text:
εκπροσωπούμενη απο τους Georges Vandersanden
 έχουν την πρόθεση να θεσπίσουν. Εάν τα κράτη μέλη δεν και Laure Levi, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων
 τηρήσουν την υποχρέωση κοινοποιήσεως, η απαγόρευση στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson Sàrl , 1 , rue Glesener,
 εκτελέσεως των επιμάχων σχεδίων ισχύει αυτοδικαίως στην άσκησε στις 15 Ιανουαρίου 1996, ενώπιον του Πρωτοδικείου
 εσωτερική έννομη τάξη - τον κανόνα αυτόν μπορεί, επομένως, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Δικαστη
 να επικαλεστεί ένας ανταγωνιστής ενώπιον των εθνικών ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 δικαστηρίων, εφόσον το εσωτερικό δικονομικό δίκαιο του H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 παρέχει τρόπους να προβάλει τις χορηγηθείσες ενισχύσεις, τα
 εθνικά δικαστήρια όμως υποχρεούνται απλώς να εξασφαλί — να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρω
 σουν την τήρηση της απαγορεύσεως, μέχρι την τελική από παϊκών Κοινοτήτων, την οποία εξέδωσε υπό την ιδιότητα
 φαση της Επιτροπής. Από το καθεστώς αυτό προκύπτει ότι η της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) στις
 Επιτροπή έχει το καθήκον να αποφανθεί αν συμβιβάζονται 11 Απριλίου 1995 , στο μέτρο που η απόφαση αυτή
 με την κοινή αγορά τα μη κοινοποιηθέντα μέτρα ενισχύσεως, βασίζεται σε ποσοστό αναπηρίας 6 % για τον υπολογισμό
 των οποίων έχει εν τω μεταξύ λάβει γνώση , ιδίως αν της αποζημιώσεως που προβλέπεται στο άρθρο 73 του
 ενημερωθεί περί της υπάρξεώς των μέσω καταγγελίας υπο Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως,
 βαλλομένης από ανταγωνίστρια της εταιρείας που λαμβάνει — να αναγνωρίσει το δικαίωμα της προσφεύγουσας επί της
 τη χορηγούμενη ενίσχυση . προβλεπόμενης στο άρθρο 73 του ΚΥΚ αποζημιώσεως,
 υπολογιζομένης βάσει ποσοστού αναπηρίας 30% ,
 H προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι, στη συγκεκριμένη περί — να ακυρώσει, εφόσον κριθεί αναγκαίο , τη ληφθείσα στις
 πτωση, η Επιτροπή πληροφορήθηκε, με την υποβληθείσα 2 Οκτωβρίου 1995 και κοινοποιηθείσα στις 16 Οκτωβρίου
 καταγγελία, ότι, στην Πορτογαλία, θεσπίστηκαν και εκτελέ 1995 απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως της
 στηκαν μέτρα ενισχύσεως υπέρ της RTP, τα οποία ενέκρινε η προσφεύγουσας,
 Κυβέρνηση χωρίς να έχει συμμορφωθεί προς το καθήκον της
 προς κοινοποίηση . Αυτό σημαίνει ότι η Επιτροπή όφειλε, — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 εντός ευλόγου χρόνου , να λάβει μια εκ των δύο αποφάσεων: εξόδων.
 είτε να εγκρίνει τα επίμαχα μέτρα, αφού δώσει προηγουμένως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 στις πορτογαλικές αρχές την ευκαιρία να υποβάλουν τις
 παρατηρήσεις τους, στην περίπτωση που σχηματίζει ευθύς εξ H προσφεύγουσα, συνταξιούχος υπάλληλος του Δικαστη
 αρχής την πεποίθηση ότι τα εν λόγω μέτρα συμβιβάζονται με ρίου , βαθμού LA 6, βάλλει κατά του τρόπου υπολογισμού της
 την κοινή αγορά- είτε να κινήσει τη διαδικασία εξετάσεως του προβλεπομένης στο άρθρο 73 του ΚΥΚ αποζημιώσεως, o
 άρθρου 93, παράγραφος 2, στην περίπτωση που , βάσει απλής οποίος κατά τους ισχυρισμούς της βασίζεται σε λανθασμένο
 προκαταρκτικής αναλύσεως, δεν της είναι δυνατόν να θεω ποσοστό αναπηρίας.
 ρήσει τα εν λόγω μέτρα συμβιβαζόμενα με την κοινή αγορά. H H προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε βάσει των στοιχείων
 Επιτροπή δεν έπραξε ούτε το ένα ούτε το άλλο, αλλά, εδώ και δύο ιατρικών εκθέσεων της υγειονομικής επιτροπής, με την
 δυόμισι χρόνια, εξακολουθεί να βρίσκεται στην προκαταρ οποία αναγνωριζόταν στην


text:
προσφεύγουσα μερική μόνιμη
 κτική ανάλυση της καταστάσεοος. αναπηρία 30% προερχόμενη , κατά 20% , από την άσκηση
 των καθηκόντων της προσφεύγουσας στο καθού θεσμικό
 Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε θέση , στο προκαταρ όργανο.
 κτικό στάδιο, προσβάλλει τα δικαιώματα της προσφεύγου
 σας, η οποία κωλύεται έτσι να επιδιώξει ένδικη προστασία H προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, παράβαση του άρ
 προς διαφύλαξη των εννόμων συμφερόντων της. Γι' αυτούς θρου 73 του ΚΥΚ, των άρθρων 3 , παράγραφος 2, και 12,
 τους λόγους, η προσφεύγουσα κάλεσε, στις 11 Αυγούστου παράγραφος 2, της ρυθμίσεως σχετικά με την ασφάλιση
 1995 , την Επιτροπή να ενεργήσει, της απηύθυνε δηλαδή έναντι των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής νόσου
 επιστολή, με την οποία ζητούσε από την Επιτροπή , σύμφωνα των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και
 με το άρθρο 175 της συνθήκης ΕΚ, να λάβει θέση επί της του πίνακα των ποσοστών αναπηρίας που αποτελεί παράρ
 υποβληθείσης καταγγελίας, και ιδίως επί του αιτήματος τημα της ρυθμίσεως αυτής. Συναφώς, η προσφεύγουσα
 κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2. H φρονεί ότι το δικαίωμα επί των παροχών γεννάται οσάκις η
 Επιτροπή απήντησε, μετά την παρέλευση της δίμηνης προ ασθένεια ή η επιδείνωση μιας ασθένειας προέρχεται από την
 θεσμίας του άρθρου 175 , με έγγραφο της 16ης Οκτωβρίου άσκηση ή προκαλείται επ' ευκαιρία της ασκήσεως των
 1995· με το έγγραφο αυτό, η Επιτροπή δεν λαμβάνει θέση , καθηκόντων στο πλαίσιο υπηρεσιακής σχέσεως με τις Κοινό
 αλλά πληροφορεί απλώς ότι, είχε λάβει μια μελέτη και ότι είχε τητες και ότι ουδόλως απαιτείται η εργασία στο πλαίσιο των
 ζητήσει πληροφορίες από τις πορτογαλικές αρχές, με σκοπό οργάνων να αποτελεί την πρωτεύουσα αιτία της ασθέ
 να εξετάσει την κατάσταση . Κατά συνέπεια, η Επιτροπή νειας .
 παρέβη την υποχρέωσή της να εκδώσει πράξη , με την οποία H προσφεύγουσα τονίζει επιπλέον ότι, εφόσον αποδείχθηκε
 να λαμβάνει θέση επί της καταγγελίας της προσφεύγου η αιτιώδης σχέση και καθορίστηκε το ποσοστό μόνιμης
 σας . αναπηρίας στο 30% , το καθού , λαβόν υπόψη ένα ποσοστό
 6 % για τον επίδικο υπολογισμό της αποζημιώσεως, παρέβη
 το άρθρο 73 , παράγραφος 2 , στοιχείο γ), του ΚΥΚ, τα

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/9
 Αίτηση του Centrale Raad van Beroep για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2005 στο πλαίσιο της διαδικασίας D.P.W. Hendrix και Raad van bestuur van het uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
 (Υπόθεση C-287/05)
 (2005/C 296/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Ιουλίου 2005, το Centrale Raad van Beroep υπέβαλε στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαδικασίας D.P.W. Hendrix και Raad van bestuur van het uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Πρέπει μια παροχή βάσει του Wajong, η οποία μνημονεύεται στο παράρτημα IIα του κανονισμού 1408/71, να θεωρηθεί ειδική, χωρίς συνεισφορά, παροχή κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2α, του κανονισμού 1408/71 (1), οπότε σε πρόσωπα όπως ο εφεσείων της κύριας δίκης πρέπει να εφαρμόζεται αποκλειστικώς η θεσπισθείσα με το άρθρο 10α του κανονισμού 1408/71 συντονιστική ρύθμιση; Επηρεάζεται η απάντηση στο ερώτημα αυτό από το αν ο ενδιαφερόμενος ελάμβανε αρχικώς (αντί καταβολής εισφορών) παροχή AAW για νεαρά άτομα με ειδικές ανάγκες, η οποία από την 1η Ιανουαρίου 1998 έχει αυτοδικαίως μετατραπεί σε παροχή δυνάμει του Wajong;
 2.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: μπορεί ένας εργαζόμενος να επικαλεσθεί το άρθρο 39 ΕΚ, συγκεκριμένη εφαρμογή του οποίου αποτελεί το άρθρο 7 του κανονισμού 1612/68 (2), κατά του κράτους μέλους του οποίου είναι υπήκοος, όταν έχει εργασθεί αποκλειστικώς εντός αυτού του κράτους μέλους, πλην όμως κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους;
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα: έχει το άρθρο 39 ΕΚ, συγκεκριμένη εφαρμογή του οποίου αποτελεί το άρθρο 7 του κανονισμού 1612/68, την έννοια ότι συνάδει πάντοτε με αυτό διάταξη νομοθετικής ρυθμίσεως που εξαρτά τη χορήγηση ή τη συνέχιση μιας παροχής από αν ο ενδιαφερόμενος κατοικεί στο έδαφος του κράτους μέλους του οποίου είναι εφαρμοστέα η νομοθετική ρύθμιση, όταν η νομοθετική αυτή ρύθμιση προβλέπει μια ειδική, χωρίς συνεισφορά, παροχή κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2α, του κανονισμού 1408/71 η οποία μνημονεύεται στο παράρτημα IIα του κανονισμού αυτού;
 4.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα και αρνητικής στο τρίτο: έχει το κοινοτικό δίκαιο (περιλαμβανομένων ιδίως των άρθρων 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 και 39 ΕΚ, καθώς και των άρθρων 12 και 18 ΕΚ) την έννοια ότι στον Wajong μπορούν να βρεθούν χαρακτηριστικά στοιχεία που συνιστούν επαρκή δικαιολογία για να αντιταχθεί η προϋπόθεση του τόπου κατοικίας σε πολίτη της Ενώσεως, ο οποίος βρίσκεται εξ ολοκλήρου σε σχέση εξηρτημένης εργασίας στις Κάτω Χώρες και ως εκ τούτου υπόκειται αποκλειστικώς στην ολλανδική νομοθεσία;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149, της 5 Ιουλίου 1971, σ. 2).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 σ. 0033).


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/59
 Προσφυγή της 6ης Οκτωβρίου 2008 — Grand Hotel Abi d'Oru κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-454/08)
 (2008/C 301/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Grand Hotel Abi d'Oru SpA (Olbia, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. Dodaro και S. Cianciullo, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την Απόφαση κατά το μέρος που:
 α)
 εκθέτει ότι «οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν δυνάμει του περιφερειακού νόμου 9/1998, που εφαρμόσθηκε κατά μη σύννομο τρόπο από την Ιταλία με την απόφαση 33/6 και την πρώτη προκήρυξη, είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, εκτός αν ο δικαιούχος της ενισχύσεως έχει υποβάλει αίτηση για τη λήψη ενισχύσεως βάσει του καθεστώτος αυτού πριν από την εκτέλεση των σχετικών με ένα αρχικό σχέδιο επενδύσεως εργασιών» (άρθρο 1 της Αποφάσεως)·
 β)
 ορίζει ότι «η Ιταλική Δημοκρατία οφείλει να ανακτήσει από τους δικαιούχους τις ασυμβίβαστες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν δυνάμει του προβλεπομένου στο άρθρο 1 καθεστώτος» (άρθρο 2, παράγραφος 1, της Αποφάσεως)·
 γ)
 προβλέπει ότι «η Ιταλική Δημοκρατία οφείλει να ακυρώσει, με ισχύ από την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως, όλες τις πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν σε εκτέλεση της ενισχύσεως που χορηγήθηκε σύμφωνα με το προβλεπόμενο στο άρθρο 1 καθεστώς» (άρθρο 2, παράγραφος 4, της Αποφάσεως)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στην υπό κρίση υπόθεση είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στις υποθέσεις T-394/08, Regione Sardegna κατά Επιτροπής, T-408/08, S.F. Turistico Immobiliare κατά Συμβουλίου και Επιτροπής και T-436/08, Studio Vacanze κατά Επιτροπής.
 Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων αυτών.


text:
C 299/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.10.1999
 — Αποφαινο ́μενο το ́διο ι επι ́ των επιπτω ́σεων που ́επρεπε να 2. λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των αιτημα ́των που υποβλη ́θηκαν πρω-
 θεωρηθει ́ ο ́τι ει ́χε ο ρο ́λος της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως ΙΙΙ κατα ́ τοδι ́κως, να ακυρω ́ σει το α ́ρθρο 2 και το αφορω ́ν την
 την επι ́μαχη περι ́οδο, ο ́πως αποκαλυ ́φθηκε διαρκου ́σης της αναιρεσει ́ουσα τμη ́μα του α ́ρθρου 3 της απο ́ 16.2.94 αποφα ́-
 δι ́κης, αντι ́ να ακυρω ́σει την απο ́φαση για να παρα ́σχει σεως C (94) 321 της αναιρεσιβαλλομε ́νης,
 τη δυνατο ́τητα στην Επιτροπη ́ να εκδω ́σει νε ́α απο ́φαση,
 λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τα στοιχει ́α αυτα ́ και τους ισχυρισμου ́ς 3. να καταδικα ́σει την αναιρεσιβαλλομε ́νη στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των επιχειρη ́σεων, το Πρωτοδικει ́ο προσε ́βαλε τα δικαιω ́ματα
 α ́μυνας της προσφευ ́γουσας.
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Παρα ́βαση εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου του α ́ρθρου 65 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης
 ΕΚΑΧ: ερμηνευ ́οντας το α ́ρθρο 65 ΕΚΑΧ και ειδικο ́τερα την ΕΚΑΧ, λο ́γω εσφαλμε ́νης ερμηνει ́ας της ́εννοιας «αποφα ́σεις
 ́εννοια της κανονικη ́ς λειτουργι ́ας του ανταγωνισμου ́ κατα ́ ενω ́σεων επιχειρη ́σεων»: οι αποφα ́σεις των ενω ́σεων επιχει-
 τρο ́πο αυτο ́νομο και χωρι ́ς να λαμβα ́νει υπο ́ψη τη θε ́ση της ρη ́σεων ́εχουν σημασι ́α για το δι ́καιο των συμπρα ́ξεων επιχει-
 διατα ́ξεως αυτη ́ς στη Συνθη ́κη, καθω ́ς και την υ ́παρξη και ρη ́σεων εφο ́σον δεσμευ ́ουν και τα με ́λη τα οποι ́α δεν ́εχουν
 α ́λλων σκοπω ́ν του οποι ́ους αυτη ́ επιδιω ́κει, το Πρωτοδικει ́ο συναινε ́σει. Εα ́ν, ο ́πως τεκμαι ́ρεται στην παρου ́σα περι ́πτωση,
 ακολου ́θησε συλλογιστικη ́ που ́ερχεται σε αντι ́θεση ο ́χι μο ́νο υφι ́σταται συμφωνι ́α μεταξυ ́ των επιχειρηματιω ́ν, ει ́ναι περιττο ́
 προς τη νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου, ιδι ́ως προς την απο ́φαση να αναζητηθει ́ περαιτε ́ρω μια απο ́φαση ενω ́σεως επιχειρη ́σεων.
 της 18ης Φεβρουαρι ́ου 1962, 13/60, Geitling κ.λπ. κατα ́ Οι δραστηριο ́τητες μιας ενω ́ σεως ο ́πως η οργα ́νωση ανταλλα-
 Ανωτα ́της Αρχη ́ς (1), αλλα ́ και προς τη δικη ́ του νομολογι ́α, γη ́ς πληροφοριω ́ν ει ́ναι μονομερει ́ς ενε ́ργειες ενο ́ς οργα ́νου, το
 η ́τοι προς την απο ́φαση της 24ης Οκτωβρι ́ου, 1997, οποι ́ο δεν μπορει ́ να συνα ́ψει συμφωνι ́α συμπρα ́ξεως με
 Τ-239/94, EISA κατα ́ Επιτροπη ́ς (2). Απο ́ την ανα ́λυση στην εαυτο ́. Οι εν προκειμε ́νω αμφισβητου ́μενες δραστηριο ́τητες
 οποι ́α προε ́βη το ́διο
 ι το Πρωτοδικει ́ο προκυ ́πτει ο


text:
́τι η στα ́ση της ενω ́σεως ει ́ναι επικουρικε ́ς υπηρεσι ́ες τις οποι ́ες παρε ́χει η
 αυτη ́, που συνι ́σταται τουλα ́χιστον σε σιωπηρη ́ ενθα ́ρρυνση ́ενωση στα με ́λη της. Το πραγματικο ́ αυτο ́ δεν μπορει ́ να
 ορισμε ́νων ενεργειω ́ν που μπορου ́ν να ́εχουν προσφαγη ́ περιο- χαρακτηριστει ́ ως συ ́μπραξη επιχειρη ́σεων. Κατα ́ συνε ́πεια, η
 ριστικα ́ για τον ανταγωνισμο ́ αποτελε ́σματα, αρκει ́ να ει ́ναι απαγο ́ρευση του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης
 συ ́μφωνες προς τη γενικη ́ πολιτικη ́ της Επιτροπη ́ς, παρα ́μεινε ΕΚΑΧ δεν ́εχει εφαρμογη ́.
 αμετα ́βλητη κατα ́ τη δια ́ρκεια των ετω ́ν τα οποι ́α αφορα ́ η
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς. — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 15, πρω ́το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης
 ΕΚΑΧ, λο ́γω νομικω ́ς εσφαλμε ́νης, αντιφατικη ́ς και μη λαμβα ́-
 (*) Βλε ́πε υπο ́θεση C-199/99 P, ΕΕ C 204 της 17.7.1999, σ. 32.
 νουσας υπο ́ψη τα ο ́ρια της καθ' υ ́λην αρμοδιο ́τητας του
 (1) Συλλογη ́ το ́μος 1954-1964, σ. 701. Πρωτοδικει ́ου αιτιολογι ́ας ο ́σον αφορα ́ τη διαπι ́στωση, στο
 (2) Συλλογη ́ 1997, σ. ΙΙ-1839. α ́ρθρο 2 της αποφα ́σεως C (94) 321, ο ́τι η Eurofer οργα ́νωσε
 την ανταλλαγη ́ εμπιστευτικω ́ν πληροφοριω ́ ν «σε σχε ́ση με» τις
 παραβα ́σεις που διε ́πραξαν τα με ́λη της.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης
 ΕΚΑΧ, καθω ́ς και των ορι ́ων της καθ' υ ́λην αρμοδιο ́τητας του
 Πρωτοδικει ́ου, με την εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του στοιχει ́ου του
 πραγματικου ́ «... που τει ́νουν ....» κατα ́ την εφαρμογη ́ του
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Eurofer ASBL που ασκη ́θηκε στις σε δη ́θεν αντι ́θετες προς τον ανταγωνισμο ́ συνε ́πειες της
 17 Μαι ̈́ου 1999 κατα ́ της αποφα ́σεως της 11ης Μαρτι ́ου ανταλλαγη ́ς πληροφοριω ́ν που οργα ́νωσε η Eurofer.
 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (δευ ́τερο πενταμελε ́ς τμη ́μα) στην υπο ́θεση — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 15, πρω ́το εδα ́φιο, και του α ́ρθρου
 T-136/94, Eurofer ASBL κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν 65, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, λο ́γω εσφαλμε ́νης
 Κοινοτη ́των ερμηνει ́ας και εφαρμογη ́ς του στοιχει ́ου του πραγματικου ́
 «να παρεμποδι ́ζουν, να περιορι ́ζουν η ́ να νοθευ ́ουν τον
 ανταγωνισμο ́» και αντιφατικη ́ς αιτιολογι ́ας κατα ́ την εφαρμογη ́
 (Υπο ́θεση C-179/99 P) (*) του στην οργανωθει ́σα απο ́ την Eurofer ανταλλαγη ́ πληροφο-
 ριω ́ν:
 (1999/C 299/02)
 Η γνω ́ση που απε ́κτησαν οι συμμετε ́χοντες στην ανταλλαγη ́
 πληροφοριω ́ν της Eurofer ο ́σον αφορα ́ την αυ ́ξηση του ο ́γκου
 Η Eurofer ASBL, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο


text:
Dr. Norbert
 των πωλη ́σεων ενο ́ς με ́λους της ομα ́δας παραγωγη ́ς «δοκοι ́»
 Koch, Kanzlei der Sozietät Jones, Day, Reavis & Pogue,
 μπορου ́σε απλω ́ς να ενισχυ ́σει τις γενικε ́ς προσπα ́θειες ανταγω-
 avenue Louise 480, B-1050 Βρυξε ́λλες, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 νισμου ́, ο ́χι ο ́μως και να προκαλε ́σει συγκεκριμε ́νη αντι ́δραση.
 Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Eurofer ASBL, route d’Arlon,
 Οι συμμετε ́χοντες δεν γνω ́ριζαν — ως προς ποιο συγκεκριμε ́νο
 241, L-1150, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 προϊο ́ν και σε σχε ́ση με ποιον αγοραστη ́ ει ́χε αυξηθει ́ ο ο ́γκος
 Κοινοτη ́των στις 17 Μαι ̈́ου 1999 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της
 των πωλη ́σεων. Επιπλε ́ον, οι ημερομηνι ́ες αφορου ́σαν τη
 αποφα ́σεως της 11ης Μαρτι ́ου 1999, την οποι ́α εξε ́δωσε το
 διενε ́ργεια συναλλαγω ́ν (παρα ́δοση), οι οποι ́ες ει ́χαν συναφθει ́
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο πενταμελε ́ς
 τουλα ́χιστον τρειση ́μισι, κατα ́ κανο ́να ́εξι και σε ορισμε ́νες
 τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-136/94, Eurofer ASBL κατα ́ Επιτροπη ́ς
 περιπτω ́σεις επτα ́ και πλε ́ον μη ́νες πριν. Ει ́ναι πολυ ́ αργα ́ για
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 να αποδυναμωθει ́ το προβα ́δισμα που απε ́κτησε ́ενας απο ́ τους
 συμμετε ́χοντες.
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο τα εξη ́ς:
 1. να εξαφανι ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 11ης (*) Βλε ́πε υπο ́θεση C-199/99 P, ΕΕ C 204 της 17.7.1999, σ. 32.
 Μαρτι ́ου 1999 στην υπο ́θεση T-136/94 Eurofer ASBL κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/41
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 2017 — Dogg Label κατά EUIPO — Chemoul (JAPRAG)
 (Υπόθεση T-406/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης JAPRAG - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα JAPAN-RAG - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 277/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dogg Label (Μασσαλία, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Angelier, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Patrick Chemoul (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: E. Hoffman, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Μαΐου 2016 (υπόθεση R-2336/2015-2), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Dogg Label και του P. Chemoul.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Μαΐου 2016 (υπόθεση R-2336/2015-2).
 2)
 Η Dogg Label, το EUIPO και ο Patrick Chemoul φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 364 της 3.10.2016.


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/45
 Αντιτιθέμενο σήμα ή σημείο: Εικονιστικό σήμα «GESINMAR», Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προγενέστερο σήμα 1 975 912,
 Αιτών την καταχώριση κοινο- O προσφεύγων
 για προϊόντα της κατηγορίας 36.
 τικού σήματος:
 Αμφισβητούμενο κοινοτικό Λεκτικό σήμα «ENZO FUSCO»
 Απόφαση του τμήματος ανα- Δέχεται την ανακοπή για όλες τις σήμα: — Αίτηση καταχωρίσεως
 κοπών: υπηρεσίες της κατηγορίας 36. αριθ. 726735, υποβληθείσα για
 προϊόντα των κατηγοριών 3, 9,
 18, 24 και 25 (προϊόντα που
 κατά παράδοση υπόκεινται σε κα-
 Απόφαση του τμήματος προ- Απορρίπτει την προσφυγή. ταχώριση σήματος εκ μέρους των
 σφυγών: λεγομένων δημιουργών των προ-
 τιμήσεων και της μόδας)
 Δικαιούχος του σήματος ή Antonio Fusco International S.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη εφαρμογή του σημείου, ανακόπτων: A., Λουξεμβούργο
 άρθρου 8, παράγραφος 1,
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ)
 40/94 (κίνδυνος συγχύσεως). Σήμα ή σημείο επί του οποί- Κοινοτικό σήμα «ANTONIO FUS-
 ου βασίζεται η ανακοπή: CO» (καταχώριση αριθ. 654059),
 για προϊόντα κατ' ουσίαν όμοια
 με εκείνα για τα οποία ζητεί κα-
 ταχώριση σήματος ο προσφεύγων
 Προσφυγή του Vincenzo Fusco κατά Γραφείου εναρμονίσεως Απόφαση του τμήματος ανα- Η ανακοπή έγινε δεκτή και η
 στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, κοπών: αίτηση καταχωρίσεως απορρίφθη-
 σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 27 Μαΐου 2003 κε
 (Υπόθεση T-185/03)
 Απόφαση του τμήματος προ- Η προσφυγή απορρίφθηκε
 σφυγών:
 (2003/C 184/99)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) Λόγοι της παρούσας προ- Εσφαλμένη εφαρμογή του
 σφυγής: άρθρου 8, παράγραφος 1,
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ)
 Ο Vincenzo Fusco, εκπροσωπούμενος από τη δικηγόρο Barbara 40/94 (κίνδυνος συγχύσεως).
 Saguatti, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 27 Μαΐου 2003 προσφυγή κατά του Γραφείου
 εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς.
 Έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδι- Προσφυγή της Joëlle Hivonnet κατά του Συμβουλίου της
 κασία ήταν η Αntonio Fusco International S.A. Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 27 Μαΐου 2003
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: (Υπόθεση Τ-188/03)
 — κυρίως, να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις του (2003/C 184/100)
 τμήματος προσφυγών, καθ' όσον καταλήγουν στο συμπέ- (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ρασμα ότι μεταξύ των σημάτων Αntonio Fusco και Εnzo
 Fusco μπορεί να προκληθεί σύγχυση·
 Η Joëlle Hivonnet, κάτοικος Νέας Υόρκης (Ηνωμένες Πολιτείες),
 — επικουρικώς, αν το Πρωτοδικείο ήθελε κρίνει ότι μεταξύ των εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Georges Vandersanden και
 σημάτων Αntonio Fusco και Εnzo Fusco μπορεί όντως να Laure Levi άσκησε στις 27 Μαΐου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι-
 προκληθεί σύγχυση, να διευκρινίσει ακριβώς την εδαφική κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβου-
 περιοχή εφαρμογής της αποφάσεως· λίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 — κυρίως και πάλι, να διαπιστώσει και να αναγνωρίσει ότι, Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 καίτοι η ανακοπή βασίζεται σε προηγούμενο κοινοτικό σήμα,
 η διαδικασία μετατροπής δεν αποκλείεται παρά μόνον ως — να ακυρώσει την από 23 Ιουλίου 2002 απόφαση της
 προς την εδαφική περιοχή για την οποία θα έπρεπε ενδεχο- αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), με την οποία
 μένως να αναγνωρισθεί ρητώς η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως· απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας να της χορηγηθεί
 σχολικό επίδομα για τη θυγατέρα της Εponine για τα
 —


text:
 14.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουλίου 2010 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-53/08) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Αποζημίωση για απαλλοτρίωση λόγω δημοσίας ωφελείας - Παράταση της ισχύος μιας προνομιακής τιμής για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη προς την κοινή αγορά - Έννοια του πλεονεκτήματος - Αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως)
 2010/C 221/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito και G. Conte)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/408/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Νοεμβερίου 2007, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 36/A/06 (πρώην NN 38/06) που έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία υπέρ των ThyssenKrupp, Cementir και Nuova Terni Industrie Chimiche (ΕΕ 2008, L 144, σ. 37).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 79 της 29.3.2008.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/30
 Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2012 — Almashreq Investement κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-100/12)
 2012/C 151/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Almashreq Investement Co. (Joint-Stock Holding Company) (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή της παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 κατά συνέπεια, να ακυρώσει την απόφαση 2011/782/ΚΕΠΠΑ, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, καθώς και τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012, της 18ης Ιανουαρίου 2012, και τις επακόλουθες εκτελεστικές τους πράξεις, κατά το μέρος που αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως οι οποίοι είναι ουσιαστικώς πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων T-432/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου (1), και Τ-433/11, Makhlouf κατά Συμβουλίου (2).
 (1) ΕΕ 2011, C 290, σ. 13.
 (2) ΕΕ 2011, C 290, σ. 14.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- α) να αποτρέπονται από τη διάθεση τηλεοπτικών προγραμ-
 βαλε το Cour de cassation (Γαλλία), chambre commerciale, μάτων, όπως ιδίως η αναμετάδοση αθλητικών
 financière et économique, με απόφαση της 19ης Νοεμβρίου συναντήσεων, είτε αυτές πραγματοποιούνται στη Γαλλία
 2002 στην υπόθεση Bacardi-Martini SAS κατά Télévision είτε σε άλλες χώρες της Ενώσεως, όταν σε αυτά
 française TF1 SA, Groupe Jean-Claude Darmon SA και εμφανίζονται διαφημίσεις οι οποίες απαγορεύονται από
 Girosport SARL τον γαλλικό κώδικα περί καταστημάτων πωλήσεως
 ποτών,
 (Υπόθεση C-429/02) β) ή να προβαίνουν στη διάθεση τηλεοπτικών προγραμ-
 μάτων υπό την προϋπόθεση ότι δεν εμφανίζονται οι
 διαφημίσεις που απαγορεύει ο γαλλικός κώδικας περί
 καταστημάτων πωλήσεως ποτών, απαγορεύοντας έτσι
 (2003/C 19/36) τη σύναψη διαφημιστικών συμβάσεων σχετικών με
 οινοπνευματώδη ποτά είτε αυτά προέρχονται από την
 εν λόγω χώρα ή από άλλα κράτη μέλη της Ενώσεως.
 (1 ) Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για
 Με απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών
 27 Νοεμβρίου 2002, το Cour de cassation (France), στο δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23).
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Bacardi-Martini SAS και Télévision (2 ) Οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου-
 française TF1 SA, Groupe Jean-Claude Darmon SA και λίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας
 Girosport SARL που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστή- 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου για το συντονισμό ορισμένων νομοθε-
 ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτη- τικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών
 μάτων: σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (EE L 202,
 σ. 60).
 1) Αντιτίθεται η οδηγία 89/552/ΕΟΚ ( 1), της 3ης Οκτωβρίου
 1989, γνωστή ως «Τηλεόραση χωρίς σύνορα», όπως ίσχυε
 πριν από την τροποποίησή της με την οδηγία 97/36/ΕΚ (2),
 της 30ής Ιουνίου 1997, στο να απαγορεύουν εθνικές
 διατάξεις όπως αυτές των άρθρων L.17 έως L.21 του
 γαλλικού κώδικα περί καταστημάτων πωλήσεως ποτών και
 του άρθρου 8 του διατάγματος 92280 της 27ης Μαρτίου
 1992, για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας και Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 επ' απειλή ποινικών κυρώσεων, τη διαφήμιση οινοπνευμα- της Ιταλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 28 Νοεμβρίου
 τωδών ποτών, προελεύσεως είτε του εν λόγω κράτους μέλους 2002
 ή άλλων κρατών μελών της Ενώσεως, στην τηλεόραση, είτε
 πρόκειται για διαφημιστικά μηνύματα υπό την έννοια του
 άρθρου 10 της οδηγίας ή για έμμεση διαφήμιση που (Υπόθεση C-430/02)
 συνίσταται στην εμφάνιση στην τηλεόραση πανώ με τα
 οποία διαφημίζονται οινοπνευματώδη ποτά χωρίς ωστόσο να
 (2003/C 19/37)
 πρόκειται για συγκεκαλυμμένη διαφήμιση την οποία αφορά
 το άρθρο 1, στοιχείο γ', της οδηγίας·
 2) Πρέπει το άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ και η αρχή της Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 ελεύθερης μεταδόσεως τηλεοπτικών εκπομπών εντός της την Claire-Françoise Durand και τον Roberto Amorosi, άσκησε
 Ενώσεως να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι απαγορεύουν στις 28 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊ-
 εθνικό


text:
νόμο, όπως τα άρθρα L.17 έως L.21 του γαλλικού κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 κώδικα περί καταστημάτων πωλήσεως ποτών και το άρθρο 8
 του διατάγματος 92280 της 27ης Μαρτίου 1992, o οποίος
 απαγορεύει, για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας και Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 επ' απειλή ποινικών κυρώσεων, τη διαφήμιση οινοπνευμα-
 τωδών ποτών, προελεύσεως είτε του εν λόγω κράτους μέλους
 είτε άλλων κρατών μελών της Ενώσεως, στην τηλεόραση, είτε — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας
 πρόκειται για διαφημιστικά μηνύματα υπό την έννοια του όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατάργηση ή τροποποίηση
 άρθρου 10 της οδηγίας ή για έμμεση διαφήμιση που της ρύθμισης περί σημάτων ποιότητας, την οποία εξέδωσαν
 συνίσταται στην εμφάνιση στην τηλεόραση πανώ για τη οι Περιφέρειες του Αbruzzo και της Σικελίας με τους
 διαφήμιση οινοπνευματωδών ποτών χωρίς ωστόσο να πρόκει- περιφερειακούς νόμους 31/1982 και 14/1966 αντίστοιχα,
 ται για συγκεκαλυμμένη διαφήμιση την οποία αφορά το παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 της
 άρθρο 1, στοιχείο γ', της οδηγίας, όταν ο νόμος αυτός έχει Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
 ως αποτέλεσμα οι επιφορτισμένοι με τη διάθεση και τη
 μετάδοση των τηλεοπτικών προγραμμάτων επιχειρηματίες — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 19/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το σύστημα σημάτων ποιότητας που θέσπισαν οι Περιφέρειες του Το άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας, όπως τροποποιήθηκε
 Αbruzzo και της Σικελίας επιτρέπει τη χρήση των σημάτων αυτών με την οδηγία 94/31/ΕΚ ( 2) του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου
 μόνο για τα προϊόντα που μεταποιούνται ή παρασκευάζονται εντός 1994, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ για τα
 των εν λόγω περιφερειών και για τα οποία τηρείται μια δεσμευτική επικίνδυνα απόβλητα, απαιτεί από τα κράτη μέλη να θέτουν σε
 διαδικασία παραγωγής. Η ποιότητα των οικείων προϊόντων συσχετί- ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 ζεται επομένως ρητά προς την προέλευσή τους από τις εν λόγω διατάξεις για να συμμορφωθούν με την εν λόγω οδηγία πριν από
 περιφέρειες, πράγμα που δημιουργεί στους καταναλωτές την τις 27 Ιουνίου 1995 και να πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή
 εντύπωση ότι τα προϊόντα που προέρχονται από τις περιφέρειες σχετικά. Το άρθρο 10, παράγραφος 3, της οδηγίας προβλέπει ότι
 αυτές είναι καλύτερης ποιότητας από τα άλλα. Επομένως, η χρήση τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των
 των ονομασιών αυτών ωθεί τους καταναλωτές να αγοράζουν τα εν ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν
 λόγω προϊόντα και όχι τα εισαγόμενα, αφού ευνοεί την εμπορία στον τομέα που διέπεται από την οδηγία.
 τους σε βάρος της εμπορίας των προϊόντων από τα άλλα κράτη
 μέλη.
 Η Επιτροπή, κατόπιν εξετάσεως της εθνικής νομοθεσίας που της
 κοινοποιήθηκε, διαπίστωσε την ύπαρξη ορισμένων ελλείψεν και
 κενών κατά τη μεταφορά της οδηγίας από το Ηνωμένο Βασίλειο.
 Κατά συνέπεια, το σύστημα των σημάτων ποιότητας που θέσπισαν
 ∆εδομένου ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου δεν κοινοποίησαν
 οι Περιφέρειες του Αbruzzo και της Σικελίας ενέχει, κατά
 καμία τροποποιητική νομοθετική διάταξη προκειμένου να διορθώ-
 παράβαση


text:
του άρθρου 28 ΕΚ, περιορισμούς του ενδοκοινοτικού
 σουν την κατάσταση, εκτός από ένα σχέδιο σχετικό με το Γιβραλτάρ
 εμπορίου.
 το οποίο δεν έχει ακόμη ψηφιστεί, η Επιτροπή καταλήγει ότι το
 Ηνωμένο Βασίλειο δεν μετέφερε ορθά στην εσωτερική έννομη τάξη
 τα άρθρα 1, §§ 4 και 5, 2, §§ 1, 2 και 4, 3, §§ 1 έως 4, 4, §§ 1
 έως 3, και 5, §§ 1 και 2, της οδηγίας.
 (1 ) ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20.
 (2 ) ΕΕ L 168 της 02.07.1994, σ. 28.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Ηνωμένου Βασιλείου που ασκήθηκε στις 29 Νοεμβρίου
 2002
 (Υπόθεση C-431/02)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 (2003/C 19/38) βαλε το Ufficio del Giudice di Pace di Lendinara με διάταξη
 της 29ης Οκτωβρίου 2002, στην υπόθεση Lucio Trombin
 κατά Ιnsight World Education System Limited, παρεμβαί-
 νουσα: Valeria Trombin
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Xavier Lewis και τον Μηνά Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων (Υπόθεση C-432/02)
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων, στις 29 Νοεμβρίου 2002, προσφυγή κατά
 (2003/C 19/39)
 του Ηνωμένου Βασιλείου.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Με διάταξη της 29ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 1) να διαπιστώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης 29 Νοεμβρίου 2002, το Ufficio del Giudice di Pace di Lendinara,
 Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να λάβει στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Lucio Trombin και Ιnsight
 όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς World Education System Limited, παρεμβαίνουσα: Valeria
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1, §§ 4 και 5, 2, Trombin, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την
 §§ 1, 2 και 4, 3, §§ 1 έως 4, 4, §§ 1 έως 3, και 5, §§ 1 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 και 2, της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τα
 επικίνδυνα απόβλητα (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει 1) Συμβιβάζονται προς τις αρχές της Συνθήκης ΕΚ περί της
 από την οδηγία αυτή και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων (άρθρα 39 επ.), του
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως· δικαιώματος εγκαταστάσεως (άρθρα 43 επ.), της ελεύθερης
 κυκλοφορίας των υπηρεσιών (άρθρα 49 επ.), όπως αυτές
 2) να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα. ερμηνεύθηκαν από τις αποφάσεις του ∆ικαστηρίου, προς τις


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/26
 Αγωγή της 24ης Οκτωβρίου 2013 — ΙΣΟΤΗΣ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-562/13)
 2014/C 9/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Κοινωνία της Πληροφορίας Ανοιχτή στις Ειδικές Ανάγκες — ΙΣΟΤΗΣ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Σ. Σκλήρης, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή, ζητώντας από την ενάγουσα το ποσό των 47 197,93 ευρώ που συνεισέφερε η Επιτροπή στο πλαίσιο της συμβάσεως 238940 REACH 112, παραβιάζει την επίδικη σύμβαση,
 —
 να αναγνωριστεί ότι η ενάγουσα δεν οφείλει να επιστρέψει το ανωτέρω ποσό που συνεισέφερε η Επιτροπή,
 —
 να αναγνωριστεί ότι, σε κάθε περίπτωση, η παραπάνω απαίτηση της Επιτροπής, κατά το ποσό των 13 821,12 ευρώ, είναι όλως αβάσιμη,
 —
 να αναγνωριστεί ότι οι γενικοί όροι των συμβάσεων FP6 δεν εφαρμόζονται στο πλαίσιο της συμβάσεως 238940 REACH 112 και ότι, επομένως, η ενάγουσα στο πλαίσιο της επίδικης σύμβασης δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό για αποζημίωση (liquidated damages),
 —
 να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή, δηλώνοντας την πρόθεσή της να αξιώσει αποζημίωση (liquidated damages) βάσει των γενικών όρων των συμβάσεων FP6, παραβιάζει την επίδικη σύμβαση 238940 REACH 112,
 —
 να καταδικαστεί η Επιτροπή στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της ενάγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της παρούσας αγωγής, που στηρίζεται αφενός στη ρήτρα διαιτησίας της επίδικης σύμβασης και αφετέρου στο βελγικό δίκαιο, στο οποίο η επίδικη σύμβαση παραπέμπει, η ενάγουσα προβάλλει τρεις ισχυρισμούς.
 1)
 Ο πρώτος ισχυρισμός αντλείται από την παραβίαση της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών εκ μέρους της Επιτροπής. Ειδικότερα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή απαίτησε διαφορετικά ποσά, χωρίς να προβάλει συγκεκριμένο και ειδικό λόγο γένεσης των εκάστοτε αξιώσεων, και ότι η συναλλακτική συμπεριφορά της είναι αντίθετη με τις διατάξεις του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Περαιτέρω, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η αντισυμβατική συμπεριφορά της Επιτροπής προκύπτει και από την πρόθεσή της να εγείρει αξιώσεις με βάση γενικούς όρους διαφορετικού τύπου συμβάσεων (FP6) από εκείνους που εφαρμόζονται στην επίδικη σύμβαση REACH 112 (CIP).
 2)
 Ο δεύτερος ισχυρισμός αντλείται από την παραβίαση της διάταξης του άρθρου II.28, παράγραφοι 1 και 5, της σύμβασης 238940 REACH 112. Ειδικότερα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή έγειρε αξιώσεις χωρίς προηγούμενη διενέργεια ελέγχου στο πλαίσιο της επίδικης σύμβασης και επικαλέστηκε γενικά και αόριστα πόρισμα ελέγχου που δεν αφορά την επίδικη σύμβαση REACH 112.
 3)
 Ο τρίτος, επικουρικός, ισχυρισμός αντλείται από την κακόπιστη και καταχρηστική έγερση της απαίτησης της Επιτροπής.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Φεβρουαρίου 2007 — Boucek κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-318/04) (1)
 (Υπάλληλοι - Γενικός διαγωνισμός - Αποκλεισμός από τις γραπτές εξετάσεις - Εκπρόθεσμη υποβολή υποψηφιότητας)
 (2007/C 82/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Vladimir Boucek (Πράγα, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωπος: L. Krafftova)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και H. Krämer)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα για ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/A/2/03, περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τις γραπτές εξετάσεις του εν λόγω διαγωνισμού λόγω εκπρόθεσμης υποβολής πλήρους φακέλου υποψηφιότητας.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 273 της 6.11.2004.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/24
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Ιανουαρίου 2006 — Albrecht κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-251/03) (1)
 (Υγειονομικός έλεγχος - Κτηνιατρικά φάρμακα - Προϊόντα που περιέχουν βενζαθίνη βενζυπενικιλλίνη - Απόφαση της Επιτροπής με την οποία διατάσσεται η αναστολή των αδειών κυκλοφορίας - Αρμοδιότητα)
 (2006/C 86/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Albert Albrecht GmbH & Co. KG (Aulendorf, Γερμανία), AniMedica GmbH (Seden-Bösensell, Γερμανία), Ceva Tiergensundheit GmbH (Ντύσσελντορφ, Γερμανία), Fatro SpA (Μπολόνια, Ιταλία), Laboratorios Syva, SA (León, Ισπανία), Laboratorios Virbac, SA, (Βαρκελώνη, Ισπανία), Química Farmacéutica Bayer, SA (Βαρκελώνη), Univete Técnica Pecuaria Comercio Industria, Lda (Λισαβόνα, Πορτογαλία), Vétoquinol Especialidades Veterinarias, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) και Virbac SA (Carros, Γαλλία) [εκπρόσωποι: D. Waelbroeck, U. Zinsmeister και N. Rampal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και M. Shotter]
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: Γαλλική Δημοκρατία [εκπρόσωποι: G. de Bergues και R. Loosli-Surrans]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C (2003) 1404 της Επιτροπής, της 22ας Απριλίου 2003, για την αναστολή των αδειών κυκλοφορίας των κτηνιατρικών φαρμάκων που περιέχουν την ουσία βενζαθίνη βενζυπενικιλλίνη και προορίζονται να χορηγηθούν ενδομυϊκά και/ή υποδόρια στα ζώα που εκτρέφονται με σκοπό την παραγωγή τροφίμων.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση C (2003) 1404 της Επιτροπής, της 22ας Απριλίου 2003, για την αναστολή των αδειών κυκλοφορίας των κτηνιατρικών φαρμάκων που περιέχουν την ουσία βενζαθίνη βενζυπενικιλλίνη και προορίζονται να χορηγηθούν ενδομυϊκά και/ή υποδόρια στα ζώα που εκτρέφονται με σκοπό την παραγωγή τροφίμων.
 2.
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα των προσφευγουσών.
 3.
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 239 της 4.10.2003.


text:
C 259/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 Αναι ́ρεση της Una Film «City Revue» GmbH κατα ́ της 4) να καταδικα ́σει τα αναιρεσι ́βλητα ο ́ργανα και τις παρεμβαι ́νο-
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των υσες αλληλεγγυ ́ως στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (3ο τμη ́μα), της 27ης Ιουνι ́ου 2000, στις συνεκδικασθει ́σες
 υποθε ́σεις Τ-172/98 και Τ-175/98 ́εως Τ-177/98,
 Salamander AG, Una Film «City Revue» GmbH, Alma Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Media Group Advertising SA & Co. Partnership κ.α., Zino
 Davidoff SA και Davidoff & Cie SA, υποστηριζο ́μενες — Παραγνω ́ριση της σημασι ́ας του κριτηρι ́ου του α ́ρθρου
 απο ́ τις Markenverband eV, Manifattura Lane Gaetano 173, παρα ́γραφος 4, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 230,
 Marzotto & Figli SpA και Lancaster BV κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ παρα ́γραφος 4, ΕΚ) ο ́τι πρε ́πει μι ́α κοινοτικη ́ πρα ́ξη να αφορα ́
 Κοινοβουλι ́ου και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως,
 ́ενα φυσικο ́ η ́ νομικο ́ προ ́σωπο α ́μεσα για να ει ́ναι δυνατη ́ η
 υποστηριζομε ́νων απο ́ τη ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας, την α ́σκηση προσφυγη ́ς κατα ́ αυτη ́ς: Κακω ́ς εξισω ́νει το δικαστη ́-
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο
 ριο το κριτη ́ριο ο ́τι πρε ́πει μι ́α οδηγι ́α να αφορα ́ α ́μεσα τον
 της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας και τη Γαλ- προσφευ ́γοντα με το κριτη ́ριο του αμε ́σου αποτελε ́σματος
 λικη ́ ∆ημοκρατι ́α, που κατατε ́θηκε στις 14 Ιουλι ́ου 2000 της εν λο ́γω οδηγι ́ας εις βα ́ρος ιδιωτω ́ν.
 (Υπο ́θεση C-281/00) — Παραγνω ́ριση του περιεχομε ́νου του δικαιω ́ματος για αποτε-
 λεσματικη ́ δικαστικη ́ προστασι ́α σε περι ́πτωση παραβια ́σεων
 (2000/C 259/20) του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, το οποι ́ο απορρε ́ει απο ́ τις γενικε ́ς
 αρχε ́ς του κοινοτικου ́ δικαι ́ου: Κακω ́ς παρε ́λειψε το δικαστη ́-
 Η Una Film «City Revue» GmbH, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον ριο να ερμηνευ ́σει και να εφαρμο ́σει το υφιστα ́μενο συ ́στημα
 δικηγο ́ρο Dr Rainer Borgelt, Düsseldorf, επικουρου ́μενο απο ́ τον της δικαστικη ́ς προστασι ́ας και των συνταγματικω ́ν αρχω ́ν
 καθηγητη ́ στο Πανεπιστη ́μιο της Βαμβε ́ργης Dr. Manfred Dauses, της Κοινο ́τητας συ ́μφωνα με τις επιταγε ́ς του θεμελιω ́δους
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των αξι ́ας ατομικου ́ δικαιω ́ματος για αποτελεσματικη ́ δικαστικη ́
 δικηγο ́ρων Reding & Felten, 2 rue J. P. Brasseur, L-1258 προστασι ́α.
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε, στις 14 Ιουλι ́ου 2000, αναι ́ρεση ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ της αποφα ́-
 σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (3ο τμη ́μα),


text:
της 27ης Ιουνι ́ου 2000, στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις
 Τ-172/98 και Τ-175/98 ́εως Τ-177/98, Salamander AG, Una
 Film «City Revue» GmbH, Alma Media Group Advertising SA
 & Co. Partnership κ.α., Zino Davidoff SA και Davidoff & Cie
 SA, υποστηριζο ́μενες απο ́ τις Markenverband eV, Manifattura
 Lane Gaetano Marzotto & Figli SpA και Lancaster BV κατα ́ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας, ασκηθει ́σα στις 18 Ιουλι ́ου 2000
 Ενω ́σεως, υποστηριζομε ́νων απο ́ τη ∆ημοκρατι ́α της Φινλανδι ́ας,
 την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο (Υπο ́θεση C-283/00)
 της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας και τη Γαλλικη ́
 ∆ημοκρατι ́α.
 (2000/C 259/21)
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 1) να αναιρε ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- τον Gregorio Valero Jordana, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με
 κω ́ν Κοινοτη ́των (3ο τμη ́μα), της 27ης Ιουνι ́ου 2000, στις αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-172/98 και Τ-175/98 ́εως με ́λος της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, C 254, α ́σκησε στις
 Τ-177/98 και να απορρι ́ψει την ́ενσταση απαραδε ́κτου που 18 Ιουλι ́ου 2000, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 προε ́βαλαν τα καθω ́ ν και η ́δη αναιρεσι ́βλητα θεσμικα ́ ο ́ργανα. Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 2) να κηρυ ́ξει παραδεκτη ́ την απο ́ 22 Οκτωβρι ́ου 1998
 προσφυγη ́ της προσφευ ́γουσας και η ́δη αναιρεσει ́ουσας, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 που κατατε ́θηκε στη Γραμματει ́α του Πρωτοδικει ́ου στις
 23 Οκτωβρι ́ου 1998. 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι, επ' ευκαιρι ́α της προσκλη ́σεως για την
 υποβολη ́ προσφορω ́ν σχετικα ́ με την εκτε ́λεση των ́εργων του
 3) να δεχθει ́ επι ́ της ουσι ́ας την προαναφερθει ́σα προσφυγη ́ και Centro educativo penitenciario experimental (πειραματικο ́
 συνεπω ́ς να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη οδηγι ́α 98/43/ΕΚ κε ́ντρο παιδαγωγικη ́ς σωφρονιστικη ́ς) της Segovia εκ με ́ρους
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της της Sociedad Estatal de Infraestructuras y Equipamientos
 6ης Ιουλι ́ου 1998, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ν, Penitenciarios, SA (κρατικη ́ς εταιρι ́ας υποδομω ́ν και
 κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ ν μελω ́ν εξοπλισμω ́ν σωφρονιστηρι ́ων), εταιρι ́ας εμπι ́πτουσας στον
 ο ́σον αφορα ́ τη διαφη ́μιση και τη χορηγι ́α υπε ́ρ των προϊο ́ντων ορισμο ́ της αναθε ́τουσας αρχη ́ς, κατα ́ το α ́ρθρο 1, στοιχει ́ο
 καπνου ́ (EE L 213 της 3.7.1998, σ. 9). β', της οδηγι


text:
́ας 93/37/ΕΟΚ (1), το υ ́ψος των οποι ́ων υπερβαι ́-
 νει κατα ́ πολυ ́ το κατω ́τατο ο ́ριο εφαρμογη ́ς της οδηγι ́ας, το
 επικουρικω ́ς Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο ως εκ του ο ́τι δεν εφα ́ρμοσε εν
 να επαναπαραπε ́μψει την υπο ́θεση στο Πρωτοδικει ́ο για τη προκειμε ́νω το συ ́νολο των διατα ́ξεων της οδηγι ́ας
 συνε ́χιση της διαδικασι ́ας επι ́ της ουσι ́ας. 93/37/ΕΟΚ, και συγκεκριμε ́να τους κανο ́νες περι ́ δημοσιο ́τη-
 ---pagebreak--- 9.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/13
 τας που προβλε ́πουν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου 11, παρα ́γρα- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 φοι 2, 6, 7 και 11, καθω ́ς και εκει ́νες των α ́ρθρων 12, της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 20 Ιουλι ́ου
 παρα ́γραφος 1, 29, παρα ́γραφος 3, 18, 27 και 30, παρα ́- 2000
 γραφος 4·
 (Υπο ́θεση C-285/00)
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα. (2000/C 259/22)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τον Bernard Mongin, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι
 Η Επιτροπη ́ εκτιμα ́ ο ́τι η Sociedad Estatal de Infraestructuras y υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Equipamientos Penitenciarios, SA (SIEPSA) ει ́ναι «οργανισμο ́ς ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 Ιουλι ́ου 2000
 δημοσι ́ου δικαι ́ου» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, στοιχει ́ο β', της προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ και ο ́τι, κατα ́ συνε ́πεια, ει ́ναι αναθε ́τουσα
 αρχη ́ στον βαθμο ́ που πληροι ́ τις τρεις προβλεπο ́μενες απο ́ το Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 α ́ρθρο αυτο ́ προϋποθε ́σεις. Η SIEPSA ιδρυ ́θηκε προς ικανοποι ́ηση
 ανα ́γκης γενικου ́ συμφε ́ροντος: η ́τοι της συμβολη ́ς στην εφαρμογη ́ 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 της σωφρονιστικη ́ς πολιτικη ́ς του κρα ́τους με ́σω της διαχειρι ́σεως ειδικε ́ς διατα ́ξεις σχετικα ́ με την αναγνω ́ ριση των διπλωμα ́των
 προγραμμα ́των και δρα ́σεων που προβλε ́πει το σχε ́διο αποσβε ́σεως που παρε ́χουν δικαι ́ωμα προσβα ́σεως στο επα ́γγελμα του
 χρεω ́ν και ιδρυ ́σεως σωφρονιστικω ́ν κε ́ντρων, το οποι ́ο ενε ́κρινε το ψυχολο ́γου, προς μεταφορα ́ της οδηγι ́ας 89/48/ΕΟΚ (1) στην
 υπουργικο ́ συμβου ́λιο. Το εν λο ́γω γενικο ́ συμφε ́ρον δεν ́εχει εσωτερικη ́ νομοθεσι ́α, ο ́σον αφορα


text:
́ το εν λο ́γω επα ́γγελμα,
 εμπορικο ́ η ́ βιομηχανικο ́ χαρακτη ́ρα. Αν και η SIEPSA ασκει ́ παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α·
 δραστηριο ́τητες εμπορικη ́ς φυ ́σεως, οι τελευται ́ες ει ́ναι απλω ́ς 2. να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 με ́σον εκπληρω ́σεως του ως α ́νω γενικου ́ συμφε ́ροντος μη βιομηχα-
 νικη ́ς η ́ εμπορικη ́ς φυ ́σεως (η εφαρμογη ́ της σωφρονιστικη ́ς
 πολιτικη ́ς του κρα ́τους). Ομοι ́ως, η ως α ́νω εταιρι ́α οφει ́λει, παρα ́ Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τη φυ ́ση της ως εταιρι ́ας ιδιωτικου ́ δικαι ́ου, να τηρει ́ τις διατα ́ξεις
 της οδηγι ́ας ο ́ταν προ ́κειται για διαδικασι ́ες αναθε ́σεως εκ με ́ρους Στη Γαλλι ́α, το επα ́γγελμα του ψυχολο ́γου υπο ́κειται σε κανο-
 της συμβα ́σεων ́εργων. Υπο ́ τις περιστα ́σεις αυτε ́ς, η ́ προ ́σκληση νιστικο ́ πλαι ́σιο, ιδι ́ως ο ́σον αφορα ́ το δικαι ́ωμα χρη ́σεως επαγγελ-
 για την υποβολη ́ προσφορω ́ν θα ́επρεπε να κινηθει ́ στα πλαι ́σια της ματικου ́ τι ́τλου. Συνεπω ́ς, η Γαλλι ́α ο ́φειλε να λα ́βει τα απαιτου ́μενα
 τηρη ́σεως του συνο ́λου των διατα ́ξεων της οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ, με ́τρα προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α 89/48/ΕΟΚ
 ειδικο ́τερα δε των προπαρατεθεισω ́ν με το αιτητικο ́ της Επιτροπη ́ς. και να ενημερω ́σει σχετικω ́ς την Επιτροπη ́.
 (1) Οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ (1) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, σχετικα ́ με
 συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσιω ́ν ́ενα γενικο ́ συ ́στημα αναγνω ́ρισης των διπλωμα ́των τριτοβα ́θμιας
 ́εργων (ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54). εκπαι ́δευσης που πιστοποιου ́ν επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση ελα ́χιστης
 δια ́ρκειας τριω ́ν ετω ́ν, EE L 19 της 24.1.1989, σ. 16.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/29
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης Οκτωβρίου 2008 — Cassegrain κατά ΓΕΕΑ (Αναπαράσταση τσάντας)
 (Υπόθεση T-73/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος - Αναπαράσταση τσάντας - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 313/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Jean Cassegrain SAS (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: Y. Coursin και T. van Innis, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 8ης Δεκεμβρίου 2005 (Υπόθεση R 687/2005-2), σχετικά με την καταχώριση ως κοινοτικού σήματος ενός εικονιστικού σημείου που συνίσταται στην αναπαράσταση τσάντας.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Jean Cassegrain SAS στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 108 της 6.5.2006.


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/14
 Προσφυγή της 29ης Απριλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-181/08)
 (2008/C 158/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: V. Kreuschitz)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη θεσπίζοντας τις κατάλληλες κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2003/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 2003, για την τροποποίηση της οδηγίας 83/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά τη διάρκεια της εργασίας (1), ή μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 15 Απριλίου 2006.
 (1) ΕΕ L 97, σ. 48.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/34
 Προσφυγή της 24ης Ιουλίου 2012 — Mundipharma κατά ΓΕΕΑ — AFP Pharmaceuticals (Maxigesic)
 (Υπόθεση T-328/12)
 2012/C 287/63
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mundipharma GmbH (Limburg a.d. Lahn, Γερμανία) (εκπρόσωπος F. Nielsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: AFP Pharmaceuticals Ltd (Takapuna, Νέα Ζηλανδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 23ης Μαΐου 2012, στην υπόθεση R 1788/2010-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: AFP Pharmaceuticals Ltd
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «Maxigesic» για προϊόντα της κλάσεως 5 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 7 056 104
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Λεκτικό σήμα «OXYGESIC» για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και απόρριψη της ανακοπής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/4
 Ορκωμοσία νέου μέλους του Πρωτοδικείου
 (2008/C 301/07)
 Ο K. O'Higgins, ο οποίος διορίστηκε δικαστής στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων των Kυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 22ας Ιουλίου 2008 (1), για το διάστημα από 1ης Σεπτεμβρίου 2008 μέχρι 31 Αυγούστου 2013, ορκίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 15 Σεπτεμβρίου 2008.
 (1) ΕΕ L 219 της 14.8.2008, σ. 63.


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-52/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Συμβολαιογράφοι - Οδηγία 2005/36/ΕΚ)
 2011/C 204/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και P. Andrade)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Ossowski και M. K. Smith, barrister
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και F.S. Gaspar Rosa)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και E. Matulionytė), Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωποι: V. Klemenc και Ž. Cilenšek Bončina), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: J. Čorba)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, των διατάξεων που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ 2005, L 255, σ. 22), με την οποία καταργήθηκε η οδηγία 89/48/ΕΟΚ (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


text:
13.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 71/9
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 jasó sot Barikeiäot sgy Rotgdiäay, pot arjgähgje rsiy
 18 Dejelbqiäot 1998
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai amókoca le
 (Tpoäherg C-468/98) ejeiäma pot pqobókkomsai rsgm tpoäherg C-471/98 (7).
 (1999/C 71/15)
 (1) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 1.
 (2) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 8.
 (3) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 15.
 (4) EE L 220 sgy 29.7.1989, r. 1.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg (5) EE L 278 sgy 11.11.1993, r. 1.
 apoä som Frank Benyon jai sgm Christina Tufvesson, leäkg sgy (6) EE L 14 sgy 22.1.1993, r. 1.
 Molijgäy Episqopgäy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som (7) Bkeäpe r. 10 sgy paqotäray sgy Epiärglgy Eugleqiäday.
 Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, Luxem-
 bourg, órjgre rsiy 18 Dejelbqiäot 1998, emxäpiom sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó sot
 Barikeiäot sgy Rotgdiäay.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: jasó sgy Uimkamdiäay, pot arjgähgje rsiy 18 Dejelbqiäot
 1998
 (Tpoäherg C-469/98)
 1. ma amacmxqiärei (1999/C 71/16)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 Ç oäsi g Rotgdiäa, diapqaclasetoälemg, lomocqóuomsay
 apoä som Allan Rosas, jtäqio molijoä rtälbotko, jai som Frank
 jai rtmópsomsay asolijxäy sg rtluxmiäa Ûamoijsoiä
 Benyon, molijoä rtälbotko, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco
 otqamoiäë le siy Gmxleämey Pokiseiäey rsom soleäa sxm
 som Carlos Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay,
 aeqolesauoqxäm, paqeäbg sg Rtmhgäjg, idiäxy de sa
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot
 óqhqa sgy 5 jai 52, jahxäy jai so paqócxco diäjaio
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 18 Dejelbqiäot 1998 pqo-
 so opoiäo herpiärsgje bórei sgy Rtmhgäjgy, idiäxy de
 rutcgä jasó sgy Uimkamdiäay.
 som jamomirloä (EOJ) aqih. 2407/92 sot Rtlbotkiäot,
 sgy 23gy Iotkiäot 1992, peqiä sgy ejdoärexy adeixäm
 sxm aeqolesauoqeäxm (1), som jamomirloä (EOJ) G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 aqih. 2408/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1992, Dijarsgäqio:
 cia sgm pqoärbarg sxm joimosijxäm aeqolesauoqeäxm
 re dqolokoäcia emdojoimosijxäm aeqopoqijxäm cqal-
 lxäm (2), som jamomirloä (EOJ) aqih. 2409/92 sot 1. ma amacmxqiärei
 Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1992, cia soty matäkoty
 jai sa joälirsqa sxm aeqopoqijxäm cqallxäm (3), Ç ma amacmxqiärei, epeidgä g Uimkamdijgä Dglojqasiäa
 som jamomirloä (EOJ) aqih. 2299/89 sot Rtlbot- diapqaclasetäsgje jai rtmgäwe loämg so 1995 sg rtl-
 kiäot (4), o opoiäoy sqopopoigähgje le som jamomirloä uxmiäa emaeäqixm lesauoqxäm Ûamoijsoiä otqamoiäë
 (EOJ) aqih. 3089/93 (5), jai som jamomirloä (EOJ) (Ûopen skiesë) le siy Gmxleämey Pokiseiäey, oäsi g Uim-
 aqih. 95/93 sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iamotaqiäot kamdiäa paqeäbg sg Rtmhgäjg peqiä idqtärexy sxm Etqx-
 1993, rvesijó le soty joimotäy jamoämey jasamolgäy paøjxäm Joimosgäsxm, idiäxy sa óqhqa 5 jai 52, jai so
 sot diaheärilot vqoämot vqgärgy (slots) rsoty joimosi- paqócxco diäjaio pot rsgqiäfesai rsg Rtmhgäjg atsgä,
 jotäy aeqokileämey (6), jai idiäxy som jamomirloä (EOJ) aqih. 2407/92 sot Rtl-
 botkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1992, peqiä sgy ejdoärexy
 adeixäm sxm aeqolesauoqeäxm (1), som jamomirloä
 Ç oäsi, epijotqijxäy jai em leäqei rtlpkgqxlasijxäy, (EOJ) aqih. 2408/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iot-
 rsom bahloä pot


text:
g rtluxmiäa sot 1995 dem hexqeiäsai kiäot 1992, cia sgm pqoärbarg sxm joimosijxäm
 oäsi sqopopoieiä qifijxäy jai rtmepxäy amsijahirsó siy aeqolesauoqeäxm re dqolokoäcia emdojoimosijxäm
 pqogcotleämxy rtmauheiärey rtluxmiäey, g Rotgdiäa, aeqopoqijxäm cqallxäm (2), som jamomirloä (EOJ)
 lg jasaqcxämsay siy diasóneiy sgy rtluxmiäay pot aqih. 2409/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1992,
 dem rtlbibófomsai le sg Rtmhgäjg, eidijoäseqa de le cia soty matäkoty jai sa joälirsqa sxm aeqopoqijxäm
 so óqhqo sgy 52, jahxäy jai le so rvesijoä paqócxco cqallxäm (3), som jamomirloä sot Rtlbotkiäot, sgy
 diäjaio, gä lg kalbómomsay pqoy sotäso oäka sa dtmasó 24gy Iotkiäot 1989, cia sg heärpirg jxädija rtlpeqi-
 moälila leäsqa, paqeäbg so óqhqo 234 sgy Rtmhgäjgy, uoqóy cia sa gkejsqomijó rtrsgälasa jqósgrgy
 oäpxy sotäso sqopopoigähgje le so óqhqo 6 sgy Pqó- heärexm (4), oäpxy sqopopoigähgje le som jamomirloä
 nexy Pqorvxqgärexy, (EOJ) aqih. 3089/93 (5) som jamomirloä (EOJ)
 aqih. 95/93 sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Iamotaqiäot
 1993, rvesijó le soty joimotäy jamoämey jasamolgäy
 sot diaheärilot vqoämot vqgärgy (slots) rsoty joimosi-
 2. ma jasadijórei sg Rotgdiäa rsa dijarsijó eänoda. jotäy aeqokileämey (6),


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-253/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2006/22/ΕΚ - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη)
 2009/C 153/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Yerrell και M. Teles Romão)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και F. Fraústo de Azevedo)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2006/22/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) 3820/85 και (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου, σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 102, σ. 35)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/22/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) 3820/85 και (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου, σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008.


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 14ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση T-137/02, Pollmeier GmbH & Co. KG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Κρατικές ενισχύσεις - Προσφυγή ακυρώσεως - Σύσταση 96/280/EΚ - Έννοια των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜME)»)
 (2004/C 314/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση Τ-137/02, Pollmeier Malchow GmbH & Co. KG, με έδρα το Malchow (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους S. Völcker και J. Heithecker, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντικείμενο προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2002/821/EΚ της Επιτροπής, της 15ης Ιανουαρίου 2002, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που εφάρμοσε η Γερμανία υπέρ της Pollmeier GmbH, Malchow (ΕΕ L 296, σ. 20), το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili, A. W. H. Meij, Μ. Βηλαρά και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 109 της 4.5.2002.


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2013 — Coin κατά ΓΕΕΑ — Δυναμική Ζωή (Fitcoin)
 (Υπόθεση T-272/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Fitcoin - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά, κοινοτικά και διεθνή σήματα coin - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2013/C 79/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Coin SpA (Βενετία, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Perani και G. Ghisletti, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Δυναμική Ζωή AE (Αθήνα, Ελλάδα)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 1836/2010-2), αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Coin SpA και της Δυναμική Ζωή ΑΕ.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 21ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 1836/2010-2), καθόσον με αυτήν απορρίπτεται η ανακοπή όσον αφορά τα «ενδύματα, καθώς και υποδήματα και παντόφλες», που εμπίπτουν στην κλάση 25.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Υποχρεώνει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της Coin SpA.
 4)
 Η Coin φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της.
 (1) EE C 226 της 30.7.2011.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/30
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Ελλάδα) στις 27 Νοεμβρίου 2008 Αρχοντία Κούκου κατά Ελληνικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-519/08)
 (2009/C 44/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Αρχοντία Κούκου
 Εναγόμενο: Ελληνικό Δημόσιο
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Η ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου που βρίσκεται στο παράρτημα της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ έχει την έννοια ότι μπορεί να θεωρηθεί αντικειμενικός λόγος για τη σύναψη διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου το γεγονός ότι οι συμβάσεις αυτές έχουν συναφθεί κατ' επίκληση νομοθετικής διάταξης που προβλέπει τη σύναψη συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, ανεξαρτήτως αν στην πραγματικότητα με αυτές καλύπτονται πάγιες και διαρκείς ανάγκες του εργοδότη;
 2)
 Η προσθήκη κριτηρίων για τη διαπίστωση της κατάχρησης, με τα μέτρα που ελήφθησαν σε συμμόρφωση προς τη ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου (π.χ. ανώτατη χρονική διάρκεια συμβάσεων και αριθμού ανανεώσεων, στο πλαίσιο των οποίων επιτρέπεται η απασχόληση και χωρίς τη συνδρομή αντικειμενικού λόγου που να δικαιολογεί τη σύναψη ή την ανανέωση συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου), συνιστά ανεπίτρεπτη υποβάθμιση, κατά την έννοια της ρήτρας 8 σημείου 3 της συμφωνίας πλαισίου, του προϋφιστάμενου της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ γενικού επιπέδου προστασίας, δεδομένου ότι υπό το προηγούμενο της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ νομοθετικό καθεστώς μόνο κριτήριο για τη διαπίστωση της κατάχρησης ήταν η απασχόληση με σύμβαση ή σχέση εργασίας συναφθείσας ως ορισμένου χρόνου χωρίς αντικειμενικό λόγο;
 3)
 Η πρόβλεψη αόριστων και ανοιχτών καταλόγων εξαιρέσεων, όπως αυτών που τίθενται με τις πάγιες διατάξεις Π.Δ. 164/2004, από τα κατ'αρχήν τιθέμενα ανώτατα όρια σύναψης διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, συνιστά αποτελεσματικό μέτρο αποτροπής της κατάχρησης που προκύπτει από τη χρήση διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, κατά την έννοια της ρήτρας 5 της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου;
 4)
 Μπορούν να θεωρηθούν αποτελεσματικά για την αποτροπή και την προστασία έναντι της κατάχρησης, κατά την έννοια της ρήτρας 5 της συμφωνίας πλαισίου, μέτρα όπως τα επίμαχα στο πλαίσιο της κυρίας δίκης, που ετέθησαν με το άρθρο 7 Π.Δ. 164/2004, όταν:
 (α)
 προβλέπουν, ως μέσο αποτροπής της κατάχρησης και προστασίας των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι αυτής, την υποχρέωση του εργοδότη σε καταβολή μισθού και «αποζημίωσης» απόλυσης σε περίπτωση καταχρηστικής απασχόλησης με διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, δεδομένου ότι (i) η υποχρέωση καταβολής μισθού και «αποζημίωσης» απόλυσης προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο σε κάθε περίπτωση σχέσης εργασίας και δεν αποσκοπεί ειδικά στην αποτροπή της κατάχρησης, κατά την έννοια της συμφωνίας πλαισίου, και (ii) ιδίως η υποχρέωση καταβολής «αποζημίωσης» κατά τη λύση των συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου αποτελεί συνέπεια της εφαρμογής της ρήτρας 4 της συμφωνίας πλαισίου σχετικά με τη μη διάκριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι των αντίστοιχων εργαζομένων αορίστου χρόνου και
 (β)
 προβλέπουν ως μέσο αποτροπής της κατάχρησης, την επιβολή κυρώσεων στα αρμόδια όργανα του εργοδότη, στο βαθμό που έχει διαπιστωθεί ότι όμοιες ή ανάλογες κυρώσεις που είχαν προβλεφθεί και στο παρελθόν όσον αφορά


text:
στο δημόσιο τομέα υπήρξαν αναποτελεσματικές για την αντιμετώπιση της κατάχρησης από τη χρήση διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου;
 5)
 Συνιστούν ορθή μεταφορά της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ στην ελληνική έννομη τάξη και αν είναι αποτελεσματικά μέτρα, όπως αυτά που ελήφθησαν με το άρθρο 11 Π.Δ. 164/2004, που τέθηκαν σε ισχύ την 19.7.2004, δηλαδή εκπρόθεσμα σε σχέση με την προθεσμία που έτασσε η Οδηγία 1999/70/ΕΚ, και στα οποία προσδόθηκε μόνο τρίμηνη αναδρομικότητα, ώστε καταλαμβάνουν μόνο τις διαδοχικές συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου που ήταν ενεργές μετά την 19.4.2004, μη καταλαμβάνοντας μάλιστα συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου που εξακολούθησαν να συνάπτονται διαδοχικώς και μετά την παρέλευση της προθεσμίας συμμόρφωσης προς την Οδηγία 1999/70/ΕΚ και πριν την 19.4.2004;
 6)
 Σε περίπτωση που θεωρηθεί ότι τα μέτρα που ελήφθησαν με το Π.Δ. 164/2004 σε συμμόρφωση προς τη ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου δεν είναι αποτελεσματικά, το Δικαστήριο υποχρεούται, στο πλαίσιο της υποχρέωσης σύμφωνης με το κοινοτικό δίκαιο ερμηνείας, να εφαρμόσει σύμφωνα με την οδηγία 1999/70/ΕΚ το προϋφιστάμενο του Π.Δ. αυτού ελληνικό δίκαιο, βάσει του οποίου είναι δυνατόν να επιτευχθεί η προστασία της ενάγουσας έναντι της κατάχρησης, κατά τρόπο που οδηγεί σε άρση των συνεπειών της παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου (όπως του άρθρου 8 παρ. 3 Ν. 2112/1920);
 7)
 Σε περίπτωση που θεωρηθεί ότι τα μέτρα που ελήφθησαν με το Π.Δ. 164/2004 δεν είναι αποτελεσματικά και εφαρμοστέο τυγχάνει το προϋφιστάμενο αυτού νομοθετικό καθεστώς (άρθρο 8 παρ. 3 Ν. 2112/1920), στο πλαίσιο της υποχρέωσης για σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο ερμηνείας του εθνικού δικαίου, είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο η ερμηνεία κανόνων αυξημένης τυπικής ισχύος της εθνικής έννομης τάξης (103 παρ. 8 Συντ.), υπό την έννοια ότι απαγορεύουν απολύτως τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, ακόμα και όταν προκύπτει ότι στην πραγματικότητα οι συμβάσεις αυτές καταχρηστικώς συνήφθησαν με νομική βάση διατάξεις για την κάλυψη έκτακτων και προσωρινών εν γένει αναγκών, καθότι με αυτές καλύφθηκαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του εργοδότη που ανήκει στο δημόσιο τομέα (έτσι ολΑΠ 19/2007 και 20/2007), όταν είναι δυνατή και ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία η εν λόγω απαγόρευση πρέπει να περιορίζεται μόνο στις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου που πράγματι συνήφθησαν προς κάλυψη πρόσκαιρων, απρόβλεπτων, επειγουσών ή έκτακτων αναγκών και όχι και στην περίπτωση που στην πραγματικότητα συνήφθησαν προς κάλυψη παγίων και διαρκών αναγκών (έτσι ολΑΠ 18/2006);
 8)
 Είναι σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο η υπαγωγή, μετά τη θέση σε ισχύ που Π.Δ. 164/2004, των διαφορών σχετικά με την εργασία ορισμένου χρόνου και τη ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου στην αποκλειστική δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, όταν μάλιστα αυτό δυσχεραίνει την πρόσβαση στη Δικαιοσύνη του προσφεύγοντος εργαζομένου ορισμένου χρόνου, δεδομένου ότι, πριν τη θέσπιση του Π.Δ. 164/2004, όλες οι διαφορές σχετικά με την εργασία ορισμένου χρόνου υπάγονταν στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων με την επιεικέστερη ως προς την τήρηση των τύπων, απλούστερη, λιγότερο δαπανηρή για τον προσφεύγοντα εργαζόμενο ορισμένου χρόνου και κατά κανόνα ταχύτερη ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών;


text:
5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/19
 2. Αφορα ́ τε ́τοιος περιορισμο ́ς αποκλειστικα ́ την ελευ ́θερη 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα,
 παροχη ́ υπηρεσιω ́ν η ́ επι ́σης, η ́ μο ́νον, την προ ́σβαση στην αν, λαμβανομε ́νου υπο ́ψη του σκεπτικου ́ της παρου ́σας
 αγορα ́ εργασι ́ας κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 13 της αποφα ́σεως, το υπο ́ εξε ́ταση μεταβατικο ́ καθεστω ́ς ει ́ναι
 αποφα ́σεως 1/80 του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την δυνατο ́ να εμπι ́πτει στο α ́ρθρο 87, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β'
 ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομι- ΕΚ·
 κη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, της 19ης Σεπτεμβρι ́ου
 1980; 3) Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο δευ ́τερο ερω ́τημα,
 αν, υπο ́ το πρι ́σμα των αρχω ́ν εκει ́νων που αναφε ́ρονται
 3. Εφαρμο ́ζεται το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβου- στο σκεπτικο ́ της αποφα ́σεως, το υπο ́ εξε ́ταση μεταβατικο ́
 λι ́ου Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως καθεστω ́ς μπορει ́ να θεωρηθει ́ συμβιβα ́σιμο με τη Συνθη ́κη
 μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της και με την κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη.
 Τουρκι ́ας, της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, και σε Του ́ρκους
 εργαζομε ́νους απασχολου ́μενους σε εργοδο ́τη με ́εδρα στην
 Τουρκι ́α οι οποι ́οι, ως οδηγοι ́ οχημα ́των διεθνω ́ν μεταφορω ́ν
 εμπορευμα ́των, διασχι ́ζουν τακτικα ́ το εδα ́φος κρα ́τους
 με ́λους της Κοινο ́τητας, χωρι ́ς να ει ́ναι εντεταγμε ́νοι στη
 (νο ́μιμη) αγορα ́ εργασι ́ας αυτου ́ του κρα ́τους με ́λους;
 4. Ερμηνευ ́εται το α ́ρθρο 13 της αποφα ́σεως 1/80 του Συμβου- Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 λι ́ου Συνδε ́σεως σχετικα ́ με την ανα ́πτυξη της συνδε ́σεως βαλε το cour d’appel de Mons (6ο τμη ́μα φορολογικω ́ν
 μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της υποθε ́σεων) με απο ́φαση της 2ας Νοεμβρι ́ου 2001 στην
 Τουρκι ́ας, της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, υπο ́ την ́εννοια ο ́τι υπο ́θεση Philippe Mertens κατα ́ Βελγικου ́ ∆ημοσι ́ου
 απαγορευ ́ει σε κρα ́τος με ́λος της Κοινο ́τητας την εισαγωγη ́
 εθνικω ́ν ρυθμι ́σεων οι οποι ́ες, σε συ ́γκριση με την ισχυ ́ουσα (Υπο ́θεση C-431/01)
 σε εθνικο ́ επι ́πεδο νομικη ́ κατα ́σταση την 1η ∆εκεμβρι ́ου
 1980, προβλε ́πουν γενικω ́ς για Του ́ρκους εργαζομε ́νους
 νε ́ους περιορισμου ́ς ο ́σον αφορα ́ την προ ́σβαση στην αγορα ́ (2002/C 3/30)
 εργασι ́ας, η ́ απαγορευ ́ει η δια ́ταξη αυτη ́ την εισαγωγη ́ νε ́ων
 περιορισμω ́ν μο ́νον για την απασχο


text:
́ληση η ́ την περαιτε ́ρω
 απασχο ́ληση των εργαζομε ́νων των οποι ́ων η παραμονη ́ και
 απασχο ́ληση στο εσωτερικο ́ της χω ́ρας η ́ταν η ́δη νο ́μιμες πριν Με απο ́φαση της 2ας Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 τη θε ́ση σε ισχυ ́ του νε ́ου περιορισμου ́; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 7 Νοεμβρι ́ου 2001, το cour d’appel de Mons (6ο τμη ́μα
 φορολογικω ́ν υποθε ́σεων), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́
 ενω ́πιο ́ν του, μεταξυ ́ Philippe Mertens και Βελγικου ́ ∆ημοσι ́ου,
 υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των το ακο ́λο-
 υθο προδικαστικο ́ ερω ́τημα:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Αντι ́κειται προς τα α ́ρθρα 39 και/η ́ 43 της Συνθη ́κης περι ́ιδρυ ́σεως
 βαλε το Tribunale di Catania, τε ́ταρτο πολιτικο ́ τμη ́μα, της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας η νομοθεσι ́α κρα ́τους με ́λους συ ́μ-
 με δια ́ταξη της 15ης Οκτωβρι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της φωνα με την οποι ́α, ο ́σον αφορα ́ τις πρα ́ξεις επιβολη ́ς φο ́ρου επι ́
 υποθε ́σεως F.lli Costanzo SpA κατα ́ Εlettrica SpA φυσικω ́ν προσω ́πων, η επαγγελματικη ́ ζημι ́α την οποι ́α υπε ́στη
 εντο ́ς αυτου ́ του κρα ́τους με ́λους ́ενα φυσικο ́ προ ́σωπο που
 διαμε ́νει σ' αυτο ́ το κρα ́τος με ́λος κατα ́ τη δια ́ρκεια προγενε ́στερης
 (Υπο ́θεση C-428/01) φορολογικη ́ς περιο ́δου μπορει ́ να εκπε ́σει απο ́ το κε ́ρδη του
 φυσικου ́ αυτου ́ προσω ́που που αφορου ́ν μεταγενε ́στερη φορολο-
 (2002/C 3/29) γικη ́ περι ́οδο μο ́νον εφο ́σον αυτη ́ η επαγγελματικη ́ ζημι ́α δεν
 μπορει ́ να καταλογιστει ́ επι ́ των αμοιβω ́ν που ́εχουν σχε ́ση με αυτη ́
 την προγενε ́στερη φορολογικη ́ περι ́οδο και προε ́ρχονται απο ́
 ́εμμισθη δραστηριο ́τητα ασκηθει ́σα απο ́ το φυσικο ́ προ ́σωπο εντο ́ς
 Με δια ́ταξη της 15ης Οκτωβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη α ́λλου κρα ́τους με ́λους και εφο ́σον του ́το ́εχει ως αποτε ́λεσμα η
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο καταλογισθει ́σα επαγγελματικη ́ ζημι ́α να μην
 31 Οκτωβρι ́ου 2001, το Tribunale di Catania, τε ́ταρτο πολιτικο ́ μπορει ́ να εκπε ́σει ου ́τε εντο ́ς αυτου ́ του κρα ́τους με ́λους ου ́τε
 τμη ́μα, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως F.lli Costanzo SpA κατα ́ εντο ́ς του α ́λλου κρα ́τους με ́λους του φορολογητε ́ου εισοδη ́ματος
 Εlettrica SpA, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο αυτου ́ του φυσικου ́ προσω ́που στο πλαι ́σιο της πρα ́ξεως επιβολη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των


text:
τα ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́- φο ́ρου επι ́ φυσικω ́ν προσω ́πων, ενω ́ αν το εν λο ́γω φυσικο ́ προ ́σωπο
 ματα: ει ́χε ασκη ́σει την ́εμμισθη δραστηριο ́τητα ́ του στο ́διο ι κρα ́τος
 με αυτο ́ εντο ́ς του οποι ́ου ασκει ́ δραστηριο ́τητες ανεξα ́ρτητου
 1) Αν, κατο ́πιν ερμηνει ́ας των α ́ρθρων 87 επ. της Συνθη ́κης, ́ενα επαγγελματι ́α η εν λο ́γω επαγγελματικη ́ ζημι ́α θα μπορου ́σε σαφω ́ς
 καθεστω ́ς, ο ́πως ει ́ναι το μεταβατικο ́ καθεστω ́ς που προβλε ́πει να εκπε ́σει απο ́ το φορολογητε ́ο εισο ́δημα αυτου ́ του φυσικου ́
 το α ́ρθρο 106 του νομοθετικου ́ διατα ́γματος 207/99, ει ́ναι προσω ́που;
 δυνατο ́ να αποτελει ́ νε ́α κρατικη ́ ενι ́σχυση και αν εμπι ́πτει στο
 πεδι ́α απαγορευ ́σεως του α ́ρθρου 87 ΕΚ.


text:
Αριθ . C 158/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 6. 96
 δημιουργού , από και προς την Ιταλία, έναντι των άλλων αποτελεσμα τη συστηματική παρεμπόδιση εισαγωγών
 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. από τη Δανία, όπου o έλεγχος γίνεται με την ονομαζόμενη
 « μέθοδο του σκατολίου », η οποία αναγνωρίζεται από την
 (') Società Italiana Autori ed Editori (Ιταλική εταιρεία δημιουργών αρμόδια αρχή της Δανίας. Κακώς οι γερμανικές αρχές
 και εκδοτών ).
 επικαλούνται το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) της
 οδηγίας, δεδομένου ότι η γερμανική πρακτική δεν συνί
 σταται στον δειγματοληπτικό έλεγχο της τηρήσεως των
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου , αλλά στη συστηματική
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που επιβολή μιας μεθόδου , η οποία θεωρείται στη Γερμανία ως
 ασκήθηκε στις 27 Μαρτίου 1996 μόνη αξιόπιστη .
 (Υπόθεση C-102/96)
 — Παράβαση των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου περί
 (96/C 158/07 των προϋποθέσεων για τον χαρακτηρισμό των κρεάτων
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε (ος ακατάλληλων για ανθρώπινη κατανάλωση , οι οποίες
 νη από τον Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της Νομικής προβλέπονται στο άρθρο 5 της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ,
 Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/497/ΕΟΚ: Μολο
 Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας, Centre νότι, η χώρα προορισμού μπορεί στο πλαίσιο του δειγμα
 Wagner, C 254, Kirchberg, άσκησε , στις 27 Μαρτίου 1996, τοληπτικού ελέγχου , να εφαρμόσει μια ενδεδειγμένη
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μέθοδο της δικής της επιλογής, δεν μπορεί, βάσει της
 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ μεθόδου αυτής, να χαρακτηρίσει ως ακατάλληλες για
 μανίας. ανθρώπινη κατανάλωση ολόκληρες τις παρτίδες κρεάτων
 οι οποίες θεωρήθηκαν κατάλληλες για ανθρώπινη κατα
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: νάλωση στη χώρα προελεύσεως. Τούτο θα ήταν ασυμβί
 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της βαστο τόσο προς την αρχή της εσωτερικής αγοράς όσο και
 Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το προς το άρθρο 8 της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ, το οποίο
 άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β), και το άρθρο 5 προβλέπει ένα είδος διαδικασίας επιλύσεως των διαφο
 παράγραφος 1 στοιχείο ιε), της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ ('), ρών, με αποφασιστική συμμετοχή της Επιτροπής.
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91 /497/ΕΟΚ (2), σε H εφαρμογή της διαδικασίας αυτής όσον αφορά τη
 συνδυασμό με το άρθρο 5 παράγραφοι 1 , 7 και 8, της χρησιμοποιούμενη στη Δανία «μέθοδο του σκατολίου », η
 οδηγίας 89/662/ΕΟΚ (3), καθώς και από το άρθρο 30 της αξιοπιστία της οποίας είχε αμφισβητηθεί και από τη
 συνθήκης ΕΚ, καθόσον: Γαλλία, είχε ήδη ως αποτέλεσμα την επικύρωση της
 — Εφαρμόζει την ιδιαίτερη υποχρέωση προς αναγνώρι μεθόδου αυτής· σε αντίθεση προς τις γαλλικές αρχές, οι
 ση και θερμική επεξεργασία των σφαγίων μη ευνου γερμανικές αρχές αρνούνται να δεχθούν το αποτέλεσμα
 χισμένων αρσενικών χοίρων, που προβλέπεται στο αυτό .
 άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β ) της οδηγίας , ακόμα
 και στις περιπτώσεις στις οποίες από την τροποποιη
 — Παράβαση του άρθρου 30 της συνθήκης ΕΚ: Κακώς η
 Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμα
 μένη


text:
ανοσοενζυμικής δοκιμασία του καθηγητή Klaus νίας προβάλλει επιτακτικούς λόγους προστασίας του
 προκύπτει ότι το κρέας των αρσενικών χοίρων περιέ
 καταναλωτή . Οι προϋποθέσεις παραγωγής και διαθέσεως
 χει την ουσία ανδροστενόνη σε ποσότητα που υπερ στην αγορά νιοπού κρέατος το οποίο προορίζεται για
 βαίνει τα 0,5 μικρογραμμάρια (p.g/g), ανεξαρτήτως του ανθρώπινη κατανάλωση έχουν εναρμονιστεί πλήρως με
 βάρους των σφαγίων τις οδηγίες 64/433/ΕΟΚ ( όπως τροποποιήθηκε με την
 xai
 οδηγία 91 /497/ΕΟΚ) και 89/662/ΕΟΚ. H δε κοινή δήλωση
 — θεωρεί ότι το κρέας το οποίο περιέχει την ουσία του Συμβουλίου και της Επιτροπής, η οποία περιέχεται
 ανδροστενόνη σε ποσότητα που υπερβαίνει την ορια στο πρωτόκολλο περί του ζητήματος του κρέατος των
 κή τιμή των 0,5 μg/g αναδίδει έντονη γενετήσια οσμή , η αρσενικών χοίρων, και η οποία διατυπώθηκε με αφορμή
 οποία, σύμφωνα με το άρθρο 5 στοιχείο ιε) της τη λήψη της αποφάσεως για την έκδοση της οδηγίας
 οδηγίας, συνεπάγεται την ακαταλληλότητα του κρέα 91 /497/ΕΟΚ, συνιστά απλή διευκρίνιση και δεν μπορεί να
 τος για ανθρώπινη κατανάλωση . ερμηνευθεί κατά τρόπο που να είναι ασυμβίβαστη με το
 2. Να καταδικάσει το καθού κράτος μέλος στα δικαστικά κείμενο της οδηγίας.
 έξοδα. (') EE EiÔ . éxô . 03/001 . a. 129.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (2 ) EE 1991 L 268 , o. 69.
 (3 ) EE 1989 L 395 , o. 13 .
 — Παράβαση των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου περί
 των προϋποθέσεων για την επιβολή ιδιαίτερης υποχρεώ
 σεως προς αναγνώριση και θερμική επεξεργασία, που
 προβλέπονται στο άρθρο 6 της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/497/ΕΟΚ: H υπέβαλε το Tribunal d'instance de Lille, με διάταξη της 19ης
 απαίτηση των γερμανικών αρχών για αναγνώριση και Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Directeur Général des douanes
 θερμική επεξεργασία, κατά περίπτωση , ακόμη και σφα et droits indirects κατά Eridania Beghin-Say SA
 γίων βάρους κάτω των 80 kg, αντιβαίνει προδήλως προς (Υπόθεση C-103/96)
 το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας. (96/C 158/08)
 Αντίθετη προς τη διάταξη αυτή είναι επίσης η μονομερής
 επιβολή ορισμένης δοκιμασίας ως κριτηρίου για τη δια Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 πίστωση μιας έντονης γενετήσιας οσμής- τούτο έχει ως Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/45
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-201/94 ( 1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-262/01 ( 1)
 (2003/C 44/82)
 (2003/C 44/83)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Με διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 2002, o πρόεδρος του πρώτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-201/94, Erwin Kustermann Με διάταξη της 29ης Νοεμβρίου 2002, το Πρωτοδικείο των
 κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δικάζον ως μονομελές (δικαστής: J. Azizi)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-262/01, Jürgen Sachau
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ( 1) EE C 218 της 6.8.1994.
 (1 ) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.


text:
 25.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 74/20
 Προσφυγή της 2ας Νοεμβρίου 2005 — ARCHI.M.E.D. — E.S κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-396/05)
 (2006/C 74/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Architecture, Microclimat, Energies Douces — Europe et Sud SARL (ARCHI.M.E.D. — E.S) (Ganges, Γαλλία) [εκπρόσωποι: P.-P. van Gehuchten, J. Sambon, P. Reyniers, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί συμψηφισμού, η οποία περιέχεται στο από 5 Οκτωβρίου 2005 έγγραφο και κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 10 Οκτωβρίου 2005,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση περί ανακτήσεως που περιέχεται στο από 30 Αυγούστου 2005 έγγραφο και στο υπ' αριθ. 3240705638 χρεωστικό σημείωμα της 23ης Αυγούστου 2005, που κοινοποιήθηκαν στην προσφεύγουσα στις 2 Σεπτεμβρίου 2005,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα συνήψε με την Επιτροπή τη σύμβαση BU 209-05, κατόπιν της προσκλήσεως για υποβολή προσφορών που προκηρύχθηκε στο πλαίσιο του ειδικού προγράμματος έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης στον τομέα των μη πυρηνικών μορφών ενέργειας (1), με σκοπό την υλοποίηση σχεδίου ανακαινίσεως κτιρίου στη Λυών, με τη χρησιμοποίηση μεθόδων ηλιακής αρχιτεκτονικής και βιοκλιματικής. Εκτελώντας τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η προσφεύγουσα κοινοποίησε στην Επιτροπή, στις 12 Δεκεμβρίου 2001, την τελική έκθεση του σχεδίου. Η Επιτροπή δεν δέχθηκε την εν λόγω έκθεση και, στις 5 Ιουλίου 2002, απέστειλε στην προσφεύγουσα απόφαση περί ανακτήσεως των προκαταβολών που της είχε καταβάλει, αρνούμενη να δεχθεί ορισμένα έξοδα που δηλώθηκαν με την εν λόγω έκθεση. Ούτε η αλληλογραφία μεταξύ των διαδίκων ούτε οι συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν ούτε η παρέμβαση διαμεσολαβητή κατέληξαν στη συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς.
 Με συστημένη επιστολή της 30ής Αυγούστου 2005, η Επιτροπή απέστειλε στην προσφεύγουσα τελική απόφαση περί ανακτήσεως, της οποίας προηγήθηκε χρεωστικό σημείωμα στις 23 Αυγούστου 2005. Με άλλη συστημένη επιστολή της 5ης Οκτωβρίου 2005, η Επιτροπή της κοινοποίησε επίσης απόφαση με την οποία της αντιτάσσει τον συμψηφισμό των αμοιβαίων απαιτήσεών τους: αφενός των απαιτήσεων της Επιτροπής έναντι της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της εν λόγω συμβάσεως και, αφετέρου, των απαιτήσεων της προσφεύγουσας έναντι της Επιτροπής, τις οποίες αντλεί από άλλη σύμβαση. Κατ' αυτών των αποφάσεων στρέφεται η παρούσα προσφυγή.
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά των αποφάσεων, επικαλούμενη δύο κυρίως λόγους ακυρώσεως.
 Ισχυρίζεται, κατ' αρχάς, ότι, με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, η Επιτροπή παραβαίνει τις προϋποθέσεις για τον εξώδικο συμψηφισμό αμοιβαίων απαιτήσεων. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο συμψηφισμός αυτός δεν είναι δυνατός όταν οι απαιτήσεις διέπονται από δύο διαφορετικές έννομες τάξεις. Κατά την προσφεύγουσα, οι δικές της απαιτήσεις έναντι της Επιτροπής στηρίζονται, πράγματι, στο κοινοτικό δίκαιο, ενώ οι απαιτήσεις της Επιτροπής έναντι της προσφεύγουσας διέπονται από το γαλλικό δίκαιο. Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει νομική βάση που να της παρέχει τη δυνατότητα του συμψηφισμού που αντιτάσσει στην προσφεύγουσα, ενώ οι οικείες απαιτήσεις δεν ήταν ακόμη βεβαιωμένες, όπως αποδεικνύεται από την πληθώρα των αμφισβητήσεων εκ μέρους της προσφεύγουσας και από τη διαδικασία ενώπιον του διαμεσολαβητή που δεν κατέληξε μέχρι σήμερα.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση περί


text:
 2.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 34/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Tributário de Lisboa (Πορτογαλία) στις 8 Οκτωβρίου 2014 — SECIL — Companhia Geral de Cal e Cimento SA κατά Fazenda Pública
 (Υπόθεση C-464/14)
 (2015/C 034/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Tributário de Lisboa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: SECIL — Companhia Geral de Cal e Cimento SA
 Καθής: Fazenda Pública
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά το άρθρο 31 της συμφωνίας με την Τυνησία (1) σαφή, ακριβή και ανεπιφύλακτο κανόνα και, ως εκ τούτου, άμεσης εφαρμογής, από τον οποίον απορρέει η εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση του δικαιώματος εγκαταστάσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, απορρέουν από το δικαίωμα εγκαταστάσεως της διατάξεως αυτής οι συνέπειες που επικαλείται η προσφεύγουσα, υπό την έννοια ότι το δικαίωμα αυτό συνεπάγεται —διότι άλλως υφίσταται παράβασή του— την εφαρμογή του μηχανισμού ολικής εκπτώσεως του άρθρου 46, παράγραφος 1, του CIRC στα μερίσματα που η προσφεύγουσα έλαβε από τη θυγατρική της στην Τυνησία;
 3)
 Συνιστά το άρθρο 34 της συμφωνίας με την Τυνησία σαφή, ακριβή και ανεπιφύλακτο κανόνα και, ως εκ τούτου, άμεσης εφαρμογής, από τον οποίον απορρέει η εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων, κατά τρόπο ώστε να πρέπει να θεωρηθεί ότι η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων καταλαμβάνει την επένδυση που πραγματοποίησε η προσφεύγουσα;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, έχει η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων τις συνέπειες που επικαλείται η προσφεύγουσα, κατά τρόπο ώστε να επιβάλλεται η εφαρμογή του μηχανισμού ολικής εκπτώσεως του άρθρου 46, παράγραφος 1, του CIRC στα μερίσματα που αυτή έλαβε από τη θυγατρική της στην Τυνησία;
 5)
 Εξαρτάται η καταφατική απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα από τη διάταξη του άρθρου 89 της συμφωνίας με την Τυνησία;
 6)
 Δικαιολογείται περιοριστική μεταχείριση των διανεμόμενων από την Société des Ciments de Gabés μερισμάτων, δεδομένου ότι στην περίπτωση της Τυνησίας δεν υφίσταται το πλαίσιο συνεργασίας που προβλέπεται στην οδηγία 77/799/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων;
 7)
 Συνιστά η διάταξη του άρθρου 31 της συμφωνίας με τον Λίβανο, σε συνδυασμό με το άρθρο 34 της αυτής συμφωνίας, σαφή, ακριβή και ανεπιφύλακτο κανόνα και, ως εκ τούτου, άμεσης εφαρμογής, από τον οποίον απορρέει η εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;
 8)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, έχει η προβλεπόμενη στις διατάξεις αυτές ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων τις συνέπειες που επικαλείται η προσφεύγουσα, κατά τρόπο ώστε να επιβάλλεται η εφαρμογή του μηχανισμού ολικής εκπτώσεως του άρθρου 46, παράγραφος 1, του CIRC στα μερίσματα που αυτή έλαβε από τη θυγατρική της στον Λίβανο;
 9)
 Εξαρτάται η καταφατική απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα από τη διάταξη του άρθρου 103 της συμφωνίας με τον Λίβανο (3);
 10)
 Δικαιολογείται περιοριστική μεταχείριση των διανεμόμενων από την Ciments de Sibline, S.A.L. μερισμάτων, δεδομένου ότι στην περίπτωση του Λιβάνου δεν υφίσταται το πλαίσιο συνεργασίας που προβλέπεται στην οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων;
 11)
 Έχει


text:
στην παρούσα υπόθεση εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 56 ΕΚ (νυν άρθρο 63 ΣΛΕΕ); Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, συνάγεται από την κατοχυρούμενη στη διάταξη αυτή ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων υποχρέωση εφαρμογής στα μερίσματα που η Société des Ciments de Gabés S.A. και η Ciments de Sibline S.A.L. διένειμαν το οικονομικό έτος 2009, υπέρ της προσφεύγουσας, του μηχανισμού ολικής εκπτώσεως του άρθρου 46, παράγραφος 1, του CIRC ή, εναλλακτικά, του μηχανισμού μερικής εκπτώσεως της παραγράφου 8 του αυτού άρθρου;
 12)
 Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων έχει εν προκειμένω εφαρμογή, η μη εφαρμογή στα επίμαχα μερίσματα των προβλεπόμενων από την τότε ισχύουσα πορτογαλική νομοθεσία μηχανισμών εξαλείψεως ή περιορισμού της διπλής οικονομικής φορολογίας μπορεί να δικαιολογείται από το γεγονός ότι στην περίπτωση της Τυνησίας και του Λιβάνου δεν υφίσταται το πλαίσιο συνεργασίας που προβλέπεται στην οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων;
 13)
 Εμποδίζει η ρήτρα standstill του άρθρου 57, παράγραφος 1, ΕΚ (νυν άρθρο 64 ΣΛΕΕ) την εφαρμογή της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων με τις συνέπειες που επικαλείται η προσφεύγουσα;
 14)
 Πρέπει να αποκλειστεί η εφαρμογή της ρήτρας standstill του άρθρου 57, παράγραφος 1, ΕΚ (νυν άρθρο 64 ΣΛΕΕ) λόγω της εντωμεταξύ ενάρξεως ισχύος του καθεστώτος φορολογικών πλεονεκτημάτων για επενδύσεις συμβατικής φύσεως του άρθρου 41, παράγραφος 5, στοιχείο b), του EBF και του καθεστώτος του άρθρου 42 του EBF για τα μερίσματα που προέρχονται από αφρικανικές χώρες με επίσημη γλώσσα την πορτογαλική και το Ανατολικό Τιμόρ;
 (1) Ευρωμεσογειακή συμφωνία περί συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Τυνησίας, αφετέρου.
 ΕΕ L 97 της 30.3.1998, σ. 2.
 (2) EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 86.
 (3) Ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφενός, και της Δημοκρατίας του Λιβάνου αφετέρου
 ΕΕ L 143 της 30.5.2006, σ. 2