text:
C 289/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς καθο ́σον δεν ελη ́φθη υπο ́ψη το συμφε ́ρον της υπηρεσι ́ας,
 Ενω ́ σεως κατα ́ της απο ́ 14 Ιουνι ́ου 2001 αποφα ́σεως του κατα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 45 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 τε ́ταρτου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων.
 Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση T-230/99, Hans Mc Auley κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις
 3 Αυγου ́στου 2001 (1) ΕΕ C 6 της 8.1.2000, σ. 29.
 (Υπο ́θεση C-309/01 P)
 (2001/C 289/30) Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Consiglio di Stato με δια ́ταξη της 29ης Μαι ̈́ου
 2001 στην υπο ́θεση 1) Comune di Udine κατα ́ Diddi Dino
 Figli Srl A.G.E.S.I. — Assiociazione Nazionale Imprese
 Το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, εκπροσωπου ́μενο απο ́ Gestione servizi tecnici intergrati, προσεπικληθει ́σας και
 τους Frédéric Anton και Αlain Pilette, με το ́πο επιδο ́σεων στο της ΑMGA — Azienda Multiservizi SpA, και 2) AMGA —
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 3 Αυγου ́στου 2001, ενω ́ πιον του Azienda Multiservizi SpA κατα ́ Diddi Dino Figli Srl και
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, αι ́τηση αναιρε ́σεως Α.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione
 κατα ́ της απο ́ 14 Ιουνι ́ου 2001 αποφα ́σεως του τε ́ταρτου τμη ́ματος servizi tecini integrati, προσεπικληθε ́ντος και του Comune
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση di Udine
 T-230/99 (1), Hans Mc Auley κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως. Το αναιρεσει ́ον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-310/01)
 (2001/C 289/31)
 — να ακυρω ́σει την ακυρω ́ νουσα τον διορισμο ́ της κ. Κ.
 απο ́φαση. Με δια ́ταξη της 29ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 7 Αυγου ́στου 2001, το Consiglio di Stato, στο πλαι ́σιο των
 — να απορρι ́ψει, ταυτοχρο ́νως, την προσφυγη ́ που ασκη ́θηκε
 διαφορω ́ν 1) Comune di Udine κατα ́ Diddi Dino Figli Srl και
 πρωτοδι ́κως,
 Α.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi
 tecnici integrati, προσεπικληθει ́σας και της ΑMGA — Azienda
 — να αποφανθει ́ κατα ́ νο ́μο ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. Multiservizi SpA, και 2) AMGA — Azienda Multiservizi SpA
 κατα ́ Α.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione
 servizi tecnici integrati, προσεπικληθε ́ντος και του Comune di
 Udine, που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν του ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα α) Κατα ́ το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 92/50/ΕΟΚ (1) του Συμβου-
 λι ́ου,


text:
της 18ης Ιουνι ́ου 1992, ́εχει η εν λο ́γω οδηγι ́α
 εφαρμογη ́ στην περι ́πτωση [συμβα ́σεως για την προμη ́θεια
 — Αλλοι ́ωση του περιεχομε ́νου της προκηρυ ́ξεως της θε ́σεως: θερμικη ́ς ενε ́ργειας και την παροχη ́ σειρα ́ς δραστηριοτη ́των
 το Πρωτοδικει ́ο αλλοιω ́σε τους ο ́ρους της προκηρυ ́ξεως της σχετικα ́ με τη λειτουργι ́α των θερμικω ́ ν εγκαταστα ́σεων],
 εν λο ́γω θε ́σεως θεωρημε ́νης στο συ ́νολο ́ της, καθο ́σον ́εστω και αν στην επι ́δικη συ ́μβαση η προμη ́θεια αγαθω ́ν
 κατε ́στησε τις γλωσσικε ́ς γνω ́σεις και τις ικανο ́τητες διοι- εμφανι ́ζεται ως προε ́χουσα ́εναντι της παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν;
 κη ́σεως τα δυ ́ο καθοριστικα ́ κριτη ́ρια και ουσιαστικα ́ τα Πω ́ς πρε ́πει να ερμηνευθει ́ το ́διο
 ι α ́ρθρο, προκειμε ́νου να
 μο ́να προκειμε ́νου για προκη ́ρυξη θε ́σεως περιλαμβα ́νουσας ελεγχθει ́ αν οι προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις συνα ́δουν προς την
 λειτουργι ́ες εποπτει ́ας. κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση;
 β) Κατα ́ το α ́ρθρο 6 σε συνδυασμο ́ προς το α ́ρθρο 1, στοιχει ́ο β',
 — Νομικη ́ πλα ́νη, καθο ́σον το Πρωτοδικει ́ο προε ́βη αυτο ́νομα της οδηγι ́ας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Ιουνι ́ου
 στη συ ́γκριση των προσο ́ντων των υποψηφι ́ων και υποκα- 1992, ́εχει η εν λο ́γω οδηγι ́α εφαρμογη ́ στην περι ́πτωση
 τε ́στησε την Α∆Α στην κρι ́ση της, βαι ́νοντας κατ' αυτο ́ν τον [συμβα ́σεως που συνα ́πτεται μεταξυ ́ δη ́μου και εταιρι ́ας, για
 τρο ́πο πε ́ραν του ελε ́γχου της προ ́δηλης πλα ́νης εκτιμη ́σεως. την προμη ́θεια θερμικη ́ς ενε ́ργειας και την παροχη ́ σειρα ́ς
 Το Πρωτοδικει ́ο προε ́βη απευθει ́ας στη συ ́γκριση με «ε ́κφραση δραστηριοτη ́των σχετικα ́ με τη λειτουργι ́α των θερμικω ́ν
 αξιολογη ́σεως», που ωστο ́σο ανη ́κει στην αποκλειστικη ́ αρμο- εγκαταστα ́σεων]; Πω ́ς πρε ́πει να [ερμηνευθου ́ν τα ́δια
 ι α ́ρθρα],
 διο ́τητα της Α∆Α, καθο ́σον εκτι ́μησε ο ́τι η εμπειρι ́α της κ. Κ. προκειμε ́νου να ελεγχθει ́ αν οι προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις
 η ́ταν «περιορισμε ́νη», ενω ́ εκει ́νη του προσφευ ́γοντος η ́ταν συνα ́δουν προς την κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση;
 «πολυ ́ σημαντικη ́».
 (1) ΕΕ 1992 L 209, σ. 1.
 — Νομικη ́ πλα ́νη επ' ευκειρι ́α της συγκριτικη ́ς εξετα ́σεως των
 προσο ́ντων των υποψηφι ́ων εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου,

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/29
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας
 (Υπόθεση C-104/15)
 (2015/C 146/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Nicolae, D. Loma Osorio Lerena)
 Καθής: Ρουμανία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να διαπιστώσει ότι η Ρουμανία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη της ρυπάνσεως από σωματίδια σκόνης προερχόμενα από τη δεξαμενή του Boşneag — προέκταση, που ανήκει στο ορυχείο χαλκού και ψευδαργύρου του Moldomin το οποίο βρίσκεται στη Moldova Nouă, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ (1)·
 —
 να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή που άσκησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της Ρουμανίας έχει ως αντικείμενο το γεγονός ότι οι ρουμανικές αρχές δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη της ρυπάνσεως από σωματίδια σκόνης προερχόμενα από μία εκ των δεξαμενών καθιζήσεως ορυχείου χαλκού.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Ρουμανία, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για να αποτρέψει τον σχηματισμό σωματιδίων σκόνης στην επιφάνειας της δεξαμενής καθιζήσεως του Boşneag — προέκταση, στοιχείο που βλάπτει την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/21/ΕΚ. Η Επιτροπή φρονεί ότι η Ρουμανία πρέπει να διασφαλίσει την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος από κάθε κίνδυνο, μολονότι διαθέτει ορισμένη ευχέρεια όσον αφορά τα συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, εφόσον τηρούνται οι απαιτήσεις που καθορίζονται με το άρθρο 4 της οδηγίας. Επιπλέον, η Επιτροπή διατείνεται ότι το άρθρο 13, παράγραφος 2, της οδηγίας επιβάλλει ειδική υποχρέωση στις αρμόδιες αρχές, συγκεκριμένα δε την υποχρέωση να διασφαλίσουν ότι οι φορείς εκμεταλλεύσεως λαμβάνουν τα προσήκοντα μέτρα για την πρόληψη ή τη μείωση της σκόνης.
 Εν προκειμένω, η Επιτροπή στηρίζεται στις εκθέσεις των αρμοδίων για την προστασία του περιβάλλοντος ρουμανικών αρχών και σε στοιχεία προερχόμενα από τα μέσα ενημερώσεως, αλλά και στις απαντήσεις της Ρουμανίας στο πλαίσιο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, βάσει των οποίων η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, στη ζώνη της Moldova Nouă, η σκόνη από τη δεξαμενή καθιζήσεως του Boşneag — προέκταση προκαλεί σημαντική ρύπανση, ιδίως κατά τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία πνέουν ισχυροί άνεμοι, που έχει βλαβερά αποτελέσματα για την υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον.
 Επιπλέον, η Επιτροπή φρονεί ότι η Ρουμανία δεν δύναται να επικαλεσθεί καταστάσεις αμιγώς εσωτερικές, όπως η ιδιωτικοποίηση της Moldomin και το ότι ο αγοραστής θα αναλάβει τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις, προκειμένου να δικαιολογήσει την παράβαση των υποχρεώσεων που υπέχει από την οδηγία.
 (1) ΕΕ L 102, σ. 15.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/37
 Προσφυγή-αγωγή της 4ης Δεκεμβρίου 2007 — Giovanni Sergio κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση F-137/07)
 (2008/C 79/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Giovanni Sergio (Βρυξέλλες, Βέλγιο), κ.λπ. (Εκπρόσωπος: M. Lucas, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση του «Πρωτοκόλλου συμφωνίας μεταξύ των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων (ΣΕΠ) και της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοίκησης», καθώς και των αποφάσεων της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) που επιβεβαιώθηκαν με το πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 2006 και της αποφάσεως της 14ης Νοεμβρίου 2006 — Αίτημα συμβολικής αποζημιώσεως ύψους ενός ευρώ.
 Αιτήματα των προσφευγόντων-εναγόντων
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει το «Πρωτόκολλο συμφωνίας μεταξύ των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων (ΣΕΠ) και της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοίκησης περί διαθέσεως πόρων για την εκπροσώπηση του προσωπικού κατά το έτος 2006», το οποίο κοινοποιήθηκε στον Γραμματέα της Alliance και στους Προέδρους της Union Syndicale Fédérale (USF) και της Fédération de la fonction publique européenne (FFPE) με το από 19 Δεκεμβρίου 2006 υπηρεσιακό σημείωμα του Γενικού Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης·
 —
 να ακυρώσει τις ατομικές αποφάσεις απαλλαγής από τα υπηρεσιακά καθήκοντα που εκδόθηκαν υπέρ των εκπροσώπων της «Alliance» και/ή της «FFPE» βάσει του πρωτοκόλλου ή του υπολογισμού της 26ης Μαΐου 2006 του ποσοστού αντιπροσωπευτικότητας των ΣΕΠ βάσει των αποτελεσμάτων των αρχαιρεσιών που διενεργήθηκαν στις 26 Μαΐου 2006 στο τμήμα Βρυξελλών, αποφάσεις οι οποίες επιβεβαιώθηκαν με το πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 2006·
 —
 να ακυρώσει την από 14 Νοεμβρίου 2006 απόφαση του Γενικού Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης με την οποία διακόπτεται η απόσπαση του R. Marquez-Garcia κατά το ήμισι του ωραρίου εργασίας και με την οποία ο υπάλληλος επανέρχεται στην υπηρεσία του με πλήρες ωράριο·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει σε έκαστο των προσφευγόντων-εναγόντων συμβολική αποζημίωση ενός ευρώ για την ηθική βλάβη και την πολιτική ζημία που υπέστησαν ως εκπρόσωποι της Union Syndicale, καθώς και για την ηθική βλάβη και τη ζημία ως προς τη σταδιοδρομία τους που υπέστησαν ως υπάλληλοι ή μέλη του λοιπού προσωπικού·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Νοεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-236/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2847/93 - Σύστημα ελέγχου στον τομέα της αλιείας - Καθυστερημένη ανακοίνωση των απαιτουμένων στοιχείων)
 (2006/C 326/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K. Banks)
 Καθού: Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: S. Nwaokolo, επικουρούμενη από την D. J. Rhee, Barrister)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 19, στοιχείο θ', του κανονισμού 2847/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (EE L 261, σ. 1) — Εκπρόθεσμη κοινοποίηση των προβλεπομένων στον κανονισμό στοιχείων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, ανακοινώνοντας με καθυστέρηση τα στοιχεία που απαιτεί το άρθρο 19θ, πρώτη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής, όπως τροποποιήθηκε τελευταίως με τον κανονισμό (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό αυτόν.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.


text:
22. 11 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 357/9
 Seguridad Social (INSS), μεταξύ Francisco Vicente Mateos ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 και Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) και Teso (δεύτερο τμήμα)
 reria General de la Seguridad Social (TGSS), και μεταξύ
 Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) και Laura της 9ης Οκτωβρίου 1997
 Garcia Lâzaro, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς στην υπόθεση C-291/96 (αίτηση του Amtsgericht Reutlingen
 την ερμηνεία του άρθρου 47 παράγραφος 1 του κανονισμού για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου , της 14ης Ιουνίου 1971 , κατά Martino Grado και Shahid Bashir (')
 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως
 στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικο (Προδικαστική παραπομπή — Ποινική δίκη — Χρήση της
 γενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (2), προσαγορεύσεως ευγενείας — Δυσμενής διάκριση — Λυσι
 όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από τον κανονισμό τέλεια του ερωτήματος — Αναρμοδιότητα)
 (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 (3) και προσαρμόστηκε με το (97/C 357/ 16
 παράρτημα I μέρος VIII της πράξειος περί των όρων
 προσχωρήσεων του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτο
 γαλικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 συνθηκών (4), ακολούθως δε τροποποιήθηκε από τον κανο
 νισμό (ΕΟΚ) αριθ . 1248/92 ( s), το Δικαστήριο (πέμπτο
 τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 προεδρεύοντα του τμήματος, D. A. O. Edward, J.-P. Puisso σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 chet (εισηγητή), P. Jann και L. Sevόn, δικαστές, γενικός
 εισαγγελέας: A. La Pergola, γραμματέας: H. von Holstein , Στην υπόθεση C-291/90, με αντικείμενο αίτηση του Amtsge
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 9 Οκτωβρίου 1997 richt Reutlingen (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: μογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώ
 πιον του εθνικού δικαστηρίου κατά Martino Grado και Sha
 Το στοιχείο ε) του άρθρου 47 παράγραφος 1 του κανονισμού hid Bashir, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971 , ερμηνεία του άρθρου 6 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο
 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen
 στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικο (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και G. Hirsch,
 γενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότιμας, όπως δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: R.
 τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) Grass, εξέδωσε στις 9 Οκτωβρίου 1997 απόφαση με το ακό
 άριθ. 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, και προ λουθο διατακτικό:
 σαρμόστηκε με το παράρτημα / μέρος VIII της πράξεως περί
 των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να απαντήσει στο ερώτημα
 της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των που του υπέβαλε το Amtsgericht Reutlingen.
 συνθηκών, το οποίο κατέστη το στοιχείο ζ) ύστερα από τη
 θέση σε ισχύ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1248/92 του
 Συμβουλίου, της 30ής Απριλίου 1992, συνεπάγεται ότι, σε (')


text:
ΕΕ C 318 της 26. 10. 1996.
 καταστάσεις όπως εκείνες που αποτελούν αντικείμενο των
 διαφορών των κυρίων δικών, o υπολογισμός του μέσου όρου
 των εισφορών στηρίζεται μόνο στο ποσό των εισφορών που
 έχουν πράγματι καταβληθεί δυνάμει της οικείας νομοθεσίας
 και ότι το θεωρητικό ποσό της παροχής που προκύπτει με τη
 μέθοδο αυτή πρέπει να αναπροσαρμόζεται δεόντως και να ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 προσαυξάνεται ως εάν οι ενδιαφερόμενοι είχαν συνεχίσει να
 ασκούν τη δραστηριότητά τους στο εν λόγιο κράτος μέλος (πέμπτο τμήμα)
 υπό τις ίδιες προϋποθέσεις. Πάντως, στην περίπτωση κατά της 16ης Οκτωβρίου 1997
 την οποία η εφαρμογή της διατάξεως αυτής, ερμηνευόμενης
 κατ ' αυτόν τον τρόπο, αποδεικνυόταν λιγότερο ευνοϊκή για στην υπόθεση C-258/95 (αίτηση του Bundesfinanzhof για
 τους εργαζομένους οι οποίοι, πριν από την έναρξη ισχύος την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Julius Fillibeck
 τον κανονισμού στο εν λόγω κράτος μέλος, ασκούσαν ήδη Söhne GmbH & Co. KG κατά Finanzamt Neustadt (')
 τις μισθωτές δραστηριότητές τους σε άλλο κράτος μέλος απ ' (Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς
 ό,τι η εφαρμογή προγενέστερης συμβάσεως συναφθείσας με αιτίας — Έννοια — Μεταφορά εργαζομένων πραγματο
 το τελευταίο αυτό κράτος, το αρμόδιο δικαστήριο πρέπει, ποιούμενη από τον εργοδότη)
 κατά παρέκκλιση, να εφαρμόσει τους κανόνες που προβλέ
 πονται στη σύμβαση αυτή. (97/C 357/17)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γερμανική)
 (') ΕΕ C 95 της 30. 3 . 1996.
 O ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 73.
 0 ΕΕ L 230 της 22. 8. 1983 , σ. 6.
 (4) ΕΕ L 302 της 15.11 . 1985 , σ. 23 . (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 (5) ΕΕ L 136 της 19. 5 . 1992, σ. 7 . σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Στην υπόθεση C-258/95 , με αντικείμενο αίτηση του Bundes
 finanzhof προς το Δικαστήριο, κατ1 εφαρμογή άρθρου 177


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/16
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-624/10)
 2011/C 72/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: M. Alfonso)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, προβλέποντας, με τον τίτλο IV της αριθ. 105 εγκυκλίου προς τη διοίκηση, της 23ης Ιουνίου 2006, (3 A-9-06), διοικητική ρύθμιση παρεκκλίνουσα από το καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως του ΦΠΑ, η οποία συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, τον ορισμό φορολογικού αντιπροσώπου εκ μέρους του εγκατεστημένου εκτός Γαλλίας πωλητή ή παρέχοντος υπηρεσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία περί ΦΠΑ και ειδικότερα από τα άρθρα της 168, 171, 193, 194, 204 και 214·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Επιτροπή διατείνεται ότι η γαλλική ρύθμιση η οποία εισάγει παρέκκλιση από καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως του ΦΠΑ αντιβαίνει κατά πλείονες τρόπους στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Πρώτον, οι υποκείμενοι στον φόρο που επιθυμούν να κάνουν χρήση της διατάξεως, η οποία εισάγεται με τον τίτλο IV της αριθ. 3 A-9-06 εγκυκλίου προς τη διοίκηση, είναι υποχρεωμένοι να ορίσουν φορολογικό αντιπρόσωπο, υποχρέωση που αντιβαίνει στο άρθρο 204 της οδηγίας περί ΦΠΑ. Το άρθρο αυτό επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλουν τέτοια υποχρέωση μόνο στην περίπτωση κατά την οποία στη χώρα εγκαταστάσεως του υποκείμενου στον φόρο δεν υφίσταται καμία ρύθμιση περί αμοιβαίας συνδρομής ανάλογη της ισχύουσας εντός της Ενώσεως.
 Δεύτερον, η διοικητική ρύθμιση προϋποθέτει επίσης την υποχρέωση του πωλητή να αποκτήσει αριθμό μητρώου ΦΠΑ στη Γαλλία, υποχρέωση που αντιβαίνει στο άρθρο 214, παράγραφος 1, της οδηγίας περί ΦΠΑ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η υποχρέωση αποκτήσεως αριθμού μητρώου ΦΠΑ δεν αφορά τους υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι προβαίνουν, εντός κράτους μέλους στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένοι, σε παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών μη υπαγόμενες σε καθεστώς αυτοεκκαθαρίσεως εκ μέρους του πελάτη, ιδίως κατ’ εφαρμογή του άρθρου 194 της οδηγίας περί ΦΠΑ.
 Τέλος, τρίτον, η διάταξη προβλέπει τον συνυπολογισμό του δυνάμενου να εκπέσει ΦΠΑ του πωλητή ή του παρέχοντος υπηρεσίες στον ΦΠΑ ενός ή πλειόνων εκ των πελατών του. Τούτο αντιβαίνει στις διατάξεις των άρθρων 168 και 171 της οδηγίας περί ΦΠΑ, βάσει των οποίων ο συμψηφισμός δυνάμενου να εκπέσει και εισπραττόμενου ΦΠΑ πρέπει να διενεργείται για κάθε υποκείμενο στον φόρο χωριστά. Μια τέτοια διάταξη δεν μπορεί κατά μείζονα λόγο να στηριχθεί στο άρθρο 11 της ιδίας οδηγίας.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Anton Schlecker, ασκών εμπορία υπό την εμπορική επωνυμία «Firma Anton Schlecker» κατά Melitta Josefa Boedeker
 (Υπόθεση C-64/12) (1)
 (Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές - Σύμβαση εργασίας - Άρθρο 6, παράγραφος 2 - Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής εκ μέρους των συμβαλλομένων - Δίκαιο της χώρας όπου ο εργαζόμενος «παρέχει συνήθως την εργασία του» - Σύμβαση συνδεόμενη στενότερα με άλλο κράτος μέλος)
 2013/C 325/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Anton Schlecker, ασκών εμπορία υπό την εμπορική επωνυμία «Firma Anton Schlecker»
 κατά
 Melitta Josefa Boedeker
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 (ΕΕ 1984, L 146, σ. 7) — Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής εκ μέρους των συμβαλλομένων — Σύμβαση εργασίας — Δίκαιο της χώρας όπου ο εργαζόμενος παρέχει συνήθως την εργασία του — Εργαζόμενος ο οποίος παρείχε την εργασία του επί μακρόν και αδιαλείπτως εντός κράτους μέλους — Σύμβαση εργασίας η οποία, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των περιστάσεων της υποθέσεως, συνδέεται στενότερα με άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, έχει την έννοια ότι, ακόμη και σε περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος παρέχει την εργασία που αποτελεί αντικείμενο της σχετικής συμβάσεως όχι απλώς συνήθως, αλλά επί μακρόν και αδιαλείπτως εντός της ιδίας χώρας, το εθνικό δικαστήριο δύναται, κατ’ εφαρμογήν του τελευταίου τμήματος της φράσεως της διατάξεως αυτής, να μην εφαρμόσει το δίκαιο της χώρας όπου παρέχεται συνήθως η εργασία όταν από το σύνολο των περιστάσεων συνάγεται ότι η εν λόγω σύμβαση συνδέεται στενότερα με άλλη χώρα.
 (1) ΕΕ C 126 της 28.4.2012.


text:
22.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 211/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 11ης Μαι ̈́ου 2000 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-38/98 (αι ́τηση του Corte d’appello di
 Torino για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Régie της 11ης Μαι ̈́ου 2000
 nationale des usines Renault SA κατα ́ Maxicar SpA και
 Orazio Formento (1)
 στην υπο ́θεση C-296/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 («Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν — Εκτε ́λεση των αποφα ́σεων τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 — ∆ικαιω ́ ματα πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας σχετικα ́ με τμη ́-
 ματα του αμαξω ́ ματος αυτοκινη ́των οχημα ́των — ∆ημο ́σια
 τα ́ ξη») («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́ες 92/49/ΕΟΚ και
 92/96/ΕΟΚ — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α προβλε ́πουσα την κοινο-
 (2000/C 211/04) ποι ́ηση στον αρμο ́διο υπουργο ́, κατα ́ την πρω ́ τη δια ́ θεση
 ενο ́ς προτυ ́που ασφαλιστηρι ́ου συμβολαι ́ου, των ́ορων του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) συμβολαι ́ου αυτου ́»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (2000/C 211/05)
 Στην υπο ́θεση C-38/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Corte d’appello
 di Torino (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του Πρωτο-
 κο ́λλου της 3ης Ιουνι ́ου 1971, για την ερμηνει ́α απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε
 αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́-
 σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 μεταξυ ́ Régie nationale des usines Renault SA και Maxicar SpA, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Orazio Formento, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 27, σημει ́ο 1, της προμνημονευθει ́σας
 Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7),
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου 1978 για Στην υπο ́θεση C-296/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 την προσχω ́ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του (εκπρο ́σωποι: C. Tufvesson και B. Mongin) κατα ́ Γαλλικη ́ς
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-Bellanger και S. Seam), με
 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 24) και με τη Συ ́μβαση της 25ης Οκτωβρι ́ου αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατη-
 1982 για την προσχω ́ρηση της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (ΕΕ 1982, ρω ́ντας σε ισχυ ́


text:
το α ́ρθρο L. 310-8 του κω ́δικα ασφαλι ́σεων, κατα ́
 L 388, σ. 1), καθω ́ς και των α ́ρθρων 30, 36 και 86 της Συνθη ́κης το οποι ́ο ο ́ταν διαθε ́τουν για πρω ́τη φορα ́ στη Γαλλι ́α ́ενα προ ́τυπο
 ΕΚ (νυν α ́ρθρων 28 ΕΚ, 30 ΕΚ και 82 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο ασφαλιστηρι ́ου συμβολαι ́ου, οι επιχειρη ́σεις ασφαλι ́σεων η ́ κεφα-
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, λαιοποιη ́σεως ενημερω ́νουν σχετικα ́ τον Υπουργο ́ Εθνικη ́ς Οικονο-
 L. Sevón, J.-P. Puissochet, P. Jann (εισηγητη ́) και M. Wathelet, μι ́ας και Οικονομικω ́ν κατα ́ τα προβλεπο ́μενα με απο ́φαση ́ του, και
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: L. Hewlett, το α ́ρθρο Α. 310-1 του ́διου
 ι κω ́δικα που ορι ́ζει ο ́τι η ενημε ́ρωση
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με στην οποι ́α αναφε ́ρεται το πρω ́το εδα ́φιο του α ́ρθρου L. 310-8
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 λαμβα ́νει τη μορφη ́ δελτι ́ου συντεταγμε ́νου στη γαλλικη ́ γλω ́σσα
 Το ́αρθρο 27, σημει ́ο 1, της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου και περιλαμβα ́νοντος τις πληροφορι ́ες οι οποι ́ες μνημονευ ́ονται
 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων στο παρα ́ρτημα του εν λο ́γω α ́ρθρου, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τη υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης ΕΚ και των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 6,
 Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου 1978 για την προσχω ́ ρηση του 29 και 39 της οδηγι ́ας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου 18ης Ιουνι ́ου 1992, για τον συντονισμο ́ των νομοθετικω ́ν, κανο-
 της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας και με τη Συ ́μβαση νιστικω ́ν και διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων που αφορου ́ν την πρωτασφα ́-
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 για την προσχω ́ ρηση της Ελληνικη ́ς λιση, εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς, και για την τροποποι ́ηση των
 ∆ημοκρατι ́ας, ερμηνευ ́εται υπο ́ την ́εννοια ́οτι δεν μπορει ́να θεω- οδηγιω ́ν 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρι ́τη οδηγι ́α για την
 ρηθει ́ ́οτι αντι ́κειται στη δημο ́σια τα ́ξη η απο ́φαση δικαστηρι ́ου πρωτασφα ́λιση εκτο ́ς της ασφα ́λειας ζωη ́ς) (EE L 228, σ. 1), καθω ́ς
 συμβαλλο ́μενου κρα ́τους με την οποι ́α αναγνωρι ́ζεται η ́υπαρξη και των α ́ρθρων 5, 29 και 39 της οδηγι ́ας 92/96/ΕΟΚ του
 δικαιω ́ ματος πνευματικη ́ς ιδιοκτησι ́ας επι ́ των τμημα ́των του Συμβουλι ́ου, της 10ης Νοεμβρι ́ου 1992, για τον συντονισμο ́
 αμαξω ́


text:
ματος αυτοκινη ́των οχημα ́των και με την οποι ́α παρε ́χεται των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων που
 στον κα ́τοχο του δικαιω ́ ματος αυτου ́ προστασι ́α η οποι ́α του επιτρε ́-
 αφορου ́ν την πρωτασφα ́λιση ζωη ́ς και για την τροποποι ́ηση των
 πει να απαγορευ ́ει σε τρι ́τους, ́ητοι σε εγκατεστημε ́νους σε ́αλλο
 συμβαλλο ́μενο κρα ́τος επιχειρηματι ́ες, να κατασκευα ́ζουν, να οδηγιω ́ν 79/267/ΕΟΚ και 90/619/ΕΟΚ (τρι ́τη οδηγι ́α για την
 πωλου ́ν, να μεταφε ́ρουν δια ́ του κρα ́τους αυτου ́, να εισα ́γουν ́η να ασφα ́λεια ζωη ́ς) (EE L 360, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 εξα ́γουν σε αυτο ́ το συμβαλλο ́μενο κρα ́τος τα εν λο ́γω τμη ́ματα του συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́),
 αμαξω ́ ματος. προ ́εδρο του ́εκτου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́μα-
 τος, L. Sevón, C. Gulmann, J.-P. Puissochet και M. Wathelet,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: H. von
 (1) EE C 113 της 11.4.1998. Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 11 Μαι ̈́ου 2000
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/21
 Αίτηση αναιρέσεως της Audi AG κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 3ης Δεκεμβρίου 2003 επί της υποθέσεως T-16/02, Audi AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), η οποία ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.2.04)
 (Υπόθεση C-82/04 P)
 (2004/C 106/38)
 H Audi AG άσκησε αναίρεση, στις 20 Φεβρουαρίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 18.2.04), ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 3ης Δεκεμβρίου 2003 επί της υποθέσεως Audi AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Τ-16/02. Η αναιρεσείουσα εκπροσωπείται από τους Preu Bohlig & Partner, Rechtsanwälte, Leopoldstr. 11 a, D-80802 München (Μόναχο).
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:
 1.
 Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 03.12.2003 επί της υποθέσεως Τ-16/02 (1), καθόσον απέρριψε την προσφυγή και καταδίκασε την προσφεύγουσα και νυν αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα·
 2.
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 08.11.2001 επί της υποθέσεως R 0652/2000-1·
 3.
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των δικών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Παράβαση του κοινοτικού δικαίου, ιδίως ως προς την εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (2) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (3):
 —
 Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στηρίζεται επί εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ, του κανονισμού 40/94. Η απόφαση έχει ως βάση τη διαπίστωση των προηγουμένως επιληφθέντων οργάνων ότι ο συνδυασμός γραμμάτων «TDI» έχει τη σημασία «Turbo Diesel Injection» ή «Turbo Direct Injection». Η διαπίστωση αυτή διαμορφώθηκε κατά παράβαση, αφενός, του ουσιαστικού περιεχομένου του ως άνω κανόνα και, αφετέρου, των οικείων γενικών διαδικαστικών αρχών. Τα πρότερον επιληφθέντα όργανα και η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν παρέχουν ενδείξεις και αιτιολογία όσον αφορά το πού και με ποιόν τρόπο το «ΤDΙ» εμφανίζεται στην κοινή γλώσσα. Οι διαπιστώσεις, οι οποίες αφορούν το ζήτημα με ποιά από τις σημασίες του συνδυασμού γραμμάτων «ΤDI» οι ερωτηθέντες συναλλασσόμενοι ταυτίζουν το σήμα «ΤDI», παραμένουν καθαρές εικασίες. Εν προκειμένω δεν μπορεί να διαπιστωθεί συγκεκριμένη σύνδεση της έννοιας του σήματος «TDI» με τα επίμαχα εμπορεύματα/υπηρεσίες στην αντίληψη των ερωτηθέντων συναλλασσομένων. Ως εκ τούτου, είναι νομικώς εσφαλμένη η άποψη ότι για το δηλωθέν σήμα «ΤDI» συντρέχει λόγος απαραδέκτου εκ του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ, του κανονισμού 40/94.
 —
 Το σκεπτικό της αποφάσεως του Πρωτοδικείου επί της προβληθείσας από την προσφεύγουσα παραβάσεως του δικαίου, ότι δηλαδή η απαγόρευση καταχωρήσεως των σημάτων «ΤDI» αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, είναι εσφαλμένο. Ουδόλως αιτιολογείται η επίδικη εκτίμηση ότι το σήμα είχε επικρατήσει στις συναλλαγές. Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στερείται αιτιολογίας και στο μέτρο που μόνον


text:
γενικώς βεβαιώνεται, αλλά με αυτά τα πραγματικά περιστατικά δεν αποδεικνύεται, ότι το αιτηθέν σήμα είχε αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα δια της χρήσεως σε άλλα από τη Γερμανία κράτη μέλη. Σχετική αιτιολογία δεν περιλαμβάνεται σε κανένα σημείο της αποφάσεως.
 —
 Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση καθώς και οι αποφάσεις του ΓΕΕΑ, οι οποίες αποτελούν τη βάση της, παραβιάζουν τη γενική αρχή της αυτεπάγγελτης έρευνας και την εξ αυτής απορρέουσα αρχή της συγκεκριμένης εξετάσεως μιας αιτήσεως ως προς τους λόγους απαραδέκτου της καταχωρήσεως. Η έχουσα εφαρμογή θεμελιώδης αρχή της αυτεπάγγελτης έρευνας περιλαμβάνει την υποχρέωση της δημόσιας αρχής να διαπιστώσει συγκεκριμένα και να αποδείξει ποια σημασία έχει ένα λεκτικό σήμα κατά την αντίληψη των ερωτηθέντων συναλλακτικών κύκλων. Εν προκειμένω η αρχή της αυτεπάγγελτης έρευνας παραβιάστηκε προς βλάβη της προσφεύγουσας.
 (1) Μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή.
 (2) ΕΕ L 11, σ. 1.
 (3) EE L 303, σ. 1.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Ιουνίου 2011 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Marie Landtová κατά Česká správa socialního zabezpečení
 (Υπόθεση C-399/09) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Κοινωνική ασφάλιση - Σύμβαση κοινωνικής ασφαλίσεως συναφθείσα μεταξύ δύο κρατών μελών πριν από την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Κράτος μέλος αρμόδιο για την εκτίμηση των περιόδων ασφαλίσεως - Σύνταξη γήρατος - Συμπληρωματική παροχή χορηγούμενη μόνον στους υπηκόους και κατοίκους κράτους μέλους)
 2011/C 232/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Marie Landtová
 κατά
 Česká správa socialního zabezpečení
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Nejvyšší správní soud — Ερμηνεία του άρθρου 12 ΕΚ, των άρθρων 3, παράγραφος 1, 7, παράγραφος 2, στοιχείο γ', 10 και 46, όπως επίσης και του σημείου 6 του μέρους Α του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73) — Σύνταξη λόγω γήρατος — Προσδιορισμός του αρμοδίου κράτους μέλους για τον υπολογισμό των συμπληρωθεισών περιόδων ασφαλίσεως — Επιπτώσεις κοινοτικής ρυθμίσεως επί συμβάσεως περί κοινωνικής ασφαλίσεως συναφθείσας μεταξύ δύο κρατών μελών προ της προσχωρήσεώς τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις του μέρους A, σημείο 6, του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 629/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο γ', δεν αντίκεινται στην εφαρμογή εθνικού κανόνα, όπως του επίμαχου στην κύρια δίκη, ο οποίος προβλέπει την καταβολή συμπληρωματικής παροχής της συντάξεως γήρατος όταν το ποσό της συντάξεως αυτής, χορηγηθέν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 20 της διμερούς συμβάσεως μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας, συναφθείσας στις 29 Οκτωβρίου 1992, βάσει των μέτρων για τη διευθέτηση της καταστάσεως μετά τη διάλυση, στις 31 Δεκεμβρίου 1992, της Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, είναι μικρότερο αυτού που θα καταβαλλόταν αν η σύνταξη γήρατος είχε υπολογιστεί κατ’ εφαρμογή των κανόνων του δικαίου της Τσεχικής Δημοκρατίας.
 2)
 Ο συνδυασμός των διατάξεων των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 10 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97 και όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 629/2006, αντίκειται στην εφαρμογή εθνικού κανόνα, όπως του επίμαχου στην κύρια δίκη, ο οποίος καθιστά δυνατή την καταβολή συμπληρωματικής παροχής της συντάξεως γήρατος μόνον στους Τσέχους υπηκόους οι οποίοι κατοικούν στο έδαφος της Τσεχικής Δημοκρατίας, χωρίς τούτο να συνεπάγεται κατ’ ανάγκη ότι, από απόψεως του δικαίου της Ένωσης, θα στερηθεί την εν λόγω παροχή πρόσωπο το οποίο πληροί τις δύο αυτές προϋποθέσεις.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2017 — Nausicaa Anadyomène και Banque d’escompte κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-749/15) (1)
 ((Εξωσυμβατική ευθύνη - Οικονομική και νομισματική πολιτική - ΕΚΤ - Εθνικές κεντρικές τράπεζες - Αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας - πρόγραμμα αγοράς τιτλοποιημένων απαιτήσεων - Συμφωνία ανταλλαγής χρεογράφων αποκλειστικά προς όφελος των κεντρικών τραπεζών του Ευρωσυστήματος - Συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα - Ρήτρες συλλογικής δράσης - Πιστωτική ενίσχυση υπό τη μορφή προγράμματος επαναγοράς, με σκοπό την ενίσχυση της ποιότητας των χρεογράφων ως εγγυήσεων - Ιδιώτες πιστωτές - Εμπορικές τράπεζες - Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ίση μεταχείριση))
 (2017/C 070/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Nausicaa Anadyomène SAS (Παρίσι, Γαλλία) και Banque d’escompte (Παρίσι) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: O. Heinz, G. Varhelyi και F. von Lindeiner, επικουρούμενοι από τον H.-G. Kamann, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αγωγή στηριζόμενη στο άρθρο 268 ΣΛΕΕ με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που οι ενάγουσες ισχυρίζονται ότι υπέστησαν ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της εκδόσεως της αποφάσεως 2012/153/ΕΕ της ΕΚΤ, της 5ης Μαρτίου 2012, σχετικά με την καταλληλότητα εμπορεύσιμων χρεογράφων εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας στο πλαίσιο της προσφοράς αυτής για την ανταλλαγή χρέους (ΕΚΤ/2012/3) (ΕΕ 2012, L 77, σ. 19), καθώς και ως αποτέλεσμα άλλων μέτρων της ΕΚΤ σχετικά με την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Nausicaa Anadyomène SAS και τη Banque d’escompte στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 68 της 22.2.2016.


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/25
 Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η απο ́φαση αυτη ́ ει ́ναι εσφαλμε ́νη για Αγωγη ́ του Anthony Goldstein κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπα-
 τους λο ́γους που αναπτυ ́χθηκαν η ́δη με τη χωριστη ́ προσφυγη ́ ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμβρι ́ου 1999
 ϊκω
 προς ακυ ́ρωση παρεμφερου ́ς αποφα ́σεως, η οποι ́α αποτελει ́αντικει ́-
 μενο της υποθε ́σεως Τ-179/99, Sud Pesca SRL (1). Για τις (Υπο ́θεση Τ-328/99)
 ιδιομορφι ́ες της παρου ́σας υποθε ́σεως, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 και τους κα ́τωθι λο ́γους:
 (2000/C 63/50)
 — ∆ιαδικαστικη ́ πλημμε ́λεια. Υποστηρι ́ζεται σχετικω ́ς ο ́τι το (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Τελωνει ́ο Γε ́νουας εξε ́δωσε απευθει ́ας νε ́ες εκκαθαριστικε ́ς
 πρα ́ξεις, για να προβει ́ στην ει ́σπραξη των δασμω ́ν, χωρι ́ς
 εκατε ́ρωθεν ακρο ́αση και χωρι ́ς να διενεργη ́σει κανε ́ναν εκ των Ο Anthony Goldstein, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Raymond St
 υστε ́ρων ́ελεγχο με ́σω των τουρκικω ́ν αρχω ́ν. Ταυτο ́χρονα, John Murphy, Solicitor, 61 Fleet Street, London EC4Y 1JU,
 το Τελωνει ́ο γνωστοποιου ́σε ο ́τι οι εκκαθαριστικε ́ς πρα ́ξεις Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 εκδο ́θηκαν απλω ́ς και μο ́νον για να διακο ́ψουν την παραγραφη ́, Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 Νοεμβρι ́ου 1999 αγωγη ́ κατα ́
 και ο ́τι η Τελωνειακη ́ Υπηρεσι ́α καλου ́σε τους μεν συναλλασσο- της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 με ́νους να υποβα ́λουν αι ́τηση μη περι ́ εκ των υστε ́ρων
 υπολογισμου ́, τις δε υφιστα ́μενες υπηρεσι ́ες να επιτρε ́πουν Ο ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 εφεξη ́ς παρο ́μοιες εισαγωγε ́ς μο ́νον κατο ́πιν συστα ́σεως εγγυη ́-
 σεως, με τη διαδικασι ́α αναστολη ́ς εισπρα ́ξεως της τελωνειακη ́ς — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να λα ́βει κα ́θε αναγκαι ́ο με ́τρο για
 οφειλη ́ς, εν αναμονη ́ κρι ́σεως των εν λο ́γω αιτη ́σεων. Ενερ- να προστατευ ́σει την επαγγελματικη ́ υπο ́ληψη του ενα ́γοντος·
 γω ́ντας κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο, το ιταλικο ́ τελωνει ́ο ́εθιξε επι ́σης
 το δικαι ́ωμα προσφυγη ́ς στην τελωνειακη ́ διοι ́κηση κατα ́ της — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει στον ενα ́γοντα αποζη-
 νε ́ας εκκαθαριστικη ́ς πρα ́ξεως. μι ́ωση υ ́ψους 400 000 EUR·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Αδυναμι ́α αντιτα ́ξεως των πορισμα ́των των ερευνω ́ν τις οποι ́ες
 διενη ́ργησαν οι ελεγκτε ́ς της Επιτροπη ́ς, καθ' ο ́σον αφορα ́
 την καταγωγη ́ απο ́ τρι ́τες χω ́ρες, στην οποι ́α βασι ́στηκε η Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τελωνειακη ́ οφειλη ́, κατα


text:
́ το με ́τρο που τα πορι ́σματα αυτα ́
 ει ́ναι μονομερη ́ και αμφισβητου ́νται και απο ́ τον εξαγωγε ́α. Το 1995, ο ενα ́γων υπε ́βαλε στην Επιτροπη ́, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο
 3, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 17 του Συμβουλι ́ου, αι ́τηση
 προκειμε ́νου να διαπιστω ́σει ο ́τι το General Council of the Bar,
 — Ανυπαρξι ́α αμε ́σων, ο ́πως α ́λλωστε και εμμε ́σων, αποδει ́ξεων ο ́ργανο αρμο ́διο για την παροχη ́ νομικω ́ν υπηρεσιω ́ν στο Ηνωμε ́νο
 και τεκμηρι ́ων περι ́ της μη τουρκικη ́ς καταγωγη ́ς των εισαχ- Βασι ́λειο, ει ́χε παραβει ́ τα α ́ρθρα 81 και 82 ΕΚ. Ταυτο ́χρονα,
 θε ́ντων απο ́ την προσφευ ́γουσα προϊο ́ντων. ζη ́τησε απο ́ την Επιτροπη ́ να λα ́βει προσωρινα ́ με ́τρα. Τω ́ρα, ο
 ενα ́γων ζητει ́ αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που του προξε ́νησε η
 παρα ́νομη παρα ́λειψη της Επιτροπη ́ς να λα ́βει τα αιτηθε ́ντα
 προσωρινα ́ με ́τρα.
 — Συνδρομη ́ των προϋποθε ́σεων για τον μη εκ των υστε ́ρων
 υπολογισμο ́, και ειδικο ́τερα της καλη ́ς πι ́στεως του εισαγωγε ́α,
 της εκ με ́ρους του τηρη ́σεως της ισχυου ́σης ρυθμι ́σεως, καθω ́ς
 και της διαπρα ́ξεως σφα ́λματος, ́εστω και παθητικη ́ς απλω ́ς
 φυ ́σεως, εκ με ́ρους των τελωνειακω ́ν αρχω ́ν.
 Προσφυγη ́ της Emma Bonino κ.λπ. κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινο-
 Προς περαιτε ́ρω στη ́ριξη της απο ́ψεω ́ς της, η προσφευ ́γουσα βουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 22 Νοεμβρι ́ου 1999
 αμφισβητει ́ τη μνει ́α, στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, της εννοι ́ας
 του εμπορικου ́ κινδυ ́νου. (Υπο ́θεση Τ-329/99)
 (2000/C 63/51)
 (1) EE C 281, της 2.10.99, σ. 29.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Η Emma Bonino κ.λπ., εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio
 Tizzano και Gian Michele Roberti, δικηγο ́ρους Νεαπο ́λεως,
 Place du Grand Sablon, 36, Bruxelles, α ́σκησαν ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 22 Νοεμβρι ́ου
 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 ---pagebreak--- C 63/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Spedition Wilhelm Rotermund
 GmbH i.L. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 που ασκη ́θηκε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999
 — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 (Υπο ́θεση Τ-330/99)
 — επικουρικω ́ς, να κηρυ ́ξει παρεμπιπτο ́ντως στερου ́μενο νομιμο ́-
 τητας και, α ́ρα, ανεφα ́ρμοστο το α ́ρθρο 29, παρα ́γραφος 1,
 του εσωτερικου ́ Κανονισμου ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, (2000/C 63/52)
 σε συνδυασμο ́ προς το α ́ρθρο 30 του ́διου
 ι κανονισμου ́
 — να καταδικα ́σει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στα δικαστικα ́ (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)


text:
́εξοδα.
 Η εταιρι ́α Spedition Wilhelm Rotermund GmbH i.L., με ́εδρα το
 Flensburg (Ο∆Γ), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Alex Suhr, δικηγο ́ρο
 Αμβου ́ργου (Ο∆Γ), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα δικηγορικο ́ γραφει ́ο των De Bandt, van Hecke, Lagae & Loesch,
 Rue Goethe, α ́σκησε στις 23 Νοεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Με την υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́, οι βουλευτε ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Κοινοβουλι ́ου της «Lista Emma Bonino», καθω ́ς και η ́δια ι η
 «Lista», ως ευρωπαϊκη ́ ́εκφραση του πολιτικου ́ κο ́μματος στο οποι ́ο
 ανη ́κουν, ζητου ́ν την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως του καθου ́ της Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 14ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, με την οποι ́α κηρυ ́χθηκε μη συ ́μφωνη
 προς το α ́ρθρο 29, παρα ́γραφος 1, του εσωτερικου ́ του Κανο-
 νισμου ́ η συ ́σταση ομα ́δας επονομαζο ́μενης «Τεχνικη ́ Ομα ́δα 1. να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Ανεξαρτη ́των Βουλευτω ́ν — Μικτη ́ Ομα ́δα», περιλαμβα ́νουσας, Κοινοτη ́των της 22.07.1999 (REM 22/98),
 μεταξυ ́ α ́λλων, και τους προσφευ ́γοντες.
 2. με την απο ́φαση ́ του να υποχρεω ́σει την καθη ́ς, συ ́μφωνα με το
 α ́ρθρο 233 της Συνθη ́κης ΕΚ, να δεχθει ́ τα αρχικα ́ αιτη ́ματα
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια της προσφευ ́γουσας περι ́ διαγραφη ́ς του χρε ́ους της,
 με εκει ́να που προβλη ́θηκαν στην υπο ́θεση J. C. Martı́nez και
 C. de Gaulle (1).
 3. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Επικαλου ́νται ειδικο ́τερα παρα ́βαση των θεμελιωδω ́ν αρχω ́ν της
 δημοκρατι ́ας, της απαγορευ ́σεως των διακρι ́σεων και της αναλογι-
 κο ́τητας. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα μετε ́φερε ως κυ ́ρια υπο ́χρεος εμπορευ ́ματα απο ́
 Για την περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α το Πρωτοδικει ́ο η ́θελε να κρι ́νει
 τη Γερμανι ́α στην Ισπανι ́α στο πλαι ́σιο του καθεστω ́τος της
 ο ́τι η απαγο ́ρευση συστα ́σεως της εν λο ́γω ομα ́δας δεν προκυ ́πτει
 εξωτερικη ́ς κοινοτικη ́ς διαμετακομι ́σεως. Κατο ́πιν τελωνειακω ́ν
 απο ́ τη μη συ ́ννομη, κατα ́ τους προσφευ ́γοντες, ερμηνει ́α την οποι ́α
 ερευνω ́ν διαπιστω ́θηκε ο ́τι τα εμπορευ ́ματα δεν ει ́χαν δηλωθει ́
 δε ́χθηκε η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, αλλ' ο ́τι πρε ́πει να αναχθει ́
 νομο ́τυπα στο τελωνει ́ο προορισμου ́ και ο ́τι οι διατυπω ́σεις
 ευθε ́ως στη δια ́ταξη του α ́ρθρου 29, παρα ́γραφος 1, του εσωτε-
 διαμετακομι ́σεως ει ́χαν διεκπεραιωθει ́ κατ' επι ́φασιν μο ́νον.


text:
Με την
 ρικου ́ Κανονισμου ́, σε συνδυασμο ́ ενδεχομε ́νως και προς το
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η Επιτροπη ́ απορρι ́πτει την αι ́τηση των
 α ́ρθρο 30 αυτου ́, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν επι ́σης ́ενσταση
 γερμανικω ́ν αρχω ́ν να διαγραφει ́ το χρε ́ος της προσφευ ́γουσας σε
 ελλει ́ψεως νομιμο ́τητας των α ́ρθρων 29 και 30 του Κανονισμου ́
 σχε ́ση με τους δασμου ́ς. Απο ́ νομικη ́ α ́ποψη η προσφευ ́γουσα
 του Κοινοβουλι ́ου. Κατα ́ την α ́ποψη ́ τους, τα ελαττω ́ματα τα οποι ́α
 στηρι ́ζει το αι ́τημα ́ της κυρι ́ως στο ο ́τι συντρε ́χει εξαιρετικη ́
 καταλογι ́ζουν στην προσβαλλο ́μενη απο ́φαση πρε ́πει, ως προς
 περι ́πτωση κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 899 του κανονισμου ́
 το σημει ́ο αυτο ́, να αποδοθου ́ν ευθε ́ως στις προαναφερθει ́σες
 (ΕΟΚ) 2454/93, διο ́τι ευλο ́γως μπορου ́σε να αναμε ́νει ο ́τι δεν
 διατα ́ξεις.
 ανατι ́θενται διοικητικα ́ καθη ́κοντα σε δολι ́ως ενεργου ́ντες τελωνεια-
 κου ́ς υπαλλη ́λους. Του ́το ο ́μως συνε ́βη στην προκειμε ́νη περι ́-
 πτωση, αφου ́ οι δο ́λιες ενε ́ργειες δεν θα μπορου ́σαν να πραγματο-
 ποιηθου ́ν δι ́χως τη συ ́μπραξη κα ́ποιου υπαλλη ́λου της εν λο ́γω
 (1) Που δεν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́. τελωνειακη ́ς διοικη ́σεως.


text:
16.2.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 44/17
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως. Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η αι ́τηση περι ́ επιστροφη ́ς πρε ́πει
 να γι ́νει δεκτη ́, διο ́τι, πρωτι ́στως, η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε απο ́φαση
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. εντο ́ς της εννεα ́μηνης προθεσμι ́ας που προβλε ́πει το α ́ρθρο 907
 του κανονισμου ́ εφαρμογη ́ς του τελωνειακου ́ κω ́δικα. Επιπροσθε ́-
 τως, ισχυρι ́ζεται ο ́τι η προσφευ ́γουσα ́επεσε θυ ́μα οργανωμε ́νης
 εγκληματικη ́ς ενε ́ργειας και ο ́τι η κλοπη ́ του φορτηγου ́ ́ελαβε χω ́ρα
 υπο ́ «εξαιρετικε ́ς περιστα ́σεις» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 239 του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92.
 Προσφυγη ́ της Αslantrans AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 2 Νοεμβρι ́ου
 2001
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2454/93, της 2ας Ιουλι ́ου 1993, για τον καθο-
 ρισμο ́ ορισμε ́νων διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του Κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 (Υπο ́θεση T-282/01) 2913/92 του Συμβουλι ́ου περι ́ θεσπι ́σεως του κοινοτικου ́ τελωνεια-
 κου ́ κω ́δικα (ΕΕ L 253, σ. 1).
 (2002/C 44/33) (2) Κανονισμο ́ς ΕΟΚ 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωβρι ́ου
 1992, περι ́ θεσπι ́σεως κοινοτικου ́ τελωνειακου ́ κω ́δικα (ΕΕ L 302,
 σ. 1).
 ́ σσα διαδικασι ́ας:η γερμανικη ́)
 (Γλω
 Η Αslantrans AG, με ́εδρα το Rickenbach bei Wil (Ελβετι ́α),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J. Weigell, Rechtsanwalt, α ́σκησε στις
 2 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. Προσφυγη ́ της Organización de Productores de Tunidos
 Congelados (O.P.T.U.C.) κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 13 Νοεμβρι ́ου 2001
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-283/01)
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 18 Ιουλι ́ου 2001 απο ́φαση της
 Επιτροπη ́ς RΕΜ 19/00, με την οποι ́α ορι ́ζεται ο ́τι δεν
 δικαιολογει ́ται η επιστροφη ́ στην προσφευ ́γουσα εκ με ́ρους (2002/C 44/34)
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας των εισα-
 γωγικω ́ν δασμω ́ν, και να εξουσιοδοτη ́σει την Ομοσπονδιακη ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 908, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ 2454/93 (1), να επιστρε ́ψει
 στην προσφευ ́γουσα με βα ́ση την απο ́ 28 Μαι ̈́ου 1998
 αι ́τηση ́ της τους η ́δη καταβληθε ́ντες και ανερχο ́μενους σε
 ποσο ́ 395 392,01 γερμανικω ́ν μα ́ρκων (DΕM) δασμου ́ς· Η Organización de Productores de Tunidos Congelados
 (O.P.T.U.C.), με ́εδρα το Bermeo (Vizcaya, Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́-
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. μενη απο ́


text:
τους Ramón Garcia-Gallardo και Javier Guillén Carrau,
 δικηγο ́ρους, α ́σκησε στις 13 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Το Μα ́ϊο του 1997 η προσφευ ́γουσα ζη ́τησε απο ́ βελγικο ́ κεντρικο ́
 τελωνει ́ο την υπαγωγη ́ στο καθεστω ́ς της κοινοτικη ́ς εξωτερικη ́ς
 διαμετακο ́μισης, 12 110 000 τσιγα ́ρων, που θα μεταφε ́ρονταν — να κρι ́νει βα ́σιμη την παρου ́σα προσφυγη ́·
 απο ́ την Αμβε ́ρσα στο Μαυροβου ́νιο, με τελωνει ́ο προορισμου ́
 στην Αυστρι ́α. Ενο ́σω βρισκο ́ταν σταθμευμε ́νο σε χω ́ρο αναπαυ ́σεως — να κρι ́νει α ́κυρη την πρα ́ξη που αποτελει ́ αντικει ́μενο της
 πλησι ́ον του αυτοκινητοδρο ́μου εκλα ́πη το φορτηγο ́ με το προσφυγη ́ς και με την οποι ́α η Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ προε ́βη
 επ' αυτου ́ φορτι ́ο· ο οδηγο ́ς υπε ́βαλε αμε ́σως μη ́νυση στο αρμο ́διο στη μει ́ωση των ποσοτη ́των για τις οποι ́ες μπορει ́ να χορηγη-
 αστυνομικο ́ τμη ́μα. θει ́ αντισταθμιστικη ́ αποζημι ́ωση στον O.P.T.U.C., δηλαδη ́ το
 α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, σε συνδυασμο ́ με το παρα ́ρτημα
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1670/2001 της Επιτροπη ́ς, της
 Οι δια ́δικοι διαφωνου ́ν ως προς το αν, ενο ́ψει των πραγματικω ́ν 20η ́ς Αυγου ́στου 2001, για τη χορη ́γηση αντισταθμιστικη ́ς
 περιστατικω ́ν, η καθη ́ς υποχρεου ́ται, βα ́σει του α ́ρθρου 239 του αποζημιω ́σεως στις οργανω ́σεις παραγωγω ́ν για αλιευ ́ματα
 κανονισμου ́ ΕΟΚ 2913/92 (2), να επιτρε ́ψει στην Ομοσπονδιακη ́ το ́νου που παραδο ́θηκαν στη βιομηχανι ́α μεταποιη ́σεως κατα ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας την επιστροφη ́ των η ́δη καταβληθε ́ντων τη δια ́ρκεια της περιο ́δου απο ́ την 1η Οκτωβρι ́ου ́εως τις
 εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν. 31 ∆εκεμβρι ́ου 2000 (1)·


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουλίου 2016 — Alpha Calcit κατά EUIPO — Materis Paints Italia (CALCILITE)
 (Υπόθεση T-742/14) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CALCILITE - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Calcilit - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των προϊόντων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ενδιαφερόμενο κοινό - Ίδιο κοινό των επίμαχων προϊόντων])
 (2016/C 314/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbh (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Hauck, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Materis Paints Italia SpA (Novate Milanese, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. L. Roncaglia, F. Rossi et N. Parrotta, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 (υπόθεση R 753/2013-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft και της Materis Paints Italia.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 4ης Σεπτεμβρίου 2014 (υπόθεση R 753/2013-4), καθόσον αφορά τα προϊόντα «Χρώματα, βερνίκια, λάκες· μέσα προφυλάξεως κατά της σκωρίας και μέσα συντηρήσεως ξύλου· χρωστικές ουσίες· αντιδιαβρωτικές ουσίες», τα οποία προσδιορίζει το αμφισβητούμενο σήμα.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbH, το EUIPO και η Materis Paints Italia SpA φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 462 της 22.12.2014.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/41
 Αγωγή της 24ης Δεκεμβρίου 2008 — Syndicat des thoniers méditerranéens κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-574/08)
 (2009/C 69/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγοντες: Syndicat des thoniers méditerranéens (Μασσαλία, Γαλλία) Jean-Luc Buono, Gérard Buono, Marc Carreno, Roger Louis Paul Del Ponte (Balaruc les Bains, Γαλλία), Serge Antoine Di Rocco (Frontignan, Γαλλία), Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Jean Louis Etienne Jalabert (Sigean, Γαλλία), Jean Gérald Lubrano (Μασσαλία, Γαλλία), Gérald Jean Lubrano (Balaruc les Bains, Γαλλία), Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Jean-Marc Penniello, Serge Antoine José Perez (Sorède, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Bonnefoi, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των εναγόντων
 Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει την ευθύνη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσον αφορά τις συνέπειες της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ, και στη Μεσόγειο·
 —
 να επιδικάσει τη δέουσα αποζημίωση, κατόπιν της αναγνωρίσεως αυτής· η αποζημίωση αυτή, το ύψος της οποίας δεν δύναται εισέτι να προσδιορισθεί επακριβώς, υπολογίζεται σε ευρώ βάσει των επισυναπτόμενων αποδεικτικών στοιχείων και έχει ανά ενάγοντα ως εξής:
 —
 για τους Buono Jean-Luc και Gérard: 323 053 ή 564 956 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Carreno Marc: συμβολική αποζημίωση ύψους 1 ευρώ·
 —
 για τον Del Ponte Roger: 518 707 ή 703 707 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Di Rocco Serge: 388 047 ή 634 207 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Donnarel Jean-Louis: 351 685 ευρώ·
 —
 για τον Flores Jean-François: συμβολική αποζημίωση ύψους 1 ευρώ·
 —
 για τον Jalabert Jean Louis Etienne: 144 643 ευρώ·
 —
 για τους Lubrano Jean και Lubrano Jean Lucien: 212 358 ευρώ·
 —
 για τον Lubrano Jean-Gérald: 237 160 ή 474 320 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τον Lubrano Gérald: 213 588 ευρώ·
 —
 για τους Marin Fabrice και Marin Robert: 466 665 ή 610 820 ευρώ (αντιστοίχως, πριν ή μετά τη φορολόγηση)·
 —
 για τους Marin Hervé, Marin Nicolas, Marin Robert και Marin Sébastien: συμβολική αποζημίωση ύψους 1 ευρώ·
 —
 για τον Penniello Jean-Marc: 624 000 ευρώ·
 —
 για τον Perez Serge Antoine: 54 645 ευρώ·
 —
 να επιδικάσει τη δέουσα, κατόπιν της αναγνωρίσεως της ευθύνης της εναγομένης, χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη το Syndicat des thoniers méditerranéens, ήτοι κατ' αποκοπή ποσό ύψους 30 000 ευρώ, τα οποία θα διατεθούν για την επιμόρφωση των μελών του συνδικάτου επί ζητημάτων δικαίου και κοινοτικής νομοθεσίας περί αλιείας.
 —
 να υποχρεώσει την εναγόμενη να καταβάλει το σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι ενάγοντες για την παρούσα διαδικασία, περιλαμβανομένων των εξόδων για δικηγορικές αμοιβές, εξόδων διαδικασίας, εξόδων για την αμοιβή δικαστικών επιμελητών και για την αποστολή και προσκόμιση φωτοαντιγράφων, των οποίων εξόδων θα προσκομισθεί αναλυτική κατάσταση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα


text:
Οι ενάγοντες, οι οποίοι είναι αλιείς και το συνδικάτο τους, ζητούν την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής (1), με τον οποίο απαγορεύθηκε η αλιεία ερυθρού τόνου στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ και στη Μεσόγειο από σκάφη γρι-γρι τα οποία φέρουν ελληνική, γαλλική, ιταλική, κυπριακή και ισπανική σημαία, καθώς και τη σημαία της Μάλτας, ή τα οποία είναι νηολογημένα σε ένα από αυτά τα κράτη μέλη.
 Προς στήριξη της αγωγής τους, οι ενάγοντες προβάλλουν πλείονες ισχυρισμούς και επιχειρήματα που αντλούνται, αντιστοίχως, από:
 —
 παραβίαση των αρχών του Κώδικα Ορθής Συμπεριφοράς που επισυνάπτεται ως παράρτημα στον εσωτερικό κανονισμό της Επιτροπής, καθόσον η Επιτροπή, παρά την υπόσχεσή της, απέφυγε να διοργανώσει σύσκεψη στην οποία θα συμμετείχε το Syndicat des thoniers méditerranéens·
 —
 παράλειψη αποζημιώσεως των εναγόντων, στους οποίους απαγορεύθηκε η αλιεία μολονότι δεν είχαν υπερβεί την ποσόστωση που τους έχει αναγνωρισθεί·
 —
 το γεγονός ότι τα μέτρα που έλαβε η Επιτροπή δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως απλός κίνδυνος ο οποίος είναι εγγενής στον οικείο τομέα δραστηριότητας και του οποίου τις συνέπειες, ως εκ τούτου, πρέπει να υποστούν άνευ αποζημιώσεως οι ενάγοντες·
 —
 το γεγονός ότι δεν αποδείχθηκε ότι τα μέτρα που λήφθηκαν ήταν αναγκαία, καθόσον λήφθηκαν κατόπιν μαθηματικών αναγωγών που δεν συνιστούν απόδειξη·
 —
 το γεγονός ότι τα μέτρα που λήφθηκαν δεν στηρίζονται στην ύπαρξη σοβαρής απειλής·
 —
 παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθόσον ο επίμαχος κανονισμός περί απαγορεύσεως της αλιείας ερυθρού τόνου εκδόθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, μολονότι συνεπάγεται την ακύρωση διατάξεων περί ενάρξεως της περιόδου κατά την οποία επιτρέπεται η αλιεία·
 —
 προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2), ειδικότερα δε του δικαιώματος προς εργασία και του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 530/2008 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση επειγόντων μέτρων όσον αφορά τα σκάφη γρι-γρι που αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45 °Δ και στη Μεσόγειο (ΕΕ L 155, σ. 9).
 (2) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/49
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2014 — Aluminios Cortizo και Cortizo Cartera κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-1/14)
 2014/C 52/94
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι:
 Προσφεύγουσες: Aluminios Cortizo, SAU (Extramundi, Ισπανία) και Cortizo Cartera, SL (Extramundi, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Beiras Cal, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τη διαταγή επιστροφής των ενισχύσεων και
 —
 επικουρικώς, να διατάξει την εκτίμηση των ενισχύσεων σύμφωνα με το πραγματικό και καθαρό κέρδος του επενδυτή.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας απόφαση είναι η ίδια με αυτήν που αφορά η υπόθεση T-515/13, Ισπανία κατά Επιτροπής (ΕΕ C 336, σ. 29).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, και στηρίζεται στο ότι η κρατική ενίσχυση προς τον επενδυτή δεν έχει επιλεκτικό και στρεβλωτικό χαρακτήρα.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και στηρίζεται στην παντελή έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά τον αποκλεισμό του εφοπλιστή και/ή του ναυπηγείου ως αποδέκτη του μεγαλύτερου μέρους της ενισχύσεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας –σε συνδυασμό με την απώλεια κέρδους– καθόσον η απόφαση απαιτεί από τον επενδυτή την επιστροφή ενισχύσεως που έχει μεταβιβαστεί σε τρίτο.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, διότι η Επιτροπή, με την αλληλογραφία της και την αδράνειά της, δικαιολογημένα δημιούργησε την εντύπωση περί νομιμότητας του «SEAF».
 5)
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, διότι η επιβολή της υποχρεώσεως να επιστραφεί η ενίσχυση που δεν ελήφθη/μεταβιβάστηκε από τον επενδυτή συνιστά κατάσχεση χωρίς νόμιμη αιτία.
 6)
 Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, διότι τα μέτρα που κηρύχθηκαν ασυμβίβαστα έχουν γίνει δεκτά σε άλλες περιπτώσεις.


text:
C 259/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 Μπορει ́ κρα ́τος με ́λος να εκλα ́βει ως απαλλασσο ́μενη απο ́ το Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 φο ́ρο (κατα ́ το α ́ρθρο 13, με ́ρος Β', στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 6 Ιουλι ́ου
 77/388/ΕΟΚ (1), χωρι ́ς ο ́μως δυνατο ́τητα παραιτη ́σεως απο ́ την 2000
 απαλλαγη ́ εκ του φο ́ρου) την εξομοιου ́μενη κατα ́ το α ́ρθρο 6,
 παρ. 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ προς παροχη ́ υπηρε-
 σιω ́ν εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας ιδιο ́χρηση κατοικι ́ας ευρισκο ́μενης σε (Υπο ́θεση C-272/00)
 κτι ́ριο επιχειρη ́σεως, το οποι ́ο στο συ ́νολο ́ του κατε ́χει η επιχει ́ρηση,
 ω ́στε να αποκλει ́εται, κατα ́ συνε ́πεια, η κατα ́ το α ́ρθρο 17, (2000/C 259/14)
 παρ. 2, στοιχει ́ο α', της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ ́εκπτωση του
 προκαταβληθε ́ντος στο πλαι ́σιο της κατασκευη ́ς του κτιρι ́ου φο ́ρου
 προστιθεμε ́νης αξι ́ας; Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη
 Μαρι ́α Πατακια ́, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, και
 τον Frank Benyon, νομικο ́ συ ́μβουλο της ́διας ι υπηρεσι ́ας, με
 (1) ΕΕ, ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 με ́λος επι ́σης της νομικη ́ς της υπηρεσι ́ας, κτι ́ριο Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 6 Ιουλι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Hof van Beroep te Antwerpen με απο ́φαση της 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εφο ́σον το α ́ρθρο
 27ης Ιουνι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Gemeente Steenbergen 40 του νο ́μου αριθ. 2065/92 προβλε ́πει ο ́τι οι πτη ́σεις απο ́
 (NL) κατα ́ Baten Luc την Ελλα ́δα απο ́στασης α ́νω των 750 χμ. υπο ́κεινται σε
 υψηλο ́τερο φο ́ρο απο ́ εκει ́νο των πτη ́σεων απο ́στασης κα ́τω
 των 750 χμ., παρε ́λειψε να συμμορφωθει ́ προς τις υποχρεω ́-
 (Υπο ́θεση C-271/00) σεις της με βα ́ση τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 49 ΕΚ (πρω ́ην
 α ́ρθρου 59 της Συνθη ́κης) και τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 3,
 (2000/C 259/13) παρ. 1 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβου-
 λι ́ου (1).
 Με απο ́φαση της 27ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 2. να καταδικαστει ́ η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ́εξοδα.
 5 Ιουλι ́ου 2000, το Hof


text:
van Beroep te Antwerpen, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Gemeente Steenbergen (NL) και Baten Luc
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1. Αποτελει ́ η διαφορα ́ σχετικα ́ με αγωγη ́ που ́ενας δη ́μος
 α ́σκησε βα ́σει του ολλανδικου ́ νο ́μου Algemene Το ελληνικο ́ νομοθε ́τημα ει ́ναι ασυ ́μβατο με την αρχη ́ της
 Bijstandswet στραφει ́ς αναγωγικω ́ς κατα ́ ενο ́ς υπο ́χρεου ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν που προβλε ́πεται στη συνθη ́κη ΕΚ,
 διατροφη ́ς υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93 του Algemene ο ́πως επι ́σης ει ́ναι ασυ ́μβατο με τους κανο ́νες του κανονισμου ́
 Bijstandswet αστικη ́ υπο ́θεση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλι ́ου για την προ ́σβαση των κοινο-
 πρω ́το εδα ́φιο, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ τικω ́ν αερομεταφορε ́ων στα ενδοκοινοτικα ́ αεροπορικα ́ δρομολο ́για
 δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και και με την α ́σκηση του δικαιω ́ματος της ελευ ́θερης διακι ́νησης
 εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, οπο ́τε η δικαστικη ́ απο ́φαση που εντο ́ς της επικρα ́τειας των κρατω ́ν μελω ́ν που παρε ́χεται στους
 εκδο ́θηκε στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς αυτη ́ς εμπι ́πτει στο πεδι ́ο πολι ́τες της Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης με βα ́ση το α ́ρθρο 8 α της
 εφαρμογη ́ς της πιο πα ́νω Συμβα ́σεως; συνθη ́κης (νυν α ́ρθρο 18 ΕΚ). Στην επιστολη ́ δηλω ́νεται ο ́τι η
 ελευθερι ́α παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν που προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 3,
 2. Αποτελει ́ η διαφορα ́ σχετικα ́ με αγωγη ́ που ́ενας δη ́μος παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 2408/92 πρε ́πει να ερμηνευ ́εται
 α ́σκησε βα ́σει του ολλανδικου ́ νο ́μου Algemene σε α ́μεση συ ́νδεση με τις γενικε ́ς αρχε ́ς της ελευ ́θερης παροχη ́ς
 Bijstandswet στραφει ́ς αναγωγικω ́ς κατα ́ ενο ́ς υπο ́χρεου υπηρεσιω ́ν και τε ́λος αναφε ́ρεται ο ́τι υπα ́ρχει παρα ́βαση του
 διατροφη ́ς υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 93 του Algemene κανονισμου ́ εφο ́σον τα αεροπορικα ́ δρομολο ́για μεταξυ ́ κρατω ́ν
 Bijstandswet υπο ́θεση κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως υπο ́ την μελω ́ν τυγχα ́νουν λιγο ́τερο ευνοϊκη ́ς μεταχει ́ρισης, ιδι ́ως στη
 ́εννοια του α ́ρθρου 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, σημει ́ο 3, της Συμβα ́- φορολο ́γηση ́ τους, απο ́ τα συγκρι ́σιμα αεροπορικα ́ δρομολο ́για
 σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α στο ́διο
 ι κρα ́τος με ́λος.
 και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς
 υποθε ́σεις, οπο ́τε η δικαστικη ́ απο


text:
 6.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/8
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 21 Ιουλίου 2011 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Νορβηγίας
 (Υπόθεση E-9/11)
 2011/C 294/08
 Στις 21 Ιουλίου 2011, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Xavier Lewis και Florence Simonetti Gjermund Mathisen, ενεργούντες ως αντιπρόσωποι της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35, Rue Belliard, 1040 Brussels, Belgium άσκησε προσφυγή κατά της Νορβηγίας ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ να αναγνωρίσει ότι:
 1)
 Διατηρώντας σε ισχύ τέτοιους περιορισμούς στα δικαιώματα προσώπων και επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένα σε κράτη του ΕΟΧ να κατέχουν εκμεταλλεύσεις και να ασκούν τα δικαιώματά τους ψήφου σε ρυθμιζόμενες αγορές στη Νορβηγία, όπως προβλέπεται στο τμήμα 35 (1), (2) και (3) και στο τμήμα 36 του νόμου αριθ. 74 της 29ης Ιουνίου 2007 για τις ρυθμιζόμενες αγορές (ο χρηματιστηριακός νόμος), και στα τμήματα 5-3(1), (2) και (3) και 5-4 του νόμου της 5ης Ιουλίου 2002 για την καταχώριση των χρηματοπιστωτικών μέσων (ο νόμος περί αποθετηρίου τίτλων), το Βασίλειο της Νορβηγίας παρέλειψε να τηρήσει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τα άρθρα 31 και 40 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 2)
 Το Βασίλειο της Νορβηγίας θα καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η νορβηγική νομοθεσία περιορίζει τη συμμετοχή και τα δικαιώματα ψήφου σε ιδρύματα ειδικευμένα σε υποδομές χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Κατά γενικό κανόνα, ο χρηματιστηριακός νόμος απαγορεύει την κατοχή πάνω από το 20 % των μετοχών που είναι εισηγμένες σε χρηματιστήριο, καθώς και την άσκηση δικαιωμάτων ψήφου για πάνω από το 20 % του συνολικού κεφαλαίου που δίνει δικαίωμα ψήφου ή το 30 % των ψήφων που εκπροσωπούνται στη γενική συνέλευση. Αντίστοιχοι κανόνες όσον αφορά το αποθετήριο τίτλων θεσπίζονται στον νόμο περί αποθετηρίου τίτλων.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ παρατηρεί ότι η επίμαχη νομοθετική ρύθμιση είναι ασύμβατη τόσο με την ελευθερία εγκατάστασης δυνάμει του άρθρου 31 της συμφωνίας ΕΟΧ, όσο και με την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων που προβλέπεται στο άρθρο 40 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ παρατηρεί ειδικότερα ότι η επίμαχη νομοθετική ρύθμιση δεν είναι χρήσιμη για την προώθηση της εύρυθμης λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας των χρηματοπιστωτικών αγορών και για την δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των φορέων της αγοράς στην ανεξαρτησία και την αμεροληψία των ιδρυμάτων. Ισχυρίζεται ότι υπάρχουν λιγότερο περιοριστικά, εναλλακτικά μέτρα που θα ήταν εξίσου αποτελεσματικά.


text:
3 . 6 . 95 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/9
 Προσφυγή της Hanseatische Industrie-Beteihgungen GmbH ρίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 222 της 18ης Αυγού
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που στου 1993 , σ . 10 .
 ασκήθηκε στις 28 Ιουνίου 1993
 (Υπόθεση C-62/95) (') ΕΕ αριθ. L 144 της 16. 6. 1993 , σ. 21 .
 ( 95/C 137/15 (2) ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993 , σ. 8.
 H προσφυγή της Hanseatische Industrie-Beteihgungen
 GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (υπόθεση C-335/93), η οποία είχε παραπεμφθεί στο Πρωτο
 δικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με διάταξη της 27ης Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά Επιτροπής των
 Σεπτεμβρίου 1993 , σύμφωνα με το άρθρο 4 της αποφάσεως Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου
 93/350/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης 1995
 Ιουνίου 1993 για την τροποποίηση της αποφάσεως 88/
 591 /ΕΚΑΧ , ΕΟΚ, Ευρατόμ περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου (Υπόθεση C-69/95)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ('), με αριθμό υποθέσεως (95/C 137/ 17 )
 Τ-488/93 , κατέστη στις 8 Μαρτίου 1995 εκκρεμής ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αφού το Πρω H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Umberto
 τοδικείο εξέδωσε διάταξη με την οποία έκρινε εαυτό αναρ Leanza, επικουρούμενο από τον Oscar Fiumara, avvocato
 μόδιο για την εκδίκαση της υποθέσεως και την ανέπεμψε στο dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 Δικαστήριο , προκειμένου να καταστεί δυνατή η συνεκδίκασή Ιταλική Πρεσεβεία, rue Marie-Adélaïde, 5 , άσκησε ενώπιον
 της με την υπόθεση C-329/93 (2 ). του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Μαρ
 τίου 1995 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα παρατέθη
 καν σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημε
 ρίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 222 της 18ης H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Αυγούστου 1993 , σ. 9.
 — να ακυρώσει την από 21 Δεκεμβρίου 1994 απόφαση της
 (') ΕΕ αριθ . L 144 της 16 . 6. 1993 , σ. 21 . Επιτροπής αριθ . C (94) 3308 τελικό περί εκκαθαρίσεως
 O ΕΕ αριθ . C 222 της 18. 8. 1993, σ. 8. των λογαριασμών των υποβληθέντων από τα κράτη μέλη
 για τις δαπάνες του οικονομικού έτους 1991 που χρημα
 τοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προ
 σανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, καθ ' ό
 μέρος απορρίπτει την αναδοχή από το ΕΓΤΠΕ ποσού
 103 161 493 560 ιταλικών λιρών κατά την εκκαθάριση των
 λογαριασμών τους οποίους υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρα
 τία,
 Προσφυγή της Bremer Vulkan Verbund AG κατα της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 στις 1 Ιουλίου 1993
 (Υπόθεση C-63/95) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (95/C 137/16)
 Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 1 , 3 και 5
 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου ('), του
 H προσφυγή της Bremer Vulkan Verbund AG κατα της άρθρου 8 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 1723/72 της Επιτρο
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (υπόθεση C-339/ πής (2) και των κανόνων του γαλακτοκομικού τομέα (άρθρο


text:
4
 93 ), η οποία είχε παραπεμφθεί στο Πρωτοδικείο των Ευρω του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου (-*) με τις
 παϊκών Κοινοτήτων με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 1993 , διαδοχικές του τροποποιήσεις- κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ. 1
 σύμφωνα με το άρθρο 4 της αποφάσεως 93/350/Ευρατόμ, 1546/88 της Επιτροπής (4). Υπέρβαση εξουσίας — Έλλειψη
 ΕΚΑΧ , ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1993 για την αιτιολογίας: η Ιταλία συμμορφώθηκε πλήρως προς την
 τροποποίηση της αποφάσεως 88/591 /ΕΚΑΧ , ΕΟΚ, Ευρατόμ κοινοτική ρύθμιση όσον αφορά την εξαγορά των ποσοτήτων
 περί ιδρύσεως Πριοτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή αναφοράς, ενώ ανέστειλε την αναδιανομή των ποσοτήτων
 των ('), με αριθμό υποθέσεως Τ-490/93 , κατέστη στις 8 Μαρ αυτών, σε πλήρη συμμόρφωση προς τους κοινοτικούς σκο
 τίου 1995 εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ πούς, λόγω της ιδιαιτέρας καταστάσεως με την οποία βρί
 κών Κοινοτήτων, αφού το Πρωτοδικείο εξέδωσε διάταξη με σκεται ακόμη αντιμέτωπη. Κατά το έτος 1991 , τότε δηλαδή
 την οποία έκρινε εαυτό αναρμόδιο για την εκδίκαση της ακριβώς που έληγε η προθεσμία αναδιανομής των εξαγο
 υποθέσεως και την ανέπεμψε στο Δικαστήριο, προκειμένου ραζομένων ποσοτήτων, την οποία η κοινοτική ρύθμιση όριζε
 να καταστεί δυνατή η συνεκδίκασή της με την υπόθεση για την 1η Ιουνίου 1991 , άρχισε να εμφαvίζεται σοβαρή
 C-329/93 (2). διάσταση μεταξύ της αληθούς γαλακτοπαραγωγής και της
 εθνικής εγγυημένης ποσότητας . Στη συνέχεια, όταν διαγρά
 φηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια η σοβαρότητα του προβλήμα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα παρατέθη τος, η Ιταλία, τον Φεβρουάριο 1992, κατέστησε την κατάστα
 καν σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημε ση γνωστή στην Επιτροπή , προκαλώντας έτσι την έναρξη των


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 8ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-114/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 96/48/ΕΚ - Διευρωπαϊκά δίκτυα - Διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη)
 (2007/C 82/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και T. Kukal)
 Καθής: Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: R. Procházka)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη, εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας, της οδηγίας 96/48/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας (EE L 235, σ. 6).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Σλοβακική Δημοκρατία, με θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 96/48/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει τη Σλοβακική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 96 της 22.4.2006.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/27
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2005 — Thierry κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-327/05)
 (2005/C 281/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michel Thierry (Howald, Λουξεμβούργο) [Εκπρόσωποι: G. Bounéou και F. Frabetti, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον πίνακα των υπαλλήλων που προήχθησαν κατά την περίοδο προαγωγών 2004, καθόσον στον πίνακα αυτόν δεν περιελήφθη το όνομα του προσφεύγοντος, καθώς και, επικουρικώς, τις προπαρασκευαστικές της αποφάσεως αυτής πράξεις·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή του, ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως της Επιτροπής να μην τον προαγάγει στον βαθμό Α5 κατά την περίοδο προαγωγών 2004. Υποστηρίζει ότι το νέο σύστημα προαγωγών βάσει της χορηγήσεως μορίων προτεραιότητας στους υπαλλήλους, το οποίο εφάρμοσε εν προκειμένω η Επιτροπή, αποδίδει υπερβολική σημασία στην αρχαιότητα ως κριτήριο προαγωγής. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων θεωρεί ότι, στην περίπτωσή του, δεν έγινε συγκριτική εξέταση των προσόντων, κατά παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ, των γενικών εκτελεστικών του άρθρου αυτού διατάξεων, του Διοικητικού Οδηγού αξιολογήσεως και προαγωγής, καθώς και κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Βάσει των ιδίων στοιχείων, επικαλείται επίσης παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των αυθαιρέτων διαδικασιών, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, παράβαση του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti», καθώς και κατάχρηση εξουσίας.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 2014 — Streng κατά ΓΕΕΑ — Gismondi (PARAMETRICA)
 (Υπόθεση T-495/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος PARAMETRICA - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα parameta - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Παράλειψη προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής - Κανόνας 19, παράγραφοι 2 και 3, και κανόνας 98, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 (2014/C 71/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Streng (Erding, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Pappert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Fulvio Gismondi (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Masetti Zannini de Concina, G. Petrocchi, M. Bucarelli και F. Bellan, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιουλίου 2011 (υπόθεση R 1348/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του Michael Streng και του Fulvio Gismondi.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Michael Streng στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 347 της 26.11.2011


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Kammergericht Berlin (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2010 — Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), ίδρυμα δημοσίου δικαίου, κατά JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch
 (Υπόθεση C-144/10)
 2010/C 148/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kammergericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), ίδρυμα δημοσίου δικαίου
 Εναγόμενη: JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εκτείνεται το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 22, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), και σε διαφορές κατά τις οποίες εταιρία ή νομικό πρόσωπο αντιτάσσει στις εναντίον του αγωγικές αξιώσεις από δικαιοπραξία την έλλειψη ισχύος, εξαιτίας παραβάσεων του καταστατικού του, των αποφάσεων των οργάνων του που κατέληξαν στη σύναψη της δικαιοπραξίας;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 22, σημείο 2, του κανονισμού 44/2001 εφαρμογή και επί νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εφόσον το κύρος των αποφάσεων των οργάνων τους πρέπει να ελεγχθεί από τα πολιτικά δικαστήρια;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, υποχρεούται το δικαστήριο κράτους μέλους το οποίο επελήφθη πλέον πρόσφατα της διαφοράς κατά το άρθρο 27 του κανονισμού 44/2001 να αναστείλει τη διαδικασία ακόμη και στην περίπτωση που αντιτάσσεται σε συμφωνία παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας ότι, εξαιτίας ελλείψεως ισχύος, βάσει του καταστατικού ενός διαδίκου, της αποφάσεως των οργάνων του, η εν λόγω συμφωνία είναι και αυτή ανίσχυρη;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Οκτωβρίου 2008 — Miguelez Herreras κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-407/04) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Προαγωγή - Απονομή μορίων προτεραιότητας)
 (2008/C 313/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Benedicta Miguelez Herreras (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. van der Woude και V. Landes, στη συνέχεια M. van der Woude, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς H. Tserepa-Lacombe και V. Joris, στη συνέχεια V. Joris και G. Berscheid, επικουρούμενοι από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως:
 —
 της αποφάσεως του γενικού διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με την οποία απονεμήθηκε στην προσφεύγουσα 2 μόρια προτεραιότητας της γενικής διευθύνσεως κατά την περίοδο προαγωγών 2003, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου 2003 και επικυρώθηκε με απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής που κοινοποιήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2003·
 —
 των εξής αποφάσεων: της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, με την οποία απονέμονται στην προσφεύγουσα συνολικά 23 μόρια κατά την περίοδο προαγωγών 2003· του καταλόγου προακτέων υπαλλήλων βαθμού C 2 κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 71-2003, της 25ης Νοεμβρίου 2003, του καταλόγου των προαχθέντων στον βαθμό C 1 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 76-2003, της 3ης Δεκεμβρίου 2003· εν πάση περιπτώσει, της αποφάσεως να μην περιληφθεί η προσφεύγουσα στους προαναφερθέντες καταλόγους·
 —
 καθόσον αυτό είναι απαραίτητο, της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 17ης Ιουνίου 2004, περί απορρίψεως της ενστάσεως που άσκησε η προσφεύγουσα στις 24 Φεβρουαρίου 2004·
 —
 της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 17ης Απριλίου 2007, να μην δοθεί στην προσφεύγουσα συμπληρωματικό μόριο προτεραιότητας κατά την περίοδο προαγωγών 2003·
 και περί κηρύξεως ως ανυπόστατων όλων των αποφάσεων που ελήφθησαν κατά την περίοδο προαγωγών 2003 και που προσβάλλονται με την παρούσα προσφυγή και δεν αντικαταστάθηκαν το 2007, και ιδίως του καταλόγου προακτέων υπαλλήλων βαθμού C 2 κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 71-2003, της 25ης Νοεμβρίου 2003, και του καταλόγου των προαχθέντων στον βαθμό C 1 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2003, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές πληροφορίες αριθ. 76-2003, της 3ης Δεκεμβρίου 2003, καθώς επίσης και αίτημα περί επιδικάσεως αποζημιώσεως 5 000 ευρώ.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις της Επιτροπής περί καθορισμού του συνολικού αριθμού των μορίων προαγωγής της προσφεύγουσας στα 23 και περί μη εγγραφής της στον κατάλογο των υπαλλήλων που προήχθησαν στον βαθμό C 1 κατά την περίοδο προαγωγών 2003.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Οκτωβρίου 2010 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny (Δημοκρατία της Πολωνίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kronospan Mielec sp. z o.o. κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie
 (Υπόθεση C-222/09) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχεία γ' και ε' - Εργασίες έρευνας και αναπτύξεως οι οποίες πραγματοποιούνται από μηχανικούς - Προσδιορισμός του τόπου παροχής υπηρεσιών)
 2010/C 328/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kronospan Mielec sp. z o.o.
 κατά
 Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Naczelny Sąd Administracyjny — Ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχεία γ', πρώτη περίπτωση, και ε', τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) καθώς και των άρθρων 52, στοιχείο α', και 56, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Προσδιορισμός του τόπου φορολογήσεως — Υπηρεσίες έρευνας και αναπτύξεως παρασχεθείσες σε υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αλλά εκτός του κράτους μέλους στο οποίο παρεσχέθησαν πράγματι οι υπηρεσίες — Χαρακτηρισμός των υπηρεσιών αυτών είτε ως «επιστημονικών δραστηριοτήτων» είτε ως «υπηρεσιών μηχανικών»
 Διατακτικό
 Υπηρεσίες οι οποίες συνίστανται στην εκτέλεση εργασιών έρευνας και αναπτύξεως στον περιβαλλοντικό και τεχνολογικό τομέα και οι οποίες παρέχονται από μηχανικούς εγκατεστημένους σε κράτος μέλος κατόπιν παραγγελίας και εις όφελος αποδέκτη εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος πρέπει να χαρακτηρίζονται ως «υπηρεσίες μηχανικών» κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/40
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 28ης Ιουνίου 2011 — AS κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-55/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Κενή θέση - Απόρριψη υποψηφιότητας - Έννομο συμφέρον - Υπάλληλος με αναπηρία - Αδιαίρετο της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας και της αποφάσεως περί διορισμού - Δεν υφίσταται - Διάκριση μεταξύ υπαλλήλων που ανήκουν στην ίδια ομάδα καθηκόντων και κατόχων του ιδίου βαθμού με διαφορετική σταδιοδρομία - Αντιστοιχία μεταξύ βαθμού και θέσεως)
 2011/C 232/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: AS (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία δεν ελήφθη υπόψη η υποψηφιότητα της προσφεύγουσας για τη θέση βοηθού βιβλιοθηκάριου και καταβολή εκ μέρους της Επιτροπής αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε την υποψηφιότητα της AS.
 2)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην AS το ποσό των 3 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει τα λοιπά αιτήματα της προσφυγής.
 4)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της εξόδων, τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων της AS.
 5)
 Η AS φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων.
 (1) ΕΕ C 246 της 11.9.10, σ. 43.


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/45
 Αναίρεση που άσκησε στις 12 Μαΐου 2016 ο José Luis Ruiz Molina κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 2 Μαρτίου 2016 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-60/15, Ruiz Molina κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-233/16 P)
 (2016/C 243/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: José Luis Ruiz Molina (San Juan de Alicante, Ισπανία) (εκπρόσωποι: N. Lhoëst και S. Michiels, avocats)
 Αναιρεσίβλητο: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 2ας Μαρτίου 2016 στην υπόθεση F-60/15·
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης όσο και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, πρώτο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του δεδικασμένου που προκύπτει από την απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2011, Bennett κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ, F-102/09, EU:F:2011:138.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ 1999, L 175, σ. 43) η οποία υλοποίησε τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 μεταξύ διεπαγγελματικών οργανώσεων γενικού χαρακτήρα, καθώς και από παράβαση των παγίων αρχών και προτύπων του διεθνούς κοινωνικού δικαίου σχετικά με τη σταθερότητα της απασχόλησης.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πλημμελή αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Μεγάλη Βρετανία) στις 27 Αυγούστου 2010 — Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago κατά Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks
 (Υπόθεση C-422/10)
 ()
 2010/C 301/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντα: Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago
 Καθού: Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Επιτρέπει ο κανονισμός 469/2009, και ειδικότερα το άρθρο 3, στοιχείο β', τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για μια συγκεκριμένη δραστική ουσία ή σύνθεση δραστικών ουσιών, εφόσον:
 α)
 η συγκεκριμένη δραστική ουσία ή η σύνθεση δραστικών ουσιών προστατεύεται με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο α', του κανονισμού 469/2009, και
 β)
 για το φάρμακο που περιέχει τη δραστική ουσία ή τη σύνθεση δραστικών ουσιών μαζί με μία ή περισσότερες άλλες δραστικές ουσίες έχει χορηγηθεί έγκυρη άδεια κυκλοφορίας σύμφωνα με τις οδηγίες 2001/83/ΕΚ (1) ή 2001/82/ΕΚ (2), η οποία αποτελεί την πρώτη άδεια για τη διάθεση της δραστικής ουσίας ή της σύνθεσης δραστικών ουσιών στην αγορά;
 (1) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67).
 (2) Οδηγία 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα κτηνιατρικά φάρμακα (ΕΕ L 311, σ. 1).


text:
Αριθ . C 199/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 6. 97
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Διαγραφή της υποθέσεως C-282/94 ( 1 )
 (97/C 199/35 )
 O δεσμευτικός χαρακτήρας των διατάξεων του άρθρου 189
 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο της συνθήκης
 ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα μέτρα που Με διάταξη της 17ης Απριλίου 1997 , o Πρόεδρος του
 είναι αναγκαία για τη μεταφορά των απευθυνόμενων σ' αυτά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 οδηγιών στην εσωτερική τους έννομη τάξη , πριν λήξει η προς διαγραφή της υποθέσεως C-282/94: Γαλλική Δημοκρατία
 τούτο οριζομένη προθεσμία, και να τα ανακοινώνουν αμέσως κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 στην Επιτροπή . H προθεσμία αυτή , που ορίζεται στο άρ
 θρο 21 της οδηγίας, έληξε , χωρίς η Πορτογαλική Δημοκρατία (') ΕΕ αριθ. C 351 της 10. 12. 1994.
 να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις.
 (') ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 . σ . 240 .
 Διαγραφή της υποθέσεως C-174/95 (')
 (97/C 199/36)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 16 Μαΐου 1997 γραφή της υποθέσεως C-174/95 : (αίτηση του Pretura cir
 (Υπόθεση C-190/97) condariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσείος): Ποινική δίκη κατά
 (97/C 199/34 Siro Mattei .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε (») ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 νη από τον Götz zur Hausen, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner, άσκησε , στις
 16 Μαΐου 1997 , ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Διαγραφή της υποθέσεως C-175/95 ( 1 )
 Δικαστήριο:
 (97/C 199/37
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλείπο
 ντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 προς τις οδηγίες της Επιτροπής 93/72/ΕΟΚ ( ] ) και 93/ γραφή της υποθέσεως C-175/95 : (αίτηση του Pretura circon
 101 /ΕΟΚ (2), αντιστοίχως, για τη δέκατη ένατη και την dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 εικοστή προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Bruno
 67/548/ΕΟΚ (3) περί προσεγγίσεως των νομοθετικών , Belli .
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν
 την ταξινόμηση , συσκευασία και επισήμανση των επι (') ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 .
 κινδύνων ουσιών ή παραλείποντας να κοινοποιήσει τα
 μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την
 εν λόγω οδηγία,
 — να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-176/95 (')
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (97/C 199/38)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 τα προβαλλόμενα στην υπόθεση C- 1 86/97