text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, με απόφαση της 24ης Αυγούστου 2004 στην υπόθεση Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd κατά Commissioners of Customs and Excise
 (Υπόθεση C-369/04)
 (2004/C 273/27)
 Με απόφαση της 24ης Αυγούστου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 26 Αυγούστου 2004, το VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd και, αφετέρου, Commissioners of Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Επιβάλλεται, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά, η ερμηνεία ότι ο όρος «οικονομική δραστηριότητα», στο πλαίσιο του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, της έκτης οδηγίας (1), περιλαμβάνει τη χορήγηση αδειών από τον Secretary of State κατόπιν δημοπρασίας για δικαιώματα χρήσεως τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού σε καθορισμένα τμήματα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος (στο εξής: επίμαχη δραστηριότητα) και ποιες είναι οι εκτιμήσεις που πρέπει να ληφθούν συναφώς υπόψη;
 2.
 Ποιες εκτιμήσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά, ώστε να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν ο Secretary of State, κατά την άσκηση της επίμαχης δραστηριότητας, ενήργησε ως δημόσια εξουσία κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας;
 3.
 Είναι δυνατόν, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά, η επίμαχη δραστηριότητα i) είτε να συνιστά εν μέρει φορολογητέα δραστηριότητα, ii) είτε να ασκείται από δημοσίου δικαίου φορέα, ο οποίος ενεργεί εν μέρει ως δημόσια εξουσία, με αποτέλεσμα η επίμαχη δραστηριότητα να υπόκειται εν μέρει σε ΦΠΑ κατά την έννοια της έκτης οδηγίας;
 4.
 Σε ποιο βαθμό και εντός πόσου χρόνου από την άσκηση δραστηριότητας όπως η επίμαχη, πρέπει να εκδηλωθεί η «σημαντική στρέβλωση των όρων του ανταγωνισμού», κατά την έννοια του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας, ώστε το πρόσωπο που ασκεί τη δραστηριότητα αυτή να θεωρείται, δυνάμει του εδαφίου αυτού, υποκείμενο στον φόρο ως προς τη δραστηριότητά του αυτή;
 5.
 Περιλαμβάνει ο όρος «τηλεπικοινωνίες» του παραρτήματος Δ της έκτης οδηγίας (στο οποίο παραπέμπει το τρίτο εδάφιο του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας) την έκδοση αδειών από τον Secretary of State, μέσω δημοπρασίας για τα δικαιώματα χρήσεως τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού σε καθορισμένα τμήματα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά;
 6.
 Όταν i) ένας κυβερνητικός φορέας κράτους μέλους (όπως το UK Treasury εν προκειμένω) είναι αρμόδιος, δυνάμει διατάξεως που έχει τεθεί προς εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 5, της έκτης οδηγίας, να εκδίδει εγκυκλίους με τις οποίες καθορίζεται πότε πρέπει να θεωρούνται φορολογητέες η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών από κυβερνητικές υπηρεσίες και ii) ο εν λόγω κυβερνητικός φορέας, ασκώντας την αρμοδιότητα αυτή, εκδίδει, ή πρόκειται να εκδώσει, εγκυκλίους με


text:
τις οποίες ορίζεται ποιες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών είναι φορολογητέες, ασκεί επιρροή στην ερμηνεία της εθνικής νομοθεσίας και των εν λόγω εγκυκλίων η αρχή που διατυπώθηκε με την απόφαση στην υπόθεση C-106/89, Marleasing, Συλλογή 1990, σ. Ι-4135 (και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, πώς);
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 11.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 36/29
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Νοεμβρίου 2005 — SNCZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-52/02) (1)
 («Ανταγωνισμός - Άρθρο 81 ΕΚ - Σύμπραξη - Αγορά του φωσφορικού ψευδαργύρου - Πρόστιμο - Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 - Αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως - Προσφυγή ακυρώσεως»)
 (2006/C 36/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société nouvelle des couleurs zinciques SA (SNCZ) (Bouchain, Γαλλία) [εκπρόσωποι: R. Saint-Esteben και H. Calvet, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς, F. Castillo de la Torre και F. Lelievre, στη συνέχεια, F. Castillo de la Torre και O. Beynet]
 Αντικείμενο της προσφυγής είναι
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 3 της αποφάσεως 2003/437/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/37.027 — Φωσφορικός ψευδάργυρος) (ΕΕ 2003, L 153, σ. 1), ή, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα προστίμου
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 109 της 4.5.2002


text:
8.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 6/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εδα ́φιο, ΕΚ), 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 81 ΕΚ
 και 82 ΕΚ), πρε ́πει να ερμηνευθει ́υπο ́ την ́εννοια ́οτι δεν απονε ́μει
 (ε ́κτο τμη ́μα) στους ιδιω ́ τες το δικαι ́ωμα να αντιταχθου ́ν στην εφαρμογη ́ ρυθμι ́-
 σεως κρα ́τους με ́λους η οποι ́α τους υποχρεω ́ νει να απευθυ ́νονται,
 της 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 για την εκτε ́λεση λιμενικω ́ ν εργασιω
 ́ ν, αποκλειστικω ́ ς σε αναγνω-
 ρισμε ́νους λιμενεργα ́τες, ́οπως εκει ́νοι τους οποι ́ους αφορα ́ ο
 στην υπο ́θεση C-22/98 (αι ́τηση του Hof van Beroep te Gent βελγικο ́ς νο ́μος της 8ης Ιουνι ́ου 1972 περι ́ οργανω ́ σεως της
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ποινικη ́ δι ́κη λιμενικη ́ς εργασι ́ας, και τους επιβα ́λλει να καταβα ́λλουν στους
 κατα ́ Jean Claude Becu, Annie Verweire, Smeg NV και λιμενεργα ́τες αυτου ́ς αμοιβη ́ πολυ ́ υψηλο ́τερη των μισθω ́ ν των
 Adia Interim NV (1) μισθωτω ́ ν που προσλαμβα ́νουν οι ́διοι
 ι ́η των μισθω ́ ν που κατα-
 βα ́λλουν σε ́αλλους εργαζο ́μενους.
 («Ανταγωνισμο ́ς — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α ορι ́ζουσα ́οτι
 ορισμε ́νες λιμενικε ́ς εργασι ́ες ασκου ́νται μο ́νον απο ́ (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 “αναγνωρισμε ́νους λιμενεργα ́τες” — 'Εννοια της επιχει-
 ́σεως — Ειδικα
 ρη ́ η ́ αποκλειστικα ́ δικαιω ́ ματα»)
 (2000/C 6/01)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στην υπο ́θεση C-67/96 (αι ́τηση του Kantongerecht te
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») Arnhem για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Albany
 International BV κατα ́ Stichting Bedrijfspensioenfonds
 Στην υπο ́θεση C-22/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Hof van Textielindustrie (1)
 Beroep te Gent (Βε ́λγιο) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α («Υποχρεωτικη ́ υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης που εκκρεμει ́ ενω ́πιον — Συμβιβαστο ́ με τους κανο ́νες ανταγωνισμου ́ —
 του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου κατα ́ Jean Claude Becu, Annie Χαρακτηρισμο ́ς κλαδικου ́ ταμει ́ου συντα ́ ξεων ως επιχει-
 Verweire, Smeg NV και Adia Interim NV, η ́εκδοση προδικαστι- ρη ́σεως»)
 κη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 90, παρα ́γραφοι
 1 και 2, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 86, παρα ́γραφοι 1 και 2, (2000/C 6/02)
 ΕΚ), σε συνδυασμο ́ με τα α ́ρθρα 6 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 12 ΕΚ), 85 και


text:
86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 α ́ρθρα 81 ΕΚ και 82 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος, J. L. Murray και (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 R. Schintgen (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 16 Σεπτεμβρι ́ου 1999 Στην υπο ́θεση C-67/96, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Kantongerecht
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: te Arnhem (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 Το ́αρθρο 90, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 86, οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 παρα ́γραφος 1, ΕΚ), σε συνδυασμο ́ με τα ́αρθρα 6, πρω ́ το εδα ́φιο, του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Albany International BV και
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 12, πρω ́ το Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie, η ́εκδοση προ-
 ---pagebreak--- C 6/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 δικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 85, 86 Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της
 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο
 το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του εθνικου ́
 Προ ́εδρο, J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Brentjens’ Handelsonderneming BV και
 τμη ́ματος, J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́), C. Gulmann, Stichting Bedrijfspensioenfonds voor de Handel in
 J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón και Bouwmaterialen, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμ- την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 3, στοιχει ́ο ζ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν,
 ματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ',
 εξε ́δωσε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο ΕΚ), 5, 85, 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 10 ΕΚ,
 διατακτικο ́: 81 ΕΚ, 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J.-P. Puissochet, G. Hirsch
 1) Τα ́αρθρα 3, στοιχει ́ο ζ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, J. C. Moitinho


text:
de Almeida
 τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ), 5 (εισηγητη ́), C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
 και 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 10 ΕΚ και 81 ΕΚ) δεν H. Ragnemalm, L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 απαγορευ ́ουν απο ́φαση των δημοσι ́ων αρχω ́ ν να καταστη ́σουν εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau,
 υποχρεωτικη ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως των αντιπροσωπευτικω ́ν κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 21 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι- απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 με ́νου τομε ́α, την υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων.
 2) Ταμει ́ο συντα ́ξεων, το οποι ́ο ει ́ναι επιφορτισμε ́νο με τη διαχει ́-
 ριση συστη ́ματος επικουρικω ́ ν συντα ́ξεων, το οποι ́ο ιδρυ ́θηκε 1) Η απο ́φαση που ́ελαβαν στο πλαι ́σιο συλλογικη ́ς συμβα ́σεως
 με συλλογικη ́ συ ́μβαση μεταξυ ́ των αντιπροσωπευτικω ́ν οι αντιπροσωπευτικε ́ς οργανω ́ σεις των εργοδοτω ́ ν και των
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι- εργαζομε ́νων συγκεκριμε ́νου τομε ́α να ιδρυ ́σουν, στον τομε ́α
 με ́νου τομε ́α και στο οποι ́ο η υπαγωγη ́ κατε ́στη απο ́ τις αυτο ́ν, ́ενα μοναδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων επιφορτισμε ́νο με
 δημο ́σιες αρχε ́ς υποχρεωτικη ́ για ́ολους τους εργαζο ́μενους τη διαχει ́ριση συστη ́ματος επικουρικω ́ ν συντα ́ξεων και να
 του τομε ́α αυτου ́, ει ́ναι επιχει ́ρηση υπο ́ την ́εννοια των ζητη ́σουν απο ́ τις δημο ́σιες αρχε ́ς να καταστη ́σουν για ́ολους
 ́αρθρων 85 επ. της Συνθη ́κης. τους εργαζο ́μενους του πιο πα ́νω τομε ́α υποχρεωτικη ́ την
 υπαγωγη ́ στο ταμει ́ο αυτο ́ δεν εμπι ́πτει στο ́αρθρο 85 της
 3) Τα ́αρθρα 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 82 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 81 ΕΚ).
 ΕΚ και 86 ΕΚ) δεν απαγορευ ́ουν στις δημο ́σιες αρχε ́ς να
 απονει ́μουν σε ταμει ́ο συντα ́ξεων το αποκλειστικο ́ δικαι ́ωμα
 διαχειρι ́σεως, σε συγκεκριμε ́νο τομε ́α, συστη ́ματος επικουρι- 2) Τα ́αρθρα 3, στοιχει ́ο ζ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 ́ ν συντα ́ξεων.
 κω τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ), 5
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 10 ΕΚ) και 85 της Συνθη ́κης δεν
 (1) EE C 133 της 4.5.1996.
 απαγορευ ́ουν απο ́φαση των δημοσι ́ων αρχω ́ ν να καταστη ́σουν
 υποχρεωτικη ́, κατο ́πιν αιτη ́σεως των αντιπροσωπευτικω ́ν
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι-
 με ́νου τομε ́α, την υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3) Ταμει ́ο συντα ́ξεων, το οποι ́ο ει ́ναι επιφορτισμε ́νο με τη διαχει ́-


text:
ριση συστη ́ματος επικουρικω ́ ν συντα ́ξεων, το οποι ́ο ιδρυ ́θηκε
 της 21ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 με συλλογικη ́ συ ́μβαση μεταξυ ́ των αντιπροσωπευτικω ́ν
 οργανω ́ σεων των εργοδοτω ́ ν και των εργαζομε ́νων συγκεκρι-
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-115/97 ́εως C-117/97 με ́νου τομε ́α και στο οποι ́ο η υπαγωγη ́ κατε ́στη απο ́ τις
 (αιτη ́σεις του Kantongerecht te Roermond για την ́εκδοση δημο ́σιες αρχε ́ς υποχρεωτικη ́ για ́ολους τους εργαζο ́μενους
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Brentjens’ Handelsonderne- του τομε ́α αυτου ́, ει ́ναι επιχει ́ρηση υπο ́ την ́εννοια των
 ming BV κατα ́ Stichting Bedrijfspensioenfonds voor de ́αρθρων 85 επ. της Συνθη ́κης.
 Handel in Bouwmaterialen (1)
 («Υποχρεωτικη ́ υπαγωγη ́ σε κλαδικο ́ ταμει ́ο συντα ́ξεων 4) Τα ́αρθρα 86 και 90 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρα 82
 — Συμβιβαστο ́ με τους κανο ́νες ανταγωνισμου ́ — ΕΚ και 86 ΕΚ) δεν απαγορευ ́ουν στις δημο ́σιες αρχε ́ς να
 Χαρακτηρισμο ́ς κλαδικου ́ ταμει ́ου συντα ́ ξεων ως επιχει- απονει ́μουν σε ταμει ́ο συντα ́ξεων το αποκλειστικο ́ δικαι ́ωμα
 ρη ́σεως») διαχειρι ́σεως, σε συγκεκριμε ́νο τομε ́α, συστη ́ματος επικουρι-
 κω ́ ν συντα ́ξεων.
 (2000/C 6/03)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (1) EE C 142 της 10.5.1997.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-115/97 ́εως C-117/97, με
 αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Kantongerecht te Roermond (Κα ́τω


text:
 C 352/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.12.1999
 ∆ιαγραφη ́ υποθε ́σεως C-42/98 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-323/98 (1)
 (1999/C 352/50) (1999/C 352/52)
 Με δια ́ταξη της 7ης Ιουλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- Με δια ́ταξη της 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του
 σεως C-42/98 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof για την ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Johann Seemeier και Jörg της υποθε ́σεως C-323/98 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 Schreiber κατα ́ Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes αποφα ́σεως του Tribunale civile e penale di Verona): Idropi SpA
 Salzburg καθω ́ς και Jörg Schreiber κατα ́ Unabhängiger κατα ́ MTMD — Lydis Megatherm Magneta SA.
 Verwaltungssenat für Kärnten.
 (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-438/97 (1)
 (1999/C 352/51) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-131/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 8ης Ιουλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1999/C 352/53)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-438/97 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Holger Warnecke κ.λπ. κατα ́ Με δια ́ταξη της 19ης Ιουλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Unabhängiger Verwaltungssenat de la province de Salzbourg. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-131/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 72 της 7.3.1998.
 (1) EE C 204 της 17.7.1999.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/64
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Μαΐου 2013 — Anicav κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-454/10 και T-482/11) (1)
 (Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Ενίσχυση στον τομέα των οπωροκηπευτικών - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη που αφορά άμεσα τον ενδιαφερόμενο - Παραδεκτό - Μεταποιημένα οπωροκηπευτικά - Επιχειρησιακά ταμεία και επιχειρησιακά προγράμματα - Χρηματοδότηση «μη πραγματικών δραστηριοτήτων μεταποίησης»)
 2013/C 225/143
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) (Νάπολη, Ιταλία) (υπόθεση T-454/10), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) (Μαδρίτη, Ισπανία) και οι δεκαέξι λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της αποφάσεως (υπόθεση T-482/10) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. L. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins και S. Carvalho de Sousa, στη συνέχεια S. Estima Martins, S. Carvalho de Sousa και R. Oliveira, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: υπόθεση T-454/10, αρχικώς, B. Schima και M. Vollkommer και, στη συνέχεια, B. Schima και N. Donnelly· υπόθεση T-482/11, K. Banks και B. Schima)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ των προσφευγόντων στην υπόθεση T-454/10: Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA) (Μιλάνο, Ιταλία) και οι οι δέκα λοιποί παρεμβαίνοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα II της αποφάσεως (εκπρόσωποι: αρχικώς J. L. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins και S. Carvalho de Sousa, στη συνέχεια S. Estima Martins, S. Carvalho de Sousa και R. Oliveira, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Confederazione Cooperative Italiane (Ρώμη, Ιταλία), και οι οκτώ λοιποί παρεμβαίνοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα III της αποφάσεως (εκπρόσωποι: M. Merola, C. Santacroce και L. Cappelletti, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Στην υπόθεση T-454/10, αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 52, παράγραφος 2α, και του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) 2200/96, (ΕΚ) 2201/96 και (ΕΚ) 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (EE L 350, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 687/2010 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 2010 (EE L 199, σ. 12), και, στην υπόθεση T-482/11, αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 50, παράγραφος 3, και του άρθρου 60, παράγραφος 7, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 157, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το άρθρο 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) 2200/96, (ΕΚ) 2201/96 και (ΕΚ) 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 687/2010 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 2010, ακυρώνεται στο μέτρο που προβλέπει ότι η αξία «μη πραγματικών δραστηριοτήτων μεταποίησης» περιλαμβάνεται στην αξία της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής οπωροκηπευτικών προοριζόμενων για μεταποίηση.
 2)
 Το άρθρο 50, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών


text:
και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, ακυρώνεται στο μέτρο που προβλέπει ότι η αξία «μη πραγματικών δραστηριοτήτων μεταποίησης» περιλαμβάνεται στην αξία της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής οπωροκηπευτικών προοριζόμενων για μεταποίηση.
 3)
 Το άρθρο 60, παράγραφος 7, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011 ακυρώνεται.
 4)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της υποθέσεως T-454/10, κατά το μέτρο που ζητείται η ακύρωση του παραρτήματος VIII του κανονισμού 1580/2007.
 5)
 Τα αποτελέσματα του άρθρου 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1580/2007 και του άρθρου 50, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011 διατηρούνται υπό την έννοια ότι οριστικές πρέπει να θεωρηθούν μόνον οι πληρωμές προς τις οργανώσεις παραγωγών που πραγματοποιήθηκαν βάσει των τελευταίων αυτών διατάξεων μέχρι την έκδοση της παρούσας αποφάσεως.
 6)
 Στην υπόθεση T-454/10, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα της Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) και των παρεμβαινόντων υπέρ της τελευταίας, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα II.
 7)
 Στην υπόθεση T-454/10, οι παρεμβαίνοντες υπέρ της Επιτροπής, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα III, φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 8)
 Στην υπόθεση T-482/11, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα της Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) και των λοιπών παρεμβαινόντων των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα I.
 9)
 Στην υπόθεση T-482/11, οι παρεμβαίνοντες υπέρ της Επιτροπής, των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα III, φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 328 της 4.12.2010.


text:
 24.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 283/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 6 Αυγούστου 2007 — Nicole Hassett και Cheryl Doherty/The Medical Defence Union Limited και MDU Services Limited κατά Raymond Howard και Brian Davidson
 (Υπόθεση C-372/07)
 (2007/C 283/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court (Ιρλανδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Nicole Hassett και Cheryl Doherty
 Αναιρεσείουσες: The Medical Defence Union Limited και MDU Services Limited
 Αναιρεσίβλητοι: Raymond Howard και Brian Davidson
 Προδικαστικό ερώτημα
 Όταν ιατροί συγκροτούν έναν οργανισμό αλληλοβοήθειας, ο οποίος έχει τη μορφή εταιρίας κατά το δίκαιο ενός κράτους μέλους, για την παροχή αρωγής και αποζημιώσεως, σχετικά με το επάγγελμά τους, στα μέλη του που ασκούν ιατρική σε αυτό και σε άλλο κράτος μέλος και όταν η παροχή αυτής της αρωγής και αποζημιώσεως εξαρτάται από τη λήψη αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, τότε πρέπει η δίκη, όπου μια κατά την πρόνοια αυτή απόφαση να μη παρασχεθεί αρωγή ή αποζημίωση σε ιατρό, που ασκεί ιατρική στο άλλο κράτος μέλος, αμφισβητείται από τον ιατρό αυτόν ως συνεπαγόμενη προσβολή, από την εταιρία, συμβατικών ή άλλων νομίμων δικαιωμάτων του σχετικού ιατρού, να θεωρηθεί δίκη με αντικείμενο το κύρος αποφάσεως οργάνου της εταιρίας αυτής κατά το άρθρο 22, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), έτσι ώστε να έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο εδρεύει η εταιρία αυτή;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1).


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/27
 — της υποθε ́σεως T-74/94: J.J.H. van den Broek, G.J.E. van ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Laar, J.T. Salden, J.A.M. Wouters·
 της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 — της υποθε ́σεως T-75/94: J.M.F.M. Flamand· στην υπο ́θεση Τ-3/00, Αθανα ́σιος Πιτσιο ́ρλας κατα ́ Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς
 Τρα ́πεζας (1)
 — της υποθε ́σεως T-86/94: J. Bakker, E. Hardeman, G.J. Prins,
 G. van Putten· (Απαρα ́ δεκτο — Προ ́σβαση στα ́εγγραφα των κοινοτικω ́ν
 οργα ́ νων)
 — της υποθε ́σεως T-87/94: Th. H. Clemens, (2001/C 150/53)
 N.J.G.M. Costongs, W.A.J. Derks, R.P. Geertsema,
 W. Hermsen, P. Hogenkamp, J.H. Kelder, G.M. Kuijs,
 E.J. Liefting, J.H. Nieuwenhuizen, D.J. Preuter, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 A.J.M. Sturkenboom, J.J. de Wit·
 Στην υπο ́θεση Τ-3/00, Αθανα ́σιος Πιτσιο ́ρλας, κα ́τοικος Θεσσαλο-
 νι ́κης (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον ∆. Παπαφιλι ́ππου,
 — της υποθε ́σεως T-91/94: D. Vellema, J. και K. Visser· δικηγο ́ρο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω-
 ποι: M. Bauer, Σ. Κυριακοπου ́λου και ∆. Ζαχαρι ́ου) και Ευρωπαϊκη ́ς
 Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας (εκπρο ́σωποι: C. Zilioli, P. Vospernik και
 — της υποθε ́σεως T-94/94: J.W. Esselink· C. Kroppenstedt), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 του Συμβουλι ́ου της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999 και της αποφα ́σεως της
 Ευρωπαϊκη ́ς Κεντρικη ́ς Τρα ́πεζας της 8ης Νοεμβρι ́ου 1999, περι ́
 — της υποθε ́σεως T-96/94: J.P. Groot· απορρι ́ψεως αιτη ́ματος του προσφευ ́γοντος για προ ́σβαση σε
 ́εγγραφο, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, Μ. Βηλαρα ́ και Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς,
 — της υποθε ́σεως T-101/94: A.J. Dubbelhuis, A. Harkema, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2001
 W. Knol· δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη στο με ́τρο που
 — της υποθε ́σεως T-104/94: H. Rozema, B.L. van der Wijk· στρε ́φεται κατα ́ της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της
 30η ́ς Ιουλι ́ου 1999.
 — της υποθε ́σεως T-105/94: W. Talsma· 2) Ο προσφευ ́γων φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα που αντιστοι-
 χου ́ν στην ́ενσταση απαραδε ́κτου καθω ́ ς και τα δικαστικα ́
 ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε το Συμβου ́λιο.
 — της υποθε ́σεως T-106/94: R. και F. Visser, L.H. Hiddema·
 (1) ΕΕ C 122 της 29.4.00.
 — της υποθε ́σεως T-118/94: J. Hoedjes, J.K. Veenstra·
 — της υποθε ́σεως T-119/94: A.J.M. και F.J.M. Baack, A.B. ten
 Broeke, O. Dallinga, L.A. Looman, J.H. Hoogendoorn·
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 — της υποθε ́σεως T-122/94: A.G.J. van Boxtel· της 2ας Φεβρουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-97/00, Αναστασι ́α Βακαλοπου ́λου κατα ́
 — της υποθε ́σεως T-124/94: K.A. Schutter· Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)


text:
('Εκτακτος υπα ́λληλος — Συ ́μβαση ορισμε ́νου χρο ́νου —
 — της υποθε ́σεως T-130/94: R. van Dijk, H.J. Hiermstra, Παρα ́ ταση — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως και αγωγη ́ αποζη-
 A.W.J. Reijers. μιω ́ σεως — Βλαπτικη ́ πρα ́ ξη — Προδη ́λως απαρα ́δεκτο)
 (2001/C 150/54)
 (1) ΕΕ C 334 της 9.12.93, C 27 της 28.1.94, C 43 της 12.2.94, C 59
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 26.2.94, C 90 της 26.3.94, C 103 της 11.4.94, C 120 της
 30.4.94, C 132 της 14.5.94, C 233 της 20.8.94 και C 370 της Στην υπο ́θεση Τ-97/00, Αναστασι ́α Βακαλοπου ́λου, ́εκτακτη υπα ́λ-
 24.12.94. ληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους J.-N. Louis και V. Peere,
 δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 G. Valsesia και J. Currall), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της
 φερομε ́νης ως αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ μη παρατα ́σεως της


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Μονομελές Πρωτοδικείο Βεροίας (Ελλάς) με απόφαση της 7ης Ιουνίου 2006, στην υπόθεση Γεώργιος Διαμαντής κ.λπ. κατά FANCO AE
 (Υπόθεση C-315/06)
 (2006/C 224/48)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Μονομελές Πρωτοδικείο Βεροίας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Γεώργιος Διαμαντής κ.λ.π.
 Εναγομένη: FANCO AE
 Προδικαστικό ερώτημα:
 Με δεδομένο ότι δεν προβλέπεται από το Ελληνικό (Εθνικό) δίκαιο προηγούμενη δικαστική απόφαση για την οριστική διακοπή της επιχειρήσεως ή εκμεταλλεύσεως με μόνη τη βούληση του εργοδότου: Ερωτάται αν, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 1 παρ.2 εδαφ. δ'της Οδηγίας του Συμβουλίου 75/129 (1) ΕΟΚ, οι διατάξεις της Οδηγίας αυτής εφαρμόζονται επί ομαδικών απολύσεων προκαλουμένων από την οριστική διακοπή της λειτουργίας μιας επιχειρήσεως ή εκμεταλλεύσεως, η οποία αποφασίστηκε οικειοθελώς από τον εργοδότη, χωρίς να προηγηθεί σχετική δικαστική απόφαση.
 (1) ΕΕ L 48, της 22.02.1975, σ. 29 ; ΕΕ ειδ.έκδ. 05/02, σ. 44


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών (Ελλάδα) στις 22 Αυγούστου 2014 — ΒΙΑΜΑΡ — Ελληνική Αυτοκινήτων και Γενικών Επιχειρήσεων A.E. κατά Ελληνικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-402/14)
 2014/C 380/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Διοικητικό Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: ΒΙΑΜΑΡ — Ελληνική Αυτοκινήτων και Γενικών Επιχειρήσεων Α.Ε.
 Καθού: Ελληνικό Δημόσιο
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 1 της Οδηγίας 2008/118/ΕΚ (1) της 16ης Δεκεμβρίου 2008 είναι νομικώς αυτάρκης και τέλεια/ανεπιφύλακτη και επαρκώς σαφής, ώστε, παρόλο ότι η συγκεκριμένη διάταξη της Οδηγίας αυτής δεν έχει μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη του κράτους μέλους/του ελληνικού κράτους, να αναπτύσσει άμεση ισχύ και να είναι δεκτική επίκλησης από ιδιώτη, που εξαρτά από αυτήν δικαιώματα, ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, αυτά δε να οφείλουν να τη λάβουν υπόψη;
 2)
 Σε κάθε περίπτωση οι διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 130 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα σε συνδυασμό με αυτές της παρ. 1 του άρθρου 128 του ίδιου Κώδικα, κατά τις οποίες το πιστοποιητικό τελωνισμού των κοινοτικών οχημάτων που εισάγονται στο εσωτερικό της χώρας εκδίδεται μετά την είσπραξη του τέλους ταξινόμησης, η υποχρέωση καταβολής του οποίου γεννάται κατά την είσοδο τους στο εσωτερικό της χώρας, είναι σύμφωνες με τις διατάξεις της περ. γ του άρθρου 3 της Συνθήκης της ΕΟΚ, με τις οποίες κατοχυρώνεται η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών;
 (1) Οδηγία 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ L 9 της 14.01.2009, σελ.12-30)


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) στις 2 Νοεμβρίου 2009 — Airfield NV και Canal Digitaal BV κατά Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam)
 (Υπόθεση C-431/09)
 2010/C 24/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσες: Airfield NV, Canal Digitaal BV
 Εφεσίβλητη: Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA, με συντομογραφία (Sabam)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμποδίζει η οδηγία 93/83 (1) την επιβολή υποχρεώσεως στον προσφέροντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως να λαμβάνει την έγκριση των δικαιούχων, στην περίπτωση πράξεως με την οποία ένας ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός παρέχει τα σήματα-φορείς προγραμμάτων του, είτε μέσω μιας σταθεράς συνδέσεως είτε μέσω ενός κωδικοποιημένου δορυφορικού σήματος, σε έναν ανεξάρτητο από τον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό παρέχοντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως, ο οποίος προβαίνει μέσω μιας συνδεόμενης με αυτόν εταιρείας σε κωδικοποίηση και εκπομπή αυτών των σημάτων προς ένα δορυφόρο, τα οποία κατόπιν εκπέμπονται καθοδικά, με έγκριση του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού, ως μέρος ενός πακέτου τηλεοπτικών σταθμών και άρα υπό μορφή δέσμης, προς τους συνδρομητές του προσφέροντος προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθούν τα προγράμματα ταυτοχρόνως και χωρίς μεταβολές μέσω μιας κάρτας αποκωδικοποιήσεως ή έξυπνης κάρτας που διατίθεται από τον προσφέροντα τα προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως;
 2)
 Εμποδίζει η οδηγία 93/83 την επιβολή υποχρεώσεως στον προσφέροντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως να λαμβάνει την έγκριση των δικαιούχων, στην περίπτωση πράξεως με την οποία ένας ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός στέλνει τα σήματα-φορείς προγραμμάτων του, σύμφωνα με τις οδηγίες ενός ανεξάρτητου από τον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό παρέχοντα προγράμματα ψηφιακής δορυφορικής τηλεοράσεως, προς ένα δορυφόρο, τα οποία κατόπιν εκπέμπονται καθοδικά, με έγκριση του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού, ως μέρος ενός πακέτου τηλεοπτικών σταθμών και άρα υπό μορφή δέσμης, προς τους συνδρομητές του προσφέροντος προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθούν τα προγράμματα ταυτοχρόνως και χωρίς μεταβολές μέσω μιας κάρτας αποκωδικοποιήσεως ή έξυπνης κάρτας που διατίθεται από τον προσφέροντα τα προγράμματα δορυφορικής τηλεοράσεως;
 (1) Οδηγία 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση (ΕΕ L 248, σ. 15).


text:
9. 12. 95 ΕL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 333/21
 το να στερηθεί η καταγγέλλουσα σημαντικών πληροφοριών, εντούτοις είναι υποχρεωμένη να εξετάζει με επιμέλεια και
 όπως είναι οι αφορώσεις την ύπαρξη και το περιεχόμενο αμεροληψία όλα τα ουσιώδη στοιχεία κάθε συγκεκριμένης
 αιτήσεων παροχής πληροφοριών και τις παρατηρήσεις της περιπτώσεως, προκειμένου να είναι σε θέση να εκτιμά ,
 επιχειρήσεως στις ερωτήσεις ή στην αίτηση τοποθετήσεως επί έχοντας γνώση της υποθέσεως , τα πραγματικά και νομικά
 της καταγγελίας . Εξακολουθεί να αγνοεί ποια αίτηση παρο στοιχεία που έχουν υποβληθεί στην κρίση της από τους
 χής πληροφοριών απευθύνθηκε στην Peugeot επί των τεσσά καταγγέλλοντες.
 ρων φακέλων που μνημονεύει η ΓΔ IV και, συνεπώς, αν η
 αίτηση αυτή έχει κάποια σχέση με την καταγγελία. H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το καθού θεσμικό όργανο
 δεν τήρησε τις επιταγές αυτές στην παρούσα υπόθεση . H
 Τέλος, η — απορρέουσα από την επιστολή της 12ης Σεπτεμ προσφεύγουσα προβάλλει συναφώς ότι η Επιτροπή δεν
 βρίου 1995 — πρόθεση της Επιτροπής να δημιουργήσει ένα μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν υπήρχε επαρκές κοινοτικό
 σύστημα συγκοινωνούντων δοχείων μεταξύ των φακέλων συμφέρον για τη μετάβαση στην επόμενη φάση της διαδικα
 Sodima και άλλων, δύναται να ερμηνευθεί ως ελιγμός απο σίας, δηλαδή στην κοινοποίηση αιτιάσεων, ή τουλάχιστον για
 σκοπών στο να επιβραδυνθεί η διαδικασία που αφορά ειδικά τη γνωστοποίηση των προθέσεων της σύμφωνα με το άρθρο 6
 την προσφεύγουσα και να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικώς, του κανονισμού 99/63 , δεδομένου ότι:
 σε άλλες υποθέσεις, τα προσκομισθέντα υπ 1 αυτής αποδει α) o αρμόδιος για ζητήματα ανταγωνισμού Επίτροπος
 κτικά στοιχεία σε αντίθεση προς τους όρους που έθεσε η δήλωσε επανειλημμένα δημοσίως ότι οι καταγγελίες,
 καταγγέλλουσα και προς την αρχή της εμπιστευτικότητας. μολονότι ήταν πολυάριθμες , θα διεκπεραιώνονταν ταχέ
 ως και ότι θα επιβάλλονταν κυρώσεις, οσάκις οι καταγ
 γελίες ήταν βάσιμες
 β) στην παρούσα υπόθεση , η διερεύνηση της καταγγελίας
 ήταν ακόμη πιο αναγκαία, δεδομένου ότι η Nissan France
 Προσφυγή-αγωγή της Société Guérin Automobiles κατα της είχε εμπλέξει την Επιτροπή στη σύνταξη της συμβάσεως
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 της αντιπροσωπείας, όπως προκύπτει από επιστολή της
 στις 17 Οκτωβρίου 1995
 1ης Ιουλίου 1993 την οποία απηύθυνε η Nissan France
 (Υπόθεση Τ-195/95) προς την προσφεύγουσα .
 ( 95/C 333/39
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι μια απόφαση
 της Επιτροπής με την οποία θα ανακαλούνταν η απαλλαγή ή
 ( Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) θα κρίνονταν παράνομες οι αντιβαίνουσες προς το κοινοτικό
 δίκαιο του ανταγωνισμοί' ρήτρες και πρακτικές που διέπουν
 H Société Guérin Automobiles , με έδρα το Alençon (Γαλλία), τις σχέσεις της προσφεύγουσας με την Nissan France θα είχε
 εκπροσωπούμενη από τον Jean Claude Fourgoux, δικηγόρο παράσχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να επιτύχει
 Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο ταχύτερα την επιδίκαση αποζημιώσεως από το εθνικό δικα
 Pierrot Schiltz, 4, rue Béatrix de Bourbon , άσκησε στις στήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η δίκη .
 17 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Προσφυγή της «H» κατα της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 H προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί


text:
Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1995
 από το Πρωτοδικείο :
 (Υπόθεση T- 1 96/95)
 — Να διαπιστώσει την παράλειψη της Επιτροπής. ( 95/C 333/40 )
 — Επικουρικώς , βάσει του άρθρου 215 της συνθήκης , να (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 αποφανθεί ότι με την παράλειψη αυτή στοιχειοθετείται η
 εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής έναντι της προ H «H», κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον
 σφεύγουσας και ότι η Επιτροπή της οφείλει αποζημίωση Pierre-Paul van Gehuchten και τον Jacques Sambon , δικηγό
 ανερχόμενη σε 1 577 188,53 γαλλικά φράγκα (FF). ρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικη
 γόρο Louis Schiltz, 2 , rue du Fort Rheinsheim , άσκησε στις
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. 17 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα, αντιπρόσωπος της εταιρείας Nissan H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 France , η οποία εισάγει τα οχήματα Nissan και είναι θυγα — Να αναγνωρίσει ότι τα πορίσματα της επιτροπής αναπη
 τρική της ιαπωνικής κατασκευάστριας εταιρείας, προσβάλλει ρίας είναι πλημμελή και άκυρα.
 την άρνηση της Επιτροπής να δώσει συνέχεια στην καταγγε
 λία την οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά της Nissan — Να ακυρώσει την απόφαση της Είπιτροπής των Ευρωπαϊ
 France , όσον αφορά το ζήτημα αν η σύμβαση αντιπροσωπεί κών Κοινοτήτων της 27ης Σεπτεμβρίου 1994, περί της
 ας συμβιβάζεται με το άρθρο 85 της συνθήκης ΕΚ και με τον συνταξιοδοτήσεως της προσφεύγουσας και περί της χορη
 κανονισμό ( ΕΟΚ ) αριθ . 123/85 . γήσεως προς αυτήν συντάξεως αναπηρίας καθοριζομένης
 σύμςχονα με το άρθρο 78 τρίτο εδάφιο του Κανονισμού
 H προσφεύγουσα φρονεί ότι, μολονότι η Επιτροπή μπορεί να Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευριο
 θέτει σειρά προτεραιότητας κατά την εξέταση των φακέλων, παϊκών Κοινοτήτων ( στο εξής : ΚΥΚ).
 ---pagebreak--- Αριθ. C 333/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9 . 12 . 95
 — Να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστι ντας από το φάκελο, όπως αυτός είχε καταρτιστεί, τον μη
 κών εξόδων. ανατρέψιμο χαρακτήρα της παθολογικής καταστάσεώς της
 που είχε ως συνέπεια την αναπηρία, ενώ στον φάκελο
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα περιλαμβάνονται πολυάριθμα ιατρικά πιστοποιητικά από τα
 οποία προκύπτει η καλή της υγεία.
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η καθής δεν της
 γνωστοποίησε ότι είχε ζητήσει από τον πρόεδρο του Δικα Τέλος , η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρ
 στηρίου , σύμφωνα με το άρθρο 7 του παραρτήματος II του θρου 25 του ΚΥΚ .
 ΚΥΚ , να ορίσει τον τρίτο ιατρό που έπρεπε να μετάσχει στην
 επιτροπή αναπηρίας και δεν της κοινοποίησε την απόφαση
 που ελήφθη κατόπιν της αιτήσεως αυτής· η προσφεύγουσα
 υπογραμμίζει επίσης ότι o ιατρός, o οποίος ορίστηκε για να
 την εκπροσωπήσει, δεν έκρινε σκόπιμο να την ειδοποιήσει για
 τον διορισμό του ούτε , κατά μείζονα λόγο, για το έργο που Διαγραφή της υποθέσεως Τ-389/94 (')
 του είχε ανατεθεί. Υπό της συνθήκες αυτές, η διαδικασία
 κατά την οποία συγκροτήθηκε και άσκησε τα καθήκοντά της (95/C 333/41 )
 η επιτροπή αναπηρίας πάσχει σοβαρή πλημμέλεια.
 (Γλώσσα διαδικασίας:


text:
η γαλλική)
 H προσςεύγουσα επισημαίνει επίσης ότι το γεγονός ότι
 αγνοούσε όλες τις εργασίες της επιτροπής αναπηρίας της
 στέρησε τη δυνατότητα να ασκήσει το δικαίωμα που της Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995 , o πρόεδρος του τρίτου
 αναγνωρίζει το άρθρο 9 του παραρτήματος II του ΚΥΚ, τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δηλαδή να υποβάλει στην Επιτροπή κάθε έκθεση ή πιστοποι αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-389/94: Sebastiano
 ητικό του θεράποντα ιατρού της ή άλλων ιατρών. Cordella κατά Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η επιτροπή αναπηρίας
 παραβίασε τη γενική αρχή της χρηστής διοικήσεως συνάγο (') ΕΕ αριθ . C 386 της 31 . 12 . 1994 .


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/5
 αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ηνωμένου Βασιλείου
 εγκρίνοντας το σχέδιο επεκτάσεως του γηπέδου γκολφ στην της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος:
 κοινότητα Wörschach του Land του Steiermark, παρά το K. Manji), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο
 αρνητικό πόρισμα του ελέγχου σχετικά με τις επιπτώσεις της της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να
 επεκτάσεως αυτής επί του οικοτόπου της ορτυγομάνας (crex crex) θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις
 στην εκεί ευρισκόμενη ζώνη ειδικής προστασίας κατά την έννοια που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία
 του άρθρου 4 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον
 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ καθορισμό των βασικών κανόνων ασφαλείας για την προστασία
 ειδ. έκδ. 15/001, σ. 202), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους
 τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 6, παράγραφοι 3 και 4, κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (ΕΕ
 και 7 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου L 159, σ. 1), για το σύνολο της επικράτειας του, ή, εν πάση
 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή,
 άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7), το ∆ικαστήριο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,
 (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, το ∆ικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W.
 πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J. N. Cunha A. Timmermans (εισηγητή), προεδρεύοντα του τετάρτου τμήμα-
 Rodrigues, J.-P. Puissochet και Ν. Colneric, δικαστές, γενικός τος, A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Ιανουαρίου
 29 Ιανουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, εγκρίνοντας το σχέδιο επεκτά- 1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της
 σεως του γηπέδου γκολφ στην κοινότητα Wörschach του Βόρειας Ιρλανδίας, μη εκδίδοντας εμπροθέσμως τις
 Land του Steiermark, παρά το αρνητικό πόρισμα του ελέγχου αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά-
 σχετικά με τις επιπτώσεις της επεκτάσεως αυτής επί του ξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 οικοτόπου της ορτυγομάνας (crex crex) στη ζώνη ειδικής 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996,
 προστασίας του Wörschacher Moos, η οποία βρίσκεται εντός για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφαλείας για
 της κοινότητας αυτής και έχει καταταγεί ως ζώνη ειδικής την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πλη-
 προστασίας κατά την έννοια του άρθρου 4 της οδηγίας θυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες
 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979,
 ακτινοβολίες, για το σύνολο της επικράτειάς του, παρέβη
 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, παρέβη τις
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις
 των άρθρων 6,


text:
παράγραφοι 3 και 4, και 7 της οδηγίας 2) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας
 πανίδας και χλωρίδας.
 (1) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.
 2) Καταδικάζει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 (1) ΕΕ C 169 της 13.7.2002.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Ufficio del giudice di pace di Bitonto με διάταξη
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 21ης Νοεμβρίου 2003, στην υπόθεση Vincenzo
 Manfredi κατά Lloyd Adriatico Assicurazioni
 (τέταρτο τμήμα)
 της 29ης Ιανουαρίου 2004 (Υπόθεση C-509/03)
 στην υπόθεση C-218/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο- (2004/C 71/08)
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 και της Βόρειας Ιρλανδίας (1)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 96/29/Ευρατόμ Με διάταξη της 21ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 — Προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πλη- Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 θυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζου- 4 ∆εκεμβρίου 2003, το Ufficio del giudice di pace di Bitonto,
 σες ακτινοβολίες — Mη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Vincenzo Manfredi κατά Lloyd
 επί του συνόλου της επικρατείας») Adriatico Assicurazioni που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 (2004/C 71/07) ερωτημάτων:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγλλική) 1) Στοιχειοθετούν παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, και ειδι-
 κότερα των άρθρων 81 και 82 της Συνθήκης ΕΚ, τα
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί πραγματικά περιστατικά που διαπιστώθηκαν οριστικά με την
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») απόφαση του Consiglio di Stato υπ' αριθ. 2199, της
 23ης Απριλίου 2002, και με την απόφαση υπ' αριθ. 6139
 Στην υπόθεση C-218/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του TAR LAZIO (Ρώμη), της 5ης Ιουλίου 2001, των οποίων
 (εκπρόσωποι: αρχικώς T. F. Cusack και ακολούθως X. Lewis), με το πλήρες κείμενο λογίζεται ενσωματωθέν στην παρούσα;


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2012 — TeamBank κατά ΓΕΕΑ — Fercredit Servizi Finanziari (f@ir Credit)
 (Υπόθεση T-220/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος f@irCredit - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα FERCREDIT - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 (2012/C 331/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TeamBank AG Nürnberg (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Kiphuth, H. Lindner και D. Terheggen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: R. Manea και G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Fercredit Servizi Finanziari SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Petrocchi, A. Masetti Zannini de Concina και R. Cartella, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 719/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Fercredit Servizi Finanziari SpA και TeamBank AG Nürnberg.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την TeamBank AG Nürnberg στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 194 της 2.7.2011.


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale di Salerno (Ιταλία) στις 20 Οκτωβρίου 2014 — Ποινική διαδικασία κατά του Cristiano Pontillo
 (Υπόθεση C-474/14)
 (2014/C 462/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Salerno
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Cristiano Pontillo
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-72/10 και C-77/10], την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η διενέργεια διαγωνισμού για την παραχώρηση αδειών με διάρκεια ισχύος μικρότερη εκείνων που είχαν παραχωρηθεί προγενέστερα, μολονότι ο εν λόγω διαγωνισμός διενεργείται με ρητό σκοπό την άρση των συνεπειών που απορρέουν από τον παράνομο χαρακτήρα του αποκλεισμού ορισμένων επιχειρήσεων από προγενέστερους διαγωνισμούς;
 2)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προμνημονευθείσα απόφασή του, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά το ενδεχόμενο η απαίτηση περί συμπτώσεως του χρόνου λήξεως της διάρκειας ισχύος των παραχωρηθεισών αδειών να δικαιολογεί προσηκόντως τη μικρότερη διάρκεια ισχύος των αδειών που παραχωρούνται κατόπιν του διαγωνισμού σε σχέση με τη διάρκεια ισχύος των αδειών που είχαν παραχωρηθεί στο παρελθόν;
 3)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προμνημονευθείσα απόφασή του, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η πρόβλεψη υποχρεώσεως περί δωρεάν μεταβιβάσεως της χρήσεως των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο διαχειρίσεως της συλλογής στοιχημάτων σε περίπτωση παύσεως της δραστηριότητας αυτής λόγω λήξεως της διάρκειας ισχύος της αδείας παραχωρήσεως ή λόγω εκπτώσεως από την εν λόγω άδεια ή ανακλήσεώς της;


text:
C 299/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 26.9.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT pqóneiy, g bórg epibokgäy sot uoäqot rtmiärsasai rso
 (peälpso slgäla) ajahóqirso aposeäkerla sxm pqónexm sot paqeävomsoy
 sgm tpgqeriäa jasó sg dióqjeia dedoleämot vqomijotä
 sgy 14gy Iotkiäot 1998 diarsgälasoy.
 rsgm tpoäherg C-172/96 (aiäsgrg sot High Court of Justice,
 (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 Queen's Bench Division, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 apouórexy): Commissioners of Customs & Excise jasó First
 National Bank of Chicago (1)
 (èjsg odgciäa UPA Ç Pediäo euaqlocgäy Ç Acoqapx-
 kgriäa rtmakkóclasoy)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (98/C 299/05)
 (peälpso slgäla)
 sgy 14gy Iotkiäot 1998
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 rsgm tpoäherg C-385/96 (aiäsgrg sot Amtsgericht Aachen cia
 sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Poimijgä diäjg jasó
 Hermann Josef Goerres (1)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) (Pqoreäccirg sxm moloherixäm Ç Epirgälamrg jai paqot-
 riäarg sxm sqouiälxm Ç Odgciäa 79/112/EOJ Ç Pqorsariäa
 sxm jasamakxsxäm Ç Ckxärra)
 Rsgm tpoäherg C-172/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot High (98/C 299/06)
 Court of Justice, Queen's Bench Division (Gmxleämo Bariä-
 keio) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy
 diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 lesantä Commissioners of Customs & Excise jai First
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 National Bank of Chicago, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ
 sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy Rsgm tpoäherg C-385/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Amtsge-
 sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty richt Aachen (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq-
 uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsihe- locgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 leämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/ fgsgähgje, rso pkaiärio sgy poimijgäy diäjgy pot ejjqeleiä emxä-
 001, r. 49), so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä piom sot aisotämsoy dijarsgqiäot jasó Hermann Josef Goer-
 soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. res, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlg-
 Moitinho de Almeida, P. Jann jai L. Sevón (eirgcgsgä), dija- meiäa sot óqhqot 14 sgy odgciäay 79/112/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 rseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. O. Lenz, cqallaseäay: H. A. sgy 18gy Dejelbqiäot 1978, peqiä pqorecciärexy sxm molohe-
 Rühl, jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 14 Iotkiäot rixäm sot jqasxäm lekxäm rvesijó le sgm epirgälamrg jai sgm
 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: paqotriäarg sxm sqouiälxm pot pqooqiäfomsai cia som sekijoä
 jasamakxsgä jahxäy epiärgy jai cia sg diaugälirgä soty (EE
 eid. eäjd. 03/024, r. 33), so Dijarsgäqio (peälpso slgäla),
 1. Pqóneiy lesantä rtlbakkoleämxm, oi opoiäey auoqotäm sgm rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, J. C.
 ej leäqoty sot emoäy rtlbakkoleämot acoqó oqirleämot Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward (eirgcgsgä), J.-P. Puis-
 rtluxmgheämsoy porotä re eäma moälirla eämamsi pxkgärexy sochet jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. Jo-
 apoä atsoäm pqoy som ókkom rtluxmgheämsoy porotä re rlóy, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy,
 ókko moälirla, aluoäseqa de sa poró


text:
eiämai jasabkgseäa eneädxre rsiy 14 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia-
 jasó sgm iädia gleqolgmiäa diajamomirlotä, jai xy pqoy sajsijoä:
 siy opoiäey oi rtlbakkoälemoi eävotm rtluxmgärei (eiäse
 pqouoqijxäy, eiäse gkejsqomijxäy, eiäse eccqóuxy) poia 1. So óqhqo 14 sgy odgciäay 79/112/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 moliärlasa auoqó g rtcjejqileämg pqóng, poia poró rsa sgy 18gy Dejelbqiäot 1978, peqiä pqorecciärexy sxm molo-
 moliärlasa atsó ha acoqarsotäm jai ha pxkghotäm, poioy herixäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le sgm epirgälamrg
 rtlbakkoälemoy ha acoqórei so jóhe moälirla jai poia jai sgm paqotriäarg sxm sqouiälxm pot pqooqiäfomsai cia
 ha eiämai g gleqolgmiäa diajamomirlotä, rtmirsotäm paqo- som sekijoä jasamakxsgä jahxäy epiä rgy jai cia sg diau-
 veäy tpgqerixäm en epavhotäy aisiäay jasó sgm eämmoia sot gälirgä soty, dem apacoqetäei sg heärpirg ehmijgäy molohe-
 óqhqot 2 rgleiäo 1 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot riäay g opoiäa epibókkei, oärom auoqó siy ckxrrijeäy
 Rtlbotkiä ot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy apaisgäreiy, sg vqgärg oqirleämgy ckxärray cia sgm epir-
 sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le gälamrg sxm sqouiä lxm, akkó paqeävei epiä rgy sg dtma-
 soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot soäsgsa sgy vqgärexy, emakkajsijxäy, liay ókkgy ckxärray,
 pqorsiheleämgy aniä ay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg. etäjoka jasakgpsgäy apoä so acoqarsijoä joimoä.
 2. ìkey oi pqobkepoälemey apoä sgm odgciäa 79/112/EOJ
 2. So óqhqo 11 leäqoy A paqócqauoy 1 rsoiveiäo a) sgy tpovqexsijeäy emdeiäneiy sgy epirglómrexy pqeäpei ma
 eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ eävei sgm eämmoia oäsi, rsiy aco- amacqóuomsai re ckxärra etäjoka jasakgpsgä apoä soty
 qapxkgriä ey rtmakkóclasoy rsiy opoiäey dem tpokociäfo- jasamakxseäy sot oijeiä ot jqósoty gä sgy oijeiäay
 msai eänoda gä pqolgäheia oärom auoqó oqirleämey eidijeäy peqiovgäy, gä le ókka leära, oäpxy rveädia, rtälboka gä eijo-


text:
C 135/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 1ης Απριλίου 2003 της 1ης Απριλίου 2003
 στην υπόθεση T-14/01, Fiorenzo Rizzello κατά Επιτροπής στην υπόθεση T-15/01, Stefano Benini κατά Επιτροπής των
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Συμβόλαιο εκτάκτου υπαλλήλου — Παραδεκτό — (Συμβόλαιο εκτάκτου υπαλλήλου — Παραδεκτό —
 Βλαπτική πράξη — Τήρηση των προβλεπόμενων από Βλαπτική πράξη — Τήρηση των προβλεπόμενων από
 τον ΚΥΚ προθεσμιών — ∆εύτερη ανανέωση συμβάσεως τον ΚΥΚ προθεσμιών — ∆εύτερη ανανέωση συμβάσεως
 εκτάκτου υπαλλήλου — Άρθρα 2, στοιχείο δ', 8, και 47 εκτάκτου υπαλλήλου — Άρθρα 2, στοιχείο δ', 8, και 47
 του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο λοιπό προσωπικό) του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο λοιπό προσωπικό)
 (2003/C 135/48) (2003/C 135/49)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Στην υπόθεση T-14/01, Fiorenzo Rizzello, πρώην έκτακτος Στην υπόθεση T-15/01, Stefano Benini, πρώην έκτακτος υπάλλη-
 υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 Varano Borghi (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους Besozzo (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τους B. Nascimbene και
 B. Nascimbene και M. Condinanzi, δικηγόρους, με τόπο επιδό- M. Condinanzi, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο
 σεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και M. A. Dal Ferro), (εκπρόσωποι: F. Clotuche-Duvieusart και Α. Dal Ferro), με
 με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της 28ης Σεπτεμβρίου αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της 28ης Σεπτεμβρίου
 2000, με την οποία η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων 2000, με την οποία η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων
 προσλήψεως αρχή απέρριψε απαίτηση του προσφεύγοντος η οποία προσλήψεως αρχή απέρριψε απαίτηση του προσφεύγοντος η οποία
 σκοπό είχε τη διαπίστωση ότι η σχέση εργασίας που τον συνέδεε σκοπό είχε τη διαπίστωση ότι η σχέση εργασίας που τον συνέδεε
 με την Επιτροπή ήταν σχέση αορίστου χρόνου η οποία απορρέει με την Επιτροπή ήταν σχέση αορίστου χρόνου η οποία απορρέει
 από τη σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του από τη σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του
 άρθρου 2, στοιχείο δ', του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο άρθρου 2, στοιχείο δ', του καθεστώτος που έχει εφαρμογή στο
 λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ανανεωθείσας λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ανανεωθείσας
 πλέον της μίας φοράς με τις συνέπειες που αναφέρονται στο πλέον της μίας φοράς με τις συνέπειες που αναφέρονται στο
 άρθρο 8, τελευταίο εδάφιο, του καθεστώτος αυτού, το Πρωτοδι- άρθρο 8, τελευταίο εδάφιο, του καθεστώτος αυτού, το Πρωτοδι-
 κείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas, κείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas,
 πρόεδρο, τη P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές· γραμματέας: πρόεδρο, τη P. Lindh και τον J. D. Cooke, δικαστές· γραμματέας:
 H. Jung, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2003 διάταξη με το εξής H. Jung, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2003 διάταξη με το εξής
 διατακτικό: διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 ( 1) ΕΕ


text:
C 219/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά στις 24 Ιουλίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 23 Ιουλίου Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 2002
 (Υπόθεση C-269/02) Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 (2002/C 219/13)
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, διατηρώντας σε
 ισχύ νομοθεσία εξαρτώσα την εμπορία των τροφίμων που
 προορίζονται για αθλητές και έχουν παρασκευαστεί και
 διατεθεί στο εμπόριο νομίμως σε άλλα κράτη μέλη από την
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από υποχρέωση υποβολής αιτήσεως για τη λήψη προληπτικής
 τον D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε εγκρίσεως και από την κίνηση της σχετικής διαδικασίας,
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις χωρίς να έχει αποδείξει τον αναγκαίο και σύμφωνο με την
 23 Ιουλίου 2002, προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας. αρχή της αναλογικότητας χαρακτήρα της εν λόγω επιταγής,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 και 30
 της Συνθήκης ΕΚ·
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την
 οδηγία 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998,
 για την προστασία της υγείας και ασφαλείας των εργαζομένων
 κατά την εργασία από κινδύνους οφειλομένους σε χημικούς
 παράγοντες (δέκατη τέταρτη ειδική οδηγία κατά την έννοια Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας
 89/391/ΕΟΚ) (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να
 κοινοποιήσει αυτές τις διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία· Κανονιστική ρύθμιση εξαρτώσα τη διάθεση ενός προϊόντος διατρο-
 φής σε εθνική αγορά από την κίνηση διαδικασίας προληπτικής
 — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. εγκρίσεως αποτελεί προδήλως εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία
 του προϊόντος, αλλά θα μπορούσε, εντούτοις, να δικαιολογηθεί αν
 προέκυπτε ότι η διάθεσή του στο εμπόριο ενέχει εν δυνάμει
 κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Στην περίπτωση αυτή, ελλείψει
 εναρμονισμένης κανονιστικής ρυθμίσεως σε κοινοτικό επίπεδο, τα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να προσδιορίσουν το επίπεδο
 διασφαλίσεως της προστασίας της υγείας των καταναλωτών,
 γεγονός που θα δικαιολογούσε ενδεχομένως την πρόβλεψη προ-
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη ληπτικής εγκρίσεως για τη διάθεση στο εμπόριο προϊόντων, εντός
 έληξε στις 5 Μαι ̈́ου 2001. των ορίων που είναι αυστηρώς αναγκαία για την επίτευξη των
 επιδιωκομένων σκοπών προστασίας.
 ( 1) ΕΕ L 131 της 5.5.1998, σ. 11.
 Εν προκειμένω, η Ιταλική Κυβέρνηση δεν απέδειξε τον αναγκαίο
 χαρακτήρα της διαδικασίας προληπτικής εγκρίσεως για την εμπο-
 ρία των επιδίκων προϊόντων τα οποία κατασκευάζονται και
 διατίθενται στο εμπόριο νομίμως σε άλλο κράτος μέλος. Από τα
 πληροφοριακά στοιχεία που προσκομίστηκαν στην Επιτροπή, η
 διαδικασία αυτή έγκειται προφανώς σε απλό έλεγχο επαληθεύσεως
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά των όσων στοιχείων περιλαμβάνει η επισήμανση σε σχέση με τις
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, ασκηθείσα στις 24 Ιουλίου 2002 συνέπειες που επάγεται ενδεχομένως η λήψη των εν λόγω
 προϊόντων σε επίπεδο διατροφής


text:
των αθλητών. Υπό τις περιστάσεις
 αυτές, η διαδικασία εγκρίσεως επιδιώκει προφανώς τον στόχο
 (Υπόθεση C-270/02) της ενδεδειγμένης πληροφορήσεως του καταναλωτή και όχι της
 προστασίας της υγείας του, στόχο, o οποίος, κατά την άποψη της
 Επιτροπής, μπορεί να επιτευχθεί ευχερώς με λιγότερο περιοριστικά
 (2002/C 219/14)
 μέσα για τις συναλλαγές από εκείνο που έγκειται στη διαδικασία
 εγκρίσεως.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Claire-Françoise Durand και Roberto Amorosi, άσκησε


text:
 6.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/48
 Προσφυγή της 7ης Δεκεμβρίου 2016 — fritz-kulturgüter κατά EUIPO — Sumol + Compal Marcas (fritz-wasser)
 (Υπόθεση T-862/16)
 (2017/C 038/63)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: fritz-kulturgüter GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: G. Schindler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sumol + Compal Marcas, SA (Oeiras Carnaxide, Πορτογαλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «fritz-wasser» — Υπ’ αριθ. 12 314 753 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 1510/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να απορριφθεί η προσφυγή στο σύνολό της·
 —
 να κάνει δεκτή την υπ’ αριθ. 012 314 753 αίτηση καταχωρίσεως·
 —
 να καταδικάσει την ανακόπτουσα στα σχετικά με τη διαδικασία προσφυγής έξοδα· να καταδικάσει το καθού στα λοιπά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-36/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Εσωτερική αγορά του φυσικού αερίου - Οδηγία 2009/73/ΕΚ - Κρατική παρέμβαση συνιστάμενη στην επιβολή της υποχρεώσεως εφαρμογής τιμών προμήθειας που έχουν εγκριθεί από εθνική αρχή - Μέτρο ισχύον χωρίς χρονικό περιορισμό - Απουσία υποχρεωτικού περιοδικού ελέγχου της αναγκαιότητας του μέτρου αυτού και των λεπτομερειών εφαρμογής του - Εφαρμογή σε απεριόριστο αριθμό δικαιούχων, χωρίς διάκριση μεταξύ των πελατών ή μεταξύ των ιδιαιτέρων καταστάσεων - Αναλογικότητα))
 (2015/C 363/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και Μ. Πατακιά)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, εφαρμόζοντας καθεστώς κρατικής παρεμβάσεως συνιστάμενης στην επιβολή, στις επιχειρήσεις ενέργειας, της υποχρεώσεως να εφαρμόζουν τιμές προμήθειας φυσικού αερίου που έχουν εγκριθεί από τον πρόεδρο της Urzad Regulacji Energetyki (ρυθμιστικής αρχής ενέργειας), υποχρεώσεως η οποία δεν περιορίζεται χρονικώς, χωρίς το εθνικό δίκαιο να επιβάλλει στη διοίκηση να εξετάζει περιοδικώς την αναγκαιότητά της και τις λεπτομέρειες εφαρμογής της στον τομέα του φυσικού αερίου, σε συνάρτηση με τον βαθμό αναπτύξεως του τομέα αυτού, και η οποία έχει ως χαρακτηριστικό την εφαρμογή σε μια μη προσδιορισμένη ομάδα δικαιούχων ή πελατών, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ των πελατών ή αναλόγως της καταστάσεώς τους εντός των διαφόρων κατηγοριών πελατών, η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 1, και του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 85 της 22.3.2014.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/51
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 — CW κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-48/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Έκθεση βαθμολογίας - Αξιολογικές κρίσεις και σχόλια που περιέχονται στην έκθεση βαθμολογίας - Πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως - Κατάχρηση εξουσίας - Δεν υφίσταται))
 2014/C 421/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CW (εκπρόσωπος: C. Bernard-Glanz, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: M. Dean και S. Alves)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως βαθμολογίας της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της περιόδου αξιολογήσεως 2011.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η CW φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 (1) EE C 207 της 20.7.2013, σ. 63.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/35
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 12ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση T-268/04, Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Απόσυρση της ανακοπής - Κατάργηση δίκης)
 (2005/C 143/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-268/04, Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa, με έδρα το Spa (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους L. de Brouwer, E. Cornu, E. De Gryse και D. Moreau, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: O. Montalto), έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Cottee Dairy Products Pty Limited, με έδρα τη New South Wales (Αυστραλία), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος ανακοπών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 148/2002-1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, N.J. Forwood και Σ. Παπασάββα, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 217 της 28.8.2004.


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Audiencia Provincial de Oviedo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Angel Lorenzo González Alonso κατά Nationale Nederlanden Vida Cia De Seguros y Reaseguros SAE
 (Υπόθεση C-166/11) (1)
 (Προστασία των καταναλωτών - Σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος - Οδηγία 85/577/ΕΟΚ - Πεδίο εφαρμογής - Δεν εμπίπτει - Σύμβαση ασφάλισης που συνδέεται με επενδυτικά κεφάλαια (τύπου unit linked))
 2012/C 118/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Provincial de Oviedo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Angel Lorenzo González Alonso
 κατά
 Nationale Nederlanden Vida Cia De Seguros y Reaseguros SAE
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Oviedo — Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος (ΕΕ L 372, σ. 31) — Σύμβαση συναφθείσα εκτός εμπορικού καταστήματος με την οποία προσφέρεται ασφάλιση ζωής έναντι καταβολής μηνιαίου ασφαλίστρου το οποίο επενδύεται σε διάφορα προϊόντα χρηματοοικονομικής επένδυσης της οικείας εταιρίας
 Διατακτικό
 Οι συμβάσεις που συνάπτονται εκτός εμπορικού καταστήματος με τις οποίες προσφέρεται ασφάλιση ζωής έναντι καταβολής μηνιαίου ασφαλίστρου το οποίο επενδύεται, σε διάφορες αναλογίες, σε τοποθετήσεις με σταθερή απόδοση, σε τοποθετήσεις με μεταβλητή απόδοση και σε προϊόντα χρηματοοικονομικής επένδυσης της οικείας εταιρίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 173 της 11.6.2011.


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 14ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Tribunal d'instance de Roubaix (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA κατά Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
 (Υπόθεση C-533/10) (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 236, παράγραφος 2 - Επιστροφή μη νομίμως οφειλομένων δασμών - Προθεσμία - Κανονισμός (ΕΚ) 2398/97 - Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν - Κανονισμός (ΕΚ) 1515/2001 - Επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ καταβληθέντων δυνάμει κανονισμού ο οποίος κηρύχθηκε μεταγενεστέρως άκυρος - Έννοια του όρου «ανωτέρα βία» - Ημερομηνία γενέσεως της υποχρεώσεως για επιστροφή εισαγωγικών δασμών)
 2012/C 227/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal d’instance de Roubaix
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA
 κατά
 Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal d’instance de Roubaix — Ερμηνεία του άρθρου 236, παράγραφος 2, (εδάφια 2 και 3), του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Αίτηση επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ που κατεβλήθησαν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 2398/97 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν (ΕΕ L 332, σ. 1), ο οποίος κηρύχθηκε εκ των υστέρων ανίσχυρος — Παρανομία που συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας — Χρονικό σημείο γενέσεως της υποχρεώσεως επιστροφής των δασμών
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 236, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, έχει την έννοια ότι ο παράνομος χαρακτήρας ενός κανονισμού δεν συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, δυνάμενη να παρατείνει την τριετή προθεσμία εντός της οποίας ένας εισαγωγέας μπορεί να ζητήσει την επιστροφή εισαγωγικών δασμών καταβληθέντων κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αυτού.
 2)
 Το άρθρο 236, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στις εθνικές τελωνειακές αρχές να προβούν σε αυτεπάγγελτη επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ, εισπραχθέντων κατ’ εφαρμογή κανονισμού της Ένωσης, στηριζόμενες στη διαπίστωση εκ μέρους του Οργάνου Επίλυσης Διαφορών της μη συμμορφώσεως του εν λόγω κανονισμού προς τη συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1 Α της συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), η οποία υπογράφηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994 και εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που προήλθαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθ’ όσον αφορά τα θέματα


text:
Αριθ. C 181/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 6. 97
 Προσφυγή των Gregorio Valero Jordana και Serge Vade σε κλιμάκιο, καθώς και την απόφαση της Επιτροπής, της
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που 27ης Δεκεμβρίου 1996, κατά το μέτρο που με την απόφαση
 ασκήθηκε στις 11 Απριλίου 1997 αυτή απορρίφθηκε η διοικητική του ένσταση κατά της
 (Υπόθεση Τ-111/97) ανωτέρω απορριπτικής αποφάσεως,
 (97/C 181 /45 ) — να αναγνωρίσει το δικαίωμά του για αναθεώρηση της
 αρχικής κατατάξεώς του σύμφωνα με τα αιτήματα του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) εγγράφου του της 30ής Απριλίου 1996 ,
 O Gregorio Valero Jordana , κάτοικος Βρυξελλών, και o Serge — να υποχρεώσει την καθής να του καταβάλει, προς ικανο
 Vadé , κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσωπούμενοι από τον ποίηση της ηθικής βλάβης που έχει υποστεί, το συμβολικό
 Carlos Amo Quinones, δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο ποσό του ενός Ecu,
 Λουξεμβούργο το δικηγόρο Carlos Amo , rue Gabriel Lippm
 ann, άσκησαν στις 11 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδι — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επι έξοδων.
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Προωτοδικείο:
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊ με αυτά της υποθέσεως Τ-16/97 .
 κών Κοινοτήτων, της 27ης Δεκεμβρίου 1996, κατά το
 μέτρο που με αυτήν απορρίπτονται οι διοικητικές ενστά
 σεις τους της 13ης και 17ης Σεπτεμβρίου 1996,
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις της Γενικής Διευθύνσεως Διαγραφή της υποθέσεως Τ-312/94 (')
 Προσωπικού και Διοικήσεως, της 2ας Ιουνίου 1992 (αριθ . (97/C 181 /47)
 3678) και της 1ης Μαρτίου 1990 (αριθ . 1269), μόνο κατά το
 μέτρο που με τις εν λόγω αποφάσεις αυτοί διορίζονται στο (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 βαθμό 7 ,
 — επικουρικώς, να ακυρώσει τη δημοσιευθείσα στις Διοικη Με διάταξη της 6ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του τρίτου
 τικές Πληροφορίες της 18ης και 28ης Ιουνίου 1996 πράξη πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κατά το μέτρο που ένα μη προσδιοριζόμενο όργανο της κών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως
 Διοικήσεως προέβη στην ερμηνεία της αποφάσεως της Τ-312/94, CEPI-Cartonboard κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 7ης Φε κών Κοινοτήτων.
 βρουαρίου 1996 και στην εφαρμογή αυτής επί του (') ΕΕ αριθ. C 380 της 31 . 12. 1994.
 Gregorio Valero Jordana αποφάσεως ,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/96 ( ')
 (97/C 181 /48)
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι ίδιοι με
 αυτούς που έχουν προβληθεί στην υπόθεση Τ-16/97 ('). (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8 . 3 . 1997 , σ. 27 . Με διάταξη της 11ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/96, Giovanni
 Ballone Burini κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Προσφυγή του Miguel Diaz-Llanos La Roche κατα Επιτρο τήτων.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,


text:
που ασκήθηκε στις
 21 Απριλίου 1997 (') ΕΕ αριθ. C 318 της 26. 10. 1996.
 (Υπόθεση Τ-124/97)
 97/C 181 /46
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Διαγραφή της υποθέσεως T-161/96 ( γ)
 O Miguel Diaz-Llanos La Roche, κάτοικος Βρυξελλών, (97/C 181 /49)
 εκπροσωπούμενος από τον Edmundo Angulo Rodriguez,
 δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Consuelo Pérez Anaya, 24, Marguerite de Brabant, άσκησε
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , Με διάταξη της 18ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του πρώτου
 στις 21 Απριλίου 1997, προσφυγή κατά Επιτροπής των τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-161 /96, Gundolf
 Bosetti κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (') ΕΕ αριθ. C 370 της 7. 12. 1996.
 — να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής
 (ΑΔΑ), της 14ης Ιουνίου 1996, περί ανακατατάξεώς του


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/29
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Social 2 de Terrassa (Ισπανία) στις 15 Μαΐου 2013 — Emiliano Torralbo Marcos κατά Korota S.A., Fondo de Garantía Salarial
 (Υπόθεση C-265/13)
 2013/C 207/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Social 2 de Terrassa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Emiliano Torralbo Marcos
 Καθών: Korota S.A. και Fondo de Garantía Salarial
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι αντίθετα προς το άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1) τα άρθρα 1, 2 f), 3.1, 4.2 a), 4.3, 5.3, 6, 7, 8.1 και 8.2 του Ley 10/2012 de 20 de noviembre por la que se regulan determinadas tasas en el ámbito de la Administración de justicia y del Instituto Nacional de Toxicología y Ciencias Forenses [νόμου 10/2012, της 20ής Νοεμβρίου 2012, για την εισαγωγή τελών στον τομέα της διοικήσεως της δικαιοσύνης και του εθνικού ινστιτούτου τοξικολογίας και εγκληματολογίας], καθόσον δεν παρέχουν στα εθνικά δικαστήρια τη δυνατότητα: α) να προσαρμόζουν το ύψος του δικαστικού τέλους ή να προβαίνουν σε εκτίμηση, από άποψη αναλογικότητας, των λόγων που προβάλλει για την επιβολή του το κράτος και του καθορισμένου ύψους του (στο μέτρο που αποτελεί περιορισμό της προσβάσεως σε αποτελεσματική ένδικη προστασία) για τους σκοπούς της απαλλαγής από αυτό, β) να λαμβάνουν υπόψη την αρχή της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων του δικαίου της Ένωσης και γ) να αξιολογούν τη σημασία που έχει, αναλόγως των περιστάσεων, το αντικείμενο της διαφοράς για τους διαδίκους, και αποκλείουν την εκδίκαση της ασκηθείσας εφέσεως αν δεν καταβληθεί το εν λόγω τέλος;
 2)
 Είναι αντίθετα στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα άρθρα 1, 2 f), 3.1, 4.2 a), 4.3, 5.3, 6, 7, 8.1 και 8.2 του Ley 10/2012 de 20 de noviembre por la que se regulan determinadas tasas en el ámbito de la Administración de justicia y del Instituto Nacional de Toxicología y Ciencias Forenses, όσον αφορά την εφαρμογή σε ειδική διαδικασία όπως είναι η εκδίκαση εργατικής διαφοράς, στην οποία είναι συνήθης η εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης ως θεμελιώδους στοιχείου για την ισόρροπη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη στην [Ένωση];
 3)
 Επιπλέον, υπό την έννοια των ως άνω ερωτημάτων, θα ήταν δυνατόν ένα δικαστήριο όπως το αιτούν να απόσχει από την εφαρμογή νομοθετικής ρυθμίσεως όπως η επίμαχη, η οποία δεν παρέχει στα εθνικά δικαστήρια τη δυνατότητα: α) να προσαρμόζουν το ύψος του δικαστικού τέλους ή να προβαίνουν σε εκτίμηση, από άποψη αναλογικότητας, των λόγων που προβάλλει για την επιβολή του το κράτος και του καθορισμένου ύψους του (στο μέτρο που αποτελεί περιορισμό της προσβάσεως σε αποτελεσματική ένδικη προστασία) για τους σκοπούς της απαλλαγής από αυτό, β) να λαμβάνουν υπόψη την αρχή της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων του δικαίου της Ένωσης και γ) να αξιολογούν τη σημασία που έχει, αναλόγως των περιστάσεων, το αντικείμενο της διαφοράς για τους διαδίκους, αποκλείει δε την εκδίκαση της ασκηθείσας εφέσεως αν δεν καταβληθεί το εν λόγω τέλος;
 (1) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Φεβρουαρίου 2009 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden Den Haag (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-515/07) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Αγαθά και υπηρεσίες που έχουν διατεθεί στην επιχείρηση για τις ανάγκες φορολογουμένων και μη φορολογουμένων πράξεων - Δικαίωμα άμεσης και πλήρους εκπτώσεως του ΦΠΑ με τον οποίο επιβαρύνεται η αγορά αυτών των αγαθών και υπηρεσιών)
 (2009/C 82/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden Den Haag
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Ερμηνεία των άρθρων 6, παράγραφος 2, και 17, παράγραφοι 1, 2 και 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Αγαθά και υπηρεσίες (όχι μόνον επενδυτικά αγαθά που χρησιμοποιούνται εν μέρει για τις ανάγκες της επιχειρήσεως και εν μέρει για ιδιωτικούς σκοπούς) — Πλήρης υπαγωγή στην επαγγελματική περιουσία του υποκειμένου στον φόρο — Δυνατότητα άμεσης και πλήρους εκπτώσεως του φόρου ο οποίος χρεώθηκε κατά την απόκτηση αυτών των αγαθών και υπηρεσιών.
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 17, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχουν την έννοια ότι δεν έχουν εφαρμογή επί της χρήσεως αγαθών και υπηρεσιών της επιχειρήσεως για τις ανάγκες άλλων πλην των φορολογουμένων πράξεων του υποκειμένου στον φόρο και ότι, επομένως, δεν είναι δυνατή η έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας που οφείλεται για την απόκτηση των σχετικών με τις πράξεις αυτές αγαθών και υπηρεσιών.
 (1) ΕΕ C 22 της 26.1.2008.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/18
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-37/14)
 2014/C 102/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland και B. Stromsky)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 288, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και τα άρθρα 2, 3 και 4 της αποφάσεως 2009/402/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τα «προγράμματα περιόδου εμπορίας» που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία στον τομέα των οπωροκηπευτικών (1), επειδή παρέλειψε να λάβει εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα ώστε να ανακτήσει από τους λήπτες τις κρατικές ενισχύσεις που κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες με την εσωτερική αγορά βάσει του άρθρου 1 της ως άνω αποφάσεως και επειδή δεν ενημέρωσε εμπροθέσμως την Επιτροπή για τα μέτρα που έλαβε προς συμμόρφωση στην εν λόγω απόφαση·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ταχθείσα με την απόφαση προθεσμία για την αναζήτηση των ενισχύσεων που κρίθηκαν παράνομες έληξε χωρίς να λάβει χώρα πλήρης ανάκτηση των ενισχύσεων αυτών.
 Ωστόσο, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής, η Γαλλική Δημοκρατία δεν είχε ακόμα λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να ανακτήσει τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στις λήπτριες επιχειρήσεις, ούτε γνωστοποιήσει στην Επιτροπή όλες τις ζητηθείσες πληροφορίες.
 (1) ΕΕ L 127, σ. 11.


text:
 16. 8 . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 252/35
 Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει καταχρηση εξουσίας προϊστάμενο του o οποίος απουσίαζε λόγω κωλύματος,
 και διαδικασίας, και τούτο για το λόγο ότι οι διαδοχικές μεταξύ άλλων, στις 16 και 20 Αυγούστου 1996. Επομένως,
 συμβάσεις εργασίας ή παροχές υπηρεσιών με τις διαδοχικές κατά τον προσφεύγοντα, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδό
 εταιρείες ήσαν παράνομες εφόσον οι συμβατικοί όροι καθο θηκε σκοπίμως και μη λαμβανομένων υπόψη των παρεμβά
 ρίζονταν όχι βάσει των υπηρεσιακών αναγκών αλλά με σεων του προσφεύγοντος για να εξασφαλίσει την τήρηση των
 μοναδικό σκοπό την αποφυγή εφαρμογής των διατάξεων του δικαιωμάτων του. Επιπλέον, η συμπεριφορά αυτή συνιστά
 ΚΥΚ και των λοιπών σχετικών ρυθμίσεων. Οι συμβάσεις κατάφωρη παράβαση του καθήκοντος αρωγής της Επιτρο
 αυτές πρέπει να θεωρηθούν ως έχουσες συναφθεί με υπάλ πής προς τον υπάλληλο της.
 ληλο καλυπτόμενο από τον ΚΥΚ ή/και το ισχύον επί των
 λοιπών υπαλλήλων καθεστώς. O δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στην παράβαση του
 άρθρου 25 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, διότι
 O δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την παράβαση η Επιτροπή δεν πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ως προς τις
 του καθήκοντος μέριμνας, της υποχρεώσεως αρωγής και της αιτίες της αποφάσεώς της παρέχοντάς του τα στοιχεία που θα
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από την παράβα του επέτρεπαν να εκτιμήσει το βάσιμο της προσβαλλομένης
 ση του άρθρου 3 της ευρωπαϊκής συμβάσεως για τα ανθρώ αποφάσεως.
 πινα δικαιώματα, και τούτο κατά το μέτρο που η Επιτροπή Όσον αφορά το αίτημα αποζημιώσεως, o προσφεύγων
 απέφυγε να ενεργήσει όταν η προσφεύγουσα ζήτησε την προβάλλει ηθική βλάβη , διότι επί δύο περίπου έτη βρίσκεται
 αρωγή της.
 σε κατάσταση αβεβαιότητας ως προς το επαγγελματικό του
 Τέλος, η προσφεύγουσα εκτιμά την ηθική βλάβη που έχει μέλλον.
 υποστεί από τις προπαρατεθείσες παραβάσεις στο ένα
 συμβολικό Ecu.
 Προσφυγή-αγωγή των Huguette Meyer κ,λπ. κατα Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 17 Ιουνίου 1997
 Προσφυγή του Albano Moncada κατα Επιτροπής των Ευρω (Υπόθεση T-181V97)
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997 (97/C 252/77)
 (Υπόθεση Τ-178/97)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (97/C 252/76)
 Οι Huguette Meyer, κάτοικος Marner (Λουξεμβούργο), Inès
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Bruno, κάτοικος Λουξεμβούργου, Alba Muller Di Lenardo,
 κάτοικος Mersch (Λουξεμβούργο), Maria da Paz Gomes,
 O Albano Moncada, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσω κάτοικος Λουξεμβούργου , και Leonor Araujo, κάτοικος
 πούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Strassen (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενες από τους Jean
 την Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσε Noël Louis, Ariane Tornel και Françoise Parmentier, δικηγό
 ων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire ρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Cessange, άσκησαν στις 17 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρω
 προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή
 κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 12 Αυγούστου 1996 απόφαση με την
 οποία ανατέθηκε σε


text:
συνάδελφο του προσφεύγοντος η — να ακυρώσει τις αποφάσεις περί ρητής απορρίψεως των
 αναπλήρωση του προϊσταμένου του , o οποίος απουσίαζε αιτήσεών τους περί επιστροφής των ποσών που αφαιρέ
 λόγω κωλύματος στις 16 και στις 20 Αυγούστου 1996, θηκαν αχρεωστήτως ως επιδόματα νοικοκυριού ,
 — να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να τους επιστρέψει
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προ όλα τα αχρεωστήτως αφαιρεθέντα ποσά, νομιμοτόκως
 σφεύγοντα ένα συμβολικό Ecu, προς 8 % ετησίως από την ημερομηνία κατά την οποία
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. πραγματοποιήθηκε κάθε αφαίρεση μέχρι την ημέρα της
 επιστροφής,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξο
 δα .
 O προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού A4, προσβάλλει την
 απόφαση του προϊσταμένου της μονάδας του να αναθέσει σε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 συνάδελφο του προσφεύγοντος την αναπλήρωση του προϊ
 σταμένου του τμήματος Ε-3 κατά τις απουσίες του στις 16 και Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες), οι
 20 Αυγούστου 1996. σύζυγοι των οποίων εργάζονται στον τραπεζικό τομέα του
 Λουξεμβούργου , εκθέτουν ότι, μέχρι τον Ιούνιο του 1996, το
 Επικαλείται παράβαση του άρθρου 23 του εσωτερικού καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού ) αφαιρούσε από τα
 κανονισμού της Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 1993 , διότι οικογενειακά επιδόματα τα οποία εδικαιούνταν, το επίδομα
 o προσφεύγων έπρεπε, αυτοδικαίως, να αναπληρώσει τον νοικοκυριού που εχορηγείτο στους συζύγους των, κατ'


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/36
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Μαΐου 2009 — VIP Car Solutions κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-89/07) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Κοινοτικός διαγωνισμός - Μεταφορά των μελών του Κοινοβουλίου με αυτοκίνητο ή μικρό λεωφορείο με οδηγό κατά τις συνόδους στο Στρασβούργο - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζομένου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρνηση γνωστοποιήσεως της τιμής που προσέφερε ο επιλεγείς διαγωνιζόμενος - Αγωγή αποζημιώσεως)
 2009/C 153/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: VIP Car Solutions SARL (Hoenheim, Γαλλία) (εκπρόσωποι: G. Welzer και S. Leuvrey)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: D. Petersheim και M. Ecker)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία το Κοινοβούλιο αρνήθηκε να αναθέσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα τη δημόσια σύμβαση για την οποία διεξήχθη ο διαγωνισμός PE/2006/06/UTD/1, για τη μεταφορά των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με αυτοκίνητο και μικρό λεωφορείο με οδηγό κατά τις περιόδους συνόδου στο Στρασβούργο, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρνήθηκε να αναθέσει στη VIP Car Solutions SARL τη σύμβαση για την οποία διεξήχθη ο διαγωνισμός PE/2006/06/UTD/1.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή.
 3)
 Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 117 της 29.5.2007