text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/62
 Προσφυγή της 27ης Φεβρουαρίου 2015 — Flabeg Deutschland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-103/15)
 (2015/C 138/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Flabeg Deutschland GmbH (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Küper και E.-M. Schwind, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 8786 τελικό της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 2014, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/NN), και πιο συγκεκριμένα τα άρθρα 1, 2, 3, σημεία 1 και 2, 4 και 5 (διαπίστωση ότι το σχετικό μέτρο συνιστά ενίσχυση και ότι ο EEG 2012, περιλαμβανομένου του ειδικού αντισταθμιστικού καθεστώτος που προβλέπει, δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά), καθώς και το άρθρο 6 σε συνδυασμό με το άρθρο 7 (επιβολή της υποχρεώσεως να ανακτηθεί αμέσως τμήμα των ενισχύσεων από τα πρόσωπα που ωφελήθηκαν)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως: δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 107 ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το σύστημα επιβαρύνσεων που καθιερώνει ο EEG [Erneuerbare-Energien-Gesetz, γερμανικός νόμος περί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας] και το ειδικό αντισταθμιστικό καθεστώς που προβλέπει ο EEG 2012 δεν διαθέτουν χαρακτηριστικά ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Εν πάση περιπτώσει, κατά την άποψή της, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι το ειδικό αντισταθμιστικό καθεστώς του EEG 2012 συνιστά ενίσχυση κατά την ανωτέρω έννοια, το εν λόγω καθεστώς δικαιολογείται με βάση το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχεία β' και γ', ΣΛΕΕ (προώθηση σημαντικού σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ή ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών χωρίς να αλλοιώνονται οι όροι των συναλλαγών κατά τρόπο αντίθετο προς το κοινό συμφέρον) και, επομένως, δεν αντιβαίνει στους κανόνες περί ενισχύσεων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως: δεν τυγχάνουν εφαρμογής εν προκειμένω οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την ενέργεια (the Environmental and Energy State Aide Guidelines — EEAG), οι οποίες είναι θεματικά συναφείς με το σχέδιο προσαρμογής
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι EEAG, οι οποίες ισχύουν από την 1η Ιουλίου 2014 και χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό του προς ανάκτηση ποσού κατά το άρθρο 3 της επίδικης αποφάσεως της καθής, δεν μπορούν να εφαρμοσθούν ως προς τα εξεταζόμενα μέτρα, ήτοι το σύστημα επιβαρύνσεων που καθιερώνει ο EEG και το ειδικό αντισταθμιστικό καθεστώς που προβλέπει ο EEG 2012, καθόσον αυτά δεν διαθέτουν χαρακτηριστικά ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και, επιπλέον, σε επίπεδο Ένωσης ισχύει η αρχή της νομιμότητας της διοικήσεως.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/64
 Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Automobile Association κατά ΓΕΕΑ — Duncan Petersen Publishing (Ντοσιέ)
 (Υπόθεση T-508/12)
 2013/C 26/126
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Automobile Association Ltd (St. Helier, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: N. Walker, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Duncan Petersen Publishing Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2012, στην υπόθεση R 172/2011-3, και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ προς επανεξέταση· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Σχέδιο για το προϊόν «ντοσιέ» — καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο αριθ. 1121404-0001
 Δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σχεδίου: Η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η προσφεύγουσα ζήτησε την κήρυξη της ακυρότητας του καταχωρισθέντος κοινοτικού σχεδίου στηριζόμενη στα άρθρα 4 έως 9 του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απορρίπτει την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου·
 —
 παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 62 του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου·
 —
 παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 3, στοιχείο α', του κανονισμού 6/2002 του Συμβουλίου.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Dermod Patrick O’Brien κατά Ministry of Justice (πρώην Department for Constitutional Affairs)
 (Υπόθεση C-393/10) (1)
 (Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχολήσεως - Έννοια του όρου «εργαζόμενοι με μερική απασχόληση, που έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας» - Δικαστές μερικής απασχολήσεως που αμείβονται σε ημερήσια κατ’ αποκοπήν βάση - Μη χορήγηση συντάξεως γήρατος)
 2012/C 118/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court of the United Kingdom
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Dermod Patrick O'Brien
 κατά
 Ministry of Justice (πρώην Department for Constitutional Affairs)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Supreme Court of the United Kingdom — Ερμηνεία της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES (ΕΕ 1998, L 14, σ. 9) — Έννοια του όρου «εργαζόμενοι με μερική απασχόληση, που έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας» (ρήτρα 2.1 της συμφωνίας-πλαισίου) — Δικαστές μερικής απασχολήσεως — Διαφορά μεταχειρίσεως, ως προς το δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως λόγω γήρατος, μεταξύ δικαστών πλήρους και δικαστών μερικής απασχoλήσεως ή μεταξύ διαφόρων κατηγοριών δικαστών μερικής απασχολήσεως
 Διατακτικό
 1)
 Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να ορίσουν την έννοια των «εργαζομένων [...] που έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας», η οποία περιλαμβάνεται στη ρήτρα 2, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχολήσεως, που συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, και, ιδίως, να κρίνουν αν οι δικαστές εμπίπτουν στην έννοια αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι τούτο δεν οδηγεί σε αυθαίρετο αποκλεισμό αυτής της κατηγορίας προσώπων από την προστασία την οποία παρέχουν η οδηγία 97/81, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/23, και η ως άνω συμφωνία-πλαίσιο. Αποκλεισμός από την προστασία αυτή χωρεί μόνον αν η σχέση που συνδέει τους δικαστές με το Ministry of Justice είναι, ως εκ της φύσεώς της, ουσιωδώς διαφορετική από τη σχέση που συνδέει τους εργοδότες με τους υπαλλήλους τους που υπάγονται, κατά το εθνικό δίκαιο, στην κατηγορία των εργαζομένων.
 2)
 Η συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχολήσεως, που συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 97/81, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/23, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει να προβαίνει το εθνικό δίκαιο σε διάκριση, όσον αφορά την πρόσβαση στο συνταξιοδοτικό σύστημα, μεταξύ των δικαστών πλήρους απασχολήσεως και των δικαστών μερικής απασχολήσεως που αμείβονται σε ημερήσια κατ’ αποκοπήν βάση, εκτός αν η διαφορετική αυτή μεταχείριση δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους, πράγμα του οποίου η εκτίμηση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.10.2010, σ. 17.


text:
 C 333/8 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.11.1999
 Τα ́αρθρα 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́αρθρο 43 ΕΚ) και 48 ΕΚ (παλαιο ́ ́αρθρο 58) απαγορευ ́ουν
 ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους η οποι ́α, αφενο ́ς, πλη ́ττει τις επιχει-
 ρη ́σεις, που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες στο κρα ́τος αυτο ́ και εκμεταλ- (1) ΕΕ C 209 της 4.7.1998.
 λευ ́ονται εκει ́φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα, με ́εκτακτη εισφορα ́
 επι ́ του κυ ́κλου εργασιω ́ ν — μη συνυπολογιζομε ́νου του φο ́ρου
 — που πραγματοποιη ́θηκε απο ́ τις επιχειρη ́σεις αυτε ́ς σχετικα ́
 με ορισμε ́να απο ́ τα φαρμακευτικα ́ αυτα ́ ιδιοσκευα ́σματα κατα ́
 το τελευται ́ο οικονομικο ́ ́ετος πριν απο ́ την ημερομηνι ́α θεσπι ́σεως
 της ρυθμι ́σεως αυτη ́ς και, αφετε ́ρου, επιτρε ́πει στις πιο πα ́νω
 επιχειρη ́σεις να αφαιρε ́σουν απο ́ τη βα ́ση επιβολη ́ς της εν λο ́γω ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 εισφορα ́ς μο ́νον τα ́εξοδα που πραγματοποιη ́θηκαν κατα ́ το ́διο ι
 οικονομικο ́ ́ετος για ́ερευνα που ́εγινε στο κρα ́τος επιβολη ́ς της (πρω ́ το τμη ́μα)
 εισφορα ́ς, ́οταν η ρυ ́θμιση αυτη ́ ́εχει εφαρμογη ́ επι ́των κοινοτικω ́ν
 επιχειρη ́σεων που δρουν στο κρα ́τος αυτο ́ με ́σω δευτερευ ́ουσας της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 εγκαταστα ́σεως.
 στην υπο ́θεση C-186/98 (αι ́τηση του Tribunal de Cı́rculo
 (1) EE C 252 της 16.8.1997. do Porto για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Ποινικη ́
 δι ́κη κατα ́ Maria Amélia Nunes, Evangelina de Matos (1)
 («Χρηματοδοτικη ́ συνδρομη ́ εκ με ́ρους του Ευρωπαϊκου ́
 Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου — Μη προση ́κουσα χρη ́ση —
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Κυρω ́ σεις κατα ́ το κοινοτικο ́ και κατα ́ το εθνικο ́ δι ́καιο»)
 (πε ́μτο τμη ́μα) (1999/C 333/16)
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 στην υπο ́θεση C-178/98 P: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 91/157/ΕΟΚ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 για τις ηλεκτρικε ́ς στη ́λες και τους συσσωρευτε ́ς που
 περιε ́χουν ορισμε ́νες επικι ́νδυνες ουσι ́ες — Παρα ́λειψη Στην υπο ́θεση C-186/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal de
 κρα ́τους με ́λους να καταρτι ́σει τα προβλεπο ́μενα στο Cı́rculo do Porto (Πορτογαλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμο-
 ́ρθρο 6 της οδηγι ́ας προγρα
 α ́μματα») γη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με
 την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης που εκκρεμει ́
 (1999/C 333/15) ενω ́πιον του εθνικου


text:
́ δικαστηρι ́ου κατα ́ Maria Amélia Nunes,
 Evangelina de Matos, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) προς την ερμηνει ́α των διατα ́ξεων του κοινοτικου ́ δικαι ́ου περι ́ μη
 προση ́κουσας χρη ́σεως των χορηγου ́μενων απο ́ το Ευρωπαϊκο ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο χρηματοδοτικω ́ν συνδρομω ́ν, το ∆ικαστη ́ριο
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (εισηγητη ́), προ ́εδρο
 τμη ́ματος, D. A. O. Edward και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 Στην υπο ́θεση C-178/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 8
 (εκπρο ́σωποι: Götz zur Hausen και Olivier Couvert-Castéra) κατα ́ Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́σωποι: Kareen Rispal-Bellanger και
 Romain Nadal), με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ 1) Το κοινοτικο ́ δι ́καιο δεν προσδι ́δει ποινικο ́ χαρακτη ́ρα στη
 ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας η ́/και μη κοινοποιω ́ντας ο ́λα τα μη προση ́κουσα χρη ́ση χρηματοδοτικη ́ς συνδρομη ́ς χορηγου ́-
 με ́τρα που ει ́ναι αναγκαι ́α για να συμμορφωθει ́ προς το α ́ρθρο 6 μενης απο ́ το Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο.
 της οδηγι ́ας 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου
 1991, για τις ηλεκτρικε ́ς στη ́λες και τους συσσωρευτε ́ς που 2) Το ́αρθρο 5 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 10 ΕΚ) επιβα ́λλει
 περιε ́χουν ορισμε ́νες επικι ́νδυνες ουσι ́ες (ΕΕ L 78, σ. 38), παρε ́βη στα κρα ́τη με ́λη να λαμβα ́νουν ́ολα τα αποτελεσματικα ́ με ́τρα
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο για την επιβολη ́ κυρω ́ σεων λο ́γω πρα ́ξεων που θι ́γουν τα
 (πε ́μτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J.-P. Puissochet, προ ́εδρο οικονομικα ́ συμφε ́ροντα της Κοινο ́τητας. Τα με ́τρα αυτα ́
 τμη ́ματος, P. Jann, C. Gulmann (εισηγητη ́), D. A. O. Edward και μπορου ́ν να περιλαμβα ́νουν και ποινικε ́ς κυρω ́ σεις, ακο ́μα
 L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: και ́οταν η κοινοτικη ́ ρυ ́θμιση επιβα ́λλει μο ́νον κυ ́ρωση
 R. Grass, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο αστικου ́ χαρακτη ́ρα. Οι προβλεπο ́μενες κυρω ́ σεις πρε ́πει να
 διατακτικο ́: ει ́ναι ανα ́λογες προς εκει ́νες που ισχυ ́ουν για παραβα ́σεις
 παρεμφερου ́ς φυ ́σεως και σημασι ́ας του εθνικου ́ δικαι ́ου,
 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας εντο ́ς της ταχθει ́σας καθω ́ ς επι ́σης αποτελεσματικε ́ς και ανα ́λογες προς τον επιδιω-
 προθεσμι ́ας


text:
́ολα τα με ́τρα που ει ́ναι αναγκαι ́α για να συμμορ- κο ́μενο σκοπο ́ και να ́εχουν αποτρεπτικο ́ χαρακτη ́ρα.
 φωθει ́ προς το ́αρθρο 6 της οδηγι ́ας 91/157/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991, για τις ηλεκτρικε ́ς (1) EE C 209 της 4.7.1998.
 στη ́λες και τους συσσωρευτε ́ς που περιε ́χουν ορισμε ́νες επι-
 κι ́νδυνες ουσι ́ες, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ το
 εν λο ́γω ́αρθρο.


text:
 Αριθ. C 247/18 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24. 8. 96
 κουρικώς δε να ακυρώσει την υπο μορφή έγγραφου ότι με τη συγκεκριμένη στάση της η κοινοτική αρχή παρα
 απόφαση της Επιτροπής που απέστειλε στις 20 Φεβρουα γνωρίζει τα δικαιώματα υπερασπίσεως που η συνθήκη ανα
 ρίου 1996 o υπεύθυνος προϊστάμενος διοικητικής μονά γνωρίζει υπέρ του καταγγέλλοντος στα πλαίσια της προανα
 δος Claude Rouam της ΓΔ IV· φερθείσας διαδικασίας της εκατέρωθεν ακροάσεως .
 2 , να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της παρατεταμένης Προσφυγή της Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH κατα της
 αδρανείας της Επιτροπής σε σχέση με τις καταγγελίες που Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 υπέβαλε η προσφεύγουσα εταιρεία, η οποία έχει την απο στις 18 Ιουνίου 1996
 κλειστική εκμετάλλευση ιδιωτικού σταθμού τηλεοράσεως,
 (Υπόθεση Τ-97/96)
 αναφορικά με τις κρατικές ενισχύσεις που λαμβάνουν όλες οι
 δημόσιες επιχειρήσεις τηλεοράσεως στην Ισπανία, προς τις {96/ C 247/40)
 οποίες τελεί σε σχέση ανταγωνισμού , τόσο ως προς την αγορά
 στον τομέα των διαφημίσεων όσο και ως προς την κτήση (Γλώσσα της διαδικασίας: η γερμανική)
 δικαιωμάτων.
 H Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH , με έδρα το Sulzbach
 H προσφεύγουσα επισημαίνει συναφώς ότι o τομέας δρα Rosenberg ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας),
 στηριοτήτων της χαρακτηριζομένης <ως δημοσίας τηλεοράσε εκπροσωπούμενη από τον Rainer M. Bierwagen . δικηγόρο
 ως δεν διαφέρει σημαντικά στην Ισπανία από τον αντίστοιχο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο
 τομέα της ιδιωτικής τηλεοράσείος . Οι δημόσιες επιχειρήσεις Victor Elvinger του δικηγορικού γραφείου Elvinger & Des
 τηλεοράσεως δεν υπέχουν ιδιαίτερες υποχρεώσεις ή δεν soy. 31 . rue d'Eich, άσκησε , στις 18 Ιουνίου 1996, ενώπιον του
 επιβαρύνονται με υπηρεσίες δημοσίου χαρακτήρα περισσό Πρωτοδικείου των Ευρούπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 τερες από εκείνες που αναλαμβάνουν οι ιδιώτες επιχειρημα κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
 τίες της τηλεοράσεως. Εξάλλου , οι περιορισμοί όσον αφορά
 τη συμμετοχή στην αγορά των διαφημίσεων είναι, από το 1994
 και εντεύθεν, οι ίδιοι με εκείνους των ισπανών ιδιωτών H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 επιχειρηματιών.
 1 , να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 13ης
 Ύστερα από αλλεπάλληλες επαφές με την αρμόδια υπηρεσία Μαρτίου 1996 , καθόσον αφορά την προσφεύγουσα-
 της Επιτροπής, η προσφεύγουσα πληροφορήθηκε ότι η
 καταγγελία της δεν μπορούσε να διεκπεραιωθεί μέχρι την 2 , να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 υποβολή μελέτης σχετικά με τη χρηματοδότηση των τηλεο
 πτικών επιχειρήσεων για το σύνολο του κοινοτικού εδάφους, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 έργο το οποίο είχε ανατεθεί σε σύμβουλο εκτός των κοινοτι
 κών οργάνων. H προσφυγή βάλλει κατά του χαρακτηρισμού των δανείων
 που χορηγήθηκαν στην προσφεύγουσα επιχείρηση στο πλαί
 H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι. σύμφωνα με τη συναφή επί σιο της ιδιωτικοποιήσεώς της ως ενισχύσεων που αντιβαίνουν
 του θέματος νομολογία, η Επιτροπή όφειλε , ενόψει των προς το άρθρο 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ .
 ειδικών δυσχερειών που προφανώς αντιμετώπιζε προκειμέ
 νου να διερευνήσει το ζήτημα του ασυμβιβάστου προς τη Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή
 συνθήκη των καταγγελθεισών ενισχύσεων, να κινήσει την προς τα


text:
προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-2/96, Neue Maxhütte
 προβλεπόμενη στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης Stahlwerke GmbH κατά Επιτροπής, η οποία αφορά το ίδιο
 διαδικασία της εκατέρωθεν ακροάσεως . Υπό την άποψη σχέδιο ιδιωτικοποιήσεως.
 αυτή , το γεγονός ότι διέρρευσε εξαιρετικά μακρύς χρόνος
 από την υποβολή των καταγγελιών (περισσότερο από τέσσε
 ρα έτη σε σχέση με τις επιχειρήσεις τηλεοράσεως των
 περιφερειών και περισσότερο από δυόμισι έτη για τις κρατι
 κές επιχειρήσεις) είναι αφεαυτού καθοριστικό του ότι η
 Επιτροπή αντιμετωπίζει προφανείς δυσχέρειες για την εκτί Προσφυγή του Miguel Vicente Nunez κατα της Επιτροπής
 μηση του συμβιβαστού ή ασυμβιβάστου των ενισχύσεων. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Ιου
 νίου 1996
 Εξάλλου , το γεγονός ότι ζητήθηκε η προαναφερθείσα έκθεση
 από σύμβουλο εκτός των κοινοτικών οργάνων επιβεβαιώνει (Υπόθεση Τ-100/96)
 απλώς τη διαπίστωοη αυτή . 96/C 247/41
 Επίσης, κατά την προσφεύγουσα, καθίσταται προφανές ότι η
 Επιτροπή δεν εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνά (Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική)
 μει της συνθήκης, επειδή δεν κίνησε την προβλεπόμενη στο
 άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης διαδικασία, με O Miguel Vicente Nunez, κάτοικος Krainem (Βέλγιο ), εκπρο
 αποτέλεσμα τη σαφή προσβολή των δικαιωμάτων που της σωπoύμεvoς από τον Marc-Albert Lucas , δικηγόρο Λιέγης, με
 αναγνωρίζει η κοινοτική έννομη τάξη υπό την ιδιότητά της ως αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn , 21 ,
 καταγγέλλουσας. Δεν μπορεί να υποστηρίζεται συγκεκριμέ rue de Nassau , άσκησε, στις 27 Ιουνίου 1996, ενώπιον του
 να ότι το καθού θεσμικό όργανο μπορεί να αδρανεί επί σειρά ^ωτοδικεiou των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 ετών σε επίπεδο προκαταρκτικής έρευνας , αν ληφθεί υπόψη κατά της Επιτροπής των Eυρωπαϊκών Κοινοτήτων .
 ---pagebreak--- 24. 8. 96 1 ΕΕ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 247/19
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Solicitors, Λονδίνο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το
 δικηγόρο Marc Loesch, 11 , Rue Goethe, Luxembourg, άσκη
 1 , να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 24ης σε, στις 28 Ιουνίου 1996, ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Μαΐου 1995 , να αναθεωρήσει την κατάταξη του προσφεύ Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής
 γοντος, καιατάσσοντάς τον στο βαθμό A 7, κλιμάκιο 2, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 την 1η Ιουνίου 1991 , και στο βαθμό A 7, κλιμάκιο 3 , την 1η
 Ιουνίου 1993 , από 28ης Σεπτεμβρίου 1993 , και όχι στο
 βαθμό A 7, κλιμάκιο 3 , την 1η Ιουνίου 1991 και A 7, H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 κλιμάκιο 4, τις ίδιες ημερομηνίες, από 1ης Ιουνίου 1991 *
 1 . να ακυρώσει την απόφαση , την οποία εξέδωσε η Επιτρο
 2, να καταδικάσει την Επιτροπή να του καταβάλει τόκους με πή στις 24 Απριλίου 1996 («η προσβαλλόμενη απόφαση »)
 επιτόκιο 8 % ετησίως επί των ποσών που δικαιούται, από κατά το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 της ημερομηνίας που θα έπρεπε να του είχαν καταβλη 4064/89 του Συμβουλίου , με την οποία κήρυξε μια συγκέ
 θεί- ντρωση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και τη λειτουρ
 γία της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση IV/M.619 Gencor/
 3 , να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Lonrho) -


text:
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 2 . να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 O προσφεύγων, πρώην υπάλληλος βαθμού B και νυν υπάλ
 ληλος βαθμού A 7 , δεύτερο κλιμάκιο, προσβάλλει την άρνηση Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της ΑΔΑ να λάβει υπόψη, βάσει του άρθρου 32 του
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των H προσφεύγουσα, εταιρεία συνεστημένη κατά το δίκαιο της
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), το σύνολο της Δημοκρατίας της Νοτίου Αφρικής, όπου και είναι εγκατε
 επαγγελματικής του πείρας επιπέδου A, την οποία απέκτησε στημένη , ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως την οποία
 πριν αναλάβει υπηρεσία στην Επιτροπή εργαζόμενος στην εξέδωσε η Επιτροπή στις 24 Απριλίου 1996 (στο εξής:
 Πρεσβεία της Ισπανίας στις Βρυξέλλες μεταξύ 1976 και 1986, προσβαλλόμενη απόφαση). Με το άρθρο 1 της προσβαλλο
 για την κατάταξή του κατά τη μετάβασή του από την μένης αποφάσεως, η Επιτροπή εκήρυσσε ασυμβίβαστη με την
 κατηγορία B στην κατηγορία A. Υπογραμμίζεται, επίσης, ότι κοινή αγορά και τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ μια
 o προσφεύγων από 5ης Ιουλίου 1982 είναι κάτοχος πτυχίου προβλεπόμενη συγκέντρωση, κατά την οποία η προσφεύγου
 οικονομικών και διεθνών οικονομικών σχέσεων. σα και η Lonrho Pic, εταιρεία συνεστημένη κατά το αγγλικό
 δίκαιο , θα εξαγόραζαν και θα αποκτούσαν από κοινού τον
 Ως επιτυχών του διαγωνισμού CES/A/6/89 , o προσφεύγων έλεγχο μιας νοτιοαφρικανικής εταιρείας (Impala Platinum
 διορίστηκε τον Ιούνιο του 1991 υπάλληλος βαθμού A 7, Holdings Limited) και των νοτιοαφρικανικών εταιρειών που
 πρώτο κλιμάκιο. Κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου , συνιστούν την γνωστή ως Lonrho Platinum Division («η
 της 28ης Σεπτεμβρίου 1993 (συνεόκδικασθείσες υποθέσεις συγκέντροοση »),
 Τ-103/92 έως Τ-105/92, Baiwir), o προσφεύγων ζήτησε ανα
 θεώρηση της κατατάξεώς του . H ΑΔΑ δέχθηκε να κατατάξει
 εκ νέου τον προσφεύγοντα στο δεύτερο κλιμάκιο του βαθμού H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση
 A 7. 0 ίδιος, αντιθέτως, υποστηρίζει ότι έπρεπε να καταταγεί πρέπει να ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 στο τρίτο κλιμάκιο. α) η Επιτροπή δεν διέθετε υπερεδαφική δικαιοδοσία επί της
 συγκεντρώσεως βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 4064/
 O προσφεύγων προβάλλει σχετικώς παράβαση των άρ 89·
 θρων 32 του ΚΥΚ και 6 και 8 της αποφάσεως της Επιτροπής,
 της 1ης Σεπτεμβρίου 1983 , περί των κριτηρίων για τον β) o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 δεν εφαρμόζεται επί
 διορισμό σε βαθμό και την κατάταξη σε κλιμάκιο κατά την συγκεντρώσεων που δημιουργούν ή οδηγούν σε «ολιγο
 πρόσληψη , καθώς και παραβίαση της αρχής της ίσης μετα πωλιακή επικράτηση»·
 χειρίσεως.
 γ) ακόμη και αν εφαρμοζόταν ή ηδύνατο καταρχήν να
 εφαρμοστεί σε μια τέτοια συγκέντρωση, o κανονισμός
 (ΕΟΚ) αριθ . 4064/89 δεν εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να
 κηρύσσει μια συγκέντρωση ασυμβίβαστη με την κοινή
 αγορά, για το λόγο ότι θα δημιουργούσε ή θα οδηγούσε
 Προσφυγή της Gencor Ltd κατα της Επιτροπής των Ευρω σε «ολιγοπωλιακή επικράτηση»·
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 28 Ιουνίου 1996
 δ) και αν ακόμη o κανονισμός (ΕΟΚ ) αριθ. 4064/89 εξου
 (Υπόθεση Τ-102/96) σιοδοτεί την Επιτροπή να κηρύσσει μια συγκέντρωση
 (96/0 247/42) ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά για το λόγο αυτόν, το
 συμπέρασμα αυτό δεν ευρίσκει πραγματικό έρεισμα στην
 παρούσα περίπτωση·
 (Γλώσσα


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — Abbott Laboratories κατά ΓΕΕΑ — aRigen (Sorvir)
 (Υπόθεση T-149/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Sorvir - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα NORVIR - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 301/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Abbott Laboratories (Abbott Park, Ιλλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: S. Schäffler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: aRigen, Inc. (Τόκιο, Ιαπωνία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Φεβρουαρίου 2008 (υπόθεση R 809/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Abbott Laboratories και aRigen, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 6ης Φεβρουαρίου 2008 (υπόθεση R 809/2007-2).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Abbott Laboratories.
 (1) EE C 142 της 7.6.2008.


text:
 12.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 220/23
 Προσφυγή της 10ης Ιουλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-258/09)
 2009/C 220/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και A. Marghelis)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασιλείου του Βελγίου, επιτρέποντας, εντός της Περιφέρειας της Βαλονίας, τη λειτουργία υφισταμένων εγκαταστάσεων μη ανταποκρινομένων στις απαιτήσεις των άρθρων 3, 7, 9, 10, 13, 14, σημεία α' και β', και 15, παράγραφος 2, και τούτο πέραν της προθεσμίας της 30ής Οκτωβρίου 2007, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την προσαρμογή στις απαιτήσεις της οδηγίας των υφισταμένων εγκαταστάσεων των οποίων η εκμετάλλευση μπορεί να έχει επίπτωση στις εκπομπές στην ατμόσφαιρα, το νερό και το έδαφος καθώς και στη ρύπανση έληξε στις 30 Οκτωβρίου 2007, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ. Εντούτοις, κατά την ημερομηνία άσκησης της παρούσας προσφυγής, το καθού δεν είχε ακόμα λάβει, όσον αφορά την Περιφέρεια της Βαλονίας, όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απαίτηση αυτή ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 24, σ. 8.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 24 Νοεμβρίου 2014 — YARA Brunsbüttel GmbH κατά Hauptzollamt Itzehoe
 (Υπόθεση C-529/14)
 (2015/C 065/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: YARA Brunsbüttel GmbH
 Καθού: Hauptzollamt Itzehoe
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 1 της οδηγίας 2003/96/EΚ (1) φοροαπαλλαγή κράτους μέλους για τα ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για τη θερμική επεξεργασία των απαερίων, ή δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 4, στοιχείο β', δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 2003/96/EΚ, η οδηγία δεν ισχύει για αυτά τα ενεργειακά προϊόντα, διότι η χρήση για τη θερμική επεξεργασία των απαερίων αποτελεί διαφορετικό σκοπό χρήσεως από τη χρήση ως καυσίμων θερμάνσεως ή ως καυσίμων κινητήρων και, ως εκ τούτου, στην περίπτωσή τους πρόκειται για ενεργειακά προϊόντα με διπλό σκοπό κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως;
 2)
 Επιτρέπεται για ενεργειακά προϊόντα τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θερμική επεξεργασία των απαερίων η απαλλαγή από τον φόρο ενδεχομένως μόνο στην περίπτωση που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της θερμικής επεξεργασίας των απαερίων και ως πρώτες ύλες, πρόδρομες ουσίες ή ως βοηθητικά επεξεργασίας σε προϊόν το οποίο προκύπτει από την επεξεργασία των απαερίων;
 3)
 Αποκλείεται η φοροαπαλλαγή για ενεργειακά προϊόντα, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θερμική επεξεργασία των απαερίων, στην περίπτωση που κατά την επεξεργασία των απαερίων η εκλυόμενη θερμική ενέργεια χρησιμοποιείται εν μέρει και για σκοπούς θερμάνσεως ήτοι για σκοπούς ξηράνσεως; Ισχύει ο αποκλεισμός αυτός ενδεχομένως και στην περίπτωση που απαιτείται λιγότερη ενέργεια για τη θέρμανση ήτοι για την ξήρανση από την ενέργεια που υπάρχει στα απαέρια και η οποία εκλύεται κατά τη θερμική επεξεργασία τους;
 (1) Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (EE L 283, σ. 51).


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Αυγούστου 2009 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 17 Ιουνίου 2009 στην υπόθεση T-498/04, Zhejiang Xinan Chemical Industrial Group Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-337/09 P)
 2009/C 282/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix, καθώς και G. Berrisch, Rechtsanwalt και G. Wolf, Rechtsanwalt)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Zhejiang Xinan Chemical Industrial Group Co. Ltd, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Association des Utilisateurs et Distributeurs de l'AgroChimie Européenne (Audace)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 17ης Ιουνίου 2009·
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς απορρίπτοντας την προσφυγή στο σύνολό της·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου, και
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την προσφεύγουσα πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας καθώς και της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο:
 1)
 υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον εξέλαβε τις δύο προϋποθέσεις του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (στο εξής: βασικός κανονισμός), ήτοι ότι η αίτηση περί υπαγωγής στο καθεστώς εταιρίας λειτουργούσας στο πλαίσιο οικονομίας της αγοράς (στο εξής: ΚΟΑ) πρέπει να περιέχει επαρκείς ενδείξεις ότι οι αποφάσεις που απαριθμούνται στη διάταξη αυτή λαμβάνονται «βάσει στοιχείων από την αγορά, όσον αφορά την προσφορά και τη ζήτηση» καθώς και «χωρίς σημαντική κρατική παρέμβαση», ως ενιαία προϋπόθεση, καθιστώντας έτσι τη δεύτερη προϋπόθεση περιττή·
 2)
 υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον ερμήνευσε τον όρο «σημαντική» που περιλαμβάνεται στη φράση «σημαντική κρατική παρέμβαση» του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ’, του βασικού κανονισμού, ως αναφερόμενο στα κριτήρια ή στους λόγους στους οποίους θεμελιώνεται η κρατική παρέμβαση, ήτοι στο αν η παρέμβαση αυτή στηρίζεται σε αμιγώς εμπορικά κριτήρια ή σε κριτήρια που προσιδιάζουν σε κρατικές αρχές, ενώ η ερμηνεία αυτή ουδόλως ενισχύεται από το γράμμα της εν λόγω διατάξεως·
 3)
 υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον αντέστρεψε στην πράξη το βάρος αποδείξεως, απαιτώντας από το Συμβούλιο να αποδείξει, όσον αφορά την άρνησή του να εγκρίνει την υπαγωγή κρατικά ελεγχόμενης εταιρίας στο καθεστώς εταιρίας λειτουργούσας στο πλαίσιο οικονομίας της αγοράς, ότι οι κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ’, αποφάσεις της εταιρίας επηρεάζονται από κριτήρια που προσιδιάζουν σε κρατικές αρχές και όχι από εμπορικά κριτήρια·
 4)
 υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι το Συμβούλιο είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη συμπεραίνοντας ότι η προσφεύγουσα υπέκειτο, σε μεγάλο βαθμό, σε κρατικό έλεγχο, όσον αφορά τον καθορισμό των τιμών εξαγωγής του υπό εξέταση προϊόντος στο μέτρο που το κράτος i) είχε αναθέσει στο Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας που εκπροσωπεί τους εισαγωγείς και εξαγωγείς μετάλλων, ορυκτών και χημικών προϊόντων (στο εξής: CCCMC) τον καθορισμό μιας ελάχιστης τιμής για τις εξαγωγές,


text:
τον έλεγχο των εξαγωγών και τη δυνατότητα απαγορεύσεως των εξαγωγών σε περίπτωση μη εφαρμογής των τιμών αυτών και ii) διασφάλιζε την τήρηση της ελάχιστης τιμής για τις εξαγωγές δια της απαγορεύσεως των συμβάσεων εξαγωγής που δεν είχαν θεωρηθεί από το CCCMC. Συγκεκριμένα, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι το Συμβούλιο όφειλε να αμφισβητήσει την αποδεικτική ισχύ ή την επάρκεια των στοιχείων που προσκόμισε η προσφεύγουσα προς απόδειξη του ότι το σύστημα που είχε θεσπίσει το CCCMC και υποστήριζαν οι κινεζικές αρχές εξαγωγής δεν είχε ως αποτέλεσμα πραγματικό περιορισμό της δυνατότητας των εξαγωγέων να καθορίζουν αυτόνομα τις τιμές εξαγωγής·
 5)
 υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι το Συμβούλιο, με βάση όλες τις υπόλοιπες διαπιστώσεις, είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη κατά το μέτρο που αρνήθηκε να εγκρίνει την υπαγωγή της προσφεύγουσας στο καθεστώς εταιρίας λειτουργούσας στο πλαίσιο οικονομίας της αγοράς.


text:
 1.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 31/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2013 — Eckes-Granini κατά ΓΕΕΑ — Panini (PANINI)
 (Υπόθεση T-487/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος PANINI - Προγενέστερο εθνικό σήμα και προγενέστερο κοινοτικό σήμα GRANINI - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2014/C 31/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eckes-Granini Group GmbH (Nieder-Olm, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Berlit, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: L. Rampini)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Panini SpA (Μόντενα, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Terrano, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 (υπόθεση R 2393/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Eckes-Granini Group GmbH και Panini SpA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Eckes-Granini Group GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 26 της 26.1.2013.


text:
9.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 1, πρω ́ το εδα ́φιο, της οδηγι ́ας
 96/43/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1996, για
 τροποποι ́ηση και κωδικοποι ́ηση της οδηγι ́ας 85/73/ΕΟΚ
 ́ το τμη ́μα)
 (πρω για τη χρηματοδο ́τηση των υγειονομικω ́ ν επιθεωρη ́σεων
 και ελε ́γχων των ζω ́ ντων ζω
 ́ ων και ορισμε ́νων ζωικω ́ν
 της 8ης Ιουνι ́ου 2000 προϊο ́ντων και για τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ ν 90/675/ΕΟΚ
 και 91/496/ΕΟΚ, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́
 το εδα ́φιο αυτο ́.
 στην υπο ́θεση C-190/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ιρλανδι ́ας (1) 2) Καταδικα ́ζει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 96/43/ΕΚ — (1) EE C της 7.8.1999.
 Μη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο εντο ́ς της ταχθει ́σας
 προθεσμι ́ας»)
 (2000/C 259/01)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ της 15ης Ιουνι ́ου 2000
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στην υπο ́θεση C-348/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Στην υπο ́θεση C-190/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των τη ́των κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας (1)
 (εκπρο ́σωπος: P. Olivier) κατα ́ Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος:
 M. A. Buckley), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Ιρλανδι ́α, μη («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Συναλλαγε ́ς με τη Λαϊκη ́
 θεσπι ́ζοντας, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις νομοθετικε ́ς, ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας κατα ́ την προηγου ́μενη της
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που απαιτου ́νται για να γερμανικη ́ς ενοποιη ́σεως περι ́οδο — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ)
 συμμορφωθει ́πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 96/43/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, 2252/90 — Κατα ́ ργηση των τελωνειακω ́ ν διατυπω ́ σεων
 της 26ης Ιουνι ́ου 1996, για τροποποι ́ηση και κωδικοποι ́ηση της — Μη ει ́σπραξη των δασμολογικω ́ ν επιβαρυ ́νσεων κατα ́
 οδηγι ́ας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδο ́τηση των υγειονομικω ́ν την εισαγωγη ́ στο πλαι ́σιο των ενδογερμανικω ́ ν συναλλα-
 επιθεωρη ́σεων και ελε ́γχων των ζω ́ντων ζω ́ων και ορισμε ́νων ζωικω ́ν γω ́ ν — Παρα ́λειψη διαθε ́σεως των ιδι ́ων πο ́ρων στην
 προϊο ́ντων και για τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν 90/675/ΕΟΚ και Επιτροπη ́»)
 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 162, σ. 1, και διορθωτικο ́ ΕΕ 1997, L 8,
 σ. 32), η ́/και μη ανακοινω ́νοντας τις εν λο ́γω διατα ́ξεις στην (2000/C 259/02)
 Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω
 οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο


text:
απο ́ τους
 L. Sevón, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann (εισηγητη ́) και M. Wathelet, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 8 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 τακτικο ́: (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1) Η Ιρλανδι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εμπροθε ́σμως τις νομοθετικε ́ς,
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που απαιτου ́νται για Στην υπο ́θεση C-348/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 να συμμορφωθει ́ προς τις διατα ́ξεις που αναφε ́ρονται στο (εκπρο ́σωπος: K.-D. Borchardt) κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρα-
 ---pagebreak--- C 259/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 τι ́ας της Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωποι: E. Röder και C.-D. Quassowski), ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 με αντικει ́μενο να αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α
 της Γερμανι ́ας, επιτρε ́ποντας, κατα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 2 του (ε ́κτο τμη ́μα)
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2252/90 της Επιτροπη ́ς, της 31ης Ιουλι ́ου
 1990, για τις λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) της 15ης Ιουνι ́ου 2000
 2060/90 του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με τα μεταβατικα ́ με ́τρα ο ́σον
 αφορα ́ τις συναλλαγε ́ς με τη Λαϊκη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας στην υπο ́θεση C-302/98 (αι ́τηση του Bundessozialgericht
 στους τομει ́ς της γεωργι ́ας και της αλιει ́ας (EE L 203, σ. 61), να για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Manfred Sehrer
 εισαχθου ́ν στη Γερμανι ́α προϊο ́ντα προελευ ́σεως Κα ́τω Χωρω ́ν, για κατα ́ Bundesknappschaft (1)
 τα οποι ́α ει ́χε χορηγηθει ́ επιστροφη ́ κατα ́ την εξαγωγη ́ τους, χωρι ́ς
 να εισπραχθει ́ και τεθει ́ στη δια ́θεση της Κοινο ́τητας εισφορα ́ («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εργαζομε ́νων — Κοινωνικη ́
 αντιστοιχου ́σα στο επι ́πεδο της κοινοτικη ́ς τιμη ́ς, καταργω ́ντας ασφα ́ λιση — Ασφαλιστικε ́ς εισφορε ́ς ασθενει ́ας εισπραττο ́-
 ο ́λες τις τελωνειακε ́ς διατυπω ́σεις στο πλαι ́σιο των ενδογερμανικω ́ν μενες απο ́ κρα ́τος με ́λος επι ́ των επικουρικω ́ ν συντα ́ ξεων
 συναλλαγω ́ν και παραλει ́ποντας να λα ́βει ο ́λα τα αναγκαι ́α με ́τρα που χορηγου ́νται δυνα ́μει συμβατικω ́ ν διατα ́ξεων εντο ́ς
 για την εφαρμογη ́ του κανονισμου ́ 2252/90, παρε ́βη τις υποχρεω ́- α ́ λλου κρα ́τους με ́λους — Βα ́ ση υπολογισμου ́ των εισφο-
 σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο ρω ́ ν — Συνυπολογισμο ́ς των εισφορω ́ ν που ́εχουν η ́δη
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο παρακρατηθει ́ σε αυτο ́ το α ́ λλο κρα ́τος με ́λος»)
 του ́εκτου τμη ́ματος, προεδρευ


text:
́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος,
 L. Sevón (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-P. Puissochet και
 (2000/C 259/03)
 M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμμα-
 τε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 15 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, επιτρε ́ποντας,
 κατα ́ παρα ́βαση του ́αρθρου 2 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) Στην υπο ́θεση C-302/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 2252/90 της Επιτροπη ́ς, της 31ης Ιουλι ́ου 1990, για τις Bundessozialgericht (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2060/90 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με τα μεταβατικα ́ με ́τρα ́οσον α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφο-
 αφορα ́ τις συναλλαγε ́ς με τη Λαϊκη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- ρα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́
 νι ́ας στους τομει ́ς της γεωργι ́ας και της αλιει ́ας, την ει ́σοδο Manfred Sehrer και Bundesknappschaft, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 στη Γερμανι ́α, προϊο ́ντων προελευ ́σεως Κα ́τω Χωρω ́ ν, για αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 6, 48 και 49 της
 τα οποι ́α ει ́χε χορηγηθει ́ επιστροφη ́ κατα ́ την εξαγωγη ́ τους, Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12 ΕΚ, 39 ΕΚ
 χωρι ́ς να εισπραχθει ́ και τεθει ́ στη δια ́θεση της Κοινο ́τητας και 40 ΕΚ), 50 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 41 ΕΚ) και 51 της
 εισφορα ́ αντιστοιχου ́σα στο επι ́πεδο της κοινοτικη ́ς τιμη ́ς, Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 42 ΕΚ), καθω ́ς
 καταργω ́ ντας ́ολες τις τελωνειακε ́ς διατυπω ́ σεις στο πλαι ́σιο και του α ́ρθρου 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβου-
 των ενδογερμανικω ́ ν συναλλαγω ́ ν και παραλει ́ποντας να λι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των
 λα ́βει ́ολα τα αναγκαι ́α με ́τρα για την εφαρμογη ́ του κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και
 κανονισμου ́ 2252/90, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της
 απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ. Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανο-
 νισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 1983
 (EE L 230, σ. 6), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 J. C. Moitinho de Almeida, προ ́εδρο τμη ́ματος, C. Gulmann,
 J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), G. Hirsch και


text:
την F. Macken,
 2) Καταδικα ́ζει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμμα-
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. τε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 15 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Το ́αρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 ́αρθρο 39 ΕΚ) απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος να υπολογι ́ζει τις
 ασφαλιστικε ́ εισφορε ́ς ασθενει ́ας πρω ́ ην εργαζομε ́νου που υπο ́κει-
 ται στη νομοθεσι ́α του βα ́σει του ακαθα ́ριστου ποσου ́ της επικου-
 (1) EE C 357 της 22.11.1997. ρικη ́ς συντα ́ξεως γη ́ρατος που βασι ́ζεται σε συμβατικε ́ς διατα ́ξεις
 και την οποι ́α ο εργαζο ́μενος αυτο ́ς εισπρα ́ττει σε ́αλλο κρα ́τος
 με ́λος, χωρι ́ς να λαμβα ́νει υπο ́ψη το γεγονο ́ς ́οτι με ́ρος του
 ακαθα ́ριστου ποσου ́ της συντα ́ξεως αυτη ́ς ́εχει ́ηδη παρακρατηθει ́
 ως ασφαλιστικη ́ εισφορα ́ ασθενει ́ας στο τελευται ́ο αυτο ́ κρα ́τος.
 (1) EE C 299 της 26.9.1998.


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 11 Αυγούστου 2017 — Passengers Rights sp. z o.o. κατά Deutsche Lufthansa AG
 (Υπόθεση C-490/17)
 (2017/C 357/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Okręgowy w Warszawie
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα και εκκαλούσα: Passengers Rights sp. z o.o.
 Εναγομένη και εφεσίβλητη: Deutsche Lufthansa AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτει η επιχειρησιακή απεργία που οργανώνεται από σωματείο εργαζομένων σε αερομεταφορέα στην έννοια των «έκτακτων περιστάσεων» κατ’ άρθρον 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης (1), σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 14 του εν λόγω κανονισμού;
 2)
 Αρκεί η πιθανολόγηση για την απαλλαγή του αερομεταφορέα από την υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεως δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 14 του εν λόγω κανονισμού, ή πρέπει να αποδειχθεί ότι η απεργία των εργαζομένων αποτελεί έκτακτη περίσταση η οποία δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί ακόμη και αν είχαν ληφθεί από τον αερομεταφορέα όλα τα διαθέσιμα εύλογα μέτρα;
 (1) ΕΕ L 46, σ 1.


text:
7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/5
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο των δικών που κίνησαν ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου οι Linde AG (C-53/01), Winward
 Industries Inc. (C-54/01) και Rado Uhren AG (C-55/01), η (έκτο τμήμα)
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του
 άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία β', γ' και ε', της πρώτης
 της 10ης Απριλίου 2003
 οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου
 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί
 σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από στην υπόθεση C-65/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, τήτων κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (1)
 R. Schintgen και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος,
 C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, Β. Σκουρή,
 F. Macken (εισηγήτρια), J. N. Cunha Rodrigues και Α. Rosas, («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 89/655/ΕΟΚ —
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruíz-Jarabo Colomer, γραμμα- Πλημμελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο»)
 τέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 8 Απρι-
 λίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 (2003/C 135/07)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 1) Για να εκτιμηθεί ο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1,
 στοιχείο β', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβου- (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 λίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, διακριτικός
 χαρακτήρας ενός τρισδιάστατου σήματος το οποίο αποτελεί-
 ται από το σχήμα του προϊόντος δεν πρέπει να εφαρμοστεί
 κριτήριο αυστηρότερο εκείνου που χρησιμοποιείται για Στην υπόθεση C-65/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 άλλα είδη σημάτων. (εκπρόσωπος: A. Aresu) κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωπος:
 U. Leanza, επικουρούμενος από τον D. Del Gaizo, avvocato
 dello Stato), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική
 ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές και κανο-
 2) Εκτός από το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της νιστικές διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των
 πρώτης οδηγίας 89/104, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, ελάχιστων υποχρεωτικών προδιαγραφών και, ως εκ τούτου, μη
 στοιχείο γ', της οδηγίας αυτής έχει σημασία για τα τρισδιά- μεριμνώντας για τη διασφάλιση της προστασίας των εργαζομένων,
 στατα σήματα που αποτελούνται από το σχήμα του προϊό- παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγρα-
 ντος. φος 1, και το παράρτημα I, σημεία 2.1, έκτη φράση, 2.2, δεύτερη
 φράση, 2.3, δεύτερη έως τέταρτη φράση, και 2.8, δεύτερη φράση,
 δεύτερη έως πέμπτη παύλα, της οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του
 Κατά την εξέταση, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες
 λόγου απαραδέκτου της καταχωρήσεως ο οποίος προβλέπε- προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση
 ται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της πρώτης εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους
 οδηγίας 89/104, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γενικό (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγρα-
 συμφέρον που δικαιολογεί τη διάταξη αυτή, δηλαδή το φος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 393, σ. 13), όπως έχει
 ότι όλα τα αποτελούμενα


text:
από το σχήμα ενός προϊόντος τροποποιηθεί με την οδηγία 95/63/ΕΚ του Συμβουλίου, της
 τρισδιάστατα σήματα τα οποία συνίστανται αποκλειστικώς 5ης ∆εκεμβρίου 1995 (ΕΕ L 335, σ. 28), το ∆ικαστήριο (έκτο
 από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν για τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος,
 να δηλωθούν τα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος ή μιας C. Gulmann, F. Macken, N. Colneric (εισηγήτρια), και
 υπηρεσίας υπό την έννοια της διατάξεως αυτής τίθενται J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo,
 ελευθέρως στη διάθεση όλων και δεν μπορούν να καταχω- γραμματέας: R. Grass εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση
 ρηθούν, τηρουμένου του άρθρου 3, παράγραφος 3, της με το ακόλουθο διατακτικό:
 οδηγίας αυτής.
 1) Η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές και
 κανονιστικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη μεταφορά
 στο εσωτερικό δίκαιο των ελαχίστων υποχρεωτικών προδια-
 γραφών της οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 ( 1) ΕΕ C 150 της 19.05.2001. 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγρα-
 φές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού
 από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους (δεύτερη
 ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγρα-
 φος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), όπως έχει τροποποιηθεί
 με την οδηγία 95/63/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης ∆εκεμ-
 βρίου 1995, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 άρθρο 4, παράγραφος 1, και το παράρτημα I, σημεία 2.1,
 ---pagebreak--- C 135/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 έκτη φράση, 2.2, δεύτερη φράση, 2.3, τρίτη και τέταρτη του συνόλου των νομικών και πραγματικών στοιχείων που
 φράση, και 2.8, δεύτερη φράση, δεύτερη έως πέμπτη έχει στη διάθεσή του, εάν τα αποτελέσματα από αναλύσεις
 παύλα, της εν λόγω οδηγίας. δειγμάτων προϊόντων πρέπει, ή όχι, να γίνουν αποδεκτά ως
 αποδεικτικό μέσο παραβάσεως της περί τροφίμων εθνικής
 2) Καταδικάζει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. νομοθεσίας κράτους μέλους εκ μέρους του παραγωγού των
 εν λόγω προϊόντων, σε περίπτωση που αυτός δεν μπόρεσε
 ( 1) ΕΕ C 118 της 21.04.2001. να ασκήσει το δικαίωμά του αντιπραγματογνωμοσύνης κατά
 το άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας.
 Συναφώς, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να επαληθεύ-
 σει ότι οι εθνικές διατάξεις περί διεξαγωγής αποδείξεων
 οι οποίες εφαρμόζονται στο πλαίσιο της διαδικασίας του
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ενδίκου μέσου, αφενός, δεν είναι λιγότερο ευνοϊκές από
 εκείνες που αφορούν παρόμοια ένδικα βοηθήματα της
 (πέμπτο τμήμα) εσωτερικής έννομης τάξεως (αρχή της ισοδυναμίας) και,
 αφετέρου, δεν καθιστούν πρακτικά αδύνατη ή υπερβολικά
 της 10ης Απριλίου 2003 δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμει η
 κοινοτική έννομη τάξη (αρχή της αποτελεσματικότητας).
 στην υπόθεση C-276/01 (αίτηση του Αmtsgericht Schleswig Πέραν αυτού, το εθνικό δικαστήριο καλείται να εξετάσει
 για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Joachim κατά πόσον πρέπει να αποκλειστεί ένα τέτοιο αποδεικτικό
 Steffensen ( 1) μέσο προκειμένου να αποτραπούν μέτρα που δεν συνάδουν
 με τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ιδίως του
 («Οδηγία 89/397/ΕΟΚ — Επίσημος έλεγχος των τροφίμων δικαιώματος σε δίκαιη δίκη ενώπιον δικαστηρίου όπως
 — Άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο — Ανάλυση κατοχυρώνεται με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊ-
 δειγμάτων — ∆ικαίωμα αντιπραγματογνωμοσύνης — κής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του


text:
Άμεσο αποτέλεσμα — ∆υνατότητα αποδοχής των αποτε- ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.
 λεσμάτων των αναλύσεων ως αποδεικτικού μέσου σε
 περίπτωση προσβολής του δικαιώματος αντιπραγμα-
 τογνωμοσύνης») (1 ) ΕΕ C 275 της 29.9.2001.
 (2003/C 135/08)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 Στην υπόθεση C-276/01, με αντικείμενο αίτηση του Αmtsgericht
 Schleswig (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του της 10ης Απριλίου 2003
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά του
 στην υπόθεση C-114/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 Joachim Steffensen, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της
 οδηγίας 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989,
 σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων (ΕΕ L 186, σ. 23), («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/8/ΕΚ — Μη
 το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, μεταφορά της στην εθνική έννομη τάξη εντός της ταχθεί-
 πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans (εισηγητή), P. Jann, σας προθεσμίας»)
 S. von Bahr και Α. Rosas, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, (2003/C 135/09)
 εξέδωσε στις 10 Απριλίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό: (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1) Το άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989, στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων, έχει την
 έννοια ότι ο παραγωγός προϊόντος μπορεί να επικαλεστεί,
 δυνάμει της εν λόγω διατάξεως, δικαίωμα αντιπραγμα-
 τογνωμοσύνης έναντι των αρμοδίων αρχών κράτους μέλους, Στην υπόθεση C-114/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 σε περίπτωση που οι εν λόγω δημόσιες αρχές, βασιζόμενες (εκπρόσωπος: L. Ström) κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωποι:
 σε ανάλυση δειγμάτων του προϊόντος που ελήφθησαν σε G. de Bergues και Ε. Puisais), με αντικείμενο να διαπιστώσει το
 καταστήματα λιανικού εμπορίου, αμφισβητούν τη συμμόρ- ∆ικαστήριο ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει
 φωση του εν λόγω προϊόντος του προς τις εθνικές διατάξεις τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι
 περί τροφίμων. αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 2) Εναπόκειται σε εθνικό δικαστήριο, επιληφθέν ενδίκου μέσου 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά
 όπως αυτό της κύριας δίκης, να εκτιμήσει, υπό το πρίσμα (ΕΕ L 123, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/10
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Φεβρουαρίου 2006 — Le Levant 001 κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-34/02) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Έννοια του ενδιαφερομένου μέρους - Καθορισμός προθεσμίας προς υποβολή παρατηρήσεων - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ - Μέτρο φορολογικής έκπτωσης για ορισμένες υπερπόντιες επενδύσεις - Αναπτυξιακή ενίσχυση συνδεόμενη με τις ναυπηγικές εργασίες - Εκτίμηση με βάση το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 (2006/C 96/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: EURL Le Levant 001 (Παρίσι, Γαλλία) και οι λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται σε παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: P. Kirch και N. Chahid-Nouraï, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. Rozet)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2001/882/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2001, για την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία με τη μορφή αναπτυξιακής ενίσχυσης στο επιβατηγό «Le Levant» που ναυπηγήθηκε στο Alstom Leroux Naval και προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί στο Saint-Pierre-et-Miquelon (EΕ L 327, σ. 37)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2001/882/EK της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2001, για την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία με τη μορφή αναπτυξιακής ενίσχυσης στο επιβατηγό «Le Levant» που ναυπηγήθηκε στο Alstom Leroux Naval και προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί στο Saint-Pierre-et-Miquelon.
 2)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικά της έξοδα και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγοντες, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων εξόδων
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/39
 Προσφυγή της 6ης Δεκεμβρίου 2011 — Caventa κατά ΓΕΕΑ — Anson’s Herrenhaus (B BERG)
 (Υπόθεση T-631/11)
 2012/C 32/78
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caventa AG (Rekingen, Ελβετία) (εκπρόσωπος: J. Krenzel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Anson’s Herrenhaus KG (Düsseldorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 15ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση R 2014/2010-1·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «B BERG», για προϊόντα των κλάσεων 25 και 28.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Anson's Herrenhaus KG.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «Christian Berg» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 18, 25 και 35.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και απόρριψη της αίτησης καταχωρίσεως.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων προϊόντων δεν υφίσταται ομοιότητα, μεταξύ δε των αντιπαρατιθέμενων σημείων δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 12 Μαΐου 2017 — Ryanair Ltd κατά The Revenue Commissioners
 (Υπόθεση C-249/17)
 (2017/C 221/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Supreme Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Ryanair Ltd
 Αναιρεσίβλητοι: The Revenue Commissioners
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αρκεί η μελλοντική πρόθεση παροχής υπηρεσιών διαχειρίσεως σε εταιρία που αποτελεί τον στόχο εξαγοράς, εφόσον η εξαγορά ολοκληρωθεί, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί ότι ο πιθανός αγοραστής ασκεί οικονομική δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 4 της έκτης οδηγίας για τον ΦΠΑ (1), έτσι ώστε ο ΦΠΑ που καταβάλει ο πιθανός αγοραστής επί των αγαθών ή υπηρεσιών που προμηθεύεται προκειμένου να προωθήσει τη συγκεκριμένη εξαγορά να θεωρηθεί ότι συνιστά ΦΠΑ επί των εισροών για τη σκοπούμενη οικονομική δραστηριότητα, η οποία συνίσταται στην παροχή των οικείων υπηρεσιών διαχειρίσεως;
 2)
 Υφίσταται επαρκής «ευθεία και άμεση σχέση», όπως αυτή έχει καθοριστεί ως απαραίτητη προϋπόθεση από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση Cibo (2), μεταξύ επαγγελματικών υπηρεσιών που παρέχονται στο πλαίσιο πιθανής εξαγοράς όπως η προαναφερθείσα και μεταγενέστερων οικονομικών πράξεων, ήτοι της ενδεχόμενης παροχής υπηρεσιών διαχειρίσεως στην εταιρία που θα αποτελέσει το αντικείμενο της εξαγοράς σε περίπτωση που η εν λόγω εξαγορά ολοκληρωθεί, έτσι ώστε να επιτρέπεται η έκπτωση του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των προαναφερθεισών επαγγελματικών υπηρεσιών;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (2) Απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2001, Cibo Participations (C-16/00, EU:C:2001:495).


text:
C 94/16 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-120/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-79/97 (1)
 (98/C 94/33) (98/C 94/37)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-120/96 (aiäsgrg sot Finanzgericht diacqaugä sgy tpoheärexy C-79/97 (aiäsgrg sot Finanzgericht
 Düsseldorf cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): München cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Happy
 Fruko-Handelsgesellschaft mbH jasó Hauptzollamt Emme- Sports Michl OHG jasó Finanzamt Landshut.
 rich.
 (1) EE C131 sgy 26.4.1997.
 (1) EE C 180 sgy 22.6.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-99/97 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-300/96 (1) (98/C 94/38)
 (98/C 94/34)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-99/97 (aiäsgrg sot Oberlandes-
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-300/96 (aiäsgrg sot Schleswig- gericht Wien cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Holsteinisches Verwaltungsgericht cia sgm eäjdorg pqodija- Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien-
 rsijgäy apouórexy): Erika Reimer jasó Amt für Land- und wesen jasó TV Spielfilm Verlag Gesellschaft mbH.
 Wasserwirtschaft Flensburg.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997.
 ( ) EE C 336 sgy 9.11.1996.
 1
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-135/97 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-345/96 (1) (98/C 94/39)
 (98/C 94/35)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-135/97 (aiäsgrg sot Oberlandes-
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-345/96 (aiäsgrg sot Landes- gericht Wien cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 arbeitsgericht Niedersachsen cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien-
 apouórexy): Landeshauptstadt Hannover jasó Almut Satt- wesen jasó MVF Magazin-Verlag am Fleetrand Gesellschaft
 ler. mbH.
 (1) EE C 370 sgy 7.12.1996. (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-414/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-223/97 (1)
 (98/C 94/36) (98/C 94/40)
 Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot Le diósang sgy 1gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-414/96 (aiäsgrg sot Sozialgericht diacqaugä sgy tpoheärexy C-223/97 (aiäsgrg sot Bundesver-
 Hamburg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): gabeamt cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): HDM
 Mechthild Kehrl jasó Allgemeine Ortskrankenkasse Ham- Flugservice GesmbH jasó Hauptverband der österreichischen
 burg, paqelbaiämom, Bundesanstalt für Arbeit. Sozialversicherungsträger.
 (1) EE C 131 sgy 26.4.1997. (1) EE C 228 sgy 26.7.1997.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στις 5 Ιουλίου 2010 — Gebr. Stolle GmbH & Co. KG κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Υπόθεση C-323/10)
 ()
 2010/C 274/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Gebr. Stolle GmbH & Co. KG
 Καθού: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το σφάγιο της διακρίσεως 0207 12 90 (1) να είναι εντελώς κενό (= χωρίς υπολείμματα), οπότε, αν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας μηχανικής αφαιρέσεως των εντοσθίων παραμένει ενωμένο με το σφάγιο παραδείγματος χάριν τμήμα των εντέρων ή της τραχείας, το στοιχείο αυτό συνεπάγεται δυσμενέστερη δασμολογική κατάταξη;
 (1) ΕΕ L 338 της 30.12.1999, σ. 1.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2013 — Altadis κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-400/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Σύστημα ενισχύσεων που επιτρέπει τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας σε περίπτωση αποκτήσεως συμμετοχής σε αλλοδαπές εταιρίες - Απόφαση κηρύσσουσα το σύστημα ενισχύσεων ασύμβατο με την εσωτερική αγορά, χωρίς να διατάσσει την ανάκτηση των ενισχύσεων - Πράξη που περιέχει εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Μη επιβολή υποχρεώσεως επιστροφής - Απαράδεκτο)
 2013/C 336/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Altadis, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan και R. Calvo Salinero, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal, C. Urraca Caviedes και P. Němečková)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/282/ΕΕ της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2011, σχετικά με τη φορολογική απόσβεση χρηματοοικονομικής υπεραξίας για τη συμμετοχή σε ξένο μετοχικό κεφαλαίο αριθ. C-45/07 (πρώην NN 51/07, πρώην CP 9/07) εφαρμοσθείσα από την Ισπανία (ΕΕ L 135, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Altadis, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 282 της 24.9.2011.


text:
 9.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Φεβρουαρίου 2007 ο Άγγελος Αγγελίδης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 5 Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση T-416/03, Αγγελίδης κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση C-103/07 P)
 (2007/C 129/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Άγγελος Αγγελίδης (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη και, κατά συνέπεια,
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 5ης Δεκεμβρίου 2006 στην υπόθεση T-416/03, Αγγελίδης κατά Κοινοβουλίου·
 —
 να εκδικάσει το ίδιο τη διαφορά και, δεχόμενο την αρχική προσφυγή-αγωγή στην υπόθεση T-416/03:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του γενικού γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 4ης Μαρτίου 2003, περί οριστικής καταρτίσεως της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος για το έτος 2001·
 —
 να ακυρώσει την ως άνω έκθεση βαθμολογίας για το έτος 2001·
 —
 να επιδικάσει ένα χρηματικό ποσό προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη και της προσβολής της σταδιοδρομίας του, λόγω τόσο των ουσιωδών παρατυπιών όσο και της σημαντικής καθυστερήσεως στη σύνταξη της ως άνω εκθέσεως για το 2001 στο πλαίσιο περιστάσεων που ήταν ιδιαίτερα δυσάρεστες γι' αυτόν, ποσό υπολογιζόμενο ex aequo et bono σε 20 000 ευρώ, με τη επιφύλαξη αυξήσεως ή μειώσεώς του κατά τη διάρκεια της διαδικασίας·
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτηση αναιρέσεως ο αναιρεσείων προσάπτει κατ' ουσίαν στο Πρωτοδικείο ότι υπέπεσε σε διάφορα νομικά σφάλματα κατά την ερμηνεία των άρθρων 26 και 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατατσάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων αυτών. Τα σφάλματα αυτά αφορούν, ειδικότερα, την εκ μέρους του Πρωτοδικείου διασταλτική ερμηνεία κατά την εκτίμηση των περιορισμένων περιπτώσεων στις οποίες χωρεί παρέκκλιση από τον κανόνα ότι η βαθμολογία και η επικύρωση μιας εκθέσεως βαθμολογίας πρέπει να πραγματοποιούνται από δύο διαφορετικά άτομα, ιεραρχικώς ανώτερα του βαθμολογούμενου υπαλλήλου, και την εκ μέρους του Πρωτοδικείου εκτίμηση της ανάγκης να λαμβάνεται η γνώμη του προηγούμενου αμέσου ιεραχικώς προϊσταμένου του ενδιαφερόμενου υπαλλήλου. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παρουσιάζει πολλά κενά όσον αφορά την αιτιολογία που παρέθεσε το Πρωτοδικείο επί των δύο αυτών ζητημάτων, ενώ εξάλλου το Πρωτοδικείο παραμόρφωσε πολλά έγγραφα που προσκόμισε ενώπιόν του ο αναιρεσείων.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/41
 Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2017 — Genomic Health κατά EUIPO (ONCOTYPE DX GENOMIC PROSTATE SCORE)
 (Υπόθεση T-354/17)
 (2017/C 249/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Genomic Health, Inc. (Redwood City, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Reid, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ONCOTYPE DX GENOMIC PROSTATE SCORE» — Υπ’ αριθ. 15 214 257 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 1682/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας και στα δικαστικά έξοδα της παρούσας προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη και ενέχει:
 —
 Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της χρηστής διοικήσεως και της ασφάλειας δικαίου·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/22
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2009 — Torresan κατά ΓΕΕΑ — Klosterbrauerei Weissenohe (CANNABIS)
 (Υπόθεση T-234/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό λεκτικό σήμα CANNABIS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 11/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Giampietro Torresan (Rothenburg, Ελβετία) (εκπρόσωπος: G. Recher, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: P. Bullock και O. Montalto)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG (Weissenohe Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli και R. Cartella, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Ιουνίου 2006 (υπόθεση R 517/2005-2), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG και Giampietro Torresan.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Giampietro Torresan στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 261 της 28.10.2006.


text:
 23.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 10 Νοεμβρίου 2016 — Merck Sharp κατά Comptroller-General of Patents, Desings and Trade Marks
 (Υπόθεση C-567/16)
 (2017/C 022/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Merck Sharp
 Καθού: Comptroller-General of Patents, Desings and Trade Marks
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, για τους σκοπούς του άρθρου 3, στοιχείο β', του κανονισμού 469/2009/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, μια ανακοίνωση περατώσεως της διαδικασίας που εκδόθηκε, πριν από τη λήξη της ισχύος του βασικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, από το κράτος μέλος αναφοράς σύμφωνα με το άρθρο 28, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, να εξομοιωθεί με χορηγηθείσα άδεια κυκλοφορίας, οπότε συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας δύναται να ζητηθεί και να ληφθεί στο εν λόγω κράτος μέλος με βάση την ανακοίνωση αυτή;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στο ερώτημα αυτό, μήπως το γεγονός ότι εντός του εν λόγω κράτους μέλους δεν έχει χορηγηθεί άδεια κυκλοφορίας κατά την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως για χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας συνιστά παρατυπία δυνάμενη να θεραπευθεί κατά το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 469/2009 μετά τη χορήγηση της άδειας αυτής;
 (1) ΕΕ L 152, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 311, σ. 67.


text:
 4.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 2013 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik κατά ΓΕΕΑ — Impexmetal (FŁT-1)
 (Υπόθεση T-571/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος FŁT-1 ως κοινοτικού σήματος - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα FŁT - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 129/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Err Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik SA (Kraśnik, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Sieklucki, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Zajfert)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Impexmetal SA (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Pyszków, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος του ΓΕΕΑ της 6ης Οκτωβρίου 2010 (υπόθεση R 1387/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Impexmetal SA και Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik SA
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 63 της 26.2.2011.


text:
21.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 146/21
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα α) Μπορεί να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια των
 άρθρων 87 επ. της Συνθήκης, το διοικητικό μέτρο που
 επιβάλλει, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στο σκεπτικό της
 Εφόσον πρόκειται — όπως στην περίπτωση του ∆ήμου Μονάχου, παρούσας σχετικά με τον τρόπο επιβολής και τους σκοπούς
 οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως — για οργανισμό δημοσίου του, σε ορισμένες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν το δίκτυο
 δικαίου, η οδηγία δεν επιβάλλει να διαφοροποιούνται οι ζητούμε- μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας την καταβολή προσαυ-
 νες υπηρεσίες με βάση εάν παρέχονται προς το γενικό συμφέρον ξημένου τέλους για την πρόσβαση και τη χρήση του δικτύου,
 και έχουν εμπορικό χαρακτήρα, ή όχι. Ως εκ τούτου, δεν έχει με σκοπό τη χρηματοδότηση των γενικών οικονομικών
 σημασία ότι, στην προκειμένη υπόθεση, o ∆ήμος Μονάχου επιβαρύνσεων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας;
 αποτεφρώνει απορρίμματα στις εγκαταστάσεις του, στο πλαίσιο
 παροχής υπηρεσιών για λογαριασμό τρίτου, διενεργεί δε τη β) Έχουν οι γενικές αρχές που καθιερώνει η οδηγία 96/02 ( 1),
 μεταφορά όχι με δικά του μέσα, αλλά με τη βοήθεια ιδιωτικής σχετικά με την ελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρι-
 επιχειρήσεως. Εάν η σύμβαση ανατεθεί σε δημόσιο οργανισμό, κής ενέργειας, και ειδικότερα οι διατάξεις των άρθρων 7 και
 αυτός υποχρεούται, σε περίπτωση που, προς εκτέλεσή της, 8 που διέπουν τη διαχείριση του δικτύου μεταφοράς της
 προσφύγει στις υπηρεσίες υπεργολάβων, να εφαρμόσει τις διαδικα- ενέργειας, την έννοια ότι δεν επιτρέπουν στο κράτος μέλος
 σίες της οδηγίας 92/50. να θεσπίζει μέτρα μεταβατικής ισχύος με τα οποία επιβάλλε-
 ται σε ορισμένες επιχειρήσεις η καταβολή προσαυξημένου
 τέλους για την πρόσβαση στο δίκτυο μεταφοράς ενέργειας
 Η υποχρέωση άρσεως των παραβάσεων της κοινοτικής νομοθεσίας και για τη χρήση του δικτύου, με σκοπό την αντιστάθμιση
 περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων ακόμη και δια της λήξεως της υπεραξίας της υδροηλεκτρικής και γεωθερμοηλεκτρικής
 των συμβάσεων που έχουν ήδη συναφθεί, δεν μπορεί να αμφισβη- ενέργειας που προκύπτει, όπως εκτέθηκε ανωτέρω στο
 τηθεί ούτε με βάση τη διάταξη του άρθρου 2, παράγραφος 6, της σκεπτικό, από την αλλαγή του κανονιστικού πλαισίου και
 οδηγίας 89/665 ( 2) η οποία αφορά τον έλεγχο ενδεχόμενων προορίζεται για τη χρηματοδότηση των γενικών οικονομικών
 παραβάσεων στον τομέα του κοινοτικού δικαίου των δημοσίων επιβαρύνσεων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας;
 συμβάσεων. Παράβαση της Συνθήκης εκ μέρους κράτους μέλους
 μπορεί να θεωρηθεί ως λήξασα μόνον όταν τούτο, αφενός,
 αναγνωρίσει το παράνομο της πράξεως ή παραλείψεώς του και, (1 ) Οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 της 19ης ∆εκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την
 αφετέρου, παύσει πλήρως την προσβολή.
 εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (EE L 27 της 30/01/1997,
 σ. 20).
 ( 1) ΕΕ L 209, σ. 1.
 ( 2) ΕΕ L 395, σ. 33.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου
 2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Consiglio di Stato με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου (Υπόθεση C-130/03)
 2003, στην υπόθεση ΑΕM S.p.A. (C-128/03) και ΑΕM Torino
 S.p.A. (C-129/03) κατά Αutorità per l’energia elettrica e (2003/C 146/36)


text:
per il gas, Ministero delle attività produttive, Ministero
 dell’economia e delle finanze, και κατά Ε.N.E.L.
 Produzione S.p.A.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Νiels Bertil Rasmussen και Luigi Cimaglia, με τόπο
 (Υποθέσεις C-128/03 και C-129/03) επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Μαρτίου 2003 προσφυγή
 κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 (2003/C 146/35)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις ορίσει πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δικαστήρια κοινο-
 24 Μαρτίου 2003, το Consiglio di Stato στο πλαίσιο της τικών σημάτων, και πάντως μη ανακοινώνοντας στην
 διαφοράς μεταξύ ΑΕM S.p.A. (C-128/03) και ΑΕM Torino S.p.A. Επιτροπή, εντός της οριζομένης προθεσμίας, κατάλογο των
 (C-129/03) και Αutorità per l’energia elettrica e per il gas, δικαστηρίων αυτών με μνεία της ονομασίας και της κατά
 Ministero delle attività produttive, Ministero dell’economia e τόπον αρμοδιότητάς τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που
 delle finanze, και Ε.N.E.L. Produzione S.p.A., που εκκρεμεί υπέχει από το άρθρο 91 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 ( 1) του
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Συμβουλίου, της 20ής ∆εκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: σήμα·
 ---pagebreak--- C 146/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. στο Wilmington, Delaware (ΗΠΑ), R.J. Reynolds Tobacco
 Company, με έδρα στο Winston-Salem, Βόρεια Καρολίνα (ΗΠΑ)
 R.J.Reynolds Tobacco International Inc., με έδρα στο Winston-
 Salem, Βόρεια Καρολίνα (ΗΠΑ) και Japan Tobacco, Inc., με έδρα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα στο Τόκιο (Ιαπωνία) εκπροσωπούμενες από τους O.W.Brouwer,
 δικηγόρο, και P.Lomas, solicitor, άσκησαν στις 25 Μαρτίου 2003
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αίτηση
 Κατά το άρθρο 249, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης περί ιδρύσεως αναιρέσεως κατά της από 15 Ιανουαρίου 2003 αποφάσεως
 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, o κανονισμός είναι δεσμευτικός ως του δεύτερου (διευρυμένου) τμήματος του Πρωτοδικείου των
 προς όλα του τα μέρη και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-377/
 00 (1), T-379/00 ( 2), T-380/00 (2), T-260/01 ( 3) και Τ-272/
 01 (4), Philip Morris International, Inc., R.J.Reynolds Tobacco
 Στη προκειμένη περίπτωση, το άρθρο 91 του κανονισμού 40/94 Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R.J.Reynols Tobacco
 προβλέπει υποχρέωση των κρατών μελών να ορίζουν, σύμφωνα με Company, R.J. Reynold Tobacco International Inc. κατά Επιτρο-
 την έννομη τάξη τους, εθνικά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποστηριζόμενης από το
 δικαστήρια αρμόδια για την παραποίηση και το κύρος κοινοτικών Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Βασίλειο της Ισπανίας, τη Γαλλική
 σημάτων, καθώς και να ανακοινώνουν στην Επιτροπή κατάλογο ∆ημοκρατία, την Ιταλική ∆ημοκρατία, την Πορτογαλική ∆ημοκρα-
 των δικαστηρίων κοινοτικών σημάτων στον οποίο αναφέρονται η τία, τη ∆ημοκρατία της Φινλανδίας, την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρα-
 ονομασία τους και η κατά τόπον αρμοδιότητά τους. Η προθεσμία τία της Γερμανίας, την Ελληνική ∆ημοκρατία και το Βασίλειο των
 προς εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων έληγε στις 15 Μαρτίου Κάτω Χωρών.
 1997.
 Η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να διαπιστώσει ότι η Ιταλική
 ∆ημοκρατία δεν της έχει ακόμη ανακοινώσει τις πληροφορίες


text:
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το ∆ικαστήριο:
 αυτές και δεν έχει ορίσει ακόμη κανένα δικαστήριο κοινοτικών
 σημάτων· ως εκ τούτου παραβαίνει και την υποχρέωσή της εκ του
 άρθρου 91, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού.
 — να αναιρέσει την από 15 Ιανουαρίου 2003 απόφαση το
 Πρωτοδικείου, καθόσον:
 ( 1) ΕΕ L 11, της 14.01.1994, σ. 1.
 i) απέρριψε τις προσφυγές τους ως απαράδεκτες·
 ii) καταδίκασε τις προσφεύγουσες στα δικαστικά τους
 έξοδα και, επίσης στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η
 Αίτηση αναιρέσεως των R.J. Reynolds Tobacco holdings, Επιτροπή, και
 Inc., RJR Acquisition Corp., R.J. Reynolds Tobacco
 Company, R.J.Reynolds Tobacco International Inc., και
 Japan Tobacco, Inc., κατά της από 15 Ιανουαρίου 2003 iii) καταδίκασε τους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά τους
 αποφάσεως του δεύτερου (διευρυμένου) τμήματος του Πρω- έξοδα.
 τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθεί-
 σες υποθέσεις T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/01 και
 Τ-272/01, Philip Morris International, Inc., R.J.Reynolds
 Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., — να κρίνει τις αιτήσεις τους περί ακυρώσεως παραδεκτές
 R.J.Reynols Tobacco Company, R.J. Reynold Tobacco καθόσον αυτές προσβάλλουν αποφάσεις προδήλως παράνο-
 International Inc. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- μες και να κρίνει οριστικώς επί του ζητήματος· επικουρικώς,
 τήτων, υποστηριζόμενης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το
 Βασίλειο της Ισπανίας, τη Γαλλική ∆ημοκρατία, την Ιταλική
 ∆ημοκρατία, την Πορτογαλική ∆ημοκρατία, τη ∆ημοκρατία — να κρίνει τις αιτήσεις τους περί ακυρώσεως παραδεκτές και
 της Φινλανδίας, την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα- να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου
 νίας, την Ελληνική ∆ημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω αυτό να κρίνει επί της ουσίας· επικουρικώς,
 Χωρών, που ασκήθηκε στις 25 Μαρτίου 2003
 (Υπόθεση C-131/03 P) — να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου
 αυτό να κρίνει επί του παραδεκτού και επί των δικαστικών
 (2003/C 146/37) εξόδων·
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα
 Οι R.J. Reynolds Tobacco holdings, Inc., με έδρα στο Winston- με το άρθρο 69, δεύτερη παράγραφος, του Κανονισμού
 Salem, Βόρεια Καρολίνα (ΗΠΑ), RJR Acquisition Corp., με έδρα ∆ιαδικασίας του ∆ικαστηρίου.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/6
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 13ης Ιανουαρίου 2016 [αίτηση του Landgericht Itzehoe (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG κατά Gerhild Lukath
 (Υπόθεση C-397/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές - Πρώτο πρωτόκολλο για την εκ μέρους του Δικαστηρίου ερμηνεία της Συμβάσεως της Ρώμης - Άρθρα 1 και 2, στοιχεία αʹ και βʹ - Εθνικά δικαστήρια δυνάμενα να υποβάλουν προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2016/C 136/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Itzehoe
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG
 κατά
 Gerhild Lukath
 παριστάμενοι: Rüdiger Boy, Boy Finanzberatung GmbH, Christian Maibaum, Vienna-Life Lebensversicherung AG, Frank Weber
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να δώσει απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Landgericht Itzehoe (περιφερειακό πρωτοδικείο Itzehoe, Γερμανία), με απόφαση της 15ης Ιουνίου 2015, στην υπόθεση C-397/15.
 (1) ΕΕ C 320 της 28.9.2015.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/52
 Προσφυγή των Vittoria Tebardi κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2004
 (Υπόθεση Τ-415/04)
 (2004/C 300/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 H Vittoria Tebardi, κάτοικος Tervuren (Βέλγιο), o Vicente Tejero Gazo, κάτοικος Sterrebeek (Βέλγιο), ο Victor González Martínez, κάτοικος Βρυξελλών και ο Alessandro Giovannetti, κάτοικος Ernster (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενοι από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, avocats, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 6 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2003, διότι ο εν λόγω πίνακας δεν περιλαμβάνει τα ονόματα των προσφευγόντων, και, παρεμπιπτόντως, τις προπαρασκευαστικές πράξεις της εν λόγω αποφάσεως·
 επικουρικώς,
 —
 να ακυρώσει την απονομή βαθμών για την προαγωγή ιδίως κατά την περίοδο προαγωγών 2003, κατόπιν των συστάσεων των επιτροπών προαγωγών,
 —
 να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων και να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή τους.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγοντες της παρούσας υποθέσεως βάλλουν κατά της αρνήσεως της ΑΔΑ να τους προαγάγει σε βαθμό κατά την περίοδο προαγωγών 2003.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, επικαλούνται:
 —
 παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ και των γενικών εκτελεστικών διατάξεών του·
 —
 παράβαση του διοικητικού οδηγού «εκτίμηση και προαγωγή των υπαλλήλων»·
 —
 παραβίαση των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της απαγορεύσεως αυθαίρετης συμπεριφοράς, καθώς και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας των πράξεων·
 —
 παραβίαση της αρχής προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·
 —
 παράβαση του καθήκοντος αρωγής.


text:
 27.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/25
 Προσφυγή της 22ας Απριλίου 2016 – NF κατά Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-192/16)
 (2016/C 232/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: NF (Νήσος Λέσβος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: B. Burns, Solicitor)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016 με τίτλο «Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, 18 Μαρτίου 2016»·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016 με τίτλο «Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, 18 Μαρτίου 2016», δεν συνάδει προς τα θεμελιώδη δικαιώματα της ΕΕ, ιδίως τα άρθρα 1, 18 και 19 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Τουρκία δεν είναι ασφαλής τρίτη χώρα κατά την έννοια του άρθρου 36 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ L 326, 13.12.2005, σ. 13-34).
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί η οδηγία 2001/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 2001, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων και μέτρα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά την υποδοχή και την αντιμετώπιση των συνεπειών της υποδοχής αυτών των ατόμων (ΕΕ L 212, 7.8.2001, σ. 12-23).
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη συμφωνία αποτελεί στην πραγματικότητα δεσμευτική σύμβαση ή «πράξη» έχουσα έννομα αποτελέσματα για τον ίδιο, καθώς και ότι η παράβαση του άρθρου 218 ΣΛΕΕ και/ή του άρθρου 78, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, είτε από κοινού, είτε μεμονωμένα εξεταζόμενα, καθιστούν την προσβαλλόμενη συμφωνία άκυρη.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι παραβιάστηκε η απαγόρευση της συλλογικής απελάσεως κατά την έννοια του άρθρου 19, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/42
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2011 — Βέλγιο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-538/11)
 2011/C 347/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet και J. Halleux, επικουρούμενοι από τον L. Van den Hende, δικηγόρο)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση για τη χρηματοδότηση της ανιχνεύσεως μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (ΜΣΕ) σε βοοειδή που εφαρμόστηκε από το Βέλγιο [κρατική ενίσχυση C 44/08 (πρώην NN 45/04)]·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον διατυπώνει ένα και μοναδικό ισχυρισμό με τον οποίο προβάλλει παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 Τα μέτρα που εφάρμοσε το Βέλγιο δεν συνεπάγονται επιλεκτικό πλεονέκτημα για τους κτηνοτρόφους, τα σφαγεία και τους φορείς που μεταποιούν, επεξεργάζονται, πωλούν και εμπορεύονται προϊόντα τα οποία προέρχονται από βοοειδή που βάσει της ισχύουσας νομοθετικής ρυθμίσεως έπρεπε να υποβληθούν σε εξέταση ΣΕΒ.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/12
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 17ης Οκτωβρίου 2008 — AGC Flat Glass Europe SA, πρώην Glaverbel SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-513/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 7, παράγραφος 3 - Εικονιστικό σήμα που αναπαριστά την υφή μιας γυάλινης επιφάνειας - Άρνηση καταχωρίσεως - Απόδειξη του κτηθέντος δια της χρήσεως διακριτικού χαρακτήρα - Ενδιαφερόμενο κοινό και εδαφική περιοχή που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη)
 (2009/C 69/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: AGC Flat Glass Europe SA, πρώην Glaverbel SA (εκπρόσωπος: T. Koerl, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, T-141/06, Glaverbel κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως R 986/2004-4 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 1ης Μαρτίου 2006, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αποφάσεως του εξεταστή περί μη καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος που αναπαριστά την υφή της επιφάνειας του γυαλιού για ορισμένα προϊόντα των κλάσεων 19 και 21.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την AGC Flat Glass Europe SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 51 της 23.2.2008.