text:
AqiØ. C 119/4 LJEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 5 . 95
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το YAT and Duties Tribunal, London, με απόφαση υπέβαλε το Hogsta domstol με διάταξη της 21ης Φεβρουα
 της 1ης Φεβρουαρίου 1995 στην υπόθεση Conoco Ltd κατά ρίου 1995 στην υπόθεση 1. Data Delecta Aktiebolag, 2. Ronny
 Commissioners of Customs and Excise Forsberg κατά MSL Dynamics Ltd
 (Υπόθεση C-40/95) (Υπόθεση C-43/95)
 (95/C 119/07) (95/C 119/08)
 Με απόφαση της 1ης Φεβρουάριου 1995, η οποία περιήλθε Με διαταξη της 21ης Φεβρουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Φεβρουαρίου 1995 , στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 το VAT and Duties Tribunal, London, στο πλαίσιο της τήτων στις 24 Φεβρουαρίου 1995 , το Hogsta domstol, στο
 υποθέσεως Conoco Ltd και Commissioners of Customs and πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1 . Data Delecta Aktiebolag,
 Excise, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής 2. Ronny Forsberg και MSL Dynamics Ltd που εκκρεμεί
 αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος: ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Ποια είναι, κατ' ορθή ερμηνεία του άρθρου 11 A παράγρα Δυνάμει του άρθρου 1 του νόμου (1980:307), περί της
 φος 1 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου (77/ υποχρεώσεως εγγυοδοσίας για τα δικαστικά έξοδα των
 388/ΕΟΚ) της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των αλλοδαπών εναγόντων, ένα αλλοδαπό νομικό πρόσωπο που
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους επιθυμεί να ασκήσει αγωγή ενώπιον σουηδικού δικαστηρίου
 κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης κατά σουηδών υπηκόων ή κατά σουηδικού νομικού προσώ
 αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (J ) και του άρθρου 11 Γ που οφείλει, κατόπιν αιτήσεως του εναγομένου , να παράσχει
 παράγραφος 1 η βάση επιβολής του φόρου στον οποίο εγγύηση για την καταβολή των δικαστικών εξόδων, στα
 υπόκειται o προμηθευτής που τελεί στην κατάσταση της οποία μπορεί ενδεχομένως να καταδικαστεί το εν λόγω
 Conoco Ltd (όπως περιγράφεται στην παράγραφο 5 της αλλοδαπό νομικό πρόσωπο με τελεσίδικη απόφαση . Δυνάμει
 αποφάσεως περί παραπομπής), κατάσταση όπου : του άρθρου 5 του ίδιου νόμου , τα αλλοδαπά νομικά πρόσωπα
 δεν βαρύνονται με την υποχρέωση αυτή εάν αυτό προβλέπε
 α) o προμηθευτής εκδίδει ένα κουπόνι το οποίο παρέχει ται σε διατάξεις διεθνών συμβάσεων που δεσμεύουν τη
 δικαίωμα εκπτώσεως και το οποίο μπορεί να εξαργυρω Σουηδία. Στην κυβερνητική εγκύκλιο (1991:112), περί των
 θεί στην αναγραφόμενη σε αυτό τιμή (τιμή η οποία έχει περιπτώσεων απαλλαγής των αλλοδαπών εναγόντων από την
 εκτυπωθεί στο κουπόνι) από τον προμηθευτή υπέρ εγγυοδοσία, ουδεμία τέτοιου είδους σύμβαση διαλαμβάνεται
 εμπόρου που έχει συμφωνήσει να μετάσχει σε εκστρατεία όσον αφορά τα βρετανικά νομικά πρόσωπα.
 προωθήσεως των πωλήσεων
 Στο πλαίσιο αγωγής για την καταβολή του τιμήματος παρα
 β) το κουπόνι, το οποίο έχει διανεμηθεί σε δυνητικό πελάτη δοθέντων εμπορευμάτων, που ασκήθηκε ενώπιον του tingsr
 κατά τη διάρκεια της εκστρατείας προωθήσεως των àtt, οι σουηδοί εναγόμενοι ζητούν να υποχρεωθεί η ενάγου
 πωλήσεων, πρέπει, βάσει των όρων συμβάσεως μεταξύ σα, μια βρετανική


text:
εταιρεία, σε εγγυοδοσία σύμφωνα με τις
 του προμηθευτή και του εμπόρου, να γίνει δεκτό από τον διατάξεις του προπαρατεθέντος νόμου .
 έμπορο όταν του το εμφανίσει o πελάτης κατά την αγορά
 από αυτόν καυσίμων για κινητήρες άνω μιας συγκεκρι Αντίκειται στη σύμβαση της Ρώμης — κυρίως στο άρθρο 6
 μένης ελαχίστης ποσότητας, αρκεί το εν λόγω κουπόνι να (πρώην άρθρο 7) — η επιβολή εγγυοδοσίας σε ενάγοντα που
 είναι έγκυρο- αποτελεί βρετανικό νομικό πρόσωπο, εφόσον ανάλογη υπο
 χρέωση δεν μπορεί να επιβληθεί σε σουηδικά νομικά πρό
 γ) o πελάτης, όταν εμφανίσει το κουπόνι, δικαιούται να σωπα ;
 τύχει εκπτώσεως επί της κανονικής τιμής λιανικής πωλή
 σεως καυσίμων για κινητήρες, εκπτώσεως ίσης με το ποσό
 που αναγράφεται στο κουπόνι·
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δ) o προμηθευτής έχει προμηθεύσει στον έμπορο καύσιμα κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 για κινητήρες σε τιμή που καθορίζει η ισχύουσα συμφω 24 Φεβρουαρίου 1995
 νία προμηθείας·
 (Υπόθεση C-45/95)
 ε) o έμπορος, που έχει δεχθεί το κουπόνι κατά την πώληση (95/C 119/09)
 καυσίμων για κινητήρες στον πελάτη , εμφανίζει το κου
 πόνι στον προμηθευτή και εισπράττει το ποσό που H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 αναγράφεται στο κουπόνι. νη από τον Enrico Traversa, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας
 της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή,
 Είναι η βάση επιβολής του φόρου στον οποίο υπόκειται o Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 24 Φεβρουαρίου 1995
 προμηθευτής η τιμή που καθορίζει η συμφωνία προμηθείας ή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 η τιμή αυτή μείον το ποσό που αναγράφεται στο κουπόνι; προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 0) EE eiô. éxô. 09/001 , o. 49.
 Να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας και
 διατηρώντας σε ισχύ κανονιστική ρύθμιση περί φόρου προ

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/51
 Προσφυγή της 18ης Αυγούστου 2010 — Borax Europe κατά ECHA
 (Υπόθεση T-346/10)
 ()
 (2010/C 288/95)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Borax Europe Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Nordlander, avocat και H. Pearson, Solicitor)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή ακυρώσεως παραδεκτή,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του ECHA με την οποία ορισμένες ουσίες με συστατικό το βόριο, ανταποκρινόμενες στα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 (στο εξής: κανονισμός REACH) (1), χαρακτηρίστηκαν ως «ουσίες οι οποίες προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία» και προστέθηκαν στον κατάλογο των ουσιών οι οποίες προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία και υπόκεινται σε έγκριση (στο εξής: κατάλογος ουσιών που υπόκεινται σε έγκριση) στις 18 Ιουνίου 2010 (στο εξής: προσβαλλόμενη πράξη).
 —
 να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως του ECHA με την οποία ορισμένες ουσίες με συστατικό το βόριο, ανταποκρινόμενες στα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο γ', του κανονισμού REACH, χαρακτηρίστηκαν ως «ουσίες οι οποίες προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία» και προστέθηκαν στον κατάλογο των ουσιών που υπόκεινται σε έγκριση στις 18 Ιουνίου 2010.
 Οι ουσίες με συστατικό το βόριο, των οποίων τη συμπερίληψη, με την προσβαλλόμενη απόφαση, στον κατάλογο των ουσιών που υπόκεινται σε έγκριση αμφισβητεί η προσφεύγουσα, είναι οι εξής: βορικό οξύ, αριθ. CAS 10043-35-3, αριθ. CE 233-139-2· τετραβορικό νάτριο άνυδρο· δεκαένυδρο τετραβορικό νάτριο· πενταένυδρο τετραβορικό νάτριο (αριθ. CAS 1330-43-4, 1303-96-4, 12179-04-3, αριθ. CE 215-540-4) (στο εξής: βορικές ενώσεις).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 Πρώτος λόγος: η προσβαλλόμενη πράξη είναι ακυρωτέα καθόσον στηρίχθηκε σε φακέλους συνταχθέντες κατά το Παράρτημα XV οι οποίοι περιείχαν πρόδηλα σφάλματα, με συνέπεια παράβαση ουσιώδους τύπου προβλεπόμενου από το άρθρο 59 του κανονισμού REACH. Προς δικαιολόγηση των ενεργειών του ECHA, στους φακέλους αυτούς αναφέρεται ότι οι βορικές ενώσεις κατατάσσονται επί του παρόντος στο τμήμα 3 του παραρτήματος VI του κανονισμού (ΕΚ) 1272/2008, πράγμα το οποίο είναι ανακριβές.
 Δεύτερος λόγος: ο ECHA εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη χωρίς να τηρήσει την υποχρέωσή του περί εξετάσεως «επί της ουσίας» του κατά πόσον οι βορικές ενώσεις ανταποκρίνονται στα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο γ', του κανονισμού REACH. Συνεπεία τούτου, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη πράξη, ο ECHA υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, υπερέβη τις εξουσίες του και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 Τρίτος λόγος: τέλος, οι βορικές ενώσεις δεν ανταποκρίνονται στα κατά το άρθρο 57, στοιχείο γ', του κανονισμού REACH κριτήρια ταξινομήσεως ως τοξικών ουσιών για αναπαραγωγή, κατηγορίας 1 ή 2, βάσει της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ. Κατά συνέπεια, δεν αποτελούν «ουσίες οι οποίες προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία» και η συμπερίληψή τους, με την προσβαλλόμενη πράξη, στον κατάλογο των ουσιών που υπόκεινται σε έγκριση συνιστά παράβαση του άρθρου 59, παράγραφος 8, του κανονισμού REACH.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση


text:
 25.2.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/19
 Αίτηση αναιρέσεως του Ομίλου Danone, της 4ης Ιανουαρίου 2006, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 25 Οκτωβρίου 2005 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στην υπόθεση T-38/02, Όμιλος Danone κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-3/06 P)
 (2006/C 48/37)
 γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Όμιλος Danone, εκπροσωπούμενος από τους A. Winckler και S. Sorinas, δικηγόρους, άσκησε στις 4 Ιανουαρίου 2006 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 25 Οκτωβρίου 2005 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στην υπόθεση T-38/02, Όμιλος Danone κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει εν μέρει, δυνάμει του άρθρου 225, παράγραφος 1, EΚ, και του άρθρου 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 25 Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση T-38/02, Όμιλος Danone κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθόσον με αυτήν το Πρωτοδικείο (i) απορρίπτει τον λόγο ακυρώσεως που αντλείται από αβάσιμη συνεκτίμηση της επιβαρυντικής για τον αναιρεσείοντα περιστάσεως της υποτροπής και (ii) μεταρρυθμίσει την εφαρμοζόμενη από την Επιτροπή μέθοδο υπολογισμού του προστίμου·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που διατύπωσε πρωτοδίκως ο Όμιλος Danone ως προς τον λόγο ακυρώσεως που αντλείται από αβάσιμη συνεκτίμηση της επιβαρυντικής περιστάσεως της υποτροπής και να μειώσει, συνακόλουθα, βάσει των άρθρων 229 EΚ και 17 του κανονισμού 17 (1), το επιβληθέν από την Επιτροπή πρόστιμο·
 —
 να μειώσει, βάσει των άρθρων 229 EΚ και 17 του κανονισμού 17, το ύψος του προστίμου αναλόγως του ποσοστού κατά το οποίο το Πρωτοδικείο περιόρισε τη μείωση λόγω συνδρομής ελαφρυντικών περιστάσεων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Προς στήριξη της αιτήσεως του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει πέντε λόγους για τη μερική εξαφάνιση της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως. Οι λόγοι αυτοί αντλούνται, αφενός, από εσφαλμένη εκτίμηση, εκ μέρους του Πρωτοδικείου, της έννοιας της υποτροπής και, αφετέρου, από τον προδήλως παράνομο χαρακτήρα της μεταρρυθμίσεως της μεθόδου υπολογισμού του προστίμου, η οποία είχε ως αποτέλεσμα περιορισμό του ποσοστού μειώσεως του προστίμου λόγω ελαφρυντικών περιστάσεων, και ως εκ τούτου, αύξηση του ποσού του προστίμου σε σχέση με το ποσό που θα προέκυπτε αν το Πρωτοδικείο είχε μειώσει το ποσοστό προσαυξήσεως λόγω συνδρομής επιβαρυντικών περιστάσεων από 50 % σε 40 %, χωρίς να προβεί σε μεταρρύθμιση της εφαρμοζόμενης από την Επιτροπή μεθόδου υπολογισμού του προστίμου.
 Προς στήριξη της θέσεώς του περί εσφαλμένης εκτιμήσεως της έννοιας της υποτροπής, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως.
 —
 Πρώτον, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε την αρχή της νομιμότητας των εγκλημάτων και των ποινών και τη συνακόλουθη αρχή της μη αναδρομικότητας των αυστηρότερων ποινικών νόμων, καθόσον δέχθηκε την αύξηση του επιβαλλόμενου στον αναιρεσείοντα προστίμου λόγω της συνδρομής της επιβαρυντικής περιστάσεως της υποτροπής, χωρίς να θεμελιώνει την απόφασή του σε νομική διάταξη παρέχουσα σαφή και επαρκή νομική βάση.
 —
 Δεύτερον, ο αναιρεσείων εκτιμά ότι το Πρωτοδικείο προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθόσον, εν αντιθέσει προς τη νομολογία του Δικαστηρίου, δεν περιόρισε κατά χρόνο τη συνδρομή της επιβαρυντικής


text:
περιστάσεως της υποτροπής.
 —
 Τέλος, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι η απόφαση ενέχει αντιφατική αιτιολογία η οποία συνεπάγεται πλημμελή αιτιολογία όσον αφορά την εκτίμηση του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της υποτροπής και της αναγκαιότητας να εξασφαλισθεί ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των προστίμων.
 Ο αναιρεσείων προβάλλει περαιτέρω δύο λόγους αναιρέσεως προς στήριξη της θέσεώς του περί του προδήλως παράνομου χαρακτήρα της αυξήσεως του ύψους του προστίμου το οποίο καθόρισε το Πρωτοδικείο μετά τη μεταρρύθμιση της μεθόδου εφαρμογής του διορθωτικού συντελεστή που προβλέπεται στις περιπτώσεις συνδρομής ελαφρυντικών περιστάσεων. Με τον κύριο εκ των δύο αυτών λόγων, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Πρωτοδικείο υπέρβαση εξουσίας, αναρμοδιότητα και παράβαση των άρθρων 229 και 230 EΚ. Ο λόγος αυτός αναλύεται σε δύο σκέλη.
 —
 Αφενός, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε τα όρια της κατά τα άρθρα 229 και 230 EΚ αρμοδιότητάς του, μεταρρυθμίζοντας τη απόφαση της Επιτροπής ως προς τον τρόπο υπολογισμού του προστίμου.
 —
 Αφετέρου, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ultra petita, καθώς μεταρρύθμισε τη μέθοδο υπολογισμού του ποσοστού της επιβαλλόμενης λόγω ελαφρυντικών περιστάσεων μειώσεως, με αποτέλεσμα να αυξήσει το ύψος του επιβαλλόμενου προστίμου.
 Επικουρικώς, ο αναιρεσείων προβάλλει ένα δεύτερο λόγο αντλούμενο από προσβολή των δικαιωμάτων του άμυνας και από παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των ποινών. Συγκεκριμένα, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, παραλείποντας να θέσει κατά την κατ' αντιπαράθεση συζήτηση το ζήτημα της προθέσεώς του να μεταρρυθμίσει τη μέθοδο υπολογισμού και να αυξήσει το ύψος του προστίμου, παραβίασε μια θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου, γεγονός που είχε σαφείς επιπτώσεις στην εκ μέρους του αναιρεσείοντος άσκηση των δικαιωμάτων του άμυνας. Επιπροσθέτως, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο εφάρμοσε αναδρομικά στην απόφαση «Bière belge» του 2001 νομολογία του 2003, η οποία αποσαφηνίσει τον τρόπο εφαρμογής του διορθωτικού συντελεστή λόγω συνδρομής ελαφρυντικών περιστάσεων κατά τον υπολογισμό των προστίμων.
 (1) Κανονισμός 17: Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/01, σ. 25).


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/30
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 27ης Οκτωβρίου 2008 — Buzzi Unicem κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-241/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 2003/87/ΕΚ - Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου - Εθνικό σχέδιο της Ιταλίας περί κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής για την περίοδο 2008 έως 2012 - Απόφαση της Επιτροπής να μην εγείρει αντιρρήσεις επιβάλλοντας ορισμένες προϋποθέσεις - Πράξη μη αφορώσα ατομικά την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο)
 (2009/C 6/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Buzzi Unicem SpA (Casale Monferrato, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Vivani, M. Vellano, και G. Osch δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: U. Wölker και D. Recchia)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης Μαΐου 2007, σχετικά με το εθνικό σχέδιο κατανομής ποσοστώσεων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, το οποίο κοινοποίησε η Ιταλία για την περίοδο από 2008 έως 2012, σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (EE L 275, σ. 32), καθόσον η Επιτροπή εξαρτά την απόφασή της περί μη προβολής αντιρρήσεων ως προς το εν λόγω εθνικό σχέδιο κατανομής ποσοστώσεων από την κατάργηση της αδείας των διαχειριστών εγκαταστάσεων να διατηρούν ένα μέρος των κατανεμημένων ποσοστώσεων σε περίπτωση «παύσεως της λειτουργίας προς εξορθολογισμό της παραγωγής».
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει τη Buzzi Unicem SpA στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 (1) EE C 211 της 8.9.2007.


text:
20. 1 . 96 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ApiO . C 16/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Νοέμβριου 1995 προσφυγή
 υπέβαλε o Pretore di Pordenone με διάταξη της 18ης κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 Οκτωβρίου 1995 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Tommaso
 Morellato και Usl n. 11 di Pordenone H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (Υπόθεση C-358/95)
 1 , να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις
 (96/C 16/13) υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5 και 189 της
 συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη επειδή δεν θέσπισε και δεν έθεσε σε εφαρμογή εμπρο
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σθέσμως ή , επικουρικά, δεν ανακοίνωσε στην Επιτροπή
 στις 21 Νοεμβρίου 1995, o Pretore di Pordenone, στο πλαίσιο εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητι
 της διαφοράς μεταξύ Tommaso Morellato και Usl n. 11 di κές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση της
 Pordenone, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα προς την οδηγία 91/371/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής
 στήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικα Ιουνίου 1991 σχετικά με την εφαρμογή της συμφωνίας
 στικής αποφάσεως επί των ακολούθων ερωτημάτων: μεταξύ της ΕΚ και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετι
 κά με την πρωτασφάλιση εκτός από την ασφάλιση
 1 . Έχουν τα άρθρα 30 και 36 της συνθήκης για την ίδρυση της ζωής ('),
 ΕΚ την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτά η ιταλική ρύθμιση
 που διέπει τη μεταποίηση και το εμπόριο δημητριακών, 2, να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 προϊόντων αλευροποιίας, ψωμιού και ζυμαριών (o νόμος
 580 της 4ης Ιουλίου 1967), καθόσον η ρύθμιση αυτή Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 απαγορεύει τη διάθεση στο εμπόριο του κατεψυγμένου
 ειδικού ψωμιού ολικής αλέσεως: Το γεγονός ότι το τρίτο εδάφιο του άρθρου 189 και το πρώτο
 εδάφιο του άρθρου 5 της συνθήκης ΕΚ έχουν δεσμευτικό
 — του οποίου o βαθμός υγρασίας υπερβαίνει τα ποσοστά χαρακτήρα συνεπάγεται την υποχρέωση των κρατών μελών
 που προβλέπει το άρθρο 16, να θεσπίζουν, πριν από τη λήξη της προβλεπόμενης προθε
 — του οποίου η περιεκτικότητα σε τέφρες υπολείπονται σμίας, τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή τους προς τις
 της προβλεπομένης από το άρθρο 16, σε συνδυασμό με οδηγίες που τους απευθύνονται. H εν λόγω προθεσμία έληξε
 το άρθρο 7 τρίτη παράγραφος, εν προκειμένω στις 4 Ιουλίου 1993, χωρίς η Ισπανία να έχει
 εφαρμόσει τις αναγκαίες διατάξεις.
 — στο οποίο έχει προστεθεί πίτουρο, το οποίο όμως δεν
 αποτελεί ένα από τα επιτρεπόμενα συστατικά; (') ΕΕ αριθ. L 205 της 27 . 7. 1991 , σ. 48.
 Πρέπει συνεπώς οι εν λόγω νομοθετικές διατάξεις να
 θεωρηθούν ως ποσοτικοί περιορισμοί ή μέτρα ισοδύνα
 μου αποτελέσματος, υπό την έννοια του προαναφερθέ
 ντος άρθρου 30;
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις
 ερώτημα: μπορεί το ιταλικό δημόσιο, υπό περιστάσεις σαν 23 Νοεμβρίου 1995
 τις ανωτέρω περιγραφόμενες, να επικαλεστεί νομίμως την (Υπόθεση C-361/95)
 εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο


text:
36 της συνθήκης ΕΚ (96/C 16/15)
 προς τον σκοπό προστασίας της δημόσιας υγείας;
 3. Έχει το ιταλικό δικαστήριο την υποχρέωση να μην H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 •εφαρμόσει την ιταλική ρύθμιση ; νη από τον Δ. Γκουλούση και την B. Vilâ Costa, με αντίκλητο
 στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 4. Πρέπει να επιτραπεί η ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Plateau Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των
 ιταλικής επικράτειας του ψωμιού που παράγεται στη Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Νοεμβρίου 1995 προσφυγή
 Γαλλική Δημοκρατία και περιγράφεται στο εισαγωγικό κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
 τμήμα της παρούσας;
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1 , να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5 και 189 της
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
 κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις επειδή δεν θέσπισε και δεν έθεσε σε εφαρμογή εμπροθέ
 23 Νοεμβρίου 1995 σμως ή, επικουρικά, δεν ανακοίνωσε στην Επιτροπή
 εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητι
 (Υπόθεση C-360/95)
 κές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της
 (96/C 16/14) προς την οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης
 Ιουνίου 1992 για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανο
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε νιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την
 νη από τον Δ. Γκουλούση και την B. Vilâ Costa, με αντίκλητο πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής ('),
 στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz, Centre Wagner,
 Plateau Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των 2, να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 3ης Σεπτεμβρίου 2008 — Yassin Abdullah Kadi, Al Barakaat International Foundation κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-402/05 P και C-415/05 P) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) - Περιοριστικά μέτρα εις βάρος προσώπων και οντοτήτων συνδεομένων με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν - Ηνωμένα Έθνη - Συμβούλιο Aσφαλείας - Ψηφίσματα εκδιδόμενα δυνάμει του κεφαλαίου VII του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών - Εφαρμογή τους εντός της Κοινότητας - Κοινή θέση 2002/402/ΚΕΠΠΑ - Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 - Μέτρα κατά προσώπων και οντοτήτων περιλαμβανομένων σε κατάλογο που έχει καταρτίσει όργανο των Ηνωμένων Εθνών - Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Επιτροπή του Συμβουλίου Ασφαλείας συσταθείσα με την παράγραφο 6 του ψηφίσματος 1267 (1999) του Συμβουλίου Ασφαλείας (επιτροπή κυρώσεων) - Αναγραφή των ονομάτων αυτών των προσώπων και οντοτήτων στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Αρμοδιότητα της Κοινότητας - Νομική βάση αποτελούμενη από τον συνδυασμό των άρθρων 60 ΕΚ, 301 ΕΚ και 308 ΕΚ - Θεμελιώδη δικαιώματα - Δικαίωμα προστασίας της ιδιοκτησίας, δικαίωμα ακροάσεως και δικαίωμα αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου)
 (2008/C 285/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική και η σουηδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Yassin Abdullah Kadi (εκπρόσωποι: I. Brownline, D. Anderson QC, P. Saini, Barrister, G. Martin, Solicitor, Al Barakaat International Foundation (εκπρόσωποι: L. Silbersky και T. Olsson, advokater)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop, E. Finnegan και E. Karlsson), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Brown, J. Enegren και P.J. Kuijper), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: R. Caudwell, E. Jenkinson, S. Behzadi-Spencer και C. Greenwood QC, A. Dashwood, Barrister)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: J. Rodríguez Cárcamo), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. De Bergues, E. Belliard και S. Gasri), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H. G. Sevenster και M. de Mol)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, E. Belliard και S. Gasri)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, στην υπόθεση T-315/01, Kadi κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, με την οποίαν το Πρωτοδικείο α) αποφάνθηκε ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί του αιτήματος ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 2062/2001 της Επιτροπής, της 19ης Οκτωβρίου 2001, για την τροποποίηση, για τρίτη φορά, του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου, για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών προς το Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά την Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 337/2000 (ΕΕ L 277, σ. 25) καθόσον ο προσφεύγων περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων ως προς τις οποίες ισχύει η επιβαλλόμενη από τον ως άνω κανονισμό δέσμευση κεφαλαίων, και β) απέρριψε ως αβάσιμο το αίτημα για ακύρωση του κανονισμού 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την


text:
επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 (ΕΕ L 139, σ. 9), καθόσον η εν λόγω πράξη αφορά τον προσφεύγοντα.
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, στην υπόθεση T-306/01, Yusuf και Al Barakaat International Foundation κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε προσφυγή με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τις αποφάσεις του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, T-315/01, Kadi κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, και T-306/01, Yusuf και Al Barakaat International Foundation κατά Συμβουλίου και Επιτροπής.
 2)
 Ακυρώνει, όσον αφορά τον Y. A. Kadi και την Al Barakaat International Foundation, τον κανονισμό (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν.
 3)
 Διατηρούνται σε ισχύ τα αποτελέσματα του κανονισμού 881/2002, καθόσον αφορά τον Y. A. Kadi και την Al Barakaat International Foundation, για περίοδο μη δυνάμενη να υπερβεί τους τρεις μήνες από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως.
 4)
 Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να φέρουν, πέραν των δικών τους εξόδων, εξ ημισείας έκαστο, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν ο Y. A. Kadi και η Al Barakaat International Foundation τόσο κατά την πρωτόδικη διαδικασία όσο και κατά την παρούσα αναιρετική διαδικασία.
 5)
 Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε τόσο κατά την πρωτόδικη διαδικασία όσο και κατά την παρούσα αναιρετική διαδικασία.
 6)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) ΕΕ C 36 της 11.2.2006.
 ΕΕ C 48 της 25.2.2006.


text:
Αριθ. C 315/14 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 11 . 95
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ TΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 28ης Σεπτεμβρίου 1995 της 5ης Οκτωβρίου 1995
 στην υπόθεση Τ-164/94, Ferchimex SA κατά του Συμβουλίου στην υπόθεση Τ-17/95, Σπυριδούλα Αλεξοπούλου κατά
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (') Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (.Δεσμοί αντιντάμπινγκ επί της ποτάσας — Καθορισμός της (Υπάλληλοι — Κατάταξη σε βαθμό — Άρθρο 31, παράγρα
 κανονικής αξίας — Ζημία — Δικαιώματα άμυνας) φος 2, τον Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των
 95/C 315/29) Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων)
 (95/C 315/30)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-17/95 , Σπυριδούλα Αλεξοπούλου , υπάλλη
 λος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος
 Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον Κωνσταντίνο Νίκη ,
 Στην υπόθεση Τ-164/94, Ferchimex SA, ανώνυμη εταιρία με δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 έδρα την Αμβέρσα (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρο Louis Schiltz 2, rue du Fort Rheinsheim , κατά
 Alastair Sutton, barrister Αγγλίας και Ουαλίας, και Αριστο Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι:
 τέλη Καπλανίδη , δικηγόρο Θεσσαλονίκης, με αντίκλητο στο Gianluigi Valsesia και Fabrizio Minneci ), που έχει ως αντικεί
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Loesch, 8, rue Zithe, κατά μενο την ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Ramon διορισμούς αρχής ( ΑΔΑ ), της 5ης Απριλίου 1994, καθόσον
 Torrent, Jorge Monteiro, Hans-Jürgen Rabe και Georg Ber διορίζει την προσφεύγουσα στον βαθμό A 7 , κλιμάκιο 5 , και
 risch), υποστηριζόμενου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών αρνείται σιωπηρώς να τη διορίσει στον βαθμό A 6, το
 Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Eric White) και την Association Πρωτοδικείο ( δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους D. P. M.
 des producteurs européens de chlorure de potassium (APEP), Barrington και A. Saggio, δικαστές, γραμματέας H. Jung,
 διεθνή ένωση με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από εξέδωσε στις 5 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο
 τους Dietrich Ehle και Volker Schiller, δικηγόρους Κολωνίας, διατακτικό :
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Marc Lucius,
 6, rue Michel Welter, που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 5ης Απριλίου
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 3068/92 του Συμβουλίου της 1994, καθόσον έχει ως αντικείμενο την κατάταξη της
 23ης Οκτωβρίου 1992 για την επιβολή οριστικού δασμού προσφεύγουσας σε ορισμένο βαθμό.
 αντιντάμπινγκ επι των εισαγωγών χλωριούχου καλίου (ποτά
 σας), καταγωγής Λευκορωσίας, Ρωσίας και Ουκρανίας (ΕΕ 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 L 308, σ. 41 ), το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα),
 συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, R. Schintgen,
 C. P. Briët, R. Garcia-Valdecasas και την P. Lindh, δικαστές, (') ΕΕ αριθ . C 74 της 25 . 3 . 1995 .
 γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε στις 28 Σεπτεμ
 βρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης Οκτωβρίου 1995
 2. H προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς στις συνεκδικασθείσες υποθεσεις T-39/93 και T-553/93:
 και τα έξοδα του Συμβουλίου και της Association des Μιχαήλ Μπαλτσαβιάς κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 producteurs européens de chlorure de potassium. Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλος


text:
— Ατομικός φάκελος — Καθήκον αρωγής —
 Ειδική βλάβη)
 3 . H Επιτροπή φέρει τα δικαστικα της έξοδα. (95/C 315/31 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 P ) ΕΕ αριθ . C 52 της 23 . 2. 1993,
 Στις συνεκδικασθείσες υποθεσεις Τ-39/93 και Τ-553/93 ,
 Μιχαήλ Μπαλτσαβιάς, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε
 νος από τους Fracis Herbert και Jimena López-Menchero,
 δικηγόρους Βρυξελλών, και, κατά την προφορική διαδικα


text:
22 . 3 . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 94/9
 2. Να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά στις 27 Ιανουαρίου 1997, το Schleswig-Holsteinisches Ver
 έξοδα. waltungsgericht (πρώτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς Hilmar
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Kellinghusen κατά Amt fur Land- und Wasserwirtschaft Kiel,
 που εκκρεμεί ενώπιον του, την έκδοση προδικαστικής απο
 Παράβαση του άρθρου 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ φάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1612/68: το
 άρθρο 48 της συνθήκης ΕΚ και, ειδικότερα, το άρθρο 7 α) Πρέπει το άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού
 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 απαγο (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 του Συμβουλίου , της 30ής Ιουνίου
 ρεύουν τη δυσμενή διάκριση των διακινουμένων εργαζομέ 1992, για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγω
 νων, όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας, ιδίως σε θέματα γών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών ('), να ερμηνεύε
 αμοιβής και απολύσεως. Το ευεργέτημα των μορίων συντά ται υπό την έννοια ότι απαγορεύει στις αρχές των κρατών
 ξεως, περιλαμβανομένου του ευεργετήματος των μορίων μελών να επιβάλλουν στους αιτούντες διοικητικά τέλη για
 αυτών όταν o οικείος εργαζόμενος έχει απολυθεί, συνιστά την εξέταση των αιτήσεών τους περί πληρωμών στηρίξε
 όρο της εργασίας που έχει συμφωνηθεί μεταξύ του εργοδότη ως, όταν τα εν λόγω διοικητικά τέλη είναι ανάλογα με τα
 και του εργαζομένου λόγω του ότι υπόκεινται στις συλλογικές συνήθη τέλη που απαντούν και σε άλλες περιπτώσεις στο
 συμβάσεις. Το γεγονός ότι o μεθοριακός εργαζόμενος λαμ εθνικό δίκαιο, είναι δε τόσο χαμηλά ώστε δεν μπορούν να
 βάνει, μετά την απόλυσή του, παροχές ανεργίας εντός άλλου αποτρέψουν τον αιτούντα από την υποβολή αιτήσεως για
 κράτους μέλους, βάσει του άρθρου 71 του κανονισμού (ΕΟΚ) πληρωμή στηρίξεως;
 αριθ . 1408/71 του Συμβουλίου (2) δεν μπορεί να συνιστά, για
 τον εργοδότη (δηλαδή για τον οργανισμό επικουρικής συντά β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτη
 ξεως στον οποίο υπάγεται και o οποίος εκτελεί τις σχετικές μα α):
 συμβατικές υποχρεώσεις του), λόγο βάσει του οποίου μπορεί
 να στερήσει τον πρώην εργαζόμενο του από τα συμφωνηθέ Αντιβαίνει το άρθρο 15 παράγραφος 3 του αναφερθέντος
 ντα συμβατικά πλεονεκτήματα. Μολονότι είναι γεγονός ότι η κανονισμού του Συμβουλίου προς υπέρτερο κανόνα του
 εν λόγω δυσμενής διάκριση προκύπτει από συλλογικές κοινοτικού δικαίου , ειδικότερα την αρχή της ειλικρινούς
 συμβάσεις και όχι από κανονιστική πράξη, υφίσταται παρά συνεργασίας με την Κοινότητα, σύμφωνα με το άρθρο 5
 ταύτα παράβαση του κοινοτικού δικαίου κατά την έννοια του της συνθήκης ΕΚ, την αρχή της αναλογικότητας , σύμφω
 άρθρου 169 της συνθήκης ΕΚ, εκ μέρους του καθού κράτους, να με το άρθρο 3 B τρίτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ και την
 καθόσον αυτό όχι μόνο δέχθηκε το γεγονός ότι τα συστήματα αρχή της επικουρικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 3 B
 επικουρικής συντάξεως περιλαμβάνουν τη διάκριση αυτή , δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ;
 αλλά επικύρωσε τις συμβάσεις αυτές και τις κατέστησε
 γενικώς υποχρεωτικές- μέσω του άρθρου L 731 -5 του οικείου (' ΕΕ αριθ. L 181 της 1 . 7.


text:
1992, σ. 12.
 κώδικα κοινωνικής ασφαλίσεως, το εν λόγω κράτος κατέ
 στησε υποχρεωτική την υπαγωγή σε σύστημα επικουρικής
 συντάξεως για κάθε μισθωτό εργαζόμενο υπαγόμενο υπο
 χρεωτικά σε ασφάλιση γήρατος. Μολονότι η διαχείριση των
 συστημάτων επικουρικής συντάξεως έχει επαφεθεί, κατ'
 αρχήν, στους κοινωνικούς εταίρους, το σύστημα στηρίζεται, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 στην πραγματικότητα, σε συμφωνίες μεταξύ των κοινωνικών υπέβαλε το Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht, με
 εταίρων και των δημοσίων αρχών, οι οποίες παρεμβαίνουν διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, στο πλαίσιο της διαφο
 ενεργώς, ιδίως όσον αφορά τη διαφύλαξη της οικονομικής ράς Ernst-Detlef Ketelsen κατά Amt fur Land- und
 ισορροπίας. Wasserwirtschaft Husum
 Το γεγονός ότι τα γαλλικά συστήματα επικουρικής συντάξε (Υπόθεση C-37/97)
 ως «αναγνωρίζουν» τις αποζημιωθείσες εντός της Γαλλίας (97IC 94/18)
 περιόδους ανεργίας των μεθοριακών εργαζομένων που απώ
 λεσαν την εργασία τους εντός άλλου κράτους μέλους, δεν
 μπορεί ούτε να απαλείψει ούτε να αντισταθμίσει τη δυσμενή Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 διάκριση που υφίστανται οι μεθοριακοί εργαζόμενοι οι ΓΓραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 οποίοι κατοικούν εντός άλλου κράτους μέλους. στις 27 Ιανουαρίου 1997 , το Schleswig-Holsteinisches Ver
 waltungsgericht (πρώτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 33 . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς Ernst
 2 ΕΕ ειδ. έκδ . 05/001 , σ. 73 . Detlef Ketelsen κατά Amt fur Land- und Wasserwirtschaft
 Husum , που εκκρεμεί ενώπιον του , την έκδοση προδικαστι
 κής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 α) Πρέπει το άρθρο 30α, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 2066/
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που 92 του Συμβουλίου , της 30ής Ιουνίου 1992, για τροποποί
 υπέβαλε το Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht, με ηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 για την κοινή
 διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, στο πλαίσιο της διαφο οργάνωση αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος και για
 ράς Hilmar Kellinghusen κατά Amt fur Land- und Wasser την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 468/87 για
 wirtschaft Kiel
 τον καθορισμό των γενικών κανόνων του καθεστώτος
 (Υπόθεση C-36/97) ειδικής πριμοδότησης υπέρ των παραγωγών βοείου κρέ
 (97/C 94/17) ατος καθώς και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1 357/80 για
 την καθιέρωση καθεστώτος πριμοδότησης για τη διατή
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη ρηση του πληθυσμού των θηλαζουσών αγελάδων (') να
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι απαγορεύει στις αρχές


text:
Aριθ. C 133/32 j EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4 . 5 . 96
 1 . T] Επιτροπή. Gehuchten, δικηγόρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λου
 — μη αναγνωρίζοντας, με την απόφασή της, την έλλειψη ξεμβούργο τον δικηγόρο Luis Schiltz, 2, rue du Fort Rhein
 νομιμότητας των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στην sheim, άσκησε στις 13 Μαρτίου 1996, ενώπιον του Πρωτοδι
 Crédit Lyonnais το 1994 και 1995 , λόγω μη κοινοποί κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 ησεώς τους, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — και μη παρέχοντας στους τρίτους τη δυνατότητα να O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 παρέμβουν λυσιτελώς κατά τη διαδικασία εξετάσεως
 των ενισχύσεων αυτών, λόγω του περιληπτικού — να ακυρώσει την απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου
 χαρακτήρα της ανακοινώσεως που προηγήθηκε της της 7ης Δεκεμβρίου 1995 ,
 κινήσεως της εν λόγω διαδικασίας, — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 παρέβη , με την απόφασή της, ουσιώδεις τύπους της εξόδων.
 συνθήκης ΕΚ, των νομοθετικών κειμένων εφαρμογής της
 και των βασικών διαδικαστικών κανόνων που προβλέ Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 πονται στα κείμενα αυτά και
 O προσφεύγων, o οποίος έχει ήδη προσβάλει την απόφαση
 2 , ri Eπιτροπή. περί θέσεώς του σε αργία, που ελήφθη βάσει του άρθρου 88
 — κηρύσσοντας την ενίσχυση συμβιβάσιμη με την κοινή του ΚΥΚ, καθώς και την απόφαση να παραπεμφθεί η
 αγορά, ενώ η ενίσχυση αυτή δεν συμβάλλει στην υπόθεση στο πειθαρχικό συμβούλιο ('), ζητεί, στο πλαίσιο της
 ανάπτυξη ενός τομέα δραστηριοτήτων, υπό κρίση υποθέσεως, την ακύρωση της γνώμης που δια
 — μη λαμβάνοντας υπόψη το κοινό συμφέρον, τύπωσε το όργανο αυτό στο πλαίσιο της κινηθείσας στις
 6 Σεπτεμβρίου 1995 πειθαρχικής διαδικασίας.
 — στηρίζοντας την ανάλυσή της ως προς το συμβιβάσιμο
 της ενισχύσεως, βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 3 Προς στήριξη της προσφυγής του , o εν λόγω υπάλληλος
 στοιχείο γ) επί του κόστους που συνεπάγεται αυτή για επικαλείται τους εξής λόγους ακυρώσεως:
 το κράτος και όχι επί του ύψους της ενισχύσεως που 1 , η αναφορά της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής με
 πράγματι έλαβε η Crédit Lyonnais, την οποία η υπόθεσή του παραπέμφθηκε , σύμφωνα με το
 — μη καταφεύγοντας σε έγκυρη και ανεξάρτητη πραγ άρθρο 1 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, στο πειθαρχικό
 ματογνωμοσύνη για να προσδιοριστεί το ύψος της συμβούλιο, είναι επικριτέα καθόσον αυτή χαρακτηρίζει,
 ενισχύσεως, δηλαδή προδικάζει, τις καταλογιζόμενες στον προσφεύ
 — υποπίπτοντας σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον γοντα ενέργειες, προβάλλει την ύπαρξη μη αποδεδειγμέ
 προσδιορισμό του ύψους της ενισχύσεως σε πάνω από νων γεγονότων, προβάλλει προδήλως ανακριβή γεγονό
 32 δισεκατομμύρια γαλλικά φράγκα, καθ' ην στιγμήν τα, είναι φειδωλή όσον αφορά τη σαφή περιγραφή των
 το ποσό αυτό είναι, αυτό καθαυτό, το μεγαλύτερο που προσαπτομένων πράξεων και των περιστάσεων υπό τις
 χορηγήθηκε ποτέ ως κρατική ενίσχυση , οποίες αυτές διεπράχθησαν, λαμβάνει υπόψη ορισμένα
 — μη εκτιμώντας ορθώς την αναλογία της ενισχύσεως με πραγματικά στοιχεία για τα οποία o προσφεύγων δεν
 το κόστος και το όφελος της εξυγιάνσεως της Crédit ακούστηκε και, τέλος, επεκτείνει τις αιτιάσεις που δια
 Lyonnais, τυπώθηκαν με την απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 1995 *


text:
— κηρύσσοντας την ενίσχυση συμβιβάσιμη με την κοινή 2, o πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου δεν ανέθεσε σε
 αγορά, ενώ, αφενός, δεν προσκομίστηκε κανένα σχέ ένα από τα μέλη του τη σύνταξη εκθέσεως επί του
 διο αναδιαρθρώσεως και, αφετέρου , τα μέτρα που συνόλου της υποθέσεως·
 επέβαλε η Επιτροπή στην Crédit Lyonnais κατ ' ουδένα 3, o προσφεύγων δεν ειδοποιήθηκε σχετικά με την ακρόαση
 τρόπο μπορούν να χαρακτηριστούν ως μέτρα ανα μαρτύρων ούτε έλαβε εγκαίρως το πρακτικό της ακροά
 διαρθρώσεως και σεως αυτής·
 — μη προτείνοντας επαρκή ανταλλάγματα καθιστώντα 4, o πρόεδρος έλαβε μέρος στη διάσκεψη του πειθαρχικού
 δυνατή την εξάλειψη των σοβαρών στρεβλώσεων του συμβουλίου -
 ανταγωνισμού που οφείλονται στην ενίσχυση ,
 5 , με τη γνώμη παραβιάζονται τα όρια εντός των οποίων
 παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 92 και 93 της ενεργεί το πειθαρχικό συμβούλιο όταν επιλαμβάνεται
 συνθήκης και τις χαραχθείσες κατ' εφαρμογήν τους υποθέσεως προσβάλλοντα τα δικαιώματα άμυνας και
 « Κοινοτικές καθοδηγητικές γραμμές όσον αφορά τις παραβιάζεται την αρχή της εκατέρωθεν εξετάσεως·
 κρατικές ενισχύσεις για τη σωτηρία και την αναδιάρθρω
 ση των προβληματικών επιχειρήσεων». 6, η γνώμη δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη, παραβιάζει τις
 προϋποθέσεις εφαρμογής των άρθρων 11 , 12 και 17 του
 ΚΥΚ ή ερείδεται επί απαγορευομένης ερμηνείας των
 Προσφυγή του Bernand Connolly κατα της Επιτροπής των διατάξεων αυτών
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 13 Μαρτίου 7, επικουρικώς, η προταθείσα από το πειθαρχικό συμβούλιο
 1996 ποινή συνιστά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 (Yπόθεση T-34/96) και πάσχει από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεων
 (96/C 133/66) 8, ολόκληρη η διαδικασία φέρει τη σφραγίδα της καταχρή
 σεως εξουσίας.
 (διαδικασίας: r] γαλλική)
 (!) Υπόθεση T-203/95 , ΕΕ αριθ. C 351 της 30. 12. 1995, σ. 16.
 O Bernand Connolly, κάτοικος Everberg (Βέλγιο) εκπροσω
 πούμενος από τους Jacques Sambon και Pierre-Paul van


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht Ludwigshafen am Rhein (Γερμανία) στις 11 Απριλίου 2011 — Georges Erny κατά Daimler AG — Werk Wörth
 (Υπόθεση C-172/11)
 2011/C 226/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeitsgericht Ludwigshafen am Rhein
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Georges Erny
 Εναγόμενη: Daimler AG — Werk Wörth
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 45 ΣΛΕΕ, όπως εξειδικεύεται με το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 (1) του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968, ρήτρα ατομικής συμβάσεως απασχόλησης μειωμένου ωραρίου λόγω ηλικίας –όπως το άρθρο 5, σημείο 1 της συμβάσεως απασχόλησης μειωμένου ωραρίου λόγω ηλικίας την οποία συνήψαν οι διάδικοι– η οποία ορίζει ότι το συμφωνημένο ποσό προσαυξήσεως πρέπει να υπολογίζεται και για τους μεθοριακούς εργαζόμενους από τη Γαλλία βάσει της γερμανικής κανονιστικής αποφάσεως περί κατώτατων καθαρών αμοιβών;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Πρέπει να ερμηνευθούν αντίστοιχες ρυθμίσεις στο πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων –όπως το σημείο 8.3 της ειδικής επιχειρησιακής συμφωνίας της 24.7.2000 και το άρθρο 7 της συλλογικής συμβάσεως της 23.11.2004– λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 45 ΣΛΕΕ, όπως εξειδικεύεται με το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68, υπό την έννοια ότι το ποσό της προσαυξήσεως για τους μεθοριακούς εργαζόμενους δεν πρέπει να υπολογίζεται σύμφωνα με τον πίνακα του κανονισμού περί κατώτατων καθαρών αμοιβών;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ L 257, σ. 2.).


text:
C 278/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla) (eäjso slgäla)
 sgy 18gy Iotmiäot 1998 sgy 25gy Iotmiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-208/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm rsgm tpoäherg C-192/96 (aiäsgrg sot Nederlandse Raad van
 Joimosgäsxm jasó Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (1) State cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Beside
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Odgciäa 84/156/EOJ Ç BV, I. M. Besselsen jasó Minister van Volkshuisvesting,
 Lg elpqoäherlg lesauoqó rso erxseqijoä diäjaio) Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (1)
 (98/C 278/06) (Diaveiäqirg, lesauoqó jai emapohgäjetrg arsijxäm jai
 oijiajxäm apobkgäsxm Ç Paqómolg lesauoqó)
 (Ckxärra diadijariäay: g poqsocakijgä) (98/C 278/07)
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 Rsgm tpoäherg C-208/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Francisco de Sousa Fialho) jasó
 Poqsocakijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoi: Luís Fernandes
 jai JoaÄo Lopes Fernandes), le amsijeiälemo ma diapirsxheiä
 oäsi g Poqsocakijgä Dglojqasiäa, jtqiäxy, lg herpiäfomsay Rsgm tpoäherg C-192/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Neder-
 emsoäy sgy savheiäray pqoherliäay oäka sa amacjaiäa molohe- landse Raad van State (Jósx Vxäqey) pqoy so Dijarsgäqio,
 sijó, jamomirsijó jai dioijgsijó leäsqa cia ma rtlloquxheiä jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm
 pqoy siy diasóneiy sgy odgciäay 84/156/EOJ sot Rtlbotkiäot, opoiäa fgsgähgje rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxä-
 sgy 8gy Laqsiäot 1984, cia siy oqiajeäy sileäy jai soty poiosi- piom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Beside BV, I. M. Bes-
 jotäy rsoävoty, oärom auoqó siy apoqqiäweiy tdqaqctäqot re selsen jasó Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Orde-
 soleiäy ókkoty ejsoäy sot soleäa sgy gkejsqoktärexy sxm ning en Milieubeheer g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 vkxqiotävxm akósxm sxm akjakiäxm (EE L 74 sgy 17.3.1984, xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 259/93
 r. 49), ajqibeärseqa de lg jasaqsiäfomsay sa eidijó pqocqól- sot Rtlbotkiäot, sgy 1gy Uebqotaqiäot 1993, rvesijó le sgm
 lasa pot pqobkeäpei g odgciäa atsgä, jai, epijotqijxäy, lg paqajokotähgrg jai som eäkecvo sxm lesauoqxäm apobkgäsxm
 amajoimxämomsay aleärxy sa leäsqa atsó rsgm Episqopgä, rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay jahxäy jai jasó sgm eiärodo
 paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 189 sqiäso jai eänodoä soty (EE L 30 sgy 6.2.1993, r. 1), jai sgy odgciäay
 edóuio sgy rtmhgäjgy EJ, jahxäy apoä siy diasóneiy sgy odg- 75/442/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Iotkiäot 1975, peqiä sxm
 ciäay atsgäy, so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä rseqexäm apobkgäsxm (EE eid. eäjd. 15/001, r. 86), oäpxy atsgä
 soty H. Ragnemalm, pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini, J. L. sqopopoigähgje apoä sgm odgciäa 91/156/EOJ (EE L 78 sgy
 Murray, G. Hirsch jai J. L. Ixómmot (eirgcgsgä), dijarseäy, 26.3.1991, r. 32), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo
 cemijoäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqallaseäay: R. Grass, apoä soty H. Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqoy slgälasoy,
 eneädxre rsiy 18 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia- G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray jai G. Hirsch,
 sajsijoä: dijarseäy, eneädxre rsiy 25 Iotmiäot 1998 apoäuarg le so ajoä-
 kotho diasajsijoä:
 1. G Poqsocakijgä Dglojqasiäa, lg herpiä fomsay emsoäy sgy
 savheiäray


text:
pqoherliä ay oäka sa amacjaiäa molohesijó, 1. Oi oäqoi arsijó/oijiajó apoäbkgsa pot peqikalbómomsai
 jamomirsijó jai dioijgsijó leäsqa cia ma rtlloquxheiä tpoä som jxdijoä AD 160 rsom poqsojakiä jasókoco sot
 pqoy siy diasóneiy sgy odgciäay 84/156/EOJ sot Rtlbot- paqaqsgälasoy III sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 259/93
 kiäot, sgy 8gy Laqsiäot 1984, cia siy oqiajeäy sileäy jai sot Rtlbotkiäot, sgy 1gy Uebqotaqiäot 1993, rvesijó le
 soty poiosijotäy rsoävoty oärom auoqó siy apoqqiäweiy sgm paqajokotähgrg jai som eäkecvo sxm lesauoqxäm
 tdqaqctäqot re soleiä y ókkoty ejsoäy sot soleäa sgy apobkgäsxm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay, jahxäy jai
 gkejsqoktärexy sxm vkxqiotävxm akósxm sxm akjakiäxm, jasó sgm eiärodo jai eänodoä soty, oäpxy atsoäy sqopo-
 jai ajqibeärseqa lg jasaqsiäfomsay sa eidijó pqocqól- poigähgje apoä sgm apoäuarg 94/721/EJ sgy Episqopgäy,
 lasa pot pqobkeäpei g odgciäa atsgä, paqeäbg siy tpovqexä- sgy 21gy Ojsxbqiäot 1994, cia sgm amapqoraqlocgä
 reiy pot tpeävei apoä so óqhqo 4 paqócqauoy 1 sgy odg- rtäluxma le so óqhqo 42 paqócqauoy 3 sxm
 ciä ay atsgäy. paqaqsgälósxm II, III jai IV sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 259/93, jaktäpsotm, auemoäy, sa apoäbkgsa sa opoiäa
 rtmsiähemsai jtqiäxy apoä apoäbkgsa pqobkepoälema rsom
 2. Jasadijófei sgm Poqsocakijgä Dglojqasiäa rsa dija- pqórimo jasókoco sot paqaqsgälasoy II sot em koäcx
 rsijó eänoda. jamomirlotä, amaleicleäma le ókkey jasgcoqiäey
 apobkgäsxm peqikalbamoälemey rsom jasókoco atsoäm,
 (1) EE C 228 sgy 26.7.1997. jai, aueseäqot, sa peqikalbamoälema rsom pqórimo jasó-
 koco apoäbkgsa pot eiämai amaleicleäma le lijqgä
 poroäsgsa tkxäm lg peqikalbamoleämxm rsom jasókoco
 atsoäm.
 ---pagebreak--- 5.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 278/5
 2. a) G amauoqó sot rgleiä ot R 13 sot paqaqsgälasoy II B jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm
 sgy odgciäay 75/442/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 Iotkiäot 1975, peqiä sxm rseqexäm apobkgäsxm, oäpxy emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Chemische Afval-
 sqopopoigähgje apoä sgm odgciäa 91/156/EOJ sot stoffen Dusseldorp BV j.kp. jai Minister van Volkshuisves-
 Rtlbotkiäot, sgy 18gy Laqsiäot 1991, rsgm emapohgä- ting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, g eäjdorg pqodi-
 jetrg tkijxäm jaktäpsei oävi loämom siy peqipsxäreiy jarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sxm óqhqxm 34,
 rsiy opoiäey g emapohgäjetrg pqaclasopoieiäsai rsgm 86, 90 jai 130 S sgy rtmhgäjgy EJ, sgy odgciäay 75/442/EOJ
 epiveiäqgrg emsoäy sgy opoiäay pqoäjeisai ma pqaclaso- sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Iotkiäot 1975, peqiä diaheärexy sxm
 poighotäm oi koipeäy eqcariäey pot amaueäqomsai rso rseqexäm apobkgäsxm (EE eid. eäjd. 15/001, r. 86), oäpxy sqopo-
 paqóqsgla atsoä, akkó jai siy peqipsxäreiy rsiy poigähgje apoä sgm odgciäa 91/156/EOJ (EE L 78 sgy
 opoiäey g emapohgäjetrg pqogceiäsai sgy lesauoqóy 26.3.1991, r. 32), jahxäy jai sot jamomirlotä (EOJ)
 pqoy lia seäsoia epiveiäqgrg, amenaqsgäsxy sot am g aqih. 259/93 sot Rtlbotkiäot, sgy 1gy Uebqotaqiäot 1993,
 epiveiäqgrg atsgä eiämai ecajsersgleämg emsoäy gä ejsoäy rvesijó le sgm paqajokotähgrg jai som eäkecvo sxm
 sgy Joimoäsgsay. lesauoqxäm apobkgäsxm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay jahxäy
 jai jasó sgm eiärodo jai eänodoä soty (EE L 30 sgy 6.2.1993,
 r. 1), so Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H.
 b) Oi pkgqouoqiäey pot apaqihlotämsai rso óqhqo 11 Ragnemalm (eirgcgsgä), pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini,
 paqócqauoy


text:
1 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 259/93 P. J. G. Kapteyn, J. L. Murry jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy
 aposekotäm sa ekóvirsa apodeijsijó rsoiveiäa sa eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: H. A. Rühl, jtäqioy
 opoiäa g aqloädia aqvgä lpoqeiä ma apaisgärei, ekkeiäwei tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 25 Iotmiäot 1998
 joimopoigärexy, pqojeileämot ma diapirsxärei oäsi sa apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 pqórima apoäbkgsa pqooqiäfomsai cia aniopoiä grg.
 3. O jamomirloäy (EOJ) aqih. 259/93 eävei sgm eämmoia oäsi so 1. G odgciäa 75/442/EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 15gy Iotkiäot
 jqósoy leäkoy pqooqirlotä dem lpoqeiä ma pqobeiä lomo- 1975, peqiä diaheärexy sxm rseqexäm apobkgäsxm, oäpxy sqo-
 leqxäy rsgm epamaporsokgä sxm apobkgäsxm rso jqósoy popoigähgje apoä sgm odgciäa 91/156/EOJ sot Rtlbot-
 leäkoy aporsokgäy vxqiä y pqogcotälemg joimopoiägrg pqoy kiäot, sgy 18gy Laqsiäot 1991, jai o jamomirloäy (EOJ)
 so seketsaiäo atsoä jqósoyç so jqósoy leäkoy aporsokgäy aqih. 259/93 sot Rtlbotkiäot, sgy 1gy Uebqotaqiäot 1993,
 dem lpoqeiä ma emamsixheiä rsgm epameiracxcgä sxm rvesijó le sgm paqajokotähgrg jai som eäkecvo sxm
 apobkgäsxm oäsam sg fgsgärei so jqósoy leäkoy pqooqirlotä lesauoqxäm apobkgäsxm rso erxseqijoä sgy Joimoäsgsay
 le deoämsxy aisiokocgleämg aiä sgrg. jahxäy jai jasó sgm eiä rodo jai eänodoä soty, dem eävotm
 sgm eämmoia oäsi oi aqveäy sgy atsóqjeiay jai sgy ecctäsg-
 (1) EE C 233 sgy 10.8.1996. say euaqloäfomsai epiä lesauoqóy apobkgäsxm pqoy anio-
 poiägrg. So óqhqo 130 S sgy rtmhgäjgy EJ dem episqeäpei
 rsa jqósg leäkg ma ejseiämotm sgm euaqlocgä atsxäm sxm
 aqvxäm epÂ atsotä sot stäpot apobkgäsxm oäsam pqojtäpsei
 oäsi rtmirsotäm elpoädio rsiy enacxceäy lg didaiokocotä-
 lemo otäse apoä episajsijoä leäsqo cia sgm pqorsariäa sot
 peqibókkomsoy otäse apoä siy paqejjkiäreiy pot pqobkeäpei
 so óqhqo 36 sgy em koäcx rtmhgäjgy.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla)
 sgy 25gy Iotmiäot 1998 2. So óqhqo 90 sgy rtmhgäjgy EJ, re rtmdtarloä le so
 óqhqo 86, apacoqetäei qtählirg, oäpxy atsgä sot pokte-
 rsgm tpoäherg C-203/96 (aiäsgrg sot Nederlandse Raad van
 sotäy rvediäot, dtmólei sgy opoiäay jqósoy leäkoy tpovqexä-
 State cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Chemi-
 mei siy epiveiqgäreiy ma elpirsetäomsai sa apoäbkgsó soty
 sche Afvalstoffen Dusseldorp BV j.kp. jasó Minister van
 pot pqooqiäfomsai cia aniopoiägrg, oäpxy sa uiäksqa
 Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (1)
 kadiotä, re ehmijgä epiveiäqgrg rsgm opoiäa eävei paqavx-
 (Lesauoqó apobkgäsxm pqooqifoleämxm cia aniopoiägrg Ç qgärei so apojkeirsijoä dijaiäxla aposeuqxärexy atsxäm
 Aqveäy sgy atsóqjeiay jai sgy ecctäsgsay) sxm epijimdtämxm apobkgäsxm, ejsoäy am g epeneqcariä a
 sxm apobkgäsxm soty re ókko jqósoy leäkoy eiämai peqir-
 (98/C 278/08) roäseqo aposekerlasijgä apoä ejeiämg pot lpoqeiä ma epi-
 setvheiä rsgm em koäcx epiveiäqgrg, oäsam g qtählirg atsgä
 eävei xy aposeäkerla, vxqiä y amsijeilemijoä koäco jai vxqiä y
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä) atsoä ma eiämai amacjaiäo cia sgm ejpkgäqxrg liay apo-
 rsokgäy cemijotä rtlueäqomsoy, ma etmoeiä sgm ehmijgä epi-
 veiä qgrg jai ma emirvtäei sg derpoäfotra heärg sgy.
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) (1) EE C 247 sgy 24.8.1996.
 Rsgm tpoäherg C-203/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Neder-
 landse Raad van State (Jósx Vxäqey) pqoy so Dijarsgäqio,


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 4ης Σεπτεμβρίου προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 2002 στην υπόθεση Finanzamt Kassel-Goethestraße κατά
 Qualitair Engineering Services Ltd 1. Έχει το άρθρο 13, Β, στοιχείο στ', της έκτης οδηγίας
 77/388/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος
 (Υπόθεση C-450/02) να επιβάλλει φόρο προστιθεμένης αξίας στη διοργάνωση
 τυχηρών παιγνίων όταν η διοργάνωση τέτοιων παιγνίων
 (2003/C 70/01) απαλλάσσεται του φόρου στα δημόσια καζίνα που λειτουρ-
 γούν νομίμως;
 2. Απαγορεύει το άρθρο 13, Β, στοιχείο στ', της έκτης οδηγίας
 Με διάταξη της 4ης Σεπτεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη 77/388/ΕΟΚ σε κράτος μέλος να επιβάλλει φόρο προστιθε-
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 μένης αξίας στη λειτουργία αυτόματων μηχανών τυχηρών
 12 ∆εκεμβρίου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της
 παιγνίων όταν η λειτουργία αυτών των μηχανών σε δημόσια
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Kassel-Goethestraße και Qualitair καζίνα που λειτουργούν με άδεια της αρμόδιας αρχής
 Engineering Services Ltd που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 απαλλάσσεται του φόρου ή θα πρέπει επιπλέον οι αυτόματες
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 μηχανές τυχηρών παιγνίων που είναι τοποθετημένες σε
 ερωτήματος:
 χώρους εκτός καζίνου να προσομιάζουν ως προς ορισμένα
 ουσιώδη χαρακτηριστικά τους, π.χ. ως προς το ανώτατο
 Αντιβαίνει προς το άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ το γεγονός ότι ποσό διακυβεύματος (μίζας) και ως προς το ανώτατο ποσό
 ο μεν ημεδαπός εργοδότης απαλλάσσεται ενώ ο αλλοδαπός κέρδους, με τις αυτόματες μηχανές τυχηρών παιγνίων που
 προμηθευτής εργατικού δυναμικού δεν απαλλάσσεται από την λειτουργούν εντός των καζίνων;
 υποχρέωση παρακρατήσεως στην πηγή του φόρου εισοδήματος
 από εξηρτημένη εργασία, εφόσον ο καταβληθείς μισθός πρέπει να 3. Μπορεί ο επιχειρηματίας που τοποθετεί και εκμεταλλεύεται
 απαλλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος βάσει συμφωνίας περί τις αυτόματες αυτές μηχανές να επικαλεστεί το άρθρο 13, Β,
 αποφυγής της διπλής φορολογίας; στοιχείο στ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ;
 (1 ) EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου
 2002 στην υπόθεση Finanzamt Gladbeck κατά Εdith Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 Linneweber βαλε το Bundessozialgericht με διάταξη της
 30ής Οκτωβρίου 2002 στην υπόθεση Karin Bautz κατά
 (Υπόθεση C-453/02) ΑOK Baden-Württemberg
 (2003/C 70/02) (Υπόθεση C-454/02)
 (2003/C 70/03)
 Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 13 ∆εκεμβρίου 2002, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της Με διάταξη της 30ής Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 διαφοράς μεταξύ Finanzamt Gladbeck και Εdith Linneweber που Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Handelsgericht Wien (Αυστρία) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH κατά Olbrich Transport und Logistik GmbH
 (Υπόθεση C-469/12)
 2013/C 26/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Handelsgericht Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Umschlagbetriebs GmbH
 Εφεσίβλητη: Olbrich Transport und Logistik GmbH
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνιστά η σύμβαση περί αποθηκεύσεως εμπορευμάτων σύμβαση «παροχής υπηρεσιών» κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις;
 (1) ΕΕ 2001, L 12, σ. 1.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Δεκεμβρίου 2009 η Ferrero SpA κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Οκτωβρίου 2009 στην υπόθεση T-140/08, Ferrero SpA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck
 (Υπόθεση C-552/09 P)
 2010/C 80/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ferrero SpA (εκπρόσωπος: F. Jacobacci, avvocato, C. Gielen και H. M. H. Speyart, advocaten)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση·
 —
 να δεχθεί την προσφυγή της Ferrero με σκοπό την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου προς επανεξέταση· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Ferrero, τα οποία αφορούν την πρωτόδικη και την αναιρετική διαδικασία.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους:
 —
 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (νυν Γενικό Δικαστήριο) (στο εξής: Πρωτοδικείο) παραβίασε το σύστημα του άρθρου 8 του κανονισμού 40/94 (1) προβαίνοντας σε ενιαία ουσιαστική ανάλυση της ομοιότητας με συνέπειες στο πλαίσιο του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, μολονότι οι δύο αυτές διατάξεις απαιτούν την εφαρμογή πλειόνων εντελώς διαφορετικών κριτηρίων·
 —
 το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι, για να καταλήξει στο ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5, δεν έπρεπε να λάβει υπόψη του τη φήμη των προγενέστερων σημάτων·
 —
 το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ή αλλοίωσε τα πραγματικά περιστατικά που του είχαν υποβληθεί εφαρμόζοντας, για την εκτίμηση της ομοιότητας, εσφαλμένους αποδεικτικούς κανόνες, οι οποίοι ήσαν αβάσιμοι και μη αιτιολογημένοι·
 —
 το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο μη λαμβάνοντας προσηκόντως υπόψη το γεγονός ότι τα προγενέστερα σήματα που περιλαμβάνουν λεκτικά σήματα και το προσβαλλόμενο σήμα είναι εικονιστικό· και
 —
 το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο μη λαμβάνοντας προσηκόντως υπόψη το γεγονός ότι υφίσταται οικογένεια σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 29ης Οκτωβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-474/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη θεσπίσεως όλων των διατάξεων που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς το άρθρο 23, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2003/54/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας - Αρμοδιότητες της αρμόδιας για την ηλεκτρική ενέργεια ρυθμιστικής αρχής)
 2009/C 312/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και B. Schima)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet, επικουρούμενος από τους J. Scalais και O. Vanhulst, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως όλων των διατάξεων που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς το άρθρο 23, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 37) — Αρμοδιότητες της αρμόδιας για την ηλεκτρική ενέργεια ρυθμιστικής αρχής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο του Βελγίου,
 —
 μη προβλέποντας, σε περίπτωση αρνήσεως της προσβάσεως στο δίκτυο διανομής ή μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, δυνατότητα υποβολής καταγγελίας στη ρυθμιστική αρχή και υποχρέωση της εν λόγω αρχής να εκδίδει δεσμευτική απόφαση εντός δύο μηνών, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 23, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ, και
 —
 εξαιρώντας ορισμένα στοιχεία καθοριστικά για τη διαμόρφωση των τιμών, περιλαμβανομένων των τιμολογίων μεταφοράς και διανομής, από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 23, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/54/ΕΚ αρμοδιότητες της ρυθμιστικής αρχής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 32 της 7.2.2009.


text:
31 . 5 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 166/7
 παϊκών Κοινοτήτων στις 20 Μαρτίου 1997 , η maaseutuelin τους μέλους, όμως αυτό οφείλει ανυπερθέτως να αρχίσει την
 keinojen valituslautakunta (επιτροπή προσφυγών επί αγροτι εκτέλεση της αποφάσεως και να την ολοκληρώσει το ταχύ
 κών υποθέσεων), στο πλαίσιο της διαφοράς που αφορά τερο δυνατόν.
 προσφυγή της Laura Pitkäranta, εκπροσωπούμενης από την
 κατά τον νόμο ασκούσας την επιμέλειά της, Anne Pitkäranta , Το αίτημα για τον προσδιορισμό χρηματικής ποινής στηρίζε
 που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την ται στο άρθρο 171 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Όσον
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερω αφορά το ύψος του αναφερθέντος ποσού , η Επιτροπή
 τημάτων: λαμβάνει ως βάση την ανακοινωθείσα στην Επίσημη Εφημε
 ρίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 242 της 21ης
 1 . (Ταυτόσημο προς το πρώτο ερώτημα στην υπόθεση Αυγούστου 1996, σ. 6, μέθοδο υπολογισμού της. Για την
 C-9/97) (!). εκτίμηση της βαρύτητας της παραβάσεως, η Επιτροπή εκκι
 2. Όσον αφορά ειδικότερα ανήλικο άτομο, που διαμένει νεί από το γεγονός ότι μόνο μία μεμονωμένη διατάξη σε ένα
 μονίμως με τον έχοντα την επιμέλειά που στην περιφέρεια και μόνο ομόσπονδο κράτος δεν έχει ακόμη εναρμονιστεί
 του Ελσίνκι, σε απόσταση περίπου 70 km από το οικονο προς τις διατάξεις της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβου
 μικό κέντρο του αγροκτήματος και που δεν μπορεί να λίου (2), και ότι στην περίπτωση αυτή πρόκειται για μια
 ασκεί, ούτε το ίδιο ούτε o έχων την επιμέλειά του , περισσότερο τυπική παράβαση , επειδή συγκεκριμένα προ
 προσωπικά γεωργική δραστηριότητα στο αγρόκτημα, βλήματα της βλάβης του περιβάλλοντος εν σχέσει με την
 αντιβαίνει προς την απαγόρευση των διακρίσεων, προς εφαρμογή της επί του παρόντος ισχύουσας στο Saarland
 την αρχή της αναλογικότητας ή προς άλλες αρχές του κανονιστικής ρυθμίσεως δεν κατέστησαν γνωστά (συντελε
 κοινοτικού δικαίου το να στερείται το άτομο αυτό της στής 1 /20). H Επιτροπή θεωρεί τη διάρκεια της παραβάσεως
 σχετικής αντισταθμίσεως; της συνθήκης ως πολύ σημαντική (συντελεστής 2/3 ). Εν όψει
 του αποτρεπτικού αποτελέσματος της αιτουμένης χρηματι
 (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997 , σ. 15 . κής ποινής, η Επιτροπή εξετάζει ένα σύστημα υπολογισμού ,
 που ανακοινώθηκε στα κράτη μέλη , το οποίο αντανακλά τη
 σχετική θέση εκάστου κράτους μέλους από την άποψη του
 ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος του και της σταθμίσεως
 των ψήφων του στο Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 148
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.
 κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που
 κατατέθηκε στις 24 Μαρτίου 1997 ( · ) Συλλογή 1990, σ. 1-2721 .
 (Υπόθεση C-121/97) 2 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 15/001 , σ . 202 .
 (97/C 166/11 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τον Dr. Götz zur Hausen, νομικό σύμβολο της Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που
 Gômez de la Gruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της κατατέθηκε στις 24 Μαρτίου 1997
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Centre Wagner


text:
(Υπόθεση C-122/97)
 C 254, Kirchberg, άσκησε στις 24 Μαρτίου 1997 , ενώπιον του (97/C 166/ 12 )
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσιοπούμε
 νη από τον Dr. Götz zur Hausen , νομικό σύμβουλο της
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 — να αποφασίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Gômez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Centre Wagner
 Γερμανίας, μη εναρμονίζοντας τον νόμο περί θήρας του C 254, Kirchberg, άσκησε στις 24 Μαρτίου 1997 , ενώπιον του
 Saarland προς την απόφαση που Δικαστηρίου της 3ης Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 Ιουλίου 1990 στην υπόθεση C-288/88 ('), παρέβη τις Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της συνθήκης
 ΕΚ , H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — για κάθε ημέρα από της επιδόσεως της προκειμένης — να αποφασίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 αποφάσεως, κατά την οποία αυτή δεν συμμορφώθηκε Γερμανίας, μη συμμορφούμενη προς την απόφαση του
 προς τις αναφερόμενες υπό στοιχείο 1 υποχρεώσεις, να Δικαστηρίου της 17ης Οκτωβρίου 1991 στην υπόθεση
 επιβάλει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας C-58/89 ( ' ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το
 χρηματική ποινή 26 400 Ecu προς την Επιτροπή στο άρθρο 171 της συνθήκης ΕΚ,
 λογαριασμό H 1 KEG «Ίδιοι πόροι της ΕΚ» της Bundes
 kasse στην Βόννη , — για κάθε ημέρα από της επιδόσεως της προκειμένης
 αποφάσεως, κατά την οποία αυτή δεν συμμορφώθηκε
 — να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της προς τις αναφερόμενες υπό στοιχείο 1 υποχρεώσεις, να
 Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. επιβάλει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 χρηματική ποινή 158 400 Ecu προς την Επιτροπή στο
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα λογαριασμό H 1 KEG «Ίδιοι πόροι της ΕΚ» της Bundes
 kasse στη Βόννη ,
 Το άρθρο 171 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ δεν καθορίζει
 μεν προθεσμία για την εκπλήρωση των απορρεουσών από — να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 απόφαση του Δικαστηρίου υποχρεώσεων του οικείου κρά Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 202/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.8.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ G. Amenta και M. Merola, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 της 12ης Ιουνι ́ου 2002 R. Tricot και M. Moretto), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της
 αποφα ́σεως C(1999) 1050 της Επιτροπη ́ς της 27ης Απριλι ́ου
 στην υπο ́θεση Τ-187/01, Arnaldo Mellone κατα ́ Επιτροπη ́ς 1999 (REC 1/98) με την οποι ́α απορρι ́φθηκε αι ́τημα για την εκ
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) των υστε ́ρων ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν μη απαιτηθε ́ντων απο ́
 την προσφευ ́γουσα λο ́γω εισαγωγη ́ς το ́νου εντο ́ς κονσε ́ρβας απο ́
 (Υπα ́ λληλοι — 'Εκθεση βαθμολογι ́ας — Προσφυγη ́ ακυρω ́- την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 σεως — Προσφυγη ́ αποζημιω ́ σεως) τους Μ. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον P. Mengozzi,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Ιουνι ́ου 2002
 (2002/C 202/39) δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 1) Καταργει ́ται η δι ́κη.
 2) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 Στην υπο ́θεση Τ-187/01, Arnaldo Mellone, υπα ́λληλος της εξο ́δων.
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν,
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Εric Boigelot, avocat, με το ́πο επιδο ́-
 (1) ΕΕ C 281 της 2.10.99.
 σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των (εκπρο ́σωποι: Langer και J. Currall), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 πρω ́τον, η ακυ ́ρωση της απο ́ 10 Ιουλι ́ου 2000 αποφα ́σεως με την
 οποι ́α ο Γενικο ́ς ∆ιευθυντη ́ς της Γενικη ́ς ∆ιευθυ ́νσεως «Απασχο ́ληση
 και κοινωνικε ́ς υποθε ́σεις» κατε ́στησε οριστικη ́ τη βαθμολο ́γηση
 του προσφευ ́γοντος για την περι ́οδο απο ́ 1ης Ιουλι ́ου 1995 ́εως
 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997 και, εφο ́σον χρεια ́ζεται, του διορθωτικου ́
 σημειω ́ματος της 18ης Ιουλι ́ου 2000, καθω ́ς και της απο ́ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 24 Απριλι ́ου 2001 αποφα ́σεως του αντιπροε ́δρου της Επιτροπη ́ς
 περι ́ απορρι ́ψεως της ενστα ́σεω ́ς του, δευ ́τερον, να αποφανθει ́ το της 14ης Ιουνι ́ου 2002
 Πρωτοδικει ́ο ο ́τι η ́εκθεση ́ του βαθμολογι ́ας για την περι ́οδο
 1995-1997 δεν ́εχει καταρτιστει ́ οριστικα ́ και πρε ́πει να αποσυρθει ́ στην υπο ́θεση T--325/99, Generale Conserve SpA κατα ́
 απο ́ τον προσωπικο ́ του φα ́κελο και, τρι ́τον, η αποκατα ́σταση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 επαγγελματικη ́ς και ηθικη ́ς ζημι ́ας του προσφευ ́γοντος υ ́ψους
 10 000 ευρω ́, το Πρωτοδικει ́ο (μονομελε ́ς τμη ́μα: H. Legal), (Κοινο ́ δασμολο ́γιο — Μη εκ των


text:
υστε ́ρων ει ́σπραξη
 γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος, εξε ́δωσε στις εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ ν — Κατα ́ ργηση δι ́κης)
 12 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2002/C 202/41)
 1) Αππορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (1) EE C 289 της 13.10.01.
 Στην υπο ́θεση T-325/99, Generale Conserve SpA, με ́εδρα το
 Αssago (Ιταλι ́α), (Italie), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους
 C. Cigolini, G. Durazzo και M. Hengel, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: R. Tricot και M. Moretto), με αντικει ́μενο την
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως C(1999) 1596 της Επιτροπη ́ς της
 17ης Ιουνι ́ου 1999 (REC 6/98) με την οποι ́α απορρι ́φθηκε αι ́τημα
 της 14ης Ιουνι ́ου 2002 για την εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν μη
 απαιτηθε ́ντων απο ́ την προσφευ ́γουσα λο ́γω εισαγωγη ́ς το ́νου
 στην υπο ́θεση T-179/99, Sud Pesca SpA κατα ́ Επιτροπη ́ς εντο ́ς κονσε ́ρβας απο ́ την Τουρκι ́α, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, την V. Tiili
 και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 (Κοινο ́ δασμολο ́γιο — Μη εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη στις 14 Ιουνι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λοθο διατακτικο ́:
 εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ ν — ∆ιαγραφη ́ εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ν
 — Κατα ́ ργηση δι ́κης) 1) Καταργει ́ται η δι ́κη.
 (2002/C 202/40) 2) Η Επιτροπη ́ καταδικα ́ζεται το συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 Στην υπο ́θεση T-179/99, Sud Pesca SpA, με ́εδρα την Αspra
 Bagheria (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/23
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Verwaltungsgericht Autonome Sektion für die
 Provinz Bozen με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 2003 στην
 υπόθεση Parking Brixen GmbH κατά Gemeinde Brixen και
 κατά Stadtwerke Brixen A.G.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-458/03)
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 έληξε στις 30 Ιουλίου 2002. (2004/C 7/38)
 (1) ΕΕ L 213 της 30.7.1998, σ. 13.
 Με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 30 Οκτωβρίου 2003, το Verwaltungsgericht Autonome Sektion
 für die Provinz Bozen στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Parking
 Brixen GmbH και Gemeinde Brixen και Stadtwerke Brixen A.G.
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- 1) Ερωτάται αν η σύναψη συμβάσεως για τη διαχείριση των
 βαλε το Tribunale di Bergamo με διάταξη της 3ης Αυγού- επίδικων δημόσιων χώρων σταθμεύσεως οχημάτων επί πλη-
 στου 2003 στην υπόθεση Αzienda Agricola Albergati ρωμή αποτελεί δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών, υπό
 Giovanni Angelo κατά ΑGEA (Agenzia Erogazioni in την έννοια της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1), ή σύμβαση παραχω-
 Agricoltura) και κατά Coop Latte 2005 scarl ρήσεως της παροχής δημόσιων υπηρεσιών, επί της οποίας δεν
 έχουν εφαρμογή οι κανόνες ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας, και ειδικότερα η υποχρέωση ίσης μεταχειρίσεως
 (Υπόθεση C-457/03) και διαφάνειας.
 2) Εφόσον πρόκειται πράγματι για σύμβαση παραχωρήσεως που
 (2004/C 7/37) αφορά τη διαχείριση μιας τοπικής δημόσιας υπηρεσίας,
 ερωτάται αν η σύναψη συμβάσεως για την παραχώρηση της
 διαχειρίσεως δημόσιου χώρου σταθμεύσεως οχημάτων επί
 πληρωμή, η οποία πραγματοποιείται, κατά τα άρθρα 44,
 παράγραφος 6, στοιχείο b, του περιφερειακού νόμου
 Με διάταξη της 3ης Αυγούστου 2003, η οποία περιήλθε στη 1/4.1.1993, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 10 του
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις περιφερειακού νόμου 10/23.1.1998, και κατά το άρθρο 88,
 29 Οκτωβρίου 2003, το Tribunale di Bergamo στο πλαίσιο της παράγραφος 6, στοιχεία a και b, του κωδικοποιημένου
 διαφοράς μεταξύ Αzienda Agricola Albergati Giovanni Angelo κειμένου των διατάξεων για τον κανονισμό δήμων και
 και ΑGEA (Agenzia Erogazioni in Agricoltura) και Coop Latte κοινοτήτων, χωρίς προηγουμένως να πραγματοποιηθεί δημό-
 2005 scarl που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο σιος διαγωνισμός συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, και
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: συγκεκριμένα με τις αρχές της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
 και του ελεύθερου ανταγωνισμού, της απαγορεύσεως των
 διακρίσεων και τις απορρέουσες υποχρεώσεις ίσης μεταχει-
 ρίσεως και διαφάνειας, καθώς και με την αρχή της αναλογικό-
 «Πρέπει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 856/84 (1), της τητας, εφόσον πρόκειται για ανώνυμη εταιρία, η οποία
 31ης Μαρτίου 1984, και τα άρθρα 1 έως 4, του κανονισμού δημιουργήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 115 του νομοθετικού
 (ΕΟΚ) 3950/92 (2) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η συμπλη- διατάγματος 267/2000, κατόπιν της μετατροπής μιας ειδι-
 ρωματική εισφορά επί του γάλακτος και των γαλακτοκομικών κής δημοτικής επιχειρήσεως σε ανώνυμη εταιρία και της


text:
προϊόντων έχει χαρακτήρα διοικητικών κυρώσεων και, επομένως, η οποίας το εταιρικό κεφάλαιο κατά τον χρόνο της συνάψεως
 καταβολή της εκ μέρους των παραγωγών οφείλεται μόνο στην της συμβάσεως ανήκε κατά 100 % στον ίδιο τον ∆ήμο, αλλά
 περίπτωση κατά την οποία η υπέρβαση των χορηγηθεισών ποσοτή- της οποίας το διοικητικό συμβούλιο είναι εξουσιοδοτημένο
 των οφείλεται σε πρόθεση ή σε αμέλεια;» να ενεργεί κάθε πράξη τακτικής διαχειρίσεως της οποίας η
 αξία δεν υπερβαίνει το ποσό των 5 000 000 ευρώ.
 (1) EE L 90 της 1.4.84, σ. 10.
 (2) EE L 405 της 31.12.92, σ. 1. (1) ΕΕ L 209, σ. 1.


text:
 16.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 381/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2015 [αίτηση του Tribunale di Firenze (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Skerdjan Celaj
 (Υπόθεση C-290/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Οδηγία 2008/115/EΚ - Επιστροφή παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Απόφαση επιστροφής συνοδευόμενη από απαγόρευση εισόδου διάρκειας τριών ετών - Παραβίαση απαγορεύσεως εισόδου - Υπήκοος τρίτης χώρας που είχε απομακρυνθεί στο παρελθόν - Ποινή φυλακίσεως σε παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών σε περίπτωση επανεισόδου τους στην επικράτεια - Συμβατότητα))
 (2015/C 381/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Firenze
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Skerdjan Celaj
 Διατακτικό
 Η οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται καταρχήν σε διάταξη κράτους μέλους που προβλέπει ότι παρανόμως διαμένων υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος, αφού υποχρεώθηκε να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του στο πλαίσιο προγενέστερης διαδικασίας επιστροφής, εισήλθε εκ νέου στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους, παραβιάζοντας νόμιμη απαγόρευση εισόδου, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως.
 (1) ΕΕ C 292 της 1.9.2014.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/28
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 2011 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-21/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Έλλειψη νομιμότητας - Αποστολή εγγράφου με αντικείμενο τα έξοδα υποθέσεως στον δικηγόρο που εκπροσώπησε τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στην υπόθεση αυτή - Αγωγή προδήλως νόμω αβάσιμη - Άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας)
 2012/C 138/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, A. Dal Ferro, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί αποκαταστήσεως της ζημίας που υπέστη λόγω του ότι η καθής-εναγομένη απέστειλε έγγραφο που αφορούσε τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε δικηγόρο ο οποίος δεν ήταν πλέον εκπρόσωπός του.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως προδήλως νόμω αβάσιμη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει το σύνολο των εξόδων.
 3)
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio να αποδώσει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης το ποσό των 2 000 ευρώ.
 (1) ΕΕ C 161 της 19.6.2010, σ. 57.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/52
 Διορθωτικό της δημοσιευθείσας στην Επίσημη Εφημερίδα ανακοινώσεως επί της υποθέσεως Τ-159/09
 (
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 153 της 4ης Ιουλίου 2009, σ. 44
 )
 2009/C 205/95
 Η δημοσιευθείσα στην ΕΕ ανακοίνωση επί της υποθέσεως Τ-159/09, Biofrescos κατά Επιτροπής, αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:
 «Προσφυγή της 21ης Απριλίου 2009, Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση T-159/09)
 2009/C 193/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda (Linda-a-Velha, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. Magalhães e Menezes, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2009, που απορρίπτει την αίτηση της προσφεύγουσας περί διαγραφής εισαγωγικών δασμών, ύψους 41 271,09 ευρώ, και που εντέλλεται την εκ των υστέρων βεβαίωσή τους.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Μεταξύ Σεπτεμβρίου 2003 και Φεβρουαρίου 2005, η προσφεύγουσα εισήγαγε από την Ινδονησία διάφορες παρτίδες καταψυγμένων καραβίδων, για τις οποίες ζήτησε τη διαγραφή εισαγωγικών δασμών βάσει των άρθρων 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 239, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1).
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη τις προαναφερόμενες διατάξεις τουλάχιστον για τους ακόλουθους λόγους: πρώτον, δεν έλαβε θέση εφ’ όλων των επιχειρημάτων που προέβαλε η προσφεύγουσα με την αίτησή της περί διαγραφής εισαγωγικών δασμών· δεύτερον, ανέπτυξε αιτιολόγηση ελλιπή, παραπλανητική και ακατάληπτη· τρίτον, ερμήνευσε εσφαλμένα το σφάλμα των ινδονησιακών αρχών· τέταρτον και τελευταίον, εμφάνισε ως αποδεδειγμένα γεγονότα που δεν είχαν αποδειχθεί και το βάρος αποδείξεως των οποίων έφεραν διαδοχικώς οι αρχές που μεσολάβησαν κατά την εξέλιξη της διαδικασίας και πάντως όχι η προσφεύγουσα.
 (1) ΕΕ 1992, L 97, σ. 38.»


text:
 C 44/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.2.2002
 78/1027/ΕΟΚ) διασφαλι ́ζουν σε σημαντικο ́ βαθμο ́ την ποιο ́τητα εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των
 των ιατρικω ́ν υπηρεσιω ́ν, οπο ́τε ειδικα ́ με ́τρα περιορι ́ζοντα τις σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — κοινο ́ συ ́στημα
 θεμελιω ́δεις ελευθερι ́ες της Συνθη ́κης πρε ́πει να ει ́ναι εξαιρετικα ́ φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́
 και να δικαιολογου ́νται εμπεριστατωμε ́να απο ́ ειδικου ́ς λο ́γους. βα ́ση (1), την ́εννοια ο ́τι η μεταβι ́βαση συνο ́λου αγαθω ́ν σε
 'Οσον αφορα ́ ιδι ́ως τους ελε ́γχους, τι ́ποτε δεν εμποδι ́ζει τα προ ́σωπο υποκει ́μενο στον φο ́ρο ει ́ναι επαρκη ́ς προϋπο ́θεση
 εγκατεστημε ́να εντο ́ς α ́λλων κρατω ́ν μελω ́ν εργαστη ́ρια να συμφω- για να μην υπο ́κειται στον φο ́ρο προστιθεμε ́νης αξι ́ας η
 νου ́ν, σε εθελοντικη ́ βα ́ση, να υπαχθου ́ν στις γαλλικε ́ς προδιαγρα- πρα ́ξη, ανεξαρτη ́τως της δραστηριο ́τητας του υποκειμε ́νου
 φε ́ς κατα ́ τον χρο ́νο της υποβολη ́ς της αιτη ́σεως παροχη ́ς αδει ́ας στον φο ́ρο η ́ ανεξαρτη ́τως της χρη ́σης των μεταβιβασθε ́ντων
 και τι ́ποτε δεν εμποδι ́ζει επι ́σης τους Γα ́λλους επιθεωρητε ́ς να αγαθω ́ν απο ́ τον υποκει ́μενο στον φο ́ρο;
 μεταβαι ́νουν στην αλλοδαπη ́ στον βαθμο ́ που για τον ́ελεγχο ́ τους
 ́εχουν ελευ ́θερα συναινε ́σει τα ενδιαφερο ́μενα εργαστη ́ρια.
 2. Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα,
 ́εχει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, της ́εκτης οδηγι ́ας την
 ́εννοια ο ́τι η μεταβι ́βαση συνο ́λου αγαθω ́ν σε προ ́σωπο
 υποκει ́μενο στον φο ́ρο πρε ́πει να συνι ́σταται σε ολικη ́ η ́
 μερικη ́ μεταβι ́βαση επιχειρη ́σεως σε προ ́σωπο υποκει ́μενο
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- στον φο ́ρο που συνεχι ́ζει τη συνολικη ́ δραστηριο ́τητα της
 βαλε το tribunal d’arrondissement de Luxembourg, με μεταβιβα ́ζουσας επιχειρη ́σεως η ́ συνεχι ́ζει τη δραστηριο ́τητα
 απο ́φαση της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, στην υπο ́θεση Zita του κλα ́δου που αντιστοιχει ́ στο με ́ρος του συνο ́λου αγαθω ́ν
 Modes SARL κατα ́ Αdministration de l’enregistrement et που μεταβιβα ́στηκε, η ́ αρκει ́ να συνι ́σταται σε ολικη ́ η ́ μερικη ́
 des domaines μεταβι ́βαση συνο ́λου αγαθω ́ν σε προ ́σωπο υποκει ́μενο στον
 φο ́ρο που συνεχι ́ζει το ει ́δος της αποκλειστικη ́ς η ́ μερικη ́ς
 (Υπο ́θεση C-497/01)
 δραστηριο ́τητας του μεταβιβα ́ζοντος, χωρι ́ς να υπα ́ρχει μετα-
 (2002/C 44/17) βι ́βαση επιχειρη ́σεως η ́ κλα ́δου επιχειρη ́σεως;
 3. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως σ' ́ενα απο ́ τα δυ ́ο
 Με


text:
απο ́φαση της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη σκε ́λη του δευτε ́ρου ερωτη ́ματος, υποχρεω ́νει η ́ επιτρε ́πει
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις σ' ́ενα κρα ́τος με ́λος το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, να απαιτει ́
 24 ∆εκεμβρι ́ου 2001, το tribunal d’arrοndissement de απο ́ τον δικαιου ́χο να ασκει ́ τη δραστηριο ́τητα ́ του με βα ́ση
 Luxembοurg υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν την προβλεπο ́μενη α ́δεια εγκαταστα ́σεως στη δραστηριο ́τητα
 Κοινοτη ́των αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως στο η ́ στον κλα ́δο δραστηριο ́τητας, την οποι ́α χορηγει ́ ο αρμο ́διος
 πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Zita Mοdes SARL κατα ́ Αdministratiοn οργανισμο ́ς, υπο ́ την προϋπο ́θεση βεβαι ́ως ο ́τι η ασκου ́μενη
 de l’enregistrement et des dοmaines. Το tribunal δραστηριο ́τητα εμπι ́πτει στο νο ́μιμο εμπορικο ́ κυ ́κλωμα κατα ́
 d’arrοndissement de Luxembοurg ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να την ́εννοια της νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου;
 αποφανθει ́ επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1. 'Εχει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 8, της ́εκτης οδηγι ́ας
 77/388/ΕΟΚ, του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουνίου 2017 — Industrie Aeronautiche Reggiane κατά EUIPO — Audi (NSU)
 (Υπόθεση T-541/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου NSU ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα NSU - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009])
 (2017/C 256/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Industrie Aeronautiche Reggiane Srl (Reggio Emilia, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Gurrado, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. Kunz)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Audi AG (Ingolstadt, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 2132/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Audi και της Industrie Aeronautiche Reggiane.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Industrie Aeronautiche Reggiane Srl στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 381 της 16.11.2015.


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2008 [αίτηση του House of Lords (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Marks & Spencer plc κατά Her Majesty's Commissioners of Customs & Excise
 (Υπόθεση C-309/06) (1)
 (Φορολογικές διατάξεις - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Απαλλαγή με επιστροφή του καταβληθέντος επί των εισροών φόρου - Εσφαλμένη φορολογία με κανονικό συντελεστή - Φόρος με μηδενικό συντελεστή - Δικαίωμα επιστροφής - Άμεσο αποτέλεσμα - Γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου - Αδικαιολόγητος πλουτισμός)
 (2008/C 128/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 House of Lords
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Marks & Spencer plc
 κατά
 Her Majesty's Commissioners of Customs & Excise
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — House of Lords — Ερμηνεία του άρθρου 28, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1) — Ύπαρξη κοινοτικού δικαιώματος που μπορεί να το επικαλεστεί ο προμηθευτής προϊόντων («teacakes») για τα οποία η εθνική νομοθεσία διατηρεί σε ισχύ την απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή του καταβληθέντος φόρου — Αδικαιολογήτως καταβληθείς ΦΠΑ λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της εθνικής νομοθεσίας εκ μέρους των αρμοδίων αρχών — Εφαρμογή των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, περιλαμβανομένης και της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας — Δυνατότητα για τον ιδιώτη να επικαλείται τις εν λόγω αρχές προς αναζήτηση των εσφαλμένως εισπραχθέντων ποσών
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Οσάκις, δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, τόσον πριν όσον και μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε στη διάταξη αυτή η οδηγία 92/77/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, ένα κράτος μέλος έχει διατηρήσει σε ισχύ, στην εθνική του νομοθεσία απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή των φόρων που καταβλήθηκαν επί των εισροών ως προς συγκεκριμένες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, ο επιχειρηματίας ο οποίος προβαίνει στις εν λόγω παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών δεν έχει απευθείας δικαίωμα εκ του κοινοτικού δικαίου να φορολογηθεί με μηδενικό συντελεστή.
 2)
 Οσάκις, δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388, τόσο πριν όσο και μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε στη διάταξη αυτή η οδηγία 92/77, ένα κράτος μέλος έχει διατηρήσει σε ισχύ στην εθνική του νομοθεσία απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή των καταβληθέντων επί των εισροών φόρων όσον αφορά συγκεκριμένες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, αλλά έχει ερμηνεύσει εσφαλμένως την εθνική του νομοθεσία, με συνέπεια ότι ορισμένες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, που τυγχάνουν απαλλαγής με παράλληλη επιστροφή των καταβληθέντων επί των εισροών φόρων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, υποβλήθηκαν σε φόρο με τον κανονικό συντελεστή, οι γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, περιλαμβανομένης της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας, εφαρμόζονται έτσι ώστε να παρέχουν στον επιχειρηματία ο οποίος προέβη στις εν λόγω παραδόσεις αγαθών


text:
ή παροχές υπηρεσιών δικαίωμα αναζητήσεως του φόρου που του επιβλήθηκε εσφαλμένως ως προς τις παραδόσεις ή παροχές αυτές.
 3)
 Αν και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της φορολογικής ουδετερότητας εφαρμόζονται κατ' αρχήν σε υπόθεση όπως αυτή για την οποία πρόκειται στην κύρια δίκη, η παραβίασή τους δεν στοιχειοθετείται για τον λόγο και μόνον ότι η άρνηση επιστροφής θεμελιώθηκε στον αδικαιολόγητο πλουτισμό του ενδιαφερομένου φορολογουμένου. Αντιθέτως, η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας απαγορεύει να αντιτάσσεται η απαγόρευση αδικαιολόγητου πλουτισμού μόνο σε φορολογουμένους όπως οι «payment traders» (φορολογούμενοι για τους οποίους, σε δεδομένη λογιστική χρήση, ο φόρος επί των εκροών είναι μεγαλύτερος από τον φόρο επί των εισροών) και όχι σε φορολογουμένους όπως οι «repayment traders» (φορολογούμενοι των οποίων η κατάσταση είναι αντίθετη αυτής των προηγουμένων), υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω φορολογούμενοι διέθεσαν στην αγορά παρόμοια εμπορεύματα. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να επαληθεύσει αν αυτό συμβαίνει στην υπό κρίση υπόθεση. Επιπλέον, η γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, της οποίας η παραβίαση μπορεί να χαρακτηρίζεται, στον φορολογικό τομέα, από διακρίσεις που θίγουν επιχειρηματίες οι οποίοι δεν είναι κατ' ανάγκην ανταγωνιστές, αλλά βρίσκονται πάντως σε παρόμοια κατάσταση από άλλες απόψεις, απαγορεύει διάκριση μεταξύ των «payment traders» και των «repayment traders», η οποία δεν δικαιολογείται αντικειμενικώς.
 4)
 H απάντηση στο τρίτο ερώτημα δεν επηρεάζεται από την ύπαρξη αποδείξεως περί του ότι δεν υπέστη οικονομική ζημία ή οικονομικό μειονέκτημα ο επιχειρηματίας στον οποίο δεν επιστράφηκε ο αχρεωστήτως καταβληθείς ΦΠΑ.
 5)
 Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να συναγάγει τα ενδεχόμενα συμπεράσματα όσον αφορά το παρελθόν από την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως που αναφέρεται στο σημείο 3 του διατακτικού της παρούσας αποφάσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις περί των διαχρονικών αποτελεσμάτων του εθνικού δικαίου που έχει εφαρμογή στην υπόθεση της κύριας δίκης, τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθώς και της αρχής δυνάμει της οποίας αυτό οφείλει να προσέχει ώστε τα μέτρα αποκαταστάσεως που χορηγεί να μην αντιβαίνουν προς το κοινοτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ C 261 της 28.10.2006.