text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Απριλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Systran SA, Systran Luxembourg SA
 (Υπόθεση C-103/11 P P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρα 225, παράγραφος 1, ΕΚ, 235 EK και 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ - Αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας - Εκτίμηση του ζητήματος κατά πόσον η διαφορά είναι εξωσυμβατική - Αρμοδιότητες των κοινοτικών δικαστηρίων)
 2013/C 164/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. van Rijn, E. Montaguti και J. Samnadda, επικουρούμενοι από τους A. Berenboom, advocaat, και M. Isgour, avocat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Systran SA, Systran Luxembourg SA (εκπρόσωποι: J.-P. Spitzer και E. De Boissieu, avocats)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση Τ-19/07, Systran και Systran Luxembourg, η οποία είχε εκδοθεί επί αγωγής αποζημιώσεως, με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν οι ενάγουσες πρωτοδίκως λόγω παρανόμων ενεργειών οι οποίες έγιναν κατόπιν διαγωνισμού της Επιτροπής σχετικά με τη συντήρηση και τον γλωσσικό εμπλουτισμό του συστήματος αυτόματης μεταφράσεως που χρησιμοποιούν οι υπηρεσίες της — Εσφαλμένη εκτίμηση και αντιφάσεις όσον αφορά τον εξωσυμβατικό χαρακτήρα της διαφοράς — Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας — Παράβαση των κανόνων της διεξαγωγής των αποδείξεων — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως ως προς τον κατάφωρο χαρακτήρα του πταίσματος στο οποίο φέρεται να υπέπεσε η Επιτροπή — Έλλειψη αιτιολογίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2010, T-19/07, Systran και Systran Luxembourg κατά Επιτροπής.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή που άσκησαν η Systran SA και η Systran Luxembourg SA στην υπόθεση T-19/07.
 3)
 Η Systran SA και η Systran Luxembourg SA καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενώπιον τόσο του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 145 της 14.5.2011.


text:
C 317/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 της 6ης Ιουλι ́ου 2001 — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη πρα ́ξη,
 στην υπο ́θεση T-375/00, Danielle Dubigh και Tamara Zaur- — να αναγνωρι ́σει το δικαι ́ωμα ́ της να λα ́βει συ ́νταξη επιζω ́ντος,
 Gora κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 — να καθορι ́σει το υ ́ψος της συντα ́ξεως αυτη ́ς στα 200 000 BEF
 ́ λληλοι — Επικουρικοι ́ υπα ́λληλοι — ∆ιεκδι ́κηση της μηνιαι ́ως,
 (Υπα
 ιδιο ́τητας του ́εκτακτου υπαλλη ́λου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των — Προσφυγη ́ εν με ́ρει στερου ́μενη παντελω ́ς — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ς βα
 νομικη ́σεως και εν με ́ρει απαρα ́δεκτη)
 (2001/C 317/51)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 H προσφευ ́γουσα, της οποι ́ας ο γα ́μος με η ́δη αποβιω ́σαν πρω ́ην
 Στην υπο ́θεση T-375/00, Danielle Dubigh, επικουρικη ́ υπα ́λλη- με ́λος του ∆ικαστηρι ́ου ́εχει λυθει ́ με διαζυ ́γιο, βα ́λλει κατα ́ της
 λος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελ- αρνη ́σεως του καθου ́ να της χορηγη ́σει συ ́νταξη επιζω ́ντος. Η
 λω ́ν, και Tamara Zaur-Gora, επικουρικη ́ υπα ́λληλος της Επιτρο- απο ́φαση αυτη ́ στηρι ́ζεται, αφενο ́ς, στον ισχυρισμο ́ περι ́ μη
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Lodelinsart (Βε ́λγιο), υπα ́ρξεως συμβα ́σεως διατροφη ́ς συναφθει ́σας μετα ́ την ́εκδοση του
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους δικηγο ́ρους J.-N. Louis και V. Peere, διαζυγι ́ου και, αφετε ́ρου, στην αλληλεξα ́ρτηση μεταξυ ́ συντα ́ξεως
 με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των επιζω ́ντος και δικαιω ́ματος διατροφη ́ς.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall και C. Berardis-
 Kayser), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων της
 Επιτροπη ́ς της 12ης Ιανουαρι ́ου 2000 περι ́ απορρι ́ψεως των Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 αιτη ́σεων των προσφευγουσω ́ν της 24ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 για ο ́τι το καθου ́, λαμβανομε ́νου υπο ́ψη των περιστατικω ́ν της υποθε ́-
 την τακτοποι ́ηση της διοικητικη ́ς καταστα ́σεω ́ς τους δια ́ της σεως, δεν εδικαιου ́το να θεωρη ́σει ανεπαρκει ́ς τις δυ ́ο ́ενορκες
 αναγνωρι ́σεως σ' αυτε ́ς της ιδιο ́τητας του εκτα ́κτου υπαλλη ́λου δηλω ́σεις που προσκο ́μισε για να αποδει ́ξει το αληθε ́ς της
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συνα ́ψεως συμβα ́σεως διατροφη ́ς με τον πρω ́ ην συ ́ζυγο ́ της, καθω ́ς
 συγκει ́μενο απο ́ τους: P. Mengozzi, προ ́εδρο, την V. Tiili και τον και το υ ́ψος

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
της διατροφη ́ς αυτη ́ς.
 R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 στις 6 Ιουλι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) 'Εκαστος δια ́δικος φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προσφυγη ́ της Jean M. Goulbourn κατα ́ του Γραφει ́ου
 (1) EE C 45 της 10.2.2001. Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπο-
 ρικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) που ασκη ́θηκε στις
 30 Ιουλι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-174/01)
 Προσφυγη ́ της Μ κατα ́ του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν (2001/C 317/53)
 Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 26 Ιουλι ́ου 2001
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας καθοριστε ́α κατα ́ το ́αρθρο 131, παρα ́γρα-
 (Υπο ́θεση Τ-172/01) φος 2 του Κανονισμου ́ διαδικασι ́ας — γλω ́ σσα στην οποι ́α
 συντα ́χθηκε η προσφυγη ́: η γερμανικη ́)
 (2001/C 317/52)
 Η Jean M. Gοulbοurn, Makati, Metro Manila (Φιλιππι ́νες),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Rechtsanwalt Dr Siegfried
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Jackermeier, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις
 30 Ιουλι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Η Μ, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Georges Vandersanden και Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο
 Χαρι ́σιο Ταγαρα ́, avocats, α ́σκησε στις 26 Ιουλι ́ου 2001, ενω ́πιον πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ υποδει ́γματα). Ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν προση ́λθε η
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. εταιρι ́α Redcats S.A., Roubaix (Γαλλι ́α).


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/37
 Προσφυγή-αγωγή της 11ης Απριλίου 2014 — Mammoet Salvage κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-234/14)
 2014/C 184/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Mammoet Salvage BV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: P. Kuypers και A. Schadd, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Ένωση, εκπροσωπούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 κυρίως, να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και/ή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσαν σε παράλειψη·
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και/ή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλουν στην προσφεύγουσα τα οφειλόμενα ποσά·
 —
 επικουρικότερα, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και/ή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλουν αποζημίωση στην προσφεύγουσα·
 —
 κυρίως, επικουρικώς και επικουρικότερα, να επιφυλάξει την κρίση του επί της υποθέσεως ή να αναστείλει τη διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 77 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, μέχρι την πάροδο τριμήνου αφότου κοινοποιηθεί στην προσφεύγουσα η διαιτητική απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και/ή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και στα έξοδα της προ της ασκήσεως της προσφυγής-αγωγής διαδικασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το 2010 ανατέθηκε με δημόσια σύμβαση στην προσφεύγουσα η απομάκρυνση 74 ναυαγίων από ένα λιμάνι της Μαυριτανίας, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως. Τη σύμβαση, η οποία συνήφθη μεταξύ της Μαυριτανίας και της ενάγουσας, εγγυήθηκε ως προς τη χρηματοδότηση, ο πρέσβης και επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μαυριτανία, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Διά της εγγυήσεως, η καθής-εναγομένη (στο εξής: καθής) δεν κατέστη συμβαλλόμενο μέρος, αλλά ανέλαβε την υποχρέωση πληρωμής για τις εκτελεσθείσες εργασίες.
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις ισχυρισμούς.
 1.
 Ο πρώτος ισχυρισμός, αφορά το ότι η καθής παρέλειψε να ενεργήσει.
 Η σύμβαση μεταξύ της προσφεύγουσας και της Μαυριτανίας περιλαμβάνει έναν όρο κατά τον οποίο οι υποχρεώσεις της Ένωσης προς πληρωμή λήγουν το αργότερο 18 μήνες μετά τη λήξη της προθεσμίας εκτελέσεως των έργων. Η προσφεύγουσα υπέβαλε στις 4 Δεκεμβρίου 2013 αίτηση προς τη Μαυριτανία και την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παράταση της προθεσμίας αυτής. Η καθής παρέλειψε να αντιδράσει στην πρόσκληση αυτή προς ενέργεια.
 2.
 Ο δεύτερος ισχυρισμός αφορά την εγγύηση της χρηματοδοτήσεως της συμβάσεως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 Η προσφεύγουσα φρονεί ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεώσει την καθής να εξοφλήσει τα εκκρεμή τιμολόγια, ήτοι τα ποσά τα οποία οφείλονται ακόμη στη προσφεύγουσα για τις εργασίες που εκτέλεσε.
 3.
 Ο τρίτος ισχυρισμός αφορά την εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι έχει παρέλθει η προθεσμία για την πληρωμή από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση ίση προς το ποσό των εκκρεμών τιμολογίων.
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η καθής ενήργησε παρανόμως όσον αφορά τον ορισμό εμπειρογνωμόνων, πράγμα το οποίο προκάλεσε τη ζημία που συνεπάγεται την εξωσυμβατική ευθύνη της.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/31
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2007 — Dittert κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-109/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Μόρια προτεραιότητας - Ελλιπής ατομικός φάκελος - Παράλειψη καταχωρίσεως μορίων προτεραιότητας στον ηλεκτρονικό φάκελο προαγωγών «Sysper 2» - Τεχνικό πρόβλημα - Επιτροπή προαγωγών A* - Απονομή μικρότερου αριθμού μορίων σε σχέση με τον προταθέντα από την ιεραρχία)
 (2008/C 8/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Daniel Dittert (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: B. Cortese και C. Cortese, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και K. Herrmann)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ περί απονομής στον προσφεύγοντα, υπάλληλο της Επιτροπής ο οποίος εκ παραδρομής δεν περιελήφθη στον πίνακα των προαγομένων υπαλλήλων της Γενικής Διευθύνσεώς του, αριθμού μορίων προτεραιότητας μικρότερου σε σχέση με τον προταθέντα από τον βαθμολογητή του και ανεπαρκούς για την προαγωγή του κατά την περίοδο προαγωγών 2005.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί απονομής στον D. Dittert αριθμού μορίων προτεραιότητας ανεπαρκούς για την προαγωγή του κατά την περίοδο προαγωγών 2005.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί καταρτίσεως πίνακα προαγομένων υπαλλήλων για την περίοδο προαγωγών 2005, η οποία δημοσιεύθηκε στις υπ' αριθ. 85-2005 Διοικητικές Πληροφορίες, της 23ης Νοεμβρίου 2005, καθόσον δεν περιελήφθη στον εν λόγω πίνακα ο D. Dittert.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε ο D. Dittert.
 (1) ΕΕ C 281 της 18.11.2006, σ. 47.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/57
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2007 — Olive Line International κατά ΓΕΕΑ — Knopf (o-live)
 (Υπόθεση T-485/07)
 (2008/C 51/104)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Olive Line International SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Reinhard Knopf (Malsch, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 26ης Σεπτεμβρίου 2007, περί απορρίψεως της προσφυγής που ασκήθηκε κατά της εγκρίσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 3 219 193, δεν συνάδει προς τον κανονισμό (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα·
 —
 να καταδικάσει το καθού και, εφόσον ενδείκνυται, τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Reinhard Knopf
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «o-live» για προϊόντα που υπάγονται στις κλάσεις 29, 30, 31 και 33 — αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 3 219 193
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Η εθνική εμπορική επωνυμία «Olive lines» για τις δραστηριότητες επιχειρήσεως που είναι εμπορικός διαμεσολαβητής
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του προγενεστέρου μη καταχωρισμένου εμπορικού σήματος, το οποίο δεν έχει απλώς τοπική σημασία, και του εμπορικού σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουλίου 2016 — Reisenthel κατά EUIPO (keep it easy)
 (Υπόθεση T-308/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος keep it easy - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 326/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Peter Reisenthel (Gilching, Γερμανία) (εκπρόσωπος: E. A. Busse, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Μαρτίου 2015 (υπόθεση R 2659/2014-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου keep it easy ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Peter Reisenthel στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 270 της 17.8.2015.


text:
28. 6. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 199/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) (πέμπτο τμήμα)
 της 24ης Απριλίου 1997 της 7ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-39/96 (αίτηση του Arrondissementsrecht στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-321/94, C-322/94,
 bank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφά C-323/94 και C-324/94 (αιτήσεις του γαλλικού Cour de
 σεως): Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van de cassation για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Belangen des Boekhandels κατά Free Record Shop BV, Ποινικές δίκες κατά Jacques Pistre κ.λπ.(')
 Free Record Shop Holding NV ( ] ) (Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 για την προστασία των
 (Άρθρο 85 της συνθήκης ΕΚ — Άρθρο 5 τον κανονισμού γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης
 αριθ. 17 του Συμβουλίου — Προσωρινό κύρος των προγε των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων — Άρθρα 30
 νεστέρων του κανονισμού αριθ. 17 συμφωνιών που έχουν και 36 της συνθήκης ΕΚ — Εθνική νομοθεσία αφορώσα τη
 κοινοποιηθεί στην Επιτροπή — Προσωρινό κύρος των χρήση της ενδείξεως «montagne» για γεωργικά προϊόντα
 τροποποιηθεισών μετά την κοινοποίηση συμφωνιών) και είδη διατροφής)
 (97/C 199/ 11 ) (97/C 199/ 12)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μεταφραση θα δημο ( Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-39/96, με αντικείμενο αίτηση του Arrondis Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-321/94, C-322/94, C
 sementsrechtbank te Amsterdam προς το Δικαστήριο, κατ ' 323/94 και C-324/94, με αντικείμενο αιτήσεις του γαλλικού
 εψαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία Cour de cassation προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του
 ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο
 του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Koninklijke Vereeniging ter πλαίσιο των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον του
 Bevordering van de Belangen des Boekhandels και Free εθνικού δικαστηρίου κατά Jacques Pistre (C-321/94), Michèle
 Record Shop BV, Free Record Shop Holding NV, η έκδοση Barthes (C-322/94), Yves Milhau (C-323/94) και Didier Oberti
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρ ( C-324/94), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 θρου 85 της συνθήκης ΕΚ και του κανονισμού αριθ. 17 του ερμηνεία του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081 /92
 Συμβουλίου , της 6ης Φεβρουαρίου 1962 , πρώτου κανονισμού του Συμβουλίου , της 14ης Ιουλίου 1992 , για την προστασία
 εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης (2), όπως των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης
 τροποποιήθηκε από τον κανονισμό αριθ . 59 του Συμβου των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (2) και των
 λίου (3 ). το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους άρθρων 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο
 J. C. Moitinho de Almeida , πρόεδρο τμήματος , L. Sevόn, τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida,
 C. Gulmann . D. A. O. Edward (εισηγητή ) και M. Wathelet , πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), D. A. O. Edward ,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας:


text:
H. J. -P. Puissochet και M. Wathelet , δικαστές, γενικός εισαγγε
 von Holstein , βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 24 Απριλίου λέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό : διοικήσεως εξέδωσε στις 7 Μαΐου 1997 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 1 . Το πρoσoωριvό κύρος συμφωνίας που έχει συναφθεί προ
 της ενάρξεως της ισχύος του κανονισμού αριθ. 17 του
 1 . O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου, της
 Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανο 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών
 νισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης, ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών
 όπως τροποποιήθηκε απο τον κανονισμό αριθ. 59 του
 Συμβουλίου, της 3ης Ιουλίου 1962, και έχει κοινοποιηθεί
 προϊόντων και των τροφίμων, δεν απαγορεύει την εφαρ
 μογή εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως, όπως είναι η
 στην Επιτροπή προ της 1 ης Νοεμβρίου 1962 λήγει μόνον ρύθμιση του άρθρου 34 του νόμου 85-30, της 9ης Ιανουα
 εφόσον η Επιτροπή αποφανθεί, θετικώς ή αρνητικώς, επί
 ρίου 1985, και του διατάγματος 88-194, της 26ης Φεβρου
 της συμφωνίας αυτής.
 αρίου 1988, η οποία καθορίζει τις προϋποθέσεις χρήσεως
 2 . Μια συμφωνία που έχει συναφθεί προ της ενάρξεως της της ενδείξεως «montagne» για τα γεωργικά προϊόντα και
 ισχύος του κανονισμού αριθ. 17, όπως τροποποιήθηκε τα είδη διατροφής.
 από τον κανονισμό αριθ. 59, και έχει κοινοποιηθεί νομο
 τύπως δεν απολαύει του προσωρινού κύρους παρά μόνον 2 . Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ δεν επιτρέπει την εφαρ
 εφόσον οι όροι της συμφωνίας παραμένουν πάντοτε μογή εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως, όπως είναι η
 αμετάβλητοι ή εφόσον, σε περίπτωση τροποποιήσεων, οι ρύθμιση του άρθρου 34 του νόμου 85-30 και του διατάγ
 τροποποιήσεις αυτές δεν έχουν ως συνέπεια την επίταση ή ματος 88-1 94, η οποία επιφυλάσσει τη χρήση της ενδείξεως
 την επέκταση των περιοριστικών αποτελεσμάτων της «montagne» μόνον για τα παρασκευαζόμενα εντός της
 συμφωνίας. εθνικής επικρατείας προϊόντα, των οποίων η επεξεργασία
 γίνεται βάσει εγχωρίων πρώτων υλών.
 (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30 . 3 . 1996 .
 ( 2 ) ΕΕ ειδ . εκδ . 08/001 . σ. 25 . (') ΕΕ αριθ . C 386 της 31 . 12 1994 .
 H ΕΕ ειδ . εκδ . 08/001 . σ. 36 . O ΕΕ αριθ . L 208 της 24. 7 . 1992 . σ . 1 .


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 30ής Ιουνίου 2011 [αίτηση του Raad van State van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vereniging van Educatieve en Wetenschappelijke Auteurs (VEWA) κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-271/10) (1)
 (Οδηγία 92/100/ΕΟΚ - Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικά δικαιώματα - Δημόσιος δανεισμός - Αμοιβή των δημιουργών - Επαρκές εισόδημα)
 2011/C 252/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vereniging van Educatieve en Wetenschappelijke Auteurs (VEWA)
 κατά
 Belgische Staat
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Raad van State van België — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμισθώσεως, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (EE L 346, σ. 61) (νυν άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006) (EE L 376, σ. 28) — Αμοιβή των δημιουργών σε περίπτωση δημόσιου δανεισμού — Επαρκής αμοιβή
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/100 του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμισθώσεως, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας, αποκλείει νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία έχει θεσπίσει ένα σύστημα κατά το οποίο η αμοιβή που οφείλεται στους δημιουργούς σε περίπτωση δημόσιου δανεισμού υπολογίζεται αποκλειστικά με γνώμονα τον αριθμό των δανειζόμενων προσώπων που είναι εγγεγραμμένα στους δημόσιους φορείς, βάσει ενός κατ’ αποκοπήν ποσού που έχει καθοριστεί ανά δανειζόμενο πρόσωπο και ανά έτος.
 (1) ΕΕ C 234 της 28.8.2010.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/76
 Προσφυγή-αγωγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-141/12)
 2013/C 26/160
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) να μη συμπεριλάβει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στον κατάλογο των προσώπων που μετείχαν επιτυχώς στις δοκιμασίες του τέλους του προγράμματος επιμορφώσεως που εντάσσεται στο πλαίσιο της διαδικασίας πιστοποιήσεως καθώς και αίτημα αποζημιώσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κρίνει την προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει 10000 ευρώ στον προσφεύγοντα-ενάγοντα προς αποκατάσταση της ζημίας που αυτός υπέστη·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Brugge (Βέλγιο) στις 20 Δεκεμβρίου 2012 — Jetair NV και BTW-eenheid BTWE Travel4you κατά FOD Financiën
 (Υπόθεση C-599/12)
 2013/C 86/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Brugge
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Jetair NV και BTW-eenheid BTWE Travel4you
 Εναγόμενο: FOD Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορούσε το Βέλγιο να τροποποιήσει τη νομοθεσία του με το να φορολογήσει μια απαλλασσόμενη υπηρεσία –εν προκειμένω, τα ταξίδια εκτός της ΕΕ– σε χρόνο (1η Δεκεμβρίου 1977) μόλις πριν από τη θέση σε ισχύ της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ (1) (1η Ιανουαρίου 1978) και έτσι με το να καταστρατηγήσει τη ρήτρα stand-still του άρθρου 28, παράγραφος 3, της έκτης οδηγίας (άρθρου 370 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (2)), η οποία ορίζει ότι τα εν λόγω ταξίδια δύνανται να συνεχίσουν να φορολογούνται μόνον αν ήδη φορολογούνταν πριν από τη θέση της έκτης οδηγίας σε ισχύ;
 2)
 Όφειλε το Βέλγιο από τις 13 Ιουνίου 1977 (ημερομηνία δημοσιεύσεως της έκτης οδηγίας) να απέχει από το να φορολογεί τα ταξίδια εκτός της ΕΕ;
 3)
 Παραβαίνει το Βέλγιο το άρθρο 309 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ μη εξομοιώνοντας τα πρακτορεία ταξιδίων, όσον αφορά τις υπηρεσίες τους εκτός της Κοινότητας, με μεσάζοντες και συνεχίζοντας παρά ταύτα να φορολογεί τις υπηρεσίες αυτές;
 4)
 Παραβιάζουν τα άρθρα 309, 153, 370 και το παράρτημα Χ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, την αρχή της αναλογικότητας και τις διατάξεις περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών, και μεταξύ άλλων τα άρθρα 43 και 56 της Συνθήκης ΕΚ, προβλέποντας δικαίωμα επιλογής των κρατών μελών όσον αφορά τη φορολόγηση των υπηρεσιών που συνδέονται με τα ταξίδια εκτός της Κοινότητας;
 5)
 Αντίκειται στις αρχές του κοινοτικού δικαίου, και ιδίως στις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας και στην αρχή της ουδετερότητας του ΦΠΑ, το ότι το βελγικό κράτος με βασιλικό διάταγμα της 28ης Νοεμβρίου 1999 υπέβαλε μόνο τα πρακτορεία ταξιδίων και όχι τους μεσάζοντες σε φόρο όσον αφορά τα ταξίδια εκτός της ΕΕ;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).
 (2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/33
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Σεπτεμβρίου 2008 — Nortrail Transport κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-496/04) (1)
 (Τελωνειακή ένωση - Πράξη εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης - Προϊόντα αλιείας προελεύσεως Νορβηγίας - Αίτηση διαγραφής και επιστροφής εισαγωγικών δασμών - Ρήτρα επιείκειας - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 2913/92 και 2454/93 - Ιδιαίτερες περιστάσεις - Αναδρομικό άνοιγμα δασμολογικών ποσοστώσεων)
 (2008/C 285/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nortrail Transport GmbH (Kiel, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Krause, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Schima και J. Hottiaux, στη συνέχεια B. Schima και Μ. Πατακιά)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής REM 15/02, της 1ης Οκτωβρίου 2004, με την οποία διαπιστώνεται ότι δεν δικαιολογείται η αιτηθείσα από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας επιστροφή στην προσφεύγουσα των εισαγωγικών δασμών.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Nortrail Transport GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 93 της 16.4.2005.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/48
 Προσφυγή της 31ης Δεκεμβρίου 2015 — Sony Optiarc και Sony Optiarc America κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-763/15)
 (2016/C 098/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Sony Optiarc, Inc (Atsugi, Ιαπωνία) και Sony Optiarc America, Inc (San Jose, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: N. Levy και E. Kelly, Solicitors, και R. Snelders, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2015 στην υπόθεση AT.39639 — Μηχανισμοί ανάγνωσης οπτικού δίσκου, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς, στο πλαίσιο της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας να μειώσει τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις προσφεύγουσες βάσει της αποφάσεως αυτής· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και τις λοιπές δαπάνες των προσφευγουσών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έσφαλε τόσο νομικώς όσο και ως προς τα πραγματικά περιστατικά διαπιστώνοντας ότι οι προσφεύγουσες υπέπεσαν σε εξ αντικειμένου παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 —
 Τα αποδεικτικά στοιχεία που παρατίθενται κατά των προσφευγουσών δεν επαρκούν για να στηριχθεί η διαπίστωση ότι οι προσφεύγουσες συμμετείχαν σε εξ αντικειμένου ενιαία και διαρκή παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 —
 Η διαπίστωση στην οποία προέβη επικουρικώς η προσβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με την οποία οι προσφεύγουσες διέπραξαν περισσότερες εξ αντικειμένου παραβάσεις του άρθρου 101 ΣΛΕΕ δεν αποδείχθηκε και τούτο συνιστά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγουσών διότι η ως άνω διαπίστωση προβλήθηκε για πρώτη φορά με την εν λόγω απόφαση.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται, επικουρικώς, από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει πλάνη περί τα πράγματα και περί το δίκαιο και δεν έχει επαρκή αιτιολογία.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση έσφαλε διότι προσμέτρησε διπλά εισοδήματα τα οποία είχαν μεταφερθεί από τις προσφεύγουσες σε άλλη αποδέκτρια της αποφάσεως.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα δεν έλαβε υπόψη την κατά πολύ μικρότερη συμμετοχή της προσφεύγουσας σε σχέση με άλλους αποδέκτες της αποφάσεως αυτής και, συνεπώς, λανθασμένα δεν εφάρμοσε στις προσφεύγουσες ένα χαμηλότερο συντελεστή σοβαρότητας και ένα μικρότερο πρόσθετο ποσό και/ή μείωση λόγω ελαφρυντικών περιστάσεων.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/50
 Προσφυγή της 21ης Νοεμβρίου 2016 — Abes κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-813/16)
 (2017/C 030/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Abes — companhia de assistência, bem-estar e serviços para seniores, L.da (São Pedro de Tomar, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: N. Mimoso Ruiz, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει νομοτύπως κατατεθείσα και παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ και για τους σκοπούς του άρθρου 264 ΣΛΕΕ·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2016) 5054 της 9ης Αυγούστου 2016, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή εκτιμά ότι το περιγραφόμενο στην καταγγελία μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2016) 5054 της 9ης Αυγούστου 2016, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή εκτιμά ότι, ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι το περιγραφόμενο στην καταγγελία μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση, αυτή είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλημμελή αιτιολογία. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η απόφαση στερείται αιτιολογίας, καθόσον η Επιτροπή εκτίμησε σε αυτήν ότι, ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι το μέτρο συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, αυτή θα είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, χωρίς να αιτιολογήσει το συμπέρασμα αυτό.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως. Η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η απόφαση στερείται αιτιολογίας, στο μέτρο που αναφέρεται στις συνέπειες του μέτρου ενισχύσεως στον ανταγωνισμό και στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, δεδομένου ότι οι λόγοι που οδήγησαν την Επιτροπή να διαπιστώσει ότι οι συνέπειες του επίμαχου μέτρου ενισχύσεως στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών είναι αμιγώς υποθετικές ή εικαζόμενες και ότι, ακόμη και αν υφίστανται, έχουν μόνο οριακό χαρακτήρα, δεν θεμελιώνονται και προωθούν, στην πράξη, την επιπλέον λήψη παρόμοιων ad hoc μέτρων ενισχύσεως, όχι μόνο στην περιοχή Tomar, αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα, με εγγενείς συνέπειες αποθαρρύνσεως των εθνικών επενδύσεων και των επενδύσεων από άλλα κράτη μέλη.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή i) δεν εξέτασε με τη δέουσα προσοχή και αντικειμενικότητα εάν η επίμαχη ενίσχυση μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, ii) δεν έλαβε υπόψη την ανυπαρξία ορίου ή ελάχιστου ποσοστού κάτω του οποίου μπορεί να θεωρηθεί εκ προοιμίου ότι οι συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών δεν επηρεάζονται, iii) δεν έλαβε υπόψη ότι ο επηρεασμός των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών δεν εξαρτάται από τον τοπικό ή περιφερειακό χαρακτήρα των παρεχόμενων υπηρεσιών ούτε από τη σημασία της επίμαχης δραστηριότητας, iv) δεν τόνισε επαρκώς ότι, όταν ενίσχυση χορηγηθείσα από το κράτος ενισχύει τη θέση επιχειρήσεως έναντι


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2013 — ICdA κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-456/11) (1)
 (REACH - Μεταβατικά μέτρα όσον αφορά τους περιορισμούς στην παραγωγή, τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση καδμίου και ενώσεών του - Παράρτημα XVII του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 - Περιορισμοί στη χρήση χρωστικών καδμίου στις πλαστικές ύλες - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Ανάλυση των κινδύνων)
 2013/C 377/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: International Cadmium Association (ICdA) (Βρυξέλλες, Βέλγιο)· Rockwood Pigments (UK) Ltd (Stoke-on-Trent, Ηνωμένο Βασίλειο)· και James M Brown Ltd (Stoke-on-Trent) (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Van Maldegem και R. Cana, δικηγόροι, στη συνέχεια R. Cana)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Oliver και E. Manhaeve, επικουρούμενοι από την K. Sawyer, barrister, στη συνέχεια P. Oliver και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΕ) 494/2011 της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) όσον αφορά το παράρτημα XVII (κάδμιο) (ΕΕ L 134, σ. 2), στο μέτρο που περιορίζει τη χρήση χρωστικών καδμίου σε πλαστικές ύλες πέραν εκείνων για τις οποίες η χρήση αυτή είχε περιοριστεί πριν από την έκδοση του κανονισμού 494/2011.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) 494/2011 της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) όσον αφορά το παράρτημα XVII (κάδμιο), στο μέτρο που περιορίζει τη χρήση χρωστικών πορτοκαλί θειοσεληνιούχου καδμίου (αριθ. CAS 1256-57-4), ερυθρού θειοσεληνιούχου καδμίου (αριθ. CAS 58339-34-7) και θειούχου ψευδαργύρου καδμίου (αριθ. CAS 8048-07-5) στα μείγματα και τα αντικείμενα που παράγονται από συνθετικά οργανικά πολυμερή πλην εκείνων για τα οποία η χρήση αυτή είχε περιοριστεί πριν από την έκδοση του κανονισμού 494/2011.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει το 90 % των δικαστικών εξόδων της και το 90 % των δικαστικών εξόδων των International Cadmium Association (ICdA), Rockwood Pigments (UK) Ltd και James M Brown Ltd.
 4)
 Οι ICdA, Rockwood Pigments (UK) και James M Brown φέρουν το 10 % των δικαστικών εξόδων τους και το 10 % των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής.
 (1) EE C 298 της 8.10.2011.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landgericht Kiel (Γερμανία) στις 15 Νοεμβρίου 2013 — Hans-Jürgen Kickler κ.λπ. κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-578/13)
 2014/C 24/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Kiel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Hans-Jürgen Kickler, Walter Wöhlk, Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk
 Εναγόμενη: Ελληνική Δημοκρατία
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και] του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις (1), την έννοια ότι η αγωγή με την οποία ο ενάγων, κάτοχος κρατικών ομολόγων της εναγόμενης, εγείρει χρηματικές αξιώσεις κατά της εναγόμενης ζητώντας την εκπλήρωση της σύμβασης και την καταβολή αποζημίωσης, πρέπει να χαρακτηριστεί ως «αστική ή εμπορική υπόθεση» κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού αυτού, αν ο ενάγων δεν αποδέχτηκε την πρόσκληση ανταλλαγής που απηύθυνε η εναγόμενη στα τέλη Φεβρουαρίου του 2012, κάνοντας χρήση της δυνατότητας που παρέσχε ο ελληνικός νόμος 4050/2012 (ο «ελληνικός νόμος για τους ομολογιούχους»);
 2)
 Σε περίπτωση αγωγής στηριζόμενης κατά βάση στον ανίσχυρο χαρακτήρα ή την ακυρότητα του εν λόγω ελληνικού νόμου, πρόκειται περί ευθύνης του κράτους για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας, υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του προαναφερθέντος στο πρώτο ερώτημα κανονισμού;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις (επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων) και κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) 1348/2000 του Συμβουλίου (ΕΕ L 324, σ. 79).


text:
C 239/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 4.10.2003
 Ο προσφεύγων, επιπλέον, προβάλλει παράβαση της υποχρεώσεως Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 αιτιολογήσεως και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
 Ως προς την αιτίαση αυτή, ο πρσοφεύγων ισχυρίζεται ότι, σε σχέση
 με όλες τις υπόλοιπες αιτήσεις για νέα σκάφη αντικατάστασης, Η προσφεύγουσα προβάλλει τους ίδιους νομικούς ισχυρισμούς με
 επιφυλάχθηκε διαφορετική μεταχείριση σε δύο αιτήσεις για νέα τους προβαλλομένους στην υπόθεση Τ-218/03 (1).
 σκάφη αντικατάστασης για τα Αngela και Pembroke.
 (1 ) Βλέπε σελίδα 9 της παρούσας Εφημερίδας.
 ( 1) 2003/245/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για
 τις αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση των
 στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι βελτιώσεις
 στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας, της υγιεινής,
 της ποιότητας των προϊόντων και των συνθηκών εργασίας για σκάφη
 ολικού μήκους άνω των 12 μέτρων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό
 Ε(2003) 1113] (ΕΕ L 090, σ. 48).
 ( 2) 97/413/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1997, Προσφυγή της Cavankee Fishing Company Limited κατά
 σχετικά με τους στόχους και τους λεπτομερείς κανόνες για την της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 αναδιάρθρωση, για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1997 έως
 στις 13 Ιουνίου 2003
 31 ∆εκεμβρίου 2001, του τομέα της κοινοτικής αλιείας με σκοπό την
 επίτευξη μιας διαρκούς ισορροπίας μεταξύ των πόρων και της
 εκμετάλλευσής τους (ΕΕ L 175, σ. 27). (Υπόθεση Τ-220/03)
 (2003/C 239/15)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Προσφυγή της Mullglen Limited κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Ιουνίου Η Cavankee Fishing Company Limited, Greencastle (Ιρλανδίας),
 2003 εκπροσωπούμενη από τους P. Gallagher και Α. Collins, Barristers,
 και τον D. Barry, Solicitor, άσκησε στις 13 Ιουνίου 2003 ενώπιον
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 (Υπόθεση Τ-219/03) της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (2003/C 239/14) Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) — να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο άρθρο 2 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις
 αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση
 των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη
 οι βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας
 Η Mullglen Limited, Killybegs (Ιρλανδίας), εκπροσωπούμενη από ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και
 τους P. Gallagher και Α. Collins, Barristers, και τον D. Barry, των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των
 Solicitor, άσκησε στις 13 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι- 12 μέτρων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 1113]
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής να απορρίψει την αίτηση για το επίπεδο ασφάλειας σχετικά
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. με την επιμήκυνση του MFV Fr McGee και ενός νέου
 σκάφους που προτείνεται προς αντικατάσταση του MFV Fr
 McGee,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 — να ακυρώσει την απόφαση που περιέχεται στο άρθρο 2 της
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για τις
 αιτήσεις που λήφθηκαν από την Επιτροπή για την αύξηση
 των στόχων των ΠΠΠ IV προκειμένου να ληφθούν υπόψη Νομικοί ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 οι


text:
βελτιώσεις στον τομέα της ασφάλειας, της θαλάσσιας
 ναυσιπλοΐας, της υγιεινής, της ποιότητας των προϊόντων και
 των συνθηκών εργασίας για σκάφη ολικού μήκους άνω των Η προσφεύγουσα προβάλλει τους ίδιους νομικούς ισχυρισμούς με
 12 μέτρων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 1113] τους προβαλλομένους στην υπόθεση Τ-218/03 (1).
 να απορρίψει την αίτηση για το επίπεδο ασφάλειας ενός νέου
 σκάφους που προτείνεται προς αντικατάσταση του MFV
 Pacelli, (1 ) Βλέπε σελίδα 9 της παρούσας Εφημερίδας.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 114/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Tribunal du travail de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Patricia Dumont de Chassart κατά Office national d'allocations familiales pour travailleurs salariés (ONAFTS)
 (Υπόθεση C-619/11) (1)
 (Κοινωνική ασφάλιση - Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 - Άρθρα 72, 78, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 79, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Οικογενειακά επιδόματα για ορφανά - Συνυπολογισμός των περιόδων ασφαλίσεως και απασχολήσεως - Περίοδοι που συμπλήρωσε ο επιζών γονέας σε άλλο κράτος μέλος - Άρνηση λήψεως υπόψη)
 2013/C 114/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal du travail de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Patricia Dumont de Chassart
 κατά
 Office national d’allocations familiales pour travailleurs salariés (ONAFTS)
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal du travail de Bruxelles — Ερμηνεία των άρθρων 17 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθώς και των άρθρων 72 και 79, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73) — Παροχές για ορφανά από το κράτος μέλος της κατοικίας — Παραδεκτό, υπό το πρίσμα των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, κοινοτικής διατάξεως που εξαρτά την απόκτηση του δικαιώματος για τη χορήγηση παροχών από τη συμπλήρωση συγκεκριμένων περιόδων ασφαλίσεως εκ μέρους του αποθανόντος γονέα, αποκλειομένου του επιζώντος γονέα — Ευνοϊκότερη εθνική ρύθμιση που επιτρέπει επίσης στον επιζώντα γονέα την εφαρμογή των κανόνων εξομοιώσεως των περιόδων ασφαλίσεως — Λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση των εργαζομένων, επιζώντων γονέων, που έχουν ασκήσει το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας — Δυσμενής διάκριση
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 72, 78, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 79, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1399/1999 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1999, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση που η εθνική νομοθεσία κράτους μέλους προβλέπει ότι τόσο ο αποθανών όσο και ο επιζών γονέας, όταν έχουν την ιδιότητα μισθωτού, δικαιούνται παροχές για ορφανά, οι εν λόγω διατάξεις επιβάλλουν να λαμβάνονται υπόψη οι περίοδοι ασφαλίσεως και απασχολήσεως που συμπλήρωσε ο επιζών γονέας σε άλλο κράτος μέλος, στο πλαίσιο του συνυπολογισμού των περιόδων που απαιτούνται για την απόκτηση του δικαιώματος χορηγήσεως παροχών στο πρώτο από τα εν λόγω κράτη μέλη. Στερείται συναφώς σημασίας το γεγονός ότι ο επιζών γονέας δεν μπορεί να επικαλεστεί την περίοδο ασφαλίσεως ή απασχολήσεως που συμπλήρωσε στο συγκεκριμένο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου που προβλέπει η εν λόγω εθνική νομοθεσία για την απόκτηση αυτού του δικαιώματος.
 (1) ΕΕ C 49 της 18.2.2012.


text:
 18.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 15/19
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 2013 — CSF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-337/13 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών και των εργαζομένων έναντι κινδύνων από τον χειρισμό μηχανημάτων - Μέτρο ληφθέν από τις αρχές της Δανίας για την απαγόρευση τύπου μηχανήματος χωματουργικών εργασιών πολλαπλών χρήσεων που δεν διαθέτει κατάλληλη προστατευτική κατασκευή - Απόφαση της Επιτροπής με τη οποία το μέτρο κρίθηκε δικαιολογημένο - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)
 2014/C 15/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: CSF Srl (Grumolo delle Abbadesse, Ιταλία) (εκπρόσωποι: R. Santoro, S. Armellini και R. Bugaro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός, επικουρούμενος από τον M. Pappalardo, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής 2013/173/ΕΕ, της 8ης Απριλίου 2013, σχετικά με μέτρο που έλαβε η Δανία βάσει του άρθρου 11 της οδηγίας 2006/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την απαγόρευση ενός τύπου μηχανήματος χωματουργικών εργασιών πολλαπλών χρήσεων (ΕΕ L 101, σ. 29).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/39
 Προσφυγή της Samskip Multimodal Container Logistics κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 2010
 (Υπόθεση T-166/10)
 ()
 2010/C 209/61
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Samskip Multimodal Container Logistics BV ('s-Gravenzande, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: K. Platteau, Y. Maasdam και P. Broers, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 27 Ιανουαρίου 2010 απόφαση της Επιτροπής C(2010) 580 περί της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής σε προτάσεις δράσεων που υποβλήθηκαν, στο πλαίσιο της διαδικασίας επιλογής του 2009, στο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη χορήγηση της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής με σκοπό τη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων του συστήματος εμπορευματικών μεταφορών (Marco Polo II) (1), καθόσον αφορά την επιλογή της προτάσεως TREN/B4/SUB/01-2009 MP-II/6 (το σχέδιο G2G@2XL), για χρηματοδότηση ποσού 2 190 539 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλομένη χρηματοδότηση παραβιάζει τους όρους χρηματοδοτήσεως και τις λοιπές απαιτήσεις του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1692/2006 καθόσον
 —
 προκαλεί απαράδεκτη στρέβλωση του ανταγωνισμού κατά του κοινού συμφέροντος στην αγορά παροχής υπηρεσιών αποστολής εμπορευμάτων με τους εναλλακτικούς τρόπους μεταφοράς που προτείνει το σχέδιο G2G@2XL, ήτοι με σιδηροδρομικές μεταφορές και με θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων από Ιταλία, Ελβετία και Αυστρία προς το Ηνωμένο Βασίλειο· και
 —
 το σχέδιο G2G@2XL δεν θα είναι βιώσιμο μετά την ταχθείσα περίοδο των 36 μηνών.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλομένη χρηματοδότηση παραβιάζει το άρθρο 1 του κανονισμού 1692/2006 καθόσον δεν συμβάλει στους σκοπούς κοινού συμφέροντος που επιδιώκει το πρόγραμμα Marco Polo II. Η προσβαλλομένη χρηματοδότηση συνεπάγεται απλώς τη μετάβαση από έναν φορέα πολύμορφης μεταφοράς σε άλλον φορέα πολύμορφης μεταφοράς και όχι από τις οδικές στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Συνεπώς, η αύξηση των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων δεν μετακυλίεται προς ευνοϊκότερους για το περιβάλλον τρόπους μεταφοράς. Επομένως, η προσβαλλομένη χρηματοδότηση δεν συμβάλλει σε αποτελεσματική μείωση των διεθνών οδικών μεταφορών εμπορευμάτων και, κατά συνέπεια, δεν μειώνει τον όγκο και δεν συμβάλλει στην επιδιωκόμενη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων του συστήματος μεταφορών (δηλαδή των σκοπών κοινού συμφέροντος που επιδιώκει το πρόγραμμα Marco Polo II, οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 1 του κανονισμού 1692/2006).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1692/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, σχετικά με τη θέσπιση του δευτέρου προγράμματος Marco Polo για τη χορήγηση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής με σκοπό τη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων του συστήματος εμπορευματικών μεταφορών (Marco Polo II) και με την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1382/2003 (ΕΕ L 328, σ. 1).


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Δεκεμβρίου 2016 η Capella EOOD κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 12 Μαΐου 2016 στην υπόθεση T-750/14, Ivo-Kermartin GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-687/16 P)
 (2017/C 249/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Capella EOOD (εκπρόσωπος: C. Pfitzer, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δέκατο τμήμα) με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2017 απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδά της.


text:
 24.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/29
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2012 — CF Sharp Shipping Agencies Pte κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-53/12)
 2012/C 89/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CF Sharp Shipping Agencies Pte Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη) (εκπρόσωποι: S. Drury, Solicitor, K. Αδαμαντόπουλος και J. Cornelis, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 (1) του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 (2) του Συμβουλίου ab initio και με άμεση ισχύ, στο μέτρο που αφορά τη συμπερίληψη του ονόματος της προσφεύγουσας στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 —
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το καθού, διαπιστώνοντας ότι η προσφεύγουσα είναι ναυτιλιακή εταιρία που χρησιμοποιείται ως εταιρία προπέτασμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν που ανήκει ή ελέγχεται από αυτήν, εκτίμησε προδήλως εσφαλμένα τα πραγματικά περιστατικά και, περιλαμβάνοντας το όνομα της προσφεύγουσας στο παράρτημα VIII του εν λόγω κανονισμού του Συμβουλίου, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 16, παράγραφος 2, στοιχείο δ’, του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.
 —
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το καθού παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει από τα άρθρα 296 της ΣΛΕΕ και 36, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου.
 —
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι η μη παράθεση αιτιολογίας εκ μέρους του καθού είχε ως αποτέλεσμα την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, ιδίως το δικαίωμα ακροάσεως και το δικαίωμα σε αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο.
 (1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2011 L 319, σ. 11)
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (ΕΕ 2010 L 281, σ. 1)


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/22
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Μαρτίου 2009 η Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα) στις 18 Δεκεμβρίου 2008 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-211/04 και Τ-215/04, Government of Gibraltar και Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-106/09 P)
 2009/C 141/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal, V. Di Bucci και N. Khan)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Government of Gibraltar, Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (τρίτο πενταμελές τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2008, T-211/04 και T-215/04, που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 5 Ιανουαρίου 2009, Government of Gibraltar και Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής·
 —
 να απορρίψει το αίτημα ακυρώσεως που υπέβαλαν η Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ και το Ηνωμένο Βασίλειο και
 —
 να καταδικάσει την Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ και το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα,
 ή, επικουρικά,
 —
 να αναπέμψει τις υποθέσεις ενώπιον του Πρωτοδικείου προς επανεξέταση και
 —
 να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της κατ’ αναίρεση διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η επίδικη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη κατά την εκτίμηση της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ και της αρμοδιότητας των κρατών μελών σε θέματα φορολογίας·
 —
 το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ επιβάλλοντας έναν αδικαιολόγητο περιορισμό στο τομέα της εκτιμήσεως των μέτρων που φέρεται ότι αποτελούν κρατικές ενισχύσεις·
 —
 το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ διότι επέβαλε έναν αδικαιολόγητο περιορισμό στην εξουσία ελέγχου που ασκείται με σκοπό τον προσδιορισμό του κοινού ή «κανονικού» φορολογικού συστήματος·
 —
 το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ διότι έκρινε ότι το κοινό ή «κανονικό» φορολογικό σύστημα μπορεί να απορρέει από την εφαρμογή διαφορετικών τεχνικών φορολογίας σε διαφορετικούς φορολογουμένους·
 —
 το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ διότι έκρινε ότι η Επιτροπή ούτε προσδιόρισε το κοινό ή «κανονικό» φορολογικό σύστημα ούτε προέβη με τον δέοντα τρόπο στην εκτίμηση που επιβάλλεται προς απόδειξη του επιλεκτικού χαρακτήρα των επίμαχων μέτρων·
 —
 το Πρωτοδικείο παρερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ διότι παρέλειψε να εξετάσει τα τρία στοιχεία επιλεκτικότητας περί των οποίων κάνει λόγο η προσβληθείσα απόφαση της Επιτροπής.


text:
4.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 352/39
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-322/94 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-181/98 (1)
 (1999/C 352/72)
 (1999/C 352/73)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 25ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του
 πε ́μπτου πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του
 Τ-322/94, Union Carbide Corporation κατα ́ Επιτροπη ́ς των τρι ́του πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-181/98,
 Georgsmarienhütte Holding GmbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 380 της 31.12.94.
 (1) EE C 1 της 4.1.99.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιανουαρίου 2016 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DHL Express (Italy) Srl, DHL Global Forwarding (Italy) SpA κατά Autorità Garante della Concorrenza e del mercato
 (Υπόθεση C-428/14) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Πολιτική ανταγωνισμού - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Τομέας των διεθνών μεταφορών εμπορευμάτων - Εθνικές αρχές ανταγωνισμού - Νομική ισχύς των μέσων του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ανταγωνισμού - Πρότυπο πρόγραμμα επιείκειας του δικτύου αυτού - Αίτηση απαλλαγής υποβαλλόμενη στην Επιτροπή - Συνοπτική αίτηση απαλλαγής υποβαλλόμενη σε εθνικές αρχές ανταγωνισμού - Σχέση μεταξύ των δύο αυτών αιτήσεων])
 (2016/C 098/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 DHL Express (Italy) Srl, DHL Global Forwarding (Italy) SpA
 κατά
 Autorità Garante della Concorrenza e del mercato
 παρισταμένων των: Schenker Italiana SpA, Agility Logistics Srl
 Διατακτικό
 1)
 Οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, και ειδικότερα το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και ο κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 101 [ΣΛΕΕ] και [102 ΣΛΕΕ], έχουν την έννοια ότι τα μέσα που προβλέπονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ανταγωνισμού, ιδιαιτέρως δε το πρότυπο πρόγραμμα επιείκειας του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ανταγωνισμού, δεν έχουν δεσμευτικό αποτέλεσμα έναντι των εθνικών αρχών ανταγωνισμού.
 2)
 Οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, ειδικότερα το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και ο κανονισμός 1/2003, έχουν την έννοια ότι μεταξύ της αιτήσεως απαλλαγής που έχει υποβάλει ή ετοιμάζεται να υποβάλει μια επιχείρηση στην Επιτροπή και της συνοπτικής αιτήσεως που αυτή έχει υποβάλει σε εθνική αρχή ανταγωνισμού για την ίδια σύμπραξη δεν υπάρχει κανένας νομικός δεσμός που να υποχρεώνει την εν λόγω εθνική αρχή να αξιολογήσει τη συνοπτική αίτηση υπό το πρίσμα της αιτήσεως απαλλαγής. Το ζήτημα αν η συνοπτική αίτηση αποδίδει πιστά ή όχι το περιεχόμενο της αιτήσεως απαλλαγής που έχει υποβληθεί στην Επιτροπή δεν ασκεί συναφώς επιρροή.
 Όταν η συνοπτική αίτηση που έχει υποβληθεί σε εθνική αρχή ανταγωνισμού έχει καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής στενότερο από αυτό της αιτήσεως απαλλαγής η οποία έχει υποβληθεί στην Επιτροπή, η εθνική αρχή ανταγωνισμού δεν υποχρεούται να έλθει σε επαφή με την Επιτροπή ή την ίδια την επιχείρηση, με σκοπό να διαπιστωθεί αν η εν λόγω επιχείρηση εντόπισε συγκεκριμένα και ειδικά παραδείγματα παράνομων συμπεριφορών στον τομέα που φέρεται ότι καλύπτεται από την αίτηση απαλλαγής, αλλά όχι από τη συνοπτική αίτηση.
 3)
 Οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, ειδικότερα το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και ο κανονισμός 1/2003, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν στις εθνικές αρχές ανταγωνισμού να δέχονται, υπό συνθήκες όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, συνοπτική αίτηση απαλλαγής υποβαλλόμενη από επιχείρηση που έχει ήδη υποβάλει στην Επιτροπή όχι αίτηση πλήρους απαλλαγής αλλά αίτηση μειώσεως προστίμων.
 (1) ΕΕ C 462 της 22.12.2014.


text:
5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/15
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 3. Μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι το α ́ρθρο 6 της οδηγι ́ας 93/104/ΕΚ
 βαλε το Αrbeitsgericht Lörrach με διατα ́ξεις της του Συμβουλι ́ου, της 23ης Νοεμβρι ́ου 1993, σχετικα ́ με
 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 στις υποθε ́σεις Bernhard Pfeiffer, ορισμε ́να στοιχει ́α της οργα ́νωσης του χρο ́νου εργασι ́ας
 Wilhelm Roith, Albert Süß, Michael Winter, Klaus ει ́ναι, απο ́ α ́ποψη περιεχομε ́νου, απηλλαγμε ́νο αιρε ́σεως και
 Netsvogel, Roswitha Zeller και Matthias Döbele κατα ́ επαρκω ́ς ακριβε ́ς ου ́τως ω ́στε μεμονωμε ́να α ́τομα να μπορου ́ν
 Deutsches Rotes Kreuz; Kreisverband Waldshut e.V. να επικαλου ́νται τις διατα ́ξεις αυτε ́ς ενω ́πιον των εθνικω ́ν
 δικαστηρι ́ων στην περι ́πτωση που το κρα ́τος δεν ́εχει μεταφε ́-
 (Υποθε ́σεις C-397/01 ́εως C-403/01) ρει ορθω ́ς την οδηγι ́α στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη;
 (2002/C 3/21) (1) ΕΕ L 307, σ. 18.
 (2) ΕΕ L 183, σ. 1.
 Με διατα ́ξεις της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, οι οποι ́ες περιη ́λθαν
 στη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 12 Οκτωβρι ́ου 2001, το Αrbeitsgericht Lörrach, στο πλαι ́σιο
 των διαφορω ́ν μεταξυ ́ Bernhard Pfeiffer, Wilhelm Roith, Albert
 Süß, Michael Winter, Klaus Netsvogel, Roswitha Zeller και
 Matthias Döbele, αφενο ́ς, και Deutsches Rotes Kreuz; Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Kreisverband Waldshut e.V., αφετε ́ρου, που εκκρεμου ́ν ενω ́πιο ́ν βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απο ́φαση της
 του, ζη ́τησε απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- 12ης Οκτωβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Αdidas A.G. και Αdidas
 σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Benelux B.V. κατα ́ Fitnessworld Trading Ltd
 1.α) Θα πρε ́πει η παραπομπη ́ το α ́ρθρου 1, παρα ́γραφος 3, της (Υπο ́θεση C-408/01)
 οδηγι ́ας 93/104/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 23ης Νοεμ-
 βρι ́ου 1993, σχετικα ́ με ορισμε ́να στοιχει ́α της οργα ́νωσης
 του χρο ́νου εργασι ́ας στο α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 2, της (2002/C 3/22)
 οδηγι ́ας 89/391/ΕΟΚ (2) του Συμβουλι ́ου, της 12ης Ιουνι ́ου
 1989, σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ με ́τρων για την προω ́θηση
 της βελτι ́ωσης της ασφα ́λειας και της υγει ́ας των εργαζομε ́νων
 κατα ́ την εργασι ́α, συ ́μφωνα με το οποι ́ο οι οδηγι ́ες δεν Με απο ́φαση της 12ης Οκτωβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 εφαρμο ́ζονται ο ́ταν δεν το επιτρε ́πουν εγγενει ́ς ιδιαιτερο ́τητες Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ορισμε ́νων συγκεκριμε ́νων δραστηριοτη ́των των υπηρεσιω ́ν 15 Οκτωβρι ́ου 2001, το Ηοge Raad der Nederlanden στο
 πολιτικη ́ς α ́μυνας, να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι η πλαι


text:
́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, Adidas A.G. και Αdidas
 δραστηριο ́τητα του ενα ́γοντος βοηθου ́ νοσοκο ́μου εμπι ́πτει Benelux B.V. και, αφετε ́ρου, Fitnessworld Trading Ltd, που
 στην εξαι ́ρεση αυτη ́; εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 1.β) Πρε ́πει ο ο ́ρος οδικε ́ς μεταφορε ́ς του α ́ρθρου 1, παρα ́γρα-
 φος 3, της οδηγι ́ας 93/104/ΕΚ να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια 1. α) Πρε ́πει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, της πρω ́της οδηγι ́ας
 ο ́τι εξαιρου ́νται απο ́ το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της οδηγι ́ας μο ́νον 89/104/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου
 εκει ́νες οι οδικε ́ς δραστηριο ́τητες στο πλαι ́σιο των οποι ́ων, 1988, για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν
 συ ́μφωνα με τη φυ ́ση της δραστηριο ́τητας, διανυ ́ονται μεγα ́- μελω ́ν περι ́ σημα ́των, να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι,
 λες γεωγραφικε ́ς αποστα ́σεις και, ως εκ του ́του, λο ́γω του κατ' εφαρμογη ́ν εθνικου ́ νο ́μου ο οποι ́ος μετε ́φερε τη
 ο ́τι δεν υπα ́ρχει δυνατο ́τητα προβλε ́ψεως των ενδεχο ́μενων δια ́ταξη αυτη ́ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο, ο κα ́τοχος ση ́ματος
 εμποδι ́ων δεν ει ́ναι δυνατο ́ να καθοριστου ́ν ωρα ́ρια εργασι ́ας που χαι ́ρει φη ́μης στο σχετικο ́ κρα ́τος δυ ́ναται να
 η ́ θα πρε ́πει ως οδικε ́ς μεταφορε ́ς, κατα ́ την ́εννοια της εναντιωθει ́ και στη χρη ́ση του ση ́ματος αυτου ́ η ́
 διατα ́ξεως αυτη ́ς, να νοηθει ́ και η δραστηριο ́τητα των παρο ́μοιου σημει ́ου, κατα ́ τον τρο ́πο και υπο ́ τις
 σωστικω ́ν ομα ́δων εδα ́φους που παρε ́χουν τις πρω ́τες βοη ́θε- συνθη ́κες που περιγρα ́φει η δια ́ταξη αυτη ́, για προϊο ́ντα
 ιες, η οποι ́α περιλαμβα ́νει τουλα ́χιστον και την οδη ́γηση του η ́ υπηρεσι ́ες πανομοιο ́τυπα ́η παρο ́μοια με εκει ́να για
 ασθενοφο ́ρου και τη συνοδει ́α του ασθενου ́ς; τα οποι ́α καταχωρη ́θηκε το ση ́μα;
 2. Θα πρε ́πει το α ́ρθρο 18, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β', β) Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1.α:
 περι ́πτωση i, της οδηγι ́ας 93/104/ΕΚ λαμβανομε ́νης υπο ́ψη πρε ́πει, ο ́ταν προ ́κειται για εθνικο ́ νο ́μο που μετε ́φερε
 και της αποφα ́σεως του ∆ΕΚ της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000, στο εσωτερικο ́ δι ́καιο τη δια ́ταξη του α ́ρθρου 5,
 C-303/98, Simap (σκε ́ψεις 73 και 74) να ερμηνευθει ́ υπο ́ παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 89/104, ο «κι ́νδυνος
 την ́εννοια ο ́τι η προσωπικη ́ συναι ́νεση του εργαζομε ́νου συγχυ ́σεως» κατα ́ το


text:
α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 1, στοι-
 πρε ́πει ρητω ́ς να αναφε ́ρεται στην επιμη ́κυνση του χρο ́νου χει ́ο β', της οδηγι ́ας να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι ο
 εργασι ́ας και πε ́ραν των 48 ωρω ́ν εβδομαδιαι ́ως η ́ ει ́ναι κι ́νδυνος αυτο ́ς υφι ́σταται ο ́ταν ́ενα α ́λλο προ ́σωπο απο ́
 δυνατο ́ η συναι ́νεση να συνι ́σταται και στο ο ́τι ο εργαζο ́μενος τον κα ́τοχο ενο ́ς ση ́ματος το οποι ́ο χαι ́ρει φη ́μης
 συμφωνει ́ με τον εργοδο ́τη του στο πλαι ́σιο της συμβα ́σεως χρησιμοποιει ́ το ση ́μα αυτο ́ η ́ παρο ́μοιο σημει ́ο, κατα ́
 εργασι ́ας ο ́τι οι εργασιακοι ́ ο ́ροι θα ρυθμι ́ζονται βα ́σει τον τρο ́πο και υπο ́ τις συνθη ́κες που περιγρα ́φει το
 συλλογικη ́ς συμβα ́σεως εργασι ́ας η οποι ́α παρε ́χει τη δυνατο ́- α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας, για προϊο ́ντα η ́
 τητα επιμηκυ ́νσεως του εβδομαδιαι ́ου χρο ́νου εργασι ́ας και υπηρεσι ́ες πανομοιο ́τυπα ́η παρο ́μοια με εκει ́να για τα
 πε ́ραν των 48 ωρω ́ν κατα ́ με ́σον ο ́ρον; οποι ́α καταχωρη ́θηκε το ση ́μα;
 ---pagebreak--- C 3/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1.α: 3) 'Εχει σημασι ́α, ο ́σον αφορα ́ το ερω ́τημα περι ́ της υπα ́ρξεως
 καταχρηστικη ́ς συμπεριφορα ́ς της κατε ́χουσας δεσπο ́ζουσα
 α) Στην περι ́πτωση αυτη ́, πρε ́πει το παρο ́μοιο του ση ́ματος θε ́ση επιχειρη ́σεως, ποιο θα η ́ταν το υ ́ψος των δαπανω ́ν της
 και του σημει ́ου να αξιολογηθει ́ βα ́σει α ́λλου κριτηρι ́ου μετατροπη ́ς, ιδι ́ως το κο ́στος, για τους αγοραστε ́ς, οι οποι ́οι
 απο ́ εκει ́νο της συγχυ ́σεως ο ́σον αφορα ́ την (α ́μεση η ́ ́εως τω ́ρα προμηθευ ́ονταν το προϊο ́ν της κατε ́χουσας δεσπο ́-
 ́εμμεση) προε ́λευση; και αν ναι, βα ́σει ποιου κριτηρι ́ου; ζουσα θε ́ση επιχειρη ́σεως, στην περι ́πτωση που θα προμηθε-
 υ ́ονται μελλοντικα ́ το προϊο ́ν μιας ανταγωνι ́στριας επιχει-
 ρη ́σεως, που δεν χρησιμοποιει ́ την προστατευο ́μενη απο ́ του
 β) Αν στην περι ́πτωση αυτη ́ το σημει ́ο που βα ́λλεται λο ́γω δημιουργου ́ βα ́ση δεδομε ́νων;
 του ο ́τι φε ́ρεται ο ́τι προσβα ́λλει το ση ́μα γι ́νεται
 αντιληπτο ́ απο ́ το σχετικο ́ κοινο ́ μο ́νον ως διακοσμητικο ́
 στοιχει ́ο, ποια ει ́ναι η σημασι ́α που του ́το ́εχει για το
 ζη ́τημα αν το ση ́μα και το σημει ́ο ει ́ναι παρο ́μοια;
 (1) ΕΕ 1989, L 40, σ. 1.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Bundesvergabeamt


text:
με δια ́ταξη της 25ης Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Traunfellner GmbH κατα ́ Öster-
 reichische Autobahnen- un Schnellstraßen- Finanzie-
 rungs-AG (ÖSAG)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Landgericht Frankfurt am Main με δια ́ταξη της
 12ης Ιουλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση ΙMS Health GmbH & Co. (Υπο ́θεση C-421/01)
 OHG κατα ́ ΝDC Health GmbH & Co. KG
 (2002/C 3/24)
 (Υπο ́θεση C-418/01)
 (2002/C 3/23)
 Με δια ́ταξη της 25ης Σεπτεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 24 Οκτωβρι ́ου 2001, το Bundesvergabeamt, στο πλαι ́σιο της
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιουλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη διαφορα ́ς μεταξυ ́ Traunfellner GmbH και Österreichische
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 22 Οκτωβρι ́ου 2001, το Autobahnen- un Schnellstraßen- Finanzierungs-AG (ÖSAG)
 Landgericht Frankfurt am Main, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζη ́τηση απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 μεταξυ ́ ΙMS Health GmbH & Co. OHG και ΝDC Health GmbH προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 & Co. KG που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: Ερω ́τημα 1
 1) Πρε ́πει το α ́ρθρο 82 της Συνθη ́κης ΕΚ να ερμηνευθει ́ υπο ́ την Συνιστα ́ η εναλλακτικη ́ προσφορα ́ ενο ́ς προσφε ́ροντος, με την
 ́εννοια ο ́τι η α ́ρνηση εκ με ́ρους κατε ́χουσας δεσπο ́ζουσα θε ́ση οποι ́α προτει ́νεται η ασφαλτο ́στρωση αντι ́ της παρατιθεμε ́νης στην
 επιχειρη ́σεως να συνα ́ψει συ ́μβαση για τη χορη ́γηση αδει ́ας προκη ́ρυξη του ́εργου οδοστρω ́σεως με μπετο ́ν «εναλλακτικη ́
 για τη χρησιμοποι ́ηση προστατευομε ́νης απο ́ το δικαι ́ωμα προσφορα ́» υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 19, παρα ́γραφος 1, της
 του δημιουργου ́ βα ́σεως δεδομε ́νων με μι ́α επιχει ́ρηση, η οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ (1);
 οποι ́α θε ́λει να αποκτη ́σει προ ́σβαση στην ́δια ι γεωγραφικη ́
 αγορα ́ και στη ́δια
 ι αγορα ́ προϊο ́ντος, συνιστα ́ καταχρηστικη ́
 συμπεριφορα ́, ο ́ταν το ́ετερο σκε ́λος της αγορα ́ς, η ́τοι οι Ερω ́τημα 2
 πιθανοι ́ αγοραστε ́ς, απορρι ́πτουν κα ́θε προϊο ́ν στο οποι ́ο δεν
 χρησιμοποιει ́ται η προστατευο ́μενη απο ́ το δικαι ́ωμα του Μπορει ́ το κριτη ́ριο που θε ́τουν οι εθνικε ́ς διατα ́ξεις ο ́σον αφορα ́
 δημιουργου ́ βα ́ση δεδομε ́νων, διο ́τι ́εχουν συνηθι ́σει να το επιτρεπτο ́ της αποδοχη ́ς μιας «εναλλακτικη ́ς προσφορα ́ς»
 χρησιμοποιου ́ν προϊο ́ντα στηριζο ́μενα στην προστατευο ́μενη υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 19, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 απο ́ το δικαι ́ωμα του


text:
δημιουργου ́ βα ́ση δεδομε ́νων; 93/37/ΕΟΚ, κατα ́ το οποι ́ο με την εναλλακτικη ́ προσφορα ́ πρε ́πει
 να «εξασφαλι ́ζεται μια ποιοτικω ́ς ισοδυ ́ναμη παροχη ́», να θεωρηθει ́
 2) 'Εχει σημασι ́α, ο ́σον αφορα ́ το ερω ́τημα περι ́ της υπα ́ρξεως ορθω ́ς «ελα ́χιστη απαι ́τηση» που ́εχει θε ́σει και ορι ́σει η αναθε ́τουσα
 καταχρηστικη ́ς συμπεριφορα ́ς της κατε ́χουσας δεσπο ́ζουσα αρχη ́, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 19, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας
 θε ́ση επιχειρη ́σεως, σε ποια ́εκταση αυτη ́ η επιχει ́ρηση 93/37/ΕΟΚ, ο ́ταν η προκη ́ρυξη του ́εργου παραπε ́μπει μο ́νο
 συμπεριε ́λαβε συνεργα ́τες του ετε ́ρου σκε ́λους της αγορα ́ς στην εθνικη ́ δια ́ταξη και δεν διευκρινι ́ζει περαιτε ́ρω βα ́σει ποιων
 στην ανα ́πτυξη της προστατευομε ́νης απο ́ το δικαι ́ωμα του συγκεκριμε ́νων παραμε ́τρων συγκρι ́σεως εξετα ́ζεται το «ισοδυ ́-
 δημιουργου ́ βα ́σεως δεδομε ́νων; ναμο»;


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 25 Νοεμβρίου 2011 — Christoph Becker κατά Société Air France SA
 (Υπόθεση C-594/11)
 2012/C 32/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Christoph Becker
 Εναγόμενη: Société Air France SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει ο επιβάτης δικαίωμα αποζημιώσεως σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), αν η αναχώρηση καθυστερήσει για διάστημα μικρότερο του ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, η άφιξη όμως στον τελικό προορισμό λάβει χώρα τουλάχιστον τρεις ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα αφίξεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE L 46, σ. 1).


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Valsts ieņēmumu dienests κατά SIA «Latvijas propāna gāze»
 (Υπόθεση C-286/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό δασμολόγιο - Δασμολογική κατάταξη - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Κλάση 2711 - Αέρια πετρελαίου και άλλοι αέριοι υδρογονάνθρακες - Ύλη που προσδίδει τον ουσιώδη χαρακτήρα - Υγροποιημένο αέριο πετρελαίου))
 (2016/C 260/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετοννική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākā tiesa
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Valsts ieņēmumu dienests
 κατά
 SIA «Latvijas propāna gāze»
 Διατακτικό
 1)
 Ο κανόνας 2, στοιχείο βʹ, και ο κανόνας 3, στοιχείο βʹ, των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε διαδοχικώς με τον κανονισμό (ΕΚ) 1031/2008 της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2008, και με τον κανονισμό (ΕΚ) 948/2009 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, έχουν την έννοια ότι, εφόσον όλα τα συστατικά ενός μείγματος αερίων, όπως του επίμαχου στην κύρια δίκη υγροποιημένου αερίου πετρελαίου, του προσδίδουν από κοινού τον ουσιώδη χαρακτήρα του, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτό να προσδιοριστεί το συστατικό εκείνο που προσδίδει τον ουσιώδη χαρακτήρα, και εφόσον, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι εφικτό να προσδιορισθεί η ακριβής ποσότητα καθενός εκ των συστατικών του επίμαχου υγροποιημένου αερίου πετρελαίου, δεν μπορεί να γίνει χρήση τεκμηρίου κατά το οποίο η ουσία που προσδίδει στο προϊόν τον ουσιώδη χαρακτήρα του, κατά την έννοια του κανόνα 3, στοιχείο βʹ, των γενικών αυτών κανόνων, είναι εκείνη που υπερτερεί αναλογικά στο μείγμα.
 2)
 Η προμνησθείσα Συνδυασμένη Ονοματολογία έχει την έννοια ότι ένα υγροποιημένο αέριο πετρελαίου, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο περιλαμβάνει κατά 0,32 % μεθάνιο, αιθάνιο και αιθυλένιο, κατά 58,32 % προπάνιο και προπυλένιο και έως 39,99 % βουτάνιο και βουτυλένιο, και ως προς το οποίο είναι αδύνατο να προσδιορισθεί ποια από τις συστατικές του ουσίες του προσδίδει τον ουσιώδη χαρακτήρα του, εμπίπτει στη διάκριση 2711 19 00, ως «Αέρια πετρελαίου και άλλοι αέριοι υδρογονάνθρακες· που έχουν υγροποιηθεί· άλλα».
 3)
 Το άρθρο 218, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει υποχρέωση σε υποβάλλοντα τελωνειακή διασάφηση για υγροποιημένο αέριο πετρελαίου, όπως ο υποβάλλων στην υπόθεση της κύριας δίκης, να κάνει επακριβή μνεία της ποσοστιαίας αναλογίας της συστατικής ουσίας που υπερτερεί στο εν λόγω υγροποιημένο αέριο πετρελαίου.
 (1) ΕΕ C 270 της 17.8.2015.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — United Antwerp Maritime Agencies (UNAMAR) NV κατά Navigation Maritime Bulgare
 (Υπόθεση C-184/12) (1)
 (Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές - Άρθρα 3 και 7, παράγραφος 2 - Ελευθερία επιλογής του εφαρμοστέου δικαίου εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών - Όρια - Κανόνες αμέσου εφαρμογής - Οδηγία αριθ. 86/653/ΕΟΚ - Εμπορικοί αντιπρόσωποι (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) - Συμβάσεις πωλήσεως ή αγοράς εμπορευμάτων - Καταγγελία της συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας εκ μέρους του αντιπροσωπευομένου - Εθνική ρύθμιση περί μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη προβλέπουσα προστασία υπερβαίνουσα τις ελάχιστες απαιτήσεις της οδηγίας και προβλέπουσα επίσης προστασία των εμπορικών αντιπροσώπων στο πλαίσιο συμβάσεων παροχής υπηρεσιών)
 2013/C 367/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 United Antwerp Maritime Agencies (UNAMAR) NV
 κατά
 Navigation Maritime Bulgare
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Cassatie van België — Ερμηνεία των άρθρων 3 και 7, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε για υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 (ΕΕ 1984, L 146, σ. 7) και της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες) (ΕΕ L 382, σ. 17) — Ελευθερία επιλογής του εφαρμοστέου δικαίου εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών — Όρια — Σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας — Ρήτρα ορίζουσα ως εφαρμοστέο το δίκαιο του κράτους του αντιπροσωπευομένου — Αγωγή ασκηθείσα ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου εγκαταστάσεως του εμπορικού αντιπροσώπου
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 3 και 7, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, έχουν την έννοια ότι το εδρεύον σε κράτος μέλος δικαστήριο που έχει επιληφθεί διαφοράς μπορεί να μην εφαρμόσει το δίκαιο άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάσει του οποίου παρέχεται η ελάχιστη προστασία που επιτάσσει η οδηγία 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες), και το οποίο έχει επιλεγεί από τα συμβαλλόμενα μέρη ως εφαρμοστέο σε σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας, αλλά τη lex fori, λόγω του ότι οι κανόνες που διέπουν το νομικό καθεστώς των ανεξάρτητων εμπορικών αντιπροσώπων έχουν, στην έννομη τάξη του κράτους μέλους του δικάζοντος δικαστηρίου, χαρακτήρα διατάξεων αμέσου εφαρμογής, μόνον εφόσον το δικαστήριο που έχει επιληφθεί της διαφοράς διαπιστώνει εμπεριστατωμένα ότι, στο πλαίσιο της μεταφοράς αυτής στην εσωτερική έννομη τάξη, ο νομοθέτης του κράτους του δικάζοντος δικαστηρίου έκρινε ότι είναι ουσιώδες, εντός της οικείας έννομης τάξεως, να παρασχεθεί στον εμπορικό αντιπρόσωπο προστασία που υπερβαίνει αυτήν που προβλέπεται με την εν λόγω οδηγία, λαμβάνοντας συναφώς υπόψη τη φύση και τον σκοπό αυτών των διατάξεων αμέσου εφαρμογής.
 (1) ΕΕ C 200 της 7.7.2012.


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Μαρτίου 2015 — Rose Vision και Seseña κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-45/13) (1)
 ([«Ρήτρα διαιτησίας - Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) - Συμφωνίες επιχορηγήσεως σχετικές με τα έργα FIRST, FutureNEM και sISI - Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως - Νέος χαρακτηρισμός της προσφυγής - Παραδεκτό - Αναστολή πληρωμών - Προθεσμία κοινοποιήσεως της εκθέσεως ελέγχου - Διαβίβαση πληροφοριών σε τρίτους»])
 (2015/C 127/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανικά
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Rose Vision, SL (Seseña, Ισπανία) και Julián Seseña (Pozuelo de Alarcón, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. Muñiz Bernuy και A. Alonso Villa, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και A. Sauka, επικουρούμενοι από τους de J. Rivas Andrés και X. M. García García, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της επιστολής με την οποία η Επιτροπή προέβη σε αναστολή πληρωμών στο πλαίσιο της συμφωνίας επιχορηγήσεως υπ’ αριθμ. 246910, σχετικά με το πρόγραμμα FutureNEM, καθώς και της εκθέσεως οικονομικού ελέγχου 11-INFS-025, στην οποία στηρίχθηκε για την έκδοση της εν λόγω πράξεως και, αφετέρου αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας που οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι υπέστησαν λόγω της συμπεριφοράς της Επιτροπής, ύψους 5 8 54 264 ευρώ, με επιφύλαξη τυχόν ζημίας που ενδέχεται να αποδειχθεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας καθώς και των οφειλόμενων τόκων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τους Rose Vision, SL και Julián Seseña στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 178 της 22.6.2013.


text:
 4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/21
 Η Ιρλανδι ́α δεν ́εχει ενημερω ́σει την Επιτροπη ́ σχετικα ́ με με ́τρα που ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-235/98 (1)
 ́εχουν ληφθει ́προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́με τις προπαρατεθει ́σες
 διατα ́ξεις και η Επιτροπη ́ δεν ́εχει στη δια ́θεση ́ της α ́λλα στοιχει ́α (2000/C 63/40)
 απο ́ τα οποι ́α να μπορει ́ να συναγα ́γει ο ́τι η Ιρλανδι ́α ́εχει προβει ́
 στις αναγκαι ́ες ενε ́ργειες. Επομε ́νως, η Επιτροπη ́ υποχρεου ́ται να Με δια ́ταξη της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 καταλη ́ξει ο ́τι η Ιρλανδι ́α δεν ́εχει ακο ́μη λα ́βει τε ́τοια με ́τρα και ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ο ́τι παρε ́βη, κατα ́ συνε ́πεια, τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το υποθε ́σεως C-235/98 (αι ́τηση του Αρει ́ου Πα ́γου για την ́εκδοση
 α ́ρθρο 5 του Πρωτοκο ́λλου 28 της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ, σε συνδυασμο ́ προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως), Παναγη ́ς Νεο ́φυτος Πυθαγο ́ρας
 με το α ́ρθρο 300, παρα ́γραφος 7, ΕΚ. Παφι ́της κ.λπ. κατα ́ Τρα ́πεζας Κεντρικη ́ς Ελλα ́δος κ.λπ.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-122/97 (1)
 (2000/C 63/39)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-93/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 18ης Οκτωβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (2000/C 63/41)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-122/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας. Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-93/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (1) EE C 166 της 31.5.1997. Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 160 της 5.6.1999.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden στις 2 Νοεμβρίου 2009 — Euro Tyre Holding BV κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-430/09)
 2010/C 24/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Euro Tyre Holding BV
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Κατά ποιο τρόπο, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 28γ, A, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας (1), καθώς και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του άρθρου 28α, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη παράγραφος, και του άρθρου 28β, A, στοιχείο α', πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας, στην περίπτωση κατά την οποία πραγματοποιούνται δύο αφορώσες το ίδιο αγαθό διαδοχικές παραδόσεις μεταξύ υποκειμένων στον φόρο οι οποίοι ενεργούν υπ’ αυτή τους την ιδιότητα, όπου υφίσταται μία μόνον ενδοκοινοτική αποστολή ή μία μόνο ενδοκοινοτική μεταφορά, πρέπει να εξακριβώνεται σε ποια παράδοση πρέπει να καταλογίζεται η ενδοκοινοτική μεταφορά, όταν η μεταφορά των αγαθών πραγματοποιείται υπό ή για λογαριασμό του προσώπου, το οποίο έχει τόσο την ιδιότητα του αγοραστή κατά την πρώτη παράδοση όσο και την ιδιότητα του πωλητή κατά τη δεύτερη παράδοση;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf με διάταξη της 13ης Οκτωβρίου 2004 στην υπόθεση Possehl Erzkontor GmbH κατά Hauptzollamt Duisburg
 (Υπόθεση C-445/04)
 (2004/C 314/09)
 Με διάταξη της 13ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Οκτωβρίου 2004, το Finanzgericht Düsseldorf, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Possehl Erzkontor GmbH και Hauptzollamt Duisburg που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Κατατάσσεται η τηγμένη μαγνησία του είδους που περιγράφεται αναλυτικά στη Διάταξη, η οποία έχει ληφθεί από φυσικό εξορυχθέντα μαγνησίτη με καυστική πύρωση και σε ένα δεύτερο στάδιο επεξεργασίας με τήξη μέσα σε ηλεκτρική κάμινο τόξου, στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10 του Παραρτήματος I της Συνδυασμένης Ονοματολογίας;


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/17
 Προσφυγή της 30ής Ιουνίου 2010 — CBp Carbon Industries κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-294/10)
 ()
 2010/C 260/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CBp Carbon Industries, Inc. (Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: J. Fish, Solicitor και S. Malynicz, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Απριλίου 2010 (υπόθεση R 1361/2009-1) και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «CARBON GREEN» για προϊόντα της κλάσεως 17 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 973531
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη της προσφυγής της:
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη κατά την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του επίμαχου λεκτικού σήματος σε σχέση με τα οικεία προϊόντα.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών, (i) υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά την έννοια και τη σύνταξη του επίμαχου λεκτικού σήματος, καθώς και όσον αφορά την καταλληλότητά του ή όχι, ως άμεσου περιγραφικού όρου, για τον προσδιορισμό των επίμαχων προϊόντων (ii) παρέλειψε να επικαλεστεί αυτεπαγγέλτως πραγματικά περιστατικά από τα οποία καταδεικνύεται ότι το επίμαχο σήμα έχει περιγραφικό χαρακτήρα για το ενδιαφερόμενο κοινό, καίτοι ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ενδιαφερόμενο κοινό είναι εξειδικευμένο· και (iii) δεν απέδειξε ότι υπήρχε, στον οικείο εξειδικευμένο τομέα, εύλογη πιθανότητα άλλοι επιχειρηματίες να θελήσουν να χρησιμοποιήσουν στο μέλλον το συγκεκριμένο σήμα.


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/13
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-571/08)
 (2009/C 55/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: W. Mölls και L. Pignataro)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, προβλέποντας κατώτατη τιμή όσον αφορά τα τσιγάρα, καθώς και τάσσοντας προθεσμία 120 ημερών για την επίτευξη έγκρισης της μεταβολής της τιμής των επεξεργασμένων καπνών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/59/ΕΚ (1)·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Επί της κατώτατης τιμής
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, καθορίζοντας κατώτατη τιμή όσον αφορά τα τσιγάρα, παρέβη το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/59/ΕΚ (όπως και το άρθρο 5 της οδηγίας 72/464/ΕΟΚ (2), το οποίο αντικατέστησε η προαναφερθείσα διάταξη και με το οποίο αυτή είναι κατ' ουσίαν ταυτόσημη). Η εν λόγω διάταξη καθιερώνει την αρχή ότι οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς καθορίζουν ελεύθερα τις ανώτατες τιμές λιανικής πωλήσεως των επεξεργασμένων καπνών. Δυνάμει της αρχής αυτής, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να δικαιολογήσουν την ύπαρξη διακριτικής ευχέρειας ως προς τον καθορισμό των ανωτάτων τιμών λιανικής πωλήσεως με το να επικαλεσθούν τον «έλεγχο του επιπέδου των τιμών», την «τήρηση των αναγραφόμενων τιμών» ή ακόμη τον καθορισμό κλίμακας σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 2, της οδηγίας 95/59/ΕΚ.
 Ο καθορισμός κατώτατης τιμής δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από θεωρήσεις αναγόμενες στην προστασία της δημόσιας υγείας. Πράγματι, ο αντίστοιχος σκοπός, τον οποίο έλαβε υπόψη ο κοινοτικός νομοθέτης, μπορεί να επιτευχθεί με την επιβολή αυξημένης φορολογίας των τσιγάρων, διά της χρησιμοποιήσεως των φορολογικών παραμέτρων που προσιδιάζουν στην κατάσταση κάθε κράτους μέλους.
 Το επιχείρημα της Ιταλικής Κυβέρνησης που στηρίζεται στην προβαλλόμενη ύπαρξη κινδύνου αυξήσεως, λόγω υπερβολικά υψηλών ή μη ενδεδειγμένων ως προς την αγορά τιμών, της παράνομης διακίνησης προϊόντων λαθρεμπορίας ή απομίμησης είναι, επίσης, αβάσιμο. Το επιχείρημα αυτό στηρίζεται σε απλές υποθέσεις της Ιταλικής Κυβέρνησης που δεν ερείδονται επί αποδεικτικών στοιχείων καθόσον η εν λόγω κυβέρνηση δεν διευκρίνισε με ποιον τρόπο η διαφοροποίηση της τιμής, η οποία θα προέκυπτε από αύξηση της φορολογίας, θα ανεμένετο να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των περιπτώσεων διαπράξεως απάτης κατά σημαντικότερο τρόπο απ' ό,τι σε σχέση με τα αποτελέσματα που θα μπορούσαν να προκύψουν από μια πολιτική κατώτατων τιμών. Η Επιτροπή θεωρεί ότι εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να διεξάγει, στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, τους αναγκαίους ελέγχους για την εξασφάλιση της είσπραξης των φόρων που του οφείλονται. Η αναγκαιότητα αυτή ουδόλως δύναται να έχει επίπτωση επί της υποχρεώσεως των κρατών μελών να τηρούν τις διατάξεις της οδηγίας 95/59/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 9 αυτής.
 Επί της προθεσμίας 120 ημερών για την έγκριση των τιμών των επεξεργασμένων καπνών
 Προς τον σκοπό της διαθέσεως στο εμπόριο εντός της Ιταλίας, οι τιμές των προϊόντων επεξεργασμένου καπνού πρέπει να είναι καταχωρισμένες στον επίσημο πίνακα τιμών. Η αίτηση για την καταχώριση στον εν λόγω πίνακα υποβάλλεται στο Ministero dell'Economia


text:
e delle Finanze — Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS) [Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών — Αυτόνομη διοικητική αρχή για τα κρατικά μονοπώλια]. Η AAMS δεν διαθέτει διακριτική ευχέρεια προς τον σκοπό της επικυρώσεως της καταχωρίσεως. Κατά τη γνώμη της Επιτροπής, η υπερβολικώς μακρά προθεσμία 120 ημερών που έταξαν οι ιταλικές αρχές για να δώσουν συνέχεια σε μια αίτηση για μεταβολή των τιμών είναι τέτοια ώστε να καθίσταται, στην πράξη, εν μέρει ανεφάρμοστη η αρχή του ελεύθερου καθορισμού των ανωτάτων τιμών εκ μέρους των επιχειρηματιών, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/59/ΕΚ.
 (1) Οδηγία 95/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1995, περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβαρύνουν την κατανάλωση των επεξεργασιών καπνών (ΕΕ L 291, σ. 40).
 (2) Οδηγία 72/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1972, περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβαρύνουν την κατανάλωση των επεξεργασμένων καπνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 35).


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/53
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2015 — Omega International κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση λευκού κύκλου και λευκού ορθογωνίου εντός μαύρου ορθογωνίου)
 (Υπόθεση T-695/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που απεικονίζει λευκό κύκλο και λευκό ορθογώνιο εντός μαύρου ορθογωνίου - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 027/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omega International GmbH (Bad Oldesloe, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. P. Becker, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Ιουλίου 2014 (υπόθεση R 1037/2014-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος ενός εικονιστικού σημείου που απεικονίζει λευκό κύκλο και λευκό ορθογώνιο εντός μαύρου ορθογωνίου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Omega International GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 409 της 17.11.2014.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/45
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2008 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-296/05 και T-408/05) (1)
 (Κοινωνική ασφάλιση - Αιτήσεις αναλήψεως του 100 % των ιατρικών εξόδων - Σιωπηρή και ρητή απόρριψη των αιτήσεων)
 (2008/C 209/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Distante, στη συνέχεια G. Cipressa και L. Garofalo, δικηγόροι)
 Καθής/εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis Kayser και J. Currall, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ειδικότερα, ακύρωση των δύο σιωπηρών αποφάσεων του εκκαθαριστικού γραφείου του κοινού καθεστώτος υγειονομικής ασφαλίσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, περί απορρίψεως της αναλήψεως του 100 % ορισμένων ιατρικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν από τον προσφεύγοντα/ενάγοντα και καταδίκη της Επιτροπής στην καταβολή ορισμένων ιατρικών εξόδων που υπέστη ο προσφεύγων/ενάγων.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές/αγωγές ως απαράδεκτες.
 2)
 Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 257 της 15.10.2005.