text:
28 . 10. 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 286/9
 τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3950/92, για τη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακ της 13ης Ιουλίου 1995
 τος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ αριθ. L 77 ,
 σ. 16), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους στην υπόθεση Τ-176/94, K κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 J. Biancarelli, Πρόεδρο, C. P. Briët και C. W. Bellamy, Κοινοτήτων (')
 δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 (Υπάλληλοι — Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προάσπιση των
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: δικαιωμάτων τον ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθε
 ριών — Διοικητική ένσταση — Δικαίωμα σεβασμού της
 1 . Απορρίπτει τις αγωγές. ιδιωτικής ζωής)
 (95/C 286/22)
 2. Οι ενάγοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και
 τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο. (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 3 . H Επιτροπή φέρει τα δικά της έξοδα. Στην υπόθεση Τ-176/94, K, υπάλληλος της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω
 (!) ΕΕ αριθ . C 91 της 1 . 4. 1993, ΕΕ αριθ . C 124 της 6. 5. 1993 και πούμενος από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με
 ΕΕ αριθ . C 159 της 11 . 6 . 1993 . αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την εταιρεία fiduciaire Myson
 Sari, 1 , rue Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira και Denis
 Waelbroeck ), που έχει ως αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση
 της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ σιωπηρώς η αίτηση αποζημιώσεως του προσφεύγοντος και
 της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε ρητώς η διοικη
 της 13ης Ιουλίου 1995
 τική του ένσταση και, αφετέρου , αίτηση αποζημιώσεως, το
 στην υπόθεση T-545/93: Heinz Kschwendt κατα Επιτροπής Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκείμενο από τους J. Bianca
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C ) relli, Πρόεδρο, C. P. Briët και C. W. Bellamy, δικαστές,
 (Υπάλληλοι — Επίδομα για συντηρούμενο τέκνο —Σχολικό γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου
 Επίδομα — Έξοδα ιατρικής περιθάλψεως — Αναζήτηση 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 των αδικαιολογήτως εισπραχθέντων ποσών)
 ( 95/C 286/21 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-545/93, Heinz Kschwendt, υπάλληλος της (!) ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6 . 1994.
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Λουξεμ
 βούργου , εκπροσωπούμενος από τους Georges Vandersan
 den και Laure Levi , δικηγόρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο την εταιρεία fiduciaire Myson Sàrl, 1 , rue
 Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira και Bertrand Wägen ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 baur), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των αποφάσεων της 13ης Σεπτεμβρίου 1995
 της Επιτροπής της 3ης Φεβρουαρίου 1993, της 29ης Μαρτίου στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις Τ-244/93 και Τ-486/93:
 1993 και της 21ης Ιουνίου 1993, οι οποίες αρνούνται στον TWD Textilwerke Deggendorf GmbH κατά Επιτροπής των
 προσφεύγοντα το δικαίωμα λήψεως ορισμένων επιδομάτων, Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 όσον αφορά τη θυγατέρα του, και διατάσσουν την απόδοση
 των αδικαιολογήτως κατεβληθέντων ποσών, το Πρωτοδικείο (Κρατικές ενισχύσεις


text:
— Αποφάσεις τηςΕπιτροπής αναστέλ
 (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Biancarelli, πρόεδρο, λονσες την καταβολή ορισμένων ενισχύσεων μέχρι την
 C. P. Briët και C. W. Bellamy, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, επιστροφή προηγουμένων παρανόμων ενισχύσεων)
 εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο (95/C 286/23 )
 διατακτικό :
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 1 . Λαμβάνει υπόψη τη μερική παραίτηση από τα αιτήματα
 της προσφυγής, εντός των ορίων που αναφέρονται στη Στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις Τ-244/93 και Τ-486/93 ,
 σκέψη 25 της παρούσας αποφάσεως. TWD Textilwerke Deggendorf GmbH, εταιρία με έδρα το
 Deggendorf (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους Walter
 2. Απορρίπτει την προσφυγή. Forstner, Lutz Radtke και Karl-Heinz Schupp, δικηγόρους
 Deggendorf, επικουρούμενους από τον Michael Schweitzer,
 3. O προσφεύγων φέρει το σύνολο των δικαστικών εξό καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Passau, με αντίκλητο στο
 δων. Λουξεμβούργο τον M. Stein, Bayerische Landesbank Inter
 national SA, 7-9, boulevard Royal, υποστηριζόμενη από την
 ( 1 ) ΕΕ αριθ. C 313 της 19. 11 . 1993. Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι:
 Ernst Roder και Bernd Kloke), κατά Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Antonino Abate, Bern

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 18.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 167/6
 Προσφυγή της 14ης Μαΐου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πολωνίας
 (Υπόθεση C-174/90)
 2009/C 167/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Kaduczak και S. Schønberg)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προς εφαρμογή της οδηγίας 2005/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6 Ιουλίου 2005, για θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια (1) και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας 2005/32/ΕΚ στη εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 11 Αυγούστου 2007. Την ημερομηνία καταθέσεως της παρούσας προσφυγής η καθής δεν είχε ακόμη θεσπίσει όλες τις αναγκαίες διατάξεις προς εφαρμογή της οδηγίας είτε, εν πάση περιπτώσει, παρέλειψε να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή.
 (1) ΕΕ L 191, σ. 29.


text:
29.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 275/9
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- εφαρμο ́ζεται υποχρεωτικα ́ (με βα ́ση την ερμηνει ́α που της αποδι ́δε-
 βαλε το Consiglio di Stato με δια ́ταξη της 12ης Ιουνι ́ου ται εν προκειμε ́νω) στο παστεριωμε ́νο σε υψηλη ́ θερμοκρασι ́α γα ́λα
 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Αlbacom S.p.A. κατα ́ (κατηγορι ́α που προβλε ́πεται και ρυθμι ́ζεται μο ́νο με την οδηγι ́α
 Υπουργου ́ Οικονομικω ́ ν, Προϋπολογισμου ́ και Οικονομικου ́ 46/92/ΕΟΚ και το προεδρικο ́ δια ́ταγμα 54/97) ημερομηνι ́α
 Προγραμματισμου ́. λη ́ξεως τεσσα ́ρων ημερω ́ν μετα ́ την ημερομηνι ́α συσκευασι ́ας.
 (Υπο ́θεση C-292/01) (1) EE L 268 της 14.9.1992, σ. 1.
 (2) EE L 186 της 30.6.1989, σ. 17.
 (2001/C 275/18) (3) EE L 186 της 30.6.1989, σ. 21.
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 23 Ιουλι ́ου 2001, το Consiglio di Stato υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Αlbacom
 S.p.A. κατα ́ Υπουργου ́ Οικονομικω ́ν, Προϋπολογισμου ́ και Οικο- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 νομικου ́ Προγραμματισμου ́, το ακο ́λουθα προδικαστικο ́ ερω ́τημα: της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 7 Αυγου ́-
 στου 2001
 Επιτρε ́πει η οδηγι ́α 97/19/ΕΚ (1) στα κρα ́τη με ́λη να επιβα ́λουν (Υπο ́θεση C-312/01)
 στις εταιρι ́ες οι οποι ́ες ́εχουν α ́δεια η ́ ́εγκριση εκμεταλλευ ́σεως
 τηλεπικοινωνιακω ́ν υπηρεσιω ́ν, χρηματικε ́ς επιβαρυ ́νσεις, υπο ́ οπο- (2001/C 275/20)
 ιαδη ́ποτε ονομασι ́α, διαφορετικε ́ς και προ ́σθετες προς εκει ́νες που
 επιτρε ́πει η ́δια
 ι η οδηγι ́α;
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των εκπροσωπου ́μενη απο ́ τις
 Εlsa Christina Tufvesson, Νομικη ́ Συ ́μβουλο της Επιτροπη ́ς, και
 (1) ΕΕ L 117 της 7.5.1997, σ. 15. Μαρι ́α Πατακια ́, με ́λο ́ς της Νομικη ́ς της Υπηρεσι ́ας, α ́σκησε στις
 7 Αυγου ́στου 2001 ενω ́πιο ́ν του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́βη τις
 βαλε με δια ́ταξη της 24ης Μαι ̈́ου 2001 το Tribunale Civile υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης ΕΚ γιατι ́
 di Bologna στην υπο ́θεση: Granarolo SpA κατα ́ Comune παρε ́λειψε να θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς να κοινοποιη ́σει στην
 di Bologna Επιτροπη ́, με ́σα στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις


text:
για να
 (Υπο ́θεση C-294/01) συμμορφωθει ́ πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 98/78/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου της
 (2001/C 275/19) 27ης Οκτωβρι ́ου 1998 (1) σχετικα ́ με τη συμπληρωματικη ́
 εποπτει ́α ασφαλιστικω ́ν επιχειρη ́σεων στο πλαι ́σιο ενο ́ς ασφα-
 Με δια ́ταξη της 24ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη λιστικου ́ ομι ́λου.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 23 Ιουλι ́ου 2001, το Tribunale
 — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στη δικαστικη ́
 Civile di Bologna ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της
 δαπα ́νη.
 υποθε ́σεως Granarolo SpA κατα ́ Comune di Bologna, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́
 του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 αν η εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας 92/46/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 16ης Ιουνι ́ου 1992, για τη θε ́σπιση των υγειονομικω ́ν κανο ́νων Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 για την παραγωγη ́ και την εμπορι ́α νωπου ́ γα ́λακτος, θερμικα ́ α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 επεξεργασμε ́νου γα ́λακτος και προϊο ́ντων με βα ́ση το γα ́λα (1) ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 (μεταφερθει ́σας στο ιταλικο ́ δι ́καιο με το προεδρικο ́ δια ́ταγμα 54, αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 της 14ης Ιανουαρι ́ου 1997), σε συνδυασμο ́ με τις οδηγι ́ες εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για το
 89/395/EOK (2) και 89/396/EOK (3) σχετικα ́ με την επιση ́μανση σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́σουν αμε ́σως τα με ́τρα
 και την παρουσι ́αση τροφι ́μων καθω ́ς επι ́σης και τη διαφη ́μιση ́ αυτο ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε στις 5 Ιουνι ́ου 2000
 τους (μεταφερθει ́σες στο ιταλικο ́ δι ́καιο με το νομοθετικο ́ δια ́ταγ- χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει ανακοινω ́σει στην Επιτροπη ́
 μα 109, της 27ης Ιανουαρι ́ου 1992), περιορι ́ζεται απο ́ το τις διατα ́ξεις μεταφορα ́ς τη ́ς εν λο ́γω οδηγι ́ας στο εσωτερικο ́
 περιεχο ́μενο εθνικη ́ς κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως (συγκεκριμε ́να, του δι ́καιο.
 α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 3, σε συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 3, του
 νο ́μου 169, της 3ης Μαι ̈́ου 1989), συ ́μφωνα με την οποι ́α (1) ΕΕ L 330 της 5.12.1998.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/40
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2009 η AceaElectrabel Produzione SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 8 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-303/05, AceaElectrabel Produzione SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-480/09 P)
 2010/C 24/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: AceaElectrabel Produzione SpA (εκπρόσωποι: L. Radicati di Brozolo, M. Merola, T. Ubaldi e E. Marasà, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Electrabel, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να κάνει δεκτά τα ήδη διατυπωθέντα με την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή αιτήματα ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο βάσει του άρθρου 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Παραμόρφωση των λόγων προσφυγής, πλάνη περί το δίκαιο και ανεπαρκής και αντιφατική αιτιολογία, όσον αφορά τον προσδιορισμό του αποδέκτη της ενίσχυσης και την αξιολόγηση της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής κατά τον καθορισμό των δικαιούχων της ενίσχυσης.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως η AceaElectrabel Produzione SpA («AEP» ή «αναιρεσείουσα»), υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιέχει σοβαρά σφάλματα, στο σημείο που το Πρωτοδικείο απορρίπτει τον λόγο ακυρώσεως σχετικά με τον εσφαλμένο προσδιορισμό του αποδέκτη της ενίσχυσης, ο οποίος αποτελεί την υποκειμενική προϋπόθεση για την εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση της αρχής που απορρέει από τη νομολογία Deggendorf (σύμφωνα με την οποία η χορήγηση μιας νέας ενίσχυσης που κρίθηκε συμβατή μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αναστέλλεται μέχρι την επιστροφή της προηγούμενης παράνομης ενίσχυσης προς την ίδια εταιρεία). Πρώτον, η αναιρεσείουσα αμφισβητεί το μη παραδεκτό του λόγου αυτού, όσον αφορά την παράβαση του άρθρου 88 (ΕΚ) και του κανονισμού 659/99 (1). Η AEP ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένα αυτό το σκέλος του λόγου ακυρώσεως, με το οποίο η αναιρεσείουσα αποσκοπούσε αποκλειστικά στο να προβάλει τον εσφαλμένο προσδιορισμό του δικαιούχου της ενίσχυσης ως τυπικό ελάττωμα της διοικητικής πράξης. Το Πρωτοδικείο, αποφαινόμενο ότι το θέμα της παραβίασης των κανόνων σχετικά με την ανάκτηση των ενισχύσεων δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση, παραμόρφωσε τα επιχειρήματα υπέρ αυτού του σκέλους του λόγου ακυρώσεως.
 Η αναιρεσείουσα αμφισβητεί επίσης την απόφαση του Πρωτοδικείου καθόσον δεν ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής, παρά την ύπαρξη σοβαρού σφάλματος που συνίστατο στην ταύτιση της AEP (δικαιούχου της νέας ενισχύσεως) με τον όμιλο ACEA (δικαιούχου της μη επιστραφείσας ενισχύσεως), με βάση την εσφαλμένη, παράλογη και αντιφατική εφαρμογή της έννοιας της οικονομικής ενότητας ενός ομίλου επιχειρήσεων όπως απορρέει από τη νομολογία. Η αναιρεσείουσα αμφισβητεί ότι η έννοια αυτή μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση joint venture που ελέγχεται από κοινού από δύο χωριστούς ομίλους (όπως συμβαίνει με την AEP), εφόσον η πάγια νομολογία σε θέματα οικονομικής ενότητας επιχειρήσεων αναφέρεται μόνο στις περιπτώσεις εταιρειών που ελέγχονται αποκλειστικά μια ενιαία οντότητα. Το σφάλμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό, διότι το Πρωτοδικείο έκρινε άνευ σημασίας το γεγονός ότι το κεφάλαιο της AEP ήταν συγκεντρωμένο κατά 70 % σε διαφορετικό οικονομικό όμιλο, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τον


text:
αποδέκτη της μη ανακτηθείσας ενίσχυσης. Το Πρωτοδικείου υπέπεσε, επίσης, σε πλάνη κατά την εφαρμογή της έννοιας της λειτουργικά ανεξάρτητης εταιρείας, κρίνοντας ότι η αναιρεσείουσα δεν μπορεί να θεωρηθεί λειτουργικά ανεξάρτητη, διότι υπόκειται στον από κοινού έλεγχο των δύο εταιρειών.
 2)
 Παραμόρφωση των λόγων προσφυγής, πλάνη περί το δίκαιο, και αντιφατική και ανεπαρκής αιτιολογία, σε σχέση με τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας για τη σημασία της νομολογίας Deggendorf κατά την εκδίκαση της παρούσας υποθέσεως.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υπογραμμίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη όσον αφορά την εφαρμογή της νομολογίας Deggendorf στον βαθμό που επιβεβαιώνει την εκτίμηση της Επιτροπής, ακόμη και ως προς την ύπαρξη της αντικειμενικής προϋπόθεσης για την εφαρμογή της νομολογίας Deggendorf. Η αναιρεσείουσα αμφισβητεί ειδικότερα τη συλλογιστική του Πρωτοδικείου στο μέτρο που επιβεβαιώνει ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να παράσχει ακριβή και λεπτομερή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η συσσώρευση της πρώτης και της δεύτερης ενίσχυσης θα δημιουργούσε αρνητικές επιπτώσεις στο κοινοτικό εμπόριο οι οποίες θα καθιστούσαν τη νέα ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά. Το βάρος αποδείξεως για την εκτίμηση του ασυμβίβαστου κοινοποιηθείσας ενίσχυσης δεν μπορεί να μετατεθεί κατά βούληση, ειδικά όταν η Επιτροπή δεν έχει κάνει χρήση των μέσων που θέτει στη διάθεσή της ο κανονισμός διαδικασίας. Το Πρωτοδικείο δεν εξέτασε τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας και επικύρωσε άκριτα την απόφαση της Επιτροπής. Τέλος, το Πρωτοδικείο δεν κατανόησε ή δεν εξέτασε τον λόγο που προέβαλε η αναιρεσείουσα, κατά το μέρος που αναφέρεται στο ότι η θεωρία Deggendorf δεν αποσκοπεί στη δημιουργία ενός μέσου κυρώσεως των επιχειρήσεων που δεν έχουν επιστρέψει προηγούμενη ενίσχυση, αλλά αποσκοπεί απλώς στο να αποφευχθεί η σώρευση ενισχύσεων που χορηγούνται σε μία μόνον επιχείρηση να προκαλέσει τέτοια βλάβη στο κοινοτικό εμπόριο που να καταστήσει τη νέα ενίσχυση ασυμβίβαστη έως την επιστροφή της προηγούμενης ενίσχυσης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1)


text:
 21.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Amtsgericht Sonthofen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Sebat Ince
 (Υπόθεση C-336/14) (1)
 ((Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Τυχηρά παίγνια - Κρατικό μονοπώλιο επί των αθλητικών στοιχημάτων - Προηγούμενη διοικητική άδεια - Αποκλεισμός των ιδιωτικών φορέων - Συγκέντρωση στοιχημάτων για λογαριασμό φορέα εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος - Ποινικές κυρώσεις - Εθνική διάταξη αντίθετη προς το δίκαιο της Ένωσης - Κατάργηση - Μετάβαση σε σύστημα το οποίο προβλέπει τη χορήγηση περιορισμένου αριθμού αδειών σε ιδιωτικούς φορείς - Αρχές της διαφάνειας και της αμεροληψίας - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Άρθρο 8 - Τεχνικοί κανόνες - Κανόνες σχετικά με τις υπηρεσίες - Υποχρέωση κοινοποιήσεως))
 (2016/C 106/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Sonthofen
 Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Sebat Ince
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απαγορεύει στις διωκτικές αρχές κράτους μέλους να επιβάλλουν κυρώσεις για την άνευ αδείας πρακτορεία αθλητικών στοιχημάτων από έναν ιδιωτικό φορέα για λογαριασμό άλλου ιδιωτικού φορέα ο οποίος δεν διαθέτει άδεια διοργανώσεως αθλητικών στοιχημάτων στο κράτος μέλος αυτό, διαθέτει ωστόσο άδεια σε άλλο κράτος μέλος, οσάκις η υποχρέωση κατοχής άδειας διοργανώσεως ή πρακτορείας αθλητικών στοιχημάτων εντάσσεται στο πλαίσιο ενός καθεστώτος κρατικού μονοπωλίου το οποίο κρίθηκε από τα εθνικά δικαστήρια αντίθετο προς το δίκαιο της Ένωσης. Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ απαγορεύει την επιβολή τέτοιων κυρώσεων ακόμη και όταν ο ιδιωτικός φορέας μπορεί, θεωρητικώς, να λάβει άδεια διοργανώσεως ή πρακτορείας αθλητικών στοιχημάτων, στο μέτρο που η μεν γνώση της διαδικασίας χορηγήσεως τέτοιας άδειας δεν διασφαλίζεται, το δε καθεστώς κρατικού μονοπωλίου επί των αθλητικών στοιχημάτων, το οποίο κρίθηκε από τα εθνικά δικαστήρια αντίθετο προς το δίκαιο της Ένωσης, διατηρήθηκε παρά τη θέσπιση τέτοιας διαδικασίας.
 2)
 Το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, έχει την έννοια ότι η προβλεπόμενη από αυτό υποχρέωση κοινοποιήσεως καταλαμβάνει το σχέδιο νομοθετικής ρυθμίσεως μιας περιφέρειας το οποίο διατηρεί σε ισχύ, στο επίπεδο της περιφέρειας αυτής, τις διατάξεις μη ισχύουσας πλέον νομοθεσίας, κοινής στις διάφορες περιφέρειες ενός κράτους μέλους, στο μέτρο που το σχέδιο αυτό περιέχει τεχνικούς κανόνες κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας, με αποτέλεσμα η παράβαση της εν λόγω υποχρεώσεως να συνεπάγεται ότι οι ως άνω τεχνικοί κανόνες δεν είναι αντιτάξιμοι σε ιδιώτη στο πλαίσιο ποινικής δίκης. Η υποχρέωση αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η εν λόγω κοινή νομοθεσία είχε προηγουμένως κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, υπό μορφή σχεδίου, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, και ρητώς προέβλεπε τη δυνατότητα παρατάσεως ισχύος, της οποίας εντούτοις δεν έγινε χρήση.
 3)
 Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην επιβολή κυρώσεων από κράτος


text:
μέλος για την άνευ αδείας πρακτορεία αθλητικών στοιχημάτων στην επικράτειά του για λογαριασμό οικονομικού φορέα που διαθέτει άδεια για τη διοργάνωση αθλητικών στοιχημάτων σε άλλο κράτος μέλος:
 —
 οσάκις η χορήγηση άδειας διοργανώσεως αθλητικών στοιχημάτων εξαρτάται από τη σύναψη συμβάσεως παραχωρήσεως από τον εν λόγω φορέα σύμφωνα με διαδικασία παραχωρήσεως αδειών, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, εφόσον το αιτούν δικαστήριο διαπιστώνει ότι η διαδικασία αυτή δεν τηρεί τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας καθώς και την εντεύθεν απορρέουσα υποχρέωση διαφάνειας, και
 —
 στο μέτρο που, παρά τη θέση σε ισχύ εθνικής διατάξεως επιτρέπουσας τη χορήγηση αδειών σε ιδιωτικούς φορείς, η εφαρμογή των διατάξεων με τις οποίες θεσπίστηκε κρατικό μονοπώλιο όσον αφορά τη διοργάνωση και πρακτορεία των αθλητικών στοιχημάτων και οι οποίες κρίθηκαν από τα εθνικά δικαστήρια αντίθετες προς το δίκαιο της Ένωσης εξακολούθησε στην πράξη.
 (1) ΕΕ C 339 της 29.9.2014.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/13
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 8ης Νοεμβρίου 2007 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fratelli Martini & C. SpA, Cargill Srl κατά Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive
 (Υπόθεση C-421/06) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Απόφαση του Δικαστηρίου αναγνωρίζουσα την ακυρότητα κοινοτικής διατάξεως - Υποχρεώσεις των κοινοτικών οργάνων - Υγειονομικός έλεγχος - Σύνθετες ζωοτροφές - Αναγραφή, στην ετικέτα, των ποσοστών βάρους των πρώτων υλών που περιέχονται στο τρόφιμο, με αποκλιση ± 15 % σε σχέση προς τη δηλούμενη τιμή - Απαγόρευση παραπλανήσεως του καταναλωτή)
 (2008/C 64/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι
 Fratelli Martini & C. SpA, Cargill Srl
 κατά
 Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Συνέπειες της αποφάσεως του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-453/03, C-11/04, C-12/04 και C-194/04 (ΑΒΝΑ κ.λπ.), με την οποία κηρύχθηκε εν μέρει άκυρη η οδηγία 2002/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί κυκλοφορίας των σύνθετων ζωοτροφών και για την κατάργηση της οδηγίας 91/357/ΕΟΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 63, σ. 23) — Υποχρέωση των κοινοτικών οργάνων να εκδώσουν νέα πράξη
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Το άρθρο 1, σημείο 4, της οδηγίας 2002/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί κυκλοφορίας των σύνθετων ζωοτροφών και για την κατάργηση της οδηγίας 91/357/ΕΟΚ της Επιτροπής, το οποίο προβλέπει την υποχρέωση αναγραφής, στην ετικέτα των σύνθετων ζωοτροφών, των ποσοστών βάρους των πρώτων υλών που περιέχονται στη σύσταση της ζωοτροφής με επιτρεπόμενη απόκλιση ± 15 % της δηλούμενης αξίας όσον αφορά τα ποσοστά αυτά, έχει την έννοια ότι δεν αντιφάσκει προς τα άρθρα 8 και 16 του κανονισμού (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων, σκοπός των οποίων είναι, μεταξύ άλλων, η πρόληψη της παραπλανητικής επισημάνσεως και παρουσιάσεως των ζωοτροφών.
 2)
 Εφόσον το άρθρο 1, σημείο 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2002/2 προέβλεπε αυτοτελή υποχρέωση άσχετη προς τις υποχρεώσεις που προβλέπονται από τις λοιπές διατάξεις της οδηγίας αυτής, η κήρυξη της ακυρότητας της εν λόγω διατάξεως, στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 2005 στις υποθέσεις C 453/03, C 11/04, C 12/04 και C 194/04, ΑΒΝΑ κ.λπ., δεν δημιούργησε κενό δικαίου ή ασυνέπεια που να επιβάλλει στα κοινοτικά όργανα να θεσπίσουν ουσιαστικές τροποποιήσεις της οδηγίας 2002/2.
 Εν πάση περιπτώσει, το ανίσχυρο κοινοτικής διατάξεως προκύπτει άμεσα από την απόφαση του Δικαστηρίου που το διαπιστώνει και εναπόκειται τόσο στις διοικητικές αρχές όσο και στα δικαστήρια των κρατών μελών


text:
15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/53
 αυτη ́ καθαυτη ́, της ενισχυ ́σεως για επενδυ ́σεις η ́ τη δημιουρ- — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει την πρω ́τη φρα ́ση του α ́ρθρου 3
 γι ́α θε ́σεων εργασι ́ας. Ο μη καθορισμο ́ς εκ των προτε ́ρων του της αποφα ́σεως·
 ποσου ́ της ενισχυ ́σεως σε ποσοστο ́ επι ́ της επενδυ ́σεως η ́ του
 κο ́στους των μισθω ́ν, ουδο ́λως εμποδι ́ζει το να μπορει ́ αυτο ́ — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 να καθοριστει ́ εκ των υστε ́ρων, με σκοπο ́ να ελεγχθει ́ ο ́τι δεν
 υπερβαι ́νει το επι ́πεδο των ενισχυ ́σεων για περιφε ́ρειες που
 ́εχει εγκριθει ́ συ ́μφωνα με το συνολικο ́ σχε ́διο περιφερειακω ́ν
 ενισχυ ́σεων. Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ε) Επικουρικω ́ς, σε σχε ́ση με ο ́λους τους ανωτε ́ρω λο ́γους, η Οι προσφευ ́γοντες προσβα ́λλουν την απο ́φαση C(2001) 4478
 εντολη ́ περι ́ ανακτη ́σεως των ενισχυ ́σεων (πρω ́τη φρα ́ση του τελικη ́ της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 2001, με την οποι ́α
 α ́ρθρου 3 της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως), παραβια ́ζει κηρυ ́σσεται μια κρατικη ́ ενι ́σχυση ασυ ́μβατη με την κοινη ́ αγορα ́,
 το περιεχο ́μενο της τελευται ́ας φρα ́σεως του α ́ρθρου 14, ενω ́ η απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο των εταιριω ́ ν που προκυ ́πτει απο ́
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 659/1999, και του ́το το α ́ρθρο 14 της Νοrma Foral 5/1993 της 24ης Ιουνι ́ου, σχετικα ́
 ενο ́ψει των εξαιρετικω ́ν περιστα ́σεων που συντρε ́χουν στην με επει ́γοντα φορολογικα ́ με ́τρα στη ́ριξης της μετατροπη ́ς και
 υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση (η δια ́ρκεια της προκαταρκτικη ́ς φα ́σεως προωθη ́σεως της οικονομικη ́ς δραστηριο ́τητας (Boletı́n Oficial de
 της εξετα ́σεως η οποι ́α υπερε ́βη του 79 μη ́νες). Το γεγονο ́ς Bizkaia de Alava αριθ. 154, της 7.7.1993), που προε ́βλεπε
 ο ́τι η Επιτροπη ́ εξε ́τασε το επικρινο ́μενο φορολογικο ́ συ ́στημα απαλλαγη ́ απο ́ τον φο ́ρο εταιριω ́ν για τις επιχειρη ́σεις που
 το ́ετος 1994 και δεν επιση ́μανε κα ́ποιο αρνητικο ́ στοιχει ́ο δημιουργη ́θηκαν κατα ́ το δια ́στημα μεταξυ ́ της θε ́σεως σε ισχυ ́ της
 δημιου ́ργησε δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη ο ́τι θα το θεω- εν λο ́γω Νοrma Foral και της 31ης ∆εκεμβρι ́ου 1994, και εφο ́σον
 ρου ́σε συ ́μφωνο με το κοινοτικο ́ δι ́καιο. 'Ετσι το α ́ρθρο 3 βεβαι ́ως επενδυ ́ουν σε σταθερα ́ υλικα ́ στοιχει ́α ενεργητικου ́ ποσο ́
 της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως παραβια ́ζει τις αρχε ́ς της α ́νω των 80 εκατομμυρι ́ων πεσετω ́ν (480 810 ευρω ́), δημιουργου ́ν


text:
ασφα ́λειας του δικαι ́ου και της προστασι ́ας της δικαιολογημε ́- α ́νω των δε ́κα θε ́σεων εργασι ́ας και αρχι ́ζουν τις δραστηριο ́τητε ́ς
 νης εμπιστοσυ ́νης. τους με ́ενα ελα ́χιστο καταβεβλημε ́νο κεφα ́λαιο 20 εκατομμυρι ́ων
 πεσετω ́ν (120 202 ευρω ́).
 Οι προβαλλο ́μενοι απο ́ τους προσφευ ́γοντες ισχυρισμοι ́ στη-
 ρι ́ζονται σε λο ́γους πανομοιο ́τυπους προς αυτου ́ς της υποθε ́σεως
 Τ-86/02.
 Προσφυγη ́ του Territorio Historico de Bizkaia και της
 Diputación Foral de Bizkaia κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 26 Μαρτι ́ου
 2002
 Προσφυγη ́ των El Territorio Historico de Guipuzcoa και
 La Diputación Foral de Guipuzcoa κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 (Υπο ́θεση Τ-87/02) Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 26 Μαρτι ́ου
 2002
 (2002/C 144/105) (Υπο ́θεση Τ-88/02)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) (2002/C 144/106)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Το Territorio Historico de Bizkaia και η Diputación Foral de
 Bizkaia, με το ́πο επιδο ́σεων τη Bizkaia (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενες Οι Εl Territorio Historico de Guipuzcoa και La Diputación
 απο ́ τους δικηγο ́ρους D. Ignacio Saenz-Cortabarria και Marta Foral de Guipuzcoa, με ́εδρα την Guipuzcoa (Ισπανι ́α), εκπροσω-
 Morales Isasi α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν που ́μενες απο ́ τους δικηγο ́ρους D. Ignacio Saenz-Cortabarria και
 Κοινοτη ́των, στις 26 Μαρτι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτρο- Marta Morales Isasi, α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 26 Μαρτι ́ου 2002, προσφυγη ́ κατα ́
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς ∆εκεμ- — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς ∆εκεμ-
 βρι ́ου 2001, σχετικα ́ με συ ́στημα ενισχυ ́σεων που τε ́θηκε βρι ́ου 2001, σχετικα ́ με το συ ́στημα ενισχυ ́σεων που εφα ́ρ-
 σε εφαρμογη ́ απο ́ την Ισπανι ́α το 1993 υπε ́ρ ορισμε ́νων μοσε η Ισπανι ́α το 1993 υπε ́ρ ορισμε ́νων επιχειρη ́σεων που
 επιχειρη ́σεων που ει ́χαν προσφα ́τως ιδρυθει ́ στη Bizkaia· ει ́χαν προσφα ́τως ιδρυθει ́ στην Guipúzcoa·


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-485/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Τέλη μεταβιβάσεως εκ χαριστικής αιτίας - Απαλλαγή - Δωρεές και κληροδοτήματα - Διαφορετική μεταχείριση - Οργανισμοί εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος - Απουσία διμερούς φορολογικής συμβάσεως))
 (2015/C 311/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland και W. Roels)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: D. Colas και J. — S. Pilczer)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Γαλλική Δημοκρατία, απαλλάσσοντας από τα τέλη μεταβιβάσεως εκ χαριστικής αιτίας τις δωρεές και τα κληροδοτήματα προς δημόσιους ή κοινωφελείς οργανισμούς μόνον εφόσον οι εν λόγω οργανισμοί είναι εγκατεστημένοι στη Γαλλία ή σε άλλο κράτος μέλος ή κράτος που είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992, το οποίο έχει συνάψει διμερή σύμβαση με τη Γαλλία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ και το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
 2)
 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 7 της 12.1.2015.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 27 Αυγούστου 2012 — A. M. van der Ham και A. H. van der Ham-Reijersen van Buuren κατά College van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland
 (Υπόθεση C-396/12)
 2012/C 379/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: A. M. van der Ham και A. H. van der Ham-Reijersen van Buuren
 Αναιρεσίβλητο: College van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Τι νοείται με τον όρο «εκ προθέσεως μη συμμόρφωση» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 51, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 (1), του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής αναπτύξεως (ΕΓΤΑΑ) [...], όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 74/2009 (2) του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) 1975/2006 (3) της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 [...], και στο άρθρο 67, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 (4) της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμορφώσεως, της διαφοροποιήσεως και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς (ΕΕ L 141); Αρκεί για να γίνει δεκτό ότι υπάρχει εκ προθέσεως μη συμμόρφωση το ότι δεν τηρήθηκε μια μακροχρόνια σταθερή πολιτική, όπως περιγράφεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο c, των Beleidsregels normenkader randvoorwaarden Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (εθνικής ρυθμίσεως για την εφαρμογή του κανονιστικού πλαισίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση σχετικά με την κοινή γεωργική πολιτική);
 2)
 Εμποδίζει το δίκαιο της Ένωσης να κριθεί στο κράτος μέλος ότι ένα καθεστώς παραβιάστηκε «εκ προθέσεως», όπως τούτο νοείται στους κανονισμούς αυτούς, απλώς και μόνον επειδή συντρέχουν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες περιστάσεις:
 α)
 η συγκεκριμένη απαίτηση πολλαπλής συμμορφώσεως που δεν τηρήθηκε προβλέπει πρόθεση·
 β)
 η συγκεκριμένη απαίτηση πολλαπλής συμμορφώσεως είναι περίπλοκη·
 γ)
 υπάρχει μακροχρόνια σταθερή πολιτική·
 δ)
 υπάρχει πράξη ή εκούσια παράλειψη·
 ε)
 ο γεωργός είχε ήδη προειδοποιηθεί για ανεπάρκειες όσον αφορά την τήρηση της συγκεκριμένης απαιτήσεως πολλαπλής συμμορφώσεως και
 στ)
 ο βαθμός στον οποίο δεν τηρήθηκε η απαίτηση πολλαπλής συμμορφώσεως οδηγεί τα πράγματα προς τα εκεί;
 3)
 Δύναται να καταλογιστεί στον αποδέκτη της επιδοτήσεως «πρόθεση μη συμμορφώσεως» αν τρίτος εκτέλεσε τις εργασίες κατ’ εντολήν του αποδέκτη;
 (1) ΕΕ L 277, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 30, σ. 100.
 (3) ΕΕ L 386, σ. 74.
 (4) ΕΕ L 141, σ. 18.


text:
 13.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/28
 Προσφυγή-αγωγή της 28ης Δεκεμβρίου 2016 — Winkler κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-916/16)
 (2017/C 046/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Bernd Winkler (Grange, Ιρλανδία) (εκπρόσωπος: A. Kässens, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 30 Σεπτεμβρίου 2016 απόφαση της καθής-εναγομένης επί της διοικητικής ενστάσεώς του και να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να εκδώσει απόφαση περί υπολογισμού της αξίας του κεφαλαίου κατά τον χρόνο καταχωρίσεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος στις 14 Σεπτεμβρίου 2011·
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη σε αποζημίωση ύψους 19 920,39 ευρώ, καταβλητέα στον συνταξιοδοτικό λογαριασμό του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση των αρχών της τηρήσεως εύλογης προθεσμίας, της ασφάλειας δικαίου και της δίκαιης δίκης και παράβαση των υποχρεώσεων ενημερώσεως και ακροάσεως
 Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι η καθής-εναγομένη παραβίασε, λόγω της καθυστερήσεως κατά την επεξεργασία της αιτήσεώς του, κάθε αρχή διέπουσα την ορθή διεξαγωγή της διοικητικής διαδικασίας. Εξάλλου, ο προσφεύγων-ενάγων δεν έτυχε ακροάσεως πριν από την έκδοση της βλαπτικής πράξεως.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας
 Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι αντίστοιχες αιτήσεις συναδέλφων του, όχι μεγαλύτερων σε ηλικία από αυτόν, έτυχαν πολύ ταχύτερης επεξεργασίας, μολονότι δεν συνέτρεχε αντικειμενικός λόγος ικανός να δικαιολογήσει την εν λόγω διαφορετική μεταχείριση.
 3.
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Τέλος, ο προσφεύγων-ενάγων βάλλει κατά της αφαιρέσεως των τόκων από την υπολογισθείσα αξία του κεφαλαίου του όσον αφορά το χρονικό διάστημα από την υποβολή της αιτήσεώς του έως την οριστική μεταφορά του ποσού του κεφαλαίου, γεγονός για το οποίο ο προσφεύγων-ενάγων δεν είχε προηγουμένως ενημερωθεί.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/20
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση C-244/04)
 (2004/C 228/40)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Gerald Braun και Enrico Traversa, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας της, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 8 Ιουνίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 Να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ, διότι επιβάλλει, με τη βασιζόμενη σε ορισμένες εγκυκλίους πρακτική της, ένα γενικό και δυσανάλογο περιορισμό στη δυνατότητα αποσπάσεως εργαζομένων υπηκόων τρίτων χωρών στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών.
 2.
 Να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι εργαζόμενοι που έχουν την ιθαγένεια τρίτης χώρας και πρόκειται να αποσπαστούν στη Γερμανία στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών χρειάζονται «θεώρηση εργασίας», η οποία χορηγείται μόνον εφόσον ο εργαζόμενος απασχολείται ήδη στην επιχείρηση που τον αποσπά από ενός τουλάχιστον έτους.
 Τόσο αυτή η γερμανική πρακτική, που βασίζεται σε διοικητικές οδηγίες του εσωτερικού δικαίου, σχετικά με την υποχρέωση κατοχής «θεωρήσεως εργασίας» όσο και η χορήγηση της θεωρήσεως αυτής στους «μόνιμους» εργαζόμενους και μόνο συνιστούν αδικαιολόγητο και δυσανάλογο περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.


text:
C 134/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.5.2001
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-533/93, Edouard Bouma κατα ́ Συμβουλι ́ου στην υπο ́θεση Τ-73/94, Bernard Beusmans κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1) Κοινοτη ́των (1)
 («Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς — — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση περι ́ μη εμπορι ́ας — Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση περι ́ μη εμπορι ́ας
 Παρα ́ λειψη επαναλη ́ψεως της παραγωγη ́ς μετα ́ τη λη ́ξη — Μη επανα ́ληψη της παραγωγη ́ς μετα ́ τη λη ́ξη της
 της δεσμευ ́σεως») δεσμευ ́σεως — Ανα ́ κληση της προσωρινη ́ς ποσο ́τητας ανα-
 φορα ́ ς)
 (2001/C 134/29)
 (2001/C 134/30)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-533/93, Edouard Bouma, κα ́τοικος Rutten
 (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Ε. H. Pijnacker Στην υπο ́θεση Τ-73/94, Bernard Beusmans, κα ́τοικος Νοοrbeek
 Hordijk και Η. J. Bronkhorst, δικηγο ́ρους 'Αμστερνταμ, με (Κα ́τω Χω ́ρες), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Ε. H. Pijnacker
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Hordijk και Η. J. Bronkhorst, δικηγο ́ρους 'Αμστερνταμ, με
 L. Frieden, 62, avenue Guillaume, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπα- το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του
 ϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A.-M. Colaert) και Επιτροπη ́ς των L. Frieden, 62, avenue Guillaume, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπα-
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: T. van Rijn), με αντικει ́μενο ϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: A.-M. Colaert) και Επιτροπη ́ς των
 αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των α ́ρθρων 178 και 215, Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: T. van Rijn και Η.-J. Rabe),
 δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ν των
 δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που ́εχει υποστει ́ ο ενα ́γων α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 λο ́γω του ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που
 του κανονισμου ́ (EOK) 857/84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρ- ́εχει υποστει ́ ο ενα ́γων λο ́γω του ο ́τι εμποδι ́στηκε να


text:
εμπορευθει ́
 τι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς γα ́λα, κατ' εφαρμογη ́ν του κανονισμου ́ (EOK) 857/84 του
 που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για
 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του
 L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των
 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον καθο- γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε
 ρισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς εισφο- με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου
 ρα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ 804/68 (ΕΕ 1984, για τον καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της
 L 132, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ συμπληρωματικη ́ς εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του
 τους V. Tiili, Προ ́εδρο, R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, κανονισμου ́ 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι- τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους V. Tiili, Προ ́εδρο, τους R. M. Moura
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 31 Ιανουαρι ́ου 2001, απο ́φαση με το Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 31 Ιανουαρι ́ου
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 334 της 9.12.1993. (1) EE C 90 της 26.3.1994.


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/38
 Προσφυγή της 30ης Νοεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-541/07)
 (2008/C 22/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Πατακιά)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία απαγορεύοντας στην απόφαση 12078/1343 της 3ης Μαρτίου 2004 του Υπουργού Μεταφορών, όπως ερμηνεύθηκε βάσει της εγκυκλίου 45007/4795 της 28ης Ιουλίου 2004, η οποία εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Οδικής Ασφάλειας και Περιβάλλοντος, την τοποθέτηση στους υαλοπίνακες γενικά των οχημάτων μεμβρανών υαλοπινάκων οι οποίες κατασκευάζονται ή/και πωλούνται νομίμως στην αγορά άλλων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις των άρθρων 28 και 30 Συνθήκης ΕΚ.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Κατόπιν καταγγελίας, η Επιτροπή εξέτασε την ελληνική νομοθεσία που απαγορεύει την τοποθέτηση μεμβρανών υαλοπινάκων στους ανεμοθώρακες και γενικά στους υαλοπίνακες οχημάτων.
 2.
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η εν λόγω απαγόρευση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/22/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/92/ΕΚ και πρέπει να εξετασθεί στο πλαίσιο των άρθρων 28 και 30 ελλείψει εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο.
 3.
 Η απαγόρευση αυτή συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος με ποσοτικό περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, που αντιβαίνει στις διατάξεις του άρθρου 28 ΕΚ, δεδομένου ότι συνιστά εμπόδιο, στην πράξη, στο εμπόριο στην Ελλάδα τέτοιων μεμβρανών που νομίμως κατασκευάζονται και κυκλοφορούν σε άλλα κράτη μέλη.
 4.
 Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι οι ελληνικές αρχές δεν έχουν επιτύχει να προσκομίσουν επαρκείς αποδείξεις ως προς την αιτιολόγηση του μέτρου και την ταυτόχρονη τήρηση της αναλογικότητας.
 5.
 Ειδικότερα, δεν αποδείχθηκε ότι υπάρχουν κριτήρια για να διαπιστωθεί, κατά τη διενέργεια ελέγχων, αν οι εν λόγω μεμβράνες πληρούν ορισμένες ελάχιστες προϋποθέσεις, κατά τον ισχυρισμό των ελληνικών αρχών.
 6.
 Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι η εν λόγω νομοθετική ρύθμιση συνιστά παραβίαση του άρθρου 28 ΕΚ η οποία δεν δύναται να δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 30 ΕΚ ούτε από επιτακτικές απαιτήσεις δημοσίου συμφέροντος, κατά την έννοια της νομολογίας του ΔΕΚ.


text:
 3.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Οκτωβρίου 2011 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Prism Investments BV κατά J. A. van der Meer, υπό την ιδιότητά του ως συνδίκου πτωχεύσεως της Arilco Holland BV
 (Υπόθεση C-139/10) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Κήρυξη εκτελεστότητας - Λόγοι μη εκτελέσεως - Εκτέλεση στο κράτος προελεύσεως της δικαστικής αποφάσεως που αποτελεί αντικείμενο της αιτήσεως για την κήρυξη της εκτελεστότητας)
 2011/C 355/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Prism Investments BV
 κατά
 J. A. van der Meer, υπό την ιδιότητά του ως συνδίκου πτωχεύσεως της Arilco Holland BV
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία των άρθρων 34, 35, 43, 44 και 45 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Λόγοι μη εκτελέσεως — Περιοριστική απαρίθμηση — Εκπλήρωση της υποχρεώσεως που απορρέει από την απόφαση εθνικού δικαστηρίου της οποίας ζητείται να κηρυχθεί η εκτελεστότητα.
 Διατακτικό
 Το άρθρο 45 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στο δικαστήριο ενώπιον του οποίου ασκήθηκε ένδικο μέσο του άρθρου 43 ή 44 του ως άνω κανονισμού να απορρίψει ή να ανακαλέσει την κήρυξη της εκτελεστότητας αποφάσεως για λόγο άλλο από τους αναφερόμενους στα άρθρα 34 και 35 αυτού, όπως η εκτέλεση της ως άνω αποφάσεως στο κράτος μέλος προελεύσεως.
 (1) ΕΕ C 134 της 22.5.2010.


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/29
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2008 — Gres La Sagra κατά ΓΕΕΑ — Ceramicalcora (VENATTO MARBLE STONE)
 (Υπόθεση T-130/08)
 (2008/C 116/53)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gres La Sagra, SL (Alameda de la Sagra, Ισπανία) (εκπρόσωποι: T. Villate Consonni, και J. Calderón Chavero, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ceramicalcora, SA (Alcora, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση που εξέδωσε το τέταρτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), στις 30 Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση R-1609/2006-4,
 —
 βάσει της προαναφερθείσας ακυρώσεως, να εγκριθεί η αίτηση του σήματος 3109006, όχι μόνο για τις υπηρεσίες της κλάσεως 39a (εγκριθείσες ήδη αφού απορρίφθηκε η ανακοπή B690695 για τις υπηρεσίες αυτές, που κατέστη ήδη οριστική), και για τα λοιπά προϊόντα και τις λοιπές υπηρεσίες που ζητήθηκαν για τις κλάσεις 19a, 21a y 40a, και
 —
 να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα το ΓΕΕΑ καθώς και οι παριστάμενοι διάδικοι, έξοδα που θα προκύψουν από την παρούσα διαδικασία σε περίπτωση που θα αντιταχθούν στη διαδικασία αυτή και απορριφθούν τα αιτήματά τους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήματος «VENATTO (marble stone)» (αίτηση με αριθμό πρωτοκόλλου 3.109.006), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 19, 21, 39 και 40.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: CARAMICALCORA S.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου κατά τη διαδικασία ανακοπής: Ισπανικά σήματα«VENETO (Ceramicas)» (αριθ. 2.115.543; 2.056.688; 2.056.689 και 2.056.699), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 27, 19, 21 και 39, αντιστοίχως.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής, επειδή κρίθηκε ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως στη σχετική περιοχή για τα προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 19, 21 και 40, ενώ δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος όσον αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 39.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/17
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: β) ακόλουθη απόφαση της Επιτροπής, που εκδόθηκε σε
 άγνωστη για το Ηνωμένο Βασίλειο ημερομηνία του
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη έχοντας λάβει ∆εκεμβρίου 2002 ή Ιανουαρίου 2003, περί απο-
 τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που δεσμεύσεως του εν λόγω ποσού.
 είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία
 2000/77/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ- γ) κάθε μέτρο που ελήφθη βάσει των αποφάσεων αυτών,
 βουλίου, για τον καθορισμό των αρχών οργανώσεως των συμπεριλαμβανομένης της αποδεσμεύσεως του εν λόγω
 επισήμων ελέγχων στον τομέα της διατροφής των ζώων, ή, ποσού.
 εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας ανακοινώσει παρόμοιες
 διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του δ) την απόφαση της Επιτροπής, που κοινοποιήθηκε με
 άρθρου 2, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας και της έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2002, να εκδώσει
 Συνθήκης ΕΚ, ένταλμα εισπράξεως για το ποσό ύψους
 9 272 767 ευρώ από κονδύλια του ΕΤΠΑ που είχε ήδη
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. καταβληθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο για υποβληθείσες
 δαπάνες για το MST 2, και
 ε) Κάθε μέτρο που ελήφθη βάσει της αποφάσεως αυτής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 2. Να διαπιστώσει, βάσει του άρθρο 231 ΕΚ, ότι κάθε ένα από
 τα ανωτέρω μέτρα είναι άκυρο.
 Το άρθρο 249 ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο η οδηγία δεσμεύει το
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο
 αποτέλεσμα, συνεπάγεται την υποχρέωση των κρατών μελών να 3. Να διαπιστώσει, βάσει του άρθρου 241 ΕΚ, ότι, σε περίπτωση
 τηρούν τις προθεσμίες μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη που η Επιτροπή ορθώς ερμήνευσε το άρθρο 52(5) του
 που τάσσουν οι οδηγίες. Η σχετική προθεσμία έληξε στις 29 ∆εκεμ- κανονισμού 1260/99 (1) και/ή το άρθρο 10 του Παραρτήμα-
 βρίου 2001, χωρίς η Ιταλική ∆ημοκρατία να έχει εκδώσει τις τος στην απόφαση C(91)1358/8, οι εν λόγω διατάξεις δεν
 διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την έχουν εφαρμογή για το Ηνωμένο Βασίλειο.
 οδηγία στην οποία αναφέρεται η Επιτροπή με τα αιτήματά της.
 4. Να καταδικάσει την Επιτροπή να αποδώσει στο Ηνωμένο
 Βασίλειο τα δικαστικά έξοδα για την παρούσα προσφυγή και
 διαδικασία.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 και Βορείου Ιρλανδίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2003
 1) Η α π ο δέ σ μευ σ η του ποσού ύ ψ ο υς
 1 1 63 2 6 0 0 ε υ ρώ α π ό τ α κο ν δ ύ λι α ο ι κο ν ο -
 (Υπόθεση C-46/03) μ ι κή ς β ο ή θε ια ς τ ο υ Ε ΤΠ Α
 (2003/C 70/27) Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, εκτιμώντας ότι το
 Ηνωμένο Βασίλειο παρέλειψε να συμμορφωθεί προς το
 άρθρο 52(5) του Κανονισμού 1260/1999 και με τις αποφάσεις
 της σχετικά με τα αποτελέσματα της εν λόγω παραλείψεως,
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλαν- υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή εσφαλμένη


text:
ερμηνεία και/ή
 δίας, εκπροσωπούμενο από τον P. Ormond, επικουρούμενο από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως.
 τους D. Lloyd Jones QC και S. Lee, Barristers, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 7 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η κύρωση του άρθρου 52(5) του
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. κανονισμού αφορά μόνο την περίπτωση που η αίτηση οριστικής
 πληρωμής δεν έχει παραληφθεί έως τις 31 Μαρτίου 2001 και ότι
 ο κανονισμός απαιτεί μόνο να έχει παραληφθεί η αίτηση οριστικής
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: πληρωμής έως την ταχθείσα ημερομηνία. Ο κανονισμός δεν
 επιβάλλει συγκεκριμένο τύπο για την υποβολή της αιτήσεως.
 1. Να εκδώσει διάταξη, βάσει των άρθρων 230 και 231 ΕΚ, με
 την οποία να ακυρώνει τα ακόλουθα μέτρα: Ειδικότερα, o κανονισμός δεν επιβάλλει η αίτηση οριστικής
 πληρωμής να γίνεται με το τυποποιημένο έντυπο Πιστοποιητικό
 α) την απόφαση της Επιτροπής, η οποία του κοινοποιήθηκε δαπανών ΕΤΠΑ, το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως για τον σκοπό
 με έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2002, να απο- αυτόν. Η Επιτροπή, επομένως, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο
 δεσμεύσει ποσό ύψους 11 632 600 ευρώ για δαπάνες εκτιμώντας ότι η παράλειψη υποβολής της αιτήσεως οριστικής
 που καταβλήθηκαν για το επιχειρησιακό πρόγραμμα πληρωμής με το συγκεκριμένο έντυπο επισύρει την επιβολή της
 Manchester/Salford/Trafford 2 ή MST 2. κυρώσεως του άρθρου 52(5).
 ---pagebreak--- C 70/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα που γνωστοποιήθηκαν Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 στην Επιτροπή αποτελούν αίτηση οριστικής πληρωμής σύμφωνα Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουα-
 με το άρθρο 52(5) και ότι η Επιτροπή, εκτιμώντας το αντίθετο, ρίου 2003
 υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή σε πρόδηλο σφάλμα
 εκτιμήσεως. (Υπόθεση C-48/03)
 (2003/C 70/28)
 Ισχυρίζεται επίσης ότι η ερμηνεία που δίνει η Επιτροπή στον
 κανονισμό παραβιάζει τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της
 αναλογικότητας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 την Αna Maria Alves Vieira, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβού-
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι, αν η ερμηνεία της Επιτροπής του ργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 άθρου 52(5) του κανονισμού και/ή το Παράρτημα στην απόφαση τήτων στις 10 Φεβρουαρίου 2003 προσφυγή κατά της Πορτογαλι-
 D(92) 1358/8 είναι ορθή, η απόλυτη φύση των διατάξεων αυτών κής ∆ημοκρατίας.
 αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότητας. Επιπλέον, οι εν
 λόγω διατάξεις παραβιάζουν την αρχή της ασφάλειας δικαίου, Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 διότι δεν είναι αρκούντως σαφείς και επακριβώς διατυπωμένες και
 ότι, υπό τις περιστάσεις αυτές, οι διατάξεις του κανονισμού — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη θεσπί-
 και της αποφάσεως δεν έχουν εφαρμογή έναντι του Ηνωμένου ζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά-
 Βασιλείου, βάσει του άρθρου 241 ΕΚ. ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 2000/16/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και
 του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 2000, για την τροπο-
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η απόφαση της Επιτροπής που του ποίηση της οδηγίας 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί
 γνωστοποιήθηκε με έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2002 δεν εμπορίας των συνθέτων ζωοτροφών της οδηγίας και


text:
αναφέρει τους κύριους νομικούς ισχυρισμούς και τα πραγματικά 96/25/ΕΚ του Συμβουλίου για την κυκλοφορία των πρώτων
 περιστατικά στα οποία στηρίζεται και πρέπει, επομένως, να υλών ζωοτροφών, και, πάντως, μη κοινοποιώντας τις στην
 ακυρωθεί λόγω ελλείψεως αιτιολογίας. Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 λόγω οδηγία·
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 2. Η απ ό φ α ση ν α α ν α ζη τ η θε ί τ ο π οσ ό ο ι κ ο ν ο -
 μ ικ ή ς β ο ή θε ια ς του ΕΤΠΑ ύψους
 9 27 2 7 6 7 ε υ ρώ
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η απόφαση που γνωστοποίησε η Η προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληγε στις 2 Μαΐου
 Επιτροπή στο Ηνωμένο Βασίλειο με έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2001.
 2002 σχετικά με την έκδοση εντάλματος εισπράξεως για ποσό
 ύψους 9 272 767 ευρώ πρέπει να ακυρωθεί για τους ακόλουθους
 λόγους: (1 ) ΕΕ L 105 της 6.5.2000, σ. 36.
 — η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και/ή εσφαλμένη
 ερμηνεία και/ή πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως.
 — η απόφαση δεν συνάδει προς τις αρχές της χρηστής διοι-
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 κήσεως, της κοινοτικής νομιμότητας, της περιφερειακής βαλε το Cour d’appel de Rennes, έβδομο τμήμα, με απόφαση
 συνεργασίας και την αρχή της αγαστής συνεργασίας μεταξύ
 της 5ης Φεβρουαρίου 2003 στην υπόθεση Αlain Rousseau
 κοινοτικών οργάνων και κρατών μελών (άρθρο 10 ΕΚ). κατά Αssociation Comité économique régional agricole
 fruits et légumes de Bretagne (CERAFEL)
 — έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας.
 (Υπόθεση C-49/03)
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου (2003/C 70/29)
 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία (ΕΕ L 161
 της 26.6.1999, σ. 1).
 Με απόφαση της 5ης Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 10 Φεβρουαρίου 2003, το Cour d’appel de Rennes, έβδομο


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/20
 Προσφυγή της 26ης Αυγούστου 2006 — Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ — Anheuser-Busch (BUD)
 (Υπόθεση T-225/06)
 (2006/C 261/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Budějovický Budvar, národní podnik (České Budějovice, Δημοκρατία της Τσεχίας) (Εκπρόσωπος: F. Fajgenbaum, avocat)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Anheuser-Busch, Incorporated
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο
 —
 Να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση που εκδόθηκε στις 14 Ιουνίου 2006 από το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ ·
 —
 να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «BUD»1 603 539 για προϊόντα που υπάγονται στις κλάσεις 32 και 33 ·
 —
 να αναπέμψει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στο ΓΕΕΑ ·
 —
 Να καταδικάσει την εταιρία Anheuser-Busch στην πληρωμή του συνόλου των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Anheuser-Busch Incorporated
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «BUD» για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33 — αίτηση για την καταχώριση σήματος υπ' αριθμόν 1 603 539
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Δικαίωμα στην προστατευμένη ονομασία προελεύσεως «BUD» για την υποδήλωση μπύρας
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 (1) καθώς και του άρθρου 20 του κανονισμού εφαρμογής 2868/95 (2), διότι το τμήμα προσφυγών έκρινε αναρμοδίως επί του κύρους της ονομασίας προελεύσεως που επικαλέσθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της ανακοπής της. Προβάλλει επίσης τον ισχυρισμό ότι το σημείο «BUD» αποτελεί ονομασία προελεύσεως η οποία προστατεύεται στη Γαλλία και στην Αυστρία. Η προσφεύγουσα επικαλείται εξάλλου εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 40/94 καθόσον, κατ' αυτή, η ονομασία προελεύσεως «BUD» αποτελεί σημείο που χρησιμοποιείται στις συναλλαγές.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, (ΕΕ 1995, L 303, σ. 1)


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/6
 Αναίρεση που άσκησαν στις 27 Φεβρουαρίου 2006 η Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio SpA (FIAMM) και η Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Technologies Inc (FIAMM Technologies) κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που εκδόθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2005 στην υπόθεση T-69/00, Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio Spa (FIAMM) και Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchi Technologies, Inc. (Fiamm Technologies) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-120/06 P)
 (2006/C 108/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio SpA (FIAMM), Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Technologies Inc (FIAMM Technologies) [εκπρόσωποι: I. Van Bael, F. Di Gianni και A. Cevese, avvocati]
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αποφανθεί επί της ουσίας, αφού κρίνει ότι η κατάσταση της δικογραφίας του το επιτρέπει, και να αναγνωρίσει στις αναιρεσείουσες δικαίωμα αποζημιώσεως λόγω ευθύνης των αναιρεσιβλήτων από νόμιμη ή παράνομη πράξη,
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα τόσο της παρούσας όσο και της πρωτοβάθμιας διαδικασίας,
 —
 επικουρικά, να επιδικάσεις στις αναιρεσίβλητες εύλογη αποζημίωση λόγω της υπερβολικά μακράς διάρκειας της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου,
 —
 να διατάξει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει αναγκαίο βάσει της αρχής της επιείκειας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στερείται πλήρως αιτιολογίας σε σχέση με ένα από τα κυριότερα επιχειρήματα που είχαν διατυπωθεί, ότι δηλαδή, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις που χαρακτηρίζουν την προκειμένη υπόθεση, οι αναιρεσείουσες έχουν το δικαίωμα να επικαλεστούν την απόφαση του οργάνου επιλύσεως διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου για να αποδείξουν τον παράνομο χαρακτήρα της στάσης της Κοινότητας, προκειμένου να τους επιδικαστεί αποζημίωση.


text:
1 , 6 . 96 1 I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων A QL Ø . C 158/7
 θεί πλήρως προς την οδηγία 91/674/ΕΟΚ (') του Συμβου Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 λίου , της 19ης Δεκεμβρίου 1991 , για τους ετήσιους και κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3
 τους ενοποιημένους λογαριασμούς των ασφαλιστικών Απριλίου 1996
 επιχειρήσεων, (Υπόθεση C-112/96)
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά (96/C 158/15 )
 έξοδα.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα νη από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης , για την Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996 προσφυγή
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 την πλήρη ενσοψάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 στην Επιτροπή .
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις
 (') ΕΕ αριθ . L 374 της 31 . 12. 1991 . σ. 7 . υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ , γιατί
 παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων θεί πλήρως προς την οδηγία 92/96/ΕΟΚ (') του Συμβου
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3 λίου , της 10ης Νοεμβρίου 1992, για το συντονισμό των
 Απριλίου 1996 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 (Υπόθεση C-111/96) που αφορούν την πρωτασφάλιση ζωής και για την
 τροποποίηση των οδηγιών 79/267/ΕΟΚ (2) και 90/619/
 (96/C 158/14 ΕΟΚ (3) (τρίτη οδηγία σχετικά με την ασφάλεια ζωής),
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκπροσωπούμενη — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 από τον Δημήτριο Γκουλούση , νομικό σύμβουλο της Επιτρο έξοδα.
 πής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, κτίριο Wagner, Kirch Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την
 Κοινοτήτων στις 3 Απριλίου 1996, προσφυγή κατά της ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν
 Ελληνικής Δημοκρατίας . κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο : την πλήρη ενσωμάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παρέβη τις έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα
 υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ , γιατί στην Επιτροπή .
 παρέλειψε να θεσπίσει και επικουρικώς να κοινοποιήσει
 .στην Επιτροπή εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, (!) EE αριθ . L 360 ni q 9. 12 . 1992 .
 ( 2 ) EE αριθ . L 63 ri]; 13 . 3 . 1979 .
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφω


text:
(-1 ) EE αριθ . L 330 της 29 . 11 . 1990.
 θεί πλήρως προς την οδηγία 92/49/ΕΟΚ ( 1 ) του Συμβου
 λίου , της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
 που αφορούν την πρωτασφάλιση , εκτός της ασφάλειας Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 ζωής, και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ υπέβαλε στο Δικαστήριο με απόφαση της 8ης Φεβρουαρίου
 ΕΟΚ (2) και 88/357/ΕΟΚ (3) (τρίτη οδηγία για την πρω 1996 το Bundessozialgericht στα πλαίσια της διαφοράς που
 τασφάλιση , εκτός της ασφάλειας ζωής), εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 1. Manuela Cornez Rodriguez, 2. Gregorio Gomez Rodriguez
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά κατά Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz
 έξοδα.
 (Υπόθεση C-113/96)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ( 96/C 158/ 16)
 Κατά το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο της συνθήκης, για την Με απόφαση της 8ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται. Μέχρι στιγμής η τήτων στις 5 Απριλίου 1996, το 13° τμήμα του Bundessozial
 Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα για gericht υπέβαλε στο Δικαστήριο στα πλαίσια της διαφοράς
 την πλήρη ενσωμάτωση της επίδικης οδηγίας στην ελληνική που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 έννομη τάξη ούτε βεβαίως έχει κοινοποιήσει τέτοια μέτρα 1 . Manuela Gomez Rodriguez, 2. Gregorio Gomez Rodriguez
 στην Επιτροπή . xaxa Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz, ta εξής προ
 ( 1 ) EE αριθ . L 228 της 11 . 8 . 1992 .
 δικαστικά ερωτήματα:
 ( 2 ) EE αριθ . L 228 της 16. 8. 1973 . 1 . Έχει το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονι
 O EE αριθ . L 172 της 7 . 7 . 1988 . σμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1408/71 (') την έννοια ότι o κατά τη
 διάταξη αυτή καθορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας
 ---pagebreak--- AQIØ. C 158/8 [_ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . 6. 96
 για τη χορήγηση της παροχής ισχύει για παντα, εφόσον προβλεπόμενα κατώφλια απαλλαγής, εξομοιώσεως ή
 υπήρχε αξίωση για σύνταξη ορφανών καταρχήν στο κατά απλουστεύσεως δήλωση αναφέρουσα λεπτομερώς όλες
 τα ανωτέρω αρμόδιο κράτος μέλος (εν προκειμένω : το τις ενδοκοινοτικές εισαγωγές και εξαγωγές της;
 κράτος κατοικίας), αργότερα όμως επήλθε πάλι απόσβε
 ση της αξιώσεως λόγω συμπληρώσεως ορίου ηλικίας, ενώ β) Συνιστά για τους επιχειρηματίες μέτρο εξαναγκασμού
 σε άλλο κράτος μέλος, στη νομοθεσία του οποίου επίσης αδικαιολόγητο και δυσανάλογο σε σχέση προς τον
 είχε υπαχθεί o ασφαλισμένος, θα υπήρχε, κατ ' εφαρμογήν επιδιωκόμενο σκοπό γενικού συμφέροντος και αντιβαί
 του άρθρου 79 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 , νει, ως εκ τούτου , στο άρθρο 3 B , τρίτο εδάφιο, της
 αξίωση για σύνταξη ορφανών και μετά από αυτό το συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ , το οποίο προστέθηκε
 χρονικό σημείο ή σε μια τέτοια περίπτωση αλλάζει η με το άρθρο Z, σημείο 5 της συνθήκης για την Ευρο:>παϊκή
 εφαρμοστέα νομοθεσία κατά το άρθρο 78 παράγραφος 2 Ένωση που υπογράφηκε στο Μάαστριχτ στις


text:
7 Φεβρου
 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού ; αρίου 1992 , η υποχρέωση παροχής των στοιχείων που
 ζητούνται κατ' εφαρμογήν του συστήματος συλλογής
 2. Ανήκει στα πλεονεκτήματα της κοινωνικής ασφαλίσεως, στοιχείων intrastat τόσο εντός της χώρας προελεύσεως
 που τα ορφανά δεν επιτρέπεται να χάσουν επειδή η των εξαγομένων εμπορευμάτων όσο και εντός της χώρας
 μεταφερθείσα στο εθνικό δίκαιο συμφωνία μεταξύ δύο προορισμού σχετικά με την οποία η λουξεμβουργιανή
 κρατών μελών έπαυσε να ισχύει μετά την έναρξη ισχύος νομοθεσία προβλέπει ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 , επίσης η προσδοκία αρνήσεως διαβιβάσεως των πληροφοριών που ζητούνται
 λήψεως μιας ήδη χορηγηθείσας από ένα κράτος μέλος, από την κεντρική υπηρεσία στατιστικής και οικονομικών
 κατ' εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας, συντάξεως ορφα μελετών;
 νών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα (π.χ. σε περίπτωση
 σπουδών ή επαγγελματικής καταρτίσεως και μετά τη (') ΕΕ αριθ . L 316 της 16. 11 . 1991 . σ. 1 .
 συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας) σε σχέση με τις
 συντάξεις ορφανών που χορηγούνται σύμφωνα με την
 κατά το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανο
 νισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 εφαρμοστέα νομοθεσία άλ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 λου κράτους μέλους; υπέβαλε η Tullilautakunta (επιτροπή τελωνειακών αμφισβη
 τήσεων) με απόφαση της 27ης Μαρτίου 1996, στην υπόθεση
 3. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο που αφορά την εταιρεία Outokumpu Oy
 ερώτημα: μπορούν τα ορφανά, τα οποία ήδη πριν από την
 έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 είχαν (Υπόθεση C-115/96)
 αξίωση για σύνταξη ορφανών κατά το δίκαιο ενός (96/C 158/18)
 κράτους μέλους βάσει συμφωνίας περί κοινωνικής ασφα
 λίσεως συναφθείσας μεταξύ δύο κρατών μελών, να επι Με απόφαση της 27ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 καλεστούν πάλι το δίκαιο αυτό , καθόσον καταρχήν η Γραμματεία του Δικαστηρίου τοον Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δεδομένη αξίωση για παροχή , σύμφωνα με την κατά το στις 10 Απριλίου 1996, η Tullilautakunta ( επιτροπή τελιονει
 άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού ακών αμφισβητήσεων) ζητεί από το Δικαστήριο, στο πλαίσιο
 (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 εφαρμοστέα νομοθεσία άλλου κρά της υποθέσεως που αφορά αίτηση της εταιρείας Outokumpu
 τους μέλους, δεν υφίσταται πλέον; Oy, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλου
 θων ερωτημάτων:
 (' EE eiô. éxb . 05/001 , a. 73 .
 1 . Πρέπει να θεωρηθεί o πλήττων την κατανάλωση ηλεκτρι
 κού ρεύματος φόρος ως απαγορευόμενος από τα άρθρα 9
 και 12 της συνθήκης για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων εισαγωγικός δασμός ή ως άλλη απαγορευό
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως την μενη επιβάρυνση , όταν o φόρος καταναλώσεως του
 οποία υπέβαλε το Tribunal de police de Luxembourg με εισαγόμενου από άλλο κράτος μέλος ρεύματος επιβάλλε
 απόφαση της 2ας Απριλίου 1996 στην υπόθεση Ministère ται στον καταναλώνοντα το ρεύμα με βάση την ποσότητα
 Public κατά Réne Kieffer και Romain Thill του καταναλισκομένου ρεύματος στο διάστημα κάθε
 (Υπόθεση C-114/96) φορολογικής περιόδου , ενώ o φόρος για το εγχωρίως
 παραγόμενο ρεύμα υπολογίζεται, για το διάστημα κάθε
 (96/C 158/17) φορολογικής περιόδου , βάσει της ποσότητας του παρα
 γομένου ρεύματος;
 Με απόφαση της 2ας


text:
Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Απριλίου 1996, το Ποιες συνέπειες έχει για την εκτίμηση της υποθέσεως το
 Tribunal de police de Luxembourg, στο πλαίσιο της ποινικής γεγονός ότι το ύψος του φόρου διαφέρει ανάλογα με τον
 δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του κατά René Kieffer και τρόπο παραγωγής του ρεύματος; Στο παραγόμενο με
 Romain Thill, υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδι πυρηνική ενέργεια ρεύμα επιβάλλεται φόρος 0,024 FIM/
 καστικά ερωτήματα: kWh, ενώ στο εισαγόμενο 0,022 FIM/kWh. Στο παραγό
 μενο από υδατοπτώσεις ρεύμα επιβάλλεται φόρος 0,004
 α) Εισάγει o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ . 3330/91 του Συμβου FIM/kWh .
 λίου της 7ης Νοεμβρίου 1991 ( ! ), μέτρο αποτελέσματος
 ισοδυνάμου προς ποσοτικό περιορισμό των συναλλαγών 2. Πρέπει να θεωρηθεί το εκτιθέμενο στην παράγραφο 1
 αγαθών μεταξύ κρατών μελών απαγορευόμενο από τα σύστημα ως φορολογικό σύστημα κράτους μέλους το
 άρθρα 30 και 34 της συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, οποίο προβλέπει την επιβολή εσωτερικών φόρων, όπως
 στο μέτρο που επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση ορίζεται στο άρθρο 95 της συνθήκης για την ίδρυση των
 να ζητούν από κάθε επιχείρηση που υπερβαίνει τα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και το οποίο επιβαρύνει


text:
4 . 3 . 95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 54/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Ορκωμοσία των νέων μελών του Δικαστηρίου
 (95/C 54/01 )
 Διορισθέντες δικαστές στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων
 των κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης Ιανουαρίου 1995 (') οι
 κύριοι Leif Sevón, Peter Jann και Hans Ragnemalm ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις
 18 Ιανουαρίου 1995 .
 Διορισθέντες γενικοί εισαγγελείς στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των
 αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης (') και της
 18ης Ιανουαρίου 1995 (2) οι κύριοι Dámaso Ruiz-Jarabo Colomer και Niai Fennelly ορκίστηκαν
 ενώπιον του Δικαστηρίου στις 18 Ιανουαρίου 1995.
 Ορκωμοσία των νεων μελών του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (95/C 54/02
 Διορισθέντες γενικοί εισαγγελείς στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των
 αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης
 Ιανουαρίου 1995 (3) οι κυρίες Pernilla Lindh και Virpi Tiili και o κύριος Josef Azizi ορκίστηκαν
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Ιανουαρίου 1995.
 C) ΕΕ αριθ. L 1 της 1 . 1 . 1995, σ. 223.
 (2) ΕΕ αριθ. L 17 της 25 . 1 . 1995, σ. 14.
 (3) ΕΕ αριθ. L 1 της 1 . 1 . 1995, σ. 224.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/51
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2016 — Awg Allgemeine Warenvertriebs κατά ΓΕΕΑ — Takko (Southern Territory 23o48’25"S)
 (Υπόθεση T-6/16)
 (2016/C 098/66)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Awg Allgemeine Warenvertriebs GmbH (Köngen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Sambuc, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Takko Holding GmbH (Telgte, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «Southern Territory 23o48’25"S» — Υπ’ αριθ. 10 099 554 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 735/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπον ώστε να απορριφθεί το αίτημα κηρύξεως ακυρότητας του κοινοτικού σήματος 10 099 554 Southern Territory 23o48’25"S.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/39
 (2004/C 217/71)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 201 της 7.8.2004
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 190 της 24.7.2004
 ΕΕ C 179 της 10.7.2004
 ΕΕ C 168 της 26.6.2004
 ΕΕ C 156 της 12.6.2004
 ΕΕ C 146 της 29.5.2004
 ΕΕ C 106 της 30.4.2004
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 5ης Νοεμβρίου 2013 — Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση F-14/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2011 - Πολλαπλασιαστές)
 2013/C 377/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Peter Schönberger (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: O. Mader, δικηγόρος)
 Καθού: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς J.-M. Stenier και B. Schäfer, εν συνεχεία B. Schäfer και I. Ni Rágain Düro)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακύρωσης της απόφασης του καθού περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 13 κατά την περίοδο προαγωγών 2011.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο P. Schönberger φέρει, πλέον των δικών του δικαστικών εξόδων, και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 138 της 12.05.2012, σ. 33.


text:
24.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 202/1
 I
 (Ανακοινω ́ σεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1989 για την προσχω ́ρηση του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας και της
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (ΕΕ L 285, σ. 1) και με τη Συ ́μβαση
 της 29ης Νοεμβρι ́ου 1996 για την προσχω ́ρηση της ∆ημοκρατι ́ας
 ́ το τμη ́μα)
 (πρω
 της Αυστρι ́ας, της ∆ημοκρατι ́ας της Φινλανδι ́ας και του Βασιλει ́ου
 της Σουηδι ́ας (ΕΕ 1997, C 15, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα),
 της 22ας Μαρτι ́ου 2002 συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, M. Wathelet και
 Α. Rosas (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 22 Μαρτι ́ου 2002 δια ́ταξη με
 στην υπο ́θεση C-69/02 (αι ́τηση του Tribunal de paix de το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Luxembourg για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Tilly Reichling κατα ́ Léon Wampach (1)
 Το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των ει ́ναι προδη ́λως
 αναρμο ́διο να απαντη ́σει στα ερωτη ́ματα που υπε ́βαλε το Tribunal
 («Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν — Πρωτο ́κολλο για την ερμη- de paix de Luxembourg με απο ́φαση της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002.
 νει ́α της συμβα ́ σεως απο ́ το ∆ικαστη ́ριο — Εθνικα ́
 δικαστη ́ρια δυνα ́μενα να υποβα ́λλουν προδικαστικα ́
 ερωτη ́ματα στο ∆ικαστη ́ριο — Προ ́δηλη αναρμοδιο ́τητα (1) ΕΕ C 118 της 18.5.2002.
 του ∆ικαστηρι ́ου»)
 (2002/C 202/01)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Dansk Rørindustri A/S που ασκη ́-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 θηκε στις 21 Μαι ̈́ου 2002 κατα ́ της αποφα ́σεως της 20η ́ς
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 Μαρτι ́ου 2002, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση
 Τ-21/99 (1), Dansk Rørindustri A/S κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 Στην υπο ́θεση C-69/02, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunal de
 paix de Luxembourg (Λουξεμβου ́ργο) προς το ∆ικαστη ́ριο, με
 την οποι ́α ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ (Υπο ́θεση C-189/02 P)
 ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Tilly Reichling και
 Léon Wampach, παρουσι ́α του: Établissement d’assurances (2002/C 202/02)
 contre la vieillesse et l’invalidité, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμ-
 βρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση των
 αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις (ΕΕ 1982, L 88, H Dansk Rørindustri A/S, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 σ. 7), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τη Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου K. Dyekjær-Hansen, K. Høegh και C.K.


text:
Lauridsen, α ́σκησε στις
 1978 για την προσχω ́ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της 21 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως της 20η ́ς Μαρτι ́ου
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 24), με τη Συ ́μβαση 2002, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 της 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 για την προσχω ́ρηση της Ελληνικη ́ς Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση Τ-21/99, Dansk
 ∆ημοκρατι ́ας (ΕΕ L 388, σ. 1), με τη Συ ́μβαση της 26ης Μαι ̈́ου Rørindustri A/S κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 202/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.8.2002
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: ∆εν αμφισβητει ́ται ο ́τι στο α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 2, του
 κανονισμου ́ 17 δεν περιε ́χεται ρητο ́ς περιορισμο ́ς στον κυ ́κλο
 — Να τροποποιη ́σει το α ́ρθρο 3 της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ εργασιω ́ν εντο ́ς της ΕΕ. Ωστο ́σο, ́εχει παγιωθει ́ εν τω μεταξυ ́
 της Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με μια αντι ́ληψη της σημασι ́ας των εν λο ́γω κυ ́κλων εργασιω ́ν
 διαδικασι ́α κινηθει ́σα βα ́σει του (πρω ́ην) α ́ρθρου 85 της με ́χρι τε ́τοιου βαθμου ́ ω ́στε η αντι ́ληψη αυτη ́ να ́εχει
 Συνθη ́κης ΕΚ [υπο ́θεση ΙV/35691/E4 Καρτε ́λ σωλη ́νων αποκτη ́σει χαρακτη ́ρα εθι ́μου που δεν μπορει ́ α ́νευ ετε ́ρου να
 (προμονωμε ́νες σωλη ́νες) ΕΕ 1999, L 24, σ. 1], προκειμε ́νου τροποποιηθει ́ αναδρομικω ́ς.
 να μειωθει ́ το επιδικασθε ́ν σε βα ́ρος της αναιρεσει ́ουσας
 προ ́στιμο 1 475 000 ECU. — Τυπικο ́ ελα ́ττωμα: ακο ́μη και αν το ∆ικαστη ́ριο κρι ́νει ο ́τι
 ορθω ́ς το Πρωτοδικει ́ο αποδε ́χθηκε την εκ με ́ρους της
 — Επικουρικω ́ς, σε συνα ́ρτηση με το πρω ́το αι ́τημα: να αναιρε ́σει Επιτροπη ́ς εφαρμογη ́ των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν, εσφαλ-
 την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου και να αναπε ́μψει την με ́νως το Πρωτοδικει ́ο δεν δε ́χθηκε ο ́τι η εφαρμογη ́ τους
 υπο ́θεση προκειμε ́νου να εξεταστει ́ εκ νε ́ου το ζη ́τημα του αναδρομικω ́ς συνεπα ́γεται παρα ́βαση της αρχη ́ς της προηγου ́-
 υ ́ψους του προστι ́μου. μενης ακροα ́σεως, καθο ́σον η αναιρεσει ́ουσα δεν ει ́χε τη
 δυνατο ́τητα να ενεργη ́σει συ ́μφωνα προς την τροποποιηθει ́σα
 — Να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα στα οποι ́α αυτη ́ πρακτικη ́.
 υποβλη ́θηκε η Dansk Rørindustri A/S ενω ́πιον των δυ ́ο
 βαθμω ́ν δικαιοδοσι ́ας.
 (1) ΕΕ C 100, σ. 19.
 (2) Πρω ́τος κανονισμο ́ς εφαρμογη ́ς των α


text:
́ρθρων 85 και 86 της Συνθη ́κης
 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 08/001, σ. 36).
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα: (3) Ανακοι ́νωση της Επιτροπη ́ς, του Ιανουαρι ́ου 1998, σχετικα ́ με τις
 κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων που
 Εσφαλμε ́νη νομικη ́ αντι ́ληψη συνιστα ́μενη στην αποδοχη ́ του εκ επιβα ́λλονται δυνα ́μει του α ́ρθρου 15, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 με ́ρους της Επιτροπη ́ς καθορισμου ́ του προστι ́μου, καθο ́σον το 17 και του α ́ρθρου 65, παρα ́γραφος 5, της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ (ΕΕ
 Πρωτοδικει ́ο 1998, C 9, σ. 3).
 — παρε ́βη τον κανονισμο ́ 17 (2) καθω ́ς και τη γενικω ́ς ισχυ ́ουσα
 αρχη ́ της αναλογικο ́τητας και της ισο ́τητας, επιβα ́λλοντας
 στη Dansk Rørindustri A/S ́ενα προ ́στιμο το οποι ́ο ει ́ναι
 δυσανα ́λογο σε σχε ́ση με τη διαπραχθει ́σα παρα ́βαση·
 — παρε ́βη τον κανονισμο ́ 17 καθω ́ ς και τη γενικη ́ αρχη ́ της Αι ́τηση αναιρε ́σεως των: 1) Isoplus Fernwärmetechnik
 προστασι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης κατα ́ την εφαρ- Vertriebsgesellschaft mbH, 2) Isoplus Fernwärmetechnik
 μογη ́ των αρχω ́ν που διε ́πουν την επιβολη ́ προστι ́μων (3) οι Gesellschaft mbH και 3) Isoplus Fernwärmetechnik GmbH
 οποι ́ες ́εχουν ουσιωδω ́ς τροποποιηθει ́ σε σχε ́ση με τις κατα ́ το που υποβλη ́θηκε στις 31 Μαι ̈́ου 2002 κατα ́ της αποφα ́σεως
 χρονικο ́ αυτο ́ σημει ́ο ισχυ ́ουσες αρχε ́ς ως προς τη μη συ ́ννομη του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο
 εξε ́ταση της υποθε ́σεως και την κι ́νηση της διαδικασι ́ας: δεν τμη ́μα) της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002 στην υπο ́θεση T-9/99, HFB
 συνα ́δει προς το πνευ ́μα της Συνθη ́κης και του κανονισμου ́ 17 Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft
 η εφαρμογη ́ κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν για το υ ́ψος του mbH & Co. KG, HFB Holding für Fernwärmtechnik
 προστι ́μου, οι οποι ́ες ́εχουν διαμορφωθει ́ κατα ́ τε ́τοιον τρο ́πο Beteiligungsgesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft,
 ω ́στε η επιδιωκο ́μενη και επιβαλλο ́μενη διαβα ́θμιση να μην ́εχει Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH,
 απολυ ́τως καμι ́α αξι ́α η ́ σημασι ́α για μικρε ́ς επιχειρη ́σεις. Αυτο ́ Isoplus Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH και Ιsoplus
 συνεπα ́γεται, αφενο ́ς, εμφανη ́ και απαρα ́δεκτη δυσμενη ́ δια ́κριση Fernwärmetechnik GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 σε βα ́ρος μικρο ́τερων επιχειρη ́σεων και, αφετε ́ρου, ο ́τι η επιδιω- Κοινοτη ́των
 κο ́μενη και επιβαλλο ́μενη διαβα ́θμιση ανα ́λογα, μεταξυ ́ α ́λλων,
 με τον βαθμο ́ της υπαιτιο ́τητας, τη δια ́ρκεια κ.λ.π., καθι ́σταται
 α ́νευ αντικειμε ́νου και εκτοπι ́ζεται απο ́ ́εναν πλη ́ρως αυτομα ́τως (Υπο ́θεση C-202/02 P)
 υπολογιζο ́μενο καθορισμο ́.
 (2002/C 202/03)
 Το γεγονο ́ς ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο περιο ́ρισε τον παρα ́γοντα της


text:
δια ́ρκειας της παραβα ́σεως, χωρι ́ς αυτο ́ να ασκη ́σει καμι ́α
 επι ́δραση, αποδεικνυ ́ει ο ́τι ου ́τε ́εγινε ου ́τε μπορει ́ να γι ́νει
 διαβα ́θμιση του προστι ́μου της Dansk Rørindustri A/S Οι Ιsoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH,
 ανα ́λογα με την ́εκταση της παραβα ́σεως, εφο ́σον η εφαρμογη ́ Isoplus Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH και Ιsoplus
 των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν γι ́νεται με βα ́ση τυπικα ́ κριτη ́ρια Fernwärmetechnik GmbH, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους δικηγο ́-
 χωρι ́ς κλιμα ́κωση ανα ́λογα με το με ́γεθος της επιχειρη ́σεως. ρους P. Krömer και F. Nusterer, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησαν στις 31 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́πιον του
 Ει ́ναι παρα ́λογο το ο ́τι στην ΑΒΒ, ως πρωται ́τια, επιβλη ́θηκε ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της
 περιορισμε ́νο προ ́στιμο συνεπει ́α συμπρα ́ξεως η οποι ́α αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 συνι ́στατο σε μεγα ́λη ́εκταση στην εμπλοκη ́ των α ́λλων (τε ́ταρτο τμη ́μα) της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002 στην υπο ́θεση T-9/99,
 μετεχο ́ντων του καρτε ́λ και στη μεγιστοποι ́ηση της συμβολη ́ς HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft
 τους, ενω ́ μερικε ́ς απο ́ τις α ́λλες εμπλοκε ́ς κατο ́πιν πρωτοβου- mbH & Co. KG, HFB Holding für Fernwärmtechnik
 λι ́ας της ΑΒΒ και διατηρηθει ́σες στο πλαι ́σιο του καρτε ́λ Beteiligungsgesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft, Isoplus
 επιχειρη ́σεις αναγκα ́στηκαν να παραιτηθου ́ν απο ́ τη συνε ́χιση Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH, Isoplus Fern-
 της παρουσι ́ας τους στην αγορα ́ μετα ́ την κι ́νηση της wärmetechnik Gesellschaft mbH και Ιsoplus Fernwärmetechnik
 αφορω ́σας το καρτε ́λ διαδικασι ́ας. GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/52
 Αναίρεση που άσκησε στις 22 Μαΐου 2013 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Μαρτίου 2013 στην υπόθεση F-17/12, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-284/13 P)
 2013/C 207/86
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της και άνευ ουδεμίας εξαιρέσεως την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι αναιρέσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα ήδη προβληθέντα στην υπόθεση T-203/13 P, Marcuccio κατά Επιτροπής.


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/20
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 17ης Οκτωβρίου 2005 — First Data κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-28/02) (1)
 («Ανταγωνισμός - Άρθρο 81 EΚ - Σύστημα πληρωμών με κάρτες Visa - Κανόνας “προϋπόθεση για την προσέλκυση εμπόρων η έκδοση καρτών” - Αρνητική πιστοποίηση - Κανόνας καταργηθείς κατά την εκδίκαση της υποθέσεως - Έννομο συμφέρον - Κατάργηση της δίκης»)
 (2006/C 10/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: First Data Corp. (Wilmington, Delaware, ΗΠΑ), FDR Ltd (Dover, Delaware, ΗΠΑ) και First Data Merchant Services Corp. (Sunrise, Φλόριντα, ΗΠΑ) [εκπρόσωποι: αρχικώς P. Bos και M. Nissen, στη συνέχεια P. Bos, avocats]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: αρχικώς R. Wainwright, W. Wils και V. Superti, στη συνέχεια R. Wainwright και Θ. Χριστοφόρου]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 1, πέμπτη περίπτωση, της αποφάσεως 2001/782/EΚ της Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/Δ1/29.373 — Visa International) (ΕΕ L 293, σ. 24)
 Διατακτικό της διατάξεως
 1)
 Καταργείται η δίκη.
 2)
 Οι προσφεύγουσες και η Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 4ης Σεπτεμβρίου 2009 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-211/05) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενισχύσεων που οι ιταλικές αρχές έθεσαν σε εφαρμογή υπέρ επιχειρήσεων που έχουν εισαχθεί πρόσφατα στο χρηματιστήριο - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασύμβατη προς την κοινή αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Επιλεκτικός χαρακτήρας - Επηρεασμός του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών - Προσβολή του ανταγωνισμού)
 2009/C 256/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς I. Braguglia, στη συνέχεια R. Adam και τελικώς I. Bruni, επικουρούμενοι από τον de P. Gentili, avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και E. Righini)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2006/261/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαρτίου 2005, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων C 8/2004 (πρώην NN 164/2003) που η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή υπέρ επιχειρήσεων που έχουν εισαχθεί πρόσφατα στο χρηματιστήριο (ΕΕ 2006, L 94, σ. 42).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 182 της 23.7.2005.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/50
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2013 — Bowfonds Ontwikkeling και Schouten & De Jong Projectontwikkeling κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-193/13)
 2013/C 156/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Bowfonds Ontwikkeling BV (Hoevelaken, Κάτω Χώρες) και Schouten & De Jong Projectontwikkeling BV (Leidschendam, Κάτω Χώρες (εκπρόσωποι: E. Pijnacker Hordijk και X. Reintjes, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες βάλλουν κατά της υπό τα στοιχεία C(2013) 87 αποφάσεως της Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.24123 (2012/C) (πρώην 2011/NN) που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες — Τεκμαιρόμενη πώληση, από τον Δήμο Leidschendam-Voorburg, οικοπέδων με τίμημα κατώτερο της τιμής που ισχύει στην αγορά.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες διατυπώνουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι παραβιάστηκε η βασική απαίτηση να τηρεί η Επιτροπή μια εύλογη προθεσμία κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της, οπότε παραβιάστηκε η αρχή της ασφάλειας δικαίου, προσβλήθηκε το δικαίωμα άμυνας και παραβιάστηκε το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Με το να αφήσει να παρέλθουν πάνω από 38 μήνες μεταξύ της γνωστοποιήσεως των επίμαχων μέτρων και της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή ενήργησε με επιλήψιμη βραδύτητα και επομένως κατά παράβαση της βασικής απαιτήσεως να τηρεί μια εύλογη προθεσμία. Επιπλέον, η υπερβολικά μεγάλη περίοδος έρευνας κατέστησε για τους ενδιαφερόμενους δυσχερέστερο το να αντικρούσουν τα επιχειρήματα της Επιτροπής, οπότε με την καθυστέρηση η Επιτροπή επίσης προσέβαλε το δικαίωμα άμυνας.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται σοβαρές παραλείψεις κατά τη διαπίστωση και αξιολόγηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και/ή παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και/ή παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, επειδή η Επιτροπή εσφαλμένως εφάρμοσε την αρχή του ιδιώτη επιχειρηματία.
 Οι προσφεύγουσες δεν έλαβαν κανένα χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα, και κατά μείζονα λόγο κανένα χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα που θα μπορούσε να θεωρηθεί παράνομη κρατική ενίσχυση.
 Η Επιτροπή εσφαλμένως υπολόγισε το ποσό του τεκμαιρόμενου πλεονεκτήματος, μεταξύ άλλων, με το να καταλογίσει κατά 100 % στον Δήμο τις συμπεφωνημένες μειώσεις τιμήματος, ενώ η μείωση τιμήματος έπρεπε να καταλογιστεί σε μια σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στο πλαίσιο της οποίας ο Δήμος έφερε κατά 50 % τον κίνδυνο. Επίσης, η Επιτροπή χωρίς αιτιολογία δεν έλαβε υπόψη μειώσεις τιμήματος που είχαν συμφωνηθεί παλαιότερα στο πλαίσιο της συμπράξεως αυτής.
 Περαιτέρω, η Επιτροπή, στην προσβαλλόμενη απόφαση, εσφαλμένως εφάρμοσε την αρχή του ιδιώτη επενδυτή επειδή αξιολόγησε τις ενέργειες του Δήμου με γνώμονα μια υποθετική συμπεριφορά ενός πλασματικού ιδιώτη επενδυτή η οποία από νομικής απόψεως είναι εξωπραγματική και, επιπλέον, από οικονομικής απόψεως είναι εξαιρετικά δυσμενής.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.
 Κατά το μέρος που κριθεί ότι πρόκειται για κρατική ενίσχυση, σε κάθε περίπτωση η ενίσχυση αυτή είναι εξ ολοκλήρου συμβατή με την εσωτερική αγορά. Η Επιτροπή εσφαλμένως έκρινε ότι ο Δήμος δεν δύναται να προβάλλει ότι με τα