text:
το αν
 καθ' όλη τη διάρκεια του εξαμήνου ο ενδιαφερόμενος έχει
 δικαίωμα να αγοράσει το επιβατικό αυτοκίνητο; (1 ) ΕΕ 1971, L 124, σ. 1.
 (2 ) ΕΕ 1992, L 391, σ. 20.
 ( 1) EE 1983, L 105, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven με
 απόφαση της 2ας Απριλίου 2003 στην υπόθεση 1. Maatschap
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Toeters, 2. M.C. Verberk, o οποίος ενεργεί υπό την ονομασία της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 16 Απριλίου
 «firma Verberk-Voeten», κατά του Productschap Vee en 2003
 Vlees
 (Υπόθεση C-171/03) (Υπόθεση C-177/03)
 (2003/C 146/53)
 (2003/C 146/54)
 Με απόφαση της 2ας Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 14 Απριλίου 2003, το College van Beroep voor het bedrijfsleven
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1. Maatschap Toeters, 2. M.C. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 Verberk, o οποίος ενεργεί υπό την ονομασία «firma Verberk- τους M. Jürgen Grunwald και M. Bruno Stromsky, με τόπο
 Voeten», και του Productschap Vee en Vlees που εκκρεμεί επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 16 Απριλίου 2003, προσφυγή
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994P0006
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 1994 υποβληθείσα από τον Reinhard Helmers κατά της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ και του Βασιλείου της Σουηδίας (Υπόθεση Ε-6/94)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 051 της 02/03/1995 σ. 0005 - 0005
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 1994 υποβληθείσα από τον Reinhard Helmers κατά της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ και του Βασιλείου της Σουηδίας (Υπόθεση Ε-6/94) (95/C 51/06)Στις 13 Ιουνίου 1994 υπεβλήθη στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ προσφυγή κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ και του Βασιλείου της Σουηδίας από τον Reinhard Helmers, κάτοικο Lund, Σουηδίας.Ο προσφεύγων επικαλείται ότι το Δικαστήρο της ΕΖΕΣ οφείλει:1. Να διατάξει την κυβέρνηση της Σουηδίας:α) να θέσει τέλος στη διακριτική μεταχείριση την οποία επιβάλλει στον προσφεύγοντα 7β) να επαναφέρει τον προσφεύγοντα στην αρχική του θέση στο Πανεπιστήμιο του Lund 7γ) να καταβάλει στον προσφεύγοντα σωρευτική αποζημίωση σύμφωνα με μια συλλογική σύμβαση 7δ) να πληρώσει τις δέουσες συνεισφορές κοινωνικής ασφάλισης και σύνταξης καιε) να καταβάλει τόκους σύμφωνα με το σουηδικό νόμο περί τόκων 72. Να κηρύξει ότι η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ παρέβη το άρθρο 37 δεύτερη και τρίτη παράγραφος, της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη σύσταση μιας Εποπτεύουσας Αρχής και ενός Δικαστηρίου παραλείποντας να αποφασίσει σχετικά με την καταγγελία του προσφεύγοντος εντός δύο μηνών από την υποβολή της στην Εποπτεύουσα Αρχή.3. Να κηρύξει άκυρη την απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ της 20ής Ιουλίου 1994 να θέσει στο αρχείο την υπόθεση του προσφεύγοντος κατά της κυβέρνησης της Σουηδίας για αδικαιολόγητη διακριτική μεταχείριση ως ευρισκόμενη εκτός του πεδίου του καθήκοντος επιτήρησης της Εποπτεύουσας Αρχής σύμφωνα με το άρθρο 36 τέταρτη παράγραφος της συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη σύσταση μιας Εποπτεύουσας Αρχής και ενός Δικαστηρίου.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 14.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 115/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 3ης Μαρτίου 2004
 στην υπόθεση C-32/03 (αίτηση του Højesteret για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): I/S Fini H κατά Skatteministeriet (1)
 (Έκτη οδηγία περί ΦΠΑ - Ιδιότητα του υποκειμένου στον φόρο - Δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου - Εκκαθάριση - Άμεση σχέση - Πράξεις που είναι σύμφυτες με το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας)
 (2005/C 115/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Στην υπόθεση C-32/03, με αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) με απόφαση της 22ας Ιανουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 28 Ιανουαρίου 2003, στη διαδικασία I/S Fini H κατά Skatteministeriet, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet, J. Malenovský και U. Lõhmus (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein, εξέδωσε στις 3 Μαρτίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 4, παράγραφοι 1 έως 3, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με φόρους κύκλου εργασιών. Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα πρόσωπο, το οποίο έχει παύσει μια εμπορική δραστηριότητα αλλά συνεχίζει να πληρώνει το μίσθωμα και τους λογαριασμούς για τους επαγγελματικούς χώρους που χρησίμευσαν για τη δραστηριότητα αυτή, λόγω του γεγονότος ότι η σύμβαση μισθώσεως έχει ρήτρα μη καταγγελίας, θεωρείται υποκείμενο στον φόρο υπό την έννοια του άρθρου αυτού και δύναται να προχωρήσει σε έκπτωση του ΦΠΑ τον οποίο κατέβαλε σχετικά με τα ποσά αυτά, αρκεί να υφίσταται άμεση σχέση μεταξύ των γενομένων πληρωμών και της εμπορικής δραστηριότητας και αρκεί να έχει αποδειχθεί ότι δεν υπήρχε σκοπός φοροδιαφυγής ή καταστρατηγήσεως.
 (1) EE C 83 της 05.04.2003


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/20
 Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2014 ο Vadzim Ipatau κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 23 Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-646/11, Ipatau κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση C-535/14 P)
 (2015/C 026/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Vadzim Ipatau (εκπρόσωπος: M. Michalauskas, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 23 Σεπτεμβρίου 2014 (υπόθεση T-646/11),
 —
 να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς ή να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
 Καταρχάς, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, αρνούμενο να αναγνωρίσει ανασταλτικό αποτέλεσμα στην υποβολή αιτήσεως παροχής του ευεργετήματος πενίας επί της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής κατά της προσβαλλόμενης πράξεως.
 Δεύτερον, υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας. Συγκεκριμένα, προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο δεν όφειλε να κοινοποιήσει στον αναιρεσείοντα τα στοιχεία που διέθετε σε βάρος του ούτε να του παράσχει τη δυνατότητα ακροάσεως πριν από την έκδοση της αποφάσεως 2012/642/ΚΕΠΠΑ (1) και του εκτελεστικού κανονισμού 1017/2012 (2).
 Τρίτον, υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η αιτιολογία που παρέθεταν οι επίδικες πράξεις ήταν επαρκής.
 Τέλος, υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι οι επίδικες πράξεις ήταν σύμφωνες με την αρχή της αναλογικότητας.
 (1) Απόφαση 2012/642/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Λευκορωσίας (ΕΕ L 285, σ. 1).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1017/2012 του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 8α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα εις βάρος της Λευκορωσίας (ΕΕ L 307, σ. 7).


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EMS-Bulgaria Transpot OOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» Plovdiv
 (Υπόθεση C-284/11) (1)
 (ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Δικαίωμα προς έκπτωση - Αποκλειστική προθεσμία για την άσκηση του δικαιώματος προς έκπτωση του ΦΠΑ - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Αποκλεισμός της ασκήσεως του δικαιώματος προς έκπτωση του ΦΠΑ - Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας)
 2012/C 287/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven administrativen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 EMS-Bulgaria Transport OOD
 κατά
 Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» Plovdiv
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Varhoven administrativen sad — Ερμηνεία των άρθρων 179, 180 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) και της αρχής της αποτελεσματικότητας σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-95/07 και C-96/07 Ecotrade κ.λπ. — Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών — Εθνική νομοθεσία που εξαρτά την άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών από αποσβεστική προθεσμία η οποία ορίζεται σε τρεις φορολογικές περιόδους μετά την περίοδο κατά την οποία γεννήθηκε το δικαίωμα εκπτώσεως — Μη αναγνώριση του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ λόγω μη εκπληρώσεως της δυνάμενης να αναληφθεί υποχρεώσεως εγγραφής στα μητρώα ΦΠΑ ως ενδοκοινοτικός αγοραστής και λόγω παραλείψεως ασκήσεως εμπροθέσμως του δικαιώματος εκπτώσεως
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 179, παράγραφος 1, 180 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στον καθορισμό αποκλειστικής προθεσμίας, όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης, εντός της οποίας πρέπει να ασκηθεί το δικαίωμα προς έκπτωση, εφόσον η προθεσμία αυτή δεν καθιστά εξαιρετικά δυσχερή ή αδύνατη στην πράξη την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος. Η σχετική εκτίμηση εμπίπτει στην αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου το οποίο μπορεί να λάβει υπόψη ιδίως τη μεταγενέστερη επαρκή επιμήκυνση της αποκλειστικής προθεσμίας καθώς και τη διάρκεια της διαδικασίας εγγραφής στο μητρώο φόρου προστιθέμενης αξίας η οποία πρέπει να έχει περατωθεί εντός της ίδιας προθεσμίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η άσκηση του δικαιώματος προς έκπτωση.
 2)
 Η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας αντιτίθεται στην επιβολή κυρώσεως η οποία συνίσταται στον πλήρη αποκλεισμό του δικαιώματος προς έκπτωση σε περίπτωση εκπρόθεσμης αποδόσεως του φόρου προστιθέμενης αξίας, αλλά δεν αντιτίθεται στην επιβολή υποχρεώσεως για καταβολή τόκων υπερημερίας, υπό την προϋπόθεση ότι η κύρωση αυτή είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει.
 (1) ΕΕ C 238 της 13.8.2011.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/47
 Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2010 — Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-241/10)
 ()
 2010/C 209/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: M. Szpunar)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2010/152/ΕΕ της Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 2010 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 1317] περί εξαιρέσεως από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) ΕΕ L 257, σ. 28 (1), καθόσον εξαιρεί δαπάνες ύψους 279 794 442,15 PLN και 25 583 996,81 ευρώ, στις οποίες προέβη η επιφορτισμένη προς τούτο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας αρχή·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση προβλέπεται μια οικονομική διόρθωση λόγω παρατυπιών στο σύστημα προσδιορισμού και ελέγχου των αγροτεμαχίων κατά τα έτη 2005 και 2006, συνιστάμενων σε ένα μη πλήρως ανυσματικό σύστημα προσδιορισμού αγροτεμαχίων, στην αποδοχή μη επιλέξιμων εκτάσεων για ενισχύσεις, σε πολύ μικρό αριθμό επιτόπιων ελέγχων σε περιοχές με υψηλά ποσοστά σφαλμάτων (Województwo opolskie) και σε εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων περί μη συμμόρφωσης εκ προθέσεως.
 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την ύπαρξη των εν λόγω παρατυπιών και προβάλλει, σε σχέση με την προσβαλλόμενη απόφαση, τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζεται ότι διαπράχθηκε παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 (2) και του άρθρου 31, παράγραφος 1, του κανονισμού 1290/2005 (3), αλλά και παράβαση των περιλαμβανόμενων στο έγγραφο VI/216/93 κατευθυντήριων γραμμών, διότι η οικονομική διόρθωση πραγματοποιήθηκε βάσει εσφαλμένης πραγματικής διαπίστωσης και πεπλανημένης νομικής ερμηνείας, παρότι οι πολωνικές αρχές πραγματοποίησαν τις δαπάνες σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Κατά την προσφεύγουσα, δεν υπήρξε καμία από τις φερόμενες παρατυπίες στις οποίες βασίζεται η επελθούσα οικονομική διόρθωση, οι δε δαπάνες που εξαιρέθηκαν από την χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δυνάμει της προσβαλλομένης αποφάσεως, πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Το σύστημα προσδιορισμού των αγροτεμαχίων που εφαρμόσθηκε στην Πολωνία κατά τα έτη 2005 και 2006 ανταποκρινόταν πλήρως στις απαιτήσεις του άρθρου 20 του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (4) και του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 (5)· υπερκάλυψε, από κάθε άποψη, σημαντικά τις απαιτήσεις, εξασφαλίζοντας αυστηρή προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Οι εθνικές διαδικασίες που εφαρμόσθηκαν το 2005 και το 2006 επέτρεψαν να διαπιστώνεται αποτελεσματικά και αντικειμενικά κατά πόσον ένας αιτών παρείχε εκ προθέσεως ή όχι υπερτιμημένα στοιχεία ως προς το μέγεθος των δηλωθεισών για ενισχύσεις εκτάσεων, καθόσον προέβλεπαν δικαστική απόφαση σε αμφισβητούμενες περιπτώσεις και διατήρησαν την αρχή του «τεκμηρίου αθωότητας».
 Η αναγνώριση επιλέξιμων για ενισχύσεις εκτάσεων πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τους όρους εδαφικής επιλεξιμότητας, καθότι κατά την Πράξη Προσχώρησης όρος επιλεξιμότητας μίας έκτασης είναι η διατήρησή της σε καλή γεωργική κατάσταση στις 30 Ιουνίου 2003, ενώ η διατήρηση της έκτασης σε καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση την ημέρα του ελέγχου δεν


text:
συνιστά όρο επιλεξιμότητας της εν λόγω έκτασης, αλλά προϋπόθεση, η μη πλήρωση της οποίας έχει ως συνέπεια μείωση του ποσού της ενίσχυσης.
 Ο αριθμός των επιτόπιων ελέγχων που διενεργήθηκαν το 2005 στο Województwo opolskie ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις του άρθρου 26 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 και του άρθρου 31, παράγραφος 2, του κανονισμού 1290/2005, παραβίαση των κατευθυντήριων γραμμών του εγγράφου VI/5330/97 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λόγω της χρησιμοποιήσεως ενός εξαιρετικά υψηλού ποσοστού διορθώσεως σε σχέση με τον ενδεχόμενο κίνδυνο επελεύσεως οικονομικής ζημίας σε βάρος του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Ακόμα και αν εντοπίζονταν συγκεκριμένες παρατυπίες στο σύστημα ελέγχου και κυρώσεων που εγκαθίδρυσαν οι πολωνικές αρχές, γεγονός που εν προκειμένω δεν συντρέχει, οι παρατυπίες αυτές θα ήταν τόσο επουσιώδεις που ο κίνδυνος επελεύσεως ζημίας σε βάρος του προϋπολογισμού της Ένωσης θα ανήρχετο σε πολύ μικρότερο πόσο από την προβλεπόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση διόρθωση της Επιτροπής. Τούτο αφορά ειδικότερα το ύψος της διόρθωσης στην οποία προέβη η Επιτροπή, διότι φέρεται ότι το σύστημα προσδιορισμού αγροτεμαχίων δεν είναι πλήρως ανυσματικό και ότι δεν διενεργήθηκαν αρκετοί επιτόπιοι έλεγχοι στο Województwo opolskie το 2005.
 (1) ΕΕ L 63, σ. 7.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 160, σ. 103).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 209, σ. 1).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (ΕΕ L 270, σ. 1).
 (5) Κανονισμός (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ L 141, σ. 18).


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/35
 Αναίρεση που άσκησε στις 11 Νοεμβρίου 2009 ο Eckehard Rosenbaum κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 10 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση F-9/08, Eckehard Rosenbaum κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-452/09 P)
 2010/C 11/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Eckehard Rosenbaum (Βόννη, Γερμανία, εκπρόσωπος: H.-J. Rüber, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-30/05, Rosenbaum κατά Επιτροπής,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί κατατάξεως της 13ης Φεβρουαρίου 2007,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να κατατάξει τον προσφεύγοντα χωρίς διακρίσεις και σε αντιστοιχία με την επαγγελματική του πείρα, καθώς επίσης να λάβει τα επιμέρους αναγκαία μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 10ης Σεπτεμβρίου 2009, στην υπόθεση F-9/08, Rosenbaum κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η ασκηθείσα από τον προσφεύγοντα προσφυγή.
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται, πρωτίστως, ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης εξέτασε ανεπαρκώς τον πρώτο λόγο ακυρώσεως. Επιπλέον, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ότι, απορρίπτοντας τους τρεις λοιπούς λόγους ακυρώσεως, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθότι, σε αντίθεση με τη γνώμη του επιληφθέντος δικαστηρίου, οι λόγοι αυτοί είναι ικανοί να επιφέρουν την ακυρότητα των προσβαλλόμενων μέτρων. Τέλος, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η έλλειψη αξιόπιστης διαδικασίας επιλογής ασκεί επιρροή στη νομιμότητα της προσβαλλόμενης αποφάσεως και ότι η απόρριψη των προσκομισθέντων σχετικών αποδεικτικών στοιχείων είναι, ως εκ τούτου, παράνομη.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 15ης Σεπτεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-140/04 (αίτηση του hof van beroep te Antwerpen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): United Antwerp Maritime Agencies NV κατά Belgische Staat, και Seaport Terminals NV κατά Belgische Staat, United Antwerp Maritime Agencies NV (1)
 (Τελωνειακή ένωση - Γένεση τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή - Εμπόρευμα σε προσωρινή εναπόθεση - Υπεξαίρεση του εμπορεύματος από την τελωνειακή επιτήρηση - Οφειλέτης)
 (2005/C 281/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-140/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το hof van beroep te Antwerpen (Βέλγιο) με απόφαση της 11ης Μαρτίου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Μαρτίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης United Antwerp Maritime Agencies NV κατά Belgische Staat, και Seaport Terminals NV κατά Belgische Staat, United Antwerp Maritime Agencies NV, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), E. Juhász και Ilešič, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M. Ferreira, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 15 Σεπτεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 203, παράγραφος 3, τέταρτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το «πρόσωπο το οποίο είναι υπεύθυνο για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από την παραμονή του εμπορεύματος σε προσωρινή εναπόθεση» προσδιορίζει το πρόσωπο το οποίο, μετά την εκφόρτωση του εν λόγω εμπορεύματος, κατέχει τούτο προκειμένου να διασφαλίσει τη μεταφορά ή την αποθήκευση.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
 5.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (3o τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2010 — Almeida Campos κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-14/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Προαγωγές 2008 - Συγκριτική εξέταση των προσόντων μεταξύ μονίμων υπαλλήλων του γλωσσικού κλάδου και μονίμων υπαλλήλων γενικών καθηκόντων)
 2011/C 38/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Ana Maria Almeida Campos (Βρυξέλλες, Βέλγιο) κ.λπ. (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer, G. Kimberley)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση των αποφάσεων της ΑΔΑ περί μη προαγωγής των προσφευγουσών στον βαθμό AD 12 κατά τις προαγωγές του 2008 και, κατά το μέτρο του αναγκαίου, των αποφάσεων περί προαγωγής στον βαθμό αυτό, για το ίδιο έτος προαγωγών, των υπαλλήλων των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στον κατάλογο των προαχθέντων που δημοσιεύθηκε στην CP (εσωτερική ανακοίνωση) αριθ. 72/08 της 21ης Απριλίου 2008.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τις αποφάσεις με τις οποίες το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρνήθηκε να προαγάγει στον βαθμό AD 12 τις Α. Μ. Almeida Campos, R. Dariol, S. Morello και K. Verstreken κατά τις προαγωγές του 2008.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 90 της 18.4.09, σ. 40.


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/19
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 2ας Ιουλίου 2009 — Euro-Information κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση χεριού που κρατάει μια κάρτα με τρία τρίγωνα)
 (Υπόθεση T-414/07) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος αποτελουμένου από απεικόνιση χεριού που κρατάει μια κάρτα με τρία τρίγωνα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 2009/C 193/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Européenne de traitement de l’information (Euro-Information) (Στρασβούργο, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Greffe, M. Chaminade και L. Paudrat, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: O. Montalto και R. Bianchi)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Σεπτεμβρίου 2007 (υπόθεση R 290/2007-1), με την οποία απορρίφθηκε αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος ενός σημείου που απεικονίζει χέρι που κρατάει μια κάρτα με τρία τρίγωνα.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Européenne de traitement de l’Information (Euro-Information), στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 22 της 26.1.2008.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Brussel (België) στις 25 Σεπτεμβρίου 2009 — Maurits Casteels κατά British Airways plc
 (Υπόθεση C-379/09)
 2009/C 312/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeidshof te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείων: Maurits Casteels
 Εφεσίβλητη: British Airways plc
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί ιδιώτης να επικαλεστεί, στο πλαίσιο διαφοράς με τον προερχόμενο από τον ιδιωτικό τομέα εργοδότη του, ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, το άρθρο 42 της Συνθήκης ΕΚ, σε περίπτωση απραξίας του Συμβουλίου·
 2)
 Συντρέχει παράβαση προς τα άρθρα 39 της Συνθήκης ΕΚ, πριν από την έκδοση της οδηγίας 98/49 (1) της 29-6-1998 (ΕΕ της 25-7-1998), και 42 της Συνθήκης ΕΚ, θεωρούμενα αυτοτελώς ή σε συνδυασμό μεταξύ τους:
 Όταν, πλην της περιπτώσεως αποσπάσεως, ένας εργαζόμενος, ο οποίος παρέχει εργασία στο ίδιο εργοδότη- νομικό πρόσωπο απασχολείται από αυτόν τον εργοδότη διαδοχικώς σε διάφορες έδρες εκμεταλλεύσεως σε διάφορα κράτη μέλη και κάθε φορά υπάγεται στα επικουρικά συνταξιοδοτικά προγράμματα που ισχύουν σ’ αυτές τις έδρες εκμεταλλεύσεως,
 —
 για τον καθορισμό του χρονικού διαστήματος για την οριστική κτήση δικαιώματος επί επικουρικών παροχών συντάξεως (βάσει εισφορών του εργοδότη και του εργαζομένου) εντός κράτους μέλους δεν λαμβάνονται υπόψη ούτε τα ήδη συμπληρωθέντα στον ίδιο εργοδότη έτη εργασίας σε άλλο κράτος μέλος ούτε η εκεί υπαγωγή του σε επικουρικό συνταξιοδοτικό σύστημα και
 —
 η μετάθεση του εργαζομένου, με τη συγκατάθεσή του, σε έδρα εκμεταλλεύσεως του ίδιου εργοδότη σε άλλο κράτος μέλος εξομοιώνεται προς την προβλεπόμενη από τον κανονισμό συντάξεως περίπτωση οικειοθελούς αποχωρήσεως από την έδρα εκμεταλλεύσεως και κατά την οποία τα δικαιώματα επικουρικής συντάξεως περιορίζονται στις εισφορές που κατέβαλε ο εργαζόμενος,
 —
 η κατάσταση δε αυτή έχει ως δυσμενή συνέπεια την απώλεια του δικαιώματος του εργαζομένου επί επικουρικών παροχών συντάξεως ως προς την απασχόλησή του σ’ αυτό το κράτος μέλος, πράγμα που δεν θα συνέβαινε, αν είχε παράσχει εργασία στον εργοδότη του αποκλειστικώς εντός ενός μόνο κράτους μέλους και είχε εξακολουθήσει να υπάγεται εκεί στο επικουρικό συνταξιοδοτικό σύστημα αυτού του κράτους μέλους·
 (1) Οδηγία 98/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και των μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 209, σ. 46).


text:
 8.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 285/41
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 — Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-26/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ταμείο Συνοχής - Κανονισμός (ΕΚ) 1164/94 - Μείωση οικονομικής συνδρομής - Απόφαση που δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα - Απαράδεκτο)
 (2008/C 285/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor) (Baguim do Monte, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: P. Moura Pinheiro, M. Gorjão Henriques και F. Quintela, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Guerra e Andrade και A. Weimar)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 5008, της 17ης Οκτωβρίου 2006, περί μειώσεως της οικονομικής συνδρομής που είχε χορηγήσει αρχικά το Ταμείο Συνοχής, για ορισμένα σχέδια σχετικά με την εγκατάσταση μονάδας αποτεφρώσεως για την εξάλειψη αστικών οικιακών αποβλήτων στην περιοχή του Porto
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει την Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor) στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 82 της 17.4.2007.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/10
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 14ης Απριλίου 2005
 στην υπόθεση C-335/03: Πορτογαλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («ΕΓΤΠΕ - Πριμοδότηση βοείου κρέατος - Έλεγχοι - Αντιπροσωπευτικότητα των δειγματοληψιών - Μεταφορά του αποτελέσματος ενός ελέγχου στα προηγούμενα έτη - Αιτιολογία»)
 (2005/C 132/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Στην υπόθεση C-335/03, Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: L. Fernandes, επικουρούμενος από τους C. Botelho Moniz και E. Maia Cadete) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. M. Alves Vieira και L. Visaggio, επικουρούμενοι από τους N. Castro Marques και F. Costa Leite), με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 230 ΕΚ λόγω ακυρώσεως, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, Πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), C. Gulmann, R. Schintgen και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: K. Sztranc, διοικητικός υπάλληλος, εξέδωσε στις 14 Απριλίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 239 της 4.10.2003.


text:
 25.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 58/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2012 — Hamberger Industriewerke κατά ΓΕΕΑ (Atrium)
 (Υπόθεση T-513/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Atrium - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2012/C 58/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hamberger Industriewerke GmbH (Stephanskirchen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Schmidpeter, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Schäffner και R. Manea, στη συνέχεια G. Schneider)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Αυγούστου 2010 (υπόθεση R 291/2010-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Atrium ως κοινοτικού.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Hamberger Industriewerke GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 13 της 15.1.2011.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/44
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 4ης Νοεμβρίου 2008 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-41/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Ασφάλιση ατυχημάτων και επαγγελματικών νόσων - Αναπηρία - Συνταξιοδότηση λόγω αναπηρίας - Αιτιολογία - Ακύρωση)
 (2009/C 6/88)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-Ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: L. Garofalo, δικηγόρος)
 Καθής-Εναγομένη: Επιτροπή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να συνταξιοδοτήσει τον προσφεύγοντα λόγω αναπηρίας, καθώς και σειράς πράξεων συναφών προς την εν λόγω απόφαση και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 30ής Μαΐου 2005 να συνταξιοδοτήσει τον προσφεύγοντα λόγω αναπηρίας.
 2.
 Υποχρεώνει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να καταβάλει στον L. Marcuccio το ποσό των 3 000 ευρώ.
 3.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα δύο τρίτα των εξόδων του L. Marcuccio.
 5.
 O L. Marcuccio φέρει το εν τρίτον των δικαστικών εξόδων του.
 (1) EE C 131 της 3.6.2006, σ. 54.


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/3
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Bacardi-Martini τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet και
 SAS, Cellier des Dauphins, και Νewcastle United Football M. Wathelet, προέδρους τμήματος, C. Gulmann, A. La Pergola
 Company Ltd, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς (εισηγητή), P. Jann, Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric, S. von
 την ερμηνεία του άρθρου 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 τροποποιήσεως, άρθρου 49 ΕΚ), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από L. A. Geelhoed, γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλληλος διοι-
 τους G. C. Rodríguez Iglesias, Πρόεδρο, J.-P. Puissochet κήσεως, εξέδωσε στις 21 Ιανουαρίου 2003, απόφαση με το
 και M. Wathelet, προέδρους τμήματος, C. Gulmann, ακόλουθο διατακτικό:
 D. A. O. Edward, P. Jann (εισηγητή), Β. Σκουρή, F. Macken,
 N. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, 1) Ακυρώνει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού
 γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια (ΕΚ) 1655/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 21 Ιανουαρίου 2003, Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2000, σχετικά με το χρημα-
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: τοδοτικό μέσον για το περιβάλλον (LIFE).
 Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που διατυπώθηκε 2) Τα εκτελεστικά μέτρα του κανονισμού 1655/2000 που
 με διάταξη της 28ης Ιουλίου 2000 από το Ηigh Court of Justice είχαν ήδη θεσπιστεί κατά την ημερομηνία εκδόσεως της
 (England & Wales), Queen’s Bench Division, είναι απαράδεκτη. παρούσας αποφάσεως δεν θίγονται από αυτή.
 3) Τα αποτελέσματα του άρθρου 11, παράγραφος 2, του
 ( 1) ΕΕ C 302 της 21.10.2000. κανονισμού 1655/2000 διατηρούνται στο ακέραιο μέχρις
 ότου το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θεσπίσουν νέες
 διατάξεις σχετικά με τη διαδικασία επιτροπής στην οποία
 υπόκεινται τα εκτελεστικά μέτρα του εν λόγω κανονισμού.
 4) Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 της 21ης Ιανουαρίου 2003 (1 ) ΕΕ C 355 της 9.12.2000.
 στην υπόθεση C-378/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως ( 1)
 («Επιτροπολογία — Απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβου- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 λίου για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστι-
 κών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή — (έκτο τμήμα)
 Κριτήρια επιλογής μεταξύ των διαφόρων διαδικασιών
 της 23ης Ιανουαρίου 2003
 θεσπίσεως εκτελεστικών μέτρων — Αποτελέσματα —
 Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Μερική ακύρωση του κανο- στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-421/00, C-426/00 και
 νισμού (ΕΚ) 1655/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου C-16/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat für
 και του Συμβουλίου σχετικά με το χρηματοδοτικό μέσον Kärnten, του Unabhängiger Verwaltungssenat Wien και
 για το περιβάλλον (LIFE)») του Verwaltungsgerichtshof για την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως): Renate Sterbenz και Paul Dieter Haug ( 1)
 (2003/C 55/05)
 («Προσέγγιση των νομοθεσιών — Άρθρα 28 ΕΚ και 30
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ΕΚ — Οδηγία 79/112/ΕΟΚ — Επισήμανση και παρουσί-
 αση των τροφίμων»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») (2003/C 55/06)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Στην υπόθεση C-378/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: D. Maidani) κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (εκπρόσωποι:


text:
C. Pennera και M. Moore), και Συμβουλίου της στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J.-P. Jacqué και G. Houttuin)
 υποστηριζομένων από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετα-
 νίας και Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: G. Amodeo, επικουρού- Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-421/00, C-426/00 και C-16/
 μενη από τον M. Hoskins), με αντικείμενο την ακύρωση του 01, με αντικείμενο αιτήσεις των Unabhängiger Verwaltungssenat
 κανονισμού (ΕΚ) 1655/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου für Kärnten (Αυστρία), Unabhängiger Verwaltungssenat Wien
 και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2000, σχετικά με το (Αυστρία) και Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) με τις οποίες
 χρηματοδοτικό μέσον για το περιβάλλον (LIFE) (ΕΕ L 192, σ. 1), ζητήθηκε, στο πλαίσιο των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον
 καθόσον υποβάλλει τη θέσπιση των μέτρων εφαρμογής του των αιτούντων δικαστηρίων κατά των Renate Sterbenz (C-421/
 προγράμματος LIFE στη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής, 00), και Paul Dieter Haug (C-426/00 και C-16/01), η έκδοση
 που προβλέπεται στο άρθρο 5 της αποφάσεως 1999/468/ΕΚ του προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 28
 Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των ΕΚ και 30 ΕΚ, καθώς και της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβου-
 όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται λίου, της 18ης ∆εκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθε-
 στην Επιτροπή (ΕΕ L 184, σ. 23), το ∆ικαστήριο, συγκείμενο από σιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση και την


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας
 (Υπόθεση C-328/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2004/35/ΕΚ - Περιβαλλοντική ευθύνη - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2009/C 44/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: U. Wölker και I. Koskinen)
 Καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: A. Guimaraes-Purokoski)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (ΕΕ L 143, σ. 56)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Φινλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 236 της 13.9.2008.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/43
 Προσφυγή της 24ης Μαρτίου 2009 — Viasat Broadcasting UK κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-114/09)
 2009/C 141/93
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Viasat Broadcasting UK Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Kalsmose-Hjelmborg και M. Honoré, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 4 Αυγούστου 2008 στην υπόθεση N 287/2008 και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της απόφασης που εξέδωσε η Επιτροπή στις 4 Αυγούστου 2008 στην υπόθεση N 287/2008 (1), με την οποία η Επιτροπή ενέκρινε, βάσει του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΕΚ, την ενίσχυση για διάσωση που χορήγησε η Δανική Κυβέρνηση στην TV2 Danmark A/S («TV 2»).
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ενίσχυση δεν συνάδει προς το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ', στο μέτρο που παραβιάζει την προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή αρχή της αναλογικότητας κατά την οποία η ενίσχυση δεν πρέπει να αλλοιώνει «[τους όρους των συναλλαγών] κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον». Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι η TV 2 αποτελούσε «προβληματική επιχείρηση» κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (2). Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι η ενίσχυση για διάσωση περιοριζόταν στο αναγκαίο για τη διατήρηση της δραστηριότητας της TV2 μέτρο και ότι η ενίσχυση διατηρήθηκε σε ένα επίπεδο το οποίο δεν παρείχε στην TV2 τη δυνατότητα να επενδύσει σε νέες δραστηριότητες ή να συμπεριφερθεί επιθετικά στις εμπορικές αγορές. Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον παρέλειψε να λάβει υπόψη την κρατική ενίσχυση που η TV2 είχε λάβει στο παρελθόν.
 (1) Περίληψη της προσβαλλόμενης απόφασης δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ C 9 της 14ης Ιανουαρίου 2009, σ.2) και ένα μη εμπιστευτικό κείμενο της απόφασης μπορεί να αναζητηθεί στην ακόλουθη ιστοσελίδα: http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/
 (2) Κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων, ΕΕ C 244 της 1ης Οκτωβρίου 2004, σ. 2


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2016 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-675/14) (1)
 ([ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων - ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση - Δαπάνες που πραγματοποίησε η Ισπανία - Κατ’ αποκοπή δημοσιονομικές διορθώσεις - Εφάπαξ δημοσιονομικές διορθώσεις - Επέκταση της δημοσιονομικής διόρθωσης σε περίοδο μεταγενέστερη της κοινοποίησης που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 885/2006])
 (2016/C 136/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. J. García-Valdecasas Dorrego, abogado del Estado)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: I. Galindo Martín και Δ. Τριανταφύλλου)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του προσφεύγοντος: Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: I. Kalniņš και D. Pelše)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2014/458/ΕΕ της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 205, σ. 62), στο μέτρο που αφορά δαπάνες ύψους 2 713 208,07 ευρώ πραγματοποιηθείσες από το Βασίλειο της Ισπανίας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδά του καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Η Δημοκρατία της Λεττονίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 388 της 3.11.2014.


text:
20150731019616712015/C 270/121002014CJC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150611111221Υπόθεση C-100/14 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2015 — Association médicale européenne (EMA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως — Ρήτρα διαιτησίας — Συμβάσεις Dicoems και Cocoon συναφθείσες στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής αναπτύξεως και επιδείξεως που συμβάλλουν στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και στην καινοτομία (2002/2006) — Παρατυπίες — Μη επιλέξιμες δαπάνες — Καταγγελία των συμβάσεων]
 ---documentbreak--- C2702015EL1110120150611EL0012111122Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2015 — Association médicale européenne (EMA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-100/14 P) (
 1
 )
 «[Αίτηση αναιρέσεως — Ρήτρα διαιτησίας — Συμβάσεις Dicoems και Cocoon συναφθείσες στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής αναπτύξεως και επιδείξεως που συμβάλλουν στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και στην καινοτομία (2002/2006) — Παρατυπίες — Μη επιλέξιμες δαπάνες — Καταγγελία των συμβάσεων]»2015/C 270/12Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Association médicale européenne (EMA) (εκπρόσωποι: A. Franchi, L. Picciano και G. Gangemi, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude και F. Moro, επικουρούμενοι από τον D. Gullo, avocat)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Καταδικάζει την Association médicale européenne (EMA) στα δικαστικά έξοδα.
 (
 1
 ) ΕΕ C 129 της 28.4.2014.


text:
9. 11 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 336/3
 που κατοικούν στην εν λογω χώρα ή έχουν προς αυτούς — κατά το εθνικό δίκαιο, η μητρική εταιρεία και η θυγατρική
 εξομοιωθεί, ικανή να δικαιολογήσει παρόμοια διαφορετι αποτελούν όμιλο,
 κή μεταχείριση. — οι εταιρικές χρήσεις των δύο εταιρειών συμπίπτουν,
 3 . Το άρθρο 52 της συνθήκης δεν επιτρέπει να λαμβάνεται — οι ετήσιοι λογαριασμοί της θυγατρικής για τη χρήση για -
 υπόψη από κράτος μέλος, μέσω αυξημένου συντελεστή την οποία γίνεται λόγος, είχαν εγκριθεί από τη γενική της
 του φόρου εισοδήματος, το γεγονός ότι, λόγω των συνέλευση προτού περατωθεί o έλεγχος των ετήσιων
 σχετικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 λογαριασμών της μητρικής εταιρείας για την ίδια αυτή
 τον Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής χρήση,
 των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθω — από τους ετήσιους λογαριασμούς της θυγατρικής για τη
 τούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται χρήση για την οποία γίνεται λόγος, όπως εγκρίθηκαν από
 στο εσωτερικό της Κοινότητας, σχετικά με τον προσδιο τη γενική της συνέλευση, προκύπτει ότι κατά την ημερο
 ρισμό της εφαρμοστέας ασφαλιστικής νομοθεσίας, o μηνία που έγινε δεκτή για το κλείσιμο του ισολογισμού
 φορολογούμενος δεν υπόκειται εντός του κράτους φορο της θυγατρικής — ήτοι την τελευταία ημέρα της χρήσεως
 λογίας στην υποχρέωση καταβολής εισφορών στο εθνικό αυτής — η θυγατρική είχε διαθέσει τα κέρδη στη μητρική
 σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως. Εν προκειμένω, δεν εταιρεία και
 ασκεί επιρροή το γεγονός ότι o φορολογούμενος υπάγε
 ται στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους — το εθνικό δικαστήριο έχει βεβαιωθεί ότι οι ετήσιοι λογα
 κατοικίας του, πράγμα που προκύπτει επίσης από τον ριασμοί της θυγατρικής εταιρείας για τη χρήση για την
 ανωτέρω κανονισμό. οποία γίνεται λόγος δίδουν πραγματική εικόνα του
 ενεργητικού και του παθητικού, της οικονομικής της
 (') ΕΕ αριθ . C 132 της 14 . 5 . 1994 . καταστάσεως, καθώς και των αποτελεσμάτων χρήσεως,
 δεν αντιβαίνει προς τον κανόνα του άρθρου 31 παράγρα
 φος 1 στοιχείο γ) περίπτωση αα) της τέταρτης οδηγίας
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 78/66Θ/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, βασιζο
 μένης στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) της συνθήκης,
 (πέμπτο τμήμα) περί των ετησίου λογαριασμών των εταιρειών ορισμένων
 της 27ης Ιουνίου 1996 μορφών, όπως τροποποιήθηκε με την έβδομη οδηγία 83/
 στην υπόθεση C-234/94: (αίτηση του Bundesgerichtshof για 349/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1 983, βασιζόμενη
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Waltraud Tomber στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) της συνθήκης, για
 ger κατά Gebruder van der Wettern GmbH (') τους ενοποιημένους λογαριασμούς, το ότι το εθνικό δικα
 στήριο θεωρεί ότι, υπό τις περιγραφείσες περιστάσεις, τα
 (Οδηγία 78/66Θ/ΕΟΚ — Ετήσιοι λογαριασμοί — Ισολογι κέρδη για τα οποία γίνεται λόγος πρέπει να καταχωρίζονται
 σμός — Χρόνος πραγματοποιήσεως κερδών) στον ισολογισμό της μητρικής εταιρείας για τη χρήση για την
 (96/C 336/05 ) οποία η θυγατρική εταιρεία προέβη στη διάθεσή τους.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) Ο ΕΕ αριθ . C 288 της 15 . 10. 1994.
 (-) ΕΕ αριθ . L 222 της 14 . 8. 1978, σ. Il· ΕΕ


text:
ειδ. εχδ . 06/002 ,
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο σ . 17 .
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») P) ΕΕ αριθ . L 193 της 18. 7 . 1983 , σ. 1 .
 Στην υπόθεση C-234/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 Bundesgerichtshof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο (πέμπτο τμήμα)
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος
 δικαστηρίου μεταξύ Waltraud Tomberger και Gebruder van της 27ης Ιουνίου 1996
 der Wettern GmbH, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως στην υπόθεση C-240/95 (αίτηση του cour d'appel de Metz για
 προς την ερμηνεία των άρθρων 31 παράγραφος 1 και 59 της την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ποινική δίκη κατά
 τέταρτης οδηγίας 78/66Θ/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 25ης Ιου Rémy Schmit (')
 λίου 1978, βασιζόμενης στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοι (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Αυτοκίνητα
 χείο ζ) της συνθήκης , περί των ετησίων λογαριασμών των οχήματα — Εθνικό σύστημα σχετικά με το έτος μοντέλου —
 εταιριών ορισμένων μορφών (2), όπως τροποποιήθηκε με την Δυσμενής διάκριση σε βάρος των παραλλήλων εισαγω
 έβδομη οδηγία 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 13ης Ιου γών)
 νίου 1983, βασιζόμενη στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοι
 χείο ζ) της συνθήκης, για τους ενοποιημένους λογαριασμο (96/C 336/06)
 ύς (3), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 D. A. O. Edward, πρόεδρο τμήματος, J. -P. Puissochet, J. C.
 Moitinho de Almeida , C. Gulmann και M. Wathelet, δικαστές, (Προσωρινή μεταφραση- η οριστική μεταφραση θα δημο
 γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: H. von Hol σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου »)
 stein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 27 Ιουνίου 1996 Στην υπόθεση C-240/95 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: cour d'appel de Metz (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κατ'
 Στην περίπτωση κατά την οποία εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί
 — μια εταιρεία (η μητρική εταιρεία) είναι o μοναδικός ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά του Rémy Schmit, η
 μέτοχος άλλης εταιρείας (της θυγατρικής) και την ελέγ έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς το άρθρο 30 της
 χε συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο ( πέμπτο τμήμα), συγκείμενο


text:
 20.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 53/45
 Προσφυγή της 2ας Ιανουαρίου 2017 — La Mafia Franchises κατά EUIPO — Ιταλία (La Mafia SE SIENTA A LA MESA)
 (Υπόθεση T-1/17)
 (2017/C 053/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: La Mafia Franchises, SL (Σαραγόσα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Sempere Massa, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ιταλική Δημοκρατία
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «La Mafia SE SIENTA A LA MESA» — Υπ’ αριθ. 5 510 921 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 803/2016-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να δεχθεί ως έγκυρο το προσβαλλόμενο υπ’ αριθ. 5 510 921 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «LA MAFIA SE SIENTA A LA MESA»·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Ιανουαρίου 2007 — Osman Ocalan, εξ ονόματος του Kurdistan Workers' Party (PKK), Serif Vanly, εξ ονόματος του Kurdistan National Congress (KNK), κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-229/05 P) (1)
 (Αίτηση αναίρεσης - Ειδικά περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας - Προσφυγή ακύρωσης - Παραδεκτό)
 (2007/C 56/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Osman Ocalan, εξ ονόματος του Kurdistan Workers' Party (PKK), Serif Vanly, εξ ονόματος του Kurdistan National Congress (KNK) (εκπρόσωποι: M. Muller, QC, E. Grieves και P. Moser, Barristers, J.G. Peirce, Solicitor)
 Αντίδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: E. Finnegan και M. Bishop), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: R. Caudwell), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα), της 15ης Φεβρουαρίου 2005, στην υπόθεση T-229/02, PKK και KNK κατά Συμβουλίου, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου 2002/334/ΕΚ, της 2ας Μαΐου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και περί καταργήσεως της αποφάσεως 2001/927/ΕΚ (ΕΕ L 116, σ. 3) — Ικανότητα να είναι κάποιος διάδικος και ενεργητική νομιμοποίηση
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί τη διάταξη του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 15ης Φεβρουαρίου 2005, T-229/02, PKK και KNK κατά Συμβουλίου, καθόσον με τη διάταξη αυτή απορρίπτεται η προσφυγή που άσκησε ο Osman Ocalan εξ ονόματος του Kurdistan Workers' Party (PKK).
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει τον Serif Vanly, που υπέβαλε την αίτηση αναίρεσης εξ ονόματος του Kurdistan National Congress (KNK), στα δικαστικά έξοδα της αίτησης αυτής.
 4)
 Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή που άσκησε ο Osman Ocalan εξ ονόματος του PKK, καθόσον βάλλει κατά της απόφασης 2002/334/ΕΚ του Συμβουλίου, της 2ας Μαΐου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (EK) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και την κατάργηση της απόφασης 2001/927/ΕΚ.
 5)
 Η προσφυγή που άσκησε ο Osman Ocalan εξ ονόματος του PKK είναι παραδεκτή, καθόσον βάλλει κατά της απόφασης 2002/460/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (EK) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και την κατάργηση της απόφασης 2002/334/ΕΚ. Η υπόθεση αναπέμπεται στο Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για να εκδικαστεί επί της ουσίας.
 6)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα που αφορούν τον Osman Ocalan εξ ονόματος του PKK.
 (1) ΕΕ C 86 της 8.4.2006.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/31
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 1ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-216/03 (αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): DLD Trading Company Import-Export, spol. s.r.o. κατά Republik Österreich (1)
 (Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως - Απαράδεκτο)
 (2004/C 118/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-216/03, με αντικείμενο αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ DLD Trading Company Import-Export, spol. s.r.o. και Republik Österreich, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, αφενός, ως προς το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3316/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 355/94 με τη θέσπιση προσωρινού μέτρου παρέκκλισης υπέρ της Αυστρίας όσον αφορά τις τελωνειακές ατέλειες (ΕΕ L 350, σ. 12), και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2744/98 του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1998, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 355/94 και την παράταση των προσωρινών μέτρων παρέκκλισης που εφαρμόζονται στη Γερμανία και την Αυστρία (ΕΕ L 345, σ. 9), έναντι των «κοινοτικών κανόνων περί τελωνειακών ατελειών, ιδίως έναντι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 918/83 [του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών (EE L 105, σ. 1)], και της αρχής της τελωνειακής ενώσεως», καθώς και έναντι των αρχών της ασφαλείας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, και αφετέρου, ως προς το κύρος της οδηγίας 69/169/EOK του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1969, περί εναρμόνισης των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις εκπτώσεις φόρου κύκλου εργασιών και τους δασμούς που καταβάλλονται κατά την εισαγωγή στα πλαίσια της διεθνούς διακίνησης επιβατών (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 17), καθώς και των «εθνικών εκτελεστικών διατάξεων» έναντι του «σκοπού της εναρμονίσεως των φόρων κύκλου εργασιών και των φόρων καταναλώσεως στα κράτη μέλη, της ελευθερώσεως ή διευκολύνσεως της κυκλοφορίας ταξιδιωτών μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών και της εναρμονίσεως των διατάξεων της τελωνειακής και της φορολογικής νομοθεσίας κατά την κυκλοφορία ταξιδιωτών», το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με διάταξη της 7ης Απριλίου 2003 είναι απαράδεκτη.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/27
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2016 – C=Holdings κατά EUIPO – Trademarkers (C=commodore)
 (Υπόθεση T-672/16)
 (2016/C 410/38)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: C=Holdings BV (Oldenzaal, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: P. Maeyaert, K. Neefs, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Trademarkers NV (Αμβέρσα, Βέλγιο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «C=commodore» — Υπ’ αριθ. 907 082 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Ιουλίου 2016 στην υπόθεση R 2585/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον απέρριψε την προσφυγή της προσφεύγουσας και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 75 του κανονισμού 207/2009.


text:
C 299/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.10.1999
 — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως των πρα ́ξεων. Γ. Επικουρικω ́ς,
 να ακυρω ́σει το απο ́ 29 Απριλι ́ου 1999 ́εγγραφο της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των B/51839, DG IV-H-3/KSo
 D (99), με το οποι ́ο απαγορευ ́θηκε στις προσφευ ́γουσες η
 προ ́σβαση στον φα ́κελο.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προσφυγη ́ των εταιριω ́ ν Thermenhotel Stoiser Franz
 GesmbH & Co KG, Vier-Jahreszeiten Hotel-Betriebsge- Οι προσφευ ́γουσες εκμεταλλευ ́ονται ξενοδοχειακε ́ς μονα ́δες στις
 smbH & Co KG, Franz Kowald και Thermalhotel Leitner θερμοπηγε ́ς της κοινο ́τητας του Loipersdorf (ομο ́σπονδο κρα ́τος
 GesmbH κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των του Steiermark).
 που ασκη ́θηκε στις 5 Ιουλι ́ου 1999
 Με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση θεωρη ́θηκε ο ́τι η ενι ́σχυση του
 (Υπο ́θεση Τ-158/99) ομο ́σπονδου κρα ́τους του Steiermark, υ ́ψους 1 703 873 ευρω ́,
 για λο ́γους αναπτυ ́ξεως της περιοχη ́ς ει ́ναι συ ́μφωνη με τη Συνθη ́κη
 (1999/C 299/37) ΕΚ. Η ενι ́σχυση αποτελει ́ται απο ́ επιχορη ́γηση για τις δαπα ́νες του
 σχεδι ́ου ανεγε ́ρσεως ξενοδοχειακη ́ς μονα ́δας εκ με ́ρους μι ́ας
 θυγατρικη ́ς εταιρι ́ας της Siemens AG Αυστρι ́ας στο Loipersdorf
 και απο ́ μι ́α ισοδυ ́ναμη προς επιχορη ́γηση μεταβι ́βαση ακινη ́του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (για την εκτε ́λεση του σχεδι ́ου ανεγε ́ρσεως του ξενοδοχει ́ου
 αγορα ́στηκε σε ευνοϊκη ́ τιμη ́ οικο ́πεδο απο ́ την κρατικη ́ εταιρι ́α
 Οι Thermenhotel Stoiser Franz GesmbH & Co KG κ.λπ., με ́εδρα Thermalquelle Loipersdorf GesmbH & Co KG καθω ́ς και απο ́ το
 το Loipersdorf (∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας), εκπροσωπου ́μενες απο ́ ομο ́σπονδο κρα ́τος του Steiermark). Το ξενοδοχει ́ο πρε ́πει να ει ́ναι
 τον δικηγο ́ρο ∆ρ. Georg Eisenberger, της δικηγορικη ́ς εταιρι ́ας κατηγορι ́ας 5 αστε ́ρων και να διαθε ́τει 300 δωμα ́τια (600 κλι ́νες).
 Eisenberger-Herzog-Nierhaus-Forcher & Partner, Graz, με το ́πο Εξα ́λλου, συνη ́φθη συ ́μβαση μεταξυ ́ της ξενοδοχειακη ́ς εταιρι ́ας
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Gerry και της εταιρι ́ας που εκμεταλλευ ́εται την θερμοπηγη ́ του
 Osch, 49 Boulevard Royal, α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου Loipersdorf, με την οποι ́α η τελευται ́α ανε ́βαλε μεταξυ ́ α ́λλων την
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 5 Ιουλι ́ου 1999, προσφυγη ́ υποχρε ́ωση να προβαι ́νει σε κρατη ́σεις 50 δωματι ́ων την ημε ́ρα για
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. δια ́στημα 3 ετω ́ν, να επεκτει ́νει τον χω ́ρο αναπαυ ́σεως, εντο ́ς
 ορισμε ́νης ζω ́νης, σε 200 θε ́σεις κατακλι ́σεως οι οποι ́ες θα ει ́ναι
 στη δια ́θεση αποκλειστικα ́ των πελατω ́ν


text:
του ξενοδοχει ́ου και να
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: μην επιτρε ́ψει ́εως την 1.1.2003 σε κανε ́να α ́λλο ξενοδοχει ́ο
 τη δημιουργι ́α α ́μεσης προ ́σβασης στα λουτρα ́. Το ξενοδοχει ́ο
 A. κυρι ́ως, αναλμβα ́νει ως αντιστα ́θμισμα την υποχρε ́ωση να προβαι ́νει καθη-
 μερινω ́ς σε κρατη ́σεις των 200 τουλα ́χιστον θε ́σεων κατακλι ́σεως.
 1. να κρι ́νει την προσφυγη ́ παραδεκτη ́ και βα ́σιμη·
 Κατα ́ την α ́ποψη των προσφευγουσω ́ν, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση
 2. και, κατα ́ συνε ́πεια, πρε ́πει να ακυρωθει ́ διο ́τι
 α) να ακυρω ́σει την απο ́ 2 Μαρτι ́ου 1999 απο ́φαση της — στο πλαι ́σιο της κυ ́ριας διαδικασι ́ας ελε ́γχου κατα ́ την ́εννοια
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των SG (99) του α ́ρθρου 88, παρα ́γραφος 2 ΕΚ (παλαιο ́ α ́ρθρο 93, παρα ́-
 D/1523, με την οποι ́α κηρυ ́χθηκαν συ ́μφωνες προς γραφος 2, της Συνθη ́κης ΕΚ) δεν παρασχε ́θηκε η ευκαιρι ́α για
 την κοινη ́ αγορα ́ οι κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις προς τη διατυ ́πωση παρατηρη ́σεων,
 Siemens AG της Αυστρι ́ας σε σχε ́ση με το προ ́γραμμα
 ανεγε ́ρσεως ξενοδοχειακη ́ς μονα ́δας στο Loipersdorf — η Επιτροπη ́ παρε ́βη την υποχρε ́ωση αιτιολογη ́σεως και
 της Αυστρι ́ας, κατα ́ το α ́ρθρο 92, παρα ́γραφος 3,
 στοιχει ́ο γ', της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 87, παρα ́γρα- — αγνο ́ησε το δικαι ́ωμα των προσφευγουσω ́ ν για πληροφο ́ρηση
 φος 3, στοιχει ́ο γ' ΕΚ)· και προ ́σβαση στον φα ́κελο.
 β) να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Υφι ́σταται παραβι ́αση του πρωτογενου ́ς κοινοτικου ́ δικαι ́ου, διο ́τι
 η Επιτροπη ́ χαρακτη ́ρισε μο ́νον την επιχορη ́γηση για τις δαπα ́νες
 Β. Επικουρικω ́ς, του σχεδι ́ου και την επακολουθη ́σασα μεταβι ́βαση του ακινη ́του
 ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις, ο ́χι ο ́μως και την ομοι ́ως επακολουθη ́σασα
 παροχη ́ εγγυη ́σεως για τις κρατη ́σεις των δωματι ́ων, τη δωρεα ́ν
 1. να κρι ́νει την προσφυγη ́ παραδεκτη ́·
 δια ́θεση 200 θε ́σεων κατακλι ́σεως στη θερμοπηγη ́ καθω ́ς και την
 αποκλειστικη ́ α ́μεση προ ́σβαση στη θερμοπηγη ́ για περι ́οδο 5 ετω ́ν
 2. να διατα ́ξει την καθη ́ς, πριν απο ́ την ́εκδοση αποφα ́σεως ́εως και την 1.1.2003. Συνεπω ́ς, κακω ́ς η Επιτροπη ́ υπολο ́γισε το
 περι ́ του βασι ́μου της προσφυγη ́ς, να προσκομι ́σει τις ακαθα ́ριστο ισοδυ ́ναμο της επιχορηγη ́σεως σε 4,5 % μο ́νον, ενω ́
 μνημονευθει ́σες στην απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρω- αυτο ́, εφαρμοζομε ́νου του «market inverstor rule», ανε ́ρχεται
 παϊκω ́ν Κοινοτη ́των μελε ́τες των HVS International, στην πραγματικο ́τητα στο 25,4 %. Στην εσφαλμε ́νη νομικη ́ εκτι ́-
 Parnell Kerr Forster


text:
Associates καθω ́ς και του Institut μηση αυτω ́ν των κεκαλυμμε ́νων ενισχυ ́σεων απο ́ την Επιτροπη ́
 für Technologie-und Regionalpolitik και να χορηγη ́σει προστι ́θεται και η κατα ́χρηση της διακριτικη ́ς της ευχε ́ρειας.
 στις προσφευ ́γουσες προθεσμι ́α προκειμε ́νου να λα ́βουν
 εγγρα ́φως θε ́ση και να προσκομι ́σουν συναφω ́ς αντι ́θετη
 πραγματογνωμοσυ ́νη του ιδι ́ου τεχνικου ́ επιπε ́δου.


text:
 25.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/22
 Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2010 — Three-N-Products Private κατά ΓΕΕΑ — Shah (AYUURI NATURAL)
 (Υπόθεση T-313/10)
 ()
 2010/C 260/30
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Three-N-Products Private Ltd (Νέο Δελχί, Ινδία) (εκπρόσωπος: C. Jäger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: S. Shah, A. Shah, M. Shah — A. Partnership t/a FUDCO (Wembley, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 1ης Ιουνίου 2010, στην υπόθεση R 1005/2009-4),
 —
 να υποχρεώσει το καθού να επιβεβαιώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και να απορρίψει την υπ’ αριθ. 5805387 αίτηση καταχωρίσεως στο σύνολό της,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, και
 —
 να καταδικάσει τους αντιδίκους ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών, σε περίπτωση που ασκήσουν παρέμβαση στην υπό κρίση υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούντες την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: S. Shah, A. Shah, M. Shah — A. Partnership t/a FUDCO
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «AYUURI NATURAL», για προϊόντα των κλάσεων 3 και 5
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το κοινοτικό εικονιστικό σήμα «Ayur» (αριθ. 2996098), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3 και 5· το κοινοτικό λεκτικό σήμα «AYUR» (αριθ. 5429469), για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3 και 5
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή και απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχθηκε την προσφυγή, ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και απέρριψε την ανακοπή.
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής της:
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη με την προσβαλλόμενη απόφαση τα άρθρα 7 και 8 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον εσφαλμένως έκρινε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως και ότι τα προγενέστερα σήματα παραπέμπουν συνειρμικά στα οικεία αγαθά, με συνέπεια να έχουν λιγότερο έντονο διακριτικό χαρακτήρα.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι δεν είναι αντικειμενική και στερείται νομικού ερείσματος.


text:
 18.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 250/19
 Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2012 — Health Food Manufacturer’s Association κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-296/12)
 2012/C 250/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: The Health Food Manufacturer’s Association (East Molesey, Ηνωμένο Βασίλειο), Quest Vitamins Ltd (Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο), Natures Aid Ltd (Kirkham, Ηνωμένο Βασίλειο), Natuur- & gezonheidsProducten Nederland (Ermelo, Κάτω Χώρες), και New Care Supplements BV (Oisterwijk, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: B. Kelly και G. Castle, Solicitors, και P. Bogaert, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 432/2012 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 2012, σχετικά με τη θέσπιση καταλόγου επιτρεπόμενων ισχυρισμών υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, εξαιρουμένων όσων αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας και την ανάπτυξη και υγεία των παιδιών (ΕΕ L 136, σ. 1),
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 2012, σχετικά με τη θέσπιση καταλόγου επιτρεπόμενων ισχυρισμών υγείας και την κατάρτιση καταλόγου των λεγόμενων εκκρεμών ισχυρισμών υγείας που δεν έχουν απορριφθεί ούτε εγκριθεί από την Επιτροπή,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τους ακόλουθους τρεις λόγους ακυρώσεως του προσβαλλόμενου κανονισμού.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζουν ότι δεν υφίσταται έννομη βάση για τη θέσπιση καταλόγου επιτρεπόμενων ισχυρισμών υγείας γενικού περιεχομένου ενώ παράλληλα διατηρούνται ορισμένοι ισχυρισμοί βάσει των μεταβατικών μέτρων του άρθρου 28 του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 (δηλαδή για τη διάσπαση της διαδικασίας αξιολογήσεως και τη θέσπιση μερικού καταλόγου ισχυρισμών βάσει του άρθρου 13, παράγραφος 1). Περαιτέρω, προβάλλουν παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως, της ασφάλειας δικαίου και της απαγορεύσεως των διακρίσεων για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η αδικαιολόγητη και αδιαφανής διάσπαση της διαδικασίας, η έλλειψη σχετικών διαβουλεύσεων ή επαρκούς αιτιολογήσεως της εν λόγω διασπάσεως, καθώς και το γεγονός ότι ορισμένοι ισχυρισμοί είναι «εκκρεμείς» και εξακολουθούν να επωφελούνται των προβλεπομένων μεταβατικών περιόδων του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 (αν και δεν υφίσταται ασφάλεια δικαίου κατά τις εν λόγω μεταβατικές περιόδους).
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι το γεγονός ότι πολλοί ισχυρισμοί υγείας δεν περιελήφθησαν στον κατάλογο των επιτρεπόμενων ισχυρισμών συνιστά παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 λόγω εφαρμογής ακατάλληλων κριτηρίων αξιολογήσεως, παραβιάζει τις αρχές της χρηστής διοικήσεως και της ασφάλειας δικαίου, αλλά και την υποχρέωση συνεργασίας με τις εθνικές αρχές τροφίμων και την υποχρέωση επαρκούς αιτιολογήσεως.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο οι προσφεύγουσες προβάλλουν, σε περίπτωση απορρίψεως των ανωτέρω λόγων ακυρώσεως, ότι ο ίδιος ο κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 είναι άκυρος λόγω προσβολής του δικαιώματος ακροάσεως και παραβιάσεως της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Ο παράνομος χαρακτήρας του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 προβάλλεται με την παρούσα προσφυγή δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ και συνιστά λόγω ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΕ) 432/2012.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/13
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-383/10)
 ()
 2010/C 274/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και F. Dintilhac)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ καθεστώς που προβλέπει την εισάγουσα δυσμενείς διακρίσεις φορολογία των τόκων που καταβάλλουν οι μη εγκατεστημένες στην ημεδαπή τράπεζες, καθόσον εφαρμόζει φορολογική απαλλαγή των τόκων που καταβάλλουν οι βελγικές τράπεζες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις των άρθρων 56 και 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην άρθρα 49 και 56 της Συνθήκης ΕΚ αντιστοίχως) και από τα άρθρα 36 και 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή στρέφεται κατά των επίμαχων εθνικών διατάξεων στο μέτρο που έχουν ως αποτέλεσμα να αποτρέπουν τους διαμένοντες στο Βέλγιο να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες τραπεζών εγκατεστημένων σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι οι τόκοι που καταβάλλουν οι τράπεζες αυτές δεν μπορούν να τύχουν της φορολογικής απαλλαγής που ισχύει αποκλειστικά για τους τόκους που καταβάλλουν οι βελγικές τράπεζες.
 Προκαταρκτικώς, η Επιτροπή απορρίπτει ειδικότερα την επιχειρηματολογία του καθού ότι η άμεση φορολογία αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών και ισχυρίζεται ότι ο τομέας αυτός, έμμεσα αλλά αναγκαστικά, εμπίπτει στην αρμοδιότητα που αφορά την εσωτερική αγορά, οπότε συνιστά συντρέχουσα αρμοδιότητα μεταξύ της Ένωσης και τωv κρατών μελών.
 Προς απάντηση στις αντιρρήσεις που διατυπώνουν οι βελγικές αρχές, η Επιτροπή αντιτείνει, πρώτον, ότι η μη υποβολή σχετικής καταγγελίας εκ μέρους του χρηματοοικονομικού κλάδου στερείται λυσιτέλειας στο μέτρο που η προσφυγή κατά παραβάσεως είναι αντικειμενικής φύσεως και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εξαρτάται από την ύπαρξη καταγγελίας. Δεύτερον και τρίτον, η Επιτροπή αντικρούει, αφενός, την επιχειρηματολογία ότι τα μέτρα περί των οποίων πρόκειται δικαιολογούνται από τον επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος που έγκειται στην εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας των φορολογικών ελέγχων, και, αφετέρου, τον ισχυρισμό ότι η επίμαχη νομοθεσία αποτελεί μέτρο κοινωνικοπολιτικής φύσεως που προστατεύει το δημόσιο συμφέρον. Τέταρτον, η προσφεύγουσα απορρίπτει τη δικαιολογία των βελγικών αρχών που συνδέεται με τη μειωμένη αποτελεσματικότητα που θα είχε η επέκταση της εν λόγω φορολογικής απαλλαγής και προβάλλει ότι η ομάδα των υποκειμένων στον φόρο στην οποία το μέτρο αυτό απευθύνεται θα μπορούσε επίσης να ενδιαφερθεί για τις υπηρεσίες τραπεζών εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη. Πέμπτον, η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία του καθού που αφορά τις ανισότητες που υφίστανται στην Ένωση σχετικά με την προστασία των καταναλωτών σε περίπτωση πτωχεύσεως μιας τράπεζας και υπενθυμίζει το γεγονός ότι ο τομέας αυτός αποτελεί αντικείμενο εναρμόνισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τέλος, η Επιτροπή προβάλλει το γεγονός ότι το Βέλγιο έχει τρεις επίσημες γλώσσες (την ολλανδική, τη γαλλική και τη γερμανική) και ότι δεν είναι δικαιολογημένες οι αντιρρήσεις που εκφράζονται ως προς τον κίνδυνο ανεπαρκούς πληροφόρησης οφειλόμενης στο ότι η τράπεζα που είναι εγκατεστημένη εκτός Βελγίου χρησιμοποιεί γλώσσα μη


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/51
 Προσφυγή του Luc Jacobs κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση Τ-131/04)
 (2004/C 118/110)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Luc Jacobs, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Μαρτίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 14ης Απριλίου 2003 κατά το μέρος που
 —
 δεν κατέταξε τον προσφεύγοντα στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, κατά τον χρόνο του διορισμού του,
 —
 δεν αποκατέστησε τη βλάβη στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος, επισπεύδοντας την ημερομηνία προαγωγής του στον βαθμό Β3 και προάγοντάς τον, ενδεχομένως, στον βαθμό Β2,
 —
 περιόρισε την ισχύ της αποφάσεως ανακατατάξεως, όσον αφορά τα αποτελέσματα οικονομικής φύσεως, μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1995,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 11ης Δεκεμβρίου 2003, η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 16 Δεκεμβρίου 2003 και με την οποία απορρίφθηκε η με αριθμό R/473/03 ένστασή του,
 —
 να υποχρεώσει την καθής στην καταβολή αποζημιώσεως προσωρινώς ορισθείσας στο ποσό των 125 000 ευρώ, στην αδόκητη περίπτωση που δεν καταστεί δυνατή η αποκατάσταση της βαθμολογικής εξελίξεως του προσφεύγοντος,
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων στην παρούσα διαφορά, ο οποίος είχε καταταγεί στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3, κατά τον διορισμό του, τον Ιανουάριο του 1991, αντιτίθεται στην απόφαση της ΑΔΑ περί κατατάξεώς του, κατόπιν επανεξετάσεως, στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 2, και όχι στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, περί μη αποκαταστήσεως της βλάβης που υπέστη στη βαθμολογική του εξέλιξη και περί περιορισμού της ισχύος της αποφάσεως ανακατατάξεως, όσον αφορά τα αποτελέσματα οικονομικής φύσεως, μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1995.
 Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί ταυτίζονται με αυτούς της υποθέσεως Τ-125/04, Rousseaux κατά Επιτροπής.


text:
 16.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/11
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 18 Απριλίου 2011 — Econord Spa κατά Comune di Solbiate και Comune di Varese
 (Υπόθεση C-183/11)
 2011/C 211/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Econord Spa
 Καθών: Comune di Solbiate, Comune di Varese
 Έτερος διάδικος: Aspem Spa
 Προδικαστικό ερώτημα
 Ερωτάται αν η νομολογιακή αρχή κατά την οποία η θέση που κατέχει, από πλευράς ελεγκτικών εξουσιών, ένας έκαστος των μετεχόντων στην εταιρεία-όργανο δημοσίων φορέων δεν ασκεί επιρροή πρέπει να τυγχάνει εφαρμογής και σε περίπτωση κατά την οποία, όπως εν προκειμένω, ένας εκ των μετεχόντων δήμων κατέχει μία μόνο μετοχή της εταιρείας-οργάνου, ενώ οι μεταξύ δημοσίων φορέων συμφωνίες των μετόχων δεν εξασφαλίζουν στον μετέχοντα δήμο την άσκηση ουσιαστικού ελέγχου επί της εταιρείας, με αποτέλεσμα η συμμετοχή στην εταιρεία να μπορεί να θεωρηθεί απλώς ως ο επίσημος μανδύας για την ανάθεση συμβάσεως παροχής υπηρεσιών.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/27
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 16ης Φεβρουαρίου 2005
 στην υπόθεση Τ-284/03: Rosalinda Aycinena κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Υπάλληλοι - Διορισμός σε βαθμό ανώτερο του εισαγωγικού - Κατάταξη σε κλιμάκιο)
 (2005/C 93/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-284/03, Rosalinda Aycinena, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τις J.-N. Louis, E. Marchal, A. Coolen και S. Orlandi, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: C. Berardis-Kayser), που έχει ως αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί οριστικής βαθμολογικής κατατάξεως της προσφεύγουσας, κατά τον διορισμό της, στον βαθμό LA 6, κλιμάκιο 1, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. Jaeger, πρόεδρο, V. Tiili και O. Czúcz, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 16 Φεβρουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2
 Καταδικάζει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 29ης Μαρτίου 2011 — Anheuser-Busch, Inc. κατά Budějovický Budvar, národní podnik και Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-96/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 4 - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού και εικονιστικού σήματος BUD - Ανακοπή - Ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως «bud» - Προστασία δυνάμει του Διακανονισμού της Λισσαβώνας και διμερών συνθηκών που δεσμεύουν δύο κράτη μέλη - Χρήση στις συναλλαγές - Σημείο του οποίου η ισχύς δεν είναι μόνον τοπική)
 2011/C 152/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Anheuser-Busch, Inc. (εκπρόσωποι: V. von Bomhard και B. Goebel, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Budějovický Budvar, národní podnik (εκπρόσωποι: F. Fajgenbaum, T. Lachacinski, C. Petsch και S. Sculy-Logotheti, δικηγόροι) και Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 2008, Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ και Anheuser-Busch (συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-225/06, T-255/06, T-257/06 και T-309/06), με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε τις αποφάσεις R 234/2005-2, R 241/2005-2, R 802/2004-2 και R 305/2005-2 του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ) απορρίπτοντας τις προσφυγές που ασκήθηκαν κατά των αποφάσεων του τμήματος ανακοπών με τις οποίες απορρίφθηκε η ανακοπή της Budějovický Budvar, národní podnik κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «BUD» για προϊόντα των κλάσεων 32 και 33 — Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 16ης Δεκεμβρίου 2008, T-225/06, T-255/06, T-257/06 και T-309/06, Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ — Anheuser-Busch (BUD), καθόσον το Πρωτοδικείο θεώρησε κακώς, όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 422/2004 του Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουαρίου 2004, καταρχάς, ότι η ισχύς του επίμαχου σημείου, η οποία δεν μπορεί να είναι μόνο τοπική, πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικά σε συνάρτηση με την έκταση του εδάφους προστασίας του σημείου αυτού, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η χρήση του εντός του εδάφους αυτού, εν συνεχεία, ότι το έδαφος που έχει σημασία για να εκτιμηθεί η χρήση του εν λόγω σημείου δεν είναι οπωσδήποτε το έδαφος προστασίας αυτού και, τέλος, ότι η χρήση του ίδιου αυτού σημείου δεν πρέπει οπωσδήποτε να έχει γίνει πριν από την ημερομηνία της καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος.
 2)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
 3)
 Αναπέμπει τις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-225/06, T-255/06, T-257/06, και T-309/06 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 113 της 16.5.2009.


text:
11.4.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 113/3
 rsoiveiäa (oäpxy g atsoälasg paqósarg sgy dióqjeiay sgy APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 rtlbórexy lirhxärexy) eluaiämotm oäsi g amacqauoälemg rsg (peälpso slgäla)
 rtälbarg lirhxärexy dióqjeia dem amsijasopsqiäfei sgm pqac-
 lasijgä pqoäherg sxm rtlbakkoleämxm, opoäse pqeäpei ma kg- sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998
 uheiä tpoäwg g pqaclasijgä rtmokijgä dióqjeia sgy paqovgäy rsgm tpoäherg C-366/96 (aiäsgrg sot tribunal du travail
 jasaktälasoy jai oävi g amacqauoälemg rsg rtälbarg lirhxä- de Charleroi cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 rexy. Louisette Cordelle jasó Office national des pensions
 (ONP) (1)
 (1) EE C 351 sgy 30.12.1995. [Joimxmijgä aruókirg Ç Òqhqo 12 paqócqauoy 2 jai
 óqhqo 46a sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 Ç Ehmijeäy
 diasóneiy peqiä apacoqetärexy sgy rxqetärexy Ç Paqoveäy
 sgy idiäay utärexy]
 (98/C 113/08)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (peälpso slgäla)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sgy 12gy Uebqotaqiäot 1998 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 rsgm tpoäherg C-163/96 (aiäsgrg sgy Pretura Circondariale,
 La Spezia: poimijgä diäjg jasó Silvano Raso j.kp. (1) Rsgm tpoäherg C-366/96, pot eiäve xy amsijeiälemo aiäsgrg sot
 tribunal du travail de Charleroi (Beäkcio), pqoy so Dijarsgäqio,
 [Eketäheqg paqovgä tpgqerixäm Ç Amsacxmirloäy Ç Eidijó jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm
 gä apojkeirsijó dijaixälasa Ç Epiveiqgäreiy paqavx- opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 qgriotävoi kilemijotä uoqsoejuoqsxsijotä rsahlotä emxäpiom sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Louisette Cor-
 (terminal)] delle jai Office national des pensions (ONP), g eäjdorg pqo-
 (98/C 113/07) dijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot óqhqot 12
 paqócqauoy 2, sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 sot
 Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1971, peqiä euaqlocgäy sxm
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) rtrsglósxm joimxmijgäy aruakiärexy rsoty lirhxsotäy, rsoty
 lg lirhxsotäy jai rsa leäkg sxm oijocemeixäm soty pot diaji-
 motämsai emsoäy sgy Joimoäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 73),
 oäpxy sqopopoigähgje jai emgleqxähgje le som jamomirloä
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- (EOJ) aqih. 2001/83 sot Rtlbotkiäot, sgy 2ay Iotmiäot 1983
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) (EE L 230, r. 6), jai sot óqhqot 46a sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 1408/71, oäpxy sqopopoigähgje jai emgleqxähgje le som
 jamomirloä (EOJ) aqih. 2001/83, oäpxy ej meäot sqopo-
 Rsgm tpoäherg C-163/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Pretura poigähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1248/92 sot Rtlbot-
 Circondariale, La Spezia (Isakiäa), pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ kiäot, sgy 30gäy Apqikiäot 1992 (EE L 136, r. 7), so Dijarsgä-
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa qio, (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty M. Wathelet,
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy poimijgäy diäjgy pot ejjqeleiä emxä- pqoäedqo sot pqxäsot slgälasoy, pqoedqetäomsa sot peälpsot
 piom sot aisotämsoy dijarsgqiäot jasó Silvano Raso j.kp., g slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward
 eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa (eirgcgsgä), P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiracce-
 sxm óqhqxm 59, 86 jai 90, paqócqauoy 1 sgy rtmhgäjgy EJ, keäay: C. O. Lenz, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau, jtäqia
 so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gul- tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 12 Uebqotaqiäot 1998
 mann, pqoäedqo slgälasoy, M. Wathelet


text:
(eirgcgsgä), J. C. Moi- apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 tinho de Almeida, P. Jann jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy
 eiraccekeäay: N. Fennelly, cqallaseäay: H. von Holstein, bog-
 So óqhqo 12 paqócqauoy 2, sot jamomirlotä (EOJ)
 hoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 12 Uebqotaqiäot 1998
 aqih. 1408/71 sot Rtlbotkiäot, sgy 14gy Iotmiäot 1971, peqiä
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 euaqlocgäy sxm rtrsglósxm joimxmijgäy aruakiärexy rsoty
 lirhxsotäy, rsoty lg lirhxsotäy jai rsa leäkg sxm oijoce-
 meixäm soty pot diajimotämsai emsoäy sgy Joimoäsgsay, oäpxy
 Sa óqhqa 86 jai 90 sgy rtmhgäjgy EJ eävotm sgm eämmoia oäsi sqopopoigähgje jai emgleqxähgje le som jamomirloä (EOJ)
 apacoqetäotm ehmijeäy diasóneiy oi opoiäey epiutkórrotm re aqih. 2001/83 sot Rtlbotkiä ot, sgy 2ay Iotmiäot 1983, dem
 kilemeqcasijgä rtmsevmiäa so dijaiäxla ma heäsei eäjsajso eqca- apojkeiäei sgm euaqlocgä jamoäma peqiä apacoqetärexy sgy
 sijoä dtmalijoä rsg dióherg sxm ókkxm epiveiqgärexm pot rxqetärexy jqósoty leäkoty o opoiäoy pqobkeäpei, rso pkaiärio
 arjotäm dqarsgqioäsgsa rso kileäma oäpot atsgä eiämai ecjase- tpokocirlotä paqovgäy epifxämsoy voqgcotleämgy dtmólei sgy
 rsgleämg, oäsam g rtmsevmiäa atsgä eävei epiärgy ódeia ejsekeä- moloheriäay atsotä sot jqósoty jai tpokocifoleämgy bórei
 rexy kilemijxäm eqcarixäm. sgy rsadiodqoliäay sot apohamoämsoy rtftäcot sot, sg kgäwg
 tpoäwg paqovxäm voqgcotleämxm pqorxpijxäy emsoäy ókkot
 (1) EE C 197 sgy 6.7.1996. jqósoty leäkoty vaqajsgqifoleämxm xy rtmsónexm koäcx
 rtlpkgqxärexy rtmsónilot vqoämot gä xy pkeomejsglósxm
 epevoämsxm heärg seäsoiay rtmsónexy jasó sgm eämmoia sgy
 moloheriäay sot pqxäsot jqósoty leäkoty. Rso ehmijoä


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) στις 21 Νοεμβρίου 2011 — DKV Belgium κατά Association belge des consommateurs Test-Achats ASBL
 (Υπόθεση C-577/11)
 2012/C 32/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Bruxelles
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα-Εναγόμενη: DKV Belgium
 Εφεσίβλητη-Ενάγουσα: Association belge des consommateurs Test-Achats ASBL
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει τα άρθρα 29, [δεύτερο εδάφιο] και 39, [παράγραφος] 3, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ (1) και το άρθρο 8, παράγραφος 3, [τρίτο εδάφιο] της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ (2), αφενός, και τα άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ, αφετέρου, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν στα κράτη μέλη να προβλέπουν, στο πλαίσιο των συμβάσεων ασφαλίσεως ασθενείας που δεν συνδέονται με την επαγγελματική δραστηριότητα, διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες το ασφάλιστρο, το απαλλασσόμενο ποσό και η παροχή μπορούν να τροποποιηθούν κατά την ετήσια επέτειο καταβολής του ασφαλίστρου μόνον:
 —
 βάσει του δείκτη τιμών καταναλωτή·
 —
 βάσει ενός ή περισσότερων ειδικών δεικτών κόστους των υπηρεσιών που καλύπτονται από τις ιδιωτικές συμβάσεις ασφαλίσεως ασθενείας [του αποκαλούμενου «ιατρικού δείκτη»], εάν και στον βαθμό που η εξέλιξη αυτού του δείκτη ή δεικτών υπερβαίνει την εξέλιξη των τιμών καταναλωτή·
 —
 βάσει εγκρίσεως διοικητικής αρχής επιφορτισμένης με τον έλεγχο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, κατόπιν αιτήσεως της οικείας ασφαλιστικής επιχειρήσεως, εφόσον η εν λόγω αρχή διαπιστώσει ότι η εφαρμογή του τιμολογίου της εν λόγω επιχειρήσεως, παρά τις προσαρμογές που υπολογίζονται βάσει των δεικτών των προηγουμένων παραγράφων προκαλεί ή κινδυνεύει να προκαλέσει ζημίες, προκειμένου να μπορέσει η ασφαλιστική επιχείρηση να λάβει μέτρα για την ισοσκέλιση των τιμολογίων της, τα οποία ενδέχεται να συνεπάγονται προσαρμογή των όρων καλύψεως;
 (1) Οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την «πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής») (ΕΕ L 228, σ. 1).
 (2) Πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής (ΕΕ L 228, σ. 3).


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/18
 Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2012 — Verus κατά ΓΕΕΑ — Maquet (LUCEA LED)
 (Υπόθεση T-186/12)
 2012/C 200/38
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Verus Eood (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: S. Vykydal, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Maquet SAS (Ardon, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 13ης Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση R 67/2011-4 και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δίκης καθώς και στα έξοδα της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η Maquet SAS
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «LUCEA LED» για εμπορεύματα της κλάσεως 10
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «LUCEO» για εμπορεύματα των κλάσεων 10, 12 και 28
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή έγινε δεκτή και η ανακοπή απορρίφθηκε
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 75, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του κανόνα 6, παράγραφος 4, του εκτελεστικού κανονισμού 2868/95 σε συνδυασμό με την απόφαση αριθ. EX-05-5·
 —
 Παράβαση του άρθρου 42 του κανονισμού 207/2009.