text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hessisches Landessozialgericht, Darmstadt (Γερμανία), στις 10 Φεβρουαρίου 2011 — Land Hessen, εκπροσωπούμενο από το Regierungspräsidium Gießen, κατά Florence Feyerbacher
 (Υπόθεση C-62/11)
 2011/C 145/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hessisches Landessozialgericht, Darmstadt
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείον: Land Hessen, εκπροσωπούμενο από το Regierungspräsidium Gießen
 Εφεσίβλητη: Florence Feyerbacher
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποτελεί η συμφωνία που υπογράφηκε την 18η Σεπτεμβρίου 1998 μεταξύ της κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) σχετικά με την έδρα της ΕΚΤ (συμφωνία περί της έδρας) τμήμα του δικαίου της Ενώσεως που υπερισχύει του εθνικού δικαίου ή πρόκειται για σύμβαση διεθνούς δικαίου;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 15 της συμφωνίας περί της έδρας, σε συνδυασμό με το άρθρο 36 του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) και της EKT, να ερμηνευθεί στενά, υπό την έννοια ότι, όταν πρόκειται για υπαλλήλους της ΕΚΤ, η εφαρμογή των διατάξεων του γερμανικού δικαίου κοινωνικών ασφαλίσεων περί θεμελιώσεως δικαιωμάτων για παροχές αποκλείεται μόνο όταν οι εν λόγω υπάλληλοι λαμβάνουν από την ΕΚΤ, βάσει των «όρων απασχολήσεως», παρόμοιες ασφαλιστικές παροχές;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2:
 α)
 Πρέπει οι εν λόγω διατάξεις να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντίκεινται στην εφαρμογή εθνικής διατάξεως η οποία, όσον αφορά τη χορήγηση οικογενειακών παροχών, εφαρμόζει αποκλειστικά και μόνο την αρχή της εδαφικότητας;
 β)
 Μπορεί το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην απόφαση Bosmann (C-352/06, Συλλογή 2008, σ. I-3827, σκέψεις 31 έως 33) να ισχύσει κατ’ αναλογία και για την εφαρμογή των ανωτέρω αναφερθεισών διατάξεων; Μήπως το άρθρο 15 της συμφωνίας περί της έδρας, σε συνδυασμό με το άρθρο 36 του καταστατικού του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ, αφαιρεί από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας τη δυνατότητα να χορηγεί οικογενειακά επιδόματα στους υπαλλήλους της ΕΚΤ που διαμένουν στο έδαφός της;


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 9ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-79/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 79/409/ΕΟΚ - Διατήρηση αγρίων πτηνών - Κυνήγι με ξόβεργες)
 (2005/C 45/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-79/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 21 Φεβρουαρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωπος: Díaz Abad), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J. Makarczyk, P. Kūris και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, ανεχόμενο το κυνήγι με ξόβεργες στην περιφέρεια της αυτόνομης Κοινότητας της Βαλένθια, με τη γνωστή υπό την ονομασία «parany» μέθοδο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8, παράγραφος 1, και 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 101 της 26.4.2003.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015 — ClientEarth κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-612/13 P) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση - Περιβαλλοντικές πληροφορίες - Σύμβαση του Ώρχους - Άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 4 - Εξαίρεση από το δικαίωμα προσβάσεως - Προστασία του σκοπού έρευνας - Μελέτες που εκπόνησε επιχείρηση κατ’ αίτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο οδηγιών περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος - Μερική άρνηση προσβάσεως])
 (2015/C 311/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ClientEarth (εκπρόσωπος: P. Kirch, avocat)
 Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Pignataro-Nolin, P. Costa de Oliveira και M. Κωνσταντινίδης)
 Παρεμβαίνοντα υπέρ της αναιρεσίβλητης: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: J. Rodrigues και L. Visaggio), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Moore, M. Simm και A. Jensen)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ClientEarth κατά Επιτροπής (T-111/11, EU:T:2013:482) κατά το μέρος που με αυτή το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορούσε, με την από 30 Μαΐου 2011 απόφαση, να αρνηθεί στην ClientEarth, βάσει ενός γενικού τεκμηρίου, την πλήρη πρόσβαση σε εκείνες από τις μελέτες σχετικά με το συμβατό της νομοθεσίας ορισμένων κρατών μελών με το δίκαιο περιβάλλοντος της Ένωσης οι οποίες, κατά τον χρόνο εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, δεν είχαν ως αποτέλεσμα την αποστολή εγγράφου οχλήσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, δυνάμει του άρθρου 258, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, και, επομένως, δεν είχαν περιληφθεί σε φάκελο σχετικό με το προ της ασκήσεως της προσφυγής στάδιο διαδικασίας λόγω παραβάσεως.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 30ής Μαΐου 2011, κατά το μέρος που με αυτή η Επιτροπή αρνήθηκε στην ClientEarth την πλήρη πρόσβαση στις μελέτες που διαλαμβάνονται στο σημείο 1 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως.
 4)
 Η ClientEarth και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους σε σχέση με την αναιρετική διαδικασία και με τη διαδικασία στον πρώτο βαθμό.
 5)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους σε σχέση με την αναιρετική διαδικασία.
 (1) ΕΕ C 71 της 8.3.2014.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/32
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2016 – European Union Copper Task Force κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-310/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/408 - Κατάρτιση καταλόγου των υποψήφιων προς αντικατάσταση ουσιών - Συμπερίληψη των ενώσεων χαλκού στον εν λόγω κατάλογο - Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα - Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα - Απαράδεκτο))
 (2016/C 251/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Union Copper Task Force (Essex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Fernández Vicién και I. Moreno Tapia Rivas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. von Rintelen και P. Ondrůšek)
 Αντικείμενο
 Αίτημα για τη μερική ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/408 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του άρθρου 80, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και τον καθορισμό καταλόγου υποψηφίων προς υποκατάσταση (ΕΕ L 67, σ. 18).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 3)
 Καταδικάζει τη European Union Copper Task Force στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE 294 της 7.9.2015.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/44
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 22ας Ιουνίου 2006 — Mayer κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-137/04) (1)
 (Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Απόφαση 2004/69/ΕΚ της Επιτροπής - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την αλπική βιογεωγραφική περιοχή - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο)
 (2006/C 224/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Kurt Martin Mayer (Eisentratten, Αυστρία), Tilly Forstbetriebe GmbH (Treibach, Αυστρία), Anton Volpini de Maestri (Spittal/Drau, Αυστρία) και Johannes Volpini de Maestri (Seeboden, Αυστρία) (εκπρόσωπος: M. Schaffgotsch)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και B. Schima)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä και A. Guimaraes-Purokosk)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/69/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2003, για τη θέσπιση, κατ' εφαρμογήν της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για την αλπική βιογεωγραφική περιοχή (ΕΕ 2004, L 14, σ. 21).
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή.
 2.
 Οι προσφεύγοντες φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3.
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 146 της 29.5.2004.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht des Landes Brandenburg στις 30 Ιανουαρίου 2006 — Campina GmbH & Co., πρώην TUFFI Campina emzett GmbH κατά Hauptzollamt Frankfurt (Oder)
 (Υπόθεση C-45/06)
 (2006/C 154/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht des Landes Brandenburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Campina GmbH & Co., πρώην TUFFI Campina emzett GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Frankfurt (Oder)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Είναι αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας η ρύθμιση περί χρηματικής κυρώσεως του άρθρου 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 536/93 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 1993 (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό ΕΚ 1001/98 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1998 (2), οσάκις υφίσταται ελαχίστη υπέρβαση της προθεσμίας, η οποία επιπλέον δεν είχε καμία αισθητή επίπτωση;
 (1) ΕΕ L 57, σ. 12.
 (2) ΕΕ L 142, σ. 22.


text:
Αριθ. C 208/38 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 8 . 95
 Κοινοτήτων αποφασισε τη διαγραφή της υποθεσεως αποφασισε τη διαγραφή της υποθεσεως Τ-240/94 , Imre
 Τ-228/94, Anton Rusp κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Czigany κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο ) ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 (· ) ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-95/95 (')
 (95/C 208/85)
 Διαγραφή της υποθεσεως Τ-240/94 Ο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (95/C 208/84)
 Με διαταξη της 20ής Ιουνίου 1995, o Προεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-95/95 , Didier
 Gambier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Με διαταξη της 19ης Ιουνίου 1995 , o Πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (· ) ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995.


text:
C 323/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas, δικαστές, γενικός Μια οδηγία δεν μπορεί, από μόνη της, να δημιουργήσει υποχρεώ-
 εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις σεις σε βάρος ενός ιδιώτη ούτε είναι, επομένως, δυνατή η
 7 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: προβολή, αυτής καθεαυτής, εναντίον του.
 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθεί-
 σας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές (1 ) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.
 και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση
 βιοκτόνων στην αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την οδηγία αυτή.
 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 ( 1) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 της 3ης Οκτωβρίου 2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπόθεση C-273/01 (αίτηση του Tribunale di Bari για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Walter Ferro κατά
 (τρίτο τμήμα)
 Giovanni Santoro (1)
 της 24ης Οκτωβρίου 2002
 στην υπόθεση C-233/01 (αίτηση του Giudice di pace di («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας
 Palermo για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Riunione — Οδηγία 86/653/ΕΟΚ για τον συντονισμό των δικαίων
 Adriatica di Securtà SpA (RAS) κατά Dario Lo Bue ( 1) των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπρο-
 σώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες) — Εφαρμογή επί
 («Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας των μεσολαβητών»)
 — Οδηγίες 73/239/ΕΟΚ και 92/49/ΕΟΚ — Τιμολογιακή
 ελευθερία — ∆υνατότητα επικλήσεως οδηγίας κατά (2002/C 323/34)
 ιδιώτη»)
 (2002/C 323/33) (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί στη «Συλλογή της νομολογίας»)
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-233/01, με αντικείμενο αίτηση του Giudice di Στην υπόθεση C-273/01, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 pace di Palermo (Ιταλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του Tribunale di Bari (Ιατλία), κατ' εφαρμογή του άρθρου 234 ΕΚ,
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στο πλαίσιο της
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Riunione διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ των Walter Ferro
 Adriatica di Securtà SpA (RAS) και Dario Lo Bue, η έκδοση και Giovanni Santoro, σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 8, 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης ∆εκεμβρίου 1986, για
 παράγραφος 3, της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συμβου- τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους
 λίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών, ανεξάρτητους εμπορικούς αντιπροσώπους (ΕΕ L 382, σ. 17),
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την καθώς και, επικουρικώς, των άρθρων 52 και 59 της Συνθήκης ΕΚ
 ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ), το
 ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 157), όπως ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (ειση-
 έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της γητή), πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward,


text:
A. La Pergola,
 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των νομοθετικών, M. Wathelet και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτα- F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 3 Οκτωβρίου
 σφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και για την τροποποίηση των 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την
 πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής) (ΕΕ L 228, σ. 1), καθώς Οι διατάξεις της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 και των άρθρων 29 και 39 της οδηγίας 92/49, το ∆ικαστήριο 18ης ∆εκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J-P. Puissochet, πρόεδρο κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους
 τμήματος, F. Macken, και J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), (ανεξάρτητους επαγγελματίες), πρέπει να ερμηνευθούν υπό την
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, έννοια ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε περίπτωση εθνικής
 λαμβάνοντας υπόψη ότι το αιτούν δικαστήριο ενημερώθηκε ότι κανονιστικής ρυθμίσεως που εξαρτά το δικαίωμα αμοιβής ενός
 το ∆ικαστήριο προτίθεται να αποφανθεί μέσω αιτιολογημένης ατόμου που ασκεί το επάγγελμα του μεσολαβητή από την
 διατάξεως σύμφωνα με το άρθρο 104, παράγραφος 3, του εγγραφή του σε προς τούτο τηρούμενο μητρώο.
 Κανονισμού του ∆ιαδικασίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η μνημονε-
 υόμενη στο άρθρο 20 του Οργανισμού ΕΚ του ∆ικαστηρίου
 ενδιαφερόμενοι προσεκλήθησαν να υποβάλουν τις τυχόν εν προκει- (1 ) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.
 μένω παρατηρήσεις τους, εξέδωσε στις 24 Οκτωβρίου 2002
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court), Divisional Court, με διάταξη της 20ής Μαΐου 2005 στην υπόθεση Regina (εξ ονόματος της Thames Water Urilities Ltd) κατά South East London Division, Bromley Magistrates' Court, παρεμβαίνουσα: The Environment Agency
 (Υπόθεση C-252/05)
 (2005/C 205/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Με διάταξη της 20ής Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 15 Ιουνίου 2005, το High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court), Divisional Court, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Regina (εξ ονόματος της Thames Water Urilities Ltd) και South East London Division, Bromley Magistrates' Court, παρεμβαίνουσα: The Environment Agency, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 (Ερωτάται) αν τα λύματα που διαρρέουν από αποχετευτικό δίκτυο συντηρούμενο από δια νόμου συσταθείσα επιχείρηση αποχετεύσεως κατά την έννοια της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) και/ή τον Water Industry Act 1991 (WIA 1991) αποτελούν «απόβλητα» κατά την έννοια της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ (2) (όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (3)) (οδηγία περί αποβλήτων).
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1, (ερωτάται) αν τα ως άνω λύματα
 α)
 δεν εμπίπτουν στην έννοια του αποβλήτου κατά την έννοια της οδηγίας περί αποβλήτων λόγω της εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', σημείο iv, της οδηγίας περί αποβλήτων και, ειδικότερα, λόγω της εφαρμογής της οδηγίας περί αστικών λυμάτων και/ή του WIA 1991, ή
 β)
 εμπίπτουν στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας περί αποβλήτων και εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας περί αποβλήτων λόγω της εφαρμογής, ιδίως, της οδηγίας περί αστικών λυμάτων.
 (1) Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135 της 30.05.1991, σ. 40).
 (2) Οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 86).
 (3) Οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78 της 26.03.1991, σ. 32).


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/29
 Αίτηση αναιρέσεως των KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA, που ασκήθηκε στις 16 Ιουλίου 2009 κατά της αποφάσεως της 6ης Μαΐου 2009, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (όγδοο τμήμα) στην υπόθεση T-127/04, KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-272/09 P)
 2009/C 220/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: KME Germany AG, πρώην KM Europa Metal AG, KME France SAS, πρώην Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, πρώην Europa Metalli SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa, G. Rizza, M. Piergiovanni, avvocati, A. Winckler, avocat, T. Graf, Rechtsanwalt)
 Έτερος διάδικος: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου·
 —
 Κατά το μέτρο του δυνατού, να ακυρώσει μερικώς, βάσει των υποβαλλομένων στο Δικαστήριο πραγματικών περιστατικών, την απόφαση της Επιτροπής και να μειώσει το ύψος του προστίμου της ΚΜΕ·
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας.
 Επικουρικώς, αν το στάδιο της διαδικασίας δεν το επιτρέπει,
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (περιλαμβανομένης και της διατάξεως του Πρωτοδικείου που καταδικάζει την KME στα δικαστικά έξοδα) και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επικρίνουν την κρίση του Πρωτοδικείου ότι η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι τα Level Wound Coils Arrangements είχαν αντίκτυπο στην οικεία αγορά και ότι, συνεπώς, το στοιχείο αυτό έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου της KME. Αναπτύσσοντας το σκεπτικό αυτό για ν’ απορρίψει τον πρώτο λόγο ακυρώσεως της KME, το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και ανέπτυξε μη λογική και ανεπαρκή αιτιολογία. Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο κατάφωρα διαστρέβλωσε τα πραγματικά περιστατικά και τις αποδείξεις που του υποβλήθηκαν, αποδεχόμενο το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι τα οικονομικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η KME δεν απέδειξαν ότι η παράβαση στο σύνολό της δεν είχε κανένα αντίκτυπο στην αγορά.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επικρίνουν το Πρωτοδικείο διότι έκρινε νόμιμο το γεγονός ότι η Επιτροπή –για να προσδιορίσει το μέγεθος της επηρεαζόμενης από την παράβαση αγοράς, με σκοπό να σταθμίσει τη βαρύτητα της παραβάσεως προς επιμέτρηση του προστίμου της KME– αναφέρθηκε σε μια αγοραία αξία που εσφαλμένα περιελάμβανε τα εισοδήματα που πραγματοποιήθηκαν από μια αγορά προηγουμένου σταδίου ευρισκόμενη εκτός καρτέλ, παρά το γεγονός ότι τα μέλη του καρτέλ δεν ήσαν κάθετα οργανωμένα σ’ εκείνη την αγορά προηγουμένου σταδίου. Αναπτύσσοντας το σκεπτικό αυτό για ν’ απορρίψει τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως της KME, το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και ανέπτυξε μη λογική και ανεπαρκή αιτιολογία.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επικρίνουν το Πρωτοδικείο διότι απέρριψε τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα τις Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 1998 και παραβίασε τις


text:
αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης επιβάλλοντας το μέγιστο ποσοστό αύξησης του αρχικού ποσού του προστίμου της KME λόγω διάρκειας. Κατά την άποψη των αναιρεσειουσών, το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και ανέπτυξε ασαφή, μη λογική και ανεπαρκή αιτιολογία για να κρίνει νόμιμο το σχετικό μέρος της αποφάσεως της Επιτροπής.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο απορρίπτοντας το τέταρτο σκέλος του τέταρτου λόγου ακυρώσεως και κρίνοντας νόμιμο το σχετικό μέρος της αποφάσεως, με το οποίο η Επιτροπή αρνήθηκε να μειώσει το πρόστιμο της KME λόγω της συνεργασίας της πέραν του πεδίου της ανακοίνωσης του 1996 για τη συνεργασία, κατά παράβαση των Κατευθυντηρίων γραμμών του 1998 και κατά παραβίαση των αρχών της επιεικείας και της ίσης μεταχειρίσεως.
 Με τον πέμπτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο και προσέβαλε το θεμελιώδες δικαίωμα των αναιρεσειουσών προς πλήρη και αποτελεσματική ένδικη προστασία, παραλείποντας να εξετάσει εμπεριστατωμένα τα επιχειρήματα της KME και επιδεικνύοντας ευμενή προκατάληψη υπέρ της κρίσεως της Επιτροπής.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Consorzio Stabile Libor Lavori Pubblici κατά Comune di Milano
 (Υπόθεση C-358/12) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Συμβάσεις των οποίων η αξία υπολείπεται του κατώτατου χρηματικού ορίου που προβλέπει η οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ - Αρχή της αναλογικότητας - Προϋποθέσεις αποκλεισμού από διαδικασία αναθέσεως - Κριτήρια ποιοτικής επιλογής σχετικά με την προσωπική κατάσταση του διαγωνιζομένου - Υποχρεώσεις σχετικά με την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών - Έννοια του όρου «σοβαρή παράβαση» - Απόκλιση μεταξύ των οφειλόμενων και των καταβληθέντων ποσών μεγαλύτερη από 100 ευρώ και από το 5 % των οφειλόμενων ποσών))
 2014/C 315/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Consorzio Stabile Libor Lavori Pubblici
 κατά
 Comune di Milano
 παρισταμένης της: Pascolo Srl
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ καθώς και η αρχή της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, όσον αφορά δημόσιες συμβάσεις έργων αξίας χαμηλότερης από το κατώτατο χρηματικό όριο του άρθρου 7, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1177/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, επιβάλλει στις αναθέτουσες αρχές την υποχρέωση να αποκλείουν από τη διαδικασία για την ανάθεση τέτοιας συμβάσεως τον διαγωνιζόμενο εκείνο που έχει διαπράξει παράβαση σχετικά με την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών, αν η απόκλιση μεταξύ των οφειλόμενων και των καταβληθέντων ποσών αντιστοιχεί σε ποσό μεγαλύτερο συγχρόνως από 100 ευρώ και από το 5 % των οφειλόμενων ποσών.
 (1) ΕΕ C 311 της 13.10.2012.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/55
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Νοεμβρίου 2015 — Švyturys-Utenos Alus κατά ΓΕΕΑ — Nordbrand Nordhausen (KISS)
 (Υπόθεση T-360/14) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 027/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Švyturys-Utenos Alus UAB (Utena, Λιθουανία) (εκπρόσωποι: R. Žabolienė και I. Lukauskienė, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: M. Rajh)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nordbrand Nordhausen GmbH (Nordhausen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Düchs, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1302/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Nordbrand Nordhausen GmbH και Švyturys-Utenos Alus UAB.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την Švyturys-Utenos Alus UAB και την Nordbrand Nordhausen GmbH στα δικαστικά έξοδά τους καθώς και, την καθεμία, στο ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C 253 της 4.8.2014.


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-81/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2000/59/ΕΚ - Προγράμματα παραλαβής και διαχείρισης των αποβλήτων πλοίου)
 (2008/C 116/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και K. Simonsson)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Σ. Χαλά και Ι. Πουλή)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλων των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/59/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου — Δήλωση της Επιτροπής (ΕΕ L 332, σ. 81)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, λόγω μη καταρτίσεως, εφαρμογής και εγκρίσεως των προγραμμάτων παραλαβής και διαχείρισης των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 5, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 24.3.2007.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/25
 Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-466/10)
 ()
 2010/C 317/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και D. Kukovec)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, με το να προσφύγει στη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση διαγωνισμού με αντικείμενο τη διαχείριση των επικινδύνων ιατρικών αποβλήτων αμιγώς μολυσματικού χαρακτήρα (ΕΙΑ-ΜΧ) των Φορέων Υγείας που ανήκουν στην δικαιοδοσία της 1ης Δ.Υ.Π. Ε Αττικής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 28 της οδηγίας 2004/18, στο μέτρο που δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ουδεμίας εκ των προβλεπομένων στο άρθρο 31 της οδηγίας εξαιρέσεων, και ειδικότερα οι όροι του άρθρου 31 παράγραφος 1 στοιχείο γ), που δικαιολογούν παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα και την προσφυγή στην προβλεπόμενη από το εν λόγω άρθρο εξαιρετική διαδικασία.
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Κατόπιν καταγγελίας που της υπεβλήθη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέτασε την πρόσκληση της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας με αντικείμενο τη συμμετοχή σε διαγωνισμό με διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγουμένη δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού, σχετικά με τη διαχείριση των επικινδύνων ιατρικών αποβλήτων αμιγώς μολυσματικού χαρακτήρα (ΕΙΑ-ΜΧ) των Φορέων Υγείας που ανήκουν στην δικαιοδοσία της 1ης Δ.Υ. Π. Ε. Αττικής.
 2)
 Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι η προκήρυξη διαγωνισμού με όρους σαφώς προσδιορισμένους και σαφείς επιβάλλεται ως γενικός κανόνας, ενώ η διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού, επιτρέπεται μόνο κατ'εξαίρεση, στις πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις που εξειδικεύονται στο άρθρο 30 και 31 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ και θα πρέπει να ερμηνεύονται περιοριστικά, ενώ το βάρος της αποδείξεως του ότι συντρέχουν όντως οι έκτακτες περιστάσεις που δικαιολογούν την παρέκκλιση φέρει αυτός που επικαλείται τις εν λόγω διατάξεις.
 3)
 Συναφώς, η Επιτροπή εκτιμά ότι βάσει της σχετικής πρόσκλησης, καταφαίνεται ότι, ενώ η αναθέτουσα αρχή επικαλέσθηκε την εξαιρετική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, δεν απέδειξε ότι πληρούνται οι όροι που τίθενται στην εν λόγω διάταξη και δικαιολογούν την προσφυγή στη σχετική διαδικασία.
 4)
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι με το να προσφύγει στη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση διαγωνισμού, η αναθέτουσα αρχή παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει βάσει του άρθρου 28 ης οδηγίας, στο μέτρο που δεν 'πληρούται οι προϋποθέσεις ουδεμίας εκ των προβλεπομένων στο άρθρο 31 της οδηγίας εξαιρέσεων, και ειδικότερα οι όροι του άρθρου 31 παράγραφος 1 στοιχείο γ), που δικαιολογούν παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα και την προσφυγή στην προβλεπόμενη από το εν λόγω άρθρο εξαιρετική διαδικασία.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/27
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam με απόφαση της 14ης Ιουνίου 2004, στην υπόθεση Beemsterboer Coldstore Services B.V. κατά Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem
 (Υπόθεση C-293/04)
 (2004/C 228/56)
 Με απόφαση της 14ης Ιουνίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Ιουλίου 2004, το Gerechtshof te Amsterdam, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Beemsterboer Coldstore Services B.V. και Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Μπορεί το νέο κείμενο του άρθρου 220 παράγραφος 2 στοιχείο β), του ΚΤΚ (1) να έχει εφαρμογή σε μια περίπτωση όπου η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε και η εκ των υστέρων καταβολή της ζητήθηκε πριν αρχίσει να ισχύει η διάταξη αυτή;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι: είναι ένα πιστοποιητικό EUR. 1 (το οποίο δεν μπορεί να διαπιστωθεί ότι είναι όντως ανακριβές λόγω του ότι η καταγωγή των εμπορευμάτων για τα οποία αυτό εκδόθηκε δεν κατέστη δυνατό να επιβεβαιωθεί κατόπιν εκ των υστέρων ελέγχου, ενώ τα εμπορεύματα στερούνται ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο της προτιμησιακής μεταχειρίσεως) «ανακριβές πιστοποιητικό» κατά την έννοια του νέου κειμένου του άρθρου 220 παράγραφος 2 στοιχείο β), του ΚΤΚ και, αν αυτό δεν συμβαίνει, μπορεί εντούτοις ο έχων έννομο συμφέρον να επικαλεσθεί λυσιτελώς τη διάταξη αυτή;
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα ΙΙ: ποιος φέρει το βάρος αποδείξεως ότι το πιστοποιητικό στηρίζεται σε ανακριβή έκθεση των περιστατικών από τον εξαγωγέα και ποιος πρέπει να αποδείξει ότι οι αρχές που εξέδωσαν το πιστοποιητικό σαφώς γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι τα εμπορεύματα δεν μπορούσαν να τύχουν προτιμησιακής μεταχειρίσεως;
 4.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι: μπορεί ο έχων έννομο συμφέρον να επικαλεσθεί λυσιτελώς το άρθρο 220 παράγραφος 2 στοιχείο β), του ΚΤΚ, όπως η διάταξη αυτή είχε μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου 2000, σε μια κατάσταση όπου δεν μπορεί να διαπιστωθεί εκ των υστέρων ότι οι τελωνειακές αρχές, όταν εξέδωσαν ένα πιστοποιητικό EUR.1, δικαιολογημένα και σωστά το εξέδωσαν;
 (1) EE L 311 της 12.12.2000, σ. 17.


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 — Γαλλική Δημοκρατία κατά People's Mojahedin Organization of Iran, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-27/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων στο πλαίσιο της καταστολής της τρομοκρατίας - Κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ - Κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 - Δέσμευση κεφαλαίων επιβαλλόμενη σε ομάδα η οποία περιλαμβάνεται σε κατάλογο τον οποίο καταρτίζει, αναθεωρεί και τροποποιεί το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαιώματα άμυνας)
 2012/C 49/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues και A. Adam)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: People’s Mojahedin Organization of Iran (εκπρόσωποι: J.-P. Spitzer, avocat, D. Vaughan QC και M.-E. Δημητρίου, Barrister), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και P. Aalto)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (έβδομο τμήμα) της 4ης Δεκεμβρίου 2008, T-284/08, People’s Mojahedin Organization of Iran κατά Συμβουλίου, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε, όσον αφορά την People’s Mojahedin Organization of Iran, την απόφαση 2008/583/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης 2007/868/ΕΚ (ΕΕ L 188, σ. 21).
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 4.4.2009.


text:
C 7/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 ∆εδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ενημέρωσε την Επιτροπή ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-367/01 (1)
 σχετικά με τις διατάξεις που θέσπισε προς εφαρμογήν της οδηγίας
 και εφόσον η Επιτροπή δεν διαθέτει άλλες πληροφορίες που να (2003/C 7/35)
 της επιτρέπουν να συμπεράνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις, η προσφεύγουσα είναι υποχρεω-
 μένη να θεωρήσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει ακόμα θεσπίσει Με διάταξη της 16ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 τέτοιες διατάξεις και, συνεπώς, παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 υπέχει από την οδηγία. της υποθέσεως C-367/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ 1997, L 73, σ. 5.
 (1 ) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-374/00 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-371/01 (1)
 (2003/C 7/33)
 (2003/C 7/36)
 Με διάταξη της 23ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 έκτου τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 23ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-374/00: Επιτροπή των τρίτου τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-371/01: Επιτροπή των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 (1 ) ΕΕ C 348 της 8.12.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-448/00 P (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-158/02 (1)
 (2003/C 7/34)
 (2003/C 7/37)
 Με διάταξη της 4ης Νοεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 υποθέσεως C-448/00 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 κατά BP Chemicals Ltd. της υποθέσεως C-158/02 (αίτηση του Tribunale ordinario di
 Roma για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Lidia Marcaletti
 κατά Ιstituto nazionale della previdenza sociale (INPS).
 ( 1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 (1 ) ΕΕ C 144 της 15.6.2002.


text:
 29.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 23ης Ιανουαρίου 2014 [αίτηση του Tribunale di Genova (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra κατά Capitaneria di Porto di Genova
 (Υπόθεση C-537/11) (1)
 (Θαλάσσιες μεταφορές - Οδηγία 1999/32/ΕΚ - Σύμβαση Marpol 73/78 - Παράρτημα VI - Ατμοσφαιρική ρύπανση από τα πλοία - Επιβατηγά πλοία που εκτελούν τακτικά δρομολόγια - Κρουαζιερόπλοια - Μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων - Κύρος)
 2014/C 93/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Genova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra
 κατά
 Capitaneria di Porto di Genova
 Παρισταμένου του: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale civile di Genova — Κύρος του άρθρου 4α της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο και για την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33/ΕΚ (EE L 191, σ. 59) — Συμβατότητα έναντι της διεθνούς Συμβάσεως για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία (Σύμβαση MARPOL) της υποχρεώσεως των κρατών μελών να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να προλαμβάνουν τη χρήση καυσίμων των πλοίων θαλάσσης, η περιεκτικότητα των οποίων σε θείο υπερβαίνει το όριο του 1,5 % κατ’ όγκον για τα εκτελούντα τακτικά δρομολόγια από και προς λιμένες της Ένωσης επιβατηγά πλοία — Ερμηνεία του άρθρου 2 της ίδιας οδηγίας — Έννοια των «τακτικών δρομολογίων» — Δυνατότητα εφαρμογής του ορίου και επί κρουαζιερόπλοιων
 Διατακτικό
 1)
 Ένα κρουαζιερόπλοιο, όπως αυτό περί του οποίου πρόκειται στην υπόθεση της κύριας δίκης, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4α, παράγραφος 4, της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο και για την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 2005, βάσει του κριτηρίου των «τακτικών δρομολογίων» που προβλέπει το άρθρο 2, σημείο 3ζ, της οδηγίας αυτής, υπό την προϋπόθεση ότι εκτελεί κρουαζιέρες, με ή χωρίς ενδιάμεσες στάσεις, με τελικό προορισμό τον λιμένα αρχικού απόπλου ή άλλο λιμένα, εφόσον οι κρουαζιέρες αυτές διοργανώνονται με καθορισμένη συχνότητα, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και, κατ’ αρχήν, σε συγκεκριμένες ώρες αναχωρήσεως και αφίξεως, οι δε ενδιαφερόμενοι μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα μεταξύ των διαφόρων προσφερόμενων κρουαζιερών, γεγονός το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διακριβώσει.
 2)
 Το κύρος του άρθρου 4α, παράγραφος 4, της οδηγίας 1999/32, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33, δεν μπορεί να εξεταστεί βάσει της αρχής του γενικού διεθνούς δικαίου pacta sunt servanda ούτε βάσει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας που καθιερώνει το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, ΣΕΕ, με το αιτιολογικό ότι η διάταξη αυτή της εν λόγω οδηγίας μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα παράβαση του παραρτήματος VI της διεθνούς συμβάσεως για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία, η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 2 Νοεμβρίου 1973, όπως συμπληρώθηκε με το πρωτόκολλο της 17ης Φεβρουαρίου 1978, και μπορεί συνεπώς να υποχρεώνει τα


text:
κράτη μέλη που είναι συμβαλλόμενα στο πρωτόκολλο του 1997 για την τροποποίηση της διεθνούς συμβάσεως του 1973 για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό πρωτόκολλο του 1978, το οποίο υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 26 Σεπτεμβρίου 1997, να αθετούν τις υποχρεώσεις που υπέχουν έναντι των άλλων συμβαλλομένων μερών.
 3)
 Δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποφανθεί σχετικά με το ζήτημα εάν το εν λόγω πρωτόκολλο VI επηρεάζει την έκταση εφαρμογής του άρθρου 4α, παράγραφος 4, της οδηγίας 1999/32, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/33.
 (1) ΕΕ C 370 της 17.12.2011.


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2013 — ClientEarth και PAN Europe κατά ΕΑΑΤ
 (Υπόθεση T-214/11) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 - Ονόματα των εμπειρογνωμόνων που υπέβαλαν παρατηρήσεις επί ενός σχεδίου προσανατολισμού σχετικά με τα επιστημονικά δικαιολογητικά τα οποία πρέπει να επισυνάπτονται στις αιτήσεις για τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας φυτοπροστατευτικών προϊόντων και δραστικών ουσιών που περιέχονται στα προϊόντα αυτά - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση που αφορά την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου - Προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2013/C 313/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: ClientEarth (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)• και Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Kirch, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων (ΕΑΑΤ) (εκπρόσωπος: D. Detken)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. Oliver, P. Ondrůšek και C. ten Dam, στη συνέχεια, P. Oliver, P. Ondrůšek και B. Martenczuk)
 Αντικείμενο
 Αρχικώς, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της ΕΑΑΤ, της 10ης Φεβρουαρίου 2011, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση προσβάσεως, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43), σε ορισμένα έγγραφα εργασίας σε σχέση με έναν προσανατολισμό που εκπόνησε η ΕΑΑΤ υπ’ όψιν των αιτούντων τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας φυτοπροστατευτικού προϊόντος, εν συνεχεία αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της ΕΑΑΤ, της 12ης Δεκεμβρίου 2011, με την οποία ανακλήθηκε η προηγούμενη απόφαση και παρασχέθηκε στις προσφεύγουσες πρόσβαση σε όλες τις ζητηθείσες πληροφορίες, με εξαίρεση τα ονόματα των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων που υπέβαλαν ορισμένες παρατηρήσεις επί του σχεδίου προσανατολισμού.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η ClientEarth και η Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), καθώς και η Ευρωπαϊκή αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων (ΕΑΑΤ) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα φέρουν η καθεμία τα δικά τους έξοδα.
 (1) EE C 179 της 18.6.2011.


text:
C 211/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 22.7.2000
 Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς Κατα ́ τις υπηρεσι ́ες της Επιτροπη ́ς, στις περιπτω ́σεις αυτε ́ς δεν
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 11 Μαι ̈́ου γεννα ́ται δικαι ́ωμα για επιστροφη ́, καθο ́σον το ελαιο ́λαδο δεν
 2000 περιλαμβα ́νεται στα προϊο ́ντα που απαριθμει ́ το α ́ρθρο 8,
 παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ 3665/87 (2), περι ́ του
 καθεστω ́τος επιστροφω ́ν. Την α ́ποψη αυτη ́ δεν συμμερι ́ζονται
 (Υπο ́θεση C-177/00) οι ιταλικε ́ς αρχε ́ς, οι οποι ́ες ισχυρι ́στηκαν ο ́τι το ανα ́μικτο
 ελαιο ́λαδο δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως συ ́νθετο προϊο ́ν κατα ́ το
 προαναφερθε ́ν α ́ρθρο 8.
 (2000/C 211/13)
 γ) ' Α λ λ ε ς δ ι ο ρ θ ω ́ σ ε ι ς — Π ω ́ λ η σ η α λ κ ο ο ́ λ η ς
 π α ρ ε μ β α ́ σ ε ω ς — Π α ρ α ́ λ ε ι ψ η δ ε σ μ ε υ ́ σ ε ω ς
 Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́ τ ω ν ε γ γ υ η ́ σ ε ω ν .
 Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Danilo Del Gaizo,
 avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την Η απαι ́τηση της Επιτροπη ́ς προς διο ́ρθωση ει ́ναι καθ' ο ́λα
 ενταυ ́θα Ιταλικη ́ Πρεσβει ́α, Rue Marie-Adélaïde, 5, α ́σκησε στις παρα ́νομη και αδικαιολο ́γητη και δεν μπορει ́ να στηρι ́ζεται
 11 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν στην α ́ρνηση επαναλη ́ψεως της πρακτικη ́ς αφου ́ το ο ́ργανο
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν συμβιβασμου ́ διατυ ́πωσε τη γνω ́μη του.
 Κοινοτη ́των.
 Εξα ́λλου, δεδομε ́νου ο ́τι η παρα ́λειψη εξετα ́σεως της επιχειρη-
 ματολογι ́ας κατα ́ τη διμερη ́ συνα ́ντηση που πραγματοποιη ́θηκε
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: μεταξυ ́ της Επιτροπη ́ς και των ιταλικω ́ν αρχω ́ν κατα ́ τη
 διαδικασι ́α κλεισι ́ματος των λογαριασμω ́ν δεν μπορει ́ ασφαλω ́ς
 να προδικα ́ζει τη νε ́α εξε ́ταση της υποθε ́σεως, αφου ́ οι
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(2000) 488 τελικο ́, ισχυρισμοι ́ που διατυ ́πωσε το κοινοτικο ́ ο ́ργανο συ ́μφωνα με
 της 1.3.2000 (1), για τον αποκλεισμο ́ απο ́ την κοινοτικη ́ τους οποι ́ους του ει ́χαν παρασχεθει ́ ανεπαρκει ́ς πληροφορι ́ες
 χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματοποιη ́θηκαν προκειμε ́νου να τροποποιη ́σει την προ ́ταση διορθω ́ σεως, η ́σαν
 απο ́ τα κρα ́τη με ́λη στο


text:
πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Ταμει ́ου καθ' ο ́λα προσχηματικοι ́, δεδομε ́νου ο ́τι το ́τε η Επιτροπη ́ ει ́χε
 Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα εγγυη ́σεων, η ́δη στην κατοχη ́ της ο ́λα τα στοιχει ́α απο ́ τα οποι ́α μπορου ́σε
 στο με ́τρο που, καθορι ́ζοντας τα συνολικα ́ ιταλικα ́ ́εξοδα που να συναγα ́γει τους λο ́γους για τους οποι ́ους δεν πραγματο-
 καταλογι ́ζονται στο Ταμει ́ο για τα οικονομικα ́ ́ετη 1997 και ποιη ́θηκε η δε ́σμευση των εγγυη ́σεων και, παρα ́ τα ο ́σα ορι ́ζει
 1995-1998, επιβα ́λλει δημοσιονομικε ́ς διορθω ́σεις εις βα ́ρος η διο ́ρθωση, αυτο ́ οφει ́λεται αποκλειστικα ́ σε εσφαλμε ́νη
 της Ιταλι ́ας, αποκλει ́οντας τον καταλογισμο ́ στο ́διο ι Ταμει ́ο ερμηνει ́α των περιστατικω ́ν και της νομικη ́ς καταστα ́σεως,
 ορισμε ́νων ποσω ́ν, για τους λο ́γους που αναφε ́ρονται παρα- καταλογιστε ́α αποκλειστικα ́ στην Επιτροπη ́.
 κα ́τω, και
 (1) EE L 67, της 15.3.2000, σ. 37.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (2) EE L 351, της 14.12.1987, σ. 1.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 α) Ε π ι σ τ ρ ο φ ́ε ς κ α τ α ́ τ η ν ε ξ α γ ω γ η ́ — Φ υ σ ι κ ο ́ι
 ́ε λ ε γ χ ο ι κ α τ α ́ τ η ν σ τ ι γ μ η ́ τ ω ν ε ξ α γ ω γ ω ́ ν . Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 12 Μαι ̈́ου
 2000
 Η Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση αμφισβητει ́, πρω ́τον, τη νομιμο ́τητα της
 διορθω ́σεως, καθο ́σον οι ́ελεγχοι που πραγματοποιη ́σαν οι (Υπο ́θεση C-178/00)
 υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς ́εγιναν κατα ́ σαφη ́ παραβι ́αση των
 αρχω ́ν της συζητη ́σεως και του δικαιω ́ματος α ́μυνας. (2000/C 211/14)
 Επικουρικω ́ς, η εν λο ́γω διο ́ρθωση πρε ́πει επι ́σης να αμφισβη- Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́
 τηθει ́ λο ́γω ελλει ́ψεως του στοιχει ́ου της αντιπροσωπευτικο ́τη- Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Danilo del Gaizo,
 τας των εγκαταστα ́σεων και των πρα ́ξεων που υποβλη ́θηκαν σε avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την
 ́ελεγχο. ενταυ ́θα Ιταλικη ́ Πρεσβει ́α, rue Marie-Adélaïde, 5, α ́σκησε στις
 12 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 β) Ε π ι σ τ ρ ο φ ́ε ς κ α τ α ́ τ η ν ε ξ α γ ω γ η ́ — Ε λ α ι ο ́ -
 Κοινοτη ́των.


text:
λαδο.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 Οι υπηρεσι ́ες του ΕΓΤΠΕ διαπι ́στωσαν ο ́τι δε ́χθηκαν δηλω ́σεις
 εξαγωγη ́ς στις οποι ́ες ει ́χε ζητηθει ́ επιστροφη ́ για ποσο ́τητα — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς C(2000) 486
 ελαιολα ́δου κοινοτικη ́ς καταγωγη ́ς, αναμιγμε ́νο με ελαιο ́λαδο τελικο ́, της 1.3.2000 (1) για την τροποποι ́ηση της απο ́φασης
 εξωκοινοτικη ́ς καταγωγη ́ς το οποι ́ο καθαρι ́στηκε υπο ́ καθεστω ́ς 1999/187/EK (2) σχετικα ́ με την εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν
 ενεργητικη ́ς τελειοποιη ́σεως. που υποβλη ́θηκαν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη ο ́σον αφορα ́ τις δαπα ́νες
 ---pagebreak--- 22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/9
 του τμη ́ματος εγγυη ́σεων του Ευρωπαϊκου ́ Ταμει ́ου Γεωργικου ́ 2. Προσκρου ́ει προς το θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα της προστασι ́ας του
 Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΤΓΠΕ), τμη ́μα «Εγγυη ́- δικαιω ́ματος διαθε ́σεως η ́ προς την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας
 σεων», στο με ́τρο που αποκλει ́ει απο ́ την κοινοτικη ́ χρηματο- η εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 4 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3108/94 επι ́
 δο ́τηση ορισμε ́να ποσα ́ σχετικα ́ με τον τομε ́α των σιτηρω ́ν, και πλεονασμα ́των οφειλομε ́νων σε πρα ́ξεις διαθε ́σεως (αγορε ́ς και
 πωλη ́σεις) οι οποι ́ες ανα ́γονται
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Α) σε ημερομηνι ́α προγενε ́στερη της δημοσιευ ́σεως του κανο-
 νισμου ́, η ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Β) σε χρο ́νο κατα ́ τον οποι ́ο οι ενδιαφερο ́μενοι κυ ́κλοι
 ο ́φειλαν να γνωρι ́ζουν ο ́τι σχεδια ́ζεται η επιβολη ́ επι ́ των
 Η Ιταλικη ́ Κυβε ́ρνηση προβα ́λλει ο ́τι η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς πλεονασμα ́των· ει ́ναι,
 ει ́ναι παρα ́νομη στο με ́τρο που ορι ́ζει τη δημοσιονομικη ́ διο ́ρθωση
 στην εκκαθα ́ριση των λογαριασμω ́ν του ΕΤΓΠΕ ως προς τα ποσα ́
 που αναφε ́ρονται στην προσφυγη ́ η ́ ο ́σον αφορα ́ την οριστικη ́ εν πα ́ση περιπτω ́σει, ο εν λο ́γω κανονισμο ́ς εν ο ́λω η ́ εν
 τακτοποι ́ηση των τιμολογι ́ων πωλη ́σεως ως των σιτηρω ́ν παρεμβα ́- με ́ρει α ́κυρος λο ́γω παραβια ́σεως αυτω ́ν των θεμελιωδω ́ν
 σεως, στον βαθμο ́ που δεν αναγνωρι ́ζει υπε ́ρ του ιταλικου ́ δικαιωμα ́των, η ́ μη ́πως πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια
 δημοσι ́ου το ποσο ́ των 11 952 457 079 ιταλικω ́ν λιρω ́ν (LIT). ο ́τι σε τε ́τοιες περιπτω ́σεις δεν πρε ́πει να επιβα ́λλεται εισφορα ́
 επι ́ των πλεονασμα ́των;
 (1) EE L 61 της 8.3.2000, σ. 15. 3. A) Μπορει ́ ο πωλητη ́ς ενο ́ς εμπορευ ́ματος, το οποι ́ο αυτο ́ς το
 (2) EE L


text:
61 της 10.3.1999, σ. 37. ́εχει μεταπωλη ́σει πριν απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1995,
 χωρι ́ς ο ́μως να το ́εχει παραδω ́σει στον αγοραστη ́, να
 θεωρηθει ́, την 1η Ιανουαρι ́ου 1995, ως «κα ́τοχος» του
 εμπορευ ́ματος αυτου ́, ο ́ταν
 Ι. το εμπο ́ρευμα και το προϊο ́ν της πωλη ́σεω ́ς του
 κατατε ́θηκαν ως ενε ́χυρο σε τραπεζικο ́ ́δρυμα,
 ι βα ́σει
 δε της σχετικη ́ς συμβα ́σεως
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- α) το εν λο ́γω τραπεζικο ́ ́δρυμα ι ́εχει, απο ́ την
 βαλε το Verwaltungsgerichtshof με δια ́ταξη της 1η Ιανουαρι ́ου 1995, τα κλειδια ́ της αποθη ́κης
 7ης Απριλι ́ου 2000 στην υπο ́θεση δικηγο ́ρος Gerald ενεχυ ́ρων στην οποι ́α βρι ́σκεται με ́ρος του
 Weidacher, ως συ ́νδικος της πτωχευτικη ́ς περιουσι ́ας της εμπορευ ́ματος,
 Thakis Vertriebsd- und HandelsgesmbH κατα ́ Ομοσπονδια-
 κου ́ Υπουργου ́ Γεωργι ́ας και ∆ασω ́ν β) τα μεταφορικα ́ ́εγγραφα, ιδι ́ως το ́εντυπο «Bill of
 lading», ο ́σον αφορα ́ το υπο ́λοιπο του εμπορευ ́μα-
 τος, το οποι ́ο μετα ́ τον εκτελωνισμο ́ του βρι ́σκεται
 (Υπο ́θεση C-179/00)
 σε συρμο ́ σταθμευμε ́νο σε αυστριακο ́ σιδηροδρο-
 μικο ́ σταθμο ́, ει ́ναι εις διαταγη ́ του τραπεζικου ́
 (2000/C 211/15) ιδρυ ́ματος και ευρι ́σκεται υπο ́ την κατοχη ́ του, και
 γ) το τραπεζικο ́ αυτο ́ ́δρυμα
 ι ́εχει μετα ́σχει κατα ́
 Με δια ́ταξη της 17ης Απριλι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη 20 % στα ́εσοδα που προε ́κυψαν απο ́ τη συ ́μβαση
 γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 12 Μαι ̈́ου 2000 το πωλη ́σεως που συνη ́ψε ο ενεχυρα ́ζων,
 Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 μεταξυ ́ του δικηγο ́ρου Gerald Weidacher, ως συνδι ́κου της επιπλε ́ον δε
 πτωχευτικη ́ς περιουσι ́ας της Thakis Vertriebs- und Handels-
 gesmbH κατα ́ Ομοσπονδιακου ́ Υπουργου ́ Γεωργι ́ας και ∆ασω ́ν,
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το δικαστη ́ριο την ́εκδοση II. a) τους δασμου ́ς τους ́εχει καταβα ́λει ο ενεχυρα ́ζων,
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ ως εξη ́ς ερωτημα ́των:
 β) το προϊο ́ν της πωλη ́σεως που εδικαιου ́το ο ενεχυ-
 ρα ́ζων κατατε ́θηκε στη συνε ́χεια σε λογαριασμο ́
 1. Συνιστα ́ η επιβολη ́ δασμω ́ν επι ́ πλεοναζο ́ντων αποθεμα ́των στα
 του στο εν λο ́γω τραπεζικο ́ ́δρυμα,
 ι το ποσο ́
 νε ́α κρα ́τη με ́λη, απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1995, ο ́πως προβλε ́πει
 αυτο ́ ο ́μως δεν μπορει ́ να το διαθε ́σει λο ́γω της
 το α ́ρθρο 4 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 3108/94 (1) της Επιτροπη ́ς,
 συμβα ́σεως ενεχυρα ́σεως;
 της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1994, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 149,
 παρα ́γραφος 1, της Πρα ́ξεως Προσχωρη ́σεως, απαραι ́τητο


text:
μεταβατικο ́ με ́τρο για τη διευκο ́λυνση της μεταβα ́σεως απο ́ το Β) ∆εν ει ́ναι ο ενεχυρα ́ζων κα ́τοχος του εμπορευ ́ματος ο ́ταν
 εφαρμοζο ́μενο στα νε ́α κρα ́τη με ́λη καθεστω ́ς στο καθεστω ́ς αυτο ́ς απο ́ την 1η Ιανουαρι ́ου 1995, με την επιφυ ́λαξη
 που προκυ ́πτει απο ́ την εφαρμογη ́ της κοινη ́ς οργανω ́σεως των περιορισμω ́ν που προβλε ́πει η συ ́μβαση ενεχυρα ́σεως,
 αγορω ́ν κατα ́ τον τι ́τλο VI, Γεωργι ́α, της εν λο ́γω Συνθη ́κης, η ́ ει ́χε η ́δη την προ ́θεση κατοχη ́ς του εμπορευ ́ματος για
 μη ́πως ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς ει ́ναι εν ο ́λω η ́ εν με ́ρει α ́κυρος λογαριασμο ́ του αγοραστη ́; 'Εχει σχετικω ́ς σημασι ́α ο ́τι
 λο ́γω αναρμοδιο ́τητας της Επιτροπη ́ς; ́εχει δηλωθει ́ η σχετικη ́ βου ́ληση;


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/15
 Προσφυγή της 14ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-80/07)
 (2007/C 69/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και B. Stromsky)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2005/28/ΕΚ (1) της Επιτροπής της 8ης Απριλίου 2005 σχετικά με τον καθορισμό αρχών και λεπτομερών κατευθυντήριων γραμμών για την ορθή κλινική πρακτική που αφορά τα δοκιμαζόμενα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο, καθώς και των απαιτήσεων για την έγκριση της παρασκευής ή εισαγωγής τέτοιων προϊόντων, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2005/28 ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 29/1/2006
 (1) ΕΕ L 91 της 9.4.2005, σ. 13.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/18
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2009 — Região autónoma dos Açores κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Βασιλείου της Ισπανίας, Seas at Risk VZW, πρώην Stichting Seas at Risk Federation, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council
 (Υπόθεση C-444/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 1954/2003 - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο - Οργανισμός περιφερειακής ή τοπικής αυτοδιοικήσεως - Πράξεις που αφορούν άμεσα και ατομικά τον οργανισμό αυτόν - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2010/C 63/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Região Autónoma dos Açores (εκπρόσωποι: M. Renouf και C. Bryant, Solicitors)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Monteiro και F. Florindo Gijón), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K. Banks), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), Seas at Risk VZW, πρώην Stichting Seas at Risk Federation, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2008, T-37/04, Região autónoma dos Açores κατά Συμβουλίου, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2847/93 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) 685/95 και (ΕΚ) 2027/95 (ΕΕ 289, σ. 1) — Προϋπόθεση να αφορά η προσβαλλόμενη πράξη ατομικά τον προσφεύγοντα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Região autónoma dos Açores στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 327 της 20.12.2008


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/31
 Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2016 — Piper Verlag κατά EUIPO (THE TRAVEL EPISODES)
 (Υπόθεση T-164/16)
 (2016/C 200/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Piper Verlag GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: F. Oster, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «THE TRAVEL EPISODES» — Υπ’ αριθ. 13 687 371 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 1099/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ούτως ώστε να υποχρεωθεί το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταχωρίσει το λεκτικό/εικονιστικό σήμα «THE TRAVEL EPISODES» ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/37
 Προσφυγή της 9ης Μαΐου 2007 — Group Lottuss κατά ΓΕΕΑ — Ugly (COYOTE UGLY)
 (Υπόθεση T-161/07)
 (2007/C 155/67)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Group Lottuss Corporation, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Grau Mora, A. Angulo Lafora, M. Ferrándiz Avendaño και J Arribas García, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: UGLY, INC.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει (εν μέρει) την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 2ας Μαρτίου 2007, καθόσον με αυτή απορρίπτεται εν μέρει η αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 2.428.795 «COYOTE UGLY» της GROUP LOTTUSS CORP. SL·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Group Lottuss Corporation, SL
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα «COYOTE UGLY» (αίτηση αριθ. 2.428.795) για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 41 και 42
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ugly, Inc.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: κοινοτικό λεκτικό σήμα «COYOTE UGLY» για προϊόντα των κλάσεων 14, 16, 21, 25, 32 και 34, καθώς και τα προγενέστερα μη καταχωρισμένα γνωστά, λεκτικά και εικονιστικά «COYOTE UGLY» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 16, 21, 25, 32, 33, 34, 41 και 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική αποδοχή της ανακοπής και απόρριψη της αιτήσεως κοινοτικού σήματος όσον αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 42.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθόσον με αυτή απορρίπτεται η ανακοπή κατά των «υπηρεσιών ψυχαγωγίας καθώς και των υπηρεσιών για δισκοθήκες και αίθουσες ψυχαγωγίας» της κλάσεως 41 που αφορούσε η αίτηση καταχωρίσεως και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως για τις εν λόγω υπηρεσίες.
 Λόγοι ακυρώσεως: εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/13
 Προσφυγή της 24ης Μαρτίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας
 (Υπόθεση C-140/14)
 2014/C 184/17
 Γλώσσα διαδικασίας: σλοβενική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Sanfrutos Cano και M. Žebre)
 Καθής: Δημοκρατία της Σλοβενίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Σλοβενίας, μην έχοντας λάβει από τον Απρίλιο του 2009 επαρκή μέτρα ώστε να αποτρέψει και να απομακρύνει την εναπόθεση 13 600 κ.μ. εκσκαφέντων εδαφών, εκ των οποίων 7 605,73 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 06 κατηγορία (υλικό εκσκαφής μη εμπίπτον στην αριθ. 17 05 05 κατηγορία) και περίπου 6 000 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 05* κατηγορία (υλικό εκσκαφής περιέχον επικίνδυνες ουσίες), στον χώρο των εργασιών κατασκευής δημοτικών εγκαταστάσεων για την εμπορική περιοχή του Gaberje-jug, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, 13, 15, παράγραφος 1, 17 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ (1), και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ (2) –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ (3), καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Σλοβενίας, εγκρίνοντας την εναπόθεση εκσκαφέντων εδαφών — ήτοι δραστηριότητα που περιλαμβάνει επεξεργασία αποβλήτων– στο οικόπεδο αριθ. 115/1 της Teharje, χωρίς να διασφαλίσει τη μη προηγούμενη ή ταυτόχρονη εναπόθεση άλλων αποβλήτων στον χώρο αυτό, και παραλείποντας να εκδώσει μέτρα για τη διάθεση των μη καλυπτόμενων με άδεια αποβλήτων από τον χώρο αυτό, που πρέπει να θεωρηθεί ως παράνομη απόθεση αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ περί αποβλήτων, και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας·
 —
 να καταδικάσει τη Σλοβενική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Δημοκρατία της Σλοβενίας, μην έχοντας λάβει από τον Απρίλιο του 2009 επαρκή μέτρα ώστε να αποτρέψει και να απομακρύνει την εναπόθεση 13 600 κ.μ. εκσκαφέντων εδαφών, εκ των οποίων 7 605,73 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 06 κατηγορία (υλικό εκσκαφής μη εμπίπτον στην αριθ. 17 05 05 κατηγορία) και περίπου 6 000 κ.μ. αποτελούν απόβλητα εμπίπτοντα στην αριθ. 17 05 05* κατηγορία (υλικό εκσκαφής περιέχον επικίνδυνες ουσίες), στον χώρο των εργασιών κατασκευής δημοτικών εγκαταστάσεων για την εμπορική περιοχή του Gaberje-jug, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, 13, 15, παράγραφος 1, 17 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ, και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας. Επίσης, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, εγκρίνοντας την εναπόθεση εκσκαφέντων εδαφών — ήτοι δραστηριότητα που περιλαμβάνει επεξεργασία


text:
αποβλήτων– στο οικόπεδο αριθ. 115/1 της Teharje, χωρίς να διασφαλίσει τη μη προηγούμενη ή ταυτόχρονη εναπόθεση άλλων αποβλήτων στον χώρο αυτό, και παραλείποντας να εκδώσει μέτρα για τη διάθεση των μη καλυπτόμενων με άδεια αποβλήτων από τον χώρο αυτό, που πρέπει να θεωρηθεί ως παράνομη απόθεση αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13 και 36, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ περί αποβλήτων, και από τα άρθρα 5, παράγραφος 3, στοιχείο ε', 6 — σε συνδυασμό με την απόφαση του Συμβουλίου 2003/33/ΕΚ –, 7, 8, 9, 11 και 12 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, καθώς και από τα παραρτήματα I, II, III της τελευταίας.
 (1) ΕΕ L 312, της 22.11.2008, σ. 3.
 (2) ΕΕ L 11, της 16.1.2003.
 (3) ΕΕ L 182, της 16.7.1999, σ. 1.


text:
C 71/28 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 Επιτροπής που, κατά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας, περιέχεται 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 στο έγγραφο της 25ης Ιανουαρίου 2001, με το οποίο κοινοποιή-
 θηκε στην προσφεύγουσα η αναστολή της καταβολής των ποσών 2) Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 αυτών, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 B. Vesterdorf, Πρόεδρο, P. Mengozzi και Ε. Martins Ribeiro,
 δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 4 ∆εκεμβρίου 2003
 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: (1) ΕΕ C 144 της 15.6.02.
 1) Καταργείται η δίκη.
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 200 της 14.7.2001. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 26ης Νοεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-96/02, Hugh Mc Bryan κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Υπάλληλοι — Συντάξεις — Μεταφορά των εθνικών
 συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων — Υπολογισμός των
 συντάξιμων ετών που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη —
 της 26ης Νοεμβρίου 2003 Μισθός που λαμβάνεται υπόψη ως σημείο αναφοράς —
 Προσφυγή προδήλως αβάσιμη)
 στην υπόθεση T-95/02, Michael Hohenbichler κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) (2004/C 71/53)
 (Υπάλληλοι — Συντάξεις — Μεταφορά των εθνικών (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων — Υπολογισμός των
 συντάξιμων ετών που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη —
 Μισθός που λαμβάνεται υπόψη ως σημείο αναφοράς —
 Προσφυγή προδήλως αβάσιμη)
 Στην υπόθεση T-96/02, Hugh Mc Bryan, υπάλληλος της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο),
 εκπροσωπούμενος από τον J.-N. Louis, avocat, με τόπο επιδόσεων
 (2004/C 71/52)
 στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: J. Currall και Ε. Τσερέπα-Lacombe), με αντικείμενο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 14ης Μαΐου
 2001, σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των συντάξιμων ετών
 που είχε αποκτήσει ο προσφεύγων πριν από την είσοδό του στην
 υπηρεσία και που επρόκειτο να μεταφερθούν στο κοινοτικό
 συνταξιοδοτικό σύστημα, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 11, παρά-
 Στην υπόθεση T-95/02, Michael Hohenbichler, υπάλληλος της γραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, το Πρωτοδικείο (τρίτο
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών τμήμα), συγκείμενο από τον M. Azizi, Πρόεδρο, και τους M. Jaeger
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον J.-N. Louis, avocat, με τόπο και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών 26 Νοεμβρίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και Ε. Τσερέπα-Lacombe), με
 αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 21ης Μαΐου 2001, σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των
 συντάξιμων ετών που είχε αποκτήσει ο προσφεύγων πριν από την
 είσοδό του στην υπηρεσία και που επρόκειτο να μεταφερθούν 2) Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 στο κοινοτικό συνταξιοδοτικό σύστημα, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, το
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τον M. Azizi, Πρόε- (1) ΕΕ C 131 της 1.6.02.
 δρο, και τους M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας:
 H. Jung, εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου 2003 διάταξη με το
 ακόλουθο διατακτικό:


text:
19.12.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 397/17
 Ç G jasó so Decreto-Lei 380/93 apaiäsgrg adeiäay sot uoqeäa gä rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty emsoäy sot
 Tpotqcotä Oijomolijxäm (gä oqirleämot täwoty rtllesovgäy opoiäot eäcime g morgkeiäa;
 re vqglasopirsxsijó idqtälasa) cia sg lesabiäbarg
 lesovxäm le dijaiäxla wgäuot amsipqorxpetotrxäm pkeäom
 sot 10 % sot jeuakaiäot sxm idixsijopoigleämxm epivei- Ç episqeäpei so óqhqo 36 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/
 qgärexm dem rtlbadiäfei le sa óqhqa 73 B jai 52 sgy 71 som pqobkepoälemo apoä sg moloheriäa sot jqósoty sot
 Rtmhgäjgy EJ. G apaiäsgrg seäsoiay adeiäay ha edijaioko- aqloädiot uoqeäa peqioqirloä sot porotä sxm apodoseäxm
 ceiäso loämo cia episajsijotäy koäcoty dgloriäot rtlueäqo- enoädxm, emxä rso óqhqo atsoä ciämesai koäcoy cia pkgäqg
 msoy jai eóm ersgqiäfeso re amsijeilemijó, pócia jai apoädorg;
 dgloriopoigheämsa jqisgäqiaç ókkxy, dtämasai ma vqgrilo-
 poigheiä cia ma paqaleiämei o eäkecvoy sgy oijeiäay epiveiqp- (1) EE eid. eäjd. 05/001, r. 73.
 rexy rsa veäqia gledapxäm epiveiqglasixäm. Oi poqsocaki-
 jeäy aqveäy, oälxy, dem epijakeärsgjam jameämam episajsijoä
 koäco dgloriäot rtlueäqomsoy dijaiokocotämsa eäma seäsoio
 leäsqo. ìro cia sa jqisgäqia pot ha eäpqepe ma dieäpotm
 sg voqgäcgrg sgy adeiäay, g Episqopgä elleämei rsgm ópowg
 oäsi seäsoia jqisgäqia eiäse dem lmglometäomsai rsg molohe-
 riäa, eiäse, am tposeheiä oäsi so Decreto-Lei 380/93 paqapeäl- Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 pei rsom moälo 11/90, sa oqifoälema jqisgäqia dtämamsai ma bake so Divisional Court, Queen's Bench Division, le dió-
 eqlgmethotäm jai euaqlorhotäm jasó sqoäpom xärse ma sang sgy 13gy Laqsiäot 1998 rsgm tpoäherg The Queen jasó
 etmootäm soty Poqsocókoty pokiäsey, eiy bóqoy sxm Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 tpgjoäxm sxm koipxäm jqasxäm lekxäm. Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 qeiäa)
 (1) EE L 302 sgy 15.11.1985.
 (Tpoäherg C-369/98)
 (98/C 397/29)
 Le diósang sgy 13gy Laqsiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so Divisional Court, Queen's Bench
 bake le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998 so cour du tra- Division, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä The Queen jai
 vail de Mons (eäjso slgäla) rsgm tpoäherg Abdon Vanbraekel, Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Trevor
 Marie-Ange Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie- Robert Fisher jai Penny Fisher pot arjotäm elpoqijgä
 Claire Vanbraekel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai dqarsgqioäsgsa le sgm epxmtliäa T. R. & P. Fisher (xy esai-
 Alexandre Vanbraekel jasó Alliance nationale des mutualiteÂs qeiäa) pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio
 chreÂtiennes sxm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqx-
 (Tpoäherg C-368/98) sglósxm:
 (98/C 397/28)
 1. i) Episqeäpotm sa óqhqa 3, paqócqauoy 1, jai 9 sot
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 3508/92 (1), re rtmdtarloä
 le siy cemijeäy aqveäy sot joimosijotä dijaiäot, sgm
 Le apoäuarg sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg cmxrsopoiägrg re sqiäsoty pkgqouoqixäm pot peqieä-
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot rsiy 16 Ojsxbqiäot 1998, so vomsai re lgvamocqaugleämg bórg dedoleämxm, g
 cour du travail de Mons (eäjso slgäla), rso pkaiärio sgy opoiäa eävei


text:
dgliotqcgheiä rtäluxma le so óqhqo 2, jai
 diauoqóy lesantä, auemoäy, Abdon Vanbraekel, Marie-Ange auoqotäm dedoleäma pot eävotm paqarveheiä apoä gä cia
 Vanbraekel, Marie-Paule Vanbraekel, Marie-Claire Vanbrae- kocaqiarloä pqogcotälemot aisotämsoy sgm jasabokgä
 kel, Brigitte Vanbraekel, Edith Vanbraekel jai Alexandre pkgqxlxäm cia aqxäriley ejsóreiy;
 Vanbraekel jai, aueseäqot, Alliance nationale des mutualiteÂs
 chreÂtiennes, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so
 ii) Am rso eqxäsgla 1.i) doheiä jasauasijgä apómsgrg:
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm
 tpoäjeisai g em koäcx cmxrsopoiägrg pkgqouoqixäm re
 engäy eqxsglósxm:
 sqiäsoty, rsgm opoiäa moliälxy tpovqeotäsai ma pqobaiä-
 mei g aqloädia aqvgä, re peqioqirlotäy, auemoäy, oärom
 auoqó som jtäjko sxm pqorxäpxm rsa opoiäa lpoqotäm
 ìsam, rso pkaiärio sgy tpoheärexy pot eävei avheiä emxäpioäm ma cmxrsopoiotämsai oi pkgqouoqiäey atseäy, tpoä sgm
 sot, so ehmijoä dijarsgäqio amacmxqiärei sgm amócjg mo- eämmoia oäsi lpoqeiä ma ciämesai loämo:
 rgkeiäay emsoäy ókkot jqósoty leäkoty, ejsoäy sot jqósoty sot
 aqloädiot uoqeäa Ç emxä dem eiäve voqgcgheiä g pqogcotälemg a) re pqoärxpa pot eävei enotriodosgärei rtmauxäy o
 eäcjqirg pot pqobkeäpei so óqhqo 22 sot jamomirlotä (EOJ) pqogcotälemoy aisxäm epiä sot barijotä emstäpot
 aqih. 1408/71 (1): pot vqgrilopoieiäsai rso Gmxleämo Bariäkeio gä/
 jai
 Ç pqeäpei g apoädorg sxm enoädxm morgkeiäay ma ciämei b) re pqoärxpa pot fgsotäm siy pkgqouoqiäey atseäy
 rtäluxma le so rtärsgla sot jqósoty sot aqloädiot re rveärg le aiäsgrg voqgcgärexy emirvtärexy rsg


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/23
 Προσφυγή-αγωγή των TNC Kazchrome και ENRC Marketing κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2008
 (Υπόθεση T-107/08)
 (2008/C 116/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες/ενάγουσες: Η ανώνυμη εταιρία «Transnational Company Kazchrome» (TNC Kazchrome) (Actobe Kαζακστάν), ENRC Marketing AG (Kloten, Ελβετία) (εκπρόσωποι: L. Ruessmann και A. Willems, δικηγόροι)
 Καθών/εναγομένων: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών-εναγουσών
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό καθόσον επιβάλλει μέτρα αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου που παράγουν και/ή πωλούν οι προσφεύγουσες·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή αλληλεγγύως και εις ολόκληρον να καταβάλουν νομιμοτόκως αποζημίωση στις προσφεύγουσες για τη ζημία που υπέστησαν λόγω μη δικαιολογημένης κινήσεως της διαδικασίας, πλάνης περί τα πράγματα και εσφαλμένης εκτιμήσεως, στην οποία περιλαμβάνεται η προσβολή των θεμελιωδών αρχών του κοινοτικού δικαίου από την Επιτροπή και η επιζήμια θέσπιση του κανονισμού (ΕΚ) 1420/2007 από το Συμβούλιο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή και το Συμβούλιο στα δικαστικά τους έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα και αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών, στο μέτρο που δεν θα τα καλύψει το Συμβούλιο.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες), οι οποίες παράγουν και εξάγουν, αντιστοίχως, πυριτιομαγγάνιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητούν την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1420/2007 του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Καζακστάν και για τερματισμό της διαδικασίας για τις εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Ουκρανίας (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι οι καθών-εναγόμενοι υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, παραβίασαν τον βασικό κανονισμό (2) και δεν τήρησαν την υποχρέωση αιτιολογίας, όπως τους επιβάλλει το άρθρο 253 EΚ, καθόσον περιέλαβαν το Καζακστάν και απέκλεισαν την Ινδία από την έρευνα αντιντάμπινγκ· καθόσον απέρριψαν το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι δρουν ως ενιαία οικονομική οντότητα· όταν καθόρισαν την τιμή εξαγωγής των προσφευγουσών· όταν εκτίμησαν αν και σε ποιο βαθμό οι εισαγωγές πυριτιομαγγανίου καταγωγής Καζακστάν προκάλεσαν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία· καθόσον προσέθεσαν τις εισαγωγές από το Καζακστάν και τις εισαγωγές από την Κίνα για τους σκοπούς της εν λόγω εκτιμήσεως και της εκτιμήσεως του κοινοτικού συμφέροντος.
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι τα κοινοτικά όργανα της Κοινότητας προσέβαλαν το δικαίωμα ακροάσεως των προσφευγουσών, καθώς και της αρχές της χρηστής διοικήσεως, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των προσφευγουσών, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας καθόσον, μεταξύ άλλων, οι προσφεύγουσες δεν είχαν δικαίωμα προσβάσεως σε λυσιτελή πληροφοριακά στοιχεία για τις διαπιστώσεις των κοινοτικών οργάνων και καθόσον απορρίφθηκε η προσφορά της αναλήψεως δεσμεύσεως των προσφευγουσών.
 (1) ΕΕ 2007, L 317, σ. 5.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1).


text:
 10.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 31 Ιουλίου 2012 — Coty Prestige Lancaster Group GmbH κατά First Note Perfumes NV
 (Υπόθεση C-360/12)
 2012/C 343/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα και αναιρεσείουσα: Coty Prestige Lancaster Group GmbH
 Εναγόμενη και αναιρεσίβλητη: First Note Perfumes NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 93, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1) την έννοια ότι μία πράξη παραποιήσεως/απομιμήσεως, η οποία διαπράχθηκε σε ένα κράτος μέλος (κράτος μέλος A), εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 93, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, όταν πράξη που διαπράχθηκε σε άλλο κράτος μέλος (κράτος μέλος B) συνιστά συμμετοχή στην παραποίηση/απομίμηση που διαπράχθηκε στο πρώτο κράτος μέλος (κράτος μέλος A);
 2)
 Έχει το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (2) την έννοια, ότι το ζημιογόνο γεγονός έχει συμβεί σε ένα κράτος μέλος (κράτος μέλος A), όταν η διαφορά πηγάζει από αδικοπραξία τελεσθείσα σε άλλο κράτος μέλος (κράτος μέλος B) και συνίσταται στη συμμετοχή στην αδικοπραξία (κύρια πράξη) που τελέστηκε στο πρώτο κράτος μέλος (κράτος μέλος A);
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 23ης Φεβρουαρίου 2010 [αίτηση του Court of Appeal (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — London Borough of Harrow κατά Nimco Hassan Ibrahim, Secretary of State for the Home Department
 (Υπόθεση C-310/08) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δικαίωμα διαμονής υπηκόου τρίτου κράτους, ο οποίος είναι σύζυγος υπηκόου κράτους μέλους, και των τέκνων τους, τα οποία είναι υπήκοοι κράτους μέλους - Παύση της μισθωτής δραστηριότητας του υπηκόου κράτους μέλους και, εν συνεχεία, αναχώρησή του από το κράτος μέλος υποδοχής - Εγγραφή των τέκνων σε εκπαιδευτικό ίδρυμα - Έλλειψη μέσων διαβιώσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Άρθρο 12 - Οδηγία 2004/38/ΕΚ)
 2010/C 100/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 London Borough of Harrow
 κατά
 Nimco Hassan Ibrahim, Secretary of State for the Home Department
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal — Ερμηνεία της οδηγίας 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (EE L 158, σ. 77) και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (EE ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33) — Σύζυγος έχουσα την ιθαγένεια τρίτης χώρας και τα τέκνα αυτής, έχοντα την ιθαγένεια κράτους μέλους, η οποία, προκειμένου να ζήσει μαζί με τον έχοντα την ιθαγένεια αυτού του κράτους μέλους σύζυγό της, μετέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου αυτός εργαζόταν ως μισθωτός — Δικαίωμα διαμονής της συζύγου και των τέκνων μετά την απώλεια, εκ μέρους του συζύγου, της ιδιότητας του μισθωτού και την αναχώρησή του από το Ηνωμένο Βασίλειο.
 Διατακτικό
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, τα τέκνα υπηκόου κράτους μέλους ο οποίος εργάζεται ή εργάστηκε στο κράτος μέλος υποδοχής, καθώς και ο γονέας που έχει πράγματι την επιμέλειά τους μπορούν να επικαλούνται, εντός του κράτους μέλους υποδοχής, δικαίωμα διαμονής δυνάμει μόνον του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2434/92 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1992, ανεξαρτήτως του αν διαθέτουν επαρκείς πόρους και πλήρη ασφάλιση υγείας στο εν λόγω κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 247 της 27.9.2008.


text:
 15.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/32
 Προσφυγή της 18ης Μαΐου 2006 — Omya κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-145/06)
 (2006/C 165/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omya AG (Oftringen, Ελβετία) (εκπρόσωποι: C. Ahlborn, C. Berg, Solicitors, C. Pinto Correira, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 8 Μαρτίου 2006 επί της υποθέσεως COMP/M.3796 — Omya/J.M. Huber PCC·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η συγκέντρωση που αποτελεί αντικείμενο της υποθέσεως COMP/M.3796 — Omya/J.M. Huber PCC τεκμαίρεται ότι έχει κηρυχθεί συμβατή με την κοινή αγορά και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C (2006)795 της 8ης Mαρτίου 2006 που εκδόθηκε επί της υποθέσεως συγχωνεύσεως COMP/M.3796 και με την οποία ζητήθηκε από την προσφεύγουσα, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων (1), να παράσχει στην Επιτροπή ακριβή και πλήρη πληροφόρηση όσον αφορά την εξαγορά από την προσφεύγουσα της επιχειρήσεως ιζηματοποιημένου ανθρακικού ασβεστίου της J.M. Huber Corporation (στο εξής: η προσβαλλόμενη απόφαση). Συνεπεία της προσβαλλομένης αποφάσεως, ανεστάλη η εφαρμογή του χρονοδιαγράμματος της συγχωνεύσεως και παρατάθηκε η προθεσμία για τη λήψη τελικής αποφάσεως σχετικά με την κοινοποιηθείσα συγκέντρωση από τις 31 Μαρτίου 2006 στις 28 Ιουνίου 2006.
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή αναφέρει ότι, σε απάντηση προηγούμενης αιτήσεως παροχής πληροφοριών, η προσφεύγουσα είχε παράσχει, εν μέρει τουλάχιστον, εσφαλμένες πληροφορίες. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι αυτό έρχεται σε αντίφαση με προηγούμενη επιστολή, με την οποία η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι έλαβε πλήρη πληροφόρηση.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφοι 1 και 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων για το λόγο ότι οι πληροφορίες που ζητήθηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση, πρώτον, δεν ήταν αναγκαίες για την εκτίμηση της συγκεντρώσεως και, δεύτερον, είχαν ήδη παρασχεθεί κατά πλήρη τρόπο, καθώς και για το λόγο ότι, τρίτον, σε αντίθεση με την αρχή της ασφάλειας δικαίου, η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε αμελλητί.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επίσης, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά κατάχρηση εξουσίας από μέρους της Επιτροπής, ως προς το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, καθόσον με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως η Επιτροπή σκοπεί κυρίως, κατά την προσφεύγουσα, στο να παρατείνει τις προθεσμίες που τάσσονται με τον κοινοτικό κανονισμό συγκεντρώσεων και όχι στο να λάβει τις αναγκαίες πληροφορίες.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας, καθόσον αυτή εκπλήρωσε την υποχρέωσή της να παράσχει τις πληροφορίες που της ζητήθηκαν και η καταληκτική ημερομηνία της προθεσμίας για τη λήψη τελικής αποφάσεως σχετικά με την κοινοποιηθείσα συγκέντρωση ήταν η 31η Μαρτίου 2006. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι αυτή η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη δημιουργήθηκε από την προηγούμενη επιστολή της Επιτροπής, με την οποία η τελευταία αναγνώρισε ότι της είχε παρασχεθεί πλήρης πληροφόρηση, καθώς και από την μετέπειτα συμπεριφορά της Επιτροπής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων) (ΕΕ 2004,


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) στις 25 Ιουνίου 2013 — Antonio Gramsci Shipping Corp. κ.λπ. κατά Aivars Lembergs
 (Υπόθεση C-350/13)
 2013/C 252/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσες: Antonio Gramsci Shipping Corp., Apollo Holdings Corp., Arctic Seal Shipping Co. Ltd, Atlantic Leader Shipping Co. Ltd, Cape Wind Trading Co.Ltd, Clipstone Navigation SA, Dawnlight Shipping Co. Ltd, Dzons Rids Shipping Co., Faroship Navigation Co. Ltd, Gaida Shipping Co., Gevostar Shipping Co. Ltd, Hose Marti Shipping Co., Imanta Shipping Co. Ltd, Kemeri Navigation Co., Klements Gotvalds Shipping Co., Latgale Shipping Co. Ltd, Limetree Shipping Co. Ltd, Majori Shipping Co. Ltd, Noella Marītime Co. Ltd, Razna Shipping Co., Sagewood Trading Inc., Samburga Shipping Co. Ltd, Saturn Trading Co., Taganroga Shipping Co., Talava Shipping Co. Ltd, Tangent Shipping Co. Ltd, Viktorio Shipping Co., Wilcox Holding Ltd, Zemgale Shipping Co. Ltd, Zoja Shipping Co. Ltd
 Εφεσίβλητο: Aivars Lembergs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 34, παράγραφος 1, του Κανονισμού Βρυξελλών Ι (1) την έννοια ότι στο πλαίσιο διαδικασίας αναγνωρίσεως αλλοδαπής δικαστικής αποφάσεως, η ενδεχόμενη προσβολή των δικαιωμάτων προσώπων που δεν εμπλέκονται στη διαφορά της κύριας υποθέσεως μπορεί να δικαιολογήσει την εφαρμογή της ρήτρας της δημόσιας τάξεως, την οποία προβλέπει το εν λόγω άρθρο 34, παράγραφος 1, του Κανονισμού Βρυξελλών Ι, και τη μη αναγνώριση της εν λόγω αλλοδαπής αποφάσεως, στον βαθμό που θίγει πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι στη δίκη της κύριας υποθέσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 47 του Χάρτη την έννοια ότι η αρχή της δίκαιης δίκης, την οποία κατοχυρώνει ο Χάρτης, επιτρέπει, οσάκις διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα, να επιβάλλονται περιορισμοί σε εμπράγματα δικαιώματα προσώπου που δεν ήταν διάδικος στην εν λόγω δίκη, έστω και αν προβλέπεται ότι οποιοσδήποτε θίγεται από την απόφαση με την οποία διατάσσονται ασφαλιστικά μέτρα έχει δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να ζητήσει από το δικαστήριο να μεταρρυθμίσει ή να ανακαλέσει την επίμαχη δικαστική απόφαση, και να επαφίεται στους αιτούντες το ασφαλιστικό μέτρο η κοινοποίηση της αποφάσεως στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1).


text:
 25.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 147/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-67/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Έλλειψη νομιμότητας - Αποστολή επιστολής σχετικά με την εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως στον εκπρόσωπο του προσφεύγοντος-ενάγοντος στο πλαίσιο της αιτήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής - Προσφυγή-αγωγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος - Άρθρο 94, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας)
 2013/C 147/66
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων): Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Berardis-Kayser και G. Gattinara)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί επιδικάσεως αποζημιώσεως λόγω του ότι η καθής-εναγομένη απέστειλε επιστολή αφορώσα τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε δικηγόρο που δεν τον εκπροσωπούσε ακόμα στην υπόθεση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio να καταβάλει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ποσό 2 000 ευρώ.
 (1) EE C 311 13.10.2012, σ. 16.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Απριλίου 2011 — Gruber κατά ΓΕΕΑ (Run the globe)
 (Υπόθεση T-12/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Run the globe - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2011/C 152/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Alexander Gruber (Ulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Kienle και M. Krinke, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Νοεμβρίου 2008 (υπόθεση R 1779/2007-1), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Run the globe ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Alexander Gruber στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/45
 Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2006 — SPM κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-104/06)
 (2006/C 131/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société des plantations de Mbanga (S. P. M.) (Douala, Καμερούν) [εκπρόσωπος: B.-L. Doré, avocat]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή της παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 219/2006 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχειρίσεως της δασμολογικής ποσοστώσεως για την εισαγωγή μπανανών του κωδικού ΣΟ 0803 00 19 καταγωγής των χωρών ΑΚΕ για την περίοδο από 1ης Μαρτίου έως 31 Δεκεμβρίου 2006·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στο πλαίσιο των τροποποιήσεων του ειδικού καθεστώτος των ποσοστώσεων για το εμπόριο με τις τρίτες χώρες, τροποποιήσεων που αποτελούν μέρος των μέτρων οργανώσεως των αγορών στον τομέα της μπανάνας, ο από 29 Νοεμβρίου 2005 κανονισμός (ΕΚ) 1964/2005 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1) ανέθεσε στην Επιτροπή την εξουσία να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού, καθώς και τα μεταβατικά μέτρα όσον αφορά τη διαχείριση της δασμολογικής ποσοστώσεως για τις μπανάνες καταγωγής των χωρών ΑΚΕ. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή με τον κανονισμό (ΕΚ) 2015/2005 της 9ης Δεκεμβρίου 2005 (2) διατήρησε κατά τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2006 το καθεστώς χορηγήσεως πιστοποιητικών εισαγωγής βάσει ιστορικών αναφορών (3). Δεδομένου ότι ο κανονισμός αυτός ήταν εξ ορισμού μεταβατικός, η Επιτροπή εξέδωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2006 τον κανονισμό 219/2006 σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχειρίσεως της δασμολογικής ποσοστώσεως για την εισαγωγή μπανανών του κωδικού ΣΟ 0803 00 19 καταγωγής των χωρών ΑΚΕ για την περίοδο από 1ης Μαρτίου έως 31 Δεκεμβρίου 2006 (4). Με τον κανονισμό αυτόν, η Επιτροπή καθόρισε μια μέθοδο διαχειρίσεως της δασμολογικής ποσοστώσεως προβλέπουσα τη χρησιμοποίηση της ποσοστώσεως κατά τη χρονολογική σειρά της αποδοχής των δηλώσεων θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία (μέθοδος που αποκαλείται «εξυπηρέτηση κατά σειρά προτεραιότητας») και κράτησε, ως μεταβατικό μέτρο, ένα μέρος της δασμολογικής ποσοστώσεως υπέρ των εμπορευομένων που είχαν εφοδιάσει την Κοινότητα με μπανάνες ΑΚΕ στο πλαίσιο του προϊσχύοντος καθεστώτος εισαγωγών. Ο κανονισμός αυτός αποτελεί το αντικείμενο του ακυρωτικού αιτήματος της παρούσας προσφυγής.
 Στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός περιέχει διάφορες παρανομίες καθόσον, κατ' αυτήν, από τις διατάξεις του προκύπτει ότι ναι μεν η διαχείριση του 60 % της δασμολογικής ποσοστώσεως γίνεται σύμφωνα με τη νέα μέθοδο, πλην όμως η διαχείριση του 40 % εξακολουθεί να γίνεται με τη χορήγηση πιστοποιητικών βάσει ιστορικών αναφορών. Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους λόγους ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που προβάλλει με την προσφυγή της στην υπόθεση T-447/05 (5).
 (1) Κανονισμός σχετικά με τους δασμούς για τις μπανάνες (ΕΕ L 316, σ. 1).
 (2) Κανονισμός σχετικά με τις εισαγωγές μπανανών καταγωγής των χωρών ΑΚΕ, στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσοστώσεως που ανοίγεται βάσει του κανονισμού (ΕΚ). 1964/2005 του Συμβουλίου, σχετικά με το ύψος των δασμών για τις μπανάνες κατά τους