text:
Officer ( ] )
 ισοδύναμου εγγράφου») («Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών — Οδηγία
 (95/0 268/05 ) 76/207/ΕΟΚ — Συνθήκες προσβάσεως σε απασχόληση —
 Συνθήκες εργασίας — Family crédit»)
 (95/C 268/06)
 (Γλώσσα Διαδικασίας: η ολλανδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Στην υπόθεση C-474/93, που εχει ως αντικείμενο αίτηση του σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 Arrondissementsrechtbank te Zwolle (Κάτω Χώρες) προς το
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του πρωτοκόλλου της 3ης
 Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το Δικαστήριο της Στην υπόθεση C-1 16/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαι Social Security Commissioner, London , προς το Δικαστήριο,
 οδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορι κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, με την
 κές υποθέσεις, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ενώπιον του αιτούντος δικατηρίου μεταξύ Jennifer Meyers
 μεταξύ Hengst Import BV και Anna Maria Campese , η και Adjudication Officer, η έκδοση προδικαστικής αποφά
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του σεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του
 άρθρου 27 περίπτωση 2 της προαναφερθείσας συμβάσεως Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής
 της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), όπως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον
 τροποποιήθηκε με τη σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 περί αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική
 προσχωρήσεως του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ΕΕ
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρει ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα),
 ας Ιρλανδίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 24), το Δικαστήριο (τρίτο συγκείμενο από τους P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), πρόεδρο
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulman, πρόεδρο τμήματος, τμήματος, K. N. Κακούρη και H. Ragnemalm, δικαστές,
 J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητή) και D. A. O. Edwart, γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: L. Hewlett,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφα
 Grass, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο ση με το ακόλουθο διατακτικό:
 διατακτικό:
 Επίδομα εχον τα χαρακτηριστικά και τον σκοπό του Family
 Το «decreto ingiuntivo», κατα την έννοια του τέταρτου crédit έχει ως αντικείμενο την πρόσβαση σε απασχόληση και
 βιβλίου του ιταλικού κώδικα πολιτικής δικονομίας (άρ τις συνθήκες εργασίας και, επομένως, εμπίπτει στο πεδίο
 θρα 633 έως 656), πρέπει να θεωρηθεί, από κοινού με το εφαρμογής της οδηγίας 76/2Θ7/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης
 δικόγραφο της σχετικής αιτήσεως, ως «εισαγωγκό έγγραφο Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης
 της δίκης ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο» κατά την έννοια τον μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρό


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/18
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου 2015 — Cofely Solelec κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-224/15) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Συμβάσεις δημοσίων έργων - Διαδικασία διαγωνισμού - Απόρριψη της προσφοράς υποψηφίου - Ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 059/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Cofely Solelec (Esch-sur-Alzette, Λουξεμβούργο), Mannelli & Associés SA (Bertrange, Λουξεμβούργο) και Cofely Fabricom (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν V. Elvinger και S. Marx, εν συνεχεία δε S. Marx, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: L. Chrétien και M. Mraz)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως αριθ. 103299 της Γενικής Διευθύνσεως Υποδομών και Υλικοτεχνικής Υποστηρίξεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 27ης Απριλίου 2015, με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που είχαν υποβάλει οι προσφεύγουσες σχετικά με την παρτίδα αριθ. 75, «ηλεκτρισμός — ρεύμα υψηλής ισχύος», στο πλαίσιο του διαγωνισμού με στοιχεία αναφοράς INLO-D-UPIL-T-14-AO4, σχετικά με το σχέδιο επεκτάσεως και ανακαινίσεως του κτηρίου Konrad Adenauer στην Πόλη του Λουξεμβούργου (Λουξεμβούργο), και με την οποία η εκτέλεση της συμβάσεως ανατέθηκε σε άλλον υποψήφιο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η απόφανση επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Cofely Solelec, Mannelli & Associés SA και Cofely Fabricom.
 (1) EE C 205 της 22.6.2015.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A. Adil κατά Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
 (Υπόθεση C-278/12 PPU) (1)
 (Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Κανονισμός (ΕΚ) 562/2006 - Κοινοτικός κώδικας σχετικά με το καθεστώς διελεύσεως προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) - Άρθρα 20 και 21 - Κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα - Έλεγχοι στο εσωτερικό της επικράτειας - Μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος με συνοριακούς ελέγχους - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιτρέπει ελέγχους ταυτότητας, ιθαγένειας και δικαιώματος διαμονής από υπεύθυνους για την επιτήρηση των συνόρων και τον έλεγχο των αλλοδαπών υπαλλήλους εντός ζώνης 20 χιλιομέτρων από τα κοινά σύνορα με άλλα κράτη μέρη της συμβάσεως εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν - Έλεγχοι με σκοπό την περιστολή της παράνομης διαμονής - Ρύθμιση που προβλέπει ορισμένες προϋποθέσεις και εγγυήσεις όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τη συχνότητα και την ένταση των ελέγχων)
 2012/C 355/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 A. Adil
 κατά
 Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Raad van State — Ερμηνεία του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΚ) 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (EE L 105, σ. 1) — Κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνοραo — Δυνατότητα κράτους μέλους να διενεργεί αστυνομικούς ελέγχους στο έδαφός του, εντός ζώνης μεταξύ των χερσαίων συνόρων των κράτους αυτού με τις όμορες χώρες και μιας γραμμής χαρασσόμενης 20 km εντεύθεν των συνόρων αυτών — Έλεγχοι για την εξακρίβωση της τηρήσεως των εφαρμοστέων κανόνων περί διαμονής — Δυνατότητα πραγματοποιήσεως τέτοιων ελέγχων βάσει γενικών μόνον πληροφοριών, σχετικών με την παρουσία υπηκόων τρίτων κρατών οι οποίοι τελούν σε κατάσταση παρανομίας εντός της ζώνης ελέγχου, ή ανάγκη υπάρξεως συγκεκριμένων ενδείξεων που αφορούν την κατάσταση παρανομίας του προσώπου που υποβάλλεται στον έλεγχο — Επιτρεπτό κανονιστικής ρυθμίσεως που θεσπίζει ορισμένα ποσοτικά κριτήρια όσον αφορά τον ανώτατο αριθμό ελέγχων που μπορούν να διενεργηθούν σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 20 και 21 του κανονισμού (ΕΚ) 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), έχουν την έννοια ότι δεν αποκλείουν εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει στους υπαλλήλους που είναι υπεύθυνοι για την επιτήρηση των συνόρων και τον έλεγχο των αλλοδαπών να διενεργούν ελέγχους, σε γεωγραφική ζώνη 20 χιλιομέτρων από τα χερσαία σύνορα ενός κράτους μέλους με κράτη μέλη της Συμβάσεως εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η οποία υπογράφηκε στο Σένγκεν στις 19 Ιουνίου 1990,


text:
με σκοπό να εξακριβωθεί εάν τα υποβαλλόμενα σε έλεγχο πρόσωπα πληρούν τις ισχύουσες στο συγκεκριμένο κράτος μέλος νόμιμες προϋποθέσεις διαμονής, όταν οι εν λόγω έλεγχοι στηρίζονται σε γενικές πληροφορίες και εμπειρικά δεδομένα όσον αφορά την παράνομη διαμονή προσώπων στους τόπους των ελέγχων, όταν μπορούν επίσης να διενεργηθούν σε περιορισμένη κλίμακα για τη συγκέντρωση τέτοιων γενικών πληροφοριών και εμπειρικών δεδομένων επί του αντικειμένου αυτού και όταν η άσκησή τους υπόκειται σε ορισμένους περιορισμούς οι οποίοι αφορούν, μεταξύ άλλων, την ένταση και τη συχνότητά τους.
 (1) ΕΕ C 287 της 22.9.2012.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/3
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2011 [αίτηση του Bayerischen Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Wolfgang Köppl κατά Freistaat Bayern
 (Υπόθεση C-590/10) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Οδηγία 91/439/ΕΟΚ - Άρθρα 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4 - Άρθρο 7, παράγραφος 1 - Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως - Αφαίρεση εθνικής άδειας οδηγήσεως - Έκδοση αδείας οδηγήσεως κατηγορίας Β'από άλλο κράτος μέλος - Παράβαση της προϋποθέσεως περί κατοικίας - Μεταγενέστερη έκδοση, από το ίδιο κράτος μέλος, αδείας οδηγήσεως κατηγορίας Γ' - Τήρηση της προϋποθέσεως περί κατοικίας - Υποχρέωση κατοχής έγκυρης αδείας οδηγήσεως για τα οχήματα κατηγορίας Β' κατά τον χρόνο της εκδόσεως της αδείας οδηγήσεως για τα οχήματα κατηγορίας Γ')
 2012/C 109/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerischen Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Wolfgang Köppl
 Καθού: Freistaat Bayern
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία, υπό το πρίσμα των άρθρων 2, 2, παράγραφος 1, και 3, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των άρθρων 1, παράγραφος 2 και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237, σ. 1) — Άδεια οδηγήσεως κατηγορίας Β', την οποία έχει χορηγήσει κράτος μέλος, κατά παράβαση της προϋποθέσεως περί κατοικίας, σε υπήκοο άλλου κράτους μέλους, μετά την αφαίρεση της εθνικής του αδείας και μετά τη λήξη της περιόδου κατά την οποία απαγορευόταν να ζητηθεί εκ νέου η έκδοση της αδείας αυτής — Μεταγενέστερη έκδοση, από το ίδιο κράτος μέλος, αδείας οδηγήσεως κατηγορίας Γ', τηρουμένης της προϋποθέσεως περί κατοικίας — Δυνατότητα του κράτους μέλους της κατοικίας να αρνηθεί να αναγνωρίσει την ισχύ των αδειών αυτών
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2000/56/ΕΚ της Επιτροπής, της 14ης Σεπτεμβρίου 2000, δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνείται να αναγνωρίσει τις άδειες οδηγήσεως για τα οχήματα των κατηγοριών Β'και Γ' που έχουν χορηγηθεί από άλλο κράτος μέλος σε πρόσωπο κατά του οποίου το πρώτο κράτος μέλος έχει λάβει κατά το παρελθόν μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής, εφόσον η άδεια οδηγήσεως για τα οχήματα της κατηγορίας Β'εκδόθηκε στο δεύτερο κράτος μέλος, κατά παράβαση, όπως προκύπτει από τα αναγραφόμενα επί της αδείας αυτής, της προϋποθέσεως περί κατοικίας (κανονικής διαμονής) που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας και εφόσον η άδεια οδηγήσεως για τα οχήματα της κατηγορίας Γ' εκδόθηκε βάσει της πρώτης αδείας, χωρίς η μη τήρηση της εν λόγω προϋποθέσεως περί κατοικίας (κανονικής διαμονής) να προκύπτει από την νέα άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε βάσει της αδείας οδηγήσεως για τα οχήματα της κατηγορίας Γ'.
 (1) ΕΕ C 95 σ. 26.3.2011.


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/9
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαΐου 2012 — Dow Chemical κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-158/10) (1)
 (Ντάμπινγκ - Εισαγωγές αιθανολαμινών καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών - Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ - Λήξη των μέτρων αντιντάμπινγκ - Επανεξέταση - Πιθανότητα συνέχισης ή επανάληψης της πρακτικής ντάμπινγκ - Άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009)
 2012/C 184/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Dow Chemical Company (Midland, Michigan, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: αρχικώς J.-F. Bellis, R. Luff και V. Hahn, στη συνέχεια, J.-F. Bellis και R. Luff, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix, R. Szostak και B. Driessen, επικουρούμενοι από τους G. Berrisch, δικηγόρο, και N. Chesaites, barrister)
 Παρεμβαίνουσα προς στήριξη των αιτημάτων του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς H. van Vliet και M. França, στη συνέχεια, M. França και A. Stobiecka-Kuik)
 Αντικείμενο
 Μερική ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 54/2010 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2010, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αιθανολαμινών καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΕΕ 2010, L 17, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει ως προς τη The Dow Chemical Company τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 54/2010 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2010, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αιθανολαμινών, καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
 2)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η The Dow Chemical Company.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 161 της 19.6.2010.


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/31
 Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2013 — AbbVie κατά EMA
 (Υπόθεση T-44/13)
 2013/C 79/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: AbbVie, Inc. (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) και AbbVie Ltd (Maidenhead, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: P. Bogaert, G. Berrisch, δικηγόροι, και B. Kelly, Solicitor)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων EMA/748792/2012 της 14ης Ιανουαρίου 2013 που επιτρέπει την πρόσβαση σε έγγραφα του φακέλου της άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος· και
 —
 να καταδικάσει τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού περί διαφάνειας (1) και προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγουσών για την προστασία του επιχειρηματικού απόρρητου.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού περί διαφάνειας και παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοίκησης.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση συνιστά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού περί διαφάνειας.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στην οδηγία 2001/29/ΕΚ (2), προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων του δημιουργού, και παραβιάζει τις αρχές της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης, στον βαθμό που επιτρέπει την πρόσβαση με τη χορήγηση αντιγράφου των εγγράφων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43)
 (2) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10)


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank 's-Gravenhage (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Georgetown University κατά Octrooicentrum Nederland, δραστηριοποιούμενου με την ονομασία NL Octrooicentrum.
 (Υπόθεση C-484/12)
 2013/C 26/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank 's-Gravenhage
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγον: Georgetown University
 Καθού: Octrooicentrum Nederland, δραστηριοποιούμενο με την ονομασία NL Octrooicentrum
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει ο κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (1), και ειδικότερα το άρθρο του 3, αρχή και στοιχείο γ', την έννοια ότι, στην περίπτωση ισχύοντος κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας που προστατεύει περισσότερα προϊόντα, απαγορεύει να χορηγηθεί στον δικαιούχο του εν λόγω διπλώματος πιστοποιητικό για κάθε ένα από τα προϊόντα αυτά;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, ποια έννοια έχει το άρθρο 3, αρχή και στοιχείο γ', του κανονισμού στην περίπτωση που ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προστατεύει περισσότερα προϊόντα και μολονότι, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης χορήγησης πιστοποιητικού για ένα από τα εν λόγω προϊόντα που προστατεύει το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (Α), δεν είχαν ακόμη χορηγηθεί πιστοποιητικά για τα λοιπά προϊόντα (Β, Γ) που προστατεύονται με το ίδιο κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αλλά, πριν ληφθεί απόφαση επί της αιτήσεως για το προαναφερθέν προϊόν (Α), έχουν εκδοθεί πιστοποιητικά για τα προϊόντα (Β, Γ) κατόπιν σχετικών αιτήσεων;
 3)
 Ασκεί επιρροή για την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα το αν η αίτηση για ένα από τα προϊόντα που προστατεύει το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (Α) υποβλήθηκε την ίδια ημερομηνία με εκείνη της υποβολής των αιτήσεων για τα λοιπά προϊόντα (Β, Γ) που προστατεύονται με το ίδιο κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, μπορεί να εκδοθεί πιστοποιητικό για προϊόν προστατευόμενο με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, όταν ήδη έχει εκδοθεί πιστοποιητικό για άλλο προϊόν προστατευόμενο με το ίδιο κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αλλά ο δικαιούχος έχει αποποιηθεί το τελευταίο πιστοποιητικό με σκοπό την απόκτηση νέου πιστοποιητικού βάσει του ίδιου κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας;
 5)
 Σε περίπτωση που για την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα ασκεί επιρροή το αν η αποποίηση ισχύει αναδρομικά, διέπεται το εν λόγω ζήτημα της ενδεχόμενης αναδρομικής ισχύος της αποποίησης από το άρθρο 14, αρχή και στοιχείο β', του κανονισμού ή μήπως από το εθνικό δίκαιο; Σε περίπτωση που το ζήτημα της ενδεχόμενης αναδρομικής ισχύος της αποποίησης διέπεται από το άρθρο 14, αρχή και στοιχείο β', του κανονισμού, έχει η διάταξη αυτή την έννοια ότι αναγνωρίζει αναδρομική ισχύ στην αποποίηση;
 (1) ΕΕ L 152, σ. 1.


text:
13.6.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 184/13
 jeileämot le so opoiäo ha pqorsasetäesai so dijaiäxla sgy Pqorutcgä sot Antonio Giannini jasó sgy Episqopgäy sxm
 UEAPME ma rtlleseävei rsiy diapqaclasetäreiyç Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 6 Apqikiäot
 1998
 Ç ma jasadijórei so Rtlbotäkio rsa dijarsijó eänoda. (Tpoäherg T-57/98)
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa (98/C 184/24)
 Amsijeiälemo sgy paqotäray pqorutcgäy eiämai g detäseqg odg- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 ciäa g opoiäa heäsei re euaqlocgä lia rtluxmiäa pot rtmgäuhg
 lesantä oqirleämxm joimxmijxäm esaiäqxm rso joimosijoä epiä- O Antonio Giannini, jósoijoy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy
 pedo bórei sgy rtluxmiäay cia sgm joimxmijgä pokisijgä pot apoä soty dijgcoäqoty Bqtnekkxäm Marc Dallemagne jai Carlo
 pqoraqsósai rso pqxsoäjokko rvesijó le sgm joimxmijgä Locchi, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 pokisijgä, so opoiäo eiämai pqoraqsgleämo rsg Rtmhgäjg sgy Joimosgäsxm rsiy 6 Apqikiäot 1998 pqorutcgä jasó sgy Epi-
 Qxälgy, oäpxy sqopopoigähgje apoä sg Rtmhgäjg sot Lóa- sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 rsqivs. G pqoruetäcotra, pot eiämai olorpomdiäa eqcodosxäm
 sgm opoiäa rtmaposekotäm, rso etqxpaøjoä epiäpedo, lijqeäy jai
 leraiäey epiveiqgäreiy, bókkei jasó sgy em koäcx odgciäay rso O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 leäsqo pot auoqó siy epiveiqgäreiy atseäy. G pqxäsg odgciäa
 euaqlocgäy sgy pqopaqaseheiäray rtluxmiäay (1) aposeäkere Ç ma jqiämei sgm paqotära tpoäherg rtmaugä pqoy sgm tpoä-
 epiärgy so amsijeiälemo pqorutcgäy, pot arjgähgje apoä sgm herg S-282/97 jai ma diasónei sgm eämxrg le atsgämç
 iädia pqoruetäcotra (2).
 Oi irvtqirloiä jai sa jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkei g Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy jahgäy cia sgm pkgäqxrg
 pqoruetäcotra rsgm paqotära tpoäherg epamakalbómotm re sgy heärexy COM/062/97 le som dioqirloä ókkot pqorxä-
 lecóko bahloä soty irvtqirlotäy jai sa jtäqia epiveiqgälasa potç
 pot pqobkgähgjam rso pkaiärio sgy tpoheärexy S-135/96,
 UEAPME jasó Rtlbotkiäot. Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy jahgäy tp. aqih. 6872
 sgy 18.12.1997 cia apoäqqiwg sgy dioijgsijgäy emrsórexy
 Jasó sgm pqoruetäcotra, g pqorbakkoälemg odgciäa rtmirsó R/560/97, g opoiäa peqigäkhe re cmxärg sot pqoruetäcomsoy
 pqorbokgä sot dijaixälasoäy sgy ma rtlleseävei rsiy diapqac- rsiy 6 Iamotaqiäot 1998ç
 lasetäreiy jai sgy eketheqiäay emxärexy lijqxäm jai leraiäxm
 epiveiqgärexm, jahxäy jai paqabiäarg sxm aqvxäm pot rsgqiä-
 Ç ma apojasarsgärei sg fgliäa pot tpeärsg o pqoruetäcxm
 fotm sgm joimxmijgä dglojqasiäa. Jasó sgm pqoruetäcotra, g
 jasó sg diauoqó lesantä sot lirhotä pot kalbómei
 Episqopgä eiäve sgm tpovqeäxrg oävi loämo ma ekeäcnei sgm amsi-
 rgäleqa jai ejeiämot pot ha ekólbame am jaseiäve sgm epiä-
 pqorxpetsijoäsgsa sxm leqxäm pot tpeäcqawam sg rtluxmiäa-
 lavg heärg apoä siy 28 Apqikiäot 1997ç
 pkaiärio, akkó jtqiäxy ma ekeäcnei sgm amsipqorxpetsijoäsgsa
 sxm koipxäm joimxmijxäm esaiäqxm pot ejdgäkxram epiärgy sg
 botäkgrgä soty ma lesórvotm rsiy diapqaclasetäreiy, idiäxy Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rso rtämoko sxm dijarsijxäm
 eóm o eämay apoä atsotäy amsipqorxpetäei siy epiveiqgäreiy enoädxm.
 sxm opoiäxm sa rtlueäqomsa auoqó eidijó so óqhqo 2,
 paqócqauoy 2, sgy rtluxmiäay cia sgm joimxmijgä pokisijgä.
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Cia som koäco ajqibxäy atsoäm g pqorbakkoälemg odgciäa
 rtmirsó paqóbarg jai sgy diasónexy atsgäy.
 ìrom auoqó sa pqaclasijó peqirsasijó o pqoruetäcxm
 Oloiäxy, g epiälavg odgciäa rtmirsó paqóbarg sxm óqhqxm 3 paqapeälpei rsa oära gädg ejsiähemsai rsgm tpoäherg S-282/
 jai 4 sgy em koäcx


text:
rtluxmiäay, rso leäsqo pot g Episqopgä 97 (1) jai sa opoiäa, jasó sgm ópowgä sot, aposekotäm amapoä-
 oäueike, rso pkaiärio sgy leäqilmóy sgy cia sgm iroäqqopg rparso slgäla sgy paqotäray pqorutcgäy. O pqoruetäcxm
 tporsgäqing sxm leqxäm pot leseävotm rsom joimxmijoä dió- pqobókkei jasóvqgrg enotriäay dioäsi g epiädijg apoäuarg dem
 koco, ma epirtäqei sgm pqorovgä sxm koipxäm esaiäqxm rsgm ekgäuhg pqoy so rtlueäqom sgy tpgqeriäay, akkó le apojkei-
 amócjg rtllesovgäy sgy UEAPME rsiy diapqaclasetäreiy rsijoä rjopoä ma doheiä re rtmódekuo sot pqoruetäcomsoy
 jai oävi ma pqobeiä re diójqirg lesantä sxm diepacceklasijxäm pqoacxcgä sgm opoiäa atsoäy dem ónife. Jasó sgm ópowg sot
 oqcamxärexm cemijotä vaqajsgäqa jai sxm koipxäm oqcamxä- pqoruetäcomsoy, so em koäcx pqoärxpo dem rtcjeämsqxme, jasó
 rexm pot dem eävotm som vaqajsgäqa atsoä. som vqoämo dioqirlotä sot, siy apaisotälemey cia sa jahgäjomsa
 pot epqoäjeiso ma arjgärei pqoùpoheäreiy.
 Seäkoy, g pqoruetäcotra irvtqiäfesai oäsi g eäjdorg sgy epiä-
 lavgy odgciäay rtmirsó paqabiäarg sxm aqvxäm patere legem Epiärgy, o pqoruetäcxm pqorbókkei sgm óqmgrg pot sot amsi-
 quam ipse fecisti jai sgy iärgy lesaveiqiärexy. sóvhgje rso aiäsgló sot ma pkgqouoqgheiä sa pqoroämsa sxm
 ókkxm tpowguiäxm. O pqoruetäcxm hexqeiä oäsi g óqmgrg sgy
 (1) Odgciäa 96/34/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 3gy Iotmiäot 1996, rvesijó jahgäy dem lpoqeiä paqó ma apobkeäpei rsgm pqorsariäa sot
 le sg rtluxmiäa-pkaiärio cia sg comijgä ódeia pot rtmgäuhg apoä dioqirlotä emoäy tpakkgäkot o opoiäoy dem diaheäsei sa apai-
 sgm UNICE, so CEEP jai sg CES (EE L 145 sgy 19.6.1996, r. 4). sotälema pqoroämsa.
 (2) Tpoäherg S-135/96, UEAPME jasó Rtlbotkiäot (EE C 318 sgy
 26.10.1996, r. 21).
 Seäkoy, o pqoruetäcxm epamakalbómei so aiäsgló sot cia apo-
 jasórsarg sgy ghijgäy jai tkijgäy fgliäay pot tpeärsg, jahoä-
 ---pagebreak--- C 184/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.6.98
 rom hexqeiä oäsi apeädeine so tpgqeriajoä psaiärla jai som Jasó sgm pqorbakkoälemg apoäuarg so em koäcx rtärsgla
 aisixädg rtämderlo lesantä sot psaiärlasoy atsotä jai sgy peqikalbómei diasóneiy eirócotrey diajqiäreiy bórei sgy iha-
 fgliäay pot tpeärsg. ceämeiay, amsibaiämei pqoy sgm aqvgä sgy eketheqiäay ecjasa-
 rsórexy, pqobkeäpei emirvtäreiy pqoy emiärvtrg matsikiajxäm
 (1) EE C 387 sgy 20.12.1997, r. 25. epemdtärexm jasó sqoäpo rtmepacoälemo paqabiäarg sot joi-
 mosijotä dijaiäot jai pqobkeäpei voqgäcgrg emirvtärexm tpoä
 loqugä epidosotälemgy vqglasodosijgäy lirhxärexy cia sgm
 acoqó pkoiäxm, pot pqeäpei ma hexqghotäm xy emirvtäreiy cia
 sgm ejlesókketrg apacoqetoälemey apoä sgm joimosijgä jamo-
 mirsijgä qtählirg.
 Pqorutcgä sgy esaiqeiäay SARDEGNA LINES Ð Servizi
 Pqoy rsgäqing sxm aisglósxm sgy g pqoruetäcotra pqo-
 Marittimi della Sardegna Spa, jasó sgy Episqopgäy sxm
 bókkei:
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy 6 Apqikiäot
 1998
 Ç paqabiäarg sgy odgciäay 90/684/EOJ, sgy 21gy Dejel-
 (Tpoäherg T-58/98) bqiäot 1990, cia siy emirvtäreiy rsom matpgcijoä jkódo (1),
 (98/C 184/25) oi diasóneiy sgy opoiäay pqobkeäpotm rtärsgla jqasijxäm
 emirvtärexm so opoiäo otdoäkxy ekgäuhg tpoäwg rsgm paq-
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) otära diadijariäaç
 Ç pkómg ejsilgärexy jai jasóvqgrg enotriäay koäcx sot
 G esaiqeiäa SARDEGNA LINES Ð Servizi Marittimi della abariälot sxm pqaclasijxäm jai molijxäm rsoiveiäxm epiä
 Sardegna Spa, ejpqorxpotälemg apoä soty dijgcoäqoty Mea- sxm opoiäxm rsgqiävhgje g pqorbakkoälemg apoäuarg. G
 poäkexy Francesco Caruso, Ugo Iaccarino, Beniamino Carne- Episqopgä tpeäpere re pqouamgä


text:
pkómg ejsilgärexy xy
 vale jai Claudia Caruso, le amsiäjkgso rsiy Bqtneäkkey som pqoy siy pqobakkoälemey xy rglamsijeäy sqopopoigäreiy
 dijgcoäqo Francesco Caruso, 2A rue Van Moer, órjgre rsiy sot moälot 20/1951 pot epeäueqe o moäloy 11/1988 jai oi
 6 Apqikiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- opoiäey odgäcgram sgm Episqopgä rsom vaqajsgqirloä sxm
 paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Episqopgäy sxm peqiueqeiajxäm emirvtärexm xy Ûmeäxm emirvtärexmë jai ma
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. hexqgärei oäsi tpoäjeimso rsgm tpovqeäxrg pqogcotleämgy
 joimopoigärexy pot pqobkeäpei so óqhqo 93, paqó-
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: cqauoy 3, sgy Rtmhgäjgyç
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg 98/95/EOJ sgy Episqopgäy, Ç paqabiäarg jai pepkamgleämg euaqlocgä sot óqhqot 92,
 sgy 21gy Ojsxbqiäot 1997, rvesijó le emiärvtrg pot voqg- paqócqauoy 1, sgy Rtmhgäjgy, koäcx amtpaqniäay
 ceiäsai apoä sgm Peqiueäqeia sgy Raqdgmiäay (Isakiäa) pqoy opoiardgäpose fgliäay sot lesantä jqasxäm lekxäm elpo-
 som matsikiajoä jkódo rsg Raqdgmiäa ((Italie) (EE L 20 qiäot jai mohetärexy sot amsacxmirlotäç
 sgy 27.1.1998, r. 30)ç
 Ç rtmdqolgä sxm pqoùpoheärexm euaqlocgäy sot óqhqot 92,
 paqócqauoy 3, rsoiveiäa a) jai c), sgy Rtmhgäjgy, dedoleä-
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 mot oäsi g Raqdgmiäa eiämai lia isakijgä peqiovgä pot paqot-
 riófei jahtrseäqgrg rsgm amópstngä sgyç enókkot, g Epi-
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa sqopgä ha eäpqepe epiärgy ma kóbei tpoäwg sgy som mgrix-
 sijoä jai apolajqtrleämo cexcqauijxäy vaqajsgäqa sgy em
 G pqoruetäcotra bókkei jasó sgy apouórexy sgy jahgäy, koäcx Peqiueäqeiayç
 sgy 21gy Ojsxbqiäot 1997, jahoärom atsgä hexqeiä xy paqó-
 molo rtärsgla emirvtärexm pot heärpire g Peqiueäqeia sgy Ç paqabiäarg otrixdxäm stäpxm koäcx ekkeiäwexy aisiokociäay
 Raqdgmiäay tpeäq sot matsikiajotä jkódot. So vaqajsgqifoä- sgy apouórexy.
 lemo xy paqómolo rtärsgla emirvtärexm herpiärsgje le som
 peqiueqeiajoä moälo 20 sgy 15gy Laðot 1951 sgy Peqiueäqeiay (1) EE L 380 sgy 31.12.1990, r. 27.
 sgy Raqdgmiäay. O moäloy atsoäy pqobkeäpei sg rtärsarg Ûrso
 atsosekeäy slgäla sot Credito Industriale del Banco di Sarde-
 gna jai le epibóqtmrg sot pqoùpokocirlotä sgy Peqiueä-
 qeiayë Saleiäot cia sg voqgäcgrg dameiäxm re matsikiajeäy esai-
 qeiäey sgy Peqiueäqeiay pot pqosiähemsai ma acoqórotm,
 lesarjetórotm jai epirjetórotm elpoqijó pkoiäa. G Pqorutcgä sgy Volkswagen AG jasó sgy Episqopgäy sxm
 voqgäcgrg sxm dameiäxm atsxäm ciämesai tpoä sgm pqoùpoäherg Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 8 Apqikiäot
 oäsi oi esaiqeiäey pqoy siy opoiäey voqgcotämsai eävotm sgm jtäqia 1998
 eädqa soty, sg uoqokocijgä soty eädqa, re oä,si de auoqó siy (Tpoäherg T-62/98)
 matsikiajeäy esaiqeiäey, som kileäma mgokoäcgrgy, rsgm Peqiueä-
 qeia sgy Raqdgmiäay. Pqobkeäpesai epiärgy, oäsi sa dómeia atsó (98/C 184/26)
 voqgcotämsai re matsikiajeäy epiveiqgäreiy pot paqotriófotm
 idiaiäseqo emdiaqeäqom cia sgm Peqiueäqeia. Oi sqopopoigäreiy (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 atseäy, oi opoiäey jasó sgm jahgäy, epeäueqam rglamsijeäy sqo-
 popoigäreiy rso rtärsgla emirvtärexm, herpiärsgjam le som G Volkswagen AG, le eädqa so Wolfsburg (Ceqlamiäa), ejpqo-
 lesacemeärseqo peqiueqeiajoä moälo tpÂ aqih. 11/1988. rxpotälemg apoä som dijgcoäqo jai jahgcgsgä Dr. Rainer


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/21
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 5ης Σεπτεμβρίου 2008 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Colasfalti srl κατά Provincia di Milano, ATI Legrenzi Srl, Impresa Costruzioni Edili και Stradali dei F. lli Paccani Snc
 (Υπόθεση C-214/06) (1)
 (2008/C 313/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 178 της 29.7.2006.


text:
6. 11 . 96 ΓεϊΊ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 331 / 13
 III
 (Πληροφορίες)
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
 (96/C 331 /09)
 Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινο
 βουλίου δημοσιεύουν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αρι$. C 331 A, της
 6ης Νοεμβρίου 1996, την ακόλουθη προκήρυξη γενικού διαγωνισμού :
 Σουηδική έκδοση
 EUR/C/ 113 — δακτολυγράφοι σουηδικής γλώσσας.
 Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ζητήσουν αυτή την Επίσημη Εφημερίδα από το Τμήμα Προσωπικού
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, L-2925 Luxembourg.
 H προθεσμία για την υποβολή των αιτήσεων υποψηφιότητας λήγει στις 6 Δεκεμβρίου 1996.


text:
C 26/4 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 24.1.98
 vxqiäy g Isakijgä Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy amacjaiäey Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy siy odgciäey pot jasó sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay, pot
 lmglometäomsai rsa aisgälasa sgy Episqopgäy. arjgähgje rsiy 2 Dejelbqiäot 1997
 (Tpoäherg C-403/97)
 (1) EE L 340 sgy 31.12.1993, r. 35.
 (2) EE L 340 sgy 31.12.1993, r. 39. (98/C 26/08)
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä som Hans Stùvlbñk, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy
 Episqopgäy, jai sgm Karin Schreyer, tpókkgko ehmijgäy dgloä-
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm riay dioijgärexy pot eävei seheiä rsg dióherg sgy Tpgqeriäay
 jasó sgy Isakijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy atsgäy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez
 25 Moelbqiäot 1997 de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, Centre Wagner
 (Tpoäherg C-398/97) 254, Kirchberg, órjgre rsiy 2 Dejelbqiäot 1997 emxäpiom sot
 (98/C 26/07) Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó
 sgy Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Francesco Ruggeri Laderchi jai GeÂrard Berscheid, G sqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 leäkg sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 botäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
 berg, órjgre rsiy 25 Moelbqiäot 1997 emxäpiom sot Dijarsg- 1. ma diapirsxärei oäsi g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó sgy Isa- Ceqlamiäay paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so
 kijgäy Dglojqasiäay. óqhqo 4 sgy odgciäay 93/39/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy
 14gy Iotmiäot 1993, cia sgm sqopopoiägrg sxm odgcixäm 65/
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: 65/EOJ, 75/318/EOJ jai 75/319/EOJ rvesijó le sa
 uóqlaja (1), jahxäy jai apoä so óqhqo 3 sgy odgciäay 93/
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa, paqakeiäpo- 40/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1993, cia sgm
 msay ma herpiärei siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy sqopopoiägrg sxm odgcixäm 81/851/EOJ jai 81/852/EOJ,
 jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä peqiä pqorecciärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm
 pqoy sgm odgciäa 94/59/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 2ay rvesijó le sa jsgmiasqijó uaqlajetsijó pqoøoämsa (2),
 Dejelbqiäot 1994, cia sgm sqopopoiägrg cia sqiäsg uoqó jahoärom dem heärpire siy amacjaiäey molohesijeäy, jamo-
 sgy odgciäay 77/96/EOJ sot Rtlbotkiäot peqiä amafg- mirsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtllo-
 sgärexy sqivimxäm (trichinella spiralis) jasó siy eiracxceäy quxheiä pqoy siy odgciäey atseäy (enaiqotleämot sot
 apoä sqiäsey vxäqey mxpxäm jqeósxm pot pqoeäqvomsai apoä óqhqot 1 rgleiäo 7 sxm em koäcx odgcixäm),
 voiqoeidgä jasoijiädia (1), gä paqakeiäpomsay ma amajoimxä-
 rei siy diasóneiy atseäy, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeä-
 vei apoä sgm em koäcx odgciäa 2. ma jasadijórei sgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceq-
 lamiäay rsa dijarsijó eänoda.
 Ç ma jasadijórei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda. Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Apoä so derletsijoä vaqajsgäqa sxm odgcixäm jasó so
 So óqhqo 189 sgy rtmhgäjgy EJ, rtäluxma le so opoiäo oi óqhqo 189 sqiäso edóuio sgy rtmhgäjgy EJ pqojtäpsei oäsi sa
 odgciäey derletäotm sa jqósg leäkg rsa opoiäa apethtämomsai jqósg leäkg rsa opoiäa apethtämesai lia odgciäa eävotm sgm
 oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai tpovqeäxrg ma lesaueäqotm rso erxseqijoä diäjaio siy diasó-


text:
tpovqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm siy pqoherliäey neiy sgy jasó sqoäpom xärse ma amapstärrotm pkgäqxy sgm
 lesauoqóy rsgm erxseqijgä eämmolg sóng siy opoiäey sórrotm pqajsijgä soty aposekerlasijoäsgsa so aqcoäseqo apoä sgy
 oi odgciäey. G pqoherliäa atsgä eäkgne sgm 1g Iamotaqiäot 1995 kgänexy sgy pqoherliäay lesauoqóy sgy odgciäay. Rsgm paqo-
 vxqiäy g Isakijgä Dglojqasiäa ma eävei herpiärei siy amacjaiäey tära peqiäpsxrg g pqoherliäa atsgä eäkgne sgm 1g Iamotaqiäot
 diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa pot 1995, vxqiäy g Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay ma
 lmglometäesai rsa aisgälasa sgy Episqopgäy. eävei herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy.
 (1) EE L 315 sgy 8.12.1994, r. 18.
 (1) EE L 214 sgy 24.8.1993, r. 22.
 (2) EE L 214 sgy 24.8.1993, r. 31.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 21 Οκτωβρίου 2010 — Partrederiet Sea Fighter κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-505/10)
 ()
 2011/C 13/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Partrederiet Sea Fighter
 Εφεσίβλητο: Skatteministeriet
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, την έννοια ότι τα πετρελαιοειδή που παραδίδονται για να χρησιμοποιηθούν σε εκσκαφέα ο οποίος είναι προσαρτημένος σε σκάφος πλην όμως, δεδομένου ότι διαθέτει χωριστό κινητήρα και δεξαμενή καυσίμου, λειτουργεί ανεξάρτητα από τον κινητήρα του σκάφους, υπό τις συνθήκες της παρούσας υπόθεσης, απαλλάσσονται από τον φόρο;
 (1) EE L 316, σ. 12.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/19
 Προσφυγή της 3ης Ιανουαρίου 2013 — Seal Trademarks κατά ΓΕΕΑ — Exel Composites (XCEL)
 (Υπόθεση T-14/13)
 2013/C 86/32
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Seal Trademarks Pty Ltd (Queensland, Αυστραλία) (εκπρόσωπος: E. Armijo Chávarri, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Exel Composites Oyj (Mäntyharju, Φινλανδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 11ης Οκτωβρίου 2012 ή·
 —
 επικουρικώς, να την τροποποιήσει, διότι αντιβαίνει στα άρθρα 42, παράγραφοι 2 και 3, και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (καταδικάζοντας το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα).
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «XCEL» για προϊόντα των κλάσεων 18, 25 και 28 — Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3 809 571 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο με αριθμό 2 996 891 κοινοτικό σήμα, καταχωρισμένο στην Αυστρία με αριθμό 149 726 σήμα και καταχωρισμένο στη Σουηδία με αριθμό 324 307 λεκτικό σήμα «EXEL» για προϊόντα των κλάσεων 18 και 28
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3 και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 30.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) στις 16 Απριλίου 2012 — Stoilov i Ko EOOD κατά Nachalnik na Mitnitsa Stolichna
 (Υπόθεση C-180/12)
 2012/C 194/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Stoilov i Ko EOOD
 Καθού: Nachalnik na Mitnitsa Stolichna
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το προϊόν — τυλιγμένες σε ρολά λωρίδες από μη υφασμένο υλικό (φλις) για την παραγωγή παραπετασμάτων (ρολών) εσωτερικού χώρου — να υπαχθεί, για τους σκοπούς της δασμολογικής κατατάξεως βάσει της Συνδυασμένης Ονοματολογίας 2009, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) 1031/2008 της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2008, για τροποποίηση του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, καθώς και το κοινό δασμολόγιο (1), σύμφωνα με τις ιδιότητες του προϊόντος ως «υφάσματος» στον κωδικό ΣΟ 5407 61 30 ή, σύμφωνα με τον μοναδικό σκοπό χρήσεώς του — ως παραπετάσματος (ρολού) εσωτερικού χώρου –στον κωδικό ΣΟ 6303 92 10, οπότε θα πρέπει να συνεκτιμηθούν τα εξής:
 α)
 η έννοια «πλεκτά είδη» της σημειώσεως 7 του κεφαλαίου 63 («Άλλα έτοιμα υφαντουργικά είδη. Συνδυασμοί. Μεταχειρισμένα ενδύματα και άλλα μεταχειρισμένα είδη και ράκη») του τμήματος XI («Υφαντικές ύλες και τεχνουργήματα από αυτές τις ύλες») της Συνδυασμένης Ονοματολογίας 2009, ερμηνευόμενη σε συνδυασμό με το [Μέρος A] σημείο 2, στοιχείο α', των Γενικών Κανόνων της Ονοματολογίας που αφορούν τις έννοιες «μη πλήρες ή τελειωμένο» είδος, λαμβανομένων παράλληλα υπόψη της περιπτώσεως του στοιχείου γ' της σημειώσεως 7, των ιδιοτήτων του επίδικου προϊόντος και της δυνατότητας παρασκευής από αυτό ενός μόνον τελικού προϊόντος,
 β)
 το ζήτημα εάν η έννοια «υφάσματα» του κεφαλαίου 54, διάκριση 5407 61 30 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας 2009, περιλαμβάνει τις υφασμάτινες λωρίδες οι οποίες, όπως και το τελικό προϊόν που αποτελεί τον μόνο σκοπό χρήσεώς τους –παραπετάσματα (ρολά) εσωτερικού χώρου–, διαθέτουν και σταθεροποιημένες άκρες κατά μήκος, και δη με δεδομένη τη ρητή μνεία του προϊόντος αυτού στη διάκριση 6303 92 10 της Ονοματολογίας;
 2)
 Υφίσταται εύλογος λόγος για να γίνει δεκτό ότι ο διασαφηστής και υπόχρεος λόγω της εισαγωγής εμπορευμάτων απέκτησε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη περί της δασμολογικής κατατάξεως του προϊόντος και ότι δυνάμει του άρθρου 71, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (2), καθώς και υπό το πρίσμα της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, πρέπει να εφαρμοστεί η αναγραφόμενης στη διασάφηση δασμολογική κλάση του προϊόντος, στην περίπτωση που βάσει των πραγματικών περιστατικών της κύριας υποθέσεως κατά τον χρόνο υποβολής της διασαφήσεως συνέτρεχαν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
 α)
 σε σχέση με προηγούμενη διασάφηση πανομοιότυπων εμπορευμάτων της ίδιας δασμολογικής κλάσεως δεν ελήφθησαν δείγματα προς ανάλυση από τις τελωνειακές αρχές βάσει προβλεπόμενου από πρωτόκολλο ελέγχου εμπορευμάτων, περιλαμβανομένου του ελέγχου ως προς τη δασμολογική κατάταξη, και συνήχθη το συμπέρασμα ότι τα εμπορεύματα συνέπιπταν με τα αναγραφόμενα στη διασάφηση,
 β)
 δεν υπήρξε επιγενόμενος έλεγχος μετά από τη χορήγηση της αδείας παραλαβής των εμπορευμάτων στο πλαίσιο πέντε άλλων προγενέστερων διασαφήσεων


text:
που αφορούσαν τα ίδια προϊόντα της αυτής δασμολογικής κλάσεως, και δη τόσο πριν όσο και μετά από την ημερομηνία του πρωτοκόλλου επί του δασμολογικού ελέγχου στο πλαίσιο του οποίου διαπιστώθηκε ότι η δασμολογική κλάση ήταν η ορθή;
 3)
 Πρέπει το άρθρο 243, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92 να ερμηνευθεί, ενόψει της τήρησης της αρχής της τελεσιδικίας, ότι προσφυγή μπορεί να ασκηθεί μόνον κατά της πράξεως του άρθρου 232, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού αυτού, εφόσον η πράξη αυτή εκδόθηκε λόγω μη εμπρόθεσμης πληρωμής, με αυτήν βεβαιώθηκε ταυτοχρόνως το ποσό του εισαγωγικού δασμού και η πράξη αυτή αποτελεί, βάσει του εθνικού δικαίου του κράτους μέλους εκτελεστό τίτλο για την είσπραξη των δασμών;
 4)
 Πρέπει το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο α', και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι, στην περίπτωση που ένα αίτημα κινήσεως αποδεικτικής διαδικασίας μέσω ανεξάρτητης πραγματογνωμοσύνης, το οποίο υπέβαλε ο υπόχρεος μετά την ενημέρωσή του κατ’ άρθρον 221, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92, δεν έχει ρητώς κριθεί από την τελωνειακή αρχή ούτε έχει εξετασθεί στο σκεπτικό μεταγενέστερων αποφάσεών της, συντρέχει μη δυνάμενη να αρθεί προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως και του δικαιώματος άμυνας στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, προσβολή η οποία δεν μπορεί πλέον να θεραπευθεί στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας, διότι ο ενδιαφερόμενος, υπό τις περιστάσεις της κύριας δίκης, έχει τη δυνατότητα μόνο στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου να αποδείξει τις ενστάσεις του κατά της δασμολογικής κατατάξεως του προϊόντος θέτοντας ερωτήματα σε ανεξάρτητο πραγματογνώμονα;
 (1) ΕΕ L 291, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 302, σ. 1.


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαΐου 2014 — Bateaux mouches κατά ΓΕΕΑ (BATEAUX-MOUCHES)
 (Υπόθεση T-553/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος BATEAUX-MOUCHES - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009»])
 2014/C 212/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnie des bateaux mouches SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: G. Barbaut, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 9ης Οκτωβρίου 2012 (Υπόθεση R 1709/2011-2), όσον αφορά αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος του εικονιστικού σημείου BATEAUX-MOUCHES.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Compagnie des bateaux mouches SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 55 της 23.2.2013.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 15ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση C-272/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 76/160/ΕΟΚ - Ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως - Μη συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές - Παράλειψη χαρακτηρισμού όλων των εσωτερικών περιοχών κολυμβήσεως της Πορτογαλίας - Ανεπαρκείς δειγματοληψίες)
 (2004/C 228/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Στην υπόθεση C-272/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. T. Figueira και G. Valero Jordana,) κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: L. Fernandes, Μ. Telles Romão και Μ. João Lois) με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία,
 —
 παραλείποντας να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε η ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως να ανταποκρίνεται στις τιμές που καθορίζονται από το άρθρο 3 της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1975, περί της ποιότητας των υδάτων κολυμβήσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 108),
 —
 μη τηρώντας την ελάχιστη συχνότητα δειγματοληψιών που προβλέπεται στο παράρτημα της οδηγίας και
 —
 παραλείποντας να προσδιορίσει όλες τις εσωτερικές περιοχές κολυμβήσεως της Πορτογαλίας,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 1, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1 παράγραφος 2, και 3, καθώς και το παράρτημα της οδηγίας, και δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω οδηγίας,
 το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 15 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε η ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως να ανταποκρίνεται στις υποχρεωτικές οριακές τιμές που καθορίζονται από το άρθρο 3 της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1975, περί της ποιότητος των υδάτων κολυμβήσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας αυτής, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 3 και του παραρτήματος αυτής.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά το λοιπό μέρος.
 3.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 245 της 1.9.2001.


text:
 13.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Sofiyski gradski sad (Βουλγαρία) στις 13 Αυγούστου 2012 — Siegfried Janos Schneider
 (Υπόθεση C-386/12)
 2012/C 311/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sofiyski gradski sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσιβάλλων: Siegfried Janos Schneider
 Προδικαστικό ερώτημα
 Το άρθρο 22, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, έχει εφαρμογή αποκλειστικά στις κατ’ αντιμωλία διαδικασίες που αφορούν υποθέσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων ή εφαρμόζεται και στην εκούσια διαδικασία, με την οποία υπήκοος ενός κράτους μέλους, ο οποίος έχει κηρυχθεί από δικαστήριο του κράτους μέλους αυτού σε κατάσταση μερικής αδυναμίας βάσει της εθνικής νομοθεσίας και για τον οποίο έχει οριστεί επίτροπος, (υπήκοος του ίδιου κράτους μέλους), ζητεί να του δοθεί άδεια να προβεί σε μεταβίβαση ακινήτου ιδιοκτησίας του το οποίο βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
 ΕΕ L 12, 16.1.2001, σ. 1


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/31
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2013 η ΑΝ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Ιουλίου 2013 στην υπόθεση F-111/10, ΑΝ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-512/13 P)
 2013/C 367/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ΑΝ (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: É. Boigelot και R. Murru, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013, F-111/10, ΑΝ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ)·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της πρωτόδικης και της κατ’ αναίρεση διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της εκ μέρους του ΔΔΔ εξετάσεως του πρωτοδίκως προβληθέντος λόγου σχετικά με το παράτυπο της εξετάσεως σε βάρος της προσφεύγουσας-ενάγουσας, καθόσον η αιτιολογία που παραθέτει το ΔΔΔ στις σκέψεις 95 και 96 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως είναι εσφαλμένη ή, τουλάχιστον, ανεπαρκής και ελλιπής.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραμόρφωση εκ7 μέρους του ΔΔΔ των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων τόσο όταν το ΔΔΔ συνήγαγε ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα εδικαιούτο την προστασία που προβλέπει το άρθρο 22α, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και όταν το ΔΔΔ συνήγαγε ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα δεν προσκόμισε την παραμικρή ένδειξη περί του ότι η διοικητική εξέταση σε βάρος της κινήθηκε με σκοπό την επιβολή αντιποίνων (όσον αφορά τις σκέψεις 87, 88 και 94 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).


text:
 7.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 201/12
 Αίτηση του Tribunale di Cagliari προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη που εκδόθηκε στις 14 Μαΐου 2004 στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Enirisorse SpA και Sotacarbo SpA
 (Υπόθεση C-237/04)
 (2004/C 201/22)
 Με διάταξη της 14ης Μαΐου 2004, που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Ιουνίου 2004, το Tribunale di Cagliari, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ Enirisorse SpA και Sotacarbo SpA, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής προδικαστικών ερωτημάτων:
 α)
 Συνιστά η διάταξη του άρθρου 33 του νόμου 240/02 κρατική ενίσχυση υπέρ της SOTACARBO SpA ασυμβίβαστη προς το άρθρο 87 της Συνθήκης και, εξάλλου, χορηγηθείσα παράνομα, καθόσον δεν κοινοποιήθηκε βάσει του άρθρου 88, παράγραφος 3, της Συνθήκης;
 β)
 Αντιβαίνει η παρατεθείσα κανονιστική ρύθμιση προς τους κανόνες των άρθρων 43, 44, 48, 49 επ. της Συνθήκης, περί της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών;


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/12
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 12ης Ιουλίου 2005
 στην υπόθεση C-403/03 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Egon Schempp κατά Finanzamt München V (1)
 (Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρα 12 ΕΚ και 18 ΕΚ - Φόρος εισοδήματος - Δυνατότητα εκπτώσεως από το φορολογητέο εισόδημα της διατροφής που καταβάλλει ένας φορολογούμενος που κατοικεί στη Γερμανία στην πρώην σύζυγό του που κατοικεί στην Αυστρία - Απόδειξη της φορολογήσεως της διατροφής στο κράτος μέλος αυτό)
 (2005/C 217/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C 403/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) με απόφαση της 22ας Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 29 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της διαδικασίας Egon Schempp κατά Finanzamt München V, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans και A. Rosas, προέδρους τμήματος, C. Gulmann, J. P. Puissochet, A. La Pergola, R. Schintgen, N. Colneric, J. Klučka, U. Lõhmus, E. Levits και A. Ó Caoimh (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιουλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 12, πρώτο εδάφιο, ΕΚ και 18, παράγραφος 1, ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν αντίκεινται στο να μη μπορεί, δυνάμει εθνικής ρυθμίσεως όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, ένας φορολογούμενος ο οποίος κατοικεί στη Γερμανία να εκπέσει από το φορολογητέο εισόδημά του εντός του κράτους μέλους αυτού τη διατροφή που κατέβαλε στην πρώην σύζυγό του η οποία κατοικεί εντός άλλου κράτους μέλους, στο οποίο η εν λόγω διατροφή δεν φορολογείται, ενώ θα είχε το δικαίωμα αυτό αν η πρώην σύζυγός του κατοικούσε στη Γερμανία.
 (1) ΕΕ C 304 της 13.12.2003.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/1
 Ορκωμοσία νέου μέλους του Δικαστηρίου
 2010/C 80/02
 Ο Pedro Cruz Villalón, ο οποίος διορίστηκε γενικός εισαγγελέας στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της 30ής Νοεμβρίου 2009 (1) για το διάστημα από τις 30 Νοεμβρίου 2009 μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 2015, ορκίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14 Δεκεμβρίου 2009.
 (1) ΕΕ L 14 της 20.1.2010, σ.12.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/39
 Προσφυγή της Martine Heus κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 27 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-173/05)
 (2005/C 182/72)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Martine Heus, κάτοικος Anderlecht (Βέλγιο), Lucas Vogel, avocat εκπροσωπούμενη από τον Lucas Vogel, avocat, άσκησε στις 27 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ, της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένστασή της που ασκήθηκε στις 19 Ιουλίου 2004 κατά της αποφάσεως του προέδρου της επιτροπής του διαγωνισμού COM/PC/04, της 19ης Ιουλίου 2004, με την οποία δεν έγινε δεκτή η προσφεύγουσα στον εν λόγω διαγωνισμό·
 2.
 να ακυρώσει, στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, την εν λόγω απόφαση, του προέδρου της επιτροπής του διαγωνισμού COM/PC/04, της 19ης Ιουλίου 2004·
 3.
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα δεν έγινε δεκτή στον διαγωνισμό COM/PC/04 για τον λόγο ότι δεν πληρούσε την προϋπόθεση της πενταετούς προϋπηρεσίας στην Επιτροπή ή σε άλλο όργανο, δεδομένου ότι οι περίοδοι που εργάσθηκε στην Επιτροπή ως έκτακτος υπάλληλος δεν ελήφθησαν υπόψη από την επιτροπή του διαγωνισμού.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση των άρθρων 27 και 29, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης καθώς και προφανές σφάλμα αξιολόγησης, κατά το μέρος που οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και η προκήρυξη του διαγωνισμού και εν πάση περιπτώσει όπως ερμηνεύθηκαν από την ΑΔΑ, είχαν ως αποτέλεσμα να μη γίνει δεκτή η προσφεύγουσα για λόγους που αφορούσαν αποκλειστικά την προγενέστερη υπηρεσιακή της κατάσταση (εργασία με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου και όχι ως μόνιμη).
 Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης παραβίαση της αρχής της αποφυγής διακρίσεων, όσον αφορά το ό,τι με τα επίδικα κριτήρια κατέστη δυνατό σε άλλους υποψηφίους να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό ενώ διέθεταν λιγότερα προσόντα ή μικρότερη επαγγελματική εμπειρία στην Επιτροπή.


text:
Αριθ. C 315/6 MËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25 . 11 . 95
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δεύτερο τμήμα) (πρώτο τμήμα)
 της 17ης Οκτωβρίου 1995 της 17ης Οκτωβρίου 1995
 στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις C-140/94, C-141/94 και στην υπόθεση C-227/94 (αίτηση του Arrondissementsrecht
 C-142/94 (αίτηση του Tribunale amministrativo regionale per bank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 il Veneto για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): DIP σεως): E. Olivieri-Coenen κατά Bestuur van de Nieuwe
 SpA κ.λπ. κατά Comune di Bassano del Grappa (') Algemene Bedrijfsvereniging ( ! )
 («Κανονιστική ρύθμιση τον εμπορίου — Άδεια λειτουργίας («Κοινωνική ασφαλιση — Ανικανότητα προς εργασία —
 εμπορικού καταστήματος — Ανταγωνισμός») Σύμβαση εργασίας διεπόμενη από το ιδιωτικό δίκαιο —
 (95/C 315/10) Εργασία υποκείμενη σε ασφαλιστικό σύστημα που επιφυ
 λάσσεται στους δημοσίους υπαλλήλους — Αρθρο 4 παρά
 γραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 — Παράρ
 τημα V, τμήμα που αφορά τις Κάτω Χώρες, σημείο 4
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) στοιχείο a) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71»)
 (95/C 315/1 1 )
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μεταφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Στις συνεκδικασθεισες υποθεσεις C-140/94, C-141 /94 και σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 C-142/94 που είχαν ως αντικείμενο αίτηση του Tribunale
 amministrativo regionale per il Veneto (Ιταλία) προς το
 Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης Στην υπόθεση C-227/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο των διαφορών που Arrondissementsrechtbank te Amsterdam προς το Δικαστή
 εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ DIP ριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 1 1 7 της συνθήκης ΕΚ, με την
 SpA και Comune di Bassano del Grappa (C-140/94), και οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί
 μεταξύ LIDL Italia Sri και Comune di Chioggia (C-141/94), ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ E. Olivieri-
 και μεταξύ Lingral Sri και Comune di Chioggia (C-142/94), η Coenen και Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvere
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των niging η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την
 άρθρων 30, 85 και 86 της συνθήκης ΕΚ, το δικαστήριο ερμηνεία του τμήματος που αφορά τις Κάτω Χώρες, σημείο 4,
 (δεύτερο τμήμα) συγκείμενο από τους G. Hirsch, πρόεδρο στοιχείο α) του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΟΚ)
 τμήματος, G. F. Mancini και F. A. Schockweiler ( εισηγητή ), αριθ . 1408/71 του Συμβουλίου , της 14ης Ιουνίου 1971 , περί
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly, γραμματέας: εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους
 D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός
 σε στις 17 Οκτωβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο της Κοινότητας (ΕΕ ειδ . έκδ. 05/001 , σ. 73), το Δικαστήριο
 διατακτικό: (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους D. A. O. Edward
 (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος P. Jann και L. Sevόn, δικαστές,
 γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: H. A. Rühl ,
 κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 17 Οκτωβρίου
 Τα άρθρα 3, στοιχείο ζ), 5, 85, 86 και 30 της συνθήκης ΕΚ 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 έχουν


text:
την έννοια ότι δεν κωλύουν την εφαρμογή ρυθμίσεως
 ενός κράτους μέλους η οποία ορίζει ότι για τη λειτουργία των
 εμπορικών καταστημάτων απαιτείται διοικητική άδεια την Το τμήμα που αφορά τις Κάτω Χώρες, σημείο 4 στοιχείο a)
 οποία χορηγεί o δήμαρχος, κατόπιν υποχρεωτικής γνωμοδο του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71
 τήσεως της δημοτικής επιτροπής, εφόσον αυτή περιλαμβάνει του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των
 μια μειοψηφία μελών, οριζομένων ή προτεινομένων από τις συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και
 οργανώσεις των επιχειρηματιών με καθήκοντα εμπειρογνώ τις οικογένειες τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 μονα και οφείλει να διατυπώνει τη γνώμη της με γνώμονα το όπως ίσχυε την 1η Φεβρουαρίου 1982, έχει την έννοια ότι οι
 γενικό συμφέρον και εφόσον o δήμαρχος, o οποίος είναι περίοδοι μισθωτής εργασίας περιλαμβάνουν τις περιόδους
 αρμόδιος να αποφασίσει, οφείλει να λάβει υπόψη τα κριτήρια κατά τις οποίες ένα πρόσωπο άσκησε το επάγγελμα του
 δημοσίου συμφέροντος που καθορίζει το σχέδιο αναπτύξεως εκπαιδευτικού βάσει συμβάσεως εργασίας συναφθείσας με
 και προσαρμογής του δικτύου εμπορικών καταστημάτων, το ιδιωτικό σχολικό ίδρυμα, ακόμη και αν το πρόσωπο αυτό
 οποίο έχει καταρτίσει o δήμος. ήταν κατά την περίοδο αυτή ασφαλισμένο βάσει ειδικού
 συστήματος που ίσχυε για τους δημοσίους υπαλλήλους και
 τους προς αυτούς εξομοιουμένους.
 (1 ) ΕΕ αριθ. C 218 της 6. 8. 1994.
 ί 1 ΕΕ αριθ . C 304 της 29. 10. 1994.


text:
 29.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαΐου 2015 — Deutsche Post κατά ΓΕΕΑ — PostNL Holding (TPG POST)
 (Υπόθεση T-102/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος TPG POST - Προγενέστερα εθνικά και κοινοτικά λεκτικά σήματα POST και Deutsche Post - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 213/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Deutsche Post AG (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Hamacher και C. Giesdorf, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: G. Schneider και S. Hanne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: PostNL Holding BV (Χάγη, Κάτω Χώρες)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στην υπόθεση (R 2108/2012-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της PostNL Holding BV και της Deutsche Post AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Deutsche Post AG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 112 της 14.4.2014.


text:
15.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 275/39
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, που ασκή- της Ελληνικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 θηκε στις 2 Οκτωβρίου 2003 3 Oκτωβρίου 2003
 (Υπόθεση C-414/03) (Υπόθεση C-416/03)
 (2003/C 275/59)
 (2003/C 275/60)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, στις
 2 Οκτωβρίου 2003, κατά της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Γερμανίας ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τον Μ. Κωνσταντινίδη, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις
 Εκπροσωπείται από τον Klaus Wiedner, μέλος της Νομικής 3 Oκτωβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με τόπο Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα- — να διαπιστώσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας
 νίας παρέβη τις υποχρεώσεις της από την οδηγία 92/50 (1) τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 εκ του γεγονότος ότι η περιφέρεια (Landkreis) Friesland διατάξεις προς συμμόρφωση με την οδηγία 2001/18/ΕΚ (1)
 ανέθεσε σύμβαση διαθέσεως απορριμάτων χωρίς να τηρηθούν του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 οι διατάξεις περί δημοσιεύσεως προκηρύξεως του άρθρου 8, 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς
 σε συνδυασμό με τους τίτλους III έως VI της εν λόγω τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάρ-
 οδηγίας, και γηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ή εν πάση
 περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην
 — να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της
 στα δικαστικά έξοδα. οδηγίας αυτής,
 — να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η καθής παραδέχθηκε μεν την προσαπτόμενη παράβαση και
 δήλωσε ότι προτίθεται να προκηρύσσει μελλοντικώς τις συμβάσεις Ισχυρισμοί και επιχειρήματα
 υπηρεσιών διαθέσεως απορριμάτων σύμφωνα με το κοινοτικό
 δίκαιο περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, πλην
 όμως δεν προέβη σε ενέργειες για τη λύση της συμβάσεως η οποία H προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη
 ισχύει μέχρι τις 31 ∆εκεμβρίου 2004. έληξε στις 17 Οκτωβρίου 2002.
 Επίσης, δεν έχει την άποψη ότι η λύση της συμβάσεως δεν είναι (1) ΕΕ L 106 της 17.4.2001, σ. 1.
 δυνατή κατά το γερμανικό δίκαιο. Επισημαίνει απλώς το γεγονός
 ότι πρόωρη λύση της συμβάσεως μπορεί να οδηγήσει στην έγερση
 αξιώσεων αποζημιώσεως. Ωστόσο, στην αποτελεσματικότητα του
 κοινοτικού δικαίου περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων συμβάλ-
 λει πολύ το γεγονός ότι οι αναθέτουσες αρχές οφείλουν επίσης να
 λάβουν υπόψη το ενδεχόμενο καταβολής αποζημιώσεων.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Η υποχρέωση άρσεως των παραβάσεων του κοινοτικού δικαίου του Βασιλείου του Βελγίου, που ασκήθηκε στις 3 Οκτωβρίου
 περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, ακόμη και δια της λύσεως 2003
 ήδη συναφθεισών συμβάσεων, δεν μπορεί να τεθεί εν αμφιβόλω με
 το άρθρο 2, παράγραφος 6, της οδηγίας 89/665 (2), η οποία
 έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο ενδεχόμενων παραβάσεων του (Υπόθεση C-417/03)
 κοινοτικού δικαίου περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων. Παραβί-
 αση της Συνθήκης μπορεί


text:
να θεωρηθεί ως λήξασα μόνον όταν, (2003/C 275/61)
 αφενός, το κράτος μέλος αναγνωρίσει τον παράνομο χαρακτήρα
 της ενέργειας και, αφετέρου, παύσει πλήρως την παράβαση.
 (1) ΕΕ L 209, σ. 1. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 (2) ΕΕ L 395, σ. 33. τον B. Stromsky, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 στις 3 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/29
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 14ης Φεβρουαρίου 2005
 στην υπόθεση T-81/04, Bouygues SA και Bouygues Telecom κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Κινητή τηλεφωνία - Καταγγελία - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Διατύπωση θέσεως εκ μέρους της Επιτροπής θέτουσα τέρμα στην παράλειψη - Κατάργηση της δίκης - Προσφυγή ακυρώσεως - Ενδιάμεσο έγγραφο - Απαράδεκτο)
 (2005/C 132/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-81/04, Bouygues S.A., με έδρα το Παρίσι (Γαλλία), και Bouygues Télécom, με έδρα το Boulogne Billancout (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από τους B. Amory και A. Verheyden, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. L. Buendía Sierra, C. Giolito και M. Niejahr, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, κυρίως, προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 232 EΚ, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε να αποφανθεί επί παραβάσεως της Συνθήκης ΕΚ μη λαμβάνοντας θέση επί της αιτιάσεως που περιέχεται στην καταγγελία των προσφευγουσών, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησαν οι γαλλικές αρχές στις Orange France και SFR υπό τη μορφή αναδρομικής μειώσεως του τέλους που όφειλαν να καταβάλουν για να τους χορηγηθεί η άδεια UMTS (Universal Mobile Telecommunication System) και, επικουρικώς, προσφυγή του άρθρου 230 EΚ για την ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτιάσεως που προβλήθηκε με την καταγγελία αυτή, η οποία περιλαμβάνεται σε έγγραφο της 11ης Δεκεμβρίου 2003 της Επιτροπής προς τις προσφεύγουσες, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόδερο, P. Mengozzi και I. Wiszniewska-Białecka, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Καταργεί τη δίκη ως προς τα αιτήματα που αποβλέπουν στο να διαπιστωθεί η παράλειψη της Επιτροπής να αποφανθεί επί της αιτιάσεως που περιλαμβάνεται στην καταγγελία των προσφευγουσών, σχετικά με την αναδρομική μείωση του τέλους που όφειλαν να καταβάλουν για την άδεια UMTS που χορήγησαν οι γαλλικές αρχές στις Orange και SFR.
 2)
 Τα επικουρικά αιτήματα για την ακύρωση της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο από 11 Δεκεμβρίου 2003 έγγραφο της Επιτροπής απορρίπτονται ως απαράδεκτα.
 3)
 Καταργεί τη δίκη ως προς τα αιτήματα που υποβλήθηκαν με το υπόμνημα παρεμβάσεως των Société française et radiotéléphone (SFR) και Orange France SA.
 4)
 Οι Bouygues SA και Bouygues Telecom φέρουν το ήμισυ των δικαστικών εξόδων.
 5)
 Η Επιτροπή φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 2008 — De Fays κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-97/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αναρρωτική άδεια - Αντικανονική απουσία - Διαδικασία διαιτησίας)
 (2008/C 197/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Chantal De Fays (Bereldange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P.-P. Van Gehuchten και P. Reyniers, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και K. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί εφαρμογής έναντι της προσφεύγουσας του άρθρου 60 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, αφετέρου, αίτημα αποζημίωσης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007, σ. 45.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/22
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 2005 — Luxem κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-306/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Άρνηση διορισμού προβληθείσα προς επιτυχόντα διαγωνισμού ο οποίος δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις συμμετοχής σε αυτόν»)
 (2005/C 281/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Monika Luxem (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: J. Currall και L. Lozano Palacios]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της από 30 Ιουλίου 2003 αποφάσεως της Επιτροπής περί μη προσλήψεως της προσφεύγουσας ως μόνιμης υπαλλήλου
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004.


text:
C 312/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.10.98
 hesai oäsi eävei sg dtmasoäsgsa ma arjgärei pqorutcgä etheäxy 1. Poieäy pqoùpoheäreiy pqeäpei ma pkgqotämsai xärse ma hex-
 jasó sxm apouórexm sot Pqoeädqot sot Cqaueiäot bórei sot qeiäsai xy apodedeicleämoy jasó ijamopoigsijoä sqoäpo o
 óqhqot 173. Uaiämesai oälxy rtmsaclasijó amepiäsqepso so ma soäpoy oäpot pqóclasi diapqóvhgje g paqóbarg jasó sg
 siähemsai re diauoqesijgä heärg sa jqósg leäkg re rveärg le sgm dióqjeia sgy lesauoqóy elpoqetlósxm tpoä sgm jóktwg
 Episqopgä oärom auoqó sgm aluirbgäsgrg seäsoixm apouó- deksiäot TIR [óqhqo 454 paqócqauoy 3, pqxäso edóuio,
 rexm. sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2454/93 sgy Episqopgäy, sgy
 2ay Iotkiäot 1993, EE L 253 sgy 11.10.1993 r. 1]; Aqjotäm
 (1) EE C 199 sgy 28.6.1997, r. 39. cia sgm apoädeing atsgä g dgäkxrg sot jasoävot sot dek-
 (2) Rtkkocgä 1986, r. 1339. siäot TIR jai g laqstqiäa sot odgcotä sot uoqsgcotä
 (3) Rtkkocgä 1989, r. 1045. ovgälasoy pot ejseäkere sg lesauoqó cia kocaqiarloä sot
 jasoävot sot deksiäot TIR gä pqeäpei opxrdgäpose ma pqo-
 rjolirsotäm eäccqaua apoä sa opoiäa pqojtäpsei rauxäy oäsi
 oi aqloädiey aqveäy sot ókkot jqósoty leäkoty diapiärsx-
 ram oäsi g paqóbarg diapqóvhgje rso eädauoäy soty;
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- 2. Re peqiäpsxrg pot so Dijarsgäqio devseiä oäsi o soäpoy
 bake so Finanzgericht München le diósang sgy 24gy Iotmiäot oäpot pqóclasi diapqóvhgje g paqóbarg eiämai dtmasoä
 1998 rsgm tpoäherg Holz Geenen GmbH jasó Oberfinanz- ma apodeivheiä bórei sxm dgkxärexm sot jasoävot sot dek-
 direktion München siäot TIR jai sgy laqstqiäay sot odgcotä sot uoqsgcotä
 (Tpoäherg C-309/98) ovgälasoy pot ejseäkere sg lesauoqó:
 (98/C 312/10)
 èvei so óqhqo 454 paqócqauoy 3, sqiäso jai seäsaqso
 edóuio, sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 2454/93 sgm eämmoia
 Le diósang sgy 24gy Iotmiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 oäsi eävei euaqlocgä ajoälg jai rsgm peqiäpsxrg jasó sgm
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 opoiäa g jasabokgä sxm epibaqtämrexm apaisgähgje apoä so
 rsiy 10 Atcotärsot 1998, so Finanzgericht München (sqiäso
 jqósoy leäkoy oäpot diapirsxähgje g paqóbarg, paqó so
 slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Holz Geenen
 cecomoäy oäsi apodeiävhgje jasó ijamopoigsijoä sqoäpo oäsi,
 GmbH jai Oberfinanzdirektion München pot ejjqeleiä emxä-
 rsgm pqaclasijoäsgsa, g em koäcx paqóbarg diapqóvhgje
 pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 re ókko jqósoy leäkoy;
 apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Eiämai ójtqoy o jamomirloäy (EJ) aqih. 1597/97 sgy Epi-
 sqopgäy, sgy 30gäy Iotkiäot 1997, rvesijó le sgm jasósang
 oqirleämxm elpoqetlósxm rsg Rtmdtarleämg Omolasokociäa
 (EE L 204 sgy 31.7.1997, r. 8) Ç em pqojeileämx, oqhocxmi-
 rleämxm ntäkxm, diarsórexm 48  72 mm gä 85  72 mm (pkó- Aiäsgrg amaiqeärexy arjgheiära rsiy 14 Atcotärsot 1998 apoä
 soy  täwoy), pot vqgrilopoiotämsai cia sgm jasarjetgä pkai- sgm Union europeÂenne de l'artisanat et des petites et moyen-
 riäxm paqahtäqxm, eiämai jasarjetarleäma apoä rtcjejok- nes entreprises (UEAPME) jasó sgy apouórexy pot
 kgleäma lesantä soty utäkka ntäkot sxm opoiäxm oi iämey eiämai eneädxre rsiy 17 Iotmiäot 1998 so seäsaqso pemsalekeäy slgäla
 paqókkgkey jai eävotm albktleämey ajleäy; sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoä-
 herg S-135/96, Union europeÂenne de l'artisanat et des


text:
petites
 et moyennes entreprises (UEAPME), tporsgqifoälemg apoä
 siy ConfeÂdeÂration geÂneÂrale des petites et moyennes entrepri-
 ses et du patronat reÂel (CGPME), Union professionnelle arti-
 sanale (UPA), Nationaal Christelijk Middenstaadsverbond
 (NCMV), Koninklijke Vereniging MKB-Nederland, FeÂdeÂra-
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 tion des artisans, Confederazione generale italiana dell'arti-
 bake so Bundesfinanzhof le diósang sgy 7gy Iotkiäot 1998
 gianato, Wirtschaftskammer Österreich, Bundesvereinigung
 rsgm tpoäherg Hauptzollamt Neubrandenburg jasó Leszek
 der Fachverbände des deutschen Handwerks eV (BFH), jasó
 Labis, xy ejpqorxäpot sgy esaiqeiäay, Przedsiebiorstwo
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, tporsgqifoleämot
 Transportowo-Handlowe ÛMet-Transë, PL-Reda
 apoä sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (Tpoäherg C-310/98)
 (Tpoäherg C-316/98 P)
 (98/C 312/11)
 (98/C 312/12)
 Le diósang sgy 7gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm G Union EuropeÂenne de l'artisanat et des petites et moyen-
 rsiy 10 Atcotärsot 1998, so Bundesfinanzhof (eäbdolo slgäla), nes entreprises (UEAPME), ejpqorxpotälemg apoä soty
 rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Hauptzollamt Neubranden- Francis Herbert jai Daniel Tomasevic, dijgcoäqoty
 burg jai Leszek Labis, xy ejpqorxäpot sgy esaiqeiäay Przed- Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sgm dijgcoäqo
 siebiorstwo Transportowo-Handlowe ÛMet-Transë, PL-Reda, Katia Manhaeve, 56-58, rue Charles Martel, órjgre rsiy
 pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm 14 Atcotärsot 1998 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx-
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsg- paøjxäm Joimosgäsxm amaiäqerg jasó sgy apouórexy pot
 lósxm: eneädxre rsiy 17 Iotmiäot 1998 so seäsaqso pemsalekeäy slgäla
 ---pagebreak--- 10.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 312/7
 sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm tpoä- rtluxmiäey pkaiäria pot jasovtqxämei joimosijoäy jamoä-
 herg S-135/96, Union europeÂenne de l'artisanat et des petites may, jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 4 paqócqauoy 2, pqxäso
 et moyennes entreprises (UEAPME), tporsgqifoälemg apoä edóuio in fine, sgy rtluxmiäay rvesijó le sgm joimxmijgä
 siy ConfeÂdeÂration geÂneÂrale des petites et moyennes entrepri- pokisijgä, jai sotäso apojkeiäomsay opoiadgäpose ókkg
 ses et du patronat reÂel (CGPME), Union professionnelle arti- eämxrg. So rtärsgla atsoä paqabiófei epiärgy sgm ekethe-
 sanale (UPA), Nationaal Christelijk Middenstaadsverbond qiäa sot rtmesaiqiäferhai sxm ehmijxäm emxärexm jai sxm
 (NCMV), Koninklijke Vereniging MKB-Nederland, FeÂdeÂra- lekxäm soty. Pqóclasi, oi emxäreiy leäkg sgy UEAPME gä
 tion des artisans, Confederazione generale italiana dell'arti- oi lijqoleraiäey epiveiqgäreiy pot jahiärsamsai leäkg sxm
 gianato, Wirtschaftskammer Österreich, Bundesvereinigung lekxäm sgy UEAPME ha tpovqexhotäm, am epidixänotm
 der Fachverbände des deutschen Handwerks eV (BFH), jasó lia gleäqa ma elpkajotäm rsg diapqaclósetrg sxm etqx-
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, tporsgqifoleämot paøjxäm rtluxmixäm-pkairiäxm, ma jasarsotäm leäkg sgy
 apoä sgm Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. UNICE pqojeileämot ma ejpqorxpghotäm apoä sgm seket-
 saiäa.
 G amaiqereiäotra fgseiä apoä som Dijarsgäqio:
 Ç Paqóbarg sxm diadijarsijxäm jamoämxm pot auoqotäm sa
 dijaixälasa óltmay jai iärgy amsilesxpiärexy emxäpiom
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- dijarsgqiäot: so Pqxsodijeiäo dem lpoqeiä ma aluirbgseiä,
 paøjxäm Joimosgäsxm, sgy 17gy Iotmiäot 1998, rsgm tpoä- vxqiäy ma diaheäsei jameäma rsoiveiäo pqoy sotäso, so ceco-
 herg S-135/96 le soty idiäoty diadiäjotyç moäy oäsi g amaiqereiäotra ejpqorxpeiä epiveiqgäreiy pot
 aparvokotäm lirhxsotäy eqcafoleämoty jai ma lgm tpo-
 Ç ma ajtqxärei sgm odgciäa 96/34/EJ (1), sgy 3gy Iotmiäot bókkei epÂ atsotä eqxäsgrg rsgm amaiqereiäotra, paqeävo-
 1996, rvesijó le


text:
sg rtluxmiäa-pkaiärio cia sg comijgä msóy sgy ijamoä vqoämo cia ma dxärei sg deäotra apómsgrg.
 ódeia pot rtmgäuhg apoä sgm UNICE, so CEEP jai sg So Pqxsodijeiäo dem lpoqeiä ma emeqceiä le som sqoäpo
 CES, en okojkgäqot, gä epijotqijxäy, oärom auoqó sgm atsoä sorotäso lókkom jahoärom óugre rauxäy ma emmog-
 euaqlocgä sgy epiä sxm lijqoleraiäxm epiveiqgärexmç heiä, le siy eqxsgäreiy pot tpeäbake lesó sgm peqósxrg
 sgy eäccqaugy diadijariäay, oäsi oi rtfgsgäreiy epqoäjeiso
 ma rsqauotäm rsom aqihloä sxm ejpqorxpotleämxm epi-
 Ç ma jasadijórei so amaiqeriäbkgso epiä sot rtmoäkot sxm veiqgärexm jai oävi rsom aqihloä sxm eqcafoleämxm pot
 dijarsijxäm enoädxm, rtlpeqikalbamoleämxm sxm enoädxm atseäy aparvokotäm.
 sgy pqxsoädijgy diadijariäay.
 Ç Paqóbarg sgy tpovqexärexy aisiokocgärexy.
 Koäcoi amaiqeärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 (1) EE L 145 sgy 19.6.1996, r. 4.
 Ç Paqóbarg sot óqhqot 2 paqócqauoy 2, sgy rtluxmiäay
 cia sgm joimxmijgä pokisijgä pot rtmgäuhg lesantä sxm
 jqasxäm lekxäm sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy, pkgm sot
 Gmxleämot Barikeiäot sgy Lecókgy Bqesamiäay jai
 Boäqeiay Iqkamdiäay, jai pqoraqsósai rso Pqxsoäjokko
 aqih. 14 rvesijó le sgm joimxmijgä pokisijgä, so opoiäo le Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 sg reiqó sot pqoraqsósai rsg Rtmhgäjg peqiä idqtärexy tpeäbake, le apoäuarg sgy 24gy Iotkiäot 1998, so Landesar-
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy: so Pqxsodijeiäo dem enesiälgre beitsgericht Hamburg rsa pkaiäria sgy emxäpioäm sot ejjqe-
 oqhó so peqievoälemo sot óqhqot 2 paqócqauoy 2, so lotäy diauoqóy lesantä Bärbel Kachelmann jai Bankhaus
 opoiäo, rsa pkaiäria sgy leäqilmay sgqgärexy sgy rauotäy Hermann Lampe KG
 jai ómet aiqeärexm apacoqetärexy pot heäsei, apaiseiä sg
 (Tpoäherg C-322/98)
 rtllesovgä emxärexy g opoiäa eiämai athemsijxäy amsi-
 pqorxpetsijgä sxm lijqoleraiäxm epiveiqgärexm jai g (98/C 312/13)
 opoiäa emeqceiä jasÂ emsokgä soty. Loämom g pqorutcgä
 ajtqxärexy, amacmxqifoälemg etheäxy rsgm eämxrg pot
 ejpqorxpeiä siy lijqoleraiäey epiveiqgäreiy re joimosijoä So Landesarbeitsgericht Hamburg (eäjso slgäla) le apoäuarg
 epiäpedo, episqeäpei sgm sgäqgrg sxm pqomoliäxm soty. G sgy 24gy Iotkiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Cqallaseiäa sot
 pqodijarsijgä paqapolpgä dem paqeävei rso Dijarsgäqio Dijarsgqiäot rsiy 20 Atcotärsot 1998, fgseiä apoä so Dijarsgä-
 sg dtmasoäsgsa ma epikguheiä sgy ekkeiäwexy moliloäsgsay qio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsa pkaiäria sgy emxäpiom
 paqó loämo ej sxm trseäqxm rso bahloä pot rtmdeäesai le sot ehmijotä dijarsgqiäot ejjqelotäy diauoqóy lesantä Bärbel
 diauoqó emxäpiom ehmijotä dijarsgqiäot lesó sg lesauoqó Kachelmann jai Bankhaus Hermann Lampe KG, sgm eäjdorg
 sgy odgciäay rsgm erxseqijgä eämmolg sóng. pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Ç Paqóbarg sot óqhqot 4 sgy rtluxmiäay rvesijó le sgm èvei so óqhqo 5, paqócqauoy 1, sgy odgciäay 76/207/EOJ (1)
 joimxmijgä pokisijgä: so Pqxsodijeiäo eqlgämetre jajxäy sgm eämmoia oäsi jasó sgm euaqlocgä sot óqhqot 1,
 sgm eämmoia sot joimxmijotä esaiäqot. Ajokothxämsay sg paqócqauoy 3, sot moälot peqiä pqorsariäay jasó sxm apo-
 rtkkocirsijgä sot Pqxsodijeiäot, oi UNICE, CEEP jai ktärexm (Kündigungsschutzgesetz), oäpxy iärvte leävqi siy
 CES enajokothotäm ma diasgqotäm, tpoä som oäqo oäsi apo- 30 Repselbqiäot 1996, oi eqcafoälemey le leixleämo xqóqio
 deijmtäotm oäsi g apoä joimotä amsipqorxpetsijoäsgsó soty rsa pkaiäria sgy epikocgäy le joimxmijó jqisgäqia pqeäpei ma
 eiämai epaqjgäy, so dijaiäxla ma diapqaclasetäomsai siy hexqotämsai oäsi bqiärjomsai re amókocg jasórsarg le soty


text:
C 323/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21.12.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 της 27ης Σεπτεμβρίου 2002 — να ακυρώσει την απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2001 του
 Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής, David O’Sullivan, να
 στην υπόθεση T-236/02 R, Luigi Marcuccio κατά Επιτροπής διορίσει τον προσφεύγοντα ως σύμβουλο ad personam, στη
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μονάδα SG/F/1 «Θεσμικά θέματα και Θέματα ∆ιακυβέρνη-
 σης» καθώς και την απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 2002
 να τον διορίσει, κατόπιν της αναδιοργανώσεως της Γενικής
 («∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Υπάλληλοι — Γραμματείας της Επιτροπής, στη μονάδα SG/TF/AU 2·
 Απόφαση περί νέας τοποθετήσεως — Επείγον — ∆εν
 συντρέχει»)
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής περί απορρίψεως
 (2002/C 323/59) της υποψηφιότητάς του για τη θέση, βαθμού Α3, προϊσταμέ-
 νου της μονάδας SG/B/2 «∆ιαφάνεια, πρόσβαση στα
 έγγραφα, σχέσεις με την κοινωνία των πολιτών» και τον
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) διορισμό άλλου προσώπου στη θέση αυτή·
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση T-236/02 R, Luigi Marcuccio, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Tricase (Ιταλία),
 εκπροσωπούμενος από τον L. Garofalo, δικηγόρο, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και
 Α. Dal Ferro), με αντικείμενο αίτημα, αφενός, για την αναστολή
 εκτελέσεως της αποφάσεως περί υπαγωγής μιας θέσεως Α 7/A 6 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 σε άλλη υπηρεσία και περί νέας τοποθετήσεως του κατόχου
 της, Luigi Marcuccio, από τη Γενική ∆ιεύθυνση αναπτύξεως,
 Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Λουάντα (Ανγκόλα) στη Γενική
 ∆ιεύθυνση αναπτύξεως στις Βρυξέλλες και, αφετέρου, για την
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού Α4 στην Επιτροπή, ισχυρίζεται
 άμεση εκ μέρους του ανάληψη των καθηκόντων που ασκούσε
 ότι παρανόμως δεν διορίστηκε κατά προτεραιότητα στην πρώτη
 προηγουμένως στην εν λόγω αντιπροσωπεία, o Πρόεδρος του
 κενή θέση προϊσταμένου μονάδας για την οποία είχε τα προσόντα.
 Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 2002 διάταξη με το
 Επιπλέον, παρανόμως διορίστηκε ως σύμβουλος ad personam στη
 ακόλουθο διατακτικό:
 μονάδα SG/F/1 και, ακολούθως, στη μονάδα SG/TF/AU 2. Τα
 καθήκοντα που άσκησε στην πράξη ο προσφεύγων, μετά την
 1) Απορρίπτει τη διάταξη περί ασφαλιστικών μέτρων. έκδοση των προσβαλλομένων αποφάσεων δεν αντιστοιχούν στα
 καθήκοντα που ασκεί συνήθως ένας υπάλληλος βαθμού Α4.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, o προσφεύγων προβάλλει:
 — παράβαση της διαδικασίας αναδιοργανώσεως·
 Προσφυγή του Renaud Denuit κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου — παράβαση της διαδικασίας πληρώσεως των θέσεων μεσαίων
 2002 στελεχών·
 (Υπόθεση T-306/02) — παραβίαση της αρχής της προσδοκώμενης εξελίξεως της
 σταδιοδρομίας·
 (2002/C 323/60)
 — παράβαση του άρθρου 45 του ΚΥΚ·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως·
 Ο Renaud Denuit, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από
 τους Αlbert Coolen, Jean-Noël Louis και Εtienne Marchal, — παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 27 Σεπτεμβρίου 2002, προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/43
 Προσφυγή της 19ης Φεβρουαρίου 2015 — Alfa Wassermann Hungary κατά ΓΕΕΑ — Pharma Mar (YLOELIS)
 (Υπόθεση T-85/15)
 (2015/C 118/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Alfa Wassermann Hungary kft (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωποι: M. Best, U. Pfleghar και S. Schäffner, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pharma Mar, SA (Colmenar Viejo, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «YLOELIS» — Υπ’ αριθ. 1 0 9 14 431 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Δεκεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 1100/2014-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 24ης Φεβρουαρίου 2014 (διαδικασία ανακοπής υπ’ αριθ. B 2 0 66 184)·
 —
 να απορρίψει την ανακοπή υπ’ αριθ. B 2 0 66 184 στο σύνολό της·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/37
 Προσφυγή της 15ης Φεβρουαρίου 2006 — Chevalier Carmana κ.λπ. κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση F-14/06)
 (2006/C 96/58)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giovanna Chevalier Carmana (Παρίσι, Γαλλία), Alice Coda (Παρίσι, Γαλλία), Jacqueline Doucet (Παρίσι, Γαλλία), Françoise Kluss (Ollioules, Γαλλία) [εκπρόσωποι: G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι]
 Καθού: Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 —
 Κήρυξη της προσφυγής παραδεκτής και βάσιμης, συμπεριλαμβανομένης της εμπεριεχομένης σ' αυτήν ενστάσεως περί παρανόμου χαρακτήρα·
 —
 κατά συνέπεια, ακύρωση των εκκαθαριστικών συντάξεως Μαρτίου 2005 των προσφευγόντων, με αποτέλεσμα την εφαρμογή διορθωτικού συντελεστή αντιστοιχούντος στο επίπεδο ζώνης της πρωτεύουσας της χώρας κατοικίας τους ή, τουλάχιστον, διορθωτικού συντελεστή δυνάμενου να αντικατοπτρίζει καταλλήλως τις διαφορές κόστους ζωής στους τόπους όπου θεωρείται ότι οι προσφεύγοντες δαπανούν το εισόδημά τους και, επομένως, ανταποκρινομένου, στην αρχή της αντιστοιχίας·
 —
 καταδίκη του καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προβαλλόμενοι από τους προσφεύγοντες ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι προς αυτούς που έχουν προβληθεί στο πλαίσιο της υποθέσεως F-128/05 Adolf κ.λπ. κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006, σ. 56.


text:
 9.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 116/26
 Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2008 — MasterCard κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-111/08)
 (2008/C 116/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: MasterCard Inc. (Purchase, ΗΠΑ), MasterCard International Inc. (Purchase, ΗΠΑ) και MasterCard Europe SPRL (Βατερλώ, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: MM. B. Amory, V. Brophy και S. McInnes, avocats και T. Sharpe, QC)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση στο σύνολό της· ή, επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 3, 4, 5 και 7 της αποφάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή αυτή, οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 6474 τελικό της 19ης Δεκεμβρίου 2007 στις υποθέσεις COMP/34.579 — MasterCard, COMP/36.518 — EuroCommerce, COMP/38.580 — Commercial Cards (MasterCard) και, επικουρικώς, ακύρωση των ειδικών διατάξεων της αποφάσεως που αφορούν την επιβληθείσα λύση, για τον λόγο ότι η απόφαση περιέχει νομικά σφάλματα, ανεπαρκή και μάλιστα ανύπαρκτη αιτιολογία, και πρόδηλα σφάλματα στην εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών. Επιπλέον, η προσφυγή στηρίζεται στην παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγουσών κατά τη διάρκεια της έρευνας της Επιτροπής. Οι προσφεύγουσες επικαλούνται ειδικώς τους ακόλουθους λόγους, που βασίζονται στα άρθρα 229 ΕΚ, 230 ΕΚ και 253 ΕΚ, αντίστοιχα, καθώς και στις βασικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.
 Πρώτον, οι προσφεύγουσες εκτιμούν ότι η Επιτροπή έσφαλε περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά α. παραλείποντας να εντοπίσει περιορισμό του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 53, παράγραφος 1, EEA· β. μην εφαρμόζοντας το ορθό κριτήριο για την εκτίμηση της αντικειμενικής αναγκαιότητας κατά την έννοια των προναφερθεισών διατάξεων.
 Δεύτερον, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η Επιτροπή έσφαλε περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά αποφασίζοντας ότι ο «οργανισμός πληρωμής MasterCard» αποτελούσε ένωση εταιριών κατά την έννοια των άρθρων 81, παράγραφος 1, ΕΚ και 53, παράγραφος 1, EEA, και ότι οι διασυνοριακές διατραπεζικές προμήθειες και οι συναφείς κανόνες αποτελούσαν απόφαση της ένωσης.
 Τρίτον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή προσέβαλε διάφορους ουσιώδεις κανόνες της διαδικασίας και ότι η λύση και τα μέτρα εκτέλεσης που επέβαλε είναι δυσανάλογα.
 Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή απαιτεί για την τήρηση των όρων του άρθρου 81, παράγραφος 3, ΕΚ αδικαιολόγητα υψηλό επίπεδο όσον αφορά την απόδειξη.


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/63
 Προσφυγή της 24ης Ιουνίου 2014 — Vego Supermercados κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-465/14)
 2014/C 253/86
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vego Supermercados, SA (La Coruña, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero και A. Lamadrid de Pablo, abogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον χαρακτηρίζει το σύνολο των φορολογικών μέτρων που περιλαμβάνει το επονομαζόμενο ισπανικό σύστημα χρηματοδοτικής μισθώσεως ως νέα και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κρατική ενίσχυση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1 και 4 της επίμαχης αποφάσεως, καθόσον κατ’ αυτά οι επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού είναι δικαιούχοι των φερόμενων ενισχύσεων και μοναδικοί αποδέκτες της διαταγής ανακτήσεως,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον με αυτήν διατάσσεται η ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων κατά παράβαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθόσον με αυτό η Επιτροπή αποφαίνεται ως προς τη νομιμότητα των συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου που συνήφθησαν μεταξύ των επενδυτών και άλλων φορέων, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα των προβληθέντων στην υπόθεση T-700/13, Bankia κατά Επιτροπής.