text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/53
 Προσφυγή της 9ης Μαρτίου 2007 — Icuna.Com κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-71/07)
 (2007/C 95/107)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Icuna.Com SCRL (Braine-le-Château, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Windey και P. de Bandt, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2007, περί ακυρώσεως της διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003, στο μέτρο που αφορά την παρτίδα αριθ. 2·
 —
 να αναγνωριστεί η εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας και να υποχρεωθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην καταβολή αποζημιώσεως προς την προσφεύγουσα-ενάγουσα για το σύνολο της ζημίας που έχει υποστεί λόγω της προσβαλλομένης αποφάσεως και να ορισθεί πραγματογνώμων για την εκτίμηση της ζημίας αυτής·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικαστεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την απόφασή του της 1ης Δεκεμβρίου 2006, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε την προσφορά της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: προσφεύγουσα) που είχε υποβληθεί στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής προσφορών EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003, παρτίδα αριθ. 2: περιεχόμενο των μεταδόσεων ενόψει της δημιουργίας του δικτυακού τηλεοπτικού καναλιού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1) και συνήψε σύμβαση με άλλον προσφέροντα. Η απόφαση αυτή απετέλεσε το αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως εκ μέρους της προσφεύγουσας ενώπιον του Πρωτοδικείου με ημερομηνία 19 Δεκεμβρίου 2006 (2). Στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διάταξε, προσωρινώς, και στο μέτρο που το Κοινοβούλιο είχε ήδη συνάψει τη σύμβαση σύμφωνα με την απόφαση της 1ης Δεκεμβρίου 2006, την αναστολή εκτελέσεως της συμβάσεως. Ύστερα από ακρόαση πραγματοποιηθείσα στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, το Κοινοβούλιο έλαβε την προσβαλλομένη απόφαση, με ημερομηνία 31 Ιανουαρίου 2007, με την οποία ακύρωσε, όσον αφορά την παρτίδα αριθ. 2, τη εν λόγω διαδικασία προσκλήσεως υποβολής προσφορών.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους. Ο πρώτος αντλείται από τον παράνομο χαρακτήρα της προσβαλλομένης αποφάσεως, και τούτο λόγω της αναρμοδιότητας του συντάκτη της πράξεως, καθώς και παράβαση του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού (3). Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι καμιά διάταξη του κοινοτικού δικαίου δεν επιτρέπει στην εντέλλουσα εξουσία να ακυρώσει την κατακύρωση δημόσιας συμβάσεως ύστερα από την υπογραφή αυτής με τον ανάδοχο. Εξάλλου, η ίδια ισχυρίζεται ότι, έστω και αν υποτεθεί ότι το καθού ήταν αρμόδιο για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως βάσει του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού, αυτή η διάταξη δεν του επιτρέπει να προβεί σε μερική ακύρωση της προσκλήσεως υποβολής προσφορών.
 Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου της, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση πάσχει από ελάττωμα ως προς την αιτιολογία, στο μέτρο που δεν επιτρέπει να καταστούν αντιληπτοί ούτε οι λόγοι που ώθησαν το καθού να λάβει τέτοιο μέτρο ούτε η βάση επί της οποίας στηρίχθηκε αυτό ούτε ο λόγος για τον οποίο η πρόσκληση υποβολής προσφορών ακυρώθηκε μόνο μερικώς, δηλαδή όσον αφορά, αποκλειστικώς, την παρτίδα αριθ. 2.
 Εκτός από την ακύρωση της αποφάσεως στις 31 Ιανουαρίου 2007, η προσφεύγουσα ζητεί και αποζημίωση για το σύνολο των ζημιών που υπέστη λόγω της αποφάσεως αυτής.
 (1) Προκήρυξη δημόσιου διαγωνισμού «Δικτυακό τηλεοπτικό κανάλι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» (ΕΕ


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/21
 Προσφυγή -αγωγή της 5ης Μαρτίου 2012 — USFSPEI και Loescher κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-119/12)
 2012/C 165/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (USFSPEI) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Bernd Loescher (Rhode-Saint-Genèse, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων-εναγόντων
 Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (2011/866/ΕΕ) του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου για την αναπροσαρμογή, από 1ης Ιουλίου 2011, των αποδοχών και των συντάξεων των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις εν λόγω αποδοχές και συντάξεις·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα B. Loescher καθώς και στους λοιπούς μονίμους και εκτάκτους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις καθυστερούμενες αποδοχές και συντάξεις τις οποίες δικαιούνται από 1ης Ιουλίου 2011 πλέον τόκων υπερημερίας υπολογιζομένων, από την ημερομηνία κατά την οποία οι εν λόγω αποδοχές κατέστησαν απαιτητές, με το επιτόκιο που έχει καθορίσει η ΕΚΤ για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως προσαυξημένου κατά δύο μονάδες·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει στην USF και στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ένα συμβολικό ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστησαν λόγω του υπηρεσιακού πταίσματος που συνίσταται στην έκδοση της αποφάσεως (2011/866/ΕΕ) του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2011·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν λόγους αντλούμενους:
 —
 αφενός, από παράβαση των άρθρων 64, 65 και 65α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των άρθρων 1 και 3 του παραρτήματος ΧΙ του εν λόγω κανονισμού καθώς και από την παραβίαση των αρχών της ειλικρινούς συνεργασίας και της συνέπειας, που απορρέουν από το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, και από τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της υποχρεώσεως που πηγάζει το ρητό patere legem quam ipse fecisti, και
 —
 αφετέρου, από παράβαση της αποφάσεως του Συμβουλίου της 23ης Ιουνίου 1981 που καθιερώνει τη διαδικασία τριμερούς διαβουλεύσεως, λόγω της μη εξασφαλίσεως της πραγματικής ενημερώσεως των εκπροσώπων των κρατών μελών για τις θέσεις του προσωπικού και των διοικητικών αρχών πριν από την έκδοση της επίδικης αποφάσεως.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2014 — BSH κατά ΓΕΕΑ (Wash & Coffee)
 (Υπόθεση T-5/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος Wash & Coffee - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απουσία διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009])
 2014/C 292/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BSH Bosch und Siemens Hausgerätte GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Biagosch, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Νοεμβρίου 2011 (υπόθεση R 992/2011-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Wash & Coffee ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την BSH Bosch und Siemens Hausgerätte GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 65 της 3.3.2012.


text:
10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/19
 Pqorutcgä sot Olivier Brunet j.kp. jasó Episqopgäy sxm O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 11 Iotkiäot
 1997 Ç ma ajtqxärei sg rixpgqgä apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä
 ä
 (Tpoherg T-206/97) apoqqiäwexy sgy aisgärexy sot pqoruetäcomsoy ma ene-
 sarseiä so emdevoälemo euaqlocgäy sot óqhqot 31
 (98/C 7/56) paqócqauoy 2 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsó-
 rexy,
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Ç euoärom vqeiófesai, ma ajtqxärei sg qgsgä apoqqipsijgä
 Oi Olivier Brunet, jósoijoy Bqtnekkxäm, Luigi Brusa, jósoi- apoäuarg pot g Episqopgä eäkabe rsiy 11 Apqikiäot 1997
 joy Lpqafabiäk (Jomcjoä), Peter Cavendish, jósoijoy re apómsgrg sgy dioijgsijgäy emrsórexy sot pqoruetä-
 Bqtnekkxäm, HeÂleÁne Chraye, jósoijoy Bqtnekkxäm, Stella da comsoy,
 Costa Santos, jósoijoy Bqtnekkxäm, Tamara Diomede Basili,
 jósoijoy Bqtnekkxäm, Christina Laso Sanz, jósoijoy Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 Bqtnekkxäm, GeÂrard Lhost, jósoijoy Alsemberg (Beäkcio), enoädxm.
 Carlos Martinez Mongay, jósoijoy Bqtnekkxäm, Viriato Mon- Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 teiro Da Silva, jósoijoy Sint Stevens-Woluwe (Beäkcio),
 Pamacixäsgy Mijokiotäkay, jósoijoy Bqtnekkxäm, Carla Pic- Oi koäcoi ajtqxärexy, jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai
 cinni-Leopardi, jósoijoy Bqtnekkxäm, Jorge Manuel Pinheiro le atsó pot pqobókkomsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-16/
 De Jesus Ferreira, jósoijoy Bqtnekkxäm, Angelo Salsi, jósoi- 97 (1).
 joy Bqtnekkxäm, jai Graham Willmott, jósoijoy Genval
 (Beäkcio), ejpqorxpotälemoi apoä som Marc-Albert Lucas, (1) EE C 74 sgy 8. 3. 1997, r. 27.
 dijgcoäqo Kieäcgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sg dijg-
 coäqo Evelyne Korn, 21, rue de Nassau, órjgram rsiy 11 Iot-
 kiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Pqorutcgä sgy NoeÈlle Mattei jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 Oi pqoruetäcomsey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo: paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 15 Iotkiäot 1997
 (Tpoäherg T-209/97)
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa (98/C 7/58)
 apoqqiäuhgje g aiäsgrgä soty peqiä amajasasónexy,
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa
 apoqqiäuhgje g dioijgsijgä soty eämrsarg, G NoeÈlle Mattei, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemg apoä
 som Nicolas LhoeÈst, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda. rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire
 Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy 15 Iotkiäot
 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm.
 Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai
 le atsó pot pqobókkomsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-16/ G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 97 (1).
 Ç ma ajtqxärei sg qgsgä apoäuarg sgy Episqopgäy sgy
 (1) EE C 74 sgy 8. 3. 1997, r. 27. 24gy Ojsxbqiäot 1996 peqiä apoqqiäwexy sgy aisgärexy sgy
 pqoruetäcotray ma enesarseiä so emdevoälemo euaqlocgäy
 sot óqhqot 31 paqócqauoy 2 sot Jamomirlotä Tpgqe-
 riajgäy Jasarsórexy,
 Ç euoärom vqeiófesai, ma ajtqxärei sg qgsgä apoqqipsijgä
 Pqorutcgä sot Guy Tachelet jasó Episqopgäy sxm Etqx- apoäuarg pot g Episqopgä eäkabe rsiy 29 Apqikiäot 1997
 paøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 15 Iotkiäot 1997 re apómsgrg sgy dioijgsijgäy emrsórexy sgy pqoruetä-
 cotray,
 (Tpoäherg T-208/97)
 (98/C 7/57) Ç ma jasadijórei


text:
sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 enoädxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 O Guy Tachelet, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotäle- Oi koäcoi ajtqxärexy jai sa jtäqia epiveiqgälasa satsiäfomsai
 moy apoä som Nicolas LhoeÈst, dijgäcoqo Bqtnekkxäm, le soäpo le atsó pot pqobókkomsai rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-16/
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay 97 (1).
 Fiduciaire Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy
 15 Iotkiäot 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- (1) EE C 74 sgy 8. 3. 1997, r. 27.
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/64
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 7ης Οκτωβρίου 2009 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-122/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αίτηση περί διεξαγωγής έρευνας - Άρνηση του Οργάνου να μεταφράσει απόφαση στη γλώσσα την οποία επέλεξε ο προσφεύγων-ενάγων - Προσφυγή-αγωγή προδήλως απαράδεκτη - Προσφυγή-αγωγή προδήλως στερουμένη νομικού ερείσματος)
 2009/C 282/121
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος-ενάγοντος να πραγματοποιηθεί έρευνα σχετικά με ορισμένα περιστατικά που έλαβαν χώρα κατά την περίοδο που ο προσφεύγων-ενάγων υπηρετούσε στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αγκόλα — Αίτημα κοινοποιήσεως των πορισμάτων της έρευνας — Ακύρωση της αποφάσεως να μη μεταφρασθεί ένα υπηρεσιακό σημείωμα στη γλώσσα που επέλεξε ο προσφεύγων-ενάγων — Αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή του L. Marcuccio εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 2)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 64 της 8.3.2008, σ. 65.


text:
C 7/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 Η οδηγία 78/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου Το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι προδήλως
 1978, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα τα οποία έθεσε η
 και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες του Commission de conciliation et d’expertise douanière με την απόφασή
 οδοντιάτρου, όπως τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων της της 18ης Μαρτίου 2003.
 προσχωρήσεως της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας
 της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρ-
 μογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, πρέπει (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003.
 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθετική
 ρύθμιση η οποία επιτρέπει γενικώς στους ιατρούς οι οποίοι δεν
 έχουν την κατάρτιση που απαιτεί το άρθρο 1 της οδηγίας αυτής
 να ασκούν τις δραστηριότητες του οδοντιάτρου, ανεξαρτήτως
 του τίτλου με τον οποίο ασκούνται οι δραστηριότητες αυτές.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 Αίτηση αναιρέσεως της P&O European Ferries (Vizcaya)
 SA, που ασκήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003 κατά της
 αποφάσεως της 5ης Αυγούστου 2003, την οποία εξέδωσε
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο πεντα-
 μελές τμήμα) στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-116/01,
 P&O European Ferries (Vizcaya) SA, υποστηριζόμενη από
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ την Diputación Foral de Vizcaya, κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και T-118/01, Diputación Foral
 της 11ης Ιουλίου 2003 de Vizcaya, υποστηριζόμενη από την P&O European Ferries
 (Vizcaya) SA, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στην υπόθεση C-161/03 (αίτηση της Commission de
 consiliation et d’expertise douanière για την έκδοση προδι-
 καστικής αποφάσεως): Administration des douanes κατά (Υπόθεση C-442/03 P)
 Centrale d’achat française pour l’outre-mer SA (CAFOM),
 Samsung Electronics France (1) (2004/C 7/31)
 («Προδικαστική παραπομπή — Αναρμοδιότητα του
 ∆ικαστηρίου»)
 Η P&O European Ferries (Vizcaya) SA, με έδρα το Bilbao
 (2004/C 7/30) (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τους Sir Jeremy Lever QC και
 M. Pickford, Barristers, και J. Ellison, Solicitor, άσκησε ενώπιον
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Οκτωβρίου
 2003 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της 5ης Αυγούστου
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί 2003, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») Κοινοτήτων (πρώτο πενταμελές τμήμα) στις συνεκδικασθείσες
 υποθέσεις T-116/01 (1), P&O European Ferries (Vizcaya) SA,
 υποστηριζόμενη από την Diputación Foral de Vizcaya, κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και T-118/01 (2),
 Στην υπόθεση C-161/03, με αντικείμενο αίτηση της Commission Diputación Foral de Vizcaya, υποστηριζόμενη από την P&O
 de conciliation et d’expertise douanière (Γαλλία) προς το European Ferries (Vizcaya) SA, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία Κοινοτήτων.
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Αdministration des douanes και
 Centrale d’achat française pour l’outre-mer SA (CAFOM), Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Samsung Electronics France, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 ως προς την ερμηνεία του άρθρου 27 του πρωτοκόλλου αριθ. 4, 1. να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Αυ-
 που έχει επισυναφθεί στην ευρωπαϊκή συμφωνία συνδέσεως των γούστου 2003, και να αναπέμψει τα εκτιθέμενα στην
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών


text:
τους, αφενός, και παράγραφο 13 του δικογράφου αναιρέσεως ζητήματα για να
 της ∆ημοκρατίας της Ουγγαρίας, αφετέρου, όπως εγκρίθηκε από κριθούν από το Πρωτοδικείο·
 την Κοινότητα με την απόφαση 93/742/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΚ, του
 Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 13ης ∆εκεμβρίου 1993 (ΕΕ L
 347, σ. 1), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez 2. να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της
 Iglesias, πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen, παρούσας αναιρέσεως· και
 και C. W. A. Timmermans, προέδρους τμήματος, C. Gulmann
 (εισηγητή), D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, Β. Σκουρή, 3. να εξαφανίσει την παράγραφο του διατακτικού με την οποία
 F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues η απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Αυγούστου 2003
 και Α. Rosas, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 2003 διάταξη με Επιτροπής και να αναπέμψει την κρίση επί των δικαστικών
 το ακόλουθο διατακτικό: εξόδων στο Πρωτοδικείο.


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Απριλίου 2012 [αίτηση του Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Wolfgang Hofmann κατά Freistaat Bayern
 (Υπόθεση C-419/10) (1)
 (Οδηγία 2006/126/ΕΚ - Αμοιβαία αναγνώριση αδειών οδηγήσεως - Άρνηση κράτους μέλους να αναγνωρίσει την ισχύ εκδοθείσας σε άλλο κράτος μέλος άδειας οδηγήσεως προσώπου του οποίου η άδεια οδηγήσεως αφαιρέθηκε στο έδαφός του)
 2012/C 174/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerischer Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Wolfgang Hofmann
 κατά
 Freistaat Bayern
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 4, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδηγήσεως (ΕΕ L 403, σ. 18) — Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως — Άρνηση κράτους μέλους να αναγνωρίσει, σε άτομο του οποίου η άδεια οδηγήσεως έχει αφαιρεθεί στο έδαφος του κράτους αυτού, την ισχύ άδειας οδηγήσεως χορηγήσεως από άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδηγήσεως (αναδιατυπωμένη έκδοση), έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτά η εκ μέρους κράτους μέλους άρνηση, εκτός των περιόδων κατά τις οποίες δεν επιτρέπεται στον κάτοχο άδειας οδηγήσεως εκδοθείσας από άλλο κράτος μέλος να ζητήσει νέα άδεια και παρότι πληρούται ο όρος περί κανονικής διαμονής στην επικράτεια του τελευταίου κράτους, αναγνωρίσεως της ισχύος αυτής της άδειας οδηγήσεως, στην περίπτωση που στον εν λόγω κάτοχο άδειας επιβλήθηκε, στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους, μέτρο αφαιρέσεως προγενέστερης άδειας οδηγήσεως.
 (1) ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2006 (αίτηση του Landesgericht Klagenfurt (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — A-Punkt Schmuckhandels GmbH κατά Claudia Schmidt
 (Υπόθεση C-441/04) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος - Κατ' οίκον πώληση - Πώληση αργυρών κοσμημάτων - Απαγόρευση)
 (2006/C 131/32)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Klagenfurt (Αυστρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 A-Punkt Schmuckhandels GmbH
 κατά
 Claudia Schmidt
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht Klagenfurt (Αυστρία) — Ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ και 30 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία που απαγορεύει την κατ' οίκον πώληση χρυσών, αργυρών η πλατινένιων κοσμημάτων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 28 ΕΚ δεν αντιβαίνει σε εθνική διάταξη με την οποία κράτος μέλος απαγορεύει στην επικράτειά του την πώληση και τη συγκέντρωση παραγγελιών αργυρών κοσμημάτων και τη διοργάνωση διαφημιστικών επιδείξεων για τα κοσμήματα αυτά υπό τη μορφή πωλήσεως κατ' οίκον όταν η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή σε όλους τους σχετικούς επιχειρηματίες και επηρεάζει κατά τον ίδιο τρόπο, τόσο από πραγματική όσο και από νομική άποψη, την εμπορία των εθνικών προϊόντων και την εμπορία των προϊόντων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της κύριας δίκης, η εφαρμογή της εθνικής διατάξεως είναι ικανή να εμποδίσει την πρόσβαση στην αγορά των προϊόντων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη ή να δυσχεράνει την πρόσβαση αυτή περισσότερο απ' ό,τι δυσχεραίνει την πρόσβαση των εθνικών προϊόντων και, στον βαθμό που συμβαίνει αυτό, να εξακριβώσει αν το σχετικό μέτρο δικαιολογείται από σκοπό δημοσίου συμφέροντος, όπως η έννοια αυτή χρησιμοποιείται από τη νομολογία, ή από έναν από τους σκοπούς που απαριθμούνται στο άρθρο 30 ΕΚ, και αν το εν λόγω μέτρο είναι ανάλογο με τον σκοπό αυτό.
 (1) ΕΕ C 314 της 18.12.2004.


text:
C 44/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 1) Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών L 67, σ. 37), κατά το μέρος που αφορά την Ελληνική ∆ημοκρατία,
 Κοινοτήτων της 15ης ∆εκεμβρίου 1999 στις υποθέσεις το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet,
 T-33/98 και T-34/98, Petrotub και Republica κατά Συμβου- πρόεδρο τμήματος, τους R. Schintgen (εισηγητή) και C. Gulmann,
 λίου. τις F. Macken και Ν. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 S. Alber, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 2) Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΚ) 2320/97 του Συμβουλίου, στις 9 Ιανουαρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της 17ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικών
 δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων
 χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή μη κραματοποιημένο 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 χάλυβα, καταγωγής Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρωσίας, Τσε-
 χικής ∆ημοκρατίας, Ρουμανίας και Σλοβακικής ∆ημοκρα- 2) Καταδικάζει την Ελληνική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 τίας, για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1189/93 έξοδα.
 και για την περάτωση της διαδικασίας όσον αφορά τις
 εισαγωγές καταγωγής ∆ημοκρατίας της Κροατίας, καθόσον
 ο κανονισμός αυτός αφορά τις Petrotub SA και Republica (1 ) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 SA.
 3) Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα
 δικαστικά έξοδα της Petrotub SA και της Republica SA τόσο
 για την παρούσα διαδικασία όσο και για τις πρωτοβάθμιες
 διαδικασίες επί των οποίων εκδόθηκε η προπαρατεθείσα
 απόφαση Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 4) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα
 δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε τόσο για την (πέμπτο τμήμα)
 παρούσα διαδικασία όσο και για τις πρωτοβάθμιες διαδικα-
 σίες επί των οποίων εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση
 Petrotub και Republica κατά Συμβουλίου. της 9ης Ιανουαρίου 2003
 ( 1) ΕΕ C 135 της 15.05.2000. στην υπόθεση C-177/00: Ιταλική ∆ημοκρατία κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση των λογαριασμών — Οικονομικά
 έτη 1995 έως 1998 — Επιστροφές κατά την εξαγωγή —
 Ελαιόλαδο — Πώληση αλκοόλης παρεμβάσεως»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (2003/C 44/07)
 (έκτο τμήμα)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 της 9ης Ιανουαρίου 2003
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στην υπόθεση C-157/00: Ελληνική ∆ημοκρατία κατά Επιτρο- στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 («ΕΓΤΠΕ — Εκκαθάριση των λογαριασμών — Οικονομικά
 έτη 1996 έως 1998 — Επιστροφές λόγω εξαγωγής — Στην υπόθεση C-177/00, Ιταλική ∆ημοκρατία (εκπρόσωπος:
 Οπωροκηπευτικά») U. Leanza, επικουρούμενος από τον Del Gaizo) κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. de March και
 (2003/C 44/06) L. Visaggio, επικουρουμένοι από τον Α. Dal Ferro), με αντικείμενο
 τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2000/216/ΕΚ της Επιτροπής,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) της 1ης Μαρτίου 2000, για τον αποκλεισμό από την κοινοτική
 χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από
 τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου
 Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ
 Στην υπόθεση C-157/00, Ελληνική ∆ημοκρατία (εκπρόσωποι: L 67, σ. 37), στο μέτρο που το εν λόγω κοινοτικό όργανο
 Β. Κοντόλαιμος, I. Κ. Χαλκιάς και Χ. Τσιαβού) κατά Επιτροπής των πραγματοποίησε δημοσιονομικού χαρακτήρα διορθώσεις σχετικά
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Κοντού-Durande), με με ορισμένες δηλωθείσες από το προσφεύγον κράτος μέλος
 αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2000/216/ΕΚ της


text:
δαπάνες, το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους
 Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2000, για τον αποκλεισμό από την M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
 κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιή- P. Jann (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 θηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 9 Ιανουαρίου 2003,
 Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα εγγυήσεων (ΕΕ απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/25
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 14ης Ιουλίου 2011 — Praskevicius κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-81/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Άρθρο 45 του ΚΥΚ - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Μόρια αξιολογήσεως - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Αιτιολογία)
 2012/C 138/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Vidas Praskevicius (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Nelissen Grade και G. Leblanc, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: V. Montebello-Demogeot και N. B. Rasmussen)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του καθού να μη συμπεριλάβει τον προσφεύγοντα στον πίνακα των προαχθέντων στον βαθμό AD6 υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών 2009 και αίτημα ικανοποιήσεως της προξενηθείσας ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010, σ. 66.


text:
24.1.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 26/9
 Pqorutcgä sot Dglgsqiäot Jotriäot jasó sgy Episqopgäy Pqorutcgä sot David T. Keeling jasó sot Cqaueiäot Emaqlo-
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy miärexy apo pkaiärio sgy erxseqijgäy acoqóy (rgälasa, rveädia
 26 Moelbqiäot 1997 jai tpodeiäclasa), pot arjgähgje rsiy 28 Moelbqiäot 1997
 (Tpoäherg T-295/97) (Tpoäherg T-297/97)
 (98/C 26/17)
 (98/C 26/16)
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä) O David T. Keeling, ejpqorxpotälemoy apoä som jahgcgsgä
 A. A. Dashwood, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 coäqo ArseÁne Kronshagen, 22, rue Marie Adelaïde, órjgre
 Rsiy 26 Moelbqiäot 1997, o Dglgäsqioy Jotärioy, jósoijoy rsiy 28 Moelbqiäot 1997 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Bqtnekkxäm (Beäkcio), dialeämxm pqorxqimxäy rsgm Ahgäma Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Cqaueiäot
 (Ekkóda), ejpqorxpotälemoy apoä som Cexäqcio Rajekkaqoä- Emaqlomiärexy rso pkaiärio sgy erxseqijgäy acoqóy (rgälasa,
 potko, dijgcoäqo Ahgmxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco rveädia jai tpodeiäclasa).
 som dijgcoäqo Aloyse May, 31, Grand rue, órjgre emxäpiom
 sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 jasó sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg ADM-97-3 sot pqoeädqot sot
 Cqaueiäot, sgy 21gy Uebqotaqiäot 1997, peqiä oqcamxärexy
 sxm slglósxm pqorutcxäm, oäpxy sqopopoigähgje rsiy
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: 27 Uebqotaqiäot 1997, eidijoäseqa de so óqhqo 2 sgy em
 koäcx apouórexy,
 Ç ma jómei dejsgä sgm pqorutcgä sot ajtqxärexy sgy Ç ma jasadijórei so Cqaueiäo Emaqlomiärexy rsa dijarsijó
 apouórexy 5458/26.9.1997 (R/403/97) sgy aqlodiäay cia eänoda.
 soty dioqirlotäy aqvgäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa eiämai pamoloioästpa
 Ç ma amacmxqiärei rsom pqoruetäcomsa pororsoä amapg-
 le ejeiäma pot pqobkgähgjam rsgm tpoäherg S-148/97 (1). G
 qijgäy rtmsónexy (4 % + 25 % =) 29 %, jasabakkoleämgy
 paqotära pqorutcgä, pot rsgqiäfesai rso óqhqo 179 sgy
 apoä 1gy Iamotaqiäot 1993,
 rtmhgäjgy EJ, arjgähgje xy pqokgpsijoä leäsqo, cia sgm
 peqiäpsxrg pot g pqorutcgä ajtqxärexy rsgm tpoäherg S-148/
 97, pot arjgähgje apoä som pqoruetäcomsa bórei sot
 Ç ma tpacócei sgm peqiäpsxrg sot pqoruetäcomsoy rsiy dia- óqhqot 173 sgy rtmhgäjgy EJ, ha jqimoäsam apaqódejsg apoä
 sóneiy sot óqhqot 78 sot JTJ, xärse ma kalbómei atsoäy so Dijarsgäqio.
 poroä rtmsónexy amapgqiäay iäro le so poroä sgy rtmsó-
 nexy aqvaioäsgsay pot ha dijaiotämsam am jasó sg (1) EE C 199 sgy 28.6.1997, r. 39.
 rtlpkgäqxrg sot 65ot eäsoty sgy gkijiäay sot gäsam re
 tpgqeriäa, gäsoi 70 % sot barijotä sot lirhotä jai
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 Acxcgä sot Pierre-Alexis Feral jasó sgy Episqopgäy sxm
 Peqiueqeixäm, pot arjgähgje rsiy 2 Dejelbqiäot 1997
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa (Tpoäherg T-301/97)
 (98/C 26/18)
 G pqorbakkoleämg apoäuarg eiämai paqómolg, dioäsi g aqlodiäa (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 cia soty dioqirlotäy aqvgä jahoäqire athaiqeäsxy so pororsoä
 amapgqiäay sot pqoruetäcomsoy re 15,5 %, vxqiäy ma eävei O Piere-Alexis Feral, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotäle-
 pqogcotleämxy apouamheiä g pqobkepoälemg apoä som JTJ moy apoä som Georges Vandersanden, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le
 tceiomolijgä episqopgä, emxä so pororsoä amapgqiäay sot eiämai amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm esaiqeiäa Fiduciaire Myson
 rsgm pqaclasijoäsgsa poktä lecaktäseqo. SaÁrl, 30, Rue de Cessange, órjgre rsiy 2 Dejelbqiäot 1997,
 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm


text:
Joimosgäsxm
 acxcgä jasó sgy Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm.
 G pqorbakkoälemg apoäuarg eävei eruakleämg aisiokociäa, dioäsi O emócxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 jajxäy deävesai oäsi so óqhqo 73 jai so óqhqo 78 sot JTJ
 epidixäjotm diauoqesijotäy rjopotäy, emxä, oäpxy ciämesai dejsoä, Ç ma ajtqxärei sgm apoä 2 Repselbqiäot 1997 apoäuarg sot
 g euaqlocgä sot emoäy dem hiäcei sgm euaqlocgä sot ókkot. cemijotä cqallaseäa sgy Episqopgäy sxm Peqiueqeixäm le
 sgm opoiäa apoqqiäuhgje so aiäsgla sot emócomsoy ma sot
 jasabkgheiä gleqgäria apofgliäxrg cia peqiäodo deäja
 lgmxäm koäcx sgy idioäsgsóy sot xy dojiälot tpakkgäkot,


text:
 16.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 310/11
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Οκτωβρίου 2006 — PTV κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-302/03) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος map&guide - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2006/C 310/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PTV Planung Transport Verkehr AG (Καρλσρούη, Γερμανία), (εκπρόσωπος: F. Nielsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: B. Müller και G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 1ης Ιουλίου 2003 (υπόθεση R 1046/2001 2), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος map&guide ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 264 της 1.11.2003.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundeskommunikationssenat (Αυστρία), στις 27 Απριλίου 2006 — Österreichischer Rundfunk (ORF)
 (Υπόθεση C-195/06)
 (2006/C 178/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundeskommunikationssenat (Αυστρία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Österreichischer Rundfunk (ORF)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 1, στοιχείο στ', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/EΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/EΟΚ του Συμβουλίου για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως «τηλεαγορά» νοούνται και οι εκπομπές ή τα μέρη εκπομπών στο πλαίσιο των οποίων οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί παρέχουν στους τηλεθεατές τη δυνατότητα να μετάσχουν διά της απευθείας κλήσεως ορισμένων τηλεφωνικών αριθμών με επιπλέον χρέωση και, ως εκ τούτου, έναντι πληρωμής σε τυχηρό παίγνιο αυτού ακριβώς του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού;
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα: Πρέπει το άρθρο 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/EΟΚ του Συμβουλίου για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως «τηλεοπτική διαφήμιση» νοούνται και οι ανακοινώσεις σε εκπομπές ή μέρη εκπομπών στο πλαίσιο των οποίων ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός παρέχει στους τηλεθεατές τη δυνατότητα να μετάσχουν διά της απευθείας κλήσεως ορισμένων τηλεφωνικών αριθμών με επιπλέον χρέωση και, ως εκ τούτου, έναντι πληρωμής σε τυχηρό παίγνιο αυτού ακριβώς του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού;
 (1) ΕΕ L 298, σ. 23.
 (2) ΕΕ L 202, σ. 60.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/18
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Μαρτίου 2016 η Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 4 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-247/14, Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-182/16 P)
 (2016/C 296/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG (εκπρόσωπος: S. Labesius, Rechtsanwalt)
 Έτεροι διάδικοι: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Salumificio Fratelli Beretta SpA
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το μέρος που απορρίφθηκε η προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, και επικουρικώς να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, και
 —
 να καταδικάσει το καθού πρωτοδίκως και την παρεμβαίνουσα πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και το καθού πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναιρέσεως στηρίζεται σε παράβαση του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο, κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο στην απόφασή του της 4ης Φεβρουαρίου 2016 παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1) για το κοινοτικό σήμα και το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
 Εν ολίγοις, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως, όσον αφορά το επίπεδο της διακριτικής ισχύος του προγενέστερου σήματος «MINI WINI» και την ομοιότητα των σημείων και προϊόντων με το σημείο «Stick MiniMINI [...]» που ζητείται να καταχωριστεί ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και όσον αφορά τον αυτοτελή διακριτικό ρόλο του στοιχείου «MiniMINI» στο πλαίσιο τους σημείου που ζητείται να καταχωριστεί. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι εγγενώς ασθενή στοιχεία ενός σήματος συμβάλλουν και αυτά στην ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως, ούτε τις ειδικές περιστάσεις διανομής προϊόντων οι οποίες επηρεάζουν τον βαθμό προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού και την τάση του να συντέμνει ένα σήμα σε ένα ασθενές, αλλά οπτικώς κυρίαρχο στοιχείο.
 Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή, ακόμη και αν ένα λεκτικό στοιχείο θεωρηθεί ότι έχει αμιγώς περιγραφικό χαρακτήρα, ο χαρακτήρας αυτός δεν αποκλείει να αναγνωριστεί το εν λόγω στοιχείο ως κυρίαρχο για την αξιολόγηση της ομοιότητας των σημείων. Επίσης, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στηρίχθηκε σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, όσον αφορά την αξιολόγηση των κυρίαρχων στοιχείων ως προς το μέγεθος και τη θέση τους στο σημείο που ζητείται να καταχωριστεί ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όταν έκρινε ότι η οπτική ομοιότητα πρέπει να εκτιμηθεί σε συνάρτηση με τον βαθμό της διακριτικής ισχύος των οπτικών στοιχείων του σημείου που ζητείται να καταχωριστεί ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέλος, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι πλημμελώς αιτιολογημένη, κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο δεν παρέθεσε αιτιολογία σχετικά με τον βαθμό προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού ως προς


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative d'appel de Versailles (Γαλλία) στις 25 Μαρτίου 2013 — Le Rayon d'Or SARL κατά Ministre de l'Économie et des Finances
 (Υπόθεση C-151/13)
 2013/C 171/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative d'appel de Versailles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Le Rayon d'Or SARL
 Εφεσίβλητος: Ministre de l'Économie et des Finances
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 11, μέρος A, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας (1), όπως αναδιατυπώθηκε με το άρθρο 73 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (2), την έννοια ότι το «επίδομα περιθάλψεως», το οποίο καταβάλλεται από τα ταμεία ασφαλίσεως υγείας στους ξενώνες μη αυτοεξυπηρετούμενων ηλικιωμένων ατόμων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου L. 174-7 του code de la sécurité sociale, και απαλλάσσεται από τον φόρο προστιθεμένης αξίας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 261, παράγραφος 4, 1o ter, του code général des impôts, συνιστά επιδότηση η οποία συνδέεται άμεσα με την τιμή των παρεχομένων στους ενοίκους υπηρεσιών περιθάλψεως και εμπίπτει, ως εκ τούτου, στο πεδίο εφαρμογής του φόρου προστιθεμένης αξίας;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49)
 (2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 7ης Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers «VEBIC» VZW κατά Raad voor de Mededinging και Minister van Economie
 (Υπόθεση C-439/08) (1)
 (Πολιτική ανταγωνισμού - Εθνική διαδικασία - Παρέμβαση των εθνικών αρχών ανταγωνισμού στις δικαστικές διαδικασίες - Μικτής φύσεως εθνική αρχή ανταγωνισμού έχουσα δικαστικό και διοικητικό χαρακτήρα - Προσφυγή κατά αποφάσεως μιας τέτοιας αρχής - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003)
 2011/C 55/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 VZW Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers «VEBIC» VZW
 κατά
 Raad voor de Mededinging και Minister van Economie
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Beroep te Brussel — Ερμηνεία των άρθρων 2, 5, 15, παράγραφος 1, και 35, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1) — Υποβολή από τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού γραπτών παρατηρήσεων και προβολή πραγματικών και νομικών ισχυρισμών στο πλαίσιο δίκης επί προσφυγής κατά αποφάσεώς τους — Ύπαρξη πολλών αρχών ανταγωνισμού σε κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως η οποία δεν παρέχει σε εθνική αρχή ανταγωνισμού τη δυνατότητα να μετάσχει, ως καθής, σε δικαστική διαδικασία στρεφομένη κατά της αποφάσεως που εξέδωσε η αρχή αυτή. Έργο των εθνικών αρχών ανταγωνισμού είναι να σταθμίζουν την ανάγκη και τη χρησιμότητα της παρεμβάσεώς τους με γνώμονα την αποτελεσματική εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού της Ενώσεως. Παρά ταύτα, η συστηματική μη παράσταση της εθνικής αρχής ανταγωνισμού σε τέτοιες δικαστικές διαδικασίες θέτει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα των άρθρων 101 ΣΛΕΕ και 102 ΣΛΕΕ.
 Ελλείψει ρυθμίσεως της Ενώσεως, τα κράτη μέλη παραμένουν αρμόδια, σύμφωνα με την αρχή της διαδικαστικής αυτονομίας, να ορίσουν το υπαγόμενο ή τα υπαγόμενα στην εθνική αρχή ανταγωνισμού όργανα που έχουν τη δυνατότητα να μετάσχουν, ως καθού, σε διαδικασία ενώπιον εθνικού δικαστηρίου στρεφομένη κατά της αποφάσεως που εξέδωσε η αρχή αυτή, διασφαλίζοντας την τήρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και την πλήρη αποτελεσματικότητα του δικαίου του ανταγωνισμού της Ενώσεως.
 (1) ΕΕ C 313 της 6.12.2008.


text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/37
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 12 Φεβρουαρίου 2015 — BP Europa SE κατά Hauptzollamt Hamburg-Stadt
 (Υπόθεση C-64/15)
 (2015/C 138/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα/αναιρεσείουσα: BP Europa SE
 Καθού/αναιρεσίβλητο: Hauptzollamt Hamburg-Stadt
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 10, παράγραφος 4, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ (1) την έννοια ότι οι προϋποθέσεις του πληρούνται μόνο όταν ολόκληρη η ποσότητα των προϊόντων που διακινούνται υπό καθεστώς αναστολής δεν έχει φθάσει στον προορισμό της ή μπορεί η εν λόγω ρύθμιση να εφαρμοστεί, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 10, παράγραφος 6, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ, ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες δεν έχει φθάσει στον προορισμό της ένα μόνο μέρος των υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντων που διακινούνται υπό καθεστώς αναστολής;
 2)
 Έχει το άρθρο 20, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ την έννοια ότι η διακίνηση υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντων τα οποία τελούν υπό καθεστώς αναστολής δεν περατώνεται πριν ο παραλήπτης εκφορτώσει πλήρως το μέσο μεταφοράς που έχει φθάσει στις εγκαταστάσεις του, πράγμα που σημαίνει ότι η διαπίστωση ότι λείπει ορισμένη ποσότητα κατά τη διάρκεια της εκφόρτωσης γίνεται ενόσω διαρκεί ακόμη η διακίνηση;
 3)
 Έχει το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο α', της ίδιας αυτής οδηγίας, την έννοια ότι είναι αντίθετη προς τη διάταξη αυτή η διάταξη του εθνικού δικαίου που προβλέπει ότι η φορολογική δικαιοδοσία του κράτους μέλους προορισμού εξαρτάται (με δεδομένο ότι η ύπαρξη τέτοιας δικαιοδοσίας αποκλείεται στις περιπτώσεις που ρυθμίζονται στο άρθρο 7, παράγραφος 4, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ) μόνο από τη διαπίστωση της διάπραξης παρατυπίας και από τη μη ύπαρξη δυνατότητας προσδιορισμού του τόπου στον οποίο διαπράχθηκε η παρατυπία ή πρέπει επίσης να έχει διαπιστωθεί ότι τα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντα έχουν τεθεί σε ανάλωση λόγω της εξόδου τους από το καθεστώς αναστολής;
 4)
 Έχει το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2008/118/ΕΚ την έννοια ότι, εφόσον έχει διαπιστωθεί παρατυπία κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ, πρέπει να γίνεται δεκτό ότι τα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντα που διακινούνται υπό καθεστώς αναστολής και δεν φθάνουν στον τόπο προορισμού τίθενται σε ανάλωση σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες δεν μπορεί να προσκομιστεί, κατά τα προβλεπόμενα από το άρθρο 7, παράγραφος 4, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ, η απόδειξη της ολικής καταστροφής ή της ανεπανόρθωτης απώλειας της ποσότητας που έχει διαπιστωθεί ότι λείπει;
 (1) Οδηγία 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ 2009, L 9, σ. 12).


text:
C 95/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.3.2001
 Προσφυγη ́ του Benini Stefano κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 22 Ιανουαρι ́ου
 2001
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση που ́ελαβε η Α∆Α με ́εγγραφο της
 24ης Φεβρουαρι ́ου 2000, περι ́ μεταφορα ́ς στο εξη ́ς με ́ρους
 (Υπο ́θεση T-15/01)
 των αποδοχω ́ν μο ́νο με ́χρι το 19 % των καθαρω ́ν μηνιαι ́ων
 αποδοχω ́ν του, αντι ́ του 35 %·
 (2001/C 95/39)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση 102/84 των προϊσταμε ́νων διοι-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω κη ́σεως, εγκριθει ́σα κατα ́ την 149η συνεδρι ́αση της 6ης
 Απριλι ́ου 1984, η οποι ́α επε ́τρεψε την Α∆Α να περιορι ́σει το
 ποσοστο ́ στο 19 % αντι ́ του 35 %·
 Ο Benini Stefano, εκπροσωπου ́μενος απο ́ του ́ς δικηγο ́ρους Bruno
 Naschimbene και Massimo Condinanzi, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 22 Ιανουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να του καταβα ́λει προσωρινω ́ς το
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ποσο ́ των 5 000 ευρω ́ επι ́ της ζημι ́ας που θα αποτιμηθει ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. αργο ́τερα πλε ́ον το ́κων υπερημερι ́ας ως αποζημι ́ωση για την
 οικονομικη ́ ζημι ́α που υπε ́στη ο ενα ́γων·
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 28 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με
 την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε τη διοικητικη ́ ́ενσταση
 αριθ. 169/2000 που υπε ́βαλε ο προσφευ ́γων στις 28 Μαρ-
 τι ́ου 2000.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ο προσφευ ́γων, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς στις Βρυξε ́λλες,
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αγο ́ρασε μια κατοικι ́α στο Λονδι ́νο. Η αγορα ́ χρηματοδοτη ́θηκε
 μερικω ́ς απο ́ ενυπο ́θηκο δα ́νειο στο Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δια ́ρκειας
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ταυτι ́ζονται με τα 10 ετω ́ν, η αποπληρωμη ́ του οποι ́ου θα γινο ́ταν με μηνιαι ́ες δο ́σεις.
 προβαλλο ́μενα στην υπο ́θεση T-11/01, Mascetti κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς (1).
 Συνεπω ́ς, o προσφευ ́γων ζη ́τησε τη μεταφορα ́ στο Ηνωμε ́νο
 Βασι ́λειο του 35 % των μηνιαι ́ων καθαρω ́ν αποδοχω ́ν του συ ́μφωνα
 (1) Μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στην ΕΕΕΚ.
 με το α ́ρθρο 17, παρα ́γραφος 2, του παραρτη ́ματος VII του
 Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως.
 Η Επιτροπη ́ περιο ́ρισε τη μεταφορα ́ στο 19


text:
% με την αιτιολογι ́α
 ο ́τι ́ενα τε ́τοιο ο ́ριο προε ́κυπτε απο ́ την αναλογικη ́ εφαρμογη ́ της
 αποφα ́σεως 102/84 των προϊσταμε ́νων διοι ́κησης. Ο προσφευ ́γων
 ισχυρι ́ζεται ο ́τι αυτο ́ το ο ́ριο ει ́ναι παρα ́νομο και αντι ́θετο στις
 Προσφυγη ́ του Γεωργι ́ου Ρου ́νη κατα ́ της Επιτροπη ́ς των διατα ́ξεις του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως και στις
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 24 Ιανουαρι ́ου κοινε ́ς ρυθμι ́σεις που διε ́πουν τους σχετικου ́ς με τη μεταφορα ́
 2001 με ́ρους των αποδοχω ́ν κανο ́νες.
 (Υπο ́θεση Τ-17/01)
 Ο προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται επι ́σης ο ́τι η Α∆Α παρε ́βη τα α ́ρθρα 62
 (2001/C 95/40) και 63 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως και ο ́τι η
 απο ́φαση ́ της, βασισμε ́νη σε ανακριβει ́ς αιτιολογι ́ες το ́σο αναφο-
 ρικα ́ με πραγματικα ́ περιστατικα ́ ο ́σο και με τα νομικα ́ ζητη ́ματα,
 δημιουργει ́ για τον προσφευ ́γοντα α ́νιση διοικητικη ́ μεταχει ́ριση σε
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω σχε ́ση με τους λοιπου ́ς υπαλλη ́λους που βρι ́σκονται στην ́δια ι
 κατα ́σταση.
 Ο Γεω ́ργιος Ρου ́νης, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 τον Εric Boigelot, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 βου ́ργο, α ́σκησε στις 24 Ιανουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) στις 27 Ιουνίου 2013 — B. Martens κατά Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
 (Υπόθεση C-359/13)
 2013/C 274/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Centrale Raad van Beroep
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείουσα: B. Martens
 Εφεσίβλητος: Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1A)
 Πρέπει το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα το άρθρο 45 ΣΛΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται στην παύση από το κράτος μέλος της ΕΕ (τις Κάτω Χώρες) του δικαιώματος για χρηματοδότηση των σπουδών για εκπαίδευση εκτός της ΕΕ ενός ενήλικου τέκνου που συντηρείται από μεθοριακό εργαζόμενο έχοντα την ολλανδική ιθαγένεια ο οποίος κατοικεί στο Βέλγιο και εργάζεται εν μέρει στις Κάτω Χώρες και εν μέρει στο Βέλγιο, τη στιγμή που αυτός παύει τη διασυνοριακή εργασία και εξακολουθεί να ασκεί δραστηριότητες μόνο στο Βέλγιο, λόγω του ότι το τέκνο δεν ικανοποιεί την απαίτηση να έχει κατοικήσει στις Κάτω Χώρες τουλάχιστον επί τρία από τα έξι έτη πριν από την εγγραφή του στο περί ου πρόκειται εκπαιδευτικό ίδρυμα;
 1B)
 Στην περίπτωση που πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα 1Α, αντιτίθεται το δίκαιο της Ένωσης, αν υποτεθεί ότι πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις για τη χρηματοδότηση σπουδών, στο να χορηγηθεί χρηματοδότηση σπουδών για περίοδο μικρότερη από τη διάρκεια του κύκλου σπουδών για τον οποίο χορηγείται χρηματοδότηση σπουδών;
 Αν το Δικαστήριο, κατά την απάντηση στα ερωτήματα 1Α και 1Β, κρίνει ότι η ρύθμιση σχετικά με το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων δεν εμποδίζει τη μη χορήγηση χρηματοδοτήσεως σπουδών στην B. Martens από τον Νοέμβριο του 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του 2011 ή για μέρος της περιόδου αυτής:
 2)
 Πρέπει τα άρθρα 20 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι εμποδίζουν ένα κράτος μέλος της ΕΕ (τις Κάτω Χώρες) να μη παρατείνει τη χρηματοδότηση σπουδών για κύκλο μαθημάτων σε εκπαιδευτικό ίδρυμα εγκατεστημένο στις ΥΧΕ (Κουρασάο), για την οποία υπήρχε δικαίωμα επειδή ο πατέρας της ενδιαφερομένης απασχολούνταν στις Κάτω Χώρες ως μεθοριακός εργαζόμενος, με την αιτιολογία ότι η ενδιαφερόμενη δεν ικανοποιεί την απαίτηση που ισχύει για κάθε πολίτη της Ένωσης, περιλαμβανομένων των υπηκόων της ημεδαπής, να έχει κατοικήσει στις Κάτω Χώρες τουλάχιστον επί τρία από τα έξι έτη πριν από την εγγραφή της στον εν λόγω κύκλο σπουδών;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33).


text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van koophandel te Antwerpen (Βέλγιο) στις 7 Δεκεμβρίου 2016 — Dyson Ltd, Dyson BV κατά BSH Home Appliances NV
 (Υπόθεση C-632/16)
 (2017/C 078/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van koophandel te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Dyson Ltd, Dyson BV
 Εναγόμενη: BSH Home Appliances NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί η αυστηρή τήρηση του κανονισμού για τις ηλεκτρικές σκούπες (1) (χωρίς τη συμπλήρωση της κατά το παράρτημά του II ετικέτας με πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες δοκιμής που οδήγησαν στην κατάταξη σε τάξη ενεργειακής αποδόσεως σύμφωνα με το παράρτημα I) να θεωρηθεί ως παραπλανητική παράλειψη κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές (2);
 2)
 Αντίκειται στον κανονισμό για τις ηλεκτρικές σκούπες η συμπλήρωση της ετικέτας αυτής με άλλα σύμβολα τα οποία παρέχουν τις ίδιες πληροφορίες;
 (1) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 665/2013 της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2013, που συμπληρώνει την οδηγία 2010/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την επισήμανση της κατανάλωσης ενέργειας από ηλεκτρικές σκούπες (ΕΕ 2013, L 192, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ 2005, L 149, σ. 22).


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Amtsgericht Freiburg με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2005 στο πλαίσιο της υποθέσεως επιβολής προστίμου Bernd Voigt κατά πράξεως περί επιβολής προστίμου του Regierungspräsidium Karlsruhe – Bretten
 (Υπόθεση C-83/05)
 (2005/C 82/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2005, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Φεβρουαρίου 2005, τo Amtsgericht Freiburg, στο πλαίσιο της υποθέσεως επιβολής προστίμου Bernd Voigt κατά πράξεως περί επιβολής προστίμου του Regierungspräsidium Karlsruhe – Bretten, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από τo Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Έχει την έννοια η οδηγία 70/156/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992 (2), η οποία μεταφέρθηκε στο γερμανικό δίκαιο με το EG-TypV (Verordnung über die EG-Typgenehmigung für Fahrzeuge und Fahrzeugteile – διάταγμα περί της εγκρίσεως ΕΚ τύπου οχημάτων και τμημάτων οχημάτων – της 9.12.1994, που τροποποιήθηκε τελευταίως στις 7.2.2004) (3), ότι ο οδηγός οχήματος με κινητήρα, του οποίου το όχημα εγκρίθηκε ως επιβατηγό όχημα κατόπιν αδείας λειτουργίας οχήματος βάσει εγκρίσεως ΕΚ τύπου οχήματος, δικαιούται επίσης να χρησιμοποιεί και να κυκλοφορεί το όχημα ως εγκριθέντος τύπου, ο δε οδηγός αυτού του οχήματος με κινητήρα υπόκειται ειδικότερα στις περί ταχύτητας επιταγές που ισχύουν μόνο για τα επιβατηγά οχήματα;
 2)
 Επιτρέπεται οι αρμόδιες για τη δίωξη παραβάσεων του κώδικα οδικής κυκλοφορίας αρχές να κρίνουν τις εκδιδόμενες από την Kraftfahrt-Bundesamt (ομοσπονδιακή υπηρεσία οδικής κυκλοφορίας) άδειες λειτουργίας οχήματος σύμφωνα με την έγκριση ΕΚ τύπου οχήματος και τις άδειες κυκλοφορίας που βασίζονται στις εν λόγω εγκρίσεις ΕΚ τύπου οχήματος και χορηγούνται από τις γερμανικές υπηρεσίες χορηγήσεως αδείας, ως μη αποφασιστικής σημασίας κατά την κατάταξη του τύπου οχήματος, οσάκις πρόκειται για τη διαπίστωση των ορίων ταχύτητας που πρέπει να τηρεί ο οδηγός ενός τέτοιου τύπου οχήματος;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 46.
 (2) Οδηγία του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους, της 6ης Φεβρουαρίου 1970 (70/156/ΕΟΚ), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/53/ΕΟΚ της 18.6.1992.
 (3) EG-TypV (διάταγμα περί της εγκρίσεως ΕΚ τύπου οχημάτων και τμημάτων οχημάτων της 9.12.1994, τροποποιηθέν τελευταίως στις 7.2.2004. Συναφώς αναφέρεται στην επίσημη αιτιολογική έκθεση: το διάταγμα αυτό εξυπηρετεί τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την έγκριση τύπου των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (ΕΕ L 225, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/81/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 29ης Σεπτεμβρίου 1993, για την αναπροσαρμογή της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση τύπου των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (ΕΕ L 264, σ. 49).


text:
 10.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 413/10
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 3 Αυγούστου 2016 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά της Ισλανδίας
 (Υπόθεση E-10/16)
 (2016/C 413/09)
 Στις 3 Αυγούστου 2016, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Carsten Zatschler, Øyvind Bø και Marlene Lie Hakkebo, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, 1040 Brussels, Belgium, άσκησε προσφυγή κατά της Ισλανδίας ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ:
 1.
 να αναγνωρίσει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 6α και στο σημείο 6ε του κεφαλαίου VIII του παραρτήματος II της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2014/68/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διαθεσιμότητα του εξοπλισμού υπό πίεση στην αγορά), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, και δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του άρθρου 13 της πράξης εντός της ταχθείσας προθεσμίας ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ σχετικά.
 2.
 να διατάξει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφυγή αφορά την παράλειψη της Ισλανδίας να συμμορφωθεί, το αργότερο έως τις 13 Μαρτίου 2016, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 13 Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τη μη εφαρμογή από το εν λόγω κράτος στην εσωτερική έννομη τάξη του της οδηγίας 2014/68/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014 για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διαθεσιμότητα του εξοπλισμού υπό πίεση στην αγορά, όπως αναφέρεται στο σημείο 6α και στο σημείο 6ε του κεφαλαίου VIII του παραρτήματος II της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής (εφεξής «η πράξη»).
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης.


text:
 30.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 352/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 de Marchena (Ισπανία) στις 10 Σεπτεμβρίου 2013 — Caixabank SA κατά Alberto Galán Luna και Domingo Galán Luna
 (Υπόθεση C-487/13)
 2013/C 352/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 Marchena
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Caixabank SA
 Καθών: Alberto Galán Luna και Domingo Galán Luna
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σύμφωνα με την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ιδίως το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας, και προκειμένου να εξασφαλιστεί η προστασία καταναλωτών και χρηστών σύμφωνα με τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, οφείλει ο εθνικός δικαστής, όταν εκτιμά την ύπαρξη καταχρηστικής ρήτρας περί τόκων υπερημερίας σε ενυπόθηκα δάνεια, να κηρύσσει άκυρη τη ρήτρα και να αναγνωρίζει ότι δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα ή, αντιθέτως, οφείλει να αναθεωρεί τη ρήτρα περί τόκων, τάσσοντας στον επισπεύδοντα ή στον δανειστή προθεσμία για να υπολογίσουν εκ νέου τους τόκους;
 2)
 Συνεπάγεται η δεύτερη μεταβατική διάταξη του νόμου 1/2013 της 14ης Μαΐου 2013 σαφή περιορισμό της προστασίας του συμφέροντος του καταναλωτή, κατά το μέτρο που επιβάλλει σιωπηρώς στο δικαστήριο την υποχρέωση να αναθεωρεί καταχρηστική ρήτρα περί τόκων υπερημερίας, υπολογίζοντας εκ νέου τους προβλεπόμενους από τη σύμβαση τόκους και διατηρώντας σε ισχύ έναν καταχρηστικό όρο, αντί να κηρύξει άκυρη τη ρήτρα και να κρίνει ότι δεν δεσμεύει τον καταναλωτή;
 3)
 Είναι η δεύτερη μεταβατική διάταξη του νόμου 1/2013 της 14ης Μαΐου 2013 αντίθετη προς την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ιδίως προς το άρθρο 6, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, κατά το μέτρο που, στην περίπτωση των συμβάσεων ενυπόθηκων δανείων οι οποίες συνήφθησαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου 1/2013 της 14ης Μαΐου 2013, εμποδίζει την εφαρμογή των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας όσον αφορά την προστασία του καταναλωτή και παρακάμπτει την κύρωση της κηρύξεως ακυρότητας των καταχρηστικών ρητρών περί τόκων υπερημερίας και της αναγνωρίσεως ότι ο οφειλέτης δεν δεσμεύεται από αυτές;
 (1) EE L 95, σ. 29.


text:
 21.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/29
 Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2013 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-60/13)
 2013/C 274/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως κατά της προσφυγής που ασκήθηκε από τον προσφεύγοντα βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, περί διορθώσεως των καταχωρίσεων των απουσιών του λόγω ασθενείας στην εφαρμογή SysPer2.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τη σιωπηρή απορριπτική απόφαση κατά της υπ’ αριθ. D/299/12 προσφυγής που ασκήθηκε από τον ίδιο στις 13 Απριλίου 2012 όσον αφορά την καταχώριση των απουσιών του λόγω ασθενείας στην εφαρμογή SysPer2, λαμβάνοντας υπόψη μόνο τις εργάσιμες ημέρες και τούτο από τις 13 Απριλίου 2009 μέχρι την ημέρα ασκήσεως της προσφυγής του,
 —
 να ακυρώσει τη ρητή απορριπτική απόφαση κατά της υπ’ αριθ. D/299/12 προσφυγής που ασκήθηκε από τον ίδιο στις 13 Απριλίου 2012, όσον αφορά τις πέντε ημέρες που αφαιρέθηκαν από την ετήσια άδειά του για το 2012,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/13
 Olivier Couvert-CasteÂra, ehmijoä tpókkgko aporparleämo rsgm emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo-
 Molijgä Tpgqeriäa, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Car- rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot.
 los Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre
 rsiy 4 Repselbqiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sot Barikeiäot sot G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Bekciäot.
 Ç ma amacmxqiärei oäsi, lg joimopoixämsay jai lg kalbómo-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: msay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijg-
 sijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä sot pqoy sgm odgciäa
 95/32/EJ sgy Episqopgäy, sgy 7gy Iotkiäot 1995, rvesijó
 Ç ma amacmxqiärei oäsi, lg kalbómomsay emsoäy sgy savheiäray le siy lehoädoty amaktärexy pot eiämai amacjaiäey cia som
 pqoherliäay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai eäkecvo sgy rtmheärexy sxm jakktmsijxäm pqoøoämsxm (1), so
 dioijgsijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä sot pqoy sgm Bariäkeio sot Bekciäot paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeä-
 odgciäa 94/60/EJ sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot jai sot vei dtmólei sgy amxseäqx odgciäay,
 Rtlbotkiäot, sgy 20gäy Dejelbqiäot 1994, cia sg deäjasg
 seäsaqsg sqopopoiägrg sgy odgciäay 76/769/EOJ peqiä pqo-
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 recciärexy sxm molohesijxäm, jamomirsijxäm jai dioijg-
 eänoda.
 sijxäm diasónexm sxm jqasxäm lekxäm pot auoqotäm peqio-
 qirlotäy jtjkouoqiäay rsgm acoqó jai vqgärexy leqijxäm
 epijimdtämxm otrixäm jai paqarjetarlósxm (1), gä lg joi- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 mopoixämsay paqoäloiey diasóneiy rsgm Episqopgä, so
 Bariäkeio sot Bekciäot paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeä-
 vei dtmólei sgy Rtmhgäjgy, Jasó so óqhqo 2 sgy odgciäay 95/32/EJ sgy Episqopgäy, sa
 jqósg leäkg heäsotm re irvtä siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo-
 mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä soty
 Ç ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó le sgm odgciäa so aqcoäseqo leävqi siy 30 Repselbqiäot 1996.
 eänoda.
 Jasó sgm ejpmogä sgy amxseäqx pqoherliäay so Bariäkeio sot
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Bekciäot dem eiäve ajoälg kóbei siy erxseqijeäy diasóneiy
 lesauoqóy sgy epiädijgy odgciäay.
 Jasó so óqhqo 2, paqócqauoy 1, sgy odgciäay 94/60/EJ sa (1) EE L 178 sgy 28.7.1995, r. 20.
 jqósg leäkg herpiäfotm jai dglorietäotm siy amacjaiäey molo-
 hesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy cia sg
 rtlloäquxrgä soty pqoy sgm odgciäa so aqcoäseqo eäma eäsoy
 lesó sgm gleqolgmiäa herpiärexäy sgy.
 Lokomoäsi g em koäcx pqoherliäa eäkgne rsiy 20 Dejelbqiäot Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 1995, so Bariäkeio sot Bekciäot dem eneädxre otäse dgloriäetre jasó Iqkamdiäay, pot arjgähgje rsiy 7 Repselbqiäot 1998
 siy amacjaiäey diasóneiy cia sg rtlloäquxrgä sot pqoy sgm
 odgciäa. (Tpoäherg C-331/98)
 (98/C 327/21)
 (1) EE L 365 sgy 31.12.1994, r. 1.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä som Richard Wainwright, jtäqio molijoä rtälbotko, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, Centre Wagner, Kirchberg,
 órjgre rsiy 7 Repselbqiäot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Iqkam-
 jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, arjgheiära rsiy 7 Repsel- diäay.
 bqiäot 1998
 (Tpoäherg C-329/98) G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (98/C 327/20)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Iqkamdiäa, lg apacoqetäomsay rsiy
 iqkamdijeäy tceiomolijeäy aqveäy


text:
ma pqobaiämotm rsgm
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg ólerg apoäqqiwg otrixäm sot jasakoäcot I rsa tpoäceia
 apoä som Michel Nolin, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le tädasa jai lg tpobókkomsay siy aqveäy atseäy re jameäma
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, rtärsgla pqojasaqjsijgäy eäqetmay jai pqogcotälemgy
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 7 Repselbqiäot 1998 ódeiay cia sgm ólerg apoäqqiwg otrixäm sot jasakoäcot II,


text:
C 312/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.10.98
 PQXSODIJEIO
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 21gy Iotkiäot 1998 sgy 16gy Iotkiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-93/96, Catherine Presle jasó Etqxpaøjotä
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-66/96 jai T-221/97, John Jeämsqot cia sgm amópstng sgy epacceklasijgäy jasaqsiä-
 Mellett jasó Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) rexy (1)
 (Tpókkgkoi Ç Paqadejsoä Ç Lomilopoiägrg Ç Dijaioko- (Loämiloi tpókkgkoi Ç Akkacgä soäpot tpgqeriäay Ç Tpo-
 cgleämg elpirsortämg Ç êrg lesaveiäqirg) vqeäxrg aisiokocgärexy Ç Aqvgä sgy pqorsariäay sgy dijaio-
 kocgleämgy elpirsortämgy Ç Jahgäjom aqxcgäy)
 (98/C 312/26)
 (98/C 312/27)
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 Rsgm tpoäherg S-93/96, Catherine Presle, tpókkgkoy rso
 Etqxpaøjoä Jeämsqo cia sgm amópstng sgy epacceklasijgäy
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-66/96 jai S-221/97, John jasaqsiärexy, jósoijoy Beqokiämot, ejpqorxpotälemg apoä som
 Mellett, eäjsajsoy tpókkgkoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqx- Frank Montag, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso
 paøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy 61, rue des Maraîchers, Pla- Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Aloyse May, 31,
 teau du Kirchberg, Kotnelbotäqco, ejpqorxpotälemoy apoä Grand-rue, jasó Etqxpaøjotä Jeämsqot cia sgm amópstng
 soty O'Donovan Brendan, Solicitor, jai Conor Quingley, sgy epacceklasijgäy jasaqsiärexy (ejpqoärxpoy: Bertrand
 Barrister, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sgm pqoa- Wägenbaur), le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sgy apouó-
 maueqheiära dietähtmrg, jasó Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm rexy pot eneädxre rsiy 22 Laðot 1996 so Etqxpaøjoä Jeämsqo
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Timothy Millett), le amsijeiälemo, cia sgm amópstng sgy epacceklasijgäy jasaqsiärexy peqiä
 rsgm tpoäherg S-66/96, sgm ajtäqxrg sgy dioijgsijgäy apouó- lesaheärexy sgy pqoruetäcotray rsg Herrakomiäjg (Ekkóy)
 rexy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgy apoä 1gy Iotkiäot 1996, so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla),
 14gy Iotmiäot 1995 jai, rsgm tpoäherg S-221/97, sgm ajtäqxrg rtcjeiälemo apoä soty J. Azizi, Pqoäedqo, jai R. García-Valde-
 sxm dioijgsijxäm apouórexm sot Pqoeädqot sot Dijarsgqiäot casas jai M. Jaeger, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre
 sgy 17gy Ojsxbqiäot 1996 jai sgy 4gy Dejelbqiäot 1996, peqiä rsiy 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 lg jimgärexy sgy diadijariäay cia sg lomilopoiägrg sot pqo-
 ruetäcomsoy, so Pqxsodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 apoä som J. Azizi, Pqoäedqo, jai apoä soty R. García-Valdeca-
 sas jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: A. Mair, tpókkgkoy
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 21 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó eänodó sot, rtlpeqi-
 ajoäkotho diasajsijoä: kalbamoleämxm sxm enoädxm rsa pkaiä ria sgy diadijariäay
 kgäwexy aruakirsijxäm leäsqxm.
 (1) EE C 233 sgy 10.8.1996.
 1. Rtmejdijófei siy tpoheäreiy S-66/96 jai S-221/97 pqoy
 eäjdorg joimgäy apouórexy.
 2. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy aqloädiay epiä dioijgsijxäm
 helósxm episqopgäy sot Dijarsgqiäot sgy 14gy Iotmiäot APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 1995, oäpxy g apoäuarg atsgä pqojtäpsei apoä so rgleiäo 4 sgy 16gy Iotkiäot 1998
 sxm pqajsijxäm, jai siy dioijgsijeäy apouóreiy sot rsgm tpoäherg T-72/97, Proderec Ð FormacËaÄo e Desinvolvi-
 Pqoeädqot sot Dijarsgqiäot sgy 17gy Ojsxbqiäot 1996 mento de Recursos Humanos, ACE jasó Episqopgäy sxm
 jai sgy 4gy Dejelbqiäot 1996, peqiä lg jimgärexy sgy diadi- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 jariäay pot lpoqotäre ma jasakgänei rsg lomilopoiägrg
 sot pqoruetäcomsoy. (Etqxpaøjoä Joimxmijoä Saleiäo Ç Apoäuarg peqiä leixärexy
 dtäo vqglasodosijxäm rtmdqolxäm Ç Pqorutcgä ajtqxärexy
 Ç Paqadejsoä Ç Pirsopoiägrg sot tporsasotä jai sgy
 kocirsijgäy


text:
ajqiäbeiay Ç èkkeiwg aqlodioäsgsay sot ehmijotä
 3. Jasadijófei so Dijarsgäqio rsa dijarsijó eänoda sxm oqcamirlotä Ç Aisiokociäa Ç Dijaixälasa óltmay)
 tpoheärexm S-66/96 jai S-221/97.
 (98/C 312/28)
 (1) EE C 233 sgy 10.8.1996 jai C 331 sgy 1.11.1997. (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä)
 Rsgm tpoäherg S-72/97, Proderec Ð FormacËaÄo e Desinvolvi-
 mento de Recursos Humanos ACE, le eädqa sgm Almada
 ---pagebreak--- 10.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 312/11
 (Poqsocakiäa), ejpqorxpotälemg apoä som Manuel Rodrigues, DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 dijgcoäqo Kirrabxämay, Rua Torcato JoseÂ Clavine, 17 D, 1.o sgy 16gy Iotkiäot 1998
 Esq., Pragal, Almada, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Maria Teresa Figueira jai Knut rsgm tpoäherg T-274/97, Ca'Pasta Srl jasó Episqopgäy sxm
 Simonsson) le amsijeiälemo aiäsgrg ajtqxärexy sxm apouó- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 rexm C(96) 2554 jai C(96) 2555 sgy Episqopgäy, sgy 9gy (Jamomirloäy (EOJ) aqih. 4028/86 Ç Joimgä akietsijgä poki-
 Dejelbqiäot 1996, peqiä leixärexy dtäo vqglasodosijxäm sijgä Ç Joimosijgä vqglasodosijgä rtmdqolgä Ç Diadijariäa
 rtmdqolxäm pot voqgcgähgjam apoä so Etqxpaøjoä Joimxmijoä apobkeäpotra rsgm patärg sgy rtmdqolgäy Ç Pqorutcgä
 Saleiäo, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä ajtqxärexy Ç Apaqódejso)
 sgm P. Lindh, Pqoäedqo, jai soty K. Lenaerts jai J. D. Cooke,
 dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioi- (98/C 312/30)
 jgärexy, eneädxre rsiy 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoä-
 kotho diasajsijoä: (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. Rsgm tpoäherg S-274/97, Ca'Pasta Srl, ejpqorxpotälemg apoä
 soty Paolo Piva, dijgcoäqo Bemesiäay, jai Guy Arendt, dijg-
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda. coäqo Kotnelbotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 seketsaiäo, 7 Val Sainte-Croix, jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Hubert van Vliet jai
 (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 Alberto Dal Ferro), le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg apouórexy
 pot ueäqesai ma peqieävei so apoä 4 Atcotärsot 1997 eäccqauo
 sgy Episqopgäy pqoy sgm pqoruetäcotra, so Pqxsodijeiäo
 (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm V. Tiili, Pqoäedqo, jai
 soty C. P. BrieÈt jai A. Potocki, dijarseäy, cqallaseäay: H.
 Jung, eneädxre rsiy 16 Iotkiäot 1998 diósang le so ajoäkotho
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT diasajsijoä:
 sgy 7gy Iotkiäot 1998
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 rsgm tpoäherg T-178/97, Albano Moncada jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda.
 (Tpókkgkoi Ç Amapkgäqxrg pqoørsaleämot Ç Pqodgäkxy
 apaqódejsg jai abórilg pqorutcgä)
 (1) EE C 387 sgy 20.12.1997.
 (98/C 312/29)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsgm tpoäherg S-178/97, Albano Moncada, tpókkgkoy sgy
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Kotnel- DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 botäqcot, ejpqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, sgy 6gy Iotkiäot 1998
 Thierry Demaseure jai sgm Ariane Tornel, dijgcoäqoty
 rsgm tpoäherg T-286/97, Anthony Goldstein jasó Episqopgäy
 Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 Cessange, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (Pqorutcgä jasó paqakeiäwexy Ç Tpovqeäxrg emeqceiäay Ç
 (ejpqoärxpoi: Christine Berardis-Kayser jai Florence Duvieu- Dem tuiärsasai Ç Pqorutcgä pqodgäkxy rseqotälemg pa-
 sart-Clotuche), le amsijeiälemo, auemoäy, sgm ajtäqxrg sgy apoä msekxäy molijgäy bórexy)
 12 Atcotärsot 1996 apouórexy sgy Episqopgäy le sgm opoiäa
 amaseähgje re rtmódekuo sot pqoruetäcomsoy, jasxäseqot (98/C 312/31)
 bahlotä apoä som pqoruetäcomsa, g amapkgäqxrg sot


text:
pqoørsa-
 leämot sot, o opoiäoy apotriäafe koäcx jxktälasoy, jai, aueseä- (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 qot, sgm epidiäjarg apofglixärexy, so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 slgäla), rtcjeiälemo apoä som B. Vesterdorf, pqoäedqo, jai soty Rsgm tpoäherg S-286/97, Anthony Goldstein, jósoijoy Komdiä-
 R. M. Moura Ramos jai P. Mengozzi, dijarseäyç cqallaseäay: mot, ejpqorxpotälemoy apoä som Raymond St John Murphy,
 H. Jung, eneädxre rsiy 7 Iotkiäot 1998 diósang le so ajoä- solicitor, 3 Kings Bench Walk, Inner Temple, Komdiämo, jasó
 kotho diasajsijoä: Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy:
 Richard Lyal), le amsijeiälemo ma diapirsxheiä oäsi g Episqopgä
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. paqeäkeiwe ma apouamheiä epiä sgy jasaccekiäay sot pqoruetä-
 comsoy (IV/34.824-Goldstein/GMC) bórei sot óqhqot 3
 paqócqauoy 2, sot jamomirlotä 17 sot Rtlbotkiäot, sgy 6gy
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. Uebqotaqiäot 1962, pqxäsot jamomirlotä euaqlocgäy sxm
 óqhqxm 85 jai 86 sgy rtmhgäjgy (EE 13 sgy 21.2.1962, EE 08
 (1) EE C 252 sgy 16.8.1997. F1, r. 22), le sgm opoiäa jasgäcceike oqirleämey amsiähesey sot
 amsacxmirlotä pqajsijeäy, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla),
 rtcjeiälemo apoä sg V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai


text:
C 118/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα και τα δικαστικα ́
 ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η κα ́θε προσφευ ́γουσα-ενα ́-
 γουσα ́εως τη δημοσι ́ευση των αποφα ́σεων του ∆ικαστηρι ́ου
 της 5ης Μαι ̈́ου 1998. Κα ́θε προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα φε ́ρει
 της 8ης Νοεμβρι ́ου 2000 τα δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε μετα ́ απο ́ τη
 δημοσι ́ευση των αποφα ́σεων αυτω ́ ν και οι προσφευ ́γουσες-
 ενα ́γουσες φε ́ρουν εις ολο ́κληρον τα δικαστικα ́ ́εξοδα στα
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-485/93, T-491/93, οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́ μετα ́ απο ́ τη δημοσι ́ευση
 T-494/93 και T-61/98, Société anonyme Louis Dreyfus & αυτη ́.
 Cie κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (1) ΕΕ C 198 της 22.7.1993, C 231 της 27.8.1993 και C 209 της
 4.7.1998.
 (Επει ́γουσα βοη ́θεια της Κοινο ́τητας προς τα κρα ́τη της
 πρω ́ ην Σοβιετικη ́ς Ενω ́ σεως — Προ ́σκληση προς υποβολη ́
 προσφορω ́ ν — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Αγωγη ́ αποζη-
 ́ σεως)
 μιω
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 8ης Νοεμβρι ́ου 2000
 (2001/C 118/93)
 στην υπο ́θεση Τ-509/93, Glencore Grain Ltd κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Επει ́γουσα βοη ́θεια της Κοινο ́τητας προς τα κρα ́τη της
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́ και η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 πρω ́ ην Σοβιετικη ́ς Ενω ́ σεως — Προ ́σκληση προς υποβολη ́
 προσφορω ́ ν — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-485/93, T-491/93, T-494/93 (2001/C 118/94)
 και T-61/98, Société anonyme Louis Dreyfus & Cie, με ́εδρα το
 Παρι ́σι (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον R. Saint-Esteben, ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 δικηγο ́ρο Παρισι ́ων, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το
 δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Α. May, 398, route d’Esch, Glencore Στην υπο ́θεση Τ-509/93, Glencore Grain Ltd, πρω ́ην Richco
 Grain Ltd, πρω ́ην Richco Commodities Ltd, με ́εδρα το Ηamilton Commodities Ltd, εταιρι ́α εδρευ ́ουσα στο Ηamilton (Βερμου ́δες),
 (Βερμου ́δες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους P. V. F. Bos και εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους M. Slotboom, P. V. F. Bos και
 J. G. A. van Zuuren, δικηγο ́ρους Ρο ́ττερνταμ, με το ́πο επιδο ́σεων J. G. A. van Zuuren, δικηγο ́ρους Ρο ́ττερνταμ, με αντι ́κλητο στο
 στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Μ. Loesch, 11, Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο M. Loesch, 11, rue Goethe κατα ́
 rue Goethe, Compagnie Continentale (Γαλλι ́α), με ́εδρα το Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς οι
 Labège (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον P. Chabrier, δικηγο ́ρο B. J. Drijber και Ν. Khan και στη συνε ́χεια η


text:
M.-J. Jonczy και ο
 Παρισι ́ων, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ Η. van Vliet) με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της
 γραφει ́ο του Ε. Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, κατα ́ Επιτροπη ́ς Επιτροπη ́ς της 12ης Ιουλι ́ου 1993 προς τη State Export-Import
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς M.-J. Jonczy, Bank of Ukraine, με την οποι ́α δεν εγκρι ́νεται η συ ́μβαση που
 B. J. Drijber και Ν. Khan και στη συνε ́χεια M.-J. Jonczy και συνα ́φθηκε μεταξυ ́ της προσφευ ́γουσας και της Ukrimpex, το
 Η. van Vliet), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Pirrung,
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 1ης Απριλι ́ου 1993 σχετικα ́ με τις Προ ́εδρο, A. Potocki και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 συμβα ́σεις που συνη ́φθησαν μεταξυ ́ εκα ́στης των προσφευγουσω ́ν J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 8 Νοεμ-
 και της Εxportkhleb και, αφετε ́ρου, αγωγη ́ αποζημιω ́σεως για τις βρι ́ου 2000, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ζημι ́ες που προβα ́λλουν ο ́τι υπε ́στησαν συνεπει ́α της αποφα ́σεως
 αυτη ́ς, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 J. Pirrung, Προ ́εδρο, A. Potocki και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, 2) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́-
 στις 8 Νοεμβρι ́ου 2000, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: θηκε ́εως τη δημοσι ́ευση της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου
 της 5ης Μαι ̈́ου 1998. Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́
 ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε μετα ́ τη δημοσι ́ευση της
 1) Συνεκδικα ́ζει τις υποθε ́σεις T-485/93, T-491/93, αποφα ́σεως αυτη ́ς.
 T-494/93 και T-61/98 προς ́εκδοση κοινη ́ς αποφα ́σεως.
 (1) ΕΕ C 282 της 20.10.1993.
 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς-αγωγε ́ς.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/45
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 2ας Δεκεμβρίου 2014 — Erik Simpson κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-142/11 DEP) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Διαδικασία - Καθορισμός των δικαστικών εξόδων))
 (2015/C 026/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Erik Simpson (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και A. F. Jensen)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό ΑD9 μετά την επιτυχή συμμετοχή του στον διαγωνισμό EPSO/AD/113/07 «Προϊστάμενοι μονάδων (AD9) τσεχικής, εσθονικής, ουγγρικής, λιθουανικής, λετονικής, μαλτέζικης, πολωνικής, σλοβακικής και σλοβενικής γλώσσας στον τομέα της μετάφρασης» και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 Το συνολικό ποσό των δικαστικών εξόδων τα οποία το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλει να αποδώσει στον E. Simpson ως έξοδα δυνάμενα να αναζητηθούν στην υπόθεση F-142/11 καθορίζεται στα 8 600 ευρώ, πλέον του ενδεχομένως οφειλομένου επί του ποσού αυτού φόρου προστιθεμένης αξίας.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012, σ. 26.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/48
 Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2008 — Ελληνική Ναυπηγοκατασκευαστική κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-384/08)
 (2008/C 301/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Ελληνική Ναυπηγοκατασκευαστική ΑΕ Χαρτοφυλακίου (Σκαραμαγκάς, Ελλάδα) Howaldtswerke-Deutsche Werft GmbH (Kiel, Γερμανία) και ThyssenKrupp Marine Systems AG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Soltész, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 16 της αποφάσεως της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2008, για τις ενισχύσεις αριθ. 16/2004 (πρώην ΝΝ 29/2004, CP 71/2002 και CP 133/2005) που χορήγησε η Ελλάδα στην επιχείρηση Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή τους, οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της αποφάσεως Ε(2008) 3118 τελικό της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2008, που αφορά δεκαέξι μέτρα τα οποία έλαβε το ελληνικό κράτος υπέρ της επιχειρήσεως Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ (ΕΝΑΕ), και, ειδικότερα, την ακύρωση του άρθρου 16 της αποφάσεως αυτής, με το οποίο η Επιτροπή αποφάσισε ότι η εγγύηση αποζημιώσεως την οποία χορήγησε η προηγούμενη κυρία της ΕΝΑΕ, η Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Ανάπτυξης (ΕΤΒΑ), προς την κοινοπραξία (1) η οποία απέκτησε την ΕΝΑΕ μέσω συμφωνίας αγοράς μετοχών (Howaldtswerke-Deutsche Werft (2) και Ferrostaal), για την περίπτωση αναζητήσεως κρατικής ενισχύσεως από την ΕΝΑΕ, συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση και πρέπει να τεθεί αμέσως τέρμα σ' αυτήν.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή κακώς θεώρησε ότι η εγγύηση αποζημιώσεως στη συμφωνία περί ιδιωτικοποιήσεως χορηγήθηκε σε χρόνο κατά τον οποίο η ΕΤΒΑ τελούσε υπό κρατικό έλεγχο. Κατά τις προσφεύγουσες, η εγγύηση αποζημιώσεως συμφωνήθηκε εγκύρως μόνο μετά την ιδιωτικοποίηση της ΕΤΒΑ και συνεπώς αποτελούσε μέτρο το οποίο διαπραγματεύθηκαν ιδιώτες, μη καταλογιστέο στο ελληνικό κράτος, και ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση.
 Επιπλέον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι οι δύο αυτοτελείς ρήτρες στην τροποποίηση της συμφωνίας για την αγορά μετοχών αποτελούσαν ένα συνολικό μηχανισμό που θα ωφελούσε την ΕΝΑΕ είναι εσφαλμένος. Συγκεκριμένα, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι οι δύο εγγυήσεις χορηγήθηκαν αυτοτελώς. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι κακώς η Επιτροπή θεώρησε ότι η ΕΝΑΕ ωφελήθηκε από την εγγύηση αποζημιώσεως, δεδομένου ότι, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, μόνον η Τράπεζα Πειραιώς θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ωφελήθηκε από την εγγύηση αυτή.
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι κακώς η Επιτροπή θεώρησε ότι με την εγγύηση αποζημιώσεως παρασχέθηκε στην ΕΝΑΕ οικονομικό πλεονέκτημα, αφού η εγγύηση αυτή: i) αποτελεί συνήθη όρο στο ιδιωτικό δίκαιο ii) χορηγήθηκε κατόπιν προσηκόντως διεξαχθείσας εκτιμήσεως και iii) ανταποκρίνεται στη συμπεριφορά ενός ιδιώτη πωλητή.
 Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ και το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999, στρεφόμενη κατά της Ελληνικής Ναυπηγοκατασκευαστικής, η οποία δεν ήταν η δικαιούχος της ενισχύσεως, και διατάσσοντάς τη να θέσει τέρμα στην εγγύηση αποζημιώσεως.
 Επίσης, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής περί καταστρατηγήσεως της πρακτικής αποτελεσματικότητας της ανακτήσεως στηρίζεται στην υπόθεση ότι η καταστρατήγηση επιτυγχάνεται απλώς και μόνο με την χορήγηση της εγγυήσεως αποζημιώσεως.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι


text:
η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 296 ΕΚ, καθόσον δεν επιτρέπει στην ΕΝΑΕ να πραγματοποιήσει ορισμένες μη στρατιωτικές δραστηριότητες που ήσαν επικουρικής φύσεως, προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργία ολοκλήρου του ναυπηγείου.
 (1) Η κοινοπραξία αυτή συνέστησε την Ελληνική Ναυπηγοκατασκευαστική προς διατήρηση του χαρτοφυλακίου στην ΕΝΑΕ.
 (2) Η HDW ανήκει εξ ολοκλήρου στην ThyssenKrupp Marine Systems, η οποία αγόρασε και τα μερίδια της Ferrostaal στην Ελληνική Ναυπηγοκατασκευαστική το 2005.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/37
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 10ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-276/01, Mély Garroni κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1)
 (Υπάλληλοι - Επικουρικός υπάλληλος - Διερμηνέας συνεδριάσεων - Άρθρο 74 του Κ.Λ.Π. - Τέλος της εργασιακής σχέσεως)
 (2004/C 228/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-276/01, Mély Garroni, κάτοικος Ρώμης (Ιταλία) εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο G. Vandersanden, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: H. von Hertzen και J. de Wacht), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο, αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως να μην ζητείται πλέον η παροχή υπηρεσιών διερμηνέων συνεδριάσεων από άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. García Valdecasas, Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του Κοινοβουλίου της 24ης Ιανουαρίου 2001 και την απόφαση του Κοινοβουλίου της 20ής Ιουλίου 2001, περί απορρίψεως της ενστάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας.
 2.
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή.
 3.
 Το Κοινοβούλιο θα φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Απριλίου 2007 [αίτηση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Αικατερίνη Σταματελάκη κατά ΝΠΔΔ Οργανισμού Ασφαλίσεως Ελευθέρων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ)
 (Υπόθεση C-444/05) (1)
 (Περιορισμοί στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Απόδοση των δαπανών νοσηλείας που έχουν πραγματοποιηθεί σε ιδιωτικά θεραπευτήρια - Δικαιολόγηση και αναλογικότητα της αρνήσεως αποδόσεως)
 (2007/C 96/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αικατερίνη Σταματελάκη
 κατά
 ΝΠΔΔ Οργανισμού Ασφαλίσεως Ελευθέρων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών — Ερμηνεία των άρθρων 49 και 50 ΕΚ — Προϋποθέσεις αποδόσεως δαπανών νοσηλείας που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που προβλέπει απόδοση δαπανών νοσηλείας σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο του εξωτερικού μόνον όταν πρόκειται για παιδιά έως 14 ετών, ενώ αντιθέτως προβλέπει τη δυνατότητα αποδόσεως των σχετικών δαπανών, κατόπιν εγκρίσεως, αν η νοσηλεία λάβει χώρα σε δημόσιο νοσηλευτήριο
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 49 ΕΚ απαγορεύει νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία αποκλείει σε κάθε περίπτωση την απόδοση, από ημεδαπό ασφαλιστικό φορέα, δαπανών που πραγματοποιήθηκαν για τη νοσηλεία ασφαλισμένων του σε ιδιωτικά θεραπευτήρια άλλου κράτους μέλους, με μοναδική εξαίρεση την απόδοση των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν για παιδιά έως 14 ετών.
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006.


text:
 3.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 363/37
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2015 — EMA κατά Drakeford
 (Υπόθεση T-231/14 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Σύμβαση ορισμένου χρόνου - Απόφαση περί μη ανανεώσεως - Άρθρο 8, πρώτο εδάφιο, του ΚΛΠ - Εκ νέου χαρακτηρισμός μιας συμβάσεως ορισμένου χρόνου ως συμβάσεως αορίστου χρόνου - Πλήρης δικαιοδοσία))
 (2015/C 363/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) (εκπρόσωποι: T. Jabłoński και N. Rampal Olmedo, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: David Drakeford (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του αναιρεσείοντος: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Gattinara· Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: M. Heikkilä και E. Maurage· Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Frontex) (εκπρόσωποι: H. Caniard και V. Peres de Almeida· Ευρωπαϊκή αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων (EFSA) (εκπρόσωποι: D. Detken, S. Gabbi και C. Pintado· καθώς και Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) (εκπρόσωποι: J. Mannheim και A. Daume)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 5ης Φεβρουαρίου 2014, Drakeford κατά EMA (F-29/13, Συλλογή Υπ.Υπ., EU:F:2014:10).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 5ης Φεβρουαρίου 2014, Drakeford κατά EMA (F-29/13, EU:F:2014:10), καθόσον το Δικαστήριο ΔΔ άσκησε με την απόφασή του αυτή την εξουσία του πλήρους δικαιοδοσίας ως προς τα χρηματικά ζητήματα για τη μετά την έκδοση της αποφάσεώς του περίοδο.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα όσον αφορά τον David Drakeford και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA).
 5)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Frontex), η Ευρωπαϊκή αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων (EFSA) και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα που αφορούν την πρωτόδικη διαδικασία.
 (1) EE C 202 της 30.6.2014.