text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2015 [αίτηση του Tribunalul Specializat Cluj (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bogdan Matei, Ioana Ofelia Matei κατά SC Volksbank România SA
 (Υπόθεση C-143/13) (1)
 ((Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες σε συμβάσεις συναπτόμενες μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή - Άρθρο 4, παράγραφος 2 - Εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικών ρητρών - Εξαίρεση των ρητρών που αφορούν το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως και το ανάλογο ή μη του τιμήματος ή της αμοιβής εφόσον είναι διατυπωμένες κατά τρόπο σαφή και κατανοητό - Ρήτρες προβλέπουσες «προμήθεια κινδύνου» την οποία εισπράττει ο δανειστής και επιτρέπουν σε αυτόν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να τροποποιεί μονομερώς το επιτόκιο))
 (2015/C 138/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Specializat Cluj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bogdan Matei, Ioana Ofelia Matei
 κατά
 SC Volksbank România SA
 Διατακτικό
 Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι, υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, οι όροι «κύριο αντικείμενο της συμβάσεως» και «ανάλογο ή μη μεταξύ [του τιμήματος] και της αμοιβής, αφενός, και των υπηρεσιών ή αγαθών που θα παρασχεθούν ως αντάλλαγμα, αφετέρου», δεν περιλαμβάνουν, καταρχήν, είδη ρητρών που περιέχονται σε συμβάσεις δανείου συναπτόμενες μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτών, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι οποίες αφενός μεν επιτρέπουν στον δανειστή, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να τροποποιεί το επιτόκιο μονομερώς, αφετέρου δε προβλέπουν «προμήθεια κινδύνου» την οποία εισπράττει ο δανειστής. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται, πάντως, να διακριβώσει τον χαρακτηρισμό αυτό των εν λόγω συμβατικών ρητρών, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την όλη οικονομία και τα όσα ορίζουν οι διατάξεις των οικείων συμβάσεων, καθώς και το νομικό και πραγματικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται οι συμβάσεις αυτές.
 (1) ΕΕ 171 της 15.6.2013.


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/51
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση απορρίψεως της από
 16.07.2002 ενστάσεως του προσφεύγοντος,
 Σήμα προς καταχώριση: QUICK-GRIP — Αίτηση υπ' αριθ.
 1760867. — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, ακόμη και
 σε περίπτωση απορρίψεως της παρούσας προσφυγής.
 Προϊόν ή υπηρεσία: «Εργαλεία χειρός, σφιγκτήρες,
 δακτύλιοι συσφίγξεως, βέργες
 συσφίγξεως, μέσα συσφίξεως και
 ασφαλίσεως από μετατοπίσεις,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύριοι ισχυρισμοί
 σφιγκτήρες συγκολλήσεως, αλυσι-
 δωτοί δακτύλιοι συσφίγξεως, διατά-
 ξεις συσφίγξεως προς ακινητο-
 ποίηση αντικειμένων, σωληνοειδείς Για να στηρίξει την προσφυγή του, o προσφεύγων προβάλλει,
 σφιγκτήρες, ανταλλακτικά και μέρη κατ' αρχάς, έλλειψη αιτιολογήσεως. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι
 των ανωτέρω προϊόντων», της δι- η συγκριτική αξιολόγηση των προσόντων των προαγώγιμων
 εθνούς κλάσεως 8. υπαλλήλων ήταν εσφαλμένη και ότι δεν αφορούσε το σύνολο των
 προαγώγιμων υπαλλήλων.
 Προσβληθείσα ενώπιον Άρνηση καταχωρίσεως
 του τμήματος προσφυγών
 απόφαση:
 Προβαλλόμενοι λόγοι Εσφαλμένη εφαρμογή του
 ακυρώσεως: άρθρου 7, παράγραφος 1, στοι-
 χείο β', του κανονισμού 40/94.
 Προσφυγή-αγωγή της Fondation Alsace κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 25 Φεβρου-
 αρίου 2003
 (Υπόθεση Τ-65/03)
 Προσφυγή του Γ. Βασιλάκη κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ- (2003/C 101/89)
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2003
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Υπόθεση Τ-62/03)
 (2003/C 101/88)
 H Fondation Alsace, με έδρα το Στρασβούργο (Γαλλία), εκπροσω-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) πούμενη από τον François Ruhlmann, avocat, άσκησε ενώπιον
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 25 Φεβρουα-
 ρίου 2003, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Ο Γ. Βασιλάκης, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον
 Γ. Μαναλή, δικηγόρο, άσκησε στις 24 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 το Πρωτοδικείο:
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να ακυρώσει την από 20 ∆εκεμβρίου 2002 απόφαση
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: της Επιτροπής και, επικουρικώς, την προηγούμενη σχετική
 απόφαση·
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, ως Α∆Α, να μην περιλάβει το όνομά του στον — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στη Fondation
 πίνακα προαχθέντων υπαλλήλων στον βαθμό Α 5 κατά την Alsace το ποσό των 3 000 ευρώ ως αποζημίωση για τη
 περίοδο προαγωγών 2002 σε ανώτερη σταδιοδρομία, όπως διαδικασία και τα έξοδα της δίκης·
 αυτός περιλαμβάνεται στις Ιnformations Administratives
 αρ. 40-2002, της 17.05.2002, — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 — να ακυρώσει τον πίνακα προαχθέντων υπαλλήλων στον βαθμό
 Α 5 κατά την περίοδο προαγωγών 2002 σε ανώτερη Επικουρικώς,
 σταδιοδρομία, όπως αυτός περιλαμβάνεται στις
 Ιnformations Administratives αρ. 40-2002, της — να χορηγήσει στη Fondation Alsace μεγαλύτερη προθεσμία
 17.05.2002, καθόσον δεν περιλαμβάνει τον προσφεύγοντα, πληρωμής.
 ---pagebreak--- C 101/52 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να επιβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να χορηγήσει στον
 προσφεύγοντα την αποζημίωση επανεγκαταστάσεως μετά την
 έξοδο από την υπηρεσία, η οποία προβλέπεται με το
 Η προσφυγή ασκήθηκε κατά της από 20 ∆εκεμβρίου 2002 Παράρτημα VII, άρθρο 6, του ΚΥΚ, αναδρομικά από
 αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία η Fondation Alsace 1ης Ιουνίου 2002,
 υποχρεώθηκε να επιστρέψει το

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
ποσό των 18 000 ευρώ (κυρίως),
 λόγω μη εκτελέσεως της συμβάσεως επιχορηγήσεως PSS*/0534, — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των
 σχετικά με την οργάνωση στο Στρασβούργο διασκέψεως από τις δικαστικών εξόδων.
 29 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 1992, με θέμα: «Ποιο το μέλλον των
 ξενομοσχευμάτων, δεοντολογία και ξενομοσχεύματα». Σύμφωνα
 με την Επιτροπή, η προσφεύγουσα δεν εκπλήρωσε μία από
 Λόγοι ακυρώσεως και κύριοι ισχυρισμοί
 τις υποχρεώσεις της, δηλαδή την προσκόμιση επιστημονικών
 εκθέσεων. Ο προσφεύγων, πρώην υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 έχει συνταξιοδοτηθεί με αναπηρική σύνταξη από 1ης Ιουνίου
 1999. Ο προσφεύγων, στις 31 Μαΐου 2002, ζήτησε από το καθού
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, εκτός της ελλείψεως αιτιολο- να του χορηγήσει το επίδομα επανεγκαταστάσεως που προβλέπει
 γίας, η προσφεύγουσα προβάλλει:
 το Παράρτημα VII, άρθρο 6, του ΚΥΚ, ισχυριζόμενος ότι την
 προτεραία είχε εγκατασταθεί μονίμως στην Αγγλία. ∆εδομένου ότι
 — την παραγραφή του δικαιώματος για είσπραξη επιστροφής, το καθού απέρριψε το εν λόγω αίτημα, o προσφεύγων άσκησε την
 εφόσον η επιστροφή της εν λόγω επιχορηγήσεως ζητείται παρούσα προφυγή και προβάλλει, για να τη στηρίξει, τρεις λόγους
 μετά από περισσότερο από δέκα χρόνια μετά τη χορήγησή ακυρώσεως:
 της·
 — πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως,
 — την ύπαρξη εν προκειμένω πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως,
 διότι η προϋπόθεση σχετικά με τη δημοσίευση επιστημονικών — παράβαση των διατάξεων του άρθρου 6, παράγραφος 4,
 εκθέσεων τηρήθηκε, λαμβανομένης υπόψη της ιθαγενείας και εδάφιο 2, του Παραρτήματος VII του ΚΥΚ,
 του αριθμού των συμμετασχόντων στη διάσκεψη, οι οποίοι
 ήταν όλοι εγκεκριμένοι ειδικοί στον τομέα που αφορούσε η — παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 διάσκεψη.
 Προσφυγή του Ηerbert Meister κατά του Γραφείου Εναρμο-
 νίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ), που
 ασκήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2003
 Προσφυγή του Miguel Angel Poveda Morillas κατά του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ασκήθηκε στις 28 Φεβρουα-
 ρίου 2003 (Υπόθεση Τ-76/03)
 (2003/C 101/91)
 (Υπόθεση Τ-69/03)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (2003/C 101/90)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Ο Herbert Meister, κάτοικος Muchamiel (Ισπανία), εκπροσωπού-
 μενος από τον G. Vandersanden, δικηγόρο, άσκησε στις
 28 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ-
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο
 Ο Miguel Angel Poveda Morillas, κάτοικος Folkestone (Ηνωμένο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ)
 Βασίλειο), εκπροσωπούμενος από τον P. Goergen, δικηγόρο, με
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Φεβρουαρίου Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. — να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Γραφείου,
 της 22ας Απριλίου 2002, με την οποία μετατίθεται ο
 προσφεύγων, μαζί με την οργανική του θέση, σε θέση νομικού
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: συμβούλου του αρμόδιου νομικών υποθέσεων Αντιπροέδρου
 από 1ης Μαΐου 2002·
 — να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 της 3ης Ιουνίου 2002, με την οποία το Κοινοβούλιο — να υποχρεώσει το καθού να αποκαταστήσει όλα τα δικαιώ-
 αρνείται να χορηγήσει στον προσφεύγοντα την αποζημίωση ματα του προσφεύγοντος, γεγονός που προϋποθέτει τον εκ
 επανεγκαταστάσεως μετά την έξοδο από την υπηρεσία, η νέου διορισμό του μαζί με τη θέση του στην αρχική του
 οποία προβλέπεται με το Παράρτημα VII, άρθρο 6, του ΚΥΚ, υπηρεσία,


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/36
 Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2014 — Segimerus κατά ΓΕΕΑ — Ergo Versicherungsgruppe (ELGO)
 (Υπόθεση T-750/14)
 (2015/C 026/46)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Segimerus Ltd (Preston, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: F. Henkel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ergo Versicherungsgruppe AG (Ντίσελντορφ, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα την καταχώριση: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «ELGO» — Υπ’ αριθ. 10 292 498 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Αυγούστου 2014 στην υπόθεση R 473/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα ανακοπών,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 Παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


text:
C 144/34 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.6.2002
 στο Λουξεμβου ́ργο, με αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 αποφα ́σεως 94/980/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 19ης Οκτωβρι ́ου
 1994, σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της
 Συνθη ́κης ΕΚ (IV/34.446 — Trans Atlantic Agreement (ΕΕ της 28ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 L 376, σ. 1), το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, Προ ́εδρο, J. Azizi και στην υπο ́θεση T-18/97, Atlantic Container Line AB κ.λπ.
 M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: Y. Mottard, εισηγητη ́ς σε κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 γραφει ́ο δικαστη ́, εξε ́δωσε στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Ανταγωνισμο ́ς — Ναυτιλιακε ́ς διασκε ́ψεις — Συμφωνι ́α
 αφορω ́ σα τον καθορισμο ́ των κομι ́στρων της χερσαι ́ας
 μεταφορα ́ ς στο πλαι ́σιο της συνδυασμε ́νης μεταφορα ́ς —
 Κανονισμο ́ς 1077/68 — Κοινοποι ́ηση — Ασυλι ́α — Παρα-
 δεκτο ́)
 1) Ακυρω ́ νει το ́αρθρο 5 της αποφα ́σεως 94/980/ΕΚ της
 Επιτροπη ́ς, της 19ης Οκτωβρι ́ου 1994, σχετικα ́ με διαδικα-
 σι ́α εφαρμογη ́ς του ́αρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (IV/ (2002/C 144/73)
 34.446 — Trans Atlantic Agreement).
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 Στην υπο ́θεση T-18/97, Atlantic Container Line AB, με ́εδρα το
 Göteborg (Σουηδι ́α), Cho Yang Shipping Co. Ltd, με ́εδρα τη
 Σεου ́λ (Νο ́τια Κορε ́α), DSR-Senator Lines GmbH, με ́εδρα τη
 3) Οι προσφευ ́γουσες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς Βρε ́μη (Γερμανι ́α), Hanjin Shipping Co. Ltd, με ́εδρα τη Σεου ́λ,
 και τα τε ́σσερα πε ́μπτα των εξο ́δων στα οποι ́α υποβλη ́θηκαν Neptune Orient Lines Ltd, με ́εδρα τη Σιγκαπου ́ρη (Σιγκαπου ́ρη),
 η Επιτροπη ́ και οι παρεμβαι ́νουσες The Freight Transport Nippon Yusen Kaisha (NYK Line), με ́εδρα το Το ́κιο (Ιαπωνι ́α),
 Association Ltd, Association des utilisateurs de transport de Orient Overseas Container Line (UK) Ltd, με ́εδρα το Levington
 fret και The European Council of Transport Users ASBL, (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), P & O Nedlloyd BV, με ́εδρα το Ρο ́τερνταμ
 συμπεριλαμβανομε ́νων εκει ́νων που αφορου ́ν τις δυ ́ο δι ́κες (Κα ́τω Χω ́ρες), P & O Containers Ltd, με ́εδρα το Λονδι ́νο
 περι ́ ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων T-395/94 R και T-395/94 R II. (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), Hapag-Lloyd AG, με ́εδρα το Αμβου ́ργο
 (Γερμανι ́α), A. P. Møller-Mærsk Line, με ́εδρα την Κοπεγχα ́γη
 (∆ανι ́α), Mediterranean Shipping Company SA, με ́εδρα τη
 Γενευ ́η (Ελβετι ́α), POL-Atlantic, με ́εδρα τη Γδυ ́νια (Πολωνι ́α),
 4) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει το ́ενα πε ́μπτο των εξο ́δων της. Sea-Land Service Inc., με


text:
́εδρα τη Charlotte (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες
 της Αμερικη ́ς), Tecomar SA de CV, με ́εδρα το Μεξικο ́ (Μεξικο ́),
 Transportación Marı́tima Mexicana SA de CV, με ́εδρα το
 Μεξικο ́, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους J. Pheasant και Ν. Bromfield,
 solicitors, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς
 5) Οι παρεμβαι ́νουσες The Freight Transport Association Ltd,
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: R. Lyal), υποστηριζο-
 Association des utilisateurs de transport de fret και The
 με ́νης απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: K. Rispal-
 European Council of Transport Users ASBL φε ́ρουν το ́ενα
 Bellanger και R. Loosli-Surrans), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 πε ́μπτο των εξο ́δων τους.
 βου ́ργο, με αντικει ́μενο αι ́τημα περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 C(96) 3414 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 26ης Νοεμβρι ́ου 1996,
 σχετικα ́ με διαδικασι ́α εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης
 ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/35.134 — Trans-Atlantic Conference
 6) Οι παρεμβαι ́νουσες The European Community Shipowners’ Agreement), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 Association ASBL και The Japanese Shipowners’ Association τους K. Lenaerts, Προ ́εδρο, J. Azizi και M. Jaeger, δικαστε ́ς,
 φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, συμπεριλαμβανομε ́νων γραμματε ́ας: Y. Mottard, εισηγητη ́ς σε γραφει ́ο δικαστη ́, εξε ́δωσε
 εκει ́νων που αφορου ́ν τις δι ́κες περι ́ ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων στις 28 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 T-395/94 R και T-395/94 R II.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 2) Οι προσφευ ́γουσες φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα, καθω ́ς
 και τα ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 (1) ΕΕ C 392 της 31.12.94.
 3) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α φε ́ρει τα δικα ́ της ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 94 της 22.3.97.


text:
19.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 17/9
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Προβα ́λλονται οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα που
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση C-435/01 (3)· η προθεσμι ́α που
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τα ́σσεται απο ́ το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 98/81 ́εληξε στις 5 Ιουνι ́ου
 2000.
 Λο ́γω του δεσμευτικου ́ χαρακτη ́ρα του α ́ρθρου 249, τρι ́το εδα ́φιο, (1) ΕΕ L 93, σ. 27.
 (2) ΕΕ L 117, σ. 1.
 ΕΚ τα κρα ́τη με ́λη ει ́ναι υποχρεωμε ́να να θεσπι ́ζουν τα αναγκαι ́α (3) Βλε ́πε σελι ́δα 8 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 με ́τρα για τη συμμο ́ρφωση ́ τους προς τις οδηγι ́ες που τους
 απευθυ ́νονται, και μα ́λιστα πριν απο ́ τη λη ́ξη της προθεσμι ́ας που
 τα ́σσουν οι οδηγι ́ες αυτε ́ς. Η προθεσμι ́α που τα ́σσεται απο ́
 το α ́ρθρο 21, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 96/61 ́εληξε στις
 30 Οκτωβρι ́ου 1999 χωρι ́ς το Βε ́λγιο να ́εχει θεσπι ́σει τις
 αναγκαι ́ες διατα ́ξεις.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 20 Νοεμ-
 (1) EE L 257, σ. 26. βρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση C-450/01)
 (2002/C 17/15)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́
 την Κα Μαρι ́α Κοντου ́-Durande Νομικο ́ Συ ́μβουλο, α ́σκησε στις
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ 20 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου που ασκη ́θηκε στις 12 Νοε ́μβρι ́ου Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 2001
 Η Επιτροπη ́ αιτει ́ται απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-436/01)
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι μη θεσπι ́ζοντας στην οριζο ́μενη προθεσμι ́α
 τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 (2002/C 17/14) απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α
 αριθ. 1999/8/EK (1) της Επιτροπη ́ς της 18ης Φεβρουαρι ́ου
 1999 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 66/402/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου περι ́εμπορι ́ας σπο ́ρων δημητριακω ́ν προς σπορα ́,
 η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχ-
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ ρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας
 τον Η. Van Lier, α ́σκησε στις 12 Νοεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του αυτη ́ς.
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. — να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στη δικαστικη ́
 δαπα ́νη.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το


text:
∆ικαστη ́ριο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1. να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, μη θεσπι ́ζοντας
 εμπροθε ́σμως ο ́λες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 249, τρι ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης για την
 και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για την εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας ́δρυση
 ι της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας, οι οδηγι ́ες δεσμευ ́ουν κα ́θε
 98/81/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 26ης Οκτωβρι ́ου 1998, κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νονται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́-
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 90/219/ΕΟΚ (2) για την μενο αποτε ́λεσμα.
 περιορισμε ́νη χρη ́ση γενετικω ́ς τροποποιημε ́νων μικροοργα-
 νισμω ́ν, η ́ εν πα ́ση περιπτω ́σει μη ανακοινω ́νοντας στην
 Επιτροπη ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10 πρω ́το εδα ́φιο της Συνθη ́κης, τα κρα ́τη
 υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α 98/81· με ́λη λαμβα ́νουν κα ́θε γενικο ́ η ́ ειδικο ́ με ́τρο κατα ́λληλο να
 εξασφαλι ́σει την εκπλη ́ρωση των υποχρεω ́σεων που απορρε ́ουν απο ́
 τη συγκεκριμε ́νη Συνθη ́κη η ́ προκυ ́πτουν απο ́ πρα ́ξεις των οργα ́νων
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα. της Κοινο ́τητας.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/25
 Προσφυγή της 5ης Δεκεμβρίου 2006 — Wegenbouwmaatschappij J. Heijmans κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-358/06)
 (2007/C 20/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Wegenbouwmaatschappij J. Heijmans B.V. (εκπρόσωποι: M.F.A.M. Smeets και A.M. van den Oord, advocaten)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση που απευθύνθηκε στη Heijmans Ν.V. και στη Heijmans Infrastructuur B.V.·
 —
 να ακυρώσει ή τουλάχιστον να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στη Heijmans Ν.V. και στη Heijmans Infrastructuur B.V.·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Σεπτεμβρίου 2006 σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση CΟΜΡ/38.456 — Άσφαλτος — Κάτω Χώρες). Μολονότι η απόφαση δεν απευθύνθηκε στην προσφεύγουσα, η τελευταία θεωρεί ότι η απόφαση αυτή την αφορά άμεσα και ατομικά, καθόσον η απόφαση αναφέρει ότι η προσφεύγουσα ήταν μέλος του ομίλου Heijmans και καθόσον βάσει της αποφάσεως πρέπει να ληφθεί υπόψη και ότι οι σχετικές μορφές συμπεριφοράς θα της προσαφθούν.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και των άρθρων 2, 7 και 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003, καθόσον η Επιτροπή κακώς δέχθηκε ότι για την αξιολόγηση των αποδείξεων κατά της Heijmans Infrastructuur B.V. η ολλανδική αγορά της ασφάλτου για έργα οδοποιίας αποτελεί το κατάλληλο οικονομικό πλαίσιο. Η Επιτροπή κακώς δέχθηκε και ότι η Heijmans Infrastructuur B.V. ήταν μέλος μιας κοινοπραξίας για την αγορά ασφάλτου από επιχειρήσεις κατασκευής έργων οδοποιίας και ότι υπό την ιδιότητα αυτή ήρθε σε συνεννοήσεις με προμηθευτές ασφάλτου στις Κάτω Χώρες με σκοπό τον περιορισμό του ανταγωνισμού. Τέλος, βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με τις οριζόντιες συνεργασίες (1), η Επιτροπή κακώς δεν εξέτασε τις συνέπειες της συμμετοχής της Heijmans Infrastructuur B.V. στις συνεννοήσεις αυτές.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και των άρθρων 11 και 16 του κανονισμού 1/2003, παραβίαση της αρχής της προνοίας και των γενικών αρχών της χρηστής διοικήσεως και της ισότητας και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον κατά τη διοικητική διαδικασία η Επιτροπή αγνόησε τους σχετικούς με την ουσία και με τη διαδικασία αιτιολογημένους ισχυρισμούς της Heijmans Infrastructuur B.V. και της Wegenbouwmaatschappij J. Heijmans B.V. ως«αθώα ερμηνεία των γεγονότων».
 Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον σε ουσιώδη σημεία η απόφαση είναι ασαφής ή διφορούμενη.
 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν προσκόμισε καμία απόδειξη ή δεν προσκόμισε επαρκή απόδειξη σχετικά με τη συμμετοχή της Heijmans Infrastructuur B.V. στη φερόμενη παράβαση καθ' όλη τη διάρκεια της παραβάσεως αυτής.
 Πάλι επικουρικώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή αξιολόγησε εσφαλμένως τη σοβαρότητα και τη βαρύτητα της παραβάσεως. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Heijmans Infrastructuur B.V. είχε μόνο δευτερεύοντα ρόλο στη σχετική αγορά.
 (1) Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ στις συμφωνίες οριζόντιας συνεργασίας (κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ 2001, C 3, σ. 2).


text:
C 200/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 14.7.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1) Ου ́τε η Συμφωνι ́α Συνεργασι ́ας μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και του Βασιλει ́ου του Μαρο ́κου,
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2001 που υπογρα ́φτηκε στο Ραμπα ́τ στις 27 Απριλι ́ου 1976 και
 εγκρι ́θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με τον κανονισμο ́
 (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβουλι ́ου, της 26ης Σεπτεμβρι ́ου
 στην υπο ́θεση C-33/99 (αι ́τηση του Αrrondis- 1978, ου ́τε το ́αρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 sementsrechtbank te Amsterdam για την ́εκδοση προδι- τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 39 ΕΚ) ου ́τε και οι κανονισμοι ́
 καστικη ́ς αποφα ́σεως): Hassan Fahmi και M. Esmoris (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971,
 Cerdeiro-Pinedo Amado κατα ́ Bestuur van de Sociale περι ́ εφαρμογη ́ς των συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως
 Verzekeringsbank (1) στους μισθωτου ́ς, στους μη μισθωτου ́ς και στα με ́λη των
 οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται εντο ́ς της Κοινο ́τητας,
 («'Αρθρο 41 της Συμφωνι ́ας Συνεργασι ́ας ΕΟΚ-Μαρο ́κου ́οπως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο ́
 — 'Αρθρο 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 — Κοινωνικη ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 1983,
 ασφα ́ λιση — 'Αρθρο 7 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1612/68 ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1247/92 του
 — 'Αρθρα 48 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Απριλι ́ου 1992, και 1612/68 του
 τροποποιη ́σεως, α ́ ρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ) — Ελευ ́θερη Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της ελευ ́θε-
 κυκλοφορι ́α των προσω ́ πων — Απαγο ́ρευση των δυσμενω ́ν ρης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της
 διακρι ́σεων — ∆ικαιου ́χοι συντα ́ξεως αναπηρι ́ας που δεν Κοινο ́τητας, μπορου ́ν να ερμηνευθου ́ν υπο ́ την ́εννοια ́οτι
 κατοικου ́ν πλε ́ον στο αρμο ́διο κρα ́τος με ́λος — Τροπο- απαγορευ ́ουν να προβει ́ ́ενα κρα ́τος με ́λος στη σταδιακη ́
 ποι ́ηση της νομοθεσι ́ας περι ́ χρηματοδοτη ́σεως σπουδω ́ ν») κατα ́ργηση ενο ́ς επιδο ́ματος για τα συντηρου ́μενα τε ́κνα
 ηλικι ́ας 18 ́εως 27 ετω ́ ν που σπουδα ́ζουν, ́οταν, ́οπως στην
 περι ́πτωση της ρυθμι ́σεως που ει ́ναι επι ́μαχη στην κυ ́ρια
 (2001/C 200/02) δι ́κη, η κατα ́ργηση αυτη ́ γι ́νεται αδιακρι ́τως ιθαγενει ́ας.
 2) Ο δικαιου ́χος συντα ́ξεως που οφει ́λεται βα ́σει της νομοθε-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) σι ́ας μο ́νον ενο ́ς κρα ́τους με ́λους, ο οποι ́ος κατοικει ́ στο
 ́εδαφος ́αλλου κρα ́τους με ́λους, δεν μπορει ́ να επικαλεστει ́
 ου ́τε το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 1408/71,
 ́οπως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́ θηκε με τον κανονισμο


text:
́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 1983,
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ 1247/92, ου ́τε
 οποιαδη ́ποτε ́αλλη δια ́ταξη του κανονισμου ́ αυτου ́, προκει-
 Στην υπο ́θεση C-33/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του με ́νου να λα ́βει, με επιβα ́ρυνση του κρα ́τους με ́λους βα ́σει
 Αrrondissementsrechtbank te Amsterdam (Κα ́τω Χω ́ρες) προς της νομοθεσι ́ας του οποι ́ου λαμβα ́νει τη συ ́νταξη ́ του, ́ενα
 το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ ευεργε ́τημα χρηματοδοτη ́σεως των σπουδω ́ ν ́οπως αυτο ́
 (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των που ́εχει καθιερω ́ σει ο Wet οp de studiefinanciering (νο ́μος
 διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου περι ́ χρηματοδοτη ́σεως των σπουδω ́ ν).
 μεταξυ ́, αφενο ́ς, Hassan Fahmi και Μ. Esmoris Cerdeiro-Pinedo
 Αmado και, αφετε ́ρου, Bestuur van de Sociale Verze- 3) Ο ́εχων ασκη ́σει το εξασφαλιζο ́μενο απο ́ το ́αρθρο 48 της
 keringsbank, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την Συνθη ́κης δικαι ́ωμα ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́-
 ερμηνει ́α των α ́ρθρων 41 της Συμφωνι ́ας Συνεργασι ́ας μεταξυ ́ της νων υπη ́κοος κρα ́τους με ́λους, που ́εχει παυ ́σει να ασκει ́
 Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και του Βασιλει ́ου του την επαγγελματικη ́ του δραστηριο ́τητα στο κρα ́τος με ́λος
 Μαρο ́κου, που υπογρα ́φτηκε στο Ραμπα ́τ στις 27 Απριλι ́ου 1976 υποδοχη ́ς και ́εχει επιστρε ́ψει στο κρα ́τος με ́λος καταγωγη ́ς
 και εγκρι ́θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας με τον κανονισμο ́ του ́οπου κατοικου ́ν και τα τε ́κνα του, δεν μπορει ́ να
 (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβουλι ́ου, της 26ης Σεπτεμβρι ́ου 1978 επικαλεστει ́ ου ́τε το εν λο ́γω ́αρθρο 48 της Συνθη ́κης ου ́τε
 (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 11/010, σ. 130), 3 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1408/71 το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 1612/68 για
 του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1971, περι ́ εφαρμογη ́ς των να λα ́βει, με επιβα ́ρυνση του κρα ́τους με ́λους στο οποι ́ο
 συστημα ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως στους μισθωτου ́ς, στους μη εργα ́στηκε, δικαι ́ωμα χρηματοδοτη ́σεως των σπουδω ́ ν των
 μισθωτου ́ς και στα με ́λη των οικογενειω ́ ν τους που διακινου ́νται τε ́κνων του υπο ́ τις ́διες
 ι προϋποθε ́σεις με εκει ́νες που το
 εντο ́ς της Κοινο ́τητας, ο ́πως τροποποιη ́θηκε και ενημερω ́θηκε με κρα ́τος αυτο ́ εφαρμο ́ζει στους ημεδαπου ́ς.
 τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου 4) Το ́αρθρο 41 της Συμφωνι ́ας Συνεργασι ́ας ΕΟΚ-Μαρο ́κου
 1983 (ΕΕ L 230,


text:
σ. 6), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι, ́οταν τα τε ́κνα
 (ΕΟΚ) 1247/92 του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Απριλι ́ου 1992 (ΕΕ
 Μαροκινου ́ εργαζομε ́νου δεν κατοικου ́ν στην Κοινο ́τητα,
 L 136, σ. 1), 7 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλι ́ου, ου ́τε ο περι ́ ου προ ́κειται Μαροκινο ́ς εργαζο ́μενος ου ́τε
 της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των
 τα τε ́κνα του μπορου ́ν να επικαλεστου ́ν, ́οσον αφορα ́ τη
 εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001,
 χρηματοδο ́τηση σπουδω ́ ν ́οπως αυτη ́ν που ́εχει καθιερω ́ σει
 σ. 33), καθω ́ς και 48 και 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν ο Wet οp de studiefinanciering, την αρχη ́ της απαγορευ ́σεως
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 39 ΕΚ και 43 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο,
 των διακρι ́σεων λο ́γω ιθαγενει ́ας που η δια ́ταξη αυτη ́
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, ́ νει στον τομε ́α της κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως.
 διατυπω
 C. Gulmann, Α. La Pergola (εισηγητη ́), Μ. Wathelet και
 Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. Α. O. Edward,
 J.-P. Puissochet, Ρ. Jann, L. Sevón, R. Schintgen και F. Macken, (1) ΕΕ C 121 της 1.5.1999.
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμματε ́ας: Η. Α. Rühl,
 κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου 2001
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 11 Ιουλίου 2017 η Deza, a.s. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 11 Μαΐου 2017 στην υπόθεση T-115/15, Deza, a.s. κατά ECHA
 (Υπόθεση C-419/17 P)
 (2017/C 293/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Deza, a.s. (εκπρόσωπος: P. Dejl, avocat)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: ECHA, Βασίλειο της Δανίας, Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Βασίλειο της Σουηδίας, Βασίλειο της Νορβηγίας
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2017 στην υπόθεση T-115/15,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του ECHA της 12ης Δεκεμβρίου 2014, αριθ. ED/108/2014,
 —
 να καταδικάσει τον ECHA στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα, τόσο στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, όσο και στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1)
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τον κανονισμό REACH
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τον κανονισμό REACH. Η αναιρεσείουσα εξακολουθεί να διατείνεται ότι ο κανονισμός REACH εκδόθηκε ultra vires, δεδομένου ότι i) ο ECHA δεν εξουσιοδοτείται να συμπληρώσει τον ήδη υφιστάμενο χαρακτηρισμό της ουσίας DEPH βάσει του άρθρου 57, στοιχείο γ', του κανονισμού REACH με νέο χαρακτηρισμό της ουσίας αυτής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 57, στοιχείο στ', του εν λόγω κανονισμού· ii) ότι της εκδόσεως της αποφάσεως REACH προηγήθηκε παράνομη διαδικασία· και iii) ότι η απόφαση REACH καταστρατηγεί τη νομικά δεσμευτική διαδικασία που καθιέρωσε το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον ορισμό γενικά δεσμευτικών/εναρμονισμένων κριτηρίων για τον χαρακτηρισμό των ενδοκρινικών διαταρακτών.
 2)
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα την αρχή της ασφάλειας δικαίου
 Δεδομένου i) ότι με την απόφαση REACH δημιουργήθηκε μια αμφίρροπη, ασαφής και απρόβλεπτη νομική κατάσταση εξαιτίας της οποίας η αναιρεσείουσα δεν γνωρίζει το ακριβές περιεχόμενο των υποχρεώσεων που υπέχει, ii) ότι δεν υπάρχουν γενικά δεσμευτικά/εναρμονισμένα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό των ενδοκρινικών διαταρακτών και iii) ότι ο ECHA δεν εξουσιοδοτείται να συμπληρώσει τον ήδη υφιστάμενο χαρακτηρισμό της ουσίας DEPH βάσει του άρθρου 57, στοιχείο γ', του κανονισμού REACH με νέο χαρακτηρισμό της ουσίας αυτής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 57, στοιχείο στ', του εν λόγω κανονισμού, κακώς συμπέρανε το Γενικό Δικαστήριο ότι η απόφαση REACH δεν τελεί σε αντίφαση με την αρχή της ασφάλειας δικαίου.
 3)
 Το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε την απόφαση REACH σε αντίφαση προς τις απαιτήσεις σε σχέση με τον δικαστικό έλεγχο των αποφάσεων των οργανισμών και των θεσμικών οργάνων της Ένωσης και παραμόρφωσε τα πραγματικά και τα αποδεικτικά στοιχεία.
 4)
 Λόγω των προπαρατεθεισών παρατυπιών, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε τα δικαιώματα της αναιρεσείουσας, όπως επίσης παραβίασε τις αρχές που καθιερώνονται στη Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, το δικαίωμα σε απρόσκοπτη χρήση της ιδιοκτησίας και την αρχή της ασφάλειας δικαίου.


text:
 2.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 103/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 2 Φεβρουαρίου 2011 — Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
 (Υπόθεση C-48/11)
 2011/C 103/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein hallinto-oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία: A Oy
 Προδικαστικό ερώτημα
 Λαμβανομένων υπόψη των άρθρων 31 και 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ, πρέπει να τυγχάνει της ίδιας ουδέτερης φορολογικής μεταχειρίσεως η ανταλλαγή μετοχών, στο πλαίσιο της οποίας φινλανδική ανώνυμη εταιρία μεταβιβάζει σε νορβηγική εταιρία (έχουσα τη νομική μορφή «aksjeselskap» [ανώνυμης εταιρίας]) μετοχές εταιρίας που της ανήκει και λαμβάνει ως αντιπαροχή μετοχές που εκδίδει η νορβηγική εταιρία, όπως και η ανταλλαγή μετοχών μεταξύ ημεδαπών ανωνύμων εταιριών ή εταιριών εγκατεστημένων εντός κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης;


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/27
 Προσφυγή των Dirk Grijseels και Ana Lopez García κατά της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 18 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-162/05)
 (2005/C 171/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Dirk Grijseels, κάτοικος Ternat (Βέλγιο), και η Ana Lopez García, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενοι από τους Sébastien Orlandi, Xavier Martin, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 18 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις διορισμού των προσφευγόντων ως υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο μέτρο που καθορίζουν τον βαθμό προσλήψεώς τους κατ' εφαρμογήν του άρθρου 12 του παραρτήματος ΧΙΙΙ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα με τα προβαλλόμενα στις υποθέσεις Τ-130/05 και Τ-160/05 και παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-58/05.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/27
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Ιουλίου 2007 — Fédération des industries condimentaires de France κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-90/03) (1)
 («Εξωσυμβατική ευθύνη - Μη συμβατότητα της κοινοτικής απαγορεύσεως εισαγωγής κρεάτων που περιέχουν ουσίες με ορμονική δράση με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) - Επιβολή από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής πρόσθετου τέλους κατά την εισαγωγή προϊόντων κοινοτικής καταγωγής βάσει άδειας από τον ΠΟΕ - Περάτωση από την Επιτροπή της διαδικασίας εξετάσεως των εμποδίων στο εμπόριο - Αγωγή αποζημιώσεως των ομάδων κοινοτικών εξαγωγέων που επηρεάζονται από το πρόσθετο τέλος»)
 (2007/C 199/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Fédération des industries condimentaires de France (FICF) (Παρίσι, Γαλλία), Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de Roquefort (Millau, Γαλλία), Comité économique agricole régional fruits et légumes de Bretagne (Cerafel) (Morlaix, Γαλλία), και Comité interprofessionnel des palmipèdes à foie gras (CIFOG) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Jacquot και O. Prost, στη συνέχεια O. Prost, K. Lentz, E. Berthelot και M. Bauduin, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Kuijper, C. Brown και G.Boudot)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Braquehais Conesa, στη συνέχεια J. Rodriguez Cárcamo)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αγωγή για την αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται ότι προκλήθηκε από την έλλειψη νομιμότητας που πλήττει τις ενέργειες που ανέλαβε η Επιτροπή κατά των μέτρων εμπορικών αντιποίνων που έλαβαν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στην υπόθεση που καλείται «ορμόνες στο βοδινό κρέας».
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Οι ενάγουσες φέρουν εις ολόκληρον τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 112 της 10.5.2003.


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 2ας Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-398/03 (αίτηση του Helsingin hallinto-oikeus για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): E. Gavrielides Oy (1)
 (Οδηγία 90/642/ΕΟΚ - Ανώτατες τιμές περιεκτικότητας σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων - Αμπελόφυλλα)
 (2005/C 19/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Στην υπόθεση C-398/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Helsingin hallinto-oikeus (Φινλανδία), με απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της διαδικασίας που κίνησε η εταιρία E. Gavrielides Oy, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues και K. Schiemann δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2000/42/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2000, δεν έχει εφαρμογή στα αμπελόφυλλα.
 (1) ΕΕ C 275 της 15.11.2003.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/14
 Προσφυγή της 7ης Ιουνίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-286/12)
 2012/C 217/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Enegren και K. Talabér-Ritz, meghatalmazottak)
 Καθής: Ουγγαρία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ουγγαρία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 2 και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ, του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, εκδίδοντας εθνική ρύθμιση που καθιερώνει την υποχρεωτική παύση στα 62 έτη της νομικής σχέσεως βάσει της οποίας ασκούν τα καθήκοντά τους οι δικαστές, οι εισαγγελείς και οι συμβολαιογράφοι, γεγονός που συνεπάγεται διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας, η οποία δεν δικαιολογείται από θεμιτό σκοπό και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι κατάλληλη ούτε απαραίτητη για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού,
 —
 να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Δυνάμει της ουγγρικής ρυθμίσεως περί υποχρεωτικής μέγιστης ηλικίας των δικαστών, εισαγγελέων και συμβολαιογράφων, η νομική σχέση βάσει της οποίας παρέχουν υπηρεσίες όσοι ασκούν τα εν λόγω επαγγέλματα παύει να υφίσταται όταν αυτοί συμπληρώνουν δεδομένη ηλικία –62 έτη επί του παρόντος– ενώ προηγουμένως μπορούσαν να εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους έως τη συμπλήρωση του 70ού έτους. Η επίμαχη ρύθμιση προβλέπει ότι η νομική σχέση βάσει της οποίας ασκούν τα καθήκοντά τους οι δικαστές και εισαγγελείς που έχουν συμπληρώσει τη νέα μέγιστη ηλικία πριν την 1η Ιανουαρίου 2012 θα παύσει να υπάρχει από την 30ή Ιουνίου 2012, και αυτή των δικαστών και των εισαγγελέων που συμπληρώνουν την εν λόγω ηλικία μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου και της 31ης Δεκεμβρίου 2012 θα παύσει να υπάρχει την 31η Δεκεμβρίου 2012. Στην περίπτωση των συμβολαιογράφων, η μείωση της ανώτατης υποχρεωτικής ηλικίας από τα 70 στα 62 έτη θα αρχίσει να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2014.
 Η Επιτροπή βασίζει την προσφυγή της λόγω παραβάσεως στις ακόλουθες νομικές βάσεις και επιχειρήματα:
 Κατά πρώτον, θεωρεί ότι η επίμαχη εθνική ρύθμιση εισάγει διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας, δεδομένου ότι επιφυλάσσει λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση σε δικαστές, εισαγγελείς και συμβολαιογράφους οι οποίοι έχουν συμπληρώσει τη νέα ανώτατη ηλικία σε σχέση με τον υπόλοιπο ενεργό πληθυσμό που δεν έχει συμπληρώσει την εν λόγω ηλικία.
 Προκειμένου ρύθμιση που εισάγει διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας να εξαιρεθεί από την απαγόρευση δυσμενούς διακρίσεως, πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις που θέτει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας. Δυνάμει αυτής, αφενός, η εν λόγω ρύθμιση πρέπει να δικαιολογείται αντικειμενικώς από θεμιτό σκοπό και, αφετέρου, τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού αυτού πρέπει να είναι κατάλληλα και αναγκαία (αρχή της αναλογικότητας).
 Συναφώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ούτε η επίμαχη ρύθμιση προβλέπει ρητώς έναν θεμιτό σκοπό ούτε μπορεί να συναχθεί τέτοιου είδους σκοπός από το πλαίσιό της, γεγονός που συνιστά αυτό καθεαυτό παράβαση της οδηγίας, δεδομένου ότι τέτοιου είδους περίσταση παρακωλύει τον δικαστικό έλεγχο νομιμότητας και αναλογικότητας της εθνικής ρυθμίσεως. Όσον αφορά τον θεμιτό χαρακτήρα των σκοπών


text:
που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της (διοικητικής) διαδικασίας λόγω παραβάσεως, η Επιτροπή διατείνεται ότι μόνον οι σχετικοί με το πεδίο της κοινωνικής πολιτικής σκοποί μπορούν να θεωρούνται κατάλληλοι για να δικαιολογήσουν εξαίρεση από την απαγόρευση δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας.
 Τέλος, κατά την Επιτροπή, η επίμαχη εθνική ρύθμιση δεν είναι ούτε κατάλληλη ούτε αναγκαία για την επίτευξη των υποτιθέμενων θεμιτών σκοπών, δεδομένου ότι (i) η μέγιστη δυνατή μεταβατική περίοδος ενάμιση έτους είναι εξαιρετικώς βραχεία, λαμβανομένης υπόψη της δραστικής μειώσεως από 70 σε 62 έτη της μέγιστης υποχρεωτικής ηλικίας για τη νομική σχέση στο πλαίσιο της οποίας ασκούν τα καθήκοντά τους, και (ii) η μεταβατική περίοδος δεν είναι συνεπής από απόψεως της γενικής μεταρρυθμίσεως της συνταξιοδοτήσεως, μέσω της οποίας θα αυξηθεί η γενική ηλικία συνταξιοδοτήσεως από τα 62 έως τα 65 έτη κατά την περίοδο των οκτώ ετών μεταξύ 2014 και 2022, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει –μετά την παρέλευση δύο μόνον ετών– σε νέα αύξηση της ανώτατης υποχρεωτικής ηλικίας όσον αφορά τη νομική σχέση βάσει της οποίας ασκούν αυτοί τα καθήκοντα. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι επίμαχη εθνική ρύθμιση προσβάλλει κατά τρόπο δυσανάλογο τα έννομα συμφέροντα των οικείων δικαστών, εισαγγελέων και συμβολαιογράφων και ότι βαίνει πέραν του αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη του σκοπού της.


text:
C 31/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8.2.2003
 — να καταδικάσει την Ελληνική ∆ημοκρατία στη δικαστική Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 δαπάνη.
 1. H Επιτροπή θεωρεί ότι το τέλος που εισπράττεται για τη
 θεώρηση τιμολογίων εισαγωγής φαρμακευτικών προϊόντων
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα που προέρχονται από την Κοινότητα αντιβαίνει στις διατάξεις
 του άρθρου 12 (νυν άρθρου 25) της Συνθήκης ΕΚ και
 1. H Επιτροπή φρονεί ότι τα ληφθέντα μέτρα δεν είναι επαρκή συνεπώς αποτελεί επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος με
 τελωνειακό δασμό.
 ώστε να εγγυηθούν τη λειτουργία της χωματερής «Πέρα
 Γαληνών» κατά τρόπο που δεν δημιουργεί κινδύνους στο
 φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και σύμφωνο με τις 2. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο χαρακτηρισμός της επιβάρυνσης
 υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 4 της οδηγίας. ισοδυνάμου αποτελέσματος δεν εξαρτάται από την ονομασία
 και το ποσό της επιβάρυνσης.
 2. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία έχει υπερβεί
 το περιθώριο εκτιμήσεως που της παρέχει το άρθρο 4 της 3. ∆εν συντρέχει μια των τριών εξαιρέσεων από το χαρακτηρισμό
 οδηγίας αφού επί μακρό χρονικό διάστημα δεν επεμβαίνει της επιβάρυνσης ισοδυνάμου αποτελέσματος.
 αποτελεσματικά για να αποτρέψει τη μόλυνση του περιβάλ-
 λοντος και να προστατέψει την υγεία των κατοίκων από την 4. Παράβαση του άρθρου 133 της Συνθήκης ΕΚ.
 παράνομη εναπόθεση αποβλήτων στο χώρο των «Πέρα
 Γαληνών» του Νομού Ηρακλείου Κρήτης.
 3. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η εν λόγω χωματερή λειτουργεί
 χωρίς άδεια σύμφωνη με τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της
 οδηγίας.
 ( 1) EE L 194 της 25.07.1975, ειδική έκδοση στα ελληνικά, κεφάλαιο 15, Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 τόμος 1, σ. 86.
 της Φινλανδικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 3 ∆εκεμ-
 ( 2) ΕΕ L 78 της 26.03.1991, σ. 32.
 βρίου 2002
 (Υπόθεση C-437/02)
 (2003/C 31/13)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ελληνικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 22 Νοεμ-
 βρίου 2002
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 (Υπόθεση C-426/02) τον M. Huttunen και τον T. v. Rijn, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 3 ∆εκεμβρίου 2002, προσφυγή κατά της
 (2003/C 31/12) Φινλανδικής ∆ημοκρατίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο
 τους Xavier Lewis και Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλη της Νομικής
 Υπηρεσίας, άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του ∆ικαστη- — να διαπιστώσει ότι η Φινλανδική ∆ημοκρατία,
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής
 ∆ημοκρατίας. 1) παραλείποντας να θεσπίσει κατάλληλους λεπτομερείς
 κανόνες σχετικά με την κατανομή και την χρήση των
 αλιευτικών δικαιωμάτων που της έχουν χορηγηθεί,
 Η Επιτροπή αιτείται από το ∆ικαστήριο:
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική ∆ημοκρατία, εφαρμόζοντας 2) παραλείποντας να διασφαλίσει την τήρηση των κοινο-
 επιβάρυνση για τη θεώρηση τιμολογίων εισαγωγής πρώτων τικών κανόνων σχετικά με τα μέτρα διατηρήσεως,
 υλών φαρμακευτικής χρήσης, ημιετοίμων και ετοίμων προϊ- με παρακολούθηση της αλιείας και των συναφών
 όντων, προερχομένων από άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες, δραστηριοτήτων και με κατάλληλες επιθεωρήσεις στον
 υπέρ του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), παρέβη αλιευτικό στόλο και στις συναφείς δραστηριότητες,
 των υποχρεώσεων που υπέχει δυνάμει των άρθρων 23, 25
 και 133 της συνθήκης για την ίδρυση


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/2
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg με διατάξεις της 10ης και της 12ης Ιανουαρίου 2006 στις υποθέσεις Viamex Agrar Handels GmbH (C-37/06) και ZVK Zuchtvieh-Kontor GmbH (C-58/06) κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas
 (Υποθέσεις C-37/06 και C-58/06)
 (2006/C 96/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διατάξεις της 10ης και της 12ης Ιανουαρίου 2006, οι οποίες περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Ιανουαρίου και στις 3 Φεβρουαρίου 2006, το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) στο πλαίσιο των διαφορών Viamex Agrar Handels GmbH (C-37/06) και ZVK Zuchtvieh-Kontor GmbH (C-58/06) κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas, που εκκρεμούν ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής απόφασης επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Είναι το άρθρο 1 του κανονισμού 615/98 (1) έγκυρο, καθόσον εξαρτά τη χορήγηση της επιστροφής κατά την εξαγωγή από το αν έχει τηρηθεί η οδηγία 91/628/ΕΟΚ (2) για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο παραπάνω ερώτημα: Συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας η διάταξη του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 615/98, κατά την οποία δεν πληρώνεται επιστροφή κατά την εξαγωγή για τα ζώα για τα οποία η αρμόδια αρχή θεωρεί, έχοντας υπόψη οποιοδήποτε άλλο στοιχείο το οποίο διαθέτει σχετικά με την τήρηση των διατάξεων του άρθρου 1 του κανονισμού 615/98, ότι δεν έχει τηρηθεί η οδηγία για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά;
 (1) ΕΕ L 82, σ. 19.
 (2) EE L 340, σ. 17.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/67
 Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2010 — Bancale και Buccheri κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-123/10)
 ()
 2011/C 30/134
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giovanni Bancale (Βατερλώ, Βέλγιο) και Roberto Buccheri (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων της εξεταστικής επιτροπής των διαγωνισμών COM/INT/OLAF/09/AD8 και COM/INT/OLAF/09/AD10, με τις οποίες οι προσφεύγοντες δεν έγιναν δεκτοί να διαγωνιστούν.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κηρύξει παράνομο το σημείο 4 του τίτλου ΙΙΙ της προκηρύξεως του διαγωνισμού EPSO/COM/INT/OLAF/09, καθόσον απαγορεύει να ληφθεί υπόψη η πείρα πανεπιστημιακού επιπέδου που αποκτήθηκε πριν από τη λήψη πανεπιστημιακού διπλώματος·
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις με τις οποίες απορρίφθηκαν οι υποψηφιότητες των προσφευγόντων για τον διαγωνισμό EPSO/COM/INT/OLAF/09·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
18. 5. 96 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ApiØ . C 145/7
 ii) o χημικός συνδυασμός των συστατικών στοιχείων του μπορούσε ευλόγως να τη γνωρίζει, βάσει των στοιχείων
 προϊόντος έχει γίνει από την ίδια εταιρεία (ή από άλλη που είχε τότε στη διάθεση του ;
 συνδεδεμένη ή έχουσα λάβει σχετική άδεια επιχείρη
 ση ) που έχει παραγάγει και το προϊόν αναφοράς, ενώ 3. Πρέπει η απάντηση στο ερώτημα 1 να είναι καταφατική
 οποιεσδήποτε διαφορές ως προς τη φύση , την ποιό μόνον οσάκις η σύγκρουση συμφερόντων είναι, κατά το
 τητα και την ποσότητα των συστατικών θεωρούνται χρόνο της συνάψεως της συμφωνίας, τόσο προφανής ώστε
 από την αρμόδια για την καταχώριση αρχή ως μη ουδείς συνετός τρίτος θα μπορούσε να θεωρήσει ότι δεν
 ασκούσες ουσιαστική επιρροή όσον αφορά την ασφά υπάρχει τέτοια σύγκρουση ;
 λεια των ανθρώπων, των οικόσιτων ζώων, των ζώων
 (!) EE eiô. ÉXÔ. 06/001 , o. 80.
 αγροκτημάτων, της άγριας πανίδας ή γενικώς του
 περιβάλλοντος ή όσον αφορά την αποτελεσματικότη
 τα ;
 2. Παρέχει η οδηγία 91 /414/ΕΟΚ τη δυνατότητα σε ένα
 κράτος μέλος να επιτρέπει ένα φυτοπροστατευτικό προϊ Προσφυγή του Ηνωμένου Βασίλειου κατά της Επιτροπής
 όν, που έχει εισαχθεί από άλλο κράτος του ΕΟΧ ή από των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε την 1η Απρι
 λίου 1996
 κράτος εκτός του ΕΟΧ στην αγορά, ως πανομοιότυπο
 (όπως τούτο έχει προσδιορισθεί στο ανωτέρω ερώτημα 1 ) (Υπόθεση C-106/96)
 προς ένα προϊόν αναφοράς χωρίς οποιαδήποτε ανάλυση , (96/C 145/15)
 πριν από τη διάθεσή του στην αγορά, των δραστικών
 συστατικών του εισαχθέντος προϊόντος; Το Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενο από τον John E.
 Collins, Assistant Treasury Solicitor, επικουρούμενο από τον
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 ,
 παρέχει το άρθρο 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/ Derrick Wyatt, QC, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας, με
 414/ΕΟΚ τη δυνατότητα σε ένα κράτος μέλος να επιτρέπει τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Βρετανική Πρεσβεία,
 ένα φυτοπροστατευτικό προϊόν, το οποίο έχει εισαχθεί 14 Boulevard Roosevelt, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου
 από χώρες εκτός του ΕΟΧ, να διατίθεται στην αγορά όταν των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, την 1η Απριλίου 1996, προ
 o εισαγωγέας ή το πρόσωπο που διαθέτει το προϊόν στην σφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 αγορά δεν έχει μόνιμη έδρα εντός του ΕΟΧ; Το προσφεύγον ζητεί, υπό την επιφύλαξη της αρμοδιότητας
 (!) ΕΕ αριθ . L 230 της 19. 8 . 1991 , σ. 1 . που έχει το Δικαστήριο να αναγνωρίσει την επίμαχη απόφα
 ση ή αποφάσεις ως έχουσες οριστικό αποτέλεσμα, την
 ακύρωση της αποφάσεως ή των αποφάσεων αναφορικά με
 την ανακοίνωση τύπου της Επιτροπής της 23ης Ιανουαρίου
 1996.
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφασεως που υπεβαλε
 το Hoge Raad der Nederlanden με απόφαση της 22ας Το προσφεύγον ζητεί, σύμφωνα με το άρθρο 69 του Κανο
 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Coôperatieve Rabobank «Vecht νισμού Διαδικασίας, να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικα
 en Plassengebied» ΒΑ κατα Erik Aarnoud Minderhoud, στικά έξοδα.
 συνδίκου πτωχεύσεως της Mediasafe BY
 (Υπόθεση C-104/96) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (96/C 145/14) Το Ηνωμένο Βασίλειο ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως ή
 Με απόφαση της 22ας


text:
Μαρτίου 1996, που περιήλθε στη αποφάσεων αναφορικά με την ανακοίνωση τύπου της 23ης
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ιανουαρίου 1996 για τους ακολούθους λόγους που διασαφη
 την 1η Απριλίου του ίδιου έτους, το Hoge Raad der Neder νίζονται στο άρθρο 173 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ,
 landen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Coôperatieve συγκεκριμένα έλλειψη αρμοδιότητας, παράβαση ουσιωδών
 Rabobank «Vecht en Plassengebied» ΒΑ και Erik Aarnoud διαδικαστικών προαπαιτουμένων καθώς και παράβαση της
 Minderhoud, συνδίκου πτωχεύσεως της Mediasafe BV, που συνθήκης ΕΚ.
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την^έκδοση Το Ηνωμένο Βασίλειο προβάλλει έλλειψη αρμοδιότητας,
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακολούθων ερωτημά εφόσον η Επιτροπή προέβη σε δαπάνες για αμοιβές δικηγό
 των :
 ρων χωρίς να διαθέτει εκ του νόμου εξουσιοδότηση. Το
 1 . Σε περίπτωση που o διευθυντής μιας εταιρείας, καταρχήν Ηνωμένο Βασίλειο προβάλλει επίσης παράβαση του άρ
 εξουσιοδοτημένος να την εκπροσωπεί, συνάπτει, στο θρου 4 της συνθήκης ΕΚ, όπου προβλέπεται ότι κάθε όργανο
 όνομα της εταιρείας, συμφωνία με τρίτον, συνάδει προς ενεργεί εντός των ορίων των εξουσιών που του παρέχονται
 τις διατάξεις της πρώτης οδηγίας ( ! ) η δυνατότητα της από τη συνθήκη.
 εταιρείας να αντιτάξει έναντι του τρίτου την έλλειψη
 εξουσιοδοτήσεως του εν λόγω διευθυντή με την αιτιολο Το Ηνωμένο Βασίλειο προβάλλει επίσης παράβαση ουσιω
 γία ότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ αυτού δών διαδικαστικών προαπαιτουμένων, και τούτο εφόσον οι
 και αυτής όσον αφορά την εν λόγω συμφωνία; επικρινόμενες δαπάνες δεν συνοδεύονται από αιτιολογία
 διευκρινίζουσα τη νομική τους βάση . Τέτοια αιτιολογία θα
 2. Πρέπει η απάντηση στο ερώτημα 1 να είναι καταφατική έπρεπε να έχει ενσωματωθεί στην απόφαση της Επιτροπής η
 μόνον οσάκις o τρίτος γνώριζε τη σύγκρουση συμφερό οποία απεστάλη και κοινοποιήθηκε εξ ολοκλήρου στα κράτη
 ντων κατά το χρόνο της συνάψεως της συμφωνίας ή μέλη.


text:
 12.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/11
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Αυγούστου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-210/08, Verhuizingen Coppens NV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-441/11 P)
 2011/C 331/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, S. Noë en F. Ronkes Agerbeek)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Verhuizingen Coppens NV
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2011, T-210/08, Verhuizingen Coppens NV κατά Επιτροπής,
 —
 να απορρίψει την προσφυγή ακυρώσεως ή άλλως να ακυρώσει μόνον το άρθρο 1, στοιχείο θ', της αποφάσεως C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων), στο μέτρο που καταλογίζει στην Verhuizingen Coppens NV τη συμφωνία για τις προμήθειες,
 —
 να καθορίσει το ύψος του χρηματικού προστίμου στο ποσό το οποίο θεωρεί προσήκον,
 —
 να καταδικάσει τη Verhuizingen Coppens NV στα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης, καθώς και στο μέρος των εξόδων της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δίκης το οποίο θεωρεί προσήκον.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο, ιδίως δε τα άρθρα 263 και 264 ΣΛΕΕ και την αρχή της αναλογικότητας, διότι ακύρωσε εν όλω την απόφαση της Επιτροπής με την οποία καταλογίζεται στην Coppens μία ενιαία και διαρκής παράβαση η οποία συνίστατο κατά την κρίσιμη περίοδο σε μια συμφωνία για τις προμήθειες και μια συμφωνία για τις προσφορές διευκολύνσεως, διότι δεν αποδείχθηκε ότι η Coppens γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τη συμφωνία για τις προμήθειες. Χάριν της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού της Ένωσης, το Γενικό Δικαστήριο μπορούσε να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση μόνο στο μέτρο που η απόφαση αυτή καταλόγισε στην Coppens τη συμφωνία για τις προμήθειες. Πράγματι, η εν όλω ακύρωση σημαίνει ότι η συμμετοχή της Coppens στη συμφωνία για τις προσφορές διευκολύνσεως παραμένει ατιμώρητη, μέχρι η Επιτροπή να εκδώσει νέα απόφαση αφορώσα το τμήμα αυτό της αρχικής παραβάσεως. Ωστόσο, τούτο θα είχε ως συνέπεια μια μη επιθυμητή επανάληψη διοικητικών και ενδίκων διαδικασιών και ακόμη ενδεχομένως παραβίαση της αρχής ne bis in idem.


text:
19.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 17/1
 Ι
 ́ σεις)
 (Ανακοινω
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 στις 22 Νοεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 22ας Νοεμβρι ́ου 2001 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως αβα ́σιμη.
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν στα δικαστικα ́
 στην υπο ́θεση C-110/97: Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́ ́εξοδα.
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 3) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, η Ιταλικη ́
 ∆ημοκρατι ́α και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 («Καθεστω ́ ς συνδε ́σεως με υπερπο ́ντιες χω ́ ρες και εδα ́ φη φε ́ρουν τα δικα ́ τους ́εξοδα.
 — Εισαγωγη ́ ρυζιου ́ καταγωγη ́ς υπερπο ́ντιων χωρω ́ ν και
 εδαφω ́ ν — Με ́τρα διασφαλι ́σεως — Κανονισμο ́ς (ΕΚ)
 ́ ακυρω ́ σεως») (1) EE C 181 της 14.6.1997.
 304/97 — Προσφυγη
 (2002/C 17/01)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 22ας Νοεμβρι ́ου 2001
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στην υπο ́θεση C-301/97: Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 («Καθεστω ́ ς συνδε ́σεως με υπερπο ́ντιες χω ́ ρες και εδα ́ φη
 Στην υπο ́θεση C-110/97, Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν (εκπρο ́σωπος: — Εισαγωγη ́ ρυζιου ́ καταγωγη ́ς υπερπο ́ντιων χωρω ́ ν και
 M. A. Fierstra κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως εδαφω ́ ν — Με ́τρα διασφαλι ́σεως — Κανονισμο ́ς (ΕΚ)
 (εκπρο ́σωποι: R. Torrent, J. Huber και G. Houttuin), υποστηριζο ́- 1036/97 — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως»)
 μενου απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: L. Pérez de
 Ayala Becerril), τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι: K. Rispal- (2002/C 17/02)
 Bellanger και C. Chavance), την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωποι:
 U. Leanza επικουρου ́μενος απο ́ την F. Quadri) και την Επιτροπη ́ ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: T. van Rijn), με
 αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 304/97 του
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Φεβρουαρι ́ου 1997, για τη θε ́σπιση με ́τρων
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 διασφαλι ́σεως στην εισαγωγη ́ ρυζιου ́ καταγωγη ́ς υπερποντι ́ων
 χωρω ́ν και εδαφω ́ν (EE L 51, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́
 τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. Jann και F. Macken
 (εισηγη ́τρια), προε ́δρους τμη ́ματος, S. Gulmann, D. A. O. Edward, Στην υπο ́θεση C-301/97, Βασι ́λειο των


text:
Κα ́τω Χωρω ́ν (εκπρο ́σωποι:
 A. La Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet, J. S. van den Oosterkamp και M. A. Fierstra) κατα ́ Συμβουλι ́ου
 R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: R. Torrent, J. Huber και
 ---pagebreak--- C 17/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.1.2002
 G. Houttuin), υποστηριζο ́μενου απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 41 της Συνθη ́κης
 (εκπρο ́σωπος: N. Dı́az Abad), τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σω- ΕΚΑΧ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που
 ποι: K. Rispal-Bellanger και C. Chavance), τη Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Η.J. Banks &
 (εκπρο ́σωποι: U. Leanza, επικουρου ́μενος απο ́ την F. Quadri) Co. Ltd και The Coal Authority, Secretary of State for Trade
 και την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: and Industry, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 P. J. Kuijper και T. van Rijn), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του ερμηνει ́α του α ́ρθρου 4, στοιχει ́α β' και γ', της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ και
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 1036/97 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Ιουνι ́ου της αποφα ́σεως 3632/93/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 28ης ∆εκεμ-
 1997, για τη θε ́σπιση με ́τρων διασφαλι ́σεως στην εισαγωγη ́ ρυζιου ́ βρι ́ου 1993, για το κοινοτικο ́ καθεστω ́ς παρεμβα ́σεων των κρατω ́ν
 καταγωγη ́ς υπερποντι ́ων χωρω ́ν και εδαφω ́ν (EE L 151, σ. 8), το μελω ́ν υπε ́ρ της βιομηχανι ́ας α ́νθρακα (EE L 329, σ. 12), το
 ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias,
 Προ ́εδρο, P. Jann και F. Macken (εισηγη ́τρια), προε ́δρους τμη ́μα- Προ ́εδρο, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet και
 τος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. A. O. Edward,
 J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet, R. Schintgen και J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen
 Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ς: και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly,
 H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 22 Νοεμβρι ́ου γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως αβα ́σιμη.
 1) Κατα ́σταση ́οπως αυτη ́ της κυ ́ριας δι ́κης, απο ́ την ημερομηνι ́α
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ ν στα δικαστικα ́ αναδιαρθρω ́ σεως με ́χρι τη μεταβι ́βαση στις ιδιωτικε


text:
́ς επιχει-
 ́εξοδα. ρη ́σεις που πλειοδο ́τησαν των μετοχω ́ ν των κρατικω ́ ν εται-
 ριω ́ ν διαδο ́χων της British Coal Corporation ως εταιρι ́ας
 3) Το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, η Ιταλικη ́ εκμεταλλευ ́σεως, συνεπα ́γεται την ́υπαρξη ενισχυ ́σεων, υπο ́
 ∆ημοκρατι ́α και η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των την ́εννοια του ́αρθρου 4, στοιχει ́ο γ', της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ,
 φε ́ρου τα δικα ́ τους ́εξοδα. ́οχι ́ομως την ́υπαρξη ειδικω ́ ν επιβαρυ ́νσεων υπο ́ την ́εννοια
 της διατα ́ξεως αυτη ́ς. Η ́δια ι κατα ́σταση μπορει ́ να δηλω ́ νει
 ́οτι υφι ́σταται δια ́κριση μεταξυ ́ παραγωγω ́ ν, υπο ́ την ́εννοια
 (1) EE C 318 της 18.10.1997. του ́αρθρου 4, στοιχει ́ο β'. Του ́το θα συνε ́βαινε εα ́ν οι
 σημαντικε ́ς αντικειμενικε ́ς διαφορε ́ς καταστα ́σεων μεταξυ ́,
 αφενο ́ς, της British Coal Corporation και των κρατικω ́ν
 εταιριω ́ ν διαδο ́χων της British Coal Corporation ως εταιρι ́ας
 εκμεταλλευ ́σεως και, αφετε ́ρου, των ́αλλων παραγωγω ́ν
 δεν δικαιολογου ́σαν τη διαφορετικη ́ μεταχει ́ριση των δυ ́ο
 κατηγοριω ́ ν παραγωγω ́ ν.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Σε κατα ́σταση ́οπως αυτη ́ της κυ ́ριας δι ́κης, απο ́ τον χρο ́νο
 της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2001 μεταβιβα ́σεως των μετοχω ́ ν των κρατικω ́ ν εταιριω ́ ν διαδο ́-
 χων της British Coal Corporation ως επιχειρη ́σεως εκμεταλ-
 λευ ́σεως στις ιδιωτικε ́ς επιχειρη ́σεις που πλειοδο ́τησαν, δεν
 στην υπο ́θεση C-390/98 [αι ́τηση του Court of Appeal προκυ ́πτει η ́υπαρξη ου ́τε ενισχυ ́σεων ου ́τε ειδικω ́ ν επιβα-
 (England & Wales) (Civil Division) για την ́εκδοση προδι- ρυ ́νσεων, υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 4, στοιχει ́ο γ', της
 καστικη ́ς αποφα ́σεως]: H. J. Banks & Co. Ltd κατα ́ The Coal Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, ου ́τε δια ́κριση μεταξυ ́ παραγωγω ́ ν, υπο ́
 Authority, Secretary of State for Trade and Industry (1) την ́εννοια του ́αρθρου 4, στοιχει ́ο β', της Συνθη ́κης,
 εφο ́σον η προ ́σβαση στους δια ́φορους τρο ́πους κτη ́σεως των
 («Συνθη ́κη ΕΚΑΧ — 'Αδειες εξορυ ́ξεως α ́νθρακα — ∆ια- δικαιωμα ́των που συνδε ́ονται με τις ́αδειες και μισθω ́ σεις
 κρι ́σεις μεταξυ ́ παραγωγω ́ ν — Ειδικε ́ς επιβαρυ ́νσεις — δεν δημιου ́ργησε και δεν δημιουργει ́ διακρι ́σεις.
 Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — 'Αρθρο 4, στοιχει ́α β' και γ',
 της Συνθη ́κης — Απο ́φαση 3632/93/ΕΚΑΧ — Κω ́ δικας
 ενισχυ ́σεων υπε ́ρ της βιομηχανι ́ας α ́νθρακα — 'Αμεσο 2) Το ́αρθρο 4, στοιχει ́ο β', της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, καθο ́σον
 αποτε ́λεσμα — Αρμοδιο ́τητες της Επιτροπη ́ς και αρμοδιο ́- αφορα ́ τις διακρι ́σεις μεταξυ ́ παραγωγω ́ ν, καθω ́ ς και το
 τητες των εθνικω ́ ν δικαστηρι ́ων») ́αρθρο 9,


text:
παρα ́γραφος 4, πρω ́ τη περι ́οδος, της αποφα ́σεως
 3632/93/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 28ης ∆εκεμβρι ́ου
 (2002/C 17/03) 1993, για το κοινοτικο ́ καθεστω ́ ς παρεμβα ́σεων των κρατω ́ν
 μελω ́ ν υπε ́ρ της βιομηχανι ́ας ́ανθρακα, παρε ́χουν απευθει ́ας
 δικαιω ́ ματα στους ιδιω ́ τες που τα εθνικα ́ δικαστη ́ρια οφει ́-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) λουν να προστατευ ́ουν. Αντιθε ́τως, το ́αρθρο 4, στοι-
 χει ́ο β', της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ, καθο ́σον αφορα ́ το συμβιβαστο ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ των ενισχυ ́σεων με την κοινη ́ αγορα ́, δεν παρε ́χει τε ́τοια
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») δικαιω ́ ματα. Πα ́ντως, τα εθνικα ́ δικαστη ́ρια ει ́ναι αρμο ́δια
 να ερμηνευ ́ουν την ́εννοια της ενισχυ ́σεως συ ́μφωνα με τα
 ́αρθρα 4, στοιχει ́ο γ', της Συνθη ́κης ΕΚΑΧ και 1 της
 αποφα ́σεως 3632/93, προκειμε ́νου να συνα ́γουν τις συνε ́-
 Στην υπο ́θεση C-390/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Court of πειες ενδεχο ́μενης παραβα ́σεως του ́αρθρου 9, παρα ́γ-
 Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) ραφος 4, πρω ́ τη περι ́οδος, της αποφα ́σεως αυτη ́ς.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/58
 Προσφυγή της 22ας Σεπτεμβρίου 2015 — Guiral Broto κατά ΓΕΕΑ — Gastro & Soul (Café del Sol)
 (Υπόθεση T-548/15)
 (2015/C 398/73)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ramón Guiral Broto (Marbella, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. de Castro Hermida, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Gastro & Soul GmbH (Hildesheim, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «Café del Sol» — Υπ’ αριθ. 6 105 985 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 16ης Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 2755/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κρίνοντας παραδεκτή την ανακοπή που βασίσθηκε στο καταχωρισμένο στην Ισπανία υπ’ αριθ. 2348110 προγενέστερο σήμα του Ramón Guiral Broto, για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 42 της διεθνούς ονοματολογίας.
 —
 αφού κρίνει παραδεκτή την ανακοπή, να επικυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών, απορρίπτοντας την υπ’ αριθ. 006105985 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος CAFE DEL SOL όσον αφορά τις «υπηρεσίες παροχής εδεσμάτων και ποτών, υπηρεσίες παροχής προσωρινού καταλύματος και εστίαση» της κλάσεως 43 της διεθνούς ονοματολογίας, την οποία υπέβαλε η γερμανική εμπορική εταιρία Gastro & Soul GmbH, ή, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν έχει τέτοιου είδους αρμοδιότητα, να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, διατάσσοντας να κριθεί παραδεκτή η ανακοπή.
 —
 όσον αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία, πέραν των προσκομισθέντων στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, να δεχτεί τις έγγραφες αποδείξεις που επισυνάπτονται στην υπό κρίση προσφυγή με τα υπ’ αριθ. 1, 2, 3 και 4 έγγραφα, όπως διευκρινίζεται στον κατάλογο παραρτημάτων.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Το τμήμα προσφυγών απεφάνθη ultra petita στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι το απαράδεκτο της ανακοπής δεν περιλαμβανόταν μεταξύ των λόγω προσφυγής που προέβαλε η προσφεύγουσα.
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-481/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2006/7/ΕΚ - Ποιότητα των υδάτων κολύμβησης - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο)
 2010/C 317/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και M. Thomannová-Körnerová)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και J. Jirkalová)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως ή κοινοποιήσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, των αναγκαίων διατάξεων για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2006/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης και την κατάργηση της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ (ΕΕ L 64, σ. 37)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Τσεχική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2006/7/ΕΚ ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης και την κατάργηση της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/66
 Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2009 — ATB Norte κατά ΓΕΕΑ — Bricocenter Italia (BRICO CENTER)
 (Υπόθεση T-477/09)
 2010/C 24/116
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ATB Norte, SL (Burgos, Ισπανία) (εκπρόσωποι: P. López Ronda, G. Macías Bonilla, H. L. Curtis-Oliver και G. Marín Raigal, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Bricocenter Italia Srl [Rozzano Milanofiori (Μιλάνο), Ιταλία]
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Σεπτεμβρίου 2009 — R 1008/2008-4.
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Bricocenter Italia S.r.l.
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «BRICOCENTER» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 4 934 121), για υπηρεσίες της κλάσεως 35.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικά εικονιστικά σήματα που περιέχουν λεκτικά στοιχεία «CENTROS EL BRICOLAGE BRICOCENTRO» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 3 262 623) και «ATB CENTROS EL BRICOLAGE BRICOCENTRO» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 989 046), για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 37 και 39.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβληθείσας αποφάσεως και απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της.
 Λόγοι ακυρώσεως: Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) στις 14 Νοεμβρίου 2006 — Heemskerk BV και BV v/h Firma Schaap κατά Productschap Vee en Vlees
 (Υπόθεση C-455/06)
 (2007/C 20/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: Heemskerk BV και BV v/h Firma Schaap
 Καθού: Productschap Vee en Vlees
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1α.
 Έχει ένα διοικητικό όργανο εξουσία, παρεκκλίνοντας από τη δήλωση του επίσημου κτηνιάτρου κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 615/98 (1), να αποφασίσει ότι η μεταφορά των ζώων που αφορά η δήλωση του επίσημου κτηνιάτρου δεν συνάδει προς τις προϋποθέσεις που απορρέουν από τις διατάξεις της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ (2);
 1β.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα:
 Υπόκειται η εκ μέρους αυτού του διοικητικού οργάνου άσκηση της εν λόγω εξουσίας σε ειδικούς περιορισμούς βάσει του κοινοτικού δικαίου και, αν ναι, σε ποιους;
 2.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι καταφατική:
 Οφείλει ένα διοικητικό όργανο κράτους μέλους, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του αν υφίσταται αξίωση επιστροφής, όπως επί παραδείγματι προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) 800/1999 (3), να απαντήσει, στο ερώτημα αν επί μεταφοράς ζώντων ζώων τηρούνται οι κοινοτικές διατάξεις για την καλή μεταχείριση των ζώων, λαμβάνοντας ως βάση τους ισχύοντες στο κράτος μέλος όρους ή αυτούς του κράτους της σημαίας του πλοίου με το οποίο μεταφέρονται τα ζώντα ζώα και το οποίο έχει εκδώσει άδεια γι' αυτό το πλοίο;
 3.
 Υφίσταται κατά το κοινοτικό δίκαιο υποχρέωση αυτεπάγγελτης διενέργειας ελέγχου — δηλαδή ελέγχου για λόγους που δεν ανάγονται στα συστατικά των διαφορών στοιχεία — για λόγους που αντλούνται από τον κανονισμό (ΕΚ) 1254/1999 (4) και τον κανονισμό (ΕΚ) 800/1999;
 4.
 Έχει η φράση «τήρηση των διατάξεων που προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων» του άρθρου 33, παράγραφος 9, του κανονισμού (ΕΚ) 1254/1999 την έννοια ότι, στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστώνεται ότι ένα πλοίο ήταν τόσο πολύ φορτωμένο κατά τη μεταφορά ζώντων ζώων οπότε υπήρξε υπέρβαση της φορτώσεως που επιτρέπεται βάσει των εν προκειμένω σχετικών με την καλή μεταχείριση των ζώων διατάξεων, υφίσταται μη τήρηση των διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων μόνον όσον αφορά τον συγκεκριμένο αριθμό ζώων, με τον οποίο επήλθε η υπέρβαση της επιτρεπόμενης φορτώσεως, ή πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν τηρήθηκαν αυτές οι διατάξεις ως προς το σύνολο των μεταφερθέντων ζώντων ζώων;
 5.
 Συνεπάγεται η αποτελεσματική εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου ότι, ως εκ του αυτεπαγγέλτως διενεργούμενου ελέγχου βάσει διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, διασπάται η — εγκαθιδρυμένη στο ολλανδικό διοικητικό δικονομικό δίκαιο — αρχή ότι ο προσφεύγων δεν επιτρέπεται συνεπεία της ασκήσεως της προσφυγής να περιέρχεται σε χειρότερη θέση από αυτή στην οποία θα βρισκόταν χωρίς να έχει ασκήσει την προσφυγή αυτή;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 615/98 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1998, για ειδικές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή όσον αφορά την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά


text:
τη μεταφορά (ΕΕ L 82, σ. 19).
 (2) Οδηγία 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 340, σ. 17).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 102, σ. 11).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 1254/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 160, σ. 21).


text:
 4.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 352/35
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Florence Duvieusart-Clotuche και R II, Emesa Sugar κατα ́ Επιτροπη ́ς (μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη
 Christine Berardis-Kayser), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της στη Συλλογη ́), και συ ́μφωνα με το σημει ́ο 1 του διατακτικου ́
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 17ης Οκτωβρι ́ου 1997, περι ́ της εν λο ́γω διατα ́ξεως, αναστε ́λλει την εκτε ́λεση του ́αρθρου
 επιστροφη ́ς των εξο ́δων που κατε ́βαλε ο προσφευ ́γων επ' ευκαιρι ́α 108β της αποφα ́σεως 91/482/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 αποστολη ́ς που πραγματοποιη ́θηκε στην Ispra (Ιταλι ́α) απο ́τ 25ης Ιουλι ́ου 1991, σχετικα ́ με τη συ ́νδεση των υπερποντι ́ων
 τις 16 Σεπτεμβρι ́ου 1997 ́εως τις 20 Σεπτεμβρι ́ου 1997, το χωρω ́ ν και εδαφω ́ ν με την Ευρωπαϊκη ́ Οικονομικη ́ Κοινο ́τητα,
 Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα) συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura του κανονισμου ́ (ΕΚ) 2553/97 της Επιτροπη ́ς, της 17ης
 Ramos, Προ ́εδρο, τη V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς· ∆εκεμβρι ́ου 1997, για λεπτομε ́ρειες ́εκδοσης πιστοποιητικω ́ν
 γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις εισαγωγη ́ς ́οσον αφορα ́ ορισμε ́να προϊο ́ντα που υπα ́γονται
 7 Οκτωβρι ́ου 1999, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στους κωδικου ́ς ΣΟ 1701, 1702, 1703 και 1704 με
 σω ́ ρευση καταγωγη ́ς ΑΚΕ/ΥΧΕ, και της αποφα ́σεως της
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. Επιτροπη ́ς της 23ης ∆εκεμβρι ́ου 1997 (VI/51329) ́εναντι
 της εταιρι ́ας Emesa Sugar (Free Zone) NV.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. 2) Επιτρε ́πει στην Emesa Sugar (Free Zone) NV να εισα ́γει
 αλεσμε ́νη ζα ́χαρη καταγωγη ́ς υπερποντι ́ων χωρω ́ ν και εδαφω ́ν
 (ΥΧΕ) στην Κοινο ́τητα, κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 6 του
 (1) EE C 312 της 10.10.98. παραρτη ́ματος ΙΙ της αποφα ́σεως 91/482, συ ́μφωνα με τις
 προϋποθε ́σεις που διαλαμβα ́νονται στην εν λο ́γω απο ́φαση
 ́οπως αυτη ́ με τις προϋποθε ́σεις που διαλαμβα ́νονται στην εν
 λο ́γω απο ́φαση ́οπως αυτη ́ ́σχυε ι με ́χρι τις 30 Νοεμβρι ́ου
 1997, υπο ́ τους ακο ́λουθους ́ορους και περιορισμου ́ς:
 — ως ́ανω οι επιτρεπο ́μενες εισαγωγε ́ς υπο ́κεινται στις δια-
 τα ́ξεις της αποφα ́σεως 91/482, ́οπως ́σχυαν ι πριν απο ́
 την ́εναρξη της ισχυ ́ος της αποφα ́σεως 97/803/ΕΚ, για
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ την ενδια ́μεση αναθεω ́ ρηση της απο ́φασης 91/482, εξαρ-
 τω ́ μενες ιδι ́ως απο ́ την υποχρε ́ωση κατοχη ́ς πιστοποιητι-
 κου ́ εισαγωγη ́ς συ ́μφωνα με το ́αρθρο 5, παρα ́γραφος 1,
 της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 3719/88 της Επιτροπη ́ς, της 16ης
 Νοεμβρι ́ου 1988, περι ́ κοινω ́ ν τρο ́πων εφαρμογη ́ς του


text:
στην υπο ́θεση T-44/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV καθεστω ́ τος πιστοποιητικω ́ ν εξαγωγη ́ς και προκαθο-
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των ρισμου ́ για τα γεωργικα ́ προϊο ́ντα, την υποχρε ́ωση
 κατοχη ́ς πιστοποιητικου ́ EUR-I και απο ́ την υποχρε ́ωση
 συστα ́σεως εγγυη ́σεως ́υψους 3 ευρω ́ ανα ́ το ́νο, ελευ-
 (Καθεστω ́ ς συνδε ́σεως των υπερποντι ́ων χωρω ́ ν και θερου ́μενης εφο ́σον η εισαγωγη ́ πραγματοποιει ́ται συ ́μ-
 εδαφω ́ ν — Αποφα ́ σεις 91/482/ΕΟΚ και 97/803/ΕΚ — φωνα με το πιστοποιητικο ́ εισαγωγη ́ς·
 Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2553/97 — ∆ιαδικασι ́α λη ́ψεως ασφα-
 λιστικω ́ ν με ́τρων — Παρα ́ταση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων) — ο με ́γιστος επιτρεπο ́μενος ́ογκος εισαγωγω ́ ν ει ́ναι
 7 500 το ́νοι για το δια ́στημα απο ́ 31 Οκτωβρι ́ου 1999
 με ́χρι 29 Φεβρουαρι ́ου 2000. Μετα ́ τις 29 Φεβρουαρι ́ου
 (1999/C 352/63) 2000 η Emesa Sugar (Free Zone) NV θα μπορε ́σει να
 συνεχι ́σει την εισαγωγη ́ στην Κοινο ́τητα i) εντο ́ς του
 ορι ́ου των 7 500 το ́νων και ii) συ ́μφωνα με τους ́ορους
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 (Γλω που εκτι ́θενται στο παρο ́ν σημει ́ο του διατακτικου ́, τη
 ζα ́χαρη που θα της παραδοθει ́ ελευ ́θερη επι ́ του πλοι ́ου
 (FOB) πριν την ημερομηνι ́α αυτη ́·
 Στην υπο ́θεση T-44/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV, με
 ́εδρα το Oranjestad (Αρου ́μπα), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Gerard — η εισαγο ́μενη στην Κοινο ́τητα ζα ́χαρη καταγωγη ́ς ΥΧΕ
 van der Wal, δικηγο ́ρο στο Hoge Raad der Nederlanden, με πρε ́πει να πωλει ́ται σε τιμη ́ τουλα ́χιστον ́σηι προς την τιμη ́
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloyse May, 31, παρεμβα ́σεως που ορι ́ζεται στο ́αρθρο 3, παρα ́γραφος
 Grand-rue, υποστηριζο ́μενη απο ́ την Κυβε ́ρνηση της Αρου ́μπα, 1, στοιχει ́ο α', του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1785/81, του
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Ρο ́τερνταμ Pierre V. F. Bos Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1981, περι ́ κοινη ́ς οργα-
 και Marco Slotboom, με αντι ́κλητους στο Λουξεμβου ́ργο τους νω ́ σεως αγορα ́ς στον τομε ́α της ζα ́χαρης·
 δικηγο ́ρους Loesch και Wolter, 11, rue Goethe, κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Thomas van Rijn), — η Emesa Sugar (Free Zone) NV θα μπορει ́να εισα ́γει ζα ́χαρη
 υποστηριζομε ́νης απο ́ το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, καταγωγη ́ς ΥΧΕ υπο ́ την προϋπο ́θεση συστα ́σεως ασφα-
 (εκπρο ́σωποι: Jürgen Huber και Guus Houttuin), το Βασι ́λειο της λει ́ας με τη μορφη ́ τραπεζικη ́ς εγγυη ́σεως ́υψους 28 US$
 Ισπανι ́ας (εκπρο ́σωπος: Mónica López-Monis Gallego), και τη ανα ́ το ́νο ζα ́χαρης που επιθυμει ́ να


text:
εισαγα ́γει συ ́μφωνα
 Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α (εκπρο ́σωπος: Claude Chavance), με αντικει ́- με την παρου ́σα δια ́ταξη. Η ασφα ́λεια αυτη ́ πρε ́πει να
 μενο αι ́τηση παρατα ́σεως των προσωρινω ́ν με ́τρων των οποι ́ων τη συσταθει ́το αργο ́τερο την ημερομηνι ́α παρουσια ́σεως της
 λη ́ψη υπε ́ρ της αιτου ́σας αποφα ́σισε ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου ζα ́χαρης στο τελωνει ́ο με σκοπο ́ την υποβολη ́ σχετικη ́ς
 με τη δια ́ταξη ́ του της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999, T-44/98 R II, Emesa δηλω ́ σεως προς κα ́λυψη του ανωτε ́ρω ορισθε ́ντος ́ογκου.
 Sugar κατα ́ Επιτροπη ́ς (μη δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη Συλλογη ́), ο Το ́υψος της ασφα ́λειας που πρε ́πει να συσταθει ́ανα ́ το ́νο
 Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 29 Σεπτεμβρι ́ου 1999 ζα ́χαρης θα αυξα ́νεται ́η θα μειω ́ νεται:
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: — σε συνα ́ρτηση με την αυ ́ξηση ́η τη μει ́ωση της τιμη ́ς
 παρεμβα ́σεως περι ́ της οποι ́ας γι ́νεται λο ́γος στο
 1) Για τους λο ́γους που διαλαμβα ́νονται στη δια ́ταξη του Προε ́- ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο α', του κανονισμου ́
 δρου του Πρωτοδικει ́ου της 30η ́ς Απριλι ́ου 1999, T-44/98 1785/81,
 ---pagebreak--- C 352/36 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.12.1999
 — σε συνα ́ρτηση με τη μει ́ωση ́η την αυ ́ξηση της 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 εγγυημε ́νης τιμη ́ς περι ́ της οποι ́ας γι ́νεται λο ́γος στο προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 ́αρθρο 5, παρα ́γραφος 4, στοιχει ́ο α', του πρωτοκο ́λ- τη ́των.
 λου υπ' αριθ. 8 της τε ́ταρτης συμβα ́σεως ΑΚΕ-ΕΚ,
 που υπογρα ́φηκε στο Λομε ́ στις 15 ∆εκεμβρι ́ου Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων (στο εξη ́ς: προσφευ ́γων) ζητει ́ απο ́ το
 1989. Πρωτοδικει ́ο:
 Βα ́ση αναφορα ́ς για τη μει ́ωση ́η την αυ ́ξηση του ποσου ́
 της ασφαλει ́ας ει ́ναι η τιμη ́ παρεμβα ́σεως ́η η εγγυημε ́νη — να κηρυ ́ξει την παρου ́σα προσφυγη ́-αγωγη ́ παραδεκτη ́·
 τιμη ́ στις 31 Οκτωβρι ́ου 1999.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς-εναγομε ́νης (στο εξη ́ς:
 — Κατο ́πιν εντολη ́ς του δικα ́ζοντος κατα ́ τη διαδικασι ́α των καθη ́ς) της 15ης Ιουλι ́ου 1999·
 ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων δικαστη ́, το συνολικο ́ ποσο ́ της
 ασφαλει ́ας θα καταπε ́σει υπε ́ρ της Κοινο ́τητας αν το — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει ως αποζημι ́ωση στον
 ∆ικαστη ́ριο κρι ́νει, διαρκου ́σας της περιο ́δου απο ́ προσφευ ́γοντα το ποσο ́ των 7 323 594 βελγικω ́ν φρα ́γκων η ́
 31 Οκτωβρι ́ου 1999 με ́χρι 29


text:
Φεβρουαρι ́ου 2000, ́οτι το ποσο ́ που το Πρωτοδικει ́ο θα ορι ́σει κατα ́ δι ́καιη κρι ́ση·
 το ́αρθρο 108β δεν ει ́ναι ανι ́σχυρο με την απο ́φαση που
 αναμε ́νεται να εκδοθει ́ στην υπο ́θεση C-17/98· — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — κατα ́ τη δια ́ρκεια της ισχυ ́ος του διατασσο ́μενου προσω-
 ρινου ́ με ́τρου, η Emesa Sugar (Free Zone) NV δεν θα
 μπορε ́σει να υποβα ́λει κανε ́να αι ́τημα χορηγη ́σεως πιστο- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ποιητικω ́ ν εισαγωγη ́ς βα ́σει του κανονισμου ́ 2553/97.
 Ο προσφευ ́γων, το ́τε ́εκτακτος υπα ́λληλος (διερμηνε ́ας) της Επιτρο-
 3) Αν εκδοθει ́ διαρκου ́σας της περιο ́δου απο ́ 31 Οκτωβρι ́ου πη ́ς, απε ́τυχε στον διαγωνισμο ́ COM/LA/2/89 και απολυ ́θηκε.
 1999 με ́χρι 29 Φεβρουαρι ́ου 2000 η απο ́φαση του ∆ικαστη-
 ρι ́ου στην υπο ́θεση C-17/98:
 Η προσφυγη ́ του κατα ́ της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς
 — η παρου ́σα διαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων (φε ́ρουσα ́εγινε δεκτη ́ (υπο ́θεση Τ-43/91). Η απο ́φαση απολυ ́σεως ακυρω ́-
 αριθμο ́ T-44/98 R II) θα επαναληφθει ́ εφο ́σον το θηκε λο ́γω του ο ́τι βασι ́στηκε σε παρα ́νομη απο ́φαση της εξεταστι-
 ∆ικαστη ́ριο δεν κηρυ ́ξει ανι ́σχυρο το ́αρθρο 108β της κη ́ς επιτροπη ́ς (υπο ́θεση Τ-51/91)·
 αποφα ́σεως 91/482 και οι δια ́δικοι θα κληθου ́ν να
 υποβα ́λουν τις παρατηρη ́σεις τους επι ́ της αποφα ́σεως Το Πρωτοδικει ́ο δεν ακυ ́ρωσε αυτο ́ν καθαυτο ́ τον διαγωνισμο ́,
 του ∆ικαστηρι ́ου. Η συνε ́χεια την οποι ́α θα δω ́ σει στην αλλα ́ στην σκε ́ψη 65 της αποφα ́σεω ́ς του στην υπο ́θεση Τ-43/91
 παρου ́σα διαδικασι ́α ο κρι ́νων κατα ́ τη διαδικασι ́α των ́εκρινε ο ́τι «τα δικαιω ́ματα του P. E. Hoyer θα προστατευθου ́ν
 ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων δικαστη ́ς θα καθοριστει ́ με νε ́α επαρκω ́ς, αν η αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́ αναζητη ́σει
 δια ́ταξη, ενω ́ ορι ́ζεται παρα ́λληλα ́οτι η Emesa Sugar δι ́καιη λυ ́ση για την περι ́πτωση ́ του».
 (Free Zone) NV θα μπορε ́σει να συνεχι ́σει να εισα ́γει
 στην Κοινο ́τητα τη ζα ́χαρη που θα της παραδοθει ́ «ελευ ́-
 θερη επι ́ του πλοι ́ου» (FOB) πριν την ημερομηνι ́α εκδο ́- Απο ́ την απο ́φαση απολυ ́σεως που ακυρω ́θηκε απο ́ το Πρωτοδικει ́ο
 σεως της αποφα ́σεως του ∆ικαστηρι ́ου i) με ́χρις ορι ́ου ο προσφευ ́γων υπε ́στη το ́σο περιουσιακη ́ ο ́σο και μη περιουσιακη ́
 7 500 το ́νων, ii) κατα ́ τη δια ́ρκεια της περιο ́δου που ζημι ́α. Με ́εγγραφο της 28ης Μαι ̈́ου 1998, ο δικηγο ́ρος του
 λη ́γει στις 29 Φεβρουαρι ́ου 2000


text:
και iii) συ ́μφωνα με προσφευ ́γοντος επιση ́μανε στην καθη ́ς ο ́τι, μεταξυ ́ α ́λλων, επι ́ του
 τους ́ορους που εκτι ́θενται στο σημει ́ο 2 του διατακτικου ́· ζητη ́ματος αυτου ́ δεν ́εχει ακο ́μη συναφθει ́ συμφωνι ́α μεταξυ ́ του
 προσφευ ́γοντος και της καθη ́ς και ζη ́τησε απο ́ την καθη ́ς να λα ́βει
 — η παρου ́σα δια ́ταξη θα συνεχι ́σει να παρα ́γει τα αποτε- σχετικα ́ απο ́φαση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 90, παρα ́γραφος 1,
 λε ́σματα ́ της με ́χρι τις 29 Φεβρουαρι ́ου 2000 αν το του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων των
 ∆ικαστη ́ριο κρι ́νει ́οτι το ́αρθρο 108β της αποφα ́σεως Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (στο εξη ́ς: ΚΥΚ)·
 ΥΧΕ ει ́ναι ανι ́σχυρο και αν το Πρωτοδικει ́ο δεν ́εχει
 εκδω ́ σει την απο ́φαση ́ του επι ́ της υποθε ́σεως της κυ ́ριας
 δι ́κης (που πρωτοκολλη ́θηκε με τον αριθμο ́ Τ-44/98). Με ́εγγραφο της 1ης Οκτωβρι ́ου 1998, η καθη ́ς ́ελαβε απο ́φαση
 σχετικα ́. Στη συνε ́χεια, ο προσφευ ́γων υπε ́βαλε με ́εγγραφο της
 4) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. 31ης ∆εκεμβρι ́ου 1998 διοικητικη ́ ́ενσταση υπο ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου 90, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ. Με ́εγγραφο της 15ης
 Ιουλι ́ου 1999, η καθη ́ς απε ́ρριψε την ́ενσταση·
 Για την εκτε ́λεση των πιο πα ́νω αποφα ́σεων του Πρωτοδικει ́ου της
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του P. E. Hoyer κατα ́ της Επιτροπη ́ς των 17ης Μαρτι ́ου 1994 οι δια ́δικοι προχω ́ρησαν σε διαδικασι ́α
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 17 Σεπτεμβρι ́ου συζητη ́σεων, απο ́ την οποι ́α η καθη ́ς, σε πολλα ́ σημει ́α, υπανα-
 1999 χω ́ρησε μονομερω ́ς — την οποι ́α μονομερη ́ υπαναχω ́ρηση η καθη ́ς
 επιθυμει ́ τω ́ρα να βαφτι ́σει «βλαπτικη ́ απο ́φαση» — και σχετικα ́ με
 (Υπο ́θεση Τ-209/99) την οποι ́α η καθη ́ς προβα ́λλει ο ́τι η αι ́τηση που κι ́νησε την παρου ́σα
 διαδικασι ́α αφορα ́ «νε ́α αι ́τηση», οπο ́τε ο προσφευ ́γων υπε ́βαλε
 (1999/C 352/64) εκπροθε ́σμως αι ́τηση αποζημιω ́σεως. Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα,
 κακω ́ς η καθη ́ς επιχειρει ́ να αποφυ ́γει την καταβολη ́ αποζημιω ́σεως
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) για τη ζημι ́α που απε ́ρρευσε απο ́ τις αποφα ́σεις που ακυρω ́θηκαν
 στις υποθε ́σεις Τ-43/91 και Τ-51/91.
 Ο P. E. Hoyer, κα ́τοικος Hoeilaart (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος
 απο ́ τον G. van der Wal, δικηγο ́ρο Χα ́γης, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο A. May, α ́σκησε στις 17 Σεπτεμβρι ́ου


text:
C 44/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 Το κοινοτικό σήμα που αποτελεί το αντικείμενο της αιτήσεως — να καταδικάσει το καθού, και ενδεχομένως το παρεμβαίνον,
 καταχωρίσεως είναι το λεκτικό σήμα «NIKE F.I.T.» — Αίτηση στο σύνολο των δικαστικών εξόδων καθώς και στα έξοδα που
 αριθ. 277.731 για προϊόντα της κλάσεως 25 «Ενδύματα, υποδή- προκλήθηκαν κατά τις διοικητικές φάσεις της ανακοπής και
 ματα, είδη πιλοποιίας». της προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αιτούμενος την καταχώριση κοινοτικού σήματος, o δικαιούχος
 του αντιταχθέντος κατά τη διαδικασία ανακοπής σήματος, το
 περιεχόμενο των αποφάσεων του τμήματος ανακοπών και του
 Προσφυγή της Muswellbrook Limited κατά του Γραφείου τμήματος προσφυγών, καθώς και οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) επιχειρήματα συμπίπτουν με εκείνα της υποθέσεως Τ-362/02
 που ασκήθηκε στις 5 ∆εκεμβρίου 2002 MUSWELLBROOK LIMITED κατά ΓΕΕΑ.
 (Υπόθεση Τ-366/02)
 Το κοινοτικό σήμα που αποτελεί το αντικείμενο της αιτήσεως
 καταχωρίσεως είναι το μικτό σήμα «NIKE TRIAS SERIES» με
 γραφική παράσταση — Αίτηση αριθ. 252.411 για προϊόντα της
 (2003/C 44/68)
 κλάσεως 25 «Ενδύματα, υποδήματα, είδη πιλοποιίας».
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Η Muswellbrook Limited, με έδρα το ∆ουβλίνο (Ιρλανδία),
 εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο Juan Casulá Oliver, άσκησε
 στις 5 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ- Προσφυγή του Bernard Barbé κατά του Ευρωπαϊκού Κοινο-
 κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο βουλίου, που ασκήθηκε στις 10 ∆εκεμβρίου 2002
 πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).
 (Υπόθεση T-371/02)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (2003/C 44/69)
 — να αναγνωρίσει ότι αντιβαίνει στον κανονισμό (ΕΚ) 40/94
 για το κοινοτικό σήμα, και ειδικότερα στα άρθρα 15, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 παράγραφος 2, στοιχείο α', και/ή 43, παράγραφοι 2 και 3,
 και/ή 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού, η
 απόφαση την οποία εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2002 το
 πρώτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ με αριθμό R 880/1999-
 1, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι η Ο Bernard Barbé, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενος
 ανακόπτουσα δεν απέδειξε την πραγματική χρήση εντός της από τον Αlain Lorang, δικηγόρο, άσκησε στις 10 ∆εκεμβρίου
 Κοινότητας του ισπανικού σήματος 88.222, προς διάκριση 2002, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 ειδών ενδύσεως και ετοίμων ενδυμάτων της κλάσεως 25, προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 κατά την πενταετία που προηγήθηκε της δημοσιεύσεως της
 αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος·
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει στο σύνολό της την εν λόγω απόφαση·
 — να αναγνωρίσει ότι το Κοινοβούλιο εσφαλμένως δεν απέδωσε
 στον B. Barbé τις κρατήσεις από τον μισθό της κ. Boez που
 — να τροποποιήσει την εν λόγω απόφαση, ώστε να κρίνει ότι είχαν πραγματοποιηθεί έως τις 11 Νοεμβρίου 1998,
 επιβάλλεται να κριθεί και να γίνει επί της ουσίας δεκτή η
 ανακοπή που ασκήθηκε κατά της καταχωρίσεως του κοινοτι-
 κού σήματος 252.411 και, επομένως, με την απόφασή — να διατάξει την καταβολή στον προσφεύγοντα B. Barbé των
 του, να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού κρατήσεων που πραγματοποιήθηκαν από τον Μάρτιο 1998
 σήματος 252.411, ή — επικουρικώς — να διατάξει την έως και τον Νοέμβριο 1998,
 αναπομπή της


text:
υποθέσεως ενώπιον του πρώτου τμήματος
 προσφυγών του ΓΕΕΑ· — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 ---pagebreak--- 22.2.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 44/37
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα κατάρτιση πίνακα μελλοντικών προσλήψεων διοικητικών υπαλλή-
 λων (σταδιοδρομία Α 7/A 6), στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων
 και της διαχειρίσεως της βοήθειας προς τις τρίτες χώρες, επιλέ-
 Ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως της Α∆Α που απέρριψε γοντας τον τομέα των «εξωτερικών σχέσεων», στρέφεται κατά
 την αίτησή του, με την οποία ζητούσε την πλήρη εκτέλεση της από της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να αξιολογήσει τη
 26 Οκτωβρίου 1998 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Λουξεμβούρ- δοκιμασία ε' — γραπτή δοκιμασία — με μια μονάδα λιγότερη
 γου και, κατά συνέπεια, την άρση της από 11 Νοεμβρίου 1998 απ' ό,τι απαιτείται (19/40) προκειμένου αυτός να γίνει δεκτός
 κατασχέσεως του μισθού υπαλλήλου του καθού οργάνου από της στην προφορική δοκιμασία.
 ημερομηνίας αυτής και όχι από τον Μάρτιο 1998.
 Για να στηρίξει την προσφυγή του, o προσφεύγων προβάλλει: Προς στήριξη των αιτημάτων του, o προσφεύων προβάλλει:
 — την αρχή βάσει της οποίας τα κοινοτικά όργανα βαρύνονται — Κατάχρηση και υπέρβαση εξουσίας, ανεπαρκής αιτιολογία
 με το καθήκον αγαστής συνεργασίας με τα εθνικά όργανα και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, όσον αφορά την
 και, άρνηση να του παράσχουν πληροφορίες ως προς τα κριτήρια
 διορθώσεως, καθώς και τη διαδικασία διορθώσεως και την
 — ότι η διαδικασία της άρσεως κατασχέσεως συνάδει απολύτως αξιολόγηση εκάστου διορθωτή.
 με το κοινοτικό δίκαιο.
 — Παράβαση του άρθρου 3 του ΚΥΚ, ανερπακής αιτιολογία και
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, όσον αφορά την άρνηση
 να διευκρινιστούν οι γλωσσικές γνώσεις του τρίτου διορθωτή.
 — Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως κατά την
 Προσφυγή του Αlessandro Cavallaro κατά της Επιτροπής εξέλιξη της δοκιμασίας και της αρχής της χρηστής διοι-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 17 ∆εκεμ- κήσεως. Προβάλλεται συναφώς ο ισχυρισμός ότι το υλικό
 βρίου 2002 που διανεμήθηκε στους υποψηφίους ιταλικής γλώσσας δεν
 είχε την κατάλληλη προετοιμασία. Εξάλλου, διαπιστώνεται
 (Υπόθεση Τ-375/02) επίσης εν προκειμένω αντίφαση στην αιτιολογία όσον αφορά
 την ερμηνεία των «οδηγιών προς τους υποψηφίους».
 (2003/C 44/70)
 — Προφανές σφάλμα ως προς την αξιολόγηση της πρώτης
 απαντήσεως της γραπτής δοκιμασίας ε' του διαγωνισμού.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 — Εσφαλμένη παρουσίαση της πραγματικότητας, έλλειψη
 λογικής συνοχής και αντίφαση στην αιτιολογία, όσον αφορά
 Ο Alessandro Cavallaro, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο την αξιολόγηση της δεύτερης απαντήσεως της γραπτής
 Carlo Forte, άσκησε στις 17 ∆εκεμβρίου 2002 ενώπιον του δοκιμασίας ε' του διαγωνισμού.
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Αρμόδιας για τους ∆ιορισμούς
 Αρχής της 11/9/2002 με την οποία η γραπτή δοκιμασία
 του προσφεύγονοτς βαθμολογήθηκε με ανεπαρκή βαθμό Προσφυγή του «O» κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 (δοκιμασία ε') στον γενικό διαγωνισμό για πρόσληψη διοικη- Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 ∆εκεμβρίου 2002
 τικών υπαλλήλων (σταδιοδρομία Α 7/Α 6), COM/A/6/01
 και, κατά συνέπεια, να μη γίνει δεκτός στις προφορικές
 δοκιμασίες του διαγωνισμού· (Υπόθεση T-376/02)
 — να ακυρώσει τις μετέπειτα πράξεις του εν λόγω διαγωνισμού,
 στο μέτρου που τούτο