text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Ισπανία) στις 9 Φεβρουαρίου 2007 — José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez κατά Consejería de Salud y Servicios Sanitarios
 (Υπόθεση C-72/07)
 (2007/C 82/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Asturias
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez
 Καθής: Consejería de Salud y Servicios Sanitarios
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορούν το άρθρο 2 και το πρώτο τμήμα του κεφαλαίου II του διατάγματος 72/2001, το οποίο έχει εκδοθεί σε εκτέλεση των διατάξεων του άρθρου 103 του γενικού νόμου 14/1986 για την υγεία και του άρθρου 88 του νόμου 25/1990, της 20ής Δεκεμβρίου, για τα φάρμακα, να θεωρηθούν αντίθετα προς το άρθρο 43 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας;
 2)
 Μπορεί να θεωρηθεί αντίθετο προς το άρθρο 43 της Συνθήκης το παράρτημα III της αποφάσεως της Consejería de Salud y Servicios Sanitarios της Κυβερνήσεως του Πριγκιπάτου των Αστουριών;


text:
 2.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/39
 Προσφυγή των εταιριών KM Europa Metal AG, Tréfimétaux S.A. και Europa Metalli S.p.A. κατά της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2005
 (Υπόθεση T-25/05)
 (2005/C 82/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Οι εταιρίες KM Europa Metal AG, με έδρα το Osnabruck (Γερμανία), Tréfimétaux S.A., με έδρα το Courbevoie Cedex (Γαλλία) και Europa Metalli S.p.A., με έδρα την Φλωρεντία (Ιταλία), εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους R. Elderkin, Barrister και M. Siragusa, A. Winckler, G. Cesare Rizza, T. Graf και M. Piergiovanni, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Ιανουαρίου 2005 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να μειώσει σημαντικά το πρόστιμο της ΚΜΕ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά έξοδα·
 —
 να λάβει κάθε άλλο μέτρο που κρίνει πρόσφορο.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:
 Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν το πρόστιμο που τους επιβλήθηκε με την από 3 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, στην υπόθεση Comp/E-1/38-069, με την οποία διαπιστώθηκαν τρεις ξεχωριστές παραβάσεις στον τομέα των χαλκοσωλήνων αποχετεύσεων.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, καθορίζοντας το βασικό ποσό των προστίμων τους, παρέλειψε να εκτιμήσει τις πραγματικές συνέπειες της παράβασής τους στην αγορά, κατά παράβαση των αρχών της αναλογικότητας και ίσης μεταχειρίσεως. Οι επιπτώσεις του καρτέλ στους πελάτες και στους τελικούς καταναλωτές ήσαν πολύ περιορισμένες λόγω των συχνών παρεκκλίσεων και του διαρκούς ανταγωνισμού εκ μέρους των παραγωγών, της μη υπάρξεως μηχανισμού ελέγχου και επιβολής κυρώσεων, και τη μεγάλη αγοραστική δύναμη των πελατών.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, κατά την εκτίμηση της σοβαρότητας της παράβασης, υπερέβαλε όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις της παράβασης. Σύμφωνα με τις προσφεύγουσες, η τιμή της ακατέργαστης πρώτης ύλης, δηλαδή του χαλκού, δεν έπρεπε να περιληφθεί στον υπολογισμό της αξίας της οικείας αγοράς διότι η παράβαση αφορά μόνον την προστιθέμενη αξία. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται επίσης ότι οι παραγωγοί σωλήνων όχι μόνο δεν έχουν κανένα έλεγχο επί του κόστους του μετάλλου, αλλά υποχρεούνται να προμηθεύονται χαλκό τηρώντας αυστηρά τις οδηγίες αγοράς που δέχονται από τους πελάτες τους.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή τόνισε υπερβολικά τη σημασία των προσφευγουσών στην αγορά των χαλκοσωλήνων αποχετεύσεων, συγκρινομένων με άλλους επιχειρηματίες, και καθόρισε επομένως το ποσό αφετηρίας του προστίμου πολύ ψηλά. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη ότι, για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι προσφεύγουσες έδρασαν ως ανταγωνιστές στην αγορά.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή υπολόγισε τον παράγοντα «διάρκεια της παραβάσεως» για τον καθορισμό του αρχικού προστίμου κατά τρόπο που αντίκειται στις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή, καθορίζοντας την αύξηση του προστίμου αναλόγως της χρονικής διάρκειας της παραβάσεως, δεν έπρεπε να λάβει υπόψη το έτος κατά το οποίο είχαν σταματήσει οι ευρωπαϊκές συναντήσεις και τα έτη κατά τα οποία οι συμφωνίες ήσαν ιδιαίτερα αόριστες και έτυχαν περιορισμένης εφαρμογής.
 Με τον πέμπτο λόγο, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή δεν έλαβε

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
υπόψη διάφορες ελαφρυντικές περιστάσεις, συγκεκριμένα τη μη εφαρμογή των συμφωνιών και την κρίση στη βιομηχανία των χαλκοσωλήνων αποχετεύσεων. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η απόφαση προσέβαλε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως καθόσον αντιμετώπισε κατά τρόπο συνεπαγόμενο δυσμενή διάκριση την ΚΜΕ σε σχέση με την Outokumpu, χορηγώντας στην τελευταία εταιρία μεγαλύτερη μείωση προστίμου λόγω της συνεργασίας της, απ' ό,τι χορηγήθηκε στην ΚΜΕ, πέραν των κανόνων που προβλέπονται με την ανακοίνωση περί επιεικείας του 1996.
 Με τον έκτο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η μείωση του προστίμου που τους χορηγήθηκε σύμφωνα με την ανακοίνωση περί επιεικείας του 1996 δεν ήταν πρόσφορη. Η Επιτροπή στήριξε την απόφασή της συναφώς σε εσφαλμένα πραγματικά περιστατικά, απέκλινε από την πρακτική της και τη νομολογία, και προσέβαλε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
 Με τον έβδομο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή έπρεπε να λάβει υπόψη την επισφαλή οικονομική κατάσταση των προσφευγουσών και τη συνακόλουθη αδυναμία τους να καταβάλουν υψηλό πρόστιμο, συγκεκριμένα ως αποτέλεσμα της επαχθούς κυρώσεως που τους επιβλήθηκε στην παράλληλη υπόθεση των βιομηχανικών σωλήνων (1).
 (1) Υπόθεση COMP/E-1/38.240 Βιομηχανικοί σωλήνες.


text:
 13.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/22
 Προσφυγή της 15ης Μαΐου 2015 — Łabowicz κατά ΓΕΕΑ — Pure Fishing (NANO)
 (Υπόθεση T-237/15)
 (2015/C 228/27)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Edward Łabowicz (Kłodzko, Πολωνία) (εκπρόσωπος: M. Żygadło, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Pure Fishing, Inc. (Spirit Lake, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Ο προσφεύγων
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «NANO»– Υπ’ αριθ. 6 649 818 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση R 2426/2013-1
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση των άρθρων 76 και 83 του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση των άρθρων 6 και 14 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αφορώντων, αντιστοίχως, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και την απαγόρευση των διακρίσεων.


text:
C 34/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 την περιγραφη ́ των καθηκο ́ντων που εκτι ́θενται στην παρα ́γραφο 3, 2) Απορρι ́πτει τις προσφυγε ́ς ως απαρα ́δεκτες.
 στοιχει ́ο β', της εκθε ́σεως ο ́πως προτει ́νει ο προσφευ ́γων-ενα ́γων,
 και αγωγη ́ αποζημιω ́σεως για την ηθικη ́ βλα ́βη που φε ́ρεται ο ́τι 3) Παρε ́λκει η απο ́φαση επι ́ της αιτη ́σεως χορηγη ́σεως του
 υπε ́στη και την οποι ́α εκτιμα ́ προσωρινω ́ς σε 100 000 βελγικα ́ ευεργετη ́ματος πενι ́ας που υποβλη ́θηκε στην υπο ́θεση
 φρα ́γκα (BEF), το Πρωτοδικει ́ο (δικα ́ζον ως μονομελε ́ς), J. Azizi, Τ-148/98.
 δικαστη ́ς· B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 4) Παρε ́λκει η απο ́φαση επι ́ των αιτη ́σεων παρεμβα ́σεως που
 9 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 υποβλη ́θηκαν απο ́ την Power Gen UK plc, τη National Power
 1) Ακυρω ́ νει την προσφυγη ́-αγωγη ́ ως απαρα ́δεκτη καθο ́σον plc και την British Coal Corporation.
 αφορα ́ το δευ ́τερο με ́ρος του δευ ́τερου αιτη ́ματος·
 5) Οι προσφευ ́γοντες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα και,
 2) Απορρι ́πτει κατα ́ τα λοιπα ́ την προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως ως αλληλεγγυ ́ως, τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 αβα ́σιμη·
 (1) EE C 358 της 21.11.98 και C 174 της 19.6.99.
 3) Απορρι ́πτει την αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως ως αβα ́σιμη·
 4) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ 1999, C 174.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Νοεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-93/99, Beatrice Bonaiti Brighina κατα ́
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 (Υπα ́ λληλοι — Μεταφορα ́ ενο ́ς με ́ρους των αποδοχω ́ ν στο
 νο ́μισμα κρα ́τους με ́λους διαφορετικου ́ απο ́ το κρα ́τος ́οπου
 στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-148/98 και Τ-162/98, εδρευ ́ει το κοινοτικο ́ ́οργανο — Συ ́μβαση στεγαστικου ́
 J. G. Evans κ.λπ. και South Wales Small Mines Association ταμιευτηρι ́ου — Απαι ́τηση αναλη ́ψεως απο ́ το πιστωτικο ́
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) ́δρυμα
 ι της δεσμευ ́σεως να ενημερω ́ νει το κοινοτικο ́
 ́οργανο για κα ́ θε αι ́τηση αναλη ́ψεως ποσω ́ ν απο ́ τον λογα-
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εκπρο ́θεσμο — Απαρα ́ δεκτο) ριασμο ́ στεγαστικου ́ ταμιευτηρι ́ου — Προδη ́λως αβα ́ σιμη
 προσφυγη ́)
 (2000/C 34/42)
 (2000/C 34/43)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-148/98 και Τ-162/98,
 J. G. Evans, Gerry Plant and Mary Kathleen Plant, Dennis Στην υπο ́θεση Τ-93/99, Beatrice Bonaiti Brighina, μο ́νιμη υπα ́λ-


text:
Jones, William Meyrick, Glen Jones and Daphne Jones, David ληλος υπηρετου ́σα στο Κοινο ́ Κε ́ντρο Ερευνω ́ν της Ispra, εκπροσω-
 V. Austin, Mostyn Jones, Fforch-y-Garron Coal Company Ltd, που ́μενη απο ́ τον Mirco Rizzoglio, δικηγο ́ρο Μιλα ́νου, και τον
 John Phillips, Desmond Ivor Evans, David Raymond Evans, Franco Colussi, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργο, με αντι ́κλητο στο
 D. B. Diplock, R. T. Kingston, J. R. McCann, De Powell, επιχει- Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο αυτο ́, 36, rue de Wiltz, κατα ́
 ρη ́σεις με ́εδρα το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο, εκπροσωπου ́μενες απο ́ την Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Gianluigi
 Barbara Hewson, δικηγο ́ρο Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας, και τον Valsesia), που ει ́χε ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 Thomas Graham, solicitor, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́- της Επιτροπη ́ς με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα της
 ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Loesch και Wolter, 11, rue προσφευ ́γουσας περι ́ μεταφορα ́ς ενο ́ς με ́ρους των αποδοχω ́ν
 Goethe, και South Wales Small Mines Association, με ́εδρα το της σε λογαριασμο ́ στεγαστικου ́ ταμιευτηρι ́ου, λο ́γω της μη
 Fochriw, Near Bargoed (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), εκπροσωπου ́μενη αναλη ́ψεως απο ́ την Τρα ́πεζα της δεσμευ ́σεως να ανακοινω ́νει στις
 απο ́ τους Thomas Sharpe, QC, και Mark Brealey, barrister, υπηρεσι ́ες της Επιτροπη ́ς κα ́θε κι ́νηση του τραπεζικου ́ αυτου ́
 δικηγο ́ρους Αγγλι ́ας και Ουαλι ́ας, και τη Sarah Llewellyn Jones, λογαριασμου ́, ω ́στε να ελε ́γχεται ο προορισμο ́ς των προερχο ́μενων
 solicitor, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Victor απο ́ τον λογαριασμο ́ αυτο ́ ποσω ́ν, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα),
 Gillen, 13, rue Aldringen, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, προ ́εδρο, και J. Azizi και
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Kirsi Leivo), με αντικει ́μενο αι ́τηση J. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 12 Νοεμ-
 ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς 15656 της 30η ́ς Ιου- βρι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 λι ́ου 1998, περι ́ απορρι ́ψεως καταγγελι ́ας σχετικα ́ με πρακτικη ́
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως νο ́μω αβα ́σιμη.
 τιμω ́ν συνεπαγομε ́νων διακρι ́σεις, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους A. Potocki, Προ ́εδρο, C. W. Bellamy και 2) Κα ́θε δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 A. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε, στις
 29 Σεπτεμβρι ́ου 1999, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ 1999, C 188.
 1) Ενω ́ νει τις υποθε ́σεις Τ-148/98 και Τ-162/98 προς ́εκδοση
 κοινη ́ς διατα ́ξεως.


text:
21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/43
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-116/98 (1)
 (2001/C 118/116)
 Ο προσφευ ́γων, υπα ́λληλος βαθμου ́ Α 3, διαφωνει ́ με την απο ́φαση
 της Α∆Α, που ελη ́φθη στο πλαι ́σιο της αναδιοργανω ́σεως της Γ∆
 «Υγει ́α και Προστασι ́α των Καταναλωτω ́ν», να τον τοποθετη ́σει στη
 θε ́ση του συμβου ́λου του προϊσταμε ́νου μονα ́δας της διευθυ ́ν- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 σεως ∆ (Μονα ́δα ∆4) «Food law and biotechnology», ενω ́ ως το ́τε
 ασκου ́σε τα καθη ́κοντα ́ του στο γραφει ́ο του Γενικου ́ ∆ιευθυντη ́. Με δια ́ταξη της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, o προ ́εδρος του δευτε ́ρου
 πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-116/98,
 Ο προσφευ ́γων διευκρινι ́ζει, συναφω ́ς, ο ́τι ο διορισμο ́ς του στη Compañı́a Trasmediterránea, S.A. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 θε ́ση του συμβου ́λου του Γενικου ́ ∆ιευθυντη ́ η ́ταν το αποτε ́λεσμα κω ́ν Κοινοτη ́των.
 συμβιβασμου ́ που υπογρα ́φηκε στις 6 Ιουλι ́ου 1993 μεταξυ ́ του
 ́διου
 ι του προσφευ ́γοντος και του Γενικου ́ ∆ιευθυντη ́ της Γ∆
 «∆ιοι ́κηση» (τε ́ως Γ∆ IX). (1) EE C 340 της 7.11.1998.
 Ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται, προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν του, την
 παρα ́βαση:
 — του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Κατα ́στασης (ΚΥΚ), και ιδι ́ως
 των α ́ρθρων 7, παρα ́γραφος 1, και 25, δευ ́τερο και τρι ́το
 εδα ́φιο, καθω ́ς και την παραβι ́αση ορισμε ́νων γενικω ́ν αρχω ́ν ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-244/99 (1)
 του δικαι ́ου, ο ́πως η προστασι ́α της δικαιολογημε ́νης εμπιστο-
 συ ́νης, η ασφα ́λεια δικαι ́ου, το καθη ́κον αρωγη ́ς, η αρχη ́
 της καλο ́πιστης εκτε ́λεσης των συμβα ́σεων και εκει ́νες που (2001/C 118/117)
 επιβα ́λλουν στην Α∆Α να εκδι ́δει τις αποφα ́σεις της στηριζο ́-
 μενη μο ́νο σε βα ́σιμους λο ́γους και ο ́χι σε λο ́γους που
 ενε ́χουν πραγματικη ́ η ́ νομικη ́ πλα ́νη, ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 — κανο ́νων που ει ́ναι κοινω ́ς αποδεκτοι ́ στα κρα ́τη με ́λη σε Με δια ́ταξη της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, o Προ ́εδρος του
 σχε ́ση με την εκτε ́λεση των συμβα ́σεων. πε ́μπτου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-244/99, Sadam
 Abruzzo S.p.A. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως T-205/96 (1)
 (2001/C 118/115) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-245/99 (1)
 (2001/C 118/118)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Με δια


text:
́ταξη της 15ης Ιανουαρι ́ου 2001, το Πρωτοδικει ́ο των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των δικα ́ζον ως μονομελε ́ς με δικαστη ́ τον
 Με δια ́ταξη της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, o Προ ́εδρος του
 κ. Azizi αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-205/96, πε ́μπτου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Roland Bieber κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́σεως Τ-245/99, Sadam
 Castiglionese S.p.A. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 54 της 22.2.1997.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000.


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/55
 Προσφυγή της 18ης Μαΐου 2010 — Iberdrola κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-221/10)
 2010/C 179/94
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Iberdrola, SA (Μπιλμπάο, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller και J. Domínguez Pérez, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την πρώτη παράγραφο του άρθρου 1 της προσβαλλόμενης απόφασης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η απόφαση την οποία αφορά η παρούσα προσφυγή είναι η ίδια που προσβάλλεται στο πλαίσιο της υπόθεσης Τ-219710, Autogrill España κατά Επιτροπής.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα στην προμνησθείσα υπόθεση. Μεταξύ άλλων, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι:
 —
 η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καταλήγοντας ότι το μέτρο του άρθρου 12, παράγραφος 5, του TRLIS συνιστά κρατκή ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της τις θετικές συνέπειες του επίδικου μέτρου και αγνόησε το ευεργετικό αποτέλεσμά του όσον αφορά την υλοποίηση των σκοπών που επιδιώκονται από άλλα άρθρα της Συνθήκης·
 —
 η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχείρισης αποκλίνοντας από τις κατευθυντήριες γραμμές που είχαν καθοριστεί με την ανακοίνωση περί άμεσης φορολογίας και από τη διοικητική πρακτική που είχε καθιερωθεί σύμφωνα με την ανακοίνωση αυτή·
 —
 η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης, η οποία την υποχρεώνει να εξετάζει επιμελώς, λεπτομερώς, και με αμεροληψία όλα τα κρίσιμα στοιχεία της υπόθεσης, μη συνεχίζοντας τη διαδικασία (όπως το έπραξε για την απόκτηση συμμετοχών στο κεφάλαιο εξωκοινοτικών επιχειρήσεων) προκειμένου να αποδείξει την υποτιθέμενη επιλεκτικότητα του μέτρου και να εξακριβώσει, προτού κλείσει τη διαδικασία, την ακριβή έκταση των πρακτικών εμποδίων για τις ενδοκοινοτικές συγχωνεύσεις εμπορικών επιχειρήσεων·
 —
 η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση τηρήσεως του πλαισίου της Συνθήκης και εξασφαλίσεως της συνεπούς εφαρμογής των κανόνων περί του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων και των κανόνων που αφορούν άλλες αρχές και ελευθερίες της Συνθήκης, όπως η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και η δημιουργία της εσωτερικής αγοράς·
 —
 η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη όσον αφορά διάφορες σημαντικές πτυχές της εκτιμήσεως, εκ μέρους της Επιτροπής, της επιλεκτικότητας του μέτρου και των επιπτώσεών του στον ανταγωνισμό και στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ADV Allround Vermittlungs AG, υπό εκκαθάριση, κατά Finanzamt Hamburg-Bergedorf
 (Υπόθεση C-218/10) (1)
 (ΦΠΑ - Έκτη οδηγία - Άρθρα 9, 17 και 18 - Προσδιορισμός του τόπου παροχής υπηρεσιών - Έννοια της «διαθέσεως προσωπικού» - Αυτοαπασχολούμενοι εργαζόμενοι - Ανάγκη εξασφαλίσεως ομοιόμορφης εκτιμήσεως της παροχής υπηρεσιών έναντι του παρέχοντος και του λήπτη της υπηρεσίας)
 2012/C 73/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ADV Allround Vermittlungs AG
 κατά
 Finanzamt Hamburg-Bergedorf
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Hamburg — Ερμηνεία των άρθρων 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', έκτη περίπτωση, 17, παράγραφοι 1, 2, στοιχείο α', και 3, στοιχείο α', καθώς και του άρθρου 18, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Προσδιορισμός του τόπου αναφοράς για τη φορολόγηση παροχής συνιστάμενης στη διάθεση προς τον αποδέκτη της υπηρεσίας ανεξάρτητου προσωπικού, μη αποτελούμενου από μισθωτούς του παρέχοντος την υπηρεσία — Έννοια του «προσωπικού» — Ανάγκη εξασφαλίσεως ομοιόμορφης εκτιμήσεως της υπαγωγής μιας πράξεως στον ΦΠΑ έναντι, αφενός, του παρέχοντος την υπηρεσία και, αφετέρου, του αποδέκτη της υπηρεσίας αυτής
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', έκτη περίπτωση, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι ο μνημονευόμενος στη διάταξη αυτή όρος «διάθεση προσωπικού» περιλαμβάνει και τη διάθεση αυτοαπασχολούμενων προσώπων, μη εξαρτώμενων από τον παρέχοντα υπηρεσίες επιχειρηματία.
 2)
 Τα άρθρα 17, παράγραφοι 1, 2, στοιχείο α', και 3, στοιχείο α', καθώς και 18, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388 έχουν την έννοια ότι δεν υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να προβλέπουν ότι με τις εσωτερικές τους διαδικαστικές διατάξεις λαμβάνεται πρόνοια ώστε η δυνατότητα φορολογήσεως παροχής υπηρεσιών και ο οφειλόμενος φόρος προστιθεμένης αξίας για την παροχή αυτή να κρίνονται κατά τρόπο συνεπή ως προς τον παρέχοντα τις υπηρεσίες και ως προς τον λήπτη αυτών, ακόμη και όταν για αμφότερους αρμόδιες είναι διαφορετικές φορολογικές αρχές. Πάντως, οι διατάξεις αυτές υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της ορθής εισπράξεως του φόρου προστιθεμένης αξίας και τον σεβασμό της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας.
 (1) ΕΕ C 221 της 14.8.2010.


text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/15
 Προσφυγή της 14ης Ιανουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-23/10)
 2010/C 100/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: A. Caeiros)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, οι τελωνειακές αρχές της οποίας δέχονται κατά σύστημα τελωνειακές διασαφήσεις θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία νωπών μπανανών, ενώ γνωρίζουν ή όφειλαν ευλόγως να γνωρίζουν ότι το δηλούμενο βάρος τους δεν αντιστοιχεί προς το πραγματικό βάρος των μπανανών, και οι αρχές της οποίας αρνούνται να διαθέσουν τους ιδίους πόρους που αντιστοιχούν προς την απώλεια εσόδων και τους οφειλομένους τόκους υπερημερίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 68 επ. του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (1), το άρθρο 290α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 (2) και το παράρτημα 38 B αυτού, καθώς και τα άρθρα 2, 6, 9, 10 και 11 των κανονισμών (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 (3) και (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 (4)·
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 290α του κανονισμού 2454/93 ορίζει ότι: «Η εξέταση μπανανών της κλάσης ΣΟ 0803 00 19 για τον έλεγχο καθαρής μάζας κατά την εισαγωγή πρέπει να πραγματοποιείται κατ’ ελάχιστο όριο σε πλήθος διασαφήσεων θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία ίσο προς το 10 % κάθε έτος και για κάθε τελωνείο. Η εξέταση των μπανανών πραγματοποιείται κατά τη στιγμή της θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία σύμφωνα με τους κανόνες τους τιθέμενους στο παράρτημα 38β».
 Το δε παράρτημα 38β ορίζει τα εξής: «1) Για την εφαρμογή του άρθρου 290α, οι υπηρεσίες του τελωνείου στο οποίο έχει κατατεθεί η διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία νωπών μπανανών προσδιορίζουν την καθαρή μάζα λαμβανομένου ως βάση δείγματος τις μονάδες συσκευασίας μπανανών για κάθε τύπο συσκευασίας και για κάθε καταγωγή. [...]».
 Λαμβάνοντας υπόψη την κοινοτική νομοθεσία και ειδικότερα τα προαναφερθέντα άρθρο 290α και παράρτημα 38β του κανονισμού 2454/93, που ήσαν οι ισχύουσες κατά τον κρίσιμο χρόνο διατάξεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι πορτογαλικές αρχές για να μη της διαθέσουν το ποσό των ιδίων πόρων που οφείλουν και των τόκων υπερημερίας που οφείλουν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11 του κανονισμού 1150/2000 δεν πρέπει να γίνουν δεκτά και ότι είναι αδιαμφισβήτητο ότι τα προαναφερθέντα άρθρο 290α και παράρτημα 38β ήσαν απολύτως σαφή όσον αφορά το βάρος που έπρεπε να χρησιμεύσει ως βάση υπολογισμού των δασμών.
 Τα προαναφερθέντα άρθρο 290α και παράρτημα 38β ορίζουν αναμφίβολα ότι στη διασάφηση περί θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία των μπανανών πρέπει να ορίζεται η «καθαρή μάζα», δηλαδή το «πραγματικό βάρος», των μπανανών και ότι το «πραγματικό βάρος» αυτό πρέπει, κατά συνέπεια, να χρησιμεύει ως βάση υπολογισμού των δασμών.
 Η Επιτροπή δεν είχε καμία έννομη υποχρέωση να δημοσιεύσει, στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδοποίηση προς τους εισαγωγείς να μη σημειώνουν βάρος 18,14 kg ή κάποιο κατ’ αποκοπή μέσο βάρος κατά τη συμπλήρωση των τελωνειακών διασαφήσεων.
 Εφόσον τα προαναφερθέντα άρθρο 290α και παράρτημα 38β είναι σαφή ως προς το ζήτημα του βάρους που πρέπει να


text:
λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των δασμών, οι επιχειρήσεις που ασχολούνται τακτικά με την εισαγωγή μπανανών και οι οποίες γνωρίζουν, ως εκ τούτου, την ισχύουσα για τη δραστηριότητα αυτή νομοθεσία, θα ηδύναντο ευχερώς να γνωρίζουν ότι η τελωνειακή διασάφηση την οποία όφειλαν να υποβάλουν έπρεπε να περιλαμβάνει την «καθαρή μάζα», ήτοι το πραγματικό βάρος των μπανανών και όχι κάποιο «εμπορικό» βάρος που, όπως αποδεικνύεται στις πλείστες των περιπτώσεων, είναι πλασματικό.
 Οι πορτογαλικές αρχές δεν δύνανται να επικαλούνται ότι η Επιτροπή ευθύνεται διότι δεν εξεπλήρωσε υποχρέωσή της να ειδοποιήσει τα κράτη μέλη κατόπιν των πληροφοριών που της είχαν στείλει οι ιταλικές αρχές. Πράγματι, οι τελωνειακές πορτογαλικές αρχές, οι οποίες δρούσαν τον χώρο εκτελωνισμού των εισαγομένων μπανανών, είχαν, χωρίς καμιά αμφιβολία, τη δυνατότητα να διαπιστώσουν — και χωρίς να έχουν λάβει οποιαδήποτε πληροφορία από την Επιτροπή — ότι οι τελωνειακές διασαφήσεις δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι, στις πλείστες των περιπτώσεων, το αληθές βάρος υπερέβαινε το «στερεότυπο» διασαφούμενο βάρος. Επομένως, εναπέκειτο αποκλειστικά στις πορτογαλικές αρχές, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους δράσεως κι ελέγχου, να ελέγχουν την ακρίβεια των διασαφήσεων αυτών.
 Το άρθρο 13 του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα αναθέτει στις τελωνειακές αρχές την εξουσία να λαμβάνουν «όλα τα μέτρα ελέγχου που κρίνουν αναγκαία για την ορθή εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας».
 Οι πορτογαλικές αρχές εγνώριζαν ότι είχε γίνει τρέχουσα πρακτική οι επιχειρηματίες να υποβάλλουν τελωνειακές διασαφήσεις περί θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία μπανανών βάσει του εμπορικού βάρους 18,14 kg ανά κιβώτιο.
 Υπ’ αυτές τις συνθήκες, οι εν λόγω αρχές δεν δύνανται να υποστηρίζουν ότι το προαναφερθέν άρθρο 290α τις υποχρέωνε να εξετάζουν μόνον 10 % των διασαφήσεων θέσεως των μπανανών σε ελεύθερη κυκλοφορία.
 Η ευχέρεια που παρέχεται στις τελωνειακές αρχές να πραγματοποιούν προσθέτους ελέγχους σχετικά με το βάρος των μπανανών, πέρα από το επιβαλλόμενο από το προαναφερθέν άρθρο 290α minimum του 10 %, μετατρέπεται σε υποχρέωση όταν, κατά την πραγματοποίηση των ελέγχων, διαπιστώνεται ότι συντρέχει κίνδυνος να γίνουν δεκτές ανακριβείς διασαφήσεις, υπό το πρίσμα της αποτελεσματικής προστασίας των κοινοτικών ιδίων πόρων.
 Οσάκις οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι το διασαφούμενο βάρος δεν ανταποκρίνεται στο πραγματικό βάρος και ότι υφίσταται κίνδυνος αποδοχής ανακριβών διασαφήσεων, οι αρχές αυτές οφείλουν να μη επιτρέπουν τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των μπανανών χωρίς έλεγχο του βάρους, έστω και αν ο έλεγχος έχει ήδη καλύψει το ελάχιστο ποσοστό του 10 % στο οικείο τελωνείο και κατά το έτος αναφοράς.
 Το γεγονός και μόνον ότι διασαφείται ένα «στερεότυπο» εμπορικό βάρος αρκεί για να αμφισβητηθεί το αληθές του διασαφουμένου βάρους και, συνεπώς, για να δικαιολογήσει τη διενέργεια ελέγχου εκ μέρους των τελωνειακών αρχών με σκοπό τον προσδιορισμό του πραγματικού βάρους.
 Στα κράτη μέλη εναπέκειτο, δυνάμει του άρθρου 8 της αποφάσεως 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ (5), και της ευθύνης που υπέχουν προς είσπραξη των κοινοτικών ιδίων πόρων, να δημιουργήσουν την κατάλληλη υποδομή για τη διενέργεια των αναγκαίων ελέγχων για τον ορθό εκτελωνισμό των μπανανών που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, βάσει δηλαδή του πραγματικού τους βάρους.
 Η πρακτική των πορτογαλικών αρχών να δέχονται κατά σύστημα τελωνειακές διασαφήσεις, ενώ εγνώριζαν ή όφειλαν ευλόγως να γνωρίζουν ότι το διασαφούμενο βάρος


text:
δεν ήταν το πραγματικό βάρος των μπανανών, χωρίς να προβαίνουν σε κανέναν έλεγχο, καθώς και η άρνησή τους να αναλάβουν την ευθύνη των οικονομικών συνεπειών για τον κοινοτικό προϋπολογισμό, δεν προστατεύει αποτελεσματικά τους ιδίους πόρους ούτε είναι σύμφωνη με τη νομολογία του Δικαστηρίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 1992, L 302, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 1993, L 253, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ 1989, L 155, σ. 1).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (ΕΕ 2000, L 130, σ. 1).
 (5) Απόφαση του Συμβουλίου, της 31ης Οκτωβρίου 1994, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 1994, L 293, σ. 9).


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε Vestre Landsret, με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση Anklagemyndigheden (εισαγγελική αρχή) κατά Uwe Kay Festersen
 (Υπόθεση C-370/05)
 (2005/C 315/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Οκτωβρίου 2005, το Vestre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς Anklagemyndigheden και Uwe Kay Festersen που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Κωλύει το άρθρο 43 και το άρθρο 56 της Συνθήκης ΕΚ κράτος μέλος να επιβάλει ως προϋπόθεση για την κτήση κυριότητας επί αγροτικής εκτάσεως τον όρο ότι ο αποκτών πρέπει να μεταφέρει την κατοικία του εντός της αγροτικής αυτής εκτάσεως;
 2)
 Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα το ότι η αγροτική έκταση δεν μπορεί να αποτελέσει οικονομικώς αποδοτική μονάδα και το ότι το κατοικήσιμο κτίσμα της αγροτικής εκτάσεως εμπίπτει σε αστική ζώνη;


text:
 14.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/19
 Προσφυγή της 7ης Νοεμβρίου 2011 — El Corte Inglés SA κατά ΓΕΕΑ — Chez Gerard (CLUB GOURMET)
 (Υπόθεση T-571/11)
 2012/C 13/41
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Corte Inglés SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Seijo Veiguela και J. L. Rivas Zurdo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Ιουλίου 2011 στην υπόθεση R 1946/2010-1·
 —
 Να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το καθού καθώς και τον τυχόν παρεμβαίνοντα, αν παραστεί και ζητήσει την απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «CLUB GOURMET» για προϊόντα των κλάσεων 16, 21, 29, 30, 32 και 33.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνικό εικονιστικό σήμα «CLUB DEL GOURMET, EN ... El Corte Inglés», αιτήσεις καταχωρίσεως εθνικού εικονιστικού σήματος «EL SITIO DEL GOURMET» και το εθνικό και κοινοτικό σήμα «CLUB DEL GOURMET» για υπηρεσίες της κλάσεως 35.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: απορρίπτει την ανακοπή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απορρίπτει την προσφυγή.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009, δεδομένου ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων.


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/20
 Προσφυγή της 4 Αυγούστου 2006 — Europig κατά ΓΕΕΑ (EUROPIG)
 (Υπόθεση T-207/06)
 (2006/C 261/38)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Europig (Josselin, Γαλλία) (Εκπρόσωπος: D. Masson, avocat)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 31ης Μαΐου 2006 (R 1425/2005-4)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «EUROPIG» , για προϊόντα των κλάσεων 29 και 30 (αίτηση υπ' αριθ. 3 816 691)
 Απόφαση του εξεταστή: Άρνηση καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' και γ', καθώς και των παραγράφων 2 και 3 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν είναι περιγραφικό των υποδηλούμενων προϊόντων, ότι είναι πλήρως διακριτικό και ότι, εν πάση περιπτώσει, η ονομασία «Europig» απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα λόγω της χρήσης της.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/50
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 — Radelet κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-7/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι υπηρετούντες σε τρίτη χώρα - Άρθρα 5 και 23 του παραρτήματος X του ΚΥΚ - Παραχώρηση κατοικίας εκ μέρους του θεσμικού οργάνου - Παροχή άδειας προς τον υπάλληλο προκειμένου να μισθώσει κατοικία - Αγωγή αποζημιώσεως - Ηθική βλάβη - Παραχώρηση άβολης και ανθυγιεινής κατοικίας - Έλλειψη αποδείξεως))
 2014/C 421/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγω-ενάγων: Luc Radelet (Antananarivo, Μαδαγασκάρη) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Eggers και C. Ehrbar)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως που ελήφθη προς απάντηση στην αίτηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος, ο οποίος είναι τοποθετημένος στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Antananarivo, Μαδαγασκάρη, με αντικείμενο την αποζημίωσή του για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά την εγκατάστασή του στην εν λόγω πόλη.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο L. Radelet φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 114 της 20.4.2013, σ. 47.


text:
 20.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 222/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 19 Απριλίου 2016 η GFKL Financial Services GmbH, πρώην GFKL Financial Services AG, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 4 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-620/11, GFKL Financial Services AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-219/16 P)
 (2016/C 222/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: GFKL Financial Services GmbH, πρώην GFKL Financial Services AG (εκπρόσωποι: Dr. M. Schweda, J. Eggers, Dr. M. Knebelsberger, Dr. F. Loose, δικηγόροι)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-6210/11, στο μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή ως αβάσιμη και
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2011 σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 7/10 (πρώην CP 250/09 και NN 5/10) που χορηγήθηκε από τη Γερμανία «KStG, Νόμος περί φορολογίας νομικών προσώπων, ρήτρα εξυγίανσης» (1), στοιχεία K(2011) 275,
 —
 επικουρικώς: να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-6210/11, στο μέτρο που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή ως αβάσιμη, και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στην αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά του χαρακτηρισμού της ρήτρας εξυγιάνσεως του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, του KStG, ως επιλεκτικής ενισχύσεως.
 Προς στήριξη της αίτησης αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους:
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
 Η ρήτρα εξυγιάνσεως δεν είναι επιλεκτικό μέτρο και, επομένως, δεν συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα διαπίστωσε ότι αποτελεί τμήμα τους συστήματος αναφοράς η εισάγουσα εξαίρεση διάταξη του άρθρου 8c, παράγραφος 1, KStG, κατά την οποία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κτήσης μετοχών καταπίπτουν ζημίες που μπορούν μα μεταφερθούν ως έχουν. Στην πραγματικότητα, η εν λόγω διάταξη συνιστά παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς. Το τελευταίο συνίσταται στη γενικότερη δυνατότητα μεταφοράς των ζημιών σε μεταγενέστερα φορολογικά έτη.
 —
 Η ρήτρας εξυγιάνσεως έχει εξάλλου γενικό χαρακτήρα, στο μέτρο που δεν παρέχει κανένα επιλεκτικό πλεονέκτημα. Υφίστανται σημαντικές διαφορές μεταξύ των προβληματικών επιχειρήσεων, οι οποίες εμπίπτουν στη ρήτρα εξυγιάνσεως, και των υπολοίπων, ιδίως των οικονομικά υγιών επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να μην βρίσκονται σε συγκρίσιμη κατάσταση οι δύο αυτές ομάδες επιχειρήσεων. Επιπλέον, στο πλαίσιο του ελέγχου της ισότητας, το Γενικό Δικαστήριο βασίζεται σε μια αμιγώς θεωρητική υπόθεση· η ομάδα σύγκρισης την οποία έλαβε υπόψη το Γενικό Δικαστήριο δεν υφίσταται στην πράξη από νομικής απόψεως.
 —
 Επίσης, η ρήτρα εξυγιάνσεως ευνοεί δήθεν «ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής». Χρήση της ρήτρας εξυγιάνσεως μπορεί ουσιαστικά να κάνει κάθε επιχείρηση και δεν αποκλείεται καμία ομάδα επιχειρήσεων εκ των προτέρων. Η εν λόγω ρήτρα δεν συνδέεται με την «ειδική φύση» μιας επιχείρησης, αλλά με μια οικονομική ενέργεια, τουτέστιν τη λεγόμενη κτήση για εξυγίανση.
 —
 Η ρήτρα εξυγιάνσεως δικαιολογείται επίσης από την ύπαρξη και τους γενικούς σκοπούς του γερμανικού


text:
φορολογικού συστήματος. Εξυπηρετεί θεμελιώδεις αρχές της γερμανικής νομοθεσίας περί φορολογίας εταιρειών, μεταξύ άλλων, την αρχή περί μεταφοράς των ζημιών, την αρχή της φορολογήσεως με βάση τη φοροδοτική ικανότητα, καθώς και τον γενικό φορολογικό στόχο να διασφαλίζονται βιώσιμα φορολογικά έσοδα.
 Δεύτερος λόγος: Παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου παραβιάζει την κατοχυρωμένη στο δίκαιο της Ένωσης αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Ο δήθεν χαρακτήρας της ρήτρας εξυγιάνσεως ως ενίσχυσης δεν θα γινόταν αντιληπτός από κανέναν επιμελή επιχειρηματία. Η Επιτροπή ουδέποτε θεώρησε ως αντίθετες προς το δίκαιο περί ενισχύσεων παρόμοιες ρυθμίσεις στη Γερμανία ή σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.
 (1) ΕΕ L 235, σ. 26.


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 9ης Φεβρουαρίου 2006
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-226/04 και C-228/04 (αιτήσεις του Tribunale amministrativo regionale del Lazio για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): La Cascina Soc. coop. arl, κ.λπ. κατά Ministero della Difesa κ.λπ. και Consorzio G. f. M. κατά Ministero della Difesa, κ.λπ. (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Οδηγία 92/50/EΟΚ - Άρθρο 29, πρώτο εδάφιο, στοιχεία ε' και στ' - Υποχρεώσεις των παρεχόντων υπηρεσίες - Καταβολή εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως, καθώς και φόρων και τελών)
 (2006/C 86/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-226/04 και C-228/04, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Ιταλία) με αποφάσεις της 22ας Απριλίου 2004, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 2 Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο των δικών La Cascina Soc. coop. arl, Zilch Srl (C 226/04) κατά Ministero della Difesa, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Pedus Service, Cooperativa Italiana di Ristorazione soc. coop. arl (CIR), Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL), και Consorzio G. f. M. (C 228/04) κατά Ministero della Difesa, La Cascina Soc. coop. arl, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, K. Schiemann, N. Colneric, K. Lenaerts και E. Juhász (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Φεβρουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 29, πρώτο εδάφιο, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών συνάψεως δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, δεν απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση ή διοικητική πρακτική σύμφωνα με την οποία ο παρέχων υπηρεσίες που, κατά την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας για την υποβολή των αιτήσεων συμμετοχής στον διαγωνισμό, δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του όσον αφορά τις οφειλές εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως και φόρων και τελών διά της πλήρους καταβολής των αντιστοίχων ποσών, μπορεί να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές του εκ των υστέρων
 —
 δυνάμει μέτρων φορολογικής αμνηστίας ή επιείκειας του κράτους, ή
 —
 δυνάμει διοικητικού διακανονισμού για τη σταδιακή αποπληρωμή ή την ελάφρυνση των χρεών, ή
 —
 με την άσκηση διοικητικής ή ένδικης προσφυγής,
 υπό την προϋπόθεση ότι θα αποδείξει, εντός της προθεσμίας που τάσσεται από την κανονιστική ρύθμιση ή τη διοικητική πρακτική, ότι έτυχε του ευεργετήματος τέτοιων μέτρων ή τέτοιου διακανονισμού, ή ότι άσκησε τέτοια προσφυγή εντός αυτής της προθεσμίας.
 (1) ΕΕ C 190 της 24.07.2004.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/42
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 15ης Νοεμβρίου 2006 — Anheuser-Busch κατά ΓΕΕΑ — Budějovický Budvar (BUDWEISER)
 (Υπόθεση T-366/05) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος BUDWEISER - Προγενέστερα διεθνή λεκτικά και εικονιστικά σήματα BUDWEISER και BUDWEISER BUDVAR - Άρνηση καταχωρίσεως - Περιορισμός των προϊόντων για τα οποία ζητείται η καταχώριση - Προσφυγή προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος»)
 (2006/C 331/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Anheuser-Busch (Saint Louis, Missouri, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, B. Goebel, A. Renck και A. Pohlmann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: ΓΕΕΑ — Budějovický Budvar, národní podnik (České Budějovice, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: F. Fajgenbaum, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρους τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιουλίου 2005 (υπόθεση R 514/2004-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Budějovický Budvar, národní podnik και της Anheuser-Busch, Inc.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την Anheuser-Busch, Inc. να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και της Budějovický Budvar, národní podnik.
 (1) EE C 330 της 24.12.2005.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα ) της 23ης Φεβρουαρίου 2006 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Hof van beroep te Antwerpen) — Belgische Staat κατά Molenbergnatie NV
 (Υπόθεση C-201/04) (1)
 (Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών και εξαγωγικών δασμών - Υποχρέωση γνωστοποιήσεως στον οφειλέτη του ποσού των οφειλόμενων δασμών αμέσως μόλις βεβαιωθεί και πριν από την παρέλευση της τριετούς προθεσμίας από την ημερομηνία γένεσης της οφειλής - Έννοια της «ισχύουσας διαδικασίας»)
 (2006/C 131/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Belgische Staat
 κατά
 Molenbergnatie NV
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hof van beroep te Antwerpen Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Διαχρονική εφαρμογή — Είσπραξη τελωνειακής οφειλής που γεννήθηκε πριν από τη δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού — Ερμηνεία του άρθρου 221 του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα — Υποχρέωση γνωστοποιήσεως στον οφειλέτη του ποσού των οφειλομένων από αυτόν δασμών από τη στιγμή της βεβαιώσεώς του και υποχρέωση γνωστοποιήσεως του ποσού αυτού εντός προθεσμίας τριών ετών από την ημερομηνία γενέσεως της τελωνειακής οφειλής
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Μόνον οι διαδικαστικοί κανόνες των άρθρων 217 έως 232 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα που τέθηκαν σε ισχύ μετά την 1η Ιανουαρίου 1994 έχουν εφαρμογή στην είσπραξη τελωνειακής οφειλής που γεννήθηκε μετά την ημερομηνία αυτή.
 2)
 Το άρθρο 221, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92 επιτάσσει να γίνει η βεβαίωση του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών πριν από τη γνωστοποίηση στον οφειλέτη.
 3)
 Μετά την παρέλευση της προθεσμίας του άρθρου 221, παράγραφος 3, του κανονισμού 2913/92, η αξίωση προς είσπραξη της τελωνειακής οφειλής παραγράφεται υπό την επιφύλαξη της εξαιρέσεως του ίδιου αυτού άρθρου, γεγονός που ισοδυναμεί με παραγραφή της ίδιας της οφειλής και, συνεπώς, με απόσβεσή της. Λαμβανομένου υπόψη του κανόνα κατά τον τρόπο αυτό, το άρθρο 221, παράγραφος 3, πρέπει να θεωρηθεί, αντίθετα με τις παραγράφους 1 και 2 του ίδιου άρθρου, ως ουσιαστική διάταξη και δεν μπορεί, επομένως, να έχει εφαρμογή στην είσπραξη τελωνειακής οφειλής που γεννήθηκε πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. Όταν ή τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 1994, η εν λόγω οφειλή μπορεί να διέπεται μόνον από τους ισχύοντες κατά την ημερομηνία αυτή κανόνες περί παραγραφής ακόμη και αν η διαδικασία εισπράξεως της οφειλής κινήθηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 1994.
 4)
 Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να θεσπίσουν ειδικούς διαδικαστικούς κανόνες όσον αφορά τη διαδικασία σύμφωνα με την οποία πρέπει να γίνει η γνωστοποίηση στον οφειλέτη του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, εφόσον μπορούν να εφαρμοστούν για την εν λόγω γνωστοποίηση οι εσωτερικοί διαδικαστικοί κανόνες γενικής εφαρμογής που εξασφαλίζουν στον οφειλέτη την προσήκουσα πληροφόρηση και του παρέχουν τη δυνατότητα, έχοντας πλήρη γνώση της υποθέσεως, να υπερασπίσει τα δικαιώματά του.
 (1) ΕΕ C179 της 10.07.2004.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/58
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2007 — Ford Motor κατά ΓΕΕΑ — Alkar Automotive (CA)
 (Υπόθεση T-486/07)
 (2008/C 51/105)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ford Motor Co. (Dearborn, Ηνωμένες Πολιτείες) (Εκπρόσωπος: R. Ingerl, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Alkar Automotive SA (Derio, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 25ης Οκτωβρίου 2007 (υπόθεση R 85/2006-4),
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών του ΓΕΕΑ της 22ας Νοεμβρίου 2005 (ανακοπή υπ' αριθ. Β 684052) και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η Alkar Automotive SA
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «CA» για, μεταξύ άλλων, προϊόντα των κλάσεων 9, 11 και 12 — αίτηση υπ' αριθ. 3 186 764
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Τα κοινοτικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα «ΚA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 12, 14, 16, 18, 20, 21, 27, 32 και 37
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απέρριψε την ανακοπή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απέρριψε την προσφυγή
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων λόγω α) της φωνητικής και οπτικής ομοιότητάς τους, β) του ότι πρόκειται για τα ίδια προϊόντα και γ) του έντονου διακριτικού χαρακτήρα των προγενέστερων σημάτων.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/17
 Προσφυγή της 21ης Ιουλίου 2008 — Fidelio κατά ΓΕΕΑ (Hallux)
 (Υπόθεση T-286/08)
 (2008/C 247/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fidelio KG (Linz, Αυστρία) (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Μαΐου 2008 (υπόθεση R 632/2007-4)·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «Hallux» για προϊόντα των κλάσεων 10, 18 και 25 (αίτηση αριθ. 5 245 147)
 Απόφαση του εξεταστή: Μερική ακύρωση της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική αποδοχή της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), καθόσον δεν συντρέχει κανένας απόλυτος λόγος απαραδέκτου για την καταχώριση αυτού του σήματος για τα εμπορεύματα «Είδη ορθοπεδικής» και «Υποδήματα».
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 29.10.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 271/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hovrätten för Övre Norrland, με απόφαση της 22ας Αυγούστου 2005, στην υπόθεση Fredrik Granberg κατά Åklagare
 (Υπόθεση C-330/05)
 (2005/C 271/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Με απόφαση της 22ας Αυγούστου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 6 Σεπτεμβρίου 2005, το Hovrätten för Övre Norrland, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Fredrik Granberg και Åklagare, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Παρέχει το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (στο εξής: οδηγία) τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να εξαιρούν γενικώς το πετρέλαιο θέρμανσης από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 της οδηγίας, έτσι ώστε ένα κράτος μέλος να μπορεί να προβλέπει ότι ένας ιδιώτης ο οποίος αυτοπροσώπως και για δική του χρήση απέκτησε πετρέλαιο θέρμανσης σε ένα άλλο κράτος μέλος, όπου είχε τεθεί σε κατανάλωση, και το μετέφερε μόνος του στο κράτος μέλος προορισμού πρέπει να καταβάλλει ειδικό φόρο καταναλώσεως εκεί, ανεξάρτητα από τον τρόπο μεταφοράς του πετρελαίου θέρμανσης;
 2.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι καταφατική, είναι το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας συμβατό με τις θεμελιώδεις αρχές της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και προς την αρχή της αναλογικότητας, λαμβανομένου υπόψη ότι το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας αποσκοπεί στο να αποτρέψει τους ιδιώτες από τη μεταφορά ορυκτελαίων προβλέποντας μια παρέκκλιση από την αρχή ότι όταν τα προϊόντα αποκτώνται από ιδιώτη για δική του χρήση και μεταφέρονται από τον ίδιο ο ειδικός φόρος κατανάλωσης πρέπει να καταβάλλεται στο κράτος μέλος όπου τα προϊόντα αποκτώνται, και είναι ο σκοπός αυτός συμβατός με τη νομική βάση που επέλεξε το Συμβούλιο για την οδηγία, ή είναι παράνομο το άρθρο 9, της οδηγίας;
 3.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι αρνητική, συνιστά η εκ μέρους ιδιώτη μεταφορά 3 000 λίτρων πετρελαίου θέρμανσης, με τη βοήθεια τριών δοχείων IBC, τα οποία καθεαυτά μπορούν να εγκριθούν για επαγγελματικές μεταφορές επικίνδυνων προϊόντων, μεταξύ άλλων υγρών, στον χώρο φορτώσεως κλειστού φορτηγού, μεταφορά πραγματοποιούμενη με ανορθόδοξο τρόπο κατά την έννοια του άρθρου 9, της οδηγίας;
 4.
 Είναι συμβατό προς το άρθρο 7, παράγραφος 4, της οδηγίας το να προβλέπει η νομοθεσία ενός κράτους μέλους την υποχρέωση ενός ιδιώτη, ο οποίος αυτοπροσώπως και για δική του χρήση απέκτησε, σε άλλο κράτος μέλος από αυτό που είχε τεθεί σε κατανάλωση, πετρέλαιο θέρμανσης και το μετέφερε μόνος του στο κράτος μέλος προορισμού με ανορθόδοξο τρόπο μεταφοράς κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 3, της οδηγίας, να παρέχει ασφάλεια για την καταβολή του ειδικού φόρου καταναλώσεως καθώς και να φέρει μαζί του κατά τη μεταφορά απλοποιημένο συνοδευτικό έγγραφο και πιστοποιητικό περί της συστάσεως ασφαλείας για τον ειδικό φόρο καταναλώσεως;


text:
C 101/34 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 (Βέλγιο), εκπροσωπούμενοι από τον M. van Dam, δικηγόρο, κατά ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. van Vliet
 και W. Wils), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως SG της 31ης Ιανουαρίου 2003
 (2001) D/286098 της Επιτροπής, της 9ης Φεβρουαρίου 2001,
 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα των προσφευγόντων περί
 εξαιρέσεως του πλοίου Αrizona από το πεδίο εφαρμογής του στην υπόθεση T-224/02 R, Miguel Forcat Icardo κατά
 κανονισμού (ΕΚ) 718/1999 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 1999, σχετικά με μια πολιτική ρύθμισης της μεταφορικής ικανό-
 τητας των κοινοτικών στόλων στην εσωτερική ναυσιπλοΐα για την (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Υπάλληλοι —
 προώθηση των μεταφορών διά της πλωτής οδού (ΕΕ L 90, σ. 1), Απαράδεκτο — Επείγον — Έλλειψη)
 το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts,
 Πρόεδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, (2003/C 101/63)
 εξέδωσε στις 13 ∆εκεμβρίου 2002, διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1) Καταργείται η δίκη.
 2) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα. Στην υπόθεση T-224/02 R, Miguel Forcat Icardo, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών,
 ( 1) ΕΕ C 186 της 30.6.2001. εκπροσωπούμενος από τον M.A. Lucas, δικηγόρο, κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και
 Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο, κατ' ουσίαν, πρώτον, να
 δοθεί συνέχεια στη δέσμευση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων για απόσπαση του προσφεύγοντος στον Οργανισμό
 Ηνωμένων Εθνών για τη ∆ιατροφή και τη Γεωργία στη Ρώμη
 και, δεύτερον, την αναστολή της εκθέσεως βαθμολογίας του
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ προσφεύγοντος, της 18ης Μαρτίου 2002, για την περίοδο 1999-
 2001, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, εξέδωσε στις 31 Ιανουαρίου
 της 11ης Φεβρουαρίου 2003 2003 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση Τ-83/02, Jan Pflugradt κατά Ευρωπαϊκής 1) Απορρίπτει την αίτηση προσωρινών μέτρων.
 Κεντρικής Τράπεζας (1)
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (Προσωπικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας — ∆ια-
 δικασία διατυπώσεως αιτιάσεων — Βλαπτική πράξη — Η
 προ της ασκήσεως προσφυγής διαδικασία — Απαράδεκτο)
 (2003/C 101/62)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 3ης Φεβρουαρίου 2003
 Στην υπόθεση Τ-83/02, Jan Pflugradt, κάτοικος Φρανκφούρτης
 (Γερμανία), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Ν. Pflüger, με στην υπόθεση Τ-253/02, Chafiq Ayadi κατά Συμβουλίου
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Τράπεζας (εκπρόσωποι: V. Saintot, T. Gilliams και Κοινοτήτων (1)
 B. Wägengaur), που είχε ως αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως του
 εγγράφου της 8ης Φεβρουαρίου 2002 με το οποίο η Ευρωπαϊκή (Αίτηση ακυρώσεως — Κανονισμός του Συμβουλίου —
 Κεντρική Τράπεζα πληροφόρησε τον προσφεύγοντα σχετικά με την Προσφυγή κατά Συμβουλίου και Επιτροπής — Εν μέρει
 κίνηση διαδικασίας περί εξετάσεως των κατ' αυτού διατυπωθεισών απαράδεκτη)
 αιτιάσεων, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) συγκείμενο από τους
 R. García-Valdecasas, πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke,
 δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε, στις 11 Φεβρουαρίου (2003/C 101/64)
 2003, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 1) Η προσφυγή είναι απαράδεκτη.
 2) Έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-253/02, Chafiq Ayadi, κάτοικος ∆ουβλίνου,


text:
εκπροσωπούμενος από τους Α. Lyon, solicitor, και S. Cox,
 ( 1) ΕΕ C 118 της 18.5.02. barrister, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσω-
 ποι: M. Βιτσεντζάτος και M. Bishop) και Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και C. Brown), με
 ---pagebreak--- 26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/35
 αντικείμενο αίτηση περί μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την
 επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν
 Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την
 κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου για
 την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών
 στο Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και την
 παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων
 όσον αφορά τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν (EE L 139, σ. 9), το Προσφυγή της SUCCESS-MARKETING Unternehmens-
 Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους Ν. J. Forwood, beratungesellschaft m.b.H. κατά του Γραφείου Εναρμονί-
 πρόεδρο, και J. Pirrung και Α.W.H. Meij, δικαστές, γραμματέας: σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα,
 H. Jung, εξέδωσε στις 3 Φεβρουαρίου 2003 διάταξη με το σχέδια και υποδείγματα), που κατατέθηκε στις 18 ∆εκεμ-
 ακόλουθο διατακτικό: βρίου 2002
 (Υπόθεση T-380/02)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη καθό μέρος
 στρέφεται κατά της Επιτροπής.
 (2003/C 101/66)
 2) Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα που
 αφορούν αυτό το μέρος της προσφυγής. (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131,
 παράγραφος 2 του Κανονισμού ∆ιαδικασίας — Γλώσσα στην
 οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική)
 ( 1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.
 Η SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungesellschaft
 m.b.H., Linz (Αυστρία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 G. Secklehner, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 18 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 υποδείγματα). Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ η Chipita International S.A., Αθήνα.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 της 19ης ∆εκεμβρίου 2002
 — να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών της
 2.10.2002 ( 1)·
 στην υπόθεση T-320/02 R, Monika Esch-Leonhardt κ.λπ.
 κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 — να αναθέσει στο καθού να επιτρέψει την επαναφορά στην
 προηγουμένη κατάσταση·
 (∆ιαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — Επείγον — ∆εν
 υπάρχει) — να καταδικάσει το καθού σε όλα τα συνδεόμενα με την
 παρούσα υπόθεση έξοδα, και ειδικότερα στα έξοδα για την
 ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία.
 (2003/C 101/65)
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε στο καθού το λεκτικό σήμα «PAN &
 CO» για προϊόντα και υπηρεσίες των κατηγοριών 11, 30, 35, 37
 και 42 προς καταχώριση (αίτηση προς καταχώριση αριθ. 634287).
 Στην υπόθεση T-320/02 R, Monika Esch-Leonhardt, κάτοικος Κατά της καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος άσκησε ανακοπή η
 Φραγκφούρτης επί του Μάιν (Γερμανία), Tillmann Frommhold, Chipita International S.A., κάτοχος του εικονιστικού σήματος
 κάτοικος Karben (Γερμανία), Emmanuel Larue, κάτοικος «PAN SPEZIALITÄTEN» για προϊόντα της κατηγορίας 30 (κοινο-
 Φραγκφούρτης επί


text:
του Μάιν, εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο τικό σήμα αριθ. 382374).
 B. Karthaus, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Ευρω-
 παϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εκπρόσωποι: T. Gilliams, G. Gruber
 et B. Wägenbaur), με αντικείμενο αίτηση περί προσωρινής Το τμήμα ανακοπών καθόριζε προθεσμία για να υποβάλει η
 αποσύρσεως εγγράφου από τους ατομικούς φακέλους των προσφεύγουσα τις απόψεις της επί της ανακοπής. Η προσφεύγουσα
 προσφευγόντων, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις δεν υπέβαλε τις απόψεις της εντός της προθεσμίας αυτής. Με
 19 ∆εκεμβρίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 1999, το τμήμα ανακοπών έκρινε


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Ιουνίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-526/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παραδεκτό - Non bis in idem - Δεδικασμένο - Άρθρα 226 ΕΚ και 228 ΕΚ - Άρθρο 29 του Κανονισμού Διαδικασίας - Γλώσσα διαδικασίας - Οδηγία 91/676/ΕΟΚ - Προστασία των υδάτων κατά της νιτρορυπάνσεως γεωργικής προελεύσεως - Μη συμβατότητα των εθνικών μέτρων με τους κανόνες που αφορούν τις περιόδους, τις προϋποθέσεις και τις τεχνικές διασποράς των λιπασμάτων - Ελάχιστη χωρητικότητα αποθηκεύσεως κόπρου - Απαγόρευση διασποράς σε επικλινή εδάφη - Τεχνικές επιτρέπουσες την ομοιόμορφη και αποτελεσματική διασπορά των λιπασμάτων)
 2010/C 234/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán, N. von Lingen και B. Smulders)
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: C. Schiltz, P. Kinsch, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως των αναγκαίων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων για την πλήρη και ορθή συμμόρφωση με τα άρθρα 4 και 5, σε συνδυασμό με το παράρτημα II, A, σημείο 1, και το παράρτημα III παράγραφος 1, σημείο 1, το παράρτημα II, A, σημείο 5, και το παράρτημα III, παράγραφος 1, σημείο 2, το παράρτημα II, A, σημείο 2, και το παράρτημα II, A, σημείο 6, της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης (ΕΕ L 375, σ. 1) — Τρόποι, προϋποθέσεις και περίοδοι διασποράς των λιπασμάτων — Ελάχιστη χωρητικότητα αποθηκεύσεως της κόπρου — Απαγόρευση της διασποράς στα εδάφη με μεγάλη κλίση — Τεχνικές που διασφαλίζουν ομοιόμορφη και αποτελεσματική διασπορά των λιπασμάτων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με τα άρθρα 4 και 5 της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα II, A, σημεία 1, 2, 5 και 6, καθώς και III, παράγραφος 1, σημεία 1 και 2, της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 44 της 21.2.2009.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 29 Μαΐου 2006 — Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie και T. Sahin κατά της αποφάσεως του rechtbank 's-Gravenhage στην υπόθεση AWB 04/45792
 (Υπόθεση C-242/06)
 (2006/C 212/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie και T. Sahin
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1α.
 Έχει το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως, υπό το φως των σκέψεων 81 και 84 της αποφάσεως της 21ης Οκτωβρίου 2003 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-317/01 και C-369/01, Abatay και Sahin (Συλλογή 2003, σ. I-12301), την έννοια ότι αλλοδαπός, υπήκοος Τουρκίας, ο οποίος τήρησε τους κανόνες για την πρώτη έγκριση εισόδου και διαμονή εντός της χώρας και από τις 14 Δεκεμβρίου 2000 έως τις 2 Οκτωβρίου 2002 άσκησε νομίμως μισθωτή εργασία σε διάφορους εργοδότες, πλην όμως δεν ζήτησε εγκαίρως παράταση της διάρκειας ισχύος της χορηγηθείσας σ' αυτόν άδειας διαμονής και ως εκ τούτου δεν είχε μετά τη λήξη αυτής της άδειας και κατά τον χρόνο της αιτήσεως για παράτασή της νόμιμη διαμονή κατά το εθνικό δίκαιο, πολλώ δε μάλλον ούτε έγκριση ασκήσεως εργασίας εντός της χώρας, μπορεί να επικαλεσθεί αυτή τη διάταξη;
 1β.
 Επηρεάζεται η απάντηση στο ερώτημα 1α. από το ότι η μη εγκαίρως υποβληθείσα από τον αλλοδαπό αίτηση παρατάσεως, η οποία παρελήφθη εντός χρονικού διαστήματος έξι μηνών μετά τη λήξη της διάρκειας ισχύος αυτής της άδειας διαμονής, μολονότι η αίτηση αυτή εξομοιώνεται κατά το εθνικό δίκαιο προς αίτηση χορηγήσεως πρώτης άδειας διαμονής, εξετάζεται βάσει των όρων που τίθενται για έγκριση συνεχίσεως της διαμονής, ο δε αλλοδαπός μπορεί να αναμένει εντός της χώρας την απόφαση επί της εν λόγω αιτήσεως;
 2α.
 Έχει ο όρος «περιορισμός» στο άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 την έννοια ότι περιλαμβάνει την υποχρέωση καταβολής τελών σε σχέση με τη διεκπεραίωση αιτήσεως παρατάσεως της διάρκειας ισχύος άδειας διαμονής, τα οποία οφείλει αλλοδαπός, υπήκοος Τουρκίας, ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως 1/80, και σε περίπτωση μη καταβολής τους η αίτησή του δεν εξετάζεται βάσει του άρθρου 24, παράγραφος 2, του Vw 2000;
 2β.
 Διαφέρει η απάντηση στο ερώτημα 2α., όταν τα τέλη δεν υπερβαίνουν το κόστος διεκπεραιώσεως της αιτήσεως;
 3.
 Έχει το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80, που σκοπεί, μεταξύ άλλων, στην εφαρμογή του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Συμφωνίας με την οποία πραγματοποιείται σύνδεση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 59 αυτού του Πρωτοκόλλου, την έννοια ότι το ύψος των τελών (ως προς τον αλλοδαπό, κατά τον κρίσιμο χρόνο, ευρώ 169) για Τούρκους υπηκόους, οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως 1/80, σε σχέση με τη διεκπεραίωση αιτήσεως χορηγήσεως άδειας διαμονής ή παρατάσεώς της δεν μπορεί να υπερβαίνει το ύψος των τελών (ευρώ 30) που μπορούν να επιβάλλονται σε σχέση με υπηκόους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας όσον φορά τη διεκπεραίωση αιτήσεως εξετάσεως βάσει του κοινοτικού δικαίου και την παράδοση του σχετικού με αυτή εγγράφου διαμονής


text:
(βλ. το άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ (2) αντιστοίχως άρθρο 25, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (3));
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 11/002, σ. 149.
 (2) Οδηγία 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 43).
 (3) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ενώσεως και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77).


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/39
 Προσφυγή της 17ης Φεβρουαρίου 2016 — Shoe Branding Europe κατά EUIPO — adidas (Δύο παράλληλες ρίγες επί υποδήματος)
 (Υπόθεση T-85/16)
 (2016/C 136/54)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. Løje, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: adidas AG (Herzogenaurach, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Σήμα θέσεως της ΕΕ, το οποίο αποτελείται από δύο παράλληλες ρίγες επί της εξωτερικής επιφάνειας του άνω μέρους υποδήματος — Υπ’ αριθ. 10 477 701 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 3106/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·
 επικουρικώς:
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του καθού διατάσσοντας εκ νέου εξέταση ανεξαρτήτως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-145/14·
 έτι επικουρικότερον:
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του καθού διατάσσοντας αναστολή της διαδικασίας έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της αιτήσεως αναιρέσεως που άσκησε το καθού κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-145/14 ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (υπόθεση C-396/15 P), και, όταν εκδοθεί απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί της εν λόγω υποθέσεως, να προβεί σε ιδία αξιολόγηση των ομοιοτήτων και των διαφορών μεταξύ των συγκριτέων σημάτων.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Tο καθού υπέπεσε σε πλάνη καθόσον δεν προέβη σε ιδία αξιολόγηση των ομοιοτήτων και των διαφορών μεταξύ του αμφισβητούμενου σήματος της προσφεύγουσας και του προγενέστερου σήματος της ανακόπτουσας που έχει καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό τον αριθμό 3 517 646·
 —
 Tο καθού υπέπεσε σε πλάνη καθόσον προέβη στη διαπίστωση ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/40
 Προσφυγή της 2ας Ιουνίου 2017 — Nike European Operations Netherlands κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-351/17)
 (2017/C 249/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Nike European Operations Netherlands BV (Hilversum, Κάτω Χώρες), Hugo Boss AG (Metzingen, Γερμανία), Timberland Europe BV (Almelo, Κάτω Χώρες), New Balance Athletic Shoes (UK) Ltd (Warrington, Ηνωμένο Βασίλειο), Wolverine Europe BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) και Wolverine Europe Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: E. Vermulst και J. Cornelis, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/423 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 2017, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ, και που παράγονται από τις εταιρείες Fujian Viscap Shoes Co. Ltd, Vietnam Ching Luh Shoes Co. Ltd, Vinh Thong Producing-Trading-Service Co. Ltd, Qingdao Tae Kwang Shoes Co. Ltd, Maystar Footwear Co. Ltd, Lien Phat Company Ltd, Qingdao Sewon Shoes Co. Ltd, Panyu Pegasus Footwear Co. Ltd, PanYu Leader Footwear Corporation, Panyu Hsieh Da Rubber Co. Ltd, An Loc Joint Stock Company, Qingdao Changshin Shoes Company Limited, Chang Shin Vietnam Co. Ltd, Samyang Vietnam Co. Ltd, Qingdao Samho Shoes Co. Ltd, Min Yuan, Chau Giang Company Limited, Foshan Shunde Fong Ben Footwear Industrial Co. Ltd και Dongguan Texas Shoes Limited Co., και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ 2017, L 64, σ. 72)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται αναρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να εκδώσει τον επίδικο κανονισμό.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επανέναρξη της περατωθείσας διαδικασίας σχετικά με τις εισαγωγές των υποδημάτων και η αναδρομική επιβολή, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, του δασμού αντιντάμπινγκ του οποίου η ισχύς είχε λήξει: (i) στερούνται νομικής βάσεως, ερείδονται σε πρόδηλη πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και του βασικού κανονισμού (1) και αντιβαίνουν στο άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού· (ii) προσβάλλουν τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας του δικαίου και της μη αναδρομικότητας, στο μέτρο που αφορούν τις προσφεύγουσες· (iii) στηρίζονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και αντιβαίνουν στο άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η αναδρομική επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ στους προμηθευτές των προσφευγουσών, με συνέπεια να καθίσταται αδύνατη η επιστροφή στις προσφεύγουσες, προσβάλλει την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας κατά την εξέταση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς και περί ατομικής μεταχειρίσεως και παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/31
 Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, το διορθωτικο ́ με ́τρο στην υπο ́θεση Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Shell/DEA παραμε ́νει αναποτελεσματικο ́ επι ́ ο ́σο χρο ́νο το ως
 α ́νω προ ́βλημα δεν αντιμετωπι ́ζεται. Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η
 δε ́σμευση εκ με ́ρους της BP/E.ON, ο ́τι δεν θα ασκη ́σει τα Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι αγοραστη ́ς αιθυλενι ́ου για εμπορικη ́ χρη ́ση
 δικαιω ́ματα ψη ́φου για να εμποδι ́σει οποιεσδη ́ποτε ειδικε ́ς αποφα ́- εκτο ́ς του δικτυ ́ου αγωγω ́ν ΑRG+.
 σεις ο ́σο εκκρεμει ́ η πω ́ληση των προς εκποι ́ηση μετοχω ́ν, ει ́ναι
 ανεπαρκη ́ς και παραμε ́νει ασαφη ́ς ως προς το τι προ ́κειται να
 συμβει ́ σε δια ́φορες περιπτω ́σεις. Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι, Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς με
 ως εκ του ́του, η εν λο ́γω δε ́σμευση ουδο ́λως αποτελει ́ προσωρινη ́ την οποι ́α κηρυ ́σσεται, υπο ́ ορισμε ́νες προϋποθε ́σεις, συμβατη ́ με
 λυ ́ση. την κοινη ́ αγορα ́ και με τη Συμφωνι ́α ΕΟΧ μια συγκε ́ντρωση, στο
 πλαι ́σιο της οποι ́ας η Deutsche Shell GmbH επρο ́κειτο να
 αποκτη ́σει αποκλειστικο ́ ́ελεγχο της επιχειρη ́σεως DEA Mineraloel
 (1) Με τη συγκε ́ντρωση που αποτελει ́ αντικει ́μενο εξετα ́σεως εκ με ́ρους AG. Οι ως α ́νω προϋποθε ́σεις η ́σαν αναγκαι ́ες, δεδομε ́νου ο ́τι η
 της Επιτροπη ́ς στην εν λο ́γω υπο ́θεση, η BP, μαζι ́ με την Ε.Ο.Ν., συγκε ́ντρωση θα προκαλου ́σε προβλη ́ματα ανταγωνισμου ́ στην
 επρο ́κειτο να αποκτη ́σουν απο ́ κοινου ́ τον ́ελεγχο της Veba Oel. Η αγορα ́ αιθυλενι ́ου για εμπορικη ́ χρη ́ση στο ΑRG+. Ειδικο ́τερα,
 προσφευ ́γουσα της παρου ́σας υποθε ́σεως βα ́λλει επι ́σης κατα ́ της υπη ́ρχε κι ́νδυνος δημιουργι ́ας συλλογικη ́ς δεσπο ́ζουσας θε ́σεως
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση COMP/M.2533-BP/E.ON των εταιριω ́ν Shell/DEA και BP/Veba Oel (υπο ́θεση COMP/
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως T-101/02. M.2533-BP/E.ON (1).
 (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου
 1989, για τον ́ελεγχο των συγκεντρω ́σεων μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων (EE
 L 395 της 30.12.1989, σ. 1· το κει ́μενο δημοσιευ ́θηκε εκ νε ́ου στο
 τευ ́χος ΕΕ L 257 της 21.9.1990, σ. 13).
 Κατα ́ την προσφευ ́γουσα, η ως α ́νω απο ́φαση ́εχει σημαντικε ́ς
 συνε ́πειες στην αγορα ́ αιθυλενι ́ου για εμπορικη ́ χρη ́ση στο ΑRG+.
 Υπα ́ρχει σαφη ́ς σχε ́ση μεταξυ ́ των τιμω ́ν στην εν λο ́γω αγορα ́ και
 στις αγορε ́ς αιθυλενι ́ου για εμπορικη ́ χρη ́ση εκτο ́ς του ΑRG+,
 εντο ́ς των οποι ́ων δρα η προσφευ ́γουσα.
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως


text:
και τα επιχειρη ́ματα που προβα ́λλονται στην
 παρου ́σα υπο ́θεση ει ́ναι ́διοι
 ι με εκει ́νους που προβλη ́θηκαν στην
 υπο ́θεση T-99/02.
 Προσφυγη ́ της ΕVC International NV κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 5 Απριλι ́ου
 2002 (1) Με τη συγκε ́ντρωση που αποτελει ́ αντικει ́μενο εξετα ́σεως εκ με ́ρους
 της Επιτροπη ́ς στην εν λο ́γω υπο ́θεση, η BP, μαζι ́ με την Ε.ON,
 επρο ́κειτο να αποκτη ́σουν απο ́ κοινου ́ τον ́ελεγχο της Veba Oel. Η
 (Υπο ́θεση Τ-100/02) προσφευ ́γουσα της παρου ́σας υποθε ́σεως βα ́λλει επι ́σης κατα ́ της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση COMP/M.2533-BP/E.ON
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως T-102/02.
 (2002/C 156/59)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Η εταιρι ́α ΕVC International NV, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Προσφυγη ́ της Ιneos NV κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 Julian Ellison, Mark Clough QC και Matthew Hall του δικηγο- κω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 5 Απριλι ́ου 2002
 ρικου ́ γραφει ́ου Αshurst Morris Crisp, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησε
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις (Υπο ́θεση Τ-101/02)
 5 Απριλι ́ου 2002 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 (2002/C 156/60)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 — να ακυρω ́σει, δυνα ́μει του α ́ρθρου 230 της Συνθη ́κης ΕΚ,
 την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς στην υπο ́θεση COMP/M.2389-
 Shell/DEA εν ο ́λω και/η ́ καθ' ο ́ με ́τρο αφορα ́ την αγορα ́ Η εταιρι ́α Ιneos NV, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Julian Ellison,
 εφοδιασμου ́ αιθυλενι ́ου για εμπορικη ́ χρη ́ση· Mark Clough QC και Matthew Hall του δικηγορικου ́ γραφει ́ου
 Αshurst Morris Crisp, Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), α ́σκησε ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 5 Απριλι ́ου 2002
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour d’appel de Mons (Βέλγιο) στις 8 Αυγούστου 2016 — Immo Chiaradia SPRL κατά Βελγικού Δημοσίου
 (Υπόθεση C-444/16)
 (2016/C 410/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Mons
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Immo Chiaradia SPRL
 Εφεσίβλητο: Βελγικό Δημόσιο
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Συνάδει προς τους κανόνες της τέταρτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί των ετησίων λογαριασμών εταιρειών ορισμένων μορφών (οδηγία περί των ετησίων λογαριασμών 78/660/ΕΟΚ, ΕΕ ειδ. έκδ. 06/002, σ. 17) βάσει των οποίων:
 —
 οι ετήσιοι λογαριασμοί πρέπει να δίδουν την πραγματική εικόνα του ενεργητικού και παθητικού, της οικονομικής θέσεως και των αποτελεσμάτων χρήσεως της εταιρίας (άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας),
 —
 οι προβλέψεις για κινδύνους και έξοδα προορίζονται να καλύψουν ζημίες ή απαιτήσεις τρίτων, η φύση των οποίων καθορίζεται με σαφήνεια και οι οποίες, κατά την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού, είναι πιθανές ή βέβαιες, αλλά αβέβαιες ως προς το ποσό ή την ημερομηνία που θα πραγματοποιηθούν (άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας),
 —
 Η αποτίμηση πρέπει να γίνεται με σύνεση και ιδιαίτερα:
 στη χρήση πρέπει να περιλαμβάνονται μόνον τα κέρδη που πραγματοποιήθηκαν κατά την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού
 πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι κίνδυνοι που είναι δυνατό να προβλεφθούν και όλες οι ζημίες που μπορεί να προκύψουν στη διάρκεια της χρήσεως ή σε προηγούμενη, έστω και αν τέτοιοι κίνδυνοι ή ζημίες έγιναν αντιληπτοί στο χρονικό διάστημα που είναι μεταξύ του τέλους της χρήσεως και της ημερομηνίας συντάξεως του ισολογισμού (άρθρο 31, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημεία αα' και ββ', της οδηγίας),
 —
 πρέπει να λαμβάνονται υπόψη έσοδα και έξοδα που αφορούν τη χρήση, ανεξάρτητα από την ημερομηνία εισπράξεως των εσόδων και την πληρωμή των εξόδων (άρθρο 31, παράγραφος 1, σημεία δ', της οδηγίας),
 —
 το περιεχόμενο των λογαριασμών ενεργητικού και παθητικού πρέπει να αποτιμάται χωριστά (άρθρο 31, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας),
 να δύναται μια εταιρεία που προβαίνει σε έκδοση δικαιωμάτων προαιρέσεως επί μετοχών να συνυπολογίζει ως έσοδο το τίμημα της διαθέσεως των εν λόγω δικαιωμάτων προαιρέσεως κατά τη διάρκεια της λογιστικής χρήσεως κατά την οποία ασκείται το εν λόγω δικαίωμα προαιρέσεως ή κατά το πέρας της διαρκείας ισχύος του προκειμένου να συνεκτιμήσει τον κίνδυνο που φέρει ο εκδότης του δικαιώματος προαιρέσεως κατόπιν της δεσμεύσεως που αναλαμβάνει [και όχι] κατά τη διάρκεια της χρήσεως κατά την οποία πραγματοποιείται η διάθεση του δικαιώματος προαιρέσεως και το τίμημα επ’ αυτής αποκτάται οριστικά, εξυπακουομένου ότι στην περίπτωση αυτή ο κίνδυνος που αναλαμβάνει ο εκδότης του δικαιώματος προαιρέσεως εκτιμάται χωριστά μέσω λογιστικής προβλέψεως;


text:
8.8.2001 EL ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí C 222/15
 ÉÉÉ
 (—oçæïöïæßåò)
 ̃É ̊`ÓÔ ̇ÑÉˇ
 —Ñˇ ̊ ̇ÑÕ ̨ ̇ ˆ ̄ ̋É ̊ˇÕ ̃É`ˆÙ ̋ÉÓÌˇÕ
 (2001/C 222/08)
 Ôï ̃ØŒÆóôÞæØï ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí äçìïóØåýåØ óôçí ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí
 C 222 ` ôçò 8çò `ıaïýóôïı ôçí ÆŒüoïıŁç ðæïŒÞæıîç aåíØŒïý äØÆaøíØóìïý:
 ‚Œäïóç óôçí äÆíØŒÞ aoþóóÆ
 CJ/LA/15 (ˆoøóóïoüaïØ äÆíØŒÞò aoþóóÆò)
 `ıôÞ ôçí ̄ðßóçìç ̄öçìåæßäÆ ìðïæåßôå íÆ ôçí ðæïìçŁåıôåßôå ÆðåıŁıíüìåíïØ óôï ÔìÞìÆ —æïóøðØŒïý ôïı ̃ØŒÆ-
 óôçæßïı ôøí ̄ıæøðÆœŒþí ̊ïØíïôÞôøí, L-2925 Luxembourg.
 ̇ ðæïŁåóìßÆ aØÆ ôçí ŒÆôÜŁåóç ôøí ıðïłçöØïôÞôøí oÞaåØ óôØò 10 Óåðôåìâæßïı 2001.


text:
C 6/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.1.2000
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- (2) Αν η απα ́ντηση στο πρω ́το ερω ́τημα ει ́ναι, κατα ́ την ́εννοια της
 βαλε το VAT and Duties Tribunal, Manchester Tribunal εκδοχη ́ς 1 ανωτε ́ρω, οφει ́λει ο ́εμπορος λιανικη ́ς πωλη ́σεως να
 Centre, με απο ́φαση της 12ης Οκτωβρι ́ου 1999 στην υπο ́- προσαρμο ́σει τον οικει ́ο φο ́ρο στις δηλω ́σεις του περι ́ ΦΠΑ
 θεση Yorkshire Co-operatives Ltd κατα ́ Commissioners για τις παραδο ́σεις αγαθω ́ν απο ́ τον κατασκευαστη ́ (η ́ ενδεχο-
 of Customs and Excise με ́νως απο ́ τον ́εμπορο χονδρικη ́ς πωλη ́σεως) προς αυτο ́ν,
 οσα ́κις ο κατασκευαστη ́ς η ́ α ́λλος προμηθευτη ́ς δεν ́εχει
 χορηγη ́σει πιστωτικο ́ ́εγγραφο στον ́εμπορον λιανικη ́ς
 (Υπο ́θεση C-398/99) πωλη ́σεως για την επιστροφη ́ της εκπτω ́σεως;
 (1) Οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́
 (2000/C 6/29) εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των σχετικω ́ν με
 τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν — Κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́-
 Με απο ́φαση της 12ης Οκτωβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49).
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 14 Οκτωβρι ́ου 1999, το VAT and Duties Tribunal, Manchester
 Tribunal Centre, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Yorkshire
 Co-operatives Ltd Commissioners of Customs and Excise που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: βαλε το Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungs-
 gericht με δια ́ταξη της 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́-
 θεση Peter Heinrich Thomsen κατα ́ Amt für ländliche
 (1) Ποια ει ́ναι, κατ' ορθη ́ ερμηνει ́α του α ́ρθρου 11 Α, παρα ́γραφος Räume Husum, προσεπικληθε ́ντες: 1. Helga Henningsen,
 1, στοιχει ́ο α' και Γ, παρα ́γραφος 1 της ́εκτης οδηγι ́ας (1), η 2. Ute Henningsen και 3. Peter Henningsen
 βα ́ση επιβολη ́ς του φο ́ρου στην περι ́πτωση παραδο ́σεως
 αγαθω ́ν απο ́ ́εμπορο λιανικη ́ς πωλη ́σεως ο ́πως η προσφευ ́γουσα (Υπο ́θεση C-401/99)
 προς τον πελα ́τη, οσα ́κις
 (2000/C 6/30)
 (α) ο κατασκευαστη ́ς των αγαθω ́ν τα πω ́λησε στον ́εμπορο Με δια ́ταξη της 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 λιανικη ́ς πωλη ́σεως (η ́, καθ' υπο ́θεση, σε ́εμπορο χονδρικη ́ς Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 πωλη ́σεως ο οποι ́ος τα πω ́λησε στον ́εμπορο λιανικη ́ς 18 Οκτωβρι ́ου 1999, το Schleswig-Holsteinisches Oberverwal-
 πωλη ́σεως), tungsgericht, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς


text:
μεταξυ ́ Peter Heinrich
 Thomsen και Amt für ländliche Räume Husum, προσεπικλη-
 (β) στο πλαι ́σιο προωθη ́σεως των πωλη ́σεων, ο κατασκευαστη ́ς θε ́ντες: 1. Helga Henningsen, 2. Ute Henningsen και 3. Peter
 εκδι ́δει κουπο ́νι ο ́που αναγρα ́φεται ο ́τι: Henningsen, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (i) ο κομιστη ́ς που προσκομι ́ζει το κουπο ́νι στον ́εμπορο α) 'Εχει το α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 λιανικη ́ς πωλη ́σεως μπορει ́ να αγορα ́σει τα αγαθα ́ απο ́ 3950/92 (1) του Συμβουλι ́ου, της 28ης ∆εκεμβρι ́ου 1992,
 αυτο ́ν σε τιμη ́ χαμηλο ́τερη της κανονικη ́ς τιμη ́ς που για τη θε ́σπιση συμπληρωματικη ́ς εισφορα ́ς στον τομε ́α του
 εφαρμο ́ζει ο ́εμπορος λιανικη ́ς πωλη ́σεως κατα ́ ́ενα γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων, την ́εννοια
 ποσο ́ (ε ́κπτωση) που προσδιορι ́ζεται η ́ υπολογι ́ζεται ο ́τι, σε περι ́πτωση λη ́ξεως της ισχυ ́ος συμβα ́σεων αγροτικω ́ν
 συ ́μφωνα με το κουπο ́νι και μισθω ́σεων, οι διαθε ́σιμες ποσο ́τητες αναφορα ́ς στις οικει ́ες
 εκμεταλλευ ́σεις μπορου ́ν να μεταβιβα ́ζονται εν ο ́λω η ́ εν με ́ρει,
 (ii) ο ́ταν ο ́εμπορος λιανικη ́ς πωλη ́σεως πωλει ́ τα προϊο ́ντα συ ́μφωνα με τις διατα ́ξεις που ́εχουν θεσπι ́σει η ́ πρε ́πει να
 συ ́μφωνα με τα αναγραφο ́μενα στο κουπο ́νι και θεσπι ́σουν τα κρα ́τη με ́λη λαμβα ́νοντας υπο ́ψη τα νο ́μιμα
 προσκομι ́σει το κουπο ́νι στον κατασκευαστη ́, αυτο ́ς συμφε ́ροντα των μερω ́ν, μο ́νον εφο ́σον οι εκμισθωτε ́ς κατα ́ τον
 του καταβα ́λλει το ισο ́ποσο της εκπτω ́σεως, χρο ́νο αποδο ́σεως του μισθι ́ου ει ́ναι παραγωγοι ́, υπο ́ την
 ́εννοια του α ́ρθρου 9, στοιχει ́ο γ', του κανονισμου ́ 3950/92;
 (γ) ο ́εμπορος λιανικη ́ς πωλη ́σεως πωλει ́ τα αγαθα ́ στον β) Σε περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α στην ́εννοια του παραγωγου ́, η
 πελα ́τη, ο οποι ́ος δι ́νει το κουπο ́νι και καταβα ́λλει το οποι ́α χρησιμοποιει ́ται στο α ́ρθρο 7, παρα ́γραφος 2, πρε ́πει
 μειωμε ́νο τι ́μημα και να δοθει ́ ευρυ ́τερη ερμηνει ́α, ερωτα ́ται το εξη ́ς: Ει ́ναι στις
 περιπτω ́σεις αυτε ́ς δυνατη ́ η μεταβι ́βαση ακο ́μη και ο ́ταν οι
 εκμισθωτε ́ς δεν ́εχουν την προ ́θεση να αρχι ́σουν την εμπορι ́α
 (δ) ο ́εμπορος λιανικη ́ς πωλη ́σεως προσκομι ́ζει το κουπο ́νι γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων, αλλα ́ θε ́λουν να μεταβιβα ́σουν τις
 στον κατασκευαστη ́ και λαμβα ́νει το ισο ́ποσο της εκπτω ́- ποσο ́τητες αναφορα ́ς μαζι ́ με τις υπο ́ εκμετα ́λλευση εκτα ́σεις
 σεως; σε τρι ́τους;
 γ) Σε περι


text:
́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ανωτε ́ρω ερω ́τημα,
 Ει ́ναι η βα ́ση επιβολη ́ς του φο ́ρου
 ερωτα ́ται το εξη ́ς: Πρε ́πει οι τρι ́τοι στους οποι ́ους προ ́κειται να
 μεταβιβαστου ́ν οι ποσο ́τητες αναφορα ́ς να ει ́ναι οπωσδη ́ποτε
 (i) το χρηματικο ́ ποσο ́ που καταβα ́λλει ο πελα ́της, η ́ παραγωγοι ́, υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 9, στοιχει ́ο γ', του εν
 λο ́γω κανονισμου ́;
 (ii) το χρηματικο ́ ποσο ́ που καταβα ́λλει ο πελα ́της μαζι ́
 (1) EE L 405 της 31.12.1992, σ. 1.
 με το ισο ́ποσο της εκπτω ́σεως που καταβα ́λλει ο
 κατασκευαστη ́ς;


text:
C 19/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- ριο), ότι διώκονται μόνον κατ' έγκληση (των εταίρων ή
 βαλε το Tribunale di Milano — Sezione IV Penale — με πιστωτών), αν συνεκτιμηθεί υπό το πρίσμα της συγκεκριμένης
 διάταξη της 29ης Οκτωβρίου 2002 στην ποινική δίωξη κατά προστασίας του συλλογικού αγαθού της διαφάνειας της
 Dell’Utri Marcello, Luzi Romano και Comincioli Romano αγοράς των εταιριών, υπό το πρίσμα της πιθανής επεκτάσεώς
 της σε κοινοτική διάσταση;
 (Υπόθεση C-403/02) (1 ) Πρώτη οδηγία 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου
 1968, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη
 μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 58 δεύτερη
 παράγραφος της συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των
 εταίρων και των τρίτων με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές
 (2003/C 19/24) ισοδύναμες (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 80).
 Με διάταξη της 29ης Οκτωβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 της Ελληνικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 15 Νοεμ-
 12 Νοεμβρίου 2002, το Tribunale di Milano — Sezione IV
 Penale — στο πλαίσιο της ποινική δίωξη κατά Dell’Utri Marcello, βρίου 2002
 Luzi Romano και Comincioli Romano που εκκρεμεί ενώπιόν του,
 ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί (Υπόθεση C-407/02)
 των εξής ερωτημάτων:
 (2003/C 19/25)
 — Έχει το άρθρο 6 της (πρώτης) οδηγίας 68/151/ΕΟΚ ( 1) την
 έννοια ότι υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν πρόσφο-
 ρες ποινές, όχι μόνο για την έλλειψη δημοσιότητας του Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 ισολογισμού και των λογαριασμών χρήσεως των εμπορικών τους Michel Nolin και Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλη της Νομικής
 εταιριών, αλλά και για την ψευδή τους κατάρτιση, καθώς Υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 και για την έκδοση ψευδών ανακοινώσεων της εταιρίας 15 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 απευθυνομένων στους εταίρους και στο κοινό ή την παροχή Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 οποιασδήποτε ψευδούς πληροφορίας επί της οικονομικής,
 περιουσιακής ή χρηματοοικονομικής καταστάσεως, την οποία
 υποχρεούται να παρέχει η εταιρία όσον αφορά την ίδια ή τον Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 όμιλο στον οποίο ανήκει;
 α) να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, με την απευθείας
 ανάθεση από τον ∆ήμο των Σερρών χωρίς προηγούμενη
 — Έχει — υπό το πρίσμα και του άρθρου 10 ΕΚ (παλαιού προκήρυξη διαγωνισμού της σύμβασης «Αναβάθμιση της
 άρθρου 5 της Συνθήκης ΕΚ) — ο όρος καταλληλότητα της πόλης των Σερρών: πλαίσιο προτύπων ερευνητικών μελετών
 κυρώσεως την έννοια ότι πρέπει να αξιολογείται συγκεκριμένα και πιλοτικό πρόγραμμα υλοποίησης», παρέβη τις υποχρεώ-
 στο πεδίο της νομοθετικής ρυθμίσεως (τόσο ποινικής όσο σεις που υπέχει δυνάμει των διατάξεων της οδηγίας
 και δικονομικής) του κράτους μέλους, ήτοι ως κυρώσεως 92/50/ΕΟΚ (1) (άρθρα 8 και επόμενα) που προβλέπουν τη
 αποτελεσματικής, τελεσφόρας, πράγματι αποτρεπτικής; διεξαγωγή διαγωνισμού και ορίζουν τη διαδικασία διεξα-
 γωγής του για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών·
 — Ανευρίσκονται, τέλος, τα χαρακτηριστικά αυτά στο συνδυα- β) να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στη δικαστική
 σμό των διατάξεων των άρθρων 2621 C.C., 2622