text:
κατοικία τους στην Ουγγαρία. Κατά συνέπεια, στα ανωτέρω πρόσωπα πρέπει να επιφυλάσσεται η αυτή μεταχείριση. Πάντως, δοθέντος ότι η ουγγρική κανονιστική ρύθμιση περιάγει σε περισσότερο επιζήμια κατάσταση εκείνους που αποκτούν στην Ουγγαρία κατοικία σε αντικατάσταση της κείμενης σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος κατοικίας, σε σύγκριση με εκείνους οι οποίοι επίσης είχαν αποκτήσει κατοικία και διέθεταν ήδη κατοικία εντός της χώρας, αντιμετωπίζει αντικειμενικώς πανομοιότυπες καταστάσεις κατ’ άνισο τρόπο και ως εκ τούτου συνιστά κανονιστική ρύθμιση εισάγουσα δυσμενή διάκριση.
 Το μοναδικό επιχείρημα που επικαλέστηκε η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας δεν μπορεί να δικαιολογεί παρόμοια προσβολή του δικαίου.
 Πρώτον, όσον αφορά την ένσταση σχετικά με την ανάγκη διασφαλίσεως της συνοχής του φορολογικού συστήματος, επιβάλλεται η επισήμανση ότι, στην παρούσα υπόθεση, ουδεμία διαπιστώνεται άμεση σχέση μεταξύ του φορολογικού πλεονεκτήματος περί του οποίου πρόκειται και της αντισταθμίσεως του πλεονεκτήματος αυτού μέσω συγκεκριμένης βάσεως επιβολής του φόρου, γεγονός το οποίο συνιστά, αντιθέτως, προαπαιτούμενο ώστε η προβαλλόμενη ανάγκη διασφαλίσεως της συνοχής του φορολογικού συστήματος να δύναται να αποτελεί δικαιολογημένο περιορισμό της ασκήσεως των θεμελιωδών ελευθεριών. Από οικονομικής απόψεως ουδεμία υφίσταται άμεση σχέση μεταξύ της αγοράς άλλης κατοικίας και της υποχρεώσεως καταβολής του φόρου, αλλά και της πωλήσεως της πρώτης κατοικίας και των καταβληθέντων κατά τον χρόνο αυτόν φόρο, στοιχείων που μόνον ο Ούγγρος νομοθέτης συνδέει μεταξύ τους.
 Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα που διατύπωσε η Ουγγρική Κυβέρνηση ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι σοβαρές διοικητικής φύσεως δυσχέρειες που θα συνεπάγονταν τα πωληθέντα σε άλλο κράτος μέλος ακίνητα και οι καταβληθέντες κατά τον χρόνο εκείνο φόροι για την αγορά τους, καθώς και η πρόληψη των τυχόν καταχρήσεων που συνδέονται με τις εν λόγω πράξεις, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι οι τυχόν διοικητικές δυσχέρειες δεν μπορούν να δικαιολογούν σε καμία περίπτωση την παραβίαση των διασφαλιζομένων από το κοινοτικό δίκαιο θεμελιωδών ελευθεριών. Ασφαλώς, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας έχει τη δυνατότητα να επιβάλει συγκεκριμένες προϋποθέσεις προκειμένου να έχει πρόσβαση στις αναγκαίες πληροφορίες, πλην όμως οι προϋποθέσεις αυτές δεν μπορούν να είναι δυσανάλογες σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 2017 — Schräder κατά ΚΓΦΠ — Hansson (SEIMORA)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-425/15, T-426/15 και T-428/15) (1)
 ((Φυτικές ποικιλίες - Aίτημα περί εκπτώσεως από το κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας που είχε χορηγηθεί για την ποικιλία SEIMORA - Αίτημα ανακλήσεως του κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας που είχε χορηγηθεί για την ποικιλία SEIMORA - Αίτημα περί χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για την ποικιλία SUMOST 02 - Σύνθεση του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ - Αρχή της αμεροληψίας))
 (2017/C 202/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Leidereiter, δικηγόρος)
 Καθού: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) (εκπρόσωποι: M. Ekvad και F. Mattina, επικουρούμενοι από τους A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόρους)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Jørn Hansson (Søndersø, Δανία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Στην υπόθεση T-425/15, προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση A 003/2010), αφορώσας αίτημα εκπτώσεως από το χορηγηθέν για την ποικιλία SEIMORA κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας· στην υπόθεση T-426/15, προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση A 002/2014), αφορώσας αίτημα ανακλήσεως του χορηγηθέντος για την ποικιλία SEIMORA κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας· και στην υπόθεση T-428/15, προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ της 24ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση A 007/2009), αφορώσας αίτημα περί χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για την ποικιλία SUMOST 02.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Καταδικάζει τον Ralf Schräder στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 328 της 5.10.2015.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Μαΐου 2007 η Derya Beyatli κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 5 Μαρτίου 2007 στην υπόθεση T-455/04: Derya Beyatli και Armagan Candan κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-238/07 P)
 (2007/C 183/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Derya Beyatli (εκπρόσωπος: Α. Δημητριάδης, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αναιρεσίβλητης της 5ης Μαΐου 2004·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη ως εκ του ότι παρέλειψε να αναζητήσει αποδείξεις μέσω μέτρων ανάκρισης ή έρευνας για το άνοιγμα των αρχείων όχι μόνον του EPSO (Ευρωπαϊκού Γραφείου Επιλογής Προσωπικού), αλλά και τις Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην Κύπρο και/ή της Επιτροπής γενικώς.
 Λόγω της παραλείψεως του Πρωτοδικείου, η αναιρεσίβλητη δεν αποκάλυψε το σύνολο της σχετικής αλληλογραφίας μεταξύ της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην Κύπρο και/ή της Επιτροπής και/ή του EPSO. Επομένως, κατά τη διάρκεια της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας, προσεβλήθησαν τα δικαιώματα δίκαιης ακροάσεως της αναιρεσείουσας.


text:
Αριθ. C 77/12 Γ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 Λογοι ακυρώσεως και κυριότερα επιχειρήματα — την αρχή της ακροάσεως του διοικημένου ,
 — την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 H προσφεύγουσα εταιρεία έχει στην κυριότητά της μια «ζώνη
 υδατοκαλλιέργειας», η οποία βρίσκεται στην κοινότητα της β ) Παράβαση κανόνων δικαίου που αφορούν την εφαρμο
 Rosolina , στην επαρχία του Rovigo, κατά μήκος της ακτής της γή της συνθήκης, και ειδικότερα των άρθρων 44 του
 Βόρειας Αδριατικής θάλασσας. Το 1990 καταβλήθηκε στην κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 4028/86 και 7 του κανονισμού
 προσφεύγουσα από την Επιτροπή , κατ' εφαρμογή του κανο ( ΕΟΚ ) αριθ . 1116/88: η προσβαλλόμενη πράξη αποτελεί
 νισμού (ΕΟΚ) αριθ . 4028/86, ενίσχυση ύψους 1 103 646 181 απόφαση αθέμιτης μειώσεως της εγκριθείσας προηγου
 ιταλικών λιρών για την πραγματοποίηση έργων εκσυχρονι μένης ενισχύσεως, χωρίς εντούτοις να έχει κινηθεί προ
 σμού και συστηματοποιήσεις των εγκαταστάσεων της προ σηκόντως η διαδικασία αναστολής, μειώσεως ή καταργή
 σφεύγουσας που προορίζονται για ιχθυοκαλλιέργεια. Μια σεως του άρθρου 44 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 4028/86
 άλλη αναλογική ενίσχυση , ύψους 827 734 635 ιταλικών λιρών, και χωρίς να τηρηθούν ταυτόχρονα και προληπτικά οι
 επρόκειτο να καταβληθεί από το ιταλικό Δημόσιο. υποχρεώσεις που επιβάλλει στην Επιτροπή το άρθρο 7
 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 116/88 .
 Μετά την αποπεράτωση των έργων , στις 23 Δεκεμβρίου 1993
 η προσφεύγουσα εταιρεία υπέβαλε στο αρμόδιο ιταλικό γ) Κατάχρηση εξουσίας: η Επιτροπή άσκησε μια — κατά τα
 υπουργείο και στην Επιτροπή αίτηση εξακριβώσεως της φαινόμενα — συμβουλευτική εξουσία, προκειμένου να
 εκτελέσεως του σχεδίου . Στις 8 Φεβρουαρίου 1994 το ιταλικό επιτύχει στην πραγματικότητα ένα τελείως διαφορετικό
 υπουργείο διέταξε τη διενέργεια κατ ' αρχάς επιτόπιας τεχνι αποτέλεσμα, και συγκεκριμένα την πραγματική μείωση
 κής επιθεωρήσεως εκ μέρους του Ufficio del Genio Civile , η της ενισχύσεως.
 οποία είναι υποχρεωτική κατά την εθνική νομοθεσία. Κατό Αφού ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη σύμφωνα με το
 πιν της επιθεωρήσεως αυτής το Ufficio απέστειλε στην προβαλλόμενο αίτημα, θα είναι εύκολο να διαπιστωθεί ότι το
 προσφεύγουσα και στο υπουργείο έκθεση , στην οποία επε κοινοτικό όργανο που την εξέδωσε προξένησε στην προ
 σήμαινε ότι υπήρχαν ορισμένες αλλαγές σε σχέση με το σφεύγουσα εταιρία, τη δικαιούχο της ενισχύσεως , ζημία
 σχέδιο. Την 1η Φεβρουαρίου 1995 οι επιθεωρητές του συνιστάμενη στη σημαντική μείωση της χορηγηθείσας ενι
 υπουργείου διενήργησαν, εντός των ορίων των αρμοδιοτή σχύσεως , αφενός ως προς το ποσοστό που βαρύνει την
 των τους, τον έλεγχο της αποπερατώσεως των έργων και Ευρωπαϊκή Ένωση και αφετέρου ως προς το ποσοστό που
 συνέταξαν τη σχετική έκθεση στις 25 Μαίου 1995 . Στην βαρύνει το ιταλικό δημόσιο, και ότι για τη ζημία αυτή πρέπει
 έκθεση αυτή οι επιθεωρητές επισημαίνουν, ειδικότερα, όχι να καταβληθεί αποζημίωση κατ 1 εφαρμογή των άρθρων 178
 μόνο τις αλλαγές που είχαν διαπιστωθεί από το Ufficio, αλλά και 215 της συνθήκης. H αποζημίωση αυτή δεν πρέπει να
 και άλλες παρεκκλίσεις σε σχέση με το σχέδιο. Τούτο είχε ως
 υπολείπεται των τόκων που είναι αναγκαίοι για την κάλυψη
 συνέπεια, κατά το υπουργείο, ότι


text:
το σύνολο των δαπανών του διαφυγόντος κέρδους ή των τόκων υπερημερίας επί του
 που έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό της επίμαχου ποσού : για την αποζημίωση αυτή δηλαδή πρέπει να
 ενισχύσεως δεν ισούνταν πλέον με 2 697 729 000 ιταλικές ληφθούν υπόψη οι σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις που
 λίρες, όπως προβλεπόταν στην απόφαση της Επιτροπής, αναγκάστηκε να υποστεί η προσφεύγουσα .
 αλλά με 1 907 350 101 ιταλικές λίρες , δηλαδή μειωνόταν κατά
 720 378 899 ιταλικές λίρες. Σε σχέση με την έκθεση των
 επιθεωρητών του υπουργείου η προσφεύγουσα διατύπωσε
 μια σειρά εγγράφων παρατηρήσεων, με τις οποίες ισχυριζό
 ταν ότι η έκθεση αυτή ήταν αβάσιμη και ζητούσε τη Προσφυγή των Marie-Thérèse Danielsson, Pierre Largenteau
 διενέργεια νέου ελέγχου . Στις 14 Νοεμβρίου 1995 το υπουρ και Edwin Haoa κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 γείο ανακοίνωσε στην προσφεύγουσα ότι είχε απορριφθεί η Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1995
 αίτησή της για νέο έλεγχο. Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη (Υπόθεση Τ-219/95)
 σημασία εν προκειμένω είναι ότι στην υπουργική απόφαση (96/C 77/30
 αναφέρεται ρητά ότι η απόφαση αυτή συνιστά πλήρη
 συμμόρφωση προς τη γνώμη που διατύπωσε η Ευρωπαϊκή (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Επιτροπή με έγγραφο της 27ης Οκτωβρίου 1995 . H παρούσα
 προσφυγή ασκείται κατά της πράξεως αυτής της Επιτροπής , Οι Marie-Thérèse Danielsson, Pierre Largenteau και Edwin
 η οποία, μολονότι εκδόθηκε υπό τη μορφή άλλης πράξεως, Haoa, κάτοικοι Ταϊτής (Γαλλική Πολυνησία), εκπροσωπού
 αποτελεί στην πραγματικότητα απόφαση που βλάπτει άμεσα μενοι από τον Phon van den Biesen, του δικηγορικού
 τα συμφέροντα της προσφεύγουσας και έχει ως διττό αποτέ γραφείου Van den Biesen Prakken Böhler, Άμστερνταμ, και
 λεσμα τη μείωση αφενός της κοινοτικής ενισχύσεως και τον Denis Waelbroek, του δικηγορικού γραφείου Liedekerke
 αφετέρου της ενισχύσεως του κράτους μέλους . Wolters Waelbroeck & Kilpatrick , Βρυξέλλες, επικουρούμε
 νος από τους Dr Gerrit Betlem , του Nederlands Instituut voor
 H προσφυγή στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: Sociaal en Economisch Recht, Ουτρέχτη , και Sven Deimann,
 του Johan W. Goethe Universität , Frankfurt am Main, με
 α) Παράβαση ουσιώδους τύπου : H προσβαλλόμενη πράξη αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Déi Gréng, 31 Grand'Rue ,
 δεν ανταποκρίνεται και δεν τηρεί ορισμένους ουσιώδεις άσκησαν στις 2 Δεκμβρίου 1995 , ενώπιον του Πρωτοδικείου
 τύπους που προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο προς διασφά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτρο
 λιση των θεμελιωδών συμφερόντων των δικαιουμένων, πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ιδίως δε:
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο :
 — την αρχή της συλλογικής δράσεως της Επιτροπής,
 — να ακυρώσει την αφορώσα τις γαλλικές πυρηνικές δοκι
 — την κοινοτική αρχή της ασφάλειας δικαίου , μές απόφαση της Επιτροπής της 23ης Οκτωβρίου 1995 ,
 ---pagebreak--- 16 . 3 . 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/13
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Προσφυγή της Φωτεινής Χίου κατα της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις
 13 Δεκεμβρίου 1995
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση Τ-225/95)
 Οι τρεις προσφεύγοντες, υπήκοοι και κάτοικοι της Ταϊτής (96/C 77/31 )
 (Γαλλική Πολυνησία), βάλλουν κατά της αποφάσεως της
 Επιτροπής της 23ης Οκτωβρίου 1995


text:
, με την οποία η
 Επιτροπή παρέσχε τη σύμφωνη γνώμη της, βάσει του άρ (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 θρου 34, παράγραφος 2 , της συνθήκης ΕΚΑΕ , στις γαλλικές
 πυρηνικές δοκιμές επί της κειμένης στον Ειρηνικό ωκεανό
 ατόλλης Μουρουρόα. Επικουρικώς, η παρούσα προσφυγή H Φωτεινή Χίου , κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 πρέπει να θεωρηθεί ότι στρέφεται κατά της αποφάσεως με από τον Lucas Vogel, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο
 την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να θεωρήσει ότι το άρθρο 34 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Christian Kremer, 8-10 rue
 έχει εφαρμογή στις γαλλικές πυρηνικές δοκιμές . Mathias Hardt, άσκησε στις 13 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι το καθού θεσμικό κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 όργανο παρέβη , με την απόφαση αυτή και με τον τρόπο κατά
 τον οποίο αυτή ελήφθη , τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα από τη συνθήκη Ευρατόμ και H προσφεύγουσα ζητεί απο το Πρωτοδικείο:
 την οδηγία 88/835/Ευρατόμ του Συμβουλίου . Επί του σημείου
 αυτού τονίζουν ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να δώσει τελολο
 γική ερμηνεία στην έννοια « πειράματα ιδιαιτέρως επι — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η
 κίνδυνα» (άρθρο 34), η οποία τουλάχιστον, ενόψει του διοικητική ένστασή της κατά της αποφάσεως της Επιτρο
 προοιμίου της συνθήκης , θα έπρεπε να τονίζει την πρόληψη πής της 18ης Νοεμβρίου 1994,
 των κινδύνων για την υγεία και την ασφάλεια, αντί να δώσει
 μια ερμηνεία η οποία αναφέρεται απλώς στον «αισθητό
 — εφόσον υφίσταται ανάγκη , να ακυρώσει την απόφαση της
 κίνδυνο σημαντικής εκθέσεως του πληθυσμού και των Επιτροπής της 1 8ης Νοεμβρίου περί μη εγγραφής της στον
 εργαζομένων στις ιοντίζουσες ακτινοβολίες». Βάσει αυτής πίνακα επιτυχόντων του εσωτερικού διαγωνισμού για τη
 της τελολογικής ερμηνείας, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε
 διενεργήσει μια πολύ ευρύτερη και ενδελεχή έρευνα, όσον
 μετάβαση από την κατηγορία C στην κατηγορία B ,
 αφορά τους πιθανούς κινδύνους για την υγεία και την
 ασφάλεια. — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Επιπλέον, κατά την εφαρμογή του άρθρου 34 της συνθήκης
 ΕΚΑΕ, η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τις τρεις Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 βασικές αρχές που περιέχονται στο άρθρο 6 της οδηγίας, ήτοι
 ότι κάθε δραστηριότητα που συνεπάγεται έκθεση σε ιοντί
 ζουσα ακτινοβολία πρέπει να δικαιολογείται από τα πλεο Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλ
 νεκτήματα που παρέχει, την αρχή [ακτινοβολία] «χαμηλότε λει ισχυρισμούς και επιχειρήματα παρόμοια με εκείνα που
 ρη όσο είναι ευλόγως δυνατό» και την ανάγκη καθορισμού προβάλλονται στην υπόθεση Τ-159/95 .
 ειδικών ανωτάτων δόσεων. Ωστόσο, η Επιτροπή περιορίστη
 κε αναιτιολόγητα στην εφαρμογή της τρίτης μόνον αρχής .
 Επικαλείται επίσης πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, υπογραμ
 μίζοντας, αφενός, ότι είναι κάτοχος διαφόρων πανεπιστημια
 H Επιτροπή αγνόησε επίσης κρίσιμους κανόνες του διεθνούς κών τίτλων και ότι είναι επιφορτισμένη , από το 1992, με
 δικαίου , συμπεριλαμβανομένης της συμβάσεως των Ηνωμέ καθήκοντα υπερβαίνοντα κατά πολύ τα καθήκοντα της
 νων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, του 1982 , τη κατηγορίας C και, αφετέρου , ότι η επίδοσή της στην προφο
 συμφωνία


text:
του ASEAN (συνδέσμου των κρατών της νοτιοα ρική δοκιμασία έπρεπε να βαθμολογηθεί με βαθμό ανώτερο
 νατολικής Ασίας) για τη διατήρηση της φύσης και των των ελαχίστων απαιτουμένων μονάδων. H προσφεύγουσα
 φυσικών πόρων του 1985 , και τη σύμβαση για τη βιολογική υποστηρίζει, εξάλλου , ότι το πρόσοδο που προήδρευε της
 ποικιλομορφία, του 1992 . εξεταστικής επιτροπής δεν διέθετε την απαραίτητη ανεξαρ
 τησία για να αξιολογήσει τα προσόντα της, δεδομένου ότι είχε
 Τέλος, υποστηρίζεται περαιτέρω ότι η Επιτροπή προσέβαλε επίσης υπάρξει πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής προη
 θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγόντων, μερικά από τα γουμένου διαγωνισμού , τα αποτελέσματα του οποίου αποτε
 οποία είναι το δικαίωμα στη ζωή , όπως διασφαλίζεται με το λούν αντικείμενο προσφυγής η οποία έχει ασκηθεί από την
 άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί των Ανθρωπίνων προσφεύγουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου . H προσφεύγου
 Δικαιωμάτων και το άρθρο 6 του Συμφώνου των Ηνωμένων σα επικαλείται, συναφώς, παράβαση του άρθρου 14 του
 Εθνών περί των Ατομικών και Πολιτικών δικαιωμάτων, Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων
 καθώς και το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή , καθώς και των κανόνων που διέπουν τις εργασίες της
 όπως διασφαλίζεται με το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συμβά εξεταστικής επιτροπής.
 σεως περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Württemberg στις 22 Σεπτεμβρίου 2008 — Swiss Caps AG κατά Hauptzollamt Singen
 (Υπόθεση C-410/08)
 (2008/C 313/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Swiss Caps AG
 Καθού: Hauptzollamt Singen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει η κλάση 1517 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας [παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987 — Συνδυασμένη Ονοματολογία (ΣΟ)] (1) την έννοια ότι πρέπει να κατατάσσονται σ' αυτήν παρασκευάσματα αποτελούμενα από ένα μόνο —συμπυκνωμένο— λάδι ή λίπος, στο οποίο έχει προστεθεί μόνο βιταμίνη Ε χωρίς άλλη επεξεργασία;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Έχει η κλάση 1517 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι η προσθήκη συμπυκνωμένης βιταμίνης Ε (συμπυκνωμένη δ-άλφα- τοκοφερόλη), σε αναλογία 22,8 mg ανά 600 mg συμπυκνωμένου ιχθυελαίου (Incromega EPA SR 500 TG) αποκλείει την κατάταξη του εμπορεύματος σ' αυτή τη δασμολογική κλάση;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα:
 Έχει το σημείο 5 των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι περικάλυμμα κάψουλας το οποίο αποτελείται από 212,8 mg ζελατίνης, 77,7 mg γλυκερίνης και 159,6 mg καθαρού νερού και περικλείει ουσία αποτελούσα τροφικό συμπλήρωμα πρέπει να θεωρείται συσκευασία;
 4)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα:
 Έχει το σημείο 5 των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι περικάλυμμα κάψουλας το οποίο αποτελείται από 212,8 mg ζελατίνης, 77,7 mg γλυκερίνης και 159,6 mg καθαρού νερού και περικλείει ουσία αποτελούσα τροφικό συμπλήρωμα πρέπει να θεωρείται συσκευασία; Έχει η κλάση 1517 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας την έννοια ότι περικάλυμμα κάψουλας το οποίο αποτελείται από 212,8 mg ζελατίνης, 77,7 mg γλυκερίνης και 159,6 mg καθαρού νερού αποκλείει την κατάταξή της στη δασμολογική αυτή κλάση;
 (1) ΕΕ L 256, σ. 1.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/53
 Προσφυγή της 6ης Ιουλίου 2011 — Bial — Portela & Ca κατά ΓΕΕΑ — Isdin (ZEBEXIR)
 (Υπόθεση T-366/11)
 2011/C 269/118
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bial — Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: B. Braga da Cruz και J. M. Pimenta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Isdin, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Απριλίου 2011 στην υπόθεση R 1212/2009-1·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 6809008 «ZEBEXIR»· και
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα·
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ZEBEXIR», για προϊόντα των κλάσεων 3 και 5 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αρ. 6809008
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ’ αρ. 3424223 κοινοτικό λεκτικό σήμα «ZEBINIX», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι τα επίμαχα σήματα δεν ήταν παρόμοια σε βαθμό που να προκαλείται σύγχυση


text:
C 355/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.12.2000
 Προσφυγη ́ της επιχειρη ́σεως Ηοtel Cipriani κατα ́ της Επιτρο- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 16 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Υπο ́θεση Τ-254/00)
 — να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 1 και 2 της αποφα ́σεως 2000/394/ΕΚ
 (2000/C 355/61) της Επιτροπη ́ς, της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 5 της ́διας
 ι αποφα ́σεως
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η επιχει ́ρηση Ηοtel Cipriani, εκπροσωπου ́μενη απο ́ την Marina
 Marinoni, δικηγο ́ρο Βενετι ́ας, και τους Gian Michele Roberti και Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Francesco Sciaudone, δικηγο ́ρους Νεαπο ́λεως, α ́σκησε ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2000 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με
 Κοινοτη ́των. εκει ́να που προβλη ́θηκαν στις υποθε ́σεις T-234/00, Fondazione
 Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς και T-235/00,
 Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/394/ΕΚ της Επιτροπη ́ς· (1) Που δεν ́εχουν ακο ́μη δημοσιευθει ́.
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 5 της εν λο ́γω
 αποφα ́σεως·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Compagnia Generale delle Acque κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοιοι με
 τους προβαλλο ́μενους στα πλαι ́σια των υποθε ́σεων Τ-234/00,
 Fondazione Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς, και (Υπο ́θεση T-264/00)
 Τ-235/00, Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 (2000/C 355/63)
 Προβα ́λλεται συγκεκριμε ́να η παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γρα-
 φοι 1 και 3, στοιχει ́α γ' και δ', ΕΚ, καθω ́ς και η παραβι ́αση των
 αρχω ́ν της αναλογικο ́τητας και της ́σης ι μεταχειρι ́σεως απο ́ την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 απο ́φαση περι ́ επιστροφη ́ς της εν λο ́γω ενισχυ ́σεως.
 Η Compagnia Generale delle Acque, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Αlfredo Biagini, Andrea Bortoluzzi και Paolo Pettinelli,
 (1) Μη ακο ́μη δημοσιευθει ́σες στην Επι ́σημη Εφημερι ́δα. δικηγο ́ρους Βενετι ́ας, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 προσφυγη ́
 κατα ́ της


text:
Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 2000/394/ΕΚ της Επιτροπη ́ς
 Προσφυγη ́ των Cooperativa San Marco fra lavoratori della
 piccola pesca — Burano s.c.r.l. κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 16 Σεπτεμβρι ́ου
 2000
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Υποθε ́σεις T-260/00, T-261/00, T-262/00 και T-263/00)
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με
 (2000/C 355/62) εκει ́να που προβα ́λλονται στις υποθε ́σεις T-234/00, Fondazione
 Opera S. Maria della Carità κατα ́ Επιτροπη ́ς και T-235/00,
 Codess Sociale κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (1) Που δεν ́εχουν ακο ́μη δημοσιευθει ́.
 Οι Cooperativa San Marco fra lavoratori della piccola pesca —
 Burano s.c.r.l. κ.λπ., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον Αlessio Vianello,
 δικηγο ́ρο Βενετι ́ας, α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/29
 Προσφυγή της 14ης Ιουνίου 2011 — Leopardi Dittajuti κατά ΓΕΕΑ — Llopart Vilarós (CONTE LEOPARDI DITTAJUTI)
 (Υπόθεση T-303/11)
 2011/C 238/50
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Piervittorio Francesco Leopardi Dittajuti (Numana, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. De Simone, D. Demarinis, και G. Orsoni, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pedro Llopart Vilarós (Sant Sadurní D'Anoia, Ισπανία)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Απριλίου 2011 στην υπόθεση R 1437/2010-2, και να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα όλων των διαδικασιών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο προσφεύγων
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «CONTE LEOPARDI DITTAJUTI», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33, 35, 40, και 43 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6428338
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισθέν με αριθ. 2073540 ισπανικό εικονιστικό σήμα «Leopardi», για προϊόντα της κλάσεως 33
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή ως προς ορισμένα από τα επίμαχα προϊόντα και υπηρεσίες
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 60 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, των κανόνων 49, παράγραφος 1, 20, παράγραφος 7, στοιχείο γ’, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, που έχει εφαρμογή στη διαδικασία προσφυγής κατά τον κανόνα 50, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, καθόσον το τμήμα προσφυγών: (i) έκρινε εσφαλμένως ότι δεν πρέπει να ανασταλεί η διαδικασία και να μετατεθεί η προθεσμία όπως από κοινού ζήτησαν οι διάδικοι· (ii) έλαβε υπόψη του εσφαλμένως το κοινό αίτημα των διαδίκων μόνο μετά την παρέλευση της προθεσμίας υποβολής των λόγων προσφυγής, εμποδίζοντας έτσι στην πράξη τον οικείο διάδικο να υποβάλει τα σχετικά δικόγραφα εμπροθέσμως με συνέπεια τη λήξη της προθεσμίας· και (iii) δεν έλαβε υπόψη τους λόγους της προσφυγής, αν και είχαν υποβληθεί εμπροθέσμως, κατά παράβαση των διαδικαστικών απαιτήσεων και κατά παράβαση της γενικής αρχής της οικονομίας της διαδικασίας και της διατήρησης της ισχύος των στοιχείων της δικογραφίας.


text:
1.11.97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων C 331/11
 7. Προκύπτει απο το άρθρο 222 της συνθήκης ΕΚ ή απο ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 την κατ' αναλογία εφαρμογή του άρθρου 174 της αναίρεση κατά της διατάξεως που εξέδωσε στις 9 Ιουλίου
 συνθήκης ΕΚ ότι το δικαίωμα που μπορεί να θεμελιωθεί 1997 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην
 εν προκειμένω, εν πάση περιπτώσει, στο άρθρο 119 της υπόθεση Τ-63/96 ('), Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των
 συνθήκης ΕΚ ή στην οδηγία 75/117/ΕΟΚ, για αμοιβή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 σύμφωνα με τις ρυθμίσεις άλλης συλλογικής συμβάσεως
 (εφόσον ταυτίζονται τα μέρη της συλλογικής συμβάσεως)
 γεννάται μόνον αφ' ής στιγμής διαπιστωθεί από το ΔΕΚ; O αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει τη διά
 ταξη του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 9ης Ιουλίου
 C ) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42. 1997 στην υπόθεση Τ-63/96, η οποία κοινοποιήθηκε στον
 αναιρεσείοντα στις 11 Ιουλίου 1997 και με την οποία απορ
 ρίπτεται η προσφυγή, και να αναπέμψει αυτούσια την υπό
 θεση στο Πρωτοδικείο προς εκδίκαση.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπε
 βαλε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά (όγδοο τμήμα),
 με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1997, στην υπόθεση Royal Το εισαγωγικό της σε πρώτο βαθμό δίκης δικόγραφο κατα
 Bank of Scotland Pic κατά Ελληνικού Δημοσίου τέθηκε εγκαίρως και νομοτύπως στις 10 Μαΐου 1996 και
 στρέφεται κατά της αποφάσεως της 5ης Φεβρουαρίου 1996,
 (Υπόθεση C-311/97) η οποία κοινοποιήθηκε ιεραρχικώς στον Fichtner στις 20 Φε
 (97/C 331/18) βρουαρίου 1996.
 Με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1997, η οποία περιήλθε στη Αυτή είναι αναμφισβήτητα η πράξη που πρέπει να θεωρηθεί
 γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως περατώνουσα τη διαδικασία της διοικητικής ενστάσεως.
 στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά Το περιεχόμενο της ανακοινώσεως του γενικού διευθυντή της
 (όγδοο τμήμα), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Royal Διευθύνσεως «Δικαιώματα και Υποχρεώσεις» της ΓΔ IX είναι
 Bank of Scotland Pic και Ελληνικού Δημοσίου, που εκκρεμεί σαφές επ' αυτού, οπότε δεν πρόκειται, όπως υποστηρίζει η
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα Επιτροπή, για απλή διευκρινιστική απάντηση ούτε για επιβε
 στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: βαιωτική πράξη.
 Αν η προαναφερόμενη διατάξη του άρθρου 109 παρά Πάντως, επικουρικώς, στην απίθανη περίπτωση που το
 γραφος 1 στοιχείο α) του κώδικα φορολογίας εισοδήματος Δικαστήριο απορρίψει τις νομικές αιτιάσεις του αναιρεσείο
 του νόμου αριθ. 2238/1994 (ΦΕΚ 151 A), η οποία επιβάλλει ντος, καλείται να αναγνωρίσει τη συγγνωστή πλάνη του τελευ
 διαφορετική φορολογική επιβάρυνση σε βάρος των αλλο ταίου. Πράγματι, όπως ορθά τονίζεται στο σκεπτικό της
 δαπών εταιρειών, διά της εφαρμογής του εκ ποσοστού 40% προσβαλλομένης διατάξεως, κατά πάγια νομολογία του
 φορολογικού συντελεστή επί των φορολογητέων εισοδη Πρωτοδικείου, η μη τήρηση των προθεσμιών που τάσσει το
 μάτων τους, έναντι των ημεδαπών εταιρειών, στις οποίες άρθρο 91 παράγραφος 3 του κανονισμού υπηρεσιακής
 εφαρμόζεται φορολογικός συντελεστής εκ ποσοστού 35% , καταστάσεως των υπαλλήλων δεν αποτελεί εμπόδιο για
 είναι επιτρεπτή και ανεκτή από το κοινοτικό δίκαιο, και ειδι το παραδεκτό προσφυγής αν o προσφεύγων υπέπεσε σε
 κότερα αν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις των


text:
άρθρων 7 και συγγνωστή πλάνη .
 52 της συνθήκης, δηλαδή αν η Ελληνική Πολιτεία δικαιούται
 να επιβάλει την ανωτέρω διαφορετική φορολογική μεταχεί (' ΕΕ C 233 της 10. 8 . 1996, σ. 9.
 ριση σε βάρος των αλλοδαπών εταιρειών.
 Αίτηση αναιρεσεως του Augusto Fichtner, υπαλλήλου της Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατοίκου Besozzo κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεμ
 (Varese Ιταλίας), ασκηθείσα στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, κατά βρίου 1997
 της διατάξεως που εξέδωσε στις 9 Ιουλίου 1997 το Πρωτοδι (Υπόθεση C-313/97)
 κείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-63/96,
 Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών (97/C 331/20)
 Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-312/97 P)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 (97/C 331/19) από την Laura Pignataro, μέλος της Νομικής της Υπηρεσίας,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 O Augusto Fichtner, εκπροσωπούμενος απο τον δικηγορο Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Σεπτεμ
 Παβίας Vincenzo Salvatore, άσκησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1997 βρίου 1997 προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.


text:
C 397/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 19.12.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla) (eäjso slgäla)
 sgy 22ay Ojsxbqiäot 1998 sgy 22ay Ojsxbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-154/96 (aiäsgrg sot tribunal du travail de rsgm tpoäherg C-184/96: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Bruxelles cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy), Louis mosgäsxm jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay (1)
 Wolfs jai Office National des pensions (ONP) (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Òqhqo 30 sgy Rtmhgäjgy
 (Odgciäa 79/7/EOJ Ç êrg lesaveiäqirg Ç Rtämsang cgäqasoy EJ)
 jai rtämsang koäcx rtlpkgqxärexy rtmsónilot vqoämot Ç
 Sqoäpoy tpokocirlotä Ç Gkijiäa rtmsaniodosgärexy) (98/C 397/03)
 (98/C 397/02)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 Rsgm tpoäherg C-184/96, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Hendrik van Lier jai Jean-Francis
 Rsgm tpoäherg C-154/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot tribunal Pasquier) jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Cathe-
 du travail de Bruxelles pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm rine de Salins jai Gautier Mignot), le amsijeiälemo ma dia-
 sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, pirsxheiä oäsi g Cakkijgä Dglojqasiäa, ejdiädomsay sgm tpotq-
 rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot aisotä- cijgä apoäuarg aqih. 93-999, sgy 9gy Atcotärsot 1993, peqiä
 msoy dijarsgqiäot lesantä Louis Wolfs jai Office national des sxm paqarjetarlósxm le bórg so foie gras (uotó cjqa,
 pensions (ONP), g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy dgk. pavtmheäm rtjxäsi vgämay gä pópiay), vxqiäy ma kóbei
 pqoy sgm eqlgmeiäa sxm óqhqxm 4, paqócqauoy 1, jai 7, tpoäwg siy rvesijeäy le sgm aloibaiäa amacmxäqirg elpeqi-
 paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy odgciäay 79/7/EOJ sot rsasxleämg cmxälg jai aisiokocgleämg cmxälg sgy Episqopgäy,
 Rtlbotkiäot, sgy 19gy Dejelbqiäot 1978, peqiä sgy pqoodet- paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 30 sgy
 sijgäy euaqlocgäy sgy aqvgäy sgy iärgy lesaveiqiärexy lesantä Rtmhgäjgy EJ, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä
 amdqxäm jai ctmaijxäm re heälasa joimxmijgäy aruakiärexy soty P. J. G. Kapteyn, pqoäedqo slgälasoy, G. F: Mancini, J. L.
 (EE eid. eäjd. 05/003, r. 160), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), Murray (eirgcgsgä), H. Ragnemalm jai R. Schintgen, dija-
 rtcjeiälemo apoä soty P. J. G. Kapteyn, pqoäedqo slgälasoy, rseäy, cemijoäy eiraccekeäay: A. La Pergola, cqallaseäay: H.
 G. F. Mancini,J. L. Murray, H. Ragnemalm (eirgcgsgä) jai R. von Holstein, boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 22 Ojsx-
 Schintgen, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: M. B. Elmer, cqal- bqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 laseäay: D. Louterman-Hubeau, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy,
 eneädxre rsiy 22 Ojsxbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho
 diasajsijoä:
 1. G Cakkijgä Dglojqasiäa, ejdiädomsay sgm tpotqcijgä
 apoäuarg aqih. 93-999, sgy 9gy Atcotärsot 1993, peqiä
 sxm paqarjetarlósxm le bórg so foie gras vxqiä y ma
 So óqhqo 7, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a), sgy odgciäay 79/7/ peqikóbei rÂ atsgä qgäsqa aloibaiäay amacmxqiärexy cia sa
 EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 19gy Dejelbqiäot 1978, peqiä sgy pqoøoämsa pot pqoeäqvomsai apoä jqósoy leäkoy jai rsoi-
 pqoodetsijgäy euaqlocgäy sgy aqvgäy sgy iä rgy lesaveiqiärexy votäm le soty jamoämey pot eävotm herpirseiä apoä so jqó-
 lesantä


text:
amdqxäm jai ctmaijxäm re heälasa joimxmijgäy aruakiä - soy atsoä, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 rexy, eävei sgm eämmoia oäsi, am lia ehmijgä jamomirsijgä qtählirg óqhqo 30 sgy Rtmhgäjgy EJ.
 eävei diasgqgärei diauoqó xy pqoy sgm gkijiäa rtmsaniodo-
 sgärexy lesantä amdqxäm jai ctmaijxäm eqcafoleämxm, so oijeiäo
 jqósoy leäkoy lpoqeiä ma tpokociäfei so täwoy sgy rtmsónexy
 jasó sqoäpo diauoqesijoä, amakoäcxy sot utäkot sot eqcafo- 2. Jasadijófei sg Cakkijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 leämot. eänoda.
 (1) EE C 197 sgy 6.7.1996. (1) EE C 210 sgy 20.7.1996.


text:
 18.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Νοεμβρίου 2015 — Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-126/14) (1)
 ([ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δημοσιονομική διόρθωση επιβληθείσα λόγω μη δηλώσεως τόκων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Υποχρέωση λογιστικής καταχωρίσεως τόκων - Άρθρο 32, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 - Αρχή της ισοδυναμίας - Υποχρέωση επιμέλειας])
 (2016/C 016/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. K. Bulterman, J. Langer και M. Noort)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Kranenborg και P. Rossi)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/763/ΕΕ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2013, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 338, σ. 81).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2013/763/ΕΕ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2013, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), καθόσον εφήρμοσε στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών δημοσιονομική διόρθωση, ανερχόμενη σε 4 703 231,78 ευρώ, για μη δηλωθέντες τόκους αναλογούντες σε απαιτήσεις από συμπληρωματικές εισφορές καταβληθείσες καθυστερημένα και προ της 1ης Απριλίου 1993 και από επιστροφές κατά την εξαγωγή που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως και προ της 1ης Απριλίου 1995.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υπεβλήθη το Βασίλειο των Κάτω Χωρών.
 (1) EE C 112 της 14.4.2014.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/64
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημοσίας Διοικήσεως (ολομέλεια) της 26ης Οκτωβρίου 2006 — Landgren κατά Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Καταρτίσεως
 (Υπόθεση F-1/05) (1)
 (Έκτακτος υπάλληλος - Σύμβαση αόριστης διάρκειας - Απόλυση - Επαγγελματική ανεπάρκεια - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 (2006/C 294/126)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pia Landgren (Τορίνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M.-A. Lucas, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Καταρτίσεως (εκπρόσωπος: M. Dunbar, διευθυντής, επικουρούμενος από τον G. Vandersanden, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως περί απολύσεως της προσφεύγουσας και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημοσίας Διοικήσεως αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Καταρτίσεως της 25ης Ιουνίου 2004 περί καταγγελίας της συμβάσεως αόριστης διάρκειας της P. Landgren ως έκτακτης υπαλλήλου.
 2.
 Οι διάδικοι θα ανακοινώσουν στο Δικαστήριο Δημοσίας Διοικήσεως, εντός τριών μηνών από της δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως, είτε το καθορισθέν με κοινή συμφωνία ποσό της αποζημιώσεως λόγω του παρανόμου της αποφάσεως της 25ης Ιουνίου 2004, είτε, ελλείψει συμφωνίας, τις συγκεκριμένες προτάσεις τους όσον αφορά το ποσό αυτό.
 3.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 182 της 23.7.2005, σ. 39 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό υποθέσεως Τ- 180/05 και μεταβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημοσίας Διοικήσεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/49
 Προσφυγή της 15ης Αυγούστου 2014 — Diapharm κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-620/14)
 2014/C 409/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Diapharm GmbH & Co. KG (Münster, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Weidner, N. Hußmann και T. Guttau, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η καθής, κατά παράβαση του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (ΕΕ L 404/09), παρέλειψε να αναθέσει στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων την επιστημονική αξιολόγηση των ισχυρισμών υγείας που αφορούν φυτικές ουσίες για την θέσπιση κοινοτικού καταλόγου επιτρεπομένων ισχυρισμών για φυτικές ουσίες σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006, καθώς και όλων των αναγκαίων όρων για τη χρησιμοποίηση αυτών των ισχυρισμών,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν λόγο ακυρώσεως.
 Λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 (1)
 Κατά την προσφεύγουσα, η αδράνεια της Επιτροπής συνιστά παράβαση του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού 1924/2006, το οποίο τάσσει προθεσμία εφαρμογής μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2010. Η προσφεύγουσα διαμαρτύρεται για το ότι η Επιτροπή άφησε να παρέλθει η προθεσμία αυτή. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή δεν δικαιούται να αναστείλει επ’ αόριστον την επιστημονική αξιολόγηση των ισχυρισμών υγείας που αφορούν φυτικές ουσίες. Κατά την προσφεύγουσα, η αδράνεια της καθής ευνοεί τον κατακερματισμό του δικαίου σε ολόκληρη την Ένωση και αντιβαίνει προς τον βασικό σκοπό του κανονισμού, ήτοι τη δημιουργία ενιαίων κανόνων για όλη την Ευρώπη.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9).


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2016 — Spokey κατά ΓΕΕΑ — Leder Jaeger (SPOKeY)
 (Υπόθεση T-846/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία περί κηρύξεως της ακυρότητας - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα SPOKeY - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα SPOOKY - Κήρυξη μερικής ακυρότητας - Άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 - Εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων - Άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/])
 (2016/C 136/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Spokey sp. z o.o. (Katowice, Πολωνία) (εκπρόσωπος: B. Matusiewicz-Kulig, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: K. Zajfert και A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Leder Jaeger GmbH (Siegen, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 525/2014-4), σχετικά με διαδικασία περί κηρύξεως της ακυρότητας μεταξύ των Leder Jaeger GmbH και Spokey sp. z o.o.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Spokey sp. z o.o. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 65 της 23.2.2015.


text:
 28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/13
 Αι ́τηση εκδο ́σεως προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́βαλε 4) Πρε ́πει επι ́σης ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1576/95 της Επιτροπη ́ς, της
 το Tribunale di Genova (Ιταλι ́α) με δια ́ταξη της 25ης Μαι ̈́ου 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, να θεωρηθει ́ α ́κυρος και, επομε ́νως,
 1999 στην υπο ́θεση SIPLES s.r.l., υπο ́ εκκαθα ́ριση, κατα ́ 1) στερου ́μενος κα ́θε εννο ́μου αποτελε ́σματος λο ́γω ελλει ́ψεως
 Ministero delle Finanze και 2) Servizio Riscossioni Tributi αιτιολογι ́ας;
 — Concessione Prov. di Genova — San Paolo Riscossione
 Genova SpA 5) Εμπι ́πτουν οι πραγματοποιηθει ́σες στις 30 Ιουνι ́ου 1995
 εξαγωγε ́ς στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1415/95
 (Υπο ́θεση C-226/99) της Επιτροπη ́ς, της 22ας Ιουνι ́ου 1995, ως αποτε ́λεσμα της
 ακυρο ́τητας των παρατεθε ́ντων κανονισμω ́ν η ́ ως αποτε ́λεσμα
 (1999/C 246/26) της ανακλη ́σεως του κανονισμου ́ που αναφε ́ρεται στο πρω ́ το
 ερω ́τημα;
 Με δια ́ταξη της 25ης Μαι ̈́ου 1999 που περιη ́λθε στη Γραμματει ́α
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 11 Ιουνι ́ου
 1999, το Tribunale di Genova (Ιταλι ́α), πρω ́το τμη ́μα, στο (1) EE L 150 της 1ης Ιουλι ́ου 1995, σ. 64.
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς SIPLES s.r.l., υπο ́ εκκαθα ́ριση, κατα ́ 1) (2) EE L 147 της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, σ. 65.
 Ministero delle Finanze και 2) Servizio Riscossioni Tributi —
 Concessione Prov. di Genova — San Paolo Riscossione Genova
 SpA, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 «Παρε ́χει το α ́ρθρο 244 (1) την εξουσι ́α αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της
 προσβαλλο ́μενης αποφα ́σεως μο ́νο στην τελωνειακη ́ αρχη ́ η ́ και
 στη δικαστικη ́ αρχη ́ ενω ́πιον της οποι ́ας ́εχει ασκηθει ́ η προσφυγη ́;» Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 16
 (1) Κανονισμο ́ς 2913/92 του Συμβουλι ́ου, της 12ης Οκτωμβρι ́ου 1992,
 Ιουνι ́ου 1999
 ΕΕ L 302, σ. 1.
 (Υπο ́θεση C-231/99)
 (1999/C 246/28)
 Αι ́τηση του Tribunale di Cagliari — Sezione civile — προς Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υποβλη ́θηκε στις τον Michael Niejahr, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 21 Μαι ̈́ου 1999 με δια ́ταξη εκδοθει ́σα στην υπο ́θεση Silos στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της
 e Mangimi Martini Spa κατα ́ Ministero delle Finanze Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Ιουνι ́ου
 (Υπο ́θεση C-228/99) 1999 προσφυγη


text:
́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας.
 (1999/C 246/27) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να αναγνωρι ́σει:
 Με δια ́ταξη της 21ης Μαι ̈́ου 1999, που περιη ́λθε στη Γραμματει ́α 1. τη ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας, μη θε ́τοντας σε ισχυ ́ τις
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 14 Ιουνι ́ου νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που η ́σαν
 1999, το Tribunale di Cagliari — Sezione civile — ζητει ́ απο ́ το αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́:
 ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Silos e Mangimi Martini Spa κατα ́ — προς την οδηγι ́α 96/32/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 21ης
 Ministero delle Finanze, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως Μαι ̈́ου 1996, περι ́ τροποποιη ́σεως του παραρτη ́ματος ΙΙ
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: της οδηγι ́ας 76/895/ΕΟΚ περι ́ του καθορισμου ́ της
 με ́γιστης περιεκτικο ́τητας για τα κατα ́λοιπα των φυτοφαρ-
 1) Συνιστα ́ ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1576/95 (1) της Επιτροπη ́ς, της μα ́κων επι ́ και εντο ́ς των οπωροκηπευτικω ́ν και του
 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, ανα ́κληση του κανονισμου ́ (ΕΚ) παραρτη ́ματος ΙΙ της οδηγι ́ας 90/642/ΕΟΚ που αφορα ́
 1521/95 (2) της Επιτροπη ́ς, της 29ης Ιουνι ́ου 1995, και, τον καθορισμο ́ των ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα
 επομε ́νως, ο τελευται ́ος αυτο ́ς κανονισμο ́ς πρε ́πει να θεωρει ́ται κατα ́λοιπα φυτοφαρμα ́κων επα ́νω η ́ με ́σα σε ορισμε ́να
 ως μη αναπτυ ́σσων κανε ́να ́εννομο αποτε ́λεσμα στις 30 Ιουνι ́ου προϊο ́ντα φυτικη ́ς προε ́λευσης, συμπεριλαμβανομε ́νων των
 1995; οπωροκηπευτικω ́ν, και καταρτι ́σεως πι ́νακος ανωτα ́των
 περιεκτικοτη ́των και
 2) Πρε ́πει η ́ ο ́χι ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1521/95 της Επιτροπη ́ς, της
 29ης Ιουνι ́ου 1995, να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι μπορει ́
 να ́εχει εφαρμογη ́ και στις υπο ́ εξε ́λιξη εξαγωγικε ́ς δραστηριο ́- — προς την οδηγι ́α 96/33/ΕΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της 21ης
 τητες οι οποι ́ες ́εχουν η ́δη συμπληρωθει ́ την ́δια ι ημε ́ρα Μαι ̈́ου 1996, περι ́ τροποποιη ́σεως των παραρτημα ́των των
 κατα ́ την οποι ́α ο εν λο ́γω κανονισμο ́ς, ως αποτε ́λεσμα της οδηγι ́ων 86/362/ΕΟΚ και 86/363/ΕΟΚ που αφορου ́ν
 δημοσιευ ́σεω ́ς του, η ́ταν στη δια ́θεση των ενδιαφερομε ́νων τον καθορισμο ́ των ανω ́τατων περιεκτικοτη ́των για τα
 επιχειρηματιω ́ν; κατα ́λοιπα φυτοφαρμα ́κων με ́σα και πα ́νω στα σιτηρα ́ και
 στα τρο ́φιμα ζωικη ́ς προελευ ́σεως
 3) Πρε ́πει ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1521/95 της Επιτροπη ́ς, της
 29ης Ιουνι ́ου 1995, να θεωρηθει ́ α ́κυρος και, επομε ́νως, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ
 ο ́τι


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/35
 (2005/C 281/63)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 271 της 29.10.2005
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 257 της 15.10.2005
 ΕΕ C 243 της 1.10.2005
 ΕΕ C 229 της 17.9.2005
 ΕΕ C 217 της 3.9.2005
 ΕΕ C 205 της 20.8.2005
 ΕΕ C 193 της 6.8.2005
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/54
 Προσφυγή της 26ης Αυγούστου 2010 — Milux κατά ΓΕΕΑ (VESICACONTROL)
 (Υπόθεση T-351/10)
 ()
 (2010/C 288/100)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Milux Holding SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: J. Bojs, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση R 1439/2009-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «VESICACONTROL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 10 και 44.
 Απόφαση του εξεταστή: Απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένως την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων στα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως αυτής· επικουρικώς, παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν διαθέτει αρκούντως διακριτικό χαρακτήρα.


text:
 9.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/22
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 — Bauer κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-253/00) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Μείωση των εργοδοτικών εισφορών για επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην περιφέρεια της Βενετίας και της Chioggia - Απόφαση κηρύσσουσα το καθεστώς ενισχύσεων ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά και επιβάλλουσα την ανάκτηση των καταβληθεισών ενισχύσεων - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2013/C 38/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bauer SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. M. Roberti, F. Sciaudone και A. Bortoluzzi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: V. Di Bucci, επικουρούμενος από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς, U. Leanza, στη συνέχεια I. Braguglia, στη συνέχει R. Adam και τέλος I. Bruni, επικουρούμενοι από τους G. Aiello και P. Gentili, avvocati dello Stato
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2000/394/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεβρίου 1999, σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης σε επιχειρήσεις της Βενετίας και της Chioggia που προβλέπονται από το νόμο αριθ. 30/1997 και το νόμο αριθ. 206/1995, περί απαλλαγών ή μειώσεων των κοινωνικών εισφορών (ΕΕ 2000, L 150, σ. 50).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Εξετάζει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μαζί με την ουσία της υποθέσεως.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 3)
 Η Bauer SpA φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 4)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 355 της 9.12.2000.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/4
 Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2006 η Bausch & Lomb Inc. κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου που εκδόθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2005 στην υπόθεση T-154/03: Biofarma SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-95/06 P)
 (2006/C 108/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Bausch & Lomb Inc. (εκπρoσωπούμενη από τους: M. Silverleaf QC, R. Black, B. Gerber και E. Kohner, Solicitors)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: 1. Biofarma SA· 2. Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να διατάξει να αναβιώσει η ισχύς της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Φεβρουαρίου 2003·
 —
 να διατάξει το ΓΕΕΑ να προβεί στην καταχώριση, για λογαριασμό της αναιρεσείουσας, του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση·
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 Με την απόφαση, το Πρωτοδικείο ανέφερε ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως, εκ μέρους του κοινού, μεταξύ των δύο επίμαχων σημάτων. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο, καταλήγοντας στο ως άνω συμπέρασμα, υπέπεσε σε νομική πλάνη ή/και παρέβη την προβλεπόμενη διαδικασία. Τα σφάλματα στα οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο συνοψίζονται κατωτέρω.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη ως εκ του ότι δεν εξέτασε, είτε προσηκόντως είτε καθόλου, αν τα προϊόντα για τα οποία ζητείται η καταχώριση των αντιπαρατιθεμένων σημάτων είναι παρεμφερή προϊόντα. Όσον αφορά τις σχετικές προϋποθέσεις, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη.
 Το Πρωτοδικείο όφειλε να εξετάσει αν τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση είναι παρεμφερή με εκείνα για τα οποία έχει παγιωθεί η χρήση του αντιπαρατιθεμένου σήματος. Αν το Πρωτοδικείο είχε ενεργήσει κατ' αυτόν τον τρόπο, θα είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα εν λόγω προϊόντα δεν είναι παρεμφερή και, ως εκ τούτου, ότι δεν υπήρχε έρεισμα για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β'. Επικουρικώς, το Πρωτοδικείο έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υφίσταται, το πολύ, μια ισχνή ομοιότητα ως προς το είδος των προϊόντων και ότι μια τέτοια ασήμαντη ομοιότητα, όταν σταθμίζεται στο συνολικό ισοζύγιο που αφορά τον προσδιορισμό του αν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως, απαιτεί πολύ υψηλό βαθμό ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθεμένων σημάτων και των λόγων (που δεν εκτέθηκαν) για τους οποίους το σχετικό κοινό μπορούσε να αναμένει ότι τα εν λόγω προϊόντα προέρχονται από συναφείς, από εμπορικής απόψεως, πηγές.
 Το Πρωτοδικείο, εφαρμόζοντας το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', κατά την εκ μέρους του εξέταση της σχετικής ομοιότητας των αντιπαρατιθεμένων σημάτων, υπέπεσε σε νομική πλάνη. Το Πρωτοδικείο προέβη στην εκτίμησή του όχι βάσει μιας σφαιρικής εκτιμήσεως της συνολικής εντυπώσεως που προκαλούν τα σήματα, από οπτικής ή ακουστικής απόψεως, στον μέσο καταναλωτή, αλλά βάσει μιας σύντομης αναλύσεως των γλωσσικών και λεκτικών χαρακτηριστικών των λέξεων από τις οποίες αποτελούνται τα αντίστοιχα σήματα.
 Κατά την εκτίμηση


text:
της ομοιότητας, το Πρωτοδικείο όφειλε να εξετάσει τα σήματα ως σύνολο και σε σχέση με τον αντίκτυπο του συνόλου των αντιπαρατιθεμένων σημάτων στον μέσο καταναλωτή από οπτικής και, ειδικότερα, από ακουστικής απόψεως. Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι τα επίμαχα προϊόντα είναι προϊόντα σε σχέση με τα οποία ευλόγως αναμένεται από το σχετικό κοινό να επιδείξει ιδιαίτερη επιμέλεια τόσο κατά την επιλογή όσο και κατά τη χρήση των εν λόγω προϊόντων. Αν το Πρωτοδικείο είχε εφαρμόσει την ορθή προσέγγιση, θα είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα δύο σήματα διαφέρουν τόσο από ακουστικής όσο και από οπτικής απόψεως.
 Το Πρωτοδικείο δεν προσδιόρισε το σχετικό κοινό και, ως εκ τούτου, υπέπεσε σε νομική πλάνη. Ως προς την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', το Πρωτοδικείο, προσδιορίζοντας ότι οι ασθενείς αποτελούν μέρος του σχετικού κοινού, υπέπεσε σε νομική πλάνη. Το Πρωτοδικείο όφειλε να καταλήξει στο συμπέρασμα, σύμφωνα με τον νόμο, ότι το σχετικό κοινό αποτελείται από τα μέλη των ιατρικών επαγγελμάτων.
 Το Πρωτοδικείο, κατά την εκτίμηση της ομοιότητας, ενήργησε κατά μηχανιστικό τρόπο. Το Πρωτοδικείο δεν προέβη σε στάθμιση των ομοιοτήτων που είχε διαπιστώσει και δεν εξέτασε αν οι εν λόγω ομοιότητες οδηγούσαν σε κίνδυνο συγχύσεως. Αντιθέτως, θεώρησε ότι υφίστατο τέτοιος κίνδυνος. Το Πρωτοδικείο, ενεργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο, παρέβλεψε τις διαφορές μεταξύ των αντιστοίχων σημάτων και προϊόντων και θεώρησε ότι οι εν λόγω διαφορές δεν κλονίζουν την ύπαρξη του ως άνω κινδύνου. Το Πρωτοδικείο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό χωρίς να διευκρινίσει τους λόγους που το οδήγησαν στο εν λόγω συμπέρασμα. Επομένως, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη κατά την εκ μέρους του εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', όπως αυτό ερμηνεύεται από το Δικαστήριο, ή/και παρέβη την προβλεπόμενη διαδικασία, και ιδίως το άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας, ως εκ του ότι δεν αιτιολόγησε την απόφασή του.
 Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη ως εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη το επίπεδο της προσοχής που επιδεικνύει ο μέσος καταναλωτής των σχετικών προϊόντων και το αν το εν λόγω επίπεδο της προσοχής μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο συγχύσεως. Το Πρωτοδικείο όφειλε να λάβει υπόψη το ιδιαιτέρως υψηλό επίπεδο της προσοχής που επιδεικνύει ο μέσος καταναλωτής όταν προετοιμάζει και προβαίνει στην επιλογή του μεταξύ των σχετικών προϊόντων, καθώς και το αποτέλεσμα που μπορεί να έχει επί του κινδύνου συγχύσεως το εν λόγω επίπεδο της προσοχής. Επομένως, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη κατά την εκ μέρους του εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', όπως αυτό ερμηνεύεται από το Δικαστήριο.


text:
 16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1) Η εκ με ́ρους του οικει ́ου κρα ́τους με ́λους βεβαι ́ωση της
 πραγματικη ́ς και λογιστικη ́ς ακρι ́βειας των στοιχει ́ων που
 (ε ́κτο τμη ́μα) περιε ́χονται στις αιτη ́σεις πληρωμη ́ς του υπολοι ́που ́εχει,
 κατα ́ το ́αρθρο 5, παρα ́γραφος 4, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 της 25ης Ιανουαρι ́ου 2001 2950/83 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Οκτωβρι ́ου 1983, για
 την εφαρμογη ́ της απο ́φασης 83/516/ΕΟΚ για την αποστολη ́
 στην υπο ́θεση C-413/98 (αι ́τηση του Supremo Tribunal του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου, την ́εννοια ́οτι
 Administrativo για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): περικλει ́ει και την εκτι ́μηση ́ του περι ́ του προ ́σφορου και
 Directora-Geral do Departamento para os Assuntos do του βα ́σιμου χαρακτη ́ρα των αναληφθεισω ́ ν δαπανω ́ ν.
 Fundo Social Europeu (DAFSE) κατα ́ Frota Azul- 2) Η απο ́φαση των αρμοδι ́ων αρχω ́ ν του οικει ́ου κρα ́τους
 Transportes e Turismo Lda (1) με ́λους να μη βεβαιω ́ σουν την πραγματικη ́ και λογιστικη ́
 ακρι ́βεια με ́ρους των δαπανω ́ ν προγρα ́μματος επαγγελμα-
 («Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο — Βεβαι ́ωση της πραγμα- τικη ́ς καταρτι ́σεως που συγχρηματοδοτει ́ται απο ́ το
 τικη ́ς και λογιστικη ́ς ακρι ́βειας — Εξουσι ́α βεβαιω ́ σεως Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο, με την αιτιολογι ́α ́οτι ει ́ναι
 — 'Ορια») αδικαιολο ́γητες ́η δυσανα ́λογες, πρε ́πει να χαρακτηρισθει ́
 ως προ ́ταση προς την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 (2001/C 173/01) τη ́των να θεωρη ́σει τις δαπα ́νες αυτε ́ς ως μη επιλε ́ξιμες.
 3) Η — κατο ́πιν αποφα ́σεως περι ́ μη βεβαιω ́ σεως της πραγμα-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω τικη ́ς και λογιστικη ́ς ακρι ́βειας ορισμε ́νων δαπανω ́ν —
 προτεινο ́μενη απο ́ τις αρμο ́διες αρχε ́ς κρα ́τους με ́λους
 μει ́ωση ́η κατα ́ργηση της εθνικη ́ς συνεισφορα ́ς αποτελει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ αντικει ́μενο της τελικη ́ς αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, η οποι ́α
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογiας») αφορα ́ το με ́ρος της συνεισφορα ́ς που αντιστοιχει ́ στη
 συνδρομη ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου. Απο ́ την
 Στην υπο ́θεση C-413/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Supremo τελικη ́ αυτη ́ απο ́φαση της Επιτροπη ́ς περι ́ εγκρι ́σεως του
 Tribunal Administrativo (Πορτογαλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, υπολοι ́που εξαρτα ́ται και το ποσο ́ του υπολοι ́που της εθνικη ́ς
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν συνεισφορα ́ς.
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς 4) Το κοινοτικο ́ δι ́καιο δεν εμποδι


text:
́ζει τις αρμο ́διες αρχε ́ς κρα ́-
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Directora- τους με ́λους να απαιτου ́ν, ως συντηρητικο ́ απλω ́ ς με ́τρο,
 Geral do Departamento para οs Assuntos do Fundo Social την επιστροφη ́ της εθνικη ́ς συνεισφορα ́ς και της συνδρομη ́ς
 Europeu (DAFSE) και Frota Azul-Transportes e Turismo Lda, η του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου πριν η Επιτροπη ́
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της εκδω ́ σει την τελικη ́ της απο ́φαση.
 αποφα ́σεως 83/516/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Οκτωβρι ́ου 5) Η κατα ́ το ́αρθρο 5, παρα ́γραφος 4, δευ ́τερο εδα ́φιο,
 1983, για την αποστολη ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου (ΕΕ του κανονισμου ́ 2950/83 βεβαι ́ωση της πραγματικη ́ς και
 1983, L 289, σ. 38), του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2950/83 του λογιστικη ́ς ακρι ́βειας των στοιχει ́ων που περιε ́χονται στην
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Οκτωβρι ́ου 1983, για την εφαρμογη ́ της αι ́τηση πληρωμη ́ς του υπολοι ́που για προ ́γραμμα επαγγελ-
 απο ́φασης 83/516 (ΕΕ 1983, L 289, σ. 1), και της αποφα ́σεως ματικη ́ς καταρτι ́σεως δεν απαγορευ ́ει σε ́ενα κρα ́τος με ́λος
 83/673/ΕΟΚ της Επιτροπη ́ς, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1983, για τη να προβαι ́νει σε μεταγενε ́στερη επανεξε ́ταση της αιτη ́σεως
 διαχει ́ριση του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου (ΕΕ 1983, L 377, πληρωμη ́ς του υπολοι ́που και να υποβα ́λλει, εν ανα ́γκη,
 σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους στην Επιτροπη ́ αναθεωρημε ́νη αι ́τηση προτει ́νοντας μει ́ωση
 C. Gulmann, προ ́εδρο τμη ́ματος, Β. Σκουρη ́, J.-P. Puissochet, της συνδρομη ́ς.
 R. Schintgen και την F. Macken (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 ειααγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις (1) EE C 33 της 6.2.1999.
 25 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/22
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2011 — Export Development Bank of Iran κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-4/11)
 2011/C 72/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Export Development Bank of Iran (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, στο μέτρο που την αφορά,
 —
 να κρίνει την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ ανεφάρμοστη σε σχέση με την προσφεύγουσα,
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, στο μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου, με την οποία περιελήφθη η προσφεύγουσα στον κατάλογο του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη εννόμου βάσεως του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (1) και/ή του άρθρου 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', αυτού.
 —
 Με το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 215 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να αποτελέσει τη νομική βάση του κανονισμού 961/2010, διότι τούτο δεν προβλέπεται από την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ.
 —
 Με το δεύτερο σκέλος αυτού του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 215 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να αποτελέσει την νομική βάση του κανονισμού 961/2010, διότι η απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ δεν εκδόθηκε σύμφωνα με το κεφάλαιο 2 του τίτλου V της ΣΕΕ. Η απόφαση αυτή έπρεπε, συνεπώς, να κριθεί ανεφάρμοστη εν προκειμένω.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του διεθνούς δικαίου με το άρθρο 16, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', του κανονισμού 961/2010, καθόσον οι διατάξεις αυτές δεν αποσκοπούν στην εφαρμογή αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας και προσβάλλουν την αρχή του διεθνούς δικαίου περί μη επεμβάσεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 215 ΣΕΕ, διότι η διαδικασία εγγραφής στον κατάλογο του παραρτήματος VIII δεν ήταν σύμφωνη προς την προβλεπόμενη από το άρθρο 215 ΣΛΕΕ διαδικασία.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως και του δικαιώματος αποτελεσματικής έννομης προστασίας, διότι το Συμβούλιο δεν σεβάστηκε το δικαίωμα ακροάσεως της προσφεύγουσας, δεν αιτιολόγησε επαρκώς τις αποφάσεις του και δεν της εξασφάλισε πρόσβαση στον φάκελο.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή της αρχής της αναλογικότητας.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι ακατάλληλες, καθόσον η δέσμευση κεφαλαίων και άλλων πόρων που διαχειρίζεται η προσφεύγουσα συνεπάγεται τη δέσμευση κεφαλαίων και πόρων τους οποίους δεν μπορεί η ίδια να διαθέσει ελεύθερα και οι οποίοι ανήκουν σε πελάτες της.
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, ακολούθως, ότι η κύρωση που της επιβλήθηκε είναι δυσανάλογη σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που της προσάπτονται και στηρίζεται σε παλαιά και αστήρικτα πραγματικά περιστατικά.
 6)
 Ο έκτος


text:
λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή του δικαιώματος σεβασμού της ιδιοκτησίας, ο δε περιορισμός του δικαιώματός της ιδιοκτησίας είναι δυσανάλογος, καθόσον δεν τηρήθηκαν κατά τη διαδικασία τα δικαιώματά της ακροάσεως.
 7)
 Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα κύρωση χωρίς να έχει αποδειχθεί η εκούσια και εν γνώσει συμμετοχή της σε δραστηριότητες με σκοπό ή αποτέλεσμα την αποφυγή της επιβολής περιοριστικών μέτρων.
 (1) ΕΕ L 281, σ. 1.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2015 — Singapore Airlines και Singapore Airlines Cargo κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-43/11) (1)
 ([Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά αεροπορικών μεταφορών φορτίου - Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σχετικές με διάφορα στοιχεία της τιμής των υπηρεσιών αεροπορικών μεταφορών φορτίου (πρόβλεψη επίναυλου καυσίμου και πρόσθετων τελών ασφαλείας, άρνηση καταβολής προμήθειας επί των πρόσθετων τελών) - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ, άρθρο 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και άρθρο 8 της Συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κοινότητας και της Ελβετίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])
 (2016/C 048/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Singapore Airlines Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη) και Singapore Airlines Cargo Pte Ltd (Σιγκαπούρη) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Kallaugher, J. Poitras, solicitors, J. Ruiz Calzado και É. Barbier de La Serre, δικηγόροι, στη συνέχεια J. Kallaugher, J. Poitras και J. Ruiz Calzado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Noë, N. von Lingen και J. Bourke, στη συνέχεια S. Noë, N. von Lingen και A. Dawes και τέλος M. Dawes, επικουρούμενοι από C. Brown, barrister)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Florindo Gijón και M. Simm)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 7694 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (Υπόθεση COMP/39258 — αεροπορικές μεταφορές φορτίου), στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες, και, επικουρικώς, αίτημα ακυρώσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις τελευταίες.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2010) 7694 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (Υπόθεση COMP/39258 — αεροπορικές μεταφορές φορτίου), στο μέτρο που αφορά τη Singapore Airlines Ltd και τη Singapore Airlines Cargo Pte Ltd.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Singapore Airlines Ltd και Singapore Airlines Cargo Pte Ltd.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 89 της 19.3.2011.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Μαρτίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-289/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 96/82/ΕΚ - Άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Σχέδια έκτακτης ανάγκης - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη)
 2009/C 113/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και A. Sipos)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: C. Schiltz)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη κατάρτισης εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έξω από τις εγκαταστάσεις που εμπίπτουν στο άρθρο 9 της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ 1997, L 10 σ. 13.)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να καταρτίσει εμπροθέσμως εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έξω από τις εγκαταστάσεις που εμπίπτουν στο άρθρο 9 της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας.
 2)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 30.8.2008


text:
C 21/2 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 Τρίτο τμήμα εφαρμόζεται από τη διοίκηση και από σημαντικό μέρος των
 δικαστηρίων, συμπεριλαμβανομένου του Corte suprema di
 — R. Schintgen cassazione (Ιταλία), κατά τρόπο καθιστώντα υπερβολικά
 — N. Colneric δυσχερή για τον φορολογούμενο την άσκηση του δικαιώμα-
 τος στην επιστροφή φόρων που έχουν εισπραχθεί κατά
 — K. Schiemann παράβαση των κοινοτικών κανόνων, παρέβη τις υποχρεώ-
 σεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
 2) Καταδικάζει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (1) ΕΕ C 163 της 10.6.2000.
 της 9ης ∆εκεμβρίου 2003
 στην υπόθεση C-129/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Παράβαση κράτους μέλους — Αντίθετη προς το κοινο-
 τικό δίκαιο ερμηνεία εθνικού νόμου από τη νομολογία (έκτο τμήμα)
 και τη διοικητική πρακτική — Προϋποθέσεις αναζητήσεως
 του αχρεωστήτως καταβληθέντος») της 27ης Νοεμβρίου 2003
 (2004/C 21/04) στην υπόθεση C-185/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγίες 92/81/ΕΟΚ και
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 92/82/ΕΟΚ — Συντελεστές των ειδικών φόρων κατανα-
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») λώσεως που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή — Φορολο-
 γικός έλεγχος — Χρήση του πετρελαίου ως καυσίμου
 Στην υπόθεση C-129/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κινητήρων»)
 (εκπρόσωπος: E. Traversa, επικουρούμενος από τον P. Biavati)
 κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας (εκπρόσωπος: I. M. Braguglia), με (2004/C 21/05)
 αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, διατη-
 ρώντας σε ισχύ το άρθρο 29, παράγραφος 2, του νόμου 428, της (Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική)
 29ης ∆εκεμβρίου 1990, που επιγράφεται «Disposizioni per
 l’adempimento di obblighi derivanti dall’appartenenza (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 dell’Italia alle Comunità europee (legge comunitaria per il στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 1990)» [διατάξεις για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που
 απορρέουν από τη συμμετοχή της Ιταλίας στις Ευρωπαϊκές
 Κοινότητες (κοινοτικός νόμος για το έτος 1990) (GURI, τακτικό Στην υπόθεση C-185/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 συμπλήρωμα αριθ. 10, της 12ης Ιανουαρίου 1991, σ. 5), όπως (εκπρόσωποι: E. Traversa και Ι. Koskinen) με τόπο επιδόσεων στο
 ερμηνεύεται και εφαρμόζεται από τη διοίκηση και τα δικαστήρια, Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενη από το Βασίλειο της Σουηδίας
 το οποίο δέχεται ένα σύστημα αποδείξεως της μετακυλίσεως σε (εκπρόσωποι: I. Simfors και Α. Kruse) κατά ∆ημοκρατίας της
 τρίτους του ποσού φόρων εισπραχθέντων κατά παράβαση των Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä και Ε. Bygglin) με τόπο
 κοινοτικών κανόνων που καθιστά την άσκηση του δικαιώματος επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι
 αναζητήσεως των εν λόγω φόρων πρακτικά αδύνατη ή, πάντως, η ∆ημοκρατία της Φινλανδίας, διατηρώντας σε ισχύ τις νομοθετικές
 υπερβολικά δυσχερή για τον φορολογούμενο, παρέβη τις υποχρεώ- και κανονιστικές διατάξεις σχετικά με τη χρήση του πετρελαίου ως
 σεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ, το ∆ικαστήριο, συγκείμενο καυσίμου κινητήρων, όπως αυτές εφαρμόζονται στην πράξη,
 από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8, παράγραφοι 2
 C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues και Α. Rosas, προέδρους και 3, της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P.


text:
Puissochet 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των
 (εισηγητή), R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric και S. von ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή
 Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: (ΕΕ L 316, σ. 12), και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/82/ΕΟΚ
 L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 ∆εκεμ- του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την προσέγγιση
 βρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρε-
 λαιοειδή (EE L 316, σ. 19), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα),
 1) Η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη τροποποιώντας το άρθρο 29, συγκείμενο από τους Β. Σκουρή (εισηγητή), προεδρεύοντα του
 παράγραφος 2, του νόμου 428/1990, της 29ης ∆εκεμβρίου έκτου τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, F. Macken και
 1990, που επιγράφεται «Disposizioni per l’adempimento di Ν. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed,
 obblighi derivanti dall’appartenenza dell’Italia alle Comunità γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 europee (legge comunitaria per il 1990)» [διατάξεις για 27 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη
 συμμετοχή της Ιταλίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (κοινοτι- 1) H ∆ημοκρατία της Φινλανδίας, διατηρώντας σε ισχύ τις
 κός νόμος για το έτος 1990)], το οποίο ερμηνεύεται και νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις σχετικά με τη χρήση
 ---pagebreak--- 24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/3
 του πετρελαίου ως καυσίμου κινητήρων, όπως αυτές εφαρ- τος, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, D. A. O. Edward και
 μόζονται στην πράξη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-
 από το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας Hackl, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέ-
 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, δωσε στις 27 Νοεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο
 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων διατακτικό:
 κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, και
 από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/82/ΕΟΚ 1) Μέτρο, συνιστάμενο στην εκ μέρους κράτους μέλους χορή-
 του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την γηση σε δημόσια επιχείρηση σημαντικού μέρους από το
 προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανά- προϊόν επιβαρύνσεως, όπως το λιμενικό τέλος που αποτελεί
 λωσης στα πετρελαιοειδή. αντικείμενο των κύριων δικών, πρέπει να χαρακτηριστεί
 ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92,
 2) Καταδικάζει τη ∆ημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιή-
 έξοδα. σεως, άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ), στο μέτρο που
 επηρεάζει το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο, εφόσον:
 3) Το Βασίλειο της Σουηδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 — η διάθεση του προϊόντος του τέλους δεν συναρτάται
 (1) ΕΕ C 247 της 26.8.2000. προς σαφώς καθορισμένη υποχρέωση παροχής δημό-
 σιας υπηρεσίας, και/ή
 — το αντάλλαγμα, το οποίο φέρεται ως αναγκαίο για
 την παροχή αυτής της υπηρεσίας, δεν υπολογίστηκε
 βάσει εκ των προτέρων προσδιορισμένων, με αντικει-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μενικότητα και διαφάνεια, παραμέτρων, με σκοπό να
 αποτραπεί το ενδεχόμενο να συνεπάγεται το εν λόγω
 αντάλλαγμα οικονομικό πλεονέκτημα ικανό να ευνοή-
 (πέμπτο τμήμα)
 σει τη δικαιούχο επιχείρηση έναντι των αντα-
 γωνιστριών της.


text:
της 27ης Νοεμβρίου 2003
 Όχι μόνον η διάθεση μέρους του λιμενικού τέλους προς
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-34/01 έως C-38/01 την οικεία επιχείρηση, αλλά επίσης η επιβάρυνση των
 (αίτηση του Corte Suprema di Cassazione για την έκδοση χρηστών με το αντίστοιχο μέρος του κατ' αυτόν τον τρόπο
 προδικαστικής αποφάσεως): Enirisorce SpA κατά Ministero διατιθέμενου ποσού, μπορούν να αποτελέσουν κρατική
 delle Finanze (1) ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά, εναπόκειται δε
 στο αιτούν δικαστήριο, σε περίπτωση μη γνωστοποιήσεως
 («∆ημόσιες επιχειρήσεις — ∆ιάθεση υπέρ δημόσιων επι- της ενισχύσεως αυτής, να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα,
 χειρήσεων μέρους του καταβαλλόμενου στο κράτος λιμε- σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, προκειμένου να αποτραπούν,
 νικού τέλους — Ανταγωνισμός — Κατάχρηση δεσπόζου- αφενός, η διάθεση μέρους των εσόδων του τέλους προς τις
 σας θέσεως — Κρατική ενίσχυση — Φορολογική επιβά- δικαιούχους επιχειρήσεις και, αφετέρου, η επιβολή αυτού.
 ρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος — Εσωτερική φορολο- Ο ενδεχομένως παράνομος χαρακτήρας της επιβολής και
 γία — Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων») της διαθέσεως του τέλους αφορά μόνον το μέρος από το
 προϊόν του τέλους το οποίο διατίθεται στην οικεία δημόσια
 (2004/C 21/06) επιχείρηση, δεν επηρεάζει δε το εν λόγω τέλος στο σύνολό
 του.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 2) Επιβάρυνση, όπως το λιμενικό τέλος που αποτελεί αντικεί-
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί μενο των κύριων δικών, αποτελεί εσωτερικό φόρο κατά
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») την έννοια του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 τροποποιήσεως, άρθρου 90 ΕΚ), μη εμπίπτοντα στο πεδίο
 εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 12 και 30 της
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 25 ΕΚ
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-34/01 έως C-38/01, με
 και 28 ΕΚ). Το μέτρο το οποίο συνίσταται στην επιβολή,
 αντικείμενο αιτήσεις του Corte Suprema di cassazione (Ιταλία)
 εκ μέρους κράτους μέλους, παρόμοιου τέλους και στην
 προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις
 υπέρ δημόσιας επιχειρήσεως διάθεση σημαντικού μέρους
 οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν
 του προϊόντος του τέλους αυτού, χωρίς οι διατιθέμενοι
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Εnirisorce SpA και
 κατ' αυτόν τον τρόπο πόροι να αντιστοιχούν σε υπηρεσία
 Ministero delle Finanze, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως
 πράγματι παρεχόμενη εκ μέρους της επιχειρήσεως αυτής,
 προς την ερμηνεία των άρθρων 12 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
 δεν αντιβαίνει προς τις διατάξεις του προαναφερθέντος
 τροποποιήσεως, άρθρου 25 ΕΚ), 13 της Συνθήκης ΕΚ (που
 άρθρου 95, εφόσον δεν συνεπάγεται δυσμενή διάκριση
 καταργήθηκε με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ), 30 της Συνθήκης
 έναντι των προϊόντων που προέρχονται από άλλα κράτη
 ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 28 ΕΚ), 86 και 90 της
 μέλη.
 Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρων 82 ΕΚ και 86 ΕΚ), 92 της Συνθήκης ΕΚ
 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 87 ΕΚ), 93 της Συνθήκης
 ΕΚ (νυν άρθρου 88 ΕΚ) και 95 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν (1) ΕΕ C 79 της 10.03.2001.
 τροποποιήσεως, άρθρου 90 ΕΚ), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα),
 συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήμα-


text:
29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/39
 Προσφυγη ́ της Eurocool Logistik GmbH κατα ́ του Γραφει ́ου Προσφυγη ́ του Yannick Chevalier-Delanoue κατα ́ του Συμ-
 Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε στις
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) που κατατε ́θηκε στις 24 Φεβρουαρι ́ου 2000
 21 Φεβρουαρι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-37/00)
 (Υπο ́θεση Τ-34/00)
 (2000/C 122/59) (2000/C 122/60)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Η Eurocool Logistik GmbH, Linz (∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Günter Secklehner, Ο Yannick Chevalier-Delanoue, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσω-
 Phyrnstraße 1, Liezen (∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας), α ́σκησε που ́μενος απο ́ τους Georges Vandersanden και Laure Levi,
 στις 21 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο την
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́- εταιρι ́α Société de Gestion Fiduciaire sàrl, 2-4 rue Beck, α ́σκησε
 νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, στις 24 Φεβρουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 σχε ́δια και υποδει ́γματα). Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση R 233/1999-1 του τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν, της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, συ ́μφωνα με την — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 1999/307 του Συμβουλι ́ου,
 οποι ́α επικυρω ́νεται η προσβαλλομε ́νη απο ́φαση της της 1ης Μαι ̈́ου 1999, για τον καθορισμο ́ των διαδικασιω ́ν
 11ης Μαρτι ́ου 1999 και να αναπε ́μψει το ση ́μα στο Γραφει ́ο ενσωματω ́σεως της Γραμματει ́ας Schengen στη Γενικη ́ Γραμμα-
 Εναρμο ́νισης για τη συνε ́χιση της διαδικασι ́ας καταχωρη ́σεως· τει ́α του Συμβουλι ́ου·
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει μερικω ́ς την απο ́φαση του τμη ́ματος
 προσφυγω ́ν στο σημει ́ο 1 και να αναπε ́μψει το ση ́μα στο — να ακυρω ́σει την απο ́φαση διορισμου ́ της R. σε θε ́ση LA 5 στο
 Γραφει ́ο Εναρμο ́νισης για τη συνε ́χιση της διαδικασι ́ας καταχω- γαλλικο ́ τμη ́μα της γλωσσικη ́ς υπηρεσι ́ας του Συμβουλι ́ου·
 ρη ́σεως με περιορισμε ́νο κατα ́λογο προϊο ́ντων·
 — να ακυρω ́σει τη συνακο ́λουθη σιωπηρη ́ απο ́φαση μη διορισμου ́
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα συμπεριλαμβα- του προσφευ ́γοντος σε τε ́τοια θε ́ση·
 νομε ́νων των εξο ́δων της ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 διαδικασι ́ας. — να υποχρεω ́σει το καθου ́ να πρα ́ξει τα δε ́οντα προκειμε ́νου να


text:
αποκατασταθει ́ νομι ́μως ο προσφευ ́γων στα δικαιω ́ματα ́ του·
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — αν το καθου ́ δε το πρα ́ξει, να υποχρεωθει ́ να καταβα ́λει
 αποζημι ́ωση το ́σο για την υλικη ́ ζημι ́α ο ́σο και για την ηθικη ́
 Το οικει ́ο ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «EUROCOOL» — βλα ́βη, ζημι ́α που αποτιμα ́ται προσωρινα ́ σε 1 ευρω ́, με το ́κους
 Αριθμο ́ς αιτη ́σεως 285536 υπερημερι ́ας απο ́ 1ης Μαι ̈́ου 1999·
 Προϊο ́ντα η ́ υπηρεσι ́ες: Προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες των
 κατηγοριω ́ν 39 και 42 (μεταξυ ́ — να καταδικα ́σει το καθου ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 α ́λλων, μεταφορε ́ς και αποθη ́κευση
 εμπορευμα ́των, ιδι ́ως κατεψυγμε ́νων
 και βαθε ́ως κατεψυγμε ́νων προϊ- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ο ́ντων· προγραμματισμο ́ς για
 ηλεκτρονικου ́ς υπολογιστε ́ς για τη
 μεταφορα ́ και τη διατη ́ρηση τε ́τοιων Ο προσφευ ́γων ει ́ναι υπα ́λληλος στο γαλλικο ́ μεταφραστικο ́ τμη ́μα
 προϊο ́ντων) της γλωσσικη ́ς υπηρεσι ́ας του Συμβουλι ́ου. Βα ́λλει κατα ́ του
 διορισμου ́ ενο ́ς πρω ́ην υπαλλη ́λου της Γραμματει ́ας Schengen σε
 Η ενω ́πιον του τμη ́ματος Απορριπτικη ́ απο ́φαση του εξεταστη ́ θε ́ση LA 5 στο τμη ́μα στο οποι ́ο υπηρετει ́ ο ́διος.
 ι Αυτη ́ η απο ́φαση
 προσφυγω ́ν προσβαλλο- ο ́σον αφορα ́ την καταχω ́ρηση διορισμου ́ περιλαμβα ́νει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση μη διορισμου ́ του
 με ́νη απο ́φαση: προσφευ ́γοντος στη θε ́ση αυτη ́ και συνιστα ́ ατομικο ́ εκτελεστικο ́
 με ́τρο της αποφα ́σεως 1999/307/ΕΚ. Με την προσφυγη ́ του ο
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- προσφευ ́γων προβα ́λει ́ελλειψη νομιμο ́τητας της απο ́φασης αυτη ́ς
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο- καθω ́ς και των ατομικω ́ν αποφα ́σεων που ́ελαβε το Συμβου ́λιο.
 νισμου ́ ΕΚ 40/94
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́- Προς στη ́ριξη του αιτη ́ματο ́ς του περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του κανο- 1999/307, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει μεταξυ ́ α ́λλων:
 νισμου ́ ΕΚ 40/94.
 — παρα ́βαση του α ́ρθρου 7 του Πρωτοκο ́λλου περι ́ ενσωματω ́-
 σεως Schengen στο πλαι ́σιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως·


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/54
 Προσφυγή-αγωγή της 4ης Νοεμβρίου 2011 — Hassan κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-572/11)
 (2012/C 25/106)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Samir Hassan (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: E. Morgan de Rivery και E. Lagathu, δικηγόροι)
 Καθού- εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ):
 —
 την απόφαση 2011/515/ΚΕΠΠΑ, του Συμβουλίου, της 23ης Αυγούστου 2011 εκτελεστική της αποφάσεως 2011/273/ΚΕΠΠΑ σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα λόγω της καταστάσεως στη Συρία, καθ' ο μέρος ενεγράφη ο Samir Hassan στον κατάλογο του παραρτήματος της εν λόγω αποφάσεως 2011/273/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 9ης Μαΐου 2011 σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας,
 —
 τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 843/2011, του Συμβουλίου, της 23ης Αυγούστου 2011 για τη θέση σε εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011 σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα λόγω της καταστάσεως στη Συρία, καθ’ ο μέρος ενεγράφη ο Samir Hassan στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011, του Συμβουλίου, της 9ης Μαΐου 2011 σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα λόγω της καταστάσεως στη Συρία,
 —
 να αποκαταστήσει δυνάμει των άρθρων 268 και 340 ΣΛΕΕ τη ζημία που προκλήθηκε στον M. Hassan από τη λήψη των προαναφερθέντων περιοριστικών μέτρων σε βάρος του και, κατά συνέπεια:
 —
 να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την υλική ζημία που υπέστη και θα υποστεί και την ηθική βλάβη,
 —
 να καταβάλλει στον M. Hassan ποσό ύψους 250 000 ευρώ ανά μήνα από την 1η Σεπτεμβρίου 2011 προς αποκατάσταση της υλικής βλάβης που υπέστη,
 —
 να καταβάλλει συμβολικά στον M. Hassan ποσό ύψους ενός (1) ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστη, και
 —
 να υποχρεώσει στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποκαταστήσει τη ηθική βλάβη που υπέστη και θα υποστεί,
 —
 εν πάση περιπτώσει να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει επτά λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε το Συμβούλιο κατά την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών και την συνακόλουθη πλάνη περί το δίκαιο.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας, την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος σε αποτελεσματική δικαστική προστασία.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας και της αρχής της αναλογικότητας.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αφορά τη μη εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας στον προσφεύγοντα-ενάγοντα.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αφορά παράβαση από το Συμβούλιο των ίδιων κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τη θέση σε εφαρμογή και την αξιολόγηση των περιοριστικών μέτρων στο πλαίσιο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.
 6)
 Ο έκτος λόγος αφορά την κατάχρηση εξουσίας στην οποία υπέπεσε το Συμβούλιο.
 7)
 Ο έβδομος λόγος αφορά αποκατάσταση της βλάβης που προκάλεσαν τα παράνομα μέτρα που έλαβε το Συμβούλιο.


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/38
 Αγωγή της 7ης Δεκεμβρίου 2005 — Artegodan κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-429/05)
 (2006/C 48/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Artegodan GmbH (Lüchow, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Doepner Rechtsanwalt)
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 —
 να υποχρεωθεί η εναγόμενη να καταβάλει στην ενάγουσα ποσό 1 430 821,36 Ευρώ, εντόκως με κατ' αποκοπήν επιτόκιο 8 % για την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας εκδόσεως της αποφάσεως και της πλήρους εξοφλήσεως·
 —
 να αναγνωριστεί ότι η εναγόμενη υποχρεούται να αποζημιώσει την ενάγουσα για τις ζημίες που θα προκύψουν για αυτήν στο μέλλον λόγω των δαπανών για έρευνα της αγοράς που θα απαιτηθούν προκειμένου το Tenuate retard να ξαναβρεί στην αγορά τη θέση που κατείχε πριν η εναγόμενη ανακαλέσει την άδεια εμπορίας αυτού του φαρμάκου·
 —
 να καταδικαστεί η εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα ζητεί αποζημίωση από την Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, και του άρθρου 235 ΕΚ, αιτούμενη να αναγνωριστεί ότι η εναγόμενη υποχρεούται να αποκαταστήσει όλες τις ζημίες που θα υποστεί ακόμη λόγω των δαπανών έρευνας της αγοράς.
 Όσον αφορά το ιστορικό της διαφοράς, επισημαίνεται ότι η ενάγουσα είναι κάτοχος άδειας κυκλοφορίας στην αγορά (ΑΚΑ) του Tenuate retard, παρασκευάσματος το οποίο περιέχει αμφεπραμόνη. Η ενάγουσα έλαβε, στις 9 Μαρτίου 2000, βάσει του άρθρου 15α της οδηγίας 75/319 (1), απόφαση περί ανακλήσεως των ΑΚΑ φαρμάκων προοριζομένων για ανθρώπους και τα οποία περιέχουν αμφεπραμόνη [απόφαση C (2000) 453]. Οι αρμόδιες γερμανικές αρχές έθεσαν σε εφαρμογή την απόφαση αυτή με δική τους απόφαση της 11ης Απριλίου 2000. Η απόφαση C (2000) 453 της Επιτροπής ακυρώθηκε με απόφαση του Πρωτοδικείου, της 26ης Νοεμβρίου 2002, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-74/00, T-76/00, T-83/00 έως T-85/00, T-132/00, T-137/00 και T-141/00. Η ασκηθείσα κατά της αποφάσεως αυτής αναίρεση, εκ μέρους της Επιτροπής, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφασή του επί της υποθέσεως C-39/03 P.
 Προς στήριξη της αγωγής της, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι εκδίδουσα την απόφασή της C (2000) 453, η εναγόμενη ενήργησε παρανόμως παραβαίνουσα σειρά κανόνων σκοπούντων την προστασία της ενάγουσας. Εθίγη το θεμελιώδες δικαίωμα της ενάγουσας να προβαίνει στην ίδρυση και την εκμετάλλευση επιχειρήσεως (δικαίωμα του επιχειρείν και δικαίωμα ιδιοκτησίας). Επίσης, η εναγομένη παρέβη το άρθρο 11 της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ (2). Επιπροσθέτως, η ενάγουσα προβάλλει την εκ μέρους της Επιτροπής παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και των αρχών της χρηστής διοικήσεως.
 Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η επίμαχη απόφαση της Επιτροπής και η εφαρμογή της τής προκάλεσαν ζημία. Κατά την άποψη της ενάγουσας, οι προαναφερθείσες παραβιάσεις του νόμου συνεπάγονται την υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλει αποζημίωση.
 (1) Δεύτερη οδηγία 75/319/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ης Μαΐου 1975 περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα.
 (2) Οδηγία 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1965, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα