να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της απο ́ τη Συνθη ́κη περι ́ ιδρυ ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας·
 εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα. — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, καθο ́σον, με την αναιρεσιβαλ-
 λο ́μενη απο ́φαση, το Πρωτοδικει ́ο προσε ́δωσε υπερβολικα ́ ευρυ ́
 Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο, και το α ́ρθρο 10, πρω ́το
 περιεχο ́μενο στη δια ́ταξη του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο
 εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ, καθω ́ς και το α ́ρθρο 23 της οδηγι ́ας
 γ', του κανονισμου ́ 40/94, για το κοινοτικο ́ ση ́μα: το Πρωτοδικει ́ο
 97/33/ΕΚ, το Βε ́λγιο ο ́φειλε να θεσπι ́σει τις διατα ́ξεις που
 περιορι ́στηκε


text:
στη διαπι ́στωση ο ́τι το λεκτικο ́ συ ́μπλεγμα «baby-
 ει ́ναι αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́, το αργο ́τερο με ́χρι τις
 dry» περιει ́χε μο ́νον σημει ́α που μπορου ́σαν να χρησιμευ ́σουν, στο
 31 ∆εκεμβρι ́ου 1997, προς την εν λο ́γω οδηγι ́α. Η Επιτροπη ́
 εμπο ́ριο, για να καθοριστει ́ ο προορισμο ́ς των σχετικω ́ν προϊο ́ντων,
 προσα ́πτει στο Βε ́λγιο ο ́τι παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́
 μη εξετα ́ζοντας το ζη ́τημα αν το εν λο ́γω λεκτικο ́ συ ́μπλεγμα ει ́ναι
 το α ́ρθρο 5 της οδηγι ́ας, προβλε ́ποντας:
 ικανο ́ να διακρι ́νει τα σχετικα ́ προϊο ́ντα ως προερχο ́μενα απο ́ μια
 επιχει ́ρηση. Η ορθη ́ ερμηνει ́α ο ́μως του λο ́γου ακυρο ́τητας που
 περιε ́χεται στο α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', δεν μπορει ́ να — την επε ́κταση του πεδι ́ου των δυναμε ́νων να χρηματοδοτηθου ́ν
 οδηγη ́σει παρα ́ στον αποκλεισμο ́ της καταχωρι ́σεως ως ατομικου ́ υπηρεσιω ́ν στο πλαι ́σιο της καθολικη ́ς υπηρεσι ́ας, ω ́στε να
 ση ́ματος ενο ́ς σημει ́ου που ει ́ναι σε τε ́τοιο βαθμο ́ περιγραφικο ́ ω ́στε περιλα ́βει την παροχη ́ υπηρεσιω ́ν με προνομιακη ́ τιμη ́ υπε ́ρ του
 δεν μπορει ́ να κατανοηθει ́ κατ' α ́λλο τρο ́πο παρα ́ ως περιγραφη ́ του γραπτου ́ τυ ́που·
 σχετικου ́ προϊο ́ντος η ́ κα ́ποιου απο ́ τα χαρακτηριστικα ́ του. Η
 ερμηνει ́α αυτη ́ ει ́ναι η τελεολογικη ́ η ́ συνθετικη ́ ερμηνει ́α, η οποι ́α — με ́θοδο υπολογισμου ́ των εισφορω ́ν των επιχειρηματιω ́ν στη
 αποκλει ́ει οποιοδη ́ποτε τεκμη ́ριο ακαταλληλο ́τητας πλη ́ττον τα χρηματοδο ́τηση του καθαρου ́ κο ́στους της καθολικη ́ς υπηρε-
 περιγραφικα ́ σημει ́α και η οποι ́α γι ́νεται δεκτη ́ απο ́ την κρατου ́σα σι ́ας, η οποι ́α ει ́ναι ατελη ́ς και δεν αντανακλα ́ τις υποχρεω ́σεις
 νομολογι ́α σε ορισμε ́να κρα ́τη με ́λη, ο ́πως τα κρα ́τη της Μπενελου ́ξ, διαφα ́νειας που προβλε ́πονται στο α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος
 η Γαλλι ́α η ́ η Γερμανι ́α, ο ́που το δικαι ́ωμα επι ́ του ση ́ματος δεν 1, της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ: η απο ́φαση που προ ́κειται να
 νοει ́ται πλε ́ον ως μονοπωλιακο ́ δικαι ́ωμα, του ́το δε, μεταξυ ́ α ́λλων, προσδιορι ́σει λεπτομερω ́ς τη με ́θοδο υπολογισμου ́ του
 υπο ́ την επη ́ρρεια της πρω ́της οδηγι ́ας 89/104/ΕΟΚ (2) του καθαρου ́ κο ́στους της καθολικη ́ς υπηρεσι ́ας και τη με ́θοδο
 Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για την προσε ́γγιση των υπολογισμου ́ της βα ́σης των εισφορω ́ν των επιχειρηματιω ́ν στη
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ σημα ́των. χρηματοδο ́τηση ́ του


text:
εξακολουθει ́ να μην ́εχει θεσπιστει ́ και
 δημοσιευθει ́· εν πα ́ση περιπτω ́σει, δεν ́εχει κοινοποιηθει ́ στην
 Επιτροπη ́·
 (1) ΕΕ 1994, L 11, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 1.
 — εσφαλμε ́νη με ́θοδο υπολογισμου ́ του καθαρου ́ κο ́στους της
 καθολικη ́ς υπηρεσι ́ας: η με ́θοδος αυτη ́ δεν λαμβα ́νει, μεταξυ ́
 α ́λλων, υπο ́ψη τα «αυ ́λα οφε ́λη» που συνδε ́ονται με την παροχη ́
 της καθολικη ́ς υπηρεσι ́ας (αποκλι ́νοντας ́ετσι απο ́ το α ́ρθρο 5,
 παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ) και δεν λαμβα ́νει
 υπο ́ψη το συ ́νολο των λογιστικω ́ν αρχω ́ν που εκτι ́θενται στο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ παρα ́ρτημα ΙΙΙ της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ: ́εννοια του δυναμε ́νου
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 8 Οκτωβρι ́ου να αποφευχθει ́ καθαρου ́ κο ́στους, εκτι ́μηση των προβλεπομε ́-
 1999 νων και ο ́χι ιστορικω ́ν εσο ́δων και κο ́στους, εκτι ́μηση των
 αμε ́σων και εμμε ́σων εσο ́δων που ει ́ναι συ ́μφυτα με την παροχη ́
 (Υπο ́θεση C-384/99) εκα ́στης των υπηρεσιω ́ν που χρηματοδοτου ́νται στο πλαι ́σιο
 της καθολικη ́ς υπηρεσι ́ας.
 (2000/C 6/25)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ (1) EE L 199 της 26.7.1997, σ. 32.
 τον Barry Doherty, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος
 της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/7
 Aναίρεση που άσκησε την 1η Μαρτίου 2006 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 15 Δεκεμβρίου 2005 το Πρωτοδικείο στην υπόθεση T-33/01 Infront WM AG (formerly Kirchmedia WM AG) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-125/06 P)
 (2006/C 108/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Banks και M. Huttunen)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γαλλική Δημοκρατία, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας:
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την από 15 Δεκεμβρίου 2005 απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ-33/01 Infront WM AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 —
 να εκδώσει οριστική απόφαση επί του ζητήματος κρίνοντας ότι η προσφεύγουσα δεν νομιμοποιούνταν να ασκήσει προσφυγή στην υπόθεση Τ-33/01·
 —
 να καταδικάσει την προσφεύγουσα στην υπόθεση Τ-33/01 στα δικαστικά έξοδα που υποβλήθηκε η Επιτροπή κατά τις ενώπιον του Πρωτοδικείου και Δικαστηρίου διαδικασίες.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναίρεση αφορά το ζήτημα ότι μια απόφαση πρέπει να αφορά άμεσα και ατομικά τους αποδέκτες της κατά την έννοια του άρθρου 230, παράγραφος 4, ΕΚ. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, το Πρωτοδικείο (στο εξής: ΠΕΚ) υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των εννοιών αυτών. Κατά συνέπεια, διατάραξε τη θεσμική ισορροπία που αντανακλάται στους κανόνες που διέπουν την προσφυγή ενώπιον των κοινοτικών δικαστηρίων προκειμένου να αμφισβητηθεί η νομιμότητα μιας κοινοτικής πράξεως. Το ΠΕΚ θεώρησε ότι μια απόφαση της Επιτροπής αφορά άμεσα και ατομικά μια επιχείρηση, η οποία μπορεί, το πολύ, να θεωρηθεί ότι υπέστη έμμεση οικονομική ζημία ως αποτέλεσμα της εν λόγω αποφάσεως, και η οποία δεν επέδειξε καν την πιθανολόγηση της ζημίας αυτής. Το ΠΕΚ δέχτηκε ότι μια απόφαση εξατομικεύεται όταν περιέχει στοιχεία κοινά σε πολλούς άλλους επιχειρηματίες που βρίσκονται σε καταστάσεις παρεμφερείς με την κατάσταση της προσφεύγουσας.


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 25 Ιουλίου 2013 — UAB «Vilniaus energija» κατά Lietuvos metrologijos inspekcijos Vilniaus apskrities skyrius
 (Υπόθεση C-423/13)
 2013/C 304/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα και εκκαλούσα: UAB «Vilniaus energija»
 Καθής και εφεσίβλητη: Lietuvos metrologijos inspekcijos Vilniaus apskrities skyrius
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντίκειται το άρθρο 34 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή η οδηγία 2004/22/ΕΚ (1) σε εθνική νομοθετική ρύθμιση και πρακτική κατά την οποία μετρητής ζεστού νερού ο οποίος ανταποκρίνεται σε όλες τις απαιτήσεις της οδηγίας 2004/22/ΕΚ και είναι συνδεδεμένος με συσκευή εξ αποστάσεως (τηλεμετρικής) διαβίβασης δεδομένων θεωρείται ότι συνιστά σύστημα μετρήσεων και, συνεπεία του γεγονότος αυτού, ο εν λόγω μετρητής ζεστού νερού δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ενόσω δεν έχουν υποβληθεί σε μετρολογικό έλεγχο τόσο ο εν λόγω μετρητής όσο και η εν λόγω συσκευή εξ αποστάσεως (τηλεμετρικής) διαβίβασης δεδομένων, ως από κοινού συγκροτούντα σύστημα μετρήσεων;
 (1) Οδηγία 2004/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τα όργανα μετρήσεων (ΕΕ L 135, σ. 1).


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/36
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2013 η Carla Faita κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση F-92/11, Faita κατά ΕΟΚΕ
 (Υπόθεση T-619/13 P)
 2014/C 24/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Carla Faita (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, M. Abreu Caldas και J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση F-92/11 (Faita κατά ΕΟΚΕ)
 —
 να υποχρεώσει την ΕΟΚΕ να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσόν των 15 000 ευρώ λόγω ηθικής βλάβης προκληθείσας από την παραβίαση του καθήκοντος αρωγής της AIPN,
 —
 να καταδικάσει την ΕΟΚΕ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τον σκοπό της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας και από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, διότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η απορρίπτουσα τη διοικητική ένσταση απόφαση περιελάμβανε αιτιολογία ταυτόσημη, κατά λέξη, με εκείνη της αποφάσεως απορρίψεως της αιτήσεως κατά της οποίας υπεβλήθη η διοικητική ένσταση, και τούτο μολονότι η διοικητική ένσταση περιελάμβανε διαφορετικά επιχειρήματα από εκείνα της αιτήσεως (αφορά τις σκέψεις 44 και 65 έως 67 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται, αφενός, από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον η αναιρεσείουσα δεν είχε την ευκαιρία να επιχειρηματολογήσει, κατά τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, όταν το τελευταίο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΑΙΡΝ βασίστηκε σε ένα πέμπτο, σιωπηρό, λόγο στην απόφασή της περί απορρίψεως της αιτήσεως της αναιρεσείουσας και, αφετέρου, από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προέβη στην ανάλυση των προβλεπόμενων στο άρθρο 12α, παράγραφος 3, του Κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προϋποθέσεων κατά τον έλεγχο νομιμότητας της εφαρμογής του άρθρου 24 του εν λόγω Κανονισμού (αφορά τις σκέψεις 94 επ. της προσβαλλομένης αποφάσεως).


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — Schniga κατά ΚΓΦΠ — Elaris και Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer)
 (Υπόθεση T-135/08) (1)
 (Φυτικές ποικιλίες - Αίτηση για παροχή κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για την ποικιλία μήλων Gala Schnitzer - Τεχνική εξέταση - Διακριτική ευχέρεια του ΚΓΦΠ - Ενστάσεις - Άρθρο 55, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94)
 2010/C 301/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schniga GmbH (Bolzano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) (εκπρόσωποι: B. Kiewiet και M. Ekvad)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ, παρεμβαίνουσες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Elaris SNC (Angers, Γαλλία) και Brookfield New Zealand Ltd (Havelock North, Νέα Ζηλανδία) (εκπρόσωπος: M. Eller, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 21ης Νοεμβρίου 2007 (υποθέσεις Α 003/2007 και A 004/2007), σχετικά με την παραχώρηση κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για τη φυτική ποικιλία Gala Schnitzer.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) της 21ης Νοεμβρίου 2007 (υποθέσεις A 003/2007 και A 004/2007).
 2)
 Καταδικάζει το ΚΓΦΠ στα δικαστικά του έξοδα, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Schniga GmbH.
 3)
 Καταδικάζει την Elaris SNC και την Brookfield New Zealand στα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 142 της 7.6.2008.


text:
C 146/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. στο Wilmington, Delaware (ΗΠΑ), R.J. Reynolds Tobacco
 Company, με έδρα στο Winston-Salem, Βόρεια Καρολίνα (ΗΠΑ)
 R.J.Reynolds Tobacco International Inc., με έδρα στο Winston-
 Salem, Βόρεια Καρολίνα (ΗΠΑ) και Japan Tobacco, Inc., με έδρα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα στο Τόκιο (Ιαπωνία) εκπροσωπούμενες από τους O.W.Brouwer,
 δικηγόρο, και P.Lomas, solicitor, άσκησαν στις 25 Μαρτίου 2003
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αίτηση
 Κατά το άρθρο 249, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης περί ιδρύσεως αναιρέσεως κατά της από 15 Ιανουαρίου 2003 αποφάσεως
 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, o κανονισμός είναι δεσμευτικός ως του δεύτερου (διευρυμένου) τμήματος του Πρωτοδικείου των
 προς όλα του τα μέρη και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-377/
 00 (1), T-379/00 ( 2), T-380/00 (2), T-260/01 ( 3) και Τ-272/
 01 (4), Philip Morris International, Inc., R.J.Reynolds Tobacco
 Στη προκειμένη περίπτωση, το άρθρο 91 του κανονισμού 40/94 Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R.J.Reynols Tobacco
 προβλέπει υποχρέωση των κρατών μελών να ορίζουν, σύμφωνα με Company, R.J. Reynold Tobacco International Inc. κατά Επιτρο-
 την έννομη τάξη τους, εθνικά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από το
 δικαστήρια αρμόδια για την παραποίηση και το κύρος κοινοτικών Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Βασίλειο της Ισπανίας, τη Γαλλική
 σημάτων, καθώς και να ανακοινώνουν στην Επιτροπή κατάλογο ∆ημοκρατία, την Ιταλική ∆ημοκρατία, την Πορτογαλική ∆ημοκρα-
 των δικαστηρίων κοινοτικών σημάτων στον οποίο αναφέρονται η τία, τη ∆ημοκρατία της Φινλανδίας, την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρα-
 ονομασία τους και η κατά τόπον αρμοδιότητά τους. Η προθεσμία τία της Γερμανίας, την Ελληνική ∆ημοκρατία και το Βασίλειο των
 προς εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων έληγε στις 15 Μαρτίου Κάτω Χωρών.
 1997.
 Η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να διαπιστώσει ότι η Ιταλική
 ∆ημοκρατία δεν της έχει ακόμη ανακοινώσει τις πληροφορίες Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το ∆ικαστήριο:
 αυτές και δεν έχει ορίσει ακόμη κανένα δικαστήριο κοινοτικών
 σημάτων· ως εκ τούτου παραβαίνει και την υποχρέωσή της εκ του
 άρθρου 91, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού.
 — να αναιρέσει την από 15 Ιανουαρίου 2003 απόφαση το
 Πρωτοδικείου, καθόσον:
 ( 1) ΕΕ L 11, της 14.01.1994, σ. 1.
 i) απέρριψε τις προσφυγές τους ως απαράδεκτες·
 ii) καταδίκασε τις προσφεύγουσες στα δικαστικά τους
 έξοδα και, επίσης στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η
 Αίτηση αναιρέσεως των R.J. Reynolds Tobacco holdings, Επιτροπή, και
 Inc., RJR Acquisition Corp., R.J. Reynolds Tobacco
 Company, R.J.Reynolds Tobacco International Inc., και
 Japan Tobacco, Inc., κατά της από 15 Ιανουαρίου 2003 iii) καταδίκασε τους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά τους
 αποφάσεως του δεύτερου (διευρυμένου) τμήματος του Πρω- έξοδα.
 τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθεί-
 σες υποθέσεις T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/01 και
 Τ-272/01, Philip Morris International, Inc., R.J.Reynolds
 Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., — να κρίνει τις αιτήσεις τους περί ακυρώσεως παραδεκτές
 R.J.Reynols Tobacco Company, R.J. Reynold Tobacco καθόσον αυτές προσβάλλουν αποφάσεις προδήλως παράνο-
 International Inc. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- μες και να κρίνει οριστικώς επί του ζητήματος· επικουρικώς,
 τήτων, υποστηριζόμενης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το
 Βασίλειο της Ισπανίας, τη Γαλλική ∆ημοκρατία, την Ιταλική
 ∆ημοκρατία, την Πορτογαλική ∆ημοκρατία, τη


text:
∆ημοκρατία — να κρίνει τις αιτήσεις τους περί ακυρώσεως παραδεκτές και
 της Φινλανδίας, την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα- να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου
 νίας, την Ελληνική ∆ημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω αυτό να κρίνει επί της ουσίας· επικουρικώς,
 Χωρών, που ασκήθηκε στις 25 Μαρτίου 2003
 (Υπόθεση C-131/03 P) — να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου
 αυτό να κρίνει επί του παραδεκτού και επί των δικαστικών
 (2003/C 146/37) εξόδων·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα
 Οι R.J. Reynolds Tobacco holdings, Inc., με έδρα στο Winston- με το άρθρο 69, δεύτερη παράγραφος, του Κανονισμού
 Salem, Βόρεια Καρολίνα (ΗΠΑ), RJR Acquisition Corp., με έδρα ∆ιαδικασίας του ∆ικαστηρίου.
 ---pagebreak--- 21.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/23
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε ο Giudice di Pace (ειρηνοδίκης) di Genova-Voltri, με
 διάταξη της 10ης Μαρτίου 2003, στην υπόθεση Viacom
 Outdoor S.r.l. και Societé GIOTTO Immobilier S.à.r.l.
 Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε
 νομική πλάνη καθόσον έκρινε ότι κατ' αρχήν μία απόφαση περί
 ασκήσεως προσφυγής δεν μπορεί να θεωρηθεί προσβλητή πράξη.
 Εκτός από την απόφαση του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών (Υπόθεση C-134/03)
 Κοινοτήτων στην υπόθεση 60/81, IBM κατά Επιτροπής, που
 αποφάνθηκε υπέρ του παραδεκτού σε περίπτωση που υφίστανται
 «εξαιρετικές περιστάσεις», η νομολογία καταδεικνύει σαφώς ότι το
 παραδεκτό νέων κατηγοριών ή μορφών προσφυγών κρίνεται ανά
 περίπτωση. (2003/C 146/38)
 Το Πρωτοδικείο ερμήνευσε τη νομολογία εσφαλμένως καθόσον
 έκρινε ότι από την κατάργηση της δυνατότητας λήψεως ασφαλιστι-
 κών μέτρων από το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσον
 αφορά την αρμοδιότητα της Επιτροπής να ασκήσει αγωγή σε τρίτη Με διάταξη της 10ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 χώρα προσπαθώντας να ανακτήσει υποτιθέμενα μη καταβληθέντες Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 δασμούς και ΦΠΑ δεν προκύπτουν έννομα αποτελέσματα. Καταλή- 25 Μαρτίου 2003, o Giudice di Pace di Genova-Voltri, στο
 γοντας ότι η άσκηση αγωγής σε τρίτη χώρα αντί στην Κοινότητα πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Viacom Outdoor S.r.l. και Societé
 δεν είχε έννομα αποτελέσματα, το Πρωτοδικείο ερμήνευσε επίσης GIOTTO Immobilier S.à.r.l. που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από
 εσφαλμένως τη νομολογία που ορίζει ότι σε περίπτωση που έχει το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 γίνει οριστική επιλογή μίας διαδικασίας έναντι μίας άλλης η ερωτημάτων:
 σχετική με αυτή την επιλογή απόφαση έχει έννομα αποτελέσματα
 κατά την έννοια του άρθρου 230.
 1. Μήπως η παραχώρηση σε δημόσια επιχείρηση (∆ήμους) της
 διαχειρίσεως ενός φόρου και των δικαιωμάτων όπως τα
 Το Πρωτοδικείο επίσης παρέλειψε να αναγνωρίσει ότι με τις εξεταζόμενα εν προκειμένω, και που αφορούν αγορά η οποία
 προσβαλλόμενες αποφάσεις η Επιτροπή έλαβε οριστική θέση αποτελεί σημαντικό τμήμα της κοινής αγοράς και στην
 σχετικά με την αρμοδιότητά της ως ζήτημα κοινοτικού δικαίου, οποία η ίδια δημόσια επιχείρηση κατέχει δεσπόζουσα θέση,
 το οποίο παράγει έννομα αποτελέσματα κατά την έννοια της προσκρούει:
 υφισταμένης νομολογίας.
 α) στην εφαρμογή του άρθρου 86 ΕΚ σε συνδυασμό προς
 το άρθρο 82 ΕΚ·
 Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν επίσης ότι το Πρωτοδικείο κακώς
 στηρίχτηκε στο ότι το District Court θα μπορούσε να θεραπεύσει
 την έλλειψη


text:
προδικαστικής παραπομπής στις Ηνωμένες Πολιτείες
 με την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, ότι κρίνοντας την β) στην εφαρμογή του άρθρου 86 ΕΚ σε συνδυασμό προς
 προσφυγή απαράδεκτη το Πρωτοδικείο παρέβη το δικαίωμά τους το άρθρο 49 ΕΚ;
 αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και ότι κακώς εφάρμοσε
 και ερμήνευσε την κοινοτική νομολογία όσον αφορά το προσβλητό
 προδήλως παρανόμων μέτρων. 2. Μήπως η μεταβίβαση στην εν λόγω δημόσια επιχείρηση της
 προσόδου που απορρέει από τον φόρο και τα εν λόγω
 δικαιώματα προσκρούει:
 Τέλος, προβάλλεται ότι το Πρωτοδικείο υιοθέτησε λύση αντίθετη
 προς το άρθρο 292 και τις Συνθήκες, καθόσον κατέληξε ότι
 οποιεσδήποτε διαφορές σχετικά με την αρμοδιότητα της Επιτροπής α) στην εφαρμογή του άρθρου 86 ΕΚ σε συνδυασμό προς
 να κινήσει τη διαδικασία στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορούσαν να το άρθρο 82 ΕΚ·
 επιλυθούν από το District Court των ΗΠΑ.
 β) στην εφαρμογή των άρθρων 87 ΕΚ και 88 ΕΚ, δεδομέ-
 νου ότι η πρόσοδος αυτή συνιστά παράνομη κρατική
 ( 1) EE C 79 της 10ης Μαρτίου 2001, σ. 23. ενίσχυση (μη κοινοποιηθείσα), και ασυμβίβαστη προς
 ( 2) ΕΕ C 79 της 10ης Μαρτίου 2001, σ. 24.
 την κοινή αγορά;
 ( 3) ΕΕ C 3 της 5ης Ιανουαρίου 2002, σ. 39.
 ( 4) ΕΕ C 3 της 5ης Ιανουαρίου 2002, σ. 45.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/17
 Αναίρεση που άσκησαν στις 27 Μαΐου 2013 οι Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο πενταμελές τμήμα) στις 7 Μαρτίου 2013 στην υπόθεση T-95/10: CINDU Chemicals BV κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA)
 (Υπόθεση C-289/13 P)
 2013/C 252/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd (εκπρόσωπος: K. Van Maldegem, avocat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-95/10· και
 —
 να ακυρώσει την απόφαση ED/68/2009 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA) (στο εξής: προσβαλλομένη απόφαση) με την οποία το έλαιο ανθρακενίου (χαμηλής περιεκτικότητας σε ανθρακένιο) χαρακτηρίστηκε ως ουσία που έπρεπε να καταχωρισθεί στον κατάλογο των υποψηφίων ουσιών, σύμφωνα με το άρθρο 59 του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 (REACH) (1), ή
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως των αναιρεσειουσών· και
 —
 να υποχρεώσει τον αναιρεσίβλητο να καταβάλει όλα τα έξοδα της παρούσας ένδικης διαδικασίας (περιλαμβανομένων των εξόδων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, απορρίπτοντας την προσφυγή τους περί μερικής ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο. Ειδικότερα, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε επανειλημμένως σε πλάνη κατά την εκ μέρους του ερμηνεία του νομικού πλαισίου, όπως αυτό έχει εφαρμογή στην περίπτωση των αναιρεσειουσών. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να υποπέσει πολλαπλώς το Γενικό Δικαστήριο σε πλάνη περί το δίκαιο, ειδικότερα:
 —
 διαπιστώνοντας ότι η υπόθεση αφορούσε περίπλοκα στοιχεία επιστημονικής και τεχνικής φύσεως και ότι ο χαρακτηρισμός του ελαίου ανθρακενίου (χαμηλής περιεκτικότητας σε ανθρακένιο) ως έχοντος ιδιότητες ΑΒΤ και αΑαΒ βάσει των συστατικών του με πυκνότητα τουλάχιστον 0,1 % δεν έπασχε πρόδηλη πλάνη·
 —
 τα συστατικά δεν χρειάζεται να χαρακτηρισθούν ατομικώς ως έχοντα ιδιότητες ΑΒΤ ή αΑαΒ με χωριστή απόφαση του ECHA βάσει εμπεριστατωμένης αξιολογήσεως προς τούτο·
 —
 το άρθρο 59, παράγραφος 3, και το παράρτημα XV του REACH δεν παραβιάσθηκαν επειδή οι πληροφορίες για τις εναλλακτικές ουσίες δεν περιελήφθησαν στον φάκελο που προβλέπει το παράρτημα XV· και
 —
 δεν συνέτρεξε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
 Για τους λόγους αυτούς, οι αναιρεσείουσας υποστηρίζουν ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-95/10 πρέπει να αναιρεθεί και ότι η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (EE L 396, σ. 1)


text:
6.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 84/49
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ 24 ∆εκεμβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου που ασκη ́θηκε στις 17 ∆εκεμβρι ́ου Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 2001 Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση C-489/01)
 (2002/C 84/84) Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Να ακυρω ́σει την
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση (1), κατα ́ το με ́ρος που στο πλαι ́σιο του
 καθορισμου ́ της χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς της Κοινο ́τητας για
 την εξα ́λειψη της κλασικη ́ς πανω ́λους των χοι ́ρων στις Κα ́τω Χω ́ρες
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 το 1998 προβλε ́πει μει ́ωση κατα ́ 25 % της αποζημιω ́σεως
 την Christina Tufvesson, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 που καταβλη ́θηκε στους κτηνοτρο ́φους, και να καταδικα ́σει την
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στις 17 ∆εκεμβρι ́ου 2001, προσφυγη ́ κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασι-
 λει ́ου.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, παραλει ́ποντας
 να θεσπι ́σει τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 διατα ́ξεις που ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση, ο ́σον
 αφορα ́ το ́εδαφος του Γιβραλτα ́ρ, προς την οδηγι ́α 97/9/ΕΚ
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της — Εσφαλμε ́νη πραγματικη ́ βα ́ση: στους ́εξι φακε ́λους που
 3ης Μαρτι ́ου 1997 σχετικα ́ με τα συστη ́ματα αποζημι ́ωσης επε ́λεξε η Επιτροπη ́ δεν προκυ ́πτουν ατασθαλι ́ες που να
 των επενδυτω ́ν (1), η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να επαναλαμβα ́νονται εκ συστη ́ματος και να μπορου ́ν να αποτε-
 ενημερω ́σει την Επιτροπη ́ για τα με ́τρα αυτα ́, παρε ́βη τις λε ́σουν επαρκη ́ βα ́ση για την επιβολη ́ μειω ́σεως.
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 15 της εν λο ́γω
 οδηγι ́ας, και
 — Παρα ́βαση κανο ́νων δικαι ́ου: η απο ́φαση 90/424/ΕΟΚ του
 2) να καταδικα ́σει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με ορισμε ́νες δαπα ́νες στον κτηνιατρικο ́
 τομε ́α (2) δεν παρε ́χει τη δυνατο ́τητα να επιβληθει ́ γενικη ́
 μει ́ωση. Η ́εννοια της «προση ́κουσας» αποζημιω ́σεως
 (α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 2, ́εβδομη περι ́πτωση, της αποφα ́σεως
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 90/424/ΕΟΚ) ει ́ναι ́εννοια που δεν ορι ́ζεται ου ́τε στην οδηγι ́α
 80/217/ΕΟΚ ου ́τε στην απο ́φαση 90/424/ΕΟΚ ου ́τε αλλου ́
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, συ


text:
́μφωνα με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε στην κοινοτικη ́ νομοθεσι ́α. Η α ́ποψη της Επιτροπη ́ς ο ́τι με
 κρα ́τος με ́λος ως προς το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την αντι ́ληψη που οι Κα ́τω Χω ́ρες ́εχουν για την ́εννοια αυτη ́
 υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν την τασσο ́μενη απο ́ την εκτιμη ́θηκε σε πολυ ́ υψηλη ́ τιμη ́ η προση ́κουσα αποζημι ́ωση
 οδηγι ́α προθεσμι ́α για τη συμμο ́ρφωση ́ τους προς αυτη ́. Η εν λο ́γω για χοι ́ρους παραβλε ́πει το περιεχο ́μενο και την ́εκταση
 προθεσμι ́α παρη ́λθε στις 26 Σεπτεμβρι ́ου 1998, χωρι ́ς το Ηνωμε ́νο εφαρμογη ́ς της ισχυ ́ουσας ολλανδικη ́ς ρυθμι ́σεως. Επι ́σης,
 Βασι ́λειο να ́εχει θε ́σει σε εφαρμογη ́ τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις για να η Επιτροπη ́ παραγνωρι ́ζει τη διακριτικη ́ εξουσι ́α που εν
 συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α που αναφε ́ρει η Επιτροπη ́ στα προκειμε ́νω ει ́ναι βαθια ́ ριζωμε ́νη στην κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση.
 αιτη ́ματα ́ της, ο ́σον αφορα ́ το ́εδαφος του Γιβραλτα ́ρ.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας.
 (1) ΕΕ L 84 της 26.3.1977, σ. 22.
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ασφα ́λειας δικαι ́ου.
 — Παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως.
 Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 24 ∆εκεμβρι ́ου 2001
 (1) Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 17ης Οκτωβρι ́ου 2001 σχετικα ́ με το
 (Υπο ́θεση C-501/01) συνολικο ́ ποσο ́ της χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς της Κοινο ́τητας για
 την εξα ́λειψη της κλασικη ́ς πανω ́λους των χοι ́ρων στις Κα ́τω Χω ́ρες το
 1998.
 (2002/C 84/85) (2) ΕΕ 1990, L 224, σ. 19.
 Το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, εκπροσωπου ́μενο απο ́ τις
 Η. G. Sevenster, C. M. Wissels και J. van Bakel, α ́σκησε στις


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/8
 Προσφυγή που ασκήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-37/07)
 (2007/C 69/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. Κοντού-Durande)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί με την οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2003/109/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 23 Ιανουαρίου 2006.
 (1) ΕΕ 2004, L 16, σ. 44.


text:
 13.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/65
 Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2016 — Policolor κατά EUIPO — CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt (Policolor)
 (Υπόθεση T-178/16)
 (2016/C 211/80)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Policolor SA (Βουκουρέστι, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: M. Comanescu, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt GmbH & Co. KG (Düren-Merken, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Policolor» — Υπ’ αριθ. 10 277 176 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Ιανουαρίου 2016 στην υπόθεση R 346/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 συνεπακόλουθα, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών του EUIPO της 16ης Δεκεμβρίου 2014 επί της ανακοπής αριθ. B 1 991 457·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή που άσκησε η παρεμβαίνουσα κατά της καταχώρισης του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ’ αριθ. 10 277 176·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας του τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 —
 Παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 1, του κανονισμού 2015/2424.


text:
C 200/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΝ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-252/00 (αι ́τηση του Conseil mι ́xte d’appel
 d’expression française de l’ordre des médecins στην υπο ́θεση C-39/00 Ρ: Services pour le groupement
 vétérinaires για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): d’acquisitions (SGA) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α κατα ́ Jean-Michel Vandeweerd (1) Κοινοτη ́των (1)
 («Ανταγωνισμο ́ς — ∆ιανομη ́ αυτοκινη ́των — Καταγγελι ́α
 («Προδικαστικη ́ παραπομπη ́ — Απαρα ́δεκτο») — Προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́ψεως, προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως
 και αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Αι ́τηση αναιρε ́σεως εν με ́ρει
 προδη ́λως απαρα ́δεκτη και εν με ́ρει προδη ́λως αβα ́ σιμη»)
 (2001/C 200/45)
 (2001/C 200/46)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-39/00 Ρ, Services pour le groupement
 d’acquisitions (SGA), υπο ́ δικαστικη ́ εκκαθα ́ριση, με ́εδρα το Ιstres
 Στην υπο ́θεση C-252/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση τον Conseil (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J.-C. Fourgoux, δικηγο ́ρο
 mixte d’appel d’expression française de l’ordre des médecins Παρισι ́ων, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 vétérinaires (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του γραφει ́ο του Ρ. Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon, με αντικει ́μενο
 α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της πειθαρχικη ́ς αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις
 διαδικασι ́ας που ́εχει κινη0ει ́ ενω ́πιον τον ως α ́νω οργα ́νου κατα ́ 13 ∆εκεμβρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Jean-Michel Vandeweerd, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως (πρω ́το τμη ́μα) στις υποθε ́σεις Τ-189/95, Τ-39/96 και Τ-123/96,
 ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν SGA κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1999, σ. ΙΙ-3587), με την οποι ́α
 α ́ρθρου 81 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος
 G. C. Rodrι ́guez Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann (εισηγητη ́), δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω-
 Α. Μ. La Pergola, Μ. Wathelet και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους ποι: G. Marenco, κυ ́ριος νομικο ́ς συ ́μβουλος, και F. Siredey-
 τμη ́ματος, D. Α. Ο. Edward, J.-P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón, Garnier), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 R. Schintgen, F. Macken, Ν. Colneric, S. von


text:
Bahr, J. Ν. Cunha C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́, J.-Ρ. Puissochet,
 Rodrigues και C. W. Α. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- R. Schintgen (εισηγητη ́), και την Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 λε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 6 ∆εκεμ- εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 βρι ́ου 2000 δια ́ταξη με τα ακο ́λουθο διατακτικο ́: εξε ́δωσε στις 13 ∆εκεμβρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́:
 Η αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε, 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 με απο ́φαση της 10ης Ιουνι ́ου 2000, το Conseil mixte d’appel
 d’expression française de l’ordre des médecins vétérinaires ει ́ναι
 2) Καταδικα ́ζει την εταιρι ́α Services pour le groupement
 απαρα ́δεκτη.
 d’acquisitions (SGA) στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000.
 (1) ΕΕ C 149 της 27.5.2000.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 27 Ιουνίου 2017 — Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N κατά Budapest Rendőrfőkapitánya
 (Υπόθεση C-384/17)
 (2017/C 318/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N
 Καθού: Budapest Rendőrfőkapitánya
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι η απαίτηση της αναλογικότητας η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9α της οδηγίας 1999/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 1999, περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής (1), όπως η απαίτηση αυτή έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση της 22ας Μαρτίου 2017 επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-497/15 και C-498/15, Euro-Team (EU:C:2017:229), άμεσα εφαρμοστέα διάταξη της οδηγίας;
 2)
 Σε περίπτωση που η απαίτηση της αναλογικότητας η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9α της οδηγίας 1999/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 1999, περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής, όπως η απαίτηση αυτή έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση της 22ας Μαρτίου 2017 επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C - 497/15 και C-498/15, Euro-Team (EU:C:2017:229), δεν συνιστά άμεσα εφαρμοστέα διάταξη της οδηγίας:
 έχει η σύμφωνη προς το δίκαιο της Ένωσης ερμηνεία του εθνικού δικαίου την έννοια ότι επιτρέπει και επιτάσσει την εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου και της εθνικής διοικητικής αρχής συμπλήρωση –χωρίς την επέμβαση του εθνικού νομοθέτη– της κρίσιμης εν προκειμένω ουγγρικής νομοθεσίας με την προσθήκη των ουσιαστικών κριτηρίων αναλογικότητας που καθορίζονται στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22ας Μαρτίου 2017 επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-497/15 και C-498/15, Euro-Team (EU:C:2017:229);
 (1) ΕΕ 1999, L 187, σ. 42.


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 17 Μαΐου 2016 — Comune di Balzola κ.λπ. κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni
 (Υπόθεση C-275/16)
 (2016/C 314/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Comune di Balzola, Comune di Borgo San Martino, Comune di Camino, Comune di Cereseto, Comune di Cerrina, Comune di Frassineto Po, Comune di Gabiano, Comune di Limone Piemonte, Comune di Mombello Monferrato, Comune di Morano Sul Po, Comune di Odalengo Piccolo, Comune di Pietraporzio, Comune di Piovà Massaia, Comune di Pontestura, Comune di Ponzano, Comune di Sala Monferrato, Comune di Serralunga di Crea, Comune di Solonghello, Comune di Villamiroglio, Comune di Montemagno, Comune di Scurzolengo, Comune di Alfiano Natta, Comune di Moncalvo, Comune di Cerro Tanaro, Comune di Tonco, Comune di Castagnole Monferrato, Comune di Casorzo, Comune di Calliano, Comune di Robella, Comune di Grana, Comune di Rocchetta Tanaro, Comune di Odalengo Grande, Comune di Coniolo, Comune di Ozzano Monferrato, Comune di Demonte, Comune di Entracque, Comune di Sambuco, Comune di Roccasparvera, Comune di Argentera, Comune di Gaiola, Comune di Valdieri, Anci Piemonte
 Καθής: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni
 Προδικαστικό ερώτημα
 «Κατ’ ορθή ερμηνεία της οδηγίας 1997/67/ΕΚ (1), είναι συμβατά με αυτή το άρθρο 3, παράγραφος 7, του Decreto legislativo 261/99 και το άρθρο l, παράγραφος 276, του Legge 194/2014 (νόμος 194/2014), λαμβανομένου υπόψη ότι:
 α)
 η οδηγία 97/67/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε, η οποία αφορά τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, θεσπίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίζουν την παροχή της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας και, στο πλαίσιο αυτό, προβλέπει ότι η συλλογή των ταχυδρομικών αντικειμένων και η διανομή τους στη διεύθυνση του παραλήπτη πρέπει να διασφαλίζονται “τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες την εβδομάδα”,
 β)
 η ίδια κοινοτική οδηγία επιτρέπει πιθανές παρεκκλίσεις, από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, μόνο λόγω “εξαιρετικών περιστάσεων ή γεωγραφικών συνθηκών”,
 γ)
 η ιταλική εθνική νομοθεσία [άρθρο 3, παράγραφος 7, του Decreto legislativo 261/1999, και άρθρο 1, παράγραφος 276, του Legge 190 της 23ης Δεκεμβρίου 2014 —του λεγόμενου “Legge di stabilità 2015” (Νόμος του 2015 περί σταθερότητας)] επιβάλλει, αντιθέτως, στην εθνική ρυθμιστική αρχή την υποχρέωση να εγκρίνει την προαναφερόμενη εξαίρεση, εντός ορισμένων χρονικών ορίων, κάθε φορά που το ζητεί ο διαχειριστής της υπηρεσίας αναγνωρίζοντας την “ύπαρξη ειδικών περιστάσεων που αφορούν τις υποδομές ή είναι γεωγραφικής φύσεως σε περιοχές με πυκνότητα πληθυσμού μικρότερη των 200 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο”, ακόμη και εάν οι ανωτέρω περιστάσεις δεν είναι εξαιρετικού χαρακτήρα και αφορούν μεγάλο μέρος του εθνικού πληθυσμού (έως και το ένα τέταρτο του πληθυσμού, δηλαδή —προκειμένου για περιοχές με μικρότερη πυκνότητα πληθυσμού— σημαντικό τμήμα της εθνικής επικράτειας) [.]»
 (1) Οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/7
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́ζοντας 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θε ́τοντας σε ισχυ ́ εμπροθε ́σμως
 ́ολες τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις τα εθνικα ́ με ́τρα για τη μεταφορα ́ των ́αρθρων 4, παρα ́γρα-
 που ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση ́ του προς τα φος 2, 6, παρα ́γραφοι 1, 3 και 4, 7, 8, παρα ́γραφοι 2, 3,
 ́αρθρα 8, παρα ́γραφος 3, και 9, παρα ́γραφος 2, της 4 και 6, 11, παρα ́γραφος 2, και 12 της οδηγι ́ας 97/66/ΕΚ
 οδηγι ́ας 97/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της
 Συμβουλι ́ου, της 10ης Απριλι ́ου 1997, σχετικα ́ με κοινο ́ 15ης ∆εκεμβρι ́ου 1997, περι ́ επεξεργασι ́ας των δεδομε ́νων
 πλαι ́σιο γενικω ́ ν και ειδικω ́ ν αδειω
 ́ ν στον τομε ́α των τηλεπι- προσωπικου ́ χαρακτη ́ρα και προστασι ́ας της ιδιωτικη ́ς ζωη ́ς
 κοινωνιακω ́ ν υπηρεσιω ́ ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́- στον τηλεπικοινωνιακο ́ τομε ́α, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που
 χει απο ́ την ως ́ανω οδηγι ́α. υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 15 της εν λο ́γω οδηγι ́ας.
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 192 της 8.7.2000.
 ( 1) ΕΕ C 34 της 5.2.2000.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ε ́κτο τμη ́μα)
 (τε ́ταρτο τμη ́μα) της 25ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-429/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 στην υπο ́θεση C-151/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — ΦΠΑ — 'Ογδοη οδηγι ́α
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) — Επιστροφη ́ του καταβληθε ́ντος σε α ́ λλο κρα ́τος με ́λος
 ΦΠΑ — 'Εκτη οδηγι ́α — Το ́πος παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν —
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 97/66/ΕΚ — Υπηρεσι ́ες συλλογη ́ς, διαλογη ́ς μεταφορα ́ς, και διαθε ́σεως
 Επεξεργασι ́α των δεδομε ́νων προσωπικου ́ χαρακτη ́ρα και αποβλη ́των»)
 προστασι ́α της ιδιωτικη ́ς ζωη ́ς στον τηλεπικοινωνιακο ́
 τομε ́α — Μη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στην εσωτερικη ́ (2001/C 150/13)
 ́εννομη τα ́ ξη»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2001/C 150/12)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 Στην υπο ́θεση C-429/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση


text:
θα δημοσιευθει ́ (εκπρο ́σωποι: Η. Michard και Ε. Traversa) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς Κ. Rispal-Bellanger και
 G. Mignot, κατο ́πιν Κ. Rispal-Bellanger και S. Sujiro Seam), με
 Στην υπο ́θεση C-151/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, αρνου ́μενη
 (εκπρο ́σωπος: Β. Mongin) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σω- να επιστρε ́ψει τον φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας στους υποκειμε ́νους
 ποι: Κ. Rispal-Bellanger και Α. Lercher), με αντικει ́μενο να στον φο ́ρο που δεν ει ́ναι εγκατεστημε ́νοι στη χω ́ρα αυτη ́ ο ́ταν οι εν
 διαπιστωθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θε ́τοντας σε ισχυ ́ και λο ́γω υποκει ́μενοι στον φο ́ρο αναθε ́τουν με υπεργολαβι ́α με ́ρος
 μη ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́ εμπροθε ́σμως τα εθνικα ́ με ́τρα του ́εργου τους σε υποκει ́μενο στον φο ́ρο εγκατεστημε ́νο στη
 για τη μεταφορα ́ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη των α ́ρθρων 4, Γαλλι ́α, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την ο ́γδοη οδηγι ́α
 παρα ́γραφος 2, 6, παρα ́γραφοι 1, 3 και 4, 7, 8, παρα ́γραφοι 2, 3, 79/1072/ΕΟΚ τον Συμβουλι ́ου, της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 1979, περι ́
 4 και 6, 11, παρα ́γραφος 2, και 12 της οδηγι ́ας 97/66/ΕΚ του εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των σχετικω ́ν με
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 15ης ∆εκεμ- τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Τρο ́πος επιστροφη ́ς του φο ́ρου
 βρι ́ου 1997, περι ́ επεξεργασι ́ας των δεδομε ́νων προσωπικου ́ προστιθεμε ́νης αξι ́ας στους υποκειμε ́νους στον φο ́ρο οι οποι ́οι δεν
 χαρακτη ́ρα και προστασι ́ας της ιδιωτικη ́ς ζωη ́ς στον τηλεπικοινωνι- ει ́ναι εγκατεστημε ́νοι στο εσωτερικο ́ της χω ́ρας (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 ακο ́ τομε ́α (ΕΕ 1998, L 24, σ. 1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που 09/001, σ. 111), και, ειδικο ́τερα, απο ́ το α ́ρθρο 2 της εν λο ́γω
 υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 15 της εν λο ́γω οδηγι ́ας, το ∆ικαστη ́ριο οδηγι ́ας, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, προ ́εδρο C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́) και
 τμη ́ματος, D. Α. 0. Edward (εισηγητη ́) και S. von Bahr, δικαστε ́ς, J.-P. Puissochet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Ν. Fennelly,
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 18 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 25 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2010 — CNH Global κατά ΓΕΕΑ (Συνδυασμός κόκκινου, μαύρου και φαιού χρώματος ενός γεωργικού ελκυστήρα)
 (Υπόθεση T-378/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αποτελούμενου από τον συνδυασμό κόκκινου, μαύρου και φαιού χρώματος στις εξωτερικές επιφάνειες ενός γεωργικού ελκυστήρα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα κτηθέντος λόγω της χρήσεως του σήματος - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 317/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CNH Global NV (Amsterdam, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: M. Edenborough, barrister, και R. Harrison, solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Ιουλίου 2007 (υπόθεση R 1642/2006-1), σχετικής με αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος σημείου που αναπαριστά γεωργικό ελκυστήρα κόκκινου, μαύρου και φαιού χρώματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη CNH Global NV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 297 της 8.12.2007.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/50
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα) της 18ης Ιουνίου 2013 Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-143/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Απόρριψη από την ΑΔΑ αιτήματος καταβολής των εξόδων που δαπανήθηκαν λόγω της δίκης - Προσφυγή ακυρώσεως έχουσα το ίδιο αντικείμενο με μια αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων - Προδήλως απαράδεκτο)
 2013/C 252/91
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και M. J. Baquero Cruz, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Το αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής περί μη καταβολής του ενός τετάρτου των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων στο πλαίσιο της υποθέσεως F-81/09, Marcuccio κατά Επιτροπής, το οποίο υποχρεώθηκε να φέρει η καθής με απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 2011
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 65, 03.03.2012, σ. 26.


text:
Αριθ . C 252/18 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 8. 97
 συμμορφωθεί: 1 , προς τη διάταξη του άρθρου 3 παράγρα ισχύ υπό την έννοια ότι αντιτίθενται στο να εξομοιωθεί με
 φος 3 και προς τις στήλες Γ, Δ και E του παραρτήματος I της οδήγηση χωρίς άδεια — και για το λόγο αυτό να επιβληθεί
 οδηγίας, 2, προς τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 2, ως ποινική κύρωση στερητική της ελευθερίας ποινή ή
 του άρθρου 5 και προς την υποσημείωση 10 του παραρτήμα χρηματική ποινή — η οδήγηση οχήματος από οδηγό που
 τος I της οδηγίας. δεν έχει την ιδιότητα του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσε
 ως, αλλά που κατέχει εθνική άδεια οδηγήσεως χορηγηθεί
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 , σ. 220. σα από κράτος μέλος ή άδεια οδηγήσεως κατά το
 (2) ΕΕ αριθ . L 302 της 15. 11 . 1985. κοινοτικό υπόδειγμα, και o οποίος μπορούσε να την
 αντικαταστήσει με άδεια οδηγήσεως του κράτους μέλους
 υποδοχής, αλλά στις 27 Ιουλίου 1993 δεν το είχε πράξει
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας;
 (· ) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/010, σ. 89.
 (2) ΕΕ αριθ . L 237 της 24. 8. 1991 , σ. 1 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Hof van Cassatie του Βελγίου με διάταξη της
 17ης Ιουνίου 1997 στην υπόθεση Awoyemi Ibiyinka κατά
 Εισαγγελικής Αρχής
 (Υπόθεση C-230/97)
 (97/C 252/35) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Nederlandse Raad van State με απόφαση της 17ης
 Με διαταξη της 17ης Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη Ιουνίου 1997 στην υπόθεση AML van Rooij κατά Dagelijks
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων bestuur van het waterschap te Domine)
 στις 24 Ιουνίου 1997, το Hof van Cassatie του Βελγίου , στο (Υπόθεση C-231/97)
 πλαίσιο της υποθέσεως Awoyemi Ibiyinka κατά Εισαγγελι (97/C 252/36)
 κής Αρχής, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων: Με απόφαση της 17ης Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 25 Ιουνίου 1997, το Nederlandse Raad van State, στο
 1 . Αντιτίθενται οι διατάξεις της πρώτης οδηγίας 80/1263/ πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ AML van Rooij και Dagelijks
 ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 4ης Δεκεμβρίου 1980, περί bestuur van het waterschap te Dommel , που εκκρεμεί ενώπιον
 καθιερώσεως κοινοτικής αδείας οδηγήσεως ('), και ιδίως του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 το άρθρο 8, στο να εξομοιωθεί με οδήγηση χωρίς άδεια — αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 και για το λόγο αυτό να επιβληθεί ως ποινική κύρωση
 στερητική της ελευθερίας ποινή ή χρηματική ποινή — η
 οδήγηση οχήματος από οδηγό που δεν έχει την ιδιότητα 1 . Πρέπει η κατά το άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της
 του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αλλά που κατέχει οδηγίας 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 4ης Μαΐου
 εθνική άδεια οδηγήσεως χορηγηθείσα από κράτος μέλος ή 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες
 άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα, και o επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλ


text:
οποίος μπορούσε να την αντικαταστήσει με άδεια οδηγή λον της Κοινότητας (^ , έννοια της «απορρίψεως» να
 σεως του κράτους μέλους υποδοχής, αλλά δεν το έπραξε ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να περιλάβει την
 εντός της ταχθείσας προθεσμίας; πτώση επί υδάτων επιφανείας υγροποιημένου ρυπογόνου
 ατμού ; Έχει εν προκειμένω σημασία η απόσταση από την
 οποία o ανωτέρω ατμός πίπτει υγροποιούμενος επί των
 2. Έχουν το άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/ υδάτων επιφανείας;
 439/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 29ης Ιουλίου 1991 , για την
 άδεια οδηγήσεως (2), κατά το οποίο αναγνωρίζονται
 αμοιβαίως οι άδειες οδηγήσεως που χορηγούνται από τα 2. Εμπίπτει στην έννοια της «απορρίψεως» o ατμός o οποίος
 κράτη μέλη, και το εισαγόμενο από το άρθρο 8 παράγρα πρώτα πίπτει, υγροποιούμενος, σε γήπεδα και στέγες και
 φος 1 της οδηγίας αυτής δικαίωμα αντικαταστάσεως ως στη συνέχεια μέσω υδρορροής, είτε από τις σχετικές
 συνέπεια ότι, και στην περίπτωση που δεν υφίσταται εγκαταστάσεις είτε από κατοικίες ή άλλα κτίρια, διοχετεύ
 σχετική εθνική ρύθμιση , o οδηγός, που δεν έχει την εται στα ύδατα επιφανείας; Έχει για την απάντηση στο
 ιδιότητα του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αλλά που ερώτημα αυτό σημασία αν o ρυπογόνος ατμός διοχετεύε
 κατέχει εθνική άδεια οδηγήσεως χορηγηθείσα από κράτος ται στα ύδατα επιφανείας μέσω υδρορροής από τις
 μέλος ή άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα σχετικές εγκαταστάσεις ή μέσω υδρορροής από αλλού ;
 και αποκτά συνήθη διαμονή στο έδαφος άλλου κράτους
 μέλους, μπορεί από την 1η Ιουλίου 1996 να επικαλεστεί 3 . Στην περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στα
 ενώπιον των δικαστηρίων τη δυνατότητα εφαρμογής των ερωτήματα 1 ή/και 2, επιτρέπεται να δοθεί από την εθνική
 διατάξεων αυτών; νομοθεσία άλλο, ευρύτερο, περιεχόμενο στην έννοια της
 «απορρίψεως» από αυτό που δίδει η οδηγία;
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο
 ερώτημα, έχουν τα άρθρα 1 παράγραφος 2 και 8 παρά (M ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ. 138.
 γραφος 1 της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 29ης Ιουλίου 1991 , για την άδεια οδηγήσεως, αναδρομική


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Πολωνία) στις 4 Δεκεμβρίου 2007 — Uwe Rüffler κατά Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
 (Υπόθεση C-544/07)
 (2008/C 37/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Uwe Rüffler
 Καθού: Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν τα άρθρα 12, εδάφιο 1, και 39, παράγραφοι 1 και 2, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας την έννοια ότι αποκλείουν την εφαρμογή της ρυθμίσεως που προκύπτει από το άρθρο 27b, του νόμου της 26ης Ιουλίου 1991, περί φόρου εισοδήματος (ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych) κατά την οποία το δικαίωμα εκπτώσεως από τον φόρο εισοδήματος των εισφορών που καταβάλλονται στον εκ του νόμου προβλεπόμενο φορέα ασφαλίσεως υγείας περιορίζεται στις καταβαλλόμενες βάσει των διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας εισφορές, όταν πρόκειται για κάτοικο ημεδαπής ο οποίος από το υποκείμενο στον φόρο στην Πολωνία εισόδημά του καταβάλλει εισφορές στον εκ του νόμου προβλεπόμενο φορέα ασφαλίσεως υγείας σε άλλο κράτος μέλος;


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Δεκεμβρίου 2008 [αίτηση του Hof van beroep te Gent (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Lodewijk Gysbrechts, Santurel Inter BVBA
 (Υπόθεση C-205/07) (1)
 (Άρθρα 28 ΕΚ έως 30 ΕΚ - Οδηγία 97/7/ΕΚ - Προστασία των καταναλωτών σε θέματα συμβάσεων εξ αποστάσεως - Προθεσμία υπαναχώρησης - Απαγόρευση απαίτησης από τον καταναλωτή προκαταβολής ή πληρωμής πριν τη λήξη της προθεσμίας υπαναχώρησης)
 (2009/C 44/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Gent
 Διάδικοι στην ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 Lodewijk Gysbrechts, Santurel Inter BVBA
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van beroep te Gent — Ερμηνεία των άρθρων 28 και 30 ΕΚ — Αποτελέσματα επί του ενδοκοινοτικού εμπορίου εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως απαγορεύουσας το να απαιτείται από τον καταναλωτή προκαταβολή ή καταβολή προτού παρέλθει η προθεσμία καταγγελίας — Συμβατότητα προς το κοινοτικό δίκαιο
 Διατακτικό
 Το άρθρο 29 ΕΚ δεν αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία απαγορεύει στον πωλητή, στο πλαίσιο διασυνοριακής πωλήσεως εξ αποστάσεως, να απαιτεί προκαταβολή ή οποιαδήποτε πληρωμή εκ μέρους του καταναλωτή πριν τη λήξη της προθεσμίας υπαναχώρησης, αλλά αντιτίθεται στο να απαγορεύεται, κατ' εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής, να ζητείται, πριν τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, ο αριθμός της πιστωτικής κάρτας του καταναλωτή.
 (1) ΕΕ C 140 της 23.6.2007.


text:
C 55/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8.3.2003
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-359/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-486/99 (1)
 (2003/C 55/34) (2003/C 55/37)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-359/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την υποθέσεως C-486/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Autogolf Srl κατά Ministero έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Flos SpA κ.λπ. κατά Ministero
 delle Finanze. delle Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999. (1 ) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-360/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-487/99 (1)
 (2003/C 55/35) (2003/C 55/38)
 Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-360/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την υποθέσεως C-487/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Union Factor SpA κ.λπ. κατά έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Petra Srl κατά Ministero delle
 Ministero delle Finanze. Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999. (1 ) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-485/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-488/99 (1)
 (2003/C 55/36) (2003/C 55/39)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-485/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την υποθέσεως C-488/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Gottinghen SpA κ.λπ. κατά έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Supercar Srl κατά Ministero
 Ministero delle Finanze. delle Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000. (1 ) EE C 79 της 18.3.2000.


text:
10.2.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 45/23
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο προσφευ ́γων στην παρου ́σα υπο ́θεση, o ́διος ι και στην υπο ́θεση
 Ση ́μα το οποι ́ο αφορα ́ η Λεκτικο ́ ση ́μα «Ultraplus» — αι ́τηση
 T-91/00 (1), προσβα ́λλει την α ́ρνηση της υπηρεσι ́ας εκκαθαρι ́σεως
 υπο ́θεση: καταχωρι ́σεως αριθ. 716 597
 του Ταμει ́ου ιατροφαρμακευτικη ́ς περιθα ́λψεως του Λουξεμβου ́ρ-
 γου να αποδο ́σει τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε, για την περι ́οδο
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Κλα ́ση 21 (Πλαστικα ́ σκευ ́η για που αντιστοιχει ́ στο πρω ́το εξα ́μηνο του 2000, για τη θεραπευτικη ́
 χρη ́ση σε φου ́ρνους μικροκυμα ́των, αγωγη ́ που χρη ́ζει ο υιο ́ς του υπο ́ μορφη ́ παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν
 φου ́ρνους με ανεμιστη ́ρα και συμβα- παραϊατρικου ́ προσωπικου ́, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1,
 τικου ́ς φου ́ρνους). παρα ́γραφος 1, του παραρτη ́ματος Ι της κοινη ́ς ρυθμι ́σεως ́εναντι
 των κινδυ ́νων ασθενει ́ας. Αντι ́θετα, η υπηρεσι ́α εκκαθαρι ́σεως
 Απο ́φαση προσβληθει ́σα 'Αρνηση του εξεταστη ́ να καταχω- ενε ́κρινε τις εν λο ́γω παροχε ́ς για ́εξοδα «νοσοκο ́μου για φροντι ́δα
 ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σει το ση ́μα. κατ' οι ́κον» βα ́σει του τι ́τλου Χ, αριθ. 1, 2, στοιχει ́α γ' και δ' της
 προσφυγω ́ν: προαναφερθει ́σας κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως.
 Προβαλλο ́μενοι λο ́γοι Παρα ́βαση α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοιοι με
 ακυρω ́σεως: 1, στοιχει ́α β' και γ', του κανονισμου ́ εκει ́νους που προβα ́λονται στην προαναφερθει ́σα υπο ́θεση
 40/94 T-91/00.
 (1) ΕΕ C 176, της 24.6.2000, σ. 24.
 Προσφυγη ́ του Mário Campolargo κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Προσφυγη ́ του Αdolfo Kind κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπα- Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 11 ∆εκεμβρι ́ου
 ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 27 Νοεμβρι ́ου 2000
 ϊκω 2000
 (Υπο ́θεση Τ-372/00)
 (Υπο ́θεση Τ-362/00)
 (2001/C 45/49)
 (2001/C 45/48)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 O Mário Campolargo, κα ́τοικος Kraainem (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́-
 μενος απο ́ τον Carlos Mourato, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις
 Ο Adolfo Kind, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Giuseppe Marchesini, 11 ∆εκεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 δικηγο ́ρο Βιτζε ́ντζας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 δικηγο ́ρο Εrnest Arendt, rue Mathias Hardt, α ́σκησε στις Κοινοτη ́των.
 27 Νοεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω


text:
́ν O προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Κοινοτη ́των.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2000 της
 Α∆Α με την οποι ́α ακυρω ́θηκε ο διορισμο ́ς του
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: προσφευ ́γοντος ως προϊσταμε ́νου της πρω ́ην μονα ́δας
 Γ∆ XIII/G/2 και η προαγωγη ́ του στον βαθμο ́ Α3, καθω ́ς και
 — να ακυρω ́σει τα προσβαλλο ́μενα με ́τρα λο ́γω παρα ́νομης τη σιωπηρη ́ απο ́φαση της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 της
 και εσφαλμε ́νης εφαρμογη ́ς του υιοθετηθε ́ντος συστη ́ματος Α∆Α με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η διοικητικη ́ ́ενσταση του
 αποδο ́σεως των εξο ́δων, προσφευ ́γοντος·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα, κατ' εφαρμο-
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να προβει ́ στην εκκαθα ́ριση,
 γη ́ν του α ́ρθρου 87 του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του
 ο ́πως κατα ́ το παρελθο ́ν, βα ́σει των τιμολογι ́ων που υπε ́βαλε
 Πρωτοδικει ́ου καθω ́ς και στα αναγκαι ́α λο ́γω της δι ́κης ́εξοδα,
 ο ασφαλισμε ́νος για ́εξοδα παραϊατρικη ́ς φροντι ́δας,
 και ιδι ́ως στα ́εξοδα μετακινη ́σεως και διαμονη ́ς, καθω ́ς και
 στην αμοιβη ́ και στα ́εξοδα των δικηγο ́ρων, κατ' εφαρμογη ́ν
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. του α ́ρθρου 91, στοιχει ́ο β', του ́διου
 ι κανονισμου ́.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/34
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 6ης Μαΐου 2009 — Campos Valls κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-39/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Διορισμός - Θέση προϊσταμένου μονάδας - Απόρριψη της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος - Προϋποθέσεις που προέβλεπε η ανακοίνωση κενής θέσης - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 2009/C 193/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Manuel Campos Valls (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο (εκπρόσωποι: M. Arpio Santacruz και I. Šulce)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση των αποφάσεων της ΑΔΑ, αφενός, να απορρίψει την υποψηφιότητα του προσφεύγοντος για τη θέση προϊσταμένου της ισπανικής μονάδας στη ΓΔ A, Διεύθυνση III — Μετάφραση και παραγωγή εγγράφων — Γλωσσική Υπηρεσία, την οποία αφορούσε η ανακοίνωση προς το προσωπικό CP46/06, και, αφετέρου, να διορίσει άλλον υποψήφιο στη θέση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 129 της 9.6.2007, σ. 28.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/21
 Προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση C-66/04)
 (2004/C 94/44)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενο από τους Rosemary Caudwell, Lord Goldsmith QC, Her Majesty's Attorney-General, Nicholas Paines QC και Tim Ward, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 16 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 Nα ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2065/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Νοεμβρίου 2003, για τα αρτύματα καπνιστών τροφίμων που χρησιμοποιούνται ή προορίζονται να χρησιμοποιηθούν μέσα ή πάνω στα τρόφιμα (1).
 2.
 Να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσβαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 95 ΕΚ, το οποίο εξουσιοδοτεί το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να εκδώσουν τα μέτρα σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αντιλέγει ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενο του κανονισμού, αλλά ισχυρίζεται ότι το άρθρο 95 ΕΚ δεν προβλέπει την κατάλληλη νομική βάση για την έκδοσή του. Ο κανονισμός δεν εναρμονίζει το εθνικό δίκαιο, αλλά αντιθέτως δημιουργεί μια διαδικασία σε κοινοτικό επίπεδο για χορήγηση αδείας χρησιμοποιήσεως αρτυμάτων καπνιστών τροφίμων στα τρόφιμα. Για να διατεθούν στην αγορά τα αρτύματα καπνιστών τροφίμων απαιτείται να δοθεί άδεια από περαιτέρω κανονισμούς που θα εκδοθούν από την Επιτροπή βάσει γνώμης της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (η «Αρχή») σχετικά με την ασφάλειά τους.
 Οι διατάξεις αυτές αποτελούν το επίκεντρο του κανονισμού. Δεν θεσπίζουν κάποια εναρμονισμένα πρότυπα στο εθνικό δίκαιο, αλλά φαίνεται ότι αναθέτουν το έργο της κατάρτισης καταλόγου επιτρεπομένων αρτυμάτων καπνιστών τροφίμων στην Επιτροπή και στην Αρχή.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο προβάλλει ότι η νομοθετική εξουσία που του παρέχει το άρθρο 95 ΕΚ αποτελεί εξουσία για τον εναρμονισμό των εθνικών δικαίων. Δεν αποτελεί εξουσία ίδρυσης κοινοτικών οργάνων ή ανάθεσης παρόμοιων έργων σε αυτά τα όργανα, ούτε δημιουργίας διαδικασιών με τις οποίες θα καταρτίζονται κατάλογοι εγκεκριμένων προϊόντων κατόπιν αξιολογήσεως από κοινοτικό Οργανισμό. Η ανάθεση έργων σε κοινοτικά όργανα ή στην Επιτροπή αποτελεί έργο πέραν της δικαιοδοσίας του εθνικού νομοθέτη και παρόμοιες ενέργειες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως εναρμονισμός του εθνικού δικαίου κατά την έννοια του άρθρου 95.
 Επομένως, οι διατάξεις του κανονισμού υπερβαίνουν την εξουσία εναρμονίσεως που έχει ανατεθεί στο Κοινοβούλιο με το άρθρο 95 και η μόνη κατάλληλη νομική βάση για τη λήψη τέτοιου μέτρου θα μπορούσε να είναι το άρθρο 308 ΕΚ.
 (1) ΕΕ L 309 της 26-11-2003, σ. 1 έως 8.


text:
C 135/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 έκτη φράση, 2.2, δεύτερη φράση, 2.3, τρίτη και τέταρτη του συνόλου των νομικών και πραγματικών στοιχείων που
 φράση, και 2.8, δεύτερη φράση, δεύτερη έως πέμπτη έχει στη διάθεσή του, εάν τα αποτελέσματα από αναλύσεις
 παύλα, της εν λόγω οδηγίας. δειγμάτων προϊόντων πρέπει, ή όχι, να γίνουν αποδεκτά ως
 αποδεικτικό μέσο παραβάσεως της περί τροφίμων εθνικής
 2) Καταδικάζει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. νομοθεσίας κράτους μέλους εκ μέρους του παραγωγού των
 εν λόγω προϊόντων, σε περίπτωση που αυτός δεν μπόρεσε
 ( 1) ΕΕ C 118 της 21.04.2001. να ασκήσει το δικαίωμά του αντιπραγματογνωμοσύνης κατά
 το άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας.
 Συναφώς, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να επαληθεύ-
 σει ότι οι εθνικές διατάξεις περί διεξαγωγής αποδείξεων
 οι οποίες εφαρμόζονται στο πλαίσιο της διαδικασίας του
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ενδίκου μέσου, αφενός, δεν είναι λιγότερο ευνοϊκές από
 εκείνες που αφορούν παρόμοια ένδικα βοηθήματα της
 (πέμπτο τμήμα) εσωτερικής έννομης τάξεως (αρχή της ισοδυναμίας) και,
 αφετέρου, δεν καθιστούν πρακτικά αδύνατη ή υπερβολικά
 της 10ης Απριλίου 2003 δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμει η
 κοινοτική έννομη τάξη (αρχή της αποτελεσματικότητας).
 στην υπόθεση C-276/01 (αίτηση του Αmtsgericht Schleswig Πέραν αυτού, το εθνικό δικαστήριο καλείται να εξετάσει
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Joachim κατά πόσον πρέπει να αποκλειστεί ένα τέτοιο αποδεικτικό
 Steffensen ( 1) μέσο προκειμένου να αποτραπούν μέτρα που δεν συνάδουν
 με τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ιδίως του
 («Οδηγία 89/397/ΕΟΚ — Επίσημος έλεγχος των τροφίμων δικαιώματος σε δίκαιη δίκη ενώπιον δικαστηρίου όπως
 — Άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο — Ανάλυση κατοχυρώνεται με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊ-
 δειγμάτων — ∆ικαίωμα αντιπραγματογνωμοσύνης — κής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του
 Άμεσο αποτέλεσμα — ∆υνατότητα αποδοχής των αποτε- ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.
 λεσμάτων των αναλύσεων ως αποδεικτικού μέσου σε
 περίπτωση προσβολής του δικαιώματος αντιπραγμα-
 τογνωμοσύνης») (1 ) ΕΕ C 275 της 29.9.2001.
 (2003/C 135/08)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 Στην υπόθεση C-276/01, με αντικείμενο αίτηση του Αmtsgericht
 Schleswig (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του της 10ης Απριλίου 2003
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά του
 στην υπόθεση C-114/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 Joachim Steffensen, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της
 οδηγίας 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989,
 σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων (ΕΕ L 186, σ. 23), («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/8/ΕΚ — Μη
 το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, μεταφορά της στην εθνική έννομη τάξη εντός της ταχθεί-
 πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), P. Jann, σας προθεσμίας»)
 S. von Bahr και Α. Rosas, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, (2003/C 135/09)
 εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό: (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1) Το άρθρο 7, παράγραφος 1,


text:
δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων, έχει την
 έννοια ότι ο παραγωγός προϊόντος μπορεί να επικαλεστεί,
 δυνάμει της εν λόγω διατάξεως, δικαίωμα αντιπραγμα-
 τογνωμοσύνης έναντι των αρμοδίων αρχών κράτους μέλους, Στην υπόθεση C-114/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 σε περίπτωση που οι εν λόγω δημόσιες αρχές, βασιζόμενες (εκπρόσωπος: L. Ström) κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωποι:
 σε ανάλυση δειγμάτων του προϊόντος που ελήφθησαν σε G. de Bergues και Ε. Puisais), με αντικείμενο να διαπιστώσει το
 καταστήματα λιανικού εμπορίου, αμφισβητούν τη συμμόρ- ∆ικαστήριο ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει
 φωση του εν λόγω προϊόντος του προς τις εθνικές διατάξεις τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι
 περί τροφίμων. αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 2) Εναπόκειται σε εθνικό δικαστήριο, επιληφθέν ενδίκου μέσου 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά
 όπως αυτό της κύριας δίκης, να εκτιμήσει, υπό το πρίσμα (ΕΕ L 123, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 ---pagebreak--- 7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/7
 λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward και
 M. Wathelet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas, S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 6 Φεβρουαρίου 2003 διάταξη
 εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο με το ακόλουθο διατακτικό:
 διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 1) Η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που 2) Καταδικάζει την Dieckmann & Hansen GmbH στα δικαστικά
 είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία έξοδα.
 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 λίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτό-
 νων στην αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από (1 ) ΕΕ C 44 της 16.2.2002.
 την εν λόγω οδηγία
 2) Καταδικάζει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 ( 1) ΕΕ C 131 της 1.6.2002.
 Προσφυγή του Βασιλείου της Ισπανίας κατά του Συμβουλίου
 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου
 2003
 (Υπόθεση C-87/03)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (2003/C 135/11)
 (τέταρτο τμήμα)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 της 6ης Φεβρουαρίου 2003 εκπροσωπούμενο από τη Νúria Díaz Abad, Abogado del Estado,
 άσκησε στις 27 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου της
 στην υπόθεση C-492/01 P: Dieckmann & Hansen GmbH Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 («Απόφαση 1999/244/ΕΚ περί τροποποιήσεως της αποφά- Το προσφεύγον ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 σεως 97/296/ΕΚ για την κατάρτιση του καταλόγου των
 τρίτων χωρών από τις οποίες επιτρέπονται οι εισαγωγές — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 2341/2002 (1) του Συμβου-
 αλιευτικών προϊόντων για ανθρώπινη διατροφή — Απαγό- λίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 2002, περί καθορισμού, για
 ρευση εισαγωγής χαβιαριού προελεύσεως Καζακστάν — το 2003, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες


text:
Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας — Αίτηση αναι- αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των
 ρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά
 προδήλως αβάσιμη») σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλι-
 ευμάτων, στο μέτρο που δεν παραχωρήθηκαν συγκεκριμένες
 ποσοστώσεις στον ισπανικό στόλο στα κοινοτικά ύδατα της
 (2003/C 135/10) Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) — να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας του ∆ικαστηρίου») Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων:
 Μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου στις 31 ∆εκεμβρίου
 Στην υπόθεση C-492/01 P, Dieckmann & Hansen GmbH, με 2002, το καθεστώς των Ισπανών αλιέων εξομοιώθηκε με
 έδρα το Αμβούργο (Γερμανία), (δικηγόρος: H.-J. Rabe), με αυτό των αλιέων των υπολοίπων κρατών μελών που συνεπάγε-
 αντικείμενο την αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των ται ίση πρόσβαση στα ύδατα και τους πόρους. Ωστόσο, η
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) της 23ης Οκτωβρίου προσβαλλόμενη ρύθμιση προβλέπει διαφορετική μεταχείριση
 2001, Dieckmann & Hansen κατά Επιτροπής (T-155/99, Συλ- για τους Ισπανούς αλιείς, δεδομένου ότι δεν τους επιτρέπει
 λογή 2001, σ. II-3143), όπου ο έτερος διάδικος ήταν η Επιτροπή την αλιεία στα ύδατα της Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και για το σύνολο σχεδόν των ειδών των οποίων η αλίευση
 M. Niejhar), το ∆ικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους υπόκειται σε ποσόστωση.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/25
 Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2007 — Mohr & Sohn κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-131/07)
 (2007/C 155/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Paul Mohr & Sohn, Baggerei und Schiffahrt (Niederwalluf (Rhg), Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. von Waldstein, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 28ης Φεβρουαρίου 2007 και να υποχρεώσει την Επιτροπή να χορηγήσει στον προσφεύγοντα άδεια εξαιρέσεως του γερανοφόρου σκάφους «Niclas» βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 718/1999 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1999, σχετικά με μια πολιτική ρύθμισης της μεταφορικής ικανότητας των κοινοτικών στόλων στην εσωτερική ναυσιπλοΐα για την προώθηση των μεταφορών διά της πλωτής οδού·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής DG-Greffe (2007) D/200972 της 28ης Φεβρουαρίου 2007 η οποία αφορά την βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 718/1999 (1) υποβληθείσα αίτηση περί χορηγήσεως άδειας εξαιρέσεως του γερανοφόρου σκάφους «Niclas». Ο προσφεύγων ζήτησε να εξαιρεθεί αυτό το πλοίο ειδικών χρήσεων από την εφαρμογή του κανόνα «παλιό για νέο». Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η καθής αποφάσισε να μην χορηγήσει άδεια εξαιρέσεως για το γερανοφόρο σκάφος «Niclas».
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων υποστηρίζει, μεταξύ άλλων ότι το γερανοφόρο σκάφος «Niclas» δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 718/1999. Συναφώς, προβάλλει ότι το εν λόγω σκάφος δεν διαθέτει έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ανήκει στον στόλο των πλοίων που διαπλέουν τον Ρήνο τα οποία αποτελούν εντούτοις προϋπόθεση για τη νόμιμη μεταφορά εμπορευμάτων στις ευρωπαϊκές υδάτινες οδούς. Κατά τον προσφεύγοντα, το γερανοφόρο σκάφος «Niclas» δεν διαφέρει από τα σκάφη που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την αποθήκευση εμπορευμάτων βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του κανονισμού 718/1999 ή από τα σκάφη με κλαπέτα καθώς και από τα πλωτά μηχανήματα κατασκευαστικών εταιρειών κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο ζ', του ίδιου κανονισμού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 718/1999 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1999, σχετικά με μια πολιτική ρύθμισης της μεταφορικής ικανότητας των κοινοτικών στόλων στην εσωτερική ναυσιπλοΐα για την προώθηση των μεταφορών διά της πλωτής οδού.