text:
18.10.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 251/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 υπέβαλε το Ηigh Court of Justice (England & Wales),
 Chancery Division, με διάταξη της 28ης Ιουλίου 2003, Ο ανωτέρω σταθμός της ΔΕΗ ανήκει αναμφισβήτητα στην
 στην υπόθεση Fulcrum Electronics Ltd (υπό εκκαθάριση) κατηγορία των βιομηχανικών εγκαταστάσεων που απαριθμούνται
 κατά Commissioners of Customs and Excise στο παράρτημα I της οδηγίας 84/360 και αποτελεί «υπάρχουσα
 εγκατάσταση», κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 3, της
 (Υπόθεση C-355/03) ίδιας οδηγίας. Κατά συνέπεια, η Ελληνική Δημοκρατία έχει την
 υποχρέωση, κατά το άρθρο 13 της οδηγίας, να εφαρμόσει
 (2003/C 251/13) πολιτική και στρατηγική που να περιλαμβάνουν τα κατάλληλα
 μέτρα για την προσαρμογή της εν λόγω εγκαταστάσεως στην
 Με διάταξη της 28ης Ιουλίου 2003, η οποία περιήλθε στη καλύτερη διαθέσιμη τεχνολογία. Κατά το άρθρο 16 της οδηγίας,
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις η υποχρέωση αυτή υφίσταται από τις 30 Ιουνίου 1987, αλλά η
 18 Αυγούστου 2003, το Ηigh Court of Justice (England & Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει καθορίσει ακόμη τις κατάλληλες
 Wales), Chancery Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ πολιτικές ή στρατηγικές.
 Fulcrum Electronics Ltd (υπό εκκαθάριση) και Commissioners
 of Customs and Excise που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί ερωτημάτων (1) ΕΕ L 188 της 16.7.1984, σ. 20.
 τα οποία είναι πανομοιότυπα με αυτά της υποθέσεως
 C-354/03 (1).
 (1) Βλέπε σ. 6 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 Προσφυγή της Ελληνικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 27 Αυγούστου 2003
 (Υπόθεση C-370/03)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά (2003/C 251/15)
 της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις
 22 Αυγούστου 2003
 (Υπόθεση C-364/03) Η Ελληνική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Γεώργιο
 Κανελλόπουλο, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,
 (2003/C 251/14) με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον πρεσβευτή της Ελλάδος, 27,
 rue Marie-Adélaïde, άσκησε στις 27 Αυγούστου 2003 ενώπιον
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους G. Valero Jordana και Μ. Κωνσταντινίδη, μέλη της Νομικής
 Υπηρεσίας, άσκησε στις 22 Αυγούστου 2003 ενώπιον του Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Ελληνικής Δημοκρατίας.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής 2003/481/ΕΚ,
 κατά το ειδικότερο κεφάλαιό της που αφορά τον
 καταλογισμό στον προϋπολογισμό του κράτους μέλους και
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 όχι στο ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, του μη ανακτήσιμου από
 τις ελληνικές αρχές ποσού των 14 272 278 δρχ.
 (41 884,90 ευρώ),
 — να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μή καθορίζοντας
 πολιτικές ή στρατηγικές για τη σταδιακή προσαρμογή των
 ατμοστροβιλικών και αεροστροβιλικών μονάδων του — ν' αποφανθεί ότι πρέπει να αναληφθούν από την Κοινότητα οι
 Σταθμού της ΔΕΗ στα Λινοπεράματα Κρήτης στη βέλτιστη οικονομικές συνέπειες της μη ανάκτησης του ως άνω ποσού.
 διαθέσιμη τεχνολογία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 βάσει του άρθρου 13 της οδηγίας 84/360/ΕΟΚ (1) του
 Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1984, σχετικά με την Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 καταπολέμηση της αρμοσφαιρικής ρύπανσης που
 προέρχεται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις,


text:
 C 180/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.7.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 6ης Ιουνι ́ου 2002
 της 13ης Ιουνι ́ου 2002 στην υπο ́θεση C-159/00 (αι ́τηση του Cour de cassation για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Sapod Audic κατα ́
 Εco-Emballages SA (1)
 στην απο ́φαση C-158/00: Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ρ-
 γου κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) («Οδηγι ́α 83/189/ΕΟΚ — ∆ιαδικασι ́α πληροφο ́ρησης στον
 τομε ́α των τεχνικω ́ ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ ν — Υπο-
 χρε ́ωση κοινοποιη ́σεως των σχεδι ́ων τεχνικω ́ ν κανο ́νων —
 («Εκκαθα ́ ριση των λογαριασμω ́ ν — ΕΓΤΠΕ — Οικονομικα ́ Οδηγι ́ες 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ — Απο ́βλητα —
 ́ετη 1996 ́εως 1998 — Αροτραι ́ες καλλιε ́ργειες — Ακολου- Υποχρε ́ωση ενημε ́ρωσης για τα σχεδιαζο ́μενα με ́τρα —
 θητε ́α απο ́ την Επιτροπη ́ διαδικασι ́α») Εθνικη ́ κανονιστικη ́θμιση περι ́της διαθε ́σεως των απορ-
 ́ ρυ
 ριμμα ́των συσκευασι ́ας — Υποχρε ́ωση των παραγωγω ́ν η ́
 (2002/C 180/06) των εισαγωγε ́ων να προσδιορι ́ζουν τις συσκευασι ́ες που
 προ ́κειται να αναληφθου ́ν απο ́ εγκεκριμε ́νη επιχει ́ρηση —
 Υποχρε ́ωση της εγκεκριμε ́νης επιχειρη ́σεως να διασφαλι ́ζει
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) ́οτι οι συσκευασι ́ες που αναλαμβα ́ νει πληρου ́ν τις τεχνικε ́ς
 προδιαγραφε ́ς»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (2002/C 180/07)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-158/00, Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου
 (εκπρο ́σωπος: F. Hoffstetter, επικουρου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο
 R. Nothar) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́- Στην υπο ́θεση C-159/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Cour de
 σωποι: P. Oliver και G. Berscheid) με αντικει ́μενο την εν με ́ρει cassation (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 2000/216/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 1ης Μαρτι ́ου 2000, για τον αποκλεισμο ́ απο ́ την κοινοτικη ́ που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Sapod
 χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν που πραγματοποιη ́θηκαν απο ́ Audic και Εco-Emballages SA, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́ Ταμει ́ου Προσανατο- σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 1 και 10 της οδηγι ́ας 83/
 λισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων (ΕΕ L 67, 189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, για

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
την
 σ. 37), καθο ́σον αποκλει ́ει για τα οικονομικα ́ ́ετη 1996 ́εως 1998, καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πληροφο ́ρησης στον τομε ́α των
 δαπα ́νες υ ́ψους 56 106 800 φρα ́γκων Λουξεμβου ́ργου (LUF) που τεχνικω ́ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ν (EE L 109, σ. 8), ο ́πως
 πραγματοποι ́ησε το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στον τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 τομε ́α των αροτραι ́ων καλλιεργειω ́ν, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), 22ας Μαρτι ́ου 1988 (ΕΕ L 81, σ. 75), του α ́ρθρου 3, παρα ́γρα-
 συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr φος 2, της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 (εισηγητη ́), D. A. O. Edward, A. La Pergola και M. Wathelet, 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Tizzano, γραμματε ́ας: R. Grass, 15/001, σ. 86), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ
 εξε ́δωσε στις 13 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991 (EE L 78, σ. 32),
 διατακτικο ́: καθω ́ς και του α ́ρθρου 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 28 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr και
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 2000/216/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της C. W. A. Timmermans (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 1ης Μαρτι ́ου 2000, για τον αποκλεισμο ́ απο ́ την κοινοτικη ́ F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας,
 χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ ν που πραγματοποιη ́θη- εξε ́δωσε στις 6 Ιουνι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 καν απο ́ τα κρα ́τη με ́λη στο πλαι ́σιο του Ευρωπαϊκου ́
 Γεωργικου ́ Ταμει ́ου Προσανατολισμου ́ και Εγγυη ́σεων 1) Μια εθνικη ́ δια ́ταξη, ́οπως το ́αρθρο 4, δευ ́τερο εδα ́φιο, του
 (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, καθο ́σον αποκλει ́ει της κοινο- διατα ́γματος 92-377, της 1ης Απριλι ́ου 1992, σχετικα ́ με
 τικη ́ς χρηματοδοτη ́σεως δαπα ́νες που πραγματοποι ́ησε το την εφαρμογη ́, για τα απο ́βλητα που προκυ ́πτουν απο ́ την
 Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στον τομε ́α των απο ́ρριψη των συσκευασιω ́ ν, του νο ́μου 75-633 της
 αροτραι ́ων καλλιεργειω ́ ν πριν απο ́ τις 26 Μαι ̈́ου 1996. 15ης Ιουλι ́ου 1975, ́οπως τροποποιη ́θηκε, περι ́ της δια-
 θε ́σεως των αποβλη ́των και της ανακτη ́σεως των υλικω ́ ν,
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́. μπορει ́να αποτελει ́τεχνικο ́ κανο ́να υπο ́ την ́εννοια της οδηγι ́ας
 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 28ης Μαρτι ́ου 1983, για
 την


text:
καθιε ́ρωση μιας διαδικασι ́ας πληροφο ́ρησης στον τομε ́α
 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 των τεχνικω ́ ν προτυ ́πων και προδιαγραφω ́ ν, ́οπως τροπο-
 ποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 22ας Μαρτι ́ου 1988, μο ́νο στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α
 το εθνικο ́ δικαστη ́ριο θα αποφασι ́σει ́οτι πρε ́πει να ερμηνευ-
 θει ́ως συνεπαγο ́μενη υποχρε ́ωση μαρκαρι ́σματος ́η επισημα ́ν-
 σεως.
 ---pagebreak--- 27.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 180/5
 2) Το ́αρθρο 10 της οδηγι ́ας 83/189, ́οπως τροποποιη ́θηκε με ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 την οδηγι ́α 88/182, ́εχει την ́εννοια ́οτι, ακο ́μη και αν υποτε-
 θει ́ο ́τι μια εθνικη ́ δια ́ταξη, ́οπως το ́αρθρο 4, δευ ́τερο εδα ́φιο,
 του διατα ́γματος 92-377, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ως συνεπα- (πε ́μπτο τμη ́μα)
 γο ́μενη υποχρε ́ωση μαρκαρι ́σματος ́η επισημα ́νσεως, η δια ́-
 ταξη αυτη ́ δεν εξαιρει ́ται απο ́ την κοινοποι ́ηση την οποι ́α
 επιβα ́λλει το ́αρθρο 8 της οδηγι ́ας 83/189. της 25ης Απριλι ́ου 2002
 3) 'Ενας ιδιω ́ της μπορει ́να επικαλεστει ́την ́ελλειψη κοινοποιη ́-
 σεως, συ ́μφωνα με το ́αρθρο 8 της οδηγι ́ας 83/189, μιας στην υπο ́θεση C-183/00 (αι ́τηση του Juzgado de Primera
 εθνικη ́ς διατα ́ξεως ́οπως το ́αρθρο 4, δευ ́τερο εδα ́φιο, του Instancia e Instrucción no 5 de Oviedo για την ́εκδοση
 διατα ́γματος 92-377, στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η
 τελευται ́α αυτη ́ δια ́ταξη θα ́επρεπε να ερμηνευθει ́ως συνεπα- προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Marı́a Victoria Gonzáles
 γο ́μενη υποχρε ́ωση μαρκαρι ́σματος ́η επισημα ́νσεως. Στην Sánchez κατα ́ Medicina Asturiana SA (1)
 περι ́πτωση αυτη ́, εναπο ́κειται στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο να
 αρνηθει ́ την εφαρμογη ́ της διατα ́ξεως αυτη ́ς, διευκρινιζομε ́-
 νου ́οτι το ζη ́τημα των συμπερασμα ́των τα οποι ́α πρε ́πει να (Προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ ν — Οδηγι ́α 85/374/ΕΟΚ —
 συναχθου ́ν απο ́ τη μη δυνατο ́τητα εφαρμογη ́ς της εν λο ́γω Ευθυ ́νη λο ́γω ελαττωματικω ́ ν προϊο ́ντων — Σχε ́ση με τα
 εθνικη ́ς διατα ́ξεως ́οσον αφορα ́ το ευ ́ρος της κυρω ́ σεως που λοιπα ́ καθεστω ́ τα ευθυ ́νης)
 προβλε ́πει το εφαρμοστε ́ο εθνικο ́ δι ́καιο, ́οπως ει ́ναι η ακυρο ́-
 τητα ́η η μη δυνατο ́τητα αντιτα ́ξεως μιας συμβα ́σεως, διε ́πεται
 απο ́ το εθνικο ́ δι ́καιο. Το συμπε ́ρασμα αυτο ́ εξαρτα ́ται (2002/C 180/08)
 ωστο ́σο απο ́ την προϋπο ́θεση ́οτι οι εφαρμοστε ́οι κανο ́νες του
 εθνικου ́ δικαι ́ου δεν ει ́ναι λιγο ́τερο ευνοϊκοι ́ απο ́ εκει ́νους
 που εφαρμο ́ζονται σε παρο ́μοιες αξιω ́ σεις στηριζο ́μενες στο ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 εσωτερικο


text:
́ δι ́καιο και δεν ́εχουν διαμορφωθει ́ κατα ́ τρο ́πο
 ω
 ́ στε να καθι ́σταται πρακτικω ́ ς αδυ ́νατη η ́ασκηση των
 δικαιωμα ́των που αναγνωρι ́ζει η κοινοτικη ́ ́εννομη τα ́ξη. (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 4) Στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η οδηγι ́α 83/189 δεν θα
 ει ́χε εφαρμογη ́ στις διατα ́ξεις του διατα ́γματος 92-377, το
 οικει ́ο κρα ́τος με ́λος θα ́επρεπε, βα ́σει του ́αρθρου 3, παρα ́-
 γραφος 2, της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως
 τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, Στην υπο ́θεση C-183/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Juzgado de
 της 18ης Μαρτι ́ου 1991, να ενημερω ́ σει την Επιτροπη ́ σχε- Primera Instancia e Instrucción n 5 de Oviedo (Ισπανι ́α) προς
 τικα ́ με το σχε ́διο αυτω ́ ν των εθνικω ́ ν διατα ́ξεων. το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 5) Το ́αρθρο 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 75/442 ́εχει την αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Marı́a Victoria Gonzáles Sánchez
 ́εννοια ́οτι δεν παρε ́χει στους ιδιω ́ τες κανε ́να δικαι ́ωμα το κατα ́ Medicina Asturiana SA, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 οποι ́ο θα μπορου ́σαν αυτοι ́ να προβα ́λουν ενω ́ πιον των ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13 της οδηγι ́ας 85/374/ΕΟΚ
 εθνικω ́ ν δικαστηρι ́ων για να επιτυ ́χουν την ακυ ́ρωση ́η τη του Συμβουλι ́ου, της 25ης Ιουλι ́ου 1985, για την προσε ́γγιση των
 μη εφαρμογη ́ εθνικη ́ς κανονιστικη ́ς ρυθμι ́σεως εμπι ́πτουσας νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων των κρατω ́ν
 στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της διατα ́ξεως αυτη ́ς, για τον λο ́γο μελω ́ν σε θε ́ματα ευθυ ́νης λο ́γω ελαττωματικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L
 ́οτι η ρυ ́θμιση αυτη ́ θεσπι ́στηκε χωρι ́ς να ́εχει προηγουμε ́νως 210, σ. 29), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 κοινοποιηθει ́ στην Επιτροπη ́. P. Jann (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr και C. W. A.
 Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed,
 6) Μια εθνικη ́ δια ́ταξη, ́οπως το ́αρθρο 4, δευ ́τερο εδα ́φιο,
 του διατα ́γματος 92-377, στην περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α γραμματε ́ας: H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις
 το αιτου ́ν δικαστη ́ριο θα την ερμη ́νευε ως μη συνεπαγο ́μενη 25 Απριλι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 υποχρε ́ωση μαρκαρι ́σματος ́η επισημα ́νσεως, αλλα ́ ως επι-
 βα ́λλουσα απλω


text:
́ ς μια γενικη ́ υποχρε ́ωση προσδιορισμου ́
 της ταυτο ́τητας των συσκευασιω ́ ν που αναλαμβα ́νει μια Το ́αρθρο 13 της οδηγι ́ας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 εγκεκριμε ́νη επιχει ́ρηση για τη δια ́θεση ́ τους, μπορει ́ να 25ης Ιουλι ́ου 1985, για την προσε ́γγιση των νομοθετικω ́ ν,
 χαρακτηριστει ́ μορφη ́ πωλη ́σεως. Εναπο ́κειται στο αιτου ́ν κανονιστικω ́ ν και διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων των κρατω ́ ν μελω ́ ν σε
 δικαστη ́ριο να ελε ́γξει αν πληρου ́νται οι προϋποθε ́σεις που θε ́ματα ευθυ ́νης λο ́γω ελαττωματικω ́ ν προϊο ́ντων, πρε ́πει να
 ́εχει καθορι ́σει συναφω ́ ς η νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι τα δικαιω ́ ματα που η νομοθεσι ́α
 για να αποκλειστει ́ μια τε ́τοια υποχρε ́ωση απο ́ το πεδι ́ο κρα ́τους με ́λους αναγνωρι ́ζει στους ζημιωθε ́ντες απο ́ ελαττωμα-
 εφαρμογη ́ς του ́αρθρου 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τικο ́ προϊο ́ν, βα ́σει γενικου ́ καθεστω ́ τος ευθυ ́νης το οποι ́ο ́εχει
 τροποποιη ́σεως, ́αρθρου 28 ΕΚ), ́ητοι ́οτι η επι ́μαχη δια ́ταξη την ́δια
 ι νομικη ́ βα ́ση με αυτο ́ που θεσπι ́ζει η οδηγι ́α, μπορου ́ν
 εφαρμο ́ζεται σε ́ολους τους οικει ́ους επιχειρηματι ́ες που να περιοριστου ́ν ́η να περισταλου ́ν απο ́ τη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας
 ασκου ́ν τη δραστηριο ́τητα ́ τους στο εθνικο ́ ́εδαφος και ́οτι στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη του εν λο ́γω κρα ́τους.
 επηρεα ́ζει κατα ́ τον ́διο ι τρο ́πο, και νομικω ́ ς και πραγμα-
 τικω ́ ς, την εμπορι ́α των εγχωρι ́ων προϊο ́ντων και των προϊ-
 ́οντων προελευ ́σεως ́αλλων κρατω ́ ν μελω ́ ν.
 (1) ΕΕ C 192 της 8.7.2000.
 (1) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/40
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Ιουνίου 2015 — Lithomex κατά ΓΕΕΑ — Glaubrecht Stingel (LITHOFIX)
 (Υπόθεση T-273/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Κοινοτικό λεκτικό σήμα LITHOFIX - Προγενέστερα λεκτικά διεθνή και εθνικά σήματα LITHOFIN - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των προϊόντων - Μη υποχρεωτικός έλεγχος σε σχέση με το σύνολο των προϊόντων που καλύπτει το προγενέστερο σήμα - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 236/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lithomex ApS (Langeskov, Δανία Danemark) (εκπρόσωπος: L. Ullmann, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Bonne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Glaubrecht Stingel GmbH & Co. KG (Wendlingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Krüger, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Φεβρουαρίου 2014 (υπόθεση R 2280/2012-5), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ των Glaubrecht Stingel GmbH & Co. KG και Lithomex ApS.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Lithomex ApS στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 253 της 4.8.2014.


text:
5.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 158/21
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-395/01 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-426/01 (1)
 (2003/C 158/36) (2003/C 158/38)
 Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 27ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-395/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat σεως C-426/01 (αίτηση του tribunal d’instance de Vienne για
 des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδικαστικής αποφά- την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ACCEA Finance SA κατά
 σεως): Herbert Bregenzer. Christian Giner.
 ( 1) EE C 3 της 5.1.2002.
 (1 ) EE C 3 της 5.1.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-417/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-432/01 (1)
 (2003/C 158/37)
 (2003/C 158/39)
 Με διάταξη της 25ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-417/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat Με διάταξη της 25ης Μαρτίου 2003 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 des Landes Vorarlberg για την έκδοση προδικαστικής αποφά- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως): Herbert Bregenzer. σεως C-432/01 (αίτηση του Unabhängiger Verwaltungssenat
 des Landes για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Vorarlberg Helmut Gunz.
 ( 1) EE C 3 της 5.1.2002.
 (1 ) EE C 3 της 5.1.2002.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 17 Σεπτεμβρίου 2008 — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA και Multichoice Hellas SA κατά QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Phillip George Charles Houghton και Derek Owen
 (Υπόθεση C-403/08)
 (2008/C 301/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA και Multichoice Hellas SA
 Εναγόμενοι: QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Phillip George Charles Houghton και Derek Owen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 A. Ερμηνεία της οδηγίας 98/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Νοεμβρίου 1998 για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους (1)
 1 Παράνομη συσκευή
 (α)
 Στην περίπτωση που συσκευή πρόσβασης υπό όρους κατασκευάζεται από ή με τη συναίνεση παροχέα υπηρεσίας και πωλείται με περιορισμένου εύρους άδεια για χρήση της συσκευής μόνον προς τον σκοπό αποκτήσεως προσβάσεως στην προστατευόμενη υπηρεσία υπό συγκεκριμένες ειδικές περιστάσεις, καθίσταται η εν λόγω συσκευή «παράνομη συσκευή» κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 98/84/ΕΚ, αν χρησιμοποιείται για πρόσβαση στην εν λόγω προστατευόμενη υπηρεσία σε τόπο ή με τρόπο ή από πρόσωπο που δεν καλύπτεται από την άδεια του παροχέα της υπηρεσίας;
 (β)
 Ποια είναι η έννοια των όρων «που έχουν σχεδιαστεί ή προσαρμοστεί», στο πλαίσιο του άρθρου 2, στοιχείο ε', της οδηγίας;
 2 Ενεργητική νομιμοποίηση
 Στην περίπτωση που ένας πρώτος παροχέας υπηρεσιών διαβιβάζει περιεχόμενο προγράμματος σε κωδικοποιημένη μορφή σε άλλον παροχέα υπηρεσιών ο οποίος μεταδίδει το περιεχόμενο αυτό υπό καθεστώς προσβάσεως υπό όρους,
 ποιοι παράγοντες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να εκτιμηθεί αν θίγονται τα συμφέροντα του πρώτου παροχέα προστατευόμενης υπηρεσίας, κατά την έννοια του άρθρου 5 της οδηγίας 98/84/ΕΚ;
 Ειδικότερα:
 Στην περίπτωση που μια πρώτη επιχείρηση διαβιβάζει περιεχόμενο προγράμματος (περιλαμβάνοντος οπτικές εικόνες, ηχητικό περιβάλλον και σχολιασμό στα αγγλικά) σε κωδικοποιημένη μορφή σε μία δεύτερη επιχείρηση, η οποία με τη σειρά της μεταδίδει στο κοινό το εν λόγω περιεχόμενο προγράμματος (στο οποίο έχει προσθέσει το λογότυπό της και, ενδεχομένως, πρόσθετο ηχητικό σχόλιο):
 (α)
 Συνιστά η διαβίβαση από την πρώτη επιχείρηση προστατευόμενη υπηρεσία «τηλεοπτικής μετάδοσης» κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α', της οδηγίας 98/84/ΕΚ και του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ (2);
 (β)
 Είναι απαραίτητο η πρώτη επιχείρηση να είναι ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ για να μπορεί να θεωρηθεί ότι παρέχει προστατευόμενη υπηρεσία «τηλεοπτικής μεταδόσεως» της πρώτης υποπαραγράφου του άρθρου 2, στοιχείο α', της οδηγίας 98/84/ΕΚ;
 (γ)
 Πρέπει να θεωρείται ότι το άρθρο 5 της οδηγίας 98/84/ΕΚ παρέχει δικαίωμα ασκήσεως αγωγής αποζημιώσεως στην πρώτη επιχείρηση σε σχέση με παράνομες συσκευές οι οποίες παρέχουν πρόσβαση στο πρόγραμμα, όπως αυτό μεταδίδεται από τη δεύτερη επιχείρηση είτε:
 (i)
 διότι οι εν λόγω συσκευές πρέπει να θεωρηθούν παρέχουσες πρόσβαση


text:
στις υπηρεσίες της πρώτης επιχειρήσεως, μέσω του σήματος μετάδοσης, είτε
 (ii)
 διότι η πρώτη επιχείρηση είναι ο παροχέας προστατευόμενης υπηρεσίας τα συμφέροντα του οποίου θίγονται από παράνομη δραστηριότητα (καθόσον οι εν λόγω συσκευές παρέχουν μη καλυπτόμενη από άδεια πρόσβαση στην προστατευόμενη υπηρεσία που παρέχει η δεύτερη επιχείρηση);
 (δ)
 Επηρεάζεται η απάντηση στο σημείο γ) από το αν ο πρώτος και ο δεύτερος παροχέας υπηρεσιών χρησιμοποιούν διαφορετικά συστήματα αποκωδικοποίησης και διαφορετικές συσκευές προσβάσεως υπό όρους;
 3 Εμπορικοί σκοποί
 Αφορά η φράση «κατοχή παράνομων συσκευών για εμπορικούς σκοπούς», στο πλαίσιο του άρθρου 4, στοιχείο α', της οδηγίας, μόνον την κατοχή για τον σκοπό εμπορικών συναλλαγών (παραδείγματος χάριν πωλήσεων) επί παρανόμων συσκευών,
 ή καλύπτει και την κατοχή συσκευής από τελικό χρήστη ασκούντα οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα;
 B. Ερμηνεία της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (3)
 4 Δικαίωμα αναπαραγωγής
 Στην περίπτωση που αλληλουχία αποσπασμάτων μιας κινηματογραφικής ταινίας, μουσικού έργου ή ηχογραφήσεως (στην προκειμένη περίπτωση πλαίσια ψηφιακών εικόνων και ήχων) παράγονται (i) στη μνήμη ενός αποκωδικοποιητή, ή (ii) προκειμένου για ταινία σε τηλεοπτική οθόνη, και το έργο στο σύνολό του αναπαράγεται αν τα διαδοχικά αποσπάσματα συγκολληθούν, αλλά, σε κάθε δεδομένη στιγμή, είναι διαθέσιμος περιορισμένος μόνον αριθμός των αποσπασμάτων αυτών:
 (α)
 Πρέπει το αν τα εν λόγω έργα έχουν αναπαραχθεί εν όλω ή εν μέρει να κρίνεται με βάση τους κανόνες του εθνικού δικαίου προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού, οι οποίοι ορίζουν τι συνιστά παράνομη αναπαραγωγή ενός πνευματικού έργου ή αποτελεί ζήτημα ερμηνείας του άρθρου 2 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ;
 (β)
 Αν πρόκειται για ζήτημα ερμηνείας του άρθρου 2 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ, πρέπει το εθνικό δικαστήριο να αντιμετωπίσει όλα τα αποσπάσματα κάθε έργου ως ενιαίο σύνολο ή μόνον τον περιορισμένο αριθμό αποσπασμάτων που υφίστανται σε δεδομένο χρονικό σημείο; Στη δεύτερη περίπτωση, με βάση ποια κριτήρια θα εκτιμήσει το εθνικό δικαστήριο αν πρόκειται για μερική αναπαραγωγή των έργων κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου;
 (γ)
 Καλύπτει το δικαίωμα αναπαραγωγής του άρθρου 2 τη δημιουργία εφήμερων εικόνων σε τηλεοπτική οθόνη;
 5 Αυτοτελής οικονομική σημασία
 (α)
 Πρέπει εφήμερα αντίγραφα ενός έργου, που παράγονται στο εσωτερικό συσκευής αποκωδικοποίησης δορυφορικών τηλεοπτικών εκπομπών ή σε τηλεοπτική οθόνη συνδεδεμένη με τον αποκωδικοποιητή, και μοναδικός σκοπός των οποίων είναι να επιτρέψουν χρήση του έργου που δεν υπόκειται άλλως σε νομικούς περιορισμούς, να θεωρείται ότι έχουν «αυτοτελή οικονομική σημασία» κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ, λόγω του ότι τα εν λόγω αντίγραφα αποτελούν τη μοναδική βάση στην οποία μπορεί να στηριχθεί ο δικαιούχος προκειμένου να λάβει αμοιβή για τη χρήση των δικαιωμάτων του;
 (β)
 Επηρεάζεται η απάντηση στο ερώτημα 5 (α) από: (i) το αν τα εφήμερα αντίγραφα έχουν οποιαδήποτε εγγενή αξία ή (ii) το αν τα εφήμερα αντίγραφα περιλαμβάνουν ένα μικρό τμήμα μιας συλλογής έργων και/ή άλλο αντικείμενο, το οποίο κατά τα άλλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς να προσβάλλονται τα δικαιώματα του δημιουργού, ή (iii) το αν ο κάτοχος αποκλειστικής αδείας που του έχει χορηγηθεί από τον


text:
δικαιούχο σε άλλο κράτος μέλος έχει λάβει αμοιβή για τη χρησιμοποίηση του έργου στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος;
 6 Ενσύρματη ή ασύρματη παρουσίαση στο κοινό
 (α)
 Παρουσιάζεται ένα καλυπτόμενο από την προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού έργο στο κοινό ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, κατά την έννοια του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ, στην περίπτωση που μία δορυφορική μετάδοση λαμβάνεται σε εμπορικό χώρο (παραδείγματος χάριν, ένα εντευκτήριο) και παρουσιάζεται ή προβάλλεται στον χώρο αυτό μέσω μιας μόνον τηλεοπτικής οθόνης και μεγαφώνων στο κοινό που βρίσκεται στον χώρο αυτό;
 (β)
 Επηρεάζεται η απάντηση στο ερώτημα 6(α) στην περίπτωση που:
 (i)
 το κοινό που βρίσκεται στον χώρο είναι νέο κοινό, απαρτιζόμενο από πρόσωπα που δεν είχε προβλέψει ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός (εν προκειμένω, διότι κάρτα αποκωδικοποίησης προοριζόμενη για χρήση σε ένα κράτος μέλος χρησιμοποιείται για εμπορικό ακροατήριο σε άλλο κράτος μέλος);
 (ii)
 τα πρόσωπα που απαρτίζουν το κοινό δεν πληρώνουν για τη θέαση με βάση το εθνικό δίκαιο;
 (iii)
 το τηλεοπτικό σήμα λαμβάνεται μέσω παραβολικής κεραίας στην σκεπή του κτιρίου όπου βρίσκεται ο χώρος όπου είναι εγκατεστημένη η τηλεοπτική συσκευή ή στη σκεπή γειτονικού κτιρίου;
 (γ)
 Αν η απάντηση σε οποιοδήποτε από τα ερωτήματα υπό στοιχείο (β) είναι καταφατική, ποιοι παράγοντες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη προκειμένου να κριθεί αν υφίσταται παρουσίαση του έργου προερχόμενη από τόπο διαφορετικό από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται τα πρόσωπα που απαρτίζουν το ακροατήριο;
 Γ. Ερμηνεία της οδηγίας 93/83ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση (4), και των άρθρων 28, 30 και 49 της Συνθήκης ΕΚ
 7 Άμυνα των εναγομένων με βάση την οδηγία 93/83
 Συμβιβάζεται με την οδηγία 93/83/ΕΟΚ ή με τα άρθρα 28 και 30 ή 49 της Συνθήκης ΕΚ εθνική νομοθεσία περί προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού, η οποία προβλέπει ότι, όταν δημιουργούνται εφήμερα αντίγραφα έργων που περιλαμβάνονται σε δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις εντός αποκωδικοποιητή ή σε τηλεοπτική οθόνη, υφίσταται προσβολή των δικαιωμάτων του δημιουργού κατά το δίκαιο της χώρας λήψεως των οικείων προγραμμάτων; Μεταβάλλεται η κατάσταση στην περίπτωση που η μετάδοση αποκωδικοποιείται με τη χρησιμοποίηση κάρτας αποκωδικοποιητή δορυφορικών μεταδόσεων που έχει εκδοθεί από τον παροχέα υπηρεσιών δορυφορικής τηλεόρασης σε άλλο κράτος μέλος, υπό τον όρον ότι η κάρτα αποκωδικοποιήσεως επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο στο άλλο αυτό κράτος μέλος;
 Δ. Η ερμηνεία των κανόνων της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων και υπηρεσιών που περιέχονται στα άρθρα 28 και 30 και 49 ΕΚ, στο πλαίσιο της [οδηγίας περί προσβάσεως υπό όρους]
 8 Άμυνα με βάση τα άρθρα 28 και/ή 49 ΕΚ
 (α)
 Αν η απάντηση στο Ερώτημα 1 είναι ότι μία συσκευή προσβάσεως υπό όρους που έχει κατασκευαστεί από ή με τη συναίνεση του παροχέα υπηρεσίας καθίσταται «παράνομη συσκευή» κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 98/84/ΕΚ στην περίπτωση που χρησιμοποιείται εκτός του πεδίου της αδείας που έχει παραχωρηθεί στον παροχέα της υπηρεσίας για την παροχή προσβάσεως σε προστατευόμενη υπηρεσία, ποιο είναι το ειδικό αντικείμενο του δικαιώματος λαμβανομένης υπόψη της


text:
θεμελιώδους λειτουργίας που του απονέμει η οδηγία περί προσβάσεως υπό όρους;
 (β)
 Αποκλείουν τα άρθρα 28 ή 49 της Συνθήκης ΕΚ την υποχρεωτική εφαρμογή διατάξεως εθνικού δικαίου σε ένα πρώτο κράτος μέλος, κατά την οποία είναι παράνομη η εισαγωγή ή πώληση κάρτας αποκωδικοποίησης δορυφορικών μεταδόσεων η οποία έχει εκδοθεί από τον παροχέα υπηρεσιών δορυφορικής τηλεόρασης σε άλλο κράτος μέλος υπό τον όρον ότι ο δορυφορικός αποκωδικοποιητής επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο στο δεύτερο αυτό κράτος μέλος;
 (γ)
 Επηρεάζεται η απάντηση αν η κάρτα αποκωδικοποίησης δορυφορικών προγραμμάτων προορίζεται μόνο για ιδιωτική και οικιακή χρήση στο άλλο κράτος μέλος αλλά χρησιμοποιείται για εμπορικούς σκοπούς στο πρώτο κράτος μέλος;
 9 Μπορεί η προστασία που παρέχεται για τον Ύμνο να είναι ευρύτερη από την προστασία που παρέχεται για το υπόλοιπο μεταδιδόμενο υλικό;
 Αποκλείουν τα άρθρα 28 και 30 ή 49 της Συνθήκης ΕΚ την υποχρεωτική εφαρμογή διατάξεως εθνικού δικαίου περί προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού, κατά την οποία είναι παράνομο να εκτελείται δημοσίως, ζωντανά ή από ηχογράφηση, ένα μουσικό έργο, εφόσον το έργο αυτό περιλαμβάνεται σε προστατευόμενη υπηρεσία της οποίας η πρόσβαση και μετάδοση στο κοινό γίνεται μέσω κάρτας αποκωδικοποιητή δορυφορικών προγραμμάτων, στην περίπτωση που η εν λόγω κάρτα έχει εκδοθεί από τον παροχέα της υπηρεσίας σε άλλο κράτος μέλος, υπό τον όρον ότι η χρήση της επιτρέπεται μόνο στο άλλο αυτό κράτος μέλος; Διαφέρει η κατάσταση αν το μουσικό έργο αποτελεί μη σημαντικό στοιχείο της προστατευόμενης υπηρεσίας θεωρουμένης στο σύνολό της και η δημόσια προβολή ή εκτέλεση των λοιπών στοιχείων της υπηρεσίας δεν απαγορεύονται από το εθνικό δίκαιο προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού;
 E. Ερμηνεία των κανόνων της Συνθήκης περί ανταγωνισμού που περιέχονται στο άρθρο 81 ΕΚ
 10 Άμυνα των εναγομένων στο πλαίσιο του άρθρου 81 ΕΚ
 Στην περίπτωση που ένας παροχέας περιεχομένου προγραμμάτων προβαίνει στη σύναψη μιας σειράς συμβάσεων αποκλειστικών αδειών εκάστη των οποίων καλύπτει το έδαφος ενός ή πλειόνων κρατών μελών και με τις οποίες παρέχεται στον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό άδεια μεταδόσεως του περιεχομένου του προγράμματος μόνον εντός του εν λόγω εδάφους (και δορυφορικά) και σε κάθε άδεια έχει περιληφθεί ρήτρα που επιβάλλει στον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό την υποχρέωση να απαγορεύει τη χρησιμοποίηση των καρτών του αποκωδικοποίησης δορυφορικών προγραμμάτων οι οποίες επιτρέπουν τη λήψη του καλυπτομένου από την άδεια περιεχομένου προγράμματος εκτός του καλυπτομένου από την άδεια εδάφους, ποια νομικά κριτήρια πρέπει να εφαρμόσει το εθνικό δικαστήριο και ποιες περιστάσεις πρέπει να λάβει υπόψη προκειμένου να κρίνει αν ο συμβατικός ως άνω περιορισμός αντίκειται στην απαγόρευση που επιβάλλει το άρθρο 81, παράγραφος 1;
 Ειδικότερα:
 (α)
 πρέπει να γίνεται δεκτό ότι το άρθρο 81, παράγραφος 1, έχει εφαρμογή σε σχέση με την υποχρέωση αυτή για τον λόγο και μόνον ότι η εν λόγω υποχρέωση θεωρείται ότι έχει ως σκοπό να εμποδίσει, να περιορίσει ή να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό;
 (β)
 σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, χρειάζεται να αποδειχθεί επίσης ότι η εν λόγω συμβατική υποχρέωση εμποδίζει, περιορίζει ή στρεβλώνει τον ανταγωνισμό σε υπολογίσιμο βαθμό για να μπορεί να υπαχθεί στο πεδίο της απαγορεύσεως που επιβάλλει το άρθρο 81, παράγραφος 1;
 (1) ΕΕ L 320, σ. 54.
 (2)


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Ιανουαρίου 2014 — Gossio κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-406/13) (1)
 ((«Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Συγκεκριμένα περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού - Δέσμευση κεφαλαίων - Κατάχρηση εξουσίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Θεμελιώδη δικαιώματα»))
 (2015/C 065/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Marcel Gossio (Abidjan, Ακτή Ελεφαντοστού) (εκπρόσωπος: S. Zokou, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και G. Étienne)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως, αφενός, του κανονισμού (ΕΚ) 560/2005 του Συμβουλίου, της 12ης Απριλίου 2005, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού (ΕΕ L 95, σ. 1), της αποφάσεως 2010/656/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με την ανανέωση των περιοριστικών μέτρων κατά της Ακτής Ελεφαντοστού (ΕΕ L 285, σ. 28), και της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/144/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 8ης Μαρτίου 2012, για την εφαρμογή της απόφασης 2010/656/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 71, σ. 50), στο μέτρο που αφορούν τον προσφεύγοντα, και, αφετέρου, της από 17 Μαΐου 2013 αποφάσεως του Συμβουλίου περί διατηρήσεως των περιοριστικών μέτρων σε βάρος του προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2014/271/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 12ης Μαΐου 2014, που εφαρμόζει την απόφαση 2010/656/ΚΕΠΠΑ σχετικά με την ανανέωση των περιοριστικών μέτρων κατά της Ακτής Ελεφαντοστού και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 479/2014 του Συμβουλίου, της 12ης Μαΐου 2014, που εφαρμόζει τον κανονισμό (ΕΚ) 560/2005 για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων ενόψει της κατάστασης στην Ακτή του Ελεφαντοστού, στο μέτρο που αφορούν τον Marcel Gossio.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 313 της 26.10.2013.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/16
 Αναίρεση που άσκησε την 1η Ιουνίου 2007 η Tokai Europe GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 19 Μαρτίου 2007 στην υπόθεση T-183/04, Tokai Europe GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-262/07 P)
 (2007/C 170/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Tokai Europe GmbH (εκπρόσωπος: G. Kroemer, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 19ης Μαρτίου 2007, στην υπόθεση T-183/04 (1) και να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου και να αναπέμψει τη διαφορά ενώπιόν του,
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτηση της αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει τις ακόλουθες αιτιάσεις, που αντλούνται από παραβάσεις, με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, δικονομικών κανόνων του κοινοτικού δικαίου οι οποίες έθιξαν τα συμφέροντά της και επηρέασαν το περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Οι παραβάσεις αυτές αφορούν τα δικαιώματα άμυνας και τη διεξαγωγή αποδείξεων.
 Το Πρωτοδικείο αποφάσισε να εξετάσει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή μαζί με την ουσία της υποθέσεως. Κατόπιν της υποβολής του υπομνήματος αντικρούσεως της αναιρεσίβλητης, το Πρωτοδικείο περάτωσε την έγγραφη διαδικασία ενημερώνοντας τους διαδίκους ότι η ημερομηνία διεξαγωγής της προφορικής διαδικασίας θα ανακοινωθεί προσεχώς. Η αναιρεσείουσα, έχουσα την πεποίθηση ότι θα διεξαχθεί προφορική διαδικασία και λαμβάνοντας υπόψη τη διάταξη του Πρωτοδικείου περί της ενστάσεως απαραδέκτου, παρέλειψε να υποβάλει αίτημα δυνάμει του άρθρου 47, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου για συμπλήρωση της δικογραφίας. Τελικώς, το Πρωτοδικείο εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη χωρίς διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας παρά τη σχετική ανακοίνωση.
 Η αναιρεσείουσα προσδοκούσε ότι στο πλαίσιο της προφορικής διαδικασίας που είχε ανακοινωθεί θα είχε τη δυνατότητα να αποδείξει εκ νέου ότι δεν υπήρχε στην αγορά προϊόν παρόμοιο προς τις μικρές μεταλλικές ρόδες που παρέδιδε η ιαπωνική μητρική εταιρία στους παραγωγούς του Χόνγκ Κόγκ και του Μεξικού. Επίσης, είχε την πρόθεση να εξηγήσει εκ νέου ότι οι μικρές αυτές μεταλλικές ρόδες δεν αποτελούν τραχίσκους αφής όπως εσφαλμένως τις χαρακτήρισε η Επιτροπή στο υπόμνημα αντικρούσεως. Κατά την προφορική διαδικασία, η αναιρεσείουσα είχε, επίσης, την πρόθεση να διευκρινίσει ότι οι μικρές μεταλλικές ρόδες που περιγράφονται στον κανονισμό περί κατατάξεως των προϊόντων μπορούσαν να κατασκευαστούν μόνο από την μητρική της εταιρία στην Ιαπωνία και ότι δεν είχαν χαρακτήρα προϊόντος γένους, αντιθέτως προς όσα δέχθηκε το Πρωτοδικείο στην αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη. Επίσης, είχε την πρόθεση να αντικρούσει την άποψη της Επιτροπής ότι δεν ήταν η αποκλειστική εισαγωγέας αναπτήρων Tokai.
 Εντούτοις όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο δέχθηκε τα επιχειρήματα που προέβαλε η Επιτροπή με το υπόμνημα αντικρούσεως επί της ενστάσεως απαραδέκτου, χωρίς να παράσχει στην αναιρεσείουσα τη δυνατότητα να αντικρούσει την έκθεση των πραγματικών περιστατικών στην οποία προέβη η Επιτροπή, στο πλαίσιο προφορικής διαδικασίας, αντιθέτως προς όσα το ίδιο είχε γνωστοποιήσει. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η παράλειψη αυτή συνιστά προσβολή του δικαιώματός της άμυνας.
 Επί πλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο υποχρεούται να εξακριβώσει


text:
τα πραγματικά περιστατικά. Προς τούτο, δεν υποχρεούται να περιορισθεί στην εξέταση πραγματικών περιστατικών στις υποθέσεις των οποίων επιλαμβάνεται, αποκλειστικώς σύμφωνα με τα αιτήματα περί διεξαγωγής αποδείξεων που διατυπώνουν οι διάδικοι και να αποφανθεί βάσει των αποδεικτικών στοιχείων που οι εν λόγω διάδικοι προτείνουν. Προς τούτο δεν έχει απλώς τη δυνατότητα, αλλά την υποχρέωση να ενεργεί αυτεπαγγέλτως, εάν τούτο επιβάλλεται. Κατά συνέπεια, το Πρωτοδικείο όφειλε να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά περί των οποίων γίνεται λόγος στα υπομνήματα της αναιρεσείουσας και να ζητήσει από τους διαδίκους να προσκομίσουν τα έγγραφα που απαιτούνται, εκδίδοντας αντίστοιχες διαταγές. Μη λαμβάνοντας τα μέτρα αυτά, το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 64, παράγραφος 3, στοιχείο δ', του Κανονισμού του Διαδικασίας.
 (1) Που δεν έχει δημοσιευθεί.


text:
19.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 171/31
 Προσφυγή της Pfizer Limited κατά της Επιτροπής των αδειοδότηση του «Lopid», κατά την έννοια του άρθρου 30.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Απριλίου ∆εύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν έχει ενημερωθεί
 2003 με σαφήνεια σχετικά με το ερώτημα που παραπέμφθηκε στην
 ΕΦΙ ούτε έλαβε ικανοποιητική εξήγηση για τα ζητήματα που
 (Υπόθεση Τ-123/03) ανακύπτουν. Τρίτον, η προσφεύγουσα επικαλείται ότι δεν υφίστα-
 ται ζήτημα ποιότητας, ασφάλειας και/ή αποτελεσματικότητας του
 προϊόντος. Η απουσία πραγματικών λόγων δημόσιας υγείας
 (2003/C 171/53) τεκμαίρεται από την το γεγονός ότι, στην παραπομπή στην ΕΦΙ,
 δεν περιλαμβάνονται τα διάφορα σκευάσματα υπό την κοινή
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) ονομασία «Lopid».
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα επικαλείται ότι η Επιτροπή παραβίασε
 Η Pfizer Limited, με έδρα στο Sandwhich, Ηνωμένο Βασίλειο, την αρχή της χρηστής διοίκησης και/ή ότι ενήργησε κατά κατά-
 εκπροσωπούμενη από τους D. Anderson QC, K. Bakon, ∆ικηγό- χρηση εξουσίας. Αναφερόμενη στην απόφαση του Πρωτοδικείου
 ρους, και τους κ. I. Dodds-Smith και T. Fox, συνηγόρους, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Αrtegodan κ.λπ. κατά
 άσκησε στις 10 Απριλίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Επιτροπής ( 1), η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η παραπομπή βάσει
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των του άρθρου 30 δεν μπορεί να οδηγήσει σε δεσμευτική απόφαση
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. της Επιτροπής. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι είναι
 σχεδόν απίθανο οι αρμόδιες εθνικές αρχές να εγκαταλείψουν τις
 θέσεις τους ενόψει μίας μη δεσμευτικής γνωμοδότησης της ΕΦΙ. Η
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 προσφεύγουσα καταλήγει ότι η παραπομπή βάσει του άρθρου 30
 έγινε για σκοπό που δεν μπορεί να επιτευχθεί και ότι, αφού η
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 6ης Ιανουαρίου Επιτροπή δεν το έλαβε αυτό υπόψη, παραβίασε την αρχή της
 2003, για την παραπομπή του «Lopid» στην Επιτροπή χρηστής διοίκησης. Επιπλέον ή επικουρικά, η προσέγγιση της
 Φαρμακευτικών Ιδιοσκευασμάτων (στο εξής «ΕΦΙ»), σύμφωνα Επιτροπής συνιστά κατάχρηση εξουσίας.
 με το άρθρο 30 του κοινοτικού κώδικα περί φαρμάκων για
 ανθρώπινη χρήση·
 (1 ) Υπόθεση Τ-74/00, ασκήθηκε αναίρεση από την Επιτροπή (υπόθεση
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. C-39/03 P).
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα δραστηριοποιείται στον τομέα των φαρμακευτι-
 κών προϊόντων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπεί διάφορες εταιρίες
 που είναι κάτοχοι άδειας κυκλοφορίας στην αγορά (στο εξής Προσφυγή της εταιρίας SUCCESS-MARKETING
 «ΑΚΑ») για το «Lopid» σε ολόκληρη την ΕΕ και την Ισλανδία. Οι Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H. κατά του Γρα-
 ΑΚΑ για την Ευρωπαϊκή Ένωση χορηγήθηκαν στο πλαίσιο των φείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς
 εθνικών διαδικασιών αδειοδότησης. Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε
 διαφοροποιήσεις μεταξύ των ΑΚΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω στις 18 Απριλίου 2003
 των αποκλίσεων που παρουσιάζουν οι εθνικές αποφάσεις, η
 Επιτροπή προχώρησε σε επίσημη παραπομπή της υπόθεσης στον
 Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αξιολόγησης Φαρμακευτικών Προϊόντων (Υπόθεση Τ-128/03)
 (ΕΟΑΦΠ), σύμφωνα με το άρθρο 30 του κοινοτικού κώδικα περί
 φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση, με αντικείμενο την έκδοση
 εναρμονισμένης Σύνοψης Χαρακτηριστικών του Προϊόντος (στο (2003/C 171/54)
 εξής «ΣΧΠ»). Ο ΕΟΑΦΠ κοινοποίησε την εν λόγω απόφαση της
 Επιτροπής στην προσφεύγουσα με επιστολή της 27ης Ιανουαρίου (Γλώσσα διαδικασίας: οριστέα


text:
σύμφωνα με το άρθρο 131,
 2003. παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας — Γλώσσα συντά-
 ξεως της προσφυγής: η γερμανική)
 Προς υποστήριξη του αιτήματός της, η προσφεύγουσα επικαλείται
 αναρμοδιότητα, παράβαση ουσιώδους τύπου και/ή κατάχρηση
 εξουσίας.
 Η εταιρία SUCCESS-MARKETING, Unternehmensberatungs-
 gesellschaft m.b.H., με έδρα το Linz (Αυστρία), εκπροσωπούμενη
 Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση από τον G. Secklehner, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 πρέπει να ακυρωθεί λόγω αναρμοδιότητας των ΕΟΑΦΠ/ΕΦΙ και άσκησε στις 18 Απριλίου 1993 ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 της Επιτροπής. Η προσφεύγουσα προβάλει ότι δεν υφίσταται καμία Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου εναρμονί-
 από τις τρεις προϋποθέσεις για να είναι νόμιμη η παραπομπή βάσει σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα,
 του άρθρου 30, από την Επιτροπή. Πρώτον, η προσφεύγουσα σχέδια και υποδείγματα). Μετέχων στη διαδικασία ενώπιον του
 προβάλλει ότι οι αποκλίνουσες αποφάσεις σχετικά με τους τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία Chipita International S.A.,
 όρους των ΣΧΠ δεν αποτελούν αποκλίνουσες αποφάσεις για την με έδρα την Αθήνα.
 ---pagebreak--- C 171/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: κών προϊόντων που έχουν εγκριθεί με την επωνυμία Αllex. Η εν
 λόγω άδεια εμπορίας καλύπτει τρεις μορφές του φαρμάκου:
 — να ακυρώσει την από 13 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση Επικαλυμμένα δισκία, σιρόπι και δισκία διαλυόμενα στο στόμα.
 του τμήματος προσφυγών και/ή να διορθώσει την από
 13 Μαρτίου 2003 απόφαση του πρώτου τμήματος
 προσφυγών· Στις 2 Οκτωβρίου 2002, η προσφεύγουσα κατέθεσε στον ΕΟΑΦΠ
 αίτηση για μία τύπου I τροποποίηση της άδειας εμπορίας, ώστε να
 — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. αλλάξει η ονομασία των διαλυόμενων στο στόμα δισκίων από
 «Allex 5 mg oral lyophilisate» σε «Allex Reditabs 5 mg
 lyophilisate». Υπό το πρίσμα των περαιτέρω εξηγήσεων που
 παρέσχε η αιτούσα, ο ΕΟΑΦΠ απέρριψε, με την προσβαλλόμενη
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα απόφαση, την αλλαγή του ονόματος.
 Η προσφυγή στηρίζεται στα ίδια πραγματικά περιστατικά όπως η Προς υποστήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται
 υπόθεση Τ-380/02 (SUCCESS-MARKETING παράβαση της εφαρμοστέας νομοθεσίας και της αρχής της
 Unternehmensberatungsgesellschaft/HABM, EE C 101 της απαγόρευσης των διακρίσεων. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλ-
 26ης Απριλίου 2003, σ. 35) και οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια λει ότι έχουν προσβληθεί τα δικαιώματα άμυνάς της και ότι ο
 επιχειρήματα είναι αντίστοιχα με εκείνα της προπαρατεθείσας ΕΟΑΦΠ έχει παραβεί την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφά-
 υποθέσεως. σεων του.
 Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, απορρίπτοντας με την
 προσβαλλόμενη απόφαση την αίτηση για την αλλαγή ονομασίας,
 εφάρμοσε εσφαλμένα την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπό-
 θεση Τ-123/00 Thomae ( 1). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι
 στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται το ζήτημα εάν επιτρέπεται να
 Προσφυγή της Shering-Plough Ltd κατά της Επιτροπής των χρησιμοποιηθούν για το ίδιο φαρμακευτικό προϊόν διαφορετικά
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού ονόματα, αλλά το ζήτημα εάν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν
 για την αξιολόγηση φαρμακευτικών προϊόντων, που ασκή- διαφορετικά ονόματα για διαφορετικά προϊόντα που καλύπτονται
 θηκε στις 18 Απριλίου 2003 από την ίδια άδεια εμπορίας. Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα
 θεωρεί ότι η απόφαση στην υπόθεση Τ-123/00 δεν μπορεί να
 (Υπόθεση Τ-133/03) εφαρμοστεί, ούτε


text:
με διασταλτική ερμηνεία, στην παρούσα υπόθεση.
 (2003/C 171/55) Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι ο ΕΟΑΦΠ παραβίασε
 την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων. Σύμφωνα με την
 προσφεύγουσα, δεν δικαιολογείται αντικειμενικά η όμοια μεταχεί-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 ριση των κατόχων άδειας εμπορίας φαρμακευτικών προϊόντων που
 έχουν δύο διαφορετικές μορφές καλυπτόμενες από την ίδια άδεια
 εμπορίας και εκείνων των κατόχων που έχουν δύο διαφορετικές
 Η Shering-Plough Ltd με έδρα στις Βρυξέλλες, Βέλγιο, εκπροσω- άδειες εμπορίας για δύο διαφορετικές μορφές προϊόντων.
 πούμενη από τον ∆ρ. G. Berrisch και τον κ. P. Bogaert,
 δικηγόρους, άσκησε στις 18 Απριλίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι-
 (1 ) Απόφαση της 10ης ∆εκεμβρίου 2002, Τ-123/00, Dr. Carl Thomae
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής GmbH κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή).
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ευρωπαϊκού Οργανισμού για
 την αξιολόγηση φαρμακευτικών προϊόντων (στο εξής ΕOΑΦΠ).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να ακυρώσει την από 14 Φεβρουαρίου 2003 απόφαση του
 ΕOΑΦΠ με την οποία απορρίφθηκε η αποκαλούμενη τύπου I Προσφυγή της Sniace, S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ-
 τροποποίηση του ονόματος του φαρμακευτικού προϊόντος κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 2003
 «Allex 5 mg oral Lyophilisate» σε «Allex Reditabs 5 mg
 oral lyophilisate»· (Υπόθεση Τ-141/03)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (2003/C 171/56)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα δραστηριοποιείται στον τομέα των φαρμακευτι- Η Sniace, S.A., με έδρα στη Μαδρίτη, Ισπανία, εκπροσωπούμενη
 κών προϊόντων και είναι κάτοχος άδειας εμπορίας των φαρμακευτι- από τον δικηγόρο José Luis Baró Fuentes, άσκησε στις 14 Απρι-


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 16ης Οκτωβρίου 2008 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — R. H. H. Renneberg κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-527/06) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Άρθρο 39 ΕΚ - Φορολογική νομοθεσία - Φορολογία εισοδήματος - Καθορισμός βάσης επιβολής φόρου (φορολογητέας ύλης) - Υπήκοος κράτους μέλους που πραγματοποιεί το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο των φορολογητέων εισοδημάτων του στο κράτος αυτό - Κατοικία σε άλλο κράτος μέλος)
 (2008/C 313/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 R. H. H. Renneberg
 κατά
 Staatssecretaris van Financiën
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία των άρθρων 39 και 56 ΕΚ — Προσδιορισμός της βάσεως επιβολής του φόρου εισοδήματος — Υπήκοος κράτους μέλους που πραγματοποιεί το σύνολο των εσόδων του σ' αυτό το κράτος, κατοικεί όμως σε άλλο κράτος μέλος — Εθνική ρύθμιση που δεν επιτρέπει την έκπτωση των αρνητικών εσόδων από οικία κείμενη σε άλλο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Το άρθρο 39 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, σύμφωνα με την οποία κοινοτικός υπήκοος που δεν κατοικεί στο κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιεί εισοδήματα που αποτελούν το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο των φορολογητέων εισοδημάτων του δεν μπορεί, κατά τον καθορισμό της βάσης επιβολής του φόρου των εν λόγω εισοδημάτων στο κράτος μέλος αυτό, να συνυπολογίσει τα αρνητικά εισοδήματα από ιδιόκτητη οικία που χρησιμοποιεί ως κατοικία σε άλλο κράτος μέλος, ενώ κάτοικος του πρώτου κράτους μέλους μπορεί να συνυπολογίσει αντίστοιχα αρνητικά εισοδήματα κατά τον καθορισμό της βάσης επιβολής του φόρου εισοδήματός του.
 (1) ΕΕ C 56 της 10.3.2007.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/47
 Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2008 — New Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-383/08)
 (2008/C 301/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: New Europe (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Μ. Α. Αλαμάνου, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής που καταρτίστηκε υπό τη μορφή εγγράφου με ημερομηνία 2 Ιουλίου 2008, παραληφθέντος από την προσφεύγουσα την ίδια ημέρα, με την οποία δεν της επιτράπηκε η πρόσβαση στα ονόματα των εταιριών και των ατόμων που αναφέρουν τα έγγραφα που δημοσιοποίησε η Επιτροπή και
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής που της κοινοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου 2008, με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τα ονόματα των εταιριών και των ατόμων που εμπλέκονται στην επονομαζόμενη υπόθεση «Eximo», ονόματα τα οποία αναφέρουν τα έγγραφα που η Επιτροπή δημοσιοποίησε στην προσφεύγουσα απαντώντας της στην αρχική της αίτηση.
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως στηριζόμενη στους ακόλουθους λόγους:
 Πρώτον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη νομική πλάνη, καθόσον η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένως τις εξαιρέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', και του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση του κανονισμού 1049/2001 (1) και στηρίχθηκε στις εξαιρέσεις αυτές, χωρίς να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά ή να παραθέσει τους λόγους για την άρνησή της. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, θεωρώντας ότι το εμπορικό συμφέρον των οικείων εταιριών και η ιδιωτική ζωή και ακεραιότητα των εμπλεκόμενων ατόμων θα θίγονταν σημαντικά αν δημοσιοποιούνταν τα ονόματά τους. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, επιλέγοντας τη διασταλτική ερμηνεία των φράσεων «προστασία των εμπορικών συμφερόντων» και «προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου», παραβίασε την αρχή της ευρύτερης δυνατής πρόσβασης στα έγγραφα που προβλέπει το άρθρο 1, στοιχείο α', του κανονισμού 1049/2001.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 1049/2001, καθόσον η Επιτροπή δεν επέτρεψε στην προσφεύγουσα την πλήρη πρόσβαση σε ήδη δημοσιοποιημένο έγγραφο.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη την κατά το άρθρο 253 ΕΚ υποχρέωση αιτιολογήσεως στο μέτρο που παρέλειψε να ενημερώσει την προσφεύγουσα για τους λόγους στους οποίους στήριξε την απόφασή της, παραθέτοντας απλώς τις εξαιρέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 1049/2001.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001 L 145, σ. 43).


text:
 2.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 103/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Φεβρουαρίου 2011 [αίτηση του Tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Missionswerk Werner Heukelbach ev κατά État belge
 (Υπόθεση C-25/10) (1)
 (Άμεσοι φόροι - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φόρος κληρονομίας - Κληρονομίες που καταλείπονται σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς - Άρνηση εφαρμογής μειωμένου συντελεστή όταν οι οργανισμοί αυτοί έχουν την έδρα των δραστηριοτήτων τους σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο ο κληρονομούμενος πράγματι κατοικούσε ή εργαζόταν - Περιορισμός - Δικαιολογητικός λόγος)
 2011/C 103/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de première instance de Liège
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Missionswerk Werner Heukelbach ev
 κατά
 État belge
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal de première instance de Liège — Ερμηνεία των άρθρων 18, 45, 49 και 54 ΣΛΕΕ — Φόρος κληρονομίας — Άρνηση εφαρμογής του μειωμένου συντελεστή που ισχύει για τις κληρονομίες και τις κληροδοσίες που καταλείπονται στις ενώσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και στα ιδρύματα κοινής ωφελείας, στην περίπτωση που οι ενώσεις και τα ιδρύματα αυτά έχουν την έδρα τους σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο ο κληρονομούμενος είχε την κατοικία του ή την εργασία του — Δυσμενής διάκριση λόγω ιθαγενείας — Περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως
 Διατακτικό
 Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ απαγορεύει τη νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι τυγχάνουν μειωμένου συντελεστή φόρου κληρονομίας μόνο οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί που έχουν την έδρα των δραστηριοτήτων τους στην ημεδαπή ή στο κράτος μέλος στο οποίο ο κληρονομούμενος κατοικούσε πράγματι ή είχε τον τόπο της εργασίας του κατά τον χρόνο του θανάτου του ή στο οποίο προηγουμένως είχε πράγματι κατοικία ή τον τόπο της εργασίας του.
 (1) ΕΕ C 100 της 17.4.2010.


text:
28.7.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 212/13
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ — 'Οσον αφορα ́ τις 96 τοποθεσι ́ες που κατατα ́χθηκαν τον
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 16 Μαι ̈́ου Απρι ́λιο του 2000 στον κατα ́λογο ΣΖ∆Π ως υγρο ́τοποι με
 2001 διεθνη ́ σπουδαιο ́τητα, 41 απο ́ αυτε ́ς δεν ει ́χαν αποτελε ́σει
 αντικει ́μενο κατα ́ταξης σε ΖΕΠ απο ́ τη Γαλλι ́α και για
 τουλα ́χιστον 4 απο ́ τις 45 τοποθεσι ́ες, που ει ́χαν αποτελε ́σει
 (Υπο ́θεση C-202/01) αντικει ́μενο με ́τρων κατατα ́ξεως σε ΖΕΠ, η κατα ́ταξη αυτη ́
 ει ́χε γι ́νει κατα ́ τρο ́πο ελα ́χιστο σε επιφα ́νεια, παρο ́τι μια
 (2001/C 212/21) τε ́τοια κατα ́ταξη σε ΖΕΠ επιβα ́λλεται, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ, προς
 εξασφα ́λιση της προστασι ́ας των υγροτο ́πων και ιδι ́ως των
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ αποδημητικω ́ν ειδω ́ν που διαμε ́νουν εκει ́. Απο ́ το ́τε δεν
 τον Μ. G. Valero Jordana και την J. Ada, με το ́πο επιδο ́σεων στο σημειω ́θηκε καμι ́α σημαντικη ́ βελτι ́ωση της καταστα ́σεως.
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 16 Μαι ̈́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας. (Εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας, ο ́σον αφορα ́ την πεδια ́δα των Maures·
 διαδικασι ́α λο ́γω παραβα ́σεως 92/4527)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: — Η Γαλλι ́α, κατατα ́σσοντας μο ́νον 879 εκτα ́ρια σε ΖΕΠ, παρο ́τι
 ο κατα ́λογος ΣΖ∆Π καλυ ́πτει 7 500 εκτα ́ρια (η ́τοι μο ́νον το
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, επειδη ́ προε ́βη σε 11,72 % του συνο ́λου), παρε ́βη την υποχρε ́ωση που υπε ́χει
 ανεπαρκη ́ κατα ́ταξη σε ζω ́νη ειδικη ́ς προστασι ́ας των πιο απο ́ το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας
 κατα ́λληλων περιοχω ́ν για τη διατη ́ρηση ορισμε ́νων ειδω ́ν 79/409/ΕΟΚ να κατατα ́ξει σε ΖΕΠ τα εδα ́φη τα πιο κατα ́λ-
 αγρι ́ων πτηνω ́ν του παραρτη ́ματος Ι της οδηγι ́ας και αποδη- ληλα σε αριθμο ́ και επιφα ́νεια.
 μητικω ́ν ειδω ́ν και, ιδι ́ως, επειδη ́ δεν κατε ́ταξε επαρκε ́ς ́εδαφος
 της πεδια ́δας των Maures στη ζω ́νη ειδικη ́ς προστασι ́ας, δεν
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, σ. 202.
 εκπλη ́ρωσε τις υποχρεω ́σεις που απορρε ́ουν απο ́ την οδηγι ́α (2) Απο ́φαση της 19ης Μαι ̈́ου 1998, C-3/96, Επιτροπη ́ κατα ́ Κα ́τω
 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 2ας Απριλι ́ου 1979, περι ́ Χωρω ́ν (Συλλογη ́ 1998, σ.


text:
Ι-3031).
 της διατηρη ́σεως των αγρι ́ων πτηνω ́ν (1), και παρε ́βη τις
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη περι ́ ιδρυ ́σεως της
 Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας.
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν που ασκη ́θηκε στις 18 Μαι ̈́ου
 2001
 (Εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας γενικω ́ς, διαδικασι ́α λο ́γω παραβα ́σεως
 97/2004)
 (Υπο ́θεση C-205/01)
 — Η προθεσμι ́α του α ́ρθρου 18 της οδηγι ́ας 79/409/ΕΟΚ
 εξε ́πνευσε στις 16 Απριλι ́ου 1989, χωρι ́ς η Γαλλι ́α να ́εχει (2001/C 212/22)
 θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προς συμμο ́ρφωση ́ της προς
 τις υποχρεω ́σεις που απορρε ́ουν απο ́ το α ́ρθρο 4 της οδηγι ́ας. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Οι ζω ́νες ειδικη ́ς προστασι ́ας (ΖΕΠ) που ́εχουν καταταγει ́ τους R. Wainwright και J. Stuyck, α ́σκησε στις 18 Μαι ̈́ου 2001
 με ́χρι ση ́μερα ει ́ναι ανεπαρκει ́ς σε αριθμο ́, σε ́εκταση και σε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 ποιο ́τητα για την εξασφα ́λιση της κατα ́λληλης προστασι ́ας κατα ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ν.
 των προστατευμε ́νων ειδω ́ν πτηνω ́ν. Απο ́ τις 285 τοποθεσι ́ες
 που περιε ́χει ο εθνικο ́ς κατα ́λογος «Σημαντικε ́ς ζω ́νες για τη Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 διατη ́ρηση των πτηνω ́ν» (ΣΖ∆Π), που δημοσι ́ευσε το 1994 το
 γαλλικο ́ Υπουργει ́ο Περιβα ́λλοντος και η Ομα ́δα προστασι ́ας — Να διαπιστω ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, μη
 πτηνω ́ν και οποι ́ος χρησιμοποιει ́τα καλυ ́τερα και τα συ ́γχρονα θεσπι ́ζοντας ο ́λες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς
 επιστημονικα ́ δεδομε ́να, μο ́νον το 40,7 % απο ́ αυτε ́ς και το και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη μεταφορα ́ στο εσωτερικο ́
 18,2 % της επιφα ́νεια ́ς τους κατατα ́χθηκε πλη ́ρως η ́ μερικω ́ς δι ́καιο των α ́ρθρων 8, παρα ́γραφος 2, 11, 18, παρα ́γραφος 1,
 σε ΖΕΠ. Το ∆ικαστη ́ριο αναγνω ́ρισε τη λυσιτε ́λεια της και 22, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 86/609/ΕΟΚ (1) του
 παραπομπη ́ς στους καταλο ́γους αυτου ́ς και τη δυνατο ́τητα Συμβουλι ́ου, της 24ης Νοεμβρι ́ου 1986, για την προσε ́γγιση
 να στηριχθει ́ σ' αυτου ́ς η απο ́δειξη παραβα ́σεως κρα ́τους των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων
 με ́λους(2). Η Επιτροπη ́ παρατηρει ́ο ́τι με ́χρι ση ́μερα η Γαλλικη ́ των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την προστασι ́α των ζω ́ων που
 Κυβε ́ρνηση δεν προσκο ́μισε κατα


text:
́λογο που να αντικρου ́ει τα χρησιμοποιου ́νται για πειραματικου ́ς και α ́λλους επιστημονι-
 πορι ́σματα του καταλο ́γου ΣΖ∆Π, ο οποι ́ος εξακολουθει ́ κου ́ς σκοπου ́ς, η ́ εν πα ́ση περιπτω ́σει μη ανακοινω ́νοντας τις
 να ει ́ναι το καλυ ́τερο διαθε ́σιμο επιστημονικο ́ αποδεικτικο ́ διατα ́ξεις αυτε ́ς στην Επιτροπη ́, δεν ́ελαβε τα απαιτου ́μενα
 στοιχει ́ο για τη συνολικη ́ αξιολο ́γηση των κατατα ́ξεων στις απο ́ το α ́ρθρο 25 της οδηγι ́ας με ́τρα για να συμμορφωθει ́
 οποι ́ες προε ́βη η Γαλλι ́α στο συ ́νολο της επικρα ́τεια ́ς της. προς την οδηγι ́α το αργο ́τερο στις 24 Νοεμβρι ́ου 1989.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/21
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeitsgerichts Passau (Γερμανία) στις 16 Μαΐου 2011 — Konstantin Toltschin κατά Kaiser GmbH
 (Υπόθεση C-230/11)
 2011/C 269/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeitsgericht Passau
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Konstantin Toltschin
 Εναγομένη: Kaiser GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2007, καθώς και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (1), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνικές κανονιστικές διατάξεις ή πρακτικές, κατά τις οποίες, σε περίπτωση μειώσεως των ημερών εργασίας εβδομαδιαίως λόγω νόμιμης επιβολής συστήματος εκ περιτροπής εργασίας, το δικαίωμα του εκ περιτροπής εργαζομένου να λάβει ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών προσαρμόζεται pro rata temporis βάσει της σχέσης μεταξύ του αριθμού ημερών εργασίας που παρέχονται εβδομαδιαίως υπό καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας και του αριθμού των ημερών εργασίας οι οποίες αντιστοιχούν εβδομαδιαίως στο καθεστώς πλήρους απασχολήσεως, με συνέπεια ο εκ περιτροπής εργαζόμενος να δικαιούται αναλογικώς μειωμένη άδεια για το διάστημα κατά το οποίο παρέχει εκ περιτροπής εργασία;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Πρέπει το άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2007, καθώς και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνικές κανονιστικές διατάξεις ή πρακτικές, κατά τις οποίες, σε περίπτωση μηδενισμού των ημερών εργασίας εβδομαδιαίως λόγω νόμιμης επιβολής συστήματος «μηδενικής εκ περιτροπής εργασίας», το δικαίωμα του εκ περιτροπής εργαζόμενου να λάβει ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών εκλείπει pro rata temporis, με συνέπεια ο εκ περιτροπής εργαζόμενος να μη δικαιούται αναλογικώς καθόλου άδεια για το διάστημα κατά το οποίο ισχύει το σύστημα «μηδενικής εκ περιτροπής εργασίας»;
 (1) EE L 299, σ. 9.


text:
 7.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/24
 Προσφυγή της 17ης Σεπτεμβρίου 2016 — Márquez Alentà κατά EUIPO — Fiesta Hotels & Resorts (αναπαράσταση ενός μυρμηγκιού)
 (Υπόθεση T-657/16)
 (2016/C 410/34)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Marc Márquez Alentà (Cervera, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fiesta Hotels & Resorts, SL (Ίμπιζα, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτών: Ο προσφεύγων
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (αναπαράσταση ενός μυρμηγκιού) — Υπ’ αριθ. 12 715 661 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 30ής Ιουνίου 2016 στην υπόθεση R 1242/2015-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τη μερική αποδοχή της προσφυγής R 1242/2015-1 και της ανακοπής για ορισμένα προϊόντα της κλάσεως 16 και τις υπηρεσίες της κλάσεως 35·
 —
 κατά συνέπεια, να επιβεβαιώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών και, ως εκ τούτου, την καταχώριση του ζητούμενου σήματος για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που υπάγονται στις κλάσεις 16, 35, 41 και 43·
 —
 να καταδικάσει το ΕUIPO στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/55
 Προσφυγή της 6ης Δεκεμβρίου 2010 — Novatex κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-556/10)
 ()
 2011/C 30/97
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novatex Ltd, Καράτσι, Πακιστάν (εκπρόσωπος: B. Servais, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΚ) 857/2010, της 27ης Σεπτεμβρίου 2010, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (1)
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα βασίζεται σε δύο λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: το Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 3 του Κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) 597/2009 (2), κρίνοντας εσφαλμένως ότι το Τελικό Φορολογικό Καθεστώς (ΤΦΚ) είναι σύστημα παραιτήσεως από απαιτήσεις σε έσοδα του δημοσίου και, κατά συνέπεια, συνιστά χρηματοδοτική συνεισφορά και ότι το FTR προσπορίζει σταθερά όφελος στην προσφεύγουσα. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι:
 —
 το τελικό φορολογικό καθεστώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά χρηματοδοτική συνεισφορά κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', περίπτωση ιι, του Κανονισμού (ΕΚ) 597/2009, του Συμβουλίου, ερμηνευόμενο σύμφωνα με τη σχετική διάταξη της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, όπως αυτό ερμηνεύτηκε από τη νομολογία του ΠΟΕ.
 —
 ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβαίνει το άρθρο 3, παράγραφος 2 του Κανονισμού (ΕΚ) 597/2009, του Συμβουλίου, ερμηνευόμενο σύμφωνα με τη σχετική διάταξη της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, προβλέποντας ότι το Τελικό Φορολογικό Καθεστώς προσπορίζει σταθερά όφελος στην προσφεύγουσα.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: το Συμβούλιο παρέβη:
 —
 τα άρθρα 3, παράγραφος 2 και 6, στοιχείο β' του Κανονισμού 597/2009 του Συμβουλίου, ερμηνευόμενα σύμφωνα με τη σχετική διάταξη της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, εφαρμόζοντας το εμπορικό επιτόκιο που ίσχυε κατά την περίοδο της έρευνας, όπως αυτό εμφανιζόταν στο δικτυακό τόπο της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν αντί του εμπορικού επιτοκίου που ίσχυε κατά τον χρόνο που η προσφεύγουσα συνήψε το δάνειο·
 —
 το άρθρο 7, παράγραφος 2, του Κανονισμού 597/2009 του Συμβουλίου, ερμηνευόμενου σε συμφωνία με τη σχετική διάταξη της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα εφαρμόζοντας μη ενδεδειγμένο παρονομαστή, ήτοι, τον κύκλο εργασιών από τις εξαγωγές, ενώ ο ενδεδειγμένος παρονομαστής ήταν ο κύκλος εργασιών της εταιρίας.
 (1) ΕΕ 2010 L 254, σ. 10
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 597/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ΕΕ 2009 L 188, σ. 93


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 1ης Ιουλίου 2015 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland e.V. κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-461/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα του ύδατος - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 1 - Περιβαλλοντικοί στόχοι σχετικοί με τα επιφανειακά ύδατα - Υποβάθμιση της καταστάσεως συστήματος επιφανειακών υδάτων - Έργο διευθετήσεως πλωτής οδού - Υποχρέωση των κρατών μελών να μην εγκρίνουν έργο ικανό να προκαλέσει την υποβάθμιση της καταστάσεως συστήματος επιφανειακών υδάτων - Καθοριστικά κριτήρια για την εκτίμηση της υπάρξεως υποβαθμίσεως της καταστάσεως υδατικού συστήματος))
 (2015/C 294/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland e.V.
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 παρισταμένης της: Freie Hansestadt Bremen
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημεία i έως iii, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, έχει την έννοια ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται, υπό την επιφύλαξη εφαρμογής παρεκκλίσεως, να αρνούνται την έγκριση συγκεκριμένου έργου όταν το έργο αυτό δύναται να προκαλέσει υποβάθμιση της καταστάσεως συστήματος επιφανειακών υδάτων ή όταν διακυβεύει την επίτευξη καλής καταστάσεως των επιφανειακών υδάτων ή καλού οικολογικού δυναμικού και καλής χημικής καταστάσεως τέτοιων υδάτων κατά την οριζόμενη από την ως άνω οδηγία ημερομηνία.
 2)
 Η φράση «υποβάθμιση της καταστάσεως» συστήματος επιφανειακών υδάτων κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i, της οδηγίας 2000/60 έχει την έννοια ότι τέτοια υποβάθμιση υφίσταται όταν η κατάσταση τουλάχιστον ενός από τα ποιοτικά στοιχεία κατά την έννοια του παραρτήματος V της εν λόγω οδηγίας υποβαθμίζεται κατά μία κλάση, ακόμη και αν η υποβάθμιση αυτή δεν συνεπάγεται την επί τα χείρω τροποποίηση της ταξινομήσεως του συστήματος επιφανειακών υδάτων στο σύνολό του. Πάντως, αν το οικείο ποιοτικό στοιχείο κατά την έννοια του παραρτήματος αυτού εντάσσεται ήδη στη χαμηλότερη κλάση, οποιαδήποτε υποβάθμιση του εν λόγω στοιχείου συνιστά «υποβάθμιση της καταστάσεως» συστήματος επιφανειακών υδάτων κατά την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i.
 (1) ΕΕ C 352 της 30.11.2013.


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/18
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 10ης Ιουλίου 2009 — TerreStar Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-196/09 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Απόφαση σχετικά με την επιλογή φορέων εκμετάλλευσης πανευρωπαϊκών συστημάτων που παρέχουν κινητές δορυφορικές υπηρεσίες - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως και λήψεως προσωρινών μέτρων - Δεν συντρέχει επείγον)
 2009/C 233/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TerreStar Europe Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: R. Olofsson, δικηγόρος, J. Killick, barrister)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Braun και A. Nijenhuis, επικουρούμενοι από τους K. Platteau και D. Van Liedekerke, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Κατ’ ουσίαν, αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως 2009/449/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2009, σχετικά με την επιλογή φορέων εκμετάλλευσης πανευρωπαϊκών συστημάτων που παρέχουν κινητές δορυφορικές υπηρεσίες (ΚΔΥ) (ΕΕ L 149, σ. 65).
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/40
 Προσφυγή της 17ης Νοεμβρίου 2014 — Ica Foods κατά ΓΕΕΑ — San Lucio (GROK)
 (Υπόθεση T-774/14)
 (2015/C 026/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ica Foods SpA (Pomezia, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Nespega, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: San Lucio Srl (San Gervasio Bresciano, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα «GROK» — Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 4 439 956
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Η απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 1815/2013-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση σχετικά με την υπ’ αριθ. 6374C διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του υπ’ αριθ. 4439956 κοινοτικού σήματος GROK, για παράβαση των άρθρων 62 και 63 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και/ή για παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 40/94 και/ή για ελλιπή αιτιολόγηση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 62 και 63 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα διότι το ΓΕΕΑ παρέλειψε να ενημερώσει την προσφεύγουσα για την προθεσμία υποβολής παρατηρήσεων επί της προσφυγής, παραβιάζοντας έτσι την αρχή της αντιμωλίας,
 —
 Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 40/94 και ελλιπής αιτιολόγηση όσον αφορά την ομοιότητα μεταξύ των προϊόντων που παράγονται με γάλα της San Lucio και των προϊόντων που καλύπτονται από τα καταχωρισμένα σήματα της ICA,
 —
 Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 40/94 και ελλιπής αιτιολόγηση όσον αφορά την ομοιότητα μεταξύ του σήματος GROK της San Lucio και του σήματος CRIK CROK της ICA,
 —
 Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 40/94 και ελλιπής αιτιολόγηση όσον αφορά τη φήμη του σήματος CRIK CROK της ICA.


text:
C 200/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 23.8.2003
 Απόφαση του τμήματος ανα- Ευδοκίμηση της ανακοπής ως Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 κοπών: προς τις υπηρεσίες που εμπίπτουν
 στην κλάση 42 και απόρριψή της Προς στήριξη της προσφυγής του, o προσφεύγων επικαλείται
 ως προς τα προϊόντα που εμπί- παράβαση του άρθρου 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, καθώς και
 πτουν στις κλάσεις 9 και 35 παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Ο
 προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η καθής δεν προέβη σε συγκριτική
 εξέταση των προσόντων του και των προσόντων του συνόλου των
 προαγώγιμων υπαλλήλων όλων των Γενικών Διευθύνσεων, αλλά
 Απόφαση του τμήματος προ- Ευδοκίμηση της προσφυγής και περιορίστηκε σε «ποσόστωση» που δόθηκε στη Γενική Διεύθυνση
 σφυγών: ακύρωση της αποφάσεως επί της του προσφεύγοντος, έδωσε προβάδισμα στους υπαλλήλους που
 ανακοπής δεν είχαν προαχθεί κατά την προηγούμενη περίοδο προαγωγών και
 δεν έλαβε υπόψη τη μετάθεση του προσφεύγοντος, κατά τη
 συγκεκριμένη περίοδο, από μία Γενική Διεύθυνση σε άλλη.
 Λόγοι ακυρώσεως προβαλλό- Παράβαση του άρθρου 8,
 μενοι με την παρούσα προ- παράγραφος 5, του κανονισμού
 σφυγή: (ΕΚ) 40/94 και, επικουρικά, πα-
 ράβαση του άρθρου 8,
 παράγραφος 1, στοιχείο β', του
 ίδιου κανονισμού.
 Προσφυγή της Fédération Nationale de la Coopération
 Bétail et Viande (FNCBV) κατά της Επιτροπής των Ευρω-
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Ιουνίου 2003
 (Υπόθεση T-217/03)
 (2003/C 200/55)
 Προσφυγή του Mário Paulo Tenreiro κατά της Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 10 Ιουνίου 2003
 (Υπόθεση T-216/03)
 Η Fédération Nationale de la Coopération Bétail et Viande
 (FNCBV), με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τους Robert
 (2003/C 200/54) Collin και Michel Ponsard, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Πρωτο-
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Ο Mário Paulo Tenreiro, κάτοικος Kraainem (Βέλγιο), εκπροσω-
 πούμενος από τον Georges Vandersanden, δικηγόρο, άσκησε στις — να ακυρώσει, κατά το μέρος που την αφορά, την υπ' αριθ.
 10 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών C.38.179/F3 απόφαση, της 2ας Απριλίου 2003,
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων.
 — επικουρικώς, να ακυρώσει το πρόστιμο που της επιβλήθηκε
 με την εν λόγω απόφαση,
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — επικουρικότερον, να μειώσει το ύψος του προστίμου,
 — να ακυρώσει την απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύ-
 γοντος κατά την περίοδο προαγωγών 2002, όπως τούτο — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 προκύπτει από την απουσία του ονόματός του από τον εξόδων.
 πίνακα των προαχθέντων στον βαθμό Α4 υπαλλήλων, o
 οποίος δημοσιεύθηκε στις Διοικητικές Πληροφορίες της
 14ης Αυγούστου 2002 (αριθ. 69-2002),
 — να αναγνωρίσει την πραγματική προαγωγή του προσφεύ- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 γοντος, στην οποία όφειλε να προβεί η Επιτροπή κατά την
 περίοδο προαγωγών 2002, με αναδρομική ισχύ και αποκατά- Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή επέβαλε στην
 σταση του προσφεύγοντος στο σύνολο των χρηματοοικονο- προσφεύγουσα, καθώς και σε άλλες πέντε γαλλικές ομοσπονδίες
 μικών του δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων του επαγγελμα- εκτροφέων και σφαγέων, πρόστιμο λόγω φερόμενων


text:
παραβάσεων
 τικής εξελίξεως, του άρθρου 81, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ, στο πλαίσιο
 συμφωνίας με αντικείμενο την αναστολή των εισαγωγών βοείου
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών κρέατος στη Γαλλία και τον καθορισμό κατώτατης τιμής για
 εξόδων. ορισμένες κατηγορίες ζώων.
 ---pagebreak--- 23.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 200/31
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται Προσφυγή του Luigi Marcuccio κατά Επιτροπής των Ευρω-
 τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως: παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Ιουνίου 2003
 Όσον αφορά το αίτημά της περί ακυρώσεως της προσβαλλόμενης (Υπόθεση T-241/03)
 αποφάσεως:
 (2003/C 200/56)
 — παραβάσεις των κανόνων διαδικασίας, ειδικότερα δε παρά-
 βαση των δικαιωμάτων άμυνας, λόγω απουσίας αιτιολογίας (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 στο κείμενο της κοινοποιήσεως των αιτιάσεων, και παράβαση
 ουσιώδους τύπου, λόγω ανεπαρκούς αιτιολογήσεως της
 αποφάσεως όσον αφορά τη μη υπέρβαση, κατά τον καθο-
 ρισμό του ύψους του προστίμου, του ανώτατου ποσοστού Ο Luigi Marcuccio, εκπροσωπούμενος από τον καθηγητή δικη-
 10 % του κύκλου εργασιών· γόρο Luciano Garofalo, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 16 Ιουνίου 2003 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω-
 — πρόδηλα πραγματικά και νομικά σφάλματα ως προς την παϊκών Κοινοτήτων.
 ύπαρξη και τον χαρακτηρισμό της συμφωνίας που αφορά η
 προσβαλλόμενη απόφαση, καθώς και ως προς τις επιπτώσεις
 της στον ανταγωνισμό· Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει το υπηρεσιακό σημείωμα της 15ης Οκτωβρίου
 — παράβαση του κανονισμού 26/62 (1), καθόσον η Επιτροπή
 2003·
 έπρεπε να δεχτεί ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής
 της εξαιρέσεως του άρθρου 2 του εν λόγω κανονισμού·
 — να υποχρεώσει την καθής να αποκαταστήσει τη ζημία, ύψους
 100 000 ευρώ, με ρητή επιφύλαξη του αιτήματος αποκατα-
 — παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού στάσεως της περαιτέρω ζημίας.
 17/62 (2), καθόσον η Επιτροπή δεν παρέσχε πληροφορίες επί
 του κύκλου εργασιών βάσει του οποίου καθόρισε τα
 πρόστιμα και δεν έλεγξε αν το ύψος του προστίμου παρέ-
 μεινε εντός των ορίων ποσοστού 10 % του κύκλου εργασιών.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Όσον αφορά το αίτημά της περί μειώσεως του ύψους του
 επιβληθέντος προστίμου, η προσφεύγουσα επικαλείται τους Ο προσφεύγων στην παρούσα υπόθεση, που υπηρετούσε στην
 ακόλουθους λόγους ακυρώσεως: Αντιπροσωπεία της καθής στην Αγκόλα, βάλλει κατά της
 αποφάσεως που περιέχεται σε υπηρεσιακό σημείωμα της
 15ης Οκτωβρίου 2003, με το οποίο του γνωστοποιήθηκε, μεταξύ
 — παράβαση του σημείου 5β' των κατευθυντήριων γραμμών για άλλων, ότι, εν απουσία του, ενώ τελούσε σε αναρρωτική άδεια
 τον καθορισμό του ύψους του προστίμου (3), όσον αφορά στην Ιταλία, απ' όπου, εν τω μεταξύ, προορίζετο για άλλη
 τον υπολογισμό του· υπηρεσία, υπάλληλοι της Αντιπροσωπείας αναγκάστηκαν να εισέλ-
 θουν στο προσωπικό του κατάλυμα, συνοδευόμενοι και από
 τρίτους που ανέλαβαν να συσκευάσουν τα προσωπικά του είδη.
 — πρόδηλα πραγματικά και νομικά σφάλματα, όσον αφορά τον
 χαρακτηρισμό της παραβάσεως ως «πολύ σοβαρής» και της
 συμφωνίας ως «μυστικής», τη μη λήψη υπόψη ελαφρυντικών Προς στήριξη των αξιώσεών του, o προσφεύγων ισχυρίζεται ότι,
 περιστάσεων (απουσία επιπτώσεων στην αγορά, παύση της ασχέτως αν εκτελέστηκε ή όχι, το υπηρεσιακό αυτό σημείωμα
 παραβάσεως μετά τις πρώτες


text:
παρεμβάσεις της Επιτροπής, εκφράζει παράνομη απόφαση για τους ακόλουθους λόγους:
 αποκλειστικά παθητικός ρόλος της προσφεύγουσας στη
 σύναψη της συμφωνίας) και τον καθορισμό της διάρκειας — Παράβαση νόμου, λόγω προσβολής της κατοικίας, αδικαιο-
 της συμφωνίας· λόγητη διοίκηση αλλοτρίων και προσβολή της ιδιωτικής
 ζωής.
 — παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του
 κανονισμού 17/62, όσον αφορά τον καθορισμό του ύψους — Παραβίαση της αρχής «neminem laedere», καθ' όσον το
 του προστίμου· προσβαλλόμενο μέτρο εντάσσεται σε μια γενικότερη εχθρική
 και καταδιωκτική εις βάρος του συμπεριφορά.
 — παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως σωρεύσεως των — Παράβαση της υποχρεώσεως πρόνοιας.
 κυρώσεων.
 — Παραβίαση της αρχής της ανωτέρας βίας και της αρχής του
 (1) ΕΕ B 30 της 20.04.1962, σ. 993-994. ευλόγου μέτρου, καθ' όσον η καθής δεν έλαβε υπόψη την
 (2) ΕΕ P 13, της 21.02.1962, σ. 204-21. Ο κανονισμός αυτός τροποποιή- κατάσταση της υγείας του προσφεύγοντος.
 θηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) 1216/1992, ΕΕ L 148, της
 15.06.1999, σ. 5.
 (3) Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που Τέλος, o προσφεύγων επικαλείται επίσης παράβαση της
 επιβάλλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 2, του υποχρεώσεως αιτιολογίας και προσβολή της αρχής της δικαιολο-
 κανονισμού 17 κ.λπ., ΕΕ C 9, της 14.01.1998. γημένης εμπιστοσύνης.


text:
19.5.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 150/25
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. της 13ης Μαρτι ́ου 2001
 (1) ΕΕ C 79 της 18ης Μαρτι ́ου 2000. στην υπο ́θεση Benthe Hørbye-Möller κατα ́ Επιτροπη ́ς
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Προαγωγη ́ — Συγκριτικη ́ εξε ́ταση των
 προσο ́ντων — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως)
 (2001/C 150/49)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 31ης Ιανουαρι ́ου 2001 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στην υπο ́θεση Τ-24/00,The Sunrider Corporation κατα ́ Στην υπο ́θεση Τ-116/00, Benthe Hørbye-Möller, υπα ́λληλος της
 Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Ιgel (Ομοσπον-
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) διακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον Louis
 Tinti, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ργου, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Λε ́ξημα VITALITE — Απο ́λυτος λο ́γος Κοινοτη ́των, με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της απο ́ 16.01.2000
 απαραδε ́κτου — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς να μην προα ́γει την προσφευ ́γουσα
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94) στον βαθμο ́ Β2 για το ́ετος 1999, το Πρωτοδικει ́ο, δικα ́ζον ως
 μονομελε ́ς, με δικαστη ́ τον J. D. Cooke και γραμματε ́α την
 D. Christensen, υπα ́λληλο διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 Μαρτι ́ου
 (2001/C 150/48) 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-24/00, The Sunrider Corporation, με ́εδρα το
 Torrance, Καλιφο ́ρνια, (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες Αμερικη ́ς), εκπροσω-
 που ́μενη απο ́ τον Α. Kocklaüner, δικηγο ́ρο Μονα ́χου, με το ́πο (1) EE C 192 της 8.7.2000.
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο
 πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: C. Rusconi και
 G. Humphreys), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως
 του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως
 στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και
 υποδει ́γματα) της 26ης Νοεμβρι ́ου 1999 (υπο ́θεση R 137/1999-
 2) σχετικα ́ με την καταχω ́ρηση του λεξη ́ματος VITALITE ως ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 κοινοτικου ́ ση ́ματος, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους J. Pirrung, Προ ́εδρο, A. Potocki και Α. W. H. Meij, της 22ας Φεβρουαρι ́ου 2001
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι-
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 31 Ιανουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το


text:
στην υπο ́θεση Τ-144/00, Daniela Tirelli κατα ́ Ευρωπαϊκου ́
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: Κοινοβουλι ́ου (1)
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς (Υπα ́ λληλοι — Μετα ́ βαση σε ανω ́ τερη κατηγορι ́α —
 Αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της Επι ́δομα γραμματει ́ας — 'Αρθρο 46 του Κανονισμου ́ Υπαλ-
 26ης Νοεμβρι ́ου 1999 (υπο ́θεση R 137/1999-2) ́οσον ληλικη ́ς Καταστα ́σεως — Μετα ́ ταξη σε α ́ λλο κοινοτικο ́
 αφορα ́ τα ακο ́λουθα προϊο ́ντα: τροφε ́ς για βρε ́φη και μεταλ- ́οργανο — Απαρα ́δεκτο)
 λικα ́ και ανθρακου ́χα νερα ́.
 (2001/C 150/50)
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα και το (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 ́ημισυ των εξο ́δων του καθου ́. Το καθου ́ φε ́ρει το ́ετερο
 ́ημισυ των εξο ́δων του. Στην υπο ́θεση Τ-144/00, Daniela Tirelli, υπα ́λληλος του Ευρωπα-
 ϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, κα ́τοικος Dahlem (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσω-
 (1) EE C 135 της 13.5.00. που ́μενη απο ́ τους G. Vogel και F. Burg, δικηγο ́ρους, με το ́πο
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 λι ́ου (εκπρο ́σωποι: H. von Hertzen και Ι. Παντα ́λης), με αντικει ́-
 μενο, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως του Κοινοβουλι ́ου


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/57
 III
 (Πληροφορίες)
 (2003/C 184/119)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 171 της 19.7.2003
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 158 της 5.7.2003
 ΕΕ C 146 της 21.6.2003
 ΕΕ C 135 της 7.6.2003
 ΕΕ C 124 της 24.5.2003
 ΕΕ C 112 της 10.5.2003
 ΕΕ C 101 της 26.4.2003
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex


text:
5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/41
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Α∆Α εφα ́ρμοσε το α ́ρθρο 46 του ΚΥΚ και δεν αξιολο ́γησε Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως C(2001)1759
 την επαγγελματικη ́ εμπειρι ́α του προσφευ ́γοντος προκειμε ́νου να τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, καθο ́σον με την
 διαπιστω ́σει κατα ́ πο ́σον θα η ́ταν δυνατο ́ να εφαρμοστει ́ το απο ́φαση αυτη ́ θεωρου ́νται ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες
 α ́ρθρο 31, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ προκειμε ́νου να διοριστει ́ στον με την κοινη ́ αγορα ́ οι μειω ́σεις του φο ́ρου επι ́ των εταιριω ́ν που
 βαθμο ́ Α4 αντι ́ του βαθμου ́ Α5. απορρε ́ουν απο ́ τα α ́ρθρα 52 ́εως 56 του Ley Foral 24/1996 της
 30η ́ς ∆εκεμβρι ́ου (Boletı́n Oficial de Navarra αριθ. 159 της
 31.12.96), τα οποι ́α προβλε ́πουν μει ́ωση κατα ́ 50 % του εν λο ́γω
 Η Α∆Α θα ́επρεπε να υπολογι ́σει με βα ́ση τη δια ́ταξη του φο ́ρου για τις επιχειρη ́σεις που αρχι ́ζουν τη δραστηριο ́τητα ́ τους
 α ́ρθρου 32, παρα ́γραφος 2, την επιπλε ́ον επαγγελματικη ́ εμπειρι ́α εντο ́ς της Αυτο ́νομης Περιφε ́ρειας της Ναβα ́ρας μετα ́ την ́εναρξη
 του και να τον κατατα ́ξει στο κλιμα ́κιο 2 καθω ́ς και να του της ισχυ ́ος του νο ́μου, εφο ́σον επενδυ ́ουν α ́νω των 100 εκατομμυ-
 παρα ́σχει επιπλε ́ον αρχαιο ́τητα 5,5 μηνω ́ν στο κλιμα ́κιο 2. ρι ́ων πεσετω ́ν (601 012 ευρω ́) και δημιουργου ́ν περισσο ́τερες απο ́
 δε ́κα θε ́σεις εργασι ́ας.
 'Ελλειψη αιτιολογι ́ας.
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως που επικαλει ́ται η προσφευ ́γουσα προς
 στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της ει ́ναι παρο ́μοιοι με εκει ́νους που
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-225/01.
 Προσφυγη ́ της Confederación Empresarial Vasca κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 22 Οκτωβρι ́ου 2001 Προσφυγη ́ της Confederación Empresarial Vasca κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 22 Οκτωβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-265/01)
 (Υπο ́θεση Τ-266/01)
 (2002/C 3/70)
 (2002/C 3/71)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 Η Confederación Empresarial Vasca, με ́εδρα το Μπιλμπα ́ο
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Marcos Araujo Η Confederación Empresarial Vasca, με ́εδρα το Μπιλμπα ́ο
 Boyd, α ́σκησε στις 22 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι- (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Marcos Araujo
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς Boyd, α ́σκησε στις 22 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 των


text:
Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς της 11ης Ιουλι ́ου — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς της 11ης Ιουλι ́ου
 2001, σχετικα ́ με το καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων που εφαρμο ́ζει η 2001, σχετικα ́ με το καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων που εφαρμο ́ζει η
 Ισπανι ́α υπε ́ρ των επιχειρη ́σεων της Αlava υπο ́ μορφη ́ Ισπανι ́α υπε ́ρ των επιχειρη ́σεων της Vizcaya υπο ́ μορφη ́
 πιστω ́σεως φο ́ρου για το 45 % του ποσου ́ των επενδυ ́σεων· πιστω ́σεως φο ́ρου για το 45 % του ποσου ́ των επενδυ ́σεων·
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 3 και 4 της αποφα ́σεως — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει τα α ́ρθρα 3 και 4 της αποφα ́σεως
 της καθη ́ς της 11ης Ιουλι ́ου 2001, σχετικα ́ με το καθεστω ́ς της καθη ́ς της 11ης Ιουλι ́ου 2001, σχετικα ́ με το καθεστω ́ς
 ενισχυ ́σεων που εφαρμο ́ζει η Ισπανι ́α υπε ́ρ των επιχειρη ́σεων ενισχυ ́σεων που εφαρμο ́ζει η Ισπανι ́α υπε ́ρ των επιχειρη ́σεων
 της Αlava υπο ́ μορφη ́ πιστω ́σεως φο ́ρου για το 45 % του της Vizcaya υπο ́ μορφη ́ πιστω ́σεως φο ́ρου για το 45 % του
 ποσου ́ των επενδυ ́σεων, καθο ́σον ει ́ναι απαρα ́δεκτη η επιβολη ́ ποσου ́ των επενδυ ́σεων, καθο ́σον ει ́ναι απαρα ́δεκτη η επιβολη ́
 της υποχρεω ́σεως αναζητη ́σεως των μη εισπραχθε ́ντων απο ́ της υποχρεω ́σεως αναζητη ́σεως των μη εισπραχθε ́ντων απο ́
 τις περιφερειακε ́ς φορολογικε ́ς αρχε ́ς της Αlava ποσω ́ν τις περιφερειακε ́ς φορολογικε ́ς αρχε ́ς της Vizcaya ποσω ́ν
 κατ' εφαρμογη ́ν της αμφισβητουμε ́νης φορολογικη ́ς ρυθμι ́- κατ' εφαρμογη ́ν της αμφισβητουμε ́νης φορολογικη ́ς ρυθμι ́-
 σεως. σεως.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- C 3/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως C(2001) 1765 Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως C(2001) 1760
 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, καθο ́σον με την τελικο ́ της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, καθο ́σον με την
 απο ́φαση αυτη ́ θεωρου ́νται ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες απο ́φαση αυτη ́ θεωρου ́νται ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες
 με την κοινη ́ αγορα ́ οι


text:
μειω ́σεις φο ́ρου που απορρε ́ουν απο ́ την με την κοινη ́ αγορα ́ οι μειω ́σεις του φο ́ρου επι ́ των εταιριω ́ν που
 τε ́ταρτη προσθη ́κη της Νοrma Foral 7/1966 της 26ης ∆εκεμβρι ́ου απορρε ́ουν απο ́ το α ́ρθρο 26 της Νοrma Foral 24/1996 της
 1996 και απο ́ την δε ́κατη προσθη ́κη της Νοrma Fοral 4/1998 5ης Ιουλι ́ου 1996 (Boletı́n Oficial del Territorio Histórico de
 της 2ας ∆εκεμβρι ́ου 1998, που προβλε ́πουν πι ́στωση φο ́ρου για Alava της 9.8.96), το οποι ́ο προβλε ́πει μει ́ωση κατα ́ 99 %, 75 %,
 το 45 % του ποσου ́ των επενδυ ́σεων σε υποδομε ́ς που υπερβαι ́νουν 50 % και 25 % της βα ́σεως επιβολη ́ς του εν λο ́γω φο ́ρου
 τα 2,5 δισεκατομμυ ́ρια πεσετω ́ν (15 025 303 ευρω ́) και πραγμα- που οφει ́λεται για τα τε ́σσερα πρω ́τα φορολογικα ́ ́ετη απο ́ τις
 τοποιου ́νται απο ́ επιχειρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες στο επιχειρη ́σεις που αρχι ́ζουν την επιχειρησιακη ́ τους δραστηριο ́τητα
 Territοriο Ηistóricο de Vizcaya. εντο ́ς του Terrotorio Histórico de Alava μετα ́ την ́εναρξη της
 ισχυ ́ος του νο ́μου, εφο ́σον ́εχουν δαπανη ́σει κεφα ́λαιο υπερβαι ́νον
 τα 20 εκατομμυ ́ρια πεσετω ́ν (120 202 ευρω ́), επενδυ ́ουν α ́νω των
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως που επικαλει ́ται η προσφευ ́γουσα προς 80 εκατομμυρι ́ων πεσετω ́ν (430 810 ευρω ́) και δημιουργου ́ν
 στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της ει ́ναι παρο ́μοιοι με εκει ́νους που περισσο ́τερες απο ́ δε ́κα θε ́σεις εργασι ́ας.
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-225/01.
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως που επικαλει ́ται η προσφευ ́γουσα προς
 στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της ει ́ναι παρο ́μοιοι με εκει ́νους που
 προβα ́λλονται στην υπο ́θεση Τ-225/01.
 Προσφυγη ́ της Confederación Empresarial Vasca κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 22 Οκτωβρι ́ου 2001 Προσφυγη ́ της Confederación Empresarial Vasca κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 (Υπο ́θεση Τ-267/01) 22 Οκτωβρι ́ου 2001
 (υπο ́θεση Τ-268/01)
 (2002/C 3/72)
 (2002/C 3/73)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 Η Confederación Empresarial Vasca, με ́εδρα το Μπιλμπα ́ο
 (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Marcos Araujo Η Confederación Empresarial Vasca, με ́εδρα το Μπιλμπα ́ο
 Boyd, α ́σκησε στις 22 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι- (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Marcos Araujo
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς Boyd, α ́σκησε στις 22 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει