text:
́
 2658/87 του Συμβουλι ́ου για τη ∆ασμολογικη ́ και Στατιστικη ́ κατα ́λογο σε πελα ́τη για ιδι ́α αυτου ́ χρη ́ση, οσα ́κις ο προμηθευτη ́ς
 Ονοματολογι ́α και το Κοινο ́ ∆ασμολο ́γιο. χορηγει ́ στον πελα ́τη επιστροφη ́ τιμη ́ματος επι ́ της τιμη ́ς καταλο ́-
 γου, ενω ́ πιστω ́ νεται ́ενας χωριστο ́ς λογαριασμο ́ς υπε ́ρ του πελα ́τη
 με το ποσο ́ της επιστροφη ́ς αυτη ́ς κατα ́ τον χρο ́νο καταβολη ́ς
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.2000. των μηνιαι ́ων δο ́σεων στον προμηθευτη ́ — επιστροφη ́ τιμη ́ματος
 η οποι ́α μπορει ́ το ́τε ́αμεσα να αναληφθει ́ ́η να χρησιμοποιηθει ́
 κατ' ́αλλον τρο ́πο απο ́ τον πελα ́τη —, αποτελει ́ται απο ́ την
 πλη ́ρη τιμη ́ καταλο ́γου των πωληθε ́ντων στον πελα ́τη αγαθω ́ ν,
 μειωμε ́νη κατα ́ το ποσο ́ν της εν λο ́γω επιστροφη ́ς τιμη ́ματος κατα ́
 τον χρο ́νο κατα ́ τον οποι ́ο η επιστροφη ́ αυτη ́ αναλαμβα ́νεται ́η
 χρησιμοποιει ́ται κατ' ́αλλον τρο ́πο απο ́ τον πελα ́τη.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.1999.
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 της 29ης Μαι ̈́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-86/99 (αι ́τηση του VAT and Duties
 Tribunal, London για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 σεως): Freemans plc κατα ́ Commissioners of Customs &
 Excise (1) (ε ́κτο τμη ́μα)
 («'Εκτη οδηγι ́α ΦΠΑ — Βα ́ ση επιβολη ́ς του φο ́ρου — της 29ης Μαι ̈́ου 2001
 Επιστροφη ́ τιμη ́ματος χορηγου ́μενη κατα ́ τον χρο ́νο πραγ-
 ματοποιη ́σεως της πρα ́ ξεως — Μει ́ωση της τιμη ́ς μετα ́ τον στην υπο ́θεση C-263/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 χρο ́νο πραγματοποιη ́σεως της πρα ́ξεως») τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (2001/C 200/40) («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Ελευθερι ́α εγκαταστα ́-
 σεως — Ελευ ́θερη παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν — ∆ραστηριο ́τητα
 συμβου ́λου σε θε ́ματα κυκλοφορι ́ας των με ́σων μεταφο-
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) ́ ς»)
 ρα
 (2001/C 200/41)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση C-86/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του VΑΤ and
 Duties Tribunal, London (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) προς το ∆ικαστη ́ριο, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον αυτου ́ του δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Freemans Στην υπο ́θεση C-263/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 plc και Commissioners of Customs & Excise, η ́εκδοση προδι- (εκπρο


text:
́σωποι: αρχικω ́ς, Α. Aresu και Μ. Πατακια ́, στη συνε ́χεια
 ---pagebreak--- C 200/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 Μ. Πατακια ́ και G. Bisogni), κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σω- τη Μπολω ́νια (Ιταλι ́α), Sadam Castiglionese SpA, με ́εδρα
 ποι: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον O. Fiumara), με τη Μπολω ́νια, Sadam Abruzzo SpA, με ́εδρα τη Μπολω ́νια,
 αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, επιβα ́λ- Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα το Termoli (Ιταλι ́α),
 λοντας περιορισμου ́ς στην α ́σκηση της δραστηριο ́τητας συμβου ́- Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR), με ́εδρα
 λου σε θε ́ματα κυκλοφορι ́ας των με ́σων μεταφορα ́ς, παρε ́βη τις την Cesena (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους V. Cerulli Irelli,
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 52 και 59 της Συνθη ́κης G. Pittalis και G. Fanzini, avvocati , με αντικει ́μενο αι ́τηση
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ), το αναιρε ́σεως η οποι ́α ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann, στις 8 ∆εκεμβρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́, R. Schintgen (εισηγητη ́), Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-39/98,
 Ν. Colneric και J. Ν. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς Sadam Zuccherifici κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-
 εισαγγελε ́ας: S Alber, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 4207), ο ́πως διορθω ́θηκε με δια ́ταξη της 29ης Ιανουαρι ́ου 1999
 29 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (μη δημοσιευθει ́σα στη Συλλογη ́), και με την οποι ́α ζητει ́ται η
 εξαφα ́νιση της πρω ́της διατα ́ξεως, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι το
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εξαρτω ́ ντας στο πλαι ́σιο του legge Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: J. Carbery και
 no 264, disciplina dell’attività di consulenza per la circolazione Ι. Dı́ez Parra), το ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 dei mezzi di trasporto (νο ́μου 264, περι ́ της δραστηριο ́τητας τους Α. La Pergοla, προ ́εδρο τμη ́ματος, D. Α. Ο. Edward και
 συμβου ́λου σε θε ́ματα κυκλοφορι ́ας των με ́σων μεταφορα ́ς), C. W. Α. Timmermans (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 της 8ης Αυγου ́στου 1991, την ́ασκηση της δραστηριο ́τητας C. Stix-Hackl, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 συμβου ́λου σε θε ́ματα κυκλοφορι ́ας των με ́σων μεταφορα ́ς, εξε ́δωσε στις 31 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 επ' απειλη ́ κυρω ́ σεων, απο ́ την κατοχη ́ διοικητικη ́ς αδει ́ας τακτικο ́:
 και τη χορη ́γηση ́

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
της απο ́ την προϋπο ́θεση ́οτι οι υπη ́κοοι
 των λοιπω ́ ν κρατω ́ ν μελω ́ ν κατοικου ́ν στην Ιταλι ́α και 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 καταθε ́τουν εγγυ ́ηση, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει 2) Καταδικα ́ζει τις Sadam Zuccherifici, Divisione della SECI
 απο ́ τα ́αρθρα 52 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν — Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, Sadam
 τροποποιη ́σεως, ́αρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ). Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Molise SpA και Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA
 (SFIR) στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.1999.
 (1) ΕΕ C 100 της 10.4.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 31ης Μαι ̈́ου 2001
 (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-43/99 [αι ́τηση του Conseil supérieur des
 της 31ης Μαι ̈́ou 2001 assurances sociales (Λουξεμβου ́ργο) για την ́εκδοση προδι-
 καστικη ́ς αποφα ́σεως]: Ghislain Leclere και Αlina
 στην υπο ́θεση C-41/99 Ρ: Sadam Zuccherifici, divisione Deaconescu κατα ́ Caisse nationale des prestations
 della SECI — Società Esercizi Conmerciali Industriali SpA familiales (1)
 κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 [«Κανονισμοι ́ (ΕΟΚ) 1408/71 και 1612/68 — Λουξεμβου-
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Ζα ́χαρη — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) ργιανα ́ επιδο ́ματα μητρο ́τητας, τοκετου ́ και ανατροφη ́ς —
 2613/97 — Ενισχυ ́σεις υπε ́ρ παραγωγω ́ ν ζα ́ χαρης απο ́ Προϋπο ́θεση περι ́ κατοικι ́ας — ∆ικαιω ́ ματα δικαιου ́χου
 ζαχαρο ́τευτλα — Κατα ́ ργηση — Περι ́οδος εμπορι ́ας συντα ́ ξεως μη κατοικου ́ντος εντο ́ς του αρμοδι ́ου για την
 2001/02 — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Φυσικα ́ η ́ νομικα ́ καταβολη ́ της συντα ́ ξεως κρα ́τους με ́λους — Οικογενε-
 προ ́σωπα — Απαρα ́ δεκτο») ιακα ́ επιδο ́ματα και οικογενειακε ́ς παροχε ́ς — 'Εννοιες του
 “εργαζομε ́νου” και του “κοινωνικου ́ πλεονεκτη ́ματος”»]
 (2001/C 200/42)
 (2001/C 200/43)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-41/99 Ρ, Sadam Zuccherifici, divisione della Στην υπο ́θεση C-43/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Conseil
 SECI — Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, με ́εδρα supérieur des assurances sociales (Λουξεμβου ́ργο) προς το


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/29
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Δεκεμβρίου 2013 η Roca κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-412/10, Roca κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-638/13 P)
 2014/C 52/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Roca (εκπρόσωπος: P. Vidal Martínez, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί τα προβληθέντα από τη Roca επιχειρήματα στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως·
 —
 να αναιρέσει εν μέρει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-412/10·
 —
 να κάνει δεκτά τα αιτήματα της Roca και να μειώσει το επιβληθέν σε αυτήν πρόστιμο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Roca στην παρούσα διαδικασία καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Roca στο πλαίσιο της υποθέσεως T-412/10 καθόσον αφορούν τους ίδιους λόγους.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Πρώτος λόγος
 , αντλούμενος από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, προσβολή των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της ίσης μεταχειρίσεως σε σχέση με τον λιγότερο σοβαρό χαρακτήρα της παραβάσεως της Roca λόγω του το λιγότερου σημαντικού φάσματος των προϊόντων που αφορά η παράβαση, και από αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών που θεωρούνται αποδεδειγμένα με την απόφαση.
 2)
 Δεύτερος λόγος
 , αντλούμενος από πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά την εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1).
 (1) ΕΕ 2006, C 210, σ.2.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/7
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 30ής Ιανουαρίου 2014 — Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-324/13) (1)
 ((Αναίρεση - Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα PATRICIA ROCHA - Ανακοπή εκ μέρους της δικαιούχου του εθνικού λεκτικού σήματος ROCHAS - Άρνηση καταχωρίσεως εκ μέρους του τμήματος ανακοπών του ΓΕΕΑ - Απαράδεκτο της προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ))
 2014/C 184/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda (εκπρόσωπος: A. J. Rodrigues, advogado)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2013, Fercal — Consultadoria και Serviços κατά ΓΕΕΑ — Parfums Rochas (PATRIZIA ROCHA) (T-360/11), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 2355/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Parfums Rochas SAS και Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Consultadoria e Serviços Lda στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 260 σ. 07.09.2013.


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Οκτωβρίου 2012 — Jurašinović κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-465/09) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Αίτηση προσβάσεως στις εκθέσεις των παρατηρητών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κροατία από την 1η ως την 31η Αυγούστου 1995 - Άρνηση προσβάσεως - Κίνδυνος προσβολής της προστασίας των διεθνών σχέσεων - Προηγούμενη γνωστοποίηση)
 2012/C 355/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ivan Jurašinović (Angers, Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. Jarry και N. Amara-Lebret, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Fekete και K. Zieleśkiewicz, στη συνέχεια C. Fekete και J. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2009 με την οποία χορηγείται πρόσβαση σε ορισμένες από τις εκθέσεις που συνέταξαν οι παρατηρητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ήταν παρόντες στην Κροατία, στην περιοχή του Knin, μεταξύ της 1ης και της 31ης Αυγούστου 1995
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο Ivan Jurašinović φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και τα έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 24 της 30.1.2010.


text:
 6.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/4
 Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2017 η Société des produits Nestlé SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 15 Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-112/13: Mondelez UK Holdings & Services Ltd κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-84/17 P)
 (2017/C 178/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Société des produits Nestlé SA (εκπρόσωπος: G.S.P. Vos, advocaat)
 Λοιποί διάδικοι στην κατ’ αναίρεση δίκη: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 15ης Δεκεμβρίου 2016, επί της υποθέσεως T-112/13, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παρέβη τα άρθρα 7, παράγραφος 3, και 52, παράγραφος 2, του κανονισμού για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1) και
 —
 να καταδικάσει την Mondelez UK Holdings & Services Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Nestlé ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου προβάλλοντας ότι το τελευταίο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 3, και το άρθρο 52, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (2), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/2424.
 Ειδικότερα, η Nestlé ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου καθόσον με αυτήν κρίνεται ότι, όσον αφορά την εδαφική έκταση για την οποία είναι αναγκαίο να αποδειχθεί ο διακριτικός χαρακτήρας σήματος που έχει αποκτηθεί λόγω χρήσεως, αυτός πρέπει να αποδειχθεί για το σύνολο της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήτοι για όλα τα οικεία κράτη μέλη.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/2424 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα και του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 2869/95 της Επιτροπής σχετικά με τα πληρωτέα προς το Γραφείο Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς τέλη (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΕΕ 2015, L 341, σ. 21).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE 2009, L 78, σ. 1).


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 5ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Riigikohus (Εσθονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — F. Hoffmann-La Roche AG κατά Accord Healthcare OÜ
 (Υπόθεση C-572/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία - Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 - Άρθρο 21, παράγραφος 2 - Μεταβατικές διατάξεις - Πιστοποιητικό που χορηγήθηκε σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία κράτους μέλους πριν από την προσχώρησή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Ερμηνεία του άρθρου 21, παράγραφος 2 - Διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού - Κύρος του άρθρου 21, παράγραφος 2 - Προσαρμογή του παράγωγου δικαίου απευθείας από την πράξη προσχωρήσεως - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2016/C 441/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Riigikohus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 F. Hoffmann-La Roche AG
 κατά
 Accord Healthcare OÜ
 Διατακτικό
 1)
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι αρμόδιο να κρίνει το κύρος του άρθρου 21, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, όπως τροποποιήθηκε με την πράξη περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Δημοκρατίας της Κροατίας και των προσαρμογών της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.
 2)
 Το άρθρο 21, παράγραφος 2, του κανονισμού 469/2009, όπως τροποποιήθηκε, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται στην περίπτωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας που χορηγήθηκε για ορισμένο φάρμακο από κράτος μέλος πριν από την προσχώρησή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εφόσον το φάρμακο αυτό αποτέλεσε, εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, αντικείμενο άδειας κυκλοφορίας στην αγορά προγενέστερης της χορηγηθείσας στο εν λόγω κράτος μέλος και, ενδεχομένως, προγενέστερης της προσχωρήσεώς του στην Ένωση, μόνον αυτή η πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό της διάρκειας ισχύος του εν λόγω συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας.
 (1) ΕΕ C 27 της 25.1.2016.


text:
 C 63/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 βαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf με δια ́ταξη της
 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Michael Hölterhoff
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (παλαιο ́ α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), βα ́σει
 κατα ́ δρ. Ulrich Freiesleben
 του οποι ́ου η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος ο ́σον αφορα ́ το
 επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρα-
 (Υπο ́θεση C-2/00)
 τω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν την προθεσμι ́α προς συμμο ́ρφωση την οποι ́α
 τα ́σσει η οδηγι ́α. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 17 Σεπτεμβρι ́ου
 (2000/C 63/36) 1997, χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 για να συμμορφωθει ́ με την αναφερο ́μενη στα αιτη ́ματα της
 Με δια ́ταξη της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη Επιτροπη ́ς οδηγι ́α.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 5 Ιανουαρι ́ου 2000, το Oberlandesgericht Düsseldorf —
 20ο ́ πολιτικο ́ τμη ́μα — στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Michael (1) EE L 235, της 17.9.96, σ. 59.
 Hölterhoff και δρ. Ulrich Freiesleben, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Υφι ́σταται προσβολη ́ του επι ́ του ση ́ματος δικαιω ́ματος υπο ́ την
 ́εννοια του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερη προ ́ταση, στοιχει ́α
 α' και β', της πρω ́της οδηγι ́ας 89/104/EOK (1) του Συμβουλι ́ου,
 της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν
 των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ σημα ́των και στην περι ́πτωση κατα ́ την Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 οποι ́α ο εναγο ́μενος ανακοινω ́νει ο ́τι το εμπο ́ρευμα προε ́ρχεται απο ́ της Ιρλανδι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 14 Ιανουαρι ́ου 2000
 τη δικη ́ του παραγωγη ́ και χρησιμοποιει ́ το προστατευο ́μενο ση ́μα
 του ενα ́γοντος αποκλειστικα ́ για τον χαρακτηρισμο ́ των ειδικω ́ν
 ιδιοτη ́των του προσφερομε ́νου απο ́ αυτο ́ν εμπορευ ́ματος, οπο ́τε (Υπο ́θεση C-13/00)
 αναμφιβο ́λως αποκλει ́εται το χρησιμοποιου ́μενο στο πλαι ́σιο της
 συναλλαγη ́ς ση ́μα να νοει ́ται ως ση ́μα προελευ ́σεως της επιχει- (2000/C 63/38)
 ρη ́σεως;
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 (1) EE 1989, L 40, σ. 1, διορθωτικο ́ στην ΕΕ 1989, L 159, σ. 60. την Karen Banks, νομικη ́ συ ́μβουλο, και τον Manuel Desantes,
 εθνικο ́ εμπειρογνω ́μονα αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́ Υπηρεσι ́α της,
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la


text:
Cruz,
 με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 14 Ιανουαρι ́ου 2000, ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Ιρλανδι ́ας.
 της Ιρλανδι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 11 Ιανουαρι ́ου 2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-8/00)
 (2000/C 63/37) α) Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να προσχω-
 ρη ́σει πριν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1995 στην Πρα ́ξη των
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Παρισι ́ων της Συμβα ́σεως της Βε ́ρνης για την προστασι ́α των
 την Marie Wolfcarius, νομικη ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο λογοτεχνικω ́ν και καλλιτεχνικω ́ν ́εργων, παρε ́βη τις υποχρεω ́-
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 300, παρα ́γραφος 7, της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις Συνθη ́κης ΕΚ, σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 5 του Πρωτοκο ́λλου
 11 Ιανουαρι ́ου 2000, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν 28 της Συμφωνι ́ας για τον Ευρωπαϊκο ́ Οικονομικο ́ Χω ́ρο.
 Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Ιρλανδι ́ας.
 β) Να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει τις Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που ει ́ναι
 αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α 96/53/EK (1)
 του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1996, σχετικα ́ με τον Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 5 του Πρωτοκο ́λλου 28 της Συμφωνι ́ας για
 καθορισμο ́, για ορισμε ́να οδικα ́ οχη ́ματα που κυκλοφορου ́ν τον Ευρωπαϊκο ́ Οικονομικο ́ Χω ́ρο (στο εξη ́ς: συμφωνι ́α ΕΟΧ), η
 στην Κοινο ́τητα, των με ́γιστων επιτρεπο ́μενων διαστα ́σεων στις Ιρλανδι ́α ει ́χε την υποχρε ́ωση να προσχωρη ́σει, πριν απο ́ την
 εθνικε ́ς και διεθνει ́ς μεταφορε ́ς και των με ́γιστων επιτρεπο ́μενων 1η Ιανουαρι ́ου 1995, στη Συ ́μβαση της Βε ́ρνης για την προστασι ́α
 βαρω ́ν στις διεθνει ́ς μεταφορε ́ς, η ́ εν πα ́ση περιπτω ́σει παραλει ́- των λογοτεχνικω ́ν και καλλιτεχνικω ́ν ́εργων (Πρα ́ξη των Παρισι ́ων,
 ποντας να ενημερω ́σει την Επιτροπη ́ σχετικα ́ με τα με ́τρα αυτα ́, 1971). Η υποχρε ́ωση αυτη ́ στηρι ́ζεται επι ́σης στο α ́ρθρο 300,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α, παρα ́γραφος 7, ΕΚ (παλαιο ́ α ́ρθρο 228, παρα ́γραφος 7, της
 Συνθη ́κης ΕΚ), το οποι ́ο ορι ́ζει ο ́τι οι διεθνει


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Najwyższy (Πολωνία) στις 17 Φεβρουαρίου 2015 — Emmanuel Lebek κατά Janusz Domino
 (Υπόθεση C-70/15)
 (2015/C 171/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Najwyższy
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Emmanuel Lebek
 Καθού: Janusz Domino
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 34, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), την έννοια ότι η προβλεπόμενη από την εν λόγω διάταξη δυνατότητα «ασκήσεως προσφυγής» καταλαμβάνει τόσο την περίπτωση στην οποία η προσφυγή μπορεί να ασκηθεί εντός της προβλεπόμενης από την εθνική νομοθεσία προθεσμίας όσο και την περίπτωση στην οποία η προθεσμία αυτή έχει ήδη παρέλθει, πλην όμως ο εναγόμενος μπορεί να υποβάλει αίτηση για την απαλλαγή του από τα αποτελέσματα της παρόδου της εν λόγω προθεσμίας και —αφού του δοθεί αυτή η απαλλαγή— να καταθέσει την προσφυγή;
 2)
 Έχει το άρθρο 19, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων») και καταργήσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1348/2000 (2) του Συμβουλίου, την έννοια ότι αποκλείει την εφαρμογή των διατάξεων του εθνικού δικαίου περί απαλλαγής του εναγομένου από τα αποτελέσματα της παρόδου της προθεσμίας για την άσκηση ενδίκου μέσου ή ότι ο εναγόμενος δύναται να επιλέξει αν θα υποβάλει αίτηση κατά την εν λόγω διάταξη ή θα κάνει χρήση του αντίστοιχου νομικού θεσμού του εθνικού δικαίου;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 324, σ. 79.


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/37
 Προσφυγή της 17ης Απριλίου 2014 — The Smiley Company κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα ενός προσώπου)
 (Υπόθεση T-242/14)
 2014/C 282/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Smiley Company SPRL (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: A. Freitag, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 16ης Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 836/2013-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Τρισδιάστατο σήμα που αναπαριστά το σχήμα ενός προσώπου για προϊόντα των κλάσεων 29 και 30 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 11 168 762
 Απόφαση του εξεταστή: Δεν δέχεται την καταχώριση ως κοινοτικού σήματος βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/19
 5. Pqeäpei g apacoäqetrg dtrlemxäm diajqiärexm, eiäse qóy lesantä The Queen jai Ministry of Agriculture, Fisheries
 uameqxäm eiäse rtcjejaktlleämxm, pot diastpxämesai rso and Food, ex parte: J. H. Cooke & Sons (esaiqiäa), pot ejjqe-
 óqhqo 9 sgy Rtluxmiäay EOJ-Sotqjiäay gä/jai rso leiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodi-
 óqhqo 12 sgy Rtluxmiäay EOJ-Sotqjiäay gä/jai rso jarsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 óqhqo 37 sot Pqoärhesot Pqxsojoäkkot ma eqlgmetheiä
 tpoä sgm eämmoia oäsi elpodiäfei eäma jqósoy leäkoy ma euaq-
 loäfei soty peqiä akkodapxäm jamoämey sot jasó seäsoio èvei gä eäjuqarg Ûliay eäjsargy pot eiäve jakkieqcgheiä cia sg
 sqoäpo xärse ma voqgceiä rÂ eämam Sotäqjo tpgäjoo pqorx- rtcjolidgä sot pqogcotälemot eäsotyë sot óqhqot 2 sot jamo-
 qimgä jai oävi diaqjgä ódeia eqcariäay; mirlotä (EJ) aqih. 762/94 (1) sgy Episqopgäy, sgy 6gy Apqikiäot
 1994, cia siy kepsoleäqeiey sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1765/
 92 (2) sot Rtlbotkiäot oärom auoqó sgm patärg jakkieäqceiay
 caixäm, sgm eämmoia oäsi jaktäpsei siy caiäey pot eiävam rpóqeiä le
 voäqso so pqogcotälemo eäsoy, so de voäqso joäpgje jai vqgri-
 lopoigähgje cia emriäqxrg;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so High Court of Justice (England & Wales), Queen's (1) EE L 90 sgy 7.4.1994, r. 8.
 (2) EE L 181 sgy 1.7.1992, r. 12.
 Bench Division, le diósang sgy 21gy Iotkiäot 1998 rsgm tpoä-
 herg The Queen jasó Secretary of State for the
 Environment, Transport and the Regions, ex parte: First
 Corporate Shipping Ltd
 (Tpoäherg C-371/98)
 (98/C 397/31)
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so Landgericht Kiel le diósang sgy 13gy Ojsxbqiäot
 Le diósang sgy 21gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg 1998 rsgm tpoäherg PreussenElektra Aktiengesellschaft jasó
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Schleswag Aktiengesellschaft
 rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so High Court of Justice (England (Tpoäherg C-379/98)
 & Wales), Queen's Bench Division, rso pkaiärio sgy diauoqóy
 lesantä The Queen jai Secretary of State for the (98/C 397/33)
 Environment, Transport and the Regions, ex parte: First
 Corporate Shipping Ltd, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy Le diósang sgy 13gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 epiä sot engäy eqxsgälasoy: Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 23 Ojsxbqiäot 1998, so Landgericht Kiel Ð Kammer für
 Handelssachen II Ç, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä
 Dijaiotäsai gä tpovqeotäsai eäma jqósoy leäkoy ma kalbómei
 PreussenElektra Aktiengesellschaft jai Schleswag Aktienge-
 tpoäwg sot siy paqaleäsqoty pot ejsiähemsai rso óqhqo 2,
 sellschaft pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 paqócqauoy 3, sgy odgciäay 92/43/EOJ sot Rtlbotkiäot (1),
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 cia sg diasgäqgrg sxm utrijxäm oijosoäpxm jahxäy jai sgy
 apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 ócqiay pamiäday jai vkxqiäday, dgkadgä siy oijomolijgäy,
 joimxmijgäy jai pokisirsijgäy utärexy episaceäy, jahxäy jai siy
 peqiueqeiajeäy jai sopijeäy idioloquiäey, orójiy apouariäfei 1. Aposekeiä g aloibgä cia sgm paqovgä gkejsqijotä qetälasoy
 poiey peqioveäy pqeäpei ma pqosahotäm rsgm Episqopgä, jai g qtählirg peqiä apodoärexy rtäluxma le so óqhqo 2 gä
 rtäluxma le so óqhqo 4, paqócqauoy 1,


text:
sgy odgciäay, jai/gä 3 gä 4, gä rtäluxma le siy rtmdtarleämey diasóneiy sxm
 orójiy jahoqiäfei sa oäqia sxm peqiovxäm atsxäm; óqhqxm 2 eäxy 4, sot moälot peqiä sot euodiarlotä sot
 dgloriäot dijstäot le gkejsqijoä qetäla apoä amamexäriley
 (1) EE L 206 sgy 21.5.1992, r. 7. pgceäy emeäqceiay (Stromeinspeisungsgesetz), sgy 7gy
 Dejelbqiäot 1990 (BGBl. I r. 26-33), oäpxy sqopo-
 poigähgje le so óqhqo 3, peqiäpsxrg 2, sot moälot peqiä
 sgy meäay qthliärexy sot oijomolijotä emeqceiajotä
 dijaiäot, sgy 24gy Apqikiäot 1998 [BGBl. I r. 730 (734-
 736)], jqasijgä emiärvtrg tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 92
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- sgy Rtmhgäjgy EJ;
 bake so High Court of Justice (England and Wales), Queen's
 Bench Division, le diósang sgy 25gy Atcotärsot 1998 rsgm Pqeäpei so óqhqo 92 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä
 tpoäherg The Queen jasó Ministry of Agriculture, Fisheries sgm eämmoia oäsi g barijgä eämmoia sgy emirvtärexy peqikal-
 and Food, ex parte: J. H. Cooke & Sons (esaiqeiäa) bómei epiärgy siy ehmijeäy qthliäreiy oi opoiäey aporjopotäm
 (Tpoäherg C-372/98) rsg rsgäqing sot apodeäjsg sgy pkgqxlgäy, oäpot oälxy oi
 (98/C 397/32) apaisotälemoi poäqoi rsgqiänexy dem pqoeäqvomsai otäse
 elleärxy otäse aleärxy apoä dgloärioty pqoùpokocirlotäy,
 akkó epibaqtämotm, koäcx sgy ej sot moälot tpovqexsijgäy
 Le diósang sgy 25gy Atcotärsot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg acoqóy re jahoqirleämey ekóvirsey sileäy, lelomxleämey
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm epiveiqgäreiy emoäy jkódot, oi opoiäey dem lpoqotäm, cia
 rsiy 16 Ojsxbqiäot 1988, so High Court of Justice (England molijotäy jai pqaclasijotäy koäcoty, ma lesajtkgärotm siy
 and Wales), Queen's Bench Division, rso pkaiärio sgy diauo- dapómey atseäy rsom sekijoä jasamakxsgä;
 ---pagebreak--- C 397/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 Pqeäpei so óqhqo 92 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä a) siy epidosgäreiy gä epivoqgcgäreiy pot jasabókkomsai
 sgm eämmoia oäsi g barijgä eämmoia sgy emirvtärexy peqikal- apoä liäa gä peqirroäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm
 bómei epiärgy siy ehmijeäy qthliäreiy oi opoiäey qthliäfotm emiärvtrg sgy eqetmgsijgäy eqcariäay;
 loämo sgm jasamolgä sxm dapamxäm lesantä epiveiqgärexm
 diauoqesijxäm epipeädxm paqacxcgäy, oi opoiäey pqojkgähg- b) sgm amsipaqovgä pot jasabókkesai apoä liäa gä peqir-
 jam apoä tpovqexsijeäy acoqeäy jai ekóvirsey aloibeäy, am roäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm paqovgä tpgqe-
 g molohesijgä rtäkkgwg jasakgäcei rsgm pqóng re diaqjgä rixäm pot rtmiärsamsai re eqetmgsijgä eqcariäa;
 jasamolgä sxm epibaqtämrexm, vxqiäy g epibaqtmoälemg
 epiveiäqgrg ma kalbómei amsipaqovgä; c) sgm amsipaqovgä pot jasabókkesai apoä liäa gä peqir-
 roäseqey amaheäsotrey aqveäy cia sgm paqovgä ókkxm
 2. Euoärom rso eqxäsgla 2 doheiä aqmgsijgä apómsgrg, re tpgqerixäm, oäpxy eiämai g paqovgä cmxlodosgärexm gä g
 rveärg le so óqhqo 4 sot Stromeinspeisungsgesetz: dioqcómxrg rtmedqiäxm;
 Pqeäpei so óqhqo 93, paqócqauoy 3, sgy Rtmhgäjgy EJ
 ma eqlgmetseiä tpoä sgm eämmoia oäsi so apacoqetsijoä apo- d) siy uoisgsijeäy tposqouiäey pot jasabókkomsai apoä
 seäkerla dem ejseiämesai loämo rsg rsgäqing jaheatsgä, akkÂ sopijeäy aqloädiey cia sgm ejpaiädetrg aqveäy re pame-
 epiärgy rsiy ejsekersijeäy qthliäreiy, oäpxy eiämai so óqhqo 4 pirsgälia cia sgm jóktwg sxm didójsqxm rtcjejqi-
 sot Stromeinspeisungsgesetz; leämxm uoisgsxäm;
 3. Euoärom doheiä aqmgsijgä apómsgrg rsa eqxsgälasa aÂ 2. Poio pororsoä epiä soiy ejasoä moeiäsai le sgm eäjuqarg


text:
jai bÂ: Ûjasó so lecaktäseqo leäqoyë pot óqhqot 1 sxm odgcixäm
 gä poia ókkg eämmoia eävei g eäjuqarg atsgä;
 Pqeäpei so óqhqo 30 sgy Rtmhgäjgy EJ ma eqlgmetseiä tpoä
 sgm eämmoia oäsi tuiärsasai porosijoäy peqioqirloäy sxm
 eiracxcxäm gä leäsqo irodtmólot aposekeärlasoy lesantä 3. Am g eäjuqarg Ûjasó so lesaktäseqo leäqoyë oqiäfesai xy
 jqasxäm lekxäm tpoä sgm eämmoia sot óqhqot 30 sgy pororsoä epiä soiy ejasoä, ciämesai o tpokocirloäy loämom epiä
 Rtmhgäjgy EJ, am ehmijgä qtählirg tpovqexämei epivei- sxm pgcxäm vqglasodosgärexy cia ajadglaøjgäy jai
 qgäreiy ma acoqófotm gkejsqijoä qetäla apoä amamexäriley rtmauotäy utärexy rjopotäy gä pqeäpei ma peqikalbómei
 pgceäy emeäqceiay re ekóvirsey sileäy jai epipkeäom vqgrilo- jai sg vqglasodoäsgrg pot kalbómesai re rveärg le
 poieiä soty ejlesakketoleämoty so diäjsto cia sg vqglaso- elpoqijeäy dqarsgqioäsgsey;
 doäsgrg ómet amsipaqovgäy;
 4. Bórei poiot vqomijotä diarsgälasoy pqeäpei ma ciämesai o
 tpokocirloäy cia ma jahoqirheiä am eäma pamepirsgälio
 aposekeiä Ûamaheäsotra aqvgäë xy pqoy oqirleämg dgloäria
 rtälbarg jai pxäy pqeäpei ma kalbómomsai tpoäwg oi dtmó-
 lemey ma pqobkeuhotäm gä oi leäkkotrey lesabokeäy;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bake so High Court of Justice (England and Wales), Queen's (1) Odgciäa 92/50/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iotmiäot 1992, cia
 Bench Division, Divisional Court, le diósang sgy 21gy Iot- som rtmsomirloä sxm diadijarixäm rtämawgy dgloriäxm rtlbórexm
 kiäot 1998 rsgm tpoäherg The Queen jasó H. M. Treasury, ex tpgqerixäm (EE L 209 sgy 24.7.1992, r. 1).
 parte: The University for Cambridge (2) Odgciäa 93/36/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä
 (Tpoäherg C-380/98) rtmsomirlotä sxm diadijarixäm cia sg rtämawg rtlbórexm dglo-
 riäxm pqolgheixäm (EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 1).
 (98/C 397/34) (3) Odgciäa 93/37/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, peqiä
 rtmsomirlotä sxm diadijarixäm (EE L 199 sgy 9.8.1993, r. 54).
 Le diósang sgy 21gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so High Court of Justice (England
 and Wales), Queen's Bench Division, Divisional Court, rso
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä The Queen jai H. M. Treasury,
 ex parte: The University of Cambridge pot ejjqeleiä emxäpioäm Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy bake le apoäuarg sgy 31gy Iotkiäot 1998 so Court of Appeal
 apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm: rso pkaiärio sgy ejjqelotäy emxäpioäm sot diauoqóy lesantä
 Ingmar GB Limited jai Eaton Leonard Technologies Inc
 1. Dedoleämot oäsi so óqhqo 1 sgy odgciäay 92/50/EOJ (1) sot
 Rtlbotkiäot, sgy odgciäay 93/36/EOJ (2) sot Rtlbotkiäot (Tpoäherg C-381/98)
 jai sgy odgciäay 93/37/EOJ (3) sot Rtlbotkiäot (rso engäy: (98/C 397/35)
 odgciäey) amaueäqesai re jóhe oqcamirloä sot opoiäot g
 dqarsgqioäsgsa Ûvqglasodoseiäsai jasó so lecaktäseqo
 leäqoy apoä so jqósoy, soty oqcamirlotäy sopijgäy atso- Le apoäuarg sgy 31gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 dioiäjgrgy gä ókkoty oqcamirlotäy dgloriäot dijaiäotë, Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 26 Ojsxbqiäot 1998, so
 poia jomdtäkia pqeäpei ma peqikalbómomsai rsgm eäjuqarg Court of Appeal (England and Wales) fgseiä apoä so Dijarsgä-
 Ûvqglasodoseiäsai (. . .) apoä [apoä liäa gä peqirroäseqey qio, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Ingmar GB Limited
 amaheäsotrey aqveäy]ë; Eidijoäseqa, oärom


text:
 14.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Νοεμβρίου 2011 — mPAY24 κατά ΓΕΕΑ — Ultra (MPAY24)
 (Υπόθεση T-275/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα MPAY24 - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Διόρθωση της αποφάσεως από το τμήμα προσφυγών - Ανυπόστατη πράξη - Κανόνας 53 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 2012/C 13/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: mPAY24 GmbH (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: H.-G. Zeiner και S. Di Natale, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav (Zagorje ob Savi, Σλοβενία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Μαρτίου 2010 (υπόθεση R 1102/2008-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ της Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav και της mPAY24 GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 22ας Μαρτίου 2010 (υπόθεση R 1102/2008-1).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 234 της 28.8.2010.


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/62
 Προσφυγή της 8ης Φεβρουαρίου 2017 — Kuka Systems κατά EUIPO (Matrix light)
 (Υπόθεση T-87/17)
 (2017/C 104/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kuka Systems GmbH (Augsburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Maneth και C. Huch-Hallwachs, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Matrix light» — Υπ’ αριθ. 14 779 714 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 886/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/31
 Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2017 — Ecolab Deutschland και Lysoform Dr. Hans Rosemann κατά ECHA
 (Υπόθεση T-243/17)
 (2017/C 221/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Ecolab Deutschland GmbH (Monheim, Γερμανία) και Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, M. Grunchard και P. Sellar, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA) σχετικά με την ένταξη της εταιρίας Sasol Chemie GmbH & Co. KG, ως προμηθεύτριας για τη δραστική ουσία 1-προπανόλη, στον κατάλογο ο οποίος προβλέπεται από το άρθρο 95, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012 (1) (στο εξής: κατάλογος του άρθρου 95) για τους τύπους προϊόντων 1, 2 και 4·
 —
 να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 95, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012
 —
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο ECHA παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τις νομικές προϋποθέσεις για την ένταξη εταιρίας όπως η Sasol στον κατάλογο του άρθρου 95, οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 95, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012, καθόσον η Sasol δεν ηδύνατο να υποβάλει πλήρη φάκελο στον ECHA. Κατά τις προσφεύγουσες, ο φάκελός της δεν ήταν δυνατό να περιλαμβάνει αντίγραφο της εξετάσεως Comet Assay ή επιστολή προσβάσεως η οποία να παραχωρεί δικαιώματα αναφοράς στην εν λόγω εξέταση.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων
 —
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο ECHA, αποδεχόμενος ως πλήρη τον υποβληθέντα από τη Sasol φάκελο για την ένταξη στον κατάλογο του άρθρου 95, μεταχειρίσθηκε κατά τρόπο διαφορετικό εταιρίες ευρισκόμενες σε παρόμοια κατάσταση, άνευ αντικειμενικού δικαιολογητικού λόγου, κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση των ίσων όρων ανταγωνισμού οι οποίοι εγκαθιδρύονται από τον κανονισμό (ΕΕ) 528/2012, καθώς και δημιουργία αθέμιτου ανταγωνισμού
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι ο ECHA, εντάσσοντας τη Sasol στον κατάλογο του άρθρου 95, παρέλειψε να εφαρμόσει τους κανόνες των άρθρων 62 και 63 του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012 οι οποίοι αποσκοπούν στη διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ εταιριών όπως οι προσφεύγουσες, οι οποίες έχουν λάβει μέρος στον έλεγχο για την 1-προπανόλη, και εταιριών όπως η Sasol, οι οποίες δεν έχουν λάβει μέρος στον εν λόγω έλεγχο.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 528/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση βιοκτόνων (ΕΕ L 167, σ. 1).


text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/10
 Αναίρεση που άσκησαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2011 οι Total SA και Elf Aquitaine SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 14 Ιουλίου 2011 στην υπόθεση T-190/06, Total και Elf Aquitaine κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-495/11 P)
 2011/C 355/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Total SA και Elf Aquitaine SA (εκπρόσωποι: E. Morgan de Rivery και A. Noël-Baron, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 κυρίως:
 —
 να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2011, Total και Elf Aquitaine κατά Επιτροπής, στην υπόθεση·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που υποβλήθηκαν πρωτοδίκως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει τα άρθρα 1, ιε' και ιστ', 2 θ', 3 και 4 της αποφάσεως της Επιτροπής αριθ. C(2006) 1766 τελικό της 3ης Μαΐου 2006·
 επικουρικώς:
 —
 να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ, τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στην Elf Aquitaine και την Total βάσει του άρθρου 2 θ' της προαναφερθείσας αποφάσεως της Επιτροπής·
 όλως επικουρικώς:
 —
 να τροποποιήσει, βάσει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ, τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στην Elf Aquitaine και την Total βάσει του άρθρου 2 θ' της προαναφερθείσας αποφάσεως της Επιτροπής·
 εν πάση περιπτώσει
 , να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Elf Aquitaine και η Total ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν κυρίως πέντε λόγους αναιρέσεως, ένα επικουρικώς και ένα όλως επικουρικώς.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Total SA και η Elf Aquitaine SA προβάλλουν παράβαση του άρθρου 5 ΣΕΕ εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, στο μέτρο που επιβεβαίωσε την αρχή της αυτόματης ευθύνης των μητρικών εταιριών η οποία εφαρμόστηκε εν προκειμένω από την Επιτροπή και δικαιολογείται από την έννοια της επιχειρήσεως του άρθρου 101 ΣΕΕ. Η ενέργεια αυτή δεν συνάδει με τις αρχές της κατανομής των αρμοδιοτήτων και της επικουρικότητας (πρώτο σκέλος), καθώς και με την αρχή της αναλογικότητας (δεύτερο σκέλος).
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν εσφαλμένη ερμηνεία του εθνικού δικαίου και της έννοιας της επιχειρήσεως, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε εσφαλμένα τη νομική αξία της αρχής της αυτονομίας των νομικών προσώπων.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν, κατ' ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο αρνήθηκε εσκεμμένα να αντλήσει τις συνέπειες της ποινικής φύσεως των κυρώσεων στο δίκαιο του ανταγωνισμού και των νέων υποχρεώσεων που απορρέουν από τον Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της ΕΕ. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε καταχρηστικά και εσφαλμένα την έννοια της επιχειρήσεως στο δίκαιο της Ένωσης, κατά παράβαση του τεκμηρίου αυτονομίας στο οποίο στηρίζεται το εθνικό δίκαιο των εταιριών και της ποινικής φύσεως των κυρώσεων στο δίκαιο του ανταγωνισμού. Επιπλέον, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο θα έπρεπε να είχε εξετάσει αυτεπαγγέλτως το ζήτημα της ελλείψεως νομιμότητας του ισχύοντος καθεστώτος της ενώπιον της Επιτροπής


text:
διοικητικής διαδικασίας.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας η οποία απορρέει από εσφαλμένη ερμηνεία των αρχών της επιείκειας και της ισότητας των όπλων. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή της Επιτροπής σε probatio diabolica και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι η ανεξαρτησία μια θυγατρικής εταιρίας πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, λαμβανομένης υπόψη της κεφαλαιουχικής σχέσης της με τη μητρική εταιρία, ενώ θα έπρεπε να εκτιμάται σε σχέση με τη συμπεριφορά της στη συγκεκριμένα αγορά.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει η Επιτροπή (πρώτο σκέλος). Επιπλέον, οι διάδικοι προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ότι υποκατέστησε με την εκτίμησή του εκείνη της Επιτροπής (δεύτερο σκέλος).
 Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, οι διάδικοι ζητούν, επικουρικώς, την ακύρωση των προστίμων που τους επιβλήθηκαν.
 Τέλος, με τον έβδομο λόγο αναιρέσεως, που προβλήθηκε όλως επικουρικώς, οι διάδικοι ζητούν τη μείωση του ποσού των προστίμων που τους επιβλήθηκαν.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/46
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Φεβρουαρίου 2007 ο José António de Brito Sequeira Carvalho κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 13 Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση F-17/05, de Brito Sequeira Carvalho κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-40/07 P)
 (2007/C 82/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: José António de Brito Sequeira Carvalho (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: O. Martins, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει παραδεκτή και βάσιμη την παρούσα αίτηση αναιρέσεως·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να προσκομίσει φάκελο ο οποίος να περιέχει όλα τα έγγραφα που αφορούν τον αναιρεσείοντα και ευρίσκονται στον υπηρεσιακό του φάκελο, στην Υπηρεσία Ερευνών και Πειθαρχικών Κυρώσεων (IDOC), στην ιατρική υπηρεσία ή οπουδήποτε αλλού, αρχής γενομένης από τα έγγραφα της αρχικής διαδικασίας της 2ας Φεβρουαρίου 2001, με αντικείμενο τις υποτιθέμενες αποδείξεις περί καταλογιστέων στον αναιρεσείοντα δυσφημιστικών ενεργειών·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να παρουσιάσει τη νομική βάση της κινήσεως από υπάλληλό της ιατρικής διαδικασίας έχουσας ως αντικείμενο την ψυχική υγεία του αναιρεσείοντος, αμέσως μετά τον διορισμό του από την ΑΔΑ στο πλαίσιο διοικητικής έρευνας για δυσφημιστικές ενέργειες, καθώς και κατάλογο των εγγράφων της αρχικής αυτής διαδικασίας·
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί της υποθέσεως F-17/05·
 —
 να αναγνωρίσει ότι είναι παράνομη η ιατρική διαδικασία που υποκαταστάθηκε στη διοικητική διαδικασία η οποία εξακολουθεί να εκκρεμεί από το 2001·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η διαδικασία αυτή, η οποία δεν έχει ακόμη περατωθεί, παραβιάζει την αρχή της εύλογης προθεσμίας·
 —
 να αναγνωρίσει την ακυρότητα λόγω αναρμοδιότητας, απουσίας αιτιολογίας και ανυποστάτου της από 18 Ιουνίου 2004 πράξεως ενός υπαλλήλου της Επιτροπής, καθώς και ότι αυτή δεν συνιστά πράξη της Επιτροπής·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η από 28 Ιουνίου 2004 πράξη της ΑΔΑ είναι νομικώς ανυπόστατη και μη αντιτάξιμη έναντι του αναιρεσείοντος στο οποίον ουδέποτε κοινοποιήθηκε·
 —
 να αναγνωρίσει ότι τηρείται στην Επιτροπή παράλληλος φάκελος που περιέχει ψευδή δεδομένα προσωπικής φύσεως εκ των οποίων βλάπτεται ο αναιρεσείων·
 —
 να αναγνωρίσει την ακυρότητα και τον παράνομο χαρακτήρα της από 13 Ιουλίου 2004 αποφάσεως ιατρού με την οποία απαγορεύθηκε στον αναιρεσείοντα η πρόσβαση στα κτίρια της Επιτροπής, καθόσον δεν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις αιτιολογημένης αποφάσεως της ΑΔΑ.
 —
 να αναγνωρίσει την ακυρότητα της από 22 Σεπτεμβρίου 2004 πράξεως υπαλλήλου της Επιτροπής για την παράταση κατά έξι μήνες της αναρρωτικής άδειας που υποτιθέμενα χορηγήθηκε αυτεπαγγέλτως στον αναιρεσείοντα, καθώς και άλλων μεταγενέστερων πράξεων που αναφέρονταν σε παλαιότερα έγγραφα ενός υπαλλήλου της ΑΔΑ, χρονολογούμενα από τον Ιούνιο του 2004·
 —
 να κρίνει παραδεκτά τα λοιπά αιτήματα ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτηση αναιρέσεώς του ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον θεμελίωσε την απόφασή του επί εσφαλμένης νομικής βάσεως, ήτοι επί του άρθρου 59 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ) περί αυτεπάγγελτης χορηγήσεως αναρρωτικής άδειας, ενώ, κατά τον αναιρεσείοντα, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 86 του


text: ΚΥΚ και το παράρτημα IX αυτού, καθώς και τα νομοθετικά κείμενα τα οποία ρυθμίζουν τη διεξαγωγή διοικητικών ερευνών και πειθαρχικών διαδικασιών. Επιπλέον, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν διαφύλαξε το δικαίωμά του άμυνας και παρέβη το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθώς και την αρχή της δίκαιης δίκης, καθόσον εξέδωσε την απόφασή του βάσει ελλιπούς φακέλου και χωρίς να έχει αποφανθεί περί του αν υπάρχει, όπως υποστηρίζεται, παράλληλος φάκελος. Ισχυρίζεται επίσης ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρέβη το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθόσον αποφάνθηκε βάσει ψευδών αποδεικτικών στοιχείων. Προσάπτει επιπλέον στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ότι δεν αποφάνθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επί του αιτήματός του για την επανάληψη της διαδικασίας. Προβάλλει επίσης ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρανόμως παρέλειψε να συναγάγει τις έννομες συνέπειες της προβαλλόμενης αναρμοδιότητας της αρχής που είχε εκδώσει την απόφαση με την οποία του χορηγήθηκε αυτεπαγγέλτως αναρρωτική άδεια. Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης όφειλε, κατά τον αναιρεσείοντα, να είχε κηρύξει ανυπόστατη την απόφαση αυτή λόγω αναρμοδιότητας και ελλείψεως αιτιολογίας.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden στις 3 Αυγούστου 2007 — Staatssecretaris van Financiën κατά Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV
 (Υπόθεση C-375/07)
 (2007/C 269/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητη: Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υπάγονται φύλλα, όπως περιγράφονται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 1196/97 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 1997 [...] (1), στην κλάση 1905 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας όταν πρόκειται για φύλλα παρασκευασμένα με αλεύρι ρυζιού, αλάτι και νερό που έχουν αποξηρανθεί, αλλά δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία;
 2)
 Είναι, λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, ισχυρός ο πιο πάνω κανονισμός;
 3)
 Έχει το άρθρο 871 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση κοινοτικού τελωνειακού κώδικα [ΚΤΚ] (2), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1677/98 της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 1998 (3), την έννοια ότι, όταν κατά το πιο πάνω άρθρο 871, παράγραφος 1, η τελωνειακή αρχή υποχρεούται να φέρει μια υπόθεση στην Επιτροπή πριν μπορέσει να αποφασιστεί ότι εν προκειμένω δεν πρέπει να γίνει εκ των υστέρων βεβαίωση, το εθνικό δικαστήριο, το οποίο εκδικάζει προσφυγή του οφειλέτη της επιβαρύνσεως κατά της αποφάσεως της τελωνειακής αρχής να προβεί (παρά ταύτα) στην εκ των υστέρων βεβαίωση, δεν έχει την εξουσία να ακυρώσει την εκ των υστέρων βεβαίωση λόγω της διαπιστώσεώς του ότι πληρούνται οι κατά το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', προϋποθέσεις να μη γίνει εκ των υστέρων βεβαίωση, διαπιστώσεως η οποία δεν υποστηρίζεται από την Επιτροπή;
 4)
 Αν στο ερώτημα 3 δοθεί η απάντηση ότι το γεγονός ότι στην Επιτροπή έχει δοθεί κάποια εξουσία για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την εκ των υστέρων είσπραξη δασμών ουδόλως συνεπάγεται περιορισμό της εξουσίας του εθνικού δικαστηρίου που εκδικάζει προσφυγή σχετική με την εκ των υστέρων είσπραξη δασμών, υπάρχει τότε στο κοινοτικό δίκαιο άλλος μηχανισμός που να εξασφαλίζει την ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου όταν σε μια συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχουν μεταξύ της Επιτροπής και του εθνικού δικαστηρίου αποκλίνουσες εκτιμήσεις ως προς τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του άρθρου 220 του ΚΤΚ (4) προκειμένου να διαπιστωθεί αν ένα λάθος της τελωνειακής αρχής είναι δυνατόν να ανακαλυφθεί από τον οφειλέτη της επιβαρύνσεως;
 (1) Κανονισμός για κατάταξη εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (ΕΕ L 170, σ. 13).
 (2) ΕΕ L 253, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 212, σ. 18.
 (4) ΕΕ 1992, L 302, σ. 1.


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2017 — August Storck KG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 (Υπόθεση C-417/16 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Εικονιστικό σήμα - Αναπαράσταση τετράγωνης συσκευασίας λευκού και μπλε χρώματος - Διακριτικός χαρακτήρας])
 (2017/C 213/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: August Storck KG (εκπρόσωποι: I. Rohr και P. Goldenbaum Rechtsanwältinnen)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Storck KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 428 της 21.11.2016.


text:
C 150/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.5.2001
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 92 της Συνθη ́κης ΕΚ, νυν α ́ρθρου 87 2) αν ναι, δικαιου ́ται το κρα ́τος με ́λος της ιθαγενει ́ας του
 ΕΚ: το Πρωτοδικει ́ο δεν ́ελαβε υπο ́ψη τη νομικη ́ συγκυρι ́α ενδιαφερομε ́νου να αρνηθει ́:
 που επιβα ́λλει στη La Poste την υποχρε ́ωση να προσφε ́ρει σε
 οποιονδη ́ποτε ανταγωνιστη ́ της Chronopost που θα ζητου ́σε α) να ανακαλε ́σει κα ́θε προηγου ́μενη πρα ́ξη που εμπο ́διζε
 να του παρασχεθου ́ν ισοδυ ́ναμες υπηρεσι ́ες την προ ́σβαση την ει ́σοδο του αλλοδαπου ́ συζυ ́γου στο κρα ́τος με ́λος
 στο δι ́κτυο της υπο ́ παρεμφερει ́ς συνθη ́κες. Η σχε ́ση μεταξυ ́ αυτο ́ (στο πλαι ́σιο των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν της
 La Poste και Chronopost δεν εμπεριε ́χει, συνεπω ́ς, επιλεκτικο ́ παρου ́σας υποθε ́σεως προ ́κειται για ισχυ ́ουσα απο ́φαση
 πλεονε ́κτημα υπε ́ρ της Chronopost. περι ́ απελα ́σεως) και
 — Αθε ́τηση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως: εναπε ́κειτο στο β) να αρνηθει ́ στον αλλοδαπο ́ συ ́ζυγο το δικαι ́ωμα εισο ́δου
 Πρωτοδικει ́ο να εξηγη ́σει τη συλλογιστικη ́ που το ω ́θησε να στο ́εδαφο ́ς του;
 εκτιμη ́σει ο ́τι ο συνυπολογισμο ́ς εκ με ́ρους της La Poste του
 πλη ́ρους κο ́στους η ́ταν ανεπαρκη ́ς απλω ́ς και μο ́νο λο ́γω της
 υπα ́ρξεως αποκλειστικου ́ τομε ́α.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Ηögsta förvaltningsdomstolen, με δια ́ταξη της
 8ης Μαρτι ́ου 2001, στην υπο ́θεση που αφορα ́ προσφυγη ́
 ασκηθει ́σα απο ́ την Paranova Oy
 (Υπο ́θεση C-113/01)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Ιmmigration Appeal Tribunal (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο)
 (2001/C 150/23)
 με απο ́φαση της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση
 Secretary of State for the Home Department κατα ́ Ηacene
 Akrich Με δια ́ταξη της 8ης Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 14 Μαρτι ́ου 2001, το Ηögsta förvaltningsdomstolen, στο
 (Υπο ́θεση C-109/01) πλαι ́σιο της υποθε ́σεως που αφορα ́ προσφυγη ́ ασκηθει ́σα απο ́ την
 Paranova Oy που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (2001/C 150/22)
 1. Συνα ́δει με τα α ́ρθρα 28 και 30 της Συνθη ́κης ΕΚ η εκ
 με ́ρους αρχη ́ς κρα ́τους με ́λους διαπι ́στωση ο ́τι η ισχυ ́ς
 Με απο ́φαση της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη της α ́δειας κυκλοφορι ́ας για φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις παρα ́λληλης εισαγωγη ́ς λη ́γει αυτομα ́τως


text:
αν η αρχικη ́ α ́δεια
 7 Μαρτι ́ου 2001, το Ιmmigration Appeal Tribunal στο πλαι ́σιο κυκλοφορι ́ας για το φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα ανακλη ́θηκε
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Secretary of State for the Home κατο ́πιν αιτη ́σεως του κατο ́χου της, μολονο ́τι η ανα ́κληση
 Department και Ηacene Akrich που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ δεν στηρι ́ζεται σε λο ́γους σχετιζο ́μενους με την αποτελεσματι-
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των κο ́τητα η ́ την αβλα ́βεια του φαρμακευτικου ́ ιδιοσκευα ́σματος
 εξη ́ς ερωτημα ́των: και μολονο ́τι υφι ́σταται για το φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα
 ισχυ ́ουσα α ́δεια κυκλοφορι ́ας στο κρα ́τος με ́λος απο ́ το οποι ́ο
 γι ́νεται η παρα ́λληλη εισαγωγη ́;
 Σε περι ́πτωση που υπη ́κοος κρα ́τους με ́λους συνα ́πτει γα ́μο με
 υπη ́κοο τρι ́της χω ́ρας, ο οποι ́ος δεν δικαιου ́ται βα ́σει της εθνικη ́ς 2. Αν το κοινοτικο ́ δι ́καιο θε ́τει περιορισμου ́ς η ́ προϋποθε ́σεις
 νομοθεσι ́ας να εισε ́λθει η ́ να διαμει ́νει στο ως α ́νω κρα ́τος με ́λος, για το δικαι ́ωμα της αρχη ́ς να διαπιστω ́νει ο ́τι η ισχυ ́ς της
 και μεταβαι ́νει σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος με τον αλλοδαπο ́ συ ́ζυγο ́ α ́δειας κυκλοφορι ́ας για παρα ́λληλη εισαγωγη ́ ́εληξε, σε μια
 του με την προ ́θεση να ασκη ́σει δικαιω ́ματα απορρε ́οντα απο ́ το κατα ́σταση ο ́πως η περιγραφει ́σα στο ερω ́τημα 1, ποια
 κοινοτικο ́ δι ́καιο εργαζο ́μενος εκει ́ μο ́νο για περιορισμε ́νο χρονικο ́ σημασι ́α ́εχει το ο ́τι
 δια ́στημα, ́ετσι ω ́στε να επικαλεστει ́ στη συνε ́χεια δικαιω ́ματα εκ
 του κοινοτικου ́ δικαι ́ου ο ́ταν επιστρε ́ψει το κρα ́τος με ́λος της α. αφενο ́ς, ο κα ́τοχος της αρχικη ́ς αδει ́ας κυκλοφορι ́ας
 ιθαγενει ́ας του μαζι ́ με τον αλλοδαπο ́ συ ́ζυγο ́ του, ́εχει λα ́βει νε ́α α ́δεια κυκλοφορι ́ας για ́ενα φαρμακευτικο ́
 ιδιοσκευ ́ασμα, το οποι ́ο προορι ́ζεται να αντικαταστη ́σει
 1) δικαιου ́ται το κρα ́τος με ́λος της ιθαγενει ́ας του ενδιαφερομε ́- το αρχικο ́ φαρμακευτικο ́ ιδιοσκευ ́ασμα, αλλα ́ το νε ́ο
 νου να λα ́βει υπο ́ψη την προ ́θεση του ζευ ́γους που μετε ́βη σε ιδιοσκευ ́ασμα δεν ́εχει την ́δια
 ι φαρμακευτικη ́ μορφη ́
 α ́λλο κρα ́τος με ́λος να επικαλεστει ́ δικαιω ́ματα απορρε ́οντα (εντερικα ́ δισκι ́α αντι ́ για εντερικε ́ς κα ́ψουλες) και η
 απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο ο ́ταν επιστρε ́ψει στο κρα ́τος με ́λος δραστικη ́ ουσι ́α δεν ει ́ναι ακριβω ́ς η ́δια ι (μαγνη ́σιο
 της ιθαγενει ́ας του ενδιαφερομε ́νου, παρα ́ το γεγονο ́ς ο ́τι ο ομεπραζο ́λης


text:
αντι ́ για ομεπραζο ́λη)· αφετε ́ρου, τα φαρ-
 αλλοδαπο ́ς συ ́ζυγος δεν πληροι ́ τις απαιτου ́μενες απο ́ την μακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα ει ́ναι, κατα ́ την αρμο ́δια
 εθνικη ́ νομοθεσι ́α προϋποθε ́σεις, χρησιμοποιω ́ντας το κοινο- αρχη ́, βιοϊσοδυ ́ναμα και με οποιοδη ́ποτε απο ́ τα ιδιο-
 τικο ́ δι ́καιο ως με ́σο για την αποφυγη ́ της εφαρμογη ́ς της σκευα ́σματα αυτα ́ μπορου ́ν να επιτευχθου ́ν τα ́δια ι
 εθνικη ́ς νομοθεσι ́ας και θεραπευτικα ́ αποτελε ́σματα·


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/4
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2005
 (Υπόθεση C-382/05)
 (2006/C 22/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους A. Aresu και X. Lewis, άσκησε στις 20 Οκτωβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, προκηρύσσοντας διά της Προεδρίας του Συμβουλίου των Υπουργών - Τμήμα Πολιτικής Προστασίας - Επιθεώρηση επεξεργασίας των λυμάτων και προστασίας των υδάτων στη Σικελία, τη διαδικασία για τη σύναψη των συμβάσεων για την χρήση των υπολοίπων των οικιακών απορριμμάτων, κατόπιν διαλογής, που παράγονται στις κοινότητες της περιοχής της Σικελίας και συνάπτοντας τις προαναφερθείσες συμβάσεις χωρίς να εφαρμόσει τις διαδικασίες που προβλέπει η οδηγία 92/50/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών συνάψεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, και, ειδικότερα, χωρίς τη δημοσίευση της σχετικής προκηρύξεως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και, ειδικότερα, από τα άρθρα 11, 15 και 17·
 2.
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά την Επιτροπή, από την ανάλυση των εγγράφων που αναφέρονται στη σύναψη των σχετικών συμβάσεων προκύπτει ότι οι συμβάσεις αυτές πρέπει να χαρακτηρισθούν ως δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών που εμπίπτουν στην οδηγία 92/50/ΕΟΚ.
 Κατά συνέπεια, οι εν λόγω συμβάσεις έπρεπε να προκηρυχθούν σύμφωνα με τους κανόνες δημοσιότητας και συμμετοχής που προβλέπουν οι τίτλοι III έως VI της οδηγίας αυτής και, ειδικότερα, κατόπιν της δημοσιεύσεως στην Ε. Ε. Ε. Κ. της προκηρύξεως που προβλέπουν τα άρθρα 15 και 17 και κατ' εφαρμογήν των διαδικασιών του άρθρου 11.
 Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ανακοίνωση που δημοσίευσε η αρμόδια Επιθεώρηση δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκής και δεν πληροί τις υποχρεώσεις δημοσιότητας που προβλέπουν οι παρατεθείσες ανωτέρω διατάξεις. Το έντυπο που χρησιμοποιήθηκε για τη δημοσίευση αναφέρεται μόνο στη διαδικασία, δηλαδή στην προηγούμενη πληροφόρηση και όχι στον διαγωνισμό, αλλά, προπάντων, οι πληροφορίες που περιέχονται σ' αυτό είναι προφανώς ανεπαρκείς αν συγκριθούν με αυτές που απαιτούνται υποχρεωτικά σύμφωνα με το έντυπο του διαγωνισμού που προβλέπουν τα παραρτήματα της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2001/78/ΕΚ.
 (1) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1.


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/32
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 28ης Νοεμβρίου 2005 — EEB κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-94/04) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ένσταση απαραδέκτου - Οδηγία 2003/112/ΕΚ - Δικαίωμα για άσκηση προσφυγής)
 (2006/C 48/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: European Environmental Bureau (EEB) (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Pesticides Action Network Europe (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), International Union of Food, Agricultural, Hotel, Restaurant, Catering, Tobacco and Allied Workers' Associations (IUF) (Γενεύη, Ελβετία), European Federation of Trade Unions in the Food, Agricultural and Tourism sectors and allied branches (EFFAT) (Βρυξέλλες), Stichting Natuur en Milieu (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) και Svenska Naturskyddföreningen Στοκχόλμη, Σουηδία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι P. Van den Biesen, G. Vandersanden και B. Arentz)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: B. Doherty,)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγόντων: Syngenta Ltd (Guildford, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Simpson, solicitor, και D. Abrahams, barrister)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της οδηγίας 2003/112/ΕΚ της Επιτροπής, της 1ης Δεκεμβρίου 2003, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου ώστε να καταχωρηθεί το paraquat ως δραστική ουσία (ΕΕ L 321, σ. 32)
 Διατακτικό της υποθέσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Οι προσφεύγοντες φέρουν, εκτός από τα δικά τους δικαστικά έξοδα, και αυτά της Επιτροπής.
 3)
 Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
9.12.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 355/29
 Προσφυγη ́ της Conepo Servizi s.c.a r.l. κατα ́ Επιτροπη ́ς των — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 5 της εν λο ́γω αποφα ́σεως·
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 14 Σεπτεμβρι ́ου
 2000 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 5 της αποφα ́σεως
 καθο ́ με ́τρο αφορα ́ τις προβλεπο ́μενες στο α ́ρθρο 2 του
 (Υπο ́θεση T-268/00) υπουργικου ́ διατα ́γματος της 5ης Αυγου ́στου 1994 απαλλα-
 γε ́ς, στις οποι ́ες αναφε ́ρεται το α ́ρθρο 1 του διατακτικου ́ της
 εν λο ́γω αποφα ́σεως·
 (2000/C 355/64)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Conepo Servizi s.c.a r.l., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Αlfredo
 Biagini, δικηγο ́ρο Ρω ́μης, Silvia Scarpa και Paolo Pettinelli, Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοιοι με
 δικηγο ́ρους Βενετι ́ας, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των τους προβαλλο ́μενους στα πλαι ́σια των υποθε ́σεων Τ-234/00,
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ Fondazione Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς, και
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Τ-235/00, Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (1) Μη ακο ́μη δημοσιευθει ́σες στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/394/ΕΚ της Επιτροπη ́ς
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Ιtalgas κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 17 Σεπτεμβρι ́ου
 εκει ́να που προβα ́λλονται στις υποθε ́σεις T-234/00, Fondazione 2000
 Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς και T-235/00,
 Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 (Υπο ́θεση Τ-270/00)
 (1) Που δεν ́εχουν ακο ́μη δημοσιευθει ́. (2000/C 355/66)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Η εταιρι ́α Ιtalgas, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Massimo Merola
 και Claudio Tesauro, δικηγο ́ρους Ρω ́μης, και τον Maurizio
 Προσφυγη ́ των επιχειρη ́σεων Baglioni Hotels s.p.a. κ.λπ. Pappalardo, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́- κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 17 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 θηκε στις 17 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υποθε ́σεις Τ-269/00, Τ-271/00, Τ-272/00 και Τ-273/00) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2000/C 355/65) — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/394/ΕΚ της Επιτροπη ́ς·
 — να καταδικα


text:
́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Οι επιχειρη ́σεις Baglioni Hotels s.p.a. κ.λπ., εκπροσωπου ́μενοι
 απο ́ τους Αlessio Vianello, δικηγο ́ρο Βενετι ́ας, Massimo Merola,
 δικηγο ́ρο Ρω ́μης, και Maurizio Pappalardo, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοιοι με
 α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των τους προβαλλο ́μενους στα πλαι ́σια των υποθε ́σεων Τ-234/00,
 στις 17 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Fondazione Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς, και
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Τ-235/00, Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (1) Μη ακο ́μη δημοσιευθει ́σες στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα.
 — να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 1 και 2 της αποφα ́σεως 2000/394/ΕΚ
 της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999·


text:
 22.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 7ης Ιουλίου 2011 — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-536/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Λεκτικό σημείο «ROI ANALYZER»)
 2011/C 311/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (εκπρόσωπος: W. Göpfert, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2010, T-233/08, MPDV Mikrolab κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 15ης Απριλίου 2008, περί απορρίψεως της προσφυγής κατά της αποφάσεως του εξεταστή να μην καταχωρίσει το λεκτικό σημείο «ROI ANALYZER» ως κοινοτικό σήμα για ορισμένα προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35 και 42 — Διακριτικός χαρακτήρας του σήματος
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Καταδικάζει τη MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 17 Οκτωβρίου 2011 — Lowlands Design Holding BV κατά Minister van Financiën
 (Υπόθεση C-524/11)
 (2012/C 25/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Lowlands Design Holding BV
 Αναιρεσίβλητος: Minister van Financiën
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πώς πρέπει να ερμηνευθούν οι διακρίσεις 6209 20, 6211 42 και 9404 30 της ΣΟ για τη δασμολογική κατάταξη ειδών για βρέφη ή για μικρά παιδιά, όπως τα επίμαχα είδη;


text:
 28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/13
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε 4) Πρε ́πει επι ́σης ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1576/95 της Επιτροπη ́ς, της
 το Tribunale di Genova (Ιταλι ́α) με δια ́ταξη της 25ης Μαι ̈́ου 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, να θεωρηθει ́ α ́κυρος και, επομε ́νως,
 1999 στην υπο ́θεση SIPLES s.r.l., υπο ́ εκκαθα ́ριση, κατα ́ 1) στερου ́μενος κα ́θε εννο ́μου αποτελε ́σματος λο ́γω ελλει ́ψεως
 Ministero delle Finanze και 2) Servizio Riscossioni Tributi αιτιολογι ́ας;
 — Concessione Prov. di Genova — San Paolo Riscossione
 Genova SpA 5) Εμπι ́πτουν οι πραγματοποιηθει ́σες στις 30 Ιουνι ́ου 1995
 εξαγωγε ́ς στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1415/95
 (Υπο ́θεση C-226/99) της Επιτροπη ́ς, της 22ας Ιουνι ́ου 1995, ως αποτε ́λεσμα της
 ακυρο ́τητας των παρατεθε ́ντων κανονισμω ́ν η ́ ως αποτε ́λεσμα
 (1999/C 246/26) της ανακλη ́σεως του κανονισμου ́ που αναφε ́ρεται στο πρω ́ το
 ερω ́τημα;
 Με δια ́ταξη της 25ης Μαι ̈́ου 1999 που περιη ́λθε στη Γραμματει ́α
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 11 Ιουνι ́ου
 1999, το Tribunale di Genova (Ιταλι ́α), πρω ́το τμη ́μα, στο (1) EE L 150 της 1ης Ιουλι ́ου 1995, σ. 64.
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς SIPLES s.r.l., υπο ́ εκκαθα ́ριση, κατα ́ 1) (2) EE L 147 της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, σ. 65.
 Ministero delle Finanze και 2) Servizio Riscossioni Tributi —
 Concessione Prov. di Genova — San Paolo Riscossione Genova
 SpA, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 «Παρε ́χει το α ́ρθρο 244 (1) την εξουσι ́α αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της
 προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως μο ́νο στην τελωνειακη ́ αρχη ́ η ́ και
 στη δικαστικη ́ αρχη ́ ενω ́πιον της οποι ́ας ́εχει ασκηθει ́ η προσφυγη ́;» Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 16
 (1) Κανονισμο ́ς 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωμβρι ́ου 1992,
 Ιουνι ́ου 1999
 ΕΕ L 302, σ. 1.
 (Υπο ́θεση C-231/99)
 (1999/C 246/28)
 Αι ́τηση του Tribunale di Cagliari — Sezione civile — προς Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υποβλη ́θηκε στις τον Michael Niejahr, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 21 Μαι ̈́ου 1999 με δια ́ταξη εκδοθει ́σα στην υπο ́θεση Silos στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 e Mangimi Martini Spa κατα ́ Ministero delle Finanze Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Ιουνι ́ου
 (Υπο ́θεση C-228/99) 1999 προσφυγη


text:
́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 (1999/C 246/27) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αναγνωρι ́σει:
 Με δια ́ταξη της 21ης Μαι ̈́ου 1999, που περιη ́λθε στη Γραμματει ́α 1. τη ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας, μη θε ́τοντας σε ισχυ ́ τις
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 14 Ιουνι ́ου νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που η ́σαν
 1999, το Tribunale di Cagliari — Sezione civile — ζητει ́ απο ́ το αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́:
 ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Silos e Mangimi Martini Spa κατα ́ — προς την οδηγι ́α 96/32/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 21ης
 Ministero delle Finanze, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως Μαι ̈́ου 1996, περι ́ τροποποιη ́σεως του παραρτη ́ματος ΙΙ
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: της οδηγι ́ας 76/895/ΕΟΚ περι ́ του καθορισμου ́ της
 με ́γιστης περιεκτικο ́τητας για τα κατα ́λοιπα των φυτοφαρ-
 1) Συνιστα ́ ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1576/95 (1) της Επιτροπη ́ς, της μα ́κων επι ́ και εντο ́ς των οπωροκηπευτικω ́ν και του
 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, ανα ́κληση του κανονισμου ́ (ΕΚ) παραρτη ́ματος ΙΙ της οδηγι ́ας 90/642/ΕΟΚ που αφορα ́
 1521/95 (2) της Επιτροπη ́ς, της 29ης Ιουνι ́ου 1995, και, τον καθορισμο ́ των ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα
 επομε ́νως, ο τελευται ́ος αυτο ́ς κανονισμο ́ς πρε ́πει να θεωρει ́ται κατα ́λοιπα φυτοφαρμα ́κων επα ́νω η ́ με ́σα σε ορισμε ́να
 ως μη αναπτυ ́σσων κανε ́να ́εννομο αποτε ́λεσμα στις 30 Ιουνι ́ου προϊο ́ντα φυτικη ́ς προε ́λευσης, συμπεριλαμβανομε ́νων των
 1995; οπωροκηπευτικω ́ν, και καταρτι ́σεως πι ́νακος ανωτα ́των
 περιεκτικοτη ́των και
 2) Πρε ́πει η ́ ο ́χι ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1521/95 της Επιτροπη ́ς, της
 29ης Ιουνι ́ου 1995, να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι μπορει ́
 να ́εχει εφαρμογη ́ και στις υπο ́ εξε ́λιξη εξαγωγικε ́ς δραστηριο ́- — προς την οδηγι ́α 96/33/ΕΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της 21ης
 τητες οι οποι ́ες ́εχουν η ́δη συμπληρωθει ́ την ́δια ι ημε ́ρα Μαι ̈́ου 1996, περι ́ τροποποιη ́σεως των παραρτημα ́των των
 κατα ́ την οποι ́α ο εν λο ́γω κανονισμο ́ς, ως αποτε ́λεσμα της οδηγι ́ων 86/362/ΕΟΚ και 86/363/ΕΟΚ που αφορου ́ν
 δημοσιευ ́σεω ́ς του, η ́ταν στη δια ́θεση των ενδιαφερομε ́νων τον καθορισμο ́ των ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα
 επιχειρηματιω ́ν; κατα ́λοιπα φυτοφαρμα ́κων με ́σα και πα ́νω στα σιτηρα ́ και
 στα τρο ́φιμα ζωικη ́ς προελευ ́σεως
 3) Πρε ́πει ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1521/95 της Επιτροπη ́ς, της
 29ης Ιουνι ́ου 1995, να θεωρηθει ́ α ́κυρος και, επομε ́νως, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ
 ο ́τι


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/21
 Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-516/10)
 ()
 2011/C 13/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και E. Montaguti)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τα άρθρα 49 και 63 ΣΛΕΕ, καθόσον διατήρησε σε ισχύ το άρθρο 5 σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 3, καθώς και το άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο g, του VGVG·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τα άρθρα 49 και 63 ΣΛΕΕ, καθόσον διατήρησε σε ισχύ το άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο d, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφοι 3 και 4, του VGVG·
 —
 να καταδικάσει Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί ότι τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν το δικαίωμα κτήσεως ακινήτων για λόγους γενικού συμφέροντος. Εντούτοις, οι διαλαμβανόμενες στα αιτήματα της προσφεύγουσας διατάξεις του Vorarlberges Grundverkehrsgesetz (νόμος του κρατιδίου του Vorarlberg περί συναλλαγών επί ακινήτων) συνιστούν δυσανάλογο περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων και της ελευθερίας εγκαταστάσεως.
 Ειδικότερα, ο καλούμενος κανόνας των ενδιαφερομένων, δυνάμει του οποίου κατά την κτήση αγροτικού ακινήτου δίδεται προτεραιότητα στους αγρότες έναντι των μη απασχολούμενων σε αγροτικά επαγγέλματα, προσβάλλει την αρχή της αναλογικότητας. Η εξακολούθηση της αγροτικής εκμεταλλεύσεως του ακινήτου μπορεί να διασφαλιστεί όταν, παραδείγματος χάριν, ο εν δυνάμει αγοραστής προτίθεται να εκμισθώσει εκ νέου το ακίνητο στον μέχρι τούδε μισθωτή.
 Επιπλέον, δεν είναι αντιληπτός ο λόγος για τον οποίο ο κανόνας των ενδιαφερομένων έχει εφαρμογή και στην περίπτωση στην οποία ο μέχρι τούδε κύριος εισφέρει το ακίνητό του εις είδος σε επιχείρηση ή ίδρυμα, ανεξαρτήτως του εάν διασφαλίζεται η εξακολούθηση της αγροτικής εκμεταλλεύσεως.
 Κατά την Επιτροπή, δυσανάλογο χαρακτήρα παρουσιάζει και το γεγονός ότι ο ως άνω κανόνας των ενδιαφερομένων εφαρμόζεται επανειλημμένως και όταν δεν διενεργείται τελικώς πώληση για λόγους ανεξάρτητους από το πρόσωπο του πωλητή.
 Τέλος, η Επιτροπή στρέφεται κατά του VGVG, καθόσον αυτός δεν περιλαμβάνει ρύθμιση παρέχουσα τη δυνατότητα πωλήσεως αγροτικού ακινήτου χωρίς υποχρέωση του αγοραστή να το εκμεταλλεύεται για αγροτικούς σκοπούς στην περίπτωση που δεν υπάρχει ενδιαφέρον του αγροτικού πληθυσμού για εκμετάλλευση του εν λόγω ακινήτου.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/44
 Προσφυγή της 21ης Ιουλίου 2006 — Duyster κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-82/06)
 (2006/C 281/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tineke Duyster (Oetrange, Λουξεμβούργο) [εκπρόσωπος: W.H.A.M. van den Muijsenbergh, δικηγόρος]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να κηρυχθεί η προσφυγή παραδεκτή ή, επικουρικώς, εν μέρει παραδεκτή·
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ), της 11ης Μαΐου 2006, κατά το μέρος που αφορά την υπ' αριθ. R/91/06 ένσταση, ή, επικουρικώς, να ακυρωθεί μερικώς·
 —
 να καταδικαστεί η καθής στα δικαστικά έξοδα·
 —
 πέραν των προεκτεθέντων, η προσφεύγουσα επαναλαμβάνει τα αιτήματα που είχε υποβάλει στα πλαίσια της υποθέσεως F-18/06 (1).
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε ήδη, στο πλαίσιο των υποθέσεων F-51/05 (2) και F-18/06, το γεγονός ότι η Επιτροπή την έθεσε κατ' αρχάς σε κατάσταση γονικής αδείας για το χρονικό διάστημα από 1ης Νοεμβρίου 2004 έως 30 Απριλίου 2005, ακολούθως δε, με έγγραφο της 17ης Νοεμβρίου 2005, όρισε την 8η Νοεμβρίου 2004 ως ημερομηνία ενάρξεως της γονικής αδείας.
 Διατηρώντας επιφυλάξεις ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό του τελευταίου αυτού εγγράφου, η προσφεύγουσα έβαλε κατ' αυτού στις 13 Φεβρουαρίου 2006, μέσω διοικητικής ενστάσεως και ένδικης προσφυγής (F-18/06). Η Επιτροπή, αφενός, προέβαλε ένσταση απαραδέκτου στο πλαίσιο της εν λόγω προσφυγής και, αφετέρου, με απόφαση της 11ης Μαΐου 2006, έκρινε απαράδεκτη τη διοικητική ένσταση.
 Στα πλαίσια της παρούσας υποθέσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα προεκτεθέντα είχαν ως συνέπεια ότι δεν διαθέτει πλέον κανένα ένδικο μέσο κατά της αποφάσεως που εμπεριέχει το έγγραφο της 17ης Νοεμβρίου 2005, ενώ καθίσταται ανέφικτη οποιαδήποτε καταβολή αποζημιώσεως σε σχέση με τις περιλαμβανόμενες στο εν λόγω έγγραφο δηλώσεις της ΑΔΑ. Τούτο αντίκεται ιδίως προς τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και τις νομικές αρχές που είναι κοινές στα κράτη μέλη και στις Κοινότητες.
 Προς στήριξη της στρεφόμενης κατά της αποφάσεως περί απαραδέκτου προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται ιδίως: i) την ύπαρξη πεπλανημένων πραγματικών περιστατικών που αποτελούν τη βάση της αποφάσεως, ii) την παραβίαση του περιεχομένου και της ratio του άρθρου 90 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων; iii) την ύπαρξη αντιφάσεων, iv) την έλλειψη σαφηνείας και την προχειρότητα της αποφάσεως, v) την παραβίαση του περιεχομένου και της ratio των άρθρων 24 και 25 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων; vi) την αντίθεση προς τη νομολογία σε θέματα παραδεκτού, vii) την κατάσταση αβεβαιότητας που δημιούργησε η Επιτροπή επ' αφορμή του νομικού χαρακτηρισμού του εγγράφου της 17ης Νοεμβρίου 2005; viii) την προσβολή των αρχών της αναλογικότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ίσης μεταχειρίσεως και της ασφαλείας δικαίου, καθώς και την προσβολή της αρχής περί σταθμίσεως των συμφερόντων, του καθήκοντος προς ενημέρωση που υπέχει ο εργοδότης, την προσβολή του δικαιώματος προς χρήση ένδικου μέσου, την προσβολή της αρχής της νομιμότητας και της αρχής περί χρηστής διοικήσεως, ix) την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον ισχυρισμό της ΑΔΑ ότι το περιεχόμενο του αιτήματος που διατυπώνει η προσφεύγουσα απαντά ήδη στην υπόθεση F-51/05.
 Επί της ουσίας της υποθέσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται λόγους ακυρώσεως σε μεγάλο βαθμό παρεμφερείς προς εκείνους,


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/24
 Προσφυγή της 6ης Σεπτεμβρίου 2011 — Oster Weinkellerei κατά ΓΕΕΑ — Viñedos Emiliana (Igama)
 (Υπόθεση T-474/11)
 2011/C 319/51
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Andreas Oster Weinkellerei KG (Cochem, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Schindler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Viñedos Emiliana, SA (Σαντιάγκο, Χιλή)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Ιουνίου 2011 στην υπόθεση R 637/2010-2,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας,
 —
 επικουρικώς: να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της διαδικασίας ακυρότητας (αριθ. υπόθεσης 000005716 C) που εκκρεμεί ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Igama» για προϊόντα της κλάσης 33.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία Viñedos Emiliana, SA.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «GAMMA» για προϊόντα της κλάσης 33.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή γίνεται δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίπτεται.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι μεταξύ των επίμαχων σημάτων δεν υπάρχει κανείς κίνδυνος σύγχυσης.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/47
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 11ης Απριλίου 2016 —Rouffaud κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-59/13 RENV) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως - Προσωπικό της ΕΥΕΔ - Συμβασιούχος υπάλληλος - Συμβασιούχος υπάλληλος επιφορτισμένος με επικουρικά καθήκοντα - Αναχαρακτηρισμός της σύμβασης εργασίας τέτοιου υπαλλήλου σε σύμβαση εργασίας εκτάκτου υπαλλήλου αορίστου χρόνου - Απόρριψη))
 (2016/C 191/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Thierry Rouffaud (Βρυξέλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J.-N. Louis και N. de Montigny)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) (εκπρόσωποι: S. Marquardt και M. Silva)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος να αναχαρακτηριστούν οι διαδοχικές του συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ως σύμβαση αορίστου χρόνου και να αναγνωριστεί ο χρόνος υπηρεσίας του ως συμβασιούχου υπαλλήλου επιφορτισμένου με επικουρικά καθήκοντα ως χρόνος υπηρεσίας εκτάκτου υπαλλήλου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα στις υποθέσεις F-59/13 και F-59/13 RENV.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης φέρει τα δικαστικά της έξοδα στην υπόθεση T-457/14 P και καταδικάζεται στα έξοδα του Thierry Rouffaud στην υπόθεση T-457/14 P.
 (1) EE C 233 της 10.8.2013, σ. 14 (αρχική υπόθεση F-59/13)


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-286/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγίες 2006/12/ΕΚ και 91/689/ΕΟΚ - Επικίνδυνα απόβλητα - Υποχρέωση καταρτίσεως και θεσπίσεως σχεδίου διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων - Υποχρέωση δημιουργίας ολοκληρωμένου και κατάλληλου δικτύου εγκαταστάσεων διάθεσης των αποβλήτων - Οδηγία 1999/31/ΕΚ - Υγειονομική ταφή αποβλήτων - Διάθεση επικίνδυνων αποβλήτων)
 2009/C 267/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και J.-B. Laignelot)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: E. Σκανδάλου)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 6 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 377, σ. 20) και των άρθρων 5, παράγραφοι 1 και 2, 7, παράγραφος 1, 4 και 8 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, για τα απόβλητα (ΕΕ L 114, σ. 9), [πρώην οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991] — Παράβαση των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6 έως 9, 13 και 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, σ. 1) — Παράλειψη συντάξεως σχεδίου διαχείρισης των επικινδύνων αποβλήτων, το οποίο να είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, και δημιουργίας ολοκληρωμένου και κατάλληλου δικτύου εγκαταστάσεων διάθεσης των επικινδύνων αποβλήτων — Παράλειψη εκπληρώσεως των υποχρεώσεων όσον αφορά τη διαχείριση και την υγειονομική ταφή των αποβλήτων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία,
 —
 μην έχοντας καταρτίσει και θεσπίσει εντός εύλογης προθεσμίας, σχέδιο διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων, το οποίο να είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας, και μην έχοντας δημιουργήσει ενιαίο και κατάλληλο δίκτυο εγκαταστάσεων διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων, στο πλαίσιο του οποίου να εφαρμόζονται οι πλέον κατάλληλες μέθοδοι για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας,
 —
 μην έχοντας λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει, όσον αφορά τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων, την τήρηση των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων, καθώς και των άρθρων 3, παράγραφος 1, 6 έως 9, 13 και 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, πρώτον, από τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 6 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5, παράγραφοι 1 και 2, καθώς και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/12, δεύτερον, από το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/689, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 2006/12, καθώς και, τρίτον, από τα άρθρα 3, παράγραφος 1, 6 έως 9, 13 και 14 της οδηγίας 1999/31.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-476/08 P) (1)
 (Αναίρεση - Κανονισμοί (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 και 2342/2002 - Συμβάσεις δημοσίων έργων και προμηθειών που συνάπτουν τα κοινοτικά όργανα για ίδιο λογαριασμό - Σφάλμα της εκθέσεως της επιτροπής αξιολογήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως της απορρίψεως της προσφοράς του υποψηφίου)
 2010/C 24/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωπος: Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2008, T-59/05, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, της 23ης Νοεμβρίου 2004, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αναπτύξεως και συντηρήσεως συστημάτων πληροφορήσεως, καθώς και συναφών υπηρεσιών υποστηρίξεως προοριζομένων για συστήματα δημοσιονομικής πληροφορήσεως της ΓΔ Γεωργίας, καθώς και της αποφάσεως με την οποία η εκτέλεση της συμβάσεως ανατέθηκε σε άλλο υποψήφιο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως προσφοράς υποψηφίου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 19 της 24.1.2009.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/71
 Προσφυγή-αγωγή της 29ης Μαΐου 2015 — Hmicho κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-275/15)
 (2015/C 294/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Samir Hmicho (Poole, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: V. Davies, Solicitor, και T. Eicke, QC)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2013/255/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 2013, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2013, L 147, σ. 14), και/ή την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/383 του Συμβουλίου της 6ης Μαρτίου 2015 για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2015, L 64, σ. 41), και/ή την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/784 του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2015, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2015, L 124, σ. 13), καθόσον τον αφορούν·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2012, L 16, σ. 1), και/ή τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/375 του Συμβουλίου, της 6ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2015, L 124, σ. 1), και/ή τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/780 του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2015, L 64, σ. 10), καθόσον τον αφορούν·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, που περιέχεται στο έγγραφο της 20ής Μαΐου 2015, αριθ. πρωτοκόλλου SGS15/06024, με το οποίο επιβεβαιώθηκε η καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος και «τροποποιήθηκαν οι πληροφορίες που αφορούσαν [τον προσφεύγοντα] και περιλαμβάνονταν στην εκτελεστική απόφαση και στον εκτελεστικό κανονισμό»·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αποζημίωση του προσφεύγοντος-ενάγοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει δύο λόγους.
 Πρώτον, ότι τα περιοριστικά μέτρα εις βάρος του στερούνται νομικού ερείσματος και/ή στηρίζονται σε πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης, διότι ουδείς εύλογος σύνδεσμος υφίσταται μεταξύ του ιδίου και των ατόμων κατά των οποίων πρέπει να επιβάλλονται τα περιοριστικά μέτρα του Συμβουλίου, ήτοι ατόμων που επωφελούνται από το καθεστώς στη Συρία ή παρέχουν υποστήριξη σε αυτό.
 Δεύτερον, ότι οι αποφάσεις 2013/255/ΚΕΠΠΑ, 2015/383 και 2015/784 του Συμβουλίου, οι κανονισμοί 36/2012, 2015/375 και 2015/780 του Συμβουλίου, και/ή η απόφαση της 20ής Μαΐου 2015 προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματά του τα οποία προστατεύονται βάσει του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή της ΕΣΔΑ, όπως το δικαίωμά του στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα που απορρέουν τόσο από την αρχή της χρηστής διοίκησης, περιλαμβανομένου του δικαιώματος άμυνας, όσο και από την υποχρέωση αιτιολόγησης και το τεκμήριο της αθωότητας, το δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, το δικαίωμα στην ιδιωτική και στην οικογενειακή ζωή, την επιχειρηματική του ελευθερία και το δικαίωμά του στην ιδιοκτησία.