text:
αυτή η εθνική ρύθμιση ερμηνεύεται κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο της Ένωσης;
 4)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά ρύθμιση σε εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας βάσει της οποίας δεν γεννάται δικαίωμα αδείας για αυτές τις περιόδους του έτους κατά τις οποίες ο λόγω ασθενείας ανίκανος προς εργασία εργαζόμενος δεν ελάμβανε ούτε αποδοχές ούτε επίδομα ασθενείας ούτε επίδομα λόγω εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθενείας, εφόσον τούτο έχει ως συνέπεια ο εργαζόμενος να δικαιούται ετήσια άδεια μικρότερη των τεσσάρων εβδομάδων;
 5)
 Πρέπει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά ρύθμιση σε εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας βάσει της οποίας δεν γεννάται αξίωση αποδοχών αδείας –ή αξίωση αποζημιώσεως μη ληφθείσας αδείας μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσεως– σε σχέση με τα έτη κατά τα οποία λόγω απουσίας από την εργασία ή ανυπαίτιας μη προσελεύσεως στην εργασία, μεταξύ άλλων λόγω ασθενείας, δεν καταβαλλόταν στην πράξη ακαθάριστος μισθός;
 6)
 Πρέπει το άρθρο 31, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά ρύθμιση σε εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας βάσει της οποίας το δικαίωμα αδείας και η αξίωση καταβολής αποζημιώσεως μη ληφθείσας αδείας αποσβέννυνται άμα τη λήξει του ημερολογιακού έτους που έπεται του έτους κατά το οποίο γεννήθηκε το δικαίωμα αδείας και, ως εκ τούτου, περιορίζεται η δυνατότητα του ανίκανου προς εργασία εργαζομένου να σωρεύσει επί πολλές συναπτές περιόδους αναφοράς δικαιώματα για τη λήψη αδείας μετ’ αποδοχών; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: Θα αποτελούσε καλύτερη και αποτελεσματικότερη μεταφορά του δικαίου της Ένωσης στην εθνική νομοθεσία εάν μια τέτοια ρύθμιση σε συλλογική σύμβαση εργασίας ουδόλως εφαρμοζόταν ή εάν διεπλάθετο κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο της Ένωσης ούτως ώστε αντί της ενιαυσίας προθεσμίας να ισχύει μια προθεσμία μεγαλύτερης διαρκείας;
 7)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα ή σε πλείονα από τα ερωτήματα 1 έως 5: επιβάλλουν η γενική αρχή της ασφάλειας δικαίου και η απαγόρευση της αναδρομικότητας που ισχύουν στο δίκαιο της Ένωσης να περιοριστεί έναντι όλων των εμπλεκομένων η δυνατότητα επικλήσεως της ερμηνείας που θα δώσει το Δικαστήριο με την προδικαστική απόφασή του, στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως, στις διατάξεις του άρθρου 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, ως προς τα διαχρονικά αποτελέσματά της, καθώς η


text: νομολογία του ανώτατου εθνικού δικαστηρίου έχει αποφανθεί κατά το παρελθόν ότι οι συναφείς κανόνες της εθνικής νομοθεσίας και των εθνικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας δεν επιδέχονται ερμηνεία σύμφωνη προς το δίκαιο της Ένωσης; Σε περίπτωση αποφατικής απαντήσεως του Δικαστηρίου στο ανωτέρω ερώτημα: συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης η προστασία από τα εθνικά δικαστήρια της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, στους εργοδότες οι οποίοι επέδειξαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στην πάγια νομολογία του ανώτατου εθνικού δικαστηρίου, ή η προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 20.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/11
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Μαρτίου 2006 — Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-367/03) (1)
 («Αγωγή αποζημιώσεως - Διεθνείς συμφωνίες - Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Τελωνειακή ένωση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Τουρκίας - Αντισταθμιστικές χρηματοδοτικές ενισχύσεις»)
 (2006/C 121/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AŞ (Ümraniye, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία) [εκπρόσωπος: R. Sinner, δικηγόρος]
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως [εκπρόσωποι: M. Bishop και D. Canga Fano] και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: G. Boudot και X. Lewis]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που προβάλλεται ως προκληθείσα από την εφαρμογή των διαδικασιών της τελωνειακής ενώσεως που προβλέπεται από τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και Τουρκίας και των πρόσθετων πρωτοκόλλων της καθώς και από την απόφαση 1/95 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την εφαρμογή της οριστικής φάσης της τελωνειακής ένωσης (ΕΕ L 35, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 59 της 6.3.2004.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/23
 Προσφυγή της MülhensGmbH & Co.KG κατά του Γραφείου Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της ανακοπής
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά ανακοπών:
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 4 ∆εκεμβρίου 2002
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της
 προσφυγών: προσφεύγουσας
 (Υπόθεση Τ-355/02)
 Λόγοι ακυρώσεως προ- — Τα αντικείμενα προϊόντα είναι
 (2003/C 70/38) βαλλόμενοι με την εν μέρει ταυτόσημα ή ομοιά-
 παρούσα προσφυγή: ζουν σε μεγάλο βαθμό.
 (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθορισθεί βάσει του άρθρου 131,
 — Υφίσταται μεγάλη ομοιότητα
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας Γλώσσα στην οποία
 έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική) όσον αφορά τα αντικείμενα
 διακριτικά γνωρίσματα.
 — Υφίσταται κίνδυνος συγ-
 χύσεως μεταξύ των συγκρινο-
 Η Mülhens GmbH & Co. KG, Κολωνία (Γερμανία), εκπροσωπού-
 μένων σημάτων.
 μενη από τον δικηγόρο T. Schulte-Beckhausen, άσκησε στις
 4 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 υποδείγματα). Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν
 η Zirh International CDRP, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες της
 Αμερικής.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυ- Προσφυγή της Dorte Schmidt-Brown κατά της Επιτροπής
 γών του καθού Γραφείου της 1ης Οκτωβρίου 2002 που των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 13 ∆εκεμ-
 εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας R 657/2001-2· βρίου 2002
 — να καταδικάσει το καθού Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση Τ-387/02)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (2003/C 70/39)
 Αιτούσα την καταχώριση Zirh International CDRP
 του κοινοτικού σήματος:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Zirh» για προϊ-
 όντα και υπηρεσίες των κατηγο-
 ριών 3 και 42 (μεταξύ άλλων,
 σαπούνια, προϊόντα αρωματοποιίας,
 αιθέρια έλαια, καλλυντικά,
 Η Dorte Schmidt-Brown, κάτοικος Wellen (Γερμανία), εκπροσω-
 σαμπουάν, παρασκευάσματα για την
 πούμενη από τους Αlbert Coolen, Jean-Noël Louis και Étienne
 φροντίδα της υγείας και του καλλω-
 Marchal, δικηγόρους άσκησε στις 13 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον
 πισμού) — Καταχώριση αριθ.
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 1316744
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η προσφεύγουσα
 διαδικασία ανακοπής αντι-
 ταχθέντος σήματος ή δια-
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 κριτικού γνωρίσματος:
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το εικονιστικό σήμα «Sir» για προϊ- — να ακυρώσει την από 26 Απριλίου 2002 απόφαση της
 σήματος ή διακριτικού όντα της κατηγορίας 3 (αρώματα, Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως της προσφεύγου-
 γνωρίσματος: αιθέρια έλαια, παρασκευάσματα για σας με την οποία ζητούσε:
 την φροντίδα του σώματος και του
 καλλωπισμού, παρασκευάσματα
 καθαρισμού των δοντιών, σαπούνια — ενίσχυση και αρωγή του οργάνου στο πλαίσιο της
 και σαμπουάν) — Σήμα αριθ. αγωγής που άσκησε ενώπιον των δικαστηρίων του
 348540 Ηνωμένου Βασιλείου κατά της Εurogramme Ltd·
 ---pagebreak--- C 70/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 — την πρόσβαση σε και έγκριση να λάβει αντίγραφα και Προσφυγή της Αrla Foods κ.λπ. κατά της Επιτροπής των
 να προσκομίσει στο δικαστήριο όλα τα σχετικά με το Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 19 ∆εκεμβρίου
 σχέδιο PRODCOM έγγραφα που αφορούσαν έμμεσα ή 2002
 άμεσα την Εurogramme Ltd και ιδίως εκείνα που
 αναγράφονται


text:
στον κατάλογο που επισυνάπτεται στην
 αρχική αίτηση καθώς και το σύνολο των στοιχείων του (Υπόθεση T-397/02)
 φακέλου της εσωτερικής έρευνας που διεξήγαγε ο
 προϊστάμενος της μονάδας Γ∆ Στατιστικής Υπηρε-
 σίας/R.1 «∆ιοικητικές υποθέσεις και υποθέσεις προσω- (2003/C 70/40)
 πικού», περιλαμβανομένης της από 21 ∆εκεμβρίου
 2000 εκθέσεως λογιστικού ελέγχου·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική)
 — οικονομική βοήθεια προκειμένου να καλύψει το σύνολο
 των δαπανών για την υπεράσπισή της στο πλαίσιο της
 οποίας διεκδικεί αποζημίωση για ηθική και επαγγελμα-
 τική βλάβη και υλική ζημία λόγω υβριστικών λόγων και Η Αrla Foods, Viby J (∆ανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 εγγράφων που απευθύνονταν σ' αυτήν· Georg Lett, και οκτώ ακόμα δανικές τυροκομικές επιχειρήσεις
 κατέθεσαν στις 19 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2002 της Επιτροπής,
 Η προσφεύγουσα ήταν υπάλληλος της Γ∆ Στατιστικής Υπηρεσίας της 14ης Οκτωβρίου 2002 (1), σχετικά με την καταχώριση
 της Επιτροπής. Ήταν υπεύθυνη για το σχέδιο PRODCOM, για το της ονομασίας «φέτα» βάσει της διαδικασίας του άρθρου
 οποίο η Εurogramme Ltd συνήψε σύμβαση παροχής στατιστικών 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου,
 υπηρεσιών.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Κατά την προσφεύγουσα, η Εurogramme Ltd διατύπωσε συναφώς
 σοβαρές κατηγορίες κατά της προσφεύγουσας. Εν συνεχεία, η
 προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου
 Βασιλείου αγωγή λόγω δυσφημίσεως κατά της Εurogramme Ltd. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σε αυτό το πλαίσιο, η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτηση, υπό την Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου της 14ης Ιουλίου
 έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, ζητώντας 1992 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των
 πρόσβαση σε και άδεια να λάβει αντίγραφο και να προσκομίσει ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τρο-
 ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου όλα τα σχετικά φίμων (2) εισήγαγε σε κοινοτικό επίπεδο ορισμένους κανόνες
 με το σχέδιο PRODCOM έγγραφα. Αυτή η αίτηση αφορούσε σχετικά με την ονομασία των τροφίμων. Με τον κανονισμό (ΕΚ)
 επίσης οικονομική βοήθεια για την κάλυψη του συνόλου των 1107/96 της Επιτροπής της 12ης Ιουνίου 1996 σχετικά με
 δαπανών υπερασπίσεως για την αποζημίωση λόγω ζημίας που την καταχώριση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών
 υπέστη από υβριστικούς λόγους και έγγραφα εκ μέρους της προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο
 Εurogramme Ltd. Η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε αυτή την άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου
 αίτηση. καταχωρίστηκε μεταξύ άλλων η ονομασία «Φέτα». Με την απόφαση
 της 16ης Μαρτίου 1999 ( 3) ακυρώθηκε ο κανονισμός 1107/96
 καθ' ό μέτρο αφορούσε την ονομασία «Φέτα». Με τον προσβαλλό-
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται μενο κανονισμό η Επιτροπή καταχώρισε εκ νέου την ονομασία
 παράβαση της αποφάσεως 94/40 ( 1) σχετικά με την πρόσβαση του «Φέτα» ως προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως υπέρ της
 κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής και παράβαση του άρθρου 19 Ελλάδος.
 του ΚΥΚ. Η προσφεύγουσα τονίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση
 δεν συνιστά δικαιολογία για την άρνηση της προσβάσεως στο


text:
φάκελο και της εγκρίσεως της προσκομίσεως των δικογράφων
 Οι προσφεύγοντες — τυροκομικές επιχειρήσεις της ∆ανίας —
 ενώπιον των δικαστηρίων.
 ζητούν την ακύρωση του προσβαλλομένου κανονισμού και
 υποστηρίζουν ότι σημαντικές τυπικές πλημμέλειες καθιστούν τον
 κανονισμό ακυρώσιμο όσον αφορά την ονομασία «φέτα». Κατά τους
 ( 1) 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ: Απόφαση της Επιτροπής της 8ης Φεβρου-
 προσφεύγοντες, οι ελληνικές νομοθετικές διατάξεις θεσπίστηκαν με
 αρίου 1994 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της
 Επιτροπής (EE L 46, σ. 58).
 μεγάλη καθυστέρηση ώστε να μην είναι δυνατή η καταχώριση της
 φέτας κατά το άρθρο 17 του κανονισμού 2081/92. Περαιτέρω,
 δεν κατέστησαν γνωστά ούτε τα σημαντικότερα σημεία της
 αιτήσεως της Ελλάδος ούτε τα χαρακτηριστικά της φέτας.


text:
 13.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/40
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — Tronios Group International κατά ΓΕΕΑ — British Sky Broadcasting Group (SkyTec)
 (Υπόθεση T-77/15)
 (2015/C 118/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tronios Group International BV (Breda, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: R. van Leeuwen και H. Klingenberg, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Tronios Group International BV
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «SkyTec»
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 1681/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει το αίτημα της British Sky Broadcasting Group για κήρυξη ακυρότητας·
 —
 να καταδικάσει την British Sky Broadcasting Group στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και σε εκείνα της προγενέστερης διαδικασίας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 54, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 6.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 273/29
 Προσφυγή-αγωγή των Enviro Tech Europe, Ltd., και Enviro Tech International, Inc. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 16 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση T-291/04)
 (2004/C 273/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι Enviro Tech Europe, Ltd., με έδρα το Kingston upon Thames, Ηνωμένο Βασίλειο, και Enviro Tech International, Inc., με έδρα το Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, εκπροσωπούμενες από τους C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόρους, άσκησαν στις 16 Ιουλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες) ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 I.
 να ακυρώσει μερικώς την οδηγία 2004/73/ΕΚ της Επιτροπής της 29ης Απριλίου 2004, καθόσον ταξινομεί την ουσία nπροπυλοβρωμίδιο (στο εξής: nPB) στον κατάλογο των ιδιαιτέρως εύφλεκτων (R11) και των αναπαραγωγικώς τοξικών ουσιών της κατηγορίας 2 (R60)·
 II.
 να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις ζημίες που οι προσφεύγουσες υπέστησαν μέχρι σήμερα και πρόκειται να υποστούν κατά την εκκρεμοδικία, λόγω της παράνομης συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην απόρριψη της αιτήσεως των προσφευγουσών και στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, και να υποχρεώσει την Επιτροπή να τους καταβάλει 350 000 ευρώ έναντι αποζημιώσεως·
 III.
 να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις επικείμενες ζημίες, για την επέλευση των οποίων υφίσταται επαρκής βεβαιότητα, ακόμη και αν δεν είναι δυνατόν να αποτιμηθούν ακριβώς·
 IV.
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της οδηγίας 2004/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2004 (1), σχετικά με την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, για εικοστή ένατη φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών, καθόσον αφορά την ταξινόμηση της ουσίας nPB.
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται στην υπό κρίση υπόθεση είναι όμοια με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-422/03, Enviro Tech Europe και Enviro Tech International κατά Επιτροπής (ΕΕ C 47, 2004, σ. 35).
 (1) ΕΕ L 152, σ. 1.


text:
 9.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 338/7
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 6 Ιουλίου 2017 — Enel Energia SpA κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κ.λπ.
 (Υπόθεση C-408/17)
 (2017/C 338/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Enel Energia SpA
 Καθών: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Autorità per l’Energia Elettrica il Gas e il Sistema Idrico, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Προσκρούει στη «ratio» της «γενικής» οδηγίας 2005/29/ΕΚ (1), η οποία θεωρείται «δίχτυ ασφαλείας» για την προστασία των καταναλωτών, και, ειδικότερα, στην αιτιολογική σκέψη 10, στο άρθρο 3, παράγραφος 4, και στο άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία υπάγει τον έλεγχο της τηρήσεως των ειδικών υποχρεώσεων που προβλέπονται από τις τομεακές οδηγίες 2009/72/ΕΚ (2) και 2009/73/ΕΚ (3) για την προστασία των καταναλωτών στο πεδίο εφαρμογής της γενικής οδηγίας 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, αποκλείοντας, εκ του αποτελέσματος, την παρέμβαση της τομεακής αρχής –εν προκειμένω της AEEGSI– για την καταστολή παραβάσεως της τομεακής οδηγίας σε κάθε περίπτωση κατά την οποία η παράβαση αυτή ενδέχεται να συνιστά ομοίως αθέμιτη εμπορική πρακτική;
 2)
 Πρέπει η κατ’ άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ αρχή της ειδικότητας να νοείται ως αρχή η οποία διέπει τις σχέσεις μεταξύ ρυθμιστικών πλαισίων (γενικού ρυθμιστικού πλαισίου και τομεακού ρυθμιστικού πλαισίου) ή τις σχέσεις μεταξύ κανόνων (γενικών κανόνων και ειδικών κανόνων) ή, τέλος, τις σχέσεις μεταξύ ανεξάρτητων εθνικών αρχών επιφορτισμένων με τη ρύθμιση και την εποπτεία των αντίστοιχων τομέων;
 3)
 Περίπτωση «συγκρούσεως» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ συνιστά μόνον η απόλυτη αντίφαση μεταξύ των διατάξεων της κανονιστικής ρυθμίσεως περί αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και των λοιπών κανόνων του δικαίου της Ένωσης οι οποίοι ρυθμίζουν ειδικές πτυχές των εμπορικών πρακτικών ή αρκεί οι εν λόγω κανόνες να εισάγουν ρύθμιση αποκλίνουσα από την κανονιστική ρύθμιση περί αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, οδηγώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε συρροή κανόνων επί συγκεκριμένης περιπτώσεως;
 4)
 Αφορά η κατ’ άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ έννοια των κοινοτικών κανόνων μόνον τις διατάξεις των κανονισμών και των οδηγιών της Ένωσης, καθώς και των κανόνων απευθείας μεταφοράς αυτών στην εσωτερική έννομη τάξη, ή εμπίπτουν στην εν λόγω έννοια και οι κανονιστικές και νομοθετικές διατάξεις εφαρμογής αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου;
 5)
 Προσκρούει στην αρχή της ειδικότητας, η οποία καθιερώνεται με την αιτιολογική σκέψη 10 και το άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ, καθώς και στο άρθρο 37 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και στο άρθρο 41 της οδηγίας 2009/73/ΕΚ ερμηνεία των αντίστοιχων κανόνων μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη κατά την οποία, οσάκις σε ρυθμιζόμενο τομέα, ο οποίος διαθέτει τομεακή ρύθμιση «περί προστασίας καταναλωτών» αναθέτουσα ρυθμιστικές εξουσίες και εξουσίες επιβολής κυρώσεων στην αρμόδια αρχή του τομέα, διαπιστώνεται συμπεριφορά εμπίπτουσα στην έννοια της «επιθετικής πρακτικής», κατά τα άρθρα 8 και 9 της οδηγίας 2005/29/ΕΚ, ή της «επιθετικής υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις» πρακτικής, κατά το παράρτημα I της


text:
οδηγίας 2005/29/ΕΚ, πρέπει να εφαρμόζεται πάντα η γενική νομοθεσία για τις αθέμιτες πρακτικές, τούτο δε ακόμη και όταν υφίσταται τομεακή νομοθεσία, θεσπισθείσα για την προστασία των (ίδιων) καταναλωτών και βασιζόμενη σε διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, η οποία ρυθμίζει διεξοδικώς τις ίδιες «επιθετικές πρακτικές» και «επιθετικές υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις» πρακτικές ή, εν πάση περιπτώσει, τις ίδιες «αθέμιτες πρακτικές»;
 (1) Οδηγία 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22).
 (2) Οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (ΕΕ L 211, σ. 55).
 (3) Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (ΕΕ L 211, σ. 94).


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/39
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-105/98 P (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-295/99 (1)
 (2002/C 109/66) (2002/C 109/69)
 Με δια ́ταξη της 12ης Οκτωβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 Με δια ́ταξη της 27ης Νοεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-295/99: Βασι ́λειο του Βελγι ́ου κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 υποθε ́σεως C-105/98 P: Günter Bühring κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 (1) EE C 209 της 4.7.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-461/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-24/99 (1)
 (2002/C 109/70)
 (2002/C 109/67)
 Με δια ́ταξη της 1ης Φεβρουαρι ́ου 2002, o Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 Με δια ́ταξη της 18ης Φεβρουαρι ́ου 2002, o Προ ́εδρος του
 της υποθε ́σεως C-461/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 κατα ́ Ιρλανδι ́ας.
 της υποθε ́σεως C-24/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας.
 (1) ΕΕ C 47 της 19.2.2000.
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-77/00 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-140/99 (1)
 (2002/C 109/71)
 (2002/C 109/68)
 Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 Με δια ́ταξη της 6ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, o προ ́εδρος του πε ́μπτου υποθε ́σεως C-77/01 [αι ́τηση του Αrbeitsgericht Wiesbaden
 τμη ́ματος του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́- (Γερμανι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: Urlaubs-
 σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-140/99: Επιτροπη ́ των und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft κατα ́ Viscondense
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Construções, Lda.
 (1) ΕΕ C 174 της 19.6.1999. (1) EE C 135 της 13.5.2000.


text:
21.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 47/35
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των
 προσφυγών: προσφευγουσών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγρα-
 φος 1, στοιχείο β', παράγραφος 2,
 στοιχείο γ', και παράγραφος 5, του
 κανονισμού 40/94. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση των αποφάσεων της
 Επιτροπής με τις οποίες απορρίφθηκε η αίτηση των προσφευγου-
 σών να μην ταξινομηθεί η ουσία n-προπυλοβρωμίδιο ως λίαν
 εύφλεκτη ουσία (φράση κινδύνου R11) και ως αναπαραγωγικώς
 τοξική ουσία κατηγορίας 2 (φράση κινδύνου R60), αλλά ως
 αναπαραγωγικώς τοξική ουσία της κατηγορίας 3/R62 και ως
 εύφλεκτη ουσία R18. Επικουρικώς, οι προσφεύγουσες ζήτησαν
 Προσφυγή-αγωγή της Εnviro Tech Europe Ltd. και της
 από την Επιτροπή να μην περιλάβει το n-προπυλοβρωμίδιο στην
 Εnviro Tech International Inc. κατά της Επιτροπής των
 29η προσαρμογή της οδηγίας 67/548/EOK (1) στην τεχνική
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 23 ∆εκεμβρίου
 πρόοδο έως ότου η Επιτροπή προβεί σε κατάλληλη και πλήρη
 2003
 αξιολόγηση όλων των επιστημονικών στοιχείων.
 (Υπόθεση Τ-422/03)
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλ-
 λουν ότι η Επιτροπή παρέβη τη διάταξη της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ
 (2004/C 47/67) σχετικά με τις εφαρμοστέες τεχνικές μεθόδους και τα κριτήρια
 ταξινομήσεως των χημικών ουσιών. Σύμφωνα με τις προσφεύγου-
 σες, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και προέβη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) σε εσφαλμένη εφαρμογή των μεθόδων δοκιμασίας των φυσικών
 και χημικών ιδιοτήτων, που καθορίζονται με το παράρτημα V,
 σημείο Α.9, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ, των κριτηρίων ταξινο-
 μήσεως των τοξικολογικών ιδιοτήτων που καθορίζονται στο
 παράρτημα VI, σημείο 4.2.3, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ και του
 Η Εnviro Tech Europe Ltd., με έδρα το Kingston-upon-Thames, κριτηρίου σχετικά με τον συνήθη χειρισμό και τη συνήθη χρήση
 Ηνωμένο Βασίλειο, και η Εnviro Tech International Inc., με έδρα που καθορίζεται στο παράρτημα VI, σημείο 1.1 της οδηγίας
 το Σικάγο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, εκπροσωπούμενες 67/548/ΕΟΚ.
 από τους C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόρους, άσκησαν
 στις 23 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης ότι η Επιτροπή προσέβαλε
 τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τους, διότι δεν εξέτασε με
 επιμέλεια, αμεροληψία και με βάση τα οικεία κριτήρια της οδηγίας
 67/548/ΕΟΚ τα στοιχεία που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες στο
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: οι προσφεύγουσες) πλαίσιο των υποχρεώσεων που υπέχουν από την οδηγία
 ζητούν από το Πρωτοδικείο: 67/548/ΕΟΚ.
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις D(2003) 430307 και D(2003)
 430309 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 2003· Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες επικαλούνται παράβαση του
 άρθρου 95, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ. Σύμφωνα με τις
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις ζημίες προσφεύγουσες, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της ούτε εκτίμησε
 που οι προσφεύγουσες υπέστησαν μέχρι σήμερα και πρόκειται στο σύνολό τους τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και τις νέες
 να υποστούν κατά την εκκρεμοδικία, λόγω της παράνομης εξελίξεις βάσει επιστημονικών δεδομένων.
 συμπεριφοράς της Επιτροπής, η οποία συνίσταται, μεταξύ
 άλλων, στην απόρριψη της αιτήσεως των προσφευγουσών
 και στην έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων, και να
 υποχρεώσει την Επιτροπή να τους καταβάλει 350


text:
000 ευρώ Οι προσφεύγουσες επισημαίνουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφά-
 έναντι αποζημιώσεως· σεις βασίζονται στην αρχή της προλήψεως. Σύμφωνα με τις
 προσφεύγουσες, η αρχή αυτή εφαρμόζεται μόνο στο πλαίσιο της
 αξιολογήσεως των επικίνδυνων επιπτώσεων (risk assessment) και
 — να αναγνωρίσει την υπαιτιότητα της Επιτροπής για τις όχι στο πλαίσιο της αξιολογήσεως των επικίνδυνων ιδιοτήτων
 επικείμενες ζημίες, για την επέλευση των οποίων υφίσταται (hazard assessment). Επιπλέον, η αρχή αυτή θα ήταν εφαρμοστέα
 επαρκής βεβαιότητα, αλλά οι οποίες δεν είναι δυνατόν να στην υπό κρίση υπόθεση, μόνο σε περίπτωση επιστημονικής
 αποτιμηθούν ακριβώς· αβεβαιότητας.
 ---pagebreak--- C 47/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.2.2004
 Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παραβίασε Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν
 θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως η αρχή της είναι γερά αιτιολογημένη και αντίκειται στη γενική αρχή της
 ασφάλειας δικαίου και η αρχή της προστασίας της δικαιολογημέ- χρηστής διοικήσεως, κατά την οποία οι αποφάσεις της διοικήσεως
 νης εμπιστοσύνης, η αρχή της ανεξαρτησίας και υπεροχής της πρέπει να αιτιολογούνται. Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω
 επιστημονικής γνώσης, η αρχή της αναλογικότητας, η αρχή της παράβαση του άρθρου 5 του παραρτήματος 2 του Κανονισμού
 ίσης μεταχειρίσεως και η αρχή της χρηστής διοικήσεως. Οι Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπόλ (1) και
 προσφεύγουσες προσάπτουν επίσης στην Επιτροπή έλλειψη αρμο- παράβαση του καθήκοντος προνοίας.
 διότητας και κατάχρηση εξουσίας.
 (1) Πράξη του Συμβουλίου της 3ης ∆εκεμβρίου 1998 για την έγκριση
 (1 ) Οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως του προσωπικού της
 περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών Ευρωπόλ (ΕΕ C 26 της 30.1.1999, σ. 23).
 διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση
 των επικινδύνων ουσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 34).
 Προσφυγή-αγωγή του Gerhard Keinhorst κατά της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 20 ∆εκεμβρίου 2003
 Προσφυγή-αγωγή της Εlisabeth Saskia Smit κατά της
 Ευρωπόλ, που ασκήθηκε στις 23 ∆εκεμβρίου 2003
 (Υπόθεση Τ-428/03)
 (Υπόθεση Τ-423/03) (2004/C 47/69)
 (2004/C 47/68) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Ο Gerhard Keinhorst, κάτοικος Overijse (Βέλγιο), εκπροσωπού-
 μενος από τον Νicolas Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του
 Η Εlisabeth Saskia Smit, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά
 P. de Casparis και M. F. Baltussen, άσκησε στις 23 ∆εκεμβρίου της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά της Ευρωπόλ.
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο:
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από
 το Πρωτοδικείο: — να ακυρώσει την από 23 ∆εκεμβρίου 2002 απόφαση της
 Α∆Α (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής), καθόσον
 δεν αναγνώρισε καθόλου χρόνο προϋπηρεσίας του
 1. να ακυρώσει την από την Ευρωπόλ σιωπηρή απόρριψη
 προσφεύγοντος και, ως εκ τούτου, τον ανακατέταξε στον
 της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας κατά της
 βαθμό Α6, κλιμάκιο 1, αντί του βαθμού Α6, κλιμάκιο 3·
 αποφάσεως της 19ης Μαΐου 2003 και συγχρόνως να
 ακυρώσει την απόφαση της 19ης Μαΐου 2003·
 — να ακυρώσει την από 14 Απριλίου 2003 απόφαση της Α∆Α,
 καθόσον:
 2. να υποχρεώσει την Ευρωπόλ να καταβάλει


text:
αποζημίωση
 στην προσφεύγουσα και να καταδικάσει την Ευρωπόλ στα
 δικαστικά έξοδα. — δεν κατέταξε τον προσφεύγοντα στον βαθμό Α6,
 κλιμάκιο 3, κατά την πρόσληψή του,
 — δεν αποκατέστησε την επαγγελματική εξέλιξη του
 προσφεύγοντος, επισπεύδοντας την προαγωγή του στον
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα βαθμό Α5 και προάγοντάς τον, ενδεχομένως, στον
 βαθμό Α4,
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε αίτηση της — περιόρισε την αναδρομική ισχύ της αποφάσεως ανακα-
 προσφεύγουσας να καταλάβει στην Ευρωπόλ θέση «asset τατάξεως, όσον αφορά τις οικονομικές συνέπειές της,
 administrator». ώστε να ισχύει από τις 5 Οκτωβρίου 1995·


text:
Αριθ. C 46/14 | EL \ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17. 2. 96
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 14ης Δεκεμβρίου 1995 της 9ης Ιανουαρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-285/94: Fred Pfloeschner κατα Επιτροπής στην υπόθεση Τ-368/94, Pierre Blanchard κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 [Υπάλληλοι — Συντάξεις — Διορθωτικός συντελεστής για (Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως — Επιτροπή προ
 την Ελβετία — Πρώην υπάλληλος ελβετικής ιθαγένειας — σωπικού — Εκλογές— Δικαίωμα των συνδικαλιστικών ή
 Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας τον κανονισμού (ΕΟΚ) επαγγελματικών οργανώσεων τον προσωπικού να υποβά
 αριθ. 2175/88J λουν πολλές λίστες)
 (96/C 46/26) (96/C 46/27)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Στην υπόθεση Τ-285/94, Fred Pfloeschner, πρώην υπάλληλος Στην υπόθεση Τ-368/94, Pierre Blanchard, υπάλληλος της
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Γενεύης (Ελβετία), εκπροσωπούμενος από τον Georges νος από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντί
 Vandersanden, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λου κλητο στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue
 ξεμβούργο την εταιρεία fiduciaire Myson SARL, 1 , rue de Nassau, υποστηριζόμενος από την · Union syndicale-
 Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Bruxelles, εδρεύουσα στις Βρυξέλλες, εκπροσωπουμένη από
 (εκπρόσωποι: Joseph Griesmar, Denis Waelbroeck και κατά τον Luc Misson και, κατά την προφορική διαδικασία, από την
 την προφορική διαδικασία, Ana Maria Alves Vieira), υπο Béatrice Rixhon, δικηγόρους Λιέγης, με αντίκλητο στο Λου
 στηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyn Korn, 21 , rue de Nassau, κατά
 (εκπρόσωποι: Yves Cretien και Diego Canga Fano) που είχε Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος:
 ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής Gianluigi Valsesia), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των
 που περιέχεται στο εκκαθαριστικό σημείωμα συντάξεως του αποφάσεων της επιτροπής εκλογών που περιέχονται στα
 προσφεύγοντος, του Δεκεμβρίου 1993, καθόσον εφαρμόστη έγγραφα της 3ης και της 8ης Νοεμβρίου 1994 του προέδρου
 κε o διορθωτικός συντελεστής 100 και το αίτημα να υποχρε της επιτροπής αυτής, τα οποία εστάλησαν στον προσφεύγο
 ώσει το Πρωτοδικείο την Επιτροπή να συμμορφωθεί πλήρως νται υπό την ιδιότητά του ως πολιτικού γραμματέα της Union
 προς την ακυρωτική απόφαση όσον αφορά τη σύνταξη λόγω syndicale fédérale, καθώς και στην προφορική απόφαση της
 συμπληρώσεως συντάξιμου χρόνου καθώς και τη σύνταξη 8ης Νοεμβρίου 1994 του προαναφερθέντος προέδρου με την
 επιζώντος, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) συγκείμενο από οποία αυτός αρνήθηκε να δεχθεί στις εκλογές για την
 τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington και A. ανάδειξη της τοπικής επιτροπής προσωπικού λίστα περιλαμ
 Saggio, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε βάνουσα 27 ζεύγη υποψηφίων της λίστας «Research/Union
 στις 14 Δεκεμβριο 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακ syndicale» με επωνυμία στην οποία δεν αναγραφόταν η
 τικό: ονομασία «Union syndicale», το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμή
 μα), συγκείμενο από τους D. P. M. Barrington, Πρόεδρο, K.
 Lenaerts και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 9η Ιανουα
 1 , ακυρώνει το εκκαθαριστικό σημείωμα συντάξεως του ρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 προσφεύγοντος τον Δεκεμβρίου 1993 καθόσον εφαρμόζει
 τον διορθωτικό συντελεστή 100
 1 , ακυρώνει τις δύο


text:
αποφάσεις της επιτροπής εκλογών της
 2, υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύ 8ης Νοεμβρίου 1994, χωρίς οι ακυρώσεις αυτές να θίγουν
 γοντα τόκους υπερημερίας προς 8% ετησίως επί των το αποτέλεσμα των εκλογών για την ανάδειξη της επι
 αναδρομικώς οφειλομένων ποσών συντάξεως- οι τόκοι θα τροπής προσωπικού που διεξήχθησαν την 31η Ιανουα
 υπολογιστούν με αφετηρία τις διάφορες ημερομηνίες ρίου, την 1η και τη 2α Φεβρουαρίου 1995. Κατά τα λοιπά,
 κατά τις οποίες έπρεπε να πραγματοποιηθεί κάθε πληρω απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως
 μή συντάξεως βάσει το συνταξιοδοτικού συστήματος και
 μέχρις εξοφλήσεως 2, απορρίπτει το αίτημα αποζημιώσεως
 3, καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα 3, η Επιτροπή θα φέρει τα δικαστικά έξοδα του προσφεύ
 γοντος, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικα
 σίας ασφαλιστικών μέτρων, καθώς και τα δικά της έξοδα.
 4, το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα. H παρεμβαίνουσα θα φέρει τα δικά της έξοδα.
 (!) ΕΕ αριθ. C 304 της 29. 10. 1994. (1) ΕΕ αριθ . C 370 της 24. 12. 1994.


text:
 11.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/16
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2012 — GDF Suez κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-370/09) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Γερμανική και γαλλική αγορά του φυσικού αερίου - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Κατανομή της αγοράς - Διάρκεια της παραβάσεως - Πρόστιμα)
 2012/C 243/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GDF Suez (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J.-P. Gunther και C. Breuvart, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, A. Bouquet και R. Sauer)
 Αντικείμενο
 Κυρίως, αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως Ε(2009) 5355 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2009, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 (ΕΚ) (Υπόθεση COMP/39.401 — E.ON/GDF), και, επικουρικώς, αίτημα περί ακυρώσεως ή μειώσεως του προστίμου που επιβάλλεται στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως Ε(2009) 5355 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2009, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 (ΕΚ) (Υπόθεση COMP/39.401 — E.ON/GDF), αφενός, κατά το μέτρο που διαπιστώνει ότι η παράβαση διήρκεσε τουλάχιστον από την 1η Ιανουαρίου 1980 έως τις 24 Απριλίου 1998 όσον αφορά τη Γερμανία και, αφετέρου, κατά το μέτρο που διαπιστώνει την ύπαρξη παραβάσεως που διαπράχθηκε στη Γαλλία μεταξύ 13ης Αυγούστου 2004 και 30ής Σεπτεμβρίου 2005.
 2)
 Καθορίζει το πρόστιμο που επιβάλλεται στη GDF Suez SA με το άρθρο 2, στοιχείο β', της αποφάσεως Ε(2009) 5355 τελικό σε 320 εκατομμύρια ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 4)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009.


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/10
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 2ας Αυγούστου 2006 — Aughinish Alumina κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-69/06 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Επείγον)
 (2006/C 249/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Aughinish Alumina (Askeaton, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: J. Handoll και C. Waterson, solicitors)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: N. Khan και K. Walkerová)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως 2006/323/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με την απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την παραγωγή αλουμίνας στην Gardanne, στην περιοχή Shannon και στη Σαρδηνία, η οποία εφαρμόζεται αντίστοιχα από τη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία (ΕΕ L 119, σ. 12), καθό μέρος αφορά την αιτούσα.
 Διατακτικό
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
20150731059617102015/C 270/402812015TC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150526323322Υπόθεση T-281/15: Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2015 — Pirelli Tyre κατά ΓΕΕΑ (Ελαστικά επίσωτρα για τροχούς οχημάτων)
 ---documentbreak--- C2702015EL3220120150526EL0040322332Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2015 — Pirelli Tyre κατά ΓΕΕΑ (Ελαστικά επίσωτρα για τροχούς οχημάτων)
 (Υπόθεση T-281/15)2015/C 270/40Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pirelli Tyre SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. Caneva και G. Fucci, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σχέδιο ή υπόδειγμα: Κοινοτικό υπόδειγμα (Ελαστικά επίσωτρα για τροχούς οχημάτων) — Κοινοτικό υπόδειγμα υπ’ αριθ. 4 700-0001
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση R 1287/2014-3
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κάνει δεκτό το αίτημα της Pirelli Tyre SpA περί restitutio in integrum, κατά την έννοια του άρθρου 67 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, κρίνοντας ότι η καταβολή του τέλους ανανεώσεως σχετικά με τη δεύτερη πενταετία, μέσω χρεώσεως του τρέχοντος λογαριασμού υπ’ αριθ. 000069 με δικαιούχο την Bugnion SpA, είναι σύννομη και, κατά συνέπεια, ότι ο επίμαχος τίτλος παραμένει σε ισχύ·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 67 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα.


text:
15.8.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 258/1
 I
 (Amajoimxäreiy)
 DIJARSGQIO
 DIJARSGQIO
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT 2. Amsiäjeisai pqoy so óqhqo 48 sgy Rtmhgäjgy so ma pqo-
 (eäjso slgäla) bkeäpei eäma jqósoy leäkoy oäsi o idiojsgäsgy liay epiveiqgä-
 rexy, pot arjeiä, rso eädauoy sot jqósoty atsotä, bio-
 sgy 7gy Laðot 1998 sevmijeäy, elpoqijeäy gä biolgvamijeäy dqarsgqioäsgsey, dem
 rsgm tpoäherg C-350/96 (aiäsgrg sot Verwaltungsgerichtshof lpoqeiä ma dioqiärei xy diaveiqirsgä pqoärxpo pot dem
 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Clean Car jasoijeiä rso em koäcx jqósoy.
 Autoservice GmbH jasó Landeshauptmann von Wien (1)
 (1) EE C 388 sgy 21.12.1997.
 (Eketäheqg jtjkouoqiäa sxm eqcafoleämxm Ç Ehmijgä molohe-
 riäa tpovqexämotra sa molijó pqoärxpa ma dioqiäfotm diavei-
 qirsgä ósolo pot eävei sgm jasoijiäa sot rsg vxäqa Ç
 èllerg dtrlemgäy diójqirg)
 (98/C 258/01)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 (peälpso slgäla)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- sgy 7gy Laðot 1998
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) rsgm tpoäherg C-390/96 (aiäsgrg sot Rechtbank van eerste
 aanleg te Brussel cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 Rsgm tpoäherg C-350/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Verwal- rexy): Lease Plan Luxembourg SA jasó Bekcijotä Dglo-
 tungsgerichtshof (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaq- riäot (1)
 locgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa (èjsg odgciäa UPA Ç Vqglasodosijgä liärhxrg atso-
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom jimgäsxm Ç Loämilg ecjasórsarg Ç Kepsoleäqeiey epi-
 sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Clean Car Autoservice rsqougäy sot UPA rsoty lg ecjasersgleämoty emsoäy sot
 GmbH jai Landeshauptmann von Wien, g eäjdorg pqodija- jqósoty tpojeileämoty rsom uoäqo Ç Aqvgä sgy apaco-
 rsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 48 sgy qetärexy sxm diajqiärexm)
 Rtmhgäjgy EJ jai sxm óqhqxm 1 eäxy 3 sot jamomirlotä
 (EOJ) aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot (98/C 258/02)
 1968, peqiä sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso
 erxseqijoä sgy Joimoäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 33), so (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 Dijarsgäqio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragne-
 malm, pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen (eirgcgsgä), G. F.
 Mancini, J. L. Murray jai G. Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eirac- (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 cekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 7 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoä-
 kotho diasajsijoä: Rsgm tpoäherg C-390/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Recht-
 bank van eerste aanleg te Brussel pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ
 1. O jamoämay rvesijó le sgm iärg lesaveiä qirg rsom soleäa euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm, pot eävei fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 jahieqxheiä le so óqhqo 48 sgy Rtmhgäjgy EJ, lpoqeiä sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä Lease Plan Luxembourg SA
 epiärgy ma pqobkgheiä apoä eqcodoäsg pqojeileämot atsoäy jai Bekcijotä Dgloriäot, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 ma aparvokgärei, emsoäy sot jqósoty leäkoty oäpot eiämai xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 9, paqócqauoy 1, sgy
 ecjasersgleämoy, eqcafoleämoty pot eiämai tpgäjooi ókkot eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Laðot
 jqósoty leäkoty. 1977, peqiä emaqlomiärexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm,


text:
---pagebreak--- C 258/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 sxm rvesijxäm le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä sot Bekciäot (ejpqoärxpoy: Annie Snoecx), pot eävei xy amsi-
 rtärsgla uoäqot pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqoko- jeiälemo ma diapirsxheiä oäsi so Bariäkeio sot Bekciäot, lg
 cijgä bórg (EE eid. eäjd. 09/001, r. 49), jahxäy jai sxm herpiäfomsay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai
 óqhqxm 6 jai 59 sgy Rtmhgäjgy EJ, so Dijarsgäqio (peälpso dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo slgäla- odgciäa 94/57/EJ sot Rtlbotkiäot, sgy 22ay Moelbqiäot 1994,
 soy, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida (eirgcgsgä), rvesijó le joimotäy jamoämey jai pqoästpa cia soty oqcami-
 D. A. O. Edward ji J.-P. Puissochet, dijarseäy, cemijoäy eirac- rlotäy epihexäqgrgy jai eneäsargy pkoiäxm jai cia siy rtmaueiäy
 cekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, dqarsgqioäsgsey sxm matsijxäm aqvxäm (EE L 319 sgy
 jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 7 Laðot 1998 12.12.1994, r. 20), paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: sgm odgciäa atsgä jai sg Rtmhgäjg EJ, so Dijarsgäqio (peälpso
 slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann (eirgcgsgä),
 1. O oäqoy loämilg ecjasórsarg sot óqhqot 9, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida,
 paqócqauoy 1, sgy eäjsgy odgciäay 77/388/EOJ sot P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: F. G.
 Rtlbotkiä ot, sgy 17gy Laðot 1977, peqiä emaqlomiärexy Jacobs, cqallaseäay: R. Grass, eneädxre rsiy 14 Laðot 1998
 sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm, sxm rvesijxäm le apoäuarg sgy opoiäay so diasajsijoä eiämai so ajoäkotho:
 soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Joimoä rtärsgla uoäqot
 pqorsiheleämgy aniäay: oloioäloqug uoqokocijgä bórg, eävei
 1. So Bariä keio sot Bekciäot, lg herpiäfomsay emsoäy sgy sa-
 sgm eämmoia oäsi g ecjasersgleämg emsoäy jqósoty leäkoty
 vheiäray pqoherliäay siy amacjaiäey molohesijeäy, jamomi-
 epiveiäqgrg, g opoiäa paqavxqeiä le liärhxrg gä vqglasodo-
 rsijeäy jai dioijgsijeäy diasóneiy pqojeileämot ma rtllo-
 sijgä liärhxrg oqirleämo aqihloä atsojimgäsxm re pekósey
 quxheiä pqoy sgm odgciäa 94/57/EJ sot Rtlbotkiä ot, sgy
 ecjasersgleämoty emsoäy ókkot jqósoty leäkoty, dem dia-
 22ay Moelbqiäot 1994, rvesijó le joimotäy jamoämey jai
 heäsei ej loämgy sgy lirhxärexy atsgäy loämilg ecjasórsarg
 pqoästpa cia soty oqcamirlotäy epihexäqgrgy jai eneä-
 emsoäy sot ókkot jqósoty leäkoty.
 sargy pkoiä xm jai cia siy rtmaueiä y dqarsgqioäsgsey sxm
 matsijxäm aqvxäm, paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei
 2. So 59 sgy Rtmhgäjgy apacoqetäei ehmijgä qtählirg pqobkeä- apoä so óqhqo 16, paqócqauoy 1, sgy odgciäay atsgäy.
 potra sg voqgäcgrg soäjxm rsoty lg ecjasersgleämoty
 emsoäy jqósoty leäkoty tpojeileämoty rsom uoäqo oi opoiäoi
 fgsotäm, rtäluxma le sgm oäcdog odgciäa 79/1072/EOJ sot 2. Jasadijófei so Bariäkeio sot Bekciäot rsa dijarsijó
 Rtlbotkiä ot, sgy 6gy Dejelbqiäot 1979, peqiä emaqlomiä- eänoda.
 rexy sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm sxm rvesijxäm
 le soty uoäqoty jtäjkot eqcarixäm Ç Sqoäpoy epirsqougäy (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 sot uoäqot pqorsiheleämgy aniäay rsoty tpojeileämoty rso
 uoäqo oi opoiäoi dem eiämai ecjasersgleämoi rso erxseqijoä
 sgy vxäqay, epirsqougä sot UPA loämom apoä sgy ovkgärexy
 atsotä sot jqósoty leäkoty jai le episoäjio valgkoäseqo
 apoä ejeiä mo pot euaqloäfesai xy pqoy soty soäjoty pot
 eirpqóssotm atsodijaiäxy oi ecjasersgleämoi rso erxse-


text:
qijoä sot jqósoty atsotä tpojeiälemoi rsom uoäqo apoä sgy APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 kgänexy sgy moälilgy pqoherliäay epirsqougäy.
 (seäsaqso slgäla)
 (1) EE C 40 sgy 8.2.1997. sgy 28gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-62/97 P: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Maríaa Lidia Lozano Palacios (1)
 (Amaiäqerg Ç Tpókkgkoi Ç Pqxägm elpeiqocmxälomay
 jqósoty leäkoty aporparleämoy re joimosijoä oäqcamo Ç
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT Apofgliäxrg ecjasarsórexy)
 (peälpso slgäla) (98/C 258/04)
 sgy 14gy Laðot 1998
 rsgm tpoäherg C-368/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot (1)
 (Paqóbarg jqósoty leäkoty Ç Lg lesauoqó rso erxseqijoä
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 diäjaio sgy odgciäay 94/57/EJ)
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 (98/C 258/03)
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä) Rsgm tpoäherg C-62/97 P, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Julian Currall, epijotqotälemoy apoä
 som Denis Waelbroeck), le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- jasó sgy apouórexy pot eneädxre rsiy 12 Dejelbqiäot 1996
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë) so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (detäseqo
 slgäla) rsgm tpoäherg S-33/95, Lozano Palacios jasó Epi-
 Rsgm tpoäherg C-368/97, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- sqopgäy (Rtkkocgä Tp. Tp. 1996, r. II-1535), le sgm opoiäa
 mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Berend Jan Drijber) jasó Barikeiäot fgsgähgje g enauómirg sgy apouórexy atsgäy, oäpot o eäseqoy


text:
24.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 124/7
 Αίτηση αναιρέσεως του ΑugustoFichtner, πρώην υπαλλήλου β) εάν, παρά ταύτα, ήθελε γίνει δεκτό ότι ο αναιρεσείων
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε παρέβη την εν λόγω υποχρέωση, η παράβαση αυτή δεν
 στις 14 Μαρτίου 2003 κατά της αποφάσεως της 16ης Ιανουα- διαπράχθηκε πάντως «εκ προθέσεως ή εξ αμελείας»·
 ρίου 2003, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση T-75/00, 2) της αρχής της αναλογικότητας (της δράσεως της διοικήσεως)
 Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο- λόγω:
 τήτων
 α) καταχρήσεως εξουσίας: διότι, η Επιτροπή, κατά την
 έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, επεδίωξε
 (Υπόθεση C-116/03 P) σκοπό διάφορο εκείνου για τον οποίο της έχει απονε-
 μηθεί η σχετική εξουσία (που είναι η διαφύλαξη της
 (2003/C 124/11) τάξεως εντός της δημόσιας υπηρεσίας) και πάντως προς
 επίτευξη σκοπών διαφορετικών από τους
 διακηρυχθέντες·
 β) κατάφωρη πλάνη περί την εκτίμηση των πραγματικών
 Ο Augusto Fichtner, εκπροσωπούμενος από τους δικηγόρους
 περιστατικών: διότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει
 Michele Tamburini και Franco Colussi, με τόπο επιδόσεων στο
 υπόψη:
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 14 Μαρτίου 2003 αίτηση αναιρέσεως κατά της 1) την καλή πίστη του αναιρεσείοντος·
 αποφάσεως της 16ης Ιανουαρίου 2003, την οποία εξέδωσε το
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην 2) ότι, ούτως ή άλλως, δεν χωρούσε άρνηση χορηγή-
 υπόθεση T-75/00, Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρω- σεως της άδειας περί της οποίας πρόκειται, διότι
 παϊκών Κοινοτήτων. οι ασκούμενες από τον αναιρεσείοντα δραστηριό-
 τητες δεν επέφεραν καμία βλάβη στην ανεξαρτησία
 του και στις δραστηριότητες της Κοινότητας.
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 — να δεχθεί τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα, ήτοι:
 — να ακυρώσει την από 30.09.99 προσβαλλόμενη Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 απόφαση της Α∆Α· βαλε το Consiglio di Stato — Sezione Sesta — με διάταξη
 της 17ης ∆εκεμβρίου 2002, στην υπόθεση Società Italiana
 Dragaggi Spa κ.λπ. κατά Ministero delle Infrastrutture e
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει τις μη
 dei Trasporti (Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών) και
 καταβληθείσες αποδοχές και αποζημιώσεις, εντόκως
 Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia (∆ιοικητική
 από την ημερομηνία ισχύος της εν λόγω αποφάσεως και
 περιφέρεια Friuli Venezia Giulia)
 μέχρι πραγματικής αποπληρωμής·
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή σε αποκατάσταση της (Υπόθεση C-117/03)
 υλικής ζημίας και σε ικανοποίηση ηθικής βλάβης,
 αποτιμώντας τις σε 50 000 ευρώ ή σε άλλο ποσό που (2003/C 124/12)
 θα ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε κατά την παρούσα δίκη είτε
 παραπέμποντας τον καθορισμό του σε άλλη δίκη·
 Με διάταξη της 17ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 18 Μαρτίου 2003, το Consiglio di Stato — Sezione Sesta —
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Società Italiana Dragaggi Spa
 k.lp. και Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti και
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia, που εκκρεμεί ενώπιόν
 του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά-
 Η απόφαση του Πρωτοδικείου εξεδόθη κατά παραβίαση του σεως επί


text:
του εξής ερωτήματος:
 κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα:
 Πρέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του
 1) του άρθρου 86, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσια- Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992 (1), να ερμηνευθεί υπό την
 κής Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: ΚΥΚ)· και τούτο έννοια ότι τα μέτρα που ορίζει το άρθρο 6, ειδικότερα δε η
 διότι: παράγραφος 3 αυτού της ίδιας οδηγίας είναι υποχρεωτικά για τα
 κράτη μέλη μόνο μετά την οριστική έγκριση εκ μέρους των
 α) ο αναιρεσείων δεν παρέβη την υποχρέωση του κοινοτικών αρχών του καταλόγου των τόπων κατά το άρθρο 21 ή
 άρθρου 12, τρίτο εδάφιο, του ΚΥΚ, εφόσον απεδείχθη αν, αντιθέτως, από της λήξεως της προθεσμίας για τη θέσπιση των
 ότι ζήτησε άδεια για να ασκήσει εξωτερική μέτρων διατηρήσεως, πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των
 δραστηριότητα· εγγραφών που έχουν δηλωτικό χαρακτήρα και εκείνων που έχουν


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2007 [αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 (Υπόθεση C-34/05) (1)
 (Καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3887/92 - Τομέας του βοείου κρέατος - Κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 - Διαθέσιμη καλλιεργούμενη για την παραγωγή ζωοτροφών έκταση - Έννοια - Ειδική πριμοδότηση - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Έκταση πλημμυρίσασα προσωρινώς κατά την κρίσιμη περίοδο)
 (2007/C 95/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten
 κατά
 Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία του άρθρου 12, παράγραφος 2, εδάφιο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (EE L 160, σ. 21), και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (ΕΕ L 391, σ. 36) — Διαθέσιμη έκταση για ζωοτροφές — Έκταση καλυφθείσα προσωρινώς από τα ύδατα κατά το οικείο χρονικό διάστημα
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Τα άρθρα 12, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος, και το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων, πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι έκταση δηλωθείσα ως καλλιεργούμενη για την παραγωγή ζωοτροφών μπορεί να χαρακτηριστεί «διαθέσιμη», εφόσον, αφενός, καθ' όλη τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους προορίζεται αποκλειστικά για την εκτροφή των ζώων που διαβιούν εντός αυτής και, αφετέρου, χρησιμοποιήθηκε πράγματι για την εκτροφή τους για επτά τουλάχιστον μήνες κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, από την ημερομηνία ενάρξεως που ορίζει η εθνική νομοθεσία και η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 31ης Μαρτίου, ακόμη και αν η έκταση αυτή δεν ήταν αδιαλείπτως κατειλημμένη από τα ζώα αυτά, ιδίως λόγω προσωρινής πλημμυρίδας.
 (1) ΕΕ C 93 της 16.4.2005.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/51
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2013 — Alsteens κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-87/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτος υπάλληλος - Ανανέωση της συμβάσεως - Μερική ακύρωση - Τροποποίηση)
 2013/C 252/94
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Geoffroy Alsteens (Marcinelle, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis, É. Marchal, A. Coolen και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί περιορισμού του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο παρατάθηκε η σύμβαση του προσφεύγοντος.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο Geoffroy Alsteens φέρει τα έξοδά του, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 319 της 20.10.12, σ. 19.


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Οκτωβρίου 2011 [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA κατά QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisur Ltd, Philip George Charles Houghton, Derek Owen (C-403/08), Karen Murphy κατά Media Protection Services Ltd (C-429/08)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-403/08 και C-429/08) (1)
 (Δορυφορική ραδιοτηλεοπτική μετάδοση - Μετάδοση ποδοσφαιρικών αγώνων - Λήψη του ραδιοτηλεοπτικού προγράμματος μέσω καρτών δορυφορικού αποκωδικοποιητή - Κάρτες δορυφορικού αποκωδικοποιητή οι οποίες έχουν διατεθεί νομίμως στην αγορά ενός κράτους μέλους και χρησιμοποιούνται σε άλλο κράτος μέλος - Απαγόρευση εμπορίας και χρήσεως σε κράτος μέλος - Προβολή εκπομπών χωρίς να γίνονται σεβαστά παραχωρηθέντα αποκλειστικά δικαιώματα - Δικαίωμα του δημιουργού - Δικαίωμα τηλεοπτικής μεταδόσεως - Αποκλειστικές άδειες εκμεταλλεύσεως για ραδιοτηλεοπτική μετάδοση εντός ενός και μόνον κράτους μέλους - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Ανταγωνισμός - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού - Προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται στην πρόσβαση υπό όρους - Παράνομη συσκευή - Οδηγία 98/84/ΕΚ - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Αναπαραγωγή έργων στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης - Εξαίρεση από το δικαίωμα αναπαραγωγής - Παρουσίαση έργων στο κοινό σε καφέ-εστιατόρια - Οδηγία 93/83/ΕΟΚ)
 2011/C 347/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA (C-403/08), Karen Murphy (C-429/08)
 κατά
 QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisur Ltd, Philip George Charles Houghton, Derek Owen (C-403/08), Media Protection Services Ltd (C-429/08)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ, 30 ΕΚ, 49 ΕΚ και 81 ΕΚ, καθώς και των άρθρων 2, στοιχεία α' και ε', 4, στοιχείο α' και 5 της οδηγίας 98/84/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους (ΕΕ L 320, σ. 54), των άρθρων 2, 3 και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10), του άρθρου 1, στοιχεία α' και β' της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23) και ερμηνεία της οδηγίας 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις


text:
και την καλωδιακή αναμετάδοση (ΕΕ L 248, σ. 15) — Παραχώρηση, έναντι αμοιβής, αποκλειστικών δικαιωμάτων δορυφορικής αναμεταδόσεως ποδοσφαιρικών αγώνων — Εμπορία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, συσκευών αποκωδικοποίησης, που διατίθενται νόμιμα στην αγορά σε άλλο κράτος μέλος και καθιστούν δυνατή την παρακολούθηση τέτοιων αγώνων, χωρίς να γίνονται σεβαστά τα παραχωρηθέντα αποκλειστικά δικαιώματα
 Διατακτικό
 1)
 Η έννοια «παράνομη συσκευή» του άρθρου 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 98/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους, δεν καλύπτει τις συσκευές αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως –οι οποίες παρέχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες δορυφορικής ραδιοτηλεοπτικής μεταδόσεως ενός ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού, κατασκευάζονται και διατίθενται στην αγορά με την έγκριση του εν λόγω οργανισμού, αλλά χρησιμοποιούνται, αντιθέτως προς τη βούλησή του οργανισμού αυτού, εκτός της γεωγραφικής ζώνης που καλύπτει η σύμβαση με τους πελάτες του–, ούτε τις συσκευές που αποκτώνται ή ενεργοποιούνται με τη δήλωση ψευδούς ονόματος και ψευδούς διευθύνσεως, ούτε τις συσκευές που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά παράβαση συμβατικού περιορισμού, βάσει του οποίου επιτρέπεται μόνον η ιδιωτική τους χρήση.
 2)
 Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/84 εθνική ρύθμιση η οποία παρακωλύει τη χρήση συσκευών αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως, περιλαμβανομένων εκείνων που αποκτώνται ή ενεργοποιούνται με τη δήλωση ψευδούς ονόματος και ψευδούς διευθύνσεως, καθώς και των χρησιμοποιούμενων κατά παράβαση συμβατικού περιορισμού, βάσει του οποίου επιτρέπεται μόνον η ιδιωτική τους χρήση, δεδομένου ότι μια τέτοια ρύθμιση δεν εμπίπτει στον τομέα που διέπεται από την εν λόγω οδηγία.
 3)
 Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι
 —
 αποκλείει την εφαρμογή ρυθμίσεως κράτους μέλους, η οποία προβλέπει ότι είναι παράνομη η εισαγωγή, η πώληση και η χρήση στο εν λόγω κράτος συσκευών αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως που καθιστούν δυνατή την πρόσβαση σε κωδικοποιημένη υπηρεσία δορυφορικής ραδιοτηλεοπτικής μεταδόσεως προερχόμενης από άλλο κράτος μέλος και περιέχουσας προγράμματα τα οποία προστατεύονται από τη ρύθμιση του πρώτου αυτού κράτους,
 —
 συμπέρασμα που δεν ανατρέπεται ούτε από το γεγονός ότι η συσκευή αποκωδικοποιήσεως αλλοδαπής προελεύσεως αποκτήθηκε ή ενεργοποιήθηκε κατόπιν δηλώσεως ψευδούς ονόματος και ψευδούς διευθύνσεως, με την πρόθεση να καταστρατηγηθεί ο επίμαχος εδαφικός περιορισμός, ούτε από το γεγονός ότι η εν λόγω συσκευή χρησιμοποιείται για εμπορικούς σκοπούς, ενώ προοριζόταν αποκλειστικώς για ιδιωτική χρήση.
 4)
 Οι ρήτρες συμβάσεως που συνάπτει ο δικαιούχος δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας με ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό για την παραχώρηση αποκλειστικής αδείας εκμεταλλεύσεως συνιστούν απαγορευόμενο από το άρθρο 101 ΣΛΕΕ περιορισμό του ανταγωνισμού, εφόσον επιβάλλουν στον οργανισμό αυτό την υποχρέωση να μην παρέχει συσκευές αποκωδικοποιήσεως οι οποίες καθιστούν δυνατή την πρόσβαση σε προστατευόμενα αντικείμενα του εν λόγω δικαιούχου, όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν εκτός της περιοχής που καλύπτει η σύμβαση για την παραχώρηση αδείας εκμεταλλεύσεως.
 5)
 Το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, έχει την έννοια ότι το δικαίωμα αναπαραγωγής καλύπτει τη δημιουργία προσωρινών αποσπασμάτων των έργων στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω αποσπάσματα περιέχουν


text:
στοιχεία που αποτελούν έκφραση της προσωπικής πνευματικής εργασίας των οικείων δημιουργών, όπερ μπορεί να διαπιστωθεί μόνον κατόπιν εξετάσεως της δέσμης των αποσπασμάτων τα οποία αναπαράγονται ταυτοχρόνως.
 6)
 Πράξεις αναπαραγωγής έργων, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση C 403/08, οι οποίες τελούνται στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης, πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και μπορούν, επομένως, να πραγματοποιηθούν χωρίς τη συγκατάθεση των δικαιούχων των οικείων δικαιωμάτων του δημιουργού.
 7)
 Η «παρουσίαση στο κοινό» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 καλύπτει την περίπτωση κατά την οποία παρέχεται στους πελάτες καφέ-εστιατορίου, μέσω τηλεοπτικής οθόνης και ηχείων, πρόσβαση σε ραδιοτηλεοπτικά έργα.
 8)
 Η οδηγία 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν ασκεί επιρροή όσον αφορά τη νομιμότητα των πράξεων αναπαραγωγής έργων στη μνήμη δορυφορικού αποκωδικοποιητή και επί τηλεοπτικής οθόνης.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/41
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2006 — Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-267/06)
 (2006/C 281/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. Aiello, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Ε (2006) 3331, της 27ης Ιουλίου 2006, που κοινοποιήθηκε στις 28 Ιουλίου 2006, καθόσον εξαιρεί από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Ιταλική Δημοκρατία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης της Επιτροπής Ε (2006) 3331, της 27ης Ιουλίου 2006, καθόσον εξαιρεί από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από την Ιταλική Δημοκρατία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι συντρέχει παράβαση και/ή εσφαλμένη εφαρμογή:
 —
 του σημείου 4, παράγραφος iv, του παραρτήματος του κανονισμού (EK) 1663/95 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70 όσον αφορά τη διαδικασία για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ L 158, της 8.7.1995, σ. 6),
 —
 των άρθρων 23, 24 και 30, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 287, της 21.11.1996, σ. 1),
 —
 των άρθρων 17, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/97 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1997, σχετικά με λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 (ΕΕ L 100, της 17.4.1997, σ. 22),
 —
 των άρθρων 4, παράγραφος 3, 8 και 24, παράγραφος 3, καθώς και του σημείου 2, στοιχείο α', του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΚ) 562/2000 της Επιτροπής, της 15ης Μαρτίου 2000, περί λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 όσον αφορά τα καθεστώτα αγοράς στη δημόσια παρέμβαση στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 68, της 16.3.2000, σ. 22).


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/8
 Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 [αιτήσεις του Curtea de Apel Cluj — Ρουμανία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Petru Chiş (C-585/14), Aurel Moldovan (C-587/14) κατά Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj και Sergiu Octav Constantinescu (C-588/14) κατά Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sălaj
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-585/14, C-587/14 και C-588/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Εσωτερικοί φόροι - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Φόρος επιβαλλόμενος από κράτος μέλος επί των αυτοκινήτων οχημάτων κατά την πρώτη ταξινόμησή τους ή την πρώτη μεταβίβαση του δικαιώματος κυριότητας - Φορολογική ουδετερότητα μεταξύ των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων οχημάτων προελεύσεως άλλων κρατών μελών και των παρεμφερών αυτοκινήτων οχημάτων που διατίθενται στην εγχώρια αγορά))
 (2015/C 398/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Cluj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Petru Chiş (C-585/14), Aurel Moldovan (C-587/14), Sergiu Octav Constantinescu (C-588/14)
 κατά
 Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj (C-585/14, C-587/14) Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sălaj (C-588/14)
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό η εκ μέρους κράτους μέλους επιβολή φόρου επί των αυτοκινήτων οχημάτων, όπως ο προβλεπόμενος από τον νόμο 9/2012, της 6ης Ιανουαρίου 2012, περί του φόρου ρυπογόνων εκπομπών των αυτοκινήτων οχημάτων (Legea nr. 9/2012 privind taxa pentru emisiile poluante provenite de la autovehicule), που πλήττει τα εισαγόμενα μεταχειρισμένα οχήματα κατά την πρώτη ταξινόμησή τους σ’ αυτό το κράτος μέλος και τα ήδη ταξινομημένα στο εν λόγω κράτος μέλος οχήματα κατά την πρώτη μεταβίβαση, εντός του ίδιου κράτους, του δικαιώματος κυριότητας των οχημάτων αυτών.
 2)
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σ’ αυτό η εκ μέρους κράτους μέλους απαλλαγή από φόρο, όπως ο προβλεπόμενος από τον νόμο 9/2012, των οχημάτων που έχουν ήδη ταξινομηθεί και για τα οποία έχει καταβληθεί φόρος που ίσχυε προηγουμένως, όταν το εναπομένον ποσό του φόρου αυτού που εξακολουθεί να είναι ενσωματωμένο στην αξία των οχημάτων αυτών είναι κατώτερο του ποσού του νέου φόρου. Τέτοια περίπτωση συντρέχει κατ’ ανάγκην οσάκις ο προηγούμενος φόρος έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο έντοκης επιστροφής λόγω ασυμβατότητας με το δίκαιο της Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 107 της 30.3.2015.


text:
C 79/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 τηλεορα ́σεις που κατασκευα ́ζονταν στην Τουρκι ́α, τα εξαρτη ́- για την αιτου ́μενη υπηρεσι ́α της κατηγορι ́ας 36 (ασφαλιστικε ́ς,
 ματα αυτα ́ τι ́θεντο αναγκαστικα ́ υπο ́ το καθεστω ́ς της τελειο- χρηματοπιστωτικε ́ς υπηρεσι ́ες) ως κοινοτικο ́ ση ́μα·
 ποιη ́σεως προς επανεξαγωγη ́ και επομε ́νως υπο ́ τον μο ́νιμο
 ́ελεγχο των τουρκικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν. Τα ́δια ι τελωνει ́α — επικουρικω ́ς: να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση·
 ει ́ναι εκει ́να που θεωρου ́σαν κατα ́ κανο ́να αυθημερο ́ν τις
 διασαφη ́σεις εξαγωγη ́ς οι οποι ́ες εκκαθα ́ριζαν την εισαγωγη ́ — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα αποδοτε ́α δικαστικα ́ ́εξοδα της
 εξαρτημα ́των κατ' απαλλαγη ́ν δασμω ́ν και τα ATR. Επιπλε ́ον, προσφευ ́γουσας.
 τα ́δια
 ι τουρκικα ́ τελωνει ́α επιβαρυ ́νονταν με την εκκαθα ́ριση
 των αδειω ́ν, την ανα ́κτηση των εγγυη ́σεων, τις διατυπω ́σεις
 εξαγωγη ́ς και τη χορη ́γηση των πιστοποιητικω ́ν ATR.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Η Επιτροπη ́, ́εχοντας γνω ́ση του προβλη ́ματος που δημιουργο-
 υ ́σαν οι παρατυπι ́ες σχετικα ́ με την καταβολη ́ τουρκικω ́ν
 Σχετικο ́ ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «EuroHealth» —
 δασμω ́ν ο ́σον αφορα ́ εξαρτη ́ματα καταγωγη ́ς τρι ́των χωρω ́ν,
 αριθμο ́ς αιτη ́σεως 293977
 δεν θεω ́ρησε ο ́τι πρε ́πει να θεσπι ́σει τις κατα ́λληλες διατα ́ξεις
 για να προειδοποιηθου ́ν οι ενδιαφερο ́μενοι επιχειρηματι ́ες.
 Προϊο ́ν η ́ παροχη ́ υπηρε- Προϊο ́ντα και παροχη ́ υπηρεσιω ́ν της
 σι ́ας: κατηγορι ́ας 36 (ασφαλιστικε ́ς, χρη-
 — Το λα ́θος που διαπρα ́χθηκε δεν μπορου ́σε να αποκαλυφθει ́ ματοπιστωτικε ́ς υπηρεσι ́ες)
 απο ́ την προσφευ ́γουσα, της οποι ́ας η καλη ́ πι ́στη δεν μπορει ́
 να τεθει ́ υπο ́ αμφισβη ́τηση, και ουδεμι ́α αμε ́λεια μπορει ́ να
 Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως καταχω-
 καταλογιστει ́ στην προσφευ ́γουσα.
 ενω ́πιον του τμη ́ματος ρι ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 προσφυγω ́ν:
 — Η προσφευ ́γουσα δικαιου ́ται να επικαλεστει ́ εν προκειμε ́νω την
 υ ́παρξη ιδιαι ́τερης καταστα ́σεως υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́-
 13 του κανονισμου ́ 1430/79.
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο-
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα φρονει ́ ο ́τι, εν πα ́ση περιπτω ́σει, στις
 σχετικε ́ς οικονομικε ́ς πρα ́ξεις ενεργου ́σε υπο ́ την ιδιο ́τητα φορολο- — εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του
 γικου ́ εκπροσω ́που του εισαγωγε ́α, ο οποι ́ος ει ́ναι ο μο ́νος που α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, στοι-
 μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως οφειλε ́της τυχο ́ν τελωνειακη ́ς οφειλη


text:
́ς. χει ́ο γ', του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 40/94
 — μη λη ́ψη υπο ́ψη του α ́ρθρου
 12, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94
 Προσφυγη ́ της DKV Deutsche Krankenversicherungs AG
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο Πλαι ́σιο της Εσωτερι-
 κη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) που
 ασκη ́θηκε στις 24 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-359/99) Αγωγη ́ του Karl L. Meyer κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των και Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων, που
 (2000/C 79/80) ασκη ́θηκε στις 30 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση Τ-361/99)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (2000/C 79/81)
 Η DKV Deutsche Krankenversicherungs AG, Κολωνι ́α (Ο∆Γ),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Stephan
 v. Peterdorff-Campen, τους von Rospatt, von der Osten Pross,
 δικηγο ́ρους Ντυ ́σσελντορφ, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των De Bandt, van Hecke, Lagae &
 Loesch, 11, rue Goethe, Luxembourg.
 Ο Karl L. Meyer, κα ́τοικος Raiatea (Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α), εκπρο-
 σωπου ́μενος απο ́ τον Jean-Dominique des Arcis, δικηγο ́ρο
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Uturoa (Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α), με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον M. Pakowski, 20-22, avenue Emile Reuter, α ́σκησε ενω ́πιον
 — να μεταρρυθμι ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση και να υποχ- του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ρεω ́σει το Γραφει ́ο να δημοσιευ ́σει στο ∆ελτι ́ο Κοινοτικω ́ν 30 ∆εκεμβρι ́ου 1999 αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Σημα ́των το ση ́μα EuroHealth, αριθμο ́ς αιτη ́σεως 293977, Κοινοτη ́των και της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων.
 ---pagebreak--- 18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/39
 Ο ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προσφυγη ́-αγωγη ́ του «Ν» κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 10 Ιανουαρι ́ου 2000
 — να αποφανθει ́ ο ́τι η Επιτροπη ́ η ́/και η Ευρωπαϊκη ́ Τρα ́πεζα
 (Υπο ́θεση Τ-2/00)
 Επενδυ ́σεων υπε ́πεσαν σε πται ́σμα εκ κατα ́φωρης αμε ́λειας,
 διο ́τι δεν απαι ́τησαν, επι ́ 15 και πλε ́ον ́ετη, απο ́ τις εγχω ́ριες
 αρχε ́ς και την τρα ́πεζα Socredo την εφαρμογη ́ και γνωστο- (2000/C 79/82)
 ποι ́ηση στο κοινο ́ των αποφα ́σεων συνδε ́σεως του Συμβουλι ́ου
 και την τη ́ρηση του εφαρμοστε ́ου στη Γαλλικη ́ Πολυνησι ́α ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, κατα ́σταση που υπη ́ρξε το γενεσιουργο ́
 αι ́τιο των νομικω ́ν προβλημα ́των του προσφευ ́γοντος,
 Ο «Ν», κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπουμε ́νος απο ́ τους
 Marc-Albert Lucas και Jean-Louis Dupont, δικηγο ́ρους Βρυξελ-
 — περαιτε ́ρω, να υποχρεω ́ σει στην Επιτροπη ́ να του καταβα ́λει το λω ́ν, με


text:
το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́
 ποσο ́ των 25 000 FF ́εναντι των μη αναζητησι ́μων εξο ́δων στα γραφει ́ο του Luc Tecqmenne, 3, rue des Capucins, α ́σκησε στις
 οποι ́α υποβλη ́θηκε προς υπερα ́σπιση των συμφερο ́ντων του. 10 Ιανουαρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 Πρωτοδικει ́ο:
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ να αναγνωριστει ́ η ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς και — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 15ης Μαρτι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (ΕΤΕπ) για επικει ́μενες και 1999, με την οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε να καλυ ́ψει, βα ́σει των
 προβλε ́ψιμες ζημι ́ες που, ο ́πως υποστηρι ́ζει, θα υποστει ́ λο ́γω της α ́ρθρων 73 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ)
 παραλει ́ψεως των εν λο ́γω κοινοτικω ́ν οργα ́νων να απαιτη ́σουν απο ́ και 2 της κανονιστικη ́ς ρυ ́θμισης σχετικα ́ με την κα ́λυψη των
 τις τοπικε ́ς αρχε ́ς της Γαλλικη ́ς Πολυνησι ́ας και την τρα ́πεζα κινδυ ́νων αυτυχη ́ματος και επαγγελματικη ́ς νο ́σου, το ατυ ́χημα
 αναπτυ ́ξεως Socredo την τη ́ρηση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου και την που δη ́λωσε στις 6 Φεβρουαρι ́ου 1996·
 εφαρμογη ́ και γνωστοποι ́ηση στο κοινο ́ των αποφα ́σεων του — να ακυρω ́σει κατα ́ το αναγκαι ́ο με ́τρο τις σιωπηρε ́ς αποφα ́σεις
 Συμβουλι ́ου 86/283/ΕΟΚ, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1986, και περι ́ απορρι ́ψεως των διοικητικω ́ν ενστα ́σεων που υπε ́βαλε ο
 91/482/ΕΟΚ, της 25ης Ιουλι ́ου 1991, σχετικα ́ με τη συ ́νδεση των προσφευ ́γων στις 10 και 15 Ιουνι ́ου 1999 κατα ́ της αποφα ́-
 υπερπο ́ντιων χωρω ́ν και εδαφω ́ν με την Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ σεως αυτη ́ς·
 Κοινο ́τητα.
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να του επιστρε ́ψει τις αμοιβε ́ς των
 ιατρω ́ν τις οποι ́ες κατε ́βαλε κατο ́πιν της αποφα ́σεως της
 Θεωρει ́, συγκεκριμε ́να, ο ́τι, αν η Επιτροπη ́ και η ΕΤΕπ ει ́χαν, απο ́ 15ης Μαρτι ́ου 1999·
 το 1984:
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να του καταβα ́λει χρηματικη ́
 ικανοποι ́ηση, το υ ́ψος της οποι ́ας θα αποφασι ́σει το Πρωτοδι-
 — ασκη ́σει τακτικα ́ την υποχρε ́ωση ́ τους προς ́ελεγχο και κει ́ο, προς αποκατα ́σταση της ηθικη ́ς του βλα ́βης·
 επιτη ́ρηση·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — ασκη ́σει ενδεχομε ́νως την ευχε ́ρεια ́ τους να προσφυ ́γουν στο
 ∆ικαστη ́ριο· Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — εφαρμο ́σει τις διατα ́ξεις των αποφα ́σεων


text:
συνδε ́σεως που Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με την
 τονι ́ζουν τον νομικο ́ χαρακτη ́ρα εταιρικη ́ σχε ́σεως· οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε να θεωρη ́σει ατυ ́χημα, κατα ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου 73 του ΚΥΚ και του α ́ρθρου 2 της κανονιστικη ́ς
 ρυ ́θμισης σχετικα ́ με την κα ́λυψη των κινδυ ́νων ατυχη ́ματος και
 — ενημερω ́σει τους επενδυτε ́ς για το αντικει ́μενο και τον σκοπο ́ επαγγελματικη ́ς νο ́σου, τη μο ́λυνση απο ́ τον ιο ́ της ανθρω ́πινης
 των εν λο ́γω αποφα ́σεων· και ανοσολογικη ́ς ανεπα ́ρκειας (HIV) απο ́ τον οποι ́ο προσβλη ́θηκε. Ο
 προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι η απο ́φαση αυτη ́ αντιβαι ́νει προς το
 α ́ρθρο 2 της προαναφερθει ́σας κανονιστικη ́ς ρυ ́θμισης, προβα ́λλει
 — ενημερω ́σει τους κατοι ́κους για την ́εννομη θε ́ση τους ́εναντι δε ειδικο ́τερα τους εξη ́ς ισχυρισμου ́ς:
 της Κοινο ́τητας και για τα δικαιω ́ματα ́ τους,
 α) Νομικο ́ σφα ́λμα ως προς τη φυ ́ση του ζημιογο ́νου γεγονο ́τος
 και της αιτιω ́δους συνα ́φειας μεταξυ ́ του γεγονο ́τος αυτου ́ και
 τα νομικα ́ προβλη ́ματα τα οποι ́α συνα ́ντησε, λο ́γω της χρο ́νιας
 του παρα ́γοντα που το προκα ́λεσε: Κατα ́ το α ́ρθρο 2 της
 μη συμμορφω ́σεως των τοπικω ́ν αρχω ́ν προς την υπεροχη ́ των
 κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως, ει ́ναι σαφε ́ς ο ́τι αρκει ́ να αποδειχθει ́
 κοινοτικω ́ν διατα ́ξεων, δεν θα ει ́χαν ποτε ́ ανακυ ́ψει.
 ο ́χι ο ακριβη ́ς παρα ́γοντας που προκα ́λεσε το ζημιογο ́νο
 γεγονο ́ς, αλλα ́ το ́διο
 ι το γεγονο ́ς αυτο ́, καθω ́ς και το ο ́τι
 επρο ́κειτο για εξωτερικο ́, αιφνι ́διο, βι ́αιο η ́ μη κανονικο ́
 γεγονο ́ς. Εν προκειμε ́νω, η γνωμοδο ́τηση της υγειονομικη ́ς
 επιτροπη ́ς, επι ́ της οποι ́ας ερει ́δεται η προσβαλλο ́μενη


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/42
 Αναίρεση που άσκησε στις 28 Αυγούστου 2013 η CC κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Ιουλίου 2013 στην υπόθεση F-9/12, CC κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-457/13 P)
 2013/C 325/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: CC (Bridel, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Maximini, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 2013 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) στην υπόθεση F-9/12 (CC κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου)·
 —
 επομένως, να δεχθεί το αίτημα της αναιρεσείουσας προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγω των ενεργειών του αναιρεσίβλητου·
 —
 να αποφανθεί σύμφωνα με τα αιτήματα που υπέβαλε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως·
 —
 να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των δύο διαδικασιών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το ΔΔΔ παρέλειψε εσφαλμένως να διατάξει τη διεξαγωγή των αναγκαίων αποδείξεων και, ως εκ τούτου, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως σχετικά με την απώλεια της ευκαιρίας που θα είχε η αναιρεσείουσα να προσληφθεί στην υπηρεσία του Κοινοβουλίου από τον Ιούνιο του 2005.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και, επικουρικώς, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι το Συμβούλιο είχε ενημερωθεί περί της υπάρξεως πίνακα επιτυχόντων στον οποίο περιλαμβανόταν το όνομα της αναιρεσείουσας.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, ανεπαρκή αιτιολογία και έλλειψη απαντήσεως σε προβληθέντα λόγο ακυρώσεως, καθόσον το ΔΔΔ δεν απάντησε στους λόγους που προέβαλε η αναιρεσείουσα σχετικά με το πρόσκομμα που παρενέβαλε το Κοινοβούλιο στην πρόσληψή της από τα θεσμικά και άλλα όργανα της Ένωσης, με την έλλειψη πληροφοριακών στοιχείων όσον αφορά την ύπαρξη πίνακα επιτυχόντων και με το γεγονός ότι το EPSO είχε λάβει την άδεια να εγγράψει την αναιρεσείουσα στη βάση δεδομένων του και να καταστήσει γνωστή την πληροφορία αυτή.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το ΔΔΔ i) έκρινε εσφαλμένως ότι το Κοινοβούλιο δεν είχε τη νομική υποχρέωση να καταστήσει γνωστό τον πίνακα επιτυχόντων σε όλα τα θεσμικά και άλλα όργανα της Ένωσης, ii) δεν συνήγαγε τις συνέπειες της παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, της χρηστής διοικήσεως και της ασφαλείας δικαίου και iii) παρέλειψε να εξετάσει τα σχετικά έγγραφα.
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την πληροφορία περί της παρατάσεως της ισχύος του πίνακα επιτυχόντων, καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι το Συμβούλιο και τα λοιπά θεσμικά και άλλα όργανα της Ένωσης είχαν γνώση της παρατάσεως της ισχύος του πίνακα αυτού μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου 2007.
 6)
 Ο έκτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και από παράλειψη εξετάσεώς τους, καθόσον το ΔΔΔ συνήγαγε ότι η παράταση της ισχύος του πίνακα


text:
επιτυχόντων έναντι των άλλων επιτυχόντων δεν συνεπαγόταν άνιση μεταχείριση έναντι της αναιρεσείουσας.
 7)
 Ο έβδομος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, καθόσον το ΔΔΔ δεν συνήγαγε τα συμπεράσματα που επιβάλλονταν κατόπιν από της καταστροφής το Κοινοβούλιο των εγγράφων που αφορούσαν την κατάσταση της αναιρεσείουσας.
 8)
 Ο όγδοος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και, επικουρικώς, από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, από παράλειψη διεξαγωγής αποδείξεων και από έλλειψη αιτιολογίας, καθόσον το ΔΔΔ δεν έλαβε υπόψη υπόψη την πραγματική κατάσταση της αναιρεσείουσας και την υπαίτια στάση του Κοινοβουλίου κατά την εξέταση του αν υπήρξε απώλεια της ευκαιρίας να προσληφθεί και κατά την εκτίμηση της προκληθείσας ζημίας.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 2ας Σεπτεμβρίου 2010 [αίτηση του Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kirin Amgen Inc. κατά Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 (Υπόθεση C-66/09) (1)
 (Δίκαιο ευρεσιτεχνιών - Φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1768/92 - Άρθρα 7, 19 και 19α, στοιχείο ε' - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα - Προθεσμία υποβολής αιτήσεως για τη χορήγηση του πιστοποιητικού)
 (2010/C 288/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Kirin Amgen Inc.
 κατά
 Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 παρισταμένης της:
 Amgen Europe BV
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο β', 7, παράγραφος 1, 13, παράγραφος 1, καθώς και των άρθρων 19 και 23 του κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου 1768/92, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 182, σ. 1) — Εταιρία κάτοχος ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και κοινοτικής αδείας κυκλοφορίας για φάρμακο και αιτούσα τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για το φάρμακο αυτό — Προσδιορισμός της ημερομηνίας ενάρξεως της προθεσμίας που τάσσεται για την υποβολή της αιτήσεως χορηγήσεως του συμπληρωματικού πιστοποιητικού — Ημερομηνία χορηγήσεως της αδείας κυκλοφορίας στην αγορά ή ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του εν λόγω κανονισμού στη Λιθουανία κατόπιν της προσχωρήσεώς της στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διατακτικό
 Το άρθρο 7 και το άρθρο 19α, στοιχείο ε', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, όπως τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν την έννοια ότι δεν παρέχουν στον κάτοχο ισχύοντος κυρίου διπλώματος ευρεσιτεχνίας για ένα ιδιοσκεύασμα τη δυνατότητα να ζητήσει από τις αρμόδιες λιθουανικές αρχές, εντός προθεσμίας έξι μηνών από της ημερομηνίας προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Λιθουανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη χορήγηση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας, στην περίπτωση που για το ιδιοσκεύασμα αυτό είχε μεν χορηγηθεί, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) 2309/93 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών έγκρισης και εποπτείας των φαρμακευτικών προϊόντων για ανθρώπινη και κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για την αξιολόγηση των φαρμακευτικών προϊόντων, κοινοτική άδεια κυκλοφορίας ως φάρμακο σε χρόνο προγενέστερο του προ της προσχωρήσεως εξαμήνου, όχι όμως και άδεια κυκλοφορίας στη Λιθουανία.
 (1) ΕΕ C 90 της 18.4.2009


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 29 Φεβρουαρίου 2012 — Staat der Nederlanden κατά Delta NV
 (Υπόθεση C-107/12)
 2012/C 151/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείον: Staat der Nederlanden
 Αναιρεσίβλητη: Delta NV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 345 ΣΛΕΕ την έννοια ότι στο «καθεστώς της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη» υπάγεται επίσης το καθεστώς της επίμαχης εν προκειμένω απόλυτης απαγορεύσεως ιδιωτικοποιήσεως, όπως αυτό περιλαμβάνεται στο Besluit aandelen netbeheerders, σε συνδυασμό με το άρθρο 93 του Elektriciteitswet 1998 και το άρθρο 85 του Gaswet, το οποίο συνεπάγεται ότι οι μετοχές διαχειριστή δικτύου μπορούν να μεταβιβαστούν μόνον εντός του κύκλου των δημόσιων φορέων;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι, έχει αυτό ως συνέπεια ότι οι κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων δεν έχουν εφαρμογή επί της απαγορεύσεως συμμετοχής σε ομάδα, ή τουλάχιστον ότι τα πράγματα δεν φθάνουν μέχρι το σημείο η απαγόρευση συμμετοχής σε ομάδα να πρέπει να εξεταστεί με γνώμονα τους κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;
 3)
 Μήπως οι στόχοι που αποτελούν επίσης βάθρο του Won [Wet onafhankelijk netbeheer], δηλαδή μέσω καταπολεμήσεως των διεπιδοτήσεων εν ευρεία εννοία (περιλαμβανομένης της ανταλλαγής στρατηγικών πληροφοριών) η διαφάνεια στην αγορά ενέργειας και η αποτροπή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, συνιστούν απλώς και μόνον οικονομικά συμφέροντα, ή μπορούν να θεωρηθούν επίσης ως συμφέροντα μη οικονομικής φύσεως, υπό την έννοια ότι υπό προϋποθέσεις δύνανται να δικαιολογήσουν ως επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος έναν περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων;


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Metronia κατά EUIPO — Zitro IP (TRIPLE O NADA)
 (Υπόθεση T-159/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης TRIPLE O NADA - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης TRIPLE BINGO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2017/C 213/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Metronia, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Vela Ballesteros, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Zitro IP Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: A. Canela Giménez, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 2605/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Zitro IP και Metronia.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Metronia, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 211 της 13.6.2016.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Craiova (Ρουμανία) στις 6 Ιουλίου 2010 — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu Jiu, Administrația Fondului Pentru pentru Mediu κατά Victor Vinel Ijac
 (Υπόθεση C-336/10)
 ()
 2010/C 274/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Craiova
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu Jiu, Administrația Fondului Pentru pentru Mediu
 Εφεσίβλητος: Victor Vinel Ijac
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 110 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 90 ΣΕΚ), πρώτο εδάφιο, την έννοια ότι απαγορεύει τη θέσπιση από κράτος μέλος φόρου που παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά του φόρου λόγω ρυπάνσεως τον οποίο προβλέπει η επείγουσα κυβερνητική απόφαση 50/2008, που θέτει ως προϋπόθεση για την ταξινόμηση στη Ρουμανία των εισαγομένων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που έχουν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως την καταβολή του φόρου λόγω ρυπάνσεως, ενώ ο φόρος δεν επιβάλλεται κατά την πώληση και συνεπώς τη νέα ταξινόμηση των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που είναι ταξινομημένα στη Ρουμανία, καθόσον ο εν λόγω φόρος μπορεί να συνιστά εσωτερική φορολογική επιβάρυνση επί αγαθών προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη, η οποία να εισάγει έμμεση διάκριση σε σχέση με τη φορολογία των εγχώριων προϊόντων;