text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/17
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-616/15)
 (2016/C 098/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Owsiany-Hornung και B.-R. Killmann)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί να εκδοθεί η ακόλουθη απόφαση:
 1.
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις της από το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας για τον ΦΠΑ (1), καθόσον περιορίζει την απαλλαγή από τον ΦΠΑ για παροχές υπηρεσιών οι οποίες πραγματοποιούνται από ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων, που ασκούν δραστηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου ή για την οποία τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, με σκοπό την παροχή στα μέλη τους των άμεσα αναγκαίων υπηρεσιών για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής, εφόσον οι ενώσεις αυτές απαιτούν από τα μέλη τους μόνο την είσπραξη του επακριβώς αναλογούντος σε αυτά μέρους των κοινών δαπανών που έχουν αναληφθεί, σε ενώσεις των οποίων τα μέλη ασκούν ένα περιορισμένο αριθμό επαγγελμάτων·
 2.
 Να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα ακόλουθα:
 Η Γερμανία περιορίζει την απαλλαγή από τον ΦΠΑ για παροχές υπηρεσιών, οι οποίες πραγματοποιούνται από ανεξάρτητες ενώσεις προσώπων, που ασκούν δραστηριότητα απαλλασσόμενη του φόρου ή για την οποία τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, με σκοπό την παροχή των άμεσα αναγκαίων υπηρεσιών για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής, σε ορισμένες επακριβώς καθοριζόμενες επαγγελματικές ομάδες. Η προβλεπόμενη από το γερμανικό δίκαιο περί ΦΠΑ απαλλαγή αφορά μόνο τις ενώσεις των οποίων τα μέλη είναι είτε ιατροί είτε ασκούντες παραϊατρικά επαγγέλματα καθώς και νοσοκομεία ή παρόμοια προς αυτά νοσηλευτικά ιδρύματα.
 Τα ανωτέρω δεν συμβιβάζονται με το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας. Ένας τέτοιος περιορισμός της απαλλαγής από τον ΦΠΑ σε συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες δεν δικαιολογείται ούτε από το γράμμα ούτε από τον σκοπό ούτε από το ιστορικό της θεσπίσεως του άρθρου 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Απεναντίας, η απαλλαγή πρέπει να παρέχεται όσον αφορά ενώσεις όλων των επαγγελματικών κλάδων, εφόσον αυτοί ασκούν δραστηριότητες απαλλασσόμενες του φόρου.
 Ο περιορισμός τον οποίο προβλέπει το γερμανικό δίκαιο περί ΦΠΑ δεν δικαιολογείται ούτε από την ενδεχόμενη ύπαρξη γενικής στρεβλώσεως των όρων του ανταγωνισμού. Ειδικότερα, η ύπαρξη ή μη στρεβλώσεως των όρων του ανταγωνισμού σε περίπτωση εφαρμογής της απαλλαγής από τον ΦΠΑ μπορεί να γίνει δεκτή μόνο βάσει των περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως. Η ύπαρξη στρεβλώσεων των όρων του ανταγωνισμού δεν μπορεί να κρίνεται γενικώς όσον αφορά παροχές υπηρεσιών ορισμένων επαγγελματικών κλάδων και τις άμεσα συνδεόμενες προς αυτές υπηρεσίες μιας ενώσεως.
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1.)


text:
 20.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Ιταλία) στις 30 Ιουλίου 2007 — Κοινοπραξία CEPAV DUE — Consorzio ENI per l'Alta Velocità, Κοινοπραξία COCIV, Κοινοπραξία IRICAV DUE κατά Presidenza del Consiglio dei Ministri [Προεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου], Ministero dei Trasporti e della Navigazione [Υπουργείο Μεταφορών] κ.λπ.
 (Υπόθεση C-351/07)
 (2007/C 247/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale amministrativo regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Κοινοπραξία CEPAV DUE — Consorzio ENI per l'Alta Velocità, Κοινοπραξία COCIV, Κοινοπραξία IRICAV DUE
 Καθών: Presidenza del Consiglio dei Ministri [Προεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου], Ministero dei Trasporti e della Navigazione [Υπουργείο Μεταφορών] κ.λπ.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Ερωτάται αν η διάταξη του άρθρου 12 του νομοθετικού διατάγματος 7, της 31ης Ιανουαρίου 2007, το οποίο μετατράπηκε, κατόπιν τροποποιήσεων, στο άρθρο 13 του νόμου 40, της 2ας Απριλίου 2007, αντίκειται, καθ' ό μέρος προβλέπει την ανάκληση των παραχωρήσεων που αφορούν την υλοποίηση των σιδηροδρομικών δικτύων υψηλής ταχύτητας, η περιγραφή των οποίων απαντά στη σχετική διάταξη, με επέκταση των συναφών αποτελεσμάτων και επί των συμβάσεων που συνήφθησαν με τους general contractors, καθώς και κατά το μέρος που περιορίζει την καταβληθεισόμενη υπέρ των τελευταίων αποζημίωση, σύμφωνα με όσα ορίζει η παράγραφος αυτού 8-duodevicies, προς τις διατάξεις των άρθρων 43, 49 και 56 της Συνθήκης, καθώς και προς τις κοινοτικές αρχές περί ασφαλείας δικαίου και προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, σύμφωνα με όσα διευκρινίζονται στη σκέψη 5 [της διατάξεως περί παραπομπής].

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2015 — Gako Konietzko κατά ΓΕΕΑ (Μορφή κυλινδρικού δοχείου κόκκινου και άσπρου χρώματος)
 (Υπόθεση T-654/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου κοινοτικού σήματος - Μορφή κυλινδρικού δοχείου κόκκινου και άσπρου χρώματος - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 262/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Gako Konietzko GmbH (Bamberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Reinhardt, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Σεπτεμβρίου 2013 (υπόθεση R 2232/2012-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος ενός τρισδιάστατου σημείου που έχει τη μορφή κυλινδρικού δοχείου κόκκινου και άσπρου χρώματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Gako Konietzko GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 39 της 8.2.2014.


text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 24 Ιουλίου 2009 — Pace plc κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-289/09)
 2009/C 256/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 First Tier Tribunal (Tax Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Pace plc
 Καθών: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει οι αποκωδικοποιητές [που καλούνται επίσης χωριστές ενότητες (set-top boxes)] με σύστημα επικοινωνίας και σκληρό δίσκο να καταταχθούν στη διάκριση 8528 71 13 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (ΣΟ), όπως προβλέπουν ο κανονισμός 1549/2006 (1) της Επιτροπής και ο κανονισμός 1214/2007 (2) της Επιτροπής, που τροποποιούν το παράρτημα 1 του κανονισμού 2658/87 του Συμβουλίου, παρά τις επεξηγηματικές σημειώσεις της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (ΕΣΣΟ) τις οποίες εξέδωσε η Επιτροπή στις 7 Μαΐου 2008 (2008/C113/02) σχετικά με τη διάκριση 8521 90 00 και τη διάκριση 8528 71 13 της ΣΟ;
 2)
 Σε περίπτωση που οι αποκωδικοποιητές με σκληρό δίσκο και με τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αποκωδικοποιητών με σύστημα επικοινωνίας και σκληρό δίσκο πρέπει να καταταχθούν στη διάκριση 8521 90 00 της ΣΟ, είναι η επιβολή δασμού με συντελεστή άνω του μηδενός παράνομη βάσει του κοινοτικού δικαίου, ως συνέπεια της παραβάσεως των υποχρεώσεων που υπέχει η Κοινότητα από τη Συμφωνία για την Τεχνολογία Πληροφοριών (ΣΤΠ) και από το άρθρο ΙΙ, παράγραφος 1, στοιχείο β’, της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 ή μήπως η κατάταξη στην κλάση 8521 συνεπάγεται το συμπέρασμα ότι το εν λόγω προϊόν δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του σχετικού τμήματος της ΣΤΠ;
 3)
 Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 5, στοιχείο α', σημείο i, [του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου (στο εξής: Τελωνειακός Κώδικας] την έννοια ότι η Δεσμευτική Δασμολογική Πληροφορία (ΔΔΠ) της 8ης Απριλίου 2005, την οποία επικαλέσθηκε η Pace plc, έπαυσε αυτομάτως να ισχύει μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2006, λόγω του ότι δεν συμβιβαζόταν πλέον προς τις διατάξεις που θέσπισε ο κανονισμός 1549/2006 της Επιτροπής; Ειδικότερα, έχει το άρθρο 12, παράγραφος 5, στοιχείο α’, σημείο i, την έννοια ότι ο κανονισμός 1549/2006 της Επιτροπής δεν εμπίπτει στην έννοια του «κανονισμού» σύμφωνα με το άρθρο αυτό, είτε διότι αποτελεί ετήσια ενημέρωση της ΣΟ είτε διότι δεν αποτελεί ειδικό κανονισμό κατατάξεως;
 4)
 Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 6, του Τελωνειακού Κώδικα την έννοια ότι, οσάκις εκδίδεται ετήσια ενημέρωση της ΣΟ η οποία δεν περιέχει διάταξη επιβεβαιώνουσα τη διάρκεια της παρεχόμενης περιόδου χάριτος προς τους αποδέκτες ΔΔΠ, οι αποδέκτες αυτοί δεν θα δικαιούνται περίοδο χάριτος ή μήπως δικαιούνται τη συνήθη εξάμηνη περίοδο χάριτος που παρέχεται για τους κανονισμούς κατατάξεως που εκδίδει η Επιτροπή, βάσει της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, για τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 301, σ.1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1214/2007 της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, για την τροποποίηση του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 30ής Απριλίου 2014 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — UPC DTH Sàrl κατά Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese
 (Υπόθεση C-475/12) (1)
 ((Τομέας των τηλεπικοινωνιών - Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2002/21/ΕΚ - Διασυνοριακή παροχή πακέτων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων - Υπό όρους πρόσβαση - Αρμοδιότητα των εθνικών κανονιστικών αρχών - Καταχώριση - Υποχρέωση εγκαταστάσεως))
 2014/C 194/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 UPC DTH Sàrl
 κατά
 Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) — Ερμηνεία του άρθρου 56 ΣΛΕΕ και του άρθρου 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ L 108, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/21/ΕΚ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, 2002/19/ΕΚ σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες καθώς και με τη διασύνδεσή τους, και 2002/20/ΕΚ για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 337, σ. 37) — Εταιρία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος ασκούσα δραστηριότητα εμπορίας πακέτων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών μέσω δορυφόρου και παρέχουσα υπηρεσίες σε πελατεία εγκατεστημένη σε άλλα κράτη μέλη της Ένωσης — Εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους των αποδεκτών της υπηρεσίας επιτρέπουσα την παροχή των υπηρεσιών αυτών μόνον στις εγκατεστημένες επί του εδάφους του επιχειρήσεις — Αρμοδιότητα των εθνικών κανονιστικών αρχών του κράτους μέλους των αποδεκτών της παροχής
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, έχει την έννοια ότι υπηρεσία η οποία συνίσταται στην παροχή, έναντι αντιπαροχής, υπό όρους προσβάσεως σε πακέτο προγραμμάτων το οποίο αναμεταδίδεται μέσω δορυφόρου και περιλαμβάνει υπηρεσίες μεταδόσεως ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων εμπίπτει στην έννοια της «υπηρεσίας ηλεκτρονικών επικοινωνιών», κατά τη διάταξη αυτή.
 Το γεγονός ότι η υπηρεσία αυτή περιλαμβάνει σύστημα υπό όρους προσβάσεως, κατά το άρθρο 2, στοιχεία εα' και στ', της οδηγίας-πλαισίου, δεν ασκεί συναφώς επιρροή.
 Ο φορέας που παρέχει υπηρεσία όπως αυτή της κύριας δίκης πρέπει να θεωρηθεί ως φορέας παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, από απόψεως της οδηγίας-πλαισίου.
 2)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, υπηρεσία η οποία συνίσταται στην παροχή, έναντι αντιπαροχής, υπό όρους προσβάσεως σε πακέτο προγραμμάτων αναμεταδιδόμενου μέσω δορυφόρου και περιλαμβάνοντος υπηρεσίες μεταδόσεως ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων συνιστά παροχή υπηρεσιών κατά το άρθρο 56 ΣΛΕΕ.
 3)
 Oι διαδικασίες επιτηρήσεως σχετικά με τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή της κύριας δίκης, εμπίπτουν στις αρμοδιότητες


text:
των αρχών του κράτους μέλους στο οποίο διαμένουν οι αποδέκτες των εν λόγω υπηρεσιών.
 4)
 Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι:
 —
 δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν στις επιχειρήσεις οι οποίες παρέχουν στο έδαφός τους υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή της κύριας δίκης, την υποχρέωση να καταχωρίζουν τις υπηρεσίες αυτές, καθόσον τηρούν τις καθοριζόμενες στο άρθρο 3 της οδηγίας για την αδειοδότηση Ι προϋποθέσεις, και
 —
 απαγορεύει, αντιθέτως, να επιβάλλεται στις επιχειρήσεις, οι οποίες επιθυμούν να παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή της κύριας δίκης, σε άλλο κράτος μέλος από αυτό στο οποίο είναι εγκατεστημένες, να εγκαθιστούν εκεί υποκατάστημα ή νομική οντότητα ανεξάρτητη από αυτήν που είναι εγκατεστημένη στο κράτος μέλος εκπομπής.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/31
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2008 — ERNI Electronics κατά ΓΕΕΑ (MaxiBridge)
 (Υπόθεση T-132/08)
 (2008/C 142/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ERNI Electronics GmbH (Adelberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Breitenbach, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος του ΓΕΕΑ της 30ής Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση R 1530/2006-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας της ενώπιον του ΓΕΕΑ προσφυγής.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «MaxiBridge» για προϊόντα των κλάσεων 9 και 17 (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 899 647)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ' του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθότι το προς καταχώριση σήμα δεν αποτελεί περιγραφική ένδειξη που πρέπει να παραμείνει ελεύθερα διαθέσιμη στο κοινό.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (EE L 11, σ. 1).


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/22
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 4ης Νοεμβρίου 2008 — Group Lottuss κατά ΓΕΕΑ — Ugly (COYOTE UGLY)
 (Υπόθεση T-161/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος COYOTE UGLY - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα COYOTE UGLY - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2008/C 327/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Group Lottuss Corp., SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Grau Mora, A. Angulo Lafora, M. Ferrándiz Avendaño και J. Arribas García, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Laporta Insa)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Ugly, Inc. (Cornwall, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, barrister, M. Blair και C. Balme, solicitors)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Μαρτίου 2007 (συνεκδικαζόμενες αποφάσεις R 165/2006-2 και R 194/2006-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Ugly, Inc. και Group Lottuss Corp., SL
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2.
 Η Group Lottus Corp., SL φέρει το σύνολο των δικαστικών της εξόδων, τέσσερα πέμπτα των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και τα τέσσερα πέμπτα των δικαστικών εξόδων της Ugly, Inc.
 3.
 Η Ugly, Inc. φέρει το ένα πέμπτο των δικαστικών της εξόδων καθώς και το ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων του ΓΕΕΑ.
 (1) ΕΕ C 155 της 7.7.2007.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/34
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2014 — Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ — A Colmeia do Minho (FAIRGLOBE)
 (Υπόθεση T-300/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος FAIRGLOBE - Προγενέστερα λεκτικά εθνικά σήματα GLOBO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία ουσιαστικής χρήσεως των προγενέστερων σημάτων - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνας 22, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95»])
 2014/C 409/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Wolter και A. Berger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral, agent)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: A Colmeia do Minho Lda (Aldeia de Paio Pires, Πορτογαλία)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1981/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της A Colmeia do Minho Lda και της Lidl Stiftung & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 2ας Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1981/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της A Colmeia do Minho Lda και της Lidl Stiftung & Co. KG κατά το μέρος της που διαπιστώνει ότι αποδείχθηκε επαρκώς κατά νόμο η ουσιαστική χρήση των προγενέστερων σημάτων.
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Lidl Stiftung & Co.
 (1) ΕΕ C 273 της 8.9.2012.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/48
 Αγωγή της 7ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Burie Onderzoek en Advies B.V.
 (Υπόθεση T-179/06)
 (2006/C 224/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: A. Weimar, επικουρούμενος από τον W.A.M. Rupert, δικηγόρο)
 Καθής: Burie Onderzoek en Advies B.V. (Nijeholtpade, Κάτω Χώρες).
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην Επιτροπή 646 871,28 Ευρώ, ήτοι 454 832,62 Ευρώ ως κύρια οφειλή και 192 039,66 ως τόκους υπερημερίας, πλέον τόκους με το νόμιμο επιτόκιο υπολογιζόμενους από την ημέρα υποβολής της παρούσας αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση της οφειλής,
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει τα έξοδα όλων των δικαστικών και εξώδικων διαδικασιών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, συνήψε δύο συμβάσεις με την καθής και άλλους αντισυμβαλλομένους με αντικείμενο δραστηριότητες στο πλαίσιο έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα των τεχνολογιών προηγμένης επικοινωνίας στην Ευρώπη (RACE II — έργο R2022 Barbara) και στον τομέα των εφαρμογών τηλεματικής κοινού ενδιαφέροντος (Telepromise program).
 Η Επιτροπή διενήργησε οικονομικό έλεγχο σύμφωνα με τη σύμβαση. Βάσει των αποτελεσμάτων του ελέγχου, η Επιτροπή απέστειλε στην καθής χρεωστικό σημείωμα. Η Επιτροπή προβάλλει ότι, από τις γενικές διατάξεις των συμβάσεων, συνάγεται ότι η καθής υποχρεούται να καταβάλει τη διαφορά μεταξύ συμφωνημένου κόστους και των ποσών που έχει ήδη καταβάλει η Επιτροπή και ότι οι συγκεκριμένες καταβολές έγιναν αχρεωστήτως, κατά την έννοια του άρθρου 203 του έκτου βιβλίου του αστικού κώδικα των Κάτω Χωρών, το οποίο έχει εφαρμογή στις εν λόγω συμβάσεις.


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/26
 Προσφυγή της 6ης Οκτωβρίου 2011 — ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-542/11)
 2011/C 370/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Αλουμίνιον Α.Ε. (Μαρούσι, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Γ. Δελλής και Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής E(2011) 4916 τελικό, της 13ης Ιουλίου 2011 σχετικά με τη κρατική ενίσχυση αριθ. C 2/2010 (πρώην ΝΝ 62/2009) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Αλουμίνιον της Ελλάδος Α.Ε.,
 —
 Να καταδικαστεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα αιτείται, βάσει του άρθρου 263, εδ. 4 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «ΣΛΕΕ»), την ακύρωση με τις συνέπειες του άρθρου 266, εδ. 1 ΣΛΕΕ, της απόφασης Ε(2011)4916 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (εφεξής «Απόφαση») της 13ης Ιουλίου 2011 με αριθμό C 2/2010 (πρώην ΝΝ 62/2009) περί χορηγήσεως κρατικών ενισχύσεων στην εταιρία Αλουμίνιον της Ελλάδος.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακύρωσης:
 —
 Παράβαση του άρθρου 1 του Κανονισμού 659/1999 και παράβαση των κανόνων περί κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ Επιτροπής και των εθνικών δικαστηρίων και του δικαιώματος σε δικαστική προστασία. Η Επιτροπή εκτίμησε προδήλως εσφαλμένα τα πραγματικά περιστατικά, έλαβε υπόψη προδήλως εσφαλμένα στοιχεία και προέβη σε πρόδηλα νομικά σφάλματα στο χαρακτηρισμό της υποτιθέμενης ενίσχυσης ως «νέας». Το επίμαχο μέτρο ελήφθη δυνάμει πανομοιότυπου καθεστώτος με τη δήθεν υφιστάμενη ενίσχυση και η επίμαχη κρίση της Επιτροπής είναι πλημμελώς αιτιολογημένη·
 —
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε την ύπαρξη πλεονεκτήματος, δεν εφάρμοσε το κριτήριο του ιδιώτη επιχειρηματία και δεν εξέτασε τη συνδρομή αντικειμενικών εμπορικών λόγων που δικαιολογούν το συμβατικό τιμολόγιο του 1960·
 —
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε την επιλεκτικότητα της ενίσχυσης, παρά την υποχρέωση της ΔΕΗ να καθορίζει με όμοιο τρόπο τα τιμολόγια ομοίων κατηγοριών καταναλωτών και με διαφορετικό τρόπο αυτά των διαφορετικών κατηγοριών, κατά το μέρος της διαφοροποίησης τους·
 —
 Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε στρέβλωση και επηρεασμό των συναλλαγών των κρατών μελών, παρόλο που η προσφεύγουσα δεν αποκτά κανένα πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες επιχειρήσεις αλουμινίου λόγω της ομοιομορφίας των χαρακτηριστικών του αλουμινίου και λόγω της χρηματιστηριακά καθοριζόμενης τιμής·
 —
 Εσφαλμένη μεθοδολογία στον υπολογισμό του ύψους του εικαζόμενου πλεονεκτήματος·
 —
 Παραβίαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως και
 —
 Παραβίαση της Αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λόγω της προηγούμενης θέσης της Επιτροπής ότι η συμβατική τιμολόγηση της ΔΕΗ προς την προσφεύγουσα δεν συνιστούσε παράνομη κρατική ενίσχυση και των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας.


text:
C 234/18 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 Molijgäy Tpgqeriäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som 25 Laðot 1998, so Industrial Tribunal, Bristol, rso pkaiärio
 Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, órjgre sgy diauoqóy lesantä 1) G. Everson jai 2) T. J. Barrass, aue-
 rsiy 20 Laðot 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqx- moäy, jai 1) Secretary of State for Trade and Industry jai 2)
 paøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglo- Bell Lines Ltd (tpoä ejjahóqirg), aueseäqot, pot ejjqeleiä
 jqasiäay. emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodija-
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so rsijgäy apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Dijarsgäqio: ÛEuoärom
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg eävomsay
 i) eämay lirhxsoäy eqcófesai emsoäy jqósoty leäkoty re eqco-
 kóbei sa amacjaiäa leäsqa pot rtmepócesai g ejseäkerg
 doäsqia esaiqeiäa rtrsaheiära emsoäy ókkot jqósoty leä-
 sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot sgy 23gy Laqsiäot 1995
 koty jai
 rsgm tpoäherg C-365/93 (1) jai, rtcjejqileäma, lg eävomsay
 ajoälg herpiärei jai, epijotqijxäy, joimopoigärei rsgm ii) g eqcodoäsqia esaiqeiäa eävei tpojasórsgla emsoäy sot
 Episqopgä siy molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy jqósoty leäkoty rso opoiäo eqcófesai o lirhxsoäy jai so
 diasóneiy pot apaisotämsai cia ma rtlloquxheiä pkgäqxy tpojasórsgla atsoä eävei jasavxqirheiä rtäluxma le siy
 pqoy sgm odgciäa 89/48/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy ehmijeäy diasóneiy cia sg heärg re euaqlocgä sgy odgciäay
 21gy Dejelbqiäot 1998, rvesijó le eäma cemijoä rtärsgla 89/666/EOJ sot Rtlbotkiäot (1) emdeäjasg odgciäa peqiä
 amacmxäqirg sxm dipkxlósxm sqisobóhliay ejpaiädetrgy sot dijaiäot sxm esaiqeixäm), lokomoäsi dem aposekeiä esai-
 pot pirsopoiotäm epacceklasijgä ejpaiädetrg ekóvirsgy qeiäa otäse eävei atsosekgä pqoy sgm eqcodoäsqia esaiqeiäa
 dióqjeiay sqixäm esxäm (2), paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei siy molijgä pqorxpijoäsgsa emsoäy sot jqósoty leäkoty atsotä
 tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sot óqhqot 171 sgy jai
 Rtmhgäjgy EJç
 iii) soäro o eqcodoäsgy oäro jai o lihxsoäy tpovqeotämsai ma
 Ç ma jasadijórei sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 jasabókkotm eiruoqeäy joimxmijgäy aruakiärexy emsoäy
 eänoda.
 sot jqósoty leäkoty rso opoiäo eqcófesai o lirhxsoäy,
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 bórei sot óqhqot 3 sgy odgciäay 80/987/EOJ sot Rtlbot-
 Rtäluxma le so 171 sgy Rtmhgäjgy EJ, eóm jqósoy leäkoy dem kiäot, sgy 20gäy Ojsxbqiäot 1980, peqiä pqorecciärexy sxm molo-
 kóbei emsoäy sgy oqirheiäray apoä sgm Episqopgä pqoherliäay sa herixäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le sgm pqorsariäa sxm
 leäsqa pot rtmepócesai g ejseäkerg sgy apouórexy le sgm lirhxsxäm re peqiäpsxrg aueqecctoäsgsay sot eqcodoäsg (2),
 opoiäa so Dijarsgäqio diapiärsxre oäsi so em koäcx jqósoy poioy oqcamirloäy ecctgärexy ethtämesai pqoy jasabokgä sxm
 leäkoy paqeäbg tpovqeäxrgä sot ej sgy Rtmhgäjgy, g Episqopgä emsetähem oueikoleämxm porxäm:
 lpoqeiä ma pqorutäcei rso Dijarsgäqio, pqordioqiäfomsay
 rtcvqoämxy so täwoy sot jasÂ apojopgäm porotä gä sgy vqgla- a) o oqcamirloäy ecctgärexy emsoäy sot jqósoty leäkoty rso
 sijgäy poimgäy pot oueiäkei ma jasabókei so jqósoy leäkoy jai opoiäo jimgähgje g diadijariäa rtkkocijgäy ijamopoigärexy
 so opoiäo g Episqopgä jqiämei jasókkgko jasó peqiäpsxrg. G sxm pirsxsxäm koäcx aueqecctoäsgsay gä
 lg pkgäqgy lesauoqó sgy odgciäay 89/48/EOJ rsgm ekkgmijgä
 eämmolg sóng rtmirsó paqabiäarg sxm helekixdxäm aqvxäm sgy b) o oqcamirloäy ecctgärexy emsoäy sot jqósoty leäkoty rso
 eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm pqorxäpxm jai sgy eketäheqgy opoiäo


text:
eqcófesai o lirhxsoäy jai rso opoiäo o eqcodoäsgy
 paqovgäy tpgqerixäm emxä eävotm gädg paqeäkhei sqiäa eäsg apoä amapstärrei loämilg elpoqijgä dqarsgqioäsgsa;ë
 sgm eäjdorg sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm tpoäherg
 C-365/93. Kalbamoleämgy tpoäwg sgy robaqoäsgsay jai sgy (1) Emdeäjasg odgciäa 89/666/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Dejel-
 dióqjeiay sgy paqabórexy, jahxäy jai sgy amacjaioäsgsay bqiäot 1989, rvesijó le sg dglorioäsgsa sxm tpojasarsglósxm
 pot eävotm rtrsaheiä re eäma jqósoy leäkoy apoä oqirleämey loqueäy
 diaruakiärexy sot aposqepsijotä aposekeärlasoy sgy jtqxä- esaiqeixäm pot dieäpomsai apoä so diäjaio ókkot jqósoty (EE L 395
 rexy, g Episqopgä fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm epibokgä vqg- sgy 30.12.1989, r. 36).
 lasijgäy poimgäy täwoty 41 000 ECU amó gleäqa tpeqgleqiäay, (2) EE L 283 sgy 20.10.1980, r. 23.
 tpokocifoleämgy apoä sgm gleäqa cmxrsopoigärexy rsgm Ekkg-
 mijgä Dglojqasiäa sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm
 paqotära tpoäherg leävqi sgm gleäqa patärexy sgy paqabó-
 rexy.
 Aiäsgrg amaiqeärexy pot tpeäbake rsiy 25 Laðot 1998 o
 ( ) Rtkkocgä 1995, r. I-499.
 1 Anthony Goldstein jasó sgy diasónexy pot eneädxre so
 (2) EE L 19 sgy 24.1.1989, r. 16. Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy 16 Laqsiäot
 1998 rsgm tpoäherg S-235/95 lesantä Anthony Goldstein jai
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (Tpoäherg C-199/98 P)
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot (98/C 234/36)
 tpeäbake so Industrial Tribunal, Bristol, le diósang sgy
 6gy Laðot 1998 rsgm tpoäherg 1) G. Everson jai 2) T. J. O Anthony Goldstein, iasqoäy, ejpqorxpotälemoy apoä som
 Barrass jasó 1) Secretary of State for Trade and Industry Raymond St John Murphy, solicitor, sot cqaueiäot Merriman
 jai 2) Bell Lines Ltd (tpoä ejjahóqirg) White, solicitors, 3 King's Bench Walk, Inner Temple, London
 (Tpoäherg C-198/98) EC4Y 7DJ, tpeäbake rsiy 25 Laðot 1998 aiäsgrg amaiqeärexy
 (98/C 234/35) sgy diasónexy pot eneädxre rsiy 16 Laqsiäot 1998 so sqiäso
 slgäla sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsgm
 Le diósang sgy 6gy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Cqal- tpoäherg S-235/95 lesantä Anthony Goldstein jai Episqopgäy
 laseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm rsiy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 ---pagebreak--- 25.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 234/19
 O amaiqereiäxm fgseiä apoä so Dijarsgäqio: amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre, rsiy 28 Laðot 1998, emxä-
 Ç ma amaiqeärei sg diósang sot Pqxsodijeiäot sgy piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo-
 16gy Laqsiäot 1998 rsgm tpoäherg S-235/95, Goldstein rutcgä jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot.
 jasó Episqopgäy (lg dglorietheiära ajoälg rsg Rtkkocgä)
 le sgm opoiäa so Pqxsodijeiäo apeäqqiwe sgm pqorutcgä G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 ajtqxärexy sgy apoä 16 Ojsxbqiäot 1995 apouórexy le Dijarsgäqio:
 sgm opoiäa g Episqopgä aqmgähgje ma kóbei pqorxqimó
 leäsqa cia sgm pqorsariäa sxm moliälxm rtlueqoämsxm sot 1. ma amacmxqiärei oäsi so Beäkcio, apaisxämsay apoä soty joi-
 pqoruetäcomsoy. mosijotäy epiveiqglasiäey dialomgä gä ecjasórsarg epiä eäma
 eäsoy rso Beäkcio, xy pqoùpoäherg cia sg mgokoäcgrg rso
 Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda, peqi- Beäkcio aeqorjauxäm, dtmólei sot óqhqot 3 paqócqa-
 kalbamoleämxm jai sxm enoädxm sgy diadijariäay emxäpiom uoy 3 detäseqo edóuio rsoiveiäa c) jai d) sot barikijotä
 sot Pqxsodijeiäot. diasóclasoy peqiä sgy aeqomatsikiäay, sgy


text:
15gy Laqsiäot
 1954, jai lg voqgcxämsay rsoty joimosijotäy epiveiqgla-
 siäey siy ódeiey psgärexy pot fgsotäm, elpodiäfomsay eäsri
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 jasó sqoäpo adijaiokoäcgso gä tpeqbokijoä paqoveäy
 tpgqerixäm, pqorxqimotä gä loämilot vaqajsgäqa, rsom
 O amaiqereiäxm tporsgqiäfei oäsi so Pqxsodijeiäo dem ójotre
 soleäa sgy aeqomatsikiäay, enaiqotleämot sot soleäa sxm
 som cemijoä eiraccekeäa jai eäsri so Pqxsodijeiäo paqeäbg sa
 lesauoqxäm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sa
 óqhqa 111 jai 114 sot Jamomirlotä Diadijariäay.
 óqhqa 6, 52 jai 59 sgy Rtmhgäjgy EJç
 Le sgm apoä 10 Laqsiäot 1997 diósang sot Pqxsodijeiäot, 2. ma jasadijórei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 apouariärsgje ma enesarheiä g eämrsarg apaqadeäjsot apoä eänoda.
 joimotä le sgm otriäa sgy tpoheärexy le so rjepsijoä oäsi, tpoä
 siy peqirsóreiy sgy paqotäray tpoheärexy, g diadijariäa xy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 pqoy sgm otriäa sgy tpoheärexy eäpqepe ma rtmevirseiä pqosotä
 kguheiä apoäuarg epiä sgy emrsórexy apaqadeäjsot pot tpeä- Ç Paqóbarg sot óqhqot 59 sgy Rtmhgäjgy EJ: apamsxä-
 bake g jahgäy. msay rsiy aisgäreiy peqiä voqgcgärexy adeiäay psgärexy pot
 tpeäbakam oqirleämoi joimosijoiä epiveiqglasiäey oi opoiäoi
 O amaiqereiäxm irvtqiäfesai oäsi so Pqxsodijeiäo dem eävei enot- epihtlotäm ma arjgärotm sg dqarsgqioäsgsa sgy emaeäqiay
 riäa ma lesaqqthliäfei apoäuarg sot Pqxsodijeiäot ejsoäy am uxsocqaugärexy emsoäy sot bekcijotä edóuoty, oi aqloä-
 tpóqvotm enaiqesijeäy jasarsóreiy jai oäsi, apouaimoälemo diey aqveäy, auotä epipkeäom dietjqiämiram oäsi, em pórg
 epiä sgy emrsórexy apaqadeäjsot vxqiäy ma enesórei sgm otriäa peqipsxärei, g ódeia atsgä ha lpoqotäre ma voqgcgheiä
 sgy tpoheärexy, so Pqxsodijeiäo som rseäqgre sgy ajqoala- loämo cia peqioqirleämo vqomijoä diórsgla jai cia poktä
 sijgäy diadijariäay jai sgy ejheärexy sot eirgcgsgä dijarsgä rtcjejqileämoty rjopotäy, amseäsanam sekijxäy rtrsgla-
 pot peqieiäve sa pqaclasijó jai molijó epiveiqgälasa jai, sijgä óqmgrg rsiy aisgäreiy atseäy. G amskgheiära apoä sgm
 epoleämxy, sotäso aposekeiä aqmgridijiäa jahoärom o amaiqe- eäkkeiwg aloibaioäsgsay dijaiokoäcgrg apojaktäpsei pqo
 reiäxm ameäleme helisxäy sgm eäjdorg apouórexy rtäluxma pamsoäy lia rsórg sgy dioijgärexy amsibaiämotra pqoy sgm
 le siy tpovqexäreiy pot so Pqxsodijeiäo tpeävei apoä sg joimosijgä aqvgä sgy apacoqetärexy sxm diajqiärexm.
 Rtmhgäjg. Epipkeäom, g aqvgä sgy eketäheqgy paqovgäy tpgqerixäm epi-
 sórrei peqaiseäqx ma emapoäjeisai g jqiärg oärom auoqó
 O amaiqereiäxm irvtqiäfesai peqaiseäqx oäsi g amaiqeribakkoä- sgm emsiloäsgsa jai siy oijomolijeäy jai sevmijeäy dtma-
 lemg diósang rsqebkxämei sg raugä eämmoia sgy apodeiänexy soäsgsey emoäy akkodapotä idixäsg gä liay akkodapgäy epi-
 pqojeileämot ma rtcjaktäwei sgm täpaqng apósgy rvesijó le veiqgärexy, rtäluxma le so óqhqo 51 sot barikijotä dia-
 sg voqgäcgrg iasqijxäm adeixäm. O amaiqereiäxm irvtqiäfesai sóclasoy sgy 15gy Laqsiäot 1954, rso jqósoy leäkoy
 epiärgy oäsi apoä sgm amaiqeribakkoälemg diósang jasadeijmtäe- jasacxcgäy soty jai, jasó rtmeäpeia, ma lgm lpoqotäm oi
 sai oäsi so Pqxsodijeiäo emgäqcgre jasó jasóvqgrg enotriäay. aqveäy sot jqósoty leäkoty pqooqirlotä ma acmootäm, rso
 pkaiärio sgy ejsilgärexäy soty, siy episaceäy siy opoiäey o
 O amaiqereiäxm pqobókkei oäsi so rjepsijoä sgy amaiqeribak- oijeiäoy epiveiqglasiäay sgqeiä gädg rsg vxäqa jasacxcgäy
 koälemgy diasónexy rseqeiäsai molijgäy aisiokociäay jahoärom sot.
 dem bariäfesai re amsijeilemijxäy jahoqirleämg, pqaclasijxäy
 jai molijxäy, jasórsarg. Ç Paqóbarg sxm óqhqxm 6 jai 52 sgy Rtmhgäjgy EJ: oi
 diasóneiy sot barikijotä diasóclasoy sot 1954, oi opoiäey
 amaueäqhgjam amxseäqx, rsg rvesijgä le sa aisgälasa


text:
sgy
 Episqopgäy paqócqauo, eiämai artlbiäbarsey pqoy sa
 óqhqa 6 jai 52 sgy Rtmhgäjgy EJ, rso leäsqo pot rtme-
 pócomsai dtrlemeiäy diajqiäreiy re bóqoy sxm akkodapxäm
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 utrijxäm jai molijxäm pqorxäpxm, jai elpodiäfotm sgm
 jasó sot Barikeiäot sot Bekciäot, pot arjgähgje rsiy
 ecjasórsarg sxm pqorxäpxm atsxäm, jahoärom apo-
 28 Laðot 1998
 jkeiäotm jasgcoqglasijó jai re jóhe peqiäpsxrg sg mgo-
 (Tpoäherg C-203/98) koäcgrg aeqorjóuoty pot amgäjei re akkodapoä utrijoä
 (98/C 234/37) pqoärxpo gä re akkodapgä esaiqeiäa, jasó sg dióqjeia sot
 pqxäsot eäsoty dialomgäy sot utrijotä pqorxäpot gä ecja-
 sarsórexy sgy esaiqeiäay rso Beäkcio.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä sg Laqiäa Pasajió, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/43
 Προσφυγή-αγωγή της 20ής Οκτωβρίου 2008 — Schuerings κατά Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης
 (Υπόθεση F-87/08)
 (2008/C 327/83)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Gisela Schuerings (Νίκαια, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Να ακυρωθεί η απόφαση του καθού-εναγομένου περί απολύσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας και να υποχρεωθεί το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης να καταβάλει αποζημίωση για την υλική ζημία και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, της 23ης Οκτωβρίου 2007, περί απολύσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 —
 να ακυρώσει, κατά το μέρος που κρίνεται αναγκαίο, τη ρητή απόφαση του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, της 10ης Ιουλίου 2008, περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 46 του ΚΛΠ και 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ,
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης να καταβάλει το ποσό των 125 000 ευρώ ως αποζημίωση για την υλική ζημία,
 —
 να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης να καταβάλει το ποσό των 50 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη,
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στα δικαστικά έξοδα.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/34
 Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2010 — Gross κ.λπ. κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση F-106/10)
 2011/C 72/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Ivo Gross (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και λοιποί (εκπρόσωπος: J. Kayser, δικηγόρος)
 Καθού: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων που περιλαμβάνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα τακτοποιήσεως των αποδοχών των προσφευγόντων για το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο 2009 και στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών που καταρτίστηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2010 και μετά στο πλαίσιο της ετήσιας αναπροσαρμογής των αποδοχών και συντάξεων των μονίμων υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού βάσει του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 1296/2009 του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 2009.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της ΑΔΑ περί αναπροσαρμογής των αποδοχών των προσφευγόντων, όπως αυτές αντικατοπτρίζονται στα αναδρομικά σημειώματα αναπροσαρμογής των αποδοχών 12/2009, που διανεμήθηκαν το 2010, στα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών 1/2010, 2/2010, 3/2010, 4/2010, 5/2010, 6/2010, 7/2010, 8/2010, 9/2010 και στο σύνολο των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών που θα καταρτιστούν μεταγενέστερα έως την ημερομηνία της αποφάσεως που θα θέσει τέρμα στην παρούσα δίκη, καθόσον εφαρμόζουν παρανόμως συντελεστή αναπροσαρμογής των αποδοχών 1,85 % αντί του συντελεστή 3,7 %·
 —
 να καταδικάσει το Δικαστήριο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/37
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Οκτωβρίου 2007 — Ferriere Nord κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-94/03) (1)
 (Συμπράξεις - Κατασκευαστές ράβδων σκυροδέματος - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 65 ΑΧ - Απόφαση στηριζόμενη στη Συνθήκη ΕΚΑΧ μετά τη λήξη της ισχύος της εν λόγω Συνθήκης - Αναρμοδιότητα της Επιτροπής)
 (2007/C 297/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ferriere Nord SpA (Osoppo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: W. Viscardini, G. Donà και E. Perricone, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Pignataro-Nolin και A. Whelan, επικουρούμενοι από τον M. Moretto, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: I. Braguglia)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως C(2002) 5087 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 65 ΑΧ (υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι σκυροδέματος)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2002) 5087 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 65 ΑΧ (υπόθεση COMP/37.956 — Ράβδοι σκυροδέματος) έναντι της Ferriere Nord SpA.
 2)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ferriere Nord.
 3)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 112 της 10.5.2003.


text:
 23.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2015 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-387/12) (1)
 ([«ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση - Οπωροκηπευτικά - Τομέας μεταποιήσεως ντομάτας - Ενισχύσεις στις οργανώσεις παραγωγών - Δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Ιταλία - Άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 - Άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 - Κατ’ αποκοπή διόρθωση»])
 (2015/C 096/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενος από τον S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Rossi και D. Bianchi)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/336/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2012, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 165, σ. 83).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 319 20/10/12.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) στις 14 Ιουνίου 2011 — Dobrudzhanska petrolna kompania AD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — grad Varna, pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite
 (Υπόθεση C-298/11)
 2011/C 232/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Dobrudzhanska petrolna kompania AD
 Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto»— grad Varna, pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite [Διευθυντή της Διευθύνσεως «Προσβολή και Διαχείριση της Εκτελέσεως» της Βάρνας της Κεντρικής Διοικήσεως της Εθνικής Υπηρεσίας Εσόδων]
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα του φόρου προστιθέμενης αξίας, την έννοια ότι, σε περίπτωση παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων, εφόσον η αντιπαροχή είναι υψηλότερη από την κανονική αξία, η βάση της επιβολής του φόρου συνίσταται στην κανονική αξία της συναλλαγής μόνο στην περίπτωση κατά την οποία ο παραδίδων τα αγαθά ή ο παραλήπτης των αγαθών δεν έχει δικαίωμα πλήρους εκπτώσεως του φόρου εισροών που αναλογεί στην αγορά ή στην παραγωγή ή κατασκευή των παραδοθέντων αγαθών;
 2)
 Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 την έννοια ότι, όταν ο παραδίδων το αγαθό έχει ασκήσει το δικαίωμα πλήρους εκπτώσεως του φόρου εισροών για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερων παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων καθορίζοντας την αξία τους σε επίπεδο χαμηλότερο από την κανονική αξία και όταν το δικαίωμα αυτό εκπτώσεως του φόρου εισροών δεν έχει διορθωθεί σύμφωνα με τα άρθρα 173 έως 177 της οδηγίας και η παράδοση δεν υπόκειται στην απαλλαγή κατά τα άρθρα 132, 135, 136, 371, 375, 376, 377, 378, παράγραφος 2, ή 380 έως 390 της οδηγίας, το κράτος μέλος δεν μπορεί να θεσπίσει μέτρα με τα οποία να προβλέπει ότι βάση επιβολής του φόρου είναι αποκλειστικά και μόνον η κανονική αξία;
 3)
 Έχει το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 την έννοια ότι, όταν ο παραλήπτης του αγαθού έχει ασκήσει το δικαίωμα πλήρους εκπτώσεως του φόρου εισροών για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερων παραδόσεων μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων καθορίζοντας την αξία τους σε επίπεδο χαμηλότερο από την κανονική αξία και όταν το δικαίωμα αυτό εκπτώσεως του φόρου εισροών δεν έχει διορθωθεί σύμφωνα με τα άρθρα 173 έως 177 της οδηγίας, το κράτος μέλος δεν μπορεί να θεσπίσει μέτρα με τα οποία να προβλέπει ότι βάση επιβολής του φόρου είναι αποκλειστικά και μόνον η κανονική αξία;
 4)
 Απαριθμεί περιοριστικά το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 τις περιπτώσεις στις οποίες συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα με τα οποία να προβλέπουν ότι βάση επιβολής του φόρου είναι, στην περίπτωση παραδόσεως, η κανονική αξία της συναλλαγής;
 5)
 Επιτρέπεται να εφαρμόζεται μια εθνική νομική ρύθμιση, όπως


text:
η προβλεπόμενη στο άρθρο 27, παράγραφος 1, σημείο 1, του Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (του βουλγαρικού νόμου για τον ΦΠΑ), αν συντρέχουν περιστάσεις διαφορετικές από αυτές που απαριθμούνται στο άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' και γ', της οδηγίας 2006/112;
 6)
 Έχει η διάταξη του άρθρου 80, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112 απευθείας εφαρμογή, όταν συντρέχει περίπτωση όπως η προκείμενη και μπορεί το εθνικό δικαστήριο να εφαρμόσει τη διάταξη αυτή απευθείας;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/14
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2016 [αίτηση του Curtea de Apel Oradea (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Vicdantrans SRL κατά Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-73/15) (1)
 (2016/C 475/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 155 της 11.5.2015.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/25
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2013 — Meda κατά ΓΕΕΑ — Takeda (PANTOPREM)
 (Υπόθεση T-647/13)
 2014/C 39/44
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Meda AB (Solna, Σουηδία) (εκπρόσωποι: G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Takeda GmbH (Konstanz, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας/του προσφεύγοντος
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών της 25ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 2171/2012-4 με αντικείμενο την ανακοπή που ασκήθηκε κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 403 973«PANTOPREM»,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «PANTOPREM» για προϊόντα της κλάσεως 5 — αριθμός αιτήσεως καταχωρίσεως 9 403 973
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Takeda GmbH
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: λεκτικά κοινοτικά σήματα «PANTOPAN», «PANTOMED», «PANTOPRAZ», «PANTOPRO» και το εθνικό λεκτικό σήμα «PANTOP» για προϊόντα της κλάσεως 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: δεκτή η ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του άρθρου 59, πρώτη περίοδος, του άρθρου 64, παράγραφος 1, του άρθρου 75, του άρθρου 76, παράγραφος 1, δεύτερο τμήμα της φράσεως, του άρθρου 77 και του άρθρου 112, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Ισπανία) στις 18 Απριλίου 2016 – Elecdey Carcelén S.A. κατά Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha
 (Υπόθεση C-215/16)
 (2016/C 243/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala Contencioso-Administrativo, Sección Segunda
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Elecdey Carcelén S.A.
 Καθής: Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εφόσον τα «καθεστώτα στήριξης», τα οποία προσδιορίζονται στο άρθρο 2, στοιχείο ια', της οδηγίας 2009/28/ΕΚ, και, μεταξύ αυτών, τα φορολογικά κίνητρα τα οποία συνίστανται σε φορολογικές απαλλαγές ή μειώσεις και επιστροφές φόρου, έχουν ορισθεί ως μέσα για την επίτευξη των σκοπών κατανάλωσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία 2009/28/ΕΚ, έχουν τα εν λόγω κίνητρα ή μέτρα υποχρεωτικό χαρακτήρα και δεσμεύουν τα κράτη μέλη παράγοντας άμεσο αποτέλεσμα, κατά το μέτρο που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο επικλήσεως και να προβληθούν από τα θιγόμενα άτομα ενώπιον κάθε είδους δημόσιας, δικαστικής ή διοικητικής αρχής;
 2)
 Εφόσον περιλαμβάνονται στα «καθεστώτα στηρίξεως» που μνημονεύονται στο πρώτο ερώτημα φορολογικά κίνητρα που συνίστανται σε φορολογικές απαλλαγές ή μειώσεις και επιστροφές φόρου, χρησιμοποιουμένης προς τούτο της εκφράσεως «μεταξύ άλλων», έχουν την έννοια τα εν λόγω κίνητρα ότι περιλαμβάνουν συγκεκριμένα τη μη επιβολή, άλλως την απαγόρευση, κάθε είδους ειδικού και συγκεκριμένου τέλους σε βάρος της ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, πέραν των γενικών φόρων που βαρύνουν την οικονομική δραστηριότητα και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας; Επιπλέον, και εντός της ίδιας παραγράφου διατυπώνεται το ακόλουθο ερώτημα: [Επίσης], πρέπει να εμπίπτει στη γενική απαγόρευση που αναφέρεται ανωτέρω και η απαγόρευση εκείνη σχετικά με τη σώρευση ή αλληλεπικάλυψη ή τη διπλή φορολόγηση με διαφόρους γενικούς ή ειδικούς φόρους που καθίστανται απαιτητοί επί διαφορετικών σταδίων της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ως προς την ίδια γενεσιουργό αιτία επί της οποίας επιβάλλεται το εξεταζόμενο τέλος αιολικής ενέργειας;
 3)
 Στην περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ως άνω ερώτημα και αποδοχής της φορολογήσεως της ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, για τους σκοπούς του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ, έχει ο όρος «ειδικός σκοπός» την έννοια ότι πρέπει να διαθέτει αποκλειστικό σκοπό και, επιπλέον, ότι το τέλος που βαρύνει τις ανανεώσιμες ενέργειες πρέπει, ως προς τη δομή του, να διαθέτει πραγματικό μη φορολογικό χαρακτήρα και να μην επιτελεί αμιγώς δημοσιονομική ή εισπρακτική λειτουργία;
 4)
 Κατά το μέτρο που το άρθρο 4 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, όσον αφορά τα επίπεδα φορολογίας που επιβάλλουν τα κράτη μέλη στα ενεργειακά προϊόντα και στην ηλεκτρική ενέργεια, λαμβάνει ως σημείο αναφοράς τα ελάχιστα επίπεδα της οδηγίας τα οποία νοούνται ως το σύνολο των εισπραττόμενων επιβαρύνσεων από όλους τους φόρους που υπολογίζονται άμεσα ή έμμεσα για την ποσότητα των προϊόντων εκείνων κατά τη στιγμή της παράδοσης προς κατανάλωση, έχει το ως άνω άρθρο την έννοια ότι το σύνολο αυτό οφείλει να εξαιρεί από το επίπεδο φορολογίας που απαιτείται από την οδηγία τους εθνικούς εκείνους φόρους, οι οποίοι


text:
δεν έχουν πραγματικό μη φορολογικό χαρακτήρα, τόσο ως προς τη δομή τους όσο και ως προς τον ειδικό σκοπό τους, όπως αυτός θα ερμηνευθεί με την απάντηση που θα δοθεί στο προηγούμενο ερώτημα;
 5)
 Συνιστά ο όρος «τέλος» που χρησιμοποιείται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 2009/28/ΕΚ αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης που πρέπει να ερμηνεύεται ευρύτερα, ως συμπεριλαμβάνουσα και ως συνώνυμη της έννοιας του φόρου εν γένει;
 6)
 Στην περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, τα τέλη που οφείλουν να καταβάλουν οι καταναλωτές, στα οποία αναφέρεται το άρθρο 13, παράγραφος 1, σημείο ε', μπορούν να περιλαμβάνουν μόνο τις επιβαρύνσεις ή φόρους με τους οποίους σκοπείται, κατά περίπτωση, η αποκατάσταση της βλάβης που προκλήθηκε στο περιβάλλον και η αποκατάσταση, με το ποσό της εισπράξεως, των ζημιών που προκλήθηκαν λόγω του αρνητικού αντίκτυπου ή συνεπειών, αλλά όχι τους φόρους ή τις εισφορές που βαρύνουν τις μη ρυπογόνες μορφές ενέργειας και επιτελούν κατεξοχήν δημοσιονομικό ή εισπρακτικό σκοπό;


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/38
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2010 — Procter & Gamble Manufacturing Cologne κατά ΓΕΕΑ — Natura Cosméticos (NATURAVIVA)
 (Υπόθεση T-107/10)
 2010/C 134/66
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Procter & Gamble Manufacturing Cologne GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: K. Sandberg, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Natura Cosméticos, SA (Itapecerica da Serra, Βραζιλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 23ης Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση R 1558/2008-2
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα,
 —
 να υποχρεώσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του καθού.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «NATURAVIVA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 44
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό σήμα «VIVA», καταχωρισθέν για προϊόντα της κλάσεως 3, το κοινοτικό σήμα «VIVA», καταχωρισθέν για προϊόντα της κλάσεως 3.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών έκρινε εσφαλμένως ότι δεν υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των εν λόγω σημάτων.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Απριλίου 2013 — Aecops κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-51/11) (1)
 (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο - Πρόγραμμα καταρτίσεως - Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας χρηματοδοτικής συνδρομής - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Παραγραφή - Ασφάλεια δικαίου - Δικαιώματα άμυνας - Εύλογη προθεσμία - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2013/C 156/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς J. da Cruz Vilaça και L. Pinto Monteiro, στη συνέχεια L. Pinto Monteiro, P. Farinha Alves και N. Morais Sarmento, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και D. Recchia)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 27ης Οκτωβρίου 2010 με την οποία καθορίστηκε το τελικό ποσό των δαπανών που είναι επιλέξιμες για τη χρηματοδοτική συνδρομή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) που είχε χορηγηθεί στην προσφεύγουσα για προγράμματα καταρτίσεως με την απόφαση C(88) 831, της 29ης Απριλίου 1988, για τη χρηματοδότηση προγράμματος επαγγελματικής κατάρτισης (υπόθεση 88 0369 P1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 139 της 7.5.2011.


text:
C 234/10 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 25.7.98
 pot eneädxre rsiy 27 Ojsxbqiäot 1994 so Pqxsodijeiäo sxm Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 28 Laðot 1998
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (detäseqo slgäla) rsgm tpoäherg apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 S-35/92, Deere jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 1994, r. II-957), le
 sgm opoiäa fgseiäsai g enauómirg sgy apouórexy atsgäy, oäpot 1. Apoqqiäpsei sgm aiä sgrg amaiqeärexy.
 o eäseqoy diódijoy eiämai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Julian Currall, epijotqotälemoy apoä 2. Jasadijófei sg New Holland Ford Ltd rsa dijarsijó
 som Nicholas Forwood), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty eänoda.
 C. Gulmann, pqoäedqo slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida,
 D. A. O. Edward, P. Jann jai L. Sevón (eirgcgsgä), dijarseäy,
 (1) EE C 54 sgy 4.3.1995.
 cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay:
 L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 28 Laðot
 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg amaiqeärexy.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (pqxäso slgäla)
 2. Jasadijófei sgm esaiqeiä a John Deere Ltd rsa dijarsijó
 eänoda. sgy 28gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-3/97 (aiäsgrg sot Court of Appeal Ð
 (1) EE C 54 sgy 4.3.1995. Criminal Division, London, cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 apouórexy): Poimijgä diäjg jasó John Charles Goodwin jai
 Edward Thomas Unstead (1)
 (Uoqokocijeäy diasóneiy Ç Emaqloämirg sxm moloherixäm Ç
 Uoäqoi jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsi-
 heleämgy aniäay Ç èjsg odgciäa 77/388/EOJ Ç Pediäo euaq-
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT locgäy Ç Paqódorg paqapoigleämxm pqoøoämsxm aqxlaso-
 poiiäay)
 (peälpso slgäla)
 (98/C 234/19)
 sgy 28gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-8/95 P: New Holland Ford Ltd jasó Epi- (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (Aiäsgrg amaiqeärexy Ç Paqadejsoä Ç Molijoä fgäsgla Ç
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Pqaclasijoä fgäsgla Ç Amsacxmirloäy Ç Rtärsgla amsak-
 kacgäy pkgqouoqixäm Ç Peqioqirloäy sot amsacxmirlotä Ç
 Òqmgrg voqgcgärexy apakkacgäy) Rsgm tpoäherg C-3/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Court of
 Appeal Ð Criminal Division, London, pqoy so Dijarsgäqio,
 (98/C 234/18) jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm
 opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy poimijgäy diäjgy pot ejjqeleiä
 emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot jasó John Charles
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 Goodwin, Edward Thomas Unstead, g eäjdorg pqodijarsijgäy
 apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sgy eäjsgy odgciäay 77/388/
 EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiä-
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- rexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot
 pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg (EE eid.
 Rsgm tpoäherg C-8/95 P, New Holland Ford Ltd, esaiqeiäa ac- eäjd. 09/001, r. 49), so Dijarsgäqio (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo
 ckijotä dijaiäot, le eädqa so Basildon (Gmxleämo Bariäkeio), apoä soty M. Wathelet, pqoäedqo slgälasoy, D. A. O. Edward
 ejpqorxpotälemg apoä soty Mario Siragusa, dijgcoäqo Qxälgy, jai P. Jann (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: P.
 Giuseppe Scassellati-Sforzolini jai Francesca Moretti, dijgcoä- LeÂger, cqallaseäay: H. von Holstein, boghoäy cqallaseäay,
 qoty Lpokoämiay, le amsiäjkgsoty rso Kotnelbotäqco soty eneädxre rsiy 28 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho dia-
 dijgcoäqoty Elvinger, Hoss & Preussen,


text:
Côte d'Eich, le amsi- sajsijoä:
 jeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy apouórexy pot
 eneädxre rsiy 27 Ojsxbqiäot 1994 so Pqxsodijeiäot sxm So óqhqo 2 sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (detäseqo pemsalekeäy slgäla) rsgm sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm
 tpoäherg S-34/92, Fiatagri jai New Holland Ford jasó sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot
 Rtlbotkiäot (Rtkkocgä 1994, r. II-905), le sgm opoiäa fgseiäsai eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay:
 g enauómirg sgy apouórexy atsgäy, oäpot o eäseqoy diódijoy oloioäloqug uoqokocijgä bórg, eävei sgm eämmoia oäsi g paqó-
 eiämai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärx- dorg paqapoigleämxm pqoøoämsxm aqxlasopoiiäay tpoäjeisai
 poy: Julian Currall, epijotqotälemoy apoä som Leonard rsom UPA.
 Hawkes), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann,
 pqoäedqo slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. (1) EE C 74 sgy 8.3.1997.
 Edward, P. Jann jai L. Sevón (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay: L.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Σεπτεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-128/05) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Επιχειρήσεις διεθνών μεταφορών επιβατών εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος - Ετήσιος κύκλος εργασιών στην Αυστρία χαμηλότερος ή ίσος με 22 000 ευρώ - Απλοποιημένες μέθοδοι επιβολής και εισπράξεως του ΦΠΑ)
 (2006/C 294/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Δ. Τριανταφύλλου)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: H. Dossi και M. Fruhmann)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 2, 6, 9, παράγραφος 2, στοιχείο β', 17, 18 και 22, παράγραφοι 3 έως 5, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Ειδικό καθεστώς για τις επιχειρήσεις διασυνοριακών μεταφορών προσώπων που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος και των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών στην Αυστρία δεν υπερβαίνει τις 22.000 ευρώ — Δεν υφίσταται υποχρέωση υποβολής περιοδικής δηλώσεως και καταβολής του καθαρού ποσού του φόρου
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Επιτρέποντας σε μη εγκατεστημένους στην Αυστρία υποκειμένους στον φόρο, οι οποίοι εκτελούν μεταφορές επιβατών εντός του εν λόγω κράτους μέλους, να μην υποβάλλουν φορολογική δήλωση και να μην καταβάλλουν το καθαρό ποσό του φόρου προστιθέμενης αξίας, αν ο πραγματοποιούμενος στην Αυστρία ετήσιος κύκλος εργασιών τους είναι χαμηλότερος των 22 000 ευρώ, εκτιμώντας ότι, στην περίπτωση αυτή, το ποσό του οφειλομένου φόρου είναι ίσο με το ποσό του προς έκπτωση φόρου, και εξαρτώντας την εφαρμογή της απλοποιημένης κανονιστικής ρυθμίσεως από την προϋπόθεση να μην αναγράφεται ο εν λόγω φόρος επί των τιμολογίων ή των εγγράφων που επέχουν θέση τιμολογίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18, παράγραφοι 1, στοιχείο α', και 2, καθώς και 22, παράγραφοι 3 έως 5, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 182 της 23.7.2005.


text:
13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/19
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-433/99 (1) Gerichtshog (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 σεως]: Margrith Petersilge, το γε ́νος Lackner κατα ́ Sozialver-
 (2001/C 289/37) sicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft.
 Με δια ́ταξη της 1ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 63 της 04.03.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-433/99 (αι ́τηση της Commissione tributaria regionale
 di primo grado di Trento για ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Panarotta 2002 Srl κατα ́ Ufficio delle Imposte Dirette di Trento.
 (1) EE C 34 της 05.02.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-4/00 (1)
 (2001/C 289/41)
 Με δια ́ταξη της 21ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-434/99 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-4/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλι-
 κη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 289/38)
 Με δια ́ταξη της 1ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1) EE C 122 της 29.04.2000.
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-434/99 (αι ́τηση της Commissione tributaria regionale
 di primo grado di Trento για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως): NTB SpA κατα ́ Ufficio delle Imposte Dirette di
 Trento.
 (1) EE C 34 της 5.2.2000. ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-82/00 (1)
 (2001/C 289/42)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Μαι ̈́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-501/99 (1) σεως C-82/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 (2001/C 289/39)
 (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 Με δια ́ταξη της 11ης Ιουνι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-501/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-130/00 (1)
 (2001/C 289/43)
 Με δια ́ταξη της 5ης Ιουλι ́ου 2001, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-511/99 (1) των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-130/00, Επιτροπη ́ Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (2001/C 289/40)
 Με δια ́ταξη της 25ης Ιουνι ́ου 2001 ο Προ ́εδρος του ́εκτου (1) ΕΕ C 163 της 10.06.2000.
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-511/99 [αι ́τηση του Oberster


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/33
 Προσφυγή της 16ης Απριλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-139/09)
 2009/C 141/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. de Schietere de Lophem και A. Marghelis)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2006/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ (1) ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2006/21/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2008. Κατά την ημερομηνία όμως της ασκήσεως της παρούσας προσφυγής το καθού δεν είχε θεσπίσει ακόμη όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τη θέσπιση αυτή.
 (1) ΕΕ L 102, σ. 15.


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/41
 Προσφυγή του Philip Vanlangendonck κατά της Επιτροπής — παραβίαση της αρχής του κράτους δικαίου και της Συνθήκης
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις ΕΚ, καθόσον, αντιθέτως προς τη γνώμη του προέδρου της
 27 Οκτωβρίου 2003 εξεταστικής επιτροπής, o διευθυντής της ΥΕΠΕΚ δέχθηκε ότι
 δεν προβλέπεται, βάσει της προκηρύξεως του διαγωνισμού,
 (Υπόθεση Τ-361/03) η δυνατότητα ισοβαθμίας των υποψηφίων στην προφορική
 εξέταση, και τούτο παρά την πάγια νομολογία ότι η εξε-
 ταστική επιτροπή δεσμεύεται από το κείμενο της προκηρύ-
 (2004/C 7/75)
 ξεως του διαγωνισμού·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων.
 Ο προσφεύγων αναρωτιέται συναφώς για ποιον λόγο η
 εξεταστική επιτροπή, ενώ ανταποκρίθηκε άριστα στο καθήκον
 Ο Philip Vanlangendonck, κάτοικος Overijse (Βέλγιο), εκπροσω- της να επιλέξει και να κατατάξει τους υποψηφίους βάσει των
 πούμενος από τον Bernard Laurent, δικηγόρο, άσκησε στις ικανοτήτων τους από τον 1o μέχρι τον 149o καλύτερο
 31 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών βαθμό, αποδείχθηκε ξαφνικά ανίκανη να συγκρίνει και να
 Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- επιλέξει μεταξύ των επτά υποψηφίων που ισοβάθμησαν.
 τήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ελέγξει τη νομιμότητα της αποφάσεως που εξέδωσε ο
 διευθυντής της ΥΕΠΕΚ (Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) υπό την ιδιότητά του ως Α∆Α Προσφυγή του Rafael Bustamante Tello κατά του Συμβου-
 (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), η οποία κοινοποιή- λίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 4 Νοεμ-
 θηκε στις 25.07.2003 και παρελήφθη στις 28.07.2003 και βρίου 2003
 είχε ως αντικείμενο την απόρριψη των υπ' αριθμό R/134/03
 και R/139/103 ενστάσεων που ο προσφεύγων κατέθεσε στην
 ΑDIM. B.2 — Τμήμα «προσφυγών», στις 27 Μαρτίου 2003, (Υπόθεση T-368/03)
 στρεφόμενος κατά της αρνήσεως να ακυρωθεί ή να διορθωθεί
 ο δημοσιευμένος κατάλογος επιτυχόντων του διαγωνισμού
 (2004/C 7/76)
 COM/A/10/01, λόγω καταφανών σφαλμάτων και
 παρατυπιών·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 — να ελέγξει τη νομιμότητα της αρνητικής απαντήσεως της
 Α∆Α και του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής του
 διαγωνισμού COM/A/10/01 στο αίτημα για παροχή εξηγή-
 σεων ή αντικειμενικών και συναφών πληροφοριών· O Rafael Bustamante Tello, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπρο-
 σωπούμενος από τους δικηγόρους Ramón García-Gallardo και
 — να καταδικάσει την αντίδικο να καταβάλει στον Dolores Domínguez Pérez, άσκησε στις 4 Νοεμβρίου 2003
 προσφεύγοντα ποσό 400 000 Ευρώ, ως αποζημίωση προς προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη (με πάσα επιφύλαξη κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 σχετικά με αύξηση ή μείωση του ποσού κατά τη διάρκεια της
 διαδικασίας).
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουλίου
 2003, η οποία απέρριψε την διοικητική προσφυγή της
 14ης Απριλίου 2003, μη αναγνωρίζοντας σε αυτόν δικαίωμα
 Ο προσφεύγων στην υπόθεση αυτή στρέφεται κατά της αρνήσεως στο επίδομα εκπατρισμού και, κατά συνέπεια, και στα λοιπά
 της διοικήσεως αφενός να ακυρώσει ή να διορθώσει τον κατάλογο συνδεόμενα με αυτό επιδόματα,
 των επιτυχόντων του διαγωνισμού COM/Α/10/01 λόγω καταφα-
 νών σφαλμάτων και παρατυπιών και αφετέρου να παράσχει τις — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά


text:
έξοδα.
 πληροφορίες που ζήτησε ο προσφεύγων, προκειμένου να είναι σε
 θέση να διερευνήσει εάν υπέστη δυσμενή διάκριση λόγω εθνικότη-
 τας κατά τη διεξαγωγή και τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της
 προφορικής εξετάσεως του ως άνω διαγωνισμού.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, o προσφεύγων επικαλείται:
 Ο προσφεύγων στην παρούσα δίκη αντιτίθεται στη μη αναγνώριση
 — καταφανή νομική ή πραγματική πλάνη, λόγω του ότι η από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή του δικαιώματός του
 εξεταστική επιτροπή ενέγραψε στον εφεδρικό κατάλογο 156 στο επίδομα εκπατρισμού και στα λοιπά συνδεόμενα με αυτό
 επιτυχόντες αντί 150 που προέβλεπε η προκήρυξη του επιδόματα (άρθρο 4 του Παραρτήματος VII του Κανονισμού
 διαγωνισμού· Υπηρεσιακής Καταστάσεως.
 ---pagebreak--- C 7/42 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του ο προσφεύγων προβάλλει: οποία να ισούται προσωρινά με 1 ευρώ, ή, επικουρικά, να
 αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή ευθύνεται για τη μελλοντική
 — Πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλο σφάλμα στην εκτίμηση των ζημία που μπορεί να προβλεφθεί με επαρκή βεβαιότητα, έστω
 πραγματικών περιστατικών, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη και αν η ζημία αυτή δεν μπορεί να υπολογιστεί επακριβώς,
 απόφαση δεν θεωρεί ότι η εργασία που αυτός παρέσχε για
 την αντιπροσωπεία της Αυτόνομης Περιοχής της Μουρκίας — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 στις Βρυξέλλες συνιστούσε «υπηρεσία προς κράτος», κατά εξόδων.
 την έννοια που περιλαμβάνεται στον Κανονισμό ως εξαίρεση
 από την περίοδο αναφοράς. Επικουρικώς ισχυρίζεται ότι το
 καθού όργανο έκρινε εσφαλμένως με την προσβαλλομένη
 απόφαση ότι το κέντρο των συμφερόντων και η συνήθης Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 διαμονή του προσφεύγοντος βρίσκονταν στις Βρυξέλλες και
 όχι στη Μουρκία. Με την προσβαλλόμενη εν προκειμένω απόφαση απορρίφθηκε το
 αίτημα των προσφευγουσών να παύσει ο χαρακτηρισμός του
 — Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, διότι η κολοφωνίου ως επικίνδυνης ουσίας που περιλαμβάνεται στο
 αρμόδια για τους διορισμούς αρχή μεταχειρίστηκε δυσμε- παράρτημα I της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 νέστερα τη δική του προσωπική κατάσταση σε σχέση με 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανο-
 άλλες, ίδιες ουσιαστικά, καταστάσεις. νιστικών και διοικητικών διατάξεων περί ταξινομήσεως, συσκευα-
 σίας και επισημάνσεως των επικινδύνων ουσιών (1).
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται
 ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη για τον λόγο ότι η
 Προσφυγή-αγωγή των Αrizona Chemical B.V., Eastman υπαγωγή του κολοφωνίου στο εν λόγω παράρτημα αποφασίστηκε
 Belgium B.V.B.A., Resinall Europe B.V.B.A. και Cray Valley βάσει των αποτελεσμάτων των αναλύσεων διαφορετικής ουσίας,
 Iberica S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- και συγκεκριμένα του οξειδωμένου κολοφωνίου. Περαιτέρω,
 τήτων, που ασκήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2003 υποστηρίζουν ότι η επίμαχη υπαγωγή δεν στηρίζεται σε πορίσματα
 επιστημονικών εξετάσεων βάσει της οδηγίας 67/548 και βασίστηκε
 (Υπόθεση Τ-369/03) στην εσφαλμένη αντίληψη ότι το κολοφώνιο παράγει πάντοτε
 οξειδωμένο κολοφώνιο και ότι το οξειδωμένο αυτό κολοφώνιο
 ερεθίζει το δέρμα ακόμα και στην περίπτωση συνήθων χειρισμών
 (2004/C 7/77) και συνήθους χρήσης. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται επίσης ότι
 η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, διότι βασίζεται στην
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) «αρχή της προλήψεως», η οποία δεν ισχύει για τις αποφάσεις που
 βασίζονται σε πιθανολόγηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση


text:
αντιβαίνει στη Συνθήκη ΕΚ, καθόσον δεν λαμβάνει υπόψη τα νέα,
 Οι εταιρίες Αrizona Chemical B.V., με έδρα το Αlmere (Κάτω σύγχρονα, επιστημονικά πορίσματα για το οξειδωμένο κολοφώνιο
 Χώρες), Eastman Belgium B.V.B.A., με έδρα το Kallo (Βέλγιο), και, τέλος, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει επίσης σε
 Resinall Europe B.V.B.A., με έδρα την Μπριζ (Βέλγιο), και Cray ορισμένες θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, και ειδι-
 Valley Iberica S.A., με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσωπούμε- κότερα στις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της
 νες από τους δικηγόρους Claudio Mereu και Koen Van δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας.
 Maldegem, άσκησαν στις 29 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 34.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες) ζητούν
 από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση D(2003)430245 της Επιτροπής,
 της 20ής Αυγούστου 2003 Προσφυγή του Υνes Mahieu κατά της Επιτροπής των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2003
 — να αναγνωρίσει ότι είναι παράνομη η υπαγωγή του κολοφω-
 νίου στο παράρτημα I της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβου-
 λίου, της 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως των (Υπόθεση Τ-372/03)
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί
 ταξινομήσεως, συσκευασίας και επισημάνσεως των επικινδύ- (2004/C 7/78)
 νων ουσιών,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — επικουρικά, να αναγνωρίσει ότι η υπαγωγή του κολοφωνίου
 στο παράρτημα I δεν ισχύει έναντι των προσφευγουσών,
 σύμφωνα με το άρθρο 241 της Συνθήκης ΕΚ,
 Ο Yves Mahieu, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον
 — να υποχρεώσει την εναγόμενη-καθής να καταβάλει στις Lucas Vogel, δικηγόρο, άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 2003 ενώπιον
 προσφεύγουσες αποζημίωση για τις ζημίες που υπέστησαν του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 λόγω της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 27.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/3
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Norges Høyesterett στις 14 Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση Torbjørn Selstad Thue και Ομοσπονδία Νορβηγικής Αστυνομίας (Politiets Fellesforbund) κατά της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Ασφάλειας
 (Υπόθεση E-19/16)
 (2017/C 133/03)
 Στις 14 Δεκεμβρίου 2016 υποβλήθηκε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Norges Høyesterett (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Νορβηγίας), η οποία παραλήφθηκε από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Δεκεμβρίου 2016, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Torbjørn Selstad Thue και Ομοσπονδία Νορβηγικής Αστυνομίας (Politiets Fellesforbund) κατά της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Ασφάλειας σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Ο χρόνος που αφιερώνεται για τη μετακίνηση κατόπιν εντολής του εργοδότη από και/ή προς τόπο διαφορετικό από τον σταθερό ή συνήθη τόπο παρουσίας του εργαζομένου, όταν η εν λόγω μετακίνηση πραγματοποιείται εκτός του κανονικού ωραρίου εργασίας, πρέπει να θεωρείται χρόνος εργασίας κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ;
 2.
 Στον βαθμό που η μετακίνηση όπως περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα δεν είναι από μόνη της αρκετή για να χαρακτηριστεί ως χρόνος εργασίας, ποιο είναι το νομικό κριτήριο και τα συναφή στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να καθοριστεί εάν ο χρόνος που αφιερώνεται για τη μετακίνηση πρέπει, παρ’ όλα αυτά, να θεωρείται ότι συνιστά χρόνο εργασίας; Στο πλαίσιο του ερωτήματος αυτού, ζητείται μια γνώμη σχετικά με την αναγκαιότητα να εκτιμηθεί η ένταση όσον αφορά τον όγκο της εργασίας που εκτελείται κατά τη διάρκεια της μετακίνησης.
 3.
 Έχει σημασία για την εξέταση των ερωτημάτων Ι και II η συχνότητα με την οποία ο εργοδότης απαιτεί από τον εργαζόμενο να είναι παρών σε τόπο διαφορετικό από τον σταθερό ή συνήθη τόπο παρουσίας του;


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Gyulai Törvényszék (Ουγγαρία) στις 13 Ιανουαρίου 2012 — HERMES Hitel és Faktor Zrt. κατά Nemzeti Földalapkezelő Szervezet
 (Υπόθεση C-16/12)
 2012/C 126/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Gyulai Törvényszék
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: HERMES Hitel és Faktor Zrt.
 Καθού: Nemzeti Földalapkezelő Szervezet
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι οποίες θεωρούνται θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης, την έννοια ότι απαγορεύουν σε κράτος μέλος να θεσπίσει διατάξεις που τροποποιούν το περιεχόμενο συμβάσεως, την οποία συνήψε το κράτος μέλος υπό την ιδιότητά του του ιδιοκτήτη, σε βάρος του αντισυμβαλλομένου, χαρακτηρίζοντας αμεταβίβαστο το αντικείμενο της συμβάσεως και εμποδίζοντας, με αυτόν τον τρόπο, τον αντισυμβαλλόμενο να ασκήσει τα δικαιώματα που απορρέουν από τη σύμβαση;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, υποχρεούται ο εθνικός δικαστής, σύμφωνα με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας με την Κοινότητα, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μη λάβει υπόψη την εθνική διάταξη που ρυθμίζει τη νομική κατάσταση του αμεταβιβάστου και να κρίνει μεταβιβαστό το αντικείμενο της συμβάσεως, αντίθετα προς αυτό που προβλέπει η εθνική ρύθμιση;


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/38
 Προσφυγή της 11ης Ιουνίου 2012 — ΖΖ και ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-61/12)
 2012/C 227/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ΖΖ και ΖΖ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal και S. Orlandi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των προτάσεων μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν πριν από την ανάληψη υπηρεσίας στην Επιτροπή βάσει του υπολογισμού που λαμβάνει υπόψη τις νέες ΓΕΔ, που τέθηκαν σε ισχύ μετά την υποβολή των αιτήσεων μεταφοράς από τους προσφεύγοντες.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις περί απορρίψεως των διοικητικών ενστάσεων των προσφευγόντων με τις οποίες ζήτησαν την εφαρμογή των ΓΕΔ και των αναλογιστικών ισοδυνάμων που ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεώς τους για μεταφορά των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τις αποφάσεις περί υπολογισμού των αναγνωριζομένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν πριν από την είσοδό τους στην υπηρεσία της Επιτροπής·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/45
 Προσφυγή της 24ης Αυγούστου 2006 — Lohiniva κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-98/06)
 (2006/C 281/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Risto Lohiniva (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωπος: V. Teperi, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 30 Μαΐου 2006 απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής (ΑΔΑ) περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος·
 —
 να αποφανθεί ότι ο προσφεύγων εξακολουθεί να δικαιούται να μεταφέρει στη Φινλανδία το 35 % του καθαρού μισθού του, όπως το ποσό αυτό αναπροσαρμόσθηκε, από 16ης Ιανουαρίου 2006, βάσει του συντελεστή μεταφοράς ανά χώρα·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων μετέφερε στη χώρα καταγωγής του, τη Φινλανδία, μέρος του μισθού του, το οποίο αναπροσαρμοζόταν βάσει συντελεστή σύμφωνα με το άρθρο 17 του παραρτήματος VII του παλαιού ΚΥΚ. Στο πλαίσιο προγράμματος ανταλλαγής υπαλλήλων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών μετατέθηκε στη Φινλανδία για τα έτη 2004 και 2005. Κατά το διάστημα αυτό, η Επιτροπή του κατέβαλλε στη Φινλανδία όλον τον μισθό του, προσαυξημένο βάσει του συντελεστή μεταφοράς. Όταν ο προσφεύγων επέστρεψε στις Βρυξέλλες, τον Ιανουάριο του 2006, δεν του παρασχέθηκε η δυνατότητα εκ νέου μεταφοράς στη Φινλανδία του μέρους του μισθού του το οποίο μετέφερε εκεί πριν από τη μετάθεσή του. Συναφώς, η διοίκηση υποστήριξε ότι ως άνω διάταξη είχε τροποποιηθεί κατόπιν της θέσεως σε ισχύ του νέου ΚΥΚ και ότι ο προσφεύγων δεν πληρούσε την προϋπόθεση του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, για τη διατήρηση του ωφελήματος αυτού.
 Στην προσφυγή του, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, καθόσον του είχε χορηγηθεί το ωφέλημα της μεταφοράς τόσο κατά το διάστημα κατά το οποίο είχε μετατεθεί στη Φινλανδία όσο και προγενέστερα, εμπίπτει στην περίπτωση του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ.


text:
C 318/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊχων Κοινοτήτων 18. 10. 97
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων νοχήτων, στο πλαίσιο της διαφορας που εκκρεμεί ενώπιον
 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε την του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ulrich Gloger και Berg
 1η Αυγούστου 1997 amt Kamen, το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
 (Υπόθεση C-284/97)
 Εμπίπτουν στον λόγο αρνήσεως παροχής πληροφοριών που
 (97/C 318/08) προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο τρίτη
 περίπτωση της οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την ελεύ
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη θερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος, όσον αφορά
 από τον Fernando Castillo de la Torre, μέλος της Νομικής υποθέσεις «για τις οποίες διενεργείται (. . .) προανάκριση»,
 Υπηρεσίας, και τον O. Couvert-Castera, εθνικό υπάλληλο διοικητικές διαδικασίες αφορώσες την έκδοση μιας διοικη
 που έχει τεθεί στη διάθεση της υπηρεσίας αυτής, με τικής πράξεως η οποία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Cruz, ένδικης διαδικασίας κατόπιν ασκήσεως προσφυγής (');
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε την 1η Αυγούστου 1997
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προ (') Οδηγία 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 158 της 23. 6. 1990,
 σφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας. σ. 56).
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 Δικαστήριο:
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, καθόσον δεν
 θέσπισε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 13 Αυγούστου 1997
 προς την οδηγία 93/4Θ/ΕΟΚ του Συμβουλίου 0 , της
 14ης Ιουνίου 1993, για την τροποποίηση των οδηγιών 81/ (Υπόθεση C-297/97)
 851/ΕΟΚ (2) και 81/852/ΕΟΚ (3), περί προσεγγίσεως των (97/C 318/10
 νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα κτηνια
 τρικά φαρμακευτικά προϊόντα, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και την εν λόγω οδηγία H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 (εξαιρουμένου του άρθρου 1 σημείο 7), από την Laura Pignataro, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la
 Cruz, rue Alcide de Gasperi, κτίριο Wagner, άσκησε, στις
 — να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά 13 Αυγούστου 1997. ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω
 έξοδα.
 παϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρα
 τίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται προς
 τους ισχυρισμούς και τα κύρια επιχειρήματα που προβλήθη 1 , να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζο
 καν στην υπόθεση C-282/97 (4) - η ταχθείσα με το άρθρο 3 της ντας ή/και μη κοινοποιώντας εν πάση περιπτώσει τις
 οδηγίας 93/4Θ/ΕΟΚ προθεσμία εξέπνευσε στις 31 Δεκεμβρίου νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 1994 . είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία
 93/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1993, σχε
 (') ΕΕ L 214 της 24. 8. 1993, σ. 31 . τικά με τον καθορισμό και τη χρησιμοποίηση συμβατών
 (2) ΕΕ L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 1 . τεχνικών προδιαγραφών για την προμήθεια τεχνικού
 (3) ΕΕ L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 16. εξοπλισμού και συστημάτων διαχειρίσεως της εναέριας
 (4)


text:
ΕΕ C 295 της 27. 9. 1997 , σ. 20. κυκλοφορίας ('), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από τη συνθήκη ΕΟΚ και από την εν λόγω οδηγία,
 2, να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 βαλε, με διάταξη της 28ης Ιουλίου 1997, το Oberverwal
 tungsgericht fur das Land Nordrhein-Westfalen στο πλαίσιο Το άρθρο 189 της συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο η οδη
 της εκκρεμούς ενώπιον του διαφοράς μεταξύ Ulrich Gloger γία δεσμεύει κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται,
 και Bergamt Kamen, παρισταμένου του: Vertreter des όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται την
 offentlichen Interesses (εκπροσώπου του Δημοσίου) beim υποχρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες
 Oberverwaltungsgericht fur das Land Nordrhein-Westfalen μεταφοράς τους που ορίζουν οι οδηγίες. H συναφής προθε
 (Υπόθεση C-296/97) σμία έληξε στις 20 Ιουλίου 1994, χωρίς τη λήψη εκ μέρους
 (97/C 318/09 της Ιταλικής Δημοκρατίας των αναγκαίων διατάξεων προς
 συμμόρφωσή της με την προαναφερθείσα στο αιτητικό της
 Επιτροπής οδηγία.
 Με διάταξη της 28ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Αυγούστου 1997, το (') ΕΕ L 187 της 29. 7. 1993 , σ. 52.
 Oberverwaltungsgericht fur das Land Nordrhein-Westfalen —
 210 τμήμα — υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοι


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landgericht Mönchengladbach (Γερμανία) στις 2 Νοεμβρίου 2011 — Gisbert Thöne κατά MF Global UK Ltd και Frank Kucksdorf
 (Υπόθεση C-552/11)
 2012/C 65/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Mönchengladbach
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Gisbert Thöne
 Εναγόμενοι: MF Global UK Ltd και Frank Kucksdorf
 Η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου με διάταξη του Δικαστηρίου της 8ης Δεκεμβρίου 2011.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 — Gem-Year Industrial Co. Ltd, Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)
 (Υπόθεση C-602/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 - Άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', πρώτη περίπτωση - Κανονισμός (ΕΚ) 2026/97 - Κανονισμός (ΕΚ) 91/2009 - Εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας - Ιδιότητα της επιχειρήσεως που ασκεί τις δραστηριότητές της υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς - Κόστος των κυρίων εισροών το οποίο αντικατοπτρίζει κατά μεγάλο μέρος τις τιμές της αγοράς - Κρατική επιδότηση υπέρ του τομέα του χάλυβα εν γένει - Αποτέλεσμα))
 2014/C 409/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Gem-Year Industrial Co. Ltd, Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd (εκπρόσωποι: Y. Melin, avocat, και Β. Ακριτίδης, δικηγόρος)
 Λοιποί διάδικοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix και S. Boelaert, επικουρούμενοι από τον G. Berrisch, Rechtsanwalt), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. França και T. Maxian Rusche), European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) (εκπρόσωπος: J. Bourgeois, avocat)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Gem-Year Industrial Co. Ltd και την Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η European Industrial Fasteners Institute AISLB (EIFI) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 101 της 6.4.2013.