text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 28ης Απριλίου 2015 — T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares Unipessoal Lda κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-456/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής - Ενεργητική νομιμοποίηση - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που αφορά ατομικά τις αναιρεσείουσες - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Έκτακτα μέτρα σχετικά με τη διάθεση ζάχαρης και ισογλυκόζης εκτός ποσοστώσεως - Περίοδος εμπορίας 2010/2011))
 (2015/C 213/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares Unipessoal Lda (εκπρόσωποι: D. Waelbroeck, avocat, D. Slater, Solicitor)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Ondrůšek και P. Rossi), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και D. Colas και C. Candat), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: É. Sitbon και A. Westerhof Löfflerová)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Η T & L Sugars Ltd και η Sidul Açúcares Unipessoal Lda καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 325 της 9.11.2013.


text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/24
 Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2013 — B&S Europe κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-222/13)
 2013/C 164/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Business and Strategies in Europe (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Bihain, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή ακυρώσεως και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη·
 —
 στη συνέχεια, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δεχθεί την προσφεύγουσα στον περιορισμένο κατάλογο των υποψηφίων που καλούνται να συμμετάσχουν στις προσκλήσεις υποβολής προσφορών στο πλαίσιο της συμβάσεως EuropeAid/132633/C/SER/multi, μέρος 7: Governance and home affaires (Διακυβέρνηση και εσωτερικές υποθέσεις)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, προσβολή της αρχής της χρηστής διοικήσεως, μεταξύ άλλων, καθόσον επιβάλλει υποχρέωση συνοχής, προσβολή της αρχής του σεβασμού της κατ’ αντιμωλίαν διαδικασίας, καθώς και παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας και της αρχής της ισότητας, εφόσον η Επιτροπή για πρώτη φορά, στο από 2 Απριλίου 2013 έγγραφό της σε συνέχεια της από 15 Φεβρουαρίου 2013 αποφάσεώς της, απέρριψε ως μη επιλέξιμο το προταθέν από την προσφεύγουσα σχέδιο 25, ως μη πληρούν το κριτήριο της τεχνικής ικανότητας, μειώνοντας επομένως τον αριθμό των επιλέξιμων σχεδίων ως σχεδίων αναφοράς κάτω του απαιτουμένου ελαχίστου ορίου.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του σημείου 2.4.11.1.3, δεύτερο εδάφιο, του πρακτικού οδηγού των συμβατικών διαδικασιών στο πλαίσιο των εξωτερικών δράσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τη διευκρίνιση A 47 περί της προκηρύξεως του διαγωνισμού, καθόσον η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένως την έννοια των επιλέξιμων σχεδίων αναφοράς τα οποία πληρούν το κριτήριο της επιλογής όσον αφορά την τεχνική ικανότητα του υποψηφίου.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/37
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2014 — Rotenberg κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-720/14)
 (2015/C 007/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Arkady Romanovich Rotenberg (Αγία Πετρούπολη, Ρωσία) (εκπρόσωποι: D. Pannick, QC, M. Lester, Barrister, S. Hey και H. Brunskill, Solicitors)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/508/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) 826/2014, στο μέτρο που οι πράξεις αυτές έχουν εφαρμογή επ’ αυτού,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να παραθέσει κατάλληλη ή επαρκή αιτιολογία για την εγγραφή του προσφεύγοντος στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών που υπόκεινται στα περιοριστικά μέτρα που αφορούν την κατάσταση στην Ουκρανία.
 2.
 Με το δεύτερο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη θεωρώντας ότι στην περίπτωση του προσφεύγοντος επληρούτο κάποιο από τα κριτήρια που δικαιολογούν την εγγραφή στον σχετικό με τα αμφισβητούμενα μέτρα κατάλογο.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παραβίασε τις αρχές της προστασίας των δεδομένων.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να προστατεύσει τα δικαιώματά άμυνας του προσφεύγοντος και το δικαίωμά του επί αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε, αδικαιολόγητα και δυσανάλογα, τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην προστασία της ιδιοκτησίας, της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της φήμης.


text:
7.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 340/23
 de Montis, Joan Antoni Raklhqqi Sqimsves, Uedeqiwa Bhqek heiaë, pqócla pot dem rtlbaiämei, dem ha lpoqotäre atsgä ma
 Kohbeqqf, Ekema Uqhsor Talaqqúm, Qauaek Achiqqe hexqgheiä otäse pqaclasijgä otäse aposekerlasijgä, euoärom,
 Hmwesa, Lamhek Paqeno Pacadoq, Pabko Paqdo Oqsit, tärseqa apoä dxädeja eäsg diapqaclasetärexm, dem eävei eireäsi
 Ramsiaco Xathet Rohso, Womwepwiúm Ramlaqsöm himseka, episetvheiä rtluxmiäa rvesijó le so peqievoälemo sot pqo-
 Rashqmimo Dhqaäm Xidak, Khir Chelbe Wari jai Alfonso lmglometheämsoy barikijotä diasóclasoy.
 Ruiz de AzuÂa CastaÄno, jósoijoi Bqtnekkxäm jai Kotnelbotäq-
 cot, ejpqorxpotälemoi apoä som Antonio Creus jai sgm Oi pqoruetäcomsey ejsilotäm epiärgy oäsi g jahgäy tpeqeäbg sa
 BegonÄa Uriarte Valiente, dijgcoäqoty Baqjekxämgy jai Lad- oäqia sgy enotriäay sgy amajakxämsay sg voqgcgheiära oijomo-
 qiäsgy, le soäpo epidoärexy rsiy Bqtneäkkey sg dietähtmrg Av. lijgä bogäheia, jai sotäso, oäpxy atsgä ecmxäqife, lerotärgy sgy
 d'Auderghem, aqih. 78, órjgram emxäpiom sot Pqxsodijeiäot emxäpiom sxm irpamijxäm dijarsgqiäxm rvesijgäy diadijariäay.
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 23 Iotkiäot 1998, pqo- Em pqojeileämx, diaraugmiäfesai oäsi, lokomoäsi g ADA irvtqiä-
 rutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. fesai, rsgm apoäuargä sgy, oäsi g amajkgheiära bogäheia dem
 rtmepócesai paqaiäsgrg apoä siy arjgheiärey eämdijey pqorut-
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: ceäy, rsgm pqóng g em koäcx amójkgrg irodtmaleiä le
 paqaiäsgrg jahxäy oi pqoruetäcomsey rseqotämsai sgy sevmijgäy
 Ç ma jgqtänei ójtqg soäro sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy bogheiäay sot oqcómot rso opoiäo tpgqesotäm.
 10gy Moelbqiäot 1997, rso leäsqo pot le atsgä so em koäcx
 joimosijoä oäqcamo aqmgähgje rsoty pqoruetäcomsey oijo- Seäkoy, oi pqoruetäcomsey pqobókkotm paqóbarg, rsgm
 molijgä jai sevmijgä bogäheia rsgm tpoäherg rvesijó le sg peqiäpsxrg sxm apouórexm, sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy
 lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm soty pot sxm pqónexm.
 eiävam jsgheiä bórei sot rvesijotä irpamijotä rtrsgälasoy,
 oäro jai sgm apoäuarg sgy 19gy Iotmiäot 1998, rso leäsqo
 pot le atsgäm so em koäcx joimosijoä oäqcamo apeäqqiwe
 sgm tpobkgheiära apoä soty pqoruetäcomsey dioijgsijgä Pqorutcgä sxm JoseÂ M.a Olivares Ramos, Angel VinÄas Mar-
 eämrsarg, tín, Paloma Díez Pardo, Carlos Gil Renaux, JoseÂ Luis Roselló
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda sgy López, Rosarios DomeÂnech Cobo, Miguel Lobato GonzaÂlez,
 paqotäray diadijariäay. Eduardo PenÄa Abizanda, Manuel de Lucas Casas, Eduardo
 Sorribes Manzana, Ricardo Puente Sala, JoseÂ M.a Plaza SaÂn-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa chez, JoseÂ Ramón Borell Nivera, Francisco FernaÂndez Ruiz,
 Rafael García Palencia, Antonio Espino Morcillo, Bonifacio
 Oi pqoruetäcomsey, tpókkgkoi sgy Episqopgäy, epijqiämotm sgm Marín PeÂrez, Teresa de la Mora, Pablo Amor Echeverri, Luis
 óqmgrg sgy ADA ma soty paqórvei oijomolijgä jai sevmijgä Montoya Morón, Amador Rodríguez Prieto, Marco Marcos
 bogäheia rsiy diauoqeäy soty le siy ehmijeäy aqveäy koäcx sgy Rodríguez, Emilio López Menchero, Leopoldo Fabra Utray,
 amtpaqniäay rso irpamijoä diäjaio diasónexm pot ma soty Gonzalo Molina Igartua, Gonzalo GimeÂnez AndreÂs, Pedro
 episqeäpotm ma lesaueäqotm rso joimosijoä rtärsgla sa Tarno FernaÂndez, Manuel Rodríguez Alonso, Ana María
 dijaixälasa pot eävotm apojsgärei bórei sot rvesijotä irpami- Cobos Aguirre, Fernando Truyols Zaforteza, Isabel de Eguía
 jotä rtrsgälasoy. Le sgm pqolmglometheiära apoäuargä sgy Antolín, Victor Pou Serradell, Lucía Ramón Amat, Joaquín
 sgy 10gy Moelbqiäot 1997, g Episqopgä rsgäqine sgm óqmgrgä FerraÂn PeÂrez-Protabella,


text:
JesuÂs SuaÂrez Avila, Pablo JimeÂnez
 sgy rsgm pqoäodo pot eävei rgleixheiä oärom auoqó siy dia- FernaÂndez, Rosa Quevedo Díez, Angeles Santos Asenjo, Fran-
 pqaclasetäreiy le so irpamijoä jqósoy rvesijó le sgm eäjdorg cisco de Vicente, Carlos Arroyos, Antonio Lopez PenÄa, Vale-
 barikijotä diasóclasoy ijamotä ma jaktäwei so rvesijoä molo- riano Díaz García, Alfonso GonzaÂlez Finat, Antonio FernaÂn-
 hesijoä jemoä jahxäy jai rso cecomoäy oäsi so Pqxsodijeiäo eävei dez AvileÂs, Miguel AbellaÂn López, Angel GonzaÂlez Leiro, Fer-
 gädg ejdxärei epiä sot idiäot heälasoy apoäuarg re bóqoy sot nando Aragón Morales, Rafael Valls i Pursals, JesuÂs Garijo,
 Barikeiäot sgy Irpamiäay. Alexandre Checchi Lang, Rafael Cepas Palanca, Eduardo de
 G tpoä jqiärg pqorutcgä rsgqiäfesai rso cecomoäy oäsi tuiärsasai la PenÄa Vega, Antonio Alonso Madero, Jaime Díez-Canseco,
 paqabiäarg sgy aqvgäy sgy iroäsgsay jahxäy jai rso oäsi oi pqo- Enrique Juaristi Martínez jai Pablo Benavides jasó
 ruetäcomsey eävotm tporseiä dtrlemgä diójqirg soäro eämamsi Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje
 ókkxm Irpamxäm tpakkgäkxm oi opoiäoi, rso pkaiärio oäloiay rsiy 23 Iotkiäot 1998
 tpoheärexy, eiävam stävei sgy oijomolijgäy bogheiäay sot em (Tpoäherg T-115/98)
 koäcx oqcómot kiäcoty lgämey mxqiäseqa oäro jai eämamsi ókkxm (98/C 340/46)
 tpakkgäkxm oi opoiäoi, re paqoäloiey peqipsxäreiy, eiävam
 epiärgy stävei sgy bogheiäay sot oqcómot rso opoiäo tpgqesotä- (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 ram.
 Oi JoseÂ M.a Olivares Ramos, Angel VinÄas Martín, Paloma
 Enókkot, oi pqoruetäcomsey irvtqiäfomsai oäsi g Episqopgä Díez Pardo, Carlos Gil Renaux, JoseÂ Luis Roselló López,
 enoloiäxre, rsgm peqiäpsxrgä soty, sgm Ûsevmijgä bogäheiaë le Rosarios DomeÂnech Cobo, Miguel Lobato GonzaÂlez, Eduardo
 sgm pqoxähgrg sxm diapqaclasetärexm le so irpamijoä jqó- PenÄa Abizanda, Manuel de Lucas Casas, Eduardo Sorribes
 soy. PaqÂ oäka atsó, jasó sg cmxälg soty, oi diapqaclasetä- Manzana, Ricardo Puente Sala, JoseÂ M.a Plaza SaÂnchez, JoseÂ
 reiy le siy ehmijeäy aqveäy rvesijó le jamoäma pot ma episqeäpei Ramón Borell Nivera, Francisco FernaÂndez Ruiz, Rafael Gar-
 sg lesauoqó sxm rtmsaniodosijxäm dijaixlósxm dem lpo- cía Palencia, Antonio Espino Morcillo, Bonifacio Marín
 qotäm ma hexqghotäm xy Ûsevmijgä bogäheiaë jasó sgm eämmoia PeÂrez, Teresa de la Mora, Pablo Amor Echeverri, Luis Mon-
 sot óqhqot 24 sot JTJ euoärom oi em koäcx diapqaclasetä- toya Morón, Amador Rodríguez Prieto, Marco Marcos Rodrí-
 reiy emsórromsai rsiy tpovqexäreiy pot tpeävei g Episqopgä guez, Emilio López Menchero, Leopoldo Fabra Utray, Gon-
 dtmólei sot óqhqot 155 sgy Rtmhgäjgy peqiä idqtärexy sgy zalo Molina Igartua, Gonzalo GimeÂnez AndreÂs, Pedro Tarno
 Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, emxä, eärsx jai am g em koäcx FernaÂndez, Manuel Rodríguez Alonso, Ana María Cobos
 pqoxähgrg gäsam dtmasoä ma vaqajsgqirheiä xy Ûsevmijgä bogä- Aguirre, Fernando Truyols Zaforteza, Isabel de Eguía Anto-
 ---pagebreak--- C 340/24 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 7.11.98
 lín, Victor Pou Serradell, Lucía Ramón Amat, Joaquín FerraÂn Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä ma jasabókei rsgm Com-
 PeÂrez-Protabella, JesuÂs SuaÂrez Avila, Pablo JimeÂnez FernaÂn- panÄía TransmediterraÂnea SA so rtämoko sxm enoädxm sgy
 dez, Rosa Quevedo Díez, Angeles Santos Asenjo, Francisco paqotäray diadijariäay.
 de Vicente, Carlos Arroyos, Antonio Lopez PenÄa, Valeriano
 Díaz García, Alfonso GonzaÂlez Finat, Antonio FernaÂndez Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 AvileÂs, Miguel AbellaÂn López, Angel GonzaÂlez Leiro, Fer-
 nando Aragón


text:
Morales, Rafael Valls i Pursals, JesuÂs Garijo, G pqoruetäcotra, amódovoy esaiqeiäa jasoäpim dgloäriot
 Alexandre Checchi Lang, Rafael Cepas Palanca, Eduardo de diacxmirlotä rvesijó le sgm entpgqeäsgrg cqallxäm hakar-
 la PenÄa Vega, Antonio Alonso Madero, Jaime Díez-Canseco, riäxm lesauoqxäm dgloriäot rtlueäqomsoy lesantä kileämxm sgy
 Enrique Juaristi Martínez jai Pablo Benavides jósoijoi veqromgärot jai kileämxm sxm Mgärxm Bakeaqiädxm, sxm
 Bqtnekkxäm jai Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemoi apoä soty Mgärxm Jamaqiäxm, sgy Ceuta jai sgy Melilla, pqorbókkei sgm
 Antonio Creus jai BegonÄa Uriarte Valiente, dijgcoäqoty Baq- apoäuarg sgy Episqopgäy ma jimgärei sg diadijariäa sot
 jekxämgy jai Ladqiäsgy, le soäpo epidoärexm rsiy Bqtneäkkey sg óqhqot 93, paqócqauoy 2, sgy Rtmhgäjgy EJ, le som irvt-
 dietähtmrg Av. d'Auderghem,, aqih. 78, órjgram emxäpiom sot qirloä oäsi g kguheiära apoä so dgloärio amsipaqovgä cia sgm
 Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 23 Iotkiäot paqovgä sxm aposekotämsxm so amsijeiälemo sot diacxmirlotä
 1998, pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- tpgqerixäm ha lpoqotäre ma rtmirsó jqasijgä emiärvtrg jasó
 mosgäsxm. sgm eämmoia sot óqhqot 92 sgy iädiay Rtmhgäjgy.
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: Pqxäsom, g pqoruetäcotra pqorópsei rsgm jahgäy eruakleämg
 eqlgmeiäa sgy joimosijgäy emmoiäay sgy jqasijgäy emirvtärexy.
 Ç ma jgqtänei ójtqey siy apouóreiy sgy Episqopgäy, sgy Jasó sg cmxälg sgy, dem epgqeófesai em pqojeileämx, rsom
 13gy jai 19gy Moelbqiäot 1997, rso leäsqo pot aportäqei apaisotälemo bahloä, so elpoäqio lesantä jqasxäm lekxäm, jai
 apoä soty pqoruetäcomsey sgm oijomolijgä bogäheia rsgm sotäso euoärom, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 6 sot jamomirlotä
 tpoäherg rvesijó le sg lesauoqó rtmsaniodosijxäm (EOJ) aqih. 3577/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 7gy Dejelbqiäot
 dijaixlósxm, jahxäy jai sgm apoäuarg sgy ADA, sgy 1992, cia sgm euaqlocgä sgy aqvgäy sgy eketäheqgy jtjkouo-
 19gy Iotmiäot 1998, rso leäsqo pot le atsgäm apoqqiäuhgje qiäay sxm tpgqerixäm rsiy hakórriey lesauoqeäy rso erxseqijoä
 g tpobkgheiära apoä soty pqoruetäcomsey dioijgsijgä sxm jqasxäm lekxäm (1), oi hakórriey emdolesauoqeäy apose-
 eämrsarg, kotäm eämam soleäa rsom opoiäo, oärom auoqó sgm Irpamiäa, o
 amsacxmirloäy ha eiämai eketäheqoy tärseqa apoä sgm 1g Iamota-
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa eänoda sgy paqotäray qiäot 1999. Em pqojeileämx, g pqoruetäcotra dieqxsósai pxäy
 diadijariäay. eiämai dtmasoä eäma jqósoy ma lpoqeiä ma paqabiófei eämam
 jamomirloä o opoiäoy dem eiämai euaqloäriloy epÂ atsotä.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi pqobakkoälemoi irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa eiämai Detäseqom, g pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi g Episqopgä eävei
 oi iädioi le atsotäy pot eävotm pqobkgheiä rsgm tpoäherg eruakleämxy eqlgmetärei siy joimosijeäy jasethtmsgäqiey cqal-
 S-114/98, Rodríguez PeÂrez j.kp. jasó Episqopgäy. leäy cia siy jqasijeäy emirvtäreiy rsom soleäa sxm hakarriäxm
 lesauoqxäm (2), rsgqiäfomsay, jasÂ otriäam, som vaqajsgqirloä
 sgy rvesijgäy rtlbórexy xy jqasijgäy emirvtärexy rsgm, jasÂ
 atsgäm, tpeqbokijgä dióqjeia atsgäy jai rsg lg dgloriäetrg
 sot diacxmirlotä tpoä siy epibakkoälemey pqoùpoheäreiy. Jasó
 sgm ópowg sgy pqoruetäcotray, oi jasethtmsgäqiey cqalleäy
 Pqorutcgä sgy CompanÄía TransmediterraÂnea, SA jasó sgy dem auoqotäm sgm atrsgqgä tpovqeäxrg diemeqceiäay dgloriäot
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje diacxmirlotä cia sgm amóherg ejsekeärexy rtlbórexy dglo-
 rsiy 23 Iotkiäot 1998 riäot rtlueäqomsoy rso pkaiärio sxm hakarriäxm lesauoqxäm,
 (Tpoäherg T-116/98) opoäse g epikocgä sgy lehoädot cia sgm amóherg sgy ejsekeä-
 rexy sgy rvesijgäy rtlbórexy re esaiqeiäa elpiäpsei apojkei-
 (98/C 340/47) rsijxäy rso


text:
oijeiäo jqósoy. Jasó sgm pqoruetäcotra, g
 doheiära rsg rvesijgä rtälbarg dglorioäsgsa pqeäpei ma hexqg-
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 heiä xy g pqorgäjotra, jai sotäso rso leäsqo pot sotäso eäcime
 G esaiqeiäa CompanÄía TransmediterraÂnea, SA, le eädqa sg rtäluxma le jamoämey cemijgäy euaqlocgäy, iädioty cia oäkoty
 Ladqiäsg, ejpqorxpotälemg apoä som Antonio Creus, dijg- soty rtlleseävomsey rso diacxmirloä jai epaqjeiäy, rtäluxma
 coäqo Baqjekxämgy, jai sgm BegonÄa Uriarte, dijgcoäqo Ladqiä- le irpamijgä moloheriäa g opoiäa ijamopoieiä siy joimosijeäy
 sgy, le soäpo epidoärexm rsiy Bqtneäkkey sg dietähtmrg 78, Av. aqveäy pot eävotm jahieqxheiä le siy joimosijeäy odgciäey rve-
 d'Audergheme, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm sijó le sg rtämawg rtlbórexm le so Dgloärio. Enókkot, oärom
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 23 Iotkiäot 1998, pqorutcgä auoqó sg dióqjeia sgy rtlbórexy, g pqoruetäcotra hexqeiä
 jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. oäsi oi irpamijeäy aqveäy eävotm sgqgärei sgm pqoherliäa sxm
 peämse esxäm, pot eävei oqirseiä emdeijsijxäy apoä siy jasethtmsgä-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: qiey cqalleäy, jai sotäso euoärom g rtälbarg dem ha dieäpesai,
 jasó so pqxäso eäsoy irvtäoy sgy, apoä som jamomirloä (EOJ)
 Ç ma jgqtänei ójtqg sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy 18gy aqih. 3577/92, opoäse g pqoherliäa sxm eäni esxäm jasaseälmesai
 Uebqotaqiäot 1998, rvesijó le sgm jiämgrg diadijariäay rsgm pqóng re eäma rtm peämse eäsg.
 enesórexy oärom auoqó jqasijeäy emirvtäreiy dtmólei sot
 óqhqot 93, paqócqauoy 2, pot dglorietäsgje tpoä sg G pqoruetäcotra pqobókkei epiärgy xy koäco ajtqxärexy sgm
 loqugä amajoimxärexy pqoy sa jqósg leäkg jai soty koi- paqóbarg sot óqhqot 90, paqócqauoy 2, sgy Rtmhgäjgy, jai
 potäy emdiaueqoleämoty rsgm Epiä rglg Eugleqiäda sxm sotäso rso leäsqo pot g pqobakkoälemg jqasijgä emiärvtrg, pot
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 147 sgy 13gy Laðot 1998, auoqó sg rtcjejqileämg peqiäpsxrg, pqeäpei ma hexqgheiä xy


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 17 Φεβρουαρίου 2014 — Nannoka Vulcanus Industries BV κατά College van gedeputeerde staten van Gelderland
 (Υπόθεση C-81/14)
 2014/C 142/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Nannoka Vulcanus Industries BV
 Αναιρεσίβλητο: College van gedeputeerde staten van Gelderland
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το παράρτημα IIB της οδηγίας 1999/13/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1999, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις, την έννοια ότι, όταν τα προϊόντα υποκαταστάσεως με χαμηλή ή μηδενική περιεκτικότητα διαλυτών βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της αναπτύξεως, στον φορέα εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων για τις οποίες μπορεί να διατυπωθεί η υπόθεση ότι το προϊόν έχει σταθερή περιεκτικότητα στερεών, η οποία χρησιμοποιείται κατόπιν για τον καθορισμό του σημείου αναφοράς για τη μείωση των εκπομπών, πρέπει να δίδεται παράταση χρόνου για την εφαρμογή του προγράμματός του περιορισμού, κατά παρέκκλιση από το περιλαμβανόμενο στο εν λόγω παράρτημα χρονοδιάγραμμα;
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 [...]:
 2)
 Απαιτείται για τη χορήγηση παρατάσεως για την εφαρμογή του προγράμματος περιορισμού κατά την έννοια του παραρτήματος IIB της οδηγίας 1999/13/EΚ συγκεκριμένη πράξη του φορέα εκμεταλλεύσεως των περί ων πρόκειται εγκαταστάσεων ή άδεια αρμόδιας αρχής;
 3)
 Βάσει ποιων κριτηρίων δύναται να καθοριστεί η διάρκεια της παρατάσεως κατά την έννοια του παραρτήματος IIB της οδηγίας 1999/13/EΚ;
 (1) ΕΕ L 85, σ. 1.


text:
 14.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 414/38
 Προσφυγή της 27ης Οκτωβρίου 2015 — Ertico — Its Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-604/15)
 (2015/C 414/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems και Services Europe (Ertico — Its Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: M. Wellinger και K. T’Syen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της επιτροπής επικυρώσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Αυγούστου 2015, με την οποία διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να αναγνωρισθεί ως πολύ μικρή, μικρή ή μεσαία επιχείρηση κατά την έννοια της συστάσεως 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (ΕΕ 2003, L 124, σ. 36)· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 22, παράγραφος 1, τρίτη περίοδος, του κανονισμού 58/2003 (1), διότι η επιτροπή επικυρώσεως εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση περισσότερο από δύο μήνες μετά την ημερομηνία υποβολής της προσφυγής ενώπιον της ως άνω επιτροπής.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση (i) αντιβαίνει στο άρθρο 22, παράγραφος 1, του κανονισμού 58/2003· (ii) προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνάς της και (iii) παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοικήσεως, διότι η επιτροπή επικυρώσεως δεν έδωσε τη δυνατότητα στην προσφεύγουσα να εκθέσει την επιχειρηματολογία της πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις αρχές (i) της ασφάλειας του δικαίου, (ii) της χρηστής διοικήσεως, (iii) της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας και (iv) του δεδικασμένου, καθόσον η επιτροπή επικυρώσεως, μολονότι δέχθηκε ότι τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα στις 7 Φεβρουαρίου 2014 ήταν βάσιμα, εντούτοις, προέβη σε αντικατάσταση της αρχικής της αιτιολογίας με μια εξ ολοκλήρου νέα αιτιολογία χωρίς να έχει ανακύψει οποιοδήποτε νέο και ουσιώδες πραγματικό περιστατικό.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση της συστάσεως της Επιτροπής 2003/361/ΕΚ (στο εξής: σύσταση ΜΜΕ), στο μέτρο που η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να θεωρηθεί ότι αποτελεί επιχείρηση στηρίζεται σε κριτήρια τα οποία δεν προβλέπονται στη σύσταση ΜΜΕ αλλά, αντιθέτως, στο τμήμα 1.1.3.1, παράγραφος 6, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2012/838/ΕΕ της Επιτροπής (2).
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η προσβαλλόμενη απόφαση, ότι δηλαδή η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να θεωρηθεί ότι αποτελεί ΜΜΕ, παραβλέπει και αγνοεί το σαφές και μη επιδεχόμενο αμφισβητήσεως γράμμα της συστάσεως ΜΜΕ και στηρίζεται σε αυθαίρετη και αμιγώς υποκειμενική ερμηνεία της ως άνω συστάσεως.
 6.
 Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένως διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να θεωρηθεί ότι αποτελεί


text:
ΜΜΕ κατά την έννοια της συστάσεως ΜΜΕ: η προσφεύγουσα αποτελεί «επιχείρηση» και είναι «ανεξάρτητη» κατά την έννοια του παραρτήματος της συστάσεως ΜΜΕ.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της ευνοϊκότερης μεταχειρίσεως που απορρέει από την απόφαση 2012/838/ΕΕ της Επιτροπής καθώς και από την αντίστοιχη πρόβλεψη του προγράμματος Ορίζοντας 2020.
 8.
 Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει αντιφατική και ανεπαρκή αιτιολογία, στον βαθμό που η επιτροπή επικυρώσεως παρέβη την υποχρέωσή της να αιτιολογήσει δεόντως την απόφασή της.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 58/2003 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, περί θεσπίσεως του καταστατικού των εκτελεστικών οργανισμών που είναι επιφορτισμένοι με ορισμένα καθήκοντα σχετικά με τη διαχείριση κοινοτικών προγραμμάτων (ΕΕ 2003, L 11, σ. 1).
 (2) Απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με την έγκριση των κανόνων για τη διασφάλιση της συνέπειας της διαδικασίας επαλήθευσης της υπόστασης, του νομικού καθεστώτος, καθώς και της επιχειρησιακής και χρηματοοικονομικής ικανότητας των συμμετεχόντων στις έμμεσες δράσεις που στηρίζονται μέσω επιχορήγησης δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και δυνάμει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων πυρηνικής έρευνας και κατάρτισης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ 2012, L 359, σ. 45).


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/39
 Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2006 — Regione Siciliana κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-156/06)
 (2006/C 178/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Regione Siciliana (Εκπρόσωπος: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή η Regione Siciliana βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 1171, της 23ης Μαρτίου 2006, περί μειώσεως χρηματοδοτικής συνδρομής που χορήγησε το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) με την απόφαση C(95) 2194, της 28ης Σεπτεμβρίου 1995, τροποποιηθείσα εσχάτως με την απόφαση C(2000) 2862, της 26ης Ιανουαρίου 2001, υπέρ επιχειρησιακού προγράμματος στη Regione Siciliana [Περιφέρεια Σικελίας], το οποίο εντάσσεται στο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης για τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις του στόχου 1 στην Ιταλία (περίοδος 1994-1999). Η απόφαση αυτή αποτέλεσε αντικείμενο προσφυγής και στην υπόθεση T-154/06, Ιταλία κατά Επιτροπής (1).
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι με αυτούς της ως άνω υποθέσεως.
 (1) Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην ΕΕ.


text:
9.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 274/3
 κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Baumbast, R και Secretary of State for the (έκτο τμήμα)
 Home Department, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 την ερμηνεία των άρθρων 18 ΕΚ και 12 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της της 24ης Σεπτεμβρίου 2002
 ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της
 Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33), το ∆ικαστήριο, στην υπόθεση C-471/99 (αίτηση του Sozialgericht Nürnberg
 συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, P. Jann, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Alfredo
 F. Macken (εισηγητή), N. Colneric και S. von Bahr, προέδρους Martínez Domínguez, Joaquín Benítez Urbano, Agapito
 τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, Mateos Cruz, Carmen Calvo Fernández κατά
 J.-P. Puissochet, M. Wathelet, Β. Σκουρή, J. N. Cunha Rodrigues Bundesanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse ( 1)
 και C. W. A. Timmermans, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 L. A. Geelhoed, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 («Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Άρθρα 77 και 78 —
 εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο ∆ικαιούχοι συντάξεων βάσει της νομοθεσίας πλειόνων
 διατακτικό: κρατών μελών — ∆ικαιούχοι συντάξεων βάσει συμβάσεως
 κοινωνικής ασφαλίσεως μεταξύ κρατών μελών προγε-
 1) Τα τέκνα πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που εγκαταστά- νέστερης της προσχωρήσεως στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
 θηκαν σε κράτος μέλος όταν ο γονέας τους ασκούσε δικαιώ- — Παροχές για συντηρούμενα από δικαιούχους συντά-
 ματα διαμονής ως διακινούμενος εργαζόμενος σε αυτό το ξεων τέκνα και για ορφανά δικαιούχων συντάξεων —
 κράτος μέλος έχουν δικαίωμα διαμονής εκεί προκειμένου ∆ικαίωμα για τη λήψη οικογενειακών παροχών με επιβά-
 να συνεχίσουν να παρακολουθούν εκεί μαθήματα γενικής ρυνση του αρμόδιου φορέα κράτους μέλους διαφορετικού
 εκπαιδεύσεως, σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού από εκείνο της κατοικίας — Προϋποθέσεις γενέσεως»)
 (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου
 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων (2002/C 274/04)
 στο εσωτερικό της Κοινότητας. Το γεγονός ότι οι γονείς
 των σχετικών τέκνων διαζεύχθηκαν εν τω μεταξύ, το
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 γεγονός ότι μόνον ο ένας από τους γονείς είναι πολίτης της
 Ενώσεως και ο γονέας αυτός δεν είναι πλέον διακινούμενος
 εργαζόμενος στο κράτος μέλος υποδοχής ή το γεγονός ότι (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 τα τέκνα δεν είναι τα ίδια πολίτες της Ενώσεως ουδεμία στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 επιρροή ασκούν εν προκειμένω.
 2) Όταν τα τέκνα έχουν δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος Στην υπόθεση C-471/99, με αντικείμενο αίτηση του Sozialgericht
 υποδοχής για να παρακολουθήσουν εκεί μαθήματα γενικής Nürnberg (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 εκπαιδεύσεως σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών
 1612/68, η διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνεύεται υπό την που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αlfredo
 έννοια ότι επιτρέπει στον γονέα που όντως έχει την επιμέλεια Martínez Domínguez, Joaquín Benítez Urbano, Agapito Mateos
 των τέκνων αυτών, ασχέτως της ιθαγένειάς του, να διαμείνει Cruz, Carmen Calvo Fernández και Bundesanstalt


text:
für Arbeit,
 με αυτά για να διευκολύνει την άσκηση του εν λόγω Kindergeldkasse, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 δικαιώματος, παρά το γεγονός ότι οι γονείς έχουν εν τω την ερμηνεία των άρθρων 77, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 78,
 μεταξύ διαζευχθεί ή το γεγονός ότι ο γονέας που έχει την παράγραφος 2, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 79,
 ιδιότητα του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως δεν είναι παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου,
 πλέον διακινούμενος εργαζόμενος στο κράτος μέλος υπο- της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινω-
 δοχής. νικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα
 μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 3) Ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που δεν έχει πλέον στο όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 κράτος μέλος υποδοχής δικαίωμα διαμονής ως διακινούμενος 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983 (ΕΕ L 230,
 εργαζόμενος δύναται, υπό την ιδιότητα του πολίτη της σ. 6), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους F. Macken,
 Ενώσεως, να τύχει εκεί δικαιώματος διαμονής κατόπιν πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), R. Schintgen,
 άμεσης εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ. Β. Σκουρή και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγε-
 Η άσκηση του δικαιώματος αυτού εξαρτάται από τους λέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 περιορισμούς και τις προϋποθέσεις της διατάξεως αυτής, εξέδωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο
 αλλά οι αρμόδιες αρχές και, εν ανάγκη, τα εθνικά δικαστή- διατακτικό:
 ρια οφείλουν να μεριμνούν προκειμένου η εφαρμογή των
 εν λόγω περιορισμών και προϋποθέσεων να γίνεται τηρου-
 μένων των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου και ιδίως Τα άρθρα 77, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 78, παράγραφος 2,
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της
 της αρχής της αναλογικότητας.
 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη
 των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 ( 1) ΕΕ C 6 της 8.1.2002.
 όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, σε συνδυαμό
 με το άρθρο 79, παράγραφος 1, αυτού, πρέπει να ερμηνευθούν
 ---pagebreak--- C 274/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9.11.2002
 υπό την έννοια ότι ο αρμόδιος φορέας κράτους μέλους διαφορετι- Ν. Colneric, πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, προεδρεύουσα του
 κού από εκείνο της κατοικίας του δικαιούχου συντάξεως γήρατος έκτου τμήματος, τους C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen
 ή αναπηρίας ή της κατοικίας των ορφανών αποθανόντος μισθωτού (εισηγητή) και Β. Σκουρή, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 δεν υποχρεούται να χορηγεί σε ενδιαφερομένους παροχές για Hackl, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 συντηρούμενα τέκνα ή για ορφανά οσάκις δεν πληρούνται ή δεν στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία
 του κράτους μέλους κατοικίας για τη χορήγηση των παροχών 1) Το άρθρο 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ
 αυτών και οσάκις το δικαίωμα του δικαιούχου της συντάξεως του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως
 ή εκείνο των ορφανών του αποθανόντος μισθωτού δεν


text:
έχει των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με
 γεννηθεί, στο άλλο κράτος μέλος, βάσει μόνον της νομοθεσίας τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου
 του κράτους μέλους αυτού. Πάντως, σε μια τέτοια περίπτωση προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει
 το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν, παρά ταύτα, σε μια τέτοια να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια παροχή υπηρεσιών
 περίπτωση, ο αρμόδιος φορέας κράτους μέλους διαφορετικού εξ επαχθούς αιτίας, από την οποία όμως δεν απορρέουν
 από εκείνο της κατοικίας μπορεί να υποχρεωθεί να χορηγήσει υποχρεώσεις των οποίων η εκτέλεση μπορεί να ζητηθεί
 τις εν λόγω παροχές βάσει συμβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως δικαστικώς, για τον λόγο ότι έχει συμφωνηθεί ότι ο παρέχων
 συναφθείσας μεταξύ των δύο οικείων κρατών μελών και ενσω- υπηρεσίες αναλαμβάνει μόνον ηθική δέσμευση για την
 ματωθείσας στο εθνικό τους δίκαιο πριν από την έναρξη ισχύος παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, συνιστά πράξη υποκείμενη
 του κανονισμού, οσάκις οι ενδιαφερόμενοι έχουν κεκτημένο στον φόρο προστιθέμενης αξίας.
 δικαίωμα για την εξακολούθηση της εφαρμογής της εν λόγω
 συμβάσεως και μετά την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 2) Το άρθρο 11, Α, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης
 αυτού. οδηγίας 77/388/ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια
 ότι βάση επιβολής του φόρου για τα τυχερά παιχνίδια
 είναι το συνολικό ποσό που εισέπραξε ο διοργανωτής του
 ( 1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.
 παιχνιδιού, εφόσον αυτός μπορεί να διαθέσει το ποσό αυτό
 κατά το δοκούν.
 (1 ) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 17ης Σεπτεμβρίου 2002 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-498/99 (αίτηση του VAT and Duties της 17ης Σεπτεμβρίου 2002
 Tribunal, Manchester, για την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 σεως): Town & County Factors Ltd κατά Commissioners
 στην υπόθεση C-513/99 (αίτηση του korkeinhallinto-oikeus
 of Customs & Excise ( 1)
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Concordia
 Bus Finland Oy Ab κατά Ηelsingin kaupunki, HKL-
 («Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Πεδίο εφαρμογής — Τυχερό
 Bussiliikenne (1)
 παιχνίδι στο οποίο ο διοργανωτής αναλαμβάνει ηθική
 μόνο δέσμευση — Βάση επιβολής του φόρου»)
 («∆ημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών στον τομέα των μεταφο-
 ρών — Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 92/38/ΕΟΚ — ∆ήμος
 (2002/C 274/05)
 ενεργών ως αναθέτων φορέας ο οποίος οργανώνει τις
 υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορείο και του οποίου μια
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ανεξάρτητη οικονομικά μονάδα μετέχει στην πρόσκληση
 για την υποβολή προσφορών υποβάλλοντας προσφορά —
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί Συνεκτίμηση κριτηρίων σχετικών με την προστασία του
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») περιβάλλοντος προκειμένου να καθοριστεί η πλέον συμ-
 φέρουσα οικονομικά προσφορά — Επιτρεπτή όταν η δημο-
 τική μονάδα που υπέβαλε προσφορά πληροί ευκολότερα
 Στην υπόθεση C-498/99, με αντικείμενο αίτηση του VAT and τα κριτήρια αυτά»)
 Duties Tribunal, Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία
 (2002/C 274/06)
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Town & County Factors Ltd και
 Commissioners of Customs & Excise, η έκδοση προδικαστικής (Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική)
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 2, σημείο 1, 6,
 παράγραφος 1, και 11, Α, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας (Προσωρινή


text:
μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών
 με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου
 προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. Στην υπόθεση C-513/99, με αντικείμενο αίτηση του korkein
 09/001, σ. 49), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από την hallinto-oikeus (Φινλανδία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/39
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2014 — Yanukovych κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-347/14)
 2014/C 253/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Viktor Viktorovych Yanukovych (Κίεβο, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: T. Beazley, QC)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τόσο την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων εν όψει της καταστάσεως στην Ουκρανία (ΕΕ L 66, σ. 26), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2014/216/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014 (ΕΕ L 111, σ. 91), όσο και τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων εν όψει της καταστάσεως στην Ουκρανία (ΕΕ L 66, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 381/2014 του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014 (ΕΕ L 111, σ. 33), κατά το μέρος που εφαρμόζονται επί του προσφεύγοντος, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Συμβούλιο) στερούνταν κατάλληλης νομικής βάσεως για την έκδοση της αποφάσεως και του κανονισμού. Στα επιχειρήματα που στηρίζουν αυτό τον λόγο περιλαμβάνεται (α) ότι στην απόφαση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να επικαλεστεί το Συμβούλιο το άρθρο 29 ΣΕΕ. Μεταξύ άλλων: (i) Ούτως ή άλλως, οι σκοποί τους οποίους ρητώς επικαλέστηκε το Συμβούλιο (εδραίωση του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ουκρανία) δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθούν από το Συμβούλιο, το οποίο στη συνέχεια παρέθεσε λόγους για το ότι περιέλαβε τον προσφεύγοντα στα επίμαχα μέτρα (οι οποίοι συνδέονται με φερόμενη υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων και παράνομη μεταφορά τους εκτός Ουκρανίας, πράξεις τις οποίες ο προσφεύγων αρνείται) οι οποίοι δεν στοιχούν με, και δεν τηρούν, τους δηλωμένους, ή οποιουσδήποτε άλλους, σχετικούς σκοπούς του άρθρου 21 ΣΕΕ. (ii) Η απόφαση και ο κανονισμός αντιβαίνουν σε άλλους σχετικούς σκοπούς που ορίζονται στο άρθρο 21, δεδομένου ότι δεν επιτυγχάνουν την «εδραίωση και στήριξη της δημοκρατίας [...] και των αρχών του διεθνούς δικαίου», ειδικά επειδή κακώς αναφέρουν, και λαμβάνουν ως βάση, ότι ο δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος της Ουκρανίας, δηλαδή ο Πρόεδρος Yanukovych, είναι «πρώην Πρόεδρος», παραβιάζοντας το δίκαιο της Ουκρανίας και το διεθνές δίκαιο, και προσφέροντας υποστήριξη στους λεγόμενους «μεταβατικό Πρόεδρο και κυβέρνηση» οι οποίοι δεν έχουν εκλεγεί νόμιμα και δημοκρατικά, και οι οποίοι απέκτησαν την όποια εξουσία ασκούν κατά καιρούς μέσω παράνομης βίας, παραβιάζοντας την αρχή του κράτους δικαίου, τις δημοκρατικές αρχές και το διεθνές δίκαιο. (β) Οι προϋποθέσεις για την επίκληση του άρθρου 215 ΣΛΕΕ δεν τηρήθηκαν επειδή δεν υπήρξε έγκυρη απόφαση σύμφωνα με το κεφάλαιο 2 του τίτλου V της ΣΕΕ. (γ) Δεν υπήρχαν επαρκή συνδετικά στοιχεία για να γίνει επίκληση του άρθρου 215 ΣΛΕΕ κατά του προσφεύγοντος.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας. Ο πραγματικός σκοπός του Συμβουλίου κατά


text:
την εφαρμογή της αποφάσεως (άρα και του κανονισμού) ήταν στην ουσία η προσπάθεια να εξασφαλίσει την εύνοια του λεγόμενου «μεταβατικού καθεστώτος» της Ουκρανίας έτσι ώστε η Ουκρανία να δημιουργήσει στενότερους δεσμούς με την ΕΕ (επειδή τέτοιου είδους στενότεροι δεσμοί είχαν απορριφθεί από τον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο της Ουκρανίας και την κυβέρνησή του) και όχι οι αιτιολογίες που παρατίθενται στην απόφαση και τον κανονισμό.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε την απόφαση και τον κανονισμό. Η αιτιολογία της αποφάσεως και του κανονισμού σχετικά με τους λόγους για τους οποίους το Συμβούλιο συμπεριέλαβε τον προσφεύγοντα (πέρα από το ότι είναι εσφαλμένη) είναι στερεότυπη, ακατάλληλη και ανεπαρκώς εξειδικευμένη.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι ο προσφεύγων δεν εμπίπτει στα δηλωμένα κριτήρια ώστε να περιληφθεί στον κατάλογο τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο δεν παρέσχε σχετικές πληροφορίες, αλλά εξ όσων γνωρίζει ο προσφεύγων (α) μέχρι σήμερα αυτός δεν έχει κριθεί από οποιαδήποτε δικαστική ή άλλη αρχή ως υπεύθυνος για υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων ή για παράνομη μεταφορά τους, και (β) την περίοδο εκείνη δεν ήταν το αντικείμενο έρευνας για συμμετοχή σε αξιόποινες πράξεις σχετικά με υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων και παράνομη μεταφορά τους στο εξωτερικό.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως επειδή περιέλαβε τον προσφεύγοντα στα επίμαχα μέτρα. Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο δεν είχε κανένα στοιχείο, ή, σε κάθε περίπτωση, κανένα «συγκεκριμένο» στοιχείο που να αποδεικνύει ότι οι αιτιάσεις κατά του προσφεύγοντος ήσαν «ουσιωδώς ακριβείς», και κακώς στηρίχθηκε σε αιτιάσεις του παράνομου και λεγόμενου «μεταβατικού καθεστώτος» το οποίο επιχειρούσε να σφετεριστεί την εξουσία, και το οποίο είχε προφανές κίνητρο να διατυπώσει τέτοιες αιτιάσεις για αθέμιτους σκοπούς.
 6.
 Με τον έκτο λόγο προβάλλεται ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα άμυνας του προσφεύγοντος και/ή δεν του παρασχέθηκε αποτελεσματική ένδικη προστασία. Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο δεν παρέθεσε στον προσφεύγοντα πλήρη αιτιολογία, περιλαμβανομένων των εις βάρος του αποδείξεων, ούτε ακριβείς πληροφορίες και υλικό που φέρονται ότι δικαιολογούν την δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, και ο προσφεύγων αναγκάστηκε να ασκήσει την παρούσα προσφυγή εντός ενός άδικα σύντομου χρονικού διαστήματος.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται ότι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας που κατά το άρθρο 17, παράγραφος 1,του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης έχει ο προσφεύγων προσβλήθηκαν επειδή, μεταξύ άλλων, τα περιοριστικά μέτρα αποτελούν αδικαιολόγητο και δυσανάλογο περιορισμό των δικαιωμάτων αυτών.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/38
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 10ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση T-315/02, Svend Klitgaard κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση συναφθείσα στο πλαίσιο του προγράμματος PLAN Cluster D - Έξοδα ταξιδίου - Έξοδα εισπράξεως - Εκπρόθεσμη καταβολή»)
 (2004/C 228/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Στην υπόθεση Τ-3157/02, Svend Klitgaard, κάτοικος Skørping (Δανία), εκπροσωπούμενος από τον S. Koll Espensen, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbaek και C. Giolito, επικουρούμενοι από τον δικηγόρο P. Heidmann, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αγωγή δυνάμει του άρθρου 238 ΕΚ για την πληρωμή του ποσού των 19 867,40 ευρώ που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι κατέβαλε σε σχέση με την εκτέλεση της συμβάσεως αριθ. 32.0166 που συνάφθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Plant Life Assessment Network (PLAN), μέρος D, προσαυξημένου με τόκους υπερημερίας, καθώς και την καταβολή αποζημιώσεως για τα έξοδα εισπράξεως, προσαυξημένη επίσης με τόκους υπερημερίας, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την P. Lindh, πρόεδρο, και τους R. García-Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 10 Ιουνίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2.
 Ο ενάγων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 323 της 21.12.2002.


text:
Αριθ. C 142/8 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 311 /ΕΚ σχετικά με την εκκαθαριση των λογαριασμών των
 (πρώτο τμήμα) κρατών μελών στο πλαίσιο των δαπανών που χρηματο
 δοτούνται από το ΕΓΤΠΕΈγγυήσεις για το οικονομικό
 της 6ης Μαρτίου 1997 έτος 1992 καθώς και για ορισμένες δαπάνες οικονομικού
 στην υπόθεση C-303/96 P: Giorgio Bernardi κατά Ευρωπαϊ έτους 1993 » ('), κατά τα κεφάλαια που αφορούν τις εις
 κού Κοινοβουλίου (') βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας δημοσιονομικές διορ
 (Αίτηση αναιρέσεως — Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής — θώσεις για το ελαιόλαδο, τον οίνο, το βαμβάκι και τον
 καπνό,
 Υποψηφιότητα — Διαδικασία διορισμού — Προσφυγή
 ακυρώσεως — Προδήλως απαράδεκτη και αβάσιμη αίτηση
 αναιρέσεως) — να υποχρεώσει την Επιτροπή να άρει την αρνητική
 επιφύλαξη που διατύπωσε κατά την εκκαθάριση λογα
 (97/0 142/ 16) ριασμών 1990 και να αποδώσει στην προσφεύγουσα το
 παρακρατηθέν ποσό των 4,5 δισεκατομμύρια δρχ.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») Στο πλαίσιο της προσφυγής της, η Ελληνική Δημοκρατία
 επικαλείται πολυάριθμες περιπτώσεις πλάνης περί τα πρα
 Στην υπόθεση C-303/96 P, Giorgio Bernardi ( δικηγόρος: γματικά περιστατικά, όσον αφορά καθένα από τα προϊόντα,
 Giancarlo Lattanzi), που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέ ελαιόλαδο, οίνο, βαμβάκι και καπνό, καθώς και εσφαλμένη
 σεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 1996 ερμηνεία κανονισμών. Επικαλείται επίσης κατάχρηση εξου
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση σίας ή υπέρβαση των ορίων της διακριτικής εξουσίας εκ
 Τ-146/95, Bernardi κατά Κοινοβουλίου (μη δημοσιευθείσα μέρους της Επιτροπής.
 ακόμη στη Συλλογή ), με την οποία ζητείται η αναίρεση της
 αποφάσεως αυτής, όπου o έτερος διάδικος είναι το Ευρω Όσον αφορά την αρνητική επιφύλαξη που είχε διατυπώσει η
 παϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωπος: Ezio Perillo , επικουρούμε Επιτροπή , η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή
 νος από τον Denis Waelbroeck), το Δικαστήριο (πρώτο όφειλε να προβεί σε άμεση οριστική εκκαθάριση της σχετικής
 τμήμα), συγκείμενο από τους L. Sevón, πρόεδρο τμήματος, δημοσιονομικής διόρθωσης, με την εκκαθάριση λογαρια
 D. A. O. Edward και M. Wathelet (εισηγητή), δικαστές, σμών 1992 .
 γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας :
 R. Grass, εξέδωσε, στις 6 Μαρτίου 1997, διάταξη με το (') ΕΕ αριθ . L 323 της 13. 12. 1996, σ. 26.
 ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2. Καταδικάζει τον Bernardi στα δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 Ρ ) ΕΕ αριθ. C 40 της 8. 2. 1997 .
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Φε
 βρουαρίου 1997
 (Υπόθεση C-59/97)
 (97/0 142/18)
 Προσφυγή της Ελληνικής Δημοκρατίας κατά της Επιτρο
 H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον καθηγητή
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Gianni De Bellis,
 6 Φεβρουάριου 1997
 avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο
 (Υπόθεση C-46/97) την πρεσβεία της Ιταλίας, 5 , Rue Marie-Adelaïde , άσκησε στις
 (97/C 142/17) 11 Φεβρουαρίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 H Ελληνική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο τους Ιωαν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
νη-Κωνσταντίνο Χαλκιά, προέδρο του νομικού συμβουλίου
 του κράτους, και Παναγιώτη Μυλωνόπουλο, νομικό συνερ H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 γάτη A' της ειδικής νομικής υπηρεσίας Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την ελληνική — να ακυρώσει την απόφαση C(96) 3274 τελικό της Επιτρο
 πρεσβεία, Val Ste-Croix 117, άσκησε στις 6 Φεβρουαρίου πής, της 20ής Νοεμβρίου 1996, κατά το μέρος που
 1997, ενώπιον του δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή αποκλείει την επιβάρυνση του ευρωπαϊκού γεωργικού
 των προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο ταμείου προσανατολισμού και εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) με το
 τήτων. ποσό των 11 934 331 913 ιταλικών λιρών στα πλαίσια της
 εκκαθαρίσεως των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιταλική
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Δημοκρατία για τις δαπάνες του οικονομικού έτους 1992,
 καθώς και
 — να ακυρώσει την απόφαση Ε(96) 3274/20. 11 . 1996 της
 Επιτροπής «για την τροποποίηση της απόφασης 96/ — την καταδίκη της καθής στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 10. 5 . 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 142/9
 Λογοι και κύρια επιχειρήματα Cispadana Costruzioni κατα Ministero delle Finanze (υποθέ
 σεις C-71 /91 και C-178/91 ( 1)), που εκδόθηκε κατ' εφαρμογήν
 H ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επι του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ προς ερμηνεία των
 τροπής είναι παράνομη κατά το μέρος που αναφέρεται στη άρθρων 10 και 12 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβου
 χρηματική διόρθωση για τους σκοπούς της εκκαθαρίσεως λίου (2), καθώς και τα τελευταία αυτά άρθρα, να ερμηνευθούν
 των λογαριασμών ΕΓΤΠΕ ύψους 11 934 331 913 ιταλικών υπό την έννοια ότι, σε διαδικασία κινηθείσα ενώπιον του
 λιρών και, συνακόλουθα, προσβάλλει την απόφαση αυτή εθνικού δικαστηρίου όπου ζητείται η επιστροφή φόρων
 προκειμένου να επιτύχει τη μερική ακύρωσή της για τον καταβληθέντων βάσει εθνικής νομοθεσίας αντίθετης προς
 ακόλουθο λόγο: την εν λόγω οδηγία (άρθρο 3 του νομοθετικού διατάγματος
 853 της 19. 12. 1984, που κατέστη o νόμος 17/1985 , όπως
 Παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) τροποποιήθηκε μεταγενέστερα), μπορεί να γίνει επίκληση
 2677 / 85 της Επιτροπής , της 24ης Σεπτεμβρίου των αποσβεστικών προθεσμιών του άρθρου 13 του προεδρι
 1985
 κού διατάγματος 641/72 προς απόρριψη της εν λόγω αξιώ
 O ιταλικός οργανισμός παρεμβάσεως στην αγορά των γεωρ σεως επιστροφής των φόρων και, σε περίπτωση καταφατικής
 γικών προϊόντων (ΑΙΜΑ) ενήργησε στα πλαίσια των διατά απαντήσεως, πρέπει οι προθεσμίες αυτές να θεωρούνται ότι
 ξεων του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2677/85 , στο αρχίζουν να τρέχουν από την ημέρα καταβολής των φόρων ή ,
 ζήτημα της εγγυοδοσίας. αντιθέτως, από τη στιγμή της ορθής μεταφοράς της προανα
 φερόμενης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο;»
 O ισχυρισμός που περιλαμβάνεται στη συνοπτική έκθεση ότι
 πρόκειται για 82 περιπτώσεις «αιτήσεων για την παροχή Ο Συλλογή 1993 , σ. 1-1915 .
 ενισχύσεως που ικανοποιήθηκαν αχρεωστήτως, χωρίς έ 2 ) ΈΕ ειδ . έκδ . 09/001 , σ. 20.
 γκυρη εγγυοδοσία και χωρίς να έχει λάβει χώρα η επιστροφή
 τους στις εθνικές αρχές» δεν είναι ακριβής.
 Ορισμένα ποσά έχουν ήδη εισπραχθεί και επιστραφεί στο Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ΕΓΤΠΕ. Άλλα έχουν συμψηφισθεί με περαιτέρω οφειλόμενα κατά


text:
της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 7 Μαρ
 ποσά. Σε μία περίπτωση , έχει εγγραφεί πρώτη υποθήκη υπό τίου 1997
 τύπον εγγυήσεως για το αποδοτέο ποσό. Όσον αφορά πολλές
 άλλες περιπτώσεις, εκκρεμούν οι συναφείς διαδικασίες για (Υπόθεση C-101/97)
 την είσπραξη των οφειλομένων ποσών μέσω αναγκαστικής 97/0 142/20)
 εκτελέσεως.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Τέλος, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση που αφορά την νη από τον Enrico Traversa, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας
 εταιρεία « Caruso Rosa», για την οποία η Agecontrol υπέθεσε της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 ότι διέπραξε παραβάσεις, δεν κατέστη εφικτό να υπολογισθεί Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 7 Μαρτίου 1997
 το συνολικό ποσό των ενισχύσεων που εισπράχθηκαν αχρε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ωστήτως. Ελλείψει ασφαλών στοιχείων, είναι αδύνατη η προσφυγή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
 κατάπτωση των εγγυήσεων. Στην περίπτωση αυτή , η Guardia
 di Finanza επιφορτίσθηκε με τη διενέργεια περαιτέρω ελέ H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 γχων, μετά το τέλος των οποίων θα χωρήσει η επιστροφή της
 ενισχύσεως που θα αποδεικνυόταν ότι είχε καταβληθεί — να αναγνωρίσει ότι, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ
 αχρεωστήτως στην επιχείρηση . διάταξη σχετικά με την επιβολή φόρου προστιθεμένης
 αξίας μη επιτρέπουσα την έκπτωση από τον φόρο για την
 αγορά ακινήτων, ακόμη και μέσω συμβάσεων περί χρη
 ματοδοτικής μισθώσεως, εξ αδιαιρέτου ή κατά συγκυριό
 τητα με άλλα πρόσωπα, υποκείμενα στο φόρο, που δεν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που ενεργούν στα πλαίσια επιχειρηματικών, καλλιτεχνικών ή
 υπέβαλε με διάταξη της 14ης Φεβρουαρίου 1997 το Tri επαγγελματικών δραστηριοτήτων, η Ιταλική Δημοκρατία
 bunale civile e penale di Torino — Sezione Ia civile — στο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της εταιρείας Cif Sri και παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 Ministero delle Finanze Συμβουλίου , της 17ης Μαΐου 1977 (') (έκτη οδηγία περί
 ΦΠΑ),
 (Υπόθεση C-98/97)
 (97/0 142/19) — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Με διάταξη της 14ης Φεβρουάριου 1997 , η οποία περιήλθε
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 τήτων στις 6 Μαρτίου 1997, το Tribunale civile e penale di H Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να διαπιστώσει την μη
 Torino — Sezione Ia civile — ζητεί από το Δικαστήριο, στο επιδεχόμενη θεραπεία αντίθεση μεταξύ του άρθρου 19.2.e
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος ter) του ιταλικού προεδρικού διατάγματος περί ΦΠΑ προς το
 δικαστηρίου μεταξύ της εταιρείας Cif Sri και Ministero delle άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας, όπως
 Finanze, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής αυτή η διάταξη έχει ερμηνευθεί με τη νομολογία του δικα
 ερωτήματος: στηρίου .
 «Πρέπει η απόφαση του Δικαστηρίου της 20. 4. 1993 , Société Το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί ακινήτων που έχει
 Ponente Carni κατά Ministero delle Finanze και Société αποκτήσει o υποκείμενος στον φόρο εξ αδιαιρέτου ή ως


text:
 11.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 173/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Köln (Γερμανία) στις 4 Μαρτίου 2011 — ebookers.com Deutschland GmbH κατά Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
 (Υπόθεση C-112/11)
 2011/C 173/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα/Εναγομένη: ebookers.com Deutschland GmbH
 Εφεσίβλητη/Ενάγουσα: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Καλύπτει η διάταξη του άρθρου 23, παράγραφος 1 του κανονισμού (1), κατά την οποία οι προαιρετικές επιπρόσθετες χρεώσεις γνωστοποιούνται κατά τρόπο σαφή, διαυγή και απερίφραστο στην αρχή οιασδήποτε διαδικασίας κρατήσεως θέσεων και η αποδοχή τους από τον επιβάτη γίνεται με ενεργητική συναίνεση, και τα συνδεόμενα με αεροπορικά ταξίδια έξοδα για παροχές τρίτων (εν προκειμένω: του προσφέροντος ασφάλιση για την περίπτωση ακυρώσεως του ταξιδιού) τα οποία ο πωλητής του αεροπορικού ταξιδιού χρεώνει στον επιβάτη μαζί με τον αεροπορικό ναύλο υπό μορφή ενιαίας τιμής;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με κοινούς κανόνες εκμετάλλευσης των αεροπορικών γραμμών στην Κοινότητα (ΕΕ L 293, σ. 3).


text:
 C 156/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.6.2002
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι το α ́ρθρο 8, παρα ́γρα- Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 φος 4, του κανονισμου ́ για τις συγκεντρω ́σεις, νομικη ́ βα ́ση της
 αποτελου ́σας αντικει ́μενο της υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́ς αποφα ́σεως,
 εφαρμο ́ζεται μο ́νον εα ́ν η πρα ́ξη συγκεντρω ́σεως ́εχει υλοποιηθει ́. Σχετικο ́ κοινοτικο ́ ση ́μα: SECURECLIENT
 'Ομως, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι, εν προκειμε ́νω, η πρα ́ξη
 συγκεντρω ́σεως κατ' ουδε ́να τρο ́πο ́εχει υλοποιηθει ́.
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: «Λογισμικο ́ υπολογιστω ́ν για την
 προστασι ́α των συστημα ́των απο ́ τις
 Τρι ́τον, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι ο τρο ́πος μεθοδευ ́σεως απο ́πειρες προσβα ́σεως χωρι ́ς σχε-
 της σχετικη ́ς αποστε ́ρησης δικαιω ́ματος συνιστα ́ παρα ́βαση του τικο ́ δικαι ́ωμα» της διεθνου ́ς κλα ́-
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου. Κατα ́ τη γνω ́μη της, αυτη ́ η μεθο ́δευση ει ́ναι σεως 9
 δυσανα ́λογη και υπερβαι ́νει την ́εκταση των αρμοδιοτη ́των που
 ́εχουν παρασχεθει ́ στην Επιτροπη ́ με το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 4, Προσβληθει ́σα ενω ́πιον 'Αρνηση του εξεταστη ́ να καταχω-
 του κανονισμου ́ για τις συγκεντρω ́σεις. του τμη ́ματος προσφυγω ́ν ρι ́σει το ση ́μα
 απο ́φαση:
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα διατει ́νεται ο ́τι η Επιτροπη ́ ́εχει προσβα ́λλει
 Προβαλλο ́μενοι λο ́γοι: Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γρα-
 τα διαδικαστικου ́ χαρακτη ́ρα δικαιω ́ματα ́ της, στο με ́τρο που το
 εν λο ́γω κοινοτικο ́ ο ́ργανο δεν σεβα ́στηκε το δικαι ́ωμα της φος 1, στοιχει ́α β', και γ', του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 προσφευ ́γουσας να ακουστει ́, αλλα ́ στηρι ́χθηκε σε πληροφορι ́ες
 που δεν ει ́χαν γνωστοποιηθει ́ σ' αυτο ́ν.
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου
 1989, για τον ́ελεγχο των συγκεντρω ́σεων μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων (ΕΕ
 L 395, σ. 1· που ́εχει αναδημοσιευθει ́ στην ΕΕ 1990, L 257, σ. 13).
 Προσφυγη ́ της Klausner Nordic Timber GmbH & Co.
 KG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που
 ασκη ́θηκε στις 28 Μαρτι ́ου 2002
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Check Point Software Limited κατα ́
 του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 (Υπο ́θεση T-91/02)
 Αγορα ́ς που ασκη ́θηκε στις 20 Μαρτι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση Τ-89/02) (2002/C 156/56)
 (2002/C 156/55)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Η Klausner Nordic Timber GmbH & Co. KG, που εδρευ ́ει στο
 Η Check Point Software Limited, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Wismar (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο D. O.
 Graham Farrington του δικηγορικου ́ γραφει


text:
́ου Farrington & Co Reich, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον
 Solicitors, Reading (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), α ́σκησε στις 20 Μαρτι ́ου του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 28 Μαρτι ́ου
 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της
 Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 15ης Ιανουα-
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν ρι ́ου 2002 σχετικα ́ με την κρατικη ́ ενι ́σχυση που χορη ́γησε η
 του καθου ́ της 7ης Ιανουαρι ́ου 2002 και Γερμανι ́α στην Klausner Nordic Timber GmbH & Co. KG
 και
 — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να αναθε ́σει την αι ́τηση στο
 εξεταστικο ́ τμη ́μα προς επανεξε ́ταση του κοινοτικου ́ ση ́ματος
 υπ' αριθ. 1744168 (SECURECLIENT). — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- 29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/29
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Ηugo Boss AG κατα ́ του Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς που
 ασκη ́θηκε στις 27 Μαρτι ́ου 2002
 Η προσφευ ́γουσα διαχειρι ́ζεται τις υποθε ́σεις της εταιρι ́ας Klausner (Υπο ́θεση Τ-94/02)
 Nordic Timber GmbH, για τα χρε ́η της οποι ́ας ευθυ ́νεται
 απεριορι ́στως, η οποι ́α συστα ́θηκε το 1997 και η οποι ́α
 κατασκευ ́ασε το 1998 ́ενα πριονιστη ́ριο στο Wismar. Με την (2002/C 156/57)
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ ́εκρινε ο ́τι οι κρατικε ́ς
 ενισχυ ́σεις, τις οποι ́ες χορη ́γησε στην προσφευ ́γουσα η Ομοσπονδι- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 ακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας για την ανε ́γερση και την επε ́κταση
 του πριονιστηρι ́ου, ει ́ναι ασυμβι ́βαστες με την Κοινη ́ Αγορα ́.
 Η Ηugo Boss AG, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Εmmanuel Baud,
 του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Παρισιου ́ Latham & Watkins, α ́σκησε
 Κατ' αρχα ́ς, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η εγγυ ́ηση σχετικα ́ στις 27 Μαρτι ́ου 2002 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 με το ποσο ́ των 15,21 εκατομμυρι ́ων ευρω ́ στο οποι ́ο περιλαμβα ́νε- κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο
 ται ́ενα στοιχει ́ο ενισχυ ́σεως της τα ́ξεως του 0,5 % πρε ́πει να πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς. ∆ια ́δικος στη διαδικασι ́α ενω ́πιον
 χαρακτηριστει ́ ως ενι ́σχυση η ́σσονος σημασι ́ας, γεγονο ́ς που του τμη ́ματος προσφυγω ́ν η


text:
́ταν η εταιρι ́α ∆ε ́λτα Προ ́τυπος
 αποκλει ́ει την ́εκδοση αποφα ́σεως απο ́ την Επιτροπη ́ για την Βιομηχανι ́α Γα ́λακτος ΑΕ.
 αναζη ́τηση του ποσου ́ αυτου ́. Κατα ́ συνε ́πεια, η Επιτροπη ́, παραβια ́-
 ζοντας τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 69/2001 (1) και την ανακοι ́νωση Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 σχετικα ́ με τις η ́σσονος σημασι ́ας (De minimis) ενισχυ ́σεις,
 εφα ́ρμοσε εσφαλμε ́νως το α ́ρθρο 87 ΕΚ. — να ακυρω ́σει τη βαλλο ́μενη απο ́φαση του τε ́ταρτου τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν υπ' αριθ. R0053/2001-4 της 12ης ∆εκεμβρι ́ου
 2001·
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́ εφα ́ρμοσε — να κρι ́νει ο ́τι η υπ' αριθ. 331462 αι ́τηση του κοινοτικου ́
 εσφαλμε ́νως τα α ́ρθρα 87 και 88 ΕΚ καθω ́ς και τον γερμανικο ́ ση ́ματος BOSS για παγωτα ́ πρε ́πει να απορριφθει ́·
 νο ́μο περι ́ επενδυτικω ́ν κινη ́τρων. Ο νο ́μος περι ́ επενδυτικω ́ν
 κινη ́τρων του 1999 προβλε ́πει την χορη ́γηση φορολογικω ́ν επενδυ- — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 τικω ́ν κινη ́τρων για την αγορα ́ και την κατασκευη ́ εξοπλισμου ́ και
 κτηρι ́ων σε επιχειρη ́σεις οι οποι ́ες εγκαθι ́στανται στα νε ́α
 ομο ́σπονδα κρα ́τη, η δε Επιτροπη ́ ́εχει εγκρι ́νει τον νο ́μο αυτο ́ν
 καθ' ο ́λην την ́εκταση ́ του. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, οι προϋπο- Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 θε ́σεις του νο ́μου πληρου ́νται και, ως εκ του ́του, τα επενδυτικα ́
 κι ́νητρα υπε ́ρ της προσφευ ́γουσας ει ́ναι νο ́μιμα. Κατα ́ συνε ́πεια, η Αιτου ́σα την καταχω ́ριση ∆ε ́λτα Προ ́τυπος Βιομηχανι ́α
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, συ ́μφωνα με την οποι ́α τα επενδυτικα ́ κοινοτικου ́ ση ́ματος: Γα ́λακτος ΑΕ
 κι ́νητρα υπε ́ρ της προσφευ ́γουσας ́επρεπε να χορηγηθου ́ν μο ́νον
 με ́χρι του υ ́ψους του 10 %, ει ́ναι παρα ́νομη. Σχετικο ́ κοινοτικο ́ ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «BOSS» για ορισμε ́να
 ει ́δη των κλα ́σεων 29, 30, 31, 32
 και 33
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει επι ́σης ο ́τι η απο ́φαση αντιβαι ́νει ∆ικαιου ́χος του αντιταχ- Ηugo Boss AG
 στην αρχη ́ νenire contra factum proprium και στην κοινοτικη ́ θε ́ντος κατα ́ τη διαδικασι ́α
 αρχη ́ της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης. Πε ́ραν της ανακοπη ́ς ση ́ματος η ́
 του ́του, η Επιτροπη ́ παρανο ́μως δεν ́ελαβε υπο ́ψη της το εν τοις διακριτικου ́ σημει ́ου:
 πρα ́γμασι υ ́ψος της ενισχυ ́σεως και παρε ́βη τον κανονισμο ́ (ΕΚ)
 659/1999 (2) καθω ́ς και το α ́ρθρο 253 ΕΚ. Τε ́λος, η Επιτροπη ́, Αντιταχθε ́ν δικαι ́ωμα επι ́ Η γερμανικη ́ καταχω ́ριση του


text:
λεκτι-
 χαρακτηρι ́ζοντας τυπολατρικω ́ς και εσφαλμε ́νως ως μεγα ́λη επιχει ́- ση ́ματος η ́ διακριτικου ́ κου ́ ση ́ματος «BOSS» για ορισμε ́να
 ρηση την επιχει ́ρηση Klausner Nordic Timber, παρε ́βη τα σημει ́ου κατα ́ τη διαδικα- ει ́δη των κλα ́σεων 3, 9, 14, 18, 24
 α ́ρθρα 87, 88 και 253 ΕΚ. σι ́α της ανακοπη ́ς: και 25 και η συνακο ́λουθη διεθνη ́ς
 καταχω ́ριση του ση ́ματος αυτου ́,
 ο ́πως και η διεθνη ́ς καταχω ́ριση του
 λεκτικου ́ ση ́ματος «BOSS» για
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 69/2001 της Επιτροπη ́ς της 12ης Ιανουαρι ́ου 2001, ορισμε ́να ει ́δη των κλα ́σεων 29, 30,
 για την εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 87 και 88 της Συνθη ́κης ΕΚ στις 31, 32 και 33 και η διεθνη ́ς καταχω ́-
 ενισχυ ́σεις η ́σσονος σημασι ́ας (ΕΕ L 10, σ. 30). ριση για τα ́δια
 ι προϊο ́ντα του λεκτι-
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλι ́ου της 22ας Μαρτι ́ου κου ́ ση ́ματος «BOSS HUGO BOSS».
 1999 για τη θε ́σπιση λεπτομερω ́ν κανο ́νων εφαρμογη ́ς του
 α ́ρθρου 93[88 ΕΚ] της Συνθη ́κης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1). Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της ανακοπη ́ς
 ανακοπω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς της Ηugo
 προσφυγω ́ν: Boss AG


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/29
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2017 — Helbrecht κατά EUIPO — Lenci Calzature (SportEyes)
 (Υπόθεση T-333/14) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Ακύρωση του προγενέστερου εικονιστικού σήματος επί του οποίου βασίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση - Κατάργηση της δίκης))
 (2017/C 121/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Andreas Helbrecht (Hilden, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. König, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Rajh)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Lenci Calzature SpA (Turchetto-Montecarlo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Celluprica και F. Fischetti, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 27ης Φεβρουαρίου 2014 (υπόθεση R 830/2013-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Lenci Calzature και Α. Helbrecht.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Lenci Calzature SpA φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Andreas Helbrecht. Το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 235 της 21.7.2014.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 29 Μαΐου 2007 — Intel Corporation Inc. κατά CPM United Kingdom Limited
 (Υπόθεση C-252/07)
 (2007/C 183/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Intel Corporation Inc.
 Αναιρεσίβλητη: CPM United Kingdom Limited
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της πρώτης οδηγίας 89/104 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988 (1), στην περίπτωση που:
 (α)
 το προγενέστερο σήμα έχει τεράστια φήμη για ορισμένες κατηγορίες αγαθών ή υπηρεσιών,
 (β)
 τα εν λόγω αγαθά ή οι υπηρεσίες είναι εντελώς διαφορετικά ή διαφέρουν ουσιωδώς από τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που συνδέονται με το μεταγενέστερο σήμα,
 (γ)
 το προγενέστερο σήμα είναι μοναδικό σε σχέση με οιαδήποτε αγαθά ή υπηρεσίες,
 (δ)
 το προγενέστερο σήμα θα ανακαλούνταν στη συνείδηση του μέσου καταναλωτή αν ο εν λόγω καταναλωτής έβλεπε το μεταγενέστερο σήμα χρησιμοποιούμενο για τις υπηρεσίες που καλύπτονται από το νεότερο σήμα,
 αρκούν τα στοιχεία αυτά από μόνα τους για να θεμελιώσουν (i) την ύπαρξη «συνδέσμου» κατά την έννοια των σκέψεων 29 και 30 της αποφάσεως C-408/01, Adidas-Salomon AG κατά Fitnessworld Trading Ltd (Συλλογή 2003, σ. I-12537) και/ή (ii) την άντληση αδικαιολογήτου οφέλους και/ή την πρόκληση βλαπτικών αποτελεσμάτων κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ποιους παράγοντες θα πρέπει να λάβει υπόψη το εθνικό δικαστήριο προκειμένου να κρίνει αν τα εξεταζόμενα στοιχεία είναι επαρκή; Ειδικότερα, κατά την συνολική εκτίμηση περί του αν υφίσταται ή όχι «σύνδεσμος», ποια βαρύτητα πρέπει να αποδίδεται στο ποια αγαθά ή υπηρεσίες καλύπτονται από το μεταγενέστερο σήμα;
 3)
 Στο πλαίσιο του άρθρου 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', ποιες είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να θεωρηθεί ότι θίγεται ο διακριτικός χαρακτήρας; Ειδικότερα, (i) απαιτείται να είναι το προγενέστερο σήμα μοναδικό, (ii) αρκεί μία μόνο πρώτη αντικείμενη στην προστασία του σήματος χρήση για να στοιχειοθετηθεί βλαπτικό αποτέλεσμα για τον διακριτικό χαρακτήρα και (iii) απαιτείται για να στοιχειοθετηθεί βλάβη του διακριτικού χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος να επηρεάζεται η οικονομική συμπεριφορά του καταναλωτή;
 (1) ΕΕ L 40, 11.2.1989, σ. 1.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/50
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 12ης Απριλίου 2016 — CP κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-98/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Μόνιμοι υπάλληλοι - Προϊστάμενος μονάδας - Δοκιμαστική περίοδος - Μη επιβεβαίωση του διορισμού του σε θέση προϊσταμένου μονάδας - Εκτέλεση ακυρωτικής αποφάσεως - Απώλεια ευκαιρίας))
 (2016/C 191/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: CP (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: V. Montebello-Demogeot και O. Caisou-Rousseau)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της 18ης Ιουλίου 2014, με την οποία, κατόπιν της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση F-8/13, CP κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαρτίου 2014, επιβεβαιώθηκε ο διορισμός του προσφεύγοντος-ενάγοντος ως προϊσταμένου μονάδας, καθόσον η απόφαση αυτή δεν προβλέπει αναδρομική αναγνώριση του καθεστώτος προϊσταμένου μονάδας και αναδρομική χορήγηση της προσαυξήσεως του βασικού μισθού λόγω κατοχής της συγκεκριμένης θέσης (διευθυντικό επίδομα), και αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και ικανοποίησης της ηθικής βλάβης που υποστηρίζει ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον CP το ποσό των 3 219,55 ευρώ. Το ποσό αυτό αυξάνεται με τόκους υπερημερίας υπολογιζόμενους με το επιτόκιο που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως κατά την επίμαχη χρονική περίοδο, προσαυξημένο κατά δύο μονάδες, από 1ης Ιουλίου 2011 μέχρι την ημερομηνία πραγματικής καταβολής του.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 294 της 7.9.2015, σ. 86.


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/39
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2017 — TDH Group κατά EUIPO — Comercial de Servicios Agrigan (Pet Cuisine)
 (Υπόθεση T-46/17)
 (2017/C 078/54)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TDH Group (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Chen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Comercial de Servicios Agrigan, SA (Huesca, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Υπ’ αριθ. 1 203 373 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση του εικονιστικού σήματος που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Pet Cuisine»
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 685/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Servoprax GmbH κατά Roche Diagnostics Deutschland GmbH
 (Υπόθεση C-277/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Ιατροτεχνολογικά βοηθήματα που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση in vitro - Οδηγία 98/79/ΕΚ - Παράλληλη εισαγωγή - Μετάφραση, από τον εισαγωγέα, των ενδείξεων και των οδηγιών χρήσεως που παρέχονται από τον κατασκευαστή - Συμπληρωματική διαδικασία αξιολογήσεως της πιστότητας))
 (2016/C 462/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Servoprax GmbH
 κατά
 Roche Diagnostics Deutschland GmbH
 Διατακτικό
 Το άρθρο 9 της οδηγίας 98/79/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 1998, για τα ιατροτεχνολογικά βοηθήματα που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση in vitro, έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει στον παράλληλο εισαγωγέα αυτοδιαγνωστικού βοηθήματος για τη μέτρηση της γλυκόζης του αίματος, το οποίο φέρει σήμανση CE και έχει υποβληθεί σε διαδικασία αξιολογήσεως πιστότητας από κοινοποιημένο οργανισμό, την υποχρέωση να υποβάλει το προϊόν αυτό σε νέα αξιολόγηση, για να βεβαιωθεί η πιστότητα της επισημάνσεως και των οδηγιών χρήσεως του εν λόγω βοηθήματος, λόγω της μεταφράσεώς τους στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους εισαγωγής.
 (1) ΕΕ C 294 της 7.9.2015.


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2015 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-527/13) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Εισφορά επί του γάλακτος - Ενισχύσεις χορηγηθείσες από την Ιταλία στους παραγωγούς γάλακτος - Καθεστώς ενισχύσεων συνδεόμενο με την αποπληρωμή της εισφοράς επί του γάλακτος - Υπό όρους απόφαση - Μη τήρηση όρου βάσει του οποίου αναγνωρίστηκε το συμβατό της ενισχύσεως προς την εσωτερική αγορά - Ενίσχυση ήσσονος σημασίας - Υφιστάμενη ενίσχυση - Νέα ενίσχυση - Τροποποίηση υφιστάμενης ενισχύσεως - Διαδικασία ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Βάρος αποδείξεως))
 (2015/C 262/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενη από τους S. Fiorentino και P. Grasso, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Grespan, D. Nardi και P. Němečková)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2013/665/ΕΕ της Επιτροπής, της 17ης Ιουλίου 2013, για την κρατική ενίσχυση SA.33726 (11/C) [πρώην SA.33726 (11/NN)] την οποία χορήγησε η Ιταλία (Αναβολή της καταβολής της εισφοράς επί του γάλακτος στην Ιταλία) (ΕΕ L 309, σ. 40).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2013/665/ΕΕ της Επιτροπής, της 17ης Ιουλίου 2013, για την κρατική ενίσχυση SA.33726 (11/C) [πρώην SA.33726 (11/NN)] την οποία χορήγησε η Ιταλία (Αναβολή της καταβολής της εισφοράς επί του γάλακτος στην Ιταλία).
 2.
 Ακυρώνει τα άρθρα 2 έως 4 της αποφάσεως αυτής καθόσον αφορούν, αφενός, το καθεστώς ενισχύσεων που διαλαμβάνεται στο άρθρο της 1, παράγραφος 2, και, αφετέρου, τις ατομικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν κατ’ εφαρμογή αυτού του καθεστώτος ενισχύσεων.
 3.
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 4.
 Η Ιταλική Δημοκρατία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 344 της 23.11.2013.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/23
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2016 [αίτηση του Rechtbank Noord-Holland (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Timberland Europe BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond
 (Υπόθεση C-571/14) (1)
 (2016/C 279/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 73 της 2.3.2015.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/61
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 1ης Δεκεμβρίου 2010 — Nolin κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-82/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Διαγραφή των μορίων προαγωγής και προτεραιότητας)
 2011/C 30/118
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michel Nolin (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: M. J. Baquero Cruz, επικουρούμενος από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της ΑΔΑ της 19ης Δεκεμβρίου 2008 σχετικά με τη διαγραφή των μορίων προαγωγής και προτεραιότητας του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο M. Nolin φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 297 της 5.12.2009, σ. 37.


text:
 20.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 81/12
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Héraðsdómur Reykjavíkur στις 5 Νοεμβρίου 2013 στην υπόθεση Gunnar V. Engilbertsson κατά Íslandsbanki hf.
 (Υπόθεση E-25/13)
 2014/C 81/11
 Με επιστολή της 5ης Νοεμβρίου 2013, το Héraðsdómur Reykjavíkur (πρωτοδικείο του Reykjavík) υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία ελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Νοεμβρίου 2013, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Gunnar V. Engilbertsson κατά Íslandsbanki hf., σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1)
 Είναι σύμφωνο με τις διατάξεις της οδηγίας αριθ. 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές το γεγονός ότι η νομοθεσία ενός κράτους που είναι συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας ΕΟΧ επιτρέπει τη σύναψη συμβάσεων μεταξύ καταναλωτών και προμηθευτών για τη χορήγηση δανείων με σκοπό τη χρηματοδότηση αγορών ακινήτων που περιλαμβάνουν διατάξεις οι οποίες ορίζουν ότι οι αποπληρωμές των δόσεων πρέπει να συνδέονται με προκαθορισμένο δείκτη;
 2)
 Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι οι συνδεόμενες με τιμαριθμική αναπροσαρμογή αποπληρωμές δανείων που έχουν συναφθεί για τη χρηματοδότηση αγορών ακινήτων είναι συμβατές με τις διατάξεις της οδηγίας αριθ. 93/13/ΕΟΚ, τότε το δεύτερο ερώτημα είναι το εξής: η οδηγία περιορίζει τη διακριτική ευχέρεια του εν λόγω κράτους ΕΟΧ να καθορίζει, μέσω της νομοθεσίας ή μέσω διοικητικών κανονισμών, τους παράγοντες που ενδέχεται να προκαλέσουν μεταβολές στον προκαθορισμένο δείκτη και στις μεθόδους μέτρησης των εν λόγω αλλαγών;
 3)
 Εάν η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι ότι η οδηγία αριθ. 93/13/ΕΟΚ δεν περιορίζει τη διακριτική ευχέρεια του οικείου κράτους μέλους, τότε το τρίτο ερώτημα είναι το εξής: μία συμβατική ρήτρα θεωρείται ότι έχει αποτελέσει αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της οδηγίας σε περίπτωση που α) αναφέρεται στη σύμβαση που υπογράφει ο καταναλωτής κατά τη λήψη του δανείου ότι η υποχρέωσή του συνδέεται με τιμαριθμική αναπροσαρμογή και ότι ο βασικός δείκτης που πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τον υπολογισμό των μεταβολών των τιμών καθορίζεται στη σύμβαση, β) η σύμβαση συνοδεύεται από χρονοδιάγραμμα πληρωμών όπου εμφανίζονται οι εκτιμώμενες και αναλυτικές πληρωμές που πρέπει να καταβάλλονται κατά τις ημερομηνίες λήξεως του δανείου, και αναφέρεται στο χρονοδιάγραμμα ότι οι εκτιμήσεις αυτές ενδέχεται να αλλάζουν σύμφωνα με τη διάταξη τιμαριθμικής αναπροσαρμογής της σύμβασης, και γ) τόσο οι καταναλωτές όσο και ο προμηθευτής υπογράφουν το χρονοδιάγραμμα πληρωμών ταυτόχρονα και σε συνδυασμό με την υπογραφή της σύμβασης από τον καταναλωτή;
 4)
 Όταν οι συνθήκες είναι αυτές που περιγράφονται στο τρίτο ερώτημα, η μέθοδος υπολογισμού των μεταβολών των τιμών στις συμβάσεις δανείων για τη χρηματοδότηση αγορών ακινήτων θεωρείται ότι έχει εξηγηθεί ρητά στον καταναλωτή κατά την έννοια της παραγράφου 2 στοιχείο δ) του παραρτήματος της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ;
 5)
 Ένα κράτος που είναι συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας ΕΟΧ έχει τη δυνατότητα, κατά την εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ, να προβλέπει στην εγχώρια νομοθεσία είτε ότι οι καταχρηστικές συμβατικές ρήτρες κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 της οδηγίας μπορούν να κηρυχθούν μη δεσμευτικές


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/32
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Φεβρουαρίου 2016 — Chemtura Netherlands κατά EFSA
 (Υπόθεση T-725/15 R)
 ((Ασφαλιστικά μέτρα - Διαδικασία διαθέσεως φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά - Δημοσίευση εγγράφων σχετικά με την εγγραφή δραστικής ουσίας - Απόρριψη αιτήσεως για εμπιστευτική μεταχείριση ορισμένων πληροφοριών - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Έλλειψη επείγοντος))
 (2016/C 191/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Chemtura Netherlands BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) (εκπρόσωποι: D. Detken και S. Gabbi, επικουρούμενοι από τους R. van der Hout και C. Wagner, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της EFSA της 10ης Δεκεμβρίου 2015 για την πλήρη δημοσίευση των συμπερασμάτων της αξιολογήσεως εκ μέρους των εμπειρογνωμόνων της EFSA σε σχέση με την επανεξέταση της εγκρίσεως της δραστικής ουσίας διφλουβενζουρόνη αναφορικά με τον μεταβολίτη PCA, ως προς τα οποία η αιτούσα είχε ζητήσει εμπιστευτική μεταχείριση.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Ανακαλεί τη διάταξη της 15ης Δεκεμβρίου 2015 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της υποθέσεως T-725/15 R.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/15
 3. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 2: Αντιβαι ́- μεταφορα ́ τους. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 15 Ιουνι ́ου 1999
 νει στο α ́ρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ το γεγονο ́ς ο ́τι ́ενας χωρι ́ς η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει εκδω ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 υπα ́λληλος της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως που κατοικει ́ στο προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α που μνημονευ ́εται
 Λουξεμβου ́ργο και ο οποι ́ος θεωρει ́ται ως εγκατεστημε ́νος στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 στην ημεδαπη ́ και ο οποι ́ος καταβα ́λλει στο Λουξεμβου ́ργο
 για μια οικιακη ́ βοηθο ́ εισφορε ́ς για την κατα ́ νο ́μο συ ́νταξη
 γη ́ρατος δεν δικαιου ́ται της εκπτω ́σεως ειδικω ́ν δαπανω ́ν που (1) ΕΕ L 71 της 10.3.1998, σ. 1.
 προβλε ́πει το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1, σημει ́ο 8 του νο ́μου
 για τον φο ́ρο εισοδη ́ματος;
 4. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 3: Ει ́ναι
 δυνατο ́ να εφαρμοστου ́ν στην παρου ́σα υπο ́θεση οι αρχε ́ς
 που ανε ́πτυξε το ∆ικαστη ́ριο με την απο ́φαση ́ τον της
 26ης Ιανουαρι ́ου 1993, Werner, C-112/91 (Συλλογη ́
 1993, σ. Ι-429, 463); Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε
 στις 23 Μαι ̈́ου 2001
 (Υπο ́θεση C-211/01)
 (2001/C 212/26)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 την Μ. Wolfcarius, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 22 Μαι ̈́ου
 23 Μαι ̈́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 2001
 Ενω ́σεως.
 (Υπο ́θεση C-210/01) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις του Συμβουλι ́ου της 19ης Μαρ-
 (2001/C 212/25) τι ́ου 2001 σχετικα ́ με την υπογραφη ́ συμφωνιω ́ν διελευ ́σεως
 μεταξυ ́ της Κοινο ́τητας και της Ουγγαρι ́ας καθω ́ς και
 της Βουλγαρι ́ας (1) στο με ́τρο που οι αποφα ́σεις αυτε ́ς
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ στηρι ́ζονται στο α ́ρθρο 39 ΕΚ ενω ́ η αναγκαι ́α και επαρκη ́ς
 τους Ηans Støvlbæk και Roberto Amorosi, α ́σκησε στις νομικη ́ βα ́ση ει ́ναι το α ́ρθρο 71 ΕΚ·
 22 Μαι ̈́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. — να διατηρη ́σει σε ισχυ ́ τα αποτελε ́σματα των συμφωνιω


text:
́ν
 αυτω ́ν με ́χρι της εκδο ́σεως απο ́ το Συμβου ́λιο νε ́ων πρα ́ξεων·
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 να Θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 οδηγι ́α 98/11/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 27ης Ιανουαρι ́ου 1998 Η ενδεδειγμε ́νη νομικη ́ βα ́ση για τη συ ́ναψη των προαναφερθεισω ́ν
 σχετικα ́ με την ́ενδειξη κατανα ́λωσης ενε ́ργειας των οικιακω ́ν συμφωνιω ́ν διελευ ́σεως ει ́ναι το α ́ρθρο 71 ΕΚ, η μο ́νη βα ́ση που
 λαμπτη ́ρων (1) η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να τις απαιτει ́ ο κυ ́ριος σκοπο ́ς των εν λο ́γω πρα ́ξεων. Το φορολογικο ́
 κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που στοιχει ́ο πρε ́πει να αποτελει ́ αναπο ́σπαστο τμη ́μα των συμφωνιω ́ν
 υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́· αυτω ́ν διο ́τι συμβα ́λλει στην πραγματοποι ́ηση του σκοπου ́ της
 κοινη ́ς πολιτικη ́ς των μεταφορω ́ν. 0 σκοπο ́ς του ́εγκειται στο να
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. διασφαλι ́ζει ο ́τι η λειτουργι ́α του συστη ́ματος αμοιβαι ́ων αδειω ́ν
 που δημιου ́ργησαν οι συμφωνι ́ες δεν Θα εισα ́γει δυσμενει ́ς
 διακρι ́σεις.
 Λο ́γοι προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η σω ́ρευση με τη νομικη ́ βα ́ση του α ́ρθρου 93 ΕΚ αποκλει ́εται
 λο ́γω του ο ́τι το α ́ρθρο 71 απαιτει ́ μο ́νον ειδικη ́ πλειοψηφι ́α στο
 Συμβου ́λιο ενω ́ τα α ́ρθρο 93 ΕΚ απαιτει ́ ομοφωνι ́α. Βεβαι ́ως, το
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, συ ́μφωνα με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε προ ́βλημα της διαβουλευ ́σεως με το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο δεν
 κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο ́εχει τεθει ́ στην πρα ́ξη λαμβανομε ́νου υπο ́ψη του α ́ρθρου 300,
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ ν μελω ́ν να παρα ́γραφος 3, που διε ́πει τη συ ́ναψη διεθνω ́ν συμφωνιω ́ν. Εντου ́-
 τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες τις οποι ́ες ορι ́ζουν οι οδηγι ́ες για τη τοις, αυτο ́ς ο λο ́γος ακυρω ́σεως εξακολουθει ́ να υπα ́ρχει αφου ́ η


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε η Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso Administrativo (Ισπανία), στις 15 Μαΐου 2006 — Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia κατά Administración del Estado (Ministerio de Educación y Ciencia)
 (Υπόθεση C-220/06)
 (2006/C 178/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso Administrativo (Ισπανία).
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia
 Καθής: Administración del Estado (Ministerio de Educación y Ciencia).
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Πρέπει τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 86 ΕΚ, να ερμηνεύονται, κατά την εφαρμογή τους στο πλαίσιο της διαδικασίας ελευθερώσεως των ταχυδρομικών υπηρεσιών που καθιερώνουν οι οδηγίες 1997/67/ΕΚ (1) και 2002/39/ΕΚ (2) και σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων και που καθιερώνονται από τις ειδικές οδηγίες, υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν τις συμβάσεις των οποίων το αντικείμενο περιλαμβάνει την παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών, τόσο εκείνων για τις οποίες ισχύει ανάθεση κατ' αποκλειστικότητα όσο και εκείνων για τις οποίες δεν ισχύει, δηλαδή των ελευθερωμένων, που συνάπτονται μεταξύ οργάνου της κρατικής διοικήσεως και κρατικής εταιρίας της οποίας το κεφάλαιο κατέχει εξ ολοκλήρου το Δημόσιο και η οποία, επιπλέον, είναι ο φορέας στον οποίον έχει ανατεθεί η παροχή της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας;
 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών (ΕΕ L 15, σ. 14)
 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 97/67/ΕΚ όσον αφορά το περαιτέρω άνοιγμα των κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών στον ανταγωνισμό (ΕΕ L 176, σ. 21)


text:
 9.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/55
 Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2016 — Hanso Holding κατά EUIPO (REAL)
 (Υπόθεση T-798/16)
 (2017/C 006/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hanso Holding AS (Tomasjord, Νορβηγία) (εκπρόσωπος: M. Wirtz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «REAL» — Υπ’ αριθ. 14 020 093 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 2405/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/42
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2010 — Esprit International κατά ΓΕΕΑ — Marc O’Polo International (Απεικόνιση τσέπης με το γράμμα «e» επάνω σε αυτήν)
 (Υπόθεση T-22/10)
 2010/C 100/66
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Esprit International (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. Treis, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Marc O’Polo International GmbH (Stephanskirchen, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση R 1666/2008-4,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα που απεικονίζει τσέπη παντελονιού με το γράμμα «e» επάνω σε αυτήν, για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25 (αίτηση αριθ. 5 089 859)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Marc O’Polo International GmbH
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: ειδικότερα, το γερμανικό εικονιστικό σήμα αριθ. 30 303 672, για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25, που απεικονίζει το γράμμα «e»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1) δεδομένου ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).