text:
Αριθ. C 54/18 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Δεκεμβρίου 1996 της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-33/95, Maria Lidia Lozano Palacios κατά στην υπόθεση Τ-74/95, Viriato Monteiro da Silva κατα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλοι — Πρώην αποσπασμένος εθνικός πραγματο (Υπάλληλοι — Πρώην εμπειρογνώμονας εθνικής διοική
 γνώμονας — Ημερήσιες αποζημιώσεις — Αποζημίωση σεως σε απόσπαση — Ημερήσιες αποζημιώσεις — Αποζη
 εγκαταστάσεως — Απόδοση εξόδων μετακομίσεως — μίωση εγκαταστάσεως — Τόπος προσλήψεως)
 Τόπος προσλήψεως) ( 97/C 54/27 )
 (97/C 54/26
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-74/95 , Viriato Monteiro da Silva , υπάλληλος
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Thierry Demaseure
 και Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, και, κατά την
 προφορική διαδικασία, από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο
 Στην υπόθεση Τ-33/95 , Maria Lidia Lozano Palacios, υπάλλη Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl , 1 , rue Glesener, κατά Επιτρο
 Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Jean-Noël πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Julian
 Louis, του Δικηγορικού Συλλόγου Βρυξελλών , με αντίκλητο Curall και Denis Waelbroeck), με αντικείμενο την ακύρωση
 στο Λουξεμβούργο την εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Απριλίου 1994, με την
 Glesene, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οποία ορίζονται, ως τόπος προσλήψεως του προσφεύγοντος
 (εκπρόσωποι: Julian Curral και Denis Waelbroeck), με την οι Βρυξέλλες και με την οποία απορρίπτεται το αίτημα του
 οποία ζητείται, αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως της περί καταβολής της αποζημιώσεως εγκαταστάσειος και των
 Επιτροπής, της 12ης Απριλίου 1994, περί καθορισμού του ημερησίων αποζημιώσεων, το Πρωτοδικείο ( δεύτερο τμήμα),
 τόπου προσλήψεως της προσφεύγουσας στις Βρυξέλλες και συγκείμενο από τους H. Kirschner, πρόεδρο , και C. W.
 περί αρνήσεως χορηγήσεως αποζημιώσεως εγκαταστάσεως, Bellamy και A. Καλογερόπουλο, δικαστές' γραμματέας: B.
 απόδοση των εξόδων μετακομίσεως και ημερήσιες αποζη Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 12 Δεκεμ
 μιώσεις και, αφετέρου , να υποχρεωθεί η Επιτροπή να κατα βρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 βάλει τις εν λόγω παροχές, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα),
 συγκείμενο από τους H. Kirschner, πρόεδρο, και C. W. 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 6ης Απριλίου
 Bellamy και A. Καλογερόπουλο, δικαστές: γραμματέας: B. 1994, κατά το μέτρο που ορίζει τις Βρυξέλλες ως τόπο
 Pastor, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε , στις 12 Δε προσλήψεως τον προσφεύγοντος και αρνείται να τον
 κεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: χορηγήσει την αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέ
 πει το άρθρο 5 παράγραφος 1 τον παραρτήματος VII τον
 κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και τις ημερήσιες
 αποζημιώσεις που προβλέπει το άρθρο 10 παράγραφος 1
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 12ης Απρι του παραρτήματος αυτού.
 λίου 1994, καθόσον δεν χορηγείται στην προσφεύγουσα η
 αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρθρο 5 2 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 παράγραφος 1 του παραρτήματος VII του κανονισμού
 υπηρεσιακής καταστάσεως. C ) ΕΕ αριθ . C 101 της 22


text:
. 4 . 1995 .
 2. Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει την εν λόγω ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 αποζημίωση στην προσφεύγουσα, αυξημένη κατά τους της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 8% ετησίως από της
 ημερομηνίας που έπρεπε να έχει καταβληθεί η αποζημίω στην υπόθεση Τ-99/95, Peter Esmond Stott κατα Επιτροπής
 ση αυτή σύμφωνα με το παράρτημα VII του κανονισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 υπηρεσιακής καταστάσεως. (Κοινή επιχείρηση JET — Διεκδίκηση τον καθεστώτος
 εκτάκτου υπαλλήλου)
 (97/C 54/28)
 3 . H Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και το τρίτο των (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 εξόδων της προσφεύγουσας. H προσφεύγουσα φέρει τα
 δύο τρίτα των δικαστικών της εξόδων. Στην υπόθεση Τ-99/95 , Peter Esmond Scott, εκπροσωπούμε
 νος από τους Kenneth Parker, QC, και Rhodri Thompson,
 barrister, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας,
 (!) ΕΕ αριθ . C 101 της 22 . 4. 1995 . με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γρα
 φείο των δικηγόρων Elvinger και Hoss, 15 , côte d'Eich, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι:
 Hans Gerald Crossland και Julian Currall ) με αντικείμενο την
 ακύρωση της αποφάσεως της 28ης Δεκεμβρίου 1994, με την
 οποία η Επιτροπή απέρριψε την ένσταση του προσφεύγοντος
 ---pagebreak--- 22. 2. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 54/19
 κατα αποφάσεως του διευθυντή του JET, της 13ης Ιουνίου τον παραρτήματος VII τον κανονισμού νπηρεσιακής
 1994, περί μη εντάξεώς του στο προσωπικό της Επιτροπής ως καταστάσεως και την απόδοση των εξόδων μετακομίσεως
 εκτάκτου υπαλλήλου , καθώς και την αποκατάσταση της που προβλέπει το άρθρο 9 παράγραφος 1 τον παραρτή
 ζημίας που υπέστη λόγω της αποφάσεως αυτής, το Πρωτο ματος αντού.
 δικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirschner,
 Πρόεδρο, C. W. Bellamy και A, Καλογερόπουλο , δικαστές, 3 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 σε , στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής να μην προσλάβει ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 τον προσφεύγοντα σε έκτακτη κοινοτική θέση σύμφωνα
 με το άρθρο 8.5 τον καταστατικού τον JET, η οποία τον της 12ης Δεκεμβρίου 1996
 κοινοποιήθηκε με έγγραφο τον διενθνντή τον JET φέρον στην υπόθεση Τ-137/95, Paolo Mozzaglia κατα Επιτροπής
 ημερομηνία 13 Ιουνίου 1994, και την απόφαση της των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 Επιτροπής, της 28ης Δεκεμβρίου 1994, περί απορρίψεως (Υπάλληλοι — Πρώην αποσπασμένος εθνικός πραγματο
 της ενστάσεως που άσκησε o προσφεύγων κατά της γνώμονας — Ημερήσιες αποζημιώσεις — Αποζημίωση
 αποφάσεως αντής. εγκαταστάσεως — Τόπος προσλήψεως — Απόδοση εξόδων
 2 . Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. ταξιδιού κατά την ανάληψη υπηρεσίας)
 (97/C 54/30)
 3 . H καθής θα φέρει τα δικαστικά έξοδα τον προσφεύγο
 ντος, καθώς και τα δικά της έξοδα. (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 286 της 28 . 10. 1995 . Στην υπόθεση Τ-137/95 , Paolo Mozzaglia , υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελ
 λών, εκπροσωπούμενος από τον Giuseppe Marchesini , δικη
 γόρο στο Corte di cassazione

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
της Ιταλίας, με αντίκλητο στο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Ernest Arndt, 8-10, rue Mathias
 της 12ης Δεκεμβρίου 1996 Hardt, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ( εκπρόσωποι: Julian Currall, Ana Maria Alves Vieira και
 στην υπόθεση Τ-132/95, Peter Gammeltoft κατα Επιτροπής Alberto Dal Ferro και, κατά την προφορική διαδικασία,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Denis Waelbroeck ), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφά
 (Έκτακτοι υπάλληλοι — Πρώην εμπειρογνώμονας εθνικής σεως της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 1994, περί αρνή
 διοικήσεως σε απόσπαση — Πρώην επικουρικός υπάλληλος σεως της Επιτροπής να χορηγήσει στον προσφεύγοντα
 — Αποζημίωση εγκαταστάσεως — Απόδοση των εξόδων αποζημίωση εγκαταστάσεως και ημερήσιες αποζημιώσεις,
 μετακομίσεως) και να του αποδώσει τα έξοδα ταξιδιού κατά την ανάληψη
 (97/C 54/29) υπηρεσίας, το Πρωτοδικείο ( δεύτερο τμήμα), συγκείμενο
 από τους H. Kirschner, πρόεδρο, και C. W. Bellamy και A.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Καλογερόπουλο, δικαστές· γραμματέας: B. Pastor, κύριος
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 12 Δεκεμβρίου 1996,
 Στην υπόθεση Τ-132/95 , Peter Gammeltoft, έκτακτος υπάλ απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 ληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοι
 κος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμ
 Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, δικηγόρους βρίον 1994, καθόσον δεν χορηγείται στον προσφεύγοντα
 Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την η αποζημίωση εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρθρο 5
 εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, κατά Επι παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο τον παραρτήματος VII τον
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Julian κανονισμού νπηρεσιακής καταστάσεως, δεν αποδίδονται
 Currall και Denis Waelbroeck), με αντικείμενο , μεταξύ τα έξοδα ταξιδιού κατά την ανάληψη υπηρεσίας, όπως
 άλλων, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης προβλέπει το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο a) τον ιδίου
 Σεπτεμβρίου 1994, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του παραρτήματος, και δεν χορηγούνται οι ημερήσιες αποζη
 προσφεύγοντος να του χορηγηθεί η αποζημίωση εγκαταστά μιώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1
 σεως και να του αποδοθούν τα έξοδα μετακομίσεως, το τον παραρτήματος αντού.
 Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους H.
 Kirschner, πρόεδρο, και C. W. Bellamy και A. Καλογερόπου 2. Υποχρεώνει την Επιτροπή να χορηγήσει στον προσφεύ
 λο, δικαστές- γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοι γονται την αποζημίωση εγκαταστάσεως, να του αποδώ
 κήσεως , εξέδωσε , στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απόφαση με το σει τα έξοδα ταξιδίου κατά την ανάληψη υπηρεσίας και
 ακόλουθο διατακτικό : να τον χορηγήσει τις ημερήσιες αποζημιώσεις, εντόκως
 προς 8 % ετησίως από τις ημερομηνίες που τα εν λόγω
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη κατά το μέτρο ποσά κατέστησαν, αντιστοίχως, απαιτητά, σύμφωνα με το
 που διώκει την καταβολή των ημερησίων αποζημιώσεων παράρτημα VII τον κανονισμού νπηρεσιακής καταστάσε
 και την απόδοση των εξόδων ταξιδίου. ως.
 2. Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμ 3. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 βρίον 1994, κατά το μέτρο που απορρίπτει το αίτημα τον
 προσφεύγοντος για την καταβολή της αποζημιώσεως (') ΕΕ αριθ . C 229 της 2 . 9. 1995 .
 εγκαταστάσεως που προβλέπει το άρθρο 5 παράγραφος 1


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Νοεμβρίου 2006 — Milbert κ.λπ. Επιτροπής
 (Υπόθεση T-47/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2001/2002»)
 (2006/C 331/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Alex Milbert (Hesperange, Λουξεμβούργο), Saturnino Durán Vidal (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Roland Hanff (Dudelange, Λουξεμβούργο), Maria Anita Nuotio (Βρυξέλλες), Παρασκευή Παπαγεωργίου (Βρυξέλλες), Andrea Ranschaert (Drongen, Βέλγιο), Reinhard Rieder (Βρυξέλλες) και Ιωάννης Τερεζάκης (Βρυξέλλες) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Bounéou και F. Frabetti και εν συνεχεία F. Frabetti, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως, κυρίως, της περιόδου αξιολογήσεως 2001/2002, καθό μέρος αφορά τους προσφεύγοντες, και, επικουρικώς, των εκθέσεων εξελίξεως σταδιοδρομίας των προσφευγόντων για την περίοδο αυτή.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις που επικυρώνουν την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας του Ι. Τερζάκη και της Π. Παπαγεωργίου για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιουλίου 2001 και 31ης Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα του Ι. Τερεζάκη και της Π. Παπαγεωργίου.
 4)
 Οι Α. Milbert, S. Durán Vidal, R. Hanff, R. Rieder, M. Nuotio και Α. Ranschaert φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 94 της 17.4.2004.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/45
 Προσφυγή της 15ης Οκτωβρίου 2007 — Earth Products κατά ΓΕΕΑ — Meynard Designs (EARTH)
 (Υπόθεση T-389/07)
 (2007/C 297/91)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Earth Products, Inc (Carlsbad, Ηνωμένες Πολιτείες) (Εκπρόσωπος: M. Graf, lawyer)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Meynard Designs, Inc. (Waltham, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 9ης Αυγούστου 2007 καθό μέρος επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Earth Products, Inc
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «EARTH» για προϊόντα της διάκρισης 25 — αριθμός αίτησης 2 907 608
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Meynard Designs, Inc.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό και εθνικό εικονιστικό σήμα «EARTH» για προϊόντα των διακρίσεων 3, 14, 18, 25 και 35
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον τα επίμαχα σήματα δεν είναι οπτικώς και φωνητικώς παρόμοια.


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/42
 Προσφυγή-αγωγή της 8ης Ιουνίου 2015 — ZZ κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-85/15)
 (2015/C 262/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: ZZ κ.λπ. (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί αποκλεισμού των προσφευγόντων-εναγόντων από το στάδιο αξιολογήσεως του διαγωνισμού EPSO/AD/204/10, μετά την επανάληψη του διαγωνισμού αυτού από την EPSO κατόπιν της ακυρώσεως από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της αρχικής αποφάσεως περί αποκλεισμού των προσφευγόντων-εναγόντων από το στάδιο αξιολογήσεως του διαγωνισμού, καθώς και η καταβολή στους προσφεύγοντες-ενάγοντες αποζημιώσεως για την υλική ζημία και χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που υποστηρίζουν ότι υπέστησαν.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/204/10 τις αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2014 που απευθύνθηκαν σε καθέναν από αυτούς·
 —
 να επιδικάσει σε καθέναν από τους προσφεύγοντες-ενάγοντες προσωρινή χρηματική ικανοποίηση 1 000,00 ευρώ, για την ηθική τους βλάβη, και προσωρινή αποζημίωση 2 27 899,50 ευρώ, για την υλική τους ζημία·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/23
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Σεπτεμβρίου 2009 — Holland Malt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-369/06) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Παραγωγή βύνης - Επενδυτική ενίσχυση - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασύμβατη με την κοινή αγορά - Επιπτώσεις στον ανταγωνισμό - Επηρεασμός του μεταξύ κρατών μελών εμπορίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας)
 2009/C 256/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Holland Malt BV (Lieshout, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς O. Brouwer και D. Mes, στη συνέχεια O. Brouwer, A. Stoffer και P. Schepens, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Scharf και A. Stobiecka-Kuik)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, M. de Grave, C. ten Dam και Y. de Vries)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2007/59/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησαν οι Κάτω Χώρες στην εταιρία Holland Malt BV (ΕΕ L 32, σ. 76).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Holland Malt BV φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/48
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Σεπτεμβρίου 2006 — CFE κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-100/05) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας - Απόφαση 2004/813/ΕΚ - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή - Πρόσωπο που το αφορά ατομικά - Απαράδεκτο)
 (2006/C 294/102)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnie d'entreprises CFE SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: B. Louveaux και J. van Ypersele, avocats)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. van Beek και F. Simonetti)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/813/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, με την οποία θεσπίζεται ο κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για την ατλαντική βιογεωγραφική περιοχή (EE L 387, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει την καθής στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/20
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση C-239/04)
 (2004/C 228/39)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Michel van Beek και António Caeiros, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Ιουνίου 2004 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, εκτελώντας σχέδιο αυτοκινητοδρόμου, η χάραξη του οποίου διασχίζει την Ειδική Ζώνη Προστασίας (ΕΖΠ) του Castro Verde, παρά τα αρνητικά πορίσματα της εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και παρ' όλον ότι υπήρχαν εναλλακτικές έναντι της εν λόγω χάραξης λύσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992 (1), για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/62/ΕΚ της 27ης Οκτωβρίου 1997 (2),
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι πορτογαλικές αρχές έθεσαν σε εκτέλεση σχέδιο αυτοκινητοδρόμου, η χάραξη του οποίου (τμήμα «Aljustrel — Castro Verde») διασχίζει την Ειδική Ζώνη Προστασίας (ΕΖΠ) του Castro Verde, παρ' όλον ότι:
 —
 η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του σχεδίου εκτέλεσης της χάραξης του προαναφερθέντος τμήματος έδειξε σαφώς ότι η χάραξη αυτή θα είχε όντως βαρύτατες επιπτώσεις για δεκαεπτά είδη αγρίων πτηνών που αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, και
 —
 υπήρχαν όντως εναλλακτικές λύσεις έναντι της εκτελούμενης διαδρομής του τμήματος ευρισκόμενες ταυτόχρονα εκτός της ΕΖΠ του Castro Verde και εκτός της ζώνης των κατοικημένων περιοχών τις οποίες μνημονεύουν οι πορτογαλικές αρχές. Οι εναλλακτικές αυτές λύσεις, που βρίσκονται σε μια λωρίδα κείμενη δυτικά της ΕΖΠ του Castro Verde μεταξύ των ορίων αυτής της ΕΖΠ και της οδού «IC 1», βρίσκονται σε πεδινή και πολύ αραιοκατοικημένη περιοχή, πράγμα που παρείχε στις πορτογαλικές αρχές τη δυνατότητα να επιλέξουν μία απ' αυτές τις εναλλακτικές λύσεις χωρίς σημαντικές τεχνικές δυσχέρειες και χωρίς υπέρμετρη διόγκωση της οικονομικής δαπάνης.
 Κατά συνέπεια, η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Πράγματι, η διάταξη αυτή επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να εκτελεί ένα σχέδιο ή πρόγραμμα, του οποίου η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων καταλήγει σε αρνητικά πορίσματα, μόνον αν δεν υφίστανται εναλλακτικές λύσεις.
 (1) ΕΕ L 206 της 22.7.1992 σ. 7.
 (2) ΕΕ L 305 της 8.11.1997, σ. 42.


text:
 22.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 399/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 16 Οκτωβρίου 2012 — Copydan Båndkopi κατά Nokia Danmark A/S
 (Υπόθεση C-463/12)
 2012/C 399/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Copydan Båndkopi
 Εναγόμενη: Nokia Danmark A/S
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι συμβατή με την οδηγία 2001/29/ΕΚ εθνική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξασφαλίζει αποζημίωση στους δικαιούχους όταν γίνεται αναπαραγωγή έργου από τις ακόλουθες πηγές:
 1)
 αρχεία, σε περίπτωση που η χρήση τους έχει επιτραπεί από τους δικαιούχους και ο πελάτης έχει καταβάλει σχετικό αντίτιμο (περιεχόμενο το οποίο καλύπτεται από άδεια και προέρχεται, παραδείγματος χάρη, από διαδικτυακά καταστήματα),
 2)
 αρχεία, σε περίπτωση που η χρήση τους έχει επιτραπεί από τους δικαιούχους και ο πελάτης δεν έχει καταβάλει σχετικό αντίτιμο (περιεχόμενο το οποίο καλύπτεται από άδεια σε συνδυασμό, παραδείγματος χάρη, με διαφημιστική προώθηση),
 3)
 dvd, cd, συσκευή ανάγνωσης MP3, υπολογιστή κ.λπ. του χρήστη, σε περίπτωση που δεν έχει γίνει χρήση αποτελεσματικών τεχνολογικών μέσων,
 4)
 dvd, cd, συσκευή ανάγνωσης MP3, υπολογιστή κ.λπ. του χρήστη, σε περίπτωση που έχει γίνει χρήση αποτελεσματικών τεχνολογικών μέσων,
 5)
 dvd, cd, συσκευή ανάγνωσης MP3, υπολογιστή ή άλλη παρόμοια συσκευή τρίτου προσώπου,
 6)
 παράνομη αντιγραφή από το Διαδίκτυο ή από άλλη πηγή,
 7)
 αρχεία που έχουν αντιγραφεί νομίμως με άλλο τρόπο, παραδείγματος χάρη, από το Διαδίκτυο (νόμιμες πηγές, χωρίς ωστόσο να έχει δοθεί άδεια);
 2)
 Πώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελεσματικά τεχνολογικά μέσα (βλ. άρθρο 6 της οδηγίας) στο πλαίσιο της εθνικής ρύθμισης κράτους μέλους για την αποζημίωση των δικαιούχων (βλ. το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας);
 3)
 Κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως για την αντιγραφή που γίνεται προς ιδιωτική χρήση (βλ. άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας), ποιες μπορούν να θεωρηθούν ως «περιπτώσεις όπου η ζημία του δικαιούχου θα ήταν ασήμαντη» κατά την έννοια της τριακοστής πέμπτης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας, οπότε θα ήταν ασύμβατη προς την οδηγία εθνική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία θα προέβλεπε και στις περιπτώσεις αυτές αποζημίωση των δικαιούχων για τέτοια αντίγραφα προς ιδιωτική χρήση (βλ. σχετικά τα αποτελέσματα της έρευνας στο δεύτερο κεφάλαιο [της παρούσας διατάξεως]);
 4)
 α)
 Αν ληφθεί ως δεδομένο ότι η πρωταρχική ή η βασικότερη λειτουργία της κάρτας μνήμης κινητού τηλεφώνου δεν είναι αυτή του υλικού φορέα για την αντιγραφή έργων προς ιδιωτική χρήση, είναι συμβατή με την οδηγία μια ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξασφαλίζει αποζημίωση στους δικαιούχους για αντίγραφα που δημιουργούνται στην κάρτα μνήμης κινητού τηλεφώνου;
 β)
 Αν ληφθεί ως δεδομένο ότι μία από τις πρωταρχικές ή βασικές λειτουργίες της κάρτας μνήμης κινητού τηλεφώνου είναι αυτή του υλικού φορέα για την αντιγραφή έργων προς ιδιωτική χρήση, είναι συμβατή με την οδηγία μια ρύθμιση κράτους μέλους η οποία εξασφαλίζει αποζημίωση στους δικαιούχους για αντίγραφα που δημιουργούνται στην κάρτα μνήμης κινητού τηλεφώνου;
 5)
 Συμβιβάζεται με τη «[δέουσα] ισορροπία» κατά την έννοια της τριακοστής πρώτης αιτιολογικής σκέψεως της οδηγίας και με την ενιαία ερμηνεία του όρου «δίκαιη αποζημίωση» (βλ. άρθρο 5, παράγραφος 2,


text:
στοιχείο β', της οδηγίας), η οποία πρέπει να στηρίζεται σε «ζημία», ρύθμιση κράτους μέλους που προβλέπει ότι εισπράττεται αμοιβή για κάρτες μνήμης, αλλά όχι για την εσωτερική μνήμη, παραδείγματος χάρη, των συσκευών αναπαραγωγής MP3 ή των iPods που έχουν σχεδιασθεί και πρωτίστως χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση αντιγράφων για ιδιωτική χρήση;
 6)
 α)
 Αντιτίθεται η οδηγία σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι, για αντίγραφα που δημιουργούνται προς ιδιωτική χρήση, εισπράττεται αμοιβή από τον παραγωγό και/ή εισαγωγέα ο οποίος πωλεί κάρτες μνήμης σε επαγγελματικούς ομίλους που τις μεταπωλούν σε πελάτες, τόσο ιδιώτες όσο και επιτηδευματίες, χωρίς ο παραγωγός και/ή εισαγωγέας να γνωρίζει αν οι κάρτες μνήμης πωλήθηκαν σε ιδιώτες ή επιτηδευματίες;
 β)
 Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα 6α, αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς δεν οφείλουν να καταβάλλουν αμοιβή για τις κάρτες μνήμης που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, ότι, αν παρά ταύτα έχει καταβληθεί αμοιβή, μπορεί να επιστραφεί στους παραγωγούς, εισαγωγείς και/ή διανομείς η αμοιβή για κάρτες μνήμης, στο μέτρο που αυτές χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, και ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς μπορούν να πωλούν κάρτες μνήμης σε άλλες επιχειρήσεις, που έχουν δηλωθεί στον οργανισμό ο οποίος διαχειρίζεται το σύστημα αμοιβών, χωρίς να καταβάλλουν αμοιβή;
 γ)
 Έχει σημασία για την απάντηση στα ερωτήματα 6α και 6β
 1)
 αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς δεν οφείλουν να καταβάλλουν αμοιβή για τις κάρτες μνήμης που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, πλην όμως ο όρος «επαγγελματικοί σκοποί» ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι παρέχεται δυνατότητα εκπτώσεως μόνο σε επιχειρήσεις συμβεβλημένες με την Copydan, ενώ αντιθέτως πρέπει να καταβάλλεται αμοιβή για κάρτες μνήμης οι οποίες χρησιμοποιούνται επαγγελματικά από άλλους πελάτες επιτηδευματίες, μη συμβεβλημένους με την Copydan,
 2)
 αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι, σε παραγωγούς, εισαγωγείς και/ή διανομείς που έχουν παρά ταύτα (θεωρητικά) καταβάλει αμοιβή, [σελ. 40 του πρωτοτύπου] η αμοιβή αυτή μπορεί να επιστραφεί καθόσον αφορά κάρτες μνήμης, στο μέτρο που αυτές χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς, πλην όμως α) στην πράξη η αμοιβή μπορεί να επιστραφεί μόνο στον αγοραστή της κάρτας μνήμης και β) ο αγοραστής πρέπει να αποστείλει αίτηση επιστροφής της αμοιβής στην Copydan,
 3)
 αν η νομοθεσία κράτους μέλους περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες διασφαλίζουν ότι παραγωγοί, εισαγωγείς και/ή διανομείς μπορούν να πωλούν κάρτες μνήμης σε άλλες επιχειρήσεις που έχουν δηλωθεί στον οργανισμό ο οποίος διαχειρίζεται το σύστημα αμοιβών, χωρίς να καταβάλλουν αμοιβή, όπου όμως α) η Copydan είναι ο οργανισμός που διαχειρίζεται το σύστημα αμοιβών και β) οι δηλωθείσες επιχειρήσεις δεν γνωρίζουν αν οι κάρτες μνήμης πωλήθηκαν σε ιδιώτες ή επιτηδευματίες;


text:
 12.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 3 Μαρτίου 2014 — SMK Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal
 (Υπόθεση C-97/14)
 2014/C 142/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Felperes: SMK Kft.
 Alperesek: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 55 της οδηγίας ΦΠΑ (1), σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2010, την έννοια ότι αναφέρεται αποκλειστικά στους υποκείμενους στον φόρο αποδέκτες υπηρεσιών οι οποίοι δεν διαθέτουν ή δεν είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ στο κράτος μέλος εντός του οποίου εκτελούνται υλικώς οι σχετικές υπηρεσίες;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, τυγχάνει αποκλειστικής εφαρμογής το άρθρο 52 της οδηγίας ΦΠΑ προκειμένου να προσδιοριστεί ο τόπος παροχής των υπηρεσιών;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 55 της οδηγίας ΦΠΑ, σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2010, την έννοια ότι, όταν ο υποκείμενος στον φόρο αποδέκτης υπηρεσιών υπεργολαβίας διαθέτει, ή οφείλει να διαθέτει, αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε πλείονα κράτη μέλη, απόκειται στην αποκλειστική διακριτική ευχέρεια του εν λόγω αποδέκτη ο καθορισμός του αριθμού φορολογικού μητρώου τον οποίο χρησιμοποιεί όταν του παρέχονται οι εν λόγω υπηρεσίες (συμπεριλαμβανόμενης της περίπτωσης στην οποία ο υποκείμενος στον φόρο αποδέκτης των υπηρεσιών φέρεται να είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος εντός του οποίου λαμβάνει χώρα η υλική εκτέλεση των υπηρεσιών ενώ διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε άλλο κράτος μέλος);
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα περί της άνευ περιορισμών ευχέρειας επιλογής του αποδέκτη των υπηρεσιών, έχει το άρθρο 55 της οδηγίας ΦΠΑ την έννοια ότι:
 —
 μπορεί να θεωρηθεί ότι, έως την 31η Δεκεμβρίου 2009, η παροχή των υπηρεσιών έχει εκπληρωθεί με αριθμό φορολογικού μητρώου που υποδεικνύεται από τον αποδέκτη υπηρεσιών για τους σκοπούς απόδοσης ΦΠΑ, αν έχει και την ιδιότητα φορολογούμενου καταχωρισθέντος (εγκατεστημένου) σε άλλο κράτος μέλος, και αν τα αγαθά αποστέλλονται ή μεταφέρονται εκτός του κράτους εντός του οποίου έγινε η υλική εκτέλεση της παροχής;
 —
 ασκεί επιρροή στον καθορισμό του τόπου παροχής υπηρεσιών το γεγονός ότι ο αποδέκτης υπηρεσιών, υποκείμενος στον φόρο και εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, παραδίδει τα αγαθά σε ενδιάμεσο αγοραστή μέσω της αποστολής ή μεταφοράς τους εκτός του κράτους μέλους στο οποίο έγινε η εκτέλεση της παροχής και ο ενδιάμεσος αυτός αγοραστής μεταπωλεί τα αγαθά σε τρίτο κράτος μέλος της Κοινότητας χωρίς ο αποδέκτης των υπηρεσιών υπεργολαβίας να έχει μεταφέρει τα αγαθά πίσω στην έδρα του;
 5)
 Σε περίπτωση κατά την οποία ο αποδέκτης δεν έχει απεριόριστη ευχέρεια επιλογής ως προς τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, ασκούν επιρροή στην εφαρμογή του άρθρου 55 της οδηγίας σχετικά με τον ΦΠΑ, σε ισχύ μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2010:
 —
 το γεγονός ότι ο αποδέκτης ορισμένων εκτελεσθεισών στο πλαίσιο παραγωγής ενός αγαθού υπηρεσιών αποκτά και θέτει τις αντίστοιχες πρώτες ύλες στην διάθεση του εκτελούντος


text:
την παραγωγή;
 —
 από ποιο κράτος μέλος και με ποιον αριθμό φορολογικού μητρώου πραγματοποιεί ο υποκείμενος στον φόρο αποδέκτης υπηρεσιών την παράδοση των αγαθών που προκύπτουν από τις εν λόγω εργασίες;
 —
 το γεγονός ότι —όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης— τα τελικά αγαθά που προκύπτουν από τις εν λόγω εργασίες αποτελούν αντικείμενο πολλαπλών παραδόσεων στο πλαίσιο αλυσίδας συναλλαγών στο εσωτερικό της ίδιας της χώρας στην οποία πραγματοποιούνται οι εργασίες και το γεγονός της άμεσης μεταφοράς τους από την εν λόγω χώρα στον τελικό αγοραστή;
 (1) Οδηγία 2006/112/EK του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/20
 Αναίρεση που άσκησε στις 16 Ιουλίου 2012 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 8 Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-416/10, Yoshida Metal Industry Co. Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-340/12 P)
 2012/C 295/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Yoshida Metal Industry Co. Ltd και Pi-Design AG, Bodum France, Bodum Logistics A/S
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την αναίρεση στο σύνολό της
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
 —
 να καταδικάσει την Yoshida Metal Industry Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 Το αναιρεσείον προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που δεν απάντησε στο επιχείρημά του που αναφέρεται στη σκέψη 18 της εν λόγω αποφάσεως.
 —
 Το αναιρεσείον προβάλλει επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ii, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει παρατηρήσει ότι ένα δισδιάστατο σημείο μπορεί όχι μόνο να τοποθετηθεί στην επιφάνεια ενός τρισδιάστατου αντικειμένου, αλλά και να ενσωματωθεί σε ένα τέτοιο αντικείμενο. Επομένως, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ii, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι πιθανοί τρόποι με τους οποίους το επίμαχο σημείο μπορεί, κατά την ημερομηνία καταθέσεως, να ενσωματωθεί σε ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία, καθόσον έκρινε ότι το τμήμα προσφυγών στήριξε την εξέταση στην οποία προέβη αποκλειστικώς στα προϊόντα που πράγματι διατίθενται στο εμπόριο. Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών ρητώς ανέφερε ότι στήριξε τα συμπεράσματά του κατ’ ουσίαν στις αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που είχε καταθέσει η Pi-Design. Εν πάση περιπτώσει, οι αναφορές σε πρόσθετα στοιχεία, στα οποία περιλαμβάνονται τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα προϊόντα που πράγματι διατίθενται στο εμπόριο, δεν πρέπει να απαγορεύονται εφόσον τα στοιχεία αυτά επιρρωννύουν το συμπέρασμα ότι τα χαρακτηριστικά του επίμαχου σημείου, όπως αυτό κατατέθηκε, είναι ικανά να οδηγήσουν στην επίτευξη ενός τεχνικού αποτελέσματος αφ’ ης στιγμής το σημείο θα ενσωματωθεί σε ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Αυτή είναι η μόνη ορθή προσέγγιση για τη διαφύλαξη της ασφάλειας δικαίου και του δημοσίου συμφέροντος που αποτελούν τη βάση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ii, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 13.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/15
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — NK Rosneft a.o. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-69/15)
 (2015/C 228/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: NK Rosneft OAO (Μόσχα, Ρωσία)· RN-Shelf-Arctic OOO (Μόσχα)· RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO (Yuzhniy Sakhalin, Ρωσία)· RN-Exploration OOO (Μόσχα)· και Tagulskoe OOO (Krasnoyarsk, Ρωσία) (εκπρόσωπος: T. Beazley, QC)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2014/872/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2014 («δεύτερη τροποποιητική απόφαση»), σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία και της απόφασης 2014/659/ΚΕΠΠΑ για την τροποποίηση της απόφασης 2014/512/ΚΕΠΠΑ (1)·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφοι 3 έως 8, του κανονισμού (ΕΕ) 1290/2014 του Συμβουλίου («δεύτερος τροποποιητικός κανονισμός»), της 4ης Δεκεμβρίου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (EΕ) 833/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 960/2014 που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΕ) 833/2014 (2)·
 —
 περαιτέρω ή επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση 2014/872/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) 1290/2014 του Συμβουλίου, καθόσον αφορούν τις προσφεύγουσες· και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν εννέα λόγους. Με αυτούς, υποστηρίζουν ότι το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο να λάβει τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα, ή, εάν ήταν αρμόδιο, δεν μπορούσε νομίμως να τα λάβει.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα δεν είναι αρκούντως αιτιολογημένα ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της νομιμότητάς τους και προσβάλλουν τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών και το δικαίωμά τους σε αποτελεσματική ένδικη προστασία.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο επιδιωκόμενος με τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα σκοπός δεν είναι νόμιμος σκοπός της ΚΕΠΠΑ·
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα αντίκεινται στις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης βάσει της Συμφωνίας Εταιρικής Σχέσεως και Συνεργασίας με τη Ρωσία και/ή τη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT).
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι από τον ως άνω δεύτερο τροποποιητικό κανονισμό δεν προκύπτει λογική σύνδεση μεταξύ των σκοπών της αποφάσεως και των μέσων υλοποιήσεώς τους.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο δεύτερος τροποποιητικός κανονισμός δεν εφαρμόζει δεόντως τις διατάξεις της αποφάσεως από ουσιαστικής απόψεως.
 6.
 Με τον έκτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα αντίκεινται στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της μη αυθαίρετης ασκήσεως εξουσίας.
 7.
 Με τον έβδομο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα είναι δυσανάλογα ως προς τον σκοπό της αποφάσεως και, κατά συνέπεια, θίγουν παρανόμως τις νομοθετικές αρμοδιότητες της Ένωσης και συνεπάγονται δυσανάλογη επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγουσών.
 8.
 Με τον όγδοο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα συνιστούν κατάχρηση εξουσίας.
 9.
 Με τον ένατο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι τα ως άνω τροποποιητικά μέτρα


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/24
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 2 Ιανουαρίου 2009 — Centre d'exportation du livre français (CELF) και Ministre de la culture et de la communication κατά Société internationale de diffusion et d'édition
 (Υπόθεση C-1/09)
 (2009/C 69/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Centre d'exportation du livre français (CELF) και Ministre de la culture et de la communication
 Αναιρεσίβλητη: Société internationale de diffusion et d'édition
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί ο εθνικός δικαστής να αναστείλει την έκδοση αποφάσεως επί του ζητήματος της υποχρεώσεως επιστροφής μιας κρατικής ενισχύσεως μέχρις ότου η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφανθεί με οριστική απόφαση επί του συμβατού της ενισχύσεως προς τους κανόνες της κοινής αγοράς, όταν η κηρύσσουσα συμβατή την ενίσχυση αυτή πρώτη απόφαση της Επιτροπής ακυρώθηκε από τον κοινοτικό δικαστή;
 2)
 Αν η Επιτροπή έχει κηρύξει τρεις φορές την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά, προτού οι αποφάσεις αυτές ακυρωθούν από το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μπορεί μια τέτοια κατάσταση να αποτελέσει εξαιρετική περίσταση δυνάμενη να οδηγήσει τον εθνικό δικαστή να περιορίσει την υποχρέωση ανακτήσεως της ενισχύσεως;


text:
24.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 331/29
 — Αν η Επιτροπη ́ εφα ́ρμοζε αυτη ́ τη συλλογιστικη ́ σε ο ́λες Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εν γε ́νει τις φορολογικε ́ς ρυθμι ́σεις, θα κατε ́ληγε στο
 παρα ́λογο συμπε ́ρασμα ο ́τι κα ́θε διαφοροποι ́ηση του
 φορολογικου ́ βα ́ρους συνιστα ́ κρατικη ́ ενι ́σχυση. Στην παρου ́σα υπο ́θεση, η ενα ́γουσα εταιρι ́α στρε ́φεται κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς απο ́ την οποι ́α ζητει ́ την αποκατα ́σταση των ζημιω ́ν που
 υπε ́στη η ενα ́γουσα λο ́γω των αποφα ́σεων που ελη ́φθησαν προς
 — Αν η Επιτροπη ́ ακολουθου ́σε τη συλλογιστικη ́ της ́εως
 εκτε ́λεση του διαγωνισμου ́ προμη ́θειας χυμω ́ν φρου ́των και μαρμε-
 τις πλε ́ον ακραι ́ες λογικε ́ς συνε ́πειε ́ς της, θα κατε ́ληγε
 λα ́δας που προορι ́ζονταν για τους πληθυσμου ́ς της Αρμενι ́ας και
 ο ́τι κα ́θε διαφοροποι ́ηση στο πλαι ́σιο των ρυθμι ́σεων
 του Αζερμπαϊτζα ́ν, διαγωνισμο ́ς που διεπο ́ταν απο ́ τον κανονισμο ́
 εντο ́ς του οποι ́ου δρουν οι επιχειρη ́σεις συνιστα ́ κρατικη ́
 (ΕΚ) 228/96 της Επιτροπη ́ς, της 7ης Φεβρουαρι ́ου 1996, σχετικα ́
 ενι ́σχυση.
 με την προμη ́θεια χυμω ́ ν φρου ́των και μαρμελα ́δας που προορι ́-
 ζονται για τους πληθυσμου ́ς της Αρμενι ́ας και του Αζερμπαϊτζα ́ν
 γ) 'Οσον αφορα ́ τον επιλεκτικο ́ και ειδικο ́ χαρακτη ́ρα, οι (ΕΕ L 30 της 8.2.1996, σ. 18) και των συνακο ́λουθων αποφα ́σεων
 επι ́δικες ενισχυ ́σεις δεν εμφανι ́ζουν αυτα ́ τα χαρακτηριστικα ́, της 22ας Ιουλι ́ου 1996 [C(96) 1916] και της 6ης Σεπτεμβρι ́ου
 δεδομε ́νου ο ́τι, αφενο ́ς, προ ́κειται για ρυ ́θμιση γενικη ́ς ισχυ ́ος 1996 [C(96) 2208].
 η οποι ́α δεν ευνοει ́ μια συγκεκριμε ́νη επιχει ́ρηση η ́ ́εναν
 συγκεκριμε ́νο τομε ́α και, αφετε ́ρου, η αρμο ́δια για την
 εφαρμογη ́ της αρχη ́ δεν διαθε ́τει περιθω ́ριο εκτιμη ́σεως κατα ́ Με τις αποφα ́σεις αυτε ́ς καθιερω ́θηκε η αρχη ́ της αντικαταστα ́σεως
 τη λη ́ψη της αποφα ́σεως, αλλα ́ οφει ́λει μο ́νο να ελε ́γχει αν, σε των φρου ́των που δεν προε ́βλεπε η προκη ́ρυξη του διαγωνισμου ́,
 κα ́θε συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση, πληρου ́νται οι προϋποθε ́σεις που δεν ει ́χε κανε ́να νομικο ́ ́ερεισμα ου ́τε οφειλο ́ταν σε απρο ́βλεπτο
 χορηγη ́σεως του προβλεπομε ́νου φορολογικου ́ πλεονεκτη ́μα- γεγονο ́ς.
 τος.
 Αμφο ́τερες οι αποφα ́σεις προσβλη ́θηκαν απο ́ την ενα ́γουσα (συνεκ-
 δικασθει ́σες υποθε ́σεις T-191/96 και T-106/97 (1)) ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου το οποι ́ο, με απο ́φαση της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999,
 ακυ ́ρωσε την απο ́φαση της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1996 και ́εκρινε την
 προσφυγη ́ στην υπο ́θεση T-106/97 ως απαρα ́δεκτη λο ́γω του ο ́τι
 ασκη


text:
́θηκε εκπρο ́θεσμα.
 Αγωγη ́ της εταιρι ́ας CAS Succhi di Frutta S.p.a. κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα
 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προβληθε ́ντα στις δυ ́ο προαναφερθει ́σες υποθε ́σεις.
 (Υπο ́θεση Τ-226/01) (1) Συλλογη ́ 1999, σ. II-3181.
 (2001/C 331/47)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Προσφυγη ́ των Territorio Histórico de Alava — Excma.
 Η εταιρι ́α CAS Succhi di Frutta S.p.a., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Diputación de Alava και Comunidad autónoma del Paı́s
 δικηγο ́ρους Gian Michele Roberti και Francesco Sciaudone, Νasco — Gobierno Νasco κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 α ́σκησε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου κω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. (Υπο ́θεση Τ-227/01)
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2001/C 331/48)
 — να αναγνωρι ́σει την εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 επειδη ́ αυτη ́ εξε ́δωσε τις αποφα ́σεις της 22ας Ιουλι ́ου και της
 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1996,
 Οι Territorio Histórico de Alava — Excma. Diputación de
 — να αναγνωρι ́σει τις ζημι ́ες που υπε ́στη η ενα ́γουσα λο ́γω των
 Alava και Comunidad autónoma del Paı́s Νasco, με ́εδρα την
 αποφα ́σεων αυτω ́ν και οι οποι ́ες ανε ́ρχονται σε
 Αlava (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον δικηγο ́ρο D. Ramón
 2 682 049 410 ιταλικε ́ς λι ́ρες (ITL),
 Falcón, α ́σκησαν στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 331/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — η αναζη ́τηση της ενισχυ ́σεως δεν μπορει ́ να επιβληθει ́ως
 υποχρεωτικη ́ ́εναντι α ́λλων εναλλακτικω ́ν δυνατοτη ́των
 — να ακυρω ́σει στο συ ́νολο ́ της την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς προκειμε ́νου να αποκατασταθει ́ η προτε ́ρα κατα ́σταση.
 που αποτελει ́ το αντικει ́μενο της προσφυγη ́ς· επικουρικω ́ς,
 να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της εν λο ́γω αποφα ́σεως·
 (1) Η εν λο ́γω πι ́στωση φο ́ρου, υπο ́ τη μορφη ́ που περιγρα ́φεται στην
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, θεσπι ́στηκε για το ́ετος 1995 με το ́εκτο
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. παρα ́ρτημα της Norma Foral 22/1994 της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1994,
 η δε ισχυ ́ς της παρατα ́θηκε για το 1996 (Norma Foral 33/1995) και
 το 1997 (Norma Foral 31/1996)· τροποποιη ́θηκε με


text:
τη Norma
 Foral 24/1996, περι ́ του φο ́ρου επι ́ των εταιριω ́ν. Για το 1998 και το
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1999, ανα ́λογα με ́τρα θεσπι ́στηκαν με τις Normas Forales 33/1997
 και 36/1998.
 Οι προσφευ ́γοντες προσβα ́λλουν την απο ́φαση C(2001) 1759
 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, καθο ́σον με την
 απο ́φαση αυτη ́ κηρυ ́σσονται κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες με
 την κοινη ́ αγορα ́ οι φορολογικε ́ς μειω ́σεις που απορρε ́ουν απο ́
 δια ́φορες ρυθμι ́σεις των ως α ́νω περιφερειακω ́ν αρχω ́ν (1), οι οποι ́ες
 προβλε ́πουν πι ́στωση φο ́ρου επι ́ του 45 % του ποσου ́ των
 επενδυ ́σεων σε υποδομε ́ς που υπερβαι ́νουν τα 2,5 δισεκατομμυ ́ρια Προσφυγη ́ των Territorio Histórico de Vizcaya — Excma.
 πεσετω ́ν (15 025 303 ευρω ́) και πραγματοποιου ́νται απο ́ επιχει- Diputación de Vizcaya και Comunidad autónoma del
 ρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες στο Territorio Histórico de Paı́s Vasco — Gobierno Vasco κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Alava. Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου
 2001
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν
 τρεις λο ́γους ακυρω ́σεως: (Υπο ́θεση Τ-228/01)
 α) ∆εν υφι ́σταται «ενι ́σχυση» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87 (2001/C 331/49)
 της Συνθη ́κης ΕΚ. Οι προσφευ ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι,
 αντιθε ́τως προς τα υποστηριζο ́μενα στην προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 — η υ ́παρξη ενο ́ς ποσοτικου ́ κατωτα ́του ορι ́ου δεν συνεπα ́-
 γεται επιλεκτικη ́ εφαρμογη ́·
 Οι Territorio Histórico de Vizcaya - Excma. Diputación de
 Vizcaya και Comunidad autónoma del Paı́s Vasco — Gobierno
 — δεν υφι ́σταται διακριτικη ́ ευχε ́ρεια· Vasco, με ́εδρα την Vizcaya (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 δικηγο ́ρο D. Ramón Falcón α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 — η Επιτροπη ́ δεν αιτιολο ́γησε το συμπε ́ρασμα ο ́τι υφι ́στα- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001,
 ται κι ́νδυνος νοθευ ́σεως του ανταγωνισμου ́ απο ́ το εν προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 λο ́γω φορολογικο ́ με ́τρο· επιπλε ́ον, η απο ́φαση ει ́ναι
 δυσανα ́λογη, καθο ́σον δεν εξαιρει ́ ου ́τε τους τομει ́ς που
 δεν ει ́ναι ανοικτοι ́ στον ανταγωνισμου ́ ου ́τε το με ́ρος Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 της υποτιθεμε ́νης ενισχυ ́σεως που θα μπορου ́σε να
 θεωρηθει ́ αποδεκτο ́. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς που αποτελει ́ το
 αντικει ́μενο της υπο ́ κρι ́ση προσφυγη ́ς στο συ ́νολο ́ της·
 β) Κατα ́χρηση εξουσι ́ας: η Επιτροπη ́ χρησιμοποιει ́ τις εξουσι ́ες επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3


text:
της εν λο ́γω
 της στον τομε ́α των κρατικω ́ ν ενισχυ ́σεων επιδιω ́κοντας σκοπο ́ αποφα ́σεως· και
 εμπι ́πτοντα στον τομε ́α της φορολογικη ́ς εναρμονι ́σεως.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 γ) Απαρα ́δεκτο της αναζητη ́σεως της ενισχυ ́σεως, τουλα ́χιστον
 υπο ́ τη μορφη ́ που ορι ́ζει η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση:
 — η υποχρε ́ωση αναζητη ́σεως της ενισχυ ́σεως συνιστα ́ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 προσβολη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης·
 — η αναζη ́τηση της ενισχυ ́σεως θα πρε ́πει να αποκλειστει ́ Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως C (2001)
 ο ́σον αφορα ́ τις επιχειρη ́σεις που ́εχουν παραγωγη ́ 1765 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, στο με ́τρο
 προοριζο ́μενη για την τοπικη ́ αγορα ́ η ́ τις επιχειρη ́σεις που με αυτη ́ κηρυ ́σσονται ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες με
 που αναπτυ ́σσουν δραστηριο ́τητα σε τομει ́ς που δεν την κοινη ́ αγορα ́ οι φορολογικε ́ς μειω ́σεις που προκυ ́πτουν απο ́
 ει ́ναι ακοικτοι ́ στον ανταγωνισμο ́, καθω ́ς και ο ́σον την τε ́ταρτη προ ́σθετη δια ́ταξη της Νοrma Foral 7/1996, της
 αφορα ́ το με ́ρος της πιστω ́σεως φο ́ρου που δεν υπερβαι ́- 26ης ∆εκεμβρι ́ου 1996 και απο ́ τη δε ́κατη προ ́σθετη δια ́ταξη της
 νει το 25 % της καθαρη ́ς επιδοτη ́σεως· Νοrma Foral 4/1998, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1998, στο με ́τρο που


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/21
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Φεβρουαρίου 2015 η Alfa Acciai SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 9 Δεκεμβρίου 2014, στην υπόθεση T-85/10, Alfa Acciai κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-87/15 P)
 (2015/C 146/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Alfa Acciai SpA (εκπρόσωποι: D. M. Fosselard, avocat, D. Slater, Solicitor, A. Duron, avocate)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου για τους προβαλλόμενους λόγους·
 —
 και, αποφαινόμενο οριστικώς επί της διαφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι κανένας εκ των προβαλλομένων λόγων δεν καθιστά δυνατή την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολό της, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στη νυν αναιρεσείουσα για τους κατωτέρω εκτιθεμένους λόγους·
 —
 άλλως, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο δεν αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς, να επιφυλαχθεί επί των δικαστικών εξόδων και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να εξετάσει εκ νέου την υπόθεση, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου·
 —
 τέλος, βάσει του άρθρου 69 του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
 Με τον πρώτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 10 του κανονισμού 773/2004 (1). Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι βασίμως η Επιτροπή εξέδωσε εκ νέου την πρωτοδίκως προσβαλλόμενη απόφαση (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), χωρίς να απαιτείται να αποστείλει προηγουμένως νέα ανακοίνωση αιτιάσεων.
 Με τον δεύτερο λόγο, η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 14 του κανονισμού 773/2004. Η παράβαση συνίσταται στο ότι το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε ότι η Επιτροπή μπορούσε να εκδώσει εκ νέου την προσβαλλόμενη απόφαση, βάσει των διατάξεων του κανονισμού 1/2003 (2), χωρίς οι εκπρόσωποι των κρατών μελών να έχουν τη δυνατότητα απευθείας ακροάσεως των επιχειρήσεων.
 Με τον τρίτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της συλλογικότητας. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η βασίμως η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με διαδικασία βάσει της οποίας το σώμα των επιτρόπων δεν εξέδωσε το σύνολο του κειμένου της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά τον ίδιο χρόνο, αλλά δύο μέρη της αποφάσεως σε διαφορετικά χρονικά σημεία το καθένα, στηριζόμενο στο ότι θεωρούμενα από κοινού τα δύο μέρη μπορούσαν να αποτελούν πλήρη απόφαση.
 Με τον τέταρτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ερμηνευομένου με γνώμονα το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Η παράβαση αυτή έχει τη μορφή προσβολής, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, του δικαιώματος της αναιρεσείουσας να εκδικασθεί η υπόθεσή της εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Ειδικότερα, παρήλθαν περίπου τρία έτη μεταξύ της περατώσεως της έγγραφης διαδικασίας και της κινήσεως της προφορικής


text:
από το Γενικό Δικαστήριο. Μια τέτοια καθυστέρηση συνιστά προσβολή του κατά το άρθρο 47 του Χάρτη δικαιώματος αποτελεσματικής ένδικης προστασίας και του δικαιώματος ακροάσεως εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Η παράβαση του άρθρου 47 αποδεικνύεται ιδιαιτέρως σοβαρή λαμβανομένου υπόψη ότι η αναιρεσείουσα υποχρεώθηκε να αναμείνει περισσότερα από δεκατέσσερα έτη μέχρι κάποιο δικαιοδοτικό όργανο (εν προκειμένω το Γενικό Δικαστήριο) να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας, δεδομένου ότι η πρώτη απόφαση της Επιτροπής ακυρώθηκε για διαδικαστικούς λόγους κατόπιν δίκης που διήρκεσε περίπου επτά έτη.
 Με τον πέμπτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 65 της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το ειδικό πλαίσιο της Συνθήκης ΕΚΑΧ και τις υποχρεώσεις δημοσιότητας και απαγορεύσεως των διακρίσεων που υπέχουν οι επιχειρήσεις βάσει των όρων της Συνθήκης, στοιχείο που είχε ως συνέπεια πεπλανημένη εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου όσον αφορά την έννοια της συμπράξεως. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η, επανειλημμένη άλλωστε, δημοσίευση καταλόγων τιμών μη προσαρμοσμένων στην τιμή που προτεινόταν στο πλαίσιο της συμπράξεως είχε ως αποτέλεσμα να αναστείλει τη σύμπραξη, της οποίας το αντικείμενο, κατά το Γενικό Δικαστήριο, συνίστατο στον καθορισμό των κατώτατων τιμών. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, ωστόσο, ότι ήταν επιπροσθέτως απαραίτητη και η δημόσια διαφοροποίηση.
 Με τον έκτο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ερμηνευόμενο με γνώμονα το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, κρίνοντας ότι η χρονική διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας (δηλαδή της διαδικασίας ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) δεν ήταν υπέρμετρη κατά την έννοια των προμνημονευθεισών διατάξεων. Εν προκειμένω, η διοικητική διαδικασία διήρκεσε συνολικά περίπου 54 μήνες, λαμβανομένης υπόψη τόσο της αρχικής όσο και της μεταγενέστερης διαδικασίας εκ νέου εκδόσεως. Επιπλέον, το μεγαλύτερο των δύο ετών χρονικό διάστημα που απαιτήθηκε προκειμένου η Επιτροπή να εκδώσει εκ νέου την προσβαλλόμενη απόφαση είναι κατά τα φαινόμενα υπέρμετρο. Ο λόγος τον οποίο δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο για να δικαιολογήσει τη χρονική διάρκεια της διαδικασίας της εκ νέου εκδόσεως ενέχει πλάνη και αντιφάσεις, πέραν του ότι καταδεικνύει την ύπαρξη παραβάσεως της προγενέστερης νομολογίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Με τον έβδομο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Ειδικότερα, η Επιτροπή χώρισε εν προκειμένω τις επιχειρήσεις σε ομάδες προκειμένου να καθορίσει το βασικό πρόστιμο που θα έπρεπε να επιβληθεί σε κάθε επιχείρηση, επιχειρώντας, σύμφωνα με ό,τι εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, να διασφαλίσει σχέση αναλογικότητας μεταξύ του μέσου μεριδίου αγοράς που κατείχε κάθε ομάδα και του βασικού προστίμου που επρόκειτο να επιβληθεί στις διάφορες επιχειρήσεις εντός κάθε ομάδας. Μολονότι το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε ότι η Επιτροπή υποτίμησε το μέσο μερίδιο αγοράς που κατείχε η μία εκ των ομάδων, με αποτέλεσμα να διαταραχθεί η σχέση αναλογικότητας την οποία η Επιτροπή προετίθετο να τηρήσει, δεν έκρινε προσήκον να αποκαταστήσει τη σχέση αναλογικότητας αυτή.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 773/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων 81 και 82 της Συνθήκης


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Σεπτεμβρίου 2015 — Laverana κατά ΓΕΕΑ (BIO PROTEINREICHER PFLANZENKOMPLEX AUS EIGENER HERSTELLUNG)
 (Υπόθεση T-571/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος BIO PROTEINREICHER PFLANZENKOMPLEX AUS EIGENER HERSTELLUNG - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 354/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laverana GmbH & Co.KG (Wennigsen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Wachinger, M. Zöbisch και D. Chatterjee, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Μαΐου 2014 (υπόθεση R 125/2014-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου BIO PROTEINREICHER PFLANZENKOMPLEX AUS EIGENER HERSTELLUNG ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Laverana GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 361 της 13.10.2014.


text:
18.9.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 265/11
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Prussen, 2, place Winston Churchill, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Ana Maria Alves Vieira
 της 9ης Μαρτι ́ου 1999 και Xavier Lewis), υποστηριζομε ́νης απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι: Michelle
 στην υπο ́θεση Τ-212/97, Agnès Hubert κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ewing, Kenneth Parker και Andrew Macnab), με αντικει ́μενο την
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 16ης Μαι ̈́ου 1997,
 με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να ενεργη ́σει για την εκτε ́λεση
 της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 6ης Ιουνι ́ου 1996,
 («Υπα ́ λληλοι — 'Εκθεση βαθμολογι ́ας — Αρχε ́ς της
 C-127/94, Ecroyd (Συλλογη ́ 1996, σ. Ι-2731), το Πρωτοδικει ́ο
 χρηστη ́ς διοικη ́σεως και της ασφα ́ λειας του δικαι ́ου —
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον R. M. Moura Ramos,
 Ανεπαρκη ́ς αιτιολογι ́α — Γενικε ́ς διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς
 Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 του α ́ρθρου 43 του ΚΥΚ — Οδηγο ́ς βαθμολογι ́ας —
 J. Vanhamme, εισηγητη ́ς σε γραφει ́ο δικαστη ́, εξε ́δωσε στις 20
 Προ ́δηλες πλα ́νες εκτιμη ́σεως — Κατα ́ χρηση εξουσι ́ας —
 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως»)
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 16ης Μαι ̈́ου
 (1999/C 265/19) 1997, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να ενεργη ́σει για
 την εκτε ́λεση της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου της 6ης
 Ιουνι ́ου 1996 στην υπο ́θεση C-127/94, Ecroyd.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και τα
 Στην υπο ́θεση Τ-212/97, Agnès Hubert, μο ́νιμη υπα ́λληλος της δικαστικα ́ ́εξοδα της προσφευ ́γουσας.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Marc-Albert Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́γης, 3) Το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την δικηγο ́ρο Evelyne Korn, 21 Ιρλανδι ́ας φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Rue de Nassau, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: Gianluigi Valsesia, Christine Berardis-Kayser και (1) ΕΕ C 331 της 1.11.97.
 Denis Waelbroeck), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́-
 σεως της Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με την οριστικη ́ διαμο ́ρφωση της
 βαθμολογι ́ας της προσφευ ́γουσας για την περι ́οδο απο ́ 1ης Ιουλι ́ου
 1993 με ́χρι 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, τον R. Garcı́a-
 Valdecasas και την


text:
P. Lindh, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor,
 κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 9 Μαρτι ́ου 1999, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 4ης Μαι ̈́ου 1999
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 στην υπο ́θεση Τ-242/97, M. Z. κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 2) 'Εκαστος των διαδι ́δων φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα. λι ́ου (1)
 (1) EE C 318 της 18.10.97. (Πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α — Υποβιβασμο ́ς — Προσφυγη ́
 ακυρω ́ σεως)
 (1999/C 265/21)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Στην υπο ́θεση Τ-242/97, M.Z., μο ́νιμος υπα ́λληλος του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 της 20η ́ς Μαι ̈́ου 1999 τον Jean-Noël Louis, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας fiduciaire Myson
 στην υπο ́θεση Τ-220/97, H & R Ecroyd Holdings Ltd κατα ́ SARL, 30, rue de Cessange, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (εκπρο ́σωπος: Hans Kruck), που ει ́χε ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση
 της αποφα ́σεως του Γενικου ́ Γραμματε ́α του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 («Γα ́ λα — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς — Εκτε ́λεση αποφα ́σεως λι ́ου, της 28ης Οκτωβρι ́ου 1996, περι ́ επιβολη ́ς στον
 του ∆ικαστηρι ́ου») προσφευ ́γοντα της πειθαρχικη ́ς κυρω ́σεως του υποβιβασμου ́, το
 Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf,
 (1999/C 265/20) Προ ́εδρο, J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 4 Μαι ̈́ου
 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Στην υπο ́θεση Τ-220/97, H & R Ecroyd Holdings Ltd, εταιρι ́α 2) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ του.
 αγγλικου ́ δικαι ́ου, με ́εδρα το Brinsop House; Credenhill
 (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον William Neville,
 solicitor, επικουρουμε ́νο απο ́ τον Peter Duffy, QC, τη Philippa (1) EE C 331 της 1.11.97.
 Watson και τον Paul Stanley, barristers, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Elvinger, Hoss και


text:
8. 7 . 95 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 174/3
 στ ) Αντιβαίνει η επιβολή στον καλόπιστο εισαγωγέα δασμών αντιπροσώπου , καταρτίσθηκε η σχετική δικαιοπραξία επί
 οφειλομένων για εμπόρευμα με το οποίο διέπραξε τελω της οποίας o τελευταίος έχει δικαίωμα προμήθειας ;
 νειακή παράβαση o εξαγωγέας, στην οποία o εισαγωγέας
 δεν είχε καμία ανάμειξη , προς τις αρχές της δικαιοσύνης ,
 του μη πλουτισμού εις βάρος τρίτου , της αναλογικότητας ,
 της ασφάλειας δικαίου και της καλής πίστεως;
 Αναίρεση της Bundesverband der Bilanzbuchhalter κατά της
 ζ) Όταν οι τελωνειακές αρχές της χώρας εξαγωγής αμέλη Διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 σαν να προβούν σε προληπτικό έλεγχο στις αποθήκες του των (τέταρτο τμήμα) της 23ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθε
 εξαγωγέα πριν εκδώσουν τα πιστοποιητικά κυκλοφορίας ση Τ-84/94, Bundesverband der Bilanzbuchhalter κατά Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 EUR.1 , η δε πορτογαλική εισαγωγική εταιρεία δεν μπο
 ρούσε να επανορθώσει αυτή την αμέλεια , συντρέχει για 31 Μαρτίου 1994
 την εισαγωγική εταιρεία περίπτωση ανωτέρας βίας κωλύ (Υπόθεση C-107/95 P)
 ουσα την εις βάρος αυτής εκ των υστέρων είσπραξη ; ( 95/C 174/05
 (') ΕΕ αριθ . L 175 της 1 . 7 . 1986 , σ. 1 . H Bundesverband der Bilanzbuchhalter, Βόνη , εκπροσωπού
 O ΕΕ αριθ . L 302 της 19 . 10. 1992 , σ. 1 . μενη από τον δικηγόρο Joachim A. Millier , Μόναχο, με
 ( ! ) Συλλογή 1993 , o . 1 -6381 . αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Arsene Kronsh
 agern , 12 , boulevard de la Foire , L-1528 , άσκησε ενώπιον του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 31 Μαρτίου
 1995 αναίρεση κατά της Διατάξεως του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα ) της 23ης Ιανουα
 ρίου 1995 στην υπόθεση Τ-84/94, Bundesverband der
 Bilanzbuchhalter κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών με απόφαση H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών
 της 30ής Νοεμβρίου 1994 στην υπόθεση Γεώργιος Κοντόγε Κοινοτήτων :
 ωργας κατά Καρτονπάκ ΑΕ
 (Υπόθεση C-104/95 ) Να ακυρώσει τη Διάταξη του Πρωτοδικείου της 23ης Ιανο
 υαρίου 1995 στην υπόθεση Τ-84/94 (').
 ( 95 /C 174/04 )
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με απόφαση της 30ής Νοέμβριου 1994, η οποία περιήλθε στη
 Παραβίαση των διατάξεων της συνθήκης ΕΚ , και ιδίοις των
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 31 Μαρτίου 1995 , το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών,
 άρθρων 5 , 59 , 86 και του άρθρου 90 παράγραφοι 1 και 3 ,
 καθώς και πεπλανημένη ερμηνεία των άρθρων 155 και 169
 στο πλαίσιο της δ ^ οράς μεταξύ Γεωργίου Κοντόγεωργα
 και Καρτονπάκ ΑΕ , που εκκρεμεί ενώπιόν του , ζητεί από το της συνθήκης ΕΚ. Προσφυγή κατά της αρνήσεως κινήσεως
 της διαδικασίας του άρθρου 169, ή , αντιστοίχως , του άρ
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί τον θρου 90 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ , πρέπει να κρίνεται
 ακόλουθων ερωτημάτων:
 παραδεκτή , αντιθέτως προς όσα δέχθηκε η προσβαλλόμενη
 διάταξη , όταν προβάλλεται o ισχυρισμός


text:
ότι η άρνηση αυτή
 1 . Στην περίπτωση που η αρμοδιότητα του εμπορικού στηρίζεται σε πεπλανημένη διαπίστωση των πραγματικών
 αντιπροσώπου εκτείνεται σε καθορισμένο γεωγραφικό περιστατικών ή όταν, στη συγκεκριμένη περίπτωση , το
 τομέα , το δικαίωμά του για προμήθεια αναφέρεται και σε περιθώριο εκτιμήσεως της Επιτροπής εκμηδενίζεται.
 δικαιοπραξίες που διενεργήθηκαν χωρίς την παρέμβασή
 του , σε οποιοδήποτε στάδιο , και ανεξάρτητα από το εάν (') ΕΕ αριθ. C 74 της 25 . 3 . 1995 , σ. 11 .
 είχε εξεύρει o ίδιος τους σχετικούς πελάτες, ή μόνο σε
 δικαιοπραξίες που διενεργήθηκαν στον τομέα δράσεώς
 του , ύστερα από παρέμβασή του , και με πελάτες που o
 ίδιος βρήκε ;
 Προσφυγή που άσκησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 Γερμανίας στις 10 Απριλίου 1995 κατά του Συμβουλίου της
 2 . Ποια έννοια έχει ό όρος «πελάτης που ανήκει» σε αυτό τον Ευρωπαϊκής Ένωσης
 τομέα . Ειδικότερα , εάν πελάτης είναι εταιρεία της οποίας
 o τόπος που βρίσκεται η έδρα της διαφέρει από τον τόπο (Υπόθεση C-122/95)
 όπου ασκείται η επιχειρηματική και εμπορική δραστηριό (95/C 174/06 )
 τητά της , εάν η λέξη «ανήκει» αναφέρεται στην έδρα
 αυτής ή στον τόπο όπου στην πραγματικότητα ασκείται η H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας , εκπροσωπου
 εμπορική της δραστηριότητα ή/και ενδεχομένως ευρί μένη από τους Δρ Ernst Roder, Ministerialrat, και Bernd
 σκονται οι εργοσταστιακές ή άλλες εγκαταστάσεις της, Kloke , Oberregierungsrat, του Ομοσπονδιακού Υπουργείου
 στην εξυπηρέτηση των οποίων απέβλεψε η δικαιοπραξία Οικονομίας, D-53107, Bonn , άσκησε στις 10 Απριλίου 1995
 για την οποία η αιτουμένη προμήθεια , και σε αυτόν τον ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 τόπο, που αποτελεί το γεωγραφικό τομέα δράσεως του προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης .


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/12
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 2010 — Messer Group GmbH κατά Air Products and Chemicals Inc., Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-579/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Λεκτικά σήματα Ferromix, Inomix και Alumix - Προγενέστερα σήματα FERROMAXX, INOMAXX και ALUMAXX - Ανακοπή ασκηθείσα από τον δικαιούχο - Ενδιαφερόμενο κοινό - Βαθμός ομοιότητας - Προγενέστερο σήμα με διακριτικό χρακτήρα σε μικρό βαθμό - Κίνδυνος συγχύσεως)
 2010/C 100/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Messer Group GmbH (εκπρόσωποι: W. Graf v. Schwerin και J. Schmidt, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Air Products and Chemicals Inc. (εκπρόσωπος: S. Heurung, Rechtsanwältin), Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Δ. Μποτής)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα), της 15ης Οκτωβρίου 2008, υποθέσεις T-305/06 έως Τ-307/06, Air Products and Chemicals κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε τις αποφάσεις του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 12ης Σεπτεμβρίου 2006, περί απορρίψεως των προσφυγών που άσκησε ο δικαιούχος των κοινοτικών λεκτικών σημάτων «FERROMAXX», «INOMAXX» και «ALUMAXX» για προϊόντα της κλάσεως 1 κατά των αποφάσεων του τμήματος ακυρώσεων, με τις οποίες έγινε εν μέρει δεκτή η ανακοπή κατά των αιτήσεων καταχωρίσεως των λεκτικών σημάτων «FERROMIX», «INOMIX» και «ALUMIX» για προϊόντα των κλάσεων 1 και 4
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και την ανταναίρεση.
 2)
 Η Messer Group GmbH φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Air Products and Chemicals Inc.
 3)
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) φέρει τα έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.


text:
C 233/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 12.8.2000
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν στα δικαστικα ́ richt του Wels δικα ́ζον ως εμποροδικει ́ο, στο πλαι ́σιο διαφορα ́ς
 ́εξοδα. που αφορα ́ εγγραφε ́ς στα βιβλι ́α εταιριω ́ν κατο ́πιν αιτη ́σεως των
 Lutz Gesellschaft mbH, Dr. Richard Seifert, Mag.Dr. Andreas
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Seifert, Mag.Dr. Johann Georg Schelling, Walter Kaltenecker,
 Werner Kneidinger και Günther Gruber, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 Βα ́σει των α ́ρθρων 10 και 249 ΕΚ και του α ́ρθρου 2 της οδηγι ́ας του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την
 97/36, το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν ο ́φειλε να θε ́σει σε ισχυ ́ το ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 αργο ́τερο στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 1998 τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, 1. «Συνα ́δουν τα προβλεπο ́μενα στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1,
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ τους στοιχει ́ο στ', της πρω ́ της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ (1) και στο
 προς την οδηγι ́α. α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ (2) με ́τρα,
 σχετικα ́ με την υποχρε ́ωση δημοσιο ́τητας των κεφαλαιουχικω ́ν
 (1) EE 1998, L 6, σ. 43. εταιριω ́ν, προς το α ́ρθρο 44, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ
 (2) EE 1989, L 298, σ. 23. το οποι ́ο παρε ́χει εξουσιοδο ́τηση για τον συντονισμο ́ των
 εγγυη ́σεων εκει ́νων οι οποι ́ες, στα κρα ́τη με ́λη, επιβα ́λλονται
 στις εταιρι ́ες για την προστασι ́α των συμφερο ́ντων το ́σο των
 εται ́ρων ο ́σο και των μισθωτω ́ν;»
 2. «Αντι ́κεινται τα προβλεπο ́μενα στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1,
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που στοιχει ́ο στ', της πρω ́της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ και στο
 υπε ́βαλε το Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt, με α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ με ́τρα, σχετικα ́
 απο ́φαση της 4ης Μαι ̈́ου 2000 στην υπο ́θεση M.- με την υποχρε ́ωση δημοσιο ́τητας των κεφαλαιουχικω ́ν
 J. Verwayen-Boelen κατα ́ Rijksdienst voor Arbeidsvoor- εταιριω ́ν, προς το α ́ρθρο 44, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο ζ', ΕΚ
 ziening λο ́γω του ο ́τι δεν συντρε ́χει ανα ́γκη καταργη ́σεως
 περιορισμω ́ν στην ελευθερι ́α εγκαταστα ́σεως η ́
 (Υπο ́θεση C-175/00) πραγματοποιη ́σεως των λοιπω ́ν στο ́χων της Συνθη ́κης ΕΚ
 (ιδι ́ως η θε ́σπιση ενιαι ́ου νομικου ́ πλαισι ́ου);»
 (2000/C 233/25)
 3. «Συνα ́δει με τη γενικη ́ δικαιικη ́ αρχη ́ της αναλογικο ́τητας το
 Με απο ́φαση της 4ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο στ', της πρω ́της οδηγι ́ας
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω


text:
́ν Κοινοτη ́των στις 68/151/ΕΟΚ σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης
 10 Μαι ̈́ου 2000, το Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt, οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ που αναγκα ́ζει, επ' απειλη ́ κυρω ́σεων
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ M.-J. Verwayen-Boelen και σε περι ́πτωση μη συμμορφω ́σεως, τις επιχειρη ́σεις με ́σω
 Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, της υποχρεω ́σεως δημοσιο ́τητας του ισολογισμου ́ και του
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως λογαριασμου ́ κερδω ́ν και ζημιω ́ν, να αποκαλυ ́πτουν εταιρικα ́
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: μυστικα ́, ενω ́ ο προβλεπο ́μενος προστατευτικο ́ς σκοπο ́ς
 μπορει ́ να επιτευχθει ́ με προ ́σφορο τρο ́πο με ́σω α ́λλων —
 'Εχει το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71, λιγο ́τερο παρεμβατικω ́ν — με ́τρων;»
 το οποι ́ο ορι ́ζει ο ́τι ο κανονισμο ́ς αυτο ́ς ισχυ ́ει για κλα ́δους
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως, την ́εννοια ο ́τι μια ρυ ́θμιση ο ́πως αυτη ́ 4. «Ει ́ναι συ ́μφωνο με το προβλεπο ́μενο απο ́ το κοινοτικο ́
 που περιε ́χεται στον RWW, η οποι ́α παρουσια ́ζει χαρακτηριστικα ́ δι ́καιο θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα της ιδιοκτησι ́ας το α ́ρθρο 2,
 το ́σο κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως ο ́σο και κοινωνικη ́ς προ ́νοιας, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο ζ', της πρω ́της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ
 εμπι ́πτει στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς αυτου ́ του κανονισμου ́, οπο ́τε το σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας
 χρονικο ́ δια ́στημα κατα ́ το οποι ́ο ́ενας εργαζο ́μενος απη ́λαυε των 78/660/ΕΟΚ, που αναγκα ́ζει, επ' απειλη ́ κυρω ́σεων σε
 ευεργετικω ́ν αποτελεσμα ́των αυτη ́ς της ρυθμι ́σεως μπορει ́ να περι ́πτωση μη συμμορφω ́ σεως, τις επιχειρη ́σεις, με ́σω της
 θεωρηθει ́ ως περι ́οδος ασφαλι ́σεως που πρε ́πει επι ́σης να ληφθει ́ υποχρεω ́σεως δημοσιο ́τητας του ισολογισμου ́ και του
 υπο ́ψη για να κριθει ́ αν υφι ́σταται δικαι ́ωμα ́ του για παροχε ́ς λογαριασμου ́ κερδω ́ν και ζημιω ́ ν να αποκαλυ ́πτουν εταιρικα ́
 ανεργι ́ας στο Βε ́λγιο; μυστικα ́, ενω ́ ο προβλεπο ́μενος προστατευτικο ́ς σκοπο ́ς
 μπορει ́ να επιτευχθει ́ με προ ́σφορο τρο ́πο με α ́λλα —
 λιγο ́τερο παρεμβατικα ́ — με ́τρα;»
 5. «Ει ́ναι συ ́μφωνο με το προβλεπο ́μενο απο ́ το κοινοτικο ́ δι ́καιο
 θεμελιω ́δες δικαι ́ωμα της ελευ ́θερης ασκη ́σεως οικονομικη ́ς
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που δραστηριο ́τητας το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο στ',
 υπε ́βαλε το Landesgericht του Wels, με δια ́ταξη της της πρω ́της οδηγι ́ας 68/151/ΕΟΚ σε συνδυασμο ́ με το
 9ης Μαι ̈́ου 2000, στο πλαι ́σιο διαφορα ́ς που


text:
αφορα ́ α ́ρθρο 47 της τε ́ταρτης οδηγι ́ας 78/660/ΕΟΚ που αναγκα ́ζει,
 καταχωρι ́σεις στα μητρω ́ α εταιριω ́ ν των αιτου ́ντων Lutz επ' απειλη ́ κυρω ́σεων σε περι ́πτωση μη συμμορφω ́σεως, τις
 Gesellschaft mbH, Dr. Richard Seifert, Mag.Dr. Andreas επιχειρη ́σεις, με ́σω της υποχρεω ́σεως δημοσιο ́τητας του
 Seifert, Mag. Dr. Johann Georg Schelling, Walter Kaltenec- ισολογισμου ́ και του λογαριασμου ́ κερδω ́ν και ζημιω ́ν,
 ker, Werner Kneidinger και Günther Gruber να αποκαλυ ́πτουν εταιρικα ́ μυστικα ́ ενω ́ ο προβλεπο ́μενος
 προστατευτικο ́ς σκοπο ́ς μπορει ́ να επιτευχθει ́ με προ ́σφορο
 (Υπο ́θεση C-182/00) τρο ́πο με ́σω α ́λλων, λιγο ́τερο παρεμβατικω ́ν, με ́τρων;»
 (2000/C 233/26) (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/001, σ. 80.
 (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/002, σ. 17.
 Με δια ́ταξη της 9ης Μαι ̈́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 15 Μαι ̈́ου 2000, το Landesge-


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/49
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2015 — Métropole Gestion κατά ΓΕΕΑ — Metropol (METROPOL)
 (Υπόθεση T-431/13) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα METROPOL - Αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας - Απουσία αιτήσεως για ανανέωση της καταχωρίσεως του σήματος - Διαγραφή του τμήματος κατά τη λήξη της καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 138/65)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Métropole Gestion (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. A. Roux Steinkühler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Metropol Investment Financial Company Ltd (Μόσχα, Ρωσία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Ιουνίου 2013 (υποθέσεις R 723/2012-2 και R 845/2012-2), σχετικά με διαδικασία κήρυξης της ακυρότητας μεταξύ των Métropole Gestion και Metropol Investment Financial Company Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Η Métropole Gestion και το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) φέρουν, έκαστος, τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 344 της 23.11.2013.


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Ιουλίου 2015 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «CHEZ Razpredelenie Bulgaria» AD κατά Komisia za zashtita ot diskriminatsia
 (Υπόθεση C-83/14) (1)
 ((Οδηγία 2000/43/ΕΚ - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως προσώπων ανεξαρτήτως της φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής - Συνοικίες στις οποίες κατοικούν κατά κύριο λόγο Ρομά - Τοποθέτηση μετρητών καταναλώσεως ηλεκτρικού ρεύματος στους πυλώνες του δικτύου εναέριων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας, σε ύψος έξι έως επτά μέτρων - Έννοια «άμεσης διακρίσεως» και «έμμεσης διακρίσεως» - Βάρος αποδείξεως - Δικαιολόγηση - Πρόληψη δολιοφθορών στους μετρητές καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας και παράνομων ρευματοληψιών - Αναλογικότητα - Γενικός χαρακτήρας του μέτρου - Εξευτελιστική και στιγματίζουσα συνέπεια του μέτρου - Οδηγίες 2006/32/ΕΚ και 2009/72/ΕΚ - Αδυναμία του τελικού καταναλωτή να ελέγξει την κατανάλωσή του ηλεκτρικής ενέργειας))
 (2015/C 311/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 «CHEZ Razpredelenie Bulgaria» AD
 κατά
 Komisia za zashtita ot diskriminatsia
 παρισταμένων των: Anelia Nikolova, Darzhavna Komisia za energiyno i vodno regulirane
 Διατακτικό
 1)
 Ο όρος «διάκριση βάσει εθνοτικής καταγωγής, κατά την έννοια της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, και, ιδίως, των άρθρων 1 και 2, παράγραφος 1 αυτής, έχει την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, στις οποίες το σύνολο των μετρητών καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας σε συνοικία πόλης η οποία ως επί το πλείστον κατοικείται από Ρομά είναι τοποθετημένοι σε πυλώνες του εναέριου δικτύου παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε ύψος έξι έως επτά μέτρων, ενώ οι αντίστοιχοι μετρητές τοποθετούνται σε ύψος μικρότερο των δύο μέτρων σε άλλες συνοικίες, πρέπει να εφαρμόζεται ανεξαρτήτως του εάν το ως άνω συλλογικό μέτρο θίγει πρόσωπα συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής ή πρόσωπα τα οποία, χωρίς να είναι αυτής της καταγωγής, υφίστανται, από κοινού με τα πρώτα, τη λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή περιέρχονται στη μειονεκτική θέση που συνεπάγεται το ως άνω μέτρο.
 2)
 Η οδηγία 2000/43 και ιδίως τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 2, στοιχεία α' και β', αυτής, έχουν την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική διάταξη προβλέπουσα ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη άμεσης ή έμμεσης διακρίσεως λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής στους τομείς οι οποίοι καλύπτονται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, η λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή η μειονεκτική θέση, στα οποία αναφέρονται, αντιστοίχως, τα σημεία α' και β', πρέπει να συνίστανται σε προσβολή δικαιωμάτων ή εννόμων συμφερόντων.
 3)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/43 έχει την έννοια ότι μέτρο όπως αυτό που περιγράφηκε στο σημείο 1 του παρόντος διατακτικού συνιστά άμεση διάκριση κατά την έννοια της διατάξεως αυτής εάν αποδειχθεί ότι το ως άνω μέτρο καθιερώθηκε και/ή διατηρήθηκε για λόγους σχετικούς με την κοινή εθνοτική καταγωγή της πλειονότητας των κατοίκων της οικείας συνοικίας, στοιχείο που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, καθώς και τους κανόνες


text:
σχετικά με την αντιστροφή του βάρους αποδείξεως οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας.
 4)
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/43 έχει την έννοια ότι:
 —
 η διάταξη αυτή αντιτίθεται σε διάταξη του εθνικού δικαίου προβλέπουσα ότι, για να υφίσταται έμμεση διάκριση λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, η μειονεκτική θέση πρέπει να οφείλεται σε λόγους φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής·
 —
 με τον όρο διάταξη, κριτήριο ή πρακτική «εκ πρώτης όψεως ουδέτερη» κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως νοείται διάταξη, κριτήριο ή πρακτική τα οποία διατυπώνονται ή εφαρμόζονται φαινομενικώς ουδέτερα, ήτοι κατόπιν συνεκτιμήσεως παραμέτρων διαφορετικών του προστατευόμενου χαρακτηριστικού και όχι ισοβαρούς προς αυτό περιεχομένου·
 —
 με τον όρο «μειονεκτική θέση» κατά την έννοια της ίδιας διατάξεως δεν νοείται ιδιαιτέρως σημαντική, πρόδηλη και σοβαρή περίπτωση ανισότητας, αλλά ότι είναι ιδίως τα πρόσωπα συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής που περιέρχονται σε μειονεκτική θέση λόγω της επίμαχης διατάξεως, του επίμαχου κριτηρίου ή της επίμαχης πρακτικής·
 —
 ακόμη και αν υποτεθεί ότι μέτρο όπως αυτό που περιγράφηκε στο σημείο 1 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως δεν συνιστά άμεση διάκριση κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', της ως άνω οδηγίας, τέτοια πρακτική είναι καταρχήν ικανή να περιαγάγει, κατά την έννοια του στοιχείου β' του ως άνω άρθρου 2, παράγραφος 2, σε μειονεκτική θέση πρόσωπα συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής σε σχέση με άλλα πρόσωπα·
 —
 τέτοιο μέτρο μπορεί να είναι αντικειμενικώς δικαιολογημένο ενόψει της ανάγκης διασφαλίσεως της ασφάλειας του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και της δέουσας παρακολουθήσεως της καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας μόνον υπό την προϋπόθεση να μην υπερβαίνει τα όρια του πρόσφορου και του αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη αυτών των θεμιτών σκοπών και υπό την προϋπόθεση οι προκαλούμενες δυσχέρειες να μην είναι υπέρμετρες σε σχέση προς τους σκοπούς αυτούς. Αυτή η προϋπόθεση δεν συντρέχει εάν διαπιστωθεί, έργο που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο, είτε ότι υφίστανται άλλα πρόσφορα μέσα, λιγότερο επιτακτικά, τα οποία θα καθιστούσαν δυνατή την επίτευξη των ως άνω σκοπών, είτε, ελλείψει άλλων τέτοιων μέσων, ότι η ως άνω πρακτική προσβάλλει υπέρμετρα το έννομο συμφέρον των τελικών καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίοι κατοικούν στην οικεία συνοικία, η οποία κατοικείται ως επί το πλείστον από Ρομά, να έχουν πρόσβαση στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας υπό συνθήκες οι οποίες δεν έχουν εξευτελιστικό ή στιγματίζοντα χαρακτήρα και οι οποίες τους επιτρέπουν να ελέγχουν τακτικώς την κατανάλωσή τους ηλεκτρικής ενέργειας.
 (1) ΕΕ C 142 της 12.5.2014.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/19
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τις οποίες υπέβαλε το Tribunal de Grande instance de Nanterre (Γαλλία) στις 2 Απριλίου 2007 — 1. S.A. SAFBA κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 2. S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 3. SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 4. SA Sucrerie de Bourgogne κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 5. Sucrerie Bourdon κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 6. S.A. des Sucreries du Marquenterre κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 7. Cristal Union κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 8. S.A. Lesaffre Frères κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 9. Société Vermendoise Industries κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 10. S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes κατά Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
 (Υπόθεση C-175/07 - Υπόθεση C-176/07 - Υπόθεση C-177/07 - Υπόθεση C-178/07 - Υπόθεση C-179/07 - Υπόθεση C-180/07 - Υπόθεση C-181/07 - Υπόθεση C-182/07 - Υπόθεση C-183/07 - Υπόθεση C-184/07)
 (2007/C 117/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de Grande instance de Nanterre (Γαλλία)
 Διάδικοι στις υποθέσεις των κυρίων δικών
 Προσφεύγουσες: S.A. SAFBA (C-175/07), S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein (C-176/07), SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils (C-177/07), SA Sucrerie de Bourgogne (C-178/07), Sucrerie Bourdon (C-179/07), S.A. des Sucreries du Marquenterre (C-180/07), Cristal Union (C-181/07), S.A. Lesaffre Frères (C-182/07), Société Vermendoise Industries (C-183/07), S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes (C-184/07)
 Καθών: Directeur général des douanes et droits indirects και Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Είναι ανίσχυρος ο κανονισμός 314/2002 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (1), λαμβανομένων υπόψη του άρθρου 15 του κανονισμού 1260/2001 του Συμβουλίου, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (2), και των αρχών της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον δεν προβλέπει ότι, για τον υπολογισμό της εισφοράς στην παραγωγή, δεν πρέπει να υπολογίζονται οι ανάγκες χρηματοδοτήσεως των ποσοτήτων ζάχαρης που περιέχονται σε μεταποιημένα προϊόντα τα οποία εξάγονται χωρίς να καταβάλλεται επιστροφή κατά την εξαγωγή;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό:
 Είναι ανίσχυρος ο κανονισμός 1686/2005 (3) λαμβανομένων υπόψη του κανονισμού 314/2002 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του άρθρου 15 του κανονισμού 1260/2001 του Συμβουλίου, καθώς και της αρχής της


text:
αναλογικότητας, καθόσον καθορίζει εισφορά στην παραγωγή ζάχαρης, η οποία υπολογίζεται με βάση μια «μέση ζημία »ανά εξαγόμενο τόνο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ποσότητες που εξάγονται χωρίς καταβολή επιστροφής, μολονότι οι ίδιες αυτές ποσότητες περιλαμβάνονται στο σύνολο το οποίο αποτελεί τη βάση για την εκτίμηση της συνολικής ζημίας προς χρηματοδότηση;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 314/2002 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 50, σ. 40).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 178, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1686/2005 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2005, για τον καθορισμό, όσον αφορά την περίοδο εμπορίας 2004/2005, των ποσών των εισφορών στην παραγωγή, καθώς και του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 271, σ. 12).


text:
22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας:
 L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 7 Ιανουα-
 της 7ης Ιανουαρίου 2003 ρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση C-306/99 (αίτηση του Finanzgericht 1) Η δεύτερη και η τρίτη ομάδα ερωτημάτων του παρα-
 Hamburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): πέμποντος δικαστηρίου, που αφορούν την ερμηνεία της
 Banque internationale pour l’Afrique occidentale SA τετάρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 (BIAO) κατά Finanzamt für Großunternehmen in 25ης Ιουλίου 1978, που βασίζεται στο άρθρο 54, παράγρα-
 Hamburg ( 1) φος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης περί των ετησίων λογαρια-
 σμών εταιριών ορισμένων μορφών, υποβλήθηκαν παρα-
 δεκτώς.
 («Τετάρτη οδηγία 78/660/EOK — Ετήσιοι λογαριασμοί
 ορισμένων μορφών εταιριών — Αρμοδιότητα του ∆ι- 2) Η τετάρτη οδηγία 78/660 δεν αποκλείει την εγγραφή στο
 καστηρίου να ερμηνεύσει το κοινοτικό δίκαιο σε τομέα παθητικό του ισολογισμού, με βάση το άρθρο της 20,
 όπου αυτό δεν είναι άμεσα εφαρμοστέο — Προβλέψεις παράγραφος 1, προβλέψεως που αποσκοπεί στην κάλυψη
 για τον κίνδυνο από παροχή εγγυήσεων πιστώσεων — ενδεχομένων ζημιών ή απαιτήσεων τρίτων που απορρέουν
 Συνεκτίμηση της ατομικής καταστάσεως του οφειλέτη από υποχρέωση η οποία εμφανίζεται σε συνέχεια του
 και του κράτους όπου αυτός είναι εγκατεστημένος — ισολογισμού βάσει του άρθρου14 της ιδίας οδηγίας, εφόσον
 Ημερομηνία κατά την οποία ο κίνδυνος πρέπει ή μπορεί η εν λόγω ζημία ή οι απαιτήσεις τρίτων μπορούν να
 να αποτιμηθεί και να εγγραφεί στον ισολογισμό») χαρακτηριστούν, κατά την ημερομηνία κλεισίματος του
 ισολογισμού, ως «πιθανές ή βέβαιες». Το άρθρο 31, παρά-
 (2003/C 44/01) γραφος 1, στοιχείο ε', της ίδιας οδηγίας δεν αποκλείει το
 ενδεχόμενο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η τήρηση των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) αρχών της συνέσεως και της πιστής απεικονίσεως της
 περιουσίας, ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος αποτιμήσεως να
 συνίσταται στη συνολική εκτίμηση όλων των στοιχείων που
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») ασκούν επιρροή.
 3) Υπό τις συνθήκες που χαρακτηρίζουν τη διαφορά που
 αποτελεί αντικείμενο της κυρίας δίκης, η εξόφληση της
 Στην υπόθεση C-306/99, με αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht οφειλής από πίστωση, η οποία έλαβε χώρα μετά την ημερο-
 Hamburg (Γερμανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του μηνία κλεισίματος του ισολογισμού (η οποία αποτελεί την
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς ορθή βάση για την αποτίμηση των στοιχείων του ισολο-
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Banque γισμού), δεν συνιστά γεγονός που επιβάλλει την εκ νέου
 internationale pour l’Afrique occidentale SA (BIAO) και αναδρομική αποτίμηση της αξίας της εμφανιζομένης στο
 Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg, η έκδοση παθητικό του ισολογισμού προβλέψεως που αφορά την εν
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της τετάρτης λόγω πίστωση. Ωστόσο, η αρχή της πιστής απεικονίσεως
 οδηγίας 78/660/EOK του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, της περιουσίας επιβάλλει να γίνεται μνεία στους ετήσιους
 που βασίζεται στο άρθρο 54, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της λογαριασμούς της εξαλείψεως του κινδύνου στον οποίο
 Συνθήκης περί των ετησίων λογαριασμών εταιριών ορισμένων αντιστοιχεί η εν λόγω πρόβλεψη.
 μορφών (ΕΕ


text:
2. 3 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 64/25
 μους τους κανονισμούς πεθί προσαρμογής οι οποίοι καθόρι Διαγραφή της υποθέσεως T-84/95 ( 1 )
 ζαν, μετά τις 3 Οκτωβρίου 1990, διορθωτικό συντελεστή για (96/C 64/49)
 τη Γερμανία με βάση το κόστος ζωής στη Βόννη , καθόσον
 εφάρμοσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 3161/94, πεθιοθισθείσα (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 να αποκαταστήσει από 1ης Ιουλίου 1994 τη διαπιστωθείσα
 παρανομία. Με διάταξη της 12ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του
 πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 Οι προσφεύγοντες επικαλούνται περαιτέρω την παραβίαση νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-84/95 ,
 της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον από 1ης Οκτω Réné Bébin κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 βρίου 1990 δεν διέθεταν αγοραστική δύναμη αντίστοιχη με των .
 άλλους μονίμους ή μη μονίμους υπαλλήλους που δεν μετέφε
 ραν μέρος των αποδοχών τους στη Γερμανία. (') ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995.
 Εν τέλει, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή
 παρέλειψε να μεριμνήσει ώστε o διορθωτικός συντελεστής για
 τη Γερμανία να καθοριστεί, σύμφωνα με τον ΚΥΚ, στο
 επίπεδο της πθωτεύουσάς της, του Βερολίνου , παραβιάζο Διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/95 (' )
 ντας έτσι το καθήκον αρωγής της έναντι των υπαλλήλων της. (96/C 64/50)
 Υποστηρίζουν επίσης ότι η Επιτροπής δεν άσκησε προσφυγή
 ακυρώσεως του επίδικου κανονισμού , παρά το γεγονός ότι (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 αυτός ήταν προδήλως παθάνομος· επομένως, απέτυχε στην
 αποστολή της να μεριμνά για την τήρηση του κοινοτικού Με διάταξη της 12ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του
 δικαίου , αποστολή που απορρέει επίσης από το καθήκον πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 αρωγής, οσάκις αποδέκτες του παράνομου κανόνα παραγώ νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/95,
 γου δικαίου είναι μόνιμοι ή μη μόνιμοι υπάλληλοι. Friedrich Engelking κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώ
 σεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (') ΕΕ αριθ. C 208 της 12. 8. 1995 .
 Διαγραφή της υποθέσεως Τ-276/94 ( 1 )
 (96/C 64/48
 Διαγραφή της υποθέσεως Τ-213/95 R
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (96/C 64/51 )
 Με διάταξη της 23ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-276/94, Adam
 Με διάταξη της 24ης Ιανουαρίου 1996, o πρόεδρος του
 Buick κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι
 (') ΕΕ αριθ . C 304 της 29. 10. 1994. νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-213/95 R,
 Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/36
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2012 — Beninca κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-418/12)
 2012/C 366/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jürgen Beninca (Φρανκφούρτη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Zschocke, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2012, αρνούμενη εμμέσως την πρόσβαση σε έγγραφο που καταρτίσθηκε στο πλαίσιο διαδικασιών συγκεντρώσεων (υπόθεση COMP/M.6166 — NYSE Euronext κατά Deutsche Börse) και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν εξέδωσε απόφαση σε απάντηση της αιτήσεως του προσφεύγοντος να του δοθεί πρόσβαση σε συγκεκριμένο έγγραφο εντός της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 2, του Κανονισμού 1049/2001 (1). Κατά το άρθρο 8, παράγραφος 3, του Κανονισμού, τούτο συνιστά εμμέσως αρνητική και μη δικαιολογημένη απόφαση και για τον λόγο αυτό συνιστά παράβαση των διατάξεων περί προσβάσεως σε έγγραφα.
 —
 Με τον δεύτερο λόγο ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι κανένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε η Επιτροπής στην προκαταρκτική της εξέταση δεν δικαιολογεί την άρνηση παροχής προσβάσεως στο επίμαχο έγγραφο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).