text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/43
 Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2014 — Klemme κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-294/14)
 2014/C 223/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Klemme AG (Lutherstadt Eisleben, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme και T. Wielsch, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας λόγω της παρεχόμενης στηρίξεως στην ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και της μειωμένης επιβαρύνσεως κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), κατά το μέρος που η απόφαση αυτή αφορά τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Απουσία πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει ο Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν ευνοεί τις επιχειρήσεις που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας. Αντιθέτως, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως διασφαλίζει την αντιστάθμιση των εξαιρετικών βαρών που φέρουν ιδιαιτέρως τόσο η προσφεύγουσα όσο και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της προωθήσεως της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικής ικανότητας των επιχειρήσεων που είναι καταναλωτές μεγάλων ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας και που αρχικώς θίγονταν σε σημαντικό βαθμό από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Απουσία κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνιστά «ενίσχυση χορηγούμενη υπό οποιαδήποτε μορφή από το κράτος ή με κρατικούς πόρους». Στο πλαίσιο αυτό, εκθέτει ότι η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί κρατικό πόρο και ότι, επομένως, ακόμη και η μη είσπραξη του πόρου αυτού στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως δεν μπορεί να αποτελεί ενίσχυση χορηγούμενη με κρατικούς πόρους.
 —
 Η είσπραξη, διαχείριση ή κατανομή της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως δεν γίνεται από το κράτος ή από δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα που έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος. Αντιθέτως, η είσπραξη της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως μπορεί να γίνεται απευθείας από τον διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς βάσει αντίστοιχης αξιώσεως του αστικού δικαίου. Η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού και, κατά συνέπεια, το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως ουδόλως απομειώνει, άμεσα ή έμμεσα, τα έσοδα του Δημοσίου.
 —
 Τα ποσά που προέρχονται από την επιβάρυνση κατά τον EEG δεν βρίσκονται στη διάθεση των κρατικών αρχών. Εξάλλου, δεν υφίσταται δημόσιος έλεγχος επί των εν λόγω


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 [αιτήσεις του Tribunal Superior de Justicia del País Vasco (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Florentina Martínez Andrés κατά Servicio Vasco de Salud (C-184/15), Juan Carlos Castrejana López κατά Ayuntamiento de Vitoria (C-197/15)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-184/15 και C-197/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρες 5 και 8 - Χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου - Μέτρα για την πρόληψη της καταχρηστικής προσφυγής σε διαδοχικές συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου - Κυρώσεις - Μετατροπή της σχέσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε «σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου άνευ μονιμότητας» - Αρχή της αποτελεσματικότητας))
 (2016/C 419/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia del País Vasco
 Διάδικοι στις υποθέσεις των κυρίων δικών
 Florentina Martínez Andrés (C-184/15), Juan Carlos Castrejana López (C-197/15)
 κατά
 Servicio Vasco de Salud (C-184/15), Ayuntamiento de Vitoria (C-197/15)
 Διατακτικό
 1)
 Η ρήτρα 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, από τα εθνικά δικαστήρια του οικείου κράτους μέλους κατά τρόπον ώστε, σε περίπτωση καταχρηστικής προσφυγής σε διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, να αναγνωρίζεται δικαίωμα διατηρήσεως της σχέσεως εργασίας στα πρόσωπα που απασχολούνται από τη Διοίκηση με σύμβαση εργασίας του εργατικού δικαίου, αλλά γενικώς να μην αναγνωρίζεται το δικαίωμα αυτό στο προσωπικό που απασχολείται από την εν λόγω δημόσια αρχή υπό καθεστώς διοικητικού δικαίου, εκτός αν υπάρχει στην εθνική έννομη τάξη άλλο αποτελεσματικό μέτρο για την τιμωρία τέτοιων καταχρήσεων που σημειώνονται εις βάρος του εν λόγω προσωπικού, πράγμα το οποίο οφείλει να ελέγξει το εθνικό δικαστήριο.
 2)
 Οι διατάξεις της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70, σε συνδυασμό με την αρχή της αποτελεσματικότητας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνικούς δικονομικούς κανόνες οι οποίοι υποχρεώνουν τον εργαζόμενο ορισμένου χρόνου να ασκήσει νέο ένδικο βοήθημα για τον καθορισμό της προσήκουσας κυρώσεως σε περίπτωση κατά την οποία διαπιστώνεται από δικαστική αρχή η καταχρηστικότητα της προσφυγής σε διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου, κατά το μέτρο που τούτο συνεπάγεται για τον εργαζόμενο αυτό δικονομικές δυσχέρειες, από απόψεως ιδίως κόστους, διάρκειας και κανόνων εκπροσωπήσεως, ικανές να καταστήσουν υπέρμετρα δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων τα οποία του απονέμει η έννομη τάξη της Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 236 της 20.7.2015.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/33
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-97/98 (1)
 (1999/C 366/76) (1999/C 366/79)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Oκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του Με δια ́ταξη της 9ης Ιουλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-198/96, Christine Dalby κατα ́ σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-97/98, Maurizio Gastaldello
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Περιφερειω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 258 της 15.8.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-218/96 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-78/99 (1)
 (1999/C 366/77)
 (1999/C 366/80)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Με δια ́ταξη της 19ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-218/96, Paul Hodson κατα ́ Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-78/99, Sonia Marion Elder και
 Robert Dale Elder κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 174 της 19.6.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-59/98 (1)
 (1999/C 366/78)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-162/99 R
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω (1999/C 366/81)
 Με δια ́ταξη της 13ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-59/98,
 Honeywell Inc. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Με δια ́ταξη της 22ας Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 (1) EE C 234 της 25.7.1998. υποθε ́σεως T-162/99 R, Luigia Dricot-Daniele, Patricia De
 Palma και Claudine Hamptaux κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 10 Οκτωβρίου 2014 — Dieter Wedzel, Karin Wedzel κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-466/14)
 (2015/C 073/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Dieter Wedzel, Karin Wedzel
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst
 Με διάταξη του Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014, η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου.


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/25
 Προσφυγή της 17ης Οκτωβρίου 2006 — Majątek Hutniczy κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-297/06)
 (2006/C 310/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Majątek Hutniczy sp. z o.o. (Częstochowa, Πολωνία) (εκπρόσωποι: C. Rapin και E. Van den Haute, δικηγόροι)
 Καθής:Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει παραδεκτή την παρούσα προσφυγή
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2005, σχετικά με την ενίσχυση που η Πολωνία χορήγησε υπέρ της Huta Częstochowa S.A. [κοινοποιήθηκε υπό τον αριθμό C (2005) 1962]
 —
 επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι την ημέρα που ασκήθηκε η παρούσα προσφυγή ήταν ανύπαρκτη η κατά το άρθρο 3 της πιο πάνω αποφάσεως υποχρέωση της Πολωνίας να ανακτήσει τις ενισχύσεις πλέον τόκων και, επομένως, να αναγνωρίσει ότι δεν οφείλονται οι πιο πάνω ενισχύσεις και τόκοι
 —
 επικουρικότερα, να ακυρώσει το άρθρο 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της εν λόγω αποφάσεως και να αναπέμψει το ζήτημα των τόκων στην Επιτροπή για τη λήψη νέας αποφάσεως σύμφωνα με το παράρτημα Α του δικογράφου της προσφυγής ή σύμφωνα με οποιαδήποτε άλλη κρίση του Πρωτοδικείου στο σκεπτικό της αποφάσεώς του
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων
 —
 στην περίπτωση που το Πρωτοδικείο κρίνει ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα κατ' εφαρμογήν των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 87, παράγραφος 6, και του άρθρου 90, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την απόφασή της C(2005)1962 τελικό, της 5ης Ιουλίου 2005 (Κρατική ενίσχυση αριθ. C 20/04, πρώην NN 25/04), η Επιτροπή κήρυξε ορισμένες ενισχύσεις αναδιαρθρώσεως που η Πολωνία χορήγησε στη χαλυβουργία Huta Częstochowa S.A. ασύμβατες με την κοινή αγορά και διέταξε την ανάκτησή τους. Η προσφεύγουσα είναι ένας από τους διαδόχους του λήπτη της ενισχύσεως και, στο πλαίσιο της αναδιαρθρώσεως της Huta Częstochowa S.A., απέκτησε ορισμένα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού της τελευταίας για να αγοραστούν στη συνέχεια από την εταιρία Industrial Union of Donbass μέσω μιας θυγατρικής της, της ISD Polska. Η προσφεύγουσα περιλαμβάνεται στις επιχειρήσεις που η προσβαλλόμενη απόφαση όρισε ότι ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον για την επιστροφή των ενισχύσεων που κηρύχθηκαν ασύμβατες με την κοινή αγορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής της για τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των καθοριστικών πραγματικών περιστατικών για την έκβαση της έρευνας. Υποστηρίζει ότι, άπαξ πωλήθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία του αρχικού λήπτη της ασύμβατης ενισχύσεως, τα οποία αγοράστηκαν από την ISD Polska (και τη Donbass), ο πωλητής του αρχικού λήπτη της ενισχύσεως είναι εκείνος που διατηρεί το όφελος της ενισχύσεως αυτής και εκείνος που πρέπει να εξασφαλίσει την απόδοση του οφέλους αυτού. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι εν προκειμένω ο ορθός καθορισμός των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών σχετικά με την πώληση των περιουσιακών στοιχείων της Huta Częstochowa, μέσω, μεταξύ άλλων, της Majątek Hutniczy, προς την ISD


text:
Polska (και τη Donbass) θα είχε κάνει την Επιτροπή να θεωρήσει ότι, λόγω της αποκτήσεως των μέσων παραγωγής της Huta Częstochowa με τίμημα που αντιστοιχεί στην τιμή της αγοράς, η ενίσχυση έχει ήδη επιστραφεί, κατ' αυτόν τον τρόπο, στον πωλητή. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή ως εκ τούτου παρέβη την υποχρέωσή της να εξετάσει, με επιμέλεια και αμεροληψία, όλα τα κρίσιμα στοιχεία της συγκεκριμένης υποθέσεως.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη το προσαρτημένο στη Συνθήκη προσχωρήσεως Πρωτόκολλο αριθ. 8 για την αναδιάρθρωση της πολωνικής χαλυβουργίας (1) με εντελώς γραμματική ερμηνεία ορισμένων διατάξεών του τις οποίες, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή έπρεπε να ερμηνεύσει υπό το φως των στόχων του Πρωτοκόλλου και λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου καταρτίστηκε. Η κατά την προσφεύγουσα εσφαλμένη αυτή ερμηνεία έκανε την Επιτροπή να απαιτήσει με την απόφασή της την επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων που ελήφθησαν, πριν από την κατάρτιση του Πρωτοκόλλου αριθ. 8, από εταιρίες που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημά του 1, το οποίο κατονομάζει οκτώ δικαιούχους εταιρίες που μπορούν να λάβουν ενισχύσεις από την Πολωνία κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 87 ΕΚ και 88 ΕΚ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει και ότι, εφόσον το Πρωτόκολλο αριθ. 8 δεν αναφέρει ρητώς ότι έχει αναδρομική ισχύ σε συγκεκριμένη περίοδο, η ερμηνεία που δόθηκε από την Επιτροπή παραβλέπει διάφορες γενικές αρχές όπως είναι η αρχή της μη αναδρομικότητας και η αρχή της βεβαιότητας δικαίου. Διατείνεται ότι το Πρωτόκολλο αριθ. 8, ορθώς ερμηνευόμενο, δεν δίνει στην Επιτροπή την εξουσία να απαιτήσει την επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων που ελήφθησαν, πριν από την κατάρτισή του, από εταιρίες που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα 1. Συνάγει εντεύθεν ότι η Επιτροπή, εφόσον ενήργησε χωρίς νόμιμη βάση, σφετερίστηκε ratione temporis την αρμοδιότητα άλλων κοινοτικών οργάνων.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς για την περίπτωση που το Πρωτοδικείο διαπιστώσει ότι η Επιτροπή σωστά καθόρισε τα πραγματικά περιστατικά και σωστά ερμήνευσε το Πρωτόκολλο αριθ. 8, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (2). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, με το να λάβει την απόφαση να ανακτηθούν οι ενισχύσεις, αντιστρατεύθηκε τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της βεβαιότητας δικαίου.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται, προς στήριξη του επικουρικού αιτήματός της ακυρώσεως του άρθρου 3, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή παρέβη τον κανονισμό (ΕΚ) 794/2004 (3) κατά τον υπολογισμό του επιτοκίου για την ανάκτηση των περί ων πρόκειται ενισχύσεων.
 (1) ΕΕ 2003, L 236, σ. 948.
 (2) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
 (3) Κανονισμός της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 140, σ. 1).


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα) (πέμπτο τμήμα)
 της 12ης Ιουνίου 2003
 της 19ης Ιουνίου 2003
 στην υπόθεση C-234/01 (αίτηση του Finanzgericht Berlin
 στην υπόθεση C-149/01 [αίτηση του Court of Appeal για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Arnoud Gerritse
 (England & Wales)(Civil Division) για την έκδοση προδικα- κατά Finanzamt Neukölln-Nord (1)
 στικής αποφάσεως]: Commissioners of Customs & Excise
 κατά First Choice Holidays plc (1) («Φόρος εισοδήματος — Μη κάτοικοι ημεδαπής —
 Άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως,
 («Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 26, παράγραφος 2 — άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 Ειδικό καθεστώς για τη φορολόγηση των πρακτορείων τροποποιήσεως, άρθρο 50 ΕΚ) — Βασικό αφορολόγητο
 ταξιδίων και των οργανωτών περιηγήσεων — Βάση ποσό — Αφαίρεση των επαγγελματικών εξόδων»)
 επιβολής του φόρου — Περιθώριο κέρδους — Συνολικό
 καταβλητέο από τον ταξιδιώτη ποσό») (2003/C 184/13)
 (2003/C 184/12) (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Στην υπόθεση C-234/01, με αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht
 Berlin (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Στην υπόθεση C-149/01, με αντικείμενο αίτηση του Court of Αrnoud Gerritse και Finanzamt Neukölln-Nord, η έκδοση προδι-
 Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) καστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 52 της
 προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 43 ΕΚ), το
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Commissioners of Customs & (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermans,
 Excise και First Choice Holidays plc, η έκδοση προδικαστικής D. A. O. Edward, P. Jann και Α. Rosas, δικαστές, γενικός
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 26, παράγραφος 2, εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου διοικήσεως, εξέδωσε στις 12 Ιουνίου 2003, απόφαση με το
 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των ακόλουθο διατακτικό:
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ
 ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο 1) Τα άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροπο-
 από τους R. Schintgen, πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, ποιήσεως, άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν
 προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), άρθρο 50 ΕΚ) απαγορεύουν εθνική νομοθεσία όπως η
 Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης που, κατά κανόνα,
 γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια λαμβάνει υπόψη, κατά τη φορολόγηση των μη κατοίκων
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 2003 απόφαση ημεδαπής, τα ακαθάριστα εισοδήματα χωρίς αφαίρεση των
 με το ακόλουθο διατακτικό: επαγγελματικών εξόδων, ενώ οι ημεδαποί φορολογούνται
 στα


text:
καθαρά τους εισοδήματα κατόπιν αφαιρέσεως των
 εξόδων αυτών.
 Το άρθρο 26, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομο- 2) Αντιθέτως, τα εν λόγω άρθρα της Συνθήκης δεν απαγο-
 θεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου ρεύουν την ίδια αυτή ρύθμιση, κατά το μέρος που
 εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιό- υποβάλλει, κατά κανόνα, τα εισοδήματα των μη κατοίκων
 μορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ημεδαπής σε οριστικό φόρο με ενιαίο συντελεστή 25 %, o
 η έκφραση «συνολικό καταβλητέο από τον ταξιδιώτη ποσό», ως οποίος παρακρατείται στην πηγή, ενώ τα εισοδήματα των
 έχει στη διάταξη αυτή, περιλαμβάνει το πρόσθετο ποσό που το ημεδαπών φορολογούνται βάσει κλίμακας που περιλαμβάνει
 πρακτορείο ταξιδίων, το οποίο ενεργεί ως μεσάζων για λογα- ένα βασικό αφορολόγητο ποσό, υπό την προϋπόθεση ότι ο
 ριασμό οργανωτή περιηγήσεων πρέπει, υπό συνθήκες όπως αυτές συντελεστής 25 % δεν είναι υψηλότερος από αυτόν που θα
 που περιέγραψε το αιτούν δικαστήριο, να του καταβάλει πλέον εφαρμοζόταν πράγματι, σύμφωνα με τη φορολογική
 της τιμής που κατέβαλε ο ταξιδιώτης και μέχρι το ποσό της κλίμακα, επί των καθαρών εισοδημάτων του ενδιαφερομένου
 εκπτώσεως που του χορήγησε το πρακτορείο ταξιδίων επί της προσαυξημένων κατά το ποσό που αντιστοιχεί στο βασικό
 αναγραφόμενης στον κατάλογο του οργανωτή περιηγήσεων τιμής. αφορολόγητο ποσό.
 (1) ΕΕ C 173 της 16.6.2001. (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/41
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 12 Αυγούστου 2013 — Gigaset AG κατά SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG
 (Υπόθεση C-451/13)
 2013/C 344/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Gigaset AG
 Εναγόμενες: SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει η Επιτροπή, στο πλαίσιο αποφάσεως περί επιβολής προστίμου σε πλείονα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ως ευθυνόμενα αλληλεγγύως και εις ολόκληρον λόγω παραβάσεως του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, να ρυθμίσει πλήρως και το ζήτημα του τμήματος του προστίμου το οποίο, στην εσωτερική σχέση μεταξύ των εις ολόκληρον οφειλετών, αναλογεί στον καθένα από αυτούς;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 α)
 Πρέπει απόφαση της Επιτροπής, η οποία δεν περιλαμβάνει ρητή διάταξη όσον αφορά την εσωτερική κατανομή του προστίμου μεταξύ των εις ολόκληρον οφειλετών, να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι όλοι οι εις ολόκληρον οφειλέτες ευθύνονται μεταξύ τους κατά ίσα μέρη;
 β)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 2α:
 Μπορεί το ρυθμιστικό κενό, το οποίο δημιουργείται εάν η Επιτροπή δεν ορίσει τον τρόπο εσωτερικής κατανομής του προστίμου, να καλυφθεί από τα εθνικά δικαστήρια χωρίς να απαιτείται συμπληρωματική απόφαση της Επιτροπής;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα ή καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2β: Υφίστανται επιταγές στο πλαίσιο του δικαίου της Ένωσης σχετικές με τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να κατανεμηθεί το πρόστιμο μεταξύ των εις ολόκληρον οφειλετών;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ή στο τρίτο ερώτημα: Δύναται εις ολόκληρον οφειλέτης, ο οποίος έχει καταβάλει το πρόστιμο ολικώς ή μερικώς, να στραφεί αναγωγικώς κατά των λοιπών εις ολόκληρον οφειλετών πριν εκδοθεί και καταστεί αμετάκλητη απόφαση επί προσφυγής ασκηθείσας κατά της επιβολής του προστίμου;


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/54
 (2006/C 224/115)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 212 της 2.9.2006
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 190 της 12.8.2006
 ΕΕ C 178 της 29.7.2006
 ΕΕ C 165 της 15.7.2006
 ΕΕ C 154 της 1.7.2006
 ΕΕ C 143 της 17.6.2006
 ΕΕ C 131 της 3.6.2006
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/16
 Προσφυγή της 3ης Αυγούστου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-391/10)
 ()
 2010/C 274/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και L. de Schietere de Lophem)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2007/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, σχετικά με την άσκηση ορισμένων δικαιωμάτων από μετόχους εισηγμένων εταιρειών (1) ή, σε κάθε περίπτωση, μη διαβιβάζοντας αυτές στην Επιτροπή, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2007/36/ΕΚ έληξε στις 3 Αυγούστου 2009. Κατά την ημερομηνία ασκήσεως της παρούσας προσφυγής, το καθού δεν είχε, όμως, λάβει ακόμα όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας ή, σε κάθε περίπτωση, δεν είχε ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 184, σ. 17.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 31 Ιουλίου 2006 — K. D. Chuck κατά Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 (Υπόθεση C-331/06)
 (2006/C 281/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: K. D. Chuck.
 Καθού: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει σε μια περίπτωση, όπου ένας μισθωτός κατά την ημερομηνία κατά την οποία έφθασε σε συντάξιμη ηλικία είχε την κατοικία του έξω από την Κοινότητα, το άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71 (1) να εφαρμοστεί με τον ίδιο τρόπο ως εάν ο σχετικός μισθωτός είχε την κατοικία του στο έδαφος της Κοινότητας;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/23
 Προσφυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 2011 — Total και Elf Aquitaine κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-470/11)
 2011/C 319/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Total SA (Courbevoie, Γαλλία) και Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Noël-Baron και É. Morgan de Rivery, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 κυρίως, να ακυρώσει συνολικά τις αποφάσεις που περιέχονται στις επιστολές της Επιτροπής BUDG/DGA/C4/BM/s746396, της 24ης Ιουνίου 2011, και BUDG/DGA/C4/BM/s812886, της 8ης Ιουλίου 2011·
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε και ζητείται από τις προσφεύγουσες με την επιστολή BUDG/DGA/C4/BM/s812886 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2011, ή τουλάχιστον να ακυρώσει τους τόκους υπερημερίας ύψους 31 312 114,58 ευρώ που επιβλήθηκαν στην Elf Aquitaine και για τους οποίους η Total είναι αλληλεγγύως υπεύθυνη μέχρι του ποσού των 19 191 296,03 ευρώ·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έναν μόνο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από το ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη και παρέβη τις υποχρεώσεις της, καθόσον δεν έλαβε υπόψη και δεν εφήρμοσε, όσον αφορά τις προσφεύγουσες, τις συνέπειες της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 7 Ιουνίου 2011, επί της υποθέσεως T-217/06, Arkema France κ.λπ. κατά Επιτροπής, και με την οποία μειώθηκε το πρόστιμο που είχε επιβληθεί στις θυγατρικές των προσφευγουσών στο πλαίσιο της υποθέσεως COMP/F/38.645 — Μεθακρυλικά οξέα. Οι προσφεύγουσες διατείνονται μεταξύ άλλων τα εξής:
 —
 ως μητρικές εταιρίες οι οποίες κρίθηκαν υπεύθυνες για τη σύμπραξη λόγω της ιδιότητάς τους αυτής, θα έπρεπε να τύχουν και αυτές της μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις θυγατρικές τους, τούτο δε μολονότι η δική τους προσφυγή κατά της ιδίας αποφάσεως απορρίφθηκε με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Ιουνίου 2011, επί της υποθέσεως T-206/06, Total και Elf Aquitaine κατά Επιτροπής·
 —
 δεδομένου ότι η Arkema SA κατέβαλε το συνολικό ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες και στις θυγατρικές τους με την απόφαση επί της υποθέσεως COMP/F/38.645, η Επιτροπή ικανοποιήθηκε ως προς όλα όσα δικαιούται και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να ζητήσει τίποτε επιπλέον από τις προσφεύγουσες.


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/26
 Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2006 — Avanzata κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-48/06)
 (2006/C 154/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Eric Avanzata (Beggent, France) κ.λπ. [Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
 —
 να ακυρώσει τις συμβάσεις εργασίας των προσφευγόντων ως υπαλλήλων επί συμβάσει, καθόσον με αυτές καθορίσθηκαν η κατηγορία, ο βαθμός, το κλιμάκιο και οι αποδοχές τους·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες, οι οποίοι ανέλαβαν υπηρεσία στην Επιτροπή ως υπάλληλοι γραφείου ή εργάτες με σύμβαση διεπόμενη από το δίκαιο του Λουξεμβούργου, αμφισβητούν την κατάταξη και την αμοιβή τους που καθορίσθηκαν από το εν λόγω κοινοτικό όργανο κατά τον διορισμό τους ως επί συμβάσει υπαλλήλων τοποθετούμενων στην Υπηρεσία Υποδομών και Διοικητικής Υποστηρίξεως στο Λουξεμβούργο (OIL).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες επικαλούνται παράβαση του άρθρου 80 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού (ΚΕΛΠ), παράβαση του άρθρου 2 του παραρτήματος του ΚΕΛΠ, τον παράνομο χαρακτήρα των Γενικών Εκτελεστικών Διατάξεων (ΓΕΔ) των εν λόγω άρθρων και την προσβολή των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της διαφάνειας και της χρηστής διαχειρίσεως.
 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται καταρχάς ότι η καθής εξέδωσε τις ΓΕΔ χωρίς προηγουμένως να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως. Επιπλέον, οι ΓΕΔ δεν περιλαμβάνουν ακριβή περιγραφή των αρμοδιοτήτων για κάθε τύπο καθηκόντων, γεγονός που καθιστά αδύνατο να εξακριβωθεί αν οι προσφεύγοντες διορίσθηκαν σε κατηγορία αντίστοιχη των καθηκόντων που ασκούν και αν ο βαθμός τους καθορίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 80 του ΚΕΛΠ. Επίσης, η καθής δεν απέδειξε ότι πράγματι εξέτασε την πιθανότητα να κατατάξει στους προσφεύγοντες στον αμέσως ανώτερο βαθμό, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική κατάσταση της αγοράς.
 Τέλος, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με τους εργαζομένους στους βρεφονηπιακούς σταθμούς των Βρυξελλών, οι οποίοι προσελήφθησαν ως υπάλληλοι επί συμβάσει τοποθετημένοι στην Υπηρεσία Υποδομών και Διοικητικής Υποστηρίξεως στις Βρυξέλλες με εγγύηση διατηρήσεως του ύψους των αποδοχών τους. Η καθής δεν δικαιολόγησε γιατί δεν παρασχέθηκε παρόμοια εγγύηση στους προσφεύγοντες.


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Φεβρουαρίου 2014 — Advance Magazine Publishers κατά ΓΕΕΑ — López Cabré (VOGUE)
 (Υπόθεση T-229/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος VOGUE - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα VOGUE - Κίνδυνος συγχύσεως - Ταυτότητα ή ομοιότητα των προϊόντων - Ταυτότητα ή ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (EΚ) 207/2009 - Ασάφεια της αιτήσεως καταχωρίσεως - Άρθρο 26, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 - Κανόνας 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Μερική απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως»])
 2014/C 112/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Advance Magazine Publishers, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωπος: C. Aikens, barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Eduardo López Cabré (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 1170/2011 4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ τωνM. Eduardo López Cabré και Advance Magazine Publishers, Inc.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Η απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 1170/2011 4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των M. Eduardo López Cabré και Advance Magazine Publishers, Inc., ακυρώνεται, καθόσον επιβεβαίωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 18ης Μαρτίου 2011, με την οποία έγινε δεκτή η ανακοπή για τα εξαρτήματα που εμπίπτουν στην κλάση 18 κατά τον Διακανονισμό της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί.
 2.
 Τα λοιπά αιτήματα περί ακυρώσεως της αποφάσεως που αναφέρεται στο σημείο 1 του διατακτικού απορρίπτονται.
 3.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτημάτων που αφορούν την αποδοχή της ανακοπής αποκλειστικώς όσον αφορά τις ομπρέλες, αλεξήλια και εξαρτήματα για ομπρέλες και αλεξήλια.
 4.
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 227 της 28.07.2012.


text:
 18.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/17
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το tribunal de paix de Luxembourg, με απο ́φαση της
 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002, στην υπο ́θεση Tilly Reichling
 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 κατα ́ Léon Wampach, παρισταμε ́νου του Εtablissement
 d’assurances contre la viellesse et l’invalidité (Ιδρυ ́ματος
 ασφαλι ́σεως γη ́ρατος και αναπηρι ́ας)
 στην υπο ́θεση C-404/01 P(R), Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των κατα ́ Εuroalliages (1)
 (Υπο ́θεση C-69/02)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — ∆ια ́ταξη του Προε ́δρου του Πρω-
 τοδικει ́ου στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων
 — Ντα ́ μπινγκ — Απο ́φαση περατω ́ νουσα επανεξε ́ταση (2002/C 118/27)
 με ́τρων των οποι ́ων επε ́κειτο η λη ́ξη — Επει ́γον — Χρημα-
 τικη ́ ζημι ́α — Αβεβαιο ́τητα ως προς τη μεταγενε ́στερη
 αποκατα ́σταση ́ της στο πλαι ́σιο αγωγη ́ς αποζημιω ́ σεως»)
 Με απο ́φαση της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2002/C 118/26) Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την
 1η Μαρτι ́ου 2002, το tribunal de paix de Luxembourg, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Tilly Reichling και Léon Wampach,
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) παρισταμε ́νου του Εtablissement d’assurances contre la viellesse
 et l’invalidité, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 1) –Εχει το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 3, της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν
 την ́εννοια ο ́τι πρα ́ξη αναγκαστικη ́ς εκτελε ́σεως δικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως — η οποι ́α, συ ́μφωνα με τους διαδικαστικου ́ς
 κανο ́νες του εθνικου ́ δικαι ́ου, συνεπα ́γεται οπωσδη ́ποτε την
 Στην υπο ́θεση C-404/01 P(R), Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- παρε ́μβαση δικαστηρι ́ου — μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι συνιστα ́
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και S. Meany, επικουρουμε ́νους κυ ́ρια αγωγη ́ στηριζο ́μενη σε συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́ περιστα-
 απο ́ τον Α. P. Bentley, barrister), υποστηριζο ́μενη απο ́ τις εταιρι ́ες τικα ́; Μπορει ́ κυ ́ρια αγωγη ́ στηριζο ́μενη σε αναγκαστικη ́
 TNC Kazchrome, με ́εδρα την Αlmaty (Καζακστα ́ν), και Αlloy εκτε ́λεση δικαστικη ́ς αποφα ́σεως, διαπιστω ́νουσας και καθορι ́-
 2000 SA, με ́εδρα το Λουξεμβου ́ργο (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσω- ζουσας δικαι ́ωμα διατροφη ́ς, να θεωρηθει ́ ο ́τι στηρι ́ζεται σε
 που ́μενες απο ́ τους J. E. Flynn, barrister, J. Magnin και S. Mills, συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́ περιστατικα ́ υπο ́ την ́εννοια του
 solicitors, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως α ́ρθρου


text:
6, σημει ́ο 3; Μπορει ́ κυ ́ρια αγωγη ́, με την οποι ́α
 που εξε ́δωσε την 1η Αυγου ́στου 2001 o Προ ́εδρος του Πρωτοδι- σκοπει ́ται η αναγκαστικη ́ εκτε ́λεση δικαιω ́ματος διατροφη ́ς,
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση T-132/01 R, να θεωρηθει ́ ο ́τι στηρι ́ζεται σε συ ́μβαση η ́ πραγματικα ́
 Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη περιστατικα ́ υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3;
 Συλλογη ́), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως
 αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι οι εταιρι ́ες Εuroalliages, με
 ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), Péchiney électrométallurgie, με 2) Μπορει ́ η διατυ ́πωση «απορρε ́ει απο ́ την ́διαι συ ́μβαση η ́ τα
 ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α), Vargön Alloys AB, με ́εδρα το ́δια
 ι πραγματικα ́ περιστατικα ́ στα οποι ́α στηρι ́ζεται η κυ ́ρια
 Vargön (Σουηδι ́α), και Ferroatlántica SL, με ́εδρα τη Μαδρι ́τη αγωγη ́» του α ́ρθρου 6, σημει ́ο 3, της Συμβα ́σεως των
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους D. Voillemot και O. Prost, Βρυξελλω ́ν να θεωρηθει ́ πιο περιοριστικη ́ της διατυπω ́σεως
 avocats, υποστηριζο ́μενες απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σω- «συναφει ́ς αγωγε ́ς» του α ́ρθρου 22, τρι ́το εδα ́φιο της Συμβα ́-
 πος: L. Fraguas Gadea), o προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου εξε ́δωσε σεως των Βρυξελλω ́ν;
 στις 14 ∆εκεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 3) Επιτρε ́πει στον εναγο ́μενο το α ́ρθρο 6, σημει ́ο 3, της
 1) Αναιρει ́ τη δια ́ταξη του Προε ́δρου του Πρωτοδικει ́ου των Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν — ο ́ταν η δικαιοδοσι ́α του
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των της 1ης Αυγου ́στου 2001, T-132/ δικαστηρι ́ου που επιλη ́φθηκε της κυρι ́ας αγωγη ́ς απορρε ́ει
 01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς. απο ́ το α ́ρθρο 16, σημει ́ο 5, της Συμβα ́σεως των Βρυξελλω ́ν,
 χωρι ́ς να ζητει ́ται με την κυ ́ρια αγωγη ́ απο ́ το δικαστη ́ριο
 2) Αναπε ́μπει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο. αυτο ́ να κρι ́νει επι ́ της ουσι ́ας της νομικη ́ς σχε ́σεως των
 διαδι ́κων — να υποβα ́λει στο δικαστη ́ριο αυτο ́ ανταγωγη ́ επι ́
 της ουσι ́ας, ενω ́ αν ει ́χε υποβα ́λει το αι ́τημα αυτο ́ με
 3) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. ανεξα ́ρτητη αγωγη ́, η αγωγη ́ αυτη ́ θα ενε ́πιπτε, συ ́μφωνα με τη
 Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν, στη δικαιοδοσι ́α των δικαστηρι ́ων
 α ́λλου συμβαλλομε ́νου κρα ́τους;
 (1) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/39
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2017 — Apple Distribution International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-101/17)
 (2017/C 121/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Apple Distribution International (Cork, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: S. Schwiddessen, H. Lutz, N. Niejahr και A. Patsa, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2016/2042 της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας σχετικά με την παρούσα διαδικασία.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων
 —
 Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, και το άρθρο 3 της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων διαπιστώνοντας ότι η αρχή της χώρας προέλευσης δεν ισχύει για την εισφορά για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής. Δεύτερον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων θεωρώντας ότι το άρθρο αυτό επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν οικονομικές εισφορές για την προώθηση των ευρωπαϊκών έργων σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 110 ΣΛΕΕ
 —
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη το άρθρο 110 ΣΛΕΕ διαπιστώνοντας ότι η επιβολή της εισφοράς για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη δεν συνεπάγεται δυσμενείς διακρίσεις.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 56 ΣΛΕΕ
 —
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει εάν η επιβολή της εισφοράς για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη παραβαίνει το άρθρο 56 ΣΛΕΕ
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση της οδηγίας 98/34/ΕΚ
 —
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει εάν η επιβολή της εισφοράς για την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής σε παρόχους υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη απαιτεί κοινοποίηση σύμφωνα με την οδηγία 98/34/ΕΚ.


text:
10.2.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 45/17
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-440/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-332/99 (1)
 (2001/C 45/34) (2001/C 45/37)
 Με δια ́ταξη της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 4ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 της υποθε ́σεως C-440/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-332/99, Επιτροπη ́ των
 κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000. (1) EE C 299 της 6.10.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-48/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-69/00 (1)
 (2001/C 45/35)
 (2001/C 45/38)
 Με δια ́ταξη της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 5ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 της υποθε ́σεως C-48/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 κατα ́ Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας. υποθε ́σεως C-69/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ιρλανδι ́ας.
 (1) EE C 149 της 27.5.2000.
 (1) EE C 149 της 27.5.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-290/98 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-197/98 (1)
 (2001/C 45/36)
 (2001/C 45/39)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ Με δια ́ταξη της 6ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 της υποθε ́σεως C-290/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. υποθε ́σεως C-197/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 υποστηριζο ́μενη απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας
 (1) EE C 299 της 26.9.1998. και της Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας, κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 234 της 25.7.1998.


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/44
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — Cactus κατά ΓΕΕΑ — Del Rio Rodríguez (CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ)
 (Υπόθεση T-24/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα CACTUS και προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα Cactus - Ουσιαστική χρήση του προγενεστέρου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 76, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 302/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cactus SA (Bertrange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: K. Manhaeve, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Isabel Del Rio Rodríguez (Μάλαγα, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 2005/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Cactus SA και Isabel Del Rio Rodríguez.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το σημείο 1 του διατακτικού της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Οκτωβρίου 2012 (υπόθεση R 2005/2011-2) στο μέτρο που απορρίπτει την ανακοπή με την αιτιολογία ότι οι υπηρεσίες «λιανικής πωλήσεως φυσικών φυτών και ανθέων, σπόρων, νωπών φρούτων και λαχανικών» της κλάσεως 35 δεν καλύπτονταν από τα προγενέστερα σήματα.
 2)
 Ακυρώνει το σημείο 2 του διατακτικού της προμνησθείσας αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Οκτωβρίου 2012 στο μέτρο που ακυρώνει το μέρος της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών με το οποίο έγινε δεκτή η ανακοπή που στηριζόταν στα «φυσικά άνθη και φυτά· σπόρους», προϊόντα της κλάσεως 31, καθώς και το σημείο 1 του διατακτικού της ίδιας αποφάσεως, που απορρίπτει την ανακοπή που ασκήθηκε για τα εν λόγω προϊόντα.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Cactus SA φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων των διαδίκων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Το ΓΕΕΑ φέρει τα δύο τρίτα των εν λόγω δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 101 της 6.4.2013.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 2013 — Vivendi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-432/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Γαλλική αγορά των διαδικτυακών συνδέσεων μεγάλης ταχύτητας και των τηλεφωνικών συνδρομών - Απόφαση περί απορρίψεως καταγγελίας - Έλλειψη κοινοτικού ενδιαφέροντος - Σημασία της προβαλλομένης παραβάσεως για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς - Πιθανή δυνατότητα αποδείξεως της υπάρξεως της προβαλλομένης παραβάσεως)
 2013/C 352/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vivendi (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Struys, O. Fréget και J.-Y. Ollier, στη συνέχεια M. Struys, O. Fréget και L. Eskenazi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Mongin και N. von Lingen)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Orange, πρώην France Télécom (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Hautbourg, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως C(2010) 4730 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε λόγω ελλείψεως κοινοτικού ενδιαφέροντος η καταγγελία την οποία υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά της France Télécom και η οποία αφορούσε φερόμενη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως στη γαλλική αγορά των διαδικτυακών συνδέσεων μεγάλης ταχύτητας και των τηλεφωνικών συνδρομών (υπόθεση COMP/C-1/39.653 — Vivendi & Iliad κατά France Télécom).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Vivendi φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η Orange φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 317 της 20.11.2010.


text:
 12.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2010 — Amen Corner κατά ΓΕΕΑ — Comercio Electrónico Ojal (SEVE TROPHY)
 (Υπόθεση T-192/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος SEVE TROPHY - Προγενέστερα εικονιστικά κοινοτικά σήματα Seve Ballesteros Trophy και SEVE TROPHY - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων και των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Δεν αποκομίζεται αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη των προγενέστερων σημάτων ούτε θίγονται τα στοιχεία αυτά - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009))
 2011/C 46/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Amen Corner, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. A. Calderón Chavero και T. Villate Consonni, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Comercio Electrónico Ojal, SL (Μαδρίτη)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Μαρτίου 2009 (υπόθεση R 462/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Amen Corner, SA και της Comercio Electrónico Ojal, SL
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Amen Corner, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/9
 Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2013 — Νέζη κατά ΓΕΕΑ — Etam (E)
 (Υπόθεση T-645/13)
 2014/C 61/15
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Εύχαρις Νέζη (Μύκονος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: A. Σαλκιτζόγλου, Δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Etam SAS (Clichy, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση του Τέταρτου Τμήματος Προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση R 329/2013-4·
 —
 Να μεταρρυθμισθεί η ως άνω απόφαση ώστε να καταχωριστεί το σήμα της προσφεύγουσας για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που ζητήθηκαν· και,
 —
 Να καταδικασθεί το αντίδικο να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων και απάντων των εξόδων των τυχόν παρεμβαινόντων μερών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Ε», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 16, 18, 25, 26, 35 και 40 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 8 701 138.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το εικονιστικό κοινοτικό σήμα «Ε», για προϊόντα των κλάσεων 3, 18 και 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση εν μέρει της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
 Προβαλλόμενοι ισχυρισμοί/λόγοι:
 —
 Παράβαση της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 Παράβαση του άρθρου 4 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’ και παράγραφος 5 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009· και
 —
 Παράβαση των άρθρων 15 και 42 του κανονισμού 207/2009.


text:
Αριθ. C 142/10 HEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 5 . 97
 συγκύριος με ιδιώτες δεν πρεπει να εξαρταται απο προϋπο Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 θέσεις και τυγχάνει αμέσου εφαρμογής, εξυπακούεται δε
 κατά το ποσοστό εκείνο που αντιστοιχεί στο μέρος του H κατεργασία χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων στην Ομο
 ακινήτου που προορίζεται για επαγγελματική χρήση . σπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας διέπεται καταρχάς
 από τον Abfallgesetz (έως τις 6 Οκτωβρίου 1996) και τον
 O αποκλεισμός του δικαιώματος εκπτώσεως συνιστά παρα Kreislaufwirtschafts- und Abfallgesetz (από τις 7 Οκτωβρίου
 βίαση της αρχής περί ουδετερότητας του φόρου , εφόσον, σε 1996) και τις βάσει αυτών εκδοθείσες εκτελεστικές διατάξεις
 περίπτωση εκ νέου πωλήσεως του ακινήτου , το τελευταίο (.Altölverordnung, A bfallbestimmungsverordn ung, Reststoff
 επιβαρύνεται δύο φορές με την ίδια βάση επιβολής, ήτοι την bestimmungsverordnung, Abfall- und Reststoffüberwachungs
 τιμή του μέρους εκείνου του ακινήτου που προορίζεται για verordnung). Σε καμιά από τις διατάξεις αυτές δεν προβλέ
 την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας. Πράγματι, σε πεται προτεραιότητα της κατεργασίας χρησιμοποιημένων
 περίπτωση εκ νέου πωλήσεως, o επιχειρηματίας ή o ελεύθε ορυκτελαίων με αναγέννηση .
 ρος επαγγελματίας προβαίνει σε φορολογούμενη παράδοση
 αγαθού , καθιστάμενος οφειλέτης προς το δημόσιο για τον Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 του Kreislaufwirt
 ΦΠΑ που εισπράχθηκε από τον αγοραστή του ακινήτου , και schafts- und Abfallgesetz (BGBl 1 1994, σ. 2705 ), τα απόβλητα
 τούτο παρόλον ότι, με την πράξη αγοράς, o ίδιος υποκείμενος μπορούν να χρησιμοποιούνται κατόπιν επεξεργασίας με
 στον φόρο είχε καταβάλει για το ίδιο ακίνητο τον ΦΠΑ με τον αναγέννηση ή καύση. Προτεραιότητα έχει o καλύτερος για το
 οποίο τον είχε χρεώσει για το προοριζόμενο προς επαγγελ περιβάλλον τρόπος αξιοποιήσεως. Ωστόσο , με κανονιστικές
 ματική χρήση μέρος, ευρισκόμενος σε τελευταία ανάλυση με διατάξεις είναι δυνατόν να καθοριστεί η προτεραιότητα της
 τον τρόπο αυτό στην ίδια κατάσταση με εκείνη του τελικοί' αξιοποιήσεως με αναγέννηση ή με καύση , όταν η αξιοποίηση
 καταναλωτή για ολόκληρο το ακίνητο. αυτή συνιστά την καλύτερη για το περιβάλλον λύση . H
 προτεραιότητα της επεξεργασίας, με αναγέννηση συζητήθη
 Κατ' ουσίαν, με την πρόβλεψη της δεύτερης αυτής παρεκκλί κε επ 1 ευκαιρία της ψηφίσεως του Kreislaufwirtschafts- und
 σεως από την αρχή της δυνατότητας εκπτώσεως του ΦΠΑ Abfallgesetz, τελικώς όμως δεν προβλέφθηκε στον νόμο .
 που αντιστοιχεί σε επαγγελματικές δαπάνες, o Ιταλός νομο
 θέτης εισήγαγε αυθαιρέτως αμάχητο τεκμήριο φοροδιαφυ Τούτο αντίκειται προς το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας
 γής έναντι των πάσης φύσεως αγορών ακινήτων , κατά 75/439/ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 87/
 συγκυριότητα με ιδιώτες, προς μεικτή χρήση , που πραγματο 101/ΕΟΚ, και προς την επιλογή του κοινοτικού νομοθέτη , η
 ποιούν οι υποκείμενοι στον φόρο, χωρίς να λαμβάνεται οποία διατυπώνεται στις αιτιολογικές σκέψεις της οδηγίας
 υπόψη η πραγματική , έστω και μερική , χρήση των επενδυτι 87/101 /ΕΟΚ: η αναγέννηση αποτελεί γενικώς την πιο ορθο
 κών αυτών αγαθών για τους σκοπούς των αναγκών της λογική αξιοποίηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων,
 ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας. λόγω της εξοικονομήσεως ενέργειας που μπορεί να προκύ
 ψει- κατά συνέπεια, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49. κατεργασία


text:
των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με αναγέν
 νηση (πρβλ. τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας
 87/101 /ΕΟΚ). H απαγόρευση προσμείξεως χρησιμοποιημέ
 νων ορυκτελαίων σύμφωνα με τα άρθρα 2 πρώτο εδάφιο και
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4, παράγραφοι 1 και 2 του Altölverordnung αν και εμποδίζει
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που να αφαιρούνται από τις βιομηχανίες αναγεννήσεως τα υψη
 ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου 1997 λού κινδύνου χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια και έτσι θέτει
 (Υπόθεση C-102/97) προϋπόθεση υπέρ της αναγεννήσεως, ωστόσο δεν θεμελιώνει
 καμιά προτεραιότητα της αναγεννήσεως.
 (91/C 142/21 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμε (' ) Οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 16ης Ιουνίου 1975 , περί
 διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ( ΕΕ ειδ. έκδ .
 νη από τον Dr. Götz zur Hausen, νομικό σύμβουλο της 15/001 , σ. 77 ).
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos (2) Οδηγία 87/101 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 22ας Δεκεμβρίου 1986,
 Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre για την τροποποίηση της οδηγίας 74/439/ΕΟΚ περί διαθέσεως
 Wagner, C-254, Kirchberg, άσκησε στις 10 Μαρτίου 1997 των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων (ΕΕ αριθ . L 42 της 12. 2.
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1987 , σ. 43 ).
 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ
 μανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί:
 — να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Γερμανίας, μη δίδοντας προτεραιότητα στην κατεργασία υπέβαλε το Amt der Tiroler Landesregierung (Landesverga
 των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με αναγέννηση beamt), με διάταξη της 7ης Νοεμβρίου 1996, στη διαδικασία
 έναντι της θερμικής επεξεργασίας, μολονότι δεν υφίστα προσφυγής Josef Köllensperger Gesellschaft GmbH & Co
 νται εμπόδια οικονομικής, τεχνικής ή οργανωτικής φύ KG και Atzwanger AG κατά Gemeindeverband Bezirkskran
 σεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 kenhaus Schwaz
 παράγραφος 1 της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ του Συμβου (Υπόθεση C-103/97)
 λίου ('), όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 87/101 / 97/0 142/22
 ΕΟΚ (2).
 — να καταδικαστεί η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερ Με διαταξη της 7ης Νοέμβριου 1996, η οποία περιήλθε στη
 μανίας στα δικαστικά έξοδα. Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Μαρτίου 2017 η QuaMa Quality Management GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση T-225/15, QuaMa Quality Management GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-139/17 P)
 (2017/C 357/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: QuaMa Quality Management GmbH (εκπρόσωπος: C. Russ, δικηγόρος)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Microchip Technology, Inc.
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2017·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Φεβρουαρίου 2015 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1809/2014-4 και R 1680/2014-4).
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτηση αναιρέσεως την οποία άσκησε κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στα εξής:
 Με την αίτηση αναιρέσεως προβάλλει παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1). Το Γενικό Δικαστήριο δέχεται εσφαλμένως ότι η παρεμβαίνουσα υπέβαλε στις 9 Απριλίου 2013 ορθή αίτηση καταχωρίσεως της μεταβολής του δικαιούχου και απλώς δεν χρησιμοποίησε το κατάλληλο έντυπο. Στην πραγματικότητα, η αίτηση για την «τροποποίηση του ονόματος ή της διευθύνσεως δικαιούχου» αφορούσε όλα τα σήματα (14) της SMSC Europe GmbH και υπ’ αυτήν την έννοια είχε εκληφθεί επίσης από το EUIPO, όπως προκύπτει από το έγγραφο της 14ης Απριλίου 2013. Είναι επομένως βέβαιο ότι το EUIPO απέρριψε εξ ολοκλήρου την αίτηση της 9ης Απριλίου 2013 και δέχθηκε μόνο την αίτηση της 14ης Ιουνίου 2013 η οποία υποβλήθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας ασκήσεως ανακοπής.
 Ακόμη, με την αίτηση αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Ούτε το τμήμα ανακοπών, ούτε το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασαν επαρκώς το ζήτημα του καθορισμού του ενδιαφερόμενου κοινού. Ο κίνδυνος προσβολής δεν δύναται να εκτιμηθεί εάν δεν καθοριστούν το ενδιαφερόμενο κοινό και ο εξατομικευμένος διακριτικός χαρακτήρας για το καθένα από τα επιμέρους προϊόντα και υπηρεσίες. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο δεδομένης της παραδοχής του Γενικού Δικαστηρίου ότι η ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημείων είναι «ελάχιστη» για το εξειδικευμένο κοινό –στο οποίο δεν περιλαμβάνεται το Γενικό Δικαστήριο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE 2009, L 78, σ. 1).


text:
C 21/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 έξοδα. του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003
 (Υπόθεση C-490/03)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (2004/C 21/38)
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Νοεμ-
 βρίου 2003 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 (Υπόθεση C-489/03) αποφάσεως της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2001, σχετικά
 με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η
 Ισπανία σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στη Βισκάγια
 (2004/C 21/37) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1763], ή, εν πάση
 περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις
 αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον José Luis Buendía Sierra, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Νοεμβρίου έξοδα.
 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής
 — να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03.
 να θεσπίσει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για τη
 συμμόρφωσή του προς τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 11.7.2001, σχετικά με το
 καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που εφάρμοσε η Ισπανία
 σε ορισμένες νεοσύστατες επιχειρήσεις στην Guipúzcoa
 (Ισπανία) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1761],
 ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις
 διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4,
 Προσφυγή της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας κατά της Επιτρο-
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση αυτή,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003)
 — να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 (Υπόθεση C-492/03)
 (2004/C 21/39)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα της παρούσας προσφυγής Η ∆ημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον Ηarald
 ταυτίζονται με αυτά της υποθέσεως C-485/03. Dossi, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 20 Νοεμβρίου 2003 (τηλετήπυμα: 13.11.2003) ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαρτίου 2014 — Still κατά ΓΕΕΑ (Fleet Data Services)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-534/12 και T-535/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αιτήσεις καταχωρίσεως των κοινοτικών εικονιστικών σημάτων Fleet Data Services και Truck Data Services - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 75, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009])
 2014/C 142/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Still GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Waller, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Poch)
 Αντικείμενο
 Δύο προσφυγές κατά δύο αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Σεπτεμβρίου 2012 (υπόθεση R 130/2012-1 και υπόθεση R 4/2012-1), σχετικά με αιτήσεις καταχωρίσεως, αφενός, του εικονιστικού σημείου Fleet Data Services και, αφετέρου, του εικονιστικού σημείου Truck Data Services ως κοινοτικών σημάτων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2.
 Καταδικάζει την Still GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 32 της 2.2.2013.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Εφετείο Αθηνών (Ελλάς) στις 21 Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση «ΚΟΚΚΟΡΗΣ Δ. ΤΣΑΝΑΣ Κ. Ε.Π.Ε. κ.λ.π.» κατά της GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 (Υπόθεση C-478/06)
 (2007/C 20/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα:«ΚΟΚΚΟΡΗΣ Δ. ΤΣΑΝΑΣ Κ. Ε.Π.Ε. κ.λ.π.»
 Εναγομένη: GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 Προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Η άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανοποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίσταται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, δηλ. από το γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό; Είναι εν τέλει ορθό ένα εθνικό δικστήριο να εφαρμόζει τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από κρατικές παρεμβάσεις;
 2.
 Εφόσον το Δικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότητα; Ειδικότερα:
 2.1
 Είναι πρόσφορο το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδιορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών, πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη την εν λόγω συμπεριφορά;
 2.2
 Είναι πρόσφορη μία προσέγγιση στάθμισης συμφερόντων, και σε καταφατική απάντηση ποια είναι τα συμφέροντα που θα αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρισης. Ειδικότερα:
 (α)
 επηρεάζεται η απάντηση εκ του ότι ο τελικός καταναλωτής ασθενής περιορισμένο οικονομικό όφελος έχει από το παράλληλο εμπόριο,
 (β)
 λαμβάνονται, και σε ποιο βαθμό, υπόψη τα συμφέροντα των κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών για φθηνότερα φάρμακα;
 2.3
 Ποια άλλα κριτήρια και ποιες άλλες προσεγγίσεις θεωρούνται πρόσφορα/ες εν προκειμένω;


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/25
 Προσφυγή της 12ης Ιανουαρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-15/09)
 (2009/C 69/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και L. Jelínek)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Τσεχική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών (1) ή, τουλάχιστον, παραλείποντας να ανακοινώσει στην Επιτροπή τις διατάξεις που τυχόν θέσπισε, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17 της οδηγίας αυτής και
 —
 να καταδικάσει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 21 Δεκεμβρίου 2007.
 (1) ΕΕ L 373, σ. 37.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung κατά Pfeifer & Langen KG
 (Υπόθεση C-564/10) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 3 και 4 - Διοικητικά μέτρα - Ανάκτηση αδικαιολογήτως αποκτηθέντος οφέλους - Τόκοι υπερημερίας και τόκοι αποζημιώσεως που οφείλονται κατ’ εφαρμογή του εθνικού δικαίου - Εφαρμογή των κανόνων περί παραγραφής του κανονισμού 2988/95 επί της εισπράξεως των τόκων υπερημερίας - Ημερομηνία ενάρξεως της παραγραφής - Έννοια της «αναστολής» - Έννοια της «διακοπής»)
 2012/C 151/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
 κατά
 Pfeifer & Langen KG
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesverwaltungsgericht — Ερμηνεία του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1) — Ανάκτηση ενισχύσεως αδικαιολογήτως καταβληθείσας — Δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 όσον αφορά την παραγραφή των τόκων που βάσει του εθνικού δικαίου οφείλονται επιπλέον των αδικαιολογήτως εισπραχθέντων ποσών που πρέπει να επιστραφούν
 Διατακτικό
 Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, έχει την έννοια ότι η προθεσμία παραγραφής την οποία προβλέπει όσον αφορά την είσπραξη της κύριας απαιτήσεως, η οποία αντιστοιχεί στην επιστροφή αδικαιολογήτως αποκτηθέντος από τον προϋπολογισμό της Ένωσης οφέλους, δεν έχει εφαρμογή στην είσπραξη των τόκων που απορρέουν από την εν λόγω απαίτηση, οσάκις οι τόκοι αυτοί οφείλονται όχι κατ’ εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης αλλά βάσει υποχρεώσεως την οποία προβλέπει αποκλειστικώς το εθνικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ C 72 της 5.3.2011.


text:
C 7/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 ∆εδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ενημέρωσε την Επιτροπή ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-367/01 (1)
 σχετικά με τις διατάξεις που θέσπισε προς εφαρμογήν της οδηγίας
 και εφόσον η Επιτροπή δεν διαθέτει άλλες πληροφορίες που να (2003/C 7/35)
 της επιτρέπουν να συμπεράνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις, η προσφεύγουσα είναι υποχρεω-
 μένη να θεωρήσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει ακόμα θεσπίσει Με διάταξη της 16ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 τέτοιες διατάξεις και, συνεπώς, παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 υπέχει από την οδηγία. της υποθέσεως C-367/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ 1997, L 73, σ. 5.
 (1 ) ΕΕ C 331 της 24.11.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-374/00 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-371/01 (1)
 (2003/C 7/33)
 (2003/C 7/36)
 Με διάταξη της 23ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 έκτου τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη της 23ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-374/00: Επιτροπή των τρίτου τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-371/01: Επιτροπή των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000.
 (1 ) ΕΕ C 348 της 8.12.2001.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-448/00 P (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-158/02 (1)
 (2003/C 7/34)
 (2003/C 7/37)
 Με διάταξη της 4ης Νοεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 υποθέσεως C-448/00 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 κατά BP Chemicals Ltd. της υποθέσεως C-158/02 (αίτηση του Tribunale ordinario di
 Roma για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Lidia Marcaletti
 κατά Ιstituto nazionale della previdenza sociale (INPS).
 ( 1) ΕΕ C 28 της 27.1.2001.
 (1 ) ΕΕ C 144 της 15.6.2002.


text:
 5.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/5
 Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-556/10)
 2011/C 38/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και H. Støvlbæk)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι, κατά τη μεταφορά της πρώτης δέσμης μέτρων για τους σιδηροδρόμους, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 —
 το άρθρο 6 § 3 και το Παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ (1), καθώς και από τα άρθρα 4 § 2 και 14 § 2 της οδηγίας 2001/14/ΕΚ (2),
 —
 το άρθρο 6 § 2 της οδηγίας 2001/14/ΕΚ
 —
 τα άρθρα 7 § 3 και 8 § 1 της οδηγίας 2001/14/ΕΚ και
 —
 το άρθρο 30 § 4 της οδηγίας 2001/14/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 10 § 7 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ,
 2)
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι οδηγίες 91/440/ΕΟΚ και 2001/14/ΕΚ σκοπούσαν στην ίση και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στις σιδηροδρομικές υποδομές για όλες τις επιχειρήσεις και στην προώθηση μίας ανταγωνιστικής, δυναμικής και διαφανούς αγοράς των σιδηροδρόμων στην Ευρώπη. Το άρθρο 6 § 3 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ προβλέπει ότι η άσκηση «ουσιαστικών καθηκόντων» ενός διαχειριστή υποδομών ανατίθεται σε φορείς ή επιχειρήσεις «που δεν παρέχουν οι ίδιες καμία υπηρεσία σιδηροδρομικών μεταφορών».
 Κατά την άποψη της Επιτροπής, στη Γερμανία δεν εξασφαλίζεται η θεσπιζόμενη στην οδηγία ανεξαρτησία του διαχειριστή υποδομών κατά την άσκηση των ουσιαστικών καθηκόντων, καθότι πολλά από τα εν λόγω «ουσιαστικά καθήκοντα» ανατέθηκαν σε εταιρεία που, καίτοι είναι νομικώς ανεξάρτητη, αποτελεί εντούτοις τμήμα μίας εταιρείας συμμετοχών, στην οποία ανήκαν μεταξύ άλλων και άλλες επιχειρήσεις, οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες σιδηροδρομικών μεταφορών.
 Η θεσπιζόμενη στην οδηγία 200l/14/ΕΚ ανεξαρτησία δεν πρέπει να περιορίζεται απλώς στο νομικό επίπεδο, αλλά θα πρέπει επίσης να αντανακλάται στην οργάνωση και τη λήψη αποφάσεων. Τούτο συνεπάγεται ότι η εταιρεία, στην οποία ανατίθενται τα ουσιαστικά καθήκοντα, επιτρέπεται να είναι οργανωμένη στην ίδια εταιρεία συμμετοχών με τις παρέχουσες υπηρεσίες σιδηροδρομικών μεταφορών επιχειρήσεις, εφόσον όχι μόνον διαχωρίζεται από αυτές νομικώς, αλλά δεν συνιστά επίσης αποδεδειγμένα οικονομική ενότητα με αυτές, είναι δηλαδή και οικονομικώς ανεξάρτητη έναντι αυτών. Εάν επομένως, στο πλαίσιο μίας εταιρείας συμμετοχών, τα «ουσιαστικά καθήκοντα» ασκούνται εκ μέρους μίας θυγατρικής εταιρείας, θα πρέπει να υφίστανται ασφαλιστικές δικλείδες που να διασφαλίζουν ότι η μητρική και η θυγατρική εταιρεία δεν μπορούν να δρουν ως οικονομική ενότητα και, συνεπώς, ως μία επιχείρηση. Στη Γερμανία δεν δημιουργήθηκαν όμως οι κατάλληλες και επαρκείς αυτές ασφαλιστικές δικλείδες, οι οποίες να μπορούν να διασφαλίζουν την οικονομική επίσης ανεξαρτησία του διαχειριστή υποδομών έναντι των σιδηροδρομικών εταιρειών. Οι ασφαλιστικές δικλείδες που επικαλείται η Γερμανία δεν επαρκούν ούτως ώστε να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία των ουσιαστικών καθηκόντων, να αποφεύγονται συγκρούσεις συμφερόντων και να αφαιρείται από την εταιρεία συμμετοχών ο έλεγχος επί του φορέα στον οποίο ανατέθηκαν τα ουσιαστικά καθήκοντα.
 Αφενός, η τήρηση των απαιτήσεων ανεξαρτησίας δεν επιτηρείται από κάποια ανεξάρτητη αρχή, σε περίπτωση δε παραβάσεως της υποχρεώσεως ανεξαρτησίας οι ανταγωνιστές δεν


text:
έχουν δικαίωμα προσφυγής. Αφετέρου, η έναντι της εταιρείας συμμετοχών ανεξαρτησία των συνεργατών, ήτοι των διοικητικών οργάνων και των διευθυντικών στελεχών του φορέα στον οποίο ανατέθηκαν τα ουσιαστικά καθήκοντα δεν διασφαλίζεται για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας συμμετοχών ή των λοιπών εταιρειών που ανήκουν στην εταιρεία συμμετοχών δύνανται να κατέχουν επίσης έδρα στο διοικητικό συμβούλιο του φορέα στον οποίο ανατέθηκαν τα ουσιαστικά καθήκοντα.
 —
 δεν υπάρχει πρόβλεψη ώστε τα μέλη του διοικητικού οργάνου του φορέα στον οποίο ανατέθηκαν τα ουσιαστικά καθήκοντα, όπως επίσης τα διευθυντικά του στελέχη και το προσωπικό του εκείνο, στο οποίο ανατέθηκαν ουσιαστικά καθήκοντα, να μην μπορούν, μετά τη λήξη της δραστηριότητας τους στη σχετική σχέση και για εύλογο διάστημα ετών να αναλαμβάνουν διευθυντική θέση στην εταιρεία συμμετοχών ή σε άλλους, υποκείμενους στον έλεγχο αυτής, οργανισμούς.
 —
 το διοικητικό όργανο του φορέα στον οποίο ανατέθηκαν τα ουσιαστικά καθήκοντα δεν διορίζεται υπό σαφώς καθορισμένους όρους ούτε υπέχει τις αντίστοιχες νομικές υποχρεώσεις, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η πλήρης ανεξαρτησία κατά τη λήψη αποφάσεων.
 —
 οι φορείς στους οποίους ανατέθηκαν τα ουσιαστικά καθήκοντα δεν διαθέτουν ίδιο προσωπικό, σε χωριστούς χώρους ή σε χώρους φυλασσόμενης προσβάσεως, του οποίου οι επαφές με την εταιρεία συμμετοχών και τις άλλες, εξ αυτής ελεγχόμενες επιχειρήσεις, να περιορίζεται στις επίσημες ανακοινώσεις που συνδέονται με την άσκηση των ουσιαστικών καθηκόντων.
 —
 Η πρόσβαση στα συστήματα πληροφοριών δεν είναι ασφαλής, ως εκ τούτου δεν αποκλείεται να βρεθούν στην κατοχή της εταιρείας συμμετοχών πληροφορίες, οι οποίες σχετίζονται με την άσκηση των ουσιαστικών καθηκόντων.
 Πέραν της ως άνω παραβάσεως της απαιτήσεως ανεξαρτησίας του διαχειριστή υποδομών κατά την άσκηση των ουσιαστικών καθηκόντων, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη επίσης τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 91/440 και 2001/14, καθότι
 —
 δεν μετέφερε με επαρκώς σαφή τρόπο τις διατάξεις της οδηγίας 2001/14/ΕΚ για τις χρεώσεις υπoδoμής και παρέλειψε να θέσει τις προυποθέσεις λανθασμένης εφαρμογής της αρχής του πλήρους κόστους,
 —
 δεν έλαβε τα αναγκαία μέσα προκειμένου να υποχρεώσει τους διαχειριστές υποδομών να μειώσουν τα έξοδα υποδομών και τις χρεώσεις υπoδoμής για την πρόσβαση στο σιδηροδρομικό δίκτυο,
 —
 παρέλειψε να εξουσιοδοτήσει τις ρυθμιστικές αρχές να απαιτούν από τον διαχειριστή υποδομών την παροχή πληροφοριών, μέσω επίσης της δυνατότητας επιβολής αντιστοίχων κυρώσεων.
 (1) Οδηγία 91/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων (ΕΕ L 237, σ. 25)
 (2) Οδηγία 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (ΕΕ L 75, σ. 29)


text:
 10.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 371/28
 Προσφυγή της 25ης Αυγούστου 2016 — Société wallonne des aéroports κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-474/16)
 (2016/C 371/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Société wallonne des aéroports SA (SOWEAR) (Namur, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: A. Lepièce και H. Baeyens, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτό και βάσιμο το αίτημα της προσφεύγουσας περί συνεκδικάσεως της παρούσας υποθέσεως με την υπόθεση T-818/14·
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την παρούσα προσφυγή,
 κατά συνέπεια,
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 3, 4, 5 και 6 της αποφάσεως της Επιτροπή της 1ης Οκτωβρίου 2014 αριθ. SA.14093, σχετικά με τα μέτρα που εφάρμοσε το Βέλγιο υπέρ του Brussels South Charleroi Airport (BSCA) και της Ryanair·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος, αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή, καθόσον εξέτασε τα τέλη τα οποία κατέβαλε το Brussels South Charleroi Airport (BSCA) στην προσφεύγουσα υπό το πρίσμα του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, ενώ οι αποφάσεις περί επενδύσεως, περί κατασκευής αερολιμενικών υποδομών και περί διαθέσεώς τους στο BSCA ελήφθησαν, κατά την προσφεύγουσα, πριν την έκδοση της αποφάσεως της 12ης Δεκεμβρίου 2000, Aéroports de Paris κατά Επιτροπής (T-128/98, EU:T:2000:290), η οποία επικυρώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 2002, Aéroports de Paris κατά Επιτροπής (C-82/01 P, EU:C:2002:617).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος, αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή, καθόσον χαρακτήρισε ως υπηρεσίες οικονομικής φύσεως το Instrument Landing System (ILS) και την υπηρεσία φωτισμού των αεροδιαδρόμων.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το γεγονός ότι το σκεπτικό της Επιτροπής για τον καθορισμό των ετήσιων τελών τα οποία οφείλει να καταβάλλει το BSCA βασίζεται, κατά την προσφεύγουσα, σε εσφαλμένη μεθοδολογία και σε εσφαλμένες παραμέτρους υπολογισμού, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στο ύψος της ενισχύσεως και, επιπλέον, πάσχει λόγω πρόδηλης ελλείψεως αιτιολογίας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή, καθόσον, αφενός, συμπεριέλαβε στο ποσόν των τελών που πρέπει να ανακτηθούν από το BSCA την ενίσχυση που χορηγήθηκε για την ενίσχυση της ασφάλειας (ήτοι την επιχορήγηση «για πυρόσβεση-συντήρηση») και, αφετέρου, δεν έλαβε υπόψη τη μείωση της «επιχορηγήσεως για πυρόσβεση-συντήρηση» κατά τα έτη 2014 και 2015.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/30
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 2015 — EEB κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-565/14) (1)
 ([Περιβάλλον - Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 - Απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την εκ μέρους της Πολωνίας κοινοποίηση μεταβατικού εθνικού σχεδίου, όπως το προβλεπόμενο στο άρθρο 32 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ περί βιομηχανικών εκπομπών - Άρνηση εσωτερικής επανεξετάσεως - Μέτρο ατομικής ισχύος - Σύμβαση του Aarhus - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμη άσκηση - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη])
 (2015/C 381/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Environmental Bureau (EEB) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: S. Podskalská, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Pignataro Nolin, S. Petrova και G. Wilms)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C (2014) 804 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 2014, περί της κοινοποιήσεως εκ μέρους της Δημοκρατίας της Πολωνίας ενός μεταβατικού εθνικού σχεδίου, μνεία περί του οποίου γίνεται στο άρθρο 32 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ περί βιομηχανικών εκπομπών, και, αφετέρου, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως Ares (2014) 1915757 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2014, περί απορρίψεως ως απαράδεκτης της αιτήσεως της προσφεύγουσας για επανεξέταση, εκ μέρους της Επιτροπής, της από 17 Φεβρουαρίου 2014 αποφάσεώς της.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Παρέλκει πλέον η απόφανση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Δημοκρατίας της Πολωνίας.
 3)
 Η European Environmental Bureau (ΕΕΒ) φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 4)
 Η ΕΕΒ, η Επιτροπή, το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρουν έκαστος τα σχετικά με τις αιτήσεις παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 395 της 10.11.2014.


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2008 [αίτηση του Cour de cassation (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Paul Abraham, Eugène Dehalleux, Jacqueline Starck, Robert Beaujean, Patrick Descamps κ.λπ., Régine Lecomte, Jacques Deheneffe, Mirèse Mailleux, Léon Schreiber, Marie-Paule Cornesse, Claude Farnir, Pascale Bastiaens, Marc Kriescher, Isabelle Lemaire, Jean-Luc Kriescher, Mauro Altafoglia, Charles Franckaert, Fernande Pretto κατά Région wallonne, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, État belge, Cargo Airlines Ltd
 (Υπόθεση C-2/07) (1)
 (Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων στο περιβάλλον - Αεροδρόμιο με διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης μήκους άνω των 2 100 m)
 (2008/C 107/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Paul Abraham, Eugène Dehalleux, Jacqueline Starck, Robert Beaujean, Patrick Descamps κ.λπ., Régine Lecomte, Jacques Deheneffe, Mirèse Mailleux, Léon Schreiber, Marie-Paule Cornesse, Claude Farnir, Pascale Bastiaens, Marc Kriescher, Isabelle Lemaire, Jean-Luc Kriescher, Mauro Altafoglia, Charles Franckaert, Fernande Pretto
 κατά
 Région wallonne, Société de développement et de promotion de l'aéroport de Liège-Bierset SA, T.N.T. Express Worldwide (Euro Hub) SA, Société nationale des voies aériennes-Belgocontrol, État belge, Cargo Airlines Ltd
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — Cour de cassation Cour de cassation — Ερμηνεία των άρθρων 1, 2 και 4 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40) — Έννοια του «σχεδίου δυναμένου να έχει σημαντικές επιπτώσεις για το περιβάλλον» — Αεροδρόμιο διαθέτον διάδρομο προσγειώσεως-απογειώσεως μήκους άνω των 2 100 μέτρων — Έργα υποδομών και αναδιαρθρώσεως αεροδρομίου, χωρίς επιμήκυνση του διαδρόμου του — Αναγκαιότητα μελέτης επιπτώσεων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Μια σύμβαση όπως η επίδικη στη διαφορά της κύριας δίκης δεν αποτελεί μεν σχέδιο κατά την έννοια της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, εναπόκειται, όμως, στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει, βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας, κατά πόσον μια τέτοια σύμβαση συνεπάγεται άδεια κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 85/337. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να εξεταστεί αν η άδεια αυτή εντάσσεται σε διαδικασία με πλείονα στάδια, περιλαμβάνουσα μια κύρια απόφαση καθώς και εκτελεστικές αποφάσεις, και αν πρέπει να ληφθεί υπόψη το σωρευτικό αποτέλεσμα πλειόνων σχεδίων των οποίων οι επιπτώσεις στο περιβάλλον πρέπει να εκτιμηθούν σφαιρικώς.
 2)
 Οι διατάξεις του σημείου 12 του παραρτήματος ΙΙ σε συνδυασμό με τις διατάξεις του σημείου 7 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 85/337, όπως ίσχυαν υπό την αρχική τους διατύπωση, αφορούν και τις εργασίας αναμόρφωσης στην υποδομή ενός υπάρχοντος αεροδρομίου χωρίς επιμήκυνση του διαδρόμου απογείωσης και προσγείωσης, εφόσον μπορούν να θεωρηθούν, ιδίως λόγω της φύσης, της σημασίας και των χαρακτηριστικών τους, ως αναμόρφωση του ίδιου του αεροδρομίου. Αυτό ισχύει, μεταξύ άλλων, για τις εργασίες που αποσκοπούν στη σημαντική αύξηση της δραστηριότητας του αεροδρομίου και της εναέριας κυκλοφορίας. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να βεβαιωθεί ότι οι αρμόδιες αρχές


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Μαΐου 2012 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-24/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - Δαπάνες εξαιρούμενες από την κοινοτική χρηματοδότηση - Δαπάνες που πραγματοποίησε το Βασίλειο της Ισπανίας - Ενισχύσεις στην παραγωγή ελαιολάδου)
 2012/C 174/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. Muñoz Pérez)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: F. Jimeno Fernández)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Νοεμβρίου 2010, T-113/08, Ισπανία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/68/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ 2008, L 18, σ. 12), στο μέτρο που η απόφαση αυτή αφορά ορισμένες δαπάνες που πραγματοποίησε το Βασίλειο της Ισπανίας στους τομείς του ελαιολάδου και των αροτραίων καλλιεργειών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Νοεμβρίου 2010, T-113/08, Ισπανία κατά Επιτροπής, στο μέτρο που, χαρακτηρίζοντας το έγγραφο AGR 16844 της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2002, ως ανακοίνωση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1663/95 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 729/70 όσον αφορά τη διαδικασία για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2245/1999 της Επιτροπής, της 22ας Οκτωβρίου 1999, δέχθηκε την ημερομηνία κοινοποιήσεως του εν λόγω εγγράφου ως σημείο αναφοράς για τον υπολογισμό της προθεσμίας των 24 μηνών που προβλέπουν τα άρθρα 5, παράγραφος 2, στοιχείο γ', πέμπτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 1970, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1287/95 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 1995, και 7, παράγραφος 4, πέμπτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, σε σχέση με τη δημοσιονομική διόρθωση η οποία πραγματοποιήθηκε με την απόφαση 2008/68/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στον τομέα του ελαιολάδου, για τον λόγο ότι οι ισπανικές αρχές δεν συμμορφώθηκαν πλήρως προς τις συστάσεις της Agencia para el Aceite de Oliva μετά τη διεξαγωγή των ελέγχων στα ελαιοτριβεία.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση 2008/68 στο μέτρο που εξαιρεί από την κοινοτική χρηματοδότηση τις δαπάνες που πραγματοποίησε το Βασίλειο της Ισπανίας στον τομέα του ελαιολάδου εκτός της προθεσμίας των 24 μηνών πριν από την ημερομηνία κοινοποιήσεως του εγγράφου της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 2004, με αντικείμενο τη σύγκληση της διμερούς συναντήσεως της 21ης Δεκεμβρίου 2004, καθόσον οι δαπάνες αυτές καλύπτονται από τη διόρθωση η οποία εφαρμόστηκε για τον λόγο ότι οι ισπανικές αρχές δεν συμμορφώθηκαν πλήρως προς τις συστάσεις