text:
 8.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 297/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2007 — Naipes Heraclio Fournier, SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και France Cartes SAS
 (Υπόθεση C-311/05 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Κοινοτικό σήμα - Εικονιστικά σήματα που περιλαμβάνουν την αναπαράσταση ενός «σπαθιού», ενός «βαλέ μπαστούνι» και ενός «ρήγα σπαθί» μιας τράπουλας - Αναγνώριση ακυρότητας του σήματος)
 (2007/C 297/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Naipes Heraclio Fournier, SA. (εκπρόσωποι: E. Armijo Chavarri και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: O. Montalto, I. de Medrano Caballero και O. Mondéjar) και France Cartes SAS (εκπρόσωπος: C. de Haas, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα), της 11ης Μαΐου 2005, Naipes Heraclio Fournier κατά ΓΕΕΑ (παρεμβαίνουσα: France Cartes SAS) (συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-160/02 έως Τ-162/02), με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε τις προσφυγές κατά τριών αποφάσεων του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 28ης Φεβρουαρίου 2002, δεχόμενο τις αιτήσεις της Société France Cartes SAS περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας τριών εικονιστικών σημάτων των οποίων η αναιρεσείουσα είναι δικαιούχος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Naipes Heraclio Fournier SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 243 της 1.10.2005.


text:
15.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 144/61
 Η προσφευ ́γουσα στρε ́φεται κατα ́ της ποινη ́ς που της επιβλη ́θηκε, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο
 ιδι ́ως κατα ́ του υ ́ψους της. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ διαπι ́στωσε
 εσφαλμε ́νως τα πραγματικα ́ περιστατικα ́ και τα εξετι ́μησε εσφαλμε ́- — να ακυρω ́σει την απο ́φαση R0466/2000-2 του δευτε ́ρου
 νως ιδι ́ως ενο ́ψει της παθητικη ́ς μο ́νο συμμετοχη ́ς της προσφευ ́γου- τμη ́ματος προσφυγω ́ν του ΓΕΕΑ της 18ης Φεβρουαρι ́ου
 σας στη συ ́μπραξη. Περαιτε ́ρω, η Επιτροπη ́ εκτι ́μησε εσφαλμε ́νως 2002·
 τη μη εκτε ́λεση η ́ την καθυστερημε ́νη εκτε ́λεση των συμφωνιω ́ν. Το
 ι ισχυ ́ει για τις σημαντικε ́ς μειω ́σεις τιμω ́ν και για τις διακυμα ́ν-
 ́διο — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 σεις τιμω ́ν κατα ́ τη δια ́ρκεια του χρο ́νου κατα ́ τον οποι ́ο διαπιστω ́-
 θηκαν οι παραβα ́σεις καθω ́ς και για την επιρροη ́ του κο ́στους της
 κατασκευη ́ς στις τιμε ́ς.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 'Οσον αφορα ́ τη βαρυ ́τητα της παραβα ́σεως η προσφευ ́γουσα ∆ηλωθε ́ν προς καταχω ́- Το εικονιστικο ́ ση ́μα ΕCA — Αι ́τηση
 ισχυρι ́ζεται μεταξυ ́ α ́λλων ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν εκτι ́μησε δεο ́ντως, ριση κοινοτικο ́ ση ́μα: καταχωρι ́σεως υπ' αριθ. 1106442
 εκτο ́ς απο ́ τις περιορισμε ́νες επιρροε ́ς της συμπρα ́ξεως, την
 κακη ́ οικονομικη ́ θε ́ση του κλα ́δου και την προ ́ωρη λη ́ξη της Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες των
 παραβα ́σεως. Περαιτε ́ρω, η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη την κατηγοριω ́ν 9, 41 και 42.
 παθητικη ́ μο ́νο συμμετοχη ́ της προσφευ ́γουσας στη συ ́μπραξη και
 τον κρι ́σιμο ρο ́λο της στην προ ́ωρη λη ́ξη της παραβα ́σεως. Ως εκ Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως απο ́ τον
 του ́του, παραβι ́ασε την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας και το α ́ρθρο 15, ενω ́πιον του τμη ́ματος εξεταστη ́
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 17/62 του Συμβουλι ́ου. προσφυγω ́ν:
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της προσφυγη ́ς
 Περαιτε ́ρω, το προ ́στιμο που επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα ́εχει προσφυγω ́ν:
 ως συνε ́πεια την περιε ́λευση ́ της σε δυσμενε ́στερη θε ́ση σε σχε ́ση
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του
 με αστικα ́ ενεργα ́ με ́λη της συμπρα ́ξεως.
 α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1,
 σημει ́ο η), του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94 (1) και του α ́ρθρου
 Περαιτε ́ρω, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε 6 της Συμβα ́σεως των
 την αρχη ́ της επιμελου ́ς

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
και αμερολη ́πτου εξετα ́σεως των σχετικω ́ν Παρισι ́ων (2) διο ́τι το εικο-
 με την επιμε ́τρηση του προστι ́μου πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν, νιστικο ́ ση ́μα δεν ει ́ναι ταυτο ́-
 εφο ́σον δεν εξε ́τασε πολυα ́ριθμους ισχυρισμου ́ς της προσφευ ́γου- σημο με το ́εβλημα της
 σας. Τε ́λος, η απο ́φαση παραβια ́ζει την υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως Ευρω ́πης.
 συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 253 ΕΚ.
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 1993, για το κοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 11, σ. 1).
 (2) Συ ́μβαση των Παρισι ́ων, της 14ης Ιανουαρι ́ου 1994, για την προστα-
 σι ́α της βιομηχανικη ́ς ιδιοκτησι ́ας.
 Προσφυγη ́ της Cοncept-Anlagen u. Geräte nach «GMP» für
 Prοduktiοn u. Labοr GmbH κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́-
 σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα,
 σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις 18 Απρι- Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Papeteries Mougeot κατα ́ της
 λι ́ου 2002 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 17 Απριλι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση Τ-127/02)
 (Υπο ́θεση Τ-128/02)
 (2002/C 144/118)
 (2002/C 144/119)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Η Cοncept-Anlagen u. Geräte nach «GMP» für Prοduktiοn u. Η εταιρι ́α Papeteries Mougeot, με ́εδρα το Laval-sur-Vologne
 Labοr GmbH, Χαϊδελβε ́ργη (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Guy Barsi, Julien
 δικηγο ́ρο Gregor Jens Hodapp, α ́σκησε στις 18 Απριλι ́ου 2002 Baumgartner και Jean-Paul Hordies, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́-
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 17 Απριλι ́ου 2002 ενω ́πιον
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα). της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- C 144/62 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: γουσα εξε ́θεσε στην Επιτροπη ́ τη δυσχερε ́στατη κατα ́σταση που
 αντιμετω ́πιζε· η δε κατα ́σταση κρι ́σεως ́επρεπε να ωθη ́σει την
 Επιτροπη ́ να επιβα ́λει μετριο ́τερα προ ́στιμα.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 20η ́ς ∆εκεμ-
 βρι ́ου 2001 σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου
 81 της Συνθη ́κης ΕΚ και του α ́ρθρου 53 της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ
 (υπο ́θεση COM P/E-1/36.212 — Αυτοαντιγραφικο ́ χαρτι ́)· (1) ΕΕ C 207, σ. 4.
 — επικουρικω ́ς, να μειω ́σει ουσιαστικω ́ς το ποσο ́ν του επιβλη-
 θε ́ντος απο ́ την Επιτροπη ́ προστι ́μου·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν


text:
εξο ́δων.
 Προσφυγη ́ της Distribuidora Vizcaı́na de Papeles Sociedad
 Limitada κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των,
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα: που ασκη ́θηκε στις 18 Απριλι ́ου 2002
 Με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ ́εκρινε ο ́τι η (Υπο ́θεση Τ-132/02)
 προσφευ ́γουσα και δε ́κα α ́λλες επιχειρη ́σεις παρε ́βησαν το
 α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης ΕΚ και το α ́ρθρο 53
 (2002/C 144/120)
 της Συμφωνι ́ας ΕΟΧ μετε ́χοντας σε συ ́νολο συμφωνιω ́ν και
 εναρμονισμε ́νων πρακτικω ́ν στον τομε ́α του αυτοαντιγραφικου ́
 χαρτιου ́, ο ́που συμφω ́νησαν για α ́νοδο των τιμω ́ν, χορη ́γησαν ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 ποσοστω ́σεις πωλη ́σεων και καθο ́ρισαν μερι ́δια αγορα ́ς, και ́εθεσαν
 σε λειτουργι ́α ́ενα μηχανισμο ́ βα ́σει του οποι ́ου μπορου ́ν να
 ελε ́γχουν τη θε ́ση σε εφαρμογη ́ περιοριστικω ́ν συμφωνιω ́ν.
 Η Distribuidora Vizcaı́na de Papeles Sociedad Limitada, με ́εδρα
 Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε προ ́δηλη την Derio (Vizcaya, Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Εduardo
 πλα ́νη εκτιμη ́σεως υποστηρι ́ζοντας ο ́τι η προσφευ ́γουσα μετει ́χε σε Pérez Medrano και Ιgnacio Delgado González, letrados en
 συ ́μπραξη απο ́ τον Μα ́ιο του 1992 με ́χρι τον Σεπτε ́μβριο του ejercicio, α ́σκησε στις 18 Απριλι ́ου 2002 ενω ́ πιον του Πρωτοδι-
 1995. Η προσφευ ́γουσα αναγνωρι ́ζει ο ́τι μετει ́χε σε συ ́μπραξη κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 μο ́νον απο ́ τον Οκτω ́βριο του 1993 με ́χρι τον Ιου ́λιο του 1995. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η Επιτροπη ́ δεν κατε ́δειξε ο ́τι η προσφευ ́γουσα μετει ́χε σε συ ́μπραξη
 πριν τον Οκτω ́βριο του 1993 και μετα ́ τον Ιου ́λιο του 1995. Ως
 εκ του ́του, η απο ́φαση πρε ́πει να ακυρωθει ́. Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση C(2001)4573 τελικο ́ διορθ. της
 Επικουρικω ́ς, η προσφευ ́γουσα ζητει ́ μει ́ωση του επιβληθε ́ντος Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 2001, στην υπο ́θεση
 προστι ́μου. Ισχυρι ́ζεται ο ́τι, λο ́γω του γεγονο ́τος ο ́τι μετει ́χε στην COMP/Ε-1/36.212 — χαρτι ́ φωτοαντιγρα ́φων, καθο ́σον,
 παρα ́βαση μο ́νον κατα ́ τη δια ́ρκεια της προαναφερθει ́σας περιο ́δου, πε ́ρα απο ́ τη συμμετοχη ́ σε συμφωνι ́ες αθε ́μιτης συνεργασι ́ας
 το ποσο ́ν του προστι ́μου πρε ́πει να μειωθει ́ κατα ́ 48 %. σχετικε ́ς με την ισπανικη ́ αγορα ́, προσα ́πτει στην προσφευ ́-
 γουσα συμμετοχη ́ σε συ ́μπραξη καλυ ́πτουσα το συ ́νολο της
 κοινη ́ς αγορα ́ς και τον ΕΟΧ και, επικουρικω ́ς, να μειω ́σει το
 Επιπλε ́ον, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι


text:
το προ ́στιμο ει ́ναι προ ́στιμο που της επε ́βαλε η Επιτροπη ́·
 δυσανα ́λογο σε σχε ́ση με την ευθυ ́νη της για τη διαπραχθει ́σα
 παρα ́βαση και η Επιτροπη ́ εφα ́ρμοσε εσφαλμε ́να την ανακοι ́νωση
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 της Επιτροπη ́ς περι ́ της μη επιβολη ́ς προστι ́μων η ́ της μειω ́σεως
 του ποσου ́ τους στις υποθε ́σεις περι ́ συμπρα ́ξεων (1).
 Η συνεργασι ́α της προσφευ ́γουσας ́επρεπε να ωθη ́σει την Επιτροπη ́ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυριο ́τεροι ισχυρισμοι ́:
 να προτει ́νει μει ́ωση του προστι ́μου υ ́ψους 75%.
 Η απο ́φαση της Επιτροπη ́ς κατα ́ της οποι ́ας στρε ́φεται η παρου ́σα
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε προσφυγη ́ ει ́ναι η αυτη ́ με τη προσβαλλο ́μενη στην υπο ́θεση
 υπο ́ψη τον αμυντικο ́ χαρακτη ́ρα της συμπρα ́ξεως. Η προσφευ ́- Τ-109/02, Bolloré κατα ́ Επιτροπη ́ς (1).


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/2
 Εκλογή των προέδρων των τριμελών τμημάτων
 (2008/C 301/02)
 Κατόπιν συσκέψεως της 23ης Σεπτεμβρίου 2008 οι δικαστές του Δικαστηρίου εξέλεξαν, δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, τους M. Ilešič, J.-C. Bonichot, A. Ó Caoimh και T. von Danwitz ως προέδρους, αντιστοίχως, του πέμπτου, του έκτου, του εβδόμου και του ογδόου τριμελούς τμήματος, για διάστημα ενός έτους από τις 7 Οκτωβρίου 2008 μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 2009.


text:
C 44/28 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: M. J. Currall), με
 της 12ης ∆εκεμβρίου 2002 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της
 14ης ∆εκεμβρίου 2000, περί παύσεως του προσφεύγοντος χωρίς
 στην υπόθεση T-247/01: eCopy Incκατά Γραφείου Εναρμονί- απώλεια των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων, το Πρωτοδικείο
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke, πρόεδρο,
 και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1) τον K. Lenaerts και την P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: D.
 Christensen, διοικητική υπάλληλος, εξέδωσε στις 5 ∆εκεμβρίου
 («Κοινοτικό σήμα — Λεκτικό σήμα ΕCOPY — Κατάχρηση 2002 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 εξουσίας — ∆ιακριτικός χαρακτήρας αποκτηθείς διά της
 χρήσεως κατόπιν της ημερομηνίας υποβολής — Άρθρο 7, 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (2003/C 44/53)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) (1 ) ΕΕ C 3 της 5.1.02.
 Στην υπόθεση T-247/01, eCopy Inc, με έδρα το Νashua,
 New Hampshire (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τον
 B. Reid, barrister, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (εκπρόσωπος: E. Joly), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφά- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 σεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονί-
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και της 28ης Νοεμβρίου 2002
 υποδείγματα) της 13ης Ιουλίου 2001 (υπόθεση R 47/2001-1),
 περί της καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος ΕCOPY ως κοινοτι-
 κού σήματος, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από στην υπόθεση T-332/01, José Maria Pujals Gomis κατά
 τους M. Bηλαρά, Πρόεδρο, V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστές, Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 12 ∆εκεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (Υπάλληλοι — Γενικός διαγωνισμός — Απόρριψη υποψη-
 φιότητας μετά τη διεξαγωγή των γραπτών εξετάσεων)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. (2003/C 44/55)
 ( 1) ΕΕ C 17 της 19.1.2002. (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Στην υπόθεση T-332/01, José Maria Pujals Gomis, κάτοικος
 Μπαρσελόνα (Ισπανία), εκπροσωπούμενος από τον J. Pujals Gomis,
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: L. Lozano Palacios,
 F. Clotuche-Duvieusart, J. Rivas-Andres και J. Gutiérrez
 της 5ης ∆εκεμβρίου 2002 Gisbert), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της επιτρο-
 πής του γενικού διαγωνισμού COM/B/1/01, της 28ης Σεπτεμ-
 στην υπόθεση T-277/01, Romuald Stevens κατά Επιτροπής βρίου 2001, περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) προσφεύγοντος στον διαγωνισμό αυτό και περί μη διορθώσεως
 της γραπτής του εξέτασης, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα),
 (Υπάλληλοι — Πειθαρχική διαδικασία — Ποινική κατα- συγκείμενο από τους M. Jaeger, πρόεδρο, και τους K. Lenaerts
 δίκη — Παύση χωρίς απώλεια των συνταξιοδοτικών και J. Azizi, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας,
 δικαιωμάτων — Ακρόαση προβλεπόμενη στο άρθρο 7, εξέδωσε στις 28 Νοεμβρίου 2002 απόφαση με το ακόλουθο
 τρίτο εδάφιο, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ) διατακτικό:
 (2003/C 44/54) 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην


text:
 2.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 103/23
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Verenigde Douaneagenten κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-32/11)
 2011/C 103/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Verenigde Douaneagenten BV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: J. van der Meché, advocaat)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Ένωση, εκπροσωπούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 δεχόμενο τους λόγους ακυρώσεως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η υπό τα στοιχεία REC 02/09 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 1ης Οκτωβρίου 2010.
 Η Επιτροπή όρισε βάσει του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (1) και του άρθρου 871 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 (2) ότι ναι μεν η προσφεύγουσα ενήργησε με καλή πίστη και τήρησε όλες τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας όσον αφορά την τελωνειακή διασάφηση, πλην όμως δεν πρόκειται για λάθος των αρμοδίων αρχών και επομένως οι αρχές αυτές δύνανται να προχωρήσουν στην εκ των υστέρων είσπραξη τελωνειακών δασμών.
 Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για σφάλμα κατά το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 2913/92. Το εδάφιο αυτό ορίζει ότι, όταν το προτιμησιακό καθεστώς των εμπορευμάτων έχει θεσπιστεί βάσει συστήματος διοικητικής συνεργασίας με τη συμμετοχή των αρχών τρίτης χώρας, η από τις αρχές αυτές χορήγηση ανακριβούς πιστοποιητικού θεωρείται σφάλμα. Κατά την προσφεύγουσα, πρόκειται ακριβώς περί αυτού.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι, σε περίπτωση εκ των υστέρων εισπράξεως τελωνειακών δασμών, οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές πρέπει να αποδείξουν ότι η χορήγηση των ανακριβών πιστοποιητικών οφείλεται σε εσφαλμένη περιγραφή των πραγματικών περιστατικών από τον εξαγωγέα.
 Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να συναχθεί ότι η χορήγηση ανακριβών πιστοποιητικών από τις τελωνειακές αρχές του Κουρασάο συνιστά σφάλμα υπό την έννοια του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2913/92.
 Περαιτέρω, η Επιτροπή διαπίστωσε, κατά την έρευνά της, ότι, ναι μεν δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι η προσφεύγουσα ενήργησε απατηλά ούτε ότι επέδειξε πρόδηλη αμέλεια, πλην όμως τούτο δεν αποτελεί ιδιαίτερη περίσταση και επομένως δεν δικαιολογεί τη διαγραφή.
 Η προσφεύγουσα διατείνεται συναφώς ότι η περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση κρίση σχετικά με τη διαγραφή τελωνειακών δασμών, κατά το άρθρο 239 του κανονισμού 2913/92, δεν διατυπώθηκε εντός της προθεσμίας του άρθρου 907 του κανονισμού 2454/93. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα, οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές πρέπει να δώσουν ευνοϊκή συνέχεια στην αίτηση διαγραφής.
 Επιπλέον, κατά την έρευνά της, η Επιτροπή δεν ακολούθησε την ορθή διαδικασία, επειδή δεν προέβη σε ακρόαση της προσφεύγουσας και δεν της παρέσχε τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει δεόντως την άποψή της, πράγμα που κατά την προσφεύγουσα προσβάλλει το δικαίωμα άμυνας που προβλέπεται από το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι πρόκειται για ιδιαίτερη περίσταση λόγω του ότι, για να επικαλεστεί το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 2913/92, η προσφεύγουσα χρειάζεται έγγραφα τα οποία δεν κατέχει και δεν όφειλε να κατέχει.
 (1) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302,


text:
7.2.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 35/5
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα στις 12 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του μεγάλου δουκάτου του
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το γεγονός ότι η επίδικη σύμβαση εμπίπτει Λουξεμβούργου.
 στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου,
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/52/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, δεν αποκλείει την εφαρμογή
 της αρχής που διατυπώθηκε στην υπόθεση Telaustria (3), η οποία 1) να αναγνωρίσει ότι το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου,
 απορρέει από τις θεμελιώδεις ελευθερίες που θεσπίζει η Συνθήκη θέτοντας σε ισχύ τα άρθρα 7, παράγραφος 2, και 19,
 και από την εφαρμογή γενικών αρχών που απορρέουν ειδικότερα εδάφιο 5, του νόμου της 12ης Φεβρουαρίου 1999, περί
 από τις θεμελιώδεις αυτές ελευθερίες. Η υποχρέωση των κρατών θεσπίσεως γονικής άδειας και άδειας για οικογενειακούς
 μελών να συμμορφώνονται προς τις γενικές αρχές κατοχυρώνεται λόγους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την
 με την ίδια οδηγία στο άρθρο 3, παράγραφος 2 (βλ. ανωτέρω), δια παράγραφο 1 της ρήτρας 2 του κεφαλαίου ΙΙ του παραρτήμα-
 της θεσπίσεως γενικής υποχρεώσεως των αναθετουσών αρχών να τος της οδηγίας 96/34ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου
 αποφεύγουν κάθε δυσμενή διάκριση μεταξύ των επιχειρήσεων 1996, σχετικά με τη συμφωνία — πλαίσιο για τη γονική
 παροχής υπηρεσιών. Την υποχρέωση αυτή υπέχουν οι ιρλανδικές άδεια που συνήφθη μεταξύ των UNICE, CEEP και CES (1),
 αρχές τόσο για τις υπηρεσίες του Παραρτήματος 1Β όσο και όσον αφορά:
 γι' αυτές του Παραρτήματος 1Α. — την υποκατάσταση της άδειας μητρότητας στη γονική
 άδεια, και
 Προβάλλεται ότι η ανάλυση της Επιτροπής είναι η μόνη που
 μπορεί να θεωρηθεί συμβατή με τη λογική της εσωτερικής αγορά — την προθεσμία από το τέλος της οποίας θεμελιώνεται
 που διέπει τη Συνθήκη. Η νομολογία του ∆ικαστηρίου σαφώς αυτοτελές δικαίωμα γονικής άδειας
 δέχεται ότι οι διατάξεις της Συνθήκης για τις ελευθερίες εγκα- 2) να καταδικάσει το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου στα
 ταστάσεως και παροχής υπηρεσιών επιβάλλουν υποχρεώσεις στα δικαστικά έξοδα.
 κράτη μέλη ως προς την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων οι οποίες
 δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών. Τούτο ισχύει
 για συμβάσεις (όπως οι συμβάσεις παραχωρήσεως υπηρεσιών) που Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 δεν εμπίπτουν ειδικά στο πεδίο εφαρμογής, καθώς και για
 συμβάσεις οι οποίες εμπίπτουν μεν στο πεδίο εφαρμογής, αλλά η 1. Η άδεια μητρότητας έχει εντελώς διαφορετική σκοπιμότητα
 αξία τους είναι χαμηλότερη από τα όρια που θέτουν οι διάφορες σε σχέση με τη γονική άδεια. Περαιτέρω, η παράγραφος 1 της
 οδηγίες. ρήτρας 2 της συμφωνίας — πλαισίου προβλέπει ρητά ότι η γονική
 άδεια είναι αυτοτελές δικαίωμα με διάρκεια τουλάχιστον τριών
 Τούτων δοθέντων, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι θα ήταν ευθέως μηνών. Επομένως, ο υποχρεωτικός τερματισμός της γονικής άδειας,
 αντίθετο προς τη λογική της εσωτερικής αγοράς εάν, ενώ το όταν αρχίζει η άδεια μητρότητας, δεν είναι συμβατός με τη διάταξη
 κοινοτικό δίκαιο απαιτεί κατάλληλη δημοσιότητα ακόμη και στις αυτή του παραρτήματος της οδηγίας 96/34. Η γυναίκα της οποίας
 περιπτώσεις που η σύμβαση δεν εμπίπτει στο πεδίο


text:
εφαρμογής των η άδεια μητρότητας ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της γονικής
 οδηγιών λόγω της δομής της ή λόγω της αξίας της, αφηνόταν στα άδειας πρέπει να έχει τη δυνατότητα, λαμβανομένου υπόψη του
 κράτη μέλη η ευχέρεια να μην προβαίνουν σε καμία δημοσιότητα αυτοτελούς δικαιώματος λήψεως γονικής άδειας τουλάχιστον
 ορισμένων συμβάσεων (των οποίων η αξία υπερβαίνει τα χρηματικά τριών μηνών που αντλείται από την παράγραφο 1 της ρήτρας 2
 όρια), για τον λόγο και μόνον ότι οι υπηρεσίες τις οποίες αυτές της συμφωνίας — πλαισίου, να μεταφέρει το μέρος της γονικής
 αφορούν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Παραρτήματος 1Β άδειάς της, το οποίο δεν μπόρεσε να λάβει λόγω της άδειας
 της οδηγίας. μητρότητας.
 (1) Οδηγία της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών 2. Απαιτώντας ότι τα τέκνα πρέπει να έχουν γεννηθεί ή
 σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209 της 24.7.1992, υιοθετηθεί μετά τις 31 ∆εκεμβρίου 1998, οι αρχές του Λουξεμ-
 σ. 1). βούργου προσέθεσαν μη επιτρεπόμενη από την οδηγία προϋπό-
 (2) Οδηγία της 13ης Οκτωβρίου 1997 περί τροποποιήσεως των οδηγιών θεση.
 92/50/ΕΟΚ, 93/36/ΕΟΚ και 93/37/ΕΟΚ περί συντονισμού των
 διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, συμβάσεων
 (1) ΕΕ L 45 της 19.6.1996, σ. 4.
 δημοσίων προμηθειών και συμβάσεων δημοσίων έργων, αντιστοίχως
 (ΕΕ L 328 της 28.11.1997, σ. 1).
 (3) Υπόθεση C-324/98, Telaustria Verlags GMBH κατά Telekom
 Austria AG, Συλλογή 2000, σ. Ι-10745.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε
 στις 28 Ιανουαρίου 2004
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του μεγάλου δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε (Υπόθεση C-27/04)
 στις 12 ∆εκεμβρίου 2003 (2004/C 35/09)
 (Υπόθεση C-519/03)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 (2004/C 35/08)
 τους M. Petite, A. van Solinge και P. Aalto, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Ιανουαρίου 2004, ενώπιον
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 τον D. Martin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζoνoς συνθέσεως)
 της 15ης Μαρτίου 2005
 στην υπόθεση C-160/03: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Eurojust (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως στηριζόμενη στο άρθρο 230 EK - Προσφυγή ασκηθείσα από κράτος μέλος και στρεφόμενη κατά των προσκλήσεων υποβολής υποψηφιοτήτων που δημοσίευσε η Eurojust για θέσεις εκτάκτων υπαλλήλων - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου - Απαράδεκτο»)
 (2005/C 132/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-160/03, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, η οποία ασκήθηκε στις 8 Απριλίου 2004, Βασίλειο της Ισπανίας, (εκπρόσωπος: L. Fraguas Gadea) υποστηριζόμενο από: Δημοκρατία της Φινλανδίας, (εκπρόσωπος: T. Pynnä) κατά Eurojust, (δικηγόροι: J. Rivas de Andrés, και D. O'Keeffe) το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (εισηγητή) και A. Borg Barthet, προέδρους τμήματος, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, E. Juhász, Γ. Αρέστη, Μ. Ilešič και J. Malenovský, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Μ. Poiares Maduro, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 15 Μαρτίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/42
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Απριλίου 2013 — British Sugar κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-86/10) (1)
 (Γεωργία - Ζάχαρη - Εισφορές στην παραγωγή - Μερική ακύρωση και μερική κήρυξη του ανισχύρου του κανονισμού (ΕΚ) 1193/2009 μετά την άσκηση της προσφυγής - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 156/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: British Sugar plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Lasok, QC, G. Facenna, W. Robinson, P. Doris και D. Das, στη συνέχεια K. Lasok, G. Facenna, W. Robinson και D. Das)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Banks και P. Rossi)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Díez Moreno, στη συνέχεια A. Rubio González, abogados del Estado) και Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: R. Janeckaitė και R. Krasuckaitė)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: K. Drēviņa και K. Krasovska) και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Behzadi Spencer και S. Hathaway, στη συνέχεια S. Behzadi Spencer και A. Robinson)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1193/2009 της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη διόρθωση των κανονισμών (ΕΚ) 1762/2003, (ΕΚ) 1775/2004, (ΕΚ) 1686/2005 (ΕΚ) 164/2007 και τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2005/06 (ΕΕ L 321, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της παρούσας προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της British Sugar plc.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 113 της 1.5.2010.


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 30 Μαρτίου 2015 — Bundesbeauftragter für Asylangelegenheiten κατά N
 (Υπόθεση C-150/15)
 (2015/C 236/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sächsisches Oberverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Bundesbeauftragter für Asylangelegenheiten
 Εφεσίβλητος: N
 Έτερος διάδικος: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/95/EΕ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια:
 α)
 ότι συντρέχει περίπτωση σοβαρής παραβιάσεως της κατοχυρωμένης από το άρθρο 10, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και από το άρθρο 9, παράγραφος 1, ΕΣΔΑ θρησκευτικής ελευθερίας και, ως εκ τούτου, ότι στοιχειοθετείται πράξη διώξεως δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας, όταν θρησκευτικές πράξεις ή συμπεριφορές επιτασσόμενες από δογματική διδασκαλία, την οποία ομολογεί εμπράκτως ο αιτών, και αποτελούσες βασικό στοιχείο της, ή στηριζόμενες επί των θρησκευτικών πεποιθήσεων του αιτούντος υπό την έννοια ότι ενέχουν ιδιαίτερη σημασία για τη θρησκευτική του ταυτότητα, απαγορεύονται στην οικεία χώρα καταγωγής διά της επιβολής ποινικών κυρώσεων,
 ή
 β)
 απαιτείται όπως ο αιτών, ο οποίος ομολογεί εμπράκτως μια συγκεκριμένη δογματική διδασκαλία, αποδεικνύει περαιτέρω ότι οι επιτασσόμενες από αυτή τη δογματική διδασκαλία ως βασικό στοιχείο τους θρησκευτικές πράξεις ή συμπεριφορές, οι οποίες αποτελούν στη χώρα καταγωγής του απαγορευμένη επί ποινή πράξη εκδηλώσεως της θρησκευτικής πίστεως, ενέχουν «ιδιαίτερη σημασία» για τη διατήρηση της θρησκευτικής του ταυτότητας και, υπό την έννοια αυτή, δεν μπορεί «να απέχει από αυτές»;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 9, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο δ', της οδηγίας 2011/95/EΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι,
 για τη διαπίστωση ότι συντρέχει δικαιολογημένος φόβος διώξεως και πραγματικός κίνδυνος (real risk) διώξεως ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχειρίσεως ή τιμωρίας από κάποιον από τους μνημονευόμενους στο άρθρο 6 της οδηγίας 2011/95/EΕ υπεύθυνους,
 σε σχέση με θρησκευτικές πράξεις ή συμπεριφορές επιτασσόμενες από δογματική διδασκαλία, την οποία ομολογεί εμπράκτως ο αιτών, και αποτελούσες βασικό στοιχείο της ή οι οποίες στηρίζονται επί των θρησκευτικών πεποιθήσεων του αιτούντος υπό την έννοια ότι αυτές ενέχουν ιδιαίτερη σημασία για τη θρησκευτική του ταυτότητα και απαγορεύονται στην χώρα καταγωγής του διά της επιβολής ποινικών κυρώσεων,
 α)
 απαιτείται αξιολογική εκτίμηση της σχέσεως αναλογίας μεταξύ του αριθμού των οπαδών των θρησκευτικών πεποιθήσεων του αιτούντος οι οποίοι ομολογούν εμπράκτως τη θρησκευτική τους πίστη με τον αριθμό των πράξεων διώξεως που όντως σημειώθηκαν λόγω αυτών των θρησκευτικών πράξεων στη χώρα καταγωγής του αιτούντος και συνεκτίμηση των τυχόν αβεβαιοτήτων και των τυχόν αστάθμητων παραγόντων στο πλαίσιο των πρακτικών που ακολουθεί το κράτος ως προς την άσκηση ποινικής διώξεως,
 ή
 β)
 αρκεί το γεγονός ότι μπορεί, στο πλαίσιο των πρακτικών που ακολουθούν οι κρατικές αρχές στη χώρα καταγωγής ως προς την άσκηση ποινικής διώξεως, να αποδειχθεί η εφαρμογή στην πράξη των διατάξεων που απαγορεύουν διά της επιβολής ποινικών κυρώσεων θρησκευτικές πράξεις ή συμπεριφορές επιτασσόμενες από δογματική διδασκαλία, που ομολογεί εμπράκτως ο αιτών και αποτελούσες βασικό στοιχείο της, ή στηριζόμενες επί των θρησκευτικών πεποιθήσεων του


text:
αιτούντος υπό την έννοια ότι ενέχουν ιδιαίτερη σημασία για τη θρησκευτική του ταυτότητα;
 3)
 Συνάδει διάταξη του εθνικού δικονομικού δικαίου, η οποία προβλέπει ότι το δικαστήριο της ουσίας δεσμεύεται από τις νομικές εκτιμήσεις του αναιρετικού δικαστηρίου (εν προκειμένω: άρθρο 144, παράγραφος 6, VwGO), με την αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης, όταν το δικαστήριο της ουσίας προτίθεται να ερμηνεύσει κανόνα του δικαίου της Ένωσης κατά τρόπο διαφορετικό από ό,τι το αναιρετικό δικαστήριο, πλην όμως αυτή η ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης δεν είναι επιτρεπτή, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της προδικαστικής διαδικασίας του άρθρου 267, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, εκ του λόγου ότι βάσει του εθνικού δικαίου η νομική εκτίμηση του αναιρετικού δικαστηρίου είναι δεσμευτική;
 (1) Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (EE L 337, σ. 9).


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/55
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιουλίου 2015 το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 29 Απριλίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-159/12 και F-161/12, CJ κατά ECDC
 (Υπόθεση T-395/15 P)
 (2015/C 311/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) (εκπρόσωποι: J. Mannheim και A. Daume, καθώς και οι D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: CJ (Άγιος Στέφανος, Ελλάδα)
 Αιτήματα
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29/04/2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-159/12 και F-161/12 κατά το πληττόμενο με την αίτηση αναιρέσεως μέρος·
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεως το αναιρεσείον προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά το περιεχόμενο του δικαιώματος ακροάσεως.
 —
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δέχθηκε, χωρίς να στηρίζεται σε νομολογία ή να παραθέσει ειδική αιτιολογία, ευρεία ερμηνεία του περιεχομένου του δικαιώματος ακροάσεως, κατά την οποία αυτό ισχύει όχι μόνο για τα προσαπτόμενα σε ορισμένο πρόσωπο πραγματικά περιστατικά, αλλά και για τις συνέπειες που αποδίδονται στη συμπεριφορά του προσώπου αυτού. Εξάλλου, η κρίση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης ως προς το περιεχόμενο του δικαιώματος ακροάσεως έρχεται σε αντίφαση με τις διαπιστώσεις στις οποίες το ίδιο προέβη στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς την κρίση του επί του ζητήματος αν ελλείψει της φερόμενης αυτής παρατυπίας, η διαδικασία θα μπορούσε να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα.
 —
 Δεδομένου ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δέχθηκε ότι η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του αντιδίκου και του αναιρεσείοντος είχε διαρραγεί ανεπανόρθωτα, η απουσία της φερόμενης παρατυπίας δεν θα είχε οδηγήσει σε άλλο αποτέλεσμα.


text:
 6.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 70/30
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Weber-Stephen Products κατά EUIPO (iGrill)
 (Υπόθεση T-35/17)
 (2017/C 070/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Weber-Stephen Products LLC (Palatine, Ιλλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: R. Niebel και A. Jauch, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Υπ’ αριθ. 1 258 162 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση του λεκτικού σήματος «iGrill»
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 538/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
16.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 299/21
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-158/95, Eridania Zuccherifici Nazionali
 SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) στην υπο ́θεση T-168/95, Eridania Zuccherifici Nazionali
 SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (Κοινη ́ οργα ́νωση των αγορω ́ ν στον τομε ́α της ζα ́ χαρης —
 Συ ́στημα αντισταθμι ́σεως των εξο ́δων αποθεματοποιη ́σεως (Κοινη ́ οργα ́νωση των αγορω ́ ν στον τομε ́α της ζα ́ χαρης
 — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Φυσικα ́ και νομικα ́ προ ́σωπα — Καθορισμο ́ς παραγω ́ γων τιμω ́ ν παρεμβα ́ σεως για τις
 — Απαρα ́δεκτο) ελλειμματικε ́ς ζω ́ νες — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Φυσικα ́
 και νομικα ́ προ ́σωπα — Απαρα ́δεκτο)
 (1999/C 299/26)
 (1999/C 299/27)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-158/95, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 με ́εδρα τη Γε ́νοβα (Ιταλι ́α), ISI — Industria Saccarifera Italiana
 Agroindustriale SpA, με ́εδρα την Πα ́δουα (Ιταλι ́α), Sadam Στην υπο ́θεση T-168/95, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA,
 Zuccherifici, τμη ́μα της SECI — Società Esercizi Commerciali με ́εδρα τη Γε ́νοβα (Ιταλι ́α), ISI — Industria Saccarifera Italiana
 Industriali SpA, με ́εδρα την Μπολο ́νια (Ιταλι ́α), Sadam Agroindustriale SpA, με ́εδρα την Πα ́δουα (Ιταλι ́α), Sadam
 Castiglionese SpA, με ́εδρα την Μπολο ́νια, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherifici, τμη ́μα της SECI — Società Esercizi Commerciali
 με ́εδρα την Μπολο ́νια, Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα Industriali SpA, με ́εδρα την Μπολο ́νια (Ιταλι ́α), Sadam
 το Termoli (Ιταλι ́α), SFIR — Società Fondiaria Industriale Castiglionese SpA, με ́εδρα την Μπολο ́νια, Sadam Abruzzo SpA,
 Romagnola SpA, με ́εδρα την Cesena (Ιταλι ́α), και Ponteco με ́εδρα την Μπολο ́νια, Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα
 Zuccheri SpA, με ́εδρα το Pontelagoscuro (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́- το Termoli (Ιταλι ́α), SFIR — Società Fondiaria Industriale
 μενες απο ́ τον Bernard O’ Connor, solicitor, και τους Ivano Romagnola SpA, με ́εδρα την Cesena (Ιταλι ́α), και Ponteco
 Vigliotti και Paolo Crocetta, δικηγο ́ρους Γε ́νοβας, με αντι ́κλητο Zuccheri SpA, με ́εδρα το Pontelagoscuro (Ιταλι ́α), κατα ́ Συμβου-
 στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Arsène Kronshagen, 12, λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Jan-Peter Hix και
 boulevard de la Foire, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως Dı́ez Parra Ignacio), υποστηριζομε ́νου απο ́ την Επιτροπη ́ των
 (εκπρο ́σωποι: Jan-Peter Hix και Ignacio Dı́ez Parra), υποστηριζο- Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Eugenio de March), με
 με ́νου απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σω- αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1534/95 του
 πος: Eugenio de March), με αντικει ́μενο,


text:
στην ουσι ́α, την ακυ ́ρωση, Συμβουλι ́ου, της 29ης Ιουνι ́ου 1995, για τον καθορισμο ́, για την
 αφενο ́ς, του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1101/95 του Συμβουλι ́ου, της 24ης περι ́οδο εμπορι ́ας 1995/96, των παραγω ́γων τιμω ́ν παρεμβα ́σεως
 Απριλι ́ου 1995, για τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1785/81 της λευκη ́ς ζα ́χαρης, της τιμη ́ς παρεμβα ́σεως της ακατε ́ργαστης
 περι ́ κοινη ́ς οργανω ́σεως των αγορω ́ν στον τομε ́α της ζα ́χαρης και ζα ́χαρης, των ελα ́χιστων τιμω ́ν τευ ́τλων Α και τευ ́τλων Β, καθω ́ς
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1010/86 που θεσπι ́ζει τους γενικου ́ς και του ποσου ́ της επιστροφη ́ς για την αντιστα ́θμιση των εξο ́δων
 κανο ́νες που εφαρμο ́ζονται στην επιστροφη ́ στην παραγωγη ́ για αποθεματοποιη ́σεως (EE L 148, σ. 11), κατα ́ το με ́ρος που
 ορισμε ́να προϊο ́ντα στον τομε ́α της ζα ́χαρης τα οποι ́α χρησιμο- διαπιστω ́νει, στο πλαι ́σιο του καθορισμου ́ των παραγω ́γων τιμω ́ν
 ποιου ́νται στη χημικη ́ βιομηχανι ́α (ΕΕ L 110, σ. 1), και, αφετε ́ρου, παρεμβα ́σεως της λευκη ́ς ζα ́χαρης, ο ́τι προβλε ́πεται ελλειμματικη ́
 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1534/95 του Συμβουλι ́ου, της 29ης Ιουνι ́ου κατα ́σταση εφοδιασμου ́ στις ζω ́νες παραγωγη ́ς της Ιταλι ́ας, το
 1995, για τον καθορισμο ́, για την περι ́οδο εμπορι ́ας 1995/1996, Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf,
 των παραγω ́γων τιμω ́ν παρεμβα ́σεως λευκη ́ς ζα ́χαρης, της τιμη ́ς Προ ́εδρο, J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 παρεμβα ́σεως της ακατε ́ργαστης ζα ́χαρης, των ελα ́χιστων τιμω ́ν H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 τευ ́τλων Α και τευ ́τλων Β, καθω ́ς και του ποσου ́ της επιστροφη ́ς διατακτικο ́:
 για την αντιστα ́θμιση των εξο ́δων αποθεματοποιη ́σεως (ΕΕ L 148,
 σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 απο ́φαση με
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 2) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες εις ολο ́κληρον, πλε ́ον των
 δικαστικω ́ ν τους εξο ́δων, στο συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. του Συμβουλι ́ου στο πλαι ́σιο της παρου ́σας υποθε ́σεως,
 περιλαμβανομε ́νων των δικαστικω ́ ν εξο ́δων της διαδικασι ́ας
 2) Καταδικα ́ζει αλληλεγγυ ́ως τις προσφευ ́γουσες στα δικαστικα ́ ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 τους ́εξοδα καθω ́ ς και στα δικαστικα ́ ́εξοδα του Συμβουλι ́ου.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα.


text:
7.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 72/3
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (eäjso slgäla) (eäjso slgäla)
 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998 sgy 29gy Iamotaqiäot 1998
 rsgm tpoäherg C-280/95: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 rsgm tpoäherg C-61/95: Ekkgmijgä Dglojqasiäa jasó
 Joimosgäsxm jasó Isakijgäy Dglojqasiäay (1)
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Jqasijeäy emirvtäreiy Ç Uoqokocijoä eteqceäsgla re rveärg
 (Ejjahóqirg sxm kocaqiarlxäm sot ECSPE Ç Oijomolijoä le diauoäqoty uoäqoty Ç Amafgäsgrg sgy emirvtärexy Ç
 eäsoy 1991) èkkeiwg apoäktsgy adtmaliäay)
 (98/C 72/04) (98/C 72/05)
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 Rsgm tpoäherg C-61/95, Ekkgmijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Pamacixäsgy Ltkxmoäpotkoy jai Lekeäsgy Srosrómgy) jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi:
 Nemouxäm Ciasacómay jai Dglgäsqioy Cjotkotärgy), le amsijeiä-
 lemo sgm ajtäqxrg sgy apouórexy 94/871/EJ sgy Episqopgäy, Rsgm tpoäherg C-280/95, Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 sgy 21gy Dejelbqiäot 1994, peqiä ejjahaqiärexy sxm koca- mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Antonio Aresu jai Anders C. Jessen)
 qiarlxäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le siy dapómey pot jasó Isakijgäy Dglojqasiäay (ejpqoärxpoy: o jahgcgsgäy
 vqglasodosotämsai apoä so Etqxpaøjoä Cexqcijoä Saleiäo Pqo- Umberto Leanza, epijotqotälemoy apoä som Oscar Fiumara),
 ramasokirlotä jai Ecctgärexm (ECSPE), slgäla Ecctgärexm, le amsijeiälemo ma amacmxqirseiä oäsi g Isakijgä Dglojqasiäa,
 cia so oijomolijoä eäsoy 1991 (EE L 352 sgy 31.12.1994, r. 82), lg kalbómomay sa amacjaiäa leäsqa cia sg rtlloäquxrgä sgy
 jahoärom auoqó sgm Ekkgmijgä Dglojqasiäa, so Dijarsgäqio pqoy sgm apoäuarg 93/496/EOJ sgy Episqopgäy, sgy
 (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm, pqoäedqo 9gy Iotmiäot 1993, rvesijó le sgm jqasijgä emiärvtrg C 32/92
 slgälasoy G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray jai (ex NN 67/92) Ç Isakiäa (piärsxrg uoäqot cia soty epaccek-
 G. Hirsch (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: A. La lasiäey odijotäy lesauoqeiäy) (EE L 233 sgy 16.9.1993, r. 10),
 Pergola, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgärexy, jai paqakeiäpomsay idiäxy ma pqobeiä apoä so oijomolijoä eäsoy
 eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho 1992 re amafgäsgrg sgy emirvtärexy pot herpiärsgje paqa-
 diasajsijoä: moälxy, le tpotqcijgä apoäuarg sgy 28gy Iamotaqiäot 1992,
 tpoä loqugä pirsxärexy uoäqot re rveärg le so uoäqo eirodgäla-
 soy, so dglosijoä uoäqo gä so uoäqo pqorsiheleämgy aniäay tpeäq
 sxm epacceklasixäm odijxäm lesauoqeäxm rsgm Isakiäa, paqeäbg
 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg 94/871/EJ sgy Episqopgäy, sgy siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ, so Dijarsgä-
 21gy Dejelbqiäot 1994, peqiä ejjahaqiä rexy sxm koca- qio (eäjso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty H. Ragnemalm,
 qiarlxäm sxm jqasxäm lekxäm rvesijó le siy dapómey pot pqoäedqo slgälasoy, R. Schintgen, G. F. Mancini, J. L. Murray
 vqglasodosotämsai apoä so Etqxpaøjoä Cexqcijoä Saleiäo jai G. Hirsch (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay:
 Pqoramasokirlotä jai Ecctgärexm (ECSPE), slgäla N. Fennelly, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, jtäqia
 Ecctgärexm, cia so oijomolijoä eäsoy 1991, jasó so leäsqo tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 29 Iamotaqiäot 1998
 pot dem jasakociäfei oqirsijó eiy bóqoy sot ECSPE so apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 poroä sxm 3 531 558 038 dqavlxäm xy dapómey cia siy pqi-
 lodosgäreiy japmotä re utäkka jai siy amsiärsoivey epi-
 rsqoueäy. 1. G Isakijgä Dglojqasiäa, paqakeiäpomsay ma rtlloquxheiä
 pqoy sgm apoäuarg


text:
93/496/EOJ sgy Episqopgäy, sgy
 9gy Iotmiäot 1993, rvesijó le sgm jqasijgä emiärvtrg C 32/
 92 (ex NN 67/92) Ç Isakiä a (piärsxrg uoäqot cia soty
 2. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä jasó sa koipó. epacceklasiä ey odijotäy lesauoqeiäy), paqeäbg siy tpo-
 vqexäreiy pot tpeävei apoä sg rtmhgäjg EJ.
 3. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. 2. Jasadijófei sgm Isakijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 eänoda.
 (1) EE C 119 sgy 13.5.1995.
 (1) EE C 268 sgy 14.10.1995.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/23
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Μαρτίου 2009 — Borax Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-166/05) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα και ηχογραφήσεις - Άρνηση πρόσβασης - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου - Εξαίρεση σχετική με την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων)
 2009/C 90/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Borax Europe Ltd (Guildford, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: D. Vandermeersch και K. Nordlander, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Costa de Oliveira και Ι. Χατζηγιάννης)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής της 21ης Φεβρουαρίου 2005, με την οποία δεν επιτράπηκε η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα και ηχογραφήσεις στο πλαίσιο της τριακοστής προσαρμογής της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών (ΕΕ ειδ. εκδ. 13/001, σ. 34), στην τεχνική πρόοδο.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής της 21ης Φεβρουαρίου 2005, καθόσον δεν επιτρέπει στην Borax Europe Ltd την πρόσβαση στις ηχογραφήσεις της συνεδρίασης της 5 και 6ης Οκτωβρίου 2004, στα δύο σχέδια συνοπτικών πρακτικών της συνεδρίασης αυτής, σε δεκατρία σχόλια εμπειρογνωμόνων, σε δύο σχόλια των εκπροσώπων της βιομηχανίας και στο έγγραφο που υπέβαλε ο Δανός εισηγητής.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 155 της 25.6.2005.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/29
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 29ης Οκτωβρίου 2009 — Novácke chemické závody κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-352/09 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Ανταγωνισμός - Απόφαση της Επιτροπής περί επιβολής προστίμου - Τραπεζική εγγύηση - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος)
 2009/C 312/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novácke chemické závody, a.s. (εκπρόσωπος: A. Černejová, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Castiollo de la Torre και N. von Lingen)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 22ας Ιουλίου 2009 σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.396 — Αντιδραστήρια ασβεστίου και μαγνησίου χρησιμοποιούμενα στη βιομηχανία του χάλυβα και του φυσικού αερίου), όσον αφορά την προσφεύγουσα
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση για λήψη ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/77
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2009 — De Britto Patricio-Dias κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-16/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Βαθμολογία - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2007 - Παράβαση του άρθρου 43 του ΚΥΚ - Αιτιολογία - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Εκτίμηση της αποδοτικότητας όσον αφορά μέρος της περιόδου αναφοράς)
 2010/C 24/144
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jorge de Britto Patricio-Dias (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Massaux, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berscheid)
 Αντικείμενο
 Η ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος κατά της αποφάσεως περί αξιολογήσεώς του για το έτος 2007.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον J. de Britto Patricio-Dias στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 90 της 18.4.2009, σ. 41.


text:
C 264/40 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1.11.2003
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-288/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-111/03 (1)
 (2003/C 264/70) (2003/C 264/72)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Με διάταξη της 2ας Σεπτεμβρίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 Με διάταξη της 16ης Ιουλίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-288/99, Evers
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 V.O.F. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. σισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-111/03, Michel Nolin κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.00.
 (1) EE C 124 της 24.5.03.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-318/99 (1)
 (2003/C 264/71)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως T-249/03 R
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (2003/C 264/73)
 Με διάταξη της 2ας Σεπτεμβρίου 2003, o πρόεδρος του δευτέρου
 πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο- (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 τήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως T-318/99, Avia
 Nederland Coöperatie U.A. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Με διάταξη της 5ης Αυγούστου 2003, o πρόεδρος του Πρωτοδι-
 (1) ΕΕ C 63 της 4.3.00. κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως T-249/03 R, Y κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.


text:
 2.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 281/31
 Προσφυγη ́ της Saehan Media Ireland Limited κατα ́ της Εξα ́λλου, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́ δεν εξη ́γησε
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις για ποιο ́ λο ́γο μια πλα ́νη των ιρλανδικω ́ν αρχω ́ν, πλα ́νη της οποι ́ας
 17 Αυγου ́στου 1999 η Επιτροπη ́ αναγνωρι ́ζει την υ ́παρξη ο ́σον αφορα ́ ́ενα τμη ́μα
 της καλυπτο ́μενης απο ́ την αμφισβητου ́μενη απο ́φαση περιο ́δου,
 (Υπο ́θεση Τ-186/99) μπορου ́σε λογικω ́ς να διαπιστωθει ́ απο ́ την προσφευ ́γουσα καθω ́ς
 και ο ́τι η Επιτροπη ́, εκτιμω ́ντας ο ́τι η προσφευ ́γουσα μπορου ́σε
 λογικω ́ς να διαπιστω ́σει την πλα ́νη των ιρλανδικω ́ν αρχω ́ν, παρε ́βη
 (1999/C 281/57) το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, και του ́το για τον λο ́γο ο ́τι δεν ́ελαβε
 — η ́ ́ελαβε ανεπαρκω ́ς — υπο ́ψη: α) τη φυ ́ση του λα ́θους, β) την
 επαγγελματικη ́ πει ́ρα της προσφευ ́γουσας και γ) την αποδειχθει ́σα
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) απο ́ την προσφευ ́γουσα επιμε ́λεια.
 Η Saehan Media Ireland Limited, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει επι ́σης ο ́τι η Επιτροπη ́, αρνου ́μενη
 δικηγο ́ρους Damian Collins και Gerald Fitzgerald, με αντι ́κλητο τη διαγραφη ́ του χρε ́ους των εν λο ́γω εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν, παρε ́βη
 στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγο ́ρο Stéphane Le Goueff, 9, avenue το α ́ρθρο 13 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1430/79 και ο ́τι παρε ́λειψε να
 Guillaume, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν αιτιολογη ́σει την απο ́φαση ́ της. Πιο συγκεκριμε ́να, μη λαμβα ́νοντας
 Κοινοτη ́των, στις 17 Αυγου ́στου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της δεο ́ντως υπο ́ψη της συμπεριφορα ́ των ιρλανδικω ́ν αρχω ́ν και τα
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. αποτελε ́σματα αυτη ́ς επι ́ της προσφευ ́γουσας καθω ́ς και την
 κατα ́σταση στην οποι ́α βρισκο ́νταν η προσφευ ́γουσα κατα ́ τις
 H προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: επι ́μαχες περιο ́δους, η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε το γεγονο ́ς ο ́τι η
 θεσπισμε ́νη με το α ́ρθρο 13 διαδικασι ́α διαγραφη ́ς χρε ́ους εισα-
 — να ακυρω ́σει ολο ́κληρη την απο ́φαση C (99) 968 Επιτροπη ́ς γωγικω ́ν δασμω ́ν εμπι ́πτει στο πλαι ́σιο της ευθυδικι ́ας. Επιπλε ́ον, η
 της 28ης Απριλι ́ου 1999· Επιτροπη ́ στηρι ́χθηκε σε εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α της ́εννοιας της
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση στο «προ ́δηλης αμε ́λειας» και απαιτει ́ υπερβολικη ́ εκ με ́ρους του
 με ́τρο που αυτη ́ αφορα ́ τους εισαγωγικου ́ς δασμου ́ς τους ενδιαφερομε ́νου επιχειρηματι ́α επιμε ́λεια.


text:
Τε ́λος, και ́τοι η Επιτροπη ́
 σχετικου ́ς με την περι ́οδο μεταξυ ́ Ιανουαρι ́ου 1992 και διαπι ́στωσε την υ ́παρξη μιας ειδικη ́ς καταστα ́σεως που χαρακτη ́ριζε
 Φεβρουαρι ́ου 1993· ́ενα τμη ́μα της καλυπτο ́μενης απο ́ την απο ́φαση περιο ́δου και, σε
 καμια ́ περι ́πτωση, δεν διαπι ́στωσε δο ́λιες ενε ́ργιες εκ με ́ρους της
 — ο ́λως επικουρικω ́ς, να ακυρω ́ σει την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση προσφευ ́γουσας, παρο ́λα αυτα ́ αρνη ́θηκε τη διαγραφη ́ των δασμω ́ν,
 στο με ́τρο που αυτη ́ αφορα ́ τους εισαγωγικου ́ς δασμου ́ς τους και του ́το μολονο ́τι δεν διαπιστω ́θηκε καμι ́α «προ ́δηλη αμε ́λεια» εκ
 σχετικου ́ς με την περι ́οδο μεταξυ ́ Ιανουαρι ́ου και Οκτωβρι ́ου με ́ρους της προσφευ ́γουσας κατα ́ τη δια ́ρκεια της χαρακτηριζο ́-
 1992· και μενης απο ́ μια ειδικη ́ κατα ́σταση περιο ́δου. Σε περι ́πτωση που η
 Επιτροπη ́ πρα ́γματι διαπι ́στωσε «προ ́δηλη αμε ́λεια», παρε ́λειψε να
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. διασαφηνι ́σει τον τρο ́πο με τον οποι ́ο κατε ́ληξε στη διαπι ́στωση
 αυτη ́.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση, η Επιτροπη ́ επε ́βαλε την εκ
 των υστε ́ρων ει ́σπραξη απο ́ την Ιρλανδι ́α, ο ́σον αφορα ́ την
 προσφευ ́γουσα, εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν και αρνη ́θηκε τη διαγραφη ́
 του σχετικου ́ με τους δασμου ́ς αυτου ́ς χρε ́ος. Η προσφευ ́γουσα ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-169/97 (1)
 υποστηρι ́ζει ο ́τι η Επιτροπη ́, διατα ́σσοντας την εκ των υστε ́ρων
 ει ́σπραξη των δασμω ́ν, παρε ́βη το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του (1999/C 281/58)
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1697/79 και ο ́τι δεν ́εχει αιτιολογη ́σει την
 απο ́φαση ́ της. Πιο συγκεκριμε ́να, καθω ́ς η Επιτροπη ́ στηρι ́χθηκε, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 ο ́σον αφορα ́ την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, στην
 ́εννοια της «ενεργου ́ πλα ́νης» και δεν εξετι ́μησε, στο με ́τρο που
 Με δια ́ταξη της 19ης Ιουλι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πρω ́του
 ́επρεπε, την πλα ́νη στην οποι ́α υπε ́πεσαν οι ιρλανδικε ́ς αρχε ́ς, κατα ́
 τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́-
 τη δια ́ρκεια ορισμε ́νων απο ́ τις καλυπτο ́μενες απο ́ την επι ́δικη
 απο ́φαση περιο ́δων, καθω ́ς συνε ́χισαν να δε ́χονται, εκ με ́ρους της σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-169/97, Farine Lazı́ali SpA
 προφευ ́γουσας, διασαφη ́σεις εισαγωγη ́ς εμπορευμα ́των καταταγμε ́- κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 νων σε δασμολογικη ́ κλα ́ση σχετικα ́ με την οποι ́α οι αρχε ́ς αυτε ́ς
 γνω ́ριζαν η ́ ο ́φειλαν να γνωρι ́ζουν ο


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του rechtbank van eerste aanleg te Leuven (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Olivier Halley, Julie Halley, Marie Halley κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-132/10) (1)
 (Άμεσοι φόροι - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρο 63 ΣΛΕΕ - Φόρος κληρονομίας επί ονομαστικών μετοχών - Μεγαλύτερη προθεσμία παραγραφής σε περίπτωση αποτιμήσεως της αξίας μετοχών εταιρειών που δεν εδρεύουν στην ημεδαπή από την ισχύουσα για τις μετοχές ημεδαπών εταιρειών - Περιορισμός - Δικαιολογία)
 2011/C 319/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Leuven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Olivier Halley, Julie Halley, Marie Halley
 κατά
 Belgische Staat
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank van eerste aanleg te Leuven — Ερμηνεία των άρθρων 26, 49, 63 και 65 ΣΛΕΕ — Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία προβλέπει για τον φόρο κληρονομίας ονομαστικών μετοχών διετή προθεσμία παραγραφής στην περίπτωση που η πραγματική έδρα της διοικήσεως της εταιρείας που εξέδωσε τις μετοχές βρίσκεται στο οικείο κράτος μέλος και δεκαετή προθεσμία παραγραφής στις άλλες περιπτώσεις
 Διατακτικό
 Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς τούτο νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει, σχετικά με τους φόρους κληρονομίας, δεκαετή προθεσμία παραγραφής για την αποτίμηση της αξίας ονομαστικών μετοχών εταιρείας της οποίας μέτοχος ήταν ο θανών και της οποίας η πραγματική έδρα της διοικήσεως βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, ενώ η εν λόγω προθεσμία είναι διετής όταν η πραγματική έδρα της διοικήσεως βρίσκεται στο πρώτο κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 134 της 22.5.2010.


text:
 25.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/33
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 11ης Δεκεμβρίου 2012
 στην υπόθεση E-2/12
 HOB-vín ehf. κατά της κρατικής εταιρείας αλκοολούχων ποτών και καπνού της Ισλανδίας (ÁTVR)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Οδηγία 2000/13/ΕΚ — Κάλυψη του προϊόντος — Επισήμανση των τροφίμων — Παραπλανητική επισήμανση — Μη κοινοποίηση εθνικού μέτρου στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ — Αιτιολόγηση — Ευθύνη του κράτους)
 2013/C 118/09
 Στην υπόθεση E-2/12 HOB-vín ehf. κατά της κρατικής εταιρείας αλκοολούχων ποτών και καπνού της Ισλανδίας (ÁTVR) — ΑΙΤΗΣΗ για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για την ίδρυση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, από το Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο του Ρέικιαβικ) σχετικά με το συμβιβάσιμο με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ εθνικών κανόνων βάσει των οποίων ένα κρατικό μονοπώλιο στον τομέα της λιανικής πώλησης οινοπνεύματος δύναται να αρνείται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την πώληση αλκοολούχων ποτών που παράγονται και κυκλοφορούν νομίμως στην αγορά σε άλλο κράτος του ΕΟΧ, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, πρόεδρο, τους Per Christiansen (εισηγητή δικαστή) και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 11 Δεκεμβρίου 2012, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1)
 Το άρθρο 18 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων ποτών που παράγονται και κυκλοφορούν νομίμως στην αγορά σε άλλο κράτος του ΕΟΧ, αποκλείει διάταξη όπως το άρθρο 5.10 των κανόνων επιλογής προϊόντος, βάσει της οποίας η ÁTVR εμποδίζει την πώληση αλκοολούχων ποτών που παράγονται και κυκλοφορούν νομίμως στην αγορά σε άλλο κράτος του ΕΟΧ με την αιτιολογία ότι η επισήμανση των προϊόντων περιέχει μεροληπτικές ή άσχετες πληροφορίες.
 Δεν έχει σημασία εάν οι κανόνες επιλογής προϊόντος εφαρμόζονται εξίσου στα εγχώρια και ξένα προϊόντα.
 2)
 Ένας εθνικός κανόνας, όπως το άρθρο 8 του ισλανδικού κανονισμού αριθ. 828/2005 σχετικά με την εμπορική παραγωγή, την εισαγωγή και τη χονδρική πώληση αλκοολούχων ποτών, ο οποίος απαιτεί να αναφέρεται στη συσκευασία των ποτών με περιεκτικότητα σε αιθανόλη άνω του 1,2 % κατ’ όγκο, εκτός από τη μνεία του αποκτημένου κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου, ότι αυτά περιέχουν οινόπνευμα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγει αποτελέσματα και δεν μπορεί να επιβάλλει επιβαρύνσεις στους ιδιώτες και επιχειρηματίες εάν δεν έχει θεσπισθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ.
 3)
 Οι ιδιώτες και επιχειρηματίες που έχουν θιγεί από τη μη ορθή εφαρμογή της οδηγίας 2000/13/ΕΚ μπορούν να επικαλεσθούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων προκειμένου να καταστήσουν το κράτος υπεύθυνο για την παραβίαση της νομοθεσίας του ΕΟΧ.
 Η βλάβη που προκαλείται από εθνικό μέτρο, όπως αυτό που περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα, συνεπάγεται την ευθύνη του κράτους εάν το εθνικό δικαστήριο κρίνει ότι η εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας ή διοικητικής ρύθμισης συνιστά αρκούντως σοβαρή παραβίαση του δικαίου ΕΟΧ και υφίσταται άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παραβίασης της υποχρέωσης που υπέχει το κράτος και της βλάβης που υπέστη ο ζημιωθείς.
 Η παραβίαση του δικαίου ΕΟΧ είναι αρκούντως σοβαρή


text: εάν η βλάβη προκαλείται από εθνικό μέτρο, όπως αυτό που περιγράφεται στο δεύτερο ερώτημα, εφόσον η εθνική νομοθεσία ή διοικητική ρύθμιση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγει αποτελέσματα λόγω μη κοινοποίησής της, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ. Μια τέτοια παραβίαση συνεπάγεται την ευθύνη του κράτους εάν το εθνικό δικαστήριο κρίνει ότι υφίσταται άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παραβίασης της υποχρέωσης που υπέχει το κράτος και της βλάβης που υπέστη ο ζημιωθείς.


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Δεκεμβρίου 2015 — Umweltverband WWF Österreich κατά Landeshauptmann von Tirol
 (Υπόθεση C-663/15)
 (2016/C 111/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η Γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Umweltverband WWF Österreich
 Αναιρεσίβλητος: Landeshauptmann von Tirol
 Παρεμβαίνουσα: Ötztaler Wasserkraft GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 4 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσεως στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (στο εξής: οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα), ή καθαυτή η οδηγία την έννοια ότι απονέμει σε περιβαλλοντική οργάνωση δικαιώματα, στο πλαίσιο διαδικασίας η οποία δεν υπόκειται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (στο εξής: οδηγία για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων), για τη διασφάλιση των οποίων η εν λόγω περιβαλλοντική οργάνωση διαθέτει πρόσβαση σε διοικητικές ή δικαστικές διαδικασίες δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 3, της Συμβάσεως για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος, η οποία συνήφθη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2015 (στο εξής: σύμβαση του Ώρχους);
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επί του πρώτου ερωτήματος:
 2)
 Επιβάλλεται, βάσει των διατάξεων της Συμβάσεως του Ώρχους, τα εν λόγω δικαιώματα να μπορούν να ασκούνται ήδη στο στάδιο της διαδικασίας ενώπιον της διοικητικής αρχής ή επαρκεί η δυνατότητα παροχής δικαστικής προστασίας κατά της αποφάσεως της διοικητικής αρχής;
 3)
 Είναι επιτρεπτό να υποχρεώνει το εθνικό δίκαιο περί διοικητικής διαδικασίας (άρθρο 42 του αυστριακού γενικού νόμου περί διοικητικής διαδικασίας) την περιβαλλοντική οργάνωση —όπως και τα λοιπά μέρη στη διαδικασία— να υποβάλει εμπροθέσμως τις αντιρρήσεις της ήδη κατά το στάδιο της διαδικασίας ενώπιον των διοικητικών αρχών, και όχι το πρώτον υπό μορφή προσφυγής στο διοικητικό δικαστήριο, διότι ειδάλλως χάνει την ιδιότητα του μέρους στη διαδικασία και τη δυνατότητα προσφυγής στο διοικητικό δικαστήριο;
 (1) Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (EE L 327, σ. 1).


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/24
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Νοεμβρίου 2008 — Galderma κατά ΓΕΕΑ — Lelas (Nanolat)
 (Υπόθεση T-6/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Nanolat - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα TANNOLACT - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2009/C 6/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Galderma SA (Cham, Ελβετία) (εκπρόσωπος: N. Hebeis, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Πρωτοδικείου: Tihomir Lelas (Ζάγκρεμπ, Κροατία) (εκπρόσωπος: H.-J. Omsels, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 25ης Οκτωβρίου 2006 (υπόθεση R 146/2006-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Galderma SA και του Tihomir Lelas.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Galderma SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 56 της 10.3.2007.


text:
C 289/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 α ́ρθρων 17 ΕΚ και 18 ΕΚ), καθω ́ς και της δηλω ́σεως της Πα ́δουα (Ιταλι ́α), Sadam Zuccherifici; divisione della SECI —
 Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, με ́εδρα την
 και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ με την ́εννοια του ο ́ρου «υπη ́κοοι», Μπολο ́νια (Ιταλι ́α), Sadam Castiglionese SpA, με ́εδρα την
 που ει ́ναι συνημμε ́νη στην τελικη ́ πρα ́ξη της Συνθη ́κης για την Μπολο ́νια, Sadam Abruzzo SpA, με ́εδρα την Μπολο ́νια,
 προσχω ́ρηση στις Ευρωπαϊκε ́ς Κοινο ́τητες του Βασιλει ́ου της Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα το Termoli (Ιταλι ́α), και
 ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR), με ́εδρα
 Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας (OJ 1972, L 73, σ. 196), της την Cesena (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον B. O’Connor,
 νε ́ας δηλω ́σεως της Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της solicitor, και τον Ι. Vigliotti, avvocato, με αντικει ́μενο αι ́τηση
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ με την ́εννοια αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου
 του ο ́ρου «υπη ́κοοι» (EE 1983, C 23, σ. 1) και της δηλω ́σεως 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα)
 αριθ. 2 σχετικα ́ με την ιθαγε ́νεια κρα ́τους με ́λους, η οποι ́α ει ́ναι στην υπο ́θεση T-158/95, Eridania κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλ-
 συνημμε ́νη στην τελικη ́ πρα ́ξη της Συνθη ́κης για την Ευρωπαϊκη ́ λογη ́ 1999, σ. ΙΙ-2219), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της
 'Ενωση (EE 1992, C 191, σ. 98), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της
 συγκει ́μενο απο ́ τους M. Wathelet, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: I. Dı́ez Para και J.-P. Hix), η
 και L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: F. P. Ruggeri
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 12 Ιουλι ́ου 2001 απο ́φαση Laderchi) και η Ponteco Zuccheri SpA, με ́εδρα το
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Pontelagoscuro (Ιταλι ́α), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τον Β. Σκουρη ́, προ ́εδρο τμη ́ματος, τον
 Για να καθοριστει ́αν ́ενα προ ́σωπο ́εχει την ιδιο ́τητα του υπηκο ́ου R. Schintgen και την Ν. Colneric (εισηγη ́τρια), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 Ιρλανδι ́ας κατα ́


text:
την ́εννοια του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, πρε ́πει να γι ́νει 28 Ιουνι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αναφορα ́ στη δη ́λωση του 1982 της Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου
 Βασι ́λειου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 με την ́εννοια του ́ορου «υπη ́κοοι», η οποι ́α αντικατε ́στησε τη
 δη ́λωση του 1972 της Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της 2) Καταδικα ́ζει τις Εridania SpA, Industria Saccarifera Italiana
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ με την ́εννοια Agroindustriale SpA (ISI), Sadam Zuccherifici, divisione della
 του ́ορου «υπη ́κοοι», που ει ́ναι συνημμε ́νη στην τελικη ́ πρα ́ξη της SECI — Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, Sadam
 Συνθη ́κης για την Προσχω ́ ρηση στις Ευρωπαϊκε ́ς Κοινο ́τητες του Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del
 Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου Molise SpA και Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA
 της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας. (SFIR) εις ολο ́κληρον στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της.
 (1) ΕΕ C 246 της 28.8.1999.
 (1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δευ ́τερο τμη ́μα) ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 28ης Ιουνι ́ου 2001 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-351/99 P, Eridania SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβου- της 28ης Ιουνι ́ου 2001
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 στην υπο ́θεση C-352/99 P, Eridania SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβου-
 («Αναι ́ρεση — Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν στον τομε ́α λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 της ζα ́ χαρης — Καθεστω ́ ς των εξο ́δων αποθεματοποιη ́σεως
 — 'Αδεια για τη χορη ́γηση εθνικη ́ς ενισχυ ́σεως — Κατα ́ ρ- («Αναι ́ρεση — Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν στον τομε ́α
 γηση — Περι ́οδος εμπορι ́ας 1995/96 — Προσφυγη ́ της ζα ́ χαρης — Καθεστω ́ ς των τιμω ́ ν — “Περιφερειο-
 ζαχαροπαραγωγω ́ ν — Πρα ́ ξεις που τους αφορου ́ν α ́ μεσα ποι ́ηση” — Κατα ́ ταξη της Ιταλι ́ας — Περι ́οδος εμπορι ́ας
 και ατομικα ́ — ∆ια ́ταξη καθορι ́ζουσα το υ ́ψος της επιστρο- 1995/96 — Προσφυγη ́ ζαχαροπαραγωγω ́ ν — Πρα ́ ξεις που
 φη ́ς για την αντιστα ́ θμιση των εξο ́δων αποθεματοποιη ́σεως τους αφορου ́ν α ́ μεσα και ατομικα ́ — ∆ια ́ ταξη καθορι ́ζουσα
 της ζα ́χαρης — Απαρα ́ δεκτο») την παρα ́ γωγη τιμη ́ παρεμβα ́ σεως λευκη ́ς ζα ́ χαρης για
 ́ολες τις ζω ́ νες της Ιταλι ́ας — Απαρα ́ δεκτο»)
 (2001/C 289/10)
 (2001/C 289/11)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη


text:
́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-351/99 P, Eridania SpA, πρω ́ην Εridania
 Zuccherifici Nazionali SpA, με ́εδρα τη Γε ́νοβα (Ιταλι ́α), Industria Στην υπο ́θεση C-352/99 P, Eridania SpA, πρω ́ην Εridania
 Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA (ISI), με ́εδρα την Zuccherifici Nazionali SpA, με ́εδρα τη Γε ́νοβα (Ιταλι ́α), Industria
 ---pagebreak--- 13.10.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 289/7
 Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA (ISI), με ́εδρα την α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο αιτη ́σεως
 Πα ́δουα (Ιταλι ́α), Sadam Zuccherifici, divisione della SECI — καταχωρι ́σεως στο μητρω ́ο εμπορικω ́ν εταιριω ́ν την οποι ́α υπε ́βαλε
 Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, με ́εδρα την η εταιρι ́α ΗSB-Wohnbau GmbH, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 Μπολο ́νια (Ιταλι ́α), Sadam Castiglionese SpA, με ́εδρα την σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 43 ΕΚ και 48 ΕΚ, το
 Μπολο ́νια, Sadam Abruzzo SpA, με ́εδρα την Μπολο ́νια, ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola,
 Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα το Termoli (Ιταλι ́α), και προ ́εδρο τμη ́ματος, M. Wathelet (εισηγητη ́), P. Jann, L. Sevón και
 Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR), με ́εδρα S. von Bahr, δικαστε ́ς· γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo
 την Cesena (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον B. O’Connor, Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 10 Ιουλι ́ου 2001
 solicitor, και τον Ι. Vigliotti, avvocato, με αντικει ́μενο αι ́τηση δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου
 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα)
 Το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των ει ́ναι προδη ́λως
 στην υπο ́θεση Τ-168/95, Eridania κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλ-
 αναρμο ́διο να απαντη ́σει στα ερωτη ́ματα που υπε ́βαλε το
 λογη ́ 1999, σ. ΙΙ-2245), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της Αmtsgericht Heidelberg με δια ́ταξη της 3ης Μαρτι ́ου 2000.
 αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της
 Ευρωπαϊκη ́ς 'Ενωσης (εκπρο ́σωποι: I. Dı́ez Para και J.-P. Hix), η
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: F. P. Ruggeri (1) EE C 149 της 27.5.2000.
 Laderchi) και η Ponteco Zuccheri SpA, με ́εδρα το
 Pontelagoscuro (Ιταλι ́α), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τον Β. Σκουρη ́, προ ́εδρο τμη ́ματος, τον
 R. Schintgen και την Ν. Colneric (εισηγη ́τρια), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 28 Ιουνι ́ου 2001 δια ́ταξη με


text:
το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως. ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 2) Καταδικα ́ζει τις Εridania SpA, Industria Saccarifera Italiana
 Agroindustriale SpA (ISI), Sadam Zuccherifici, divisione della ́ το τμη ́μα)
 (πρω
 SECI — Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, Sadam
 Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del της 12ης Ιουλι ́ου 2001
 Molise SpA και Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA
 (SFIR) εις ολο ́κληρον στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση C-102/00 (αι ́τηση του Ηοge Raad der
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της. Nederlanden για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Welthgrove BV κατα ́ Staatssecretaris van Financiën (1)
 (1) EE C 352 της 4.12.1999.
 ('Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 — 'Αρθρο 4 της ́εκτης οδηγι ́ας ΦΠΑ — Οικονομικη ́
 δραστηριο ́τητα — Ανα ́μιξη μιας εταιρι ́ας χαρτοφυλακι ́ου
 στη διαχει ́ριση των θυγατρικω ́ ν της)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (2001/C 289/13)
 (πε ́μπτο τμη ́μα) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 της 10ης Ιουλι ́ου 2001
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στην υπο ́θεση C-86/00 (αι ́τηση του Αmtsgericht Heidelberg
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): HSB-Wohnbau
 GmbH (1) Στην υπο ́θεση C-102/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Ηοge
 Raad der Nederlanden (Κα ́τω Χω ́ρες) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 (Προδικαστικη ́ παραπομπη ́ — Καταχω ́ ριση στο μητρω ́ο κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο
 εμπορικω ́ ν εταιριω ́ ν της μεταφορα ́ς της ́εδρας μιας εται- πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 ρι ́ας — Αναρμοδιο ́τητα του ∆ικαστηρι ́ου) δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Welthgrove BV και Staatssecretaris van
 Financiën, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 ερμηνει ́α των α ́ρθρων 4, 11, Α, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', και
 (2001/C 289/12)
 13, Β, στοιχει ́ο δ', σημει ́ο 5, της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους
 κυ ́κλου εργασιω ́ν — κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας:
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), το
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Wathelet,
 προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann και L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς,
 Στην υπο ́θεση C-86/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Αmtsgericht γενικη ́ εισαγγελε ́ας: C. Stix-Hackl, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε
 Heidelberg (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του στις 12 Ιουλι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/23
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση C-185/05)
 (2005/C 182/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους B. Schima και F. Amato, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε στις 26 Απριλίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 Να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία,:
 διατηρώντας σε ισχύ μια κανονιστική ρύθμιση όπως η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 9, παράγραφοι 3 και 4, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 344 του 1999, κατά την οποία ο διαχειριστής μιας μονάδας στην οποία υπάρχουν επικίνδυνες ουσίες μπορεί να προβεί σε έναρξη της δραστηριότητας χωρίς να έχει προηγηθεί ρητή ανακοίνωση σε αυτόν, εκ μέρους της αρχής που οφείλει να αποφανθεί επί της εκθέσεως ασφαλείας, των συμπερασμάτων της ως προς την εξέταση της εκθέσεως ασφαλείας,
 διατηρώντας σε ισχύ μια κανονιστική ρύθμιση όπως η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 21, παράγραφος 3, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 344 του 1999, κατά την οποία η αρμόδια αρχή δεν υποχρεούται να απαγορεύει την έναρξη δραστηριότητας ακόμη και εάν τα μέτρα που ο διαχειριστής προτίθεται να λάβει για την πρόληψη και τη μείωση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων είναι προδήλως ακατάλληλα,
 παραλείποντας να θεσπίσει μια κανονιστική ρύθμιση η οποία να προβλέπει ότι επιθεωρήσεις θα εξασφαλίζουν μια οργανωμένη και συστηματική εξέταση των τεχνικών, οργανωτικών και διαχειριστικών συστημάτων της μονάδας, προκειμένου ο διαχειριστής να μπορεί να αποδεικνύει ότι έχει λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα, λαμβανομένων υπόψη των δραστηριοτήτων της μονάδας, για την πρόληψη κάθε μεγάλου ατυχήματος και ότι διαθέτει επαρκή μέσα για τον περιορισμό των επιπτώσεων μεγάλων ατυχημάτων εντός και εκτός της μονάδας
 και παραλείποντας να θεσπίσει μια κανονιστική ρύθμιση η οποία να προβλέπει ότι οι επιθεωρήσεις θα εξασφαλίζουν ότι τα δεδομένα και οι πληροφορίες της εκθέσεως ασφαλείας ή άλλης υποβαλλόμενης εκθέσεως αποδίδουν πιστά την κατάσταση στη μονάδα,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 9, παράγραφος 4, 17, παράγραφος 1, και 18, παράγραφος 1, πρώτη, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 96/82 (1).
 2)
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 H oδηγία 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες, ορίζει ότι διαχειριστής μιας μονάδας στην οποία υπάρχουν επικίνδυνες ουσίες υποχρεούται να υποβάλλει έκθεση ασφαλείας στην αρμόδια αρχή. Η Ιταλική Δημοκρατία μετέφερε την οδηγία στην ιταλική έννομη τάξη με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 334 της 17ης Αυγούστου 1999.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει, καταρχάς, ότι, κατά το άρθρο 9, παράγραφος 4, της οδηγίας, ο διαχειριστής δεν μπορεί να αρχίσει την άσκηση της δραστηριότητας χωρίς ρητή άδεια της αρμόδιας αρχής.
 Εντούτοις, το νομοθετικό διάταγμα επιτρέπει στον διαχειριστή την έναρξη της δραστηριότητας ακόμη και αν η αρμόδια αρχή δεν έχει προηγουμένως ανακοινώσει τα συμπεράσματά της ως προς την εξέταση της εκθέσεως ασφαλείας.
 Επιπροσθέτως, όπως προκύπτει από το άρθρο 17, παράγραφος 1, της οδηγίας, η αρμόδια αρχή υποχρεούται να απαγορεύει τη δραστηριότητα εάν τα μέτρα που ο διαχειριστής προτίθεται


text:
να λάβει για την πρόληψη και τη μείωση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων είναι προδήλως ακατάλληλα.
 Όπως, όμως, προκύπτει, το νομοθετικό διάταγμα απαλλάσσει την αρμόδια αρχή από την εν λόγω υποχρέωση.
 Τέλος, κατά το άρθρο 18, παράγραφος 1 της οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν κανονιστική ρύθμιση η οποία να προβλέπει επιθεωρήσεις που θα εξασφαλίζουν μια οργανωμένη και συστηματική εξέταση των τεχνικών, οργανωτικών και διαχειριστικών συστημάτων της μονάδας, προκειμένου ο διαχειριστής να μπορεί να αποδείξει ότι έχει λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα, λαμβανομένων υπόψη των δραστηριοτήτων της μονάδας, για την πρόληψη κάθε μεγάλου ατυχήματος και ότι διαθέτει επαρκή μέσα για τον περιορισμό των επιπτώσεων μεγάλων ατυχημάτων εντός και εκτός της μονάδας. Ομοίως, κατά το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν μια κανονιστική ρύθμιση η οποία να προβλέπει ότι οι επιθεωρήσεις θα εξασφαλίζουν ότι τα δεδομένα και οι πληροφορίες της εκθέσεως ασφαλείας ή άλλης υποβαλλόμενης εκθέσεως αποδίδουν πιστά την κατάσταση στη μονάδα.
 Το νομοθετικό διάταγμα, ωστόσο, δεν περιέλαβε τέτοιες διατάξεις, αλλά περιορίστηκε στην παραπομπή σε νέο εκτελεστικό διάταγμα το οποίο, όπως προκύπτει, δεν έχει, έως σήμερα, εκδοθεί.
 Συνεπώς, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Επιτροπή εκτιμά ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 9, παράγραφος 4, 17, παράγραφος 1, και 18, παράγραφος 1, πρώτη, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, της οδηγίας.
 (1) ΕΕ L 10 της 14ης Ιανουαρίου 1997, σ. 13


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/35
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Νοεμβρίου 2014 — Lumene κατά ΓΕΕΑ (THE YOUTH EXPERTS)
 (Υπόθεση T-484/13) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος THE YOUTH EXPERTS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Έκταση του ελέγχου που πρέπει να διενεργεί το τμήμα προσφυγών - Η εξέταση της ουσίας προϋποθέτει το παραδεκτό της προσφυγής - Άρθρο 59, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 207/2009»])
 (2015/C 007/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lumene Oy (Espoo, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: L. Laaksonen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Ιουνίου 2013 (υπόθεση R 187/2013-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου THE YOUTH EXPERTS ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 26ης Ιουνίου 2013 (υπόθεση R 187/2013-2), στο μέτρο που αφορά τα «[λ]ευκαντικά παρασκευάσματα και άλλες ουσίες για πλύσιμο [και τα] παρασκευάσματα για καθαρισμό, στίλβωση, ξέπλυμα και απόξεση» που εμπίπτουν στην κλάση 3 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και τα «παρασκευάσματα υγιεινής για ιατρικές χρήσεις [,τα] έμπλαστρα, υλικά επιδέσμων [, τα] υλικά σφραγίσεως δοντιών και οδοντιατρικό κερί [, τα] απολυμαντικά [, τα] προϊόντα για την καταστροφή παρασίτων [, τα] μυκητοκτόνα [και τα] ζιζανιοκτόνα» που εμπίπτουν στην κλάση 5 του ανωτέρω διακανονισμού.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 344 της 23.11.2013.


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/28
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2016 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 20 Ιουλίου 2016 στην υπόθεση F-104/15, U (*1) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-695/16 P)
 (2016/C 441/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A.-C. Simon, F. Simonetti και G. Gattinara)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: U (*1) και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 20ής Ιουλίου 2016 στην υπόθεση F-104/15, U (*1) κατά Επιτροπής·
 —
 όσον αφορά τη διαδικασία στον πρώτο βαθμό, εφόσον το Γενικό Δικαστήριο κρίνει την υπόθεση ώριμη προς εκδίκαση, να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη και να καταδικάσει την προσφεύγουσα της πρωτοβάθμιας δίκης στα δικαστικά έξοδα·
 —
 όσον αφορά την αναιρετική διαδικασία, να καταδικάσει έκαστο των διαδίκων στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθώς και από παραβίαση της απαγορεύσεως αποφάνσεως ultra petita και αφορά τις σκέψεις 53 έως 56, 60 και 75 έως 78 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από διάφορες πλάνες περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 20 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ και αφορά τις σκέψεις 31, 57 έως 60 και 61 έως 65, πρώτη περίοδος, της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από διάφορες πλάνες περί το δίκαιο και από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και αφορά τις σκέψεις 65 και 67 έως 79 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως.
 (*1) Πληροφορίες που διεγράφησαν στο πλαίσιο της προστασίας των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.


text:
23.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 20/29
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-296/97 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-377/97 (1)
 (1999/C 20/48) (1999/C 20/51)
 Le diósang sgy 7gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- Le diósang sgy 9gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-296/97 (aiäsgrg sot Oberverwal- rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 tungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen cia sgm cqaugä sgy tpoheärexy C-377/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ulrich Gloger jasó Joimosgäsxm jasó Ekkgmijgäy Dglojqasiäay.
 Bergamt Kamen, paqelbaiämxm: Vertreter des öffentlichen
 Interesses beim Oberverwaltungsgericht für das Land Nord- (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 rhein-Westfalen.
 (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.
 Diacqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm C-239/96 jai
 C-240/96 (1)
 (1999/C 20/52)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-369/97 (1)
 (1999/C 20/49)
 Le diósang sgy 14gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 Le diósang sgy 8gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija- cqaugä sxm rtmejdijafoleämxm tpoheärexm C-239/96 jai
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia- C-240/96: Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai
 cqaugä sgy tpoheärexy C-369/97 (aiäsgrg sot Oberster Boäqeiay Iqkamdiäay, tporsgqifoälemo apoä sgm Olorpomdiajgä
 Gerichtshof cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, so Bariäkeio sgy Damiäay jai so
 Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb jasó F. W. Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy jasó Episqopgäy sxm
 Woolworth Co Gesellschaft mbH. Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoleämgy apoä so Etqx-
 paøjoä Joimobotäkio.
 (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 (1) EE C 269 sgy 14.9.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-382/97 (1)
 (1999/C 20/50) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-370/97 (1)
 (1999/C 20/53)
 Le diósang sgy 8gy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 cqaugä sgy tpoheärexy C-382/97 (aiäsgrg sot Verwaltungs- Le diósang sgy 20gäy Ojsxbqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dija-
 gerichtshof cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Ger- rsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg dia-
 hard Köbler jasó Bundesminister für Wissenschaft, cqaugä sgy tpoheärexy C-370/97 (aiäsgrg sot Oberster
 Forschung und Kunst. Gerichtshof cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Poloco SA jasó Jürgen Denz.
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.
 (1) EE C 387 sgy 20.12.1997.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/15
 Πρoσφυγή της Επιτρoπής τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv κατά της Ελληvικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε την 21η Δεκεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-518/04)
 (2005/C 57/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: ελληνική
 Η Επιτρoπή τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv, εκπρoσωπoύμεvη από τους κ.κ. Michel VAN BEEK, νομικό σύμβουλο της Νομικής Υπηρεσίας και Μηνά ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε τη 21η Δεκεμβρίου 2004 εvώπιov τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv πρoσφυγή κατά της Ελληvικής Δημoκρατίας.
 Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Δικαστήριo:
 —
 να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μην λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα για τη θέσπιση και εφαρμογή ενός αποτελεσματικού συστήματος αυστηρής προστασίας της οχιάς Vipera schweizeri στη Μήλο, προκειμένου να αποφευχθούν οποιαδήποτε παρενόχληση εκ προθέσεως των εν λόγω ειδών, ιδίως κατά την περίοδο αναπαραγωγής, την περίοδο κατά την οποία τα νεογνά εξαρτώνται από τη μητέρα, και τη χειμερία νάρκη, καθώς και οποιαδήποτε βλάβη ή καταστροφή των τόπων αναπαραγωγής ή των τόπων ανάπαυσης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 12, παράγραφος 1, σημεία β) και δ), της οδήγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1).
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η οδηγία 92/43/ΕΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας σκοπό έχει να συμβάλλει στη διασφάλιση της βιολογικής ποικιλομορφίας μέσω της διατήρησης των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας χλωρίδας και πανίδας, στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών όπου εφαρμόζεται η Συνθήκη.
 Η προσφυγή της Επιτροπής αναφέρεται στην έλλειψη θέσπισης και εφαρμογής εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης ενός συστήματος αυστηρής προστασίας του είδους ερπετού Vipera schweizeri (οχιά) στη νήσο της Μήλου.
 H Επιτροπή ζητά να αναγνωριστεί από το Δικαστήριο ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μην λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα για τη θέσπιση και εφαρμογή ενός αποτελεσματικού συστήματος αυστηρής προστασίας της οχιάς Vipera schweizeri στη Μήλο, προκειμένου να αποφευχθούν οποιαδήποτε παρενόχληση εκ προθέσεως των εν λόγω ειδών, ιδίως κατά την περίοδο αναπαραγωγής, την περίοδο κατά την οποία τα νεογνά εξαρτώνται από τη μητέρα, και τη χειμερία νάρκη, καθώς και οποιαδήποτε βλάβη ή καταστροφή των τόπων αναπαραγωγής ή των τόπων ανάπαυσης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 12, παράγραφος 1, σημεία β) και δ), της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 (1) EE L 206 της 22.7.1992, σ. 7.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Νοεμβρίου 2009 — Apollo Group κατά ΓΕΕΑ (THINKING AHEAD)
 (Υπόθεση T-473/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος THINKING AHEAD - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2010/C 11/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Apollo Group, Inc. (Phoenix, Αριζόνα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: A. Link και A. Jaeger-Lenz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως R 728/2008-2 του δευτέρου τμήματος προσφυγών ΓΕΕΑ, της 14ης Αυγούστου 2008, σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος THINKING AHEAD ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Apollo Group, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 6 της 10.1.2009.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Oberlandesgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler κατά Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau
 (Υπόθεση C-274/09) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Παραχώρηση δημόσιας υπηρεσίας - Υπηρεσίες διάσωσης - Διάκριση μεταξύ «δημόσιας σύμβασης υπηρεσιών» και «σύμβασης παραχώρησης υπηρεσιών»)
 2011/C 139/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler
 κατά
 Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau
 Παρεμβαίνοντες: Malteser Hilfsdienst eV, Bayerisches Rotes Kreuz
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht München — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχεία α' και δ', και παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Έννοια των όρων «δημόσια σύμβαση υπηρεσιών» και «σύμβαση παραχώρησης υπηρεσιών» — Σύμβαση παροχής υπηρεσιών διάσωσης που συνάπτεται μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και των φορέων παροχής υπηρεσιών διάσωσης και προβλέπει ότι η αμοιβή για τις παρεχόμενες υπηρεσίες καθορίζεται κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των φορέων αυτών και τρίτων, π.χ. οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφοι 2, στοιχείο δ', και 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι, όταν αφενός η αμοιβή του επιλεγέντος επιχειρηματία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από άλλα πρόσωπα και όχι από την αναθέτουσα αρχή με την οποία έχει συνάψει ο εν λόγω επιχειρηματίας τη σύμβαση παροχής υπηρεσιών διάσωσης και αφετέρου ο επιχειρηματίας αυτός φέρει έναν, πολύ περιορισμένο έστω, επιχειρηματικό κίνδυνο, λόγω κυρίως του ότι το ύψος των τελών χρήσης που καταβάλλονται για τις εν λόγω υπηρεσίες εξαρτάται από την έκβαση ετήσιων διαπραγματεύσεων που διεξάγονται με τρίτους και λόγω του ότι δεν του παρέχεται καμία εγγύηση για κάλυψη εξ ολοκλήρου των εξόδων που πραγματοποιεί κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων του σύμφωνα με τις αρχές που έχουν κατοχυρωθεί στο εθνικό δίκαιο, η εν λόγω σύμβαση πρέπει να χαρακτηριστεί ως σύμβαση «παραχώρησης υπηρεσιών», κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009.