text:
C 247/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.2002
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μπορούν τις αντιρ- Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 ρήσεις αυτές να τις προβάλουν, εκτός από τις αρχές του βαλε το Tribunale di Treviso — Τμήμα I, με διάταξη της
 τόπου προορισμού, και οι αρχές του τόπου αποστολής; 26ης Ιουνίου 2002 στην υπόθεση Società Bellio F.lli Srl
 κατά Prefettura di Treviso
 3. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μπορούν οι αρχές
 του τόπου αποστολής, κατά την εκτίμηση των κινδύνων που
 συνεπάγεται για την υγεία και το περιβάλλον η σκοπούμενη
 αξιοποίηση των αποβλήτων στο κράτος προορισμού, να
 λαμβάνουν υπόψη τους, επίσης, τα ισχύοντα στο κράτος (Υπόθεση C-286/02)
 αποστολής πρότυπα, όταν αυτά είναι επιπέδου υψηλότερου,
 σε σύγκριση με τα ισχύοντα στο κράτος προορισμού,
 πρότυπα;
 (2002/C 247/08)
 4. Μπορούν, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 4, στοιχείο α',
 δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού περί μεταφοράς αποβλή-
 των, να προβληθούν αντιρρήσεις κατά της μεταφοράς
 αποβλήτων προς αξιοποίηση με το αιτιολογικό ότι η σκοπού-
 μενη αξιοποίηση αντίκειται προς νομοθετικές και διοικητικές
 διατάξεις του εθνικού δικαίου περί προστασίας του περιβάλ-
 λοντος και περί διασφαλίσεως της δημοσίας ασφάλειας και
 τάξεως ή περί προστασίας της υγείας; Με διάταξη της 26ης Ιουνίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 5. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μπορούν οι αρχές 5 Αυγούστου 2002, το Tribunale di Treviso — Τμήμα I, στο
 του κράτους αποστολής να προβάλουν τέτοιες αντιρρήσεις πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Società Bellio F.lli Srl και Prefettura
 με το αιτιολογικό ότι η αξιοποίηση αντίκειται σε νομοθετικές di Treviso που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την
 και διοικητικές διατάξεις του κράτους αποστολής; έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1) «Πρέπει το άρθρο 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της
 αποφάσεως 2000/766/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Ενώσεως (1) και το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως
 βαλε το Verwaltungsgericht Minden με διάταξη της 2001/9/ΕΚ της Επιτροπής (2) σε συνδυασμό με τις άλλες
 26ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση Εdeltraud Elsner- κοινοτικές διατάξεις από τις οποίες απορρέουν οι προαναφερ-
 Lakeberg κατά Land Nordrhein-Westfalen θείσες διατάξεις, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι, στο
 ιχθυάλευρο που χρησιμοποιείται για την παρασκευή ζωοτρο-
 (Υπόθεση C-285/02) φών για ζώα εκτός των μηρυκαστικών μπορεί να γίνει δεκτή,
 είτε από νομικής είτε από ουσιαστικής απόψεως, η τυχαία
 (2002/C 247/07) παρουσία ουσιών που δεν προβλέπονται ή δεν επιτρέπονται,
 οπότε αναγνωρίζεται το δικαίωμα της επιχειρήσεως να τηρεί-
 ται έναντι αυτής εύλογο όριο ανεκτικότητας»;
 Με διάταξη της 26ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 2 Αυγούστου 2002, το Verwaltungsgericht Minden, στο πλαίσιο 2) «Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα,
 της διαφοράς μεταξύ Εdeltraud Elsner-Lakeberg και Land πρέπει να θεωρηθεί ότι, βάσει της αρχής της αναλογικότητας
 Nordrhein-Westfalen που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το και της αρχής της προφυλάξεως και λαμβανομένων υπόψη
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής των κοινοτικών διατάξεων που εφαρμόζονται στους τομείς
 ερωτήματος: στους οποίους γίνεται λόγος για τυχαίες μολύνσεις γεωργι-
 κών προϊόντων διατροφής με ένδειξη


text:
των σχετικών ορίων
 Είναι σύμφωνο με το άρθρο 141 ΕΚ, σε συνδυασμό με την οδηγία ανεκτικότητας, μια τυχαία μόλυνση ίση προς 0,1 % και, εν
 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975 (1), πάση περιπτώσει, κατώτερη του 0,5 %, η οποία συνίσταται
 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που σε υπολείμματα από οστά θηλαστικών που ανιχνεύθηκαν σε
 αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών ποσότητα ιχθυαλεύρου προοριζομένου για την παρασκευή
 μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, το να μην χορηγείται ζωοτροφών για ζώα εκτός των μηρυκαστικών, είναι ικανή να
 σε μερικώς απασχολούμενους — όπως επίσης και σε πλήρως νομιμοποιεί τη λήψη ενός δραστικού μέτρου όπως η ολική
 απασχολούμενους — δασκάλους και δασκάλες του ομόσπονδου καταστροφή του εν λόγω ιχθυαλεύρου»;
 κράτους της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που είναι διορισμένοι
 σε δημόσιο σχολείο, αμοιβή για την παροχή υπερωριακής εργασίας,
 εφόσον η υπερωριακή αυτή εργασία δεν υπερβαίνει ανά ημερολογι- 3) «Μπορεί η πλήρης έλλειψη ανεκτικότητας όσον αφορά την
 ακό μήνα τις τρεις σχολικές ώρες; παρουσία των αναφερθεισών στα προηγουμένα ερωτήματα
 ουσιών να ισοδυναμεί με τη θέσπιση τεχνικού κανόνα, υπό την
 ( 1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42. έννοια της οδηγίας 83/189 ( 3) (όπως αυτή τροποποιήθηκε
 μεταγενέστερα), ο οποίος έπρεπε να έχει προηγουμένως
 κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή»;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
23.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 273/9
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ της Επιτροπη ́ς, δεν τι ́θεται ζη ́τημα απαλλαγη ́ς της ́ερευνας για
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́- λογαριασμο ́ τρι ́των που διεξα ́γουν τα ανω ́ τατα εκπαιδευτικα ́
 θηκε στις 20 Ιουλι ́ου 2000 ιδρυ ́ματα συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 13 με ́ρος Α της ́εκτης οδηγι ́ας.
 Το επιχει ́ρημα της Ομοσπονδιακη ́ς Κυβερνη ́σεως, ο ́τι στην ουσι ́α
 (Υπο ́θεση C-287/00) δεν ει ́ναι δυνατο ́ς ο διαχωρισμο ́ς μεταξυ ́ ́ερευνας και (δυνα ́μενης
 να τυ ́χει απαλλαγη ́ς απο ́ τον φο ́ρο, κατα ́ την παρα ́γραφο 1,
 στοιχει ́ο θ') διδασκαλι ́ας, ανα ́γεται, ο ́πως προκυ ́πτει απο ́ την
 (2000/C 273/13) κατα ́σταση που επικρατει ́ στα α ́λλα κρα ́τη με ́λη, σε περιστα ́σεις
 εσωτερικη ́ς φυ ́σεως, τις οποι ́ες ́ενα κρα ́τος με ́λος δεν μπορει ́ να
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ επικαλεστει ́.
 τους Günter Wilms και Kilian Gross, με ́λη της Νομικη ́ς Υπηρε-
 σι ́ας της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντι ́κλητο (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, Centre Wagner,
 C 254, Kirchberg, α ́σκησε, στις 20 Ιουλι ́ου 2000, ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: με απο ́φαση της 23ης Ιουνι ́ου 2000 το Tribunal de grande
 instance de Paris (3ο τμη ́μα — 2ος σχηματισμο ́ς), στο
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- πλαι ́σιο της υποθε ́σεως SA LTJ Diffusion κατα ́ SA Sadas
 νι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 2 Vertbaudet
 της ́εκτης οδηγι ́ας (77/388/ΕΟΚ) (1) του Συμβουλι ́ου, της
 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των (Υπο ́θεση C-291/00)
 κρατω ́ν μελω ́ν των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν
 — κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθε ́μενης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη (2000/C 273/14)
 φορολογικη ́ βα ́ση συ ́μφωνα με την τελευται ́α τροποποι ́ηση,
 καθο ́σον απαλλα ́σσει, κατα ́ το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 21 a Με απο ́φαση της 23ης Ιουνι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 του Umsatzsteuergesetz (γερμανικου ́ νο ́μου περι ́ φο ́ρου Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 κυ ́κλου εργασιω ́ν) της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, την ́ερευνα 26 Ιουλι ́ου 2000, το Tribunal de


text:
grande instance de Paris
 στα κρατικα ́ ανω ́τατα εκπαιδευτικα ́ ιδρυ ́ματα απο ́ τον φο ́ρο (3ο τμη ́μα — 2ος σχηματισμο ́ς), στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως SA
 κυ ́κλου εργασιω ́ν· LTJ Diffusion κατα ́ SA Sadas Vertbaudet, ζητει ́απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 2. επιπλε ́ον, να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της
 Γερμανι ́ας στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Αφορα ́ η απαγο ́ρευση του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α',
 της οδηγι ́ας 89/104, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για την
 προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ σημα ́των (1),
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα μο ́νον την πανομοιο ́τυπη αναπαραγωγη ́, χωρι ́ς αφαι ́ρεση η ́ προσ-
 θη ́κη, του η ́ των σημει ́ων που συνθε ́τουν ́ενα ση ́μα η ́ μπορει ́ να
 Η απαλλαγη ́ του κυ ́κλου εργασιω ́ ν που πραγματοποιου ́ν τα εκταθει ́:
 κρατικα ́ ανω ́τατα εκπαιδευτικα ́ ιδρυ ́ματα στο πλαι ́σιο διεξαγωγη ́ς
 απο ́ αυτα ́ ́ερευνας για λογαριασμο ́ τρι ́των απο ́ τον φο ́ρο κυ ́κλου 1. στην αναπαραγωγη ́ του διακριτικου ́ στοιχει ́ου ενο ́ς ση ́ματος
 εργασιω ́ν (α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 21 a) του Umsatzsteuergesetz που συντι ́θεται απο ́ περισσο ́τερα σημει ́α;
 (UstG) ο ́πως τροποποιη ́θηκε με το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 5 του
 2. στην πλη ́ρη αναπαραγωγη ́ των σημει ́ων που συνθε ́τουν το
 Umsatzsteuer-Änderungsgesetzes (νο ́μου περι ́ τροποποιη ́σεως
 ση ́μα ο ́ταν σ' αυτα ́ προστι ́θενται νε ́α σημει ́α;
 του νο ́μου περι ́ φο ́ρου κυ ́κλου εργασιω ́ν, της 12ης ∆εκεμβρι ́ου
 1996, BGBl 1996, Teil I, σ. 1851 επ.) αντιβαι ́νει στο α ́ρθρο 2,
 παρα ́γραφος 1 της ́εκτης οδηγι ́ας. Τα κρατικα ́ ανω ́τατα εκπαιδευ- (1) EE L 40 της 11.2.1989, σ. 1.
 τικα ́ ιδρυ ́ματα παρε ́χουν, στο πλαι ́σιο της καλουμε ́νης ́ερευνας για
 λογαριασμο ́ τρι ́των (προγρα ́μματα ́ερευνας, τα οποι ́α βασι ́ζονται
 συχνα ́ σε συμφωνι ́α, που καθορι ́ζει, μεταξυ ́ α ́λλων, τον τρο ́πο και
 την ́εκταση της παροχη ́ς και αντιπαροχη ́ς), υπηρεσι ́ες, επομε ́νως
 ει ́ναι, κατα ́ βα ́ση, υποκει ́μενα σε φο ́ρο υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 4
 της ́εκτης οδηγι ́ας. Συ ́μφωνα με την παρα ́γραφο 5 της ιδι ́ας Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 διατα ́ξεως, οι οργανισμοι ́ δημοσι ́ου δικαι ́ου δεν θεωρου ́νται ως του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε
 υποκει ́μενοι στον φο ́ρο για τις δραστηριο ́τητες η ́ πρα ́ξεις, τις στις 3 Αυγου ́στου 2000
 οποι ́ες πραγματοποιου ́ν ως δημο ́σια εξουσι ́α.
 (Υπο ́θεση C-297/00)
 Στην περι ́πτωση της ́ερευνας για


text:
λογαριασμο ́ τρι ́των, τα κρατικα ́
 ανω ́τατα εκπαιδευτικα ́ ιδρυ ́ματα δεν δρουν ως δημο ́σια εξουσι ́α. Η (2000/C 273/15)
 δραστηριο ́τητα ́ τους αυτη ́ βασι ́ζεται, αντιθε ́τως, σε σχε ́ση ιδιωτικου ́
 δικαι ́ου μεταξυ ́ του κρατικου ́ ανωτα ́του εκπαιδευτικου ́ ιδρυ ́ματος Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 και του εκα ́στοτε παραγγελιοδο ́τη. Συ ́μφωνα με την α ́ποψη τον Bernard Mongin, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 ---pagebreak--- C 273/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 23.9.2000
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος Pakowski, Πρε ́σβη της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμα-
 της ́διας
 ι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε, στις νι ́ας, α ́σκησε στις 7 Αυγου ́στου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 3 Αυγου ́στου 2000, ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́-
 Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμ- σεως του τρι ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 βου ́ργου. Κοινοτη ́των, της 27ης Ιουνι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Τ-72/99, Karl
 Meyer κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Κυβε ́ρνηση του Λουξεμβου ́ργου παρε ́βη
 τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη και απο ́ την — να κρι ́νει παραδεκτη ́ και βα ́σιμη την αι ́τηση αναιρε ́σεως,
 οδηγι ́α 98/35/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης Μαι ̈́ου 1998,
 που τροποποι ́ησε την οδηγι ́α 94/58/ΕΚ σχετικα ́ με το — να αναιρε ́σει την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση, εξαφανι ́-
 ελα ́χιστο επι ́πεδο εκπαι ́δευσης των ναυτικω ́ν (1), καθο ́σον ζοντα ́ς την, και να αποφανθει ́ επι ́ της υποθε ́σεως εκ νε ́ου,
 δεν θε ́σπισε, εντο ́ς της προβλεπομε ́νης προθεσμι ́ας, τις κατα ́ τον τρο ́πο που θα ο ́φειλε να ́εχει αποφανθει ́ το
 απαραι ́τητες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́- Πρωτοδικει ́ο,
 ξεις, περιλαμβανομε ́νων πιθανω ́ν κυρω ́σεων, προς συμμο ́ρ-
 φωση με την οδηγι ́α αυτη ́· — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων στα
 2. επιπλε ́ον, να καταδικα ́σει την Κυβε ́ρνηση του Λουξεμβου ́ρ-
 οποι ́α υποβλη ́θηκε ο αναιρεσει ́ων στην ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 γου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 κει ́ου διαδικασι ́α.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 10,
 παρα ́γραφος 1, και 226, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης ΕΚ


text:
— ∆ιαδικαστικη ́ πλημμε ́λεια:
 υποχρεω ́νει τα κρα ́τη με ́λη να λαμβα ́νουν τα αναγκαι ́α με ́τρα για
 τη μεταφορα ́ των οδηγιω ́ν στο εσωτερικο ́ τους δι ́καιο πριν απο ́ τη Η αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση δεν περιε ́χει την παραμικρη ́
 λη ́ξη της προβλεπομε ́νης σχετικω ́ς προθεσμι ́ας. Η προθεσμι ́α που αναφορα ́ στην εντελω ́ς πλημμελη ́ διεξαγωγη ́ της διαδικασι ́ας
 ορι ́ζεται στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 1 της οδηγι ́ας, ́εληξε στις και την απαρα ́δεκτη συμπεριφορα ́ της Επιτροπη ́ς, η οποι ́α,
 25 Μαι ̈́ου 1999, χωρι ́ς το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου αφου ́ αρνη ́θηκε ο ́τι ́εχει οποιαδη ́ποτε γνω ́ση των επι ́μαχων
 να ́εχει προβει ́ στη λη ́ψη των αναγκαι ́ων με ́τρων. προγραμμα ́των, παρουσι ́ασε την τελευται ́α στιγμη ́
 20 πολυσε ́λιδα ́εγγραφα. Με την α ́ρνηση ́ του να διαλευκα ́νει
 πλη ́ρως την υπο ́θεση αυτη ́ και να συγκεντρω ́σει ο ́λα τα
 (1) EE L 172 της 17.6.1998, σ. 1. υφιστα ́μενα ́εγγραφα προτου ́ εκδω ́σει την απο ́φαση ́ του,
 το Πρωτοδικει ́ο στε ́ρησε προδη ́λως τον αναιρεσει ́οντα του
 δικαιω ́ματο ́ς του α ́μυνας και του δικαιω ́ματο ́ς του για
 ασφα ́λεια δικαι ́ου. Με την αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση
 παραβια ́ζεται επι ́σης η αρχη ́ του δικαιω ́ματος δικαστικη ́ς
 προστασι ́ας, διο ́τι το Πρωτοδικει ́ο προδη ́λως δεν σεβα ́στηκε
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Karl Meyer κατα ́ της αποφα ́σεως την υποχρε ́ωση αυστηρη ́ς αμεροληψι ́ας που υπε ́χει.
 του τρι ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, της 27ης Ιουνι ́ου 2000, στην υπο ́θεση Τ-72/99, — Συγκεχυμε ́νη, μεροληπτικη ́ και αντιφατικη ́ αιτιολογι ́α.
 Karl Meyer κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των,
 που ασκη ́θηκε στις 7 Αυγου ́στου 2000 — Παραβι ́αση των γενικω ́ν αρχω ́ν του δικαι ́ου (προστασι ́α της
 δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, απαγο ́ρευση αναδρομικη ́ς
 (Υπο ́θεση C-301/00 P) ανακλη ́σεως η ́ αναβολη ́ς πρα ́ξεων που απονε ́μουν δικαιω ́ματα
 η ́ παρε ́χουν πλεονεκτη ́ματα στους ιδιω ́τες, δικαι ́ωμα α ́μυνας
 (2000/C 273/16) και δικαι ́ωμα για ασφα ́λεια δικαι ́ου).
 Ο Karl Meyer, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Jean-Dominique des — Παραβι ́αση υπε ́ρτερων κανο ́νων περι ́ θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́-
 Arcis, δικηγο ́ρο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Horst των οι οποι ́οι αποσκοπου ́ν στην προστασι ́α των ιδιωτω ́ν.


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/43
 Pqorutcgä sot Wolfgang Hilden jasó sgy Episqopgäy sxm G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 27 Apqikiäot
 1998
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy 5gy
 (Tpoäherg T-70/98) Moelbqiäot 1997, le sgm opoiäa vgqtävhgje artlbiäbarsg
 (98/C 209/89) le sgm joimgä acoqó g emiärvtrg pot pqosiähesai ma voqg-
 cgärei g Irpamiäa rsgm Astilleros Zamacona S.A.,
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rso rtämoko sxm dija-
 rsijxäm enoädxm.
 O Wolfgang Hilden, jósoijoy Trierweiler (Ceqlamiäa), ej-
 pqorxpotälemoy apoä som dijgcoäqo Bqtnekkxäm Nicolas
 LhoeÈst, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 sgy esaiqeiäay Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange,
 órjgre rsiy 27 Apqikiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot G paqotära pqorutcgä bókkei jasó sgy apouórexy sgy Epi-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Epi- sqopgäy ma jgqtänei artlbiäbarsg le sgm joimgä acoqó sgm
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. Ûpqoäsarg sgy Irpamiäay ma voqgcgärei emiärvtrg tpoä loqugä
 ólergy epidoäsgrgy rsgm Astilleros Zamacona S.A., täwoty
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: leävqi 9 % sgy rtlbasijgäy aniäay pqo emiärvtrgy, cia peämse
 rtlbóreiy jasarjetgäy qtlotkjxäm rjauxäm (le aqihloä 300,
 Ç ma jqiämei paqadejsgä jai bórilg sgm pqorutcgä le sgm 301, 318, 319 jai 320) pot tpecqóugram som Dejeälbqio sot
 opoiäa o pqoruetäcxm fgseiä ma enesarheiä so emdevoälemo 1991, dedoleämot oäsi g emiärvtrg dem pkgqoiä soty oäqoty sot
 sgy euaqlocgäy sot óqhqot 31, paqócqauoy 2, sot Jamo- óqhqot 4, paqócqauoy 3, sgy odgciäay 90/684/EOJë (1).
 mirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy xärse ma jasasaceiä re
 amxäseqo bahloä, amadqolijxäy apoä 5 Ojsxbqiäot 1995ç Tpemhtliäfesai rtmauxäy oäsi oi jqasijeäy emirvtäreiy rsom
 soleäa sxm matpgcijxäm eqcarixäm dieäpomsai apoä eidijeäy dia-
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa sóneiy, pot peqikalbómomsai rsgm odgciäa 90/684/EOJ, sgy
 apoqqiäuhgje rixpgqó so aiäsgla sot pqoruetäcomsoy ma 21gy Dejelbqiäot 1990, rvesijó le siy emirvtäreiy rsiy matpg-
 enesarheiä so emdevoälemo sgy euaqlocgäy sot óqhqot 31, cijeäy eqcariäey (2), oäpxy eävei sqopopoigheiä le sgm odgciäa 94/
 paqócqauoy 2, sot JTJç 73/EJ, sgy 19gy Dejelbqiäot 1994 (3). èsri, so óqhqo 4 sgy em
 koäcx odgciäay episqeäpei sg voqgäcgrg emirvtärexm enaqsxä-
 lemxm apoä siy rtlbóreiy matpgcgärexy, euoärom so poroä
 Ç jahoärom apaiseiäsai, ma ajtqxärei sg qgsgä apoqqipsijgä
 sgy emirvtärexy dem tpeqbaiämei eäma joimoä amxäsaso oäqio, so
 apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 8gy Iamotaqiäot 1998 pot
 opoiäo ejuqófesai xy pororsoä sgy rtlbasijgäy aniäay. G
 ejdoähgje epiä sgy emrsórexy sot pqoruetäcomsoyç
 paqócqauoy 3 sot em koäcx óqhqot oqiäfei oäsi Ûso amxäsaso
 oäqio emiärvtrgy pot euaqloäfesai cia lia rtälbarg eiämai so
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm amxäsaso oäqio pot irvtäei jasó sgm gleqolgmiäa tpocqaugäy
 enoädxm. sgy oqirsijgäy rtälbargyë, ejsoäy am so pkoiäo paqadiädesai
 pómx apoä lia sqiesiäa lesó sgm gleqolgmiäa tpocqaugäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa opoäse so amxäsaso oäqio Ûeiämai so oäqio pot iärvte sqiäa eäsg
 pqim apoä sgm gleqolgmiäa paqódorgy sot pkoiäotë. Seäkoy, g
 paqócqauoy 4 sot iädiot óqhqot episqeäpei rsgm Episqopgä ma
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai oäloia le sa paqaseiämei sgm sqiesgä atsgä pqoherliäa, Ûoäsam atsoä


text:
dijaioko-
 pqobakkoälema rsgm tpoäherg S-68/98 (Jung jasó Episqopgäy). ceiäsai koäcx sot oäsi so rtcjejqileämo rveädio matpgcijxäm
 eqcarixäm eiämai sevmijó poktäpkojo gä koäcx jahtrseqgärexm
 pot pqojtäpsotm apoä apqordoäjgsey, otrixädeiy jai dijaio-
 kocgseäey diasaqaveäy pot epgqeófotm so pqoäcqalla eqca-
 riäay emoäy matpgceiäotë.
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay Astilleros Zamacona S.A. jasó sgy G pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi som Dejeälbqio 1991 rtmgäwe
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje le dióuoqoty euopkirseäy rtlbóreiy cia sg matpgäcgrg peämse
 rsiy 30 Apqikiäot 1998 qtlotkjxäm rjauxäm, g de eämaqng irvtäoy sxm rtlbórexm
 (Tpoäherg T-72/98) engqsóso apoä sgm jasabokgä emoäy pqxäsot porotä apoä som
 (98/C 209/90) euopkirsgä, emxä dem lpoqotäre soäse ma pqobkeuheiä g
 rtcjtqiajgä abebaioäsgsa pot ha amsilesxäpife g pqoruetä-
 cotra apoä so 1992. G abebaioäsgsa atsgä oueikoäsam rsgm
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä) sqopopoiägrg sgy kilemijgäy moloheriäay, rsgm tposiälgrg sot
 irpamijotä moliärlasoy, rsgm eämaqng sxm eqcarixäm rsom
 G esaiqeiäa Astilleros Zamacona S.A., le eädqa so Santurce kileäma sot Bilbao, pot epibqódtme sg diadijariäa paqa-
 (epaqviäa sgy Birjóciay, Irpamiäa), ejpqorxpotälemg apoä som cxcgäy, jai rsgm acoqó sot matpgceiäot ARDEAG, g opoiäa
 Antonio Creus, dijgcoäqo Baqjekxämgy, jai sgm BegonÄa epibkgähgje rsgm pqoruetäcotra rso pkaiärio sot pqocqólla-
 Uriarte, 78, av. d' Auderghem, Bqtneäkkey, órjgre rsiy soy amadiaqhqxärexy sot soleäa sxm matpgceiäxm. ìkoi atsoiä
 30 Apqikiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- oi koäcoi pqojókeram jahtrseäqgrg epsó eäxy dejaserróqxm
 paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm lgmxäm re rveärg le siy gleqolgmiäey pot pqoeäbkepam oi
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. rtlbóreiy cia sgm paqódorg sxm qtlotkjxäm, pqócla pot


text:
26. 10. 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 318/5
 Το άρθρο 3 παραγραφος 1 του κανονισμού αποκλείει την Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο του Carlos
 καταχώρηση ονομασιών οι οποίες έχουν καταστεί κοινές. Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre
 Προκειμένου να κριθεί κατά πόσον μια ονομασία έχει Wagner, Kirchberg, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστη
 καταστεί κοινή, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ιδίως η ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Σεπτεμβρίου 1996
 υφισταμένη κατάσταση στο κράτος μέλος από το οποίο κατά της Ιρλανδίας.
 προέρχεται η ονομασία, η κατάσταση που επικρατεί στα
 άλλα κράτη μέλη , καθώς και η συναφής εθνική ή κοινο H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 τική νομοθεσία. «Φέτα» παράγεται στη Δανία από το
 1951 . Από το 1963 έχουν τεθεί σε ισχύ κανόνες σχετικά με — να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις νομο
 την παρασκευή της. H «φέτα» ήταν γνωστή και παραγό θετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι
 ταν στην Κοινότητα πριν από την ένταξη της Ελλάδος αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία
 σ' αυτή . H δανική «φέτα» εξαγόταν προς στην Ελλάδα ως 93/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 24ης Ιουνίου 1993 ,
 «φέτα» έως το 1987 , οπότε εξεδόθη η ελληνική νομοθεσία σχετικά με τη θέσπιση στοιχειακών κοινοτικών μέτρων
 για τη φέτα. Διάφορα άλλα κράτη , μεταξύ των οποίων για την καταπολέμηση ορισμένων νόσων των ψαριών ('),
 περιλαμβάνονται, εκτός της Δανίας , η Γερμανία, η Γαλλία και της οδηγίας 93/54/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 24ης Ιου
 και η Φινλανδία, παράγουν «φέτα». Επιπλέον, από το νίου 1993 , για την τροποποίηση της οδηγίας 91 /67/ΕΟΚ
 1975 . η παραγωγή της «φέτας» διέπεται από διάφορα σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν
 κοινοτικά νομοθετήματα. Κατά τον χρόνο της εκδόσεως τη διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλ
 του κανονισμού του Συμβουλίου , η «φέτα» παραγόταν λιέργειας (2 ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις
 νομίμως και διετίθετο στο εμπόριο σε διάφορα κράτη οδηγίες αυτές και από τη συνθήκη περί ιδρύσεως της
 μέλη . Ευρωπαϊκής Κοινότητας .
 — H καταχώρηση της ονομασίας «φέτα» ως προστατευομέ — να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 νης ονομασίας προελεύσεως αντιβαίνει, εξάλλου , στις
 διατάξεις των άρθρων 30 και 36 της συνθήκης. Σύμφωνα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 με τη νομολογία του Δικαστηρίου , για να μπορεί να Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι οι οδηγίες
 προστατευθεί νομίμως μια ονομασία προελεύσεως πρέπει δεσμεύουν κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται όσον
 να υφίσταται γεωγραφική σχέση μεταξύ της ονομασίας
 και μιας συγκεκριμένης περιοχής. H εν λόγω περιοχή δεν
 αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Το άρθρο 5 της συνθή
 κης ορίζει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό
 μπορεί να περιλαμβάνει μια ολόκληρη χώρα, η δε ονομα μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υπο
 σία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται προς καθορισμό χρεώσεων που απορρέουν από τη συνθήκη ή προκύπτουν
 προϊόντον οποιασδήποτε προελεύσεως. από πράξεις των οργάνων της Κοινότητας.
 — Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1107/96, η Επιτροπή
 υπερέβη τα όρια της


text:
διακριτικής εξουσίας που της έχει Οι οδηγίες 93/53/ΕΟΚ και 93/54/ΕΟΚ ορίζουν ότι τα κράτη
 απονεμηθεί. μέλη θα θεσπίσουν τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητι
 κές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφουσή της
 — O κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1107/96 της Επιτροπής παραβι προς τις οδηγίες αυτές το αργότερο ως την 1η Ιουλίου 1994
 άζει, καθόσον αφορά τη «φέτα», την αρχή της αναλογι και ότι θα ενημερώσουν σχετικά την Επιτροπή .
 κότητας. H προστασία της ελληνικής «φέτας» μπορούσε
 να επιτευχθεί με λιγότερο περιοριστικά μέτρα. Εξάλλου , o H Επιτροπή δεν έλαβε καμία πληροφορία σχετικά με τη λήψη
 κανονισμός της Επιτροπής παραβιάζει την αρχή της ίσης μέτρων εκ μέρους της Ιρλανδίας προς εκπλήρωση τιον
 μεταχειρίσεως, καθόσον η ονομασία «φέτα» είναι μια υποχρεώσεων που υπέχει από τις οδηγίες και δεν έλαβε
 ονομασία γένους στην οποία πρέπει να επιφυλαχθεί επίσημη απάντηση στην προειδοποιητική επιστολή της ή στην
 μεταχείριση ανάλογη προς αυτή των άλλων ονομασιών αιτιολογημένη γνώμη της.
 γένους.
 (') ΕΕ αριθ. L 175 της 19. 7. 1993, (7. 23 .
 — Τέλος, εκδίδοντας τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 1107/96, η (2 ) ΕΕ αριθ. L 175 της 19. 7. 1993, α. 34.
 Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση του καθήκοντος
 πίστεως, καθόσον δεν έλαβε υπόψη την έντονη αντίθεση
 που είχε εκδηλωθεί εκ μέρους διαφόρων κρατών
 μελών.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 (') ΕΕ αριθ . L 148 της 21 . 6. 1996 , σ. 1 . υπέβαλε το Amtsgericht Reutlingen με διάταξη της 19ης Αυ
 (2 ) ΕΕ αριθ . L 208 της 24. 7 . 1992 , σ. 1 . γούστου 1996 στο πλαίσιο της ποινικής δίκης κατά των
 Martino Grado και Shahid Bashir
 (Υπόθεση C-291/96)
 96/C 318/09 )
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 κατά της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου Με διαταξη της 19ης Αυγούστου 1996, η οποία περιήλθε στη
 1996
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήπυν
 (Υπόθεση C-290/96) στις 3 Σεπτεμβρίου 1996. το Amtsgericht Reutlingen , στο
 96/C 318/08 πλαίσιο της ποινικής δίκης κατά των Martino Grado και
 Shahid Bashir, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσιοπουμε Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 νη από τον James Macdonald Flett, μέλος της Νομικής εξής ερωτηιιάτων:


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Μαρτίου 2006 — Verborgh κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-26/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Διορισμός - Αναθεώρηση της κατατάξεως σε βαθμό - Άρθρο 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ»)
 (2006/C 108/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jacques Verborgh (Aalter, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: N. Lhoëst και É. De Schietere de Lophem, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: V. Joris και S. Pilette]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Κυρίως, η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2002, περί οριστικής κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό A7, κλιμάκιο 3, και η ακύρωση, καθόσον απαιτείται, της αποφάσεως της Επιτροπής της 9ης Οκτωβρίου 2003, περί ακυρώσεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος, επικουρικώς δε η προσκόμιση ορισμένων εγγράφων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 71 της 20.3.2004.


text:
 17.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 383/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2016 — Merck κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-470/13) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων που περιέχουν τη δραστική φαρμακευτική ουσία κιταλοπράμη - Έννοια του περιορισμού του ανταγωνισμού «εξ αντικειμένου» - Δυνητικός ανταγωνισμός - Γενόσημα φάρμακα - Φραγμοί στην είσοδο στην αγορά εξαιτίας υφιστάμενων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - Συμφωνίες συναφθείσες μεταξύ κατόχου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και επιχειρήσεως γενόσημων φαρμάκων - Πλάνη περί το δίκαιο - Πλάνη εκτιμήσεως - Καταλογισμός των παραβάσεων - Ευθύνη της μητρικής εταιρίας λόγω παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού τις οποίες διέπραξε μία από τις θυγατρικές της - Ασφάλεια δικαίου - Εύλογο χρονικό διάστημα - Πρόστιμα))
 (2016/C 383/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Merck KGaA (Darmstadt, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Bär-Bouyssière, K. Lillerud, L. Voldstad, B. Marschall, P. Sabbadini, R. De Travieso, M. Holzhäuser και S. O, δικηγόροι, M. Marelus, solicitor, και R. Kreisberger και L. Osepciu, barristers, στη συνέχεια B. Bär Bouyssière, L. Voldstad, M. Holzhäuser, A. Cooke, M. Gampp, δικηγόροι, M. Marelus, R. Kreisberger και L. Osepciu)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Bourke, F. Castilla Contreras και T. Vecchi, στη συνέχεια F. Castilla Contreras, T. Vecchi, B. Mongin και C. Vollrath, επικουρούμενοι από την S. Kingston, barrister)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Generics (UK) Ltd (Potters Bar, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Drauz, M. Rosenthal και B. Record, δικηγόροι, στη συνέχεια G. Drauz και M. Rosenthal)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2013) 3803 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 [ΣΛΕΕ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση AT/39226 — Lundbeck), και αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Merck KGaA φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 325 της 9.11.2013.


text:
C 275/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.9.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Προσφυγη ́ της Ursula Klug κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 22 Μαι ̈́ου 2001
 της 7ης Ιουνι ́ου 2001 (Υπο ́θεση Τ-112/01)
 (2001/C 275/22)
 στην υπο ́θεση Τ-202/00, Mario Costacurta κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Η Ursula Klug, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 (Υπα ́ λληλοι — Τοποθε ́τηση του προσφευ ́γοντος σε τρι ́τη δικηγο ́ρους Jean-Noël Louis και Véronique Peere, με το ́πο
 χω ́ ρα το 1993 — Επανε ́νταξη του ενδιαφερομε ́νου στο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 22 Μαι ̈́ου 2001
 Γραφει ́ο επιση ́μων εκδο ́σεων το 1996 — Απω ́ λεια της ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 δυνατο ́τητας εφαρμογη ́ς υπε ́ρ αυτου ́ των προβλεπουσω ́ν κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 παρε ́κκλιση απο ́ την οικει ́α ρυ ́θμιση διατα ́ ξεων του παραρ-
 τη ́ματος Χ του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́ σεως
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — Αι ́τηση επανατοποθετη ́σεως σε τρι ́το κρα ́τος
 υποβληθει ́σα το 2000 βα ́σει του παραρτη ́ματος Χ — — να ακυρω ́σει την απο ́φαση περι ́ συντα ́ξεως της οριστικη ́ς
 Προδη ́λως απαρα ́δεκτο της προσφυγη ́ς κατα ́ των εκθε ́σεως βαθμολογι ́ας της για την περι ́οδο 1997/1999·
 απαντη ́σεων της Επιτροπη ́ς)
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2001/C 275/21)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω Η προσφευ ́γουσα στην παρου ́σα υπο ́θεση βα ́λλει κατα ́ ορισμε ́νων
 εκτιμη ́σεων που περιλαμβα ́νονται στην ́εκθεση βαθμολογι ́ας της
 για την περι ́οδο 1997/1999.
 Στην υπο ́θεση Τ-202/00, Mario Costacurta, υπα ́λληλος της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ρ- Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της ισχυρι ́ζεται τα ακο ́λουθα:
 γου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Μ. Petit, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν — παραβι ́αση της διαδικασι ́ας βαθμολογη ́σεως, ο ́πως αυτη ́
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και J. Currall), με αντικει ́μενο προβλε ́πεται απο ́ τον οδηγο ́ βαθμολογη ́σεως που δημοσι-
 προσφυγη ́ ακυρω ́σεως, αφενο ́ς, της πρα ́ξεως που περιλαμβα ́νεται ευ ́θηκε στις 28 Ιουλι ́ου 1989·
 σε ́εγγραφο του διευθυντη ́ της Υπηρεσι ́ας Επιση ́μων Εκδο ́σεων το
 — υ ́παρξη εν προκειμε ́νω προδη ́λου σφα ́λματος, λο ́γω συγ-
 οποι ́ο απευθυ ́νθηκε στον προσφευ ́γοντα σε απα ́ντηση στην αι ́τηση ́
 του να επανατοποθετηθει ́ σε τρι ́το κρα ́τος, της 6ης Ιουνι ́ου χυ


text:
́σεως μεταξυ ́ αδει ́ας ασθενει ́ας και αδικαιολο ́γητης απου-
 σι ́ας απο ́ την εργασι ́α, ο ́σον αφορα ́ τη στη ́λη «τακτικο ́τητα
 2000, και, αφετε ́ρου, της προβαλλο ́μενης σιωπηρη ́ς απορριπτικη ́ς
 της παροχη ́ς εργασι ́ας».
 αποφα ́σεως σχετικα ́ με την ́ενσταση του προσφευ ́γοντος της
 21ης Ιουλι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, και Α. Potocki και J. Pirrung,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 7 Ιουνι ́ου 2001
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως των εταιριω ́ ν Giorgio Fedon & Figli
 spa, Fedon srl και Fedon America Usa Inc. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 18 Ιουνι ́ου 2001
 2) Ο προσφευ ́γων θα φε ́ρει το συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων, (Υπο ́θεση Τ-135/01)
 περιλαμβανομε ́νων εκει ́νων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ν
 με ́τρων. (2001/C 275/23)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (1) ΕΕ C 285 της 7.10.00. Οι εταιρι ́ες Fedon & Figli spa, Fedon srl και Fedon America Usa
 Inc., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους δικηγο ́ρους Ινο Van Bael,
 Andrea Cevese και Fabrizio Di Gianni, α ́σκησαν στις 18 Ιουνι ́ου
 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς και του Ευρωπαϊκου ́ Συμβουλι ́ου.


text:
 6.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/2
 Αίτηση αναιρέσεως του Carlos Correia de Matos, που ασκήθηκε την 1η Ιουλίου 2008 κατά της διατάξεως της 9ης Απριλίου 2008, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στην υπόθεση T-38/08, Correia de Matos κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-290/08 P)
 2009/C 129/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Carlos Correia de Matos (εκπρόσωπος: C.I. Correia de Matos, δικηγόρος)
 Έτερος διάδικος: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Με διάταξη της 10ης Φεβρουαρίου 2009, το Πρωτοδικείο (όγδοο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως.


text:
C 227/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 11.8.2001
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — το τμη ́μα προσφυγω ́ν δεν ́ελαβε του μονιμοποιη ́σεως την 1η Απριλι ́ου 1985. Ο προσφευ ́γων
 υπο ́ψη του ο ́τι το αντιταχθε ́ν επικαλει ́ται συναφω ́ς παρα ́βαση του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2,
 στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας του παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ, καθω ́ς και παρα ́βαση των γενικω ́ν
 ανακοπη ́ς ση ́μα δεν συνι ́σταται διατα ́ξεων εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του
 απο ́ την ́εννοια «miss fifties», παραρτη ́ματος VIII του ΚΥΚ.
 αλλα ́ απο ́ ́ενα λεκτικο ́/εικο-
 νιστικο ́ ση ́μα το οποι ́ο περιλαμ-
 βα ́νει τα πλε ́ον διαφορετικα ́ τμη ́-
 ματα λε ́ξεων και εικο ́νων·
 — το γεγονο ́ς ο ́τι δεν υφι ́σταται
 «α ́μεση σχε ́ση» (conceptual
 connection) μεταξυ ́ «fifties» και Προσφυγη ́ της Sacilor Lormines S.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 «miss fifties». των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 14 Μαι ̈́ου
 2001
 (Υπο ́θεση Τ-107/01)
 (2001/C 227/47)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Προσφυγη ́ του Νοé Youssouroum κατα ́ του Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις 11 Μαι ̈́ου 2001 Η εταιρι ́α μεταλλει ́ων Sacilor Lormines S.A., με ́εδρα το Puteaux
 (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη Geneviève Marty, avocat,
 α ́σκησε στις 14 Μαι ̈́ου 2001 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 (Υπο ́θεση Τ-106/01)
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2001/C 227/46)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση της 21ης Απριλι ́ου 2001,
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω με την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την καταγγελι ́α που
 υποβλη ́θηκε απο ́ την εταιρι ́α μεταλλει ́ων Sacilor Lormines
 και πρωτοκολλη ́θηκε, στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2001, με τον
 Ο Noé Youssouroum, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος
 αριθμο ́ SG 01 A/2321·
 απο ́ τους Jean-Noël Louis και Véronique Peere, avocats, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 11 Μαι ̈́ου 2001 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 30η ́ς Μαρτι ́ου
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ 2001, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την καταγγελι ́α
 κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. που υποβλη ́θηκε απο ́ την εταιρι ́α μεταλλει ́ων Sacilor
 Lormines και πρωτοκολλη ́θηκε, στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2001,
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: με τον αριθμο ́ SG 01 A/2321·
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 8 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση του Συμβου- — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 λι ́ου περι ́ υπολογισμου ́


text:
των συνταξι ́μων ετω ́ν βα ́σει του
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́ματος VIII του
 Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (στο εξη ́ς: ΚΥΚ), Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κατο ́πιν της μεταφορα ́ς στο κοινοτικο ́ συ ́στημα των συνταξιο-
 δοτικω ́ν δικαιωμα ́των που ει ́χε αποκτη ́σει ο προσφευ ́γων πριν Με ́εγγραφο της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2001, η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την
 απο ́ την ει ́σοδο ́ του στην υπηρεσι ́α· καταγγελι ́α της προσφευ ́γουσας, με την οποι ́α ζη ́τησε να κινηθει ́
 κατα ́ της Γαλλικη ́ς Κυβερνη ́σεως η διαδικασι ́α του α ́ρθρου 88
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ. Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της κατα ́
 παραλει ́ψεως και περι ́ ακυρω ́σεως, η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται
 ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́βη το α ́ρθρο 88 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ. Κατα ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα την προσφευ ́γουσα, η Γαλλικη ́ Κυβε ́ρνηση παρε ́βη τα α ́ρθρα 4γ
 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, επιβα ́λλοντας ειδικε ́ς επιβαρυ ́νσεις
 στην προσφευ ́γουσα. Η Επιτροπη ́ ́επρεπε, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 88
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αμοιβη ́ς που ́ελαβε υπο ́ψη το της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, να αντιδρα ́σει κατα ́ της παραβα ́σεως αυτη ́ς.
 Συμβου ́λιο κατα ́ τον υπολογισμο ́ των συντα ́ξιμων ετω ́ν βα ́σει του Επιπροσθε ́τως, η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται, στο πλαι ́σιο της
 ΚΥΚ κατο ́πιν της μεταφορα ́ς των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των προσφυγη ́ς της ακυρω ́σεως, παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που με την
 που ει ́χε αποκτη ́σει πριν απο ́ την ει ́σοδο ́ του στην υπηρεσι ́α. απο ́φαση της 30η ́ς Μαρτι ́ου 2001 και παραβι ́αση της αρχη ́ς της
 Ισχυρι ́ζεται ο ́τι το Συμβου ́λιο ́επρεπε να ει ́χε λα ́βει υπο ́ψη την χρηστη ́ς διοικη ́σεως.
 αμοιβη ́ του κατα ́ την ει ́σοδο ́ του στην υπηρεσι ́α την 1η Νοεμβρι ́ου
 1983, ως επικουρικου ́ υπαλλη ́λου και στη συνε ́χεια ως εκτα ́κτου
 υπαλλη ́λου, και ο ́χι την αμοιβη ́ που αντιστοιχου ́σε στον βαθμο ́


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/15
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-44/05)
 (2005/C 82/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους E. Traversa και M. Huttunen, άσκησε στις 3 Φεβρουαρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/30/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2002, περί της καθιέρωσης των κανόνων και διαδικασιών για τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες, ή μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2.
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 28 Σεπτεμβρίου 2003.
 (1) EE L 85 της 28.3.2002, σ. 40.


text:
 2.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 103/25
 Αναίρεση που άσκησε στις 7 Φεβρουαρίου 2011 η Erika Lenz κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 14 Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση F-80/09, Lenz κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-78/11 P)
 2011/C 103/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Erika Lenz (Osnabrük, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. Lenz και J. Römer)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 14ης Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση F-80/09·
 —
 να διατηρήσει πλήρως τα υποβληθέντα στο πλαίσιο του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας αιτήματα·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1) Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Εσφαλμένη απόδοση των πραγματικών περιστατικών στη σκέψη 29 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και παράβαση του Κανονισμού Διαδικασίας
 Η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ότι, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, χαρακτήρισε και επίσης δέχθηκε την «αιτιολογία» της Επιτροπής ως τοιαύτη, παρ’ όλον ότι αυτή δεν υποβλήθηκε στα γερμανικά και, επομένως, δεν αναγνωρίσθηκε ρητώς από την αναιρεσείουσα. Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρέβη επομένως τόσον το άρθρο 29 του Κανονισμού Διαδικασίας του όσο και τον κανονισμό 1 του Συμβουλίου της 15ης Απριλίου 1958, περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (EE ειδ. έκδ. 01/001, σ. 14). Κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, η σκέψη 49 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν αποτελεί μόνο διαδικαστικό σφάλμα αλλά, επίσης, εσφαλμένη παρουσίαση των πραγματικών περιστατικών.
 2) Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: εσφαλμένη παρουσίαση του επαγγέλματος του πρακτικού θεραπευτή στη Γερμανία
 Προσάπτεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προέβη σε εσφαλμένη παρουσίαση του ιατρικού θεραπευτικού επαγγέλματος του πρακτικού θεραπευτή στη Γερμανία.
 3) Τρίτος λόγος αναιρέσεως: εσφαλμένη παρουσίαση των πραγματικών περιστατικών ως προς την κλήτευση μάρτυρα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης απέδωσε εσφαλμένως τα πραγματικά περιστατικά που θα οδηγούσαν σε κλήτευση μάρτυρα. Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ισχυρίστηκε εσφαλμένως στις σκέψεις 20 και 45 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι στο δικόγραφο της προσφυγής επρόκειτο για επιστροφές προς τη συγκεκριμένη μάρτυρα. Κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, εντούτοις, επρόκειτο για τη μαρτυρία περιστατικών κατά την χρονική περίοδο κατά την οποία η μάρτυρας εργαζόταν για το κοινό σύστημα υγειονομικής ασφαλίσεως των Οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 4) Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: ελλίποντα πραγματικά περιστατικά κατά τη σύνταξη της αποφάσεως
 Η αναιρεσείουσα αιτιάται στο σημείο αυτό το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ότι ορισμένες αναφορές των διαδίκων κατά την προφορική διαδικασία δεν αποδόθηκαν με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και ακολούθως, επίσης, δεν εκτιμήθηκαν.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-145/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/82/ΕΚ - Κτηνιατρικά φάρμακα - Αποκεντρωμένη διαδικασία για τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας κτηνιατρικού φαρμάκου στην αγορά εντός πλειόνων κρατών μελών - Γενόσημα φάρμακα παρόμοια με τα φάρμακα αναφοράς για τα οποία έχει ήδη χορηγηθεί άδεια - Άρνηση αναγνωρίσεως της αιτήσεως εκ μέρους κράτους μέλους - Σύνθεση και φαρμακευτική μορφή του φαρμάκου)
 2012/C 295/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Šimerdová, A. Marghelis και O. Beynet)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, S. Menez και R. Loosli-Surrans)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 32 και 33 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα κτηνιατρικά φάρμακα (ΕΕ L 311, σ. 1) — Αποκεντρωμένη διαδικασία για τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας στην αγορά εντός πλειόνων κρατών μελών — Γενόσημα φάρμακα παρόμοια με τα φάρμακα αναφοράς για τα οποία έχει ήδη χορηγηθεί άδεια — Άρνηση αναγνωρίσεως της αιτήσεως εκ μέρους κράτους μέλους, βασιζόμενη σε επιστημονικούς λόγους που έχουν σχέση με τη σύνθεση του φαρμάκου και την επιλογή της φαρμακευτικής μορφής — Αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, αρνούμενη να αναγνωρίσει δύο αιτήσεις αδείας κυκλοφορίας στην αγορά για τα κτηνιατρικά φάρμακα CT-Line 15 % Premix και CT-Line 15 % Oral Powder στο πλαίσιο της αποκεντρωμένης διαδικασίας που προβλέπει η οδηγία 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα κτηνιατρικά φάρμακα, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 32 και 33 της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 160 της 28.5.2011.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/48
 Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2014 — Gmina Miasto Gdynia και Port Lotniczy Gdynia Kosakowo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-215/14)
 2014/C 175/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Gmina Miasto Gdynia (Δήμος Γδύνιας) (Γδύνια, Πολωνία) και Port lotniczy Gdynia Kosakowo sp. z o. o. (Γδύνια) (εκπρόσωπος: T. Koncewicz, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 11 Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση SA 35 388, με την οποία διατάσσει την Πολωνία να ανακτήσει τις αχρεωστήτως καταβληθείσες κρατικές ενισχύσεις υπέρ του αεροδρομίου Gdynia-Kosakowo·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγοντες προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος στηρίζεται:
 —
 στον αυθαίρετο χαρακτήρα της επίδικης αποφάσεως και στο ότι απορρέει από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών και, επομένως, βασίζεται σε υπέρβαση εκ μέρους της Επιτροπής των ορίων της εξουσίας εκτιμήσεως και σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται:
 —
 έλλειψη εξετάσεως εκ μέρους της Επιτροπής των κρίσιμων στοιχείων και περιστάσεων για τη νομική εκτίμηση της επενδύσεως του αεροδρομίου Gdynia-Kosakowo.
 3.
 Ο τρίτος λόγος στηρίζεται:
 —
 σε υπέρβαση εκ μέρους της Επιτροπής του περιθωρίου εκτιμήσεως που έχει υπό την έννοια της νομολογίας, υπογραμμιζομένης της υποχρεώσεως την οποία υπέχει κάθε θεσμικό όργανο που έχει διακριτική ευχέρεια να εξηγεί γιατί λαμβάνει υπόψη ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία και πραγματικά περιστατικά και απορρίπτει άλλα.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται:
 —
 σε παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ σε συνδυασμό μια γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης –την αρχή της ασφαλείας δικαίου και της νομιμότητας των θεσμικών οργάνων έναντι των υποκειμένων δικαίου– λόγω εσφαλμένης εφαρμογής και ερμηνείας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος στηρίζεται:
 —
 σε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων και, επομένως, σε παράβαση, λόγω της εκδόσεως της επίδικης αποφάσεως, του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λόγω του ότι η Επιτροπή έκρινε εν προκειμένω ότι οι δραστηριότητες των προσφευγόντων δεν ικανοποιούν το κριτήριο του επενδυτή που ενεργεί στο πλαίσιο οικονομίας της αγοράς και διότι δεν αποδεικνύεται ότι ένας ιδιώτης επενδυτής θα προχωρούσε στο σχετικό σχέδιο επενδύσεως, με αποτέλεσμα η επένδυση του αεροδρομίου Gdynia-Kosakowo να είναι μια παράνομη κρατική ενίσχυση.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Οκτωβρίου 2014 — Skysoft Computersysteme κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting Group και Sky IP International (SKYSOFT)
 (Υπόθεση T-262/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος SKYSOFT - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα SKY - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2014/C 421/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Skysoft Computersysteme GmbH (Kleinmachnow, Γερμανία) (εκπρόσωποι: P. Ehrlinger και T. Hagen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: P. Bullock και N. Bambara)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) και Sky IP International Ltd (Isleworth) (εκπρόσωποι: J. Barry, S. Wright, solicitors, και P. Roberts, barrister)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της la 20ής Μαρτίου 2013 (υπόθεση R 2503/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των British Sky Broadcasting Group plc και Sky IP International Ltd, αφενός, και Skysoft Computersysteme GmbH, αφετέρου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Skysoft Computersysteme GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 207 της 20.7.2013.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Pest Megyei Bíróság (Ουγγαρία) στις 3 Μαρτίου 2008 — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft. κατά Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály
 (Υπόθεση C-96/08)
 (2008/C 142/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Pest Megyei Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: CIBA. Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Kereskedelmi Kft.
 Καθής: Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνάδει προς την αρχή της ελευθερίας εγκαταστάσεως, σύμφωνα με τα άρθρα 43 και 48 ΕΚ, νομική διάταξη κατά την οποία μια εμπορική εταιρία με έδρα την Ουγγαρία οφείλει να καταβάλλει την εισφορά επαγγελματικής καταρτίσεως ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία απασχολεί εργαζομένους σε υποκατάστημά της στην αλλοδαπή και συμμορφώνεται στην υποχρέωση καταβολής των φόρων και εισφορών που οφείλονται βάσει των εν λόγω εργασιακών σχέσεων στη χώρα του υποκαταστήματος;


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/32
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Δεκεμβρίου 2006 — FNCBV κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-217/03 και T-245/03) (1)
 (Ανταγωνισμός - Άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ - Βόειο κρέας - Διακοπή των εισαγωγών - Καθορισμός κλίμακας τιμών από συνδικαλιστικές οργανώσεις - Κανονισμός 26 - Ενώσεις επιχειρήσεων - Περιορισμός του ανταγωνισμού - Συνδικαλιστική δράση - Επηρεασμός του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ποσού του προστίμου - Αρχή της αναλογικότητας - Σοβαρότητα και διάρκεια της παραβάσεως - Επιβαρυντικές και ελαφρυντικές περιστάσεις - Μη σώρευση των κυρώσεων - Δικαιώματα άμυνας)
 (2006/C 331/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: στην υπόθεση T-217/03, Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: R. Collin, M. Ponsard και N. Decker, δικηγόροι), και στην υπόθεση T-245/03, Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA) (Παρίσι)· Fédération nationale bovine (FNB) (Paris); Fédération nationale des producteurs de lai (FNPL) (Paris)· και Jeunes agriculteurs (JA) (Παρίσι) (εκπρόσωποι: B. Neouze και V. Ledoux, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Oliver, A. Bouquet και O. Beynets)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς G. de Bergues, F. Million και R. Abraham, στη συνέχεια G. de Bergues, E. Belliard και S. Ramets)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Κυρίως, αιτήματα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2003/600/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Απριλίου 2003, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (Υπόθεση COMP/C.38.279/F3 — Γαλλικό βόειο κρέας) (ΕΕ L 209, σ. 12), και, επικουρικώς, αίτημα περί ακυρώσεως ή μειώσεως των επιβληθέντων με την απόφαση αυτή προστίμων.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Το ύψος του επιβαλλόμενου στην Fédération nationale de la coopération bétail et viande, προσφεύγουσα στην υπόθεση T-217/03, προστίμου καθορίζεται σε 360 000 ευρώ.
 2)
 Το ύψος των επιβαλλόμενων στις προσφεύγουσες στην υπόθεση T-245/03 προστίμων καθορίζεται σε 9 000 000 ευρώ για την Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles, σε 1 080 000 ευρώ για την Fédération nationale bovine, σε 1 080 000 ευρώ για την Fédération nationale des producteurs de lait και σε 450 000 ευρώ για την Jeunes agriculteurs.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Οι προσφεύγουσες φέρουν τα αφορώντα την κύρια διαδικασία δικαστικά τους έξοδα και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής για την ίδια διαδικασία.
 5)
 Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων που αφορούν την κύρια διαδικασία και το σύνολο των εξόδων των διαδικασιών ασφαλιστικών μέτρων.
 6)
 Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 200 της 23.8.2003.


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/16
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-37/11)
 2011/C 80/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Z. Malůšková και Ε. Τσερέπα-Lacombe)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Τσεχική Δημοκρατία, ορίζοντας, με το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο q, του διατάγματος 77/2003, ότι ως «βούτυρο για επάλειψη» (pomazánkové máslo) νοείται γαλακτομικό προϊόν από όξινη κράμα γάλακτος, εμπλουτισμένο με γάλα σε σκόνη ή ξινόγαλα, το οποίο περιέχει, ως προς το βάρος, κατά ποσοστό τουλάχιστον 31 % λιπαρές ουσίες του γάλακτος και κατά ποσοστό 42 % ξηρές ουσίες, και επιτρέποντας τη διάθεση ενός τέτοιου προϊόντος στο εμπόριο με την εμπορική ονομασία «βούτυρο για επάλειψη», παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 115 του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 (1), σε συνδυασμό με το σημείο I, παράγραφος 2, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος XV του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 και με το τμήμα A, σημεία 1 και 4 του προσαρτήματος στο παράρτημα XV του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007·
 —
 να καταδικάσει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 115 του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007, σε συνδυασμό με το σημείο I, παράγραφος 2, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος XV και με το τμήμα A, σημεία 1 και 4 του προσαρτήματος στο παράρτημα XV του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007, ορίζει ότι η εμπορική ονομασία «βούτυρο» μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προϊόντα τα οποία έχουν περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες γάλακτος τουλάχιστον 80 % και μέγιστη περιεκτικότητα σε νερό 16 %. Στην Τσεχική Δημοκρατία, βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο q, του διατάγματος αριθ. 77/2003, της 6ης Μαρτίου 2003, το οποίο εκδόθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας, διατίθεται στην αγορά με την εμπορική ονομασία «βούτυρο για επάλειψη» προϊόν το οποίο είναι στερεό, λείο γαλάκτωμα λιπαρής ύλης σε νερό και το οποίο παράγεται ιδίως από όξινη κρέμα γάλακτος και περιέχει κατά το βάρος σε ποσοστό τουλάχιστον 31 % λιπαρές ουσίες του γάλακτος και σε ποσοστό 42 % ξηρές ουσίες. Δεδομένης της χαμηλότερης από την προβλεπόμενη περιεκτικότητάς του σε λιπαρές ουσίες γάλακτος, το προϊόν «βούτυρο για επάλειψη» δεν πληροί τις προϋποθέσεις για τη χρήση της εμπορικής ονομασίας «βούτυρο», υφίσταται δε παράβαση των προπαρατεθεισών διατάξεων της ΕΕ.
 Βάσει του σημείου I, δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος XV, σε συνδυασμό με το τμήμα A, σημείο 4 του προσαρτήματος στο παράρτημα XV του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007, για γαλακτομικά προϊόντα με περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες γάλακτος χαμηλότερη του 39 % πρέπει να χρησιμοποιείται η εμπορική ονομασία «Γαλακτική λιπαρή ύλη για επάλειψη X %». Με την ονομασία αυτή δεν μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο «βούτυρο για επάλειψη», οπότε υπάρχει παράβαση των προπαρατεθεισών διατάξεων του δικαίου της ΕΕ.
 Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η διάθεση προϊόντων στο εμπόριο με την εμπορική ονομασία «βούτυρο», μολονότι αυτά δεν πληρούν τις ανωτέρω προδιαγραφές, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του σημείου I, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, περίπτωση α', του παραρτήματος XV του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007. Τα προϊόντα αυτά παρατίθενται εξαντλητικώς στον κατάλογο προϊόντων


text:
του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) 445/2007 της Επιτροπής. Το «βούτυρο για επάλειψη» δεν καταχωρίσθηκε στον κατάλογο αυτό, διότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις του σημείου I, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, περίπτωση α', του παραρτήματος XV του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει επίκληση των εξαιρέσεων αυτών στην περίπτωση του «βουτύρου για επάλειψη».
 (1) EE 2007, L 299, της 16.11.2007, σ. 1.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 9ης Νοεμβρίου 2006 — Agraz, SA κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-243/05 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των με βάση τα οπωροκηπευτικά μεταποιημένων προϊόντων - Ενίσχυση στην παραγωγή των με βάση την τομάτα μεταποιημένων προϊόντων - Μέθοδος υπολογισμού του ποσού της ενισχύσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Βεβαία ζημία)
 (2006/C 326/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γaλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Agraz, SA, με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), Agrícola Conservera de Malpica, SA, με έδρα το Τολέδο (Ισπανία), Agridoro Soc. coop. arl, με έδρα το Pontenure (Ιταλία), Alfonso Sellitto SpA, με έδρα το Mercato San Severino (Ιταλία), Alimentos Españoles, Alsat, SL, με έδρα το Don Benito, (Ισπανία), AR Industrie Alimentari SpA, με έδρα το Angri (Ιταλία), Argo Food — Packaging & Innovation Co. SA, με έδρα τις Σέρρες (Ελλάδα), Asteris SA, με έδρα την Αθήνα (Ελλάδα), Attianese Srl, με έδρα το Nocera Superiore (Ιταλία), Audecoop Distillerie Arzens — Techniques séparatives (AUDIA), με έδρα το Bram (Γαλλία), Benincasa Srl, με έδρα το Angri, Boschi Luigi e Figli SpA, με έδρα το Fontanellato (Ιταλία), CAS SpA, με έδρα το Castagnaro (Ιταλία), Calispa SpA, με έδρα το Castel San Giorgio (Ιταλία), Campil — Agro Industrial do Campo do Tejo, Lda, με έδρα το Cartaxo (Πορτογαλία), Campoverde Srl, με έδρα το Nocelleto di Carinola (Ιταλία), Carlo Manzella & C. Sas, με έδρα το Castel San Giovanni (Ιταλία), Carnes y Conservas Españolas, SA, με έδρα τη Mérida (Ισπανία), CO.TRA.PO Soc. coop. arl, εταιρία υπό πτώχευση, με έδρα την Adria (Ιταλία), Columbus Srl, με έδρα την Πάρμα (Ιταλία), Compal — Companhia Produtora de Conservas Alimentares, SA, με έδρα το Almeirim (Πορτογαλία), Conditalia Srl, με έδρα το Nocera Superiore, Conservas El Cidacos, SA, με έδρα το Autol (Ισπανία), Conservas Elagón, SA, με έδρα την Coria (Ισπανία), Conservas Martinete, SA, με έδρα την Puebla de la Calzada (Ισπανία), Conservas Vegetales de Extremadura, SA, με έδρα το Villafranco del Guadiana (Ισπανία), Conserve Italia Soc. coop. arl, με έδρα το San Lazzaro di Savena (Ιταλία), Conserves Γαλλία SA, με έδρα τη Nîmes (Γαλλία), Conserves Guintrand SA, με έδρα το Carpentras (Γαλλία), Conservificio Cooperativo Valbiferno Soc. coop. arl, με έδρα το Guglionesi (Ιταλία), Consorzio Casalasco del Pomodoro Soc. coop. arl, με έδρα το Rivarolo del Re ed Uniti (Ιταλία), Consorzio Padano Ortofrutticolo (Copador) Soc. coop. arl, με έδρα το Collecchio (Ιταλία), Copais Food and Beverage Company SA, με έδρα τη Νέα Ιωνία (Ελλάδα), Tin Industry D. Nomikos SA, με έδρα το Marousi (Ελλάδα), Davia Srl, με έδρα το Gragnano (Ιταλία), De Clemente Conserve Srl, με έδρα το Fisciano (Ιταλία), De.Con Srl, με έδρα το Scafati (Ιταλία), Desco SpA, με έδρα την Terracina (Ιταλία), Di Leo Nobile SpA — Industria Conserve Alimentari, με έδρα το Castel San Giorgio, Ditta Emilio Marotta, με έδρα το Sant'Antonio Abate (Ιταλία), E. & O. von Felten SpA, με έδρα το Fontanini (Ιταλία), Elais SA, με έδρα την Αθήνα, Emiliana Conserve Srl, με έδρα το Busseto


text:
(Ιταλία), Enrico Perano & Figli Spa, με έδρα το San Valentino Torio (Ιταλία), FIT — Fomento da Indústria do Tomate, SA, με έδρα το Águas de Moura (Πορτογαλία), Faiella & C. Srl, με έδρα το Scafati, Feger di Gerardo Ferraioli SpA, με έδρα το Angri, Fratelli D'Acunzi Srl, με έδρα το Nocera Superiore, Fruttagel Soc. coop. arl, με έδρα το Alfonsine (Ιταλία), Giaguaro SpA, με έδρα το Sarno (Ιταλία), Giulio Franzese Srl, με έδρα την Carbonara di Nola (Ιταλία), Greci Geremia & Figli SpA, με έδρα την Parme, Greci — Industria Alimentare SpA, με έδρα την Parme, Greek Canning Co. SA «Kyknos», με έδρα το Ναύπλιο (Ελλάδα), «Grilli Paolo & Figli Sas» di Grilli Enzo e Togni Selvino, με έδρα την Gambettola (Ιταλία), Heinz Iberica, SA, με έδρα το Alfaro (Ισπανία), IAN — Industrias Alimentarias de Navarra, SA, με έδρα τη Vilafranca (Ισπανία), Indústrias de Alimentação Idal, Lda, με έδρα το Benavente (Πορτογαλία), Industrie Rolli Alimentari SpA, με έδρα το Roseto degli Abruzzi (Ιταλία), Italagro — Indústria de Transformação de Produtos Alimentares, SA, με έδρα την Castanheira do Ribatejo (Πορτογαλία), La Cesenate Conserve Alimentari SpA, με έδρα την Cesena (Ιταλία), La Doria SpA, με έδρα το Angri, La Dorotea di Giuseppe Alfano & C. Srl, με έδρα το Sant'Antonio Abate, La Rosina Srl, με έδρα το Angri, Le Quattro Stelle Srl, με έδρα το Angri, Louis Martin Production SAS, με έδρα το Monteux (Γαλλία), Menu Srl, με έδρα τη Medolla (Ιταλία), Mutti SpA, με έδρα το Montechiarugolo (Ιταλία), National Conserve Srl, με έδρα το Sant'Egidio del Monte Albino (Ιταλία), Nestlé España, SA, με έδρα το Miajadas (Ισπανία), Nuova Agricast Srl, με έδρα τη Verignola (Ιταλία), Pancrazio SpA, με έδρα την Cava De' Tirreni (Ιταλία), Pecos SpA, με έδρα το Castel San Giorgio, Pomagro Srl, με έδρα το Fisciano (Ιταλία), Raffaele Viscardi Srl, με έδρα το Scafati, Rodolfi Mansueto SpA, με έδρα το Ozzano Taro, Salvati Mario & C. SpA, με έδρα το Mercato San Severino, Sefa Srl, με έδρα το Nocera Superiore, Serraiki Konservopia Oporokipeftikon Serko SA, με έδρα τις Σέρρες, A R P — Agricoltori Riuniti Piacentini Soc. coop arl, με έδρα την Gariga di Podenzano (Ιταλία), Sociedade de Industrialização de Produtos Agrícolas — Sopragol, SA, με έδρα τη Mora (Πορτογαλία), Spineta SpA, με έδρα το Pontecagnano Faiano (Ιταλία), Star Stabilimento Alimentare SpA, με έδρα το Agrate Brianza (Ιταλία), Sugal Alimentos, SA, με έδρα την Azambuja (Πορτογαλία), Sutol — Indústrias Alimentares, Lda, με έδρα το Alcácer do Sal (Πορτογαλία), Tomsil — Sociedade Industrial de Concentrado de Tomate, SA, με έδρα το Ferreira do Alentejo (Πορτογαλία), Zanae — Nicoglou levures de boulangerie Industrie commerce alimentaire SA, με έδρα τη Θεσσαλονίκη (Ελλάδα) (εκπρόσωποι: J. L. da Cruz Vilaça και Me D. Choussy, avocats))
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Nolin, F. Clotuche-Duvieusart και L. Visaggio)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2005, T-285/03, Agraz, SA κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε αγωγή αποζημιώσεως που αποσκοπούσε


text:
στην αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι αναιρεσείουσες λόγω της θεσπισθείσας μεθόδου για τον υπολογισμό του ποσού της ενισχύσεως στην παραγωγή που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) 1519/2000 της Επιτροπής, της 12ης Ιουλίου 2000, σχετικά με τον καθορισμό για την περίοδο εμπορίας 2000/2001 της ελάχιστης τιμής και του ποσού της ενίσχυσης για τα μεταποιημένα προϊόντα με βάση την τομάτα (ΕΕ L 174, σ.29)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 17ης Μαρτίου 2005, T-285/03, Agraz κ.λπ. κατά Επιτροπής, καθόσον απέρριψε την προσφυγή των νυν αναιρεσειουσών με το αιτιολογικό ότι η προβαλλόμενη ζημία δεν ήταν βεβαία, οπότε και καταδικάστηκαν στα πέντε έκτα των δικαστικών εξόδων τους, ενώ η Επιτροπή καταδικάστηκε, πέραν των ιδίων δικαστικών εξόδων της, στο ένα έκτο των εξόδων των νυν αναιρεσειουσών.
 2)
 Αναπέμπει στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την υπόθεση.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/47
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2012 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — Real Seguros (real,- QUALITY)
 (Υπόθεση T-548/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Λήξη της ισχύος των προγενέστερων εθνικών σημάτων - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 26/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J.-C. Plate και R. Kaase, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Real Seguros, SA (Πόρτο, Πορτογαλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Αυγούστου 2011 (υπόθεση R 114/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Real Seguros, SA και MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.
 (1) ΕΕ C 6 της 7.1.2012.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/46
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Δεκεμβρίου 2011 — Deutsche Post κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-421/07) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Μέτρα που έλαβαν οι γερμανικές αρχές υπέρ της Deutsche Post AG - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ - Μη έκδοση προηγούμενης οριστικής αποφάσεως - Απαράδεκτο)
 (2012/C 25/87)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Post AG (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Sedemund και T. Lübbig, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά N. Khan και B. Martenczuk, στη συνέχεια B. Martenczuk και D. Grespan)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: UPS Europe NV/SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Γερμανία) (εκπρόσωποι: T. Ottervanger και E. Henny, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, [ΕΚ] σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της Deutsche Post AG [ενίσχυση C-36/07 (πρώην NN 25/07)].
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Deutsche Post AG φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Η UPS Europe NV/SA και η UPS Deutschland Inc. & Co. OHG φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 22 της 26.1.2008.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/40
 Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2013 — Orthogen κατά ΓΕΕΑ — Arthrex Medizinische Instrumente (IRAP)
 (Υπόθεση T-253/13)
 2013/C 207/67
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Orthogen ΑG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Finger και S. Krüger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Arthrex Medizinische Instrumente GmbH (Karlsfeld, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Φεβρουαρίου 2013, στην υπόθεση R 382/2012-1,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας προσφυγής
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: λεκτικό σήμα «IRAP» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 5, 10, 42 και 44 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 3 609 121
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η Arthrex Medizinische Instrumente GmbH
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: απόλυτος λόγος ακυρότητας· το «IRAP» αποτελεί συνήθη συντομογραφία για συγκεκριμένη πρωτεΐνη η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο σε ορισμένες ιατρικές και κτηνιατρικές θεραπείες
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: αποδοχή της αιτήσεως για κήρυξη της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 19.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 270/9
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υπέβαλε η Héraðsdómur Reykjavíkur στις 16 Απριλίου 2013 προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ στην υπόθεση Creditinfo Lánstraust hf. κατά του Registers Iceland και του Ισλανδικού κράτους
 (Υπόθεση E-7/13)
 2013/C 270/07
 Με επιστολή της 16ης Απριλίου 2013, το Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο του Reykjavík) υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία ελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Απριλίου 2013, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Creditinfo Lánstraust hf. κατά του Registers Iceland και του Ισλανδικού κράτους, σχετικά με το ακόλουθο ερώτημα:
 1)
 Είναι συμβατό με τη νομοθεσία του ΕΟΧ, και ιδίως με το άρθρο 6 της οδηγίας 2003/98/ΕΚ του Συμβουλίου για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα [βλ. απόφαση της Μικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 105/2005, για τροποποίηση του παραρτήματος ΧΙ (Υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών) της συμφωνίας ΕΟΧ], να χρεώνονται τέλη για κάθε μηχανική έρευνα όσον αφορά πληροφορίες από το μητρώο εάν δεν υπάρχει υπολογισμός για το «συνολικό έσοδο» και το «κόστος», κατά την έννοια του άρθρου 6 της οδηγίας, κατά τη στιγμή καθορισμού του τέλους;
 2)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, είναι συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας το να μη λαμβάνονται υπόψη τα εξής:
 α)
 το έσοδο που περιέρχεται στο κράτος όταν συλλέγονται τα έγγραφα, υπό μορφή τελών που καταβάλλουν ιδιώτες και επιχειρήσεις για την καταγραφή συμβάσεων στα μητρώα καταχώρισης νομικών πράξεων, και
 β)
 το έσοδο που περιέρχεται στο κράτος όταν συλλέγονται τα έγγραφα, υπό μορφή φόρων που επιβάλλονται ως τέλη χαρτοσήμου σε καταχωρημένες νομικές πράξεις τη στιγμή κατά την οποία ιδιώτες και επιχειρήσεις υποβάλλουν αίτηση για την καταχώρισή τους στα μητρώα νομικών πράξεων;
 3)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, είναι συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας, να λαμβάνεται υπόψη το κόστος που προκύπτει για φορέα του δημόσιου τομέα σε σχέση με τη συλλογή εγγράφων τα οποία δεσμεύεται νομικά να συλλέγει, ανεξάρτητα από το εάν ιδιώτες ή επιχειρήσεις ζητούν ή όχι την περαιτέρω χρήση τους;
 4)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, είναι συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας το να καθορίζει ο νομοθέτης το ποσό του τέλους χωρίς να έχει εξεταστεί ουσιαστικά κάποιο συγκεκριμένο ποσό;
 5)
 Όταν καθορίζεται το «κόστος» δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, θα ήταν συμβατό με το άρθρο 6 της οδηγίας, το να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η γενική απαίτηση εθνικής νομοθεσίας σχετικά με την ανάγκη αυτοχρηματοδότησης των φορέων του δημόσιου τομέα;
 6)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στην ερώτηση 5, τί προϋποθέτει λεπτομερώς αυτό και ποιά στοιχεία κόστους των πράξεων του δημόσιου τομέα μπορούν να λαμβάνονται υπόψη σ’ αυτό το πλαίσιο;


text:
Αριθ. C 299/4 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11 . 11 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 19ης Σεπτεμβρίου 1995 της 19ης Σεπτεμβρίου 1995
 στην υπόθεση C-364/93 (αίτηση του Corte suprema di στην υπόθεση C-48/94 (αίτηση για την έκδοση προδικαστι
 cassazione για την έκδοση προδικαστική αποφάσεως): Anto κής αποφάσεως του Se- og Handelsretten, Kobenhavn):
 nio Marinari κατά Lloyd's Bank pis και Zubaidi Trading Ledernes Hovedorganisation, ενεργούσας για λογαριασμό
 Company (') του Ole Rygaard κατά Dansk Arbejdsgiverforening, ενεργού
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5 σημείο 3 — Τόπος σας για λογαριασμό της Strø Molle Akustik A/S (')
 όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός») («Ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας
 (95/C 299/04) 77/187/ΕΟΚ — Μεταβίβαση επιχειρήσεως — Σύμβαση
 μεταξύ δύο επιχειρηματιών για την αποπεράτωση του
 έργου, με τη συμφωνία του κυρίου του έργου»)
 ( 95 1C 299/05 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας» του Δικαστηρίου και (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο
 του Πρωτοδικείου) σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-364/93 , που είχε ως αντικείμενο αίτηση του Στην υπόθεση C-48/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Corte suprema di cassazione προς το Δικαστήριο, δυνάμει του S0- og Handelsretten , K0benhavn , προς το Δικαστήριο , κατ '
 Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της Συμβάσεως ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ledernes Hovedorganisation ,
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με ενεργούσας για λογαριασμό του Ole Rygaard , και Dask
 την οποία ζητήθηκε η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως Arbejdsgiverforening, ενεργούσας για λογαριασμό της Str0
 προς την ερμηνεία του άρθρου 5 σημείο 3 της Συμβάσεως της M0lle Akustik A/S , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την προς την ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις 77/ 187/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 1977
 (ΕΕ 1982 , L 388 , σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 της 9ης Οκτωβρίου 1978 , σχετικά με την προσχώρηση του σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομέ
 Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου νων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστά
 Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας σεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/002 ,
 (ΕΕ 1982 , L 388, σ. 24), και με τη Σύμβαση της 25ης σ. 171 ), το Δικαστήριο , συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez
 Οκτωβρίου 1982 , σχετικά με την προσχώρηση της Ελληνικής Iglesias, Πρόεδρο , F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και P.
 Δημοκρατίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 1 ), το Δικαστήριο, συγκεί Jann, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη,
 μενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias ,


text:
Πρόεδρο, F. A. J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή ), J. L. Murray G. Hirsch ,
 Schockweiler, P. J. G. Kapteyn και P. Jann , προέδρους H. Ragnemalm και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 τμήματος , G. F. Mancini , K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοι
 Almeida (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch. H. Ragne κήσεως, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 malm και L. Sevón , δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger,
 γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, εξέδωσε στις 19 Σεπτεμ
 βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Το γεγονός ότι, κατόπιν αδείας του κυρίου έργου, δύο
 μαθητευόμενοι και ένας υπάλληλος μιας επιχειρήσεως που
 έχει αρχίσει την κατασκευή ενός οικοδομικού έργου συνεχί
 O όρος « τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονος», o οποίος ζουν πλέον να εργάζονται, προς τον σκοπό αποπερατώσεως
 χρησιμοποιείται στο άρθρο 5 σημείο 3 της συμβάσεως της του έργον, σε άλλη επιχείρηση, η οποία επίσης παραλαμβάνει
 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την από την πρώτη τα σχετικά με το έργο υλικά, δεν αποτελεί
 εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, μεταβίβαση επιχειρήσεως, εγκαταστάσεως ή τμήματος εγκα
 έχει την έννοια ότι δεν καλύπτει τον τόπο στον οποίο o ταστάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 της
 ζημιωθείς ισχυρίζεται ότι υπέστη περιουσιακή ζημία που οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου
 αποτελεί τη συνέπεια της αρχικώς επελθούσας ζημίας που 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών,
 υπέστη εντός άλλου συμβαλλομένου κράτους. σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομέ
 νων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστά
 σεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 238 της 2. 9. 1993.
 (') ΕΕ αριθ . C 90 της 26. 3 . 1994 .


text:
C 247/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 26.8.2000
 ασκη ́θηκε κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Hjertonsson) κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα) στις 16 Ιουλι ́ου 1998 στην τον καθηγητη ́ U. Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον D. del Gaizo),
 υπο ́θεση T-274/97, Ca’ Pasta κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 σ. ΙΙ-2925), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η ακυ ́ρωση της ως — απαιτω ́ντας απο ́ τα με ́λη των οικογενειω ́ν-δικαιου ́χων της
 α ́νω διατα ́ξεως, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος η ́ταν η Επιτροπη ́ς των
 οδηγι ́ας 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: H. van Vliet, επικουρου ́με- 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς (EE L 180, σ. 26),
 νος απο ́ τον A. Dal Ferro), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), να διαθε ́τουν πο ́ρους κατα ́ ́ενα τρι ́το υψηλο ́τερους απο ́ το
 συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen, προ ́εδρο τμη ́ματος, G. Hirsch
 ελα ́χιστο ποσο ́ που απαιτει ́ται απο ́ τα με ́λη των οικογενειω ́ν-
 και Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: δικαιου ́χων της οδηγι ́ας 90/365/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000
 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 μισθωτω ́ν και μη μισθωτω ́ν εργαζομε ́νων που ́εχουν παυ ́σει
 την επαγγελματικη ́ τους δραστηριο ́τητα (EE L 180, σ. 28),
 1) Ακυρω ́ νει τη δια ́ταξη του Πρωτοδικει ́ου της 16ης Ιουλι ́ου — περιορι ́ζοντας τα δικαιολογητικα ́ που πρε ́πει να προσκομι ́-
 1998 στην υπο ́θεση T-274/97, Ca’ Pasta κατα ́ Επιτροπη ́ς. ζονται και ορι ́ζοντας ειδικο ́τερα ο ́τι συγκεκριμε ́να ́εγγραφα
 πρε ́πει να εκδι ́δονται η ́ να θεωρου ́νται απο ́ τις αρχε ́ς α ́λλου
 2) Ακυρω ́ νει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση περι ́ αναστολη ́ς της κοινο- κρα ́τους με ́λους,
 τικη ́ς συνδρομη ́ς που εμπεριει ́χε το απο ́ 4 Αυγου ́στου 1997 — απαιτω ́ντας απο ́ τους σπουδαστε ́ς, υπηκο ́ους α ́λλων κρατω ́ν
 ́εγγραφο που απηυ ́θυνε η Επιτροπη ́ στην Ca’ Pasta. μελω ́ν, οι οποι ́οι ζητου ́ν την αναγνω ́ριση του δικαιω ́ματο ́ς
 τους διαμονη ́ς στην Ιταλι ́α, δυνα ́μει της οδηγι ́ας 93/96/ΕΟΚ
 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με το
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα αμφοτε ́ρων των βαθμω ́ ν. δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των σπουδαστω ́ν (EE L 317, σ. 59), καθω


text:
́ς
 και απο ́ τα με ́λη της οικογενει ́ας τους, να διαβεβαιω ́νουν τις
 ιταλικε ́ς αρχε ́ς ο ́τι διαθε ́τουν πο ́ρους συγκεκριμε ́νου υ ́ψους
 και, ο ́σον αφορα ́ το με ́σο που επικαλου ́νται προς του ́το, μη
 (1) EE C 378 της 5.12.1998. αφη ́νοντας ρητω ́ς στον σπουδαστη ́ την επιλογη ́ μεταξυ ́ της
 δηλω ́σεως και οποιουδη ́ποτε ισοδυνα ́μου τουλα ́χιστον με ́σου
 και, τε ́λος, μη επιτρε ́ποντας τη χρη ́ση της δηλω ́σεως ο ́ταν ο
 σπουδαστη ́ς συνοδευ ́εται απο ́ με ́λη της οικογενει ́ας του,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες αυτε ́ς,
 το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 D. A. O. Edward (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón,
 P. J. G. Kapteyn, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 25 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ τακτικο ́:
 1) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 (πε ́μπτο τμη ́μα) — περιορι ́ζοντας τα δικαιολογητικα ́ που πρε ́πει να
 προσκομι ́ζονται και ορι ́ζοντας ειδικο ́τερα ́οτι
 της 25ης Μαι ̈́ου 2000 συγκεκριμε ́να ́εγγραφα πρε ́πει να εκδι ́δονται ́η να
 θεωρου ́νται απο ́ τις αρχε ́ς ́αλλου κρα ́τους με ́λους,
 — απαιτω ́ ντας απο ́ τους σπουδαστε ́ς, υπηκο ́ους ́αλλων
 στην υπο ́θεση C-424/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο- κρατω ́ ν μελω ́ ν, οι οποι ́οι ζητου ́ν την αναγνω ́ ριση του
 τη ́των κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) δικαιω ́ ματο ́ς τους διαμονη ́ς στην Ιταλι ́α καθω ́ ς και
 απο ́ τα με ́λη της οικογενει ́ας τους, δυνα ́μει της οδηγι ́ας
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — ∆ικαι ́ωμα διαμονη ́ς — 93/96/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 29ης Οκτωβρι ́ου
 Οδηγι ́ες 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ — 1993, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς των σπου-
 Προϋποθε ́σεις διαθε ́σεως πο ́ρων») δαστω ́ ν, να διαβεβαιω ́ νουν κατ' αρχα ́ς τις ιταλικε ́ς
 αρχε ́ς ́οτι διαθε ́τουν πο ́ρους συγκεκριμε ́νου ́υψους
 και, ́οσον αφορα ́ το με ́σο που επικαλου ́νται προς του ́το,
 (2000/C 247/06) μη αφη ́νοντας ρητω ́ ς στον σπουδαστη ́ την επιλογη ́
 μεταξυ ́ της δηλω ́ σεως και οποιουδη ́ποτε ισοδυνα ́μου
 τουλα ́χιστον με ́σου και, τε ́λος, μη επιτρε ́ποντας τη
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) χρη ́ση της δηλω ́ σεως ́οταν ο σπουδαστη ́ς συνοδευ ́εται
 απο ́ με ́λη της οικογενει ́ας του,
 παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τις οδηγι ́ες
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990,
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)


text:
σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα διαμονη ́ς, 90/365/ΕΟΚ του Συμ-
 βουλι ́ου, της 28ης Ιουνι ́ου 1990, σχετικα ́ με το δικαι ́ωμα
 διαμονη ́ς των μισθωτω ́ ν και μη μισθωτω ́ ν εργαζομε ́νων
 Στην υπο ́θεση C-424/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των που ́εχουν παυ ́σει την επαγγελματικη ́ τους δραστηριο ́τητα,
 (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς A. Aresu, και ακολου ́θως K. Oldfelt και 93/96.
 ---pagebreak--- 26.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 247/5
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. ∆εν ́εχει σημασι ́α συναφω ́ ς εα ́ν ο φορολογου ́μενος που ζητει ́ να
 του παρασχεθει ́ τε ́τοιου ει ́δους απαλλαγη ́ ει ́ναι συνη ́θης με ́τοχος
 3) Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν ́η μισθωτο ́ς που κατε ́χει τις μετοχε ́ς, για τις οποι ́ες διανεμη ́θηκαν
 Κοινοτη ́των φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα. μερι ́σματα, στο πλαι ́σιο ενο ́ς προγρα ́μματος αποταμιευ ́σεως εργα-
 ζομε ́νων.
 (1) EE C 48 της 20.2.1999.
 (1) EE C 137 της 2.5.1998.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 6ης Ιουνι ́ου 2000
 της 6ης Ιουνι ́ου 2000 στην υπο ́θεση C-281/98: (αι ́τηση του Pretore di Bolzano για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Roman Angonese
 στην υπο ́θεση C-35/98: (αι ́τηση του Hoge Raad der κατα ́ Cassa di Risparmio di Bolzano SpA (1)
 Nederlanden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Staatssecretaris van Financiën κατα ́ B. G. M. Verkooijen (1) («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των προσω ́ πων — Προ ́σβαση
 στην απασχο ́ληση — Πιστοποιητικο ́ διγλωσσι ́ας που
 χορηγει ́ται απο ́ τοπικη ́ διοικητικη ́ αρχη ́ — 'Αρθρο 48 της
 («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των κεφαλαι ́ων — 'Αμεση φορολο- Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ ρθρο 39 ΕΚ)
 γι ́α των μερισμα ́των — Απαλλαγη ́ — Ισχυ ́ει μο ́νο για τα — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1612/68»)
 μερι ́σματα απο ́ μετοχε ́ς εταιριω ́ ν που ́εχουν την ́εδρα τους
 εντο ́ς της ημεδαπη ́ς») (2000/C 247/08)
 (2000/C 247/07) ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-281/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Pretore
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 di Bolzano (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 Στην υπο ́θεση C-35/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Hoge Raad αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Roman Angonese και Cassa di
 der Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ρες) προς


text:
το ∆ικαστη ́ριο, Risparmio di Bolzano SpA, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν,
 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 39 ΕΚ) και των α ́ρθρων 3,
 εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ παρα ́γραφος 1, και 7, παρα ́γραφοι 1 και 4, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 Staatssecretaris van Financiën και B. G. M. Verkooijen, η ́εκδοση 1612/68 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της οδηγι ́ας ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της
 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουνι ́ου 1988, για τη Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 33), το ∆ικαστη ́ριο,
 θε ́ση σε εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 67 της Συνθη ́κης (EE L 178, σ. 5), συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο,
 καθω ́ς και των α ́ρθρων 6 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν D. A. O. Edward, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́μα-
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12 ΕΚ και 43 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο τος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητη ́) και M. Wathelet, δικαστε ́ς,
 J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón και R. Schintgen, προ- γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λ-
 ́εδρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, ληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 6 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet (εισηγητη ́) και F. Macken, ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας:
 D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε Το ́αρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 στις 6 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: ́αρθρο 39 ΕΚ) απαγορευ ́ει στους εργοδο ́τες να υποχρεω ́ νουν
 τους υποψηφι ́ους διαγωνισμου ́ που διεξα ́γεται με σκοπο ́ την
 Το ́αρθρο 1, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 88/361/ΕΟΚ του προ ́σληψη προσωπικου ́ να αποδεικνυ ́ουν τις γλωσσικε ́ς γνω ́ σεις
 Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουνι ́ου 1988, για την εφαρμογη ́ του τους με την προσκο ́μιση αποκλειστικα ́ και μο ́νον ενο ́ς συγκεκριμε ́-
 ́αρθρου 67 της Συνθη ́κης, απαγορευ ́ει νομοθετικη ́ δια ́ταξη κρα ́- νου διπλω ́ ματος, το οποι ́ο χορηγει ́ται σε μι ́α μο ́νον επαρχι ́α
 τους με ́λους που, ́οπως η επι ́δικη στην κυ ́ρια δι ́κη, εξαρτα ́ την κρα ́τους με ́λους.
 απαλλαγη ́ απο ́ τον


text:
C 387/2 MEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 20. 12 . 97
 Catherine de Salins και Jean-Marc Belorgey) και την Ιρλαν Ιρλανδία (εκπρόσωπος: Michael A. Buckley, επικουρούμενος
 δία (εκπρόσωπος: Michael A. Buckley, επικουρούμενος από από τον John D. Cooke και την Jennifer Payne), με αντικεί
 τον John D. Cooke και την Jennifer Payne), με αντικείμενο μενο να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, θεσπίζο
 αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζο ντας αποκλειστικά δικαιώματα εισαγωγής και εξαγωγής για
 ντας και διατηρώντας, έναντι των άλλων κρατών μελών, στο το φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό ρεύμα, παρέβη τις υπο
 πλαίσιο εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα, απο χρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 30, 34 και 37 της
 κλειστικά δικαιώματα εισαγωγής και εξαγωγής στον τομέα συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C.
 του ηλεκτρικού ρεύματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέ Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, C. Gulmann, H. Ragnemalm
 χει από τα άρθρα 30, 34 και 37 της συνθήκης ΕΚ, το και M. Wathelet, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, J. C.
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.
 Πρόεδρο, C. Gulmann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, Edward (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann και L.
 προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμμα
 Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward τείς: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, D. Loutermann
 (εισηγητή), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann και L. Sevón, Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματείς: H. 23 Οκτωβρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 von Holstein, βοηθός γραμματέας, D. Louterman-Hubeau,
 κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. 2. Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι
 νοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 3 . Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας καθώς και η Ιρλανδία που παρενέ
 βησαν φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
 3. Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας, η Γαλλική Δημοκρατία και η Ιρλαν (') ΕΕ C 202 της 23. 7. 1994.
 δία, που άσκησαν παρέμβαση, φέρουν τα δικαστικά τους
 έξοδα.
 (') ΕΕ C 202 της 23 . 7 . 1994 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 23ης Οκτωβρίου 1997
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ στην υπόθεση C-150/95: Πορτογαλική Δημοκρατία κατά
 της 23ης Οκτωβρίου 1997 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 στην υπόθεση C-159/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι [Κοινή γεωργική πολιτική — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 307/95
 νοτήτων, υποστηριζόμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο της — Ελαιούχοι σπόροι — Τελικά ποσά αναφοράς — Απο
 Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, κατά Γαλλικής κλεισμός των πορτογάλων παραγωγών από την αντιστάθμιση
 Δημοκρατίας, υποστηριζόμενης από την Ιρλανδία (') των υπερβάσεων με γαίες που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί στο
 σύνολο της Κοινότητας — Προσφυγή ακυρώσεως]
 (Παράβαση κράτους μέλους — Αποκλειστικά δικαιώματα
 εισαγωγής και εξαγωγής φυσικού αερίου και ηλεκτρικού (97/C 387/04)


text:
ρεύματος)
 (97/C 387/03) (Γλωσσά διαδικασίας: η πορτογαλική)
 (Γλωσσά διαδικασίας: η γαλλική) (Προσωρινή μετάΦραση - η οριστική μετάΦραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 (Προσωρινή μετάΦραση· η οριστική μετάΦραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») Στην υπόθεση C-150/95, Πορτογαλική Δημοκρατία (δικηγό
 ρος: καθηγητής Joâo Mota de Campos, εκπρόσωπος: Luis
 Fernandes) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Στην υπόθεση C-159/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι (εκπρόσωποι: Antonio Caeiro και Gérard Rozet), υποστηρι
 νοτήτων (εκπρόσωποι: Richard B. Wainwright και Hendrik ζόμενης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκ
 van Lier), υποστηριζόμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο της πρόσωποι: Jan-Peter Hix και Paulo Borges), με αντικείμενο
 Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 307/95 της Επι
 Lindsey Nicoll επικουρούμενη από τον David Anderson) τροπής, της 14ης Φεβρουαρίου 1995 , για τον καθορισμό των
 κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: Catherine de τελικών διορθωμένων περιφερειακών ποσών αναφοράς για
 Salins και Jean-Marc Belorgey) υποστηριζόμενης από την τους παραγωγούς σπόρων σόγιας, κραμβόσπορων, γογγυλό