text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/68
 Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2017 — Singapore Airlines και Singapore Airlines Cargo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-350/17)
 (2017/C 239/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Singapore Airlines Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη) και Singapore Airlines Cargo Pte Ltd (Σιγκαπούρη) (εκπρόσωποι: J. Kallaugher και J. Poitras, Solicitors, και J. Ruiz Calzado, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2017) 1742 τελικό, της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές (Υπόθεση ΑΤ.39258 — Αεροπορικές μεταφορές φορτίου)·
 —
 περαιτέρω, ή επικουρικώς, να μειώσει σημαντικά το ύψος του προστίμου που τους επιβλήθηκε·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα· και
 —
 να διατάξει οποιοδήποτε μέτρο κρίνει πρόσφορο υπό τις περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί καθόσον ενέχει σοβαρά νομικά και πραγματικά σφάλματα η βασική διαπίστωση περί διαρκούς και ενιαίας παραβάσεως η οποία καλύπτει τις υπηρεσίες αεροπορικών μεταφορών φορτίου όλων των δρομολογίων από και προς την Ένωση.
 Κατά τις προσφεύγουσες, με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποδεικνύεται, ιδίως: (i) η ύπαρξη συμπράξεως σε παγκόσμιο επίπεδο· (ii) η εδαφική αρμοδιότητα επί δραστηριοτήτων που αφορούν την πώληση υπηρεσιών αεροπορικής μεταφοράς φορτίων εκτός της Ένωσης· (iii) η εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ σε δραστηριότητες οι οποίες ρυθμίζονται ή σε συμπεριφορά η οποία επιβάλλεται από αλλοδαπές κυβερνήσεις· (iv) επαρκής αιτιώδης σύνδεσμος στο πλαίσιο της συμπεριφοράς ως προς τα τρία φερόμενα ως στοιχεία που συνθέτουν την ενιαία και διαρκή παράβαση, ήτοι τους επίναυλους καυσίμων, τα πρόσθετα τέλη ασφαλείας και της υποτιθέμενης μη καταβολής προμήθειας επί των προσθέτων τελών· και (v) επαρκής αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των επαφών των αεροπορικών εταιρειών σε επιτελικό επίπεδο και της συμπεριφοράς τους στις τοπικές αγορές.
 2.
 Δεύτερον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί στο μέτρο που διαπιστώθηκε παράβαση λόγω συντονισμού όσον αφορά την καταβολή προμηθειών στους μεταφορείς για έσοδα από τα πρόσθετα τέλη.
 3.
 Τρίτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί στον βαθμό που η διαπίστωση παραβάσεως ως προς τις προσφεύγουσες στηρίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αφορούν επαφές αποκλειστικά και μόνο μεταξύ των μελών της συμμαχίας αεροπορικών εταιρειών μεταφοράς φορτίου WOW.
 Κατά την άποψη των προσφευγουσών, στην προσβαλλόμενη απόφαση εφαρμόστηκε εσφαλμένο νομικό κριτήριο κατά την εξέταση του τι νοείται ως πλήρους συνεργασίας συμμαχία μεταξύ αεροπορικών εταιριών και έγιναν πρόδηλα σφάλματα κατά την εξέταση του τρόπου λειτουργίας της συμμαχίας WOW. Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι οι επαφές με εταίρους της συμμαχίας WOW εντάσσονταν στο πλαίσιο ειλικρινούς προσπάθειας για τη δημιουργία μιας επιτυχημένης συμμαχίας και, ως εκ τούτου, δεν συνιστούσαν εκδηλώσεις του κοινού πλάνου ή σχεδίου που φέρεται να αποτελούσε τη βάση της ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως.
 4.
 Τέταρτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί


text:
διότι δεν αποδείχθηκε τη συμμετοχή των προσφευγουσών στην ενιαία και διαρκή παράβαση.
 5.
 Πέμπτον, ότι εάν (σε αντίθεση με την επιχειρηματολογία που προβάλλεται στον τέταρτο λόγο) γίνει δεκτό ότι οι προσφεύγουσες συμμετείχαν όντως σε ορισμένες πτυχές της ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως, δεν αποδείχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι αυτές τελούσαν εν γνώσει όλων των λοιπών πτυχών της συμπεριφοράς που περιγράφεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή του προφανώς αθέμιτου συντονισμού της βασικής ομάδας, ούτε ότι όφειλαν να τελούν εν γνώσει της συμπεριφοράς αυτής, όπως απαιτεί η νομολογία.
 6.
 Έκτον, ότι εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ακυρωθεί εν όλω, το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες θα πρέπει να μειωθεί διότι, αφενός, η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς τις σαφείς απαιτήσεις των κατευθυντηρίων γραμμών (1) όσον αφορά τη διαπίστωση του σχετικού κύκλου εργασιών και, αφετέρου, το επιβληθέν πρόστιμο δεν ανταποκρίνεται ούτε στην περιορισμένη συμμετοχή των προσφευγουσών στην ενιαία και διαρκή παράβαση ούτε στην ήσσονος σημασίας συμπεριφορά τους (όπως αυτή περιγράφεται με τον τρίτο, τέταρτο και πέμπτο λόγο ακυρώσεως).
 (1) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 16. 8. 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 1997
 της 12ης Ιουνίου 1997 στην υπόθεση C-70/95: (αίτηση του Tribunale amministrativo
 στην υπόθεση C-138/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών regionale per la Lombardia για την έκδοση προδικαστικής
 Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της αποφάσεως): Sodemare SA, Anni Azzurri Holding SpA, Anni
 Γερμανίας (') Auzzurri Rezzato Sri, υποστηριζομένων από τη Fédération
 des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) Asbl
 (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 92/116/ΕΟΚ — κατά Regione Lombardia (')
 Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εντός της
 ταχθείσας προθεσμίας) (Ελεύθερη εγκατάσταση — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών —
 Κατοικίες για ηλικιωμένους — Έλλειψη κερδοσκοπικού
 (97/C 252/08) σκοπού)
 (97/C 252/09
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-70/95 , με αντικέιμενο αίτηση του Tribunale
 Στην υπόθεση C-138/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο amministrativo regionale per la Lombardia (Ιταλία) προς το
 τήτων (εκπρόσωπος: Klaus-Dieter Borchardt) κατά Ομο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης
 σπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: Ernst ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 Rôder και Bernd Kloke), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Sodemare
 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας SA, Anni Azzurri Holding SpA, Anni Azzurri Rezzato Sri ,
 να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες υποστηριζομένων από τη Fédération des maisons de repos
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκει privées de Belgique (Femarbel) Asbl, και Regione Lombar
 μένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/116/ΕΟΚ του dia, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 Συμβουλίου , της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για την τροποποίηση ερμηνεία του άρθρου 3 στοιχείο ζ) και των άρθρων 5 , 52, 58,
 και την ενημέρωση της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομι 59, 85 , 86, 90 και 190 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο,
 κών προβλημάτων στον τομέα των συναλλαγών νωπού συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, G. F.
 κρέατος πουλερικών (2) , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει Mancini , J. C. Moitinho de Almeida και L. Sevôn, προέδρους
 από την εν λόγω οδηγία και από τη συνθήκη ΕΚ, το τμήματος, K. N. Κακούρη , P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ), C.
 Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini, Gulmann, P. Jann, H. Ragnemalm , M. Wathelet και R.
 πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη (εισηγητή), Schintgen , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμ
 P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός ματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, 17 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό :
 εξέδωσε στις 12 Ιουνίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 1 . Το κοινοτικό δίκαιο, και ειδικότερα το άρθρο 190 της
 συνθήκης ΕΚ δεν θέτει όρους σχετικούς με την αιτιολό
 γηση εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως γενικής ισχύος που
 1 . H Ομοσπονδιακή


text:
Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλεί εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου.
 ποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές δια 2. Τα άρθρα 52 και 58 της συνθήκης ΕΚ δεν απαγορεύουν σε
 τάξεις πρικειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία κράτος μέλος να επιτρέπει μόνο στους ιδιώτες επιχειρη
 92/116/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, ματίες που δεν επιδιώκουν κερδοσκοπικό σκοπό να
 για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας συμβάλλουν στην υλοποίηση του συστήματος του κοινω
 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα νικής προνοίας, διά της συνάψεως συμβάσεων που τους
 των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών, παρέβη τις παρέχουν δικαίωμα εισπράξεως από τις δημόσιες αρχές
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. ποσών προς απόδοση των δαπανών για τις υπηρεσίες
 κοινωνικής προνοίας υγειονομικού χαρακτήρα.
 2 . Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα
 νίας στα δικαστικά έξοδα. 3. Το άρθρο 59 της συνθήκης ΕΚ δεν αφορά την κατάσταση
 εταιρείας η οποία, έχοντας εγκατασταθεί εντός κράτους
 μέλους προκειμένου να εκμεταλλεύεται κατοικίες για
 (!) ΕΕ αριθ. C 180 της 22. 6. 1996.
 ηλικιωμένους, παρέχει υπηρεσίες στους τροφίμους οι
 (2) ΕΕ αριθ . L 62 της 15 . 3 . 1993, σ. 1 . οποίοι διαμένουν, προς τούτο, μονίμως ή επ ' αόριστον
 στις κατοικίες αυτές.
 4. Τα αρθρα 85 και 86, σε συνδυασμό με το άρθρο 3
 στοιχείο ζ) και τα άρθρα 5 και 90 της συνθήκης ΕΚ, δεν


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/55
 Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2007 — SHS Polar Sistemas Informáticos κατά ΓΕΕΑ — Polaris Software Lab (POLARIS)
 (Υπόθεση T-79/07)
 (2007/C 95/110)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SHS Polar Sistemas Informáticos, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: C. Hernández Hernández, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Polaris Software Lab Ltd (Chennai, Ινδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 8ης Ιανουαρίου 2007 στην υπόθεση R 658/2006-2·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Polaris Software Lab Ltd
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «POLARIS »για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 42 — Αίτηση αριθ. 3 267 713
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «POLAR »προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 38 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Ανακοπή δεκτή για όλα τα επίδικα προϊόντα της κλάσεως 9
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον i) το προγενέστερο σήμα μπορεί να καλύψει λογισμικό προοριζόμενο για μη ειδικευμένους καταναλωτές, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, ii) οι μικρές οπτικές και φωνητικές διαφορές μεταξύ των δύο συγκρουομένων σημάτων δεν αρκούν για να αποφευχθεί ο κίνδυνος συγχύσεως και iii) αμφότερα τα σήματα συνδέονται με το ίδιο εννοιολογικό περιεχόμενο.


text:
19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/13
 ταυτόχρονα τις τρεις αρχές που εισήγαγε το ∆ικαστήριο με τη 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 21ης ∆εκεμβρίου 1989,
 νομολογία του σε θέματα επιστροφής φόρων που εισπράττουν τα που υποχρεώνει όλα τα κράτη μέλη να θεσπίζουν στην έννομη
 κράτη μέλη κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου, ήτοι όχι τάξη τους ένδικα βοηθήματα πλήρως προσιτά σε όσους ζητούν
 μόνον την αρχή της ισοδυναμίας και την αρχή της διατηρήσεως την αποκατάσταση ζημίας την οποία υπέστησαν ή σε όσους
 των αποτελεσμάτων των αποφάσεων του ∆ικαστηρίου, με τις φοβούνται ότι θα υποστούν βλάβη λόγω αποφάσεως της επιτροπής
 οποίες έχει κρίνει φόρους ασύμβατους προς το κοινοτικό δίκαιο, του διαγωνισμού για τη σύναψη δημοσίας συμβάσεως;
 αλλά και την αρχή της αποτελεσματικότητας.
 Η προεκτεθείσα —παρεχόμενη από τα εθνικά διοικητικά
 ( 1) ΕΕ L 249 της 3.10.1969, σ. 25.
 δικαστήρια— προσωρινή έννομη προστασία συνιστά ή όχι παρά-
 βαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', της προαναφερθεί-
 σας οδηγίας, που επιβάλλει την υποχρέωση να λαμβάνονται, το
 συντομότερο δυνατόν και με την επείγουσα διαδικασία, προσωρινά
 μέτρα για να επανορθωθεί η εικαζόμενη παράβαση ή να αποτραπεί
 η περαιτέρω ζημία των θιγομένων συμφερόντων, συμπεριλαμβανο-
 μένων μέτρων που αναστέλλουν ή επιτρέπουν την αναστολή της
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- διαδικασίας σύναψης της εν λόγω σύμβασης του δημοσίου ή της
 βαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la εκτέλεσης οποιασδήποτε απόφασης λαμβάνεται από τις αναθέτου-
 Lombardia — Sezione staccata di Brescia — με διάταξη σες αρχές;
 της 24ης Απριλίου 2003, στην υπόθεση DAC SpA και
 Αzienda Ospedaliere «Spedali Civili» di Brescia και προσε-
 πικαλουμένης της Pellegrini SpA.
 Τέλος, η ίδια μορφή προσωρινής εννόμου προστασίας παραβιάζει
 ή όχι το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΕ, το οποίο,
 (Υπόθεση C-202/03) κωδικοποιώντας τον εκ μέρους της Ενώσεως σεβασμό των θεμελιω-
 δών δικαιωμάτων, τα οποία κατοχυρώνει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση
 (2003/C 171/18) για την Προστασία των ∆ικαιωμάτων του Ανθρώπου και των
 Θεμελιωδών Ελευθεριών, υιοθετεί την αρχή της αποτελεσματικό-
 τητας της ένδικης προστασίας την οποία καθιερώνουν τα άρθρα 6
 και 13 της εν λόγω Συμβάσεως, υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη να
 Με διάταξη της 24ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη την εφαρμόζουν πλήρως στην έννομη τάξη τους.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 13 Μαΐου 2003, το Tribunale Amministrativo Regionale per la
 Lombardia — Sezione staccata di Brescia — στο πλαίσιο της (1 ) EE L 395 της 30.12.1989, σ. 33.
 διαφοράς μεταξύ DAC SpA και Αzienda Ospedaliere «Spedali
 Civili» di Brescia και προσεπικαλουμένης της Pellegrini SpA, που
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Η προσωρινή έννομη προστασία για αξιώσεις κοινοτικού δικαίου,
 την οποία παρέχουν τα εθνικά διοικητικά δικαστήρια επί διαδικα-
 σιών διαγωνισμών για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων και η
 οποία διαφέρει από εκείνη την οποία προβλέπει η εσωτερική Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 έννομη τάξη για τα δικαιώματα που διαγιγνώσκονται στις δίκες βαλε το Ηigh Court of Justice (England and Wales),
 μεταξύ ιδιωτών ή μεταξύ ιδιωτών και της ∆ιοικήσεως, επί των Queen’s Bench Division (Administrative


text:
Court) με διά-
 οποίων δικαιοδοσία στην εθνική έννομη τάξη έχουν τα τακτικά ταξη της 12ης Φεβρουαρίου 2003 στην υπόθεση The Queen
 δικαστήρια, παραβιάζει ή όχι την αρχή της συνεργασίας την οποία κατόπιν αιτήσεως του Dany Bidar κατά 1) London Borough
 κατοχυρώνει το άρθρο 10 ΕΚ, το οποίο, ελλείψει εναρμονίσεως of Ealing 2) Secretary of State for Education
 των δικονομικών συστημάτων, επιβάλλει την υποχρέωση να
 αναγνωρίζεται στις εν λόγω αξιώσεις κοινοτικού δικαίου η ίδια (Υπόθεση C-209/03)
 μορφή προστασίας και όχι προστασία απλώς παρεμπίπτουσα και,
 επομένως, λιγότερο αποτελεσματική από εκείνη που γενικώς
 εξασφαλίζεται στα λοιπά δικαιώματα εθνικού δικαίου; (2003/C 171/19)
 Περαιτέρω, το άρθρο 21 του νόμου 1034, της 6.12.1971, όπως
 τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του νόμου 205, της 21.7.2000,
 —καθ' όσον μεταξύ των πιθανών μέσων επείγουσας προσφυγής Με διάταξη της 12ης Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 δεν συγκαταλέγει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προ της Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 ασκήσεως κυρίας προσφυγής, με αίτημα να εμποδιστεί αμέσως η 15 Μαΐου 2003, το Ηigh Court of Justice (England and Wales),
 ∆ιοίκηση να προβεί στην υπογραφή της συμβάσεως κατόπιν Queen’s Bench Division (Administrative Court), στο πλαίσιο
 περατώσεως διαδικασίας διαγωνισμού, ασχέτως προς προηγούμενη της διαφοράς μεταξύ The Queen κατόπιν αιτήσεως του Dany
 άσκηση προσφυγής περί ακυρώσεως πράξεως της εν λόγω Bidar και 1) London Borough of Ealing 2) Secretary of State
 διαδικασίας,— αντιπροσωπεύει ή όχι επαρκή συμμόρφωση προς for Education που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 τη διάταξη του άρθρου 1, παράγραφος 3, της οδηγίας την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:


text:
 C 79/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.3.2001
 Προσφυγη ́ της R. J. Reynolds Tobacco Holdings Inc. κατα ́ Επιπλε ́ον, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η αρμοδιο ́τητα της
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς Κοινο ́τητας να ενεργει ́ στα κρα ́τη με ́λη για την καταπολε ́μηση της
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 ∆εκεμ- απα ́της σε συνεργασι ́α με αυτα ́ δεν της παρε ́χει τη δυνατο ́τητα να
 βρι ́ου 2000 κινηθει ́ δικαστικω ́ς στις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες· τα με ́τρα για την
 καταπολε ́μηση της απα ́της πρε ́πει να λαμβα ́νονται συ ́μφωνα με τη
 διαδικασι ́α του α ́ρθρου 280, παρα ́γραφος 4, ΕΚ, η οποι ́α δεν
 (Υπο ́θεση T-379/00) τηρη ́θηκε ο ́σον αφορα ́ τις προσβαλλο ́μενες αποφα ́σεις.
 (2001/C 79/42) Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Κοινο ́τητα, ενα ́γοντα ́ς την στις
 Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες, καταστρατηγει ́ τις ισχυ ́ουσες διαδικασι ́ες για
 την επιβολη ́ και την ει ́σπραξη μη καταβληθε ́ντων δασμω ́ν και για
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) τις ποινε ́ς που προβλε ́πονται σε περι ́πτωση φοροαποφυγη ́ς, ο ́τι
 παραβια ́στηκε το δικαι ́ωμα ακροα ́σεως της προσφευ ́γουσας,
 προσβλη ́θηκαν τα δικαιω ́ματα ́ της α ́μυνας και παραβια ́στηκαν οι
 Η R. J. Reynolds Tobacco Holdings Inc., εταιρι ́α που ́εχει γενικε ́ς αρχε ́ς της ασφα ́λειας δικαι ́ου, της τηρη ́σεως των δικονο-
 συσταθει ́ κατα ́ το δι ́καιο του Delaware (ΗΠΑ), εκπροσωπου ́μενη μικω ́ν κανο ́νων και της αναλογικο ́τητας. Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα
 απο ́ τους Onno W. Brouwer και Paul Lomas, του δικηγορικου ́ υποστηρι ́ζει ο ́τι οι καθω ́ν, λαμβα ́νοντας τις προσβαλλο ́μενες
 γραφει ́ου Freshfields Bruckhaus Deringer, α ́σκησε ενω ́πιον του αποφα ́σεις, ενη ́ργησαν κατα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας.
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 ∆εκεμβρι ́ου
 2000 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της οποι ́ας η Προσφυγη ́ της Japan Tobacco Inc. κατα ́ του Συμβουλι ́ου
 προσφευ ́γουσα ́ελαβε γνω ́ση στις 6 Νοεμβρι ́ου 2000, να της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 εναγα ́γει βα ́σει του Racketeer Influenced and Corrupt Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 20 ∆εκεμβρι ́ου 2000
 Organizations Act (RICO) την προσφευ ́γουσα ενω ́πιον
 δικαστηρι ́ου της Νε ́ας Υο ́ρκης εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς (Υπο ́θεση T-380/00)
 Κοινο ́τητας η ́ να διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της
 αγωγη ́ς αυτη ́ς·
 (2001/C 79/43)
 — να ακυρω ́σει την ενδεχομε ́νως υφιστα ́μενη απο ́φαση


text:
του
 Συμβουλι ́ου, της οποι ́ας ουδε ́ποτε ́ελαβε γνω ́ση η ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 προσφευ ́γουσα, να εναγα ́γει βα ́σει του ανωτε ́ρω νο ́μου την
 προσφευ ́γουσα εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας η ́ να
 διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της αγωγη ́ς αυτη ́ς· Η Japan Tobacco Inc., εταιρι ́α ιαπωνικου ́ δικαι ́ου, εκπροσωπου ́-
 μενη απο ́ τους Onno W. Brouwer και Paul Lomas, του
 δικηγορικου ́ γραφει ́ου Freshfields Bruckhaus Deringer, Βρυξε ́λ-
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ η ́/και το Συμβου ́λιο στα λες (Βε ́λγιο), α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της Κοινοτη ́των στις 20 ∆εκεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ του
 προσφευ ́γουσας και των ο ́ποιων παρεμβαινο ́ντων. Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα ενη ́γαγε την προσφευ ́γουσα ενω ́πιον — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της οποι ́ας ́ελαβε
 δικαστηρι ́ου των Ηνωμε ́νων Πολιτειω ́ν, ζητω ́ντας αποκατα ́σταση γνω ́ση η προσφευ ́γουσα στις 6 Νοεμβρι ́ου 2000, να εναγα ́γει
 της ζημι ́ας που υπε ́στη, τριπλη ́ αποζημι ́ωση (treble damages) και βα ́σει του Racketeer Influenced and Corrupt
 χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση της ηθικη ́ς βλα ́βης (punitive damages) Organizations Act (RICO) την προσφευ ́γουσα ενω ́πιον
 για τις ζημι ́ες που υποστηρι ́ζει ο ́τι υπε ́στη λο ́γω της μη καταβολη ́ς δικαστηρι ́ου της Νε ́ας Υο ́ρκης εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς
 ΦΠΑ, δασμω ́ν κ.λπ., η οποι ́α οφει ́λεται, κατα ́ την α ́ποψη της Κοινο ́τητας η ́ να διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της
 Κοινο ́τητας, στο λαθρεμπο ́ριο τσιγα ́ρων εντο ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς αγωγη ́ς αυτη ́ς·
 Ενω ́σεως.
 — να ακυρω ́σει την ενδεχομε ́νως υφιστα ́μενη απο ́φαση του
 Συμβουλι ́ου, της οποι ́ας ουδε ́ποτε ́ελαβε γνω ́ση η
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η Κοινο ́τητα δεν ́εχει αρμοδιο ́- προσφευ ́γουσα, να εναγα ́γει βα ́σει του ανωτε ́ρω νο ́μου την
 τητα να επιβα ́λλει η ́ να εισπρα ́ττει δασμου ́ς η ́ ΦΠΑ, α ́μεσα η ́ προσφευ ́γουσα εκ με ́ρους της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας η ́ να
 ́εμμεσα, ασκω ́ντας αγωγη ́ αποζημιω ́σεως. Η αρμοδιο ́τητα επιβολη ́ς διορι ́σει πληρεξου ́σιο για την α ́σκηση της αγωγη ́ς αυτη ́ς·
 η ́ εισπρα ́ξεως των δασμω ́ν αυτω ́ν ανη ́κει αποκλειστικα ́ στα κρα ́τη
 με ́λη και ασκει ́ται βα ́σει διαδικασιω ́ν που ́εχουν θεσπιστει ́σε καθε ́να — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ και/η ́ το Συμβου ́λιο στα
 απο ́


text:
αυτα ́ και οι οποι ́ες δεν προβλε ́πουν την α ́σκηση αγωγη ́ς δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της
 αποζημιω ́σεως σε περι ́πτωση μη εισπρα ́ξεως των φο ́ρων. προσφευ ́γουσας και των ο ́ποιων παρεμβαινο ́ντων.
 ---pagebreak--- 10.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/25
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ∆ικαιου ́χος του ση ́ματος Το προσφευ ́γον
 η ́ χαρακτηριστικου ́ γνω-
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα ρι ́σματος αντιταχθε ́ντος
 προς αυτα ́ της υποθε ́σεως Τ-379/00. στο πλαι ́σιο της διαδικα-
 σι ́ας ανακοπη ́ς:
 Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Το καταχωρισθε ́ν γερμανικο ́ οπτικο ́
 ση ́ματος η ́ χαρακτηριστι- ση ́μα «ILS» για «εκπαιδευτικο ́ και
 κου ́ γνωρι ́σματος: διδακτικο ́ υλικο ́ (πλην συσκευω ́ν) με
 τη μορφη ́ ́εντυπου υλικου ́· φορει ́ς
 Προσφυγη ́ του Ιnstitut für Lernsysteme κατα ́ του Γραφει ́ου δεδομε ́νων κα ́θε ει ́δους με προγρα ́μ-
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς που ματα για εκπαιδευτικου ́ς σκοπου ́ς·
 ασκη ́θηκε στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 2000 κατα ́ρτιση και διεξαγωγη ́ μαθημα ́-
 των δι' αλληλογραφι ́ας» των κατη-
 γοριω ́ν 9, 16 και 41
 (Υπο ́θεση Τ-388/00)
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 (2001/C 79/44) ανακοπω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω προσφυγω ́ν:
 Το Ιnstitut fο ́r Lernsysteme, Αμβου ́ργο, εκπροσωπου ́μενο απο ́ Λο ́γοι της ενω ́πιον του — παραβι ́αση ουσιωδω ́ν τυ ́πων,
 τον Jörg Schneider του CMS Hasche Sigle Eschenlohr Peltzer Πρωτοδικει ́ου προσφυ- π.χ. α ́ρθρο 43, παρα ́γραφος 1,
 Schäfer, Στουτγκα ́ρδη (Γερμανι ́α), α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδι- γη ́ς: του κανονισμου ́ του Συμβου-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 2000 λι ́ου περι ́ του κοινοτικου ́ ση ́μα-
 προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της τος
 Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς. — εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ της αρχη ́ς
 ο ́τι ο ́σο περισσο ́τερο προσο-
 'Ετερος δια ́δικος της ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν διαδικα- μοια ́ζουν αγαθα ́ και υπηρεσι ́ες
 σι ́ας η ́ταν η ΕLS Educational Services, Inc., Culver City, Καλιφο ́ρ- το ́σο σαφε ́στερη πρε ́πει να ει ́ναι
 νια, Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες. η διαφορα ́ των αντιστοι ́χων
 σημα ́των
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 18.10.2000 απο ́φαση του Γραφει ́ου
 στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας R 074/2000-3 και να απορρι ́ψει
 την καταχω ́ριση του κοινοτικου ́ ση ́ματος 000131276 «ELS»·
 — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Αγωγη ́ της εταιρι ́ας Renco S.p.a. κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω


text:
́ σεως που ασκη ́θηκε στις 5 Ιανουαρι ́ου 2001
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υπο ́θεση Τ-4/01)
 Αιτου ́σα την καταχω ́ριση ELS Educational Services, Inc.
 κοινοτικου ́ ση ́ματος: (2001/C 79/45)
 Σχετικο ́ ση ́μα: Το λεκτικο ́ ση ́μα «ELS» — αριθμο ́ς
 αιτη ́σεως 131276, που δηλω ́θηκε (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 για «εκπαιδευτικα ́ εγχειρι ́δια και
 ́εντυπο υλικο ́, συγκεκριμε ́να, βιβλι ́α
 εργασι ́ας σπουδαστω ́ν, καταλο ́γους, Η εταιρι ́α Renco S.p.a., που εδρευ ́ει στο Μιλα ́νο (Ιταλι ́α),
 διδακτικα ́ εγχειρι ́δια, ́εντυπο υλικο ́ εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Denis Philippe και Francesco
 με οδηγι ́ες και χα ́ρτες και φυλλα ́δια Apruzzi, δικηγο ́ρους Λουξεμβου ́ργου και Βρυξελλω ́ν, α ́σκησε στις
 που προορι ́ζονται για σπουδαστε ́ς 5 Ιανουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 που σκοπου ́ν να μα ́θουν την αγγλικη ́ Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 ως δευ ́τερη γλω ́σσα» της κατηγορι ́ας Ενω ́σεως.
 16· «προσφορα ́ τεχνικη ́ς βοη ́θειας
 σε σχε ́ση με το εκπαιδευτικο ́ ́δρυμα
 ι Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 και/η ́ τη λειτουργι ́α των σχολει ́ων
 εκμαθη ́σεως γλωσσω ́ν» της κατηγο- — να υποχρεω ́σει το εναγο ́μενο να καταβα ́λει στην ενα ́γουσα
 ρι ́ας 35 και «υπηρεσι ́ες εκπαιδευτι- αποζημι ́ωση στο ισο ́ποσο των 6 863 000 ευρω ́ εντο ́κως απο ́
 κη ́ς φυ ́σεως, συγκεκριμε ́να οδηγι ́ες την αιτι ́α επελευ ́σεως της ζημι ́ας — δηλαδη ́ απο ́ 14 Απριλι ́ου
 εκμαθη ́σεως της αγγλικη ́ς γλω ́σσας» 2000 — και το ́κους υπερημερι ́ας απο ́ της εκδο ́σεως της
 της κατηγορι ́ας 41 αποφα ́σεως, και δη:


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2015 — Comunidad Autónoma del País Vasco και Itelazpi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-462/13) (1)
 ([Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές στην Ισπανία - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι οι ενισχύσεις είναι εν μέρει συμβατές και εν μέρει μη συμβατές με την εσωτερική αγορά - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ - Νέες ενισχύσεις])
 (2016/C 027/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) και Itelazpi, SA (Zamudio, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς N. Ruiz García, J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo και M. Muñoz de Juan, στη συνέχεια J. Buendía Sierra και A. Lamadrid de Pablo, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και P. Němečková)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: SES Astra (Betzdorf, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, F. Salerno και V. Romero Algarra, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2014/489/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [C 23/10 (πρώην NN 36/10, πρώην CP 163/09)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα) (EE L 217, σ. 52).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) και η Itelazpi, SA φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η SES Astra στην κύρια δίκη.
 3)
 Η Comunidad Autónoma del País Vasco και η Itelazpi φέρουν τα έξοδα της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 304 της 19.10.2013.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — H&R ChemPharm GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-95/15 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά κηρών παραφίνης και γερμανική αγορά κηρού ακατέργαστης παραφίνης - Καθορισμός των τιμών και κατανομή των αγορών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Απόδειξη της παραβάσεως - Παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 3 - Υπολογισμός του προστίμου - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων - Αρχή της αναλογικότητας))
 (2017/C 112/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: H&R ChemPharm GmbH (εκπρόσωποι: M. Klusmann, Rechtsanwalt, S. Thomas, Professor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer, C. Vollrath και L. Wildpanner, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, Rechtsanwalt)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την H&R ChemPharm GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 138 της 27.4.2015.


text:
Αριθ. C 212/24 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα οίνων λικέρ που δεν περιλαμβάνονται στην πλεονε
 κτικότερη φορολογική κατηγορία, η Επιτροπή
 δημιούργησε απλώς ένα σύστημα δυνάμει του οποίου
 — Παράβαση ουσιώδους τύπου όλοι οι οίνοι λικέρ γαλλικής παραγωγής απολαύουν
 σημαντικοτάτων ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων
 — Παραβαση του άρθρου 93 παραγραφοι 2 και 3 της έναντι των παραπλήσιων προϊόντων που κατάγονται ή
 συνθήκης ΕΚ: διεξάγοντας μακρές και πολύπλοκες προέρχονται από άλλα κράτη μέλη.
 διαπραγματεύσεις με τις γαλλικές αρχές —που διήρ
 κεσαν 16 περίπου μήνες από της ημερομηνίας κοινο — Παράβαση των γενικών κριτηρίων εφαρμογής των
 ποιήσεως— στο πλαίσιο της προκαταρκτικής φάσεως παρεκκλίσεων του άρθρου 92 παράγραφος 3 : εγκρί
 του άρθρου 93 παράγραφος 3 η Επιτροπή ανέτρεψε το νοντας μέτρα απεριόριστης ισχύος, των οποίων οι
 καθιερούμενο με τη διάταξη αυτή σύστημα διαδικα λεπτομέρειες και οι όροι εκτελέσεως δεν διατυπώνο
 στικών κανόνων. Στην πραγματικότητα, η Επιτροπή νται με τρόπο διαφανή , η Επιτροπή παρέβη τα γενικά
 μετετόπισε στην προκαταρκτική αυτή φάση —η οποία κριτήρια εφαρμογής των παρεκκλίσεων του άρ
 δεν παρέχει ούτε στα άλλα κράτη μέλη ούτε στους θρου 92 παράγραφος 3 και ειδικότερα το κριτήριο της
 ενδιαφερομένους τρίτους τις διαδικαστικές εγγυήσεις, διαφάνειας των ενισχύσεων και το κριτήριο του χρο
 οι οποίες ενεργοποιούνται από της κινήσεως της νικώς περιορισμένου και του φθίνοντος ύψους των
 διαδικασίας του άρθρου 93 παράγραφος 2— την ενισχύσεων υπέρ μέτρων αναδιαρθρώσεως .
 εμπεριστατοψιένη εξέταση των κοινοποιηθέντων μέ
 τρων, η οποία πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο της
 προαναφερθείσας διαδικασίας.
 Εξάλλου , η Επιτροπή προσέβαλε τα διαδικαστικά
 δικαιώματα της AEVP — Associaçâo das Empresas de Προσφυγή του Βασίλειου της Σουηδίας κατά του Συμ
 Vinho do Porto , ως τρίτου καταγγέλλοντος, καθ ' όσον βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις
 30 Μαίου 1997
 παρέβλεψε ολοσχερώς τα δικαιώματα συμμετοχής του
 φορέα αυτού στη διοικητική διαδικασία. H Επιτροπή , (Υπόθεση C-206/97)
 αφού διεξήγαγε μακρές διαπραγματεύσεις με τις γαλ (97/C 212/45 )
 λικές αρχές, στην προκαταρκτική φάση, είχε την
 υποχρέωση να ενημερώσει την AEVP τόσο επί των Το Βασίλειο της Σουηδίας, εκπροσωπούμενο από τη Lotty
 βασικών στοιχείων των κοινοποιηθέντων μέτρων, όσο Nordling, rättschef, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο
 και επί τω επιφυλάξεων που διατύπωσε η Επιτροπή την Πρεσβεία της Σουηδίας, 2 , rue H. Heine , Luxembourg,
 έναντι των μέτρων αυτών, και να ζητήσει από την άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 καταγγέλουσα να υποβάλει τις παρατηρήσεις που τήτων, στις 30 Μαίου 1997, προσφυγή κατά του Συμβουλίου
 έκρινε σκόπιμες . της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 — Παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ: η Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 προσβαλλόμενη πράξη δεν εκθέτει επαρκώς τις
 —πραγματικές και νομικές— προϋποθέσεις που 1 , δυνάμει του άρθρου 173 , να ακυρώσει τον περί καθορι
 καθόρισαν την κατεύθυνση της εκδοθείσας αποφά σμού των TAC κανονισμό [(ΕΚ) αριθ . 390/97] ('), στο
 σεως . μέτρο που αφορά την κατανομή του γάδου στη ζώνη
 lllbcd , καθώς και
 — Παράβαση της συνθήκης ή κανόνων δικαίου σχετικών με 2 , να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της
 την εφαρμογή της


text:
Σουηδίας.
 — Παράβαση του άρθρου 92 παραγραφος 1 της συνθή Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 κης ΕΚ, σε συνδυασμό προς το άρθρο 95 της ίδιας
 συνθήκης: η Επιτροπή δεν ηδύνατο να αγνοεί —και Παράβαση του άρθρου 121 παράγραφος 1 της πράξης περί
 διότι το ζήτημα αυτό ρητώς θίχτηκε από την καταγ των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας , της
 γέλουσα— την επίπτωση της εθνικής φορολογικής Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδί
 νομοθεσίας τόσο επί των προϊόντων που απολαύουν ας και των προσαρμογών των ιδρυτικών συνθηκών της
 των εγκριθεισών ενισχύσεων, όσο και επί των ανταγω Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως προσαρμόστηκε με την απόφαση
 νιστικών τους προϊόντων. Έστω και αν η γαλλική αυτή του Συμβουλίου 95/ 1 /ΕΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ (2 ):
 νομοθεσία δεν εισάγει τυπικώς διάκριση , ουσιαστικώς
 παράγει αναμφισβήτητα διακρίσεις . Έτσι οι φυσικώς για το έχος 1997 η Κοινότητα διαθέτει αλίευμα 112 452 τόνων
 γλυκείς οίνοι (92 % των οποίων είναι γαλλικής παρα γάδου για αλιεία εντός των κοινοτικών υδάτων στη ζώνη
 γωγής) φορολογούνται προς 350 γαλλικά φράγκα, ενώ III b, c, d. Σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 121
 οι λοιποί οίνοι λικέρ (81 % των οποίων εισάγονται από παράγραφος 1 της πράξης προσχωρήσεως, το μερίδιο της
 άλλα κράτη μέλη) φορολογούνται προς 1 400 γαλλικά Σουηδία επί του εν λόγω επιτρεπομένου αλιεύματος ορίζεται
 φράγκα ανά εκατόλιτρο τελικού προϊόντος (ήτοι το σε 39 999 τόνους (0,35037 x 50 000 τόνους + 0,4 x 62 452
 τετραπλάσιον). Εγκρίνοντας ένα καθεστώς ενισχύσε τόνους - 2 500 τόνους). Συναφώς , θεωρήθηκε ότι 2 500 τόνοι
 ων απεριόριστης ισχύος, το οποίο σχεδιάστηκε με από την ποσόστωση της Σουηδίας κατά το έτος 1997 έπρεπε
 γνώμονα τα συμφέροντα των παραγωγών γαλλικών να μεταφερθούν στα λοιπά κράτη μέλη σύμφωνα με όσα είχαν
 ---pagebreak--- 12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 212/25
 συμφωνηθεί κατά τη σύναψη της συμφωνίας ΕΟΧ. Ωστόσο, Διαγραφή της υποθέσεως C-40/95(1)
 με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 390/97 χορηγήθηκαν στη 97/C 212/46)
 Σουηδίας 38 860 τόνοι, ήτοι ποσότητα μικρότερη κατά 1 139
 τόνους από εκείνη που προκύπτει από την πράξη προσχω
 ρήσεως. Με διάταξη της 3ης Φεβρουάριου 1997 o Πρόεδρος του
 (>) Κανονισμός (ΕΚ ) αριθ. 390/97 του Συμβουλίου , της 20ής Δεκεμ
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 βρίου 1996, περί καθορισμού , για ορισμένα αποθέματα ιχθύων διαγραφή της υποθέσεως C-40/95 (αίτηση του VAT and
 και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των συνολικών επιτρεπομένων Duties Tribunal, London, για την έκδοση προδικαστικής
 αλιευμάτων (TAC) για το 1997 καθώς και ορισμένων όρων υπό αποφάσεως): Conoco Ltd κατά Commissioners of Customs
 τους οποίους είναι δυνατόν να αλειύονται, ΕΕ αριθ . 66 της 6. 3 . and Excise .
 1997 , σ . 1 .
 o EE αριθ . L 1 της 1 . 1 . 1995 , σ. 1 .
 ( · ) EE αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 .
 ΕΕ αριθ . C 31 της 3. 2 . 1996.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Ιουνίου 1997 περιτροπής τον δικαστή o οποίος δεν θα


text:
μετάσχει στην
 (97/C 212/47 εκδίκαση της υποθέσεως, είναι η αντίστροφη της σειράς
 κατά την οποία κατατάσσονται οι δικαστές σύμφωνα με
 1 . Σύνθεση του πρώτου πενταμελούς τμήματος, του δευτέ την αρχαιότητά τους, βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού
 ρου τμήματος και του δεύτερου πενταμελούς τμήματος διαδικασίας, εκτός αν o δικαστής που θα οριζόταν κατ '
 — Τοποθέτηση δικαστών στα τμήματα αυτόν τον τρόπο είναι o εισηγητής δικαστής. Στην περί
 πτωση αυτή ορίζεται αντί αυτού o αμέσεως προηγούμενος
 Κατόπιν του θανάτου του δικαστή Heinrich Kirschner, οι στην κατάταξη δικαστής.
 κυβερνήσεις των κρατών μελών, με απόφαση της 29ης
 Μαΐου 1997 , διόρισαν τον Karl Joerg Pirrung μέλος του (') ΕΕ αριθ. C 249 της 5. 10. 1996, σ. 10.
 Πρωτοδικείου . Εν συνεχεία το Πρωτοδικείο, κατά τη
 σύσκεψη της ολομέλειας της 5ης Ιουνίου 1997 αποφάσισε,
 σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού διαδικασίας, να
 τροποποιήσει τη σύνθεση των τμημάτων, όπως αυτή είχε
 αποφασιστεί στις 12 Σεπτεμβρίου 1996 ('). ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 15ης Μαΐου 1997
 Για την περίοδο από 11 Ιουνίου 1997 έως 20 Σεπτεμβρίου
 1997, o δικαστής Pirrung τοποθετείται στο πρώτο πεντα στην υπόθεση Τ-273/94, N κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 μελές τμήμα, στο δεύτερο τμήμα και στο δεύτερο πεντα Κοινοτήτων (')
 μελές τμήμα. (Υπάλληλοι — Καθήκον πίστεως — Υπόνοια τελέσεως
 πράξεων που αντιβαίνουν προς την αξιοπρέπεια τον λει
 Αν o Πρόεδρος του Δικαστηρίου έχει ορίσει άλλο δικα τουργήματος — Έντιμη συνεργασία του υπαλλήλου στην
 στή , κατ' εφαρμογήν του άρθρου 32 παράγραφος 3 του έρευνα — Δεν υφίσταται — Πειθαρχική διαδικασία —
 κανονισμού διαδικασίας, για τη συμπλήρωση των τμημά Ανάκληση)
 τίον αυτών σε αντικατάσταση του δικαστή Kirschner, για
 ορισμένη υπόθεση και, αν, πριν από τις 11 Ιουνίου 1997 , (97/C 212/48)
 περατώθηκε η έγγραφη διαδικασία και πραγματοποιήθη
 κε ή προσδιορίστηκε η συνεδρίαση στο πλαίσιο της (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 προφορικής διαδικασίας, τα τμήματα αυτά θα συνεχίσουν
 να συνεδριάζουν με αυτή τη σύνθεση για την προφορική Στην υπόθεση Τ-273/94, N, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής
 διαδικασία, τη διάσκεψη και την έκδοση της αποφά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπρο
 σείος .
 σωπούμενος υπό τον Xavier Magnée , δικηγόρο Βρυξελλών,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz,
 2. Ολομέλεια 2, rue Fort Rheinsheim, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Gianluigi Valsesia, Ana Maria
 Κατά τη σύσκεψη της ολομέλειας της 5ης Ιουνίου 1997, το Alves Vieira και Denis Waelbroeck), με την οποία ζητήθηκε ,
 Πρωτοδικείο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 32 αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης
 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού διαδικα Οκτωβρίου 1993, περί ανακλήσεως του προσφεύγοντος και,
 σίας του Πρωτοδικείου , ότι, αν κατόπιν του διορισμού αφετέρου , η επιδίκαση αποζημιώσεως , το Πρωτοδικείο (τέ
 γενικού εισαγγελέα κατά το άρθρο 17 του κανονισμού ταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο,
 διαδικασίας, προκύπτει άρτιος αριθμός δικαστών στην και την P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές: γραμματέας:
 ολομέλεια του Πρωτοδικείου , η προκαθορισμένη σειρά, A. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Μαΐου 1997
 βάσει της οποίας o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου ορίζει εκ απόφαση με το ακόλουθο


text:
27.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 303/9
 κατα ́ τον ́ελεγχο των δημο ́σιων αρχω ́ν ο ́τι ́ελειπε η επιση ́μανση 2) Το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου
 που επιβαλλο ́ταν συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως μεταξυ ́
 1139/98 (2) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Μαι ̈́ου 1998, της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας,
 για την υποχρεωτικη ́ αναγραφη ́ στοιχει ́ων, επιπλε ́ον των της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, εφαρμο ́ζεται επι ́σης στην
 προβλεπο ́μενων στην οδηγι ́α 79/112/ΕΟΚ (3), στην επιση ́- περι ́πτωση εργαζομε ́νων απασχολου ́μενων στην Τουρκι ́α, οι
 μανση ορισμε ́νων τροφι ́μων που παρα ́γονται απο ́ γενετικω ́ς οποι ́οι, ως οδηγοι ́ οχημα ́των διεθνω ́ν μεταφορω ́ν εμπορευμα ́-
 τροποποιημε ́νους οργανισμου ́ς; των, διε ́ρχονται τακτικα ́ δια ́ του εδα ́φους κρα ́τους με ́λους
 της Κοινο ́τητας, χωρι ́ς να ει ́ναι εντεταγμε ́νοι στη νο ́μιμη
 2) Αποτελου ́ν «πληροφορι ́ες σχετικε ́ς με το περιβα ́λλον», υπο ́ αγορα ́ εργασι ́ας αυτου ́ του κρα ́τους με ́λους;
 την ́εννοια του α ́ρθρου 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας
 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 7ης Ιουνι ́ου 1990, 3) Το α ́ρθρο 41, παρα ́γραφος 1, του Προσθε ́του Πρωτοκο ́λλου
 σχετικα ́ με την ελευ ́θερη πληροφο ́ρηση για θε ́ματα περιβα ́λ- της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομι-
 λοντος, τα ́εγγραφα των δημο ́σιων αρχω ́ν απο ́ τα οποι ́α κη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, της 23ης Νοεμβρι ́ου
 προκυ ́πτει η ́ συχνο ́τητα με την οποι ́α ́εχουν επιβληθει ́ 1970, ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια ο ́τι
 διοικητικε ́ς ποινε ́ς λο ́γω παραβα ́σεων του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 1139/98; α) ́ενας Του ́ρκος εργαζο ́μενος ́εχει το δικαι ́ωμα να επικα-
 3) Αποτελου ́ν «πληροφορι ́ες σχετικε ́ς με το περιβα ́λλον», υπο ́ λεστει ́ ́εναν αντι ́θετο προς το πρωτο ́κολλο περιορισμο ́
 την ́εννοια του α ́ρθρου 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας της ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν και, σε περι ́πτωση
 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 7ης Ιουνι ́ου 1990, καταφατικη ́ς απαντη ́σεως,
 σχετικα ́ με την ελευ ́θερη πληροφο ́ρηση για θε ́ματα περιβα ́λ-
 λοντος, τα ́εγγραφα των δημο ́σιων αρχω ́ν απο ́ τα οποι ́α β) συντρε ́χει νε ́ος περιορισμο ́ς της ελευ ́θερης παροχη ́ς
 προκυ ́πτει ποιοι παραγωγοι ́ και ποια προϊο ́ντα αφορου ́σαν οι υπηρεσιω ́ν επι ́σης στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α ́ενα
 διοικητικη ́ς ποινε ́ς που επιβλη ́θηκαν λο ́γω παραβα ́σεως του κρα ́τος με ́λος της Κοινο ́τητας, απο ́ το χρονικο ́ σημει ́ο
 κανονισμου ́ ΕΚ 1139/98; ενα ́ρξεως της ισχυ ́ος του Προσθε ́του Πρωτοκο ́λλου,
 περιορι ́ζει


text:
την προ ́σβαση Του ́ρκων εργαζομε ́νων στην
 αγορα ́ εργασι ́ας και, κατα ́ τον τρο ́πο αυτο ́, δυσχεραι ́νει
 (1) ΕΕ 1990, L 158, σ. 56. σε Του ́ρκους επιχειρηματι ́ες, στους οποι ́ους απασχο-
 (2) ΕΕ 1998, L 159, σ. 4. λου ́νται οι εργαζο ́μενοι, να συμμετε ́χουν στην ελευ ́θερη
 (3) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/024, σ. 33.
 παροχη ́ υπηρεσιω ́ν;
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της 20η ́ς Ιουνι ́ου
 2001 στην υπο ́θεση 1. Eran Abatay, 2. Abdulgam Balikci, Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 3. Ismail Birer, και 4. Refik Günes κατα ́ Bundesanstalt für υποβληθει ́σα απο ́ την Commissione Tributaria Provinciale
 Arbeit di Roma με δια ́ταξη της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2001 στα
 πλαι ́σια της εκκρεμου ́ς ενω ́ πιο ́ν της υποθε ́σεως Ιnformatica
 (Υπο ́θεση C-317/01) e Telecomunicazioni I & T SpA κατα ́ Direzione Regionale
 delle Entrate per il Lazio.
 (2001/C 303/14)
 (Υπο ́θεση C-318/01)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 13 Αυγου ́στου 2001, το Bundessozialgericht, στο πλαι ́σιο της (2001/C 303/15)
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ 1. Eran Abatay, 2. Abdulgam Balikci, 3. Ismail
 Birer, και 4. Refik Günes και Bundesanstalt für Arbeit που Με δια ́ταξη της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: 14 Αυγου ́στου 2001, η Commissione Tributaria Provinciale di
 1) Το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου Roma υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως μεταξυ ́ στα πλαι ́σια της εκκρεμου ́ς ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, υποθε ́σεως μεταξυ ́ Ιnformatica e Telecomunicazioni I & T SpA
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια και Direzione Regionale delle Entrate per il Lazio, το ακο ́λουθο
 ο ́τι απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος της Κοινο ́τητας την εισαγωγη ́ προδικαστικο ́ ερω ́τημα:
 εθνικω ́ν ρυθμι ́σεων οι οποι ́ες, σε συ ́γκριση με την ισχυ ́ουσα
 σε εθνικο ́ επι ́πεδο νομικη ́ κατα ́σταση την 1η ∆εκεμβρι ́ου Ερωτα ́ται αν συμβιβα ́ζεται με την κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη και ιδι ́ως
 1980, προβλε ́πουν γενικω ́ς για Του ́ρκους εργαζομε ́νους με την οδηγι ́α 69/335/ΕΟΚ η προ ́βλεψη νομοθετικω ́ς φο ́ρου επι ́
 νε ́ους περιορισμου ́ς ο ́σον αφορα ́ την προ ́σβαση στην αγορα ́ της καθαρη ́ς περιουσι ́ας των κεφαλαιουχικω ́ν εταιριω ́ν, φερομε ́νου


text:
εργασι ́ας, η ́ η απαγο ́ρευση της εισαγωγη ́ς νε ́ων περιορισμω ́ν ως ισοδυνα ́μου, ως προς τα οικονομικα ́ αποτελε ́σματα, με ́εμμεσο
 κατα ́ το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 αναφε ́ρεται μο ́νον φο ́ρο εισφορα ́ς.
 στο χρονικο ́ σημει ́ο της πρω ́της νο ́μιμης διαμονη ́ς η ́ της
 πρω ́της νο ́μιμης απασχολη ́σεως ενο ́ς εργαζομε ́νου;


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/36
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2017 — Louis Vuitton Malletier κατά EUIPO — Bee Fee Group (LV POWER ENERGY DRINK)
 (Υπόθεση T-372/17)
 (2017/C 256/40)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Louis Vuitton Malletier (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi και N. Parrotta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bee Fee Group LTD (Λευκωσία, Κύπρος)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μαύρο, κόκκινο και λευκό που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «LV POWER ENERGY DRINK» — Υπ’ αριθ. 12 898 219 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 906/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, κατά συνέπεια, να κηρύξει άκυρο το αμφισβητούμενο σήμα·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο των προαναφερθεισών διαδικασιών·
 —
 να καταδικάσει τη δικαιούχο του αμφισβητούμενου σήματος στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο των προαναφερθεισών διαδικασιών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009 και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.


text:
16. 3. 96 [ EL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 77/9
 στηρίζεται αποκλειστικώς και μονο στον λόγο ότι το Hamburg-Waltershof, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί απο
 πρόσωπο αυτό κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 μέλους; του εξής ερωτήματος:
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ Είναι έγκυρος o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1531/88 του
 τημα, παρέμεινε το Συμβούλιο, εκδίδοντας τον κανονισμό Συμβουλίου ('), της 31ης Μαΐου 1988;
 (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92, εντός των ορίων των εξουσιών που
 του απονέμονται από τη Συνθήκης της Ρώμης και, ειδικό (') Για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές
 τερα, από τα άρθρα 51 και 235 της συνθήκης αυτής; υπερμαγγανικού καλίου , καταγωγής Λαΐκής Δημοκρατίας της
 Κίνας , ( ΕΕ 1988 , A 138 , σ. 1 )"
 (') Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου , της 14ης
 Ιουνίου 1971 , περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας
 (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1247/92 του Συμβουλίου , της 30ής Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Απριλίου 1992, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrative (2a Secção —
 αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής Contencioso Tributário) με απόφαση της 4ης Οκτωβρίου
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη 1995 στην υπόθεση Fazenda Publica κατά Fricarnes, SA
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας
 (ΕΕ αριθ. L 136 της 19. 5 . 1992, σ. 1 ). (Υπόθεση C-28/96)
 (96/C 77/20)
 Με απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που την 1η Φεβρουαρίου 1996, το Supremo Tribunal Administra
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di Roma, Sezione distaccata tive (2a Secção — Contencioso Tributário), στο πλαίσιο της
 di Tivoli, με διατάξεις της 10ης Ιανουαρίου 1996 στις διαφοράς μεταξύ Fazenda Publica και Fricarnes, SA, που
 ποινικές δίκες κατά Vittorio Iannilli και Francesco Canniz εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 zaro προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (Υπόθεση C-24/96 και C-25/96)
 96/C 77/18) 1 , αν τα προαναφερόμενα «τέλη», με τα εκτιθέμενα ανωτέρω
 χαρακτηριστικά φόρου , αντιβαίνουν προς το άρθρο 95 ,
 Με διατάξεις της 10ης Ιανουαρίου 1996, οι οποίες περιήλθαν πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της συνθήκης της Ρώμης-
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 29 Ιανουαρίου 1996, η Pretura Circondariale di 2, αν οι εν λόγω φορολογικές επιβαρύνσεις μπορούν να
 Roma , Sezione distaccata di Tivoli, στο πλαίσιο των ποινικών θεωρηθούν ως επιβάρυνση αποτελέσματος ισοδυνάμου
 δικών κατά Vittorio Iannilli και Francesco Cannizzaro, που προς εισαγωγικό δασμό, απαγορευόμενη από τα άρθρα 9
 εκκρεμούν ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση και 12 της εν λόγω συνθήκης-
 προδικαστικής αποφάσεως επί ερωτημάτων που είναι όμοια
 με εκείνα που έχουν τεθεί στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 3, αν πρέπει αυτές να θεωρηθούν ως φόροι επί του κύκλου
 C-58/95 κ.λ.π. (1). εργασιών κατά την έννοια του


text:
προαναφερθέντος άρ
 θρου 33 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ('), με την επιφύλαξη
 (') ΕΕ αριθ . C 119 της 13 . 5 . 1995 , σ. 6 . ενδεχομένης παρεκκλίσεως δυνάμει του άρθρου 378 της
 πράξεως προσχωρήσεως της Πορτογαλίας (2) ή οποια
 σδήποτε άλλης κοινοτικής διατάξεως.
 (') ΕΕ ειδ . εκδ . 09/001 , σ. 49 .
 (2) ΕΕ αριθ . L 302 της 15 . 11 . 1985 , σ. 23.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg, με διάταξη της 10ης
 Ιανουαρίου 1996, στην υπόθεση Firma Rotexchemie Interna
 tional Handels GmbH & Co. κατά Hauptzollamt Hamburg-
 Waltershof
 (Υπόθεση C-26/96) Διαγραφή της υποθέσεως C-263/94 (M
 (96/C 77/ 19) 96/C 77/21 )
 Με διάταξη της 10ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 13ης Νοεμβρίου 1995, o Πρόεδρος του
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 στις 30 Ιανουαρίου 1996, το Finanzgericht Hamburg — διαγραφή της υποθέσεως C-263/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 Gemeinsamer Sénat des Finanzgerichts Hamburg fur die κών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 Länder Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen und
 Schleswig-Holstein, τέταρτο τμήμα — ζητεί από το Δικαστή (') ΕΕ αριθ . C 304 της 29 . 10. 1994.
 ριο, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Firma Rotexchemie
 International Handels GmbH & Co. και Hauptzollamt


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 13ης Οκτωβρίου 2005
 στην υπόθεση C-73/04 (αίτηση του Oberlandesgericht Hamm για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Brigitte και Marcus Klein κατά Rhodos Management Ltd (1)
 (Σύμβαση των Βρυξελλών - Δικαιοδοσία σε υποθέσεις μισθώσεων ακινήτων - Δικαίωμα χρονομεριστικής χρήσεως ακινήτου)
 (2005/C 315/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-73/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το Δικαστήριο της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Hamm (Γερμανία), με απόφαση της 27ης Ιανουαρίου 2004 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Brigitte και Marcus Klein κατά Rhodos Management Ltd, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, K. Schiemann, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 13 Οκτωβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 16, σημείο 1, στοιχείο α', της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως έχει τροποποιηθεί με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασίλειου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, έχει την έννοια ότι δεν έχει εφαρμογή σε σύμβαση εγγραφής μέλους σε λέσχη η οποία, έναντι εισφοράς εγγραφής που αντιπροσωπεύει το κυρίαρχο στοιχείο επί του συνολικού τιμήματος, παρέχει στα μέλη τη δυνατότητα να αποκτήσουν δικαίωμα χρονομεριστικής χρήσεως ακινήτου περιγραφομένου αποκλειστικώς με βάση τον τύπο του και τη θέση του και η οποία προβλέπει την εγγραφή των μελών σε οργανισμό παρέχοντα τη δυνατότητα ανταλλαγής των δικαιωμάτων χρήσεως που αυτά έχουν.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.04.2004.


text:
 19.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/3
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 19ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-425/03 (αίτηση του Giudice di pace di Milazzo για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Provvidenza Regio κατά AXA Assicurazioni SpA (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Απαράδεκτο)
 (2005/C 69/07)
 Γλώσσα της διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-425/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε ο Giudice di pace di Milazzo (Ιταλία), με απόφαση της 18ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στo Δικαστήριο στις 6 Οκτωβρίου 2003, στο πλαίσιο της διαφοράς Provvidenza Regio κατά AXA Assicurazioni SpA, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, N. Colneric και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 19 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η υποβληθείσα από τον Giudice di pace di Milazzo με διάταξη της 18ης Απριλίου 2003 αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως είναι προδήλως απαράδεκτη.
 (1) EE C 289 της 29.11.2003.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/40
 Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2010 — Rungis express κατά ΓΕΕΑ — Žito (MARESTO)
 (Υπόθεση T-243/10)
 ()
 2010/C 234/73
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RUNGIS express AG (Meckenheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Feldmann, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ŽITO prehrambena industrija, d.d. (Λουμπλιάνα, Σλοβενία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 11ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση R 691/2009-1, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα MARESTO για προϊόντα της κλάσεως 29
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ŽITO prehrambena industrija, d.d.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνικό εικονιστικό σήμα, το οποίο αναπαριστά έναν μάγειρα και περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Μ·Α·Ε·S·Τ·R·Ο», για προϊόντα των κλάσεων 29 και 30, εθνικό εικονιστικό σήμα, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Μ·Α·Ε·S·Τ·R·Ο» για προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 43, και εθνικό λεκτικό σήμα «BRAVO, MAESTRO!» για προϊόντων των κλάσεων 29, 30 και 43
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και δ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθόσον τα αντιταχθέντα στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής σήματα στερούνται διακριτικού χαρακτήρα και/ή είναι αμιγώς περιγραφικά.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
8 . 3 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/13
 Kainuun Likkenne Oy και Oy Pohjolan Liikenne Ab, Hel 2. Έχουν οι λέξεις «(. . .) που οφείλεται νομίμως (. . .)» του
 sinki, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου την έννοια ότι,
 μάτων:
 — για το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 1 . Έχει o κανονισμός περί υποχρεώσεως παροχής υπηρε έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 σιών [κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 ( Ο ], όπως τροπο σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 ποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 (2), οποίο οι αρμόδιες αρχές παραλαμβάνουν διασάφηση
 ιδίως δε το άρθρο 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 1 περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλάση ;
 παράγραφος 3 , την έννοια ότι παρέχει στις επιχειρήσεις
 συγκοινωνιών τη δυνατότητα να απαλλάσσονται από ή οτι,
 οποιοδήποτε μέρος της υποχρεώσεως παροχής υπηρε — ως προς το αν υφίσταται ποσό που οφείλεται νομίμως,
 σιών, ανεξαρτήτως του μεγέθους του , όπως είναι για έχουν σημασία οι πραγματικές και νομικές περιστά
 παράδειγμα ένα συγκεκριμένο τμήμα μιας συγκοινωνια σεις που υφίστανται κατά το χρονικό σημείο κατά το
 κής γραμμής; οποίο οι αρμόδιες αρχές διαπιστώνουν ότι υπάρχει
 διασάφηση περιέχουσα εσφαλμένη δασμολογική κλά
 2. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ανεπιφύλακτα ή ση ;
 υπό προϋποθέσεις καταφατική, οπότε το παρόν δικαστή
 ριο ενδεχομένως θα αναπέμψει την υπόθεση στο lääninh 3. A) Ποιες είναι οι έννομες συνέπειες αποφάσεως της
 allitus (περιφερειακή διοίκηση ) προς επανεξέτασή της, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκδοθείσας αφού αποφάν
 για την οριστική λύση της διαφοράς πρέπει να υποβληθεί θηκε συναφώς η επιτροπή τελωνειακού κώδικα, που
 το ερώτημα αν από το παρεχόμενο στις επιχειρήσεις απευθύνεται σε κράτος μέλος συνεπεία του ότι το
 συγκοινωνιών από τον κανονισμό περί υποχρεώσεως κράτος μέλος ζήτησε από την επιτροπή τελωνειακού
 παροχής υπηρεσιών δικαίωμα να απαλλάσσονται μερι κώδικα να εκδώσει απόφαση επί του ζητήματος κατά
 κώς από την υποχρέωση να παρέχουν τις οκείες υπηρεσίες πόσο, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, δικαιολογεί
 προκύπτει επίσης ότι η βάσει της εθνικής νομοθεσίας ται η χορήγηση διαγραφής εισαγωγικών δασμών και
 εξουσία των αρμοδιών αρχών να ανακαλούν άδεια εκμε με την οποία η Επιτροπή και η επιτροπή τελωνειακού
 ταλλεύσεως δικτύου συγκοινωνιών, με σκοπό την πρό κώδικα ορίζουν ότι δεν δικαιολογείται η χορήγηση
 σφορη αναδιοργάνωση των συγκοινωνιών, περιορίζεται ή διαγραφής εισαγωγικών δασμών που αφορούσε η
 ότι η άσκησή της εμποδίζεται όταν υφίσταται ανάγκη αίτηση του κράτους μέλους προς την επιτροπή τελω
 αναδιοργανώσεως που προκύπτει από τη μερική διακοπή νειακού κώδικα;
 της παροχής των σχετικών υπηρεσιών.
 B) Συνάδει προς τις έννομες συνέπειες, που θα εκτίθε
 (M ΕΕ ειδ . έκδ. 07/001 , σ. 100. νται στην απάντηση επί του ερωτήματος 3 A, το να
 (2) ΕΕ αριθ . L 169 της 29 . 6 . 1991 , σ. 1 . κρίνει δικαστήριο του οικείου κράτους μέλους ότι δεν
 υφίστατο το απαραίτητο νομικό έρεισμα για την εκ
 των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών;
 Αίτηση


text:
για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Γ) ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 254.
 υπέβαλε το Højesterets Anke- og kaeremålsudvalg, με
 απόφαση της 20ης Δεκεμβρίου 1996, στην υπόθεση
 Skatteministeriet κατά Sportgoods A/S
 (Υπόθεση C-413/96) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 (97/C 74/25) υπέβαλε, με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, o
 Immigration Adjudicator στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη Nour Eddline El-Yassini κατά Secretary of State for the
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Home Department
 στις 27 Δεκεμβρίου 1996, το H0jesteret, στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ Skatteministeriet και Sportgoods A/S, που (Υπόθεση C-416/96)
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (97/C 74/26)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 1 . Έχει το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αριθ . 1697/79 του Συμβουλίου (') περί της «εκ των υστέ στις 31 Δεκεμβρίου 1996, o Immigration Adjudicator ζήτησε ,
 ρων» εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών στο πλαίσιο της υποθέσεως Nour Eddline El-Yassini κατά
 που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογούμενο Secretary of State for the Home Department, από το Δικα
 για εμπορεύματα που διασαφηνίστηκαν σε τελωνειακό στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής ερωτημάτων:
 τέτοιων δασμών, την έννοια ότι η δυνατότητα της εκ των
 υστέρων εισπράξεως αφορά αποκλειστικώς περιπτώσεις 1 . Στην περίπτωση μαροκινού υπηκόου , o οποίος νομίμως
 κατά τις οποίες έχει προκύψει διαφορά από απόψεως διαμένει σε κράτος μέλος και νομίμως απασχολείται σ'
 ποσού , όχι όμως και εσφαλμένες δηλώσεις περί δασμολο αυτό, περιλαμβάνει η έκφραση «όροι εργασίας» του
 γικής κλάσεως οι οποίες δεν έχουν σημασία από απόψεως άρθρου 40 της συμφωνίας συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου
 ποσού ; τη διασφάλιση μιας τέτοιας απασχολήσεως καθ ' όλη τη


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/40
 Προσφυγή της 24ης Σεπτεμβρίου 2011 — Ryanair κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-512/11)
 2011/C 347/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: E. Vahida και I. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει μερικώς, σύμφωνα με τα άρθρα 263 και 264 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, στην υπόθεση που αφορά την κρατική ενίσχυση SA.29064 (2011/C πρώην 11/NN) — Ιρλανδία — Αεροπορικές μεταφορές — Εξαιρέσεις από τον φόρο αερομεταφοράς επιβατών, καθό μέρος διαπιστώνει ότι η εξαίρεση των μετεπιβιβαζομένων και διερχομένων επιβατών από τον ιρλανδικό φόρο επί των αεροπορικών ταξιδιών δεν συνιστά κρατική ενίσχυση,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, και
 —
 να προβεί σε οποιεσδήποτε περαιτέρω ενέργειες που το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει κατάλληλες.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο στις οποίες υπέπεσε η καθής, θεωρώντας ότι η εξαίρεση των μετεπιβιβαζομένων και διερχομένων επιβατών από τον ιρλανδικό φόρο επί των αεροπορικών ταξιδιών δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την εκ μέρους της καθής παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού του Συμβουλίου 659/1999 (1), καθόσον παρέλειψε να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπουν οι διατάξεις αυτές όσον αφορά την ενίσχυση την οποία αφορά το πρώτο τμήμα της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρά την ύπαρξη, τουλάχιστον, σοβαρών αμφιβολιών σχετικά με τη συμβατότητα προς την κοινή αγορά της εξαιρέσεως των μετεπιβιβαζομένων και διερχομένων επιβατών από τον ιρλανδικό φόρο επί των αεροπορικών ταξιδιών, και συνεπώς προσέβαλε τα βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου διαδικαστικά δικαιώματα της προσφεύγουσας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από την εκ μέρους της καθής παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον παρέθεσε πλημμελή αιτιολογία χαρακτηριζόμενη από αντιφάσεις και υπεργενικεύσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/32
 Προσφυγή της 23ης Αυγούστου 2013 — Larrañaga Otaño κατά ΓΕΕΑ (GRAPHENE)
 (Υπόθεση T-458/13)
 2013/C 313/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Joseba Larrañaga Otaño (San Sebastian, Ισπανία) και Mikel Larrañaga Otaño (San Sebastian) (εκπρόσωπος: F. Bueno Salamero, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «GRAPHENE» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 13, 23, 25 και 38 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 10895258.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/13
 Προσφυγή της 21ης Μαΐου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-213/08)
 (2008/C 197/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: H. Stovlbaek)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/100/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ή τουλάχιστον παραλείποντας να ανακοινώσει τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2006/100/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο έληξε την 1η Ιανουαρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 363, σ. 141.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 20 Αυγούστου 2015 — Regione autonoma della Sardegna κατά Comune di Portoscuso
 (Υπόθεση C-449/15)
 (2015/C 381/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Regione autonoma della Sardegna
 Αναιρεσίβλητος: Comune di Portoscuso
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μήπως οι αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως, της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της προστασίας του ανταγωνισμού, που διατυπώνονται στα άρθρα 49, 56 και 106 ΣΛΕΕ, καθώς και η αρχή της εύλογης δράσεως, που περιέχεται στις προαναφερθείσες αρχές, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, κατόπιν διαδοχικών νομοθετικών παρεμβάσεων, κατ’ επανάληψη μεταθέτει στο μέλλον την ημερομηνία λήξεως συμβάσεων παραχωρήσεως σημαντικών από οικονομικής απόψεως παραθαλάσσιων, παραλίμνιων και παραποτάμιων κοινόχρηστων εκτάσεων, η διάρκεια των οποίων αυξήθηκε εκ του νόμου τουλάχιστον κατά ένδεκα έτη, οπότε ο ίδιος παραχωρησιούχος διατηρεί το αποκλειστικό δικαίωμα εκμεταλλεύσεως του αγαθού, παρά τη λήξη της διάρκειας της ήδη γενομένης προς αυτόν παραχωρήσεως, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών από κάθε δυνατότητα να τους ανατεθεί το αγαθό κατόπιν δημόσιου διαγωνισμού;.


text:
25 . 3 . 95 I EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 74/15
 τητας του για τις τρεις επίδικες θεσεις απόφαση εκδόθηκε σε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 αντίθεση προς την κατά σειρά προτεραιότητα που θέτει το
 άρθρο 29 του κανονισμού και προς το σημείο 6 της ανακοι Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 νώσεως κενής θέσεως, όπου διευκρινιζόταν ρητώς ότι οι εικείνα της υποθέσεως Τ-20/94.
 δυνατότητες καλύψεως των θέσεων με μετάθεση επρόκειτο
 να εξεταστούν κατά προτεραιότητα.
 O προσφεύγων υποστηρίζει περαιτέρω ότι η ΑΔΑ ενήργησε
 αντίθετα προς την ανακοίνωση κενής θέσεως, υπό την έννοια Αγωγή του Gerd Kühle κατα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ
 ότι προέβη στην επιλογή των υποψηφίων με γνώμονα κριτή κής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 ρια που δεν περιείχε η εν λόγω ανακοίνωση . Υπογραμμίζει τήτων, που ασκήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1995
 συναφώς ότι η ΑΔΑ αναγνώρισε ρητώς ότι προτίμησε τα (Υπόθεση Τ-16/95)
 μέλη του προσωπικού που είχαν ήδη επαγγελματική πείρα ως
 κλητήρες και εργάζονταν ήδη σε παρόμοια θέση . (95/C 74/29)
 Επίσης, o προσφεύγων εκτιμά ότι η προσβαλλόμενη απόφα (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 ση πάσχει από πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση και
 εκδόθηκε σε αντίθεση προς τις αναγνωριζόμενες με το O Gerd Kühle, Berge (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 άρθρο 45 του κανονισμού εγγυήσεις. Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Bernd
 Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten, Dr.
 Τέλος, o προσφεύγων προσάπτει στην καθής ότι παρέλειψε, Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, του Δικηγορικού
 ακόμα και στο στάδιο της ρητής απορριπτικής της ενστάσεως Συλλόγου του Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 του προσφεύγοντος απαντήσεως, να παράσχει τα στοιχεία βούργο το δικηγορικό γραφείο Dupong και συνεργάτες 14a,
 εκείνα που θα επέτρεπαν να ελεγχθεί κατά πόσον η προ rue des Bains, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 σβαλλόμενη απόφαση ήταν επαρκώς αιτιολογημένη . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Φεβρουαρίου 1995 αγωγή
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Αγωγή του Josef Blum κατα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 κής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση
 τήτων, που ασκήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1995 SLOM-I— για την περίοδο από 7 Μαΐου 1986 έως
 29 Μαρτίου 1989, ύψους 8 952,80 γερμανικών μάρκων
 (Υπόθεση Τ-14/95) (DM), εντόκως πρους 8% από 19 Μαΐου 1992 και να
 (95/C 74/28) καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευθυ
 νόμενα, στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) 2. Να ενώσει την παρούσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή
 Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των
 O Josef Blum, Hallschlag (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93, και να αναστείλει,
 Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους Bernd επίσης, τη διαδικασία.
 Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten, Dr.
 Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, Munster, με τόπο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 Dupong και συνεργάτες, 14a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 27 Ια


text:
εικείνα της υποθέσεως Τ-20/94.
 νουαρίου 1995 , αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Σπυριδούλας Αλεξοπούλου κατα της Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον 6 Φεβρουαρίου 1995
 ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση (Υπόθεση Τ-17/95)
 SLOM-III για την περίοδο από 10 Οκτωβρίου 1985 έως
 29 Ιουλίου 1983 , ύψους 29 355,23 γερμανικών μάρκων (95/C 74/30)
 (DM), εντόκως πρους 8% από 19 Μαΐου 1992, και να
 καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευ.θυ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 νόμενα, στα δικαστικά έξοδα.
 H Σπυριδούλα Αλεξοπούλου , κάτοικος Βρυξελλών, Βελγίου ,
 2. Να ενώσει την παρούσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή εκπροσωπούμενη από τον Κωνσταντίνο Νίκη , δικηγόρο
 Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93, και να αναστείλει, Louis Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, άσκησε στις
 επίσης, τη διαδικασία. 6 Φεβρουαρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 ---pagebreak--- Αριθ. C 74/16 [ EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 3. 95
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατα της Επιτροπής των δικειου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Φεβρουάριου
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 1995 αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορι ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση
 σμούς αρχής (ΑΔΑ), της 5ης Απριλίου 1994, περί διορι SLOM-I— για την περίοδο από 16 Οκτωβρίου 1985 έως
 σμού της προσφεύγουσας στον βαθμό Α7, κλιμάκιο 5, και 29 Μαρτίου 1989, ύψους 53 550 γερμανικών μάρκων
 την έμμεση άρνηση διορισμού της στο βαθμό Α6, (DM), εντόκως πρους 8 % από 19 Μαΐου 1992 και να
 καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευθυ
 — να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση περί απορρίψεως της νόμενα, στα δικαστικά έξοδα.
 ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 4 Ιουλίου
 1994 και πρωτοκολλήθηκε στη Γενική Γραμματεία της 2. Να ενώσει την παρρύσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή
 Επιτροπής αυθημερόν, Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93, και να αναστείλει,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών επίσης, τη διαδικασία.
 εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με
 H προσφεύγουσα, μόνιμη υπάλληλος στο βαθμό Α7, πέμπτο εικείνα της υποθέσεως Τ-20/94.
 κλιμάκιο, προσβάλλει την απόφαση της ΑΔΑ περί αρνήσεως
 διορισμού της στο βαθμό Α6.
 Κατ' αρχάς, ισχυρίζεται ότι στην προκειμένη περίπτωση
 συντρέχει παράβαση του άρθρου 31 παράγραφος 2 του
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, Αγωγή της Therese Schweiger κατα του Συμβουλίου της
 καθώς και πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση, λόγω του ότι Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 για το διορισμό της δεν ελήφθη υπόψη ούτε η μεγάλη Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1995
 επαγγελματική πείρα


text:
της στον τομέα όπου αντιστοιχεί η (Υπόθεση Τ-22/95)
 μόνιμη θέση της, ούτε οι υψηλές νοητικές και ανθρώπινης
 φύσεως ικανότητές της. (95/C 74/32)
 Επιπλέον, δεν ελήφθησαν υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 3 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 του κανονισμού, ούτε η αρχή περί ίσης μεταχειρίσεως των
 υπαλλήλων, εφόσον η προσφεύγουσα διορίστηκε στο βαθμό H Therese Schweiger, Ampfing (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 Α7, τη στιγμή κατά την οποία άλλοι υπάλληλοι, διαθέτοντες της Γερμανίας), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους
 ουσιαστικά προσόντα και επαγγελματική πείρα το πολύ ίσα Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten,
 αν όχι κατώτερα των δικών της, διορίστηκαν στον βαθμό Α6 Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, του Δικηγο
 επ' ευκαιρία διαγωνισμού κατόπιν εξετάσεων ή βάσει τίτλων ρικού Συλλόγου του Munster, με τόπο επιδόσεων στο Λου
 και εξετάσεων. ξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Dupong και συνεργάτες
 14a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Φεβρουαρίου 1995 αγωγή
 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Αγωγή του Burghardt Wetterau κατα του Συμβουλίου της H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1995 1 . Να υποχρεώσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον
 (Υπόθεση Τ-20/95) ευθυνόμενα, να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση
 (95/C 74/31 ) SLOM-I— για την περίοδο από 2 Απριλίου 1984 έως
 29 Μαρτίου 1989, ύψους 193 229 γερμανικών μάρκων
 (DM), εντόκως πρους 8% από 19 Μαΐου 1992, να
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) καταδικάσει τα καθών όργανα, ως εις ολόκληρον ευθυ
 νόμενα, στα δικαστικά έξοδα και να υποχρεώσει τα
 O Burghardt Wetterau, Sontra-Lindenau (Ομοσπονδιακή καθών όργανα να καταβάλουν τα έξοδα πραγματογνω
 Δημοκρατία της Γερμανίας), εκπροσωπούμενος από τους μοσύνης, ύψους 3 663,43 DM.
 δικηγόρους Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich
 Manstetten, Dr. Frank Schulze και Dr. Winfried Haneklaus, 2. Να ενώσει την παρούσα αγωγή με την εκκρεμούσα αγωγή
 του Δικηγορικού Συλλόγου του Munster, με τόπο επιδόσεων Hülseberg κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής των
 στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό ^ γραφείο Dupong και Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Τ-77/93 και να αναστείλει,
 συνεργάτες 14a, rue des Bains, άσκησε ενώπιον του Πρώτο επίσης, τη διαδικασία.


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-109/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 28 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Τεχνικά πρότυπα και κανονισμοί - Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοζόμενη στα ηλεκτρικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά παίγνια για ηλεκτρονικούς υπολογιστές - Απόφαση του Δικαστηρίου διαπιστώνουσα την ύπαρξη παραβάσεως - Μη εκτέλεση - Άρθρο 228 ΕΚ - Χρηματικές κυρώσεις)
 2009/C 180/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: N. Δαφνίου, Β. Καρρά και Π. Μυλωνόπουλος)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Μη εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2006 στην υπόθεση C-65/05 — Παράβαση των άρθρων 28, 43 και 49 ΕΚ και του άρθρου 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών (ΕΕ L 204, σ. 37) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμοστέα στα ηλεκτρονικά παίγνια για ηλεκτρονικούς υπολογιστές — Αίτημα επιβολής χρηματικής ποινής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη τροποποιώντας τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 3 του νόμου 3037/2002, με τα οποία θεσπίζεται απαγόρευση εγκαταστάσεως και λειτουργίας, σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, εκτός των καζίνων, όλων των ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιγνίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των παιγνίων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, επ’ απειλή ποινικών ή διοικητικών κυρώσεων προβλεπομένων στα άρθρα 4 και 5 του ίδιου νόμου, σύμφωνα με τα άρθρα 28 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ και με το άρθρο 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, δεν έλαβε όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως της 26ης Οκτωβρίου 2006, C-65/05, Επιτροπή κατά Ελλάδας, και παρέβη κατά τον τρόπο αυτόν τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 228 ΕΚ.
 2)
 Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», χρηματική ποινή ύψους 31 536 ευρώ ανά ημέρα καθυστερήσεως στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση προς την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ελλάδας, από την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως μέχρι την εκτέλεση της εν λόγω αποφάσεως Επιτροπή κατά Ελλάδας.
 3)
 Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», το κατ’ αποκοπήν ποσό των τριών εκατομμυρίων ευρώ.
 4)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 116 της 9.5.2008.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2014 [αιτήσεις του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13) κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-129/13 και C-130/13) (1)
 ((Είσπραξη τελωνειακής οφειλής - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας - Δικαίωμα ακροάσεως - Αποδέκτης της αποφάσεως περί εισπράξεως ο οποίος δεν έτυχε ακροάσεως από τις τελωνειακές αρχές πριν την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως, αλλά μόνο στο επόμενο στάδιο της ενστάσεως - Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας - Καθορισμός των νομικών συνεπειών του μη σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας))
 2014/C 292/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13)
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Διατακτικό
 1)
 Η αρχή του σεβασμού από τη διοίκηση των δικαιωμάτων άμυνας και το συνεπακόλουθο δικαίωμα κάθε προσώπου να τύχει ακροάσεως πριν από την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως δυνάμενης να επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντά του, όπως έχουν εφαρμογή στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, μπορούν να προβληθούν ευθέως από τους ιδιώτες ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
 2)
 Η αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και, ειδικότερα, το δικαίωμα κάθε προσώπου σε προηγούμενη ακρόαση πριν ληφθεί ατομικό μέτρο σε βάρος του, έχουν την έννοια ότι, όταν ο αποδέκτης εντάλματος πληρωμής το οποίο εκδόθηκε βάσει διαδικασίας εκ των υστέρων εισπράξεως εισαγωγικών τελωνειακών δασμών, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 2913/92, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 2700/2000, δεν έτυχε ακροάσεως από τη διοίκηση πριν από τη λήψη της αποφάσεως αυτής, τα δικαιώματά του άμυνας προσβάλλονται, ακόμη και αν έχει τη δυνατότητα να προβάλει τη θέση του στο πλαίσιο μεταγενέστερου σταδίου διοικητικής ενστάσεως, εάν η εθνική ρύθμιση δεν παρέχει στους αποδέκτες αυτών των ενταλμάτων τη δυνατότητα, όταν δεν έλαβε χώρα προηγούμενη ακρόαση, να επιτύχουν αναστολή της εκτελέσεως των εν λόγω ενταλμάτων μέχρι την ενδεχόμενη μεταρρύθμισή τους. Τούτο ισχύει, εν πάση περιπτώσει, εάν η εθνική διοικητική διαδικασία που θέτει σε εφαρμογή το άρθρο 244, δεύτερο εδάφιο, του τελωνειακού κώδικα, περιορίζει τη χορήγηση μιας τέτοιας αναστολής στην περίπτωση που υπάρχουν αμφιβολίες για το εάν η προσβαλλόμενη απόφαση συμφωνεί με την τελωνειακή νομοθεσία ή στην περίπτωση που υπάρχει κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημίας για τον ενδιαφερόμενο.
 3)
 Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να διασφαλίζεται ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας και οι συνέπειες της μη τηρήσεως των δικαιωμάτων αυτών υπόκεινται στο εθνικό δίκαιο, αρκεί τα σχετικώς θεσπιζόμενα μέτρα να είναι της ίδιας τάξεως με εκείνα που ισχύουν για τους ιδιώτες σε ανάλογες καταστάσεις εθνικού δικαίου (αρχή της ισοδυναμίας) και να μην καθιστούν πρακτικά αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχονται από την έννομη τάξη της Ένωσης (αρχή της αποτελεσματικότητας).
 Δεδομένου ότι ο εθνικός δικαστής υποχρεούται να διασφαλίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ένωσης, μπορεί,


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Genova (Ιταλία) στις 7 Ιανουαρίου 2016 — Ignazio Messina & C. SpA κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
 (Υπόθεση C-10/16)
 (2016/C 111/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Ignazio Messina & C. SpA
 Καθού: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti — Capitaneria di porto di Genova
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986 (1), όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως, όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα [προς] ιταλικό λιμένα;
 2)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως, όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα της Ένωσης, εφόσον η διαφορά αυτή δικαιολογείται από την άσκηση δημόσιας εξουσίας και/ή καθηκόντων και/ή δραστηριοτήτων που δεν αντισταθμίζονται ρητώς από το τέλος αυτό;
 3)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα της Ένωσης, εφόσον η διαφορά αυτή δικαιολογείται από την άσκηση δημόσιας εξουσίας από φορείς άλλους από εκείνον στον προϋπολογισμό του οποίου καταβάλλεται το τέλος;
 4)
 Αποκλείει ο κανονισμός ΕΟΚ 4055/1986, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως αυτή που θεσπίζεται με το προεδρικό διάταγμα 107/2009, το οποίο επιβάλλει την καταβολή τέλους διαφορετικού ύψους αναλόγως του εάν πρόκειται για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα κράτους εκτός ΕΕ ή για πλοία προερχόμενα από ή κατευθυνόμενα προς λιμένα της Ένωσης, εφόσον η διαφορά αυτή δικαιολογείται από την άσκηση δημόσιας εξουσίας, αλλά χωρίς προσδιορισμό των επιμέρους δαπανών που αντισταθμίζονται, ούτως ώστε να μην είναι δυνατό να εξακριβωθεί, ούτε εκ των προτέρων ούτε εκ των υστέρων, το κόστος ποίων υπηρεσιών αντισταθμίζεται συγκεκριμένα [και] με ποιους όρους και σε ποιο ύψος το εν λόγω τέλος έχει πράγματι αντισταθμίσει τις υπηρεσίες αυτές;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών (ΕΕ L 378, σ. 1).


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Krajský súd v Prešove (Σλοβακία) στις 29 Οκτωβρίου 2013 — CD Consulting s.r.o. κατά Marián Vasko
 (Υπόθεση C-558/13)
 2014/C 45/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Αιτούν δικαστήριο
 Krajský súd v Prešove
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: CD Consulting s.r.o.
 Εφεσίβλητος: Marián Vasko
 Προδικαστικό ερώτημα
 Προσκρούει στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και στο άρθρο 4 της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που διέπουν την καταναλωτική πίστη, νομική διάταξη κράτους μέλους, όπως η επίμαχη εν προκειμένω, η οποία δεν επιτρέπει, κατά κανόνα, σε κανένα στάδιο της διαδικασίας στον εθνικό δικαστή που καλείται να αποφανθεί επί των δικαιωμάτων που πηγάζουν από οπισθογραφημένη συναλλαγματική να προβεί σε αυτεπάγγελτη εξέταση της συμβάσεως στην οποία ανάγεται η συναλλαγματική, της έννομης σχέσεως και του ενδεχομένως καταχρηστικού χαρακτήρα των όρων της εν λόγω συμβάσεως, ούτε σε αυτεπάγγελτο έλεγχο ενδεχόμενης παραβάσεως των κανόνων περί μνείας του συνολικού ετησίου πραγματικού επιτοκίου σε σύμβαση καταναλωτικής πίστεως;
 (1) ΕΕ L 95. σ. 29.
 (2) ΕΕ L 42, σ. 48.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/29
 Προσφυγή του Al-Faqih κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 5 Μαΐου 2006
 (Υπόθεση T-135/06)
 (2006/C 165/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Al-Faqih (Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: N. Garcia, Solicitor, S. Cox, Barrister)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 561/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) 246/2006 της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2006, και να διαγράψει την καταχώριση του ονόματος του προσφεύγοντος από το παράρτημα Ι·
 —
 Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων είναι Λίβυος υπήκοος διαμένων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ζητεί, μεταξύ άλλων, την ακύρωση του κανονισμού 246/2006 (1) με τον οποίο προστέθηκε το όνομά του στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, ως προς τα οποία ισχύει η δέσμευση κεφαλαίων και λοιπών οικονομικών πόρων σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 (2).
 Ο προσφεύγων θεωρεί ότι το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο να θεσπίσει το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 όπως τροποποιήθηκε, καθόσον τα άρθρα 60 EΚ, 301 EΚ και 308 ΕΚ δεν του χορηγούν συναφώς εξουσία. Περαιτέρω, το Συμβούλιο και η Επιτροπή υπερέβησαν τις εξουσίες τους καθόσον το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 όπως τροποποιήθηκε δεν επιδιώκει τους σκοπούς των άρθρων 60 EΚ, 301 EΚ και 308 EΚ.
 Εξάλλου, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 όπως τροποποιήθηκε προσβάλλει τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, συγκεκριμένα τις αρχές της επικουρικότητας, της αναλογικότητας και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
 Τέλος, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το άρθρο 2 του κανονισμού 881/2002 θεσπίστηκε κατά παράβαση ουσιώδους διαδικαστικού κανόνα, δηλαδή κατά παράβαση της υποχρεώσεως που υπέχουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή να αιτιολογούν προσηκόντως γιατί τα θεωρούμενα ως αναγκαία μέτρα δεν μπορούν να θεσπιστούν ατομικώς από τα κράτη μέλη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 246/2006 της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2006, που τροποποιεί για εξηκοστή τρίτη φορά τον κανονισμό (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου (ΕΕ L 40, σ. 13).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν (ΕΕ L 139, σ. 9).