text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/31
 Προσφυγή της 29ης Μαρτίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-28/12)
 2012/C 174/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος του προσφεύγοντος, πρώτον, για διαγραφή μίας φράσεως από την ιατρική έκθεση της 28ης Φεβρουαρίου 2008, δεύτερον, για εκ νέου αποστολή νέας εκθέσεως διορθωμένης συναφώς σε ιατρό επιλογής του προσφεύγοντος και, τρίτον, για διαγραφή εν γένει από τον φάκελο εργατικών ατυχημάτων του προσφεύγοντος του κατά τον προσφεύγοντα ψευδούς στοιχείου ότι η λευκή σκόνη με την οποία ο προσφεύγων ήρθε σε επαφή αποδείχθηκε εν τέλει ότι επρόκειτο για λευκή σκόνη σε αντίτυπο εφημερίδας στην οποία ο προσφεύγων ήταν συνδρομητής
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση απορρίψεως των αιτημάτων του της 23ης Δεκεμβρίου 2010·
 —
 εφόσον κρίνεται αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της 10ης Ιουλίου 2010, καθώς και την απόφαση απορρίψεως των αιτημάτων του της 23ης Δεκεμβρίου 2010·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2016 — Guiral Broto κατά EUIPO — Gastro & Soul (CAFE DEL SOL)
 (Υπόθεση T-549/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης CAFE DEL SOL - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα Café del Sol - Παράλειψη προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής - Άρθρα 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κανόνες 19 και 20 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Δικαιώματα άμυνας])
 (2017/C 030/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ramón Guiral Broto (Marbella, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. L. de Castro Hermida, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Gastro & Soul GmbH (Hildesheim, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 1888/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Guiral Broto και Gastro & Soul.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 16ης Ιουλίου 2015 (υπόθεση R 1888/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Ramón Guiral Broto και Gastro & Soul GmbH.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Το EUIPO και ο Guiral Broto φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) EE C 381 της 16.11.2015.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/10
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Συμβουλίου που ασκήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2005
 (Υπόθεση C-440/05)
 (2006/C 22/18)
 γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους W. Bogensberger και R. Troosters, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 8 Δεκεμβρίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η απόφαση-πλαίσιο 2005/667/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2005, για την ενίσχυση του ποινικού πλαισίου καταστολής της ρύπανσης από πλοία (1), είναι παράνομη·
 —
 να ακυρώσει την ως άνω απόφαση-πλαίσιο·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Λαμβανομένης υπόψη της λειτουργικής θεωρήσεως που ακολούθησε το Δικαστήριο στην απόφαση της 13ης Σεπτεμβρίου 2005 στην υπόθεση C-176/03, Επιτροπή κατά Συμβουλίου (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή), καθώς και του γεγονότος ότι τα μέτρα που προβλέπουν τα άρθρα 1 έως 10 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/667/ΔΕΥ είναι μέτρα ποινικής φύσεως αναγκαία προς εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας της κοινής πολιτικής μεταφορών, όπως αυτή αναπτύχθηκε με την οδηγία 2005/35/ΕΚ (2), η Επιτροπή θεωρεί ότι το σύνολο της αποφάσεως-πλαισίου προσβάλλει το άρθρο 47 ΣΕΕ, λόγω του ενιαίου χαρακτήρα της, οπότε αυτή είναι παράνομη.
 (1) ΕΕ L 255 της 30ής Σεπτεμβρίου 2005, σ. 164.
 (2) Οδηγία 2005/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τη ρύπανση από τα πλοία και τη θέσπιση κυρώσεων για παραβάσεις (ΕΕ L 255 της 30ής Σεπτεμβρίου 2005, σ. 11).


text:
 22.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 374/15
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 20ής Σεπτεμβρίου 2011
 στην υπόθεση E-5/11
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας
 [Αθέτηση υποχρεώσεων από συμβαλλόμενο μέρος — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 2002 σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1891/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με την πολυετή χρηματοδότηση της δράσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας για την καταπολέμηση της ρύπανσης από τα πλοία, και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002]
 2011/C 374/10
 Στην υπόθεση E-5/11, Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας — ΑΙΤΗΣΗ για να διαπιστωθεί ότι, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της καθορισμένης προθεσμίας τα μέτρα που είναι αναγκαία για να εντάξει στην έννομη τάξη του: α) την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 56ιε του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα], όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1, και β) την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 56ιεα του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2038/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με την πολυετή χρηματοδότηση της δράσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας για την καταπολέμηση της ρύπανσης από τα πλοία, και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002], όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1, το Βασίλειο της Νορβηγίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, Πρόεδρο, και τους δικαστές Per Christiansen και Páll Hreinsson (δικαστή-εισηγητή), εξέδωσε απόφαση στις 20 Σεπτεμβρίου 2011, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Δηλώνει ότι το Βασίλειο της Νορβηγίας, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της καθορισμένης προθεσμίας, τα μέτρα που είναι αναγκαία για να εντάξει στην έννομη τάξη του: α) την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 56ιε του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002 σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1, και β)] την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 56ιεα του κεφαλαίου V του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2038/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με την πολυετή χρηματοδότηση της δράσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας για την καταπολέμηση της ρύπανσης από τα πλοία, και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002], όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 2)
 Διατάσσει το Βασίλειο της Νορβηγίας να καταβάλει τα δικαστικά


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/101
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 9ης Δεκεμβρίου 2015 — Van der Veen κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-45/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Έκτακτος υπάλληλος - Απόφαση 2009/371/JAI - Άρνηση της Ευρωπόλ να συνάψει σύμβαση αορίστου χρόνου - Άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας - Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη))
 (2016/C 048/117)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Mark Van der Veen (Χάγη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: J.-J. Ghosez)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (εκπρόσωποι: D. Neumann, J. Arnould και C. Falmagne)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως με την οποία η καθής δεν έδωσε συνέχεια στο αίτημα του προσφεύγοντος περί συνάψεως συμβάσεως αορίστου χρόνου.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη
 2)
 Ο M. Van der Veen φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας.
 (1) ΕΕ C 190 της 8.6.2015, σ. 34.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/17
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Σεπτεμβρίου 2005 — JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-348/05) (1)
 (Ντάμπινγκ - Εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας και Ουκρανίας - Τροποποίηση του ορισμού του οικείου προϊόντος - Εφαρμογή των υφισταμένων μέτρων στα νέα είδη προϊόντος)
 (2008/C 272/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat (Kirovo Cheptesk, Ρωσία) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Servais, και Y. Melin, εν συνεχεία B. Servais, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι J.-P. Hix, επικουρούμενος από τον G. Berrisch, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Righini και K. Talabér-Ritz)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 945/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 658/2002 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας και του κανονισμού (ΕΚ) 132/2001 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ουκρανίας, μετά από μερική ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 (ΕΕ L 160, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΚ) 945/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 658/2002 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας και του κανονισμού (ΕΚ) 132/2001 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ουκρανίας, μετά από μερική ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96.
 2)
 Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 281 της 12.11.2005.


text:
16.3.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 68/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 Αvα ́ληψη καθηκο ́vτωv εκ με ́ρoυς vε ́oυ δικαστη ́ στo Πε ́μπτο τμη ́μα
 ∆ικαστη ́ριo
 P. Jann, προ ́εδρος τμη ́ματος,
 (2002/C 68/01) S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet,
 C. W. A. Timmermans και Α. Rosas, δικαστε ́ς.
 ∆ιoρισθει ́ς δικαστη ́ς στo ∆ικαστη ́ριo τωv Ευρωπαϊκω ́v Κoιvoτη ́τωv 2. Εξα ́λλου, για την περι ́οδο απο ́ 22 Ιανουαρι ́ου 2002 με ́χρι
 με απο ́φαση τωv κυβερvη ́σεωv τωv κρατω ́v μελω ́v τωv Ευρωπαϊκω ́v 6 Οκτωβρι ́ου 2002, o κατα ́λογος για τον προσδιορισμο ́ της
 Κoιvoτη ́τωv της 19ης ∆εκεμβρι ́oυ 2001 (1), o Allan Rosas συνθε ́σεως του πε ́μπτου τμη ́ματος που προκυ ́πτει απο ́ την απο ́φαση
 oρκι ́στηκε εvω ́πιov τoυ ∆ικαστηρι ́oυ στις 16 Iαvoυαρι ́oυ 2002. που ́ελαβε το ∆ικαστη ́ριο κατα ́ τη συ ́σκεψη της 18ης Σεπτεμβρι ́ου
 2001 (1), τροποποιη ́θηκε ως εξη ́ς:
 (1) ΕΕ L 20, της 23.1.2002, σ. 4 Πε ́μπτο τμη ́μα
 Προ ́εδρος: o δικαστη ́ς P. Jann
 D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Tim-
 mermans, M. Wathelet και Α. Rosas, δικαστε ́ς
 (1) ΕΕ C 303, σ. 1, της 27.10.2001
 Αποφα ́σεις που ́ελαβε το ∆ικαστη ́ριο κατα ́ τη συ ́σκεψη επι ́
 γενικω ́ ν θεμα ́των της 22ας Ιανουαρι ́ου 2002
 (2002/C 68/02)
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως της Procter & Gamble Company, που
 Το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κατα ́ τη συ ́σκεψη της ασκη ́θηκε στις 6 ∆εκεμβρι ́ου 2001, κατα ́ της αποφα ́σεως
 22ας Ιανουαρι ́ου 2002, ́ελαβε τις ακο ́λουθες αποφα ́σεις: του δευτε ́ρου τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση
 Τ-117/00 (1), Procter & Gamble Company κατα ́ Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα,
 Τοποθε ́τηση του δικαστου ́ Α. Rosas σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ)
 O A. Rosas τοποθετει ́ται στο πρω ́το και στο πε ́μπτο τμη ́μα. (Υπο ́θεση C-468/01 P)
 (2002/C 68/03)
 Συ ́νθεση του πε ́μπτου τμη ́ματος
 Η Procter & Gamble Company, με ́εδρα το Cincinnati, Ohio
 1. Η συ ́νθεση του πε ́μπτου τμη ́ματος για την περι ́οδο απο ́ (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 22 Ιανουαρι ́ου με ́χρι 6 Οκτωβρι ́ου 2002 ορι ́στηκε ως εξη ́ς: C. J. J. C. van Nispen και G. Kuipers, lawyers, α ́σκησε στις


text:
 31.10.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 402/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Σεπτεμβρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-584/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2006/12/ΕΚ - Οδηγία 91/689/ΕΟΚ - Οδηγία 1999/31/ΕΚ - Διαχείριση αποβλήτων - Απόφαση του Δικαστηρίου διαπιστώνουσα παράβαση - Μη εκτέλεση - Άρθρο 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Χρηματικές κυρώσεις - Χρηματική ποινή - Κατ’ αποκοπήν ποσό))
 (2016/C 402/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά, E. Sanfrutos Cano και D. Loma-Osorio Lerena)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: E. Σκανδάλου)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει το σύνολο των μέτρων που απαιτούνται για την εκτέλεση της αποφάσεως της 10ης Σεπτεμβρίου 2009, Επιτροπή κατά Ελλάδας (C-286/08, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2009:543), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 2)
 Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης», χρηματική ποινή ύψους 30 000 ευρώ ανά ημέρα καθυστερήσεως στην εφαρμογή των μέτρων που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή της προς την απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2009, Επιτροπή κατά Ελλάδας (C-286/08, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2009:543), από της εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως και έως την πλήρη εκτέλεση της αποφάσεως της 10ης Σεπτεμβρίου 2009, Επιτροπή κατά Ελλάδας (C-286/08, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2009:543). Το ποσό αυτό επιμερίζεται σε τρία τμήματα, τα οποία αντιστοιχούν στις τρεις αιτιάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τα οποία ανέρχονται, αντιστοίχως, για την πρώτη αιτίαση, στο 10 % του συνολικού ποσού της χρηματικής ποινής, ήτοι σε 3 000 ευρώ, για τη δεύτερη αιτίαση στο 45 % του εν λόγω ποσού, ήτοι σε 13 500 ευρώ, ομοίως δε για την τρίτη αιτίαση· ως προς την τρίτη αιτίαση, η οποία αφορά την ορθή διαχείριση των αποκαλούμενων «ιστορικών» αποβλήτων, το ποσό της χρηματικής ποινής θα υφίσταται μείωση υπολογιζόμενη επί εξαμηνιαίας βάσεως κατ’ αναλογίαν προς τον όγκο των εν λόγω αποβλήτων των οποίων η διαχείριση θα έχει ευθυγραμμισθεί με τις απαιτούμενες προδιαγραφές, προοδευτική μείωση στην οποία τίθεται ανώτατο όριο ύψους 50 % του ποσού της χρηματικής ποινής που αναλογεί στην εν λόγω αιτίαση, ήτοι 6 750 ευρώ.
 3)
 Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης», κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ.
 4)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 81 της 9.3.2015.


text:
C 271/8 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 9 . 97
 μέρους του Δημοσίου εξόφληση του δάνειου της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 EPAC — οπότε η εταιρεία αυτή θα καθίστατο αφε υπέβαλε το Handelsgericht Wien με διάταξη της 24ης Μαρ
 ρέγγυος και θα κηρυσσόταν σε πτώχευση — είτε την τίου 1997 στην υπόθεση Pfeiffer Großhandel Ges.m.b.H.
 εξόφληση απευθείας από το πορτογαλικό Δημόσιο, κατά Löwa Warenhandel Ges.m.b.H.
 βάσει της συμβατικής του ευθύνης. (Υπόθεση C-255/97)
 Επομένως, το μέτρο που η Επιτροπή επιδιώκει να (97/C 271/11
 επιβάλει είναι προφανώς ριζικό και απρόσφορο,
 καθώς και πλήρως δυσανάλογο προς τις ζημίες που Με διάταξη της 24ης Μαρτίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 μπορεί ενδεχομένως να προκαλέσει η διατήρηση της Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 κρατικής εγγυήσεως μέχρις λήψεως της τελικής απο στις 14 Ιουλίου 1997, το Handelsgericht Wien, στο πλαίσιο της
 φάσεως — και τις οποίες η Επιτροπή ούτε καν διαφοράς μεταξύ Pfeiffer Großhandel Ges.m.b.H. και Löwa
 επιχείρησε να προσδιορίσει. Warenhandel Ges.m.b.H., που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 — Μη συνδρομή των προϋποθέσεων για την άσκηση της επί του ακόλουθου ερωτήματος:
 εξουσίας ελέγχου της Επιτροπής: Απλώς και μόνον η
 παροχή κρατικής εγγυήσεως δεν αποτελεί ενίσχυση , Έχουν τα άρθρα 30 και 52 επ. της συνθήκης ΕΚ την έννοια ότι
 καθόσον η εγγύηση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απαγορεύουν την εφαρμογή εθνικών νομοθετικών διατάξε
 ενίσχυση , δεδομένου ότι δεν συνεπάγεται ότι θα ων οι οποίες επιβάλλουν, στην περίπτωση σημάτων ή εμπο
 καταβληθούν από το Δημόσιο και όχι από την οφει ρικών επωνυμιών που δημιουργούν κίνδυνο συγχύσεως, την
 λέτρια εταιρεία υπέρ της οποίας έχει δοθεί η εγγύηση , προστασία εκείνων των σημάτων ή εμπορικών επωνυμιών
 ποσά που οφείλονται προς αποπληρωμή του κεφαλαί που έχουν χρονική προτεραιότητα και, επομένως, απαγο
 ου ή των τόκων, ενώ θα αρκούσε η εξόφληση του ρεύουν σε μια επιχείρηση τη χρήση, εντός τριών αυστριακών
 χρέους της EPAC προς τη Siopor, για το οποίο ομοσπόνδων κρατών, ενός σήματος ή μιας εταιρικής επωνυ
 ευθύνεται το Δημόσιο, για να μη χρειάζεται η EPAC μίας την οποία νομίμως χρησιμοποιούν σε άλλα κράτη μέλη
 την κρατική εγγύηση και να αποκατασταθεί πλήρως η τρεις εταιρείες που ανήκουν στον ίδιο με αυτήν όμιλο
 οικονομική ισορροπία της. επιχειρήσεων;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Landesgericht Linz, με διάταξη της 24ης Οκτω υπέβαλε το Tribunal de Commerce των Βρυξελλών, με
 βρίου 1996, στο πλαίσιο της διαφοράς Gabriele Gruber κατά απόφαση της 7ης Ιουλίου 1997 στην υπόθεση Procureur du
 Silhouette International Schmied GmbH & Co KG Roi κατά Déménagements-Manutention Transport SA, άλ
 (Υπόθεση C-249/97) λως D. M. Transport
 97/C 271 / 10 (Υπόθεση C-256/97)
 (97/C 271 /12)
 Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με απόφαση της 7ης Ιουλίου 1997 , η οποία περιήλθε στη
 στις 8 Ιουλίου 1997, το Landesgericht Linz, στο πλαίσιο της Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιουλίου 1997, το
 διαφοράς Gabriele Gruber κατά Silhouette International Tribunal de Commerce


text:
των Βρυξελλών, στο πλαίσιο της
 Schmied GmbH & Co KG , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί διαφοράς Procureur du Roi κατά Déménagements-Manuten
 από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως tion Transport SA, άλλως D. M. Transport, που εκκρεμεί
 επί των ακόλουθων ερωτημάτων: ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 στικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 1 . Συνάδει προς το άρθρο 119 της συνθήκης ΕΚ το γεγονός
 ότι κυρίως οι γυναίκες αναγκάζονται να λύσουν τη σχέση — Πρέπει το άρθρο 92 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό την
 εργασίας τους, προκειμένου να ασχοληθούν με τα τέκνα έννοια ότι τα μέτρα υπό τη μορφή διευκολύνσεων πληρω
 τους, επειδή δεν υπάρχει επαρκής αριθμός σταθμών για τη μής χορηγουμένων από δημόσιο οργανισμό όπως η
 φύλαξη παιδιών, και ότι οι εν λόγω γυναίκες, παρά την O.N.S.S. , που έχουν ως αποτέλεσμα να καθίσταται δυνατό
 πλήρωση προσθέτων προϋποθέσεων (μεγαλύτερος χρό σε μία εμπορική εταιρεία να παρακρατεί, τουλάχιστον
 νος προϋπηρεσίας), λαμβάνουν, κατ' ανώτατο όριο, από οκτώ ετών, μέρος των ποσών που συγκεντρώθηκαν
 μόνον το ήμισυ της αποζημιώσεως που τους οφείλεται για μεταξύ του προσωπικού και να χρησιμοποιεί τα ποσά
 την πραγματική διάρκεια της απασχολήσεώς τους (άρ αυτά για τη στήριξη εμπορικών δραστηριοτήτων, δεδομέ
 θρο 23α παράγραφος 3 του νόμου περί των ιδιωτικών νου ότι η επιχείρηση δεν είναι σε θέση να επιτύχει
 υπαλλήλων), ενώ , στην περίπτωση των ανδρών, λαμβάνε χρηματοδότηση υπό τους κανονικούς όρους της αγοράς ή
 να αυξήσει το κεφάλαιο της, πρέπει να θεωρούνται ως
 ται υπόψη ολόκληρος o χρόνος προϋπηρεσίας τους για κρατικές ενισχύσεις, υπό την έννοια του άρθρου αυτού ;
 τον υπολογισμό της αποζημιώσεως;
 — Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 2. Έχει συναφώς σημασία το γεγονός ότι οι περισσότεροι τημα, πρέπει το άρθρο 92 της συνθήκης να ερμηνευθεί υπό
 βρεφονηπιακοί σταθμοί στην Αυστρία εξαρτώνται από το την έννοια ότι μια τέτοια ενίσχυση συμβιβάζεται με την
 Δημόσιο ή από την οικονομική ενίσχυση του Δημοσίου; κοινή αγορά;


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/15
 Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2014 — Ahmed Mohamed Saleh Baeshen κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-564/14)
 2014/C 380/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ahmed Mohamed Saleh Baeshen & Co. (Τζέντα, Σαουδική Αραβία) (εκπρόσωπος: M. Vanhegan, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Μαΐου 2014 στην υπόθεση R 687/2014-2·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα ως προς το οποίο ζητείται η έκπτωση του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του: Το λεκτικό σήμα «TEAVANA» για υπηρεσίες της κλάσεως 35 — κοινοτικό σήμα υπ' αριθ. 4 0 98 588
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών, Teavana Corporation
 Αιτών την έκπτωση του δικαιούχου του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ανακαλεί το δικαίωμα του δικαιούχου επί του υπ’ αριθ. 4 0 98 588 καταχωρισμένου κοινοτικού σήματος στο σύνολό του
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', 59 και 75 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/35
 Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2014 — Ewald Dörken κατά ΓΕΕΑ — Schürmann (VENT ROLL)
 (Υπόθεση T-223/14)
 2014/C 184/57
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ewald Dörken AG (Herdecke, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Grüger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Wolfram Schürmann (Neuhausen, Ελβετία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 2156/2012-4 και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπο ώστε να απορριφθεί η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας στο σύνολό της,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση R 2156/2012-4 όσον αφορά τα ακόλουθα προϊόντα της κλάσεως 6: «Ιμάντες από μεταλλικά σύρματα για κατασκευαστικές χρήσεις» και της κλάσεως 7: «Ταινίες κάτωθεν επικαλύψεως» και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπο ώστε να απορριφθεί η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας όσον αφορά τα προϊόντα αυτά,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: το λεκτικό σήμα «VENT ROLL» για προϊόντα των κλάσεων 6, 17 και 19 — κοινοτικό σήμα 3 817 491
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Wolfram Schürmann
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: απόλυτοι λόγοι ακυρότητας, κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' και γ', του κανονισμού 207/2009, κακή πίστη, κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, και σχετικοί λόγοι ακυρότητας σχετικά με το σήμα την καταχώριση του οποίου ζητεί ο ειδικός πληρεξούσιος χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου, κατά το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: αποδοχή της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφοι 1, στοιχείο β' και 2, του κανονισμού 207/2009,
 —
 παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφοι 1, στοιχείο γ' και 2, του κανονισμού 207/2009,
 —
 παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τον κανόνα 40, παράγραφος 3, του κανονισμού 2868/95,
 —
 παράβαση των άρθρων 76 και 78 του κανονισμού 207/2009 και του κανόνα 37, στοιχείο β', σημείο iv, και του κανόνα 57, του κανονισμού 2868/95,
 —
 παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τον κανόνα 37, στοιχείο α', σημείο iii, του κανονισμού 2868/95 σε συνδυασμό με το άρθρο 83 του κανονισμού 2047/2009;
 —
 παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τον κανόνα 37, σημείο α', στοιχείο iii), και β', στοιχείο i),


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/17
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 3ης Απριλίου 2009 — VDH Projektentwircklung GmbH, Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-387/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Οδηγία 89/665/ΕΟΚ - Παράλειψη κινήσεως, εκ μέρους της Επιτροπής, του προβλεπόμενου στο άρθρο 3, παράγραφος 2, μηχανισμού επανορθώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα - Απαράδεκτο)
 2009/C 205/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: VDH Projektentwircklung GmbH, Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH (εκπρόσωπος: C. Antweiler, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2008, T-185/08, VDH Projektentwircklung και Edeka Rhein-Ruhr κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτη προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να αναγνωριστεί η παράλειψη την Επιτροπής καθόσον η τελευταία δεν κίνησε αμελλητί, όσον αφορά τη σύναψη συμβάσεως παραχωρήσεως δημοσίων έργων καθώς και την ανάθεση συμβάσεως γενικής συνεργασίας, τον μηχανισμό επανορθώσεως τον οποίο προβλέπει το άρθρο 3 της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ και δεν απηύθυνε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κοινοποίηση δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας — Προσφυγή κατά παραλείψεως ασκούμενη από φυσικά ή νομικά πρόσωπα — Απαίτηση η πράξη σε σχέση προς την οποία προσάπτεται παράλειψη στο θεσμικό όργανο να αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Οι VDH Projektentwircklung GmbH και Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 141 της 20.6.2009.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/26
 Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2011 — Petroci κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-160/11)
 2011/C 139/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Petroci Holding (Αμπιτζάν, Ακτή Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: M. Ceccaldi, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/18/PESC και τον κανονισμό (ΕΕ) 25/2011 του Συμβουλίου της 14ης Ιανουαρίου 2011 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ιδίως όσον αφορά την εταιρία PETROCΙ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα είναι κατά το κύριο μέρος τους όμοια ή παρόμοια με τα προβληθέντα στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-142/11, SIR κατά Συμβουλίου.


text:
C 316/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς: Εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του — Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι η μο ́νη που μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως ο
 α ́ρθρου 18, παρα ́γραφος 2, του διανομε ́ας των οικει ́ων κινηματογραφικω ́ν ́εργων.
 κανονισμου ́ της Επιτροπη ́ς περι ́ της
 εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ 40/94 — Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι κα ́τοχος των αποκλειστικω ́ν δικαιωμα ́-
 του Συμβουλι ́ου(1) — υποχρε ́ωση των διανομη ́ς των εν λο ́γω κινηματογραφικω ́ν ́εργων εντο ́ς
 του ανακο ́πτοντος να υποβα ́λει των οικει ́ων εδαφω ́ν.
 μεταφρασμε ́να στη γλω ́σσα της δια-
 δικασι ́ας ανακοπη ́ς τα αποδεικτικα ́ — Η προσφευ ́γουσα απε ́κτησε συμβατικω ́ς τα αποκλειστικα ́
 στοιχει ́α προς στη ́ριξη της ανακοπη ́ς δικαιω ́ματα διανομη ́ς των εν λο ́γω κινηματογραφικω ́ν ́εργων.
 — Συ ́μφωνα με τις συμβα ́σεις που συνη ́ψε με τις εταιρι ́ες
 (1) Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπη ́ς, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου παραγωγη ́ς κινηματογραφικω ́ν ́εργων, η προσφευ ́γουσα
 1995, περι ́ της εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 του Συμβου- υποχρεου ́ται να καταβα ́λει ́ενα ορισμε ́νο ποσο ́ για την
 λι ́ου για τοκοινοτικο ́ ση ́μα (ΕΕ L 303, σ. 1). απο ́κτηση των αποκλειστικω ́ν δικαιωμα ́των διανομη ́ς. Το
 ποσο ́ αυτο ́ δεν εξαρτα ́ται απο ́ την εκμετα ́λλευση των δικαιω-
 μα ́των ου ́τε απο ́ το εμπορικο ́ κε ́ρδος σε περι ́πτωση επιτυχι ́ας
 η ́ αποτυχι ́ας.
 — Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι η μο ́νη στην οποι ́α απο ́κειται η λη ́ψη
 αποφα ́σεως σχετικα ́ με την πρω ́τη προβολη ́ κα ́θε ταινι ́ας
 εντο ́ς των οικει ́ων εδαφω ́ν.
 Προσφυγη ́ της Scanbox Entertainment A/S κατα ́ της
 — Η προσφευ ́γουσα και μο ́νο αναλαμβα ́νει την ευθυ ́νη, την
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 οργα ́νωση και την υλοποι ́ηση της διαθε ́σεως στο κοινο ́.
 6 Σεπτεμβρι ́ου 2000
 — Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει εξ ολοκλη ́ρου την οικονομικη ́ ευθυ ́νη
 (Υπο ́θεση T-233/00) για την πρω ́τη προβολη ́ και τη διανομη ́.
 — Φε ́ρει εξ ολοκλη ́ρου την νομικη ́ ευθυ ́νη για την διανομη ́ των
 (2000/C 316/68) ταινιω ́ν εντο ́ς των επιμε ́ρους εδαφω ́ν.
 — Για τα εδα ́φη της Νορβηγι ́ας και της Σουηδι ́ας, η προσφευ ́γο-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́) υσα συνη ́ψε με την ΑB Svensk Filmindustri συ ́μβαση
 δυνα ́μει της οποι ́ας η ΑB Svensk Filmindustri ́εχει αναλα ́βει
 Η Scanbox Entertainment A/S, που εδρευ ́ει στο Farum (∆ανι ́α), αποκλειστικα ́ και μο ́νον την παρα ́δοση στις κινηματογραφικε ́ς
 εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον Torben Steffensen, του δικηγορικου ́ αι ́θουσες και τον πρακτικο ́ χειρισμο ́ των επιμε ́ρους


text:
αντιτυ ́πων
 γραφει ́ου Κοπεγχα ́γης Dragsted Schlüter Aros, α ́σκησε στις των κινηματογραφικω ́ν ́εργων.
 6 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν — Απο ́ το σχετικο ́ με τους διανομει ́ς κινηματογραφικω ́ν ταινιω ́ν
 Κοινοτη ́των. σημει ́ο 2.4 των «Κατευθυντηρι ́ων αρχω ́ν για την υποβολη ́
 προτα ́σεων με σκοπο ́ την ει ́σπραξη χρηματοδοτικη ́ς
 ενισχυ ́σεως» προκυ ́πτει ρητα ́ ο ́τι οι υπεργολα ́βοι που ́εχουν
 Η πρσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: συνα ́ψει συ ́μβαση με τους διανομει ́ς δεν εμπι ́πτουν στην
 κατηγορι ́α αυτη ́.
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να αναγνωρι ́σει τη Scanbox
 Entertainment A/S ως διανομε ́α και, συνακο ́λουθα, ως — Η ΑB Svensk Filmindustri, που δεν μπορει ́ να θεωρηθει ́ ου ́τε
 νο ́μιμο αποδε ́κτη χρηματοδοτικη ́ς ενισχυ ́σεως δυνα ́μει του καν υπεργολα ́βος, δεν δικαιου ́ται να λα ́βει κανε ́να με ́ρος της
 προγρα ́μματος Media II, Ανα ́πτυξη και ∆ιανομη ́ (1996- χρηματοδοτικη ́ς ενισχυ ́σεως για τα οικει ́α κινηματογραφικα ́
 2000), προ ́σκληση προς υποβολη ́ προτα ́σεων 8/2000 ́εργα.
 — να κηρυ ́ξει α ́κυρη την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 30η ́ς Ιου- — Η ΑB Svensk Filmindustri δεν φε ́ρει καμι ́α νομικη ́ η ́
 νι ́ου 2000. οικονομικη ́ ευθυ ́νη ου ́τε κανε ́ναν κι ́νδυνο, στο πλαι ́σιο της
 δραστηριο ́τητα ́ς της, που συνι ́σταται στον χειρισμο ́ και στην
 παρα ́δοση των αντιτυ ́πων των οικει ́ων κινηματογραφικω ́ν
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ́εργων που βρι ́σκονται στην κατοχη ́ της προσφευ ́γουσας.
 — Η ΑB Svensk Filmindustri δεν ́εχει καμι ́α αυτοτελη ́ αρμοδιο ́-
 Η υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση αφορα ́ το ζη ́τημα ποιο ́ς μπορει ́ να θεωρει ́ται τητα η ́ εξουσι ́α λη ́ψεως αποφα ́σεων ο ́σον αφορα ́ την κατα ́ρ-
 διανομε ́ας και, συνακο ́λουθα, δικαιου ́χος χρηματοδοτικη ́ς τιση του προϋπολογισμου ́, την ημερομηνι ́α της πρω ́της
 ενισχυ ́σεως στο πλαι ́σιο της προσκλη ́σεως προς υποβολη ́ προτα ́- προβολη ́ς, τις δραστηριο ́τητες εμπορι ́ας και διαφημι ́σεως
 σεων 8/2000, βα ́σει της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου της κ.λπ.
 10ης Ιουλι ́ου 1995 σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ προγρα ́μματος
 ενθα ́ρρυνσης της ανα ́πτυξης και διανομη ́ς των ευρωπαϊκω ́ν οπτι-
 (1) ΕΕ L 321, σ. 25.
 κοακουστικω ́ν ́εργων (Media II — Ανα ́πτυξη και ∆ιανομη ́) (1996-
 2000) (1). Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα
 προβα ́λλει τα ακο ́λουθα:


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/19
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-88/05)
 (2005/C 93/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους M. Huttunen και K. Simonsson, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 18 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/59/ΕΚ (1), του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για τη δημιουργία κοινοτικού συστήματος παρακολούθησης της κυκλοφορίας των πλοίων και ενημέρωσης, και [για] την κατάργηση της οδηγίας 93/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εθνική έννομη τάξη έληξε στις 5 Φεβρουαρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 208, 5.8.2002, σ. 10.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/26
 Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2017 — Arca Capital Bohemia κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-441/17)
 (2017/C 347/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Arca Capital Bohemia a.s. (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: M. Nedelka, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση COMP/F3/NB/tt*D-2017/025322 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2017, περί μερικής αρνήσεως παροχής προσβάσεως στα έγγραφα, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, σε σχέση με την υπόθεση COMP/SA. 25076 (2011/NN) — Ιδιωτικοποίηση της Rental Housing — Karbon Invest·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2017) 3129 τελικό της Επιτροπής, της 4ης Μαΐου 2017, με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση COMP/F3/NB/tt*D-2017/025322 της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2017·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδά της καθώς και στα έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι οι εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 αποτέλεσαν το αντικείμενο εσφαλμένης εφαρμογής.
 —
 Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή της σχετικής νομολογίας η οποία, κατά την άποψη της προσφεύγουσας, δεν τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις στο πλαίσιο των οποίων ο διοικητικός φάκελος έχει ήδη διεκπεραιωθεί. Ωσαύτως, σε υποθέσεις κρατικών ενισχύσεων, υφίσταται εντονότατο δημόσιο συμφέρον για την εκ μέρους των πολιτών λήψη όσο το δυνατόν περισσότερων πληροφοριών προκειμένου να ελέγχονται οι κρατικοί οργανισμοί, τα δε επιχειρήματα που στηρίζονται στην προστασία εμπορικών συμφερόντων θα πρέπει να εξετάζονται υπό διαφορετικό πρίσμα από εκείνο το οποίο προσιδιάζει στην εξέταση των υποθέσεων σχετικά με συγχωνεύσεις ή συμπράξεις.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι για τη γνωστοποίηση των σχετικών εγγράφων υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον.
 —
 Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει επιχειρήματα σύμφωνα με τα οποία η εν λόγω ιδιωτικοποίηση είχε κατάφωρα αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο και κάνει λόγο για ευρέως διαδεδομένες υπόνοιες ότι στο πλαίσιο της διαδικασίας έγιναν εσφαλμένοι χειρισμοί εκ μέρους των κρατικών οργανισμών.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/43
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2013 — ΒΜ κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση F-78/11) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Αναδρομική παράταση δοκιμαστικής περιόδου - Απόφαση περί καταγγελίας της συμβάσεως κατά τη δοκιμαστική περίοδο - Πειθαρχική διαδικασία)
 2013/C 252/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΒΜ (Φρανκφούρτη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι.)
 Καθής-εναγόμενη): Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Embley, M. López Torres και E. Carlini, στη συνέχεια M. López Torres και E. Carlini, επικουρούμενες από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της ΕΚΤ περί καταγγελίας της συμβάσεως του προσφεύγοντος κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου υπηρεσίας λόγω πειθαρχικού παραπτώματος για το οποίο επιβλήθηκε η ποινή της επίπληξης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 20ής Μαΐου 2011, περί καταγγελίας της συμβάσεως του ΒΜ από 31ης Οκτωβρίου 2011.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο ΒΜ.
 (1) EE C 319 της 29.10.11, σ. 30.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-193/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Φορολογία - ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 306 έως 310 - Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων - Αποκλίσεις μεταξύ γλωσσικών αποδόσεων - Εθνική νομοθεσία που προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών - Έννοιες «ταξιδιώτης» και «πελάτης»)
 2013/C 344/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Lozano Palacios και K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: A. Kraińska και A. Kramarczyk καθώς και M. Szpunar και B. Majczyna)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και T. Müller καθώς και J. Očková), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: S. Centeno Huerta), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και J.-S. Pilczer), Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και R. Laires), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: J. Heliskoski)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος φορολόγησης των πρακτορείων ταξιδίων στις συναλλαγές που πραγματοποιούν τα εν λόγω πρακτορεία προς όφελος άλλων προσώπων πλην των ταξιδιωτών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Δημοκρατίας της Πολωνίας.
 3)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Πορτογαλική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 204 της 9.7.2011.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/30
 Προσφυγή της 11ης Αυγούστου 2015 — Fakro κατά ΓΕΕΑ — Saint Gobain Cristalería (climaVera)
 (Υπόθεση T-457/15)
 (2015/C 328/27)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Fakro Sp. z o.o. (Nowy Sącz, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Radłowski, νομική σύμβουλος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Saint Gobain Cristalería, SL (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «climaVera» — Υπ’ αριθ. 1 152 1366 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Μαΐου 2015 στην υπόθεση R 2095/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ προς επανεξέταση·
 —
 να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 28.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Gerechtshof te Amsterdam με απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2005 στην υπόθεση Amurta S.G.P.S. κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam
 (Υπόθεση C-379/05)
 (2006/C 22/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2005,η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 18 Οκτωβρίου 2005, το Gerechtshof te Amsterdam, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Amurta S.G.P.S. και Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Είναι η φοροαπαλλαγή του άρθρου 4 του Wet op de dividendbelasting 1965 (νόμου του 1965 περί φόρου μερισμάτων), όπως περιγράφεται στις παραγράφους 5.3 έως 5.5 της παρούσας αποφάσεως, σε συνδυασμό με την φοροαπαλλαγή του άρθρου 4a του νόμου αυτού σύμφωνη με τις σχετικές με την ελεύθερη κίνηση των κεφαλαίων διατάξεις (άρθρα 56 έως 58, πρώην άρθρα 73 Β έως 73 Δ) της Συνθήκης ΕΚ, δεδομένου ότι η φοροαπαλλαγή αυτή έχει εφαρμογή μόνον επί της χορηγήσεως μερίσματος σε εκείνους τους υποκειμένους στον ολλανδικό φόρο εταιριών μετόχους ή μεριδιούχους ή σε εκείνους τους κατοικούντες στην αλλοδαπή μετόχους ή μεριδιούχους που έχουν μόνιμη εγκατάσταση στις Κάτω Χώρες στην περιουσία της οποίας ανήκουν οι μετοχές ή τα εταιρικά μερίδια, για τους οποίους έχει εφαρμογή η προβλεπόμενη από το άρθρο 13 του Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (νόμου του 1969 περί φόρου εταιριών) φοροαπαλλαγή της συμμετοχής;
 2)
 Έχει για την απάντηση στο ερώτημα που παρατίθεται στην παράγραφο 6.1 της παρούσας αποφάσεως σημασία αν το κράτος κατοικίας της αλλοδαπής εταιρίας που κατέχει μετοχές ή εταιρικά μερίδια, επί της οποίας δεν έχει εφαρμογή η φοροαπαλλαγή του άρθρου 4 του νόμου, χορηγεί στην εταιρία αυτή πλήρη πίστωση φόρου (full credit) σχετικά με τον ολλανδικό φόρο μερισμάτων;


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/45
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης: παρεμβαίνοντες: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-86/13) (1)
 2014/C 315/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 123 της 27.4.2013.


text:
 15.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 25ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociația ACCEPT κατά Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării
 (Υπόθεση C-81/12) (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και στην εργασία - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Άρθρα 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 - Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω γενετήσιου προσανατολισμού - Έννοια των «πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη διακρίσεως» - Ρύθμιση του βάρους αποδείξεως - Αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές κυρώσεις - Πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται και το οποίο η κοινή γνώμη εκλαμβάνει ως τον διευθύνοντα ενός επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συλλόγου - Δημόσιες δηλώσεις αποκλείουσες την πρόσληψη ποδοσφαιριστή εμφανιζόμενου ως ομοφυλοφίλου)
 2013/C 171/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel București
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociația ACCEPT
 κατά
 Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel București — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', 10, παράγραφος 1, και 17 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Κριτήρια επιλογής του προσωπικού μιας ποδοσφαιρικής ομάδας εισάγοντα δυσμενή διάκριση ως εκ του ότι συνδέονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό — Εφαρμογή της οδηγίας σε περίπτωση δηλώσεων προς τον Τύπο εισαγουσών δυσμενή διάκριση, χωρίς να έχει τηρηθεί αποτελεσματική διαδικασία προσλήψεως — Πραγματικά περιστατικά τεκμαίροντα ότι συντρέχει άμεση ή έμμεση δυσμενής διάκριση — Βάρος της αποδείξεως — Καθεστώς εφαρμοστέων κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως των διατάξεων — Επιτρεπτό εθνικής νομοθεσίας απαγορευτικής της επιβολής κυρώσεως λόγω παραβάσεως μετά την εκπνοή εξάμηνης προθεσμίας παραγραφής — Υποχρέωση επιβολής αποτελεσματικής, ανάλογης προς την παράβαση και αποτρεπτικής κυρώσεως
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 2, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της διαφοράς της κύριας δίκης επιδέχονται τον χαρακτηρισμό των «πραγματικών περιστατικών από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» όσον αφορά επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο, ενώ οι επίδικες δηλώσεις προέρχονται από πρόσωπο εμφανιζόμενο και εκλαμβανόμενο από τα μέσα ενημερώσεως αλλά και από την κοινωνία ως ο κύριος διευθύνων τον εν λόγω σύλλογο, χωρίς πάντως να διαθέτει κατ’ ανάγκη τη νομική ικανότητα να τον δεσμεύει και να τον εκπροσωπεί επί θεμάτων προσλήψεων.
 2)
 Το άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία πραγματικά περιστατικά όπως αυτά της κύριας δίκης χαρακτηρίζονταν ως «πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως» λόγω γενετήσιου προσανατολισμού κατά την πρόσληψη των παικτών εκ μέρους επαγγελματικού συλλόγου ποδοσφαίρου, το βάρος της αποδείξεως, όπως ρυθμίζεται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 δεν νοείται να επιβάλλει την υποχρέωση αποδείξεως μη δυναμένης να προσκομιστεί, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής.
 3)
 Το άρθρο


text:
17 της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι προσκρούει σε αυτό εθνική κανονιστική διάταξη, δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση διαπιστώσεως δυσμενούς διακρίσεως λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, δεν είναι εφικτό να απευθυνθεί προειδοποίηση όπως εκείνη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, οσάκις η εν λόγω διαπίστωση χωρεί μετά την εκπνοή προθεσμίας παραγραφής έξι μηνών από την ημερομηνία επελεύσεως των πραγματικών περιστατικών, εφόσον, κατ’ εφαρμογήν της ιδίως αυτής κανονιστικής ρυθμίσεως, επί μιας τέτοιας δυσμενούς διακρίσεως δεν επιβάλλονται κυρώσεις υπό συνθήκες τόσο σε επίπεδο ουσίας όσο και σε επίπεδο διαδικασίας προσδίδουσες στην κύρωση αποτελεσματικό, ανάλογο προς την παραβίαση και αποτρεπτικό χαρακτήρα. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν αυτό ισχύει όσον αφορά την επίδικη κανονιστική ρύθμιση στο πλαίσιο της κύριας δίκης και να ερμηνεύσει ενδεχομένως το εθνικό δίκαιο στον μέγιστο δυνατό βαθμό υπό το φως του γράμματος και του σκοπού της εν λόγω οδηγίας προκειμένου να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο με αυτήν αποτέλεσμα.
 (1) ΕΕ C 126 της 28.4.2012.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/42
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 12 Αυγούστου 2013 — Newby Foods Ltd κατά Food Standards Agency
 (Υπόθεση C-453/13)
 2013/C 344/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Newby Foods Ltd
 Καθού: Food Standards Agency
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σημαίνει η φράση «απώλεια ή μεταβολή της δομής των μυϊκών ινών» στο σημείο 1.14 του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) 853/2004 (1)«οποιαδήποτε απώλεια ή μεταβολή της δομής των μυϊκών ινών» που είναι ορατή με τις συνηθισμένες τεχνικές της μικροσκοπίας; [η ίδια φράση απαντά επίσης στο άρθρο 3, στοιχείο ιδ', του κανονισμού (ΕΚ) 999/2001 (2), όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 1923/2006 (3)].
 2)
 Μπορεί ένα προϊόν κρέατος να χαρακτηρίζεται ως «παρασκεύασμα κρέατος», κατά την έννοια του σημείου 1.15 του παραρτήματος Ι, όταν υπάρχει απώλεια ή μεταβολή της δομής των μυϊκών ινών του που είναι ορατή με τις συνηθισμένες τεχνικές της μικροσκοπίας;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο ερώτημα 1 και καταφατικής στο ερώτημα 2: Είναι ο βαθμός απώλειας ή μεταβολής της δομής των μυϊκών ινών που θεωρείται επαρκής για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος ως μηχανικώς διαχωρισμένου κρέατος (ΜΔΚ), κατά την έννοια του σημείου 1.14 του παραρτήματος Ι, ο ίδιος με τον βαθμό που απαιτείται για να γίνει δεκτό ότι έχουν εξαφανιστεί τα χαρακτηριστικά του νωπού κρέατος κατά την έννοια του σημείου 1.15;
 4)
 Σε ποιο βαθμό πρέπει να έχουν εξασθενήσει τα χαρακτηριστικά του νωπού κρέατος για να μπορεί να γίνει δεκτό ότι τα χαρακτηριστικά αυτά έχουν εξαφανιστεί κατά την έννοια του σημείου 1.15;
 5)
 Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης όχι μόνο στο ερώτημα 1, αλλά και στο ερώτημα 3:
 α)
 Ποιος είναι ο απαιτούμενος βαθμός μεταβολής της δομής των μυϊκών ινών προκειμένου το οικείο προϊόν να χαρακτηρίζεται ως ΜΔΚ;
 β)
 Ποια κριτήρια πρέπει να εφαρμόζουν τα εθνικά δικαστήρια, όταν καλούνται να εξακριβώσουν αν η δομή των μυϊκών ινών του κρέατος έχει υποστεί μεταβολή στον βαθμό αυτό;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (EE L 139, σ. 55).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (EE L 147, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1923/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 999/2001 για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (EE L 404, σ. 1).


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/44
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Δεκεμβρίου 2011 η New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-415/09: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.
 (Υπόθεση C-621/11 P)
 (2012/C 25/82)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH (εκπρόσωποι: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda, S. Kirschstein-Freund, Rechtsanwälte)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-415/09 και
 α)
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 30ής Ιουλίου 2009, στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή και δέχεται την απόρριψη της αιτήσεως για προϊόντα της κλάσεως 25,
 επικουρικώς,
 β)
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί οριστικώς.
 2)
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα τόσο σε πρώτο βαθμό όσο και κατ’ αναίρεση.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 —
 Η εκτίμηση πρόσθετων αποδείξεων όσον αφορά τη χρήση, οι οποίες προσκομίσθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας που έταξε το ΓΕΕΑ για την παροχή τέτοιων αποδείξεων, συνιστά παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) (πρώην άρθρα 43, παράγραφοι 2 και 3, και 74, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα) (στο εξής: ΚΚΣ) και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού περί της εφαρμογής του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (στο εξής: ΚΕΚΚΣ).
 —
 Η παροχή αποδείξεων σχετικά με την ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος υπόκειται μόνο στον κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ. Το γράμμα του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ δεν παρέχει καμία διακριτική ευχέρεια. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ. Η ανακοπή πρέπει να απορριφθεί αν δεν αποδειχθεί η ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος εντός της προθεσμίας που τάσσει το ΓΕΕΑ, σύμφωνα με τον κανόνα 22, παράγραφος 2, πρώτη φράση, του ΚΕΚΚΣ.
 —
 Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που το ΓΕΕΑ καλεί τον αντίδικο να υποβάλει παρατηρήσεις προκειμένου να αντικρούσει τα επιχειρήματα του αιτούντος όσον αφορά τις προσκομισθείσες αποδείξεις περί χρήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 75 ΚΚΣ και τον κανόνα 20, παράγραφος 4, του ΚΕΚΚΣ, ο αντίδικος μπορεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Εντούτοις, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη τυχόν πρόσθετες αποδείξεις σχετικά με τη χρήση που θα προσκομισθούν μετά την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας. Καθόσον


text:
ελήφθησαν υπόψη τέτοιες εκπρόθεσμες αποδείξεις, συντρέχει παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του ΚΚΣ και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ.
 —
 Η συνεκτίμηση πρόσθετων αποδείξεων όσον αφορά τη χρήση δεν δικαιολογείται από το γεγονός και μόνον ότι ο αιτών υπέβαλε παρατηρήσεις με τις οποίες αμφισβητεί την επάρκεια των αποδείξεων που προσκομίσθηκαν εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
 —
 Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ είναι εφαρμοστέο στην περίπτωση πρόσθετων αποδείξεων σχετικών με τη χρήση που προσκομίσθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ, εν προκειμένω συντρέχει παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ και του κανόνα 22, παράγραφος 2, του ΚΕΚΚΣ.
 —
 Συνεπώς, οι προσκομισθείσες αποδείξεις δεν ήταν πρόσθετες αποδείξεις. Για την ύπαρξη πρόσθετων αποδείξεων απαιτείται οι αποδείξεις που προσκομίσθηκαν εντός της αρχικώς ταχθείσας προθεσμίας να αποδεικνύουν την ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος και οι μεταγενεστέρως προσκομισθείσες αποδείξεις να θεμελιώνουν απλώς ήδη αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ, δεχόμενο την εφαρμογή της διατάξεως αυτής στη δίκη επί της προσφυγής.
 —
 Συντρέχει κατάχρηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχει το άρθρο 76, παράγραφος 2, του ΚΚΣ. Το ΓΕΕΑ καταχράστηκε τη διακριτική ευχέρεια που είχε, απλώς και μόνον εκτιμώντας ότι ήταν αναγκαίο για τον αντίδικο να παράσχει πρόσθετα παραδείγματα χρήσεως. Το αν είναι αναγκαία για ορισμένο διάδικο η παροχή πρόσθετων αποδείξεων ουδόλως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τον αντίδικο. Στο εν λόγω ζήτημα πρέπει να δίδεται απάντηση από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο διάδικο. Επιπροσθέτως, το ΓΕΕΑ δεν έλαβε υπόψη άλλες περαιτέρω περιστάσεις. Ούτε καν εκτίμησε την αξία του αρχικώς προσκομισθέντος αποδεικτικού υλικού. Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το εφαρμοστέο δίκαιο εκτιμώντας ότι δεν υπήρξε κατάχρηση διακριτικής ευχέρειας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/26
 Προσφυγή της 28ης Μαρτίου 2012 — Teva Pharma και Teva Pharmaceuticals Europe κατά ΕΜΑ
 (Υπόθεση T-140/12)
 2012/C 165/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Teva Pharma BV (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) και Teva Pharmaceuticals Europe BV (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: D. Anderson, QC (Queen’s Counsel), K. Bacon, Barrister, G. Morgan and C. Drew, Solicitors)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ)
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, η οποία περιλαμβάνεται στο έγγραφό του της 24ης Ιανουαρίου 2012, περί απορρίψεως της αιτήσεως χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας που είχαν υποβάλει οι προσφεύγουσες
 —
 να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες προβάλλον έναν μόνο λόγο ακυρώσεως, στο πλαίσιο του οποίου υποστηρίζουν ότι η απόρριψη της αιτήσεως χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας μιας γενόσημης εκδοχής ενός ορφανού φαρμάκου παραβιάζει το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 141/2000 (1). Ειδικότερα, είναι αντίθετο προς το γράμμα και τον σκοπό του άρθρου 8, καθώς και προς την πολιτική στην οποία εντάσσονται τόσο η θέσπιση του κανονισμού αυτού όσο και οι σχετικές νομοπαρασκευαστικές εργασίες, το να αποκλειστεί η γενόσημη εκδοχή ενός ορφανού φαρμάκου από την αγορά πέραν της προβλεπόμενης από το άρθρο 8, παράγραφος 1, δεκαετίας. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, ακόμη, ότι, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 3, προβλέπεται, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, η δυνατότητα χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας για παρόμοιο προϊόν εντός της δεκαετίας, κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού. Ωστόσο, η χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στην περίπτωση αυτή δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την παρέκταση της δεκαετούς εμπορικής αποκλειστικότητας όσον αφορά το ορφανό φάρμακο.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (ΕΕ L 18, σ. 1).


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 — Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto κατά EUIPO — University College London (CITRUS SATURDAY)
 (Υπόθεση T-400/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης CITRUS SATURDAY - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα CITRUS - Εκπρόθεσμη κατάθεση εγγράφων - Διακριτική ευχέρεια που παρέχει το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού - Κανόνας 19 και κανόνας 20, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2016/C 410/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ana Isabel Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto (Algés, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. Pita Negrão, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: University College London (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 2109/2014-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto και University College London.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ana Isabel Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 320 της 28.9.2015.


text:
 17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/37
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-27/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-7/99 P (1)
 (1999/C 204/86) (1999/C 204/90)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 σεως C-27/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση υποθε ́σεως C-7/97 P: Franco Campoli κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Ligure Piemontese SpA (Società
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 d’Intermediazione Mobiliare) κατα ́ Amministrazione delle
 Finanze dello Stato.
 (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-28/97 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-326/98 (1)
 (1999/C 204/87)
 (1999/C 204/91)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- Με δια ́ταξη της 6ης Μαι ̈́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 σεως C-28/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): SO.ME.FI Srl κατα ́ Amministrazione σεως C-326/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 delle Finanze dello Stato. Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997. (1) EE C 312 της 10.10.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-29/97 (1)
 (1999/C 204/88) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-320/98 (1)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου (1999/C 204/92)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-
 σεως C-29/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την ́εκδοση Με δια ́ταξη της 7ης Μαι ̈́ου 1999, ο προ ́εδρος του τρι ́του τμη ́ματος
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Società Anonima Immobiliare του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη
 Alessandro SrL (SAIA) κατα ́ Amministrazione delle Finanze διαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-320/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 dello Stato. Κοινοτη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 (1) EE C 74 της 8.3.1997.
 (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-30/97 (1)
 (1999/C 204/89) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-73/98 (1)
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́- (1999/C 204/93)
 σεως C-30/97: (αι ́τηση του Tribunale di Genova για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): SVIN Servizi SpA κατα ́ Με δια ́ταξη της 10ης Μαι ̈́ου 1999 ο Προ ́εδρος του ∆ικαστηρι ́ου
 Amministrazione delle Finanze dello Stato. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της υποθε ́-


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/68
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2007 — de la Cruz κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία
 (Υπόθεση F-32/06) (1)
 (Υπάλληλοι - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Μεταρρύθμιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων - Πρώην τοπικοί υπάλληλοι - Καθορισμός της κατατάξεως σε βαθμό και των αποδοχών κατά την πρόσληψη - Αντιστοιχία θέσεων εργασίας - Διαβούλευση με την επιτροπή προσωπικού)
 (2007/C 269/122)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: María del Carmen de la Cruz (Galdakao, Ισπανία) κ.λπ. (εκπρόσωποι: G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός οργανισμός για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία (εκπρόσωποι: E. Ortega, C. Georges και J. G. Blanch, επικουρούμενοι από τους S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόρους)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, ακύρωση των αποφάσεων της ΑΔΑ με τις οποίες αυτή αρνήθηκε να κατατάξει στην ομάδα εργασίας ΙΙΙ τους προσφεύγοντες, συμβασιούχους υπαλλήλους καταταχθέντες στην ομάδα ΙΙ, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία περί κατατάξεως των προσφευγόντων στην ομάδα ΙΙ βάσει των συμβάσεων εργασίας τους που υπεγράφησαν στις 28 και 29 Απριλίου 2005.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Καταδικάζει τον Ευρωπαϊκό οργανισμό για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 131 της 3.6.2006, σ. 51.


text:
2.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 281/15
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 της 8ης Ιουλι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση Τ-194/95, Area Cova, κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) στην υπο ́θεση Τ-12/96, Area Cova, κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 («Αλιει ́α — ∆ιατη ́ρηση των θαλασσι ́ων πο ́ρων — Συ ́μβαση Κοινοτη ́των (1)
 για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ — Ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ)
 Γροιλανδι ́ας — Ποσο ́στωση αλιευμα ́ των για τον κοινοτικο ́ («Αλιει ́α — ∆ιατη ́ρηση των θαλασσι ́ων πο ́ρων — Συ ́μβαση
 στο ́λο — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο») για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του
 Βορειοδυτικου ́ Ατλαντικου ́ — Ιππο ́γλωσσα (χα ́λιμπατ)
 (1999/C 281/29) Γροιλανδι ́ας — Ποσο ́στωση αλιευμα ́ των για τον κοινοτικο ́
 στο ́λο — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απαρα ́δεκτο»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (1999/C 281/30)
 Στην υπο ́θεση Τ-194/95, Area Cova SA, Vigo, (Ισπανι ́α),
 Armadora José Pereira SA, Vigo, Armadores Pesqueros de
 Aldán SA, Vigo, Centropesca SA, Vigo, Chymar SA, Vigo, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Eloymar SA, Estribela (Ισπανι ́α), Exfaumar SA, Bueu (Ισπανι ́α),
 Farpespan, SL, Moaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, Vigo, Hermanos
 Gandón SA, Cangas (Ισπανι ́α), Heroya SA, Vigo, Hiopesca SA, Στην υπο ́θεση Τ-12/96, Area Cova SA, Vigo (Ισπανι ́α), Armadora
 Vigo, José Pereira e Hijos SA, Vigo, Juana Oya Pérez, κα ́τοικος José Pereira SA, Vigo, Armadores Pesqueros de Aldán SA,
 Vigo, Manuel Nores González, κα ́τοικος Marı́n (Ισπανι ́α), Vigo, Centropesca SA, Vigo, Chymar SA, Vigo, Eloymar SA,
 Moradiña SA, Cangas, Navales Cerdeiras, SL, Camariñas (Ισπα- Estribela (Ισπανι ́α), Exfaumar SA, Bueu (Ισπανι ́α), Farpespan, SL,
 νι ́α), Nugago Pesca SA, Bueu, Pesquera Austral SA, Vigo, Moaña (Ισπανι ́α), Freiremar SA, Vigo, Hermanos Gandón SA,
 Pescaberbés SA, Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval SA, Vigo, Cangas (Ισπανι ́α), Heroya SA, Vigo, Hiopesca SA, Vigo, José
 Pesquera Cı́es SA, Vigo, Pesca Herculina SA, Vigo, Pesquera Pereira e Hijos SA, Vigo, Juana Oya Pérez, κα ́τοικος Vigo,
 Inter SA, Cangas, Pesquerı́as Marinenses SA, Marı́n, Pesquerı́as Manuel Nores González, κα ́τοικος Marı́n (Ισπανι ́α), Moradiña
 Tara SA, Cangas, Pesquera Vaqueiro SA, Vigo, Sotelo Dios SA, Cangas, Navales Cerdeiras, SL, Camariñas (Ισπανι ́α), Nugago
 SA, Vigo, Asociación Nacional de Armadores de Buques Pesca SA, Bueu, Pesquera Austral SA, Vigo, Pescaberbés SA,
 Congeladores de Pesca de Merluza (Anamer), Vigo, Asociación Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval SA, Vigo, Pesquera Cı́es SA,
 Nacional de Armadores de Buques Congeladores de Pesquerı́as Vigo, Pesca Herculina SA, Vigo, Pesquera Inter SA, Cangas,
 Varias (Anavar), Vigo, Asociación de Sociedades Pesqueras Pesquerı́as Marinenses SA, Marı́n, Pesquerı́as Tara SA, Cangas,
 Españolas (ASPE), Vigo, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Pesquera Vaqueiro


text:
SA, Vigo, Sotelo Dios SA, Vigo, Asociación
 Creus Carreras, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, Eva Contreras Ynzenga, Nacional de Armadores de Buques Congeladores de Pesca de
 δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, και Marta Ventura Arasanz, δικηγο ́ρο Merluza (Anamer), Vigo, Asociación Nacional de Armadores
 Βαρκελω ́νης, του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Cuatrecasas, 78, avenue de Buques Congeladores de Pesquerı́as Varias (Anavar), Vigo,
 d’Auderghem, Βρυξε ́λλες, υποστηριζο ́μενοι απο ́ τη Xunta de Asociación de Sociedades Pesqueras Españolas (ASPE), Vigo,
 Galicia, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Victor Manuel Vázquez- εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο
 Portomeñe Seijas, δικηγο ́ρο στο Santiago de Compostela, και Βαρκελω ́νης, Eva Contreras Ynzenga, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, και
 Antonio Hierro Hernández-Mora, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, Marta Ventura Arasanz, δικηγο ́ρο Βαρκελω ́νης, του δικηγορικου ́
 Fundación Galicia-Europa, 105, avenue Milcamps, Βρυξε ́λλες, γραφει ́ου Cuatrecasas, 78, avenue d’Auderghem, Βρυξε ́λλες,
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: John κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: John
 Carbery, Germán-Luis Ramos Ruano, και Ramón Torrent), με Carbery, Germán-Luis Ramos Ruano και Ramón Torrent), με
 αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1761/95 του αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2565/95 της
 Συμβουλι ́ου, της 29ης ιουνι ́ου 1995, που τροποποιει ́, για δευ ́τερη Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Οκτωβρι ́ου 1995, για την παυ ́ση της αλιει ́ας
 φορα ́, τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 3366/94 για τον καθορισμο ́ για το της ιππο ́γλωσσας Γροιλανδι ́ας απο ́ σκα ́φη που αλιευ ́ουν υπο ́
 1995 ορισμε ́νων με ́τρων διατη ́ρησης και διαχει ́ρισης των αλιευτι- σημαι ́α κρα ́τους με ́λους (EE L 262, σ. 27), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 κω ́ν πο ́ρων της ζω ́ νης διακανονισμου ́, ο ́πως ορι ́ζεται στη συ ́μβαση τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και
 για τη μελλοντικη ́ πολυμερη ́ συνεργασι ́α στην αλιει ́α του Βορειοδυ- J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου
 τικου ́ Ατλαντικου ́ (ΕΕ L 171, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 συγκει ́μενο απο ́ τους Μ. Jaeger, Προ ́εδρο, K. Lenaerts και J. Azizi,
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 8 Ιουλι ́ου 1999 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και εκει ́να του Συμβουλι ́ου και της Επιτροπη ́ς.
 2) Οι προσφευ ́γοντες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και εκει ́να του Συμβουλι ́ου. Ο παρεμβα ́ς δια ́δικος φε ́ρει τα
 δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 77 της 16.03.1996.
 (1) ΕΕ C 315 της 25.11.1995.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/16
 Αίτηση αναιρέσεως του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 12ης Ιανουαρίου 2005 στην υπόθεση Τ-334/03, Deutsche Post Euro Express GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, που κατατέθηκε στις 15.3.2005 (τηλετύπημα: 11.3.2005)
 (Υπόθεση C-121/05 Ρ)
 (2005/C 143/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, εκπροσωπούμενο από τους A. von Mühlendahl, αντιπρόεδρο του Γραφείου, και G. Schneider, μέλος του τμήματος δικαστικών διαδικασιών στον τομέα εμπορικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας, άσκησε στις 15.3.2005 (τηλετύπημα: 11.3.2005) ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα), της 12ης Ιανουαρίου 2005, στην υπόθεση Τ-334/03, Deutsche Post Euro Express GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς.
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 12ης Ιανουαρίου 2005 στην υπόθεση Τ-334/03 (1) και να απορρίψει την προσφυγή·
 2.
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.
 Λόγοι της αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) αιτιολογεί την αίτησή του αναιρέσεως κατά της αναφερθείσας αποφάσεως ως εξής:
 Το Πρωτοδικείο παρέβη τα άρθρα 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 με τις περιλαμβανόμενες στις σκέψεις 35 και 36 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως διαπιστώσεις καθόσον θεώρησε μεν την ονομασία «EURO» ως ένα στοιχείο περί της γεωγραφικής προελεύσεως των προϊόντων ή υπηρεσιών, αλλά έκρινε εντούτοις ότι η καταχώρηση ως κοινοτικού σήματος της ονομασίας αυτής αποκλείεται μόνο αν η γεωγραφική προέλευση είναι «ουσιώδης» για τους μετέχοντες συναλλακτικούς κύκλους τους οποίους αφορά το σήμα. Η διαπίστωση αυτή αντιφάσκει προς το σαφές γράμμα του αναφερθέντος άρθρου, το οποίο χωρίς άλλο χαρακτηρισμό αποκλείει από την καταχώρηση στοιχεία περί της γεωγραφικής προελεύσεως. Όμως και από την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2004 στην υπόθεση C-363/99 προκύπτει ότι αποκλείονται από την καταχώρηση όλα τα σημεία ή τα στοιχεία τα οποία αποτελούν περιγραφή των ιδιοτήτων των δηλωθέντων προϊόντων ή υπηρεσιών χωρίς να έχει σημασία αν οι ιδιότητες αυτές είναι «ουσιώδεις».
 Το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 με τις περιλαμβανόμενες στις σκέψεις 36 έως 43 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως διαπιστώσεις καθόσον αξιολόγησε μεν με την ονομασία «PREMIUM» το ποιοτικό στοιχείο, αλλά εντούτοις δεν δέχθηκε την εφαρμογή της αναφερθείσας διατάξεως στην εν λόγω ονομασία. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 αποκλείει από την καταχώρηση αξιολογικά στοιχεία χωρίς οποιονδήποτε άλλο χαρακτηρισμό, διότι οποιοσδήποτε ανταγωνιστής του υποβάλλοντος αίτηση για καταχώρηση πρέπει να έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αξιολογικά στοιχεία χωρίς να βλάπτεται από τα δικαιώματα που έχουν τρίτοι λόγω σήματος επί των στοιχείων αυτών. Το επιχείρημα του Πρωτοδικείου (σκέψη 39) ότι ονομασίες όπως «PREMIUM» πρέπει να εκτιμώνται (μόνο) σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 δεν ευσταθεί στην παρούσα περίπτωση. Επειδή η ονομασία «PREMIUM» ως στοιχείο ποιότητας εμπίπτει ήδη στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, δεν


text:
χρειάζεται επομένως άλλη αναγωγή στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού.
 Σύμφωνα με τις διατυπούμενες από το Δικαστήριο στις αποφάσεις του βασικές αρχές, οι οποίες αναφέρονται στη σκέψη 44 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ένα σήμα το οποίο αποτελείται από περιγραφικά συστατικά μέρη είναι και στο σύνολό του περιγραφικό, καθόσον δεν διαπιστώνεται ότι η ονομασία, συνολικά, έχει άλλη σημασία από αυτήν που έχουν τα επιμέρους μέρη. Στην προκειμένη περίπτωση είναι προφανές ότι η ονομασία «EUROPREMIUM» -μία από γλωσσικής απόψεως συνήθως δημιουργούμενη σύνθεση των δύο μερών «EURO» και «PREMIUM»- και στο παρόν πλαίσιο δεν δηλώνει τίποτε άλλο πέραν του ότι στην περίπτωση των δηλουμένων προς καταχώρηση προϊόντων και υπηρεσιών πρόκειται για προϊόντα και υπηρεσίες ευρωπαϊκής προελεύσεως με ειδική ποιότητα.
 Επομένως, για τους προαναφερθέντες λόγους, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 και, συνεπώς, πρέπει να ακυρωθεί.
 (1) ΕΕ C 69, σ. 14.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/41
 Προσφυγή της 24ης Φεβρουαρίου 2009 — De Britto Patricio-Dias κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-16/09)
 2009/C 90/67
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Jorge de Britto Patricio-Dias (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Massaux, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος κατά της σχετικής με την εξέλιξή του αποφάσεως για το έτος 2007.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 21ης Νοεμβρίου 2008 και, κατά το μέτρο του αναγκαίου, την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως 31 Δεκεμβρίου 2007,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/31
 Α. Renck, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (εκπρόσωποι: F. López de Rego και J. F. Crespo Carrillo), με 3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος
 προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερι-
 κής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Μαΐου (1 ) ΕΕ C 331 du 24.11.2001.
 2001 (υπόθεση R 1086/2000-1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο
 τμήμα), συγκείμενο από τους R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο,
 J. Pirrung και Α. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας:
 D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Μαρτίου
 2003 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 ( 1) ΕΕ C 303 της 27.10.2001. της 5ης Μαρτίου 2003
 στην υπόθεση T-237/01: Alcon Inc κατά Γραφείου Εναρμονί-
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια
 και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 («Κοινοτικό σήμα — ∆ιαδικασία ακυρώσεως — Λεκτικό
 σήμα “BSS” — Άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 —
 της 26ης Φεβρουαρίου 2003 Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 7, παράγραφος 1,
 στοιχείο δ', του κανονισμού 40/94 — ∆ιακριτικός
 στην υπόθεση T-212/01: Arnaldo Lucaccioni κατά Επιτρο- χαρακτήρας αποκτηθείς λόγω χρήσεως — Άρθρα 7, παρά-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) γραφος 3, και 51, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94»)
 (Υπάλληλοι — Ασφάλιση εργατικών ατυχημάτων και
 επαγγελματικών ασθενειών — Επιδείνωση σωματικών (2003/C 112/61)
 βλαβών — Σώρευση κεφαλαίου και αποζημιώσεως προ-
 βλεπομένων από τα άρθρα 12 και 14 αντιστοίχως των (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 κοινών για τα όργανα κανόνων)
 (2003/C 112/60)
 Στην υπόθεση T-237/01, Alcon Inc, πρώην Αlcon Univeral Ltd,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) με έδρα το Ηünenberg (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τους
 Η. Porter, solicitor, και C. Morcom, QC, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Στην υπόθεση T-212/01, Arnaldo Lucaccioni, πρώην υπάλληλος Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος St-Leonard- (εκπρόσωπος: S. Laitinen), παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδι-
 on-Sea (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τον κείου η Dr. Robert Winzer Pharma GmbH, με έδρα το Olching
 J. R. Iturriagagoitia Bassas, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον S. N. Schneller, δικηγόρο,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και J.-L. Fagnart), που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του
 με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 16ης Νοεμβρίου 2000, περί διακοπής της διαδικασίας εξετάσεως πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και
 αιτήσεως που σκοπούσε στην διαπίστωση της επιδεινώσεως της υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 13ης Ιουλίου 2001 (υπόθεση R 273/
 επαγγελματικής ασθένειας του προσφεύγοντος και περί θέσεως 2000-1), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους
 της αιτήσεως αυτής στο αρχείο, και αίτηση αποζημιώσεως, το R. M. Moura Ramos, Πρόεδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij,
 Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε
 πρόεδρο, και τους Ν. J. Forwood και Η.


text:
Legal, δικαστές· στις 5 Μαρτίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
 εξέδωσε στις 26 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση με το ακόλουθο 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 διατακτικό:
 2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 1) Ακυρώνει την κοινοποιηθείσα στον προσφεύγοντα με
 έγγραφο της 16ης Νοεμβρίου 2000 απόφαση της Επιτρο-
 πής, περί διακοπής της προβλεπόμενης από το άρθρο 22 (1 ) ΕΕ C 369 της 22.12.2001.
 των κοινών κανόνων διαδικασίας και περί θέσεως στο
 αρχείο της αιτήσεως του προσφεύγοντος περί διαπιστώσεως
 της επιδεινώσεως της επαγγελματικής του ασθένειας.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/70
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Ιουνίου 2010 — Martin κατά Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας (Ευρωπόλ)
 (Υπόθεση F-38/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως - Σύμβαση αορίστου χρόνου - Άρθρο 6 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως της Ευρωπόλ - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας)
 (2010/C 288/130)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Breige Martin (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς, P. de Casparis, δικηγόρος, στη συνέχεια W. J. Dammingh και N. D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann και D. El Khoury, επικουρούμενοι από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που υποβλήθηκε κατά της πρώτης αποφάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) αρνήθηκε να προσφέρει σύμβαση αορίστου χρόνου στην Β. Martin.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 167 της 18.7.2009, σ. 26.


text:
 30.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 191/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 2 Ιουλίου 2015 — Andreea Corina Târșia κατά Statul român, Universitatea «Lucian Blaga» Sibiu και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
 (Υπόθεση C-328/15)
 (2016/C 191/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Andreea Corina Târșia
 Εναγόμενοι: Statul român, Universitatea «Lucian Blaga» Sibiu και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
 Με διάταξη της 14ης Απριλίου 2016 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) κηρύχθηκε προδήλως αναρμόδιο να αποφανθεί επί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως που το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) είχε υποβάλει με απόφαση της 8ης Ιουνίου 2015.


text:
 6.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/35
 Προσφυγή της 7ης Ιουνίου 2011 — Metropolis Immobiliarias y Restauraciones κατά ΓΕΕΑ — MIP Metro (METROINVEST)
 (Υπόθεση T-284/11)
 2011/C 232/61
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Metropolis Immobiliarias y Restauraciones, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 17ης Μαρτίου 2011, στην υπόθεση R 954/2010-1, δεχόμενο την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος «METROINVEST»·
 —
 επικουρικώς, και μόνο σε περίπτωση απορρίψεως του ανωτέρω αιτήματος, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 17ης Μαρτίου 2011, στην υπόθεση R 954/2010-1·
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «METROINVEST», για υπηρεσίες της κλάσεως 36 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 7112113.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο στη Γερμανία υπ’ αριθ. 30348717 εικονιστικό σήμα «METRO», σε μπλε και κίτρινο χρώμα, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1 έως 45· η υπ’ αριθ. 779116 αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος «METRO», σε κίτρινο χρώμα, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1 έως 42.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 6 και 14 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, περί του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθώς και της γενικής αρχής του κοινοτικού δικαίου περί ίσης μεταχειρίσεως. Παράβαση από το τμήμα προσφυγών του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, για τον λόγο ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων.


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιανουαρίου 2011 — IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-362/08) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με την εκτέλεση βιομηχανικού σχεδίου εντός ζώνης προστατευόμενης δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ - Έγγραφα προερχόμενα από κράτος μέλος - Εναντίωση του κράτους μέλους - Μερική άρνηση πρόσβασης - Εξαίρεση που αφορά την οικονομική πολιτική κράτους μέλους - Άρθρο 4, παράγραφοι 5 έως 7, του κανονισμού 1049/2001)
 2011/C 55/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Crosby, solicitor, και S. Santoro, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. O'Reilly και P. Costa de Oliveira)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: J. Bering Liisberg και B. Weis Fogh), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Heliskoski, M. Pere και H. Leppo, στη συνέχεια J. Heliskoski) και Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: K. Petkovska, A. Falk και S. Johannesson)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2008, με την οποία δεν επιτράπηκε στην προσφεύγουσα η πρόσβαση σε έγγραφο που είχε διαβιβαστεί στην Επιτροπή από τις γερμανικές αρχές στο πλαίσιο της διαδικασίας αποχαρακτηρισμού ενός τόπου που προστατευόταν δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Βασίλειο της Δανίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 301 της 22.11.2008.


text:
26. 10. 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 318/9
 3 . H Επιτροπή θα φέρεί τα δικά της δικαστικά έξοδα. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 (') ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994.
 της 24ης Σεπτεμβρίου 1996
 στην υπόθεση Τ-185/95, Giovanni Sergio κατα Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 (Υπάλληλοι — Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ — Γενικές εκτελεστικές διατάξεις τον ΚΥΚ — Προθεσμία
 υποβολής αιτήσεως)
 της 24ης Σεπτεμβρίου 1996
 (96/C 318/19
 στην υπόθεση Τ-57/91: National Association of Licensed
 Opencast Operators κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (') (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Συνθήκη ΕΚΑΧ — A νταγωνισμός — Ημεδαπή επιχείρηση
 κυρία των αποθεμάτων άνθρακα και κάτοχος του εκ του Στην υπόθεση Τ-185/95 , Giovanni Sergio , υπάλληλος της
 νόμου μονοπωλίου χορηγήσεως αδειών εξορύξεως — Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Αντάλλαγμα εκ μέρους του εκμεταλλευομένου ορυχεία νος από τον Marc-Albert Lucas , δικηγόρο Λιέγης, με αντί
 κατόπιν αδείας, συνιστάμενο στην καταβολή ποσοστών ή κλητο στο Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn , 21 , rue
 στην παράδοση του άνθρακα στον χορηγήσαντα την άδεια Nassau, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκ
 — Ύψος των εισπραττομένων ποσοστών — Τιμή του πρόσωποι: Gianluigi Valsesia και Ana Maria Alves Vieira ),
 παραδιδόμενου άνθρακα — Συμβιβαστό με τις διατάξεις που έχει ως αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως
 της συνθήκης ΕΚΑΧ) με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση μεταφοράς
 (96/C 318/18 των συνταξιοδοτικών δικαιοαμάτων του προσφεύγοντος, το
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët ,
 πρόεδρο τμήματος, B. Vesterdorf και A. Potocki , δικαστές·
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, εξέδιοσε στις 24 Σεπτεμ
 βρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Στην υπόθεση Τ-57/91 , National Association of Licensed
 Opencast Operators (εθνική ένωση των επιχειρηματιών στους
 οποίους έχει χορηγηθεί άδεια εκμεταλλεύσεως ανοικτού 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη καθ ' όσον με
 ανθρακωρυχείου ), με έδρα το Newcastle upon Tyne (Ηνωμέ αυτή ζητείται από το Πρωτοδικείο να υποχρεώσει την
 νο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους Nicholas Green , Επιτροπή να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες.
 barrister, και David James Malcolm Wilson, solicitor, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Victor Gillen, 13 , 2 . Απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη κατά τα λοιπά.
 rue Aldringen , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των (εκπρόσωποι: Julian Currall, Stephen Kon και Léonard 3 . Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Hawkes), υποστηριζόμενης από την British Coal Corpora
 tion, με έδρα το Λονδίνο, εκπροσωπούμενη από τους David
 Vaughan, QC, και David Lloyd Jones, barrister, καθώς και (!) ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 από τον Peter J. Sigler και τη Rebekah M. Gershuny, solicitors,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Loesch, 8, rue
 Zithe , που είχε ως αντικείμενο τη μερική ακύρωση της
 αποφάσεως SG (91 ) D/9467 της Επιτροπής, της 23ης Μαΐου
 1991 , περί απορρίψεως της καταγγελίας της προσφεύγουσας
 σχετικά με την αγορά του άνθρακα που προορίζεται για την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 παραγωγή ηλεκτρισμού , το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τους C. P.