text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/18
 Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-462/12)
 2012/C 379/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και K. Talabér-Ritz)
 Καθής: Ουγγαρία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12 και 14 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση)
 —
 επιβάλλοντας ειδικό φόρο, με τον νόμο υπ’ αρ. XCIV του 2010, περί ειδικού φόρου επί συγκεκριμένων τομέων δραστηριοτήτων (az egyes ágazatokat terhelő különadóról szóló 2010. évi XCIV. törvény), στις επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, βάσει γενικής αδειοδοτήσεως και
 —
 παραλείποντας να κοινοποιήσει προσηκόντως στους ενδιαφερομένους την πρόθεση να τροποποιήσει τις γενικές αδειοδοτήσεις, τα δικαιώματα και τις προϋποθέσεις [χρήσεως και εγκαταστάσεως], και παραλείποντας να τάξει στους ενδιαφερόμενους επαρκή προθεσμία, ώστε να μπορέσουν να εκφράσουν τις θέσεις τους σχετικά με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.
 2)
 να καταδικάσει Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο νόμος no XCIV του 2010, περί ειδικού φόρου επί συγκεκριμένων τομέων δραστηριοτήτων (az egyes ágazatokat terhelő különadóról szóló 2010. évi XCIV. törvény), επέβαλε ειδικό τέλος, που αποκαλείται ειδικός φόρος, σε τρεις βασικούς τομείς της ουγγρικής οικονομίας –τις δραστηριότητες του λιανικού εμπορίου, τις δραστηριότητες των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και το σύνολο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων παροχής ενέργειας–, που πρέπει να καταβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι επί τρία συναπτά έτη αναλόγως του κύκλου εργασιών τους πριν τους φόρους.
 Προς στήριξη του αιτήματός της να αναγνωρισθεί η ύπαρξη παραβάσεως η Επιτροπή διατύπωσε τους εξής ισχυρισμούς και επιχειρήματα:
 Η οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου ορίζει ότι αποβλέπει στην υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μέσω της εναρμόνισης και της απλούστευσης των κανόνων και όρων αδειοδότησης. Προς τον σκοπό αυτό η οδηγία επιβάλλει επιτακτικά τη νομοθετική κατοχύρωση καθεστώτων γενικών αδειοδοτήσεων που δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε παρακωλύουν την πρόσβαση στις αγορές.
 Η οδηγία θεσπίζει κανόνες σχετικούς με τις διαδικασίες αδειοδοτήσεως και το περιεχόμενο των αδειών καθώς και τη φύση και την έκταση των οικονομικών επιβαρύνσεων που είναι δυνατό να απαιτηθούν όσον αφορά τις προαναφερθείσες διαδικασίες. Κατά το άρθρο 12, κάθε διοικητική επιβάρυνση που επιβάλλεται στις επιχειρήσεις οι οποίες παρέχουν δίκτυο ή υπηρεσία βάσει γενικής άδειας ή στις οποίες έχει χορηγηθεί δικαίωμα χρήσεως καλύπτει μόνον τις διοικητικές δαπάνες που θα προκύψουν από τη διαχείριση, τον έλεγχο και την επιβολή του συστήματος γενικών αδειών και των δικαιωμάτων χρήσης και των ειδικών υποχρεώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, οι οποίες μπορούν να περιλαμβάνουν δαπάνες για διεθνή συνεργασία, εναρμόνιση και τυποποίηση, ανάλυση αγοράς, παρακολούθηση της συμμόρφωσης και άλλους ελέγχους της αγοράς, καθώς και κανονιστικές εργασίες που περιλαμβάνουν την εκπόνηση και την επιβολή παράγωγου δικαίου και διοικητικών αποφάσεων.
 Όσον αφορά τον ειδικό φόρο, οι υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών βαρύνονται, πέραν των διοικητικών τελών και των τελών ελέγχου, και με άλλη οικονομική επιβάρυνση, η οποία, εντούτοις, και αντιθέτως προς τα προβλεπόμενα στο άρθρο


text:
12 της οδηγίας, δεν αποσκοπεί στην κάλυψη των διοικητικών δαπανών που σχετίζονται με το καθεστώς γενικής αδειοδοτήσεως, αλλά στην κάλυψη δαπανών του γενικού προϋπολογισμού του ουγγρικού κράτους.
 Η Επιτροπή φρονεί ότι ο ειδικός όρος που εισπράττεται κατά τον τρόπο αυτό έχει τον χαρακτήρα επιβαρύνσεως που βαρύνει τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στο πλαίσιο της γενικής αδειοδοτήσεως, αυξάνει σημαντικά την οικονομική επιβάρυνση των παρόχων της εν λόγω υπηρεσίας, παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και αποβλέπει σε μη επιτρεπόμενη από την οδηγία κάλυψη των δαπανών, η οποία, ως εκ τούτου, είναι ασύμβατη προς το άρθρο της 12.
 Τέλος, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ουγγαρία δεν κατέστησε κατά τρόπο αρκούντως σαφή στους ενδιαφερόμενους την πρόθεσή της να τροποποιήσει τις γενικές αδειοδοτήσεις και τα δικαιώματα και προϋποθέσεις [χρήσεως ή εγκαταστάσεως] ούτε έταξε επαρκή προθεσμία, ώστε οι ενδιαφερόμενοι να μπορούν να εκφράσουν τις θέσεις τους σχετικά με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις. Ενεργώντας κατά τον τρόπο αυτό, η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14 της οδηγίας.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 30 Μαΐου 2017 — People Over Wind, Peter Sweetman κατά Coillte Teoranta
 (Υπόθεση C-323/17)
 (2017/C 277/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court (Ιρλανδία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: People Over Wind, Peter Sweetman
 Καθής: Coillte Teoranta
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι δυνατό, ή υπό ποιες περιστάσεις είναι δυνατό, να ληφθούν υπόψη μέτρα αμβλύνσεως στο στάδιο ελέγχου που διενεργείται για να διαπιστωθεί η ανάγκη πραγματοποιήσεως δέουσας εκτιμήσεως βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας για τους οικοτόπους (1);
 (1) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ 1992, L 206, σ. 7).


text:
20.11.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 333/11
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Rogalla, δικηγο ́ρο Hamm, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τη
 δικηγο ́ρο Catherine Dessoy, 31, rue d’Eich, με αντικει ́μενο
 της 29ης Ιουνι ́ου 1999 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως της 21ης ∆εκεμβρι ́ου
 1998, την οποι ́α εξε ́δωσε το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 στην υπο ́θεση C-107/99 R: Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ Επιτρο- Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-122/98, Gluiber κατα ́
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης απο ́ την Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς (δεν ́εχει δημοσιευθει ́ στη Συλλογη ́),
 Ιρλανδι ́α και το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς
 και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (1) Ενω ́σεως και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, το ∆ικαστη ́-
 ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann (εισηγητη ́),
 («Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — ∆ιαρθρωτικα ́ ταμει ́α — Χρημα- προ ́εδρο τμη ́ματος, D. A. O. Edward και M. Wathelet, δικαστε ́ς,
 τοδο ́τηση των κοινοτικω ́ ν πρωτοβουλιω ́ ν — Τροποποι ́ηση γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́-
 των ενδεικτικω ́ ν κατανομω ́ ν») δωσε στις 5 Ιουλι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1999/C 333/21) 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) 2) Καταδικα ́ζει την K. Gluiber στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (1) EE C 136 της15.5.1999.
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-107/99 R, Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ τον I. M. Braguglia) κατα ́ Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: E. de March,
 K. Simonsson και H. Speyart), υποστηριζομε ́νης απο ́ την Ιρλανδι ́α
 (εκπρο ́σωπος: J. Payne, επικουρου ́μενη απο ́ τους D. McGuinness ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 και E. Kent) και το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και
 Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: J. E. Collins επικουρου ́μενος απο ́ της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 τον D. Wyatt), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, με την στην υπο ́θεση C-95/98 Ρ: Édouard Dubois et Fils SA κατα ́
 οποι ́α η Επιτροπη ́ ενε ́κρινε τις τροποποιη ́σεις στην ενδεικτικη ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των
 κατανομη ́ των κοινοτικω ́ν πρωτοβουλιω ́ν, που κοινοποιη ́θηκε στην Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α με επιστολη ́ του Γενικου ́ Γραμματε ́α της
 Επιτροπη ́ς, της 19ης Ιανουαρι ́ου 1999, καθω ́ς και ο ́λων


text:
των («Αναι ́ρεση — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Ενιαι ́α Ευρωπαϊ-
 πρα ́ξεων επι ́ των οποι ́ων στηρι ́χθηκε η απο ́φαση αυτη ́ η ́ που ́ Πρα
 κη ́ξη — Εκτελωνιστη ́ς»)
 συνδε ́ονται με αυτη ́ν, η ́ λη ́ψεως α ́λλων προσωρινω ́ν με ́τρων, ο
 Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου εξε ́δωσε, στις 29 Ιουνι ́ου 1999, (1999/C 333/23)
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 188 της 3.7.1999, σ. 7. (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-95/98 Ρ, Édouard Dubois et Fils SA, εταιρι ́α
 γαλλικου ́ δικαι ́ου, εδρευ ́ουσα στο Roubaix (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́-
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μενη απο ́ τον Pierre Ricard, δικηγο ́ρο στο Conseil D’État και στο
 Cour de cassation της Γαλλι ́ας, και τον Alain Crosson du
 (πρω ́ το τμη ́μα) Cormier, δικηγο ́ρο Παρισιου ́, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον δικηγο ́ρο Marc Feiler, 67, rue Ermesinde, με αντικει ́μενο
 της 5ης Ιουλι ́ου 1999 αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 29
 Ιανουαρι ́ου 1998 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στην υπο ́θεση C-57/99 P: Karola Gluiber κατα ́ Συμβουλι ́ου (πε ́μπτο τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-113/96, Dubois et Fils κατα ́
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-125), με την
 Κοινοτη ́των (1) οποι ́α ζητου ́νται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς και η επιβολη ́
 στο Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και στην Επιτροπη ́ των
 («Προδη ́λως απαρα ́δεκτη και προδη ́λως αβα ́σιμη αι ́τηση Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, ως ευθυνο ́μενα εις ολο ́κληρον, της
 αναιρε ́σεως») υποχρεω ́σεως να καταβα ́λουν στην Édouard Dubois et Fils SA,
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης
 (1999/C 333/22) ΕΚ (νυν α ́ρθρου 218, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), το ποσο ́ των
 112 339 702 γαλλικω ́ν φρα ́γκων (FF) προς αποκατα ́σταση της
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) ζημι ́ας που υπε ́στη η αναιρεσει ́ουσα ως προς τις εκτελωνιστικε ́ς
 δραστηριο ́τητε ́ς της, καθω ́ς και η καταδι ́κη τους στα δικαστικα ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ́εξοδα, ο ́που οι ́ετεροι δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: Guus Houttuin και Maria Cristina Giorgi)
 και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Hendrik
 Στην υπο ́θεση C-57/99 P, Karola Gluiber, κα ́τοικος Van Lier και Roland Tricot) το ∆ικαστη ́ριο,


text:
2.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 137/13
 oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai sgm Diacqaugä sgy tpoheärexy C-261/97 (1)
 tpovqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm siy pqoherliäey (98/C 137/26)
 lesauoqóy rsgm ehmijgä eämmolg sóng, oäpxy oqiäfotm oi odg-
 ciäey. G pqoherliäa eäkgne cia lem sgm odgciäa 93/18/EOJ sgm
 1g Iotkiäot 1994, cia de sgm odgciäa 94/60/EJ rsiy 20 Dejel- Le diósang sgy 11gy Uebqotaqiäot 1998, o Pqoäedqoy sot
 bqiäot 1994, vxqiäy sg heärpirg ej leäqoty sgy Isakijgäy Dglo- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm dieäsane sg dia-
 jqasiäay sxm amacjaiäxm diasónexm cia sg rtlloäquxrgä sgy. cqaugä sgy tpoheärexy C-261/97 (aiäsgrg sot Cour d'appel de
 Douai cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Karl
 (1) EE L 104 sgy 29.4.1993, r. 46. Heinz Baumann jasó URSSAF Lille.
 (2) EE L 365 sgy 31.12.1994, r. 1.
 (1) EE C 271 sgy 6.9.1997.
 PQXSODIJEIO
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT 4. Jasadijófei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 sgy 17gy Laqsiäot 1998
 (1) EE C 333 sgy 9.12.1995.
 rsgm tpoäherg T-183/95, Giuseppe Carraro jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Tpókkgkoi Ç Òqhqo 24 sot Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 Jasarsórexy Ç Jahgäjom aqxcgäy Ç Rixpgqgä apoqqi-
 psijgä apoäuarg)
 (98/C 137/27) APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 19gy Laqsiäot 1998
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) rsgm tpoäherg T-74/96, Cexäqcioy Sfoómoy jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Tpókkgkoi Ç Apoäuarg peqiä patärexy Ç Pqorutcgä
 Rsgm tpoäherg S-183/95, Giuseppe Carraro, tpókkgkoy sgy ajtqxärexy Ç Paqókkgkg eneäking peihaqvijgäy jai poi-
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, sopohesgleämoy mijgäy diadijariäay Ç Ruóklasa ejsilgärexy Ç Dijaixälasa
 rso Joimoä Jeämsqo Eqetmxäm sgy Ispra jai jósoijoy Ispra óltmay Ç Òqhqa 12, 13, 14, 21 jai 86 sot JTJ Ç Aqvgä
 (Isakiäa), ejpqorxpotälemoy apoä som Giuseppe Marchesini, sgy amakocijoäsgsay Ç Aqvgä sgy iärgy lesaveiqiärexy Ç
 dijgcoäqo paqó sx Corte di Cassazione sgy Isakijgäy Dglo- Jasóvqgrg enotriäay)
 jqasiäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo
 Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, jasó Episqopgäy sxm (98/C 137/28)
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Gianluigi Valsesia),
 le amsijeiälemo, pqxäsom, sgm ajtäqxrg sgy rixpgqgäy apouó-
 rexy sgy Episqopgäy peqiä apoqqiäwexy sgy aisgärexy aqxcgäy (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 pot tpeäbake o pqoruetäcxm-emócxm rsiy 28 Iotkiäot 1994 jai,
 detäseqom, sgm epidiäjarg apofglixärexy, so Pqxsodijeiäo
 (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä sg V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty Rsgm tpoäherg S-74/96, Cexäqcioy Sfoómoy, pqxägm tpókkgkoy
 C. P. BrieÈt jai A. Potocki, dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor, sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy
 jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 17 Laqsiäot 1998 Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemoy apoä som Eric Boigelot, dijg-
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: coäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 coäqo Louis Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, jasó Epi-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Gian-
 luigi Valsesia, Denis Waelbroek jai Olivier Speltdoorn), le
 1. Ajtqxämei sg rixpgqgä apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä amsijeiälemo pqorutcgä ajtqxärexy sgy apouórexy sgy Epi-
 apoqqiäwexy sgy aisgärexy aqxcgäy pot tpeäbake o pqo- sqopgäy, sgy 22ay Iotmiäot 1995, peqiä patärexy sot pqoruetä-
 ruetäcxm-emócxm rsiy 28 Iotkiäot 1994. comsoy vxqiäy leiäxrg gä apxäkeia sot dijaixälasoy rtmsónexy,
 jahxäy jai sgy apouórexy sgy 19gy Uebqotaqiäot 1996, le
 sgm opoiäa apoqqiäuhgje qgsxäy g dioijgsijgä eämrsarg pot
 2. Tpovqexämei sgm Episqopgä ma


text:
jasabókei rsom pqoruetä- tpeäbake o pqoruetäcxm rsiy 21 Repselbqiäot 1995 jasó sgy
 comsa-emócomsa eäma rtlbokijoä Ecu pqoy ijamopoiägrg apouórexy sgy 22ay Iotmiäot 1995, so Pqxsodijeiäo (seäsaqso
 sgy ghijgäy bkóbgy. slgäla), rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, jai apoä soty
 K. Lenaerts jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor,
 jtäqioy tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 19 Laqsiäot 1998
 3. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä-acxcgä jasó sa koipó. apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 ---pagebreak--- C 137/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 2.5.98
 1. Apoqqiäpei sgm pqorutcgä. DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 13gy Uebqotaqiäot 1998
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijó sot dijarsijó eänoda. rsgm tpoäherg T-195/96, Rptqidotäka Akenopotäkot jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (1) EE C 233 sgy 10.8.1996. (Tpókkgkoi Ç Òqhqo 31 paqócqauoy 2 sot Jamomirlotä
 Tpgqeriajgäy Jasarsórexy Ç Aisgälasa pqodgäkxy apaqó-
 dejsa gä rseqotälema pamsekxäy molijgäy bórexy)
 (98/C 137/30)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 19gy Laqsiäot 1998 Rsgm tpoäherg S-195/96, Rptqidotäka Akenopotäkot, tpók-
 kgkoy sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoi-
 rsgm tpoäherg T-83/96, Gerard van der Wal jasó Episqopgäy joy Bqtnekkxäm, ejpqorxpotälemg apoä som Constantin Nikis,
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 (Pqoärbarg rsgm pkgqouoäqgrg Ç Apoäuarg 94/90/EJAV, Louis Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, jasó Episqopgäy
 EJ, Etqasoäl sgy Episqopgäy rvesijó le sgm pqoärbarg sot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Gianluigi Val-
 joimotä rsa eäccqaua sgy Episqopgäy Ç Òqmgrg pqorbórexy sesia jai Julian Currall), le amsijeiälemo, auemoäy aiäsgla
 Ç Peqievoälemo sgy enaiqeärexy rvesijó le sgm pqorsariäa ajtqxärexy, pqxäsom, sgy apouórexy sgy Episqopgäy sgy
 sot dgloriäot rtlueäqomsoy Ç Dijarsijeäy diadijariäey Ç 8gy Iamotaqiäot 1996 le sgm opoiäa g pqoruetäcotra jasa-
 Etqxpaøjgä Rtälbarg sxm Dijaixlósxm sot Amhqxäpot, sóvhgje rso bahloä A 7, jkilójio 5 jai apoqqiäuhgje
 óqhqo 6) rixpgqxäy so aiäsgló sgy ma jasasavheiä rso bahloä A 6,
 detäseqom, sgy apouórexy sgy 28gy Atcotärsot 1996 le sgm
 (98/C 137/29) opoiäa apoqqiäuhgje g dioijgsijgä eämrsarg pot eiäve tpobókei
 jasó sgy apouórexy atsgäy jai, aueseäqot, aiäsgla apo-
 fglixärexy cia sgm tkijgä fgliäa pot tpeärsg g pqoruetäcotra,
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 so Pqxsodijeiäo (pqxäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Sag-
 gio, Pqoäedqo, soty B. Vesterdorf jai J. Pirrung, dijarseäy,
 Rsgm tpoäherg S-83/96, Gerard van der Wal, jósoijoy Kraai- cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 13 Uebqotaqiäot 1998
 nem Bekciäot, ejpqorxpotälemoy aqvijó apoä siy Caroline diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 P. Bleeker jai Laura Y. J. M. Parret, dijgcoäqoty Vócgy jai
 Bqtnekkxäm, amsiärsoiva, jai rsg rtmeäveia apoä sg Laura 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 Y. J. M. Parret, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 coäqo Aloyse May, 31, Grande-Rue, tporsgqifoälemoy apoä so 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 Bariäkeio sxm Jósx Vxqxäm (ejpqoärxpoi: Marc Fierstra jai
 J. S. van den Oosterkamp) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 (1) EE C 54 sgy 22.2.1997.
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Wouter Wils jai Ulrich Wölker),
 le amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sgy apoä 29 Laqsiäot 1996
 apouórexy sgy Episqopgäy, le sgm opoiäa dem epesqópg rsom
 pqoruetäcomsa g pqoärbarg rsa eäccqaua pot apeärseike g
 Cemijgä Dietähtmrg Amsacxmirlotä re ehmijó dijarsgäqia, rso
 pkaiärio sgy amajoimxärexy rvesijó le sg rtmeqcariäa


text:
lesantä
 sgy Episqopgäy jai sxm ehmijxäm dijarsgqiäxm cia sgm euaq- DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 locgä sxm óqhqxm 85 jai 86 sgy rtmhgäjgy EJ, so Pqxsodi- sgy 28gy Iamotaqiäot 1998
 jeiäo (seäsaqso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty K. Lenaerts,
 Pqoäedqo, P. Lindh jai J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: rsgm tpoäherg T-172/97, Camar Srl jasó Episqopgäy sxm
 H. Jung, eneädxre rsiy 19 Laqsiäot 1998 apoäuarg le so ajoä- Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 kotho diasajsijoä: (Cexqciäa Ç Joimgä oqcómxrg sxm acoqxäm Ç Lpamómey Ç
 Aiäsgrg voqgcgärexy rtlpkgqxlasijxäm pirsopoigsijxäm
 eiracxcgäy Ç Pqorutcgä jasó paqakeiäwexy Ç Acxcgä
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 apofglixärexy Ç Jasóqcgrg sgy diäjgy Ç Diacqaugä)
 (98/C 137/31)
 2. Jasadijófei som pqoruetäcomsa rsa dijarsijó eänoda
 sgy jahgäy. (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 3. So Bariäkeio sxm Jósx Vxqxäm ueäqei sa dijó sot dija- Rsgm tpoäherg S-172/97, Camar Srl, le eädqa sg Ukxqemsiäa
 rsijó eänoda. (Isakiäa), ejpqorxpotälemg apoä sg dijgcoäqo Wilma Viscardini
 DonaÁ, epijotqotälemg apoä soty Mariano Paolin jai Simo-
 (1) EE C 233 sgy 10.8.1996. netta DonaÁ, dijgcoäqoty Pódotay, le amsiäjkgso rso Kotnel-
 botäqco som dijgcoäqo Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias
 Hardt, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 (ejpqoärxpoi: Hubertus van Vliet, Paolo Ziotti jai Alberto


text:
 5.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 148/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Απριλίου 2010 [αιτήσεις του Hoge Raad der Nederlanden, Gerechtshof te Amsterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X Holding B.V. κατά Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Oracle Nederland BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-538/08 και C-33/09) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου εισροών - Εθνική ρύθμιση αποκλείουσα το δικαίωμα προς έκπτωση για ορισμένες κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών - Ευχέρεια των κρατών μελών να διατηρήσουν τη νομοθεσία τους περί αποκλεισμού του δικαιώματος προς έκπτωση που ίσχυε κατά τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος της έκτης οδηγίας ΦΠΑ - Τροποποίηση μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας αυτής)
 2010/C 148/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden, Gerechtshof te Amsterdam
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 X Holding B.V. (C-538/08), Oracle Nederland BV (C-33/09)
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09)
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden (Χάγη) — Ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 4, της δεύτερης οδηγίας 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 5), και των άρθρων 6, παράγραφος 2, και 17, παράγραφοι 2 και 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Αποκλεισμός του δικαιώματος εκπτώσεως — Ευχέρεια των κρατών μελών να διατηρούν σε ισχύ τις περιπτώσεις αποκλεισμού οι οποίες ίσχυαν ήδη κατά την έναρξη της ισχύος της έκτης οδηγίας — Προγενέστερη της έκτης οδηγίας ρύθμιση που προβλέπει τον αποκλεισμό της εκπτώσεως όσον αφορά ορισμένες κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών που προβλέπονται να χρησιμοποιηθούν για ιδιωτικές μεταφορές — Προσδιορισμός των κατηγοριών αυτών
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 11, παράγραφος 4, της δεύτερης οδηγίας 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν φορολογική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία αποκλείει την έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας για κατηγορίες δαπανών, αφενός, σχετικά με την παροχή «ιδιωτικού μέσου μεταφοράς», «εδεσμάτων», «ποτών», «κατοικίας», «επιχειρηματικών δώρων» ή «λοιπών παροχών», όπως επίσης και «την παροχή δυνατότητας ψυχαγωγίας» στα μέλη του προσωπικού του υποκειμένου στο φόρο και, αφετέρου, σχετικά με την προσφορά «επιχειρηματικών δώρων» ή «λοιπών παροχών».
 2)
 Το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας 77/388 έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως, που θεσπίσθηκε προ της


text:
ενάρξεως της ισχύος της οδηγίας αυτής, κατά την οποία ο υποκείμενος στον φόρο μπορεί να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας που κατέβαλε κατά την αγορά ορισμένων αγαθών ή υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται εν μέρει για ιδιωτικούς σκοπούς και εν μέρει για σκοπούς της επιχειρήσεως, όχι πλήρως αλλά μόνον κατά το μέρος που αναλογεί στη χρήση τους για σκοπούς της επιχειρήσεως.
 3)
 Το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας 77/388 έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος, μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας αυτής, να τροποποιήσει υφιστάμενη εξαίρεση από το δικαίωμα προς έκπτωση η οποία αποβλέπει καταρχήν στον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της εξαιρέσεως, χωρίς όμως να μπορεί να αποκλεισθεί ότι σε μια ατομική περίπτωση εντός ενός οικονομικού έτους, συνεπεία ιδίως του κατ’ αποκοπήν χαρακτήρα του τροποποιηθέντος καθεστώτος, διευρύνεται το πεδίο εφαρμογής της εξαιρέσεως αυτής.
 (1) ΕΕ C 55 της 7.3.2009.
 ΕΕ C 90 της 18.4.2009.


text:
C 289/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 α ́ρθρων 17 ΕΚ και 18 ΕΚ), καθω ́ς και της δηλω ́σεως της Πα ́δουα (Ιταλι ́α), Sadam Zuccherifici; divisione della SECI —
 Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, με ́εδρα την
 και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ με την ́εννοια του ο ́ρου «υπη ́κοοι», Μπολο ́νια (Ιταλι ́α), Sadam Castiglionese SpA, με ́εδρα την
 που ει ́ναι συνημμε ́νη στην τελικη ́ πρα ́ξη της Συνθη ́κης για την Μπολο ́νια, Sadam Abruzzo SpA, με ́εδρα την Μπολο ́νια,
 προσχω ́ρηση στις Ευρωπαϊκε ́ς Κοινο ́τητες του Βασιλει ́ου της Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα το Termoli (Ιταλι ́α), και
 ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR), με ́εδρα
 Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας (OJ 1972, L 73, σ. 196), της την Cesena (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον B. O’Connor,
 νε ́ας δηλω ́σεως της Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της solicitor, και τον Ι. Vigliotti, avvocato, με αντικει ́μενο αι ́τηση
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ με την ́εννοια αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου
 του ο ́ρου «υπη ́κοοι» (EE 1983, C 23, σ. 1) και της δηλω ́σεως 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (πρω ́το τμη ́μα)
 αριθ. 2 σχετικα ́ με την ιθαγε ́νεια κρα ́τους με ́λους, η οποι ́α ει ́ναι στην υπο ́θεση T-158/95, Eridania κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλ-
 συνημμε ́νη στην τελικη ́ πρα ́ξη της Συνθη ́κης για την Ευρωπαϊκη ́ λογη ́ 1999, σ. ΙΙ-2219), με την οποι ́α ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της
 'Ενωση (EE 1992, C 191, σ. 98), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της
 συγκει ́μενο απο ́ τους M. Wathelet, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: I. Dı́ez Para και J.-P. Hix), η
 και L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: F. P. Ruggeri
 γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 12 Ιουλι ́ου 2001 απο ́φαση Laderchi) και η Ponteco Zuccheri SpA, με ́εδρα το
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Pontelagoscuro (Ιταλι ́α), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τον Β. Σκουρη ́, προ ́εδρο τμη ́ματος, τον
 Για να καθοριστει ́αν ́ενα προ ́σωπο ́εχει την ιδιο ́τητα του υπηκο ́ου R. Schintgen και την Ν. Colneric (εισηγη ́τρια), δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 Ιρλανδι ́ας κατα ́


text:
την ́εννοια του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, πρε ́πει να γι ́νει 28 Ιουνι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αναφορα ́ στη δη ́λωση του 1982 της Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου
 Βασι ́λειου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 με την ́εννοια του ́ορου «υπη ́κοοι», η οποι ́α αντικατε ́στησε τη
 δη ́λωση του 1972 της Κυβερνη ́σεως του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της 2) Καταδικα ́ζει τις Εridania SpA, Industria Saccarifera Italiana
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας σχετικα ́ με την ́εννοια Agroindustriale SpA (ISI), Sadam Zuccherifici, divisione della
 του ́ορου «υπη ́κοοι», που ει ́ναι συνημμε ́νη στην τελικη ́ πρα ́ξη της SECI — Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, Sadam
 Συνθη ́κης για την Προσχω ́ ρηση στις Ευρωπαϊκε ́ς Κοινο ́τητες του Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del
 Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου Molise SpA και Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA
 της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας. (SFIR) εις ολο ́κληρον στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της.
 (1) ΕΕ C 246 της 28.8.1999.
 (1) ΕΕ C 352 της 4.12.1999.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δευ ́τερο τμη ́μα) ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 28ης Ιουνι ́ου 2001 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-351/99 P, Eridania SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβου- της 28ης Ιουνι ́ου 2001
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 στην υπο ́θεση C-352/99 P, Eridania SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβου-
 («Αναι ́ρεση — Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν στον τομε ́α λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 της ζα ́ χαρης — Καθεστω ́ ς των εξο ́δων αποθεματοποιη ́σεως
 — 'Αδεια για τη χορη ́γηση εθνικη ́ς ενισχυ ́σεως — Κατα ́ ρ- («Αναι ́ρεση — Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν στον τομε ́α
 γηση — Περι ́οδος εμπορι ́ας 1995/96 — Προσφυγη ́ της ζα ́ χαρης — Καθεστω ́ ς των τιμω ́ ν — “Περιφερειο-
 ζαχαροπαραγωγω ́ ν — Πρα ́ ξεις που τους αφορου ́ν α ́ μεσα ποι ́ηση” — Κατα ́ ταξη της Ιταλι ́ας — Περι ́οδος εμπορι ́ας
 και ατομικα ́ — ∆ια ́ταξη καθορι ́ζουσα το υ ́ψος της επιστρο- 1995/96 — Προσφυγη ́ ζαχαροπαραγωγω ́ ν — Πρα ́ ξεις που
 φη ́ς για την αντιστα ́ θμιση των εξο ́δων αποθεματοποιη ́σεως τους αφορου ́ν α ́ μεσα και ατομικα ́ — ∆ια ́ ταξη καθορι ́ζουσα
 της ζα ́χαρης — Απαρα ́ δεκτο») την παρα ́ γωγη τιμη ́ παρεμβα ́ σεως λευκη ́ς ζα ́ χαρης για
 ́ολες τις ζω ́ νες της Ιταλι ́ας — Απαρα ́ δεκτο»)
 (2001/C 289/10)
 (2001/C 289/11)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη


text:
́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-351/99 P, Eridania SpA, πρω ́ην Εridania
 Zuccherifici Nazionali SpA, με ́εδρα τη Γε ́νοβα (Ιταλι ́α), Industria Στην υπο ́θεση C-352/99 P, Eridania SpA, πρω ́ην Εridania
 Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA (ISI), με ́εδρα την Zuccherifici Nazionali SpA, με ́εδρα τη Γε ́νοβα (Ιταλι ́α), Industria


text:
 29.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 189/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2013 — Ελλάδα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-294/11) (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα «Εγγυήσεων» - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες εξαιρούμενες από τη χρηματοδότηση - Ελαιόλαδο - Αροτραίες καλλιέργειες - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Προσαύξηση του συντελεστή της κατ’ αποκοπή διορθώσεως λόγω παραβάσεως καθ’ υποτροπή - Επιπτώσεις της μεταρρυθμίσεως της ΚΓΠ στην κατ’ αποκοπή διόρθωση - Αναλογικότητα - Φύση των δαπανών για τη σύσταση του ΣΓΠ-ΕΤ)
 2013/C 189/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Ι. Χαλκιάς και Σ. Παπαϊωάννου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και Α. Μαρκουλλή)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/244/ΕΕ της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 2011, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 102, σ. 33), όσον αφορά την Ελληνική Δημοκρατία.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 238 της 13.8.2011.


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Νοεμβρίου 2014 — Brouwerij Van Honsebrouck κατά ΓΕΕΑ — Beverage Trademark (KASTEEL)
 (Υπόθεση T-374/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχωρίσεως στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Εικονιστικό σήμα KASTEEL - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα CASTEL BEER - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 - Άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009)
 (2015/C 016/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Brouwerij Van Honsebrouck (Ingelmunster, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: P. Maeyaert, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Beverage Trademark Co. Ltd BTM (Τορτόλα, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: R. Dequiré-Portier, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Ιουνίου 2012 (υπόθεση R 2551/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Beverage Trademark Co. Ltd BTM και της Brouwerij Van Honsebrouck.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Brouwerij Van Honsebrouck φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και της Beverage Trademark Co. Ltd BTM.
 (1) EE C 343 της 10.11.2012.


text:
23.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 200/15
 Πρέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 (1), της 28ης Δεκεμβρίου εκτιμήσεως στη διοίκηση και δεν την υποχρεώνει να αποφανθεί
 1992 (και ειδικότερα τα άρθρα 1, 2 και 9, στοιχείο ζ'), και ο εντός σύντομης και επακριβώς ορισμένης προθεσμίας. Στην περί-
 κανονισμός (ΕΟΚ) 536/93 (2), της 9ης Μαρτίου 1993 (και ειδικό- πτωση των παράλληλων εισαγωγών φαρμάκων, το εν λόγω εμπόδιο
 τερα τα άρθρα 1, 2 και 3), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η υπερβαίνει κατά πολύ το αναγκαίο για την προστασία της
 βάσει συμβάσεως έργου παραχώρηση ποσοτήτων γάλακτος από την δημόσιας υγείας μέτρο.
 παραγωγό εταιρία σε τρίτους, στους οποίους δεν μεταβιβάζεται η
 κυριότητα, με σκοπό την επεξεργασία του παραχθέντος γάλακτος
 και τη μεταποίησή του σε τυρί, βούτυρο και ορό, έναντι αντιπα-
 ροχής για την παροχή της υπηρεσίας αυτής, συνιστά «παράδοση σε
 γαλακτοκομείο» ή «απ' ευθείας πώληση», όσον αφορά τον καθο-
 ρισμό των ποσοστώσεων γάλακτος και την επιβολή συμπληρωμα-
 τικής εισφοράς;
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 (1) EE L 405, της 31/12/1992, σ. 1. της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 17 Ιουνίου
 (2) ΕΕ L 57, της 10/3/1993, σ. 12. 2003
 (Υπόθεση C-264/03)
 (2003/C 200/27)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 της Γαλλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 17 Ιουνίου τους B. Stromsky, Klaus Wiedner και την F. Simonneti, με τόπο
 2003 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Ιουνίου 2003
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 (Υπόθεση C-263/03) κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 (2003/C 200/26) H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1) να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, περιορίζοντας με
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από το άρθρο 4 του νόμου της 12ης Ιουλίου 1985 την απονομή
 τον B. Stromsky, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε της ιδιότητας του κατ' ανάθεση κυρίου του έργου σε
 στις 17 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών εξαντλητικώς απαριθμούμενα νομικά πρόσωπα του γαλλικού
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας. δικαίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία
 92/50/ΕΟΚ (1) και, ειδικότερα, τα άρθρα 8 και 9, καθώς και
 το άρθρο 49 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο: Κοινότητας.
 1) να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις 2) Να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 της Συνθήκης
 περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθόσον η
 ισχύουσα γαλλική νομοθεσία εξαρτά τις εισαγωγές φαρμάκων
 προελεύσεως άλλων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινό-
 τητας, όταν πρόκειται για φάρμακα όμοια με αυτά που ήδη Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 κυκλοφορούν στη Γαλλία (παράλληλες εισαγωγές), από υπερ-
 βολικές προϋποθέσεις, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη διακριτική
 Το γεγονός ότι η ιδιότητα του κατ' ανάθεση κυρίου του έργου
 ευχέρεια που παρέχεται στη διοίκηση και την έλλειψη προθε-
 περιορίζεται σε ορισμένα νομικά πρόσωπα του γαλλικού δικαίου
 σμίας εντός της οποίας η διοίκηση οφείλει να αποφανθεί,
 συνιστά παράβαση της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ και εμπόδιο στην
 ελεύθερη παροχή υπηρεσιών που κατοχυρώνεται με το άρθρο 49
 2) να καταδικάσει τη


text:
Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. της Συνθήκης, πράγμα που δεν δικαιολογείται από την εξαίρεση
 του άρθρου 45 της Συνθήκης.
 Πράγματι, η απονομή της ιδιότητας του κατ' ανάθεση κυρίου του
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα έργου αποτελεί δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών κατά την
 έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 92/50 ΕΚ.
 Επιπλέον, οι αναθέσεις αυτές εμπίπτουν στην κατηγορία 12 του
 Η κατάσταση που αποτελεί αντικείμενο της προσφυγής οφείλεται παραρτήματος I Α, με εξαίρεση τις αναθέσεις που σχετίζονται
 κυρίως στην έλλειψη ειδικής διαδικασίας για την έγκριση των αποκλειστικά ή κυρίως με υπηρεσίες εκπροσωπήσεως, με αποτέ-
 παράλληλων εισαγωγών φαρμάκων στη γαλλική επικράτεια. Η λεσμα η γαλλική ρύθμιση να μη συμβαδίζει με το άρθρο 8 της
 γενική διαδικασία εγκρίσεως που απαιτείται για την εισαγωγή οδηγίας. Οι αναθέσεις που σχετίζονται αποκλειστικά ή κυρίως με
 φαρμάκων και εφαρμόζεται εν προκειμένω αποτελεί εμπόδιο στις υπηρεσίες εκπροσωπήσεως περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι Β της
 εισαγωγές και μέτρο αποτελέσματος ισοδυνάμου προς ποσοτικό οδηγίας, με αποτέλεσμα η γαλλική ρύθμιση να μη συνάδει ούτε με
 περιορισμό κατά την εισαγωγή, καθώς παρέχει υπερβολική εξουσία το άρθρο 9 της οδηγίας.
 ---pagebreak--- C 200/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 23.8.2003
 Δεύτερον, η απονομή της ιδιότητας του κατ' ανάθεση κυρίου του ποτάμιας ναυσιπλοΐας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 έργου αποκλειστικά στα νομικά πρόσωπα που απαριθμούνται στο Τσεχίας και της Σλοβακίας, τη Ρουμανία και την Πολωνία, οι
 άρθρο 4 του νόμου της 12ης Ιουλίου 1985, που αφορά τον κύριο οποίες επηρεάζουν τους κοινοτικούς κανόνες που θεσπί-
 δημοσίου έργου και τις σχέσεις με ιδιώτες αναδόχους, όπως τροπο- στηκαν από την Κοινότητα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3921/
 ποιήθηκε, αποτελεί περιορισμό της αρχής της ελεύθερης παροχής 91 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τον
 υπηρεσιών. Ο περιορισμός αυτός δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με καθορισμό των προϋποθέσεως προσβάσεως των μεταφορέων,
 βάση το άρθρο 45, καθόσον οι αναθέσεις δεν περιλαμβάνουν, ούτε των μη εγκατεστημένων σε κράτος μέλος, στις εθνικές πλωτές
 ευκαιριακά, την άσκηση δημόσιας εξουσίας, ούτε με βάση το μεταφορές επιβατών ή εμπορευμάτων. Πράγματι, το άρθρο 7
 άρθρο 46, καθώς στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να γίνει των εν λόγω συμφωνιών επιτρέπει την κατόπιν ειδικής
 επίκληση λόγων δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας εγκρίσεως πρόσβαση των μεταφορέων από τις χώρες αυτές
 υγείας. στις εσωτερικές μεταφορές (καμποτάζ) του Λουξεμβούργου.
 — Το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις
 (1) Οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου, για τον συντο- υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ, επειδή διαπρα-
 νισμό των διαδικασιών αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών γματεύτηκε, συνήψε, επικύρωσε και έθεσε σε εφαρμογή τις εν
 (ΕΕ L 209, της 24.7.1992, σ. 1).
 λόγω διμερείς συμφωνίες, μετά την ανάθεση εντολής από το
 Συμβούλιο στην Επιτροπή, για τη διαπραγμάτευση συμφωνίας
 μεταξύ αφενός της ΕΟΚ και αφετέρου της Πολωνίας και των
 χωρών μελών της σύμβασης του Δουνάβεως (Ουγγαρία,
 Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία, Βουλγαρία, πρώην ΕΣΣΔ, πρώην
 Γιουγκοσλαβία και Αυστρία).
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του μεγάλου δουκάτου του Λουξεμβούργου, που ασκήθηκε — Οι διμερείς συμφωνίες που συνήψε το μεγάλο δουκάτο του
 στις 18 Ιουνίου 2003 Λουξεμβούργου αντιβαίνουν στον κανονισμό 1356/96 του
 Συμβουλίου, της 8ης


text:
Ιουλίου 1996, σχετικά με τους κοινούς
 (Υπόθεση C-266/03) κανόνες που εφαρμόζονται στις μεταφορές εμπορευμάτων ή
 επιβατών μέσω εσωτερικών πλωτών οδών μεταξύ των κρατών
 (2003/C 200/28) μελών, ενόψει της υλοποιήσεως της ελεύθερης παροχής
 υπηρεσιών στις μεταφορές αυτές. Πράγματι, οι πλοηγοί και
 οι επιχειρήσεις ναυσιπλοΐας της Πολωνίας, της Ρουμανίας, της
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από Τσεχίας και της Σλοβακίας, μπορούν, βάσει των εν λόγω
 την C. Schmidt και τον W. Wils, με τόπο επιδόσεων στο διμερών συμφωνιών, να λάβουν έγκριση για την πραγματο-
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 18 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Δικα- ποίηση μεταφορών μεταξύ του Λουξεμβούργο και άλλων
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του μεγάλου κρατών μελών, χωρίς να πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει
 δουκάτου του Λουξεμβούργου. ο κανονισμός αυτός.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 (1) ΕΕ L 373 της 31.12.1991, σ. 1.
 (2) ΕΕ L 175, της 13.7.1996, σ. 7.
 1) να αναγνωρίσει, βάσει του άρθρου 226, πρώτο εδάφιο, της
 Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ότι το
 μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις
 που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ καθώς και από τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) 3921/91 του Συμβουλίου, της
 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τον καθορισμό των όρων
 αποδοχής των μεταφορέων, των μη εγκατεστημένων σε
 κράτος μέλος, στις εθνικές πλωτές μεταφορές επιβατών ή Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 εμπορευμάτων (1), και του κανονισμού 1356/96 του Συμβου- υπέβαλε το Cour d'appel του Μεγάλου Δουκάτου του
 λίου, της 8ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τους κοινούς Λουξεμβούργου, έβδομο πολιτικό τμήμα, με απόφαση της
 κανόνες που εφαρμόζονται στις μεταφορές εμπορευμάτων ή 18ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Αdministration de
 προσώπων μέσω εσωτερικών πλωτών οδών μεταξύ των κρατών l' enregistrement et des domaines και Μεγάλο Δουκάτο του
 μελών, ενόψει της καθιερώσεως στις μεταφορές αυτές της Λουξεμβούργου κατά Vermietungsgesellschaft Objekt
 ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (2), επειδή κατ' ιδίαν διαπρα- Kirchberg SARL
 γματεύτηκε, συνήψε, επικύρωσε, έθεσε σε εφαρμογή και
 αρνήθηκε να καταγγείλει τις διμερείς συμφωνίες περί (Υπόθεση C-269/03)
 ποτάμιας ναυσιπλοΐας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 Τσεχίας και της Σλοβακίας, τη Ρουμανία και την Πολωνία.
 (2003/C 200/29)
 2. Να καταδικάσει το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου στα
 δικαστικά έξοδα.
 Με απόφαση της 18ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 20 Ιουνίου 2003, το Cour d'appel του Μεγάλου Δουκάτου του
 Λουξεμβούργου, έβδομο πολιτικό τμήμα, στο πλαίσιο της
 — Το μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου παραβίασε την διαφοράς μεταξύ Αdministration de l'enregistrement et des
 αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας κατά την έννοια domaines και Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και
 της νομολογίας ΑΕTR (απόφαση της 31ης Μαρτίου 1971, Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg SARL που εκκρεμεί
 υπόθεση 22/79), επειδή διαπραγματεύτηκε, συνήψε, επικύ- ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 ρωσε και έθεσε σε εφαρμογή τις διμερείς συμφωνίες περί αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/33
 Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2006 — Coca-Cola Company κατά ΓΕΕΑ — Azienda Agricola San Polo (MEZZOPANE)
 (Υπόθεση T-175/06)
 (2006/C 212/59)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Coca-Cola Company (N. W. Atlanta, Georgia, EE. UU.) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chavarri και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Azienda Agrícola San Polo Exe S.r.l.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Απριλίου 2006 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας R-99/2005-1.
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Azienda Agricola San Polo Exe S.r.l.
 Σήμα προς καταχώριση: Παραστατικό σήμα «MEZZOPANE» για προϊόντα της κλάσεως 33 — αίτηση αριθ. 2 242 147.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: εθνικά λεκτικά σήματα «MEZZO» και «MEZZOMIX» για προϊόντα της κλάσεως 32.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απαράδεκτο της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, δοθέντος ότι τα προϊόντα που επισημαίνονται από τα συγκρουόμενα σήματα είναι παρόμοια, τα εν συγκρούσει διακριτικά είναι οπτικώς και φωνητικώς όμοια και τα εν λόγω σήματα μπορούν να δημιουργήσουν κίνδυνο συγχύσεως.


text:
 24.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/29
 Προσφυγή της 8ης Απριλίου 2014 — Mabrouk κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-218/14)
 2014/C 194/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mohamed Marouen Ben Ali Ben Mohamed Mabrouk (Καρχηδόνα, Τυνησία) (εκπρόσωποι: J. Farthouat, J. Mignard, N. Boulay, δικηγόροι, Me Scott Crosby, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/49/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 28, σ. 38), και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 81/2014 του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2014 , περί εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 101/2011 για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 28, σ. 2), στο μέτρο που έχουν εφαρμογή στον προσφεύγοντα, καθόσον τα περιοριστικά αυτά μέτρα συνίστανται στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων εντός της Ένωσης, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το καθού, εκδίδοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις, επικουρεί μια ποινική έρευνα στην Τυνησία, ότι ενεργεί συνεπώς υπό δικαστική ιδιότητα σε ένα πλαίσιο ποινικού δικαίου και ότι οι νομικές βάσεις που προβάλλει το καθού, ήτοι το άρθρο 29 ΣΕΕ και το άρθρο 2015, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, δεν του παρέχουν καμία αρμοδιότητα για να ενεργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν προς συνδρομή των δικαστικών αρχών στην Τυνησία και όχι για τους λόγους που διατυπώθηκαν προς στήριξη των επιλεγεισών νομικών βάσεων και ότι, κατά συνέπεια, οι νομικές αυτές βάσεις παραβιάστηκαν.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει α) πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τον σύνδεσμο μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων του προσφεύγοντος εντός της Ένωσης και του αντικειμένου της δικαστικής έρευνας στην Τυνησία, β) πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι τα διατακτικά των προσβαλλομένων πράξεων δικαιολογούν τη διατήρηση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο των προσώπων των οποίων δεσμεύονται τα περιουσιακά στοιχεία, και γ) πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία το καθού χρησιμοποιεί ως βάση για να δικαιολογήσει τις προσβαλλόμενες πράξεις.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει προσβολή των δικαιωμάτων του άμυνας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων του, ήτοι του τεκμηρίου αθωότητας, το δικαιώματος να λάβει γνώση των αποδεικτικών στοιχείων τα οποία το καθού έλαβε υπόψη κατ’ αυτού, του δικαιώματος ακροάσεως, της ισότητας των δικονομικών όπλων, του δικαιώματος επί αποτελεσματικού ενδίκου βοηθήματος, της αρχής της αναλογικότητας και του δικαιώματος της ιδιοκτησίας.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ακατάλληλη αιτολογία.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 1ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Hessisches Finanzgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Wallenborn Transports SA κατά Hauptzollamt Gießen
 (Υπόθεση C-571/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Καθεστώς εξωτερικής διαμετακομίσεως - Μεταφορά εμπορευμάτων μέσω ελεύθερου λιμένα κείμενου σε κράτος μέλος - Νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους που εξαιρεί τους ελεύθερους λιμένες από την εθνική φορολογική επικράτεια - Απομάκρυνση από την τελωνειακή επιτήρηση - Γένεση της τελωνειακής οφειλής και απαιτητό του ΦΠΑ])
 (2017/C 249/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hessisches Finanzgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Wallenborn Transports SA
 κατά
 Hauptzollamt Gießen
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 61, πρώτο εδάφιο, και το άρθρο 71, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, έχουν την έννοια ότι η παραπομπή σε «ένα από τα καθεστώτα ή τις καταστάσεις που προβλέπονται» στο άρθρο 156 αυτής περιλαμβάνει τις ελεύθερες ζώνες.
 2)
 Το άρθρο 71, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/75, έχει την έννοια ότι η απομάκρυνση εμπορεύματος από την τελωνειακή επιτήρηση εντός ελεύθερης ζώνης δεν επάγεται τη γένεση οφειλής φόρου προστιθέμενης αξίας κατά την εισαγωγή και το απαιτητό του φόρου αυτού εάν το εμπόρευμα δεν έχει εισέλθει στο οικονομικό κύκλωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 3)
 Το άρθρο 71, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/75, έχει την έννοια ότι, όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή δυνάμει του άρθρου 203 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμός (ΕΚ) 1791/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, και αποκλείεται, λόγω των περιστάσεων της διαφοράς στην κύρια δίκη, τούτο να επάγεται τη γένεση υποχρεώσεως καταβολής φόρου προστιθέμενης αξίας, το άρθρο 204 του κανονισμού αυτού δεν εφαρμόζεται με μοναδικό σκοπό τη δικαιολόγηση της γενεσιουργού αιτίας του φόρου αυτού.
 (1) ΕΕ C 90 της 7.3.2016.


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/33
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Ιουνίου 2006 (αίτηση του Tribunale Civile di Bergamo — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — D.I.A. Srl, εταιρία τελούσα υπό εκκαθάριση κατά Cartiere Paolo Pigna SpA
 (Υπόθεση C-309/05) (1)
 (2006/C 224/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 243 της 01.10.2005.


text:
 11.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/27
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2015 — Albis Plastic κατά ΓΕΕΑ — IQAP Masterbatch Group (ALCOLOR)
 (Υπόθεση T-132/14) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας - Απόσυρση της αιτήσεως κηρύξεως ακυρότητας - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 155/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Albis Plastic GmbH (Hamburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: initialement C. Klawitter, puis C. Klawitter και P. Nagel, δικηγόροι)
 Καθής: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Schneider, στη συνέχεια G. Schneider και D. Botis)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: IQAP Masterbatch Group, SL (Masíes de Roda, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 3ης Δεκεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1015/2012–2), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της IQAP Masterbatch Group, SL και της Albis Plastic GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 135 της 5.5.2014.


text:
20.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 97/3
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που 4 Φεβρουαρι ́ου 2002, το Tribunal Tributário de 1a Instância de
 υπε ́βαλε το Bundesverwaltungsgericht με δια ́ταξη της Lisboa — 3ο Juı́zo — 2a Secção, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 8ης Νοεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Katharina Rinke κατα ́ μεταξυ ́ Recheio — Cash & Carry, SA και Fazenda Pública
 Ärztekammer Hamburg, Körperschaft des öffentlichen αφενο ́ς, και Registo Nacional de Pessoas Colectivas αφετε ́ρου,
 Rechts που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (Υπο ́θεση C-25/02)
 1. Επι ́ αγωγη ́ς αναζητη ́σεως φο ́ρου εισπραχθε ́ντος κατα ́
 παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, εμποδι ́ζει το κοινοτικο ́
 (2002/C 97/05)
 δι ́καιο ́ενα κρα ́τος με ́λος να ορι ́ζει προθεσμι ́α παραγραφη ́ς
 90 ημερω ́ν, απο ́ τη λη ́ξη της προθεσμι ́ας οικειοθελου ́ς
 πληρωμη ́ς, διο ́τι κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο καθιστα ́ αδυ ́νατη η ́
 Με δια ́ταξη της 8ης Νοεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη υπε ́ρμετρα δυσχερη ́ την α ́σκηση της αξιω ́σεως αναζητη ́σεως;
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 31 Ιανουαρι ́ου 2002, το Bundesverwaltungsgericht, στο πλαι ́σιο 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως, ποια ελα ́χιστη
 της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Katharina Rinke και Ärztekammer Ham- προθεσμι ́α θεωρει ́ται ο ́τι συμβαδι ́ζει με την εν λο ́γω
 burg, Körperschaft des öffentlichen Rechts, που εκκρεμει ́ απαγο ́ρευση της υπερβολικη ́ς δυσχερα ́νσεως;
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: 3. 'Αλλως, τι ́ κριτη ́ρια πρε ́πει να χρησιμοποιηθου ́ν για τον
 καθορισμο ́ της;
 1. Αποτελει ́ ́εμμεση δυσμενη ́ δια ́κριση εις βα ́ρος των γυναικω ́ν
 κατα ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ (1) η προϋπο ́θεση
 που προβλε ́πουν οι οδηγι ́ες 86/457/ΕΟΚ (2) και 93/16/ΕΚ (3)
 ο ́πως πραγματοποιου ́νται κατα ́ πλη ́ρη απασχο ́ληση ορισμε ́νες
 εκπαιδευτικε ́ς περι ́οδοι της ειδικη ́ς εκπαιδευ ́σεως στη γενικη ́
 ιατρικη ́ για την απο ́κτηση του τι ́τλου «γενικο ́ς ιατρο ́ς» η ́
 «γενικη ́ ιατρο ́ς»;
 Αιτη ́σεις για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́ τημα: υπε ́βαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il
 Veneto, Sezione terza, με διατα ́ξεις της 16ης Ιανουαρι ́ου
 α) Με ποιον τρο ́πο θα πρε ́πει να επιλυθει ́ η συ ́γκρουση 2002, στις υποθε ́σεις Αdriano Di Lenardo Srl (C-37/02)
 κανο ́νων μεταξυ ́, αφενο ́ς, της οδηγι ́ας 76/207/ΕΟΚ και, και Dilexport Srl (C-38/02) κατα ́ Ministero del Commercio
 αφετε ́ρου, των οδηγιω ́ν 86/457/ΕΟΚ και


text:
93/16/ΕΚ; con l’Estero — Γενικη ́ διευ ́θυνση εμπορικη ́ς πολιτικη ́ς και
 διαχειρι ́σεως του συστη ́ματος ανταλλαγω ́ ν — Τμη ́μα II
 β) Περιλαμβα ́νεται η απαγο ́ρευση της ́εμμεσης δυσμενου ́ς
 διακρι ́σεως εις βα ́ρος των γυναικω ́ ν στον κοινοτικο ́
 κατα ́λογο των α ́γραφων θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των τα (Υποθε ́σεις C-37/02 και C-38/02)
 οποι ́α υπερισχυ ́ουν τυχο ́ν αντι ́θετου κανο ́να του
 δευτερογενου ́ς κοινοτικου ́ δικαι ́ου; (2002/C 97/07)
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 70.
 (2) ΕΕ L 267 της 19.9.1986, σ. 26.
 (3) ΕΕ L 165 της 7.7.1993, σ. 1. Με διατα ́ξεις της 16ης Ιανουαρι ́ου 2002, οι οποι ́ες περιη ́λθαν στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 13 Φεβρουαρι ́ου 2002, εκδοθει ́σες στις υποθε ́σεις Αdriano Di
 Lenardo Srl (C-37/02) και Dilexport Srl (C-38/02) κατα ́ Minis-
 tero del Commercio con l’Estero — Γενικη ́ διευ ́θυνση εμπορικη ́ς
 πολιτικη ́ς και διαχειρι ́σεως του συστη ́ματος ανταλλαγω ́ν —
 Τμη ́μα II, το Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto,
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που Sezione terza, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν
 υπε ́βαλε το Tribunal Tributário de 1a Instância de Lisboa Κοινοτη ́των τα εξη ́ς προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα:
 — 3ο Juı́zo — 2a Secção με δια ́ταξη της 27ης ∆εκεμβρι ́ου
 2001 στην υπο ́θεση Recheio — Cash & Carry, SA και 1) Ει ́ναι τα α ́ρθρα 1, 3, 4, 5 και 31 του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 Fazenda Pública κατα ́ Registo Nacional de Pessoas Colecti- 896/2001 (1) αντι ́θετα η ́ ο ́χι, in primis, προς τη Συνθη ́κη,
 vas ειδικο ́τερα το α ́ρθρο 7 (πρω ́ην α ́ρθρο 4) και προς τις α ́λλες
 διατα ́ξεις η ́ αρχε ́ς που περιλαμβα ́νονται στην ́δια
 ι Συνθη ́κη
 (Υπο ́θεση C-30/02) ο ́σον αφορα ́ την αρχη ́ της διακρι ́σεως των καθηκο ́ντων και
 αρμοδιοτη ́των μεταξυ ́ των κοινοτικω ́ν οργα ́νων (ειδικο ́τερα
 του Συμβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς);
 (2002/C 97/06)
 2) Αντιβαι ́νουν τα ́δια ι αυτα ́ α ́ρθρα του κανονισμου ́ (ΕΚ)
 896/2001 προς την αρχη ́ της αναδρομικο ́τητας των νο ́μων
 Με δια ́ταξη της 27ης ∆εκεμβρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη και των συναφω ́ ν αρχω ́ν της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις και της ασφαλει ́ας δικαι ́ου;
 ---pagebreak--- C 97/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.4.2002
 3) Αντιβαι ́νουν οι ́διεςι διατα ́ξεις του κανονισμου ́ (ΕΚ) Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 896/2001 προς τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 404/93 (2) του
 Συμβουλι ́ου, της 13ης Φεβρουαρι ́ου 1993 (και τις
 μεταγενε ́στερες τροποποιη ́σεις και προσθη ́κες), ειδικο ́τερα Συ ́μφωνα με τα α ́ρθρα 10, πρω ́το εδα ́φιο, ΕΚ και 249, τρι ́το
 προς το α ́ρθρο


text:
20 του κανονισμου ́ αυτου ́; εδα ́φιο, ΕΚ, τα κρα ́τη με ́λη στα οποι ́α απευθυ ́νεται μια οδηγι ́α
 υποχρεου ́νται να την μεταφε ́ρουν στο εθνικο ́ τους δι ́καιο, κατα ́
 4) Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στα προηγου ́μενα τρο ́πον ω ́στε να παραγα ́γει πλη ́ρη αποτελε ́σματα εντο ́ς της
 ερωτη ́ματα, ζητει ́ται απο ́ το ∆ικαστη ́ριο να διευκρινι ́σει αν οριζομε ́νης προθεσμι ́ας συμμορφω ́σεως. Η εν λο ́γω προθεσμι ́α
 το α ́ρθρο 6 του παρατεθε ́ντος κανονισμου ́ της Επιτροπη ́ς, παρη ́λθε στις 29 Σεπτεμβρι ́ου 2000, χωρι ́ς η Πορτογαλι ́α να ́εχει
 ειδικο ́τερα η δια ́ταξη του στοιχει ́ου γ', απαγορευ ́οντας στους θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις.
 οικονομικου ́ς παρα ́γοντες που συνδε ́ονται με τους
 παραδοσιακου ́ς εμπορευο ́μενους να συμμετα ́σχουν στην
 κατανομη ́ της δασμολογικη ́ς ποσοστω ́σεως ακο ́μη και ως «μη
 (1) ΕΕ L 173 της 12.7.2000, σ. 1.
 παραδοσιακοι ́εμπορευο ́μενοι», αντιβαι ́νει προς το θεμελιω ́δες
 δικαι ́ωμα ασκη ́σεως επαγγελματικη ́ς δραστηριο ́τητας,
 ειδικο ́τερα της ελευθερι ́ας αναλη ́ψεως επιχειρηματικη ́ς
 δραστηριο ́τητας.
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 896/2001 της Επιτροπη ́ς, της 7ης Μαι ̈́ου 2001,
 περι ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 404/93
 του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με το καθεστω ́ς εισαγωγη ́ς μπανανω ́ν στην
 Κοινο ́τητα (EE 2001, L 126, σ. 6.) Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 404/93 του Συμβουλι ́ου της 13ης Φεβρουαρι ́ου Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις
 1993 για την κοινη ́ οργα ́νωση της αγορα ́ς στον τομε ́α της μπανα ́νας
 (EE 1993, L 47, σ. 1).
 15 Φεβρουαρι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση C-45/02)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ (2002/C 97/09)
 Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις
 15 Φεβρουαρι ́ου 2002
 (Υπο ́θεση C-44/02) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Αntónio Caeiros, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 (2002/C 97/08) α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 15 Φεβρουαρι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Αntónio Caeiros, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 στις 15 Φεβρουαρι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας.
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη
 θεσπι ́ζοντας, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ει


text:
́ναι αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 θεσπι ́ζοντας, εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις 2000/2/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 14ης Ιανουαρι ́ου 2000,
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που για την προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας
 ει ́ναι αναγκαι ́ες για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 75/322/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με την εξουδετε ́ρωση
 2000/25/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του των ραδιοηλεκτρικω ́ν παρασι ́των των παραγομε ́νων απο ́ τους
 Συμβουλι ́ου, της 22ας Μαι ̈́ου 2000, σχετικα ́ με τα με ́τρα κινητη ́ρες με επιβαλλο ́μενη ανα ́φλεξη με τους οποι ́ους ει ́ναι
 που πρε ́πει να ληφθου ́ν κατα ́ των εκπομπω ́ν ρυπογο ́νων εφοδιασμε ́νοι οι γεωργικοι ́ η ́ δασικοι ́ ελκυστη ́ρες και της
 αερι ́ων και σωματιδι ́ων απο ́ κινητη ́ρες προοριζο ́μενους για οδηγι ́ας 74/150/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου σχετικα ́ με την
 την προ ́ωση γεωργικω ́ ν η ́ δασικω ́ν ελκυστη ́ρων, και για την ́εγκριση των γεωργικω ́ν η ́ δασικω ́ν ελκυστη ́ρων, παρε ́βη τις
 τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 74/150/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 4 της
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 9 της προαναφερομε ́νης οδηγι ́ας 2000/2·
 προαναφερομε ́νης οδηγι ́ας 2000/25·
 — επικουρικω ́ς, να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 — επικουρικω ́ς, να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ενημερω ́νοντας αμε ́σως την Επιτροπη ́ περι ́ της θεσπι ́σεως
 μη ενημερω ́νοντας αμε ́σως την Επιτροπη ́ περι ́ της θεσπι ́σεως τε ́τοιων με ́τρων, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 τε ́τοιων με ́τρων, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 4 της οδηγι ́ας 2000/2·
 α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 2000/25·
 — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ — να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα. ́εξοδα.


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/43
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 27ης Ιουνίου 2008 — Denka International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-30/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 2006/92/ΕΚ - Μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα υπολειμμάτων για την ουσία dichlorvos - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Απαράδεκτο)
 (2008/C 223/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Denka International BV (Barneveld, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Parpala και B. Doherty)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της οδηγίας 2006/92/EΚ της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2006, για την τροποποίηση των παραρτημάτων των οδηγιών 76/895/ΕΟΚ, 86/362/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τα ανώτατα όρια υπολειμμάτων για τις ουσίες captan, dichlorvos, ethion και folpet (ΕΕ L 311, σ. 31)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 H Denka International BV φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) EE C 82 της 14.4.2007.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/29
 Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Νοεμβρίου 2016 οι Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-467/13, Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-601/16 P)
 (2017/C 030/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd (εκπρόσωποι: C. Firth, S. Kon, C. Humpe, Solicitors)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 8ης Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-467/13 και/ή να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2 και 3 της αποφάσεως C(2013) 3803 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, στην υπόθεση AT.39226-Lundbeck, καθόσον αφορούν την Arrow· ή
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 8ης Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-467/13 και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου· ή
 —
 επικουρικότερα, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 8ης Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-467/13, καθόσον με την απόφαση αυτή επικυρώθηκε το πρόστιμο που είχε επιβληθεί στην Arrow βάσει του άρθρου 2 της αποφάσεως C(2013) 3803 τελικό της Επιτροπής αναφορικά με τις συμφωνίες για το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Δανία ή να μειώσει το ποσό του εν λόγω προστίμου· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Arrow.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Πρώτος λόγος: Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως το σχετικό κριτήριο ελέγχου περί δυνητικού ανταγωνισμού:
 1.
 Πρώτον: το Γενικό Δικαστήριο μετέθεσε το βάρος αποδείξεως στην Arrow και απήλλαξε την Επιτροπή από την υποχρέωση αποδείξεως της υπάρξεως δυνητικού ανταγωνισμού.
 2.
 Δεύτερον: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη, καθόσον συνήγαγε την ύπαρξη δυνητικού ανταγωνισμού στηριζόμενο σε σειρά υποθέσεων, αντιθέτως προς την αρχή βάσει της οποίας ο δυνητικός ανταγωνισμός προϋποθέτει την ύπαρξη πραγματικής και συγκεκριμένης δυνατότητας εισόδου.
 3.
 Τρίτον: το Γενικό Δικαστήριο απέδωσε αδικαιολόγητα μεγάλη σημασία στη βούληση της Lundbeck και εκτίμησε εσφαλμένως την αποδεικτική βαρύτητα πραγματικών περιστατικών που έλαβαν χώρα κατόπιν της υπογραφής των συμφωνιών.
 4.
 Τέταρτον: το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τη συνάφεια και τον αντίκτυπο της αποφάσεως του αγγλικού δικαστηρίου στην υπόθεση Paroxetine.
 5.
 Πέμπτον: το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως συνήγαγε την ύπαρξη δυνητικού ανταγωνισμού από το ότι η Arrow είχε προβεί σε προπαρασκευαστικές ενέργειες για είσοδο στην αγορά.
 6.
 Έκτον: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη, καθόσον εφάρμοσε τεκμήριο μη οριστικής ακυρότητας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της Lundbeck και μη προσβολής των δικαιωμάτων που αντλούνται από τα εν λόγω διπλώματα.
 Δεύτερος λόγος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη, καθόσον έκρινε ότι οι σχετικές με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας συμφωνίες διακανονισμού είχαν ως αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού:
 1.
 Πρώτον: το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι συμφωνία η οποία «δύναται απλώς» να περιορίσει τον ανταγωνισμό δεν συνιστά ως εκ του αντικειμένου παράβαση.
 2.
 Δεύτερον: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλμα, καθόσον χαρακτήρισε, κατ’ ουσίαν, τις συμφωνίες ως συμφωνίες αποκλεισμού από την αγορά.
 3.
 Τρίτον: το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η Επιτροπή μπορούσε να αποδείξει το


text:
αντίθετο προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αντικείμενο των συμφωνιών χωρίς να χρειαστεί να λάβει υπόψη την κατάσταση που θα επικρατούσε εάν δεν υπήρχαν οι συμφωνίες.
 Τρίτος λόγος: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη, καθόσον δέχθηκε το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι η Arrow είχε ενεργήσει εκ προθέσεως ή εξ αμελείας κατά τη διάπραξη της προσαπτόμενης παραβάσεως, και, ως εκ τούτου, δεν θα έπρεπε να έχει επιβληθεί πρόστιμο.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/46
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Δεκεμβρίου 2015 — Chart κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση T-138/14) (1)
 ((Εξωσυμβατική ευθύνη - Υπάλληλος τοποθετημένος στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αίγυπτο - Λήξη συμβάσεως - Παράλειψη της αντιπροσωπείας να αποστείλει στον αιγυπτιακό οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως τη βεβαίωση περί λήξεως της συμβάσεως του υπαλλήλου καθώς και να τακτοποιήσει εκ των υστέρων την κατάστασή του αυτή - Παραγραφή - Διαρκής ζημία - Εν μέρει απαράδεκτο - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Εύλογος χρόνος - Άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων - Επαρκώς κατάφωρη παράβαση κανόνα που παρέχει δικαιώματα στους πολίτες - Βέβαιη ζημία - Αιτιώδης σύνδεσμος))
 (2016/C 048/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Randa Chart (Woluwe-Saint-Lambert, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: T. Bontinck και A. Guillerme, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) (εκπρόσωποι: S. Marquardt και M. Silva)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που προβάλλει ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω της παραλείψεως της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κάιρο (Αίγυπτος) να αποστείλει στον αιγυπτιακό οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως, μετά την παραίτησή της, βεβαίωση περί της λήξεως της απασχολήσεώς της και να τακτοποιήσει εκ των υστέρων την κατάστασή της αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) να καταβάλει αποζημίωση 25 000 ευρώ στη Randa Chart.
 2)
 Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η R. Chart φέρει τα δύο δέκατα των δικαστικών της εξόδων και τα δύο δέκατα των εξόδων της ΕΥΕΔ.
 4)
 Η ΕΥΕΔ φέρει τα οκτώ δέκατα των δικαστικών της εξόδων και τα οκτώ δέκατα των εξόδων της R. Chart.
 (1) ΕΕ C 159 της 26.5.2014.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof στις 15 Ιανουαρίου 2009 — Gudrun Schwemmer κατά Agentur für Arbeit-Villingen-Schwenningen — Familienkasse
 (Υπόθεση C-16/09)
 2009/C 90/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: Gudrun Schwemmer
 Καθού και αναιρεσίβλητο: Agentur für Arbeit-Villingen-Schwenningen — Familienkasse
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει η διάταξη του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (1) να εφαρμόζεται κατ’ αναλογία στο άρθρο 10, στοιχείο α', του κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (2) σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ο δικαιούχος γονέας δεν υποβάλλει αίτηση για τη χορήγηση των οικογενειακών παροχών που δικαιούται εντός της χώρας απασχολήσεως;
 2)
 Σε περίπτωση που το άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 μπορεί να εφαρμοσθεί αναλόγως: βάσει ποίων εκτιμήσεων μπορεί ο αρμόδιος φορέας οικογενειακών παροχών της χώρας κατοικίας να εφαρμόσει το άρθρο 10, στοιχείο α' του κανονισμού 574/72 ως αν χορηγήθηκαν παροχές εντός της χώρας απασχολήσεως; Μπορεί η κατ’ εκτίμησιν υπόθεση ότι οι οικογενειακές παροχές λαμβάνονται στη χώρα απασχολήσεως να περιορίζεται από το γεγονός ότι ο δικαιούχος συνειδητώς δεν υποβάλλει αίτηση στη χώρα απασχολήσεως για τη χορήγηση των οικογενειακών παροχών που αυτός δικαιούται, προκειμένου να ζημιώσει τη δικαιούχο επιδόματος τέκνων στη χώρα κατοικίας;
 (1) EE ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 138)


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/78
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 10ης Νοεμβρίου 2009 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-70/07) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Ένσταση παράλληλης προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 2010/C 24/146
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: L. Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: C. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και J. Currall)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία δεν έγινε δεκτή αίτηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί καταβολής του μέρους των δικαστικών του εξόδων στην καταβολή του οποίου η Επιτροπή καταδικάστηκε με διάταξη του Πρωτοδικείου της 6ης Μαρτίου 2006 στην υπόθεση T-176/04 — Επιδίκαση αποζημιώσεως — (υπόθεση T-176/04 DEP παραπεμφθείσα από το Πρωτοδικείο με διάταξη της 6ης Ιουλίου 2009)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει το πρώτο, δεύτερο, τρίτο και έκτο αίτημα της προσφυγής του L. Marcuccio ως προδήλως απαράδεκτα.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδά του ως προς το πρώτο, δεύτερο, τρίτο και έκτο αίτημα της προσφυγής του L. Marcuccio, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο πλαίσιο της διαδικασίας της υποθέσεως T-176/04 DEP.
 (1) ΕΕ C 223 της 22.9.2007, σ. 20.


text:
 10.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/9
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Ιουλίου 2013 — Warsteiner Brauerei Haus Cramer κατά ΓΕΕΑ — Stuffer (ALOHA 100 % NATURAL)
 (Υπόθεση T-243/12) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος ALOHA 100 % NATURAL - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα ALOA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 233/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Warsteiner Brauerei Haus Cramer KG (πρώην International Brands Germany GmbH & Co. KG) (Warstein, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Hein και M.-H. Hoffmann, avocats)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: G. Schneider, στη συνέχεια A. Schifko)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Stuffer SpA (Bolzano, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Jacobacci, avocat)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Μαρτίου 2012 (υπόθεση R 387/2011-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Stuffer SpA και Warsteiner Brauerei Haus Cramer KG, πρώην International Brands Germany GmbH & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2)
 Καταδικάζει την Warsteiner Brauerei Haus Cramer KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 217 της 21.7.2012.


text:
7 . 12 . 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 370/7
 Λογοί και κύρια επιχειρήματα γ) Εξακολουθεί να υπάρχει η υπεροχή αυτή μόνον όταν
 θίγεται συγκεκριμένα o πλην του κοινωνικού υφιστά
 Σύμφωνα με το άρθρο 189 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, η μενος οικονομικός σκοπός του άρθρου 1 1 9 της συνθή
 οδηγία είναι, ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, δεσμευτική κης ΕΚ, δηλαδή η δημιουργία ίσων ευκαιριών αντα
 για κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται. Εξ αυτού γωνισμού ;
 συνάγεται ότι κάθε κράτος μέλος είναι υποχρεωμένο να λάβει
 τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη του σκοπού της οδηγίας 2. Επιβάλλει τουλάχιστον η αποδιδόμενη στο κοινοτικό
 πριν από την παρέλευση της τασσομένης προθεσμίας, δηλαδή δίκαιο αρχή της σύμφωνης προς το κοινοτικό δίκαιο
 να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό του δίκαιο, έτσι ώστε ερμηνείας του εθνικού δικαίου να ερμηνεύονται διατάξεις
 αυτή να αναπτύξει πλήρως την πρακτική αποτελεσματικότη του εσωτερικού δικαίου περί ίσης μεταχειρίσεως όσον
 τά της. H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αφορά παροχή από επαγγελματικά συστήματα κοινωνι
 εξεπλήρωσε την υποχρέωσή της αυτή να μεταφέρει πλήρως κών ασφαλίσειον σύμφωνα με τις επιταγές και τους
 την οδήγια στο εσωτερικό της δίκαιο εντός της προβλεπομέ περιορισμούς ( απαγόρευση της αναδρομικής ισχύος) του
 νης στο άρθρο 34 παράγραφος 1 της οδηγίας προθεσμίας κοινοτικού δικαίου ;
 ( 14 Ιουνίου 1994).
 (!) ΕΕ αριθ . L 199 της 9. 8. 1993 . σ. 1 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Brussel με
 απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 1996 στην υπόθεση Belgisch
 Interventie- en Restitutiebureau κατά NV Prolacto
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (Υπόθεση C-346/96)
 υπέβαλε, με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1995, το (96/C 370/ 17
 Landesarbeitsgericht Niedersachsen στα πλαίσια της διαφο
 ράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου Με απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 μεταξύ Landeshauptstadt Hannover και Almut Sattler Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-345/96) στις 21 Οκτωβρίου 1996, το Rechtbank van eerste aanleg te
 Brussel , στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Belgisch Interven
 (96/C 370/ 16) tie- en Restitutiebureau και NV Prolacto , που εκκρεμεί
 ενώπιον του . ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 Με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε στικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων στις 18 Οκτωβρίου 1996, το Landesarbeitsgericht Στην περίπτωση προσφοράς για την παράδοση αποκορυφω
 Niedersachsen (τρίτο τμήμα) ζητεί από το Δικαστήριο των μένου γάλακτος σε σκόνη , στο πλαίσιο της επισιτιστικής
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στα πλαίσια της διαφοράς που βοήθειας βάσει των κανονισμών της Επιτροπής (ΕΟΚ)
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Lan αριθ. 345/87 (') και (ΕΟΚ) αριθ. 1358/87 (2), της 3ης~Φεβρου
 deshauptstadt Hannover και Almut Sattler, την έκδοση αρίου 1987 και της 15ης Μαΐου 1987. αντιστοίχους, με σύσταση
 προδικαστικής αποφάσεως επί τίον ακολούθων εριοτημά εγγυήσεως διαγωνισμού σύμφωνα με το άρθρο 12 του
 των : κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1354/83 της Επιτροπής (3 ), μπορεί o
 βελγικός οργανισμός παρεμβάσεως και αποδόσεως να αξιώ
 1


text:
, α) Επιβάλλεται η υπεροχή εφαρμογής ή ισχύος του σει από το νομικό πρόσωπο , που δεν συμμορφώθηκε προς τις
 κοινοτικού δικαίου (κατά τα άρθρα 5 παράγραφος 2 υποχρεώσεις του και δεν πραγματοποίησε την παράδοση, την
 και 189 της συνθήκης ΕΚ) έναντι εθνικών διατάξεων καταβολή αποζημιώσεως βάσει του άρθρου 25 παράγρα
 των κρατών μελών, οι οποίες διά της συρροής αξιώ φος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 1354/83 , αφού είχε ήδη
 σεων επί των αυτών πραγματικών περιστατικών με κατακρατήσει ως καταπεσούσες όλες τις εγγυήσεις διαγωνισ
 σκοπό επίσης την ενίσχυση της επιταγής για ίση μού ;
 μεταχείριση από τα επαγγελματικά συστήματα κοινω
 νικών ασφαλίσεων θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να (') ΕΕ αριθ . L 142 της 1 . 6 . 1983 , σ. 1 .
 τύχουν εφαρμογής, όπως παραδείγματος χάρη στη {-) ΕΕ αριθ . L 34 τη ζ 5 . 2 . 1987 , σ. 8 .
 Γερμανία — γενικώς — η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως (-1 ) ΕΕ αριθ . L 131 της 20. 5 . 1987 . σ. 1 .
 του εργασιακού δικαίου ή — ειδικώς — το άρθρο 2
 παράγραφος 1 του Beschaftigungsfôrderungsgesetz
 του 1985 (νόμου του 1985 περί ενισχύσεων της απα
 σχολήσεως); Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo
 β) Ισχύει η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου σε περίπτω Contencioso-Administrativo, Secciôn Primera, με διατάξη
 ση συγκρούσεως κατά την οποία το κοινοτικό δίκαιο της 3ης Ιουλίου στην υπόθεση Solred SA και Administration
 αναγνωρίζει παροχές από επαγγελματικά συστήματα General del Estado
 κοινωνικής ασφαλίσεως μόνον καθόσον και εφόσον
 δεν ανατρέχουν σε περιόδους απασχολήσεως μετά (Υπόθεση C-347/96)
 από τις 17 Μαΐου 1 990, ενώ οι κανόνες του εσωτερικού 96/C 370/18)
 δικαίου ρυθμίζουν διαφορετικά την ίδια περίπτωση ,
 καθόσον, γενικώς, δεν αποκλείουν την αναδρομική Με διαταςη της 3ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 ισχύ τους; Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
 24.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 27 Απριλίου 2017 — M.G. Tjebbes κ.λπ. κατά Minister van Buitenlandse Zaken
 (Υπόθεση C-221/17)
 (2017/C 239/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσες: M.G. Tjebbes, G.J.M. Koopman, E. Saleh Abady, L. Duboux
 Αναιρεσίβλητος: Minister van Buitenlandse Zaken
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει τα άρθρα 20 και 21 ΣΛΕΕ, ιδίως υπό το πρίσμα του άρθρου 7 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι, λόγω της ελλείψεως ατομικής εξετάσεως με γνώμονα την αρχή της αναλογικότητας όσον αφορά τις συνέπειες που η απώλεια της ιθαγένειας έχει για την κατάσταση του ενδιαφερομένου από τη σκοπιά του δικαίου της Ένωσης, αντιτίθενται σε νομικές διατάξεις, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, βάσει των οποίων:
 α.
 ενήλικος, ο οποίος έχει επίσης την ιθαγένεια τρίτου κράτους, χάνει αυτοδικαίως την ιθαγένεια του δικού του κράτους μέλους και επομένως την ιθαγένεια της Ένωσης, επειδή για συνεχές διάστημα δέκα ετών είχε την κύρια διαμονή του στην αλλοδαπή και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ υπάρχουν δυνατότητες διακοπής αυτής της δεκαετούς προθεσμίας;
 β.
 ανήλικος, υπό ορισμένες περιστάσεις, χάνει αυτοδικαίως την ιθαγένεια του δικού του κράτους μέλους και επομένως την ιθαγένεια της Ένωσης ως αποτέλεσμα της απώλειας της ιθαγένειας του γονέα του, όπως στην περίπτωση που προαναφέρθηκε υπό το στοιχείο α';


text:
 13.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 10ης Νοεμβρίου 2014
 στην υπόθεση E-8/14
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας
 (Παράβαση υποχρεώσεων από συμβαλλόμενο μέρος — Οδηγία 2009/38/ΕΚ — Παράλειψη εφαρμογής)
 (2015/C 158/09)
 Στην υπόθεση E-8/14, Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας — ΠΡΟΣΦΥΓΗ με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ισλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει και/ή να κοινοποιήσει αμέσως στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 27 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δηλαδή της οδηγίας 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους (αναδιατύπωση), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής και με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 54/2010 της 30ής Απριλίου 2010, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο, Per Christiansen (εισηγητή δικαστή) και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 10 Νοεμβρίου 2014, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Το Δικαστήριο:
 1.
 Αναγνωρίζει ότι η Ισλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 27 του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δηλαδή της οδηγίας 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους (αναδιατύπωση), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής και με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής αριθ. 54/2010, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της εν λόγω πράξης και του άρθρου 7 της συμφωνίας.
 2.
 Διατάσσει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/34
 Προσφυγή-αγωγή της 24ης Μαΐου 2011 — ZZ κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-59/11)
 2011/C 211/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: R. Adam και P. Ketter, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: ΓΕΕΑ
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Πρώτον, ακύρωση της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του προσφεύγοντος για δεύτερη φορά και, δεύτερον, ακύρωση της νέας συμβάσεως ορισμένου χρόνου, καθώς και αγωγή αποζημιώσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του ΓΕΕΑ της 29ης Σεπτεμβρίου 2010 περί μη ανανεώσεως για δεύτερη φορά της συμβάσεώς του ως εκτάκτου υπαλλήλου η οποία είχε αρχικώς συναφθεί στις 16 Ιουλίου 2005,
 —
 να ακυρώσει τη σύμβαση εργασίας εκτάκτου υπαλλήλου ορισμένου χρόνου η οποία συνήφθη την 1η Αυγούστου 2010, καθόσον η σύμβαση αυτή αποτελεί στην πραγματικότητα δεύτερη ανανέωση της ανωτέρω αρχικής συμβάσεως,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του ΓΕΕΑ της 18ης Φεβρουαρίου 2011,
 —
 να διαπιστώσει την ύπαρξη σχέσεως εργασίας αορίστου χρόνου,
 —
 άλλως, να ακυρώσει τον νομικό χαρακτηρισμό της αρχικής συμβάσεως που συνήφθη στις 16 Ιουλίου 2005 και την ημερομηνία λήξεως που καθορίστηκε, κατόπιν ανανεώσεως, στις 16 Ιουλίου 2005, και να μετατρέψει τη σύμβαση σε αορίστου χρόνου, διαφορετικά να αναγνωρίσει τη σύμβαση ως αορίστου χρόνου,
 —
 άλλως, να ακυρώσει τον νομικό χαρακτηρισμό της συμβάσεως που συνήφθη την 1η Αυγούστου 2010 και την ημερομηνία λήξεως που καθορίστηκε την 1η Αυγούστου 2013 και να μετατρέψει τη σύμβαση σε αορίστου χρόνου, διαφορετικά, να αναγνωρίσει τη σύμβαση ως αορίστου χρόνου,
 —
 να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει για αποκατάσταση της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που υπέστη ο προσφεύγων από τη συμπεριφορά του ΓΕΕΑ, προσωρινά, και υπό την επιφύλαξη της αυξήσεως του αιτουμένου ποσού κατά τη διάρκεια της δίκης, 6 113,79 ευρώ για υλική ζημία και 30 000,00 ευρώ για ηθική βλάβη,
 —
 επικουρικώς και στην περίπτωση που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατέληγε στο συμπέρασμα ότι παρά την ύπαρξη συμβάσεως αορίστου χρόνου η σχέση εργασίας λύθηκε στις 16 Ιουλίου 2010 –πράγμα που δεν ισχύει–, να επιδικάσει αποζημίωση για καταχρηστική καταγγελία συμβατικής σχέσης,
 —
 όλως επικουρικώς, και στην περίπτωση που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η σύμβαση δεν μπορούσε να μετατραπεί σε αορίστου χρόνου ή να διαπιστωθεί ότι ήταν εξαρχής αορίστου χρόνου –πράγμα που δεν ισχύει–, να επιδικαστεί αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων λόγω υπαίτιας συμπεριφοράς του ΓΕΕΑ,
 —
 να επιφυλαχθεί επί παντός νομίμου δικαιώματος, αξιώσεως, λόγου και ενδίκου μέσου του προσφεύγοντος, και ιδίως όσον αφορά την επιδίκαση σε βάρος του ΓΕΕΑ αποζημιώσεως για τη βλάβη που υπέστη αυτός,
 —
 να αναγνωρίσει υπέρ του προσφεύγοντος το δικαίωμα να προβάλει με κάθε νόμιμο μέσο και ιδίως με την εξέταση μαρτύρων τα πραγματικά περιστατικά των οποίων γίνεται επίκληση εν προκειμένω,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 339/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour d’appel de Mons (Βέλγιο) στις 11 Ιουλίου 2014 — Les Jardins de Jouvence SCRL κατά État belge
 (Υπόθεση C-335/14))
 2014/C 339/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Mons (Βέλγιο)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Les Jardins de Jouvence SCRL
 Εφεσίβλητο: État belge
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά μία κατοικία-υπηρεσίες υπό την έννοια του διατάγματος του Conseil de la Région wallonne της 5ης Ιουνίου 1997, σχετικά με τους οίκους ευγηρίας, τις κατοικίες-υπηρεσίες και τα κέντρα ημερήσιας υποδοχής ατόμων ηλικίας τουλάχιστον εξήντα ετών, [η οποία διαθέτει] με σκοπό το κέρδος, ειδικές κατοικίες που έχουν σχεδιαστεί για δύο άτομα, περιλαμβάνουν εξοπλισμένη κουζίνα, living, υπνοδωμάτιο και εξοπλισμένο δωμάτιο μπάνιου, που τους παρέχουν τη δυνατότητα να είναι ανεξάρτητοι, καθώς και διάφορες προαιρετικές υπηρεσίες που προσφέρονται έναντι αντιτίμου, με σκοπό το κέρδος, οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο στους οικοτρόφους της κατοικίας-υπηρεσίες (ζυθεστιατόριο, κομμωτήριο και ινστιτούτο αισθητικής, αίθουσα κινησιοθεραπείας, δραστηριότητες εργοθεραπείας, θάλαμο πλυντηρίων-στεγνωτηρίων, κέντρο αιμοδοσίας και αιμοληψίας, ιατρείο) οργανισμό κοινωνικού, κατ’ ουσίαν, χαρακτήρος ο οποίος πραγματοποιεί «παροχές υπηρεσιών και παραδόσεις αγαθών οι οποίες συνδέονται στενά με την κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση» υπό την έννοια του άρθρου 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1) (νυν άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (2));
 2)
 Διαφέρει η απάντηση στο ερώτημα αυτό εάν η επίμαχη κατοικία-υπηρεσίες λαμβάνει, για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, επιδοτήσεις ή πλεονέκτημα άλλης μορφής ή τυγχάνει χρηματοοικονομικής παρεμβάσεως εκ μέρους των δημοσίων αρχών;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
 (2) EE L 347, σ. 1.


text:
 15.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 257/17
 Προσφυγή της 30ής Αυγούστου 2005 — TUI κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-325/05)
 (2005/C 257/32)
 Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TUI AG (Ανόβερο, Γερμανία) [Εκπρόσωπος: D. von Schulz, δικηγόρος]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 25ης Μαΐου 2005 στην υπόθεση R 0183/2004-4,
 —
 να διατάξει το ΓΕΕΑ να καταχωρίσει το αιτηθέν κοινοτικό σήμα 002851681 «Fliegen zum Taxipreis» για όλες τις υπηρεσίες που απαριθμούνται στην αίτηση καταχώρισης,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών και στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Fliegen zum Taxipreis» για υπηρεσίες των κλάσεων 36 και 39 — Αίτηση καταχώρισης αριθ. 2 851 681.
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης για τις υπηρεσίες της κλάσης 39.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, διότι δεν είναι ορθό ότι το σήμα που αφορά η αίτηση δεν έχει διακριτικό χαρακτήρα.


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale di Bari (Ιταλία) στις 8 Οκτωβρίου 2014 — Ποινική διαδικασία κατά του Lorenzo Carlucci
 (Υπόθεση C-462/14)
 (2014/C 448/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Bari.
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Lorenzo Carlucci.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C-72/10 και C-77/10], την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η διενέργεια διαγωνισμού για την παραχώρηση αδειών με διάρκεια ισχύος μικρότερη εκείνων που είχαν παραχωρηθεί προγενέστερα, μολονότι ο εν λόγω διαγωνισμός διενεργείται με ρητό σκοπό την άρση των συνεπειών που απορρέουν από τον παράνομο χαρακτήρα του αποκλεισμού ορισμένων επιχειρήσεων από προγενέστερους διαγωνισμούς;
 2)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προμνημονευθείσα απόφασή του, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά το ενδεχόμενο η απαίτηση περί συμπτώσεως του χρόνου λήξεως της διάρκειας ισχύος των παραχωρηθεισών αδειών να δικαιολογεί προσηκόντως τη μικρότερη διάρκεια ισχύος των αδειών που παραχωρούνται κατόπιν του διαγωνισμού σε σχέση με τη διάρκεια ισχύος των αδειών που είχαν παραχωρηθεί στο παρελθόν;
 3)
 Έχουν τα άρθρα 49 επ. και 56 επ. ΣΛΕΕ, όπως ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προμνημονευθείσα απόφασή του, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά η πρόβλεψη υποχρεώσεως περί δωρεάν μεταβιβάσεως της χρήσεως των ιδιόκτητων υλικών και άυλων αγαθών που αποτελούν το δίκτυο διαχειρίσεως της συλλογής στοιχημάτων σε περίπτωση παύσεως της δραστηριότητας αυτής λόγω λήξεως της διάρκειας ισχύος της αδείας παραχωρήσεως ή λόγω εκπτώσεως από την εν λόγω άδεια ή ανακλήσεώς της;