text:
Αριθ. C 137/30 fEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6 . 95
 πλήττονται οι αρχές της ασφάλειας δίκαιου και της H προσφεύγουσα-εναγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. από το Πρωτοδικείο:
 H προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι δεν μπορεί να — να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Κοινοβου
 υφίστανται αμφιβολίες ως προς το ότι, παρ ' όλα τα λίου της 19ης Δεκεμβρίου 1994 περί απομακρύνσεώς της,
 νομικά, οικονομικά και κοινωνικά βάρη που υφίσταντο, βάσει του άρθρου 50 του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 την απειρία της και την πλήρη σχεδόν ανυπαρξία οδη Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινο
 γιών και κατευθύνσεων, το πρόγραμμα επαγγελματικής τήτων (στο εξής: ΚΥΚ), από τη θέση εργασίας της ως
 καταρτίσεως επέτυχε όλους τους επιδιωκόμενους στό Γενικής Διευθύντριας της Μεταφράσεως και των Γενικών
 χους του . Υπ ' αυτές τις συνθήκες, η προσφεύγουσα Υπηρεσιών,
 θεωρεί ανεπίτρεπτο το να υφίσταται κύρωση λόγω μη — να ακυρώσει κάθε προηγούμενη σιωπηρή απόφαση περί
 τηρήσεως διαδικαστικών κανόνων — που άλλωστε δεν απομακρύνσεως της προσφεύγουσας από τη θέση εργα
 απαιτούνται —, όπως ισχυρίζεται η προσβαλλόμενη από σίας της, βάσει του άρθρου 50 του ΚΥΚ,
 φαση .
 — να ακυρώσει κάθε σιωπηρή ή/και ρητή απόφαση της ΑΔA
 H προσφεύγουσα, τέλος, θεωρεί ότι, εν όψει του χρόνου περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύ
 που διέρρευσε (από την έναρξη της επίδικης διαδικασίας γουσα στις 21 Φεβρουαρίου 1995 ,
 μέχρι την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως μεσο
 λάβησαν περίπου οκτώ έτη) και κυρίως εν όψει της — να αποκαταστήσει την προσφεύγουσα στη θέση εργασίας
 προφανούς αδυναμίας αναπαραστάσεως του συνόλου της ή σε άλλη παρόμοια, αντίστοιχη προς τον βαθμό και τα
 των πραγματικών περιστατικών, μαρτυριών και εγγρά καθήκοντά της, και να διατάξει να της καταβληθούν οι
 φων των σχετικών με το αναπτυχθέν πρόγραμμα, και ενδεχομένως οφειλόμενες καθυστερούμενες αποδοχές
 δεδομένου ότι το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα αντι από την ημερομηνία που πράγματι απομακρύνθηκε από
 προσωπεύει για την προσφεύγουσα σημαντικές ζημίες, η τη θέση εργασίας της μέχρι την επανένταξή της, εντόκως
 προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω με ετήσιο επιτόκιο 8% ,
 παραβιάσεως των αρχών της ασφάλειας δικαίου και — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 λόγω μη συμμοργώσεως της Επιτροπής προς την αρχή εξόδων.
 της χρηστής διοικήσεως και του καθήκοντος επιμε
 λείας. Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 β) H προσφεύγουσα θεωρεί, περαιτέρω, ότι η προσβαλλο H προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως του Προέδρου
 μένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθ' ό μέρος αφορά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί απομακρύνσεώς της,
 τις «μη εγκριθείσες δαπάνες στην αρχική αίτηση», λόγω βάσει του άρθρου 50 του ΚΥΚ, από τη θέση εργασίας της ως
 προσβολής κεκτημένων δικαιωμάτων και ανεπαρκούς Γενικής Διευθύντριας της Μεταφράσεως και των Γενικών
 αιτιολογίας της αποφάσεως της Επιτροπής που ενέκρινε Υπηρεσιών.
 την αρχικώς υποβληθείσα αίτηση. H προσβαλλομένη
 απόφαση πρέπει επίσης να ακυρωθεί καθ' ό μέρος αφορά Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι συντρέχει παρά
 τις δαπάνες που εμφανίζονται στα κονδύλια που περι βαση των άρθρων 7, 25 , 27 και 60 του ΚΥΚ, καθώς και των
 γράφονται ως «λειτουργία και διαχείριση των μαθημά γενικών αρχών της ισότητας και της


text:
διανεμητικής δικαιοσύ
 των — διδακτικό προσωπικό», «προετοιμασία των μαθη νης, διότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν ελήφθη προς το
 μάτων», «αναλώσιμα υλικά και αγαθά» και «κανονικές συμφέρον της υπηρεσίας, δεδομένου ότι η έννοια αυτή
 αποσβέσεις», λόγω παντελούς ελλείψεως αιτιολογίας για αντικαταστάθηκε από τη σκέψη ότι είναι δήθεν σκόπιμο να
 τις αποφασισθείσες μειώσεις. λαμβάνεται υποχρεωτικώς υπόψη η γεωγραφική διεύρυνση
 της Ενώσεως, και διότι δεν προκύπτει από την προσβαλλό
 μενη πράξη ότι ελήφθη κατόπιν σοβαρής και ενδελεχούς
 εξετάσεως των στοιχείων της υποθέσεως.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η προσβαλλομένη
 απόφαση δεν πληροί τις προϋποθέσεις αιτολογήσεως του
 Προσφυγή-αγωγή της Carmen Gomez de Enterria y Sanchez άρθρου 25 δεύτερο εδάφιο του ΚΥΚ, και ότι ενέχει επίσης
 κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και ελήφθη κατά κατάχρηση
 13 Μαρτίου 1995 εξουσίας.
 (Υπόθεση Τ-82/95) H προσφεύγουσα φρονεί επίσης ότι το καθού κοινοτικό
 (95/C 137/69 ) όργανο παρέβη το άρθρο 50 του ΚΥΚ, αποφασίζοντας να
 μην την τοποθετήσει σε άλλη θέση εργασίας που να αντι
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στοιχεί στον βαθμό και στα καθήκοντά της. Κατά τη γνώμη
 της, η συνέπεια αυτή δεν απορρέει αυτομάτως από τη
 διάταξη αυτή του ΚΥΚ. Εξάλλου , όσον αφορά τη σταδιο
 H Carmen Gomez de Enterria y Sanchez, κάτοικος Λουξεμ δρομία της, τα προσόντα και την ηλικία της, η διοίκηση
 βούργου (Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου), εκπροσω παρέβη την υποχρέωση αρωγής που υπέχει έναντι αυτής και
 πούμενη από τον Eric Boigelot, δικηγόρου Βρυξελλών, με προσέβαλε την εμπιστοσύνη την οποία είχε η προσφεύγουσα
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz, 2 ως προς το ότι το καθού κοινοτικό όργανο θα μεριμνούσε για
 rue du Fort Rheinsheim, άσκησε στις 13 Μαρτίου 1995 την ομαλή εξέλιξη της σταδιοδρομίας της.
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή-αγωγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2006 (αιτήσεις του Tribunale di Cagliari, Tribunale ordinario di Cagliari για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Giuseppe Atzeni, Francesco Atzori, Giuseppe Ignazio Boi κατά Regione autonoma della Sardegna
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-346/03 και C-529/03) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση 97/612/ΕΚ - Επιδότηση δανείου υπέρ γεωργικών επιχειρήσεων - Άρθρο 92, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 3, στοιχεία α' και γ', της Συνθήκης ΕΚ (νυν κατόπιν τροποποιήσεως άρθρο 87, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 3, στοιχεία α' και γ', ΕΚ) - Παραδεκτό - Νομική βάση - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη)
 (2006/C 131/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Cagliari, Tribunale ordinario di Cagliari
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Giuseppe Atzeni, Francesco Atzori, Giuseppe Ignazio Boi
 κατά
 Regione autonoma della Sardegna
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale civile e penale di Cagliari — Κύρος της αποφάσεως 97/612/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1997, με την οποία κηρύχθηκαν παράνομες οι ενισχύσεις που χορήγησε η Σαρδηνία στον τομέα της γεωργίας (ΕΕ L 248, σ. 27)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Από την εξέταση της απόφασης 97/612/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1997, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορηγούνται από την Περιφέρεια Σαρδηνίας (Ιταλία) στον γεωργικό τομέα, δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της απόφασης αυτής.
 (1) EE C 264 της 1.11.2003.
 ΕΕ C 71 της 20.3.2004.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/49
 Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2015 — Quanta Storage κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-772/15)
 (2016/C 098/64)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Quanta Storage, Inc. (Taoyuan City, Ταϊβάν) (εκπρόσωποι: B. Hartnett, Barrister, O. Geiss, δικηγόρος, και W. Sparks, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 2015 στην υπόθεση AT.39639 — Μηχανισμοί ανάγνωσης οπτικού δίσκου, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα· και
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα στης προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, παρέβη το καθήκον της αιτιολογίας και προσέβαλε το δικαίωμα χρηστής διοικήσεως.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε στη διαπίστωση παραβάσεων οι οποίες δεν γνωστοποιήθηκαν στην προσφεύγουσα κατά τη διοικητική διαδικασία.
 —
 Η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε υποθέσεις όσον αφορά τη διαφάνεια στην αγορά τις οποίες η Επιτροπή δεν εξέτασε εμπεριστατωμένα.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η διαφορά μεταξύ του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως και της συλλογιστικής της Επιτροπής όσον αφορά τη διάρκεια της παραβάσεως σε σχέση με τη Hewlett Packard συνιστά πλάνη περί το δίκαιο και παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ούτε αιτιολόγησε επαρκώς κατά νόμο ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε σε ενιαία και διαρκή παράβαση.
 —
 Η προσφεύγουσα δεν συμμετείχε σε ενιαία και διαρκή παράβαση που φέρεται να διήρκεσε το διάστημα από 14 Φεβρουαρίου 2008 έως 9 Απριλίου 2008.
 —
 Η προσφεύγουσα δεν συμμετείχε σε παράβαση που φέρεται να διήρκεσε το διάστημα από 10 Απριλίου 2008 έως 27 Οκτωβρίου 2008.
 —
 Η προσφεύγουσα δεν συμμετείχε σε παράβαση στις 28 Οκτωβρίου 2008.
 —
 Δεν αποδείχθηκε επαρκώς κατά νόμο ότι η προσφεύγουσα γνώριζε το συνολικό σχέδιο της συμπράξεως ή το γενικό περιεχόμενο και τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της.
 —
 Οι νομικές συνέπειες της μη αποδείξεως εκ μέρους της Επιτροπής της φερόμενης παραβάσεως.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμο και στο απαιτούμενο επίπεδο αποδείξεως ότι ήταν αρμόδια να εφαρμόσει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 53 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη από πλευράς πραγματικών και νομικών περιστατικών κατά τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου και παρέβη την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη από πλευράς πραγματικών και νομικών περιστατικών κατά τον υπολογισμό του βασικού ποσού και παρέβη την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
 —
 Η Επιτροπή δεν χρησιμοποίησε τα καταλληλότερα αριθμητικά δεδομένα όσον αφορά την αξία των πωλήσεων της προσφεύγουσας.
 —
 Η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως κατά τον υπολογισμό του βασικού ποσού.
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως κατά


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2014 — Καλλιόπη Νικολάου κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-220/13 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη - Παραλείψεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου - Αγωγή αποζημιώσεως - Αρχή του τεκμηρίου αθωότητας - Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας - Αρμοδιότητες - Διεξαγωγή των προκαταρκτικών ερευνών))
 2014/C 315/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Καλλιόπη Νικολάου (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός και Σ. Παλιού, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Kennedy, I. Ní Riagáin Düro, επικουρούμενοι από τον Π. Τριδήμα, barrister)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Καλλιόπη Νικολάου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 189 της 29.6.2013.


text:
30.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 186/3
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. La Pergola, ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας που κι ́νησαν οι Vincent
 προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. Ο. Edward, Ρ. Jann και Offermanns και Esther Offermanns, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 L. Sevón (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 3 και 4, παρα ́γρα-
 γραμματε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε φος 1, στοιχει ́ο η', του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβου-
 στις 15 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: λι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και
 1) Τα κριτη ́ρια βα ́σει των οποι ́ων καθορι ́ζεται αν ́ενας μεθορια- στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της
 κο ́ς εργαζο ́μενος πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως ευρισκο ́μενος υπο ́ Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανο-
 καθεστω ́ ς μερικη ́ς ανεργι ́ας ́η πλη ́ρους ανεργι ́ας, κατα ́ την νισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996
 ́εννοια του ́αρθρου 71, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', του (ΕΕ 1997, L 28, σ. 1), καθω ́ς και των α ́ρθρων 6 και 52 της
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12 ΕΚ και
 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των 43 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη μισ- Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, Μ. Wathelet, D. Α. O. Edward
 θωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται (εισηγητη ́), Ρ. Jann και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροποποιη ́θηκε και ενημε- S. Alber, γραμματε ́ας: Η. Α. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 ρω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου, εξε ́δωσε στις 15 Μαρτι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 της 2ας Ιουνι ́ου 1983, πρε ́πει να ει ́ναι ενιαι ́α και κοινοτικου ́ διατακτικο ́:
 χαρακτη ́ρα. Η εκτι ́μηση αυτη ́ δεν μπορει ́ να γι ́νεται βα ́σει
 κριτηρι ́ων του εθνικου ́ δικαι ́ου. Μια παροχη ́ ́οπως η προκαταβαλλο ́μενη διατροφη ́ που προβλε ́πει
 2) Αν, σε κρα ́τος με ́λος διαφορετικο ́ απο ́ εκει ́νο στο. οποι ́ο ο österreichisches Bundesgesetz über die Gewährung von Vorschüssen
 κατοικει ́, ο εργαζο ́μενος εξακολουθει ́ να απασχολει ́ται απο ́ auf den Unterhalt von Kindern (Unterhaltsvorschußgesetz) (αυστρια-
 την ́δια
 ι


text:
επιχει ́ρηση, αλλα ́ ως μερικω ́ ς απασχολου ́μενος, κο ́ς ομοσπονδιακο ́ς νο ́μος περι ́της προκαταβαλλομε ́νης διατροφη ́ς
 παραμε ́νοντας υποψη ́φιος για μια εργασι ́α πλη ́ρους απασχο- για τη συντη ́ρηση τε ́κνων) συνιστα ́ οικογενειακη ́ παροχη ́ υπο ́
 λη ́σεως, βρι ́σκεται σε κατα ́σταση μερικη ́ς ανεργι ́ας και οι την ́εννοια του ́αρθρου 4, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο η', του
 παροχε ́ς χορηγου ́νται απο ́ τον αρμο ́διο φορε ́α του εν λο ́γω κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου
 κρα ́τους. Αντιθε ́τως, αν μεθοριακο ́ς εργαζο ́μενος δεν ́εχει 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως
 πλε ́ον κανε ́να συ ́νδεσμο με το κρα ́τος αυτο ́ και ευρι ́σκεται στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογε-
 σε κατα ́σταση πλη ́ρους ανεργι ́ας, οι παροχε ́ς χορηγου ́νται νειω ́ ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ́οπως τροπο-
 και βαρυ ́νουν τον φορε ́α του το ́που της κατοικι ́ας. Στο ποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 118/97 του
 εθνικο ́ δικαστη ́ριο εναπο ́κειται να καθορι ́ζει, βα ́σει αυτω ́ν Συμβουλι ́ου, της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1996. Κατα ́ συνε ́πεια, τα
 των κριτηρι ́ων, στην κα ́θε υπο ́θεση της οποι ́ας επιλαμβα ́νε- προ ́σωπα που διαμε ́νουν στο ́εδαφος ́αλλου κρα ́τους με ́λους
 ται, την κατηγορι ́α στην οποι ́α εμπι ́πτει ο εργαζο ́μενος. στα οποι ́α ́εχουν εφαρμογη ́ οι διατα ́ξεις του κανονισμου ́ αυτου ́
 μπορου ́ν να λα ́βουν την παροχη ́ αυτη ́ που προβλε ́πει η νομοθεσι ́α
 του εν λο ́γω κρα ́τους με ́λους υπο ́ τις ́διες
 ι προϋποθε ́σεις με τους
 (1) ΕΕ C 48 της 20.2.1999. ημεδαπου ́ς, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 3 του εν λο ́γω κανονισμου ́.
 (1) ΕΕ C 174 της 19.6.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 15ης Μαρτι ́ου 2001
 (τρι ́το τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-85/99 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): ∆ιαδικασι ́α που της 16ης Νοεμβρι ́ου 2000
 κι ́νησαν οι Vincent Offermanns και Esther Offermanns(1)
 στην υπο ́θεση C-289/99 Ρ: Schiocchet SARL κατα ́ Επιτροπη ́ς
 («Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1408/71 — 'Εννοια της οικογενειακη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 παροχη ́ς — Εθνικη ́ νομοθεσι ́α προβλε ́πουσα προκατα-
 βολε ́ς ́εναντι διατροφη ́ς οφειλομε ́νης απο ́ εργαζο ́μενο στο («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — ∆ιεθνει ́ς μεταφορε ́ς επιβατω ́ ν με
 ανη ́λικο τε ́κνο του — Προϋπο ́θεση ιθαγε ́νειας του που ́λμαν και λεωφορει ́α — Αι ́τηση αναιρε ́σεως προδη ́λως
 τε ́κνου») αβα ́σιμη»)
 (2001/C 186/05)
 (2001/C 186/06)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση·


text:
η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση Θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-85/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Oberster Στην υπο ́θεση C-289/99 Ρ, Schiocchet SARL, με ́εδρα το
 Gerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ του Beuvillers (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ρ. Barbier, δικηγο ́ρο
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α Thionville, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Borislav


text:
 17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/13
 λαμβα ́νει οικογενειακα ́ επιδο ́ματα για το τε ́κνο του που ονομασι ́ες δηλω ́ νουν τις περιοχε ́ς που συνδε ́ονται ση ́μερα,
 κατοικει ́ μαζι ́ με αυτο ́ν στο εν λο ́γω κρα ́τος με ́λος, ενω ́ οι κατα ́ την αντι ́ληψη των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων, με την
 υπη ́κοοι του κρα ́τους αυτου ́ υποχρεου ́νται αποκλειστικα ́, οικει ́α κατηγορι ́α προϊο ́ντων, αλλα ́ εφαρμο ́ζεται επι ́σης
 προς του ́το, να ́εχουν εκει ́ την κατοικι ́α τους. στις γεωγραφικε ́ς ονομασι ́ες που μπορου ́ν να χρησιμο-
 ποιηθου ́ν στο με ́λλον απο ́ τις ενδιαφερο ́μενες επιχειρη ́σεις
 2) ∆εν μπορει ́ να γι ́νει επι ́κληση του αμε ́σου αποτελε ́σματος ως ́ενδειξη γεωγραφικη ́ς προελευ ́σεως της επι ́μαχης
 του ́αρθρου 3, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 3/80 προς κατηγορι ́ας προϊο ́ντων·
 στη ́ριξη αιτημα ́των σχετικω ́ ν με παροχε ́ς που αφορου ́ν
 περιο ́δους προγενε ́στερες της ημερομηνι ́ας εκδο ́σεως της — στις περιπτω ́ σεις κατα ́ τις οποι ́ες η επι ́μαχη γεωγραφικη ́
 παρου ́σας αποφα ́σεως, εκτο ́ς αν προ ́κειται για προ ́σωπα τα ονομασι ́α δεν συνδε ́εται ση ́μερα, κατα ́ την αντι ́ληψη
 οποι ́α, πριν την ημερομηνι ́α αυτη ́, ει ́χαν ασκη ́σει προσφυγη ́ των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων, με την οικει ́α κατηγορι ́α
 ́η ει ́χαν υποβα ́λει αντι ́στοιχη διοικητικη ́ ́ενσταση. προϊο ́ντων, η αρμο ́δια αρχη ́ πρε ́πει να εκτιμα ́ αν μπορει ́
 ευ ́λογα να υποτεθει ́ ́οτι μια τε ́τοια ονομασι ́α μπορει ́,
 (1) EE C 269 της 14.9.1996. κατα ́ την αντι ́ληψη των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων, να
 δηλω ́ σει τη γεωγραφικη ́ προε ́λευση αυτη ́ς της κατηγορι ́ας
 προϊο ́ντων·
 — στο πλαι ́σιο της εκτιμη ́σεως αυτη ́ς, πρε ́πει να λαμβα ́νεται
 υπο ́ψη, ειδικο ́τερα, εα ́ν η επι ́μαχη γεωγραφικη ́ ονομασι ́α
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ καθω ́ ς και τα χαρακτηριστικα ́ της περιοχη ́ς που δηλω ́ νει
 και η οικει ́α κατηγορι ́α προϊο ́ντων ει ́ναι, κατα ́ το μα ́λλον
 της 4ης Μαι ̈́ου 1999 ́η ́ηττον, γνωστα ́ στους ενδιαφερο ́μενους κυ ́κλους·
 επι ́ των συνεκδικασθεισω ́ ν υποθε ́σεων C-108/97 και — το συνδετικο ́ στοιχει ́ο μεταξυ ́ του οικει ́ου προϊο ́ντος και
 C-109/97 (αιτη ́σεις του Landgericht München I για την της γεωγραφικη ́ς τοποθεσι ́ας δεν πρε ́πει να συνι ́σταται
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Windsurfing Chiemsee οπωσδη ́ποτε στην κατασκευη ́ του προϊο ́ντος στον το ́πο
 Produktions- und Vertriebs GmbH (WSC) κατα ́ Boots- αυτο ́.
 und Segelzubehör Walter Huber (C-108/97) και Franz
 Attenberger (C-109/97) (1) 2) Το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 3, πρω ́ τη περι ́οδος, της πρω ́ της
 οδηγι ́ας 89/104 ́εχει την ́εννοια ́οτι
 («Οδηγι


text:
́α 89/104/ΕΟΚ — Ση ́ματα — Ενδει ́ξεις γεωγρα-
 ́ς προελευ
 φικη ́σεως») — ο διακριτικο ́ς χαρακτη ́ρας του ση ́ματος που ́εχει αποκτη-
 θει ́ με τη χρη ́ση που του ́εχει γι ́νει σημαι ́νει ́οτι το ση ́μα
 (1999/C 204/24) ει ́ναι προ ́σφορο για τον προσδιορισμο ́ του προϊο ́ντος του
 οποι ́ου ζητει ́ται η καταχω ́ ριση ως προερχομε ́νου απο ́
 συγκεκριμε ́νη επιχει ́ρηση και, επομε ́νως, για τη δια ́κριση
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) του προϊο ́ντος αυτου ́ απο ́ τα προϊο ́ντα ́αλλων επιχει-
 ρη ́σεων.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») — δεν επιτρε ́πει τη διαφοροποι ́ηση της ́εννοιας του διακριτι-
 κου ́ χαρακτη ́ρα ανα ́λογα με το συμφε ́ρον που διαπιστω ́ νε-
 Επι ́ των συνεκδικασθεισω ́ν υποθε ́σεων C-108/97 και C-109/97, ται ́οτι υπα ́ρχει για τη διατη ́ρηση της γεωγραφικη ́ς
 με αντικει ́μενο αιτη ́σεις του Landgericht München I (Γερμανι ́α) ονομασι ́ας στη δια ́θεση και ́αλλων επιχειρη ́σεων.
 προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ (παλαιου ́
 α ́ρθρου 177), με τις οποι ́ες ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς — προκειμε ́νου να διαπιστω ́ σει αν ́ενα ση ́μα ́εχει αποκτη ́σει
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́, αφενο ́ς, διακριτικο ́ χαρακτη ́ρα με τη χρη ́ση που του ́εχει γι ́νει,
 Windsurfing Chiemsee Produktions-und Vertriebs GmbH η αρμο ́δια αρχη ́ οφει ́λει να εκτιμα ́ σφαιρικα ́ τα στοιχει ́α
 (WSC) και, αφετε ́ρου, Boots-und Segelzubehör Walter Huber βα ́σει των οποι ́ων μπορει ́ να αποδειχθει ́ ́οτι το ση ́μα ́εχει
 (C-108/97) και Franz Attenberger (C-109/97), η ́εκδοση προδι- καταστει ́ προ ́σφορο για τον προσδιορισμο ́ του οικει ́ου
 καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 3, προϊο ́ντος ως προερχομε ́νου απο ́ συγκεκριμε ́νη επιχει ́-
 παρα ́γραφοι 1, στοιχει ́ο γ', και 3, της πρω ́ της οδηγι ́ας ρηση και, επομε ́νως, για τη δια ́κριση του προϊο ́ντος αυτου ́
 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για απο ́ τα προϊο ́ντα ́αλλων επιχειρη ́σεων.
 την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν περι ́ σημα ́των — αν η αρμο ́δια αρχη ́ διαπιστω ́ σει ́οτι σημαντικο ́ τμη ́μα
 (EE 1989, L 40, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους των ενδιαφερομε ́νων κυ ́κλων αναγνωρι ́ζει, χα ́ρη στο
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn, ση ́μα, το προϊο ́ν ως προερχο ́μενο απο ́ συγκεκριμε ́νη
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, επιχει ́ρηση, πρε ́πει εν πα ́ση περιπτω ́ σει να δεχθει ́ ́οτι
 G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (ειση- πληρου


text:
́ται η προϋπο ́θεση που απαιτει ́ται για την καταχω ́-
 γητη ́), D. A. O. Edward, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: ριση του ση ́ματος.
 Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοι-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 4 Μαι ̈́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο — το κοινοτικο ́ δι ́καιο δεν στερει ́ απο ́ την αρμο ́δια αρχη ́
 διατακτικο ́: τη δυνατο ́τητα, αν αντιμετωπι ́ζει ιδιαι ́τερες δυσχε ́ρειες
 για την αξιολο ́γηση του διακριτικου ́ χαρακτη ́ρα του
 1) Το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', της πρω ́ της οδηγι ́ας ση ́ματος του οποι ́ου ζητει ́ται η καταχω ́ ριση, να προσφυ ́-
 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, γει, υπο ́ τις προβλεπο ́μενες στο εθνικο ́ της δι ́καιο προϋπο-
 για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν περι ́ θε ́σεις, σε δημοσκο ́πηση, προκειμε ́νου να διαφωτισθει ́.
 σημα ́των, ́εχει την ́εννοια ́οτι
 — δεν περιορι ́ζεται στην απαγο ́ρευση της καταχωρι ́σεως (1) ΕΕ C 166 της 31.5.1997.
 των γεωγραφικω ́ ν ονομασιω ́ ν ως σημα ́των αποκλειστικα ́
 και μο ́νον στις περιπτω ́ σεις κατα ́ τις οποι ́ες οι εν λο ́γω


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/46
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Σεπτεμβρίου 2007 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-240/04) (1)
 (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας - Επενδύσεις - Ανακοίνωση των σχεδίων επενδύσεων στην Επιτροπή - Λεπτομερής διαδικασία - Κανονισμός (Ευρατόμ) 1352/2003 - Αναρμοδιότητα της Επιτροπής - Άρθρα 41 ΕΑ έως 44 ΕΑ - Αρχή της ασφάλειας δικαίου)
 (2007/C 269/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικά F. Alabrune, G. de Bergues, C. Lemaire και E. Puisais, στη συνέχεια G. de Bergues και S. Gasri)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Πατακιά)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της προσφεύγουσας: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: C.-D. Quassowski και A. Tiemann) και Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: αρχικά D. Haven, στη συνέχεια A. Hubert, επικουρούμενοι από τον J.-F. De Bock, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση του κανονισμού (Ευρατόμ) 1352/2003 της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2003, για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) 1209/2000, περί προσδιορισμού των διαδικασιών για την πραγματοποίηση των ανακοινώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 41 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ L 192, σ. 15).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (Ευρατόμ) 1352/2003 της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2003, για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) 1209/2000, περί προσδιορισμού των διαδικασιών για την πραγματοποίηση των ανακοινώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 41 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Βασίλειο του Βελγίου φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 304 της 13.12.2003 (πρώην υπόθεση C-455/03).


text:
 8.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/3
 Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Μαρτίου 2015 οι Teva Pharma BV και Teva Pharmaceuticals Europe BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 22 Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση T-140/12, Teva Pharma BV και Teva Pharmaceuticals Europe BV και Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA)
 (Υπόθεση C-138/15 P)
 (2015/C 190/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Teva Pharma BV και Teva Pharmaceuticals Europe BV (εκπρόσωποι: G. Morgan, Solicitor, K. Bacon, Barrister και E. S. Mackenzie, Solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να ακυρώσει την περιεχόμενη στο έγγραφο της 24ης Ιανουαρίου 2012 απόφαση του ΕΜΑ περί απορρίψεως της αιτήσεώς τους για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας·
 —
 να καταδικάσει τον EMA στα δικαστικά έξοδα of the Appellants.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων τους, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν έναν και μοναδικό λόγο αναιρέσεως, ήτοι ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 141/2000 (1). Πιο συγκεκριμένα, του προσάπτουν τρία χωριστά νομικά σφάλματα. Πρώτον, ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 8, παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το 8, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού, αφού έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν, βάσει της παρεκκλίσεως του άρθρου 8, παράγραφος 3, χορηγείται άδεια για δεύτερο παρόμοιο φάρμακο, τότε και αυτό καλύπτεται από την εμπορική αποκλειστικότητα η οποία προβλέπεται υπέρ του πρώτου ορφανού φαρμάκου από το άρθρο 8, παράγραφος 1.
 Δεύτερον, κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε ότι ο τρόπος με τον οποίο ερμήνευσε το άρθρο 8 δεν έχει ως αποτέλεσμα την επέκταση της εμπορικής αποκλειστικότητας που αναγνωρίζεται υπέρ του πρώτου προϊόντος.
 Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αντιλήφθηκε και, ως εκ τούτου, δεν ανέλυσε ορθώς τον λόγο ακυρώσεως τον οποίο είχαν προβάλει επικουρικώς οι αναιρεσείουσες υποστηρίζοντας πρωτοδίκως ότι, ακόμη και αν έπρεπε κατ’ αρχήν να αναγνωριστεί και υπέρ του δεύτερου προϊόντος εμπορική αποκλειστικότητα για ορισμένη χρονική περίοδο, τούτο δεν θα σήμαινε ότι θα απαγορευόταν να κυκλοφορήσει στην αγορά μια γενόσημη εκδοχή του πρώτου προϊόντος.
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο να αποφανθεί οριστικώς ακυρώνοντας την προσβαλλόμενη απόφαση του ΕΜΑ.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (ΕΕ 2000, L 18, σ. 1).


text:
 11.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-215/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Παράλειψη εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σχεδίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ - Εκ των υστέρων νομιμοποίηση)
 (2008/C 260/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Lawunmi και D. Recchia)
 Καθής: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, J. Connolly, SC, και G. Simons, BL)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 2, 4 και 5 έως 10 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40) — Μη λήψη μέτρων προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα σχέδια που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας θα υποβάλλονται σε μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις απαραίτητες διατάξεις ώστε:
 —
 τα σχέδια που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), τόσο πριν όσο και μετά τις τροποποιήσεις που εισήγαγε η οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 73, σ. 5), να υποβάλλονται, πριν από την ολική ή τη μερική εκτέλεσή τους, σε εξέταση, προκειμένου να διαπιστωθεί αν χρειάζεται εκτίμηση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων και, στη συνέχεια, αν είναι πιθανό ότι θα έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις λόγω της φύσεως, του μεγέθους ή της θέσεώς τους, να υποβάλλονται σε εκτίμηση όσον αφορά τις επιπτώσεις τους, σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας 85/337, και
 —
 πριν τη χορήγηση των αδειών για την κατασκευή αιολικού πάρκου και για τις συναφείς δραστηριότητες στο Derrybrien της κομητείας του Galway, καθώς και πριν την πραγματοποίηση των εργασιών, να διενεργηθεί εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 10 της οδηγίας 85/337, τόσο πριν όσο και μετά τις τροποποιήσεις που εισήγαγε η οδηγία 97/11, η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 4 και 5 έως 10 της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 178 της 29.7.2006.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/49
 Προσφυγή της 11ης Μαΐου 2009 — Spa Monopole κατά ΓΕΕΑ — Club de Golf Peralada (WINE SPA)
 (Υπόθεση T-183/09)
 2009/C 153/93
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. De Brouwer, E. Cornu και O. Klimis, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Club de Golf Peralada, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Μαρτίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1231/2005-4 και R 1250/2005-4· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Club Golf de Peralada, SA
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «WINE SPA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5, 16, 24, 25 και 42
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Πολλά καταχωρισμένα εθνικά, διεθνή και κοινοτικά σήματα «SPA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 32 και 42, αντιστοίχως· καταχωρισμένο διεθνές και καταχωρισμένο στην Μπενελούξ σήμα «LES THERMES DE SPA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3 και 42· καταχωρισμένο γερμανικό σήμα «SPA MONOPOLE S.A. SPA», για προϊόντα της κλάσεως 3· S.A. SPA Monopole, Compagnie fermière de Spa, σε συντομογραφία S.A. Spa Monopole N.V., ανώνυμη εταιρία, προστατευόμενη στο Βέλγιο εταιρική επωνυμία· Les Thermes de Spa, Place Royale 2, 4900 Spa, Βέλγιο, προστατευόμενη στο Βέλγιο εμπορική επωνυμία
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών και απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση των άρθρων 75, παράγραφος 2, και 76, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου (1), εφόσον το τμήμα προσφυγών εξέδωσε την απόφασή του παραβιάζοντας την αρχή των δικαιωμάτων άμυνας, καθώς και την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, εφόσον το τμήμα προσφυγών βάσισε την εκτίμησή του περί του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος «SPA» επί εσφαλμένων και μη αποδεδειγμένων στοιχείων και δεν εκτίμησε την ομοιότητα των δύο εμπλεκομένων σημάτων όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία έχουν καταχωρισθεί ή έχει ζητηθεί η καταχώρισή τους. Τέλος, το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε αν η χρήση του οικείου κοινοτικού σήματος μπορεί να δημιουργήσει αδικαιολόγητο πλεονέκτημα από το προγενέστερο σήμα «SPA», ή να θίξει τον διακριτικό χαρακτήρα και τη φήμη του σήματος αυτού, παραβιάζοντας έτσι το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
C 219/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.9.2002
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-144/01 (1) σεως C-279/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Σουηδίας.
 (2002/C 219/23)
 (1 ) EE C 245 της 1.9.2001.
 Με διάταξη της 4ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-144/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Ισπανίας.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-365/01 (1)
 ( 1) EE C 161 της 2.6.2001.
 (2002/C 219/27)
 Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-247/01 (1) σεως C-365/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Ιρλανδίας.
 (2002/C 219/24)
 (1 ) EE C 317 της 10.11.2001.
 Με διάταξη της 20ής Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-247/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Βασιλείου της Σουηδίας.
 ( 1) EE C 227 της 11.8.2001. ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-391/01 (1)
 (2002/C 219/28)
 Με διάταξη της 27ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-258/01 (1) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-391/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 (2002/C 219/25)
 (1 ) EE C 348 της 8.12.2001.
 Με διάταξη της 14ης Μαι ̈́ου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-258/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) EE C 245 της 1.9.2001. ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-412/01 (1)
 (2002/C 219/29)
 Με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-279/01 (1) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-412/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 (2002/C 219/26) Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 (1 ) EE C 348 της 8.12.2001.
 Με διάταξη της 20ής Ιουνίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-


text:
 22.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/25
 Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2014 — Servier κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-691/14)
 (2014/C 462/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Servier SAS (Suresnes, Γαλλία)· Servier Laboratories Ltd (Wexham, Ηνωμένο Βασίλειο) και Les Laboratoires Servier SAS (Suresnes) (εκπρόσωποι: I. S. Forrester, QC, J. Killick, barrister, O. de Juvigny, δικηγόρος, και M.-I. F. Utges Manley, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, τα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8 της αποφάσεως της Επιτροπής C (2014) 4955 τελικό, της 9ης Ιουλίου 2014, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 και του άρθρου 102 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης [AT.39.612 — Périndopril (Servier)], καθόσον αφορούν τις Servier S.A.S, Les Laboratoires Servier και Servier Laboratories Limited·
 —
 επικουρικώς, να ασκήσει την πλήρη δικαιοδοσία του ώστε να μειώσει σημαντικά το ποσόν του προστίμου που επιβλήθηκε στις Servier S.A.S, Les Laboratoires Servier και Servier Laboratories Limited με το άρθρο 7 της εν λόγω αποφάσεως·
 —
 να επεκτείνει υπέρ των Servier S.A.S, Les Laboratoires Servier και Servier Laboratories Limited τα ευεργετικά αποτελέσματα της τυχόν, εν όλω ή έν μέρει, ακυρώσεως της αποφάσεως στην υπόθεση επί της προσφυγής που άσκησε η Biogaran·
 —
 να διατάξει οποιοδήποτε μέτρο κρίνει αναγκαίο·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δεκαεπτά λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται διαδικαστική πλημμέλεια, επειδή η επιβεβαίωση του αποτελέσματος της έρευνας είχε προκαταληφθεί. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, αφού χαρακτήρισε δημοσίως μετά τη λήξη της κλαδικής έρευνας τον συγκεκριμένο κλάδο «σάπιο», επιδίωξε πάση θυσία να επιβεβαιώσει τον χαρακτηρισμό αυτόν με την απόφασή της, ακόμη και αν αυτό συνεπαγόταν την παραμόρφωση και αναδιατύπωση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον, αφενός, η συμβουλευτική επιτροπή συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων η οποία γνωμοδοτεί υποχρεωτικά πριν την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως κατά το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) δεν συγκλήθηκε εγκαίρως και, αφετέρου, στη συνεδρίαση της εν λόγω επιτροπής συμμετείχαν οι εκπρόσωποι τριών μόνο κρατών μελών.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής, επειδή η Επιτροπή απηύθυνε στις προσφεύγουσες απόφαση 919 σελίδων, χωρίς να λάβει υπόψη τους χρονικούς περιορισμούς και τους τηρητέους τύπους για την άσκηση προσφυγής.
 4.
 Με τον τέταρτο έως και τον δωδέκατο λόγο προβάλλονται πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, επειδή η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένως ότι οι συμφωνίες φιλικού διακανονισμού μεταξύ των προσφευγουσών, αφενός, και των Niche, Matrix, Teva, Krka και Lupin, αφετέρου, συνιστούσαν παραβάσεις του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ειδικότερα ότι, προκειμένου να κρίνει ότι οι συμφωνίες συνιστούν «εξ αντικειμένου» περιορισμό, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε τρία στοιχεία τα οποία όρισε με τόσο ευρύ τρόπο ώστε τα κατέστησε αλυσιτελή για τη διάκριση μεταξύ των θεμιτών φιλικών διακανονισμών και των συμπράξεων που είναι αντίθετες προς τους κανόνες του ανταγωνισμού (ύπαρξη μεταβιβάσεως αξίας που


text:
αποτελεί κίνητρο για τη συμφωνία του παραγωγού γενόσημων φαρμάκων, η οποία εν τέλει σημαίνει οποιοδήποτε εμπορικό κέρδος, περιορισμός του ανταγωνισμού, ο οποίος εν τέλει σημαίνει οποιοδήποτε περιορισμό της ελευθερίας ασκήσεως εμπορικής δραστηριότητας του παραγωγού γενόσημων φαρμάκων, και δυνητικός ανταγωνισμός μεταξύ των μερών, ο οποίος εν τέλει σημαίνει έλλειψη εμποδίου το οποίο καθιστά απολύτως αδύνατη τη μελλοντική είσοδο του παραγωγού γενόσημων φαρμάκων στην αγορά).
 —
 Επιπλέον, η Επιτροπή, παρερμηνεύοντας τον θεμιτό σκοπό και το πλαίσιο των συμφωνιών (ιδίως μη λαμβάνοντας υπόψη, παρά την πραγματικότητα, την ύπαρξη σημαντικών δυσχερειών οφειλόμενων σε τεχνικούς και ρυθμιστικούς λόγους, οι οποίες εμποδίζουν την είσοδο των παραγωγών γενόσημων φαρμάκων στην αγορά, καθώς και την ύπαρξη παράλληλων ένδικων διαφορών), υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως, κρίνοντας ότι οι συμφωνίες είχαν ως αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού.
 —
 Τέλος, για την εξέταση των «αποτελεσμάτων» των συμφωνιών παρατίθεται αντιφατική αιτιολογία, ενώ η Επιτροπή δεν έκανε χρήση ευλογοφανούς αντιπαραδείγματος. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε εκ των προτέρων ανάλυση υποθετικών αποτελεσμάτων, επαναλαμβάνοντας σχεδόν την ανάλυση ανά αντικείμενο κατά παράβαση της νομολογίας, με αποτέλεσμα να γίνεται δεκτή η ύπαρξη αποτελεσμάτων αντίθετων προς τους κανόνες του ανταγωνισμού παρά την ανυπαρξία οποιουδήποτε πραγματικού αποτελέσματος στην αγορά.
 5.
 Με τον δέκατο τρίτο λόγο προβάλλεται επικουρικώς πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή έκρινε πλασματικά ότι οι συμφωνίες μεταξύ των προσφευγουσών, αφενός, και των Niche, Matrix, Teva, Krka και Lupin, αφετέρου, συνιστούσαν πέντε χωριστές παραβάσεις.
 6.
 Με τον δέκατο τέταρτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή περιόρισε εσφαλμένα και τεχνητά τη σχετική αγορά τελικών προϊόντων μόνο στο μόριο της περινδοπρίλης, αποκλείοντας τους λοιπούς δεκαπέντε αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου που κυκλοφορούν στην αγορά.
 7.
 Με τον δέκατο τέταρτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένα ότι οι προσφεύγουσες κατείχαν δεσπόζουσα θέση στη σχετική αγορά. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η κρίση αυτή της Επιτροπής οφείλεται στον τεχνητό περιορισμό της σχετικής αγοράς μόνο στην περινδοπρίλη.
 8.
 Με τον δέκατο έκτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον εσφαλμένα η Επιτροπή έκρινε ότι οι προσφεύγουσες είναι επιχειρήσεις που κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά της «τεχνολογίας».
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή όρισε κατά τρόπο ο οποίος δεν είναι αρκούντως σαφής και, σε κάθε περίπτωση, είναι εσφαλμένος αγορά προηγούμενου σταδίου για την «τεχνολογία», η οποία όμως ορίζεται όπως η αγορά των τελικών προϊόντων, και έκρινε εσφαλμένα ότι η Servier είχε δεσπόζουσα θέση στην υποθετική αυτή αγορά.
 9.
 Με τον δέκατο έβδομο λόγο προβάλλεται πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή έκρινε εσφαλμένα ότι οι προσφεύγουσες είχαν προβεί σε καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσεως συνάπτοντας συμφωνίες φιλικού διακανονισμού (κατ’ αυτόν τον τρόπο η Επιτροπή εφάρμοσε κατά τις προσφεύγουσες ταυτοχρόνως τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, κατά παράβαση της νομολογίας) και αποκτώντας τεχνολογία ευρισκόμενη σε πρώιμο στάδιο από ευρωπαϊκή μικρομεσαία επιχείρηση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/26
 Προσφυγή του Alessandro Ianniello κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 8 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση T-205/04)
 (2004/C 217/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Alessandro Ianniello, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Stéphane Rondriques και Yola Minatchy, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 8 Ιουνίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 την ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ), της 18ης Φεβρουαρίου 2004, με την οποία δίδεται απάντηση στην ένσταση του Alessandro Ianniello, καθώς και την ακύρωση της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για το διάστημα από 1η Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η οποία απορρέει από την προσβαλλόμενη απόφαση και την εκπρόθεσμη σύνταξη της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για το διάστημα από 1η Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 να επιδικάσει στον προσφεύγοντα αποζημίωση ύψους 5 000 ευρώ για τη ζημία που αυτός υπέστη,
 —
 να καταδικάσει την καθής σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ, της 18ης Φεβρουαρίου 2004, με την οποία αφενός απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος, με αίτημα την επανεξέταση της εκθέσεως αξιολογήσεως της σταδιοδρομίας του για το διάστημα από 1η Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002, και αφετέρου δεν κρίθηκε σκόπιμη η διεξαγωγή διοικητικής έρευνας σχετικά με ορισμένα έγγραφα που προσκομίσθηκαν ενώπιον της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως της Γενικής Διευθύνσεως Εξωτερικών Υποθέσεων.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του, ο προσφεύγων επικαλείται παραβάσεις ουσιώδους τύπου, ήτοι προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, παραβίαση του καθήκοντος αμεροληψίας της διοικητικής αρχής και παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των πράξεων.
 Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη το δικαίωμα του προσφεύγοντος στην προστασία των προσωπικών του δεδομένων, το καθήκον προνοίας και την αρχή της χρηστής διοικήσεως.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/35
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2013 — AIC κατά ΓΕΕΑ — ACV Manufacturing (Ενθέματα εναλλάκτη θερμότητας)
 (Υπόθεση T-617/13)
 2014/C 24/66
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AIC S.A. (Gdynia, Πολωνία) (εκπρόσωπος: J. Radłowski, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ACV Manufacturing (Seneffe, Βέλγιο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 688/2012-3·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας και στα δικαστικά έξοδα ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το σχέδιο ή υπόδειγμα για το προϊόν που περιγράφεται ως «ένθετο εναλλάκτη θερμότητας» — Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο υπ' αριθ. 1137 152-0002
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Προβάλλεται ότι το σχέδιο ή υπόδειγμα δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 6 και ιδίως με το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (RDC)
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: το επίμαχο καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα κηρύσσεται άκυρο
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (RDC).


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Metropol Spielstätten Unternehmergesellschaft (haftungsbeschränkt) κατά Finanzamt Hamburg-Bergedorf
 (Υπόθεση C-440/12) (1)
 (Φορολογία - ΦΠΑ - Τυχερά παίγνια - Ρύθμιση κράτους μέλους υπάγουσα σωρευτικώς σε ΦΠΑ και ειδικό τέλος την εκμετάλλευση παιγνιομηχανημάτων για μικρά κέρδη - Επιτρέπεται - Βάση επιβολής φόρου - Δυνατότητα του υποκειμένου στον φόρο να μετακυλίσει τον ΦΠΑ)
 2013/C 367/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Hamburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Metropol Spielstätten Unternehmergesellschaft (haftungsbeschränkt)
 κατά
 Finanzamt Hamburg-Bergedorf
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Hamburg — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, 73, 135, παράγραφος 1, στοιχείο θ' καθώς και 401 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Φορολόγηση των τυχηρών παιγνίων — Ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας η εκμετάλλευση παιγνιομηχανημάτων για μικρά κέρδη υπόκειται σωρευτικώς σε ΦΠΑ και ειδικό φόρο
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 401 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο θ', αυτής, έχει την έννοια ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας και ο ειδικός εθνικός φόρος επί των τυχερών παιγνίων μπορούν να εισπράττονται σωρευτικώς, υπό τον όρο ότι ο ειδικός εθνικός φόρος δεν έχει τον χαρακτήρα φόρου κύκλου εργασιών.
 2)
 Τα άρθρα 1, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, και 73 της οδηγίας 2006/112 δεν αντιτίθενται σε εθνική διάταξη ή πρακτική κατά την οποία ως βάση υπολογισμού του φόρου, όσον αφορά την εκμετάλλευση παιγνιομηχανημάτων με δυνατότητα κέρδους, λαμβάνεται το ποσό που συγκεντρώνεται στο ταμείο του μηχανήματος μετά την παρέλευση συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος.
 3)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112 δεν αντιτίθεται σε εθνικό σύστημα μη εναρμονισμένου φόρου, στο πλαίσιο του οποίου ο οφειλόμενος φόρος προστιθέμενης αξίας εκπίπτει από τον εν λόγω μη εναρμονισμένο φόρο.
 (1) ΕΕ C 389 της 15.12.2012.


text:
C 304/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 13.12.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά υποθέσεως C-28/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2003 Βασιλείου της Ισπανίας.
 (Υπόθεση C-460/03)
 (1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 (2003/C 304/29)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον X. Lewis και τον Μ. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-162/02 (1)
 Κοινοτήτων, στις 31 Οκτωβρίου 2003, προσφυγή κατά της
 Ιρλανδίας.
 (2003/C 304/32)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1) να διαπιστώσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις Με διάταξη της 14ης Αυγούστου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/53/ΕΚ υποθέσεως C-162/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της κατά Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας.
 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του
 κύκλου ζωής τους (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από την οδηγία αυτή και, ειδικότερα, από το άρθρο 10, (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.
 παράγραφος 1, καθώς και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως
 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·
 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-231/02 (1)
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη (2003/C 304/33)
 έληξε στις 21 Απριλίου 2002.
 (1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34. Με διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-231/02 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Neumayer Bauges.m.b.H.
 κατά Αbwasserverband Großraum Bruck an der Leitha.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-379/01 (1)
 (1) EE C 219 της 14.9.2002.
 (2003/C 304/30)
 Με διάταξη της 16ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-379/01 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ortner GmbH κατά ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-380/02 (1)
 Αllgemeine Unfallversicherungsanstalt.
 (2003/C 304/34)
 (1) ΕΕ C 3 της 5.1.2002.
 Με διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 2003 o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-380/02 (αίτηση του Unabhängiger
 Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδι-
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-28/02 (1) καστικής αποφάσεως): Fantom Gebäudereinigung GmbH κατά
 Stadt Dornbirn.
 (2003/C 304/31)
 (1) EE C 7 της 11.1.2003.
 Με διάταξη της 1ης Αυγούστου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της


text:
26 . 4. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 131 /11
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gômez de la Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirch
 berg, άσκησε στις 7 Μαρτίου 1997 ενώπιον του Δικαστηρίου Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα που επικαλείται η
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Επιτροπή είναι παρόμοια με εκείνα της υποθέσεως C
 Δουκάτου του Λουξεμβούργου . 56/97 (3)· οι προθεσμίες έχουν λήξει την 1η Μαρτίου 1995 και
 την 1η Ιανουαρίου 1995 αντιστοίχως.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 (') ΕΕ αριθ. L 104 της 23 . 4. 1994, σ. 32.
 (2) ΕΕ αριθ. L 201 της 4. 8. 1994, σ. 26.
 — να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμ (3) ΕΕ αριθ. C 108 της 5 . 4. 1997, σ. 12.
 βούργου , μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμί
 ας, τις αναγκαίες νομοθετικές , κανονιστικές και διοικητι
 κές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 94/16/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Απριλίου 1994, για την
 τροποποίηση της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες και προϊόντα στη
 διατροφή των ζώων ('), καθώς και προς την οδηγία Διαγραφή της υποθέσεως C-29/96 (')
 94/42/ΕΚ του Συμβουλίου , της 27ης Ιουλίου 1994, για την (97/C 131 /27)
 τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ περί προβλημάτων
 υγειονομικού ελέγχου του τομέα των ενδοκοινοτικών Με διάταξη της 19ης Φεβρουάριου 1997 , o Πρόεδρος του
 συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών (2), παρέβη τις πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας νοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-29/96
 94/16/ΕΚ και το άρθρο 2 της οδηγίας 94/42/ΕΚ αντιστοί [αίτηση του High Court of Justice της Βόρειας Ιρλανδίας,
 χως , Queen's Bench Division (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως] Norbrook Laboratories Ltd
 — να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά Ministry of Agriculture , Fisheries and Food.
 στα δικαστικά έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3. 1996, σ. 8.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ . 1547/87 και (ΕΟΚ)
 της 30ής Ιανουαρίου 1997 αριθ . 1589/87 , όσον αφορά την αγορά βουτύρου από τους
 οργανισμούς παρεμβάσεως, και των κανονισμών (ΕΟΚ)
 στην υπόθεση Τ-117/95, N. Corman SA κατα Επιτροπής των αριθ . 2191 /81 και (ΕΟΚ) αριθ . 570/88, όσον αφορά τη
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') χορήγηση ενισχύσεως για την αγορά βουτύρου και την
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 570/88 πώληση με μειωμένη τιμή βουτύρου σε ορισμένες κατηγορίες
 και (ΕΚ) αριθ. 455/95 — Ενίσχυση για το βούτυρο που καταναλωτών και βιομηχανιών (2), το Πρωτοδικείο ( πέμπτο
 προορίζεται για την παρασκευή ορισμένων κατηγοριών τμήμα), συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas , Πρόε
 προϊόντων — Έννοια του βουτύρου — Έννοια του ενδιαμέ δρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστές , γραμματέας: J. Palacio
 σου προϊόντος — Έννομο συμφέρον — Απαράδεκτο) Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως , εξέδωσε στις 30 Ιανουα
 (97/C 131 /28) ρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2 .


text:
Καταδικαζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-117/95 , N. Corman SA , με έδρα το Goé
 Limbourg (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τη Lucette Défal (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12. 8. 1995 .
 qué, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 46 της 1 . 3 . 1995 , σ. 31 .
 βούργο τα γραφεία της εταιρείας fiduciaire Myson Sari , 1 , rue
 Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: Gérard Berscheid), με αντικείμενο την ακύ
 ρωση του άρθρου 1 σημείο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 455/
 95 της Επιτροπής, της 28ης Φεβρουαρίου 1995 , για τροπο


text:
23 . 9. 95 i ËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 248/1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως
 (πρώτο τμήμα) στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των
 οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
 της 13ης Ιουλίου 1995 όπως τροποποιήθηκε και βελτιώθηκε με τον κανονισμό
 στην υπόθεση C-391/93 (αίτηση του Bundessozialgericht για (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 του Συμβουλίου της 2ας Ιουνίου
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Umberto Perrotta 1 983 έχει την έννοια ότι o αρμόδιος φορέας υποχρεούται
 και Allgemeine Ortskrankenkasse Munchen (') να αποφανθεί επί αιτήσεως περί παρατάσεως του δια
 («Κοινωνική ασφάλιση — Άνεργος που δικαιούται να στήματος καταβολής παροχών ασθενείας, ακόμα και
 διαμένει σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο — όταν το αίτημα αυτό δεν υποβλήθηκε ρητά από τον
 Χορήγηση παροχών ασθενείας — Παράταση της περιόδου άνεργο αλλά μπορεί να συναχθεί από αίτηση χορηγήσεως
 διαμονής») παροχών λόγω ασθενείας σε χρήμα, η οποία υποβλήθηκε,
 λίγο πριν λήξει το διαλαμβανόμενο στο άρθρο 25 παρά
 (95/C 248/01 γραφος 1 του ίδιου κανονισμού χρονικό διάστημα, στον
 οργανισμό ασφαλίσεως ασθενείας του τόπου στον οποίο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) μετέβη o άνεργος.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») 2. Προς εξακρίβωση του αν υφίσταται περίπτωση ανωτέρας
 βίας, κατά την έννοια του άρθρου 25 παράγραφος 4 του
 κανονισμού ( ΕΟΚ) 1408/71, o αρμόδιος φορέας πρέπει να
 Στην υπόθεση C-391 /93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση του προβεί σε εκτίμηση των περιστάσεων της υποθέσεως προς
 Bundessozialgericht (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ ' προσδιορισμό του αν μπορεί να απαιτηθεί λογικά από τον
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ , με την οποία άνεργο να επιστρέψει στο αρμόδιο κράτος, λαμβανομέ
 ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του νων υπόψη όχι μόνον των κινδύνων επιδεινώσεως της
 αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Umberto Perrotta και Allge καταστάσεως της υγείας του ή της μειώσεως των πιθανο
 meine Orstkrankenkasse München, η έκδοση προδικαστικής τήτων ιάσεως που συνεπάγεται το ταξίδι της επιστροφής,
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 25 παράγρα αλλά και της καταπονήσεως λόγω της δοκιμασίας στην
 φοι 1 και 4, και του άρθρου 69 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του οποία θα υποχρεωθεί κατ ' αυτόν τον τρόπο να υποβληθεί,
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης δεδομένου, αφενός, ότι η έννοια της ανωτέρας βίας δεν
 Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει την απόλυτη αδυ
 ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα ναμία επιστροφής στο αρμόδιο κράτος και, αφετέρου, ότι
 μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της η σωματική ικανότητα να ταξιδεύσει δεν μπορεί αυτή
 Κοινότητας (2), όπως τροποποιήθηκε και βελτιώθηκε με τον καθαυτή να αποκλείσει τη διαπίστωση υπάρξεως μιας
 κανονισμό (ΕΟΚ ) αριθ . 2001 /83 του Συμβουλίου της 2ας τέτοιας περιπτώσεως ανωτέρας βίας.
 Ιουνίου 1983 (3), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο
 από τους P. Jann , πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward
 ( εισηγητή) και L. Sevón, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. (') ΕΕ αριθ . C 274


text:
της 12. 10. 1993.
 Jacobs, γραμματέας: H. A. Rühl , κύριος υπάλληλος διοική (2) ΕΕ αριθ . L 149 της 5 . 7. 1971 , σ. 2.
 σεως, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο (-1 ) ΕΕ αριθ . L 230 της 22. 8. 1983 , σ. 6 .
 διατακτικό :
 1 . Το άρθρο 25 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/33
 Αναίρεση που άσκησαν στις 7 Ιουλίου 2015 οι Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) και Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 28 Απριλίου 2015 στην υπόθεση T-169/12, Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) και Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-345/15 P)
 (2015/C 311/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK), Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (εκπρόσωποι: B. Evtimov, δικηγόρος, D. O’Keeffe, Solicitor)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Euroalliages
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να κρίνει επί της υποθέσεως, εφόσον η διαφορά είναι ώριμη προς εκδίκαση·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να υποχρεώσει τους παρεμβαίνοντες να φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης με την κρίση του επί των λόγων ακυρώσεως που αυτές προέβαλαν πρωτοδίκως ως εξής:
 —
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου (1) (βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ) και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή απέρριψε τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο προβλήθηκε ότι από το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και την εκεί παραπομπή στο άρθρο 2 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα έχουν την υποχρέωση να υπολογίζουν περιθώριο ντάμπινγκ σε όλες τις ενδιάμεσες επανεξετάσεις του ντάμπινγκ, και ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο παραβίασε επίσης και τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, της διαφάνειας και της ασφάλειας δικαίου·
 —
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά την ερμηνεία του σκεπτικού της αποφάσεώς του στην υπόθεση T-143/06, MTZ Polyfilms κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 28.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 126/3
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 19ης Ιανουαρίου 2012 [αίτηση του Rechtbank Haarlem (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — DHL Danzas Air & Ocean (Netherlands) BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp Saturnusstraat
 (Υπόθεση C-227/11) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογικές κλάσεις - Αναλυτές δικτύου - Κατάταξη - Νομική αξία της περί κατατάξεως γνώμης της Παγκόσμιας Οργανώσεως Τελωνείων)
 2012/C 126/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank Haarlem
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: DHL Danzas Air & Ocean (Netherlands) BV
 Καθού: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp Saturnusstraat
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Rechtbank Haarlem — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 129/2005 της Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 2005, για την κατάταξη εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 955/98 (ΕΕ L 25, σ. 37) — Αναλυτές δικτύου
 Διατακτικό
 Η συνδυασμένη ονοματολογία η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τον κανονισμό (ΕΚ) 1810/2004 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, και με τον κανονισμό (ΕΚ) 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, έχει την έννοια ότι οι αναλυτές δικτύου όπως οι επίδικοι στην κύρια δίκη πρέπει να κατατάσσονται στη διάκριση 9030 40 90 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1810/2004, ή στη διάκριση 9030 40 00 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1719/2005, αναλόγως της ημερομηνίας εισαγωγής τους, υπό την προϋπόθεση ότι οι συσκευές αυτές έχουν ως πραγματικό προορισμό τη διενέργεια μετρήσεων ή ελέγχων ηλεκτρικών μεγεθών, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει. Άλλως, οι συσκευές αυτές πρέπει να κατατάσσονται στη διάκριση 9031 80 39 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1810/2004, ή στη διάκριση 9031 80 38 της συνδυασμένης ονοματολογίας, όπως απορρέει από τον κανονισμό 1719/2005, αναλόγως της ημερομηνίας εισαγωγής τους.
 (1) ΕΕ C 226 της 30.7.2011.


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/27
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2015 — PAN Europe και Stichting Natuur en Milieu κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-574/12) (1)
 ([Περιβάλλον - Κανονισμός (ΕΚ) 149/2008 - Ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων - Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 - Αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως - Εξάλειψη του εννόμου συμφέροντος - Κατάργηση της δίκης])
 (2015/C 320/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο)· και Stichting Natuur en Milieu (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: F. Martens, avocat)
 Καθής: Ευρωπαϊκής Επιτροπής (εκπρόσωποι: αρχικώς από B. Burggraaf, P. Ondrůšek και G. Von Rintelen, στη συνέχεια από B. Burggraaf, G. von Rintelen και P. Oliver και τέλος από G. von Rintelen, H. Kranenborg και L. Pignataro-Nolin)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της 16ης Οκτωβρίου 2012, με την οποία η Επιτροπή απέρριψε ως αβάσιμες τις αιτήσεις εσωτερικής επανεξετάσεως του κανονισμού (ΕΚ) 149/2008 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2008, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τη θέσπιση των παραρτημάτων ΙΙ, ΙΙΙ και IV για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων στα προϊόντα που καλύπτονται από το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΕ L 58, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη επί της παρούσας προσφυγής.
 2)
 Η Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) και η Stichting Natuur en Milieu φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 55 της 23.2.2013.


text:
C 19/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 δυνάμει του άρθρου 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστά- Συναφώς, o προσφεύγων φρονεί ότι ο Γενικός Γραμματέας,
 σεως των υπαλλήλων, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις ελλείψει θεσπίσεως των γενικών κανόνων που επιτρέπουν τη
 17 Οκτωβρίου 2002 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: δυνατότητα ανατροπής των καθηκόντων διαχειρίσεως, παρανόμως
 εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση. Εξάλλου, τα πράγματι
 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. ασκούμενα από τον προσφεύγοντα καθήκοντα, ύστερα από την
 έκδοση της εν λόγω αποφάσεως, είναι προδήλως κατώτερα αυτών
 που θα ασκούνταν κανονικώς από υπάλληλο βαθμού Α3.
 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Προσφυγή του Michel Soubies κατά της Επιτροπής των Αγωγή του σωματείου Gestoras Pro Amnistia, του Juan
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Οκτωβρίου Mari Olano Olano και του Julen Zelarain Errasti κατά
 2002 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις
 31 Οκτωβρίου 2002
 (Υπόθεση Τ-325/01)
 (Υπόθεση T-333/02)
 (2003/C 19/69)
 (2003/C 19/70)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 O Michel Soubies, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από
 τους δικηγόρους Αlbert Coolen, Jean-Noël Louis και Étienne Το σωματείο Gestoras Pro Amnistia, με έδρα το Ηernani
 Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον (Ισπανία), o Juan Mari Olano Olano, κάτοικος Gainza (Ισπανία),
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις και ο Julen Zelarain Errasti, κάτοικος Donostia (Ισπανία),
 14 Οκτωβρίου 2002, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ- εκπροσωπούμενοι από τον Didier Rouget, avocat, άσκησαν
 κών Κοινοτήτων. ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 31 Οκτωβρίου 2002 αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 κής Ενώσεως.
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2001 του Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής σχετικά με την τοποθέτηση
 του προσφεύγοντος, ως συμβούλου σε προσωποπαγή θέση — να υποχρεώσει την εναγομένη να καταβάλει στο μεν σωματείο
 βαθμού Α3, στη μονάδα SG/F.2 «Θεσμικά θέματα»· Gestoras Pro Amnistia αποζημίωση 1 000 000 ευρώ, σε
 έκαστο των δύο εναγόντων Juan Mari Olano Olano και
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. Julen Zelarain Errasti 100 000 ευρώ·
 — να ορίσει ότι τα ποσά αυτά παράγουν τόκους υπερημερίας
 προς 4,5 % ετησίως από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα αποφάσεως του Πρωτοδικείου, μέχρι της πραγματικής τους
 αποπληρωμής·
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού Α3, προσβάλλει την απόφαση — να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
 της Α∆Α να τον διορίσει σύμβουλο σε προσωποπαγή θέση στη
 μονάδα SG/F.2 «Θεσμικά θέματα», της οποίας ο προϊστάμενος
 ήταν διορισμένος με βαθμό Α5.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αξιώσεών του, o προσφεύγων προβάλλει
 παράβαση: Το σωματείο Gestoras Pro Amnistia, καθώς και δύο εκπρόσωποί
 του, αξιώνουν αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι
 — της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως· υπέστησαν εκ του ότι το εν λόγω σωματείο περιελήφθη στον
 κατάλογο προσώπων, ομάδων ή οντοτήτων που ενέχονται σε
 — της διαδικασίας καλύψεως των θέσεων ενδιάμεσης πλαισίω- τρομοκρατικές πράξεις, σύμφωνα με την κοινή θέση του Συμβου-
 σης, των άρθρων 4, 5, 27 και 29 του ΚΥΚ καθώς και λίου 2001/931/ΚΕΠΠΑ (1), όπως αναθεωρήθηκε με τις κοινές
 παραβίαση των αρχών


text:
τόσο της χρηστής διαχειρίσεως και θέσεις 2002/340/ΚΕΠΠΑ (2) του Συμβουλίου της 2ας Μαΐου
 διοικήσεως όσο και του προορισμού ενός υπαλλήλου για την 2002 και 2002/940/ΚΕΠΠΑ ( 3) του Συμβουλίου της
 ολοκλήρωση της σταδιοδρομίας του. 17ης Ιουνίου 2002.
 ---pagebreak--- 25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/37
 Οι ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν στους ισχυ- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ρισμούς της υποθέσεως Τ-338/02.
 Ταυτίζονται με τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα
 ( 1) Κοινή θέση του Συμβουλίου, της 27ης ∆εκεμβρίου 2001, για την που προβάλλονται στην υπόθεση T-326/02.
 εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας
 (ΕΕ 2001, L 344, σ. 93).
 ( 2) Κοινή θέση του Συμβουλίου, της 2ας Μαΐου 2002, σχετικά με την
 ενημέρωση της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή
 ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ 2002,
 L 116, σ. 75).
 ( 3) Κοινή θέση του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τη
 ενημέρωση της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή
 ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την
 κατάργηση της κοινής θέσης 2002/340/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2002, L 160,
 σ. 32). Προσφυγή της Metro-Goldwin-Mayer Lion Corporation
 κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 Αγοράς, που ασκήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση T-342/02)
 (2003/C 19/72)
 Προσφυγή της B.V. Bureau Wijsmuller Scheepvaart-
 Transport en Zeesleepvaart Maatschappij κατά της Επιτρο-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 13 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση T-340/02)
 Η Metro-Goldwin-Mayer Lion Corporation, Santa Monica,
 California (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), εκπροσωπούμενη
 (2003/C 19/71) από τους δικηγόρους Fernand de Visscher, Emmanuel Cornu,
 Eric De Gryse, Donatienne Moreau, άσκησε ενώπιον του Πρωτο-
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Νοεμβρίου 2002
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Εσωτερικής Αγοράς. Έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος
 προσφυγών διαδικασία ήταν ο Moser Grupo Media, S.L., Santa
 Eulalia Del Rio (Βαλεαρίδες — Ισπανία).
 H εταιρία B.V. Bureau Wijsmuller Scheepvaart- Transport en
 Zeesleepvaart Maatschappij, με έδρα το Ιjsmuiden (Κάτω Χώρες),
 εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο M.J.J.M. Essers, άσκησε στις Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 13 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών — να δεχθεί το αίτημα της ακυρώσεως·
 Κοινοτήτων.
 — να ακυρώσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: της 5ης Σεπτεμβρίου 2002·
 1) κυρίως, να ακυρώσει την υπό στοιχεία C(2002)2158 τελικό — να επικυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της
 απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2002, σχετικά με 19ης Φεβρουαρίου 2001, καθ' όσον δέχεται την υπ' αριθ. B
 κρατική ενίσχυση που οι Κάτω Χώρες χορήγησαν για τις 47730 ανακοπή για όλα τα αμφισβητούμενα αγαθά και
 δραστηριότητες ολλανδικών ρυμουλκών σε θαλάσσιους λιμέ- υπηρεσίες και καθ' όσον απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως
 νες και σε εσωτερικά ύδατα της Κοινότητας· υπ' αριθ. 409664 στο σύνολό της, βάσει των υπό της
 προσφεύγουσας εθνικών καταχωρίσεων του σήματος «MGM»·
 2) επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 2 και 3 της προσβαλλό-
 μενης αποφάσεως της Επιτροπής, με τα οποία η Επιτροπή — να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της
 υποχρέωσε την Ολλανδική


text:
Κυβέρνηση να λάβει, μεταξύ 19ης Φεβρουαρίου 2001, καθ' όσον δεν δέχεται ως λόγο
 άλλων, όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να ανακτήσει απορρίψεως το κοινοτικό σήμα «MGM» αριθ. 141820 της
 την ενίσχυση από τους ωφεληθέντες εξαιρουμένης της προσφεύγουσας ή, επικουρικώς, καθ' όσον δεν δέχεται ως
 ενισχύσεως που χορηγήθηκε πριν από τις 12 Σεπτεμβρίου λόγο απορρίψεως τις προγενέστερες εθνικές καταχωρίσεις
 1990· σημάτων στην Αυστρία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο·
 3) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. — να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/26
 Προσφυγή της 24ης Σεπτεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-422/08)
 (2008/C 301/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: U. Wölker και B. Schöfer)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (1), ή τουλάχιστον μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 30 Απριλίου 2007.
 (1) ΕΕ 2004, L 143, σ. 56.


text:
C 118/40 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Προσφυγη ́ του Carlos Puente Martı́n κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 6 Φεβρουα-
 ρι ́ου 2001
 της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-29/01)
 στην υπο ́θεση Τ-215/00, SCEA La Conqueste κατα ́ Επιτρο- (2001/C 118/110)
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1338/2000
 — Καταχω ́ ρηση μιας προστατευομε ́νης γεωγραφικη ́ς εν- Ο Carlos Puente Martı́n, κα ́τοικος Μαδρι ́της, εκπροσωπου ́μενος
 δει ́ξεως — «Canard à foie gras du Sud-Ouest» — Πρα ́ ξη απο ́ τον δικηγο ́ρο Oscar González Correas, α ́σκησε στις
 γενικη ́ς ισχυ ́ος — Απαρα ́δεκτο) 6 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 (2001/C 118/109)
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 8 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση της
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) Επιτροπη ́ς (Ref. 2974)·
 — να αναγνωρι ́σει το δικαι ́ωμα του προσφευ ́γοντος για πλη ́ρη
 αποζημι ́ωση ο ́σον αφορα ́ τα ́εξοδα εγκαταστα ́σεως, που
 Στην υπο ́θεση Τ-215/00, SCEA La Conqueste, με ́εδρα το προβλε ́πει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 1, του παραρτη ́ματος VII
 Morlaas (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Α. Lyon-Caen, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ) και για
 δικηγο ́ρο στο Conseil d’État και στο Cour de cassation, με το ́πο την αποζημι ́ωση ο ́σον αφορα ́ τα ́εξοδα επανεγκαταστα ́σεως,
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το γραφει ́ο του R. Weber, 3, που προβλε ́πει η παρα ́γραφος 1 του α ́ρθρου 6, του παραρτη ́-
 rue de la Loge, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ματος VII του ΚΥΚ, ο ́πως ορι ́ζει το α ́ρθρο 71 του ΚΥΚ·
 (εκπρο ́σωποι: J. L. Iglesias Buhigues και X. Lewis), με αντικει ́μενο
 αι ́τηση ακυρω ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 1338/2000 της Επιτρο-
 πη ́ς, της 26ης Ιουνι ́ου 2000, για τη συμπλη ́ρωση του παραρτη ́μα- — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 τος του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2400/96 σχετικα ́ με την εγγραφη ́ εξο ́δων.
 ορισμε ́νων ονομασιω ́ν στο μητρω ́ο προστατευομε ́νων ονομασιω ́ν
 προε ́λευσης και προστατευομε ́νων γεωγραφικω ́ν ενδει ́ξεων που
 προβλε ́πεται στον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλι ́ου Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 περι ́ προστασι ́ας των γεωγραφικω ́ν ενδει ́ξεων και των ονομασιω ́ν
 προε ́λευσης των γεωργικω ́ν προϊο ́ντων και των τροφι ́μων (EE
 L 154, σ. 5), καθο ́σον αφορα ́ την καταχω ́ρηση της ονομασι ́ας Ο προσφευ ́γων στην παρου ́σα διαφορα ́ ει ́ναι πρω


text:
́ην υπα ́λληλος
 Canard à foie gras du Sud-Ouest ως προστατευομε ́νης γεωγρα- της Επιτροπη ́ς ο οποι ́ος αμφισβητει ́ την απο ́φαση της Α∆Α, με την
 φικη ́ς ενδει ́ξεως, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ οποι ́α η τελευται ́α αρνη ́θηκε να του καταβα ́λει τις αποζημιω ́σεις
 τους P. Lindh, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas και J. D. Cooke, για τα ́εξοδα εγκαταστα ́σεως στο Βε ́λγιο, λο ́γω της επανεντα ́ξεω ́ς
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 30 Ιανουαρι ́ου 2001 του στην υπηρεσι ́α, μετα ́ την ανα ́κληση προηγου ́μενης καταστα ́-
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: σεως μο ́νιμης αναπηρι ́ας, καθω ́ς και τα ́εξοδα επανεγκαταστα ́σεως
 στην Ισπανι ́α, μετα ́ την οριστικη ́ λη ́ξη των καθηκο ́ντων του. Ο
 προσφευ ́γων ισχυρι ́ζεται ο ́τι δικαιου ́ται των αποζημιω ́σεων αυτω ́ν,
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. συ ́μφωνα με τα οριζο ́μενα στα α ́ρθρα 5, παρα ́γραφος 1, 6,
 παρα ́γραφος 1, πρω ́το εδα ́φιο, 7, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́α α' και β',
 και 9, παρα ́γραφοι 1 και 2, του παραρτη ́ματος VII του ΚΥΚ.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, o προσφευ ́γων προβα ́λλει:
 — ο ́τι η αναγνω ́ριση της αναπηρι ́ας ει ́ναι πρα ́ξη διεπο ́μενη απο ́
 (1) ΕΕ C 316 της 4.11.2000. κανο ́νες και ο ́χι εκου ́σια, η οποι ́α απορρε ́ει απο ́ αντικειμενικη ́
 κατα ́σταση·
 — ο ́τι, κατα ́ πα ́για νομολογι ́α, o μο ́νιμος υπα ́λληλος δικαιου ́ται
 αποζημιω ́σεως, ακο ́μη και ο ́ταν δεν μεταβα ́λλει τον το ́πο
 εγκαταστα ́σεω ́ς του·
 ---pagebreak--- 21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/41
 — ο ́τι, εν πα ́ση περιπτω ́σει, απο ́ 1ης ∆εκεμβρι ́ου 1995, ημερο- — τα α ́ρθρα 3, παρα ́γραφοι 2, 3, 5 και 8, του βασικου ́
 μηνι ́α της πρω ́της αναγνωρι ́σεως της αναπηρι ́ας, ́εως την κανονισμου ́ ντα ́μπινγκ, καθο ́σον ́εκρινε ο ́τι η κοινοτικη ́
 επανε ́νταξη ́ του στην υπηρεσι ́α στις 16 Ιουνι ́ου 1999, βιομηχανι ́α υπε ́στη υλικη ́ ζημι ́α,
 παρη ́λθαν τρια ́μισι χρο ́νια, χρονικη ́ περι ́οδος αρκετα ́ μεγα ́λη
 κατα ́ την οποι ́α η κατοικι ́α του προσφευ ́γοντος στο Βε ́λγιο — το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 6, του βασικου ́ κανονισμου ́
 ́επρεπε να διατηρηθει ́ για την προ ́σφορη χρησιμοποι ́ηση ́ της ντα ́μπινγκ, καθο ́σον ́εκρινε ο ́τι οι εισαγωγε ́ς απο ́ τις εν λο ́γω
 κατα ́ τον χρο ́νο επιστροφη ́ς του στο Βε ́λγιο. Εξα ́λλου, o χω ́ρες προκα ́λεσαν υλικη ́ ζημι ́α στην κοινοτικη ́ βιομηχανι ́α
 προσφευ ́γων


text:
υποβλη ́θηκε σε σημαντικα ́ ́εξοδα πριν τη μετα ́- και
 βαση ́ του στο Βε ́λγιο.
 — τα α ́ρθρα 20, παρα ́γραφοι 4 και 5, και 6, παρα ́γραφος 9,
 του βασικου ́ κανονισμου ́ ντα ́μπινγκ, το α ́ρθρο 253 ΕΚ, καθω ́ς
 και ο ́τι προσε ́βαλε το δικαι ́ωμα α ́μυνας της προσφευ ́γουσας.
 (1) ΕΕ L 56 της 6.3.1996, σ. 1.
 Προσφυγη ́ της Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd. κατα ́
 του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε
 στις 16 Φεβρουαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-35/01) Προσφυγη ́ της Glaverbel κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης
 στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς που ασκη ́θηκε στις
 (2001/C 118/111) 19 Φεβρουαρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-36/01)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (2001/C 118/112)
 Η Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd., εταιρι ́α κινεζικου ́
 δικαι ́ου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Paul Waer, δικηγο ́ρο Βρυξελ-
 λω ́ν, α ́σκησε στις 16 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. Η Glaverbel, εταιρι ́α βελγικου ́ δικαι ́ου, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη
 Susanne Möbus του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Müller-Boré &
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Parnter, Μο ́ναχο (Γερμανι ́α), α ́σκησε στις 19 Φεβρουαρι ́ου 2001
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς
 — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 1 του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2605/2000
 Αγορα ́ς.
 του Συμβουλι ́ου, της 27ης Νοεμβρι ́ου 2000, καθο ́σον
 επιβα ́λλει δασμο ́ αντιντα ́μπινγκ στη Shanghai Teraoka
 Electronic Co. Ltd. και Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — να ακυρω ́σει η ́ να μεταβα ́λει την απο ́ 30 Νοεμβρι ́ου 2000
 απο ́φαση του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου
 Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (υπο ́θεση
 R 0137/2000-1)·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι εταιρι ́α κινεζικου ́ δικαι ́ου, που ́εχει ως
 σκοπο ́ την κατασκευη ́ προϊο ́ντων υψηλη ́ς τεχνολογι ́ας. Ισχυρι ́ζεται
 ο ́τι το καθου ́ παρε ́βη δια ́φορες διατα ́ξεις του κανονισμου ́ 384/96 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 του Συμβουλι ́ου για την α ́μυνα κατα ́ των εισαγωγω ́ν που αποτε-
 λου ́ν αντικει ́μενο ντα ́μπινγκ εκ με ́ρους χωρω ́ν μη μελω ́ν της Το οικει ́ο ση ́μα: Σχε ́διο επι ́ της επιφα ́νειας των προϊ-
 Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας (1) (στο εξη ́ς: βασικο ́ς κανονισμο ́ς ο ́ντων συ


text:
́μφωνα με το α ́ρθρο 63,
 ντα ́μπινγκ), καθο ́σον επε ́βαλε δασμου ́ς αντιντα ́μπινγκ στις εισα- παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ για
 γωγε ́ς ορισμε ́νων ηλεκτρονικω ́ν ζυγω ́ν χρησιμοποιου ́μενων στο το κοινοτικο ́ ση ́μα (υπο ́θεση
 λιανεμπο ́ριο, που κατασκευα ́ζονται και εξα ́γονται απο ́ την R 0137/2000-1).
 προσφευ ́γουσα. Η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει ο ́τι το Συμβου ́λιο
 παρε ́βη: Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Κλα ́σεις 11, 19 και 21.
 — το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο γ', του βασικου ́ Προσβληθει ́σα ενω ́πιον 'Αρνηση καταχωρι ́σεως απο ́ τον εξε-
 κανονισμου ́ ντα ́μπινγκ, καθο ́σον αρνη ́θηκε να υπαγα ́γει την του τμη ́ματος προσφυγω ́ν ταστη ́.
 προσφευ ́γουσα σε καθεστω ́ς οικονομι ́ας της αγορα ́ς, απο ́φαση:


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2011 — Folien Fischer AG και Fofitec AG κατά RITRAMA SpA
 (Υπόθεση C-133/11)
 2011/C 204/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες και αναιρεσείουσες: Folien Fischer AG και Fofitec AG
 Εναγόμενη και αναιρεσίβλητη: RITRAMA SpA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1) την έννοια ότι η δωσιδικία της αδικοπραξίας εφαρμόζεται επίσης και σε περίπτωση αρνητικής αναγνωριστικής αγωγής, με την οποία ο φερόμενος ως ζημιώσας ζητεί να αναγνωριστεί ότι ο φερόμενος ως ζημιωθείς δεν έχει, αναφορικά με συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, αξιώσεις που πηγάζουν από αδικοπραξία (εν προκειμένω: παράβαση των διατάξεων του δικαίου συμπράξεων επιχειρήσεων);
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
20. 7. 96 HEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 210/15
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω
 της 18ης Ιουνίου 1996 πούμενη από τον Eric Boigelot, δικηγόρο Βρυξελλών, με
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schiltz, 2,
 στην υπόθεση Τ-150/94, Juana de la Cruz Vela Palacios κατα rue du Fort Rheinsheim, κατά Οικονομικής και Κοινωνικής
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Moï
 Κοινοτήτων (i) ses Bermejo Garde και Denis Waelbroeck), που είχε ως
 (Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζη αντικείμενο την ακύρωση των αποφάσεων του Γενικού
 μιώσεως — Παραδεκτό — Υποβολή διοικητικής ενστάσεως Γραμματέα της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της
 με τηλεαντίγραφο — Έκθεση βαθμολογίας — Καθυστέρηση 6ης Δεκεμβρίου 1993 και της 22ας Ιουνίου 1994, με τις οποίες
 — Αιτιολόγηση μειώσεως της βαθμολογίας — Ηθική επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα η πειθαρχική ποινή της
 βλάβη) επιπλήξεως και απορρίφθηκε η δοικητική ένσταση κατά της
 (96/C 210/37) επιβολής της ποινές αυτής, καθώς και την ακύρωση ή την
 ανάκληση της εκθέσεως βαθμολογίας της 5ης Ιουλίου 1993
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) που καταρτίστηκε από τον πρώην προϊστάμενο της προσφεύ
 γουσας, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από
 Στην υπόθεση Τ-150/94, Juana de la Cruz Vela Palacios, τους A. Saggio, Πρόεδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos,
 υπάλληλος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσε
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω ως, εξέδωσε στις 18 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 πούμενη από τον Eric Boigelot, δικηγόρο Βρυξελλών, με διατακτικό :
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Louis Schiltz, 2,
 rue du Fort Rheinsheim, κατά Οικονομικής και Κοινωνικής
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Moï 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Οικονομικής και Κοινωνικής
 ses Bermejo Garde και Denis Waelbroeck), που είχε ως Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 1993, με την οποία
 αντικείμενο την ακύρωση , αφενός, της αποφάσεως της επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα η ποινή της επιπλήξεως,
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της 18ης Ιουνίου καθώς και την απόφαση της Οικονομικής και Κοινωνικής
 1993, περί καταρτίσεως των εκθέσεων βαθμολογίας της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 1994, με την οποία απορρί
 προσφεύγουσας-ενάγουσας για τις περιόδους από 1ης φθηκε η διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας κατά της
 Δεκεμβρίου 1986 έως τις 31 Αυγούστου 1988 και από 1ης αποφάσεως της 6ης Δεκεμβρίου 1993.
 Σεπτεμβρίου 1988 έως τις 31 Αυγούστου 1990 και, αφετέρου ,
 της αποφάσεως της 13ης Ιανουαρίου 1994, με την οποία 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση κατά των εκθέσεων
 αυτών, καθώς και την επιδίκαση στην προσφεύγουσα 3. H Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή θα φέρει το
 ενάγουσα αποζημιώσεως προς ικανοποίηση της ηθικής βλά σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 βης που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω των υπηρεσιακών
 πταισμάτων της διοικήσεως έναντι της προσφεύγουσας
 ενάγουσας, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από (!) ΕΕ αριθ . C 316 της 12. 11 . 1994 .
 τους A. Saggio, Πρόεδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos,
 δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσε
 ως, εξέδωσε στις 18 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 1 . Καταδικάζει την Οικονομική και


text:
Κοινωνική Επιτροπή να
 καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό αντιστοι
 χούν σε 50 000 βελγικά φράγκα, προς ικανοποίηση της ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ηθικής βλάβης που υπέστη.
 της 27ης Μαρτίου 1996
 2. Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά. στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-530/93 κ.λπ., R. Bathoorn
 3. H Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή θα φέρει το και 213 άλλοι κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 σύνολο των δικαστικών εξόδων της και το ήμισυ των και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ι)
 εξόδων της προσφεύγουσας-ενάγουσας. H προσφεύγου (Μερική διαγραφή)
 σα-ενάγουσα θα φέρει το έτερο ήμισυ των δικαστικών (96/C 210/39)
 εξόδων της.
 (M ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994. (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Τ-530/93 έως Τ-533/93,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Τ-1/94 έως Τ-4/94, Τ-11/94, Τ-53/94 και Τ-71/94, Τ-73/94 έως
 Τ-76/94, Τ-86/94 και Τ-87/94, Τ-91/94, Τ-94/94 και Τ-96/94,
 της 18ης Ιουνίου 1996 Τ-101/94 έως Τ-106/94, Τ-1 18/94 έως Τ-124/94, Τ-130/94 και
 στην υπόθεση Τ-293/94, Juana de la Cruz Vela Palacios κατα Τ-253/94, R. Bathoorn και 213 άλλοι, κάτοικοι Κάτω Χωρών,
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών εκπροσωπούμενοι από τον H. J. Bronkhorst, δικηγόρο στο
 Κοινοτήτων (') Hoge Raad των Κάτω Χωρών, και τον E. H. Pijnacker
 (Υπάλληλοι — Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη — Ενδιάμε Hordijk, δικηγόρο Άμστερνταμ, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 ση έκθεση βαθμολογίας — Καθήκονπίστεως— Πειθαρχική βούργο το δικηγόρο L. Frieden, 62, avenue Guillaume, κατά
 κύρωση) Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A.
 (96/C 210/38) Brautigam) και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: Th. van Rijn), που έχει ως αντικείμενο αγωγή
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) αποζημιώσεως, βάσει των άρθρων 178 και 215 δεύτερο
 εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, για την αποκατάσταση της ζημίας
 Στην υπόθεση Τ-293/94, Juana de la Cruz Vela Palacios, που θεωρούν ότι υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της εφαρμο
 υπάλληλος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των γής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου , της


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Φεβρουαρίου 2014 η Forgital Italy SpA κατά της διάταξης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 4 Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-438/10, Forgital Italy SpA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-84/14 P)
 2014/C 129/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Forgital Italy SpA (εκπρόσωποι: R. Mastroianni, V. Turinetti di Priero, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη της 4ης Δεκεμβρίου 2013 με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή στην υπόθεση T-438/10, το αίτημα της οποίας συνίστατο στην ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 566/2010 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2010, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1763/2004 για την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου για ορισμένα βιομηχανικά, γεωργικά και αλιευτικά προϊόντα (ΕΕ L 163, σ. 4), καθόσον o κανονισμός αυτός τροποποιεί την περιγραφή ορισμένων εμπορευμάτων για τα οποία αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου,
 —
 να αναπέμψει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την υπόθεση T-438/10 στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί επί της ουσίας,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα της δίκης στην υπόθεση T-438/10.
 Λόγοι αναίρεσης και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι συντρέχουν παράβαση του άρθρου 113 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, προσβολή του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής που παρέχει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παραβίαση της γενικής αρχής της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας των δικαιωμάτων και του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας. Η αυτεπάγγελτη εξέταση από το Γενικό Δικαστήριο του παραδεκτού της προσφυγής στην υπόθεση T-438/10, χωρίς να εκτεθούν οι πραγματικοί και νομικοί λόγοι στους οποίους θα μπορούσε να στηριχθεί μια τέτοια ένσταση απαραδέκτου και χωρίς να δοθεί στους διαδίκους η δυνατότητα να διατυπώσουν την άποψή τους επ’ αυτού, όπως επιβάλλεται κατά το άρθρο 113 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ήταν νομικά εσφαλμένη. Συναφώς δεν έχει σημασία το γεγονός ότι το Γενικό Δικαστήριο έθεσε στους διαδίκους ένα ερώτημα σχετικά με τη σημασία που θα είχε για την υπόθεση T-438/10 η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2013 (υπόθεση T-551/11, BSI κατά Συμβουλίου), διότι οι διάδικοι δεν μπορούσαν να συναγάγουν από το ερώτημα αυτό, όπως δέχεται το Γενικό Δικαστήριο, ότι το δικαιοδοτικό αυτό όργανο εξέταζε τη δυνατότητα να θέσει αυτεπαγγέλτως ζήτημα απαραδέκτου.
 Δεύτερον, κατά την αναιρεσείουσα πάντα, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε νομικά εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τελευταία φράση, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με τη γενική αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κανονισμός (ΕΕ) 566/2010 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2010, δεν συνιστά κανονιστική πράξη που να περιλαμβάνει εκτελεστικά μέτρα.