text:
́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.
 1) Τα ́αρθρα 1, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο γ', και 2, παρα ́γρα-
 φος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1697/79
 του Συμβουλι ́ου, της 24ης Ιουλι ́ου 1979, περι ́ της εκ των
 υστε ́ρων εισπρα ́ξεως εισαγωγικω ́ ν ́η εξαγωγικω ́ ν δασμω ́ν
 που δεν κατε ́στησαν απαιτητοι ́ απο ́ τον φορολογου ́μενο, ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 για εμπορευ ́ματα που διασαφηνι ́σθηκαν σε τελωνειακο ́
 καθεστω ́ ς συνεπαγο ́μενο την υποχρε ́ωση καταβολη ́ς τε ́τοιων (δευ ́τερο τμη ́μα)
 δασμω ́ ν, ́εχουν την ́εννοια ́οτι η βεβαι ́ωση του αρχικου ́
 ποσου ́ που δεν κατε ́στη απαιτητο ́ σε βα ́ρος του υποχρε ́ου της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 2001
 αποτελει ́διοικητικη ́ πρα ́ξη που προηγει ́ται της ειδοποιη ́σεως
 προς ει ́σπραξη και της ́διας
 ι της εισπρα ́ξεως και δεν συνι ́στα- στην υπο ́θεση C-59/00 (αι ́τηση του Vestre Landsret για την
 ται κατ' ανα ́γκη σε εγγραφη ́ του σχετικου ́ ποσου ́ απο ́ ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Bent Mousten
 με ́ρους της τελωνειακη ́ς αρχη ́ς στα λογιστικα ́ βιβλι ́α ́η σε Vestergaard κατα ́ Spøttrup Boligselskab (1)
 οποιοδη ́ποτε ́αλλο αντι ́στοιχο ́εγγραφο.
 ('Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας
 2) Το ́αρθρο 2, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 1697/79 ́εχει — Συμβα ́σεις δημοσι ́ων ́εργων — Συμβα ́ σεις ́εργων που
 την ́εννοια ́οτι, ́οταν η πρω ́ τη πρα ́ξη καθορισμου ́ του ́υψους δεν φθα ́νουν τις οριακε ́ς τιμε ́ς της οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ —
 των εισφορω ́ ν ακυρω ́ νεται και αντικαθι ́σταται απο ́ δευ ́τερη Ρη ́τρα επιβα ́ λλουσα τη χρησιμοποι ́ηση καθοριζομε ́νου απο ́
 πρα ́ξη η οποι ́α, χωρι ́ς να μεταβα ́λλει τη νομικη ́ βα ́ση το ση ́μα του προϊο ́ντος, χωρι ́ς τη δυνατο ́τητα χρησιμοποιη ́-
 της εισπρα ́ξεως, καθορι ́ζει τις εισφορε ́ς αυτε ́ς σε ποσο ́ σεως ομοειδου ́ς προϊο ́ντος — Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των
 χαμηλο ́τερο του αρχικω ́ ς καθορισθε ́ντος, η διαδικασι ́α εμπορευμα ́των)
 εισπρα ́ξεως θεωρει ́ται ́οτι ́εχει κινηθει ́ με την πρω ́ τη πρα ́ξη.
 (2002/C 84/51)
 3) Ου ́τε το ́αρθρο 254 της Πρα ́ξης για τους ́ορους προσχω ́-
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η δανικη ́)
 (Γλω
 ρησης του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας και της Πορτογαλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας και για τις προσαρμογε ́ς των Συνθηκω ́ ν ου ́τε οι
 διατα ́ξεις των κανονισμω ́ ν (ΕΟΚ) 3771/85 του Συμβουλι ́ου, (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1985, για τα αποθε ́ματα γεωργικω ́ν στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 προϊο ́ντων που βρι ́σκονται στην Πορτογαλι ́α, και 579/86
 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Φεβρουαρι ́ου 1986, για τη θε ́σπιση
 των διατα ́ξεων σχετικα ́ με


text:
τα αποθε ́ματα προϊο ́ντων του Στην υπο ́θεση C-59/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Vestre
 τομε ́α της ζα ́χαρης που βρι ́σκονται, την 1η Μαρτι ́ου 1986, Landsret (∆ανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 στην Ισπανι ́α και την Πορτογαλι ́α, απαγορευ ́ουν στην Πορ- α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 τογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να απαιτει ́ απο ́ τους επιχειρηματι ́ες που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του δικαστηρι ́ου αυτου ́ μεταξυ ́ Bent
 που κατει ́χαν πλεονασματικε ́ς ποσο ́τητες ζα ́χαρης τις οποι ́ες Mousten Vestergaard και Spøttrup Boligselskab, η ́εκδοση
 μπορου ́σαν να εξαγα ́γουν εντο ́ς της προβλεπο ́μενης προς προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 6
 του ́το προθεσμι ́ας να καταβα ́λλουν την εισφορα ́ που προ- και 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 12
 βλε ́πει το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 579/86. ΕΚ και 28 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 την Ν. Colneric, προ ́εδρο τμη ́ματος, και τους R. Schintgen και
 Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: P. Léger,
 4) Οι τελωνειακε ́ς αρχε ́ς κρα ́τους με ́λους πρε ́πει να παραιτου ́- γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 3 ∆εκεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη
 νται απο ́ την εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη των δασμω ́ ν κατα ́ με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 το ́αρθρο 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 1697/79,
 ́οταν:
 Το ́αρθρο 30 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 ́αρθρο 28 ΕΚ) απαγορευ ́ει στην αναθε ́τουσα αρχη ́ να προσθε ́σει,
 — οι δασμοι ́ δεν εισπρα ́χθηκαν λο ́γω σφα ́λματος ερμη- στα ́εγγραφα προκηρυ ́ξεως σχετικα ́ με συ ́μβαση δημοσι ́ων ́εργων,
 νει ́ας ́η εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων που αφορου ́ν τη μη υπερβαι ́νουσα το κατω ́ τατο ́οριο που προβλε ́πεται στην
 σχετικη ́ εισφορα ́ το οποι ́ο ει ́ναι απο ́ρροια ενεργου ́ οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993,
 συμπεριφορα ́ς των αρμο ́διων αρχω ́ ν, ́αρα ́οχι λο ́γω περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων
 σφα ́λματος που προκλη ́θηκε απο ́ ανακριβει ́ς δηλω ́ σεις δημοσι ́ων ́εργων, ρη ́τρα επιβα ́λλουσα, για την εκτε ́λεση της
 του υποχρε ́ου, συμβα ́σεως, τη χρησιμοποι ́ηση προϊο ́ντος με συγκεκριμε ́νο ση ́μα,
 ́οταν η ρη ́τρα αυτη ́ δεν συνοδευ ́εται απο ́ τη μνει ́α « ́η ισοδυ ́ναμο».
 — το σφα ́λμα αυτο ́ δεν μπορου ́σε λογικα ́ να εντοπιστει ́
 απο ́ τον καλο ́πιστο υπο ́χρεο, παρα ́ την επαγγελματικη ́ (1) ΕΕ C 122 της 29.4.2000.
 πει ́ρα του και παρα ́ την επιμε ́λεια την οποι ́α ́επρεπε

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
16. 3 . 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/15
 σεων, να κρίνει δηλαδή αν μια ενίσχυση συμβιβάζεται ή οχι με Προσφυγή της «S» κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 τη λειτουργία της κοινής αγοράς. Οι παραπάνω κανόνες Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1996
 ουσιαστικού δικαίου — σε συνδυασμό προς την απονομή (Υπόθεση Τ-4/96)
 αποκλειστικής αρμοδιότητας στην Επιτροπή — εξηγούν
 γιατί οι διαδικαστικές διατάξεις του άρθρου 93, παράγρα (96/C 77/34)
 φος 3 , επιβάλλουν στα κράτη μέλη το καθήκον να κοινοποι (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ούν στην Επιτροπή , πριν τα εγκρίνουν και τα εκτελέσουν
 στην εσωτερική τους έννομη τάξη , ό,τι σχέδια ενισχύσεων H «S», εκπροσωπούμενη απο τους Georges Vandersanden
 έχουν την πρόθεση να θεσπίσουν. Εάν τα κράτη μέλη δεν και Laure Levi, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων
 τηρήσουν την υποχρέωση κοινοποιήσεως, η απαγόρευση στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson Sàrl , 1 , rue Glesener,
 εκτελέσεως των επιμάχων σχεδίων ισχύει αυτοδικαίως στην άσκησε στις 15 Ιανουαρίου 1996, ενώπιον του Πρωτοδικείου
 εσωτερική έννομη τάξη - τον κανόνα αυτόν μπορεί, επομένως, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Δικαστη
 να επικαλεστεί ένας ανταγωνιστής ενώπιον των εθνικών ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 δικαστηρίων, εφόσον το εσωτερικό δικονομικό δίκαιο του H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 παρέχει τρόπους να προβάλει τις χορηγηθείσες ενισχύσεις, τα
 εθνικά δικαστήρια όμως υποχρεούνται απλώς να εξασφαλί — να ακυρώσει την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρω
 σουν την τήρηση της απαγορεύσεως, μέχρι την τελική από παϊκών Κοινοτήτων, την οποία εξέδωσε υπό την ιδιότητα
 φαση της Επιτροπής. Από το καθεστώς αυτό προκύπτει ότι η της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) στις
 Επιτροπή έχει το καθήκον να αποφανθεί αν συμβιβάζονται 11 Απριλίου 1995 , στο μέτρο που η απόφαση αυτή
 με την κοινή αγορά τα μη κοινοποιηθέντα μέτρα ενισχύσεως, βασίζεται σε ποσοστό αναπηρίας 6 % για τον υπολογισμό
 των οποίων έχει εν τω μεταξύ λάβει γνώση , ιδίως αν της αποζημιώσεως που προβλέπεται στο άρθρο 73 του
 ενημερωθεί περί της υπάρξεώς των μέσω καταγγελίας υπο Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως,
 βαλλομένης από ανταγωνίστρια της εταιρείας που λαμβάνει — να αναγνωρίσει το δικαίωμα της προσφεύγουσας επί της
 τη χορηγούμενη ενίσχυση . προβλεπόμενης στο άρθρο 73 του ΚΥΚ αποζημιώσεως,
 υπολογιζομένης βάσει ποσοστού αναπηρίας 30% ,
 H προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι, στη συγκεκριμένη περί — να ακυρώσει, εφόσον κριθεί αναγκαίο , τη ληφθείσα στις
 πτωση, η Επιτροπή πληροφορήθηκε, με την υποβληθείσα 2 Οκτωβρίου 1995 και κοινοποιηθείσα στις 16 Οκτωβρίου
 καταγγελία, ότι, στην Πορτογαλία, θεσπίστηκαν και εκτελέ 1995 απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως της
 στηκαν μέτρα ενισχύσεως υπέρ της RTP, τα οποία ενέκρινε η προσφεύγουσας,
 Κυβέρνηση χωρίς να έχει συμμορφωθεί προς το καθήκον της
 προς κοινοποίηση . Αυτό σημαίνει ότι η Επιτροπή όφειλε, — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών
 εντός ευλόγου χρόνου , να λάβει μια εκ των δύο αποφάσεων: εξόδων.
 είτε να εγκρίνει τα επίμαχα μέτρα, αφού δώσει προηγουμένως Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 στις πορτογαλικές αρχές την ευκαιρία να υποβάλουν τις
 παρατηρήσεις τους, στην περίπτωση που σχηματίζει ευθύς εξ H προσφεύγουσα, συνταξιούχος υπάλληλος του Δικαστη
 αρχής την πεποίθηση ότι


text:
τα εν λόγω μέτρα συμβιβάζονται με ρίου , βαθμού LA 6, βάλλει κατά του τρόπου υπολογισμού της
 την κοινή αγορά- είτε να κινήσει τη διαδικασία εξετάσεως του προβλεπομένης στο άρθρο 73 του ΚΥΚ αποζημιώσεως, o
 άρθρου 93, παράγραφος 2, στην περίπτωση που , βάσει απλής οποίος κατά τους ισχυρισμούς της βασίζεται σε λανθασμένο
 προκαταρκτικής αναλύσεως, δεν της είναι δυνατόν να θεω ποσοστό αναπηρίας.
 ρήσει τα εν λόγω μέτρα συμβιβαζόμενα με την κοινή αγορά. H H προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε βάσει των στοιχείων
 Επιτροπή δεν έπραξε ούτε το ένα ούτε το άλλο, αλλά, εδώ και δύο ιατρικών εκθέσεων της υγειονομικής επιτροπής, με την
 δυόμισι χρόνια, εξακολουθεί να βρίσκεται στην προκαταρ οποία αναγνωριζόταν στην προσφεύγουσα μερική μόνιμη
 κτική ανάλυση της καταστάσεοος. αναπηρία 30% προερχόμενη , κατά 20% , από την άσκηση
 των καθηκόντων της προσφεύγουσας στο καθού θεσμικό
 Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε θέση , στο προκαταρ όργανο.
 κτικό στάδιο, προσβάλλει τα δικαιώματα της προσφεύγου
 σας, η οποία κωλύεται έτσι να επιδιώξει ένδικη προστασία H προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, παράβαση του άρ
 προς διαφύλαξη των εννόμων συμφερόντων της. Γι' αυτούς θρου 73 του ΚΥΚ, των άρθρων 3 , παράγραφος 2, και 12,
 τους λόγους, η προσφεύγουσα κάλεσε, στις 11 Αυγούστου παράγραφος 2, της ρυθμίσεως σχετικά με την ασφάλιση
 1995 , την Επιτροπή να ενεργήσει, της απηύθυνε δηλαδή έναντι των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής νόσου
 επιστολή, με την οποία ζητούσε από την Επιτροπή , σύμφωνα των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και
 με το άρθρο 175 της συνθήκης ΕΚ, να λάβει θέση επί της του πίνακα των ποσοστών αναπηρίας που αποτελεί παράρ
 υποβληθείσης καταγγελίας, και ιδίως επί του αιτήματος τημα της ρυθμίσεως αυτής. Συναφώς, η προσφεύγουσα
 κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2. H φρονεί ότι το δικαίωμα επί των παροχών γεννάται οσάκις η
 Επιτροπή απήντησε, μετά την παρέλευση της δίμηνης προ ασθένεια ή η επιδείνωση μιας ασθένειας προέρχεται από την
 θεσμίας του άρθρου 175 , με έγγραφο της 16ης Οκτωβρίου άσκηση ή προκαλείται επ' ευκαιρία της ασκήσεως των
 1995· με το έγγραφο αυτό, η Επιτροπή δεν λαμβάνει θέση , καθηκόντων στο πλαίσιο υπηρεσιακής σχέσεως με τις Κοινό
 αλλά πληροφορεί απλώς ότι, είχε λάβει μια μελέτη και ότι είχε τητες και ότι ουδόλως απαιτείται η εργασία στο πλαίσιο των
 ζητήσει πληροφορίες από τις πορτογαλικές αρχές, με σκοπό οργάνων να αποτελεί την πρωτεύουσα αιτία της ασθέ
 να εξετάσει την κατάσταση . Κατά συνέπεια, η Επιτροπή νειας .
 παρέβη την υποχρέωσή της να εκδώσει πράξη , με την οποία H προσφεύγουσα τονίζει επιπλέον ότι, εφόσον αποδείχθηκε
 να λαμβάνει θέση επί της καταγγελίας της προσφεύγου η αιτιώδης σχέση και καθορίστηκε το ποσοστό μόνιμης
 σας . αναπηρίας στο 30% , το καθού , λαβόν υπόψη ένα ποσοστό
 6 % για τον επίδικο υπολογισμό της αποζημιώσεως, παρέβη
 το άρθρο 73 , παράγραφος 2 , στοιχείο γ), του ΚΥΚ, τα
 ---pagebreak--- Αριθ. C 77/16 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 άρθρα 3, παράγραφος 2 , και 12, παράγραφος 2, της προπα Λογοι και κύρια επιχειρήματα
 ρατεθείσας ρυθμίσεως, καθώς και τον πίνακα των ποσοστών


text:
O προσφεύγων, διευθυντής στη Διεύθυνση 1 της Γενικής
 αναπηρίας που αποτελεί παράρτημα της ρυθμίσεως αυτής.
 Διευθύνσεως G του Συμβουλίου , στην οποία ασκούσε τα
 Κατά την προσφεύγουσα, οι εκθέσεις της υγειονομικής καθήκοντά του επί δέκα και πλέον έτη , βάλλει κατά της
 επιτροπής είναι παράνομες, στο μέτρο που η εν λόγω απορρίψεως της υποψηφιότητάς του για την κενή θέση του
 επιτροπή εκπλήρωσε την αποστολή της κρίνοντας ότι υφί γενικού διευθυντή της ΓΔ J. O λόγος για τον οποίο δεν
 σταται άμεση σχέση μεταξύ της ασθένειας και της ασκήσεως προτιμήθηκε η υποψηφιότητά του είναι η ανάγκη να ληφθεί
 επαγγελματικής δραστηριότητας o ποσοστιαίος επιμερισμός υπόψη ορισμένη γεωγραφική ισορροπία στις θέσεις πλαισιώ
 που η επιτροπή αυτή κάνει μεταξύ των διαφόρων παραγό σεως του οργάνου .
 ντων που συντέλεσαν στην εμφάνιση της ασθένειας της O προσφεύγων επικαλείται καταρχάς παράβαση των άρ
 προσφεύγουσας υπερβαίνει το πλαίσιο του ερωτήματος που θρων 4 και 29. παράγραφος 1 , του Κανονισμού Υπηρεσιακής
 της υποβλήθηκε και δεν σχετίζεται με καμία έννοια του Καταστάσεως ( στο εξής: ΚΥΚ ), υποστηρίζοντας ότι οι
 ΚΥΚ .
 προσβαλλόμενες αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς προηγούμενη
 H προσφεύγουσα τονίζει τέλος ότι το χρησιμοποιηθέν από το διαβούλευση με το Coreper. Στην προκειμένη περίπτωση , το
 καθού σύστημα υπολογισμού παραβιάζει την αρχή της Συμβούλιο επελήφθη μόνον της προτάσεως του Γενικού
 ισότητας. Καταρχάς, η προσφεύγουσα υφίσταται δυσμενή Γραμματέα, η οποία περιορίζεται σε αναφορά στον πίνακα
 μεταχείριση σε σχέση με άλλα πρόσωπα που είναι λιγότερο του προσωπικού για το οικονομικό έτος 1995 και στην
 ευάλωτα σε ορισμένες συνθήκες εργασίας, ενώ η ικανότητα ευκαιρία διορισμού τού τελικώς επιλεγέντος υποψηφίου στον
 προς εργασία όλων των υπαλλήλων πρέπει να διαπιστώνεται βαθμό A 1 από 1ης Ιουνίου 1995 , χωρίς να γίνεται αναφορά σε
 με την προ της προσλήψεως ιατρική εξέταση . Εν συνεχεία, το ορισμένη θέση . Επομένως, προκύπτει ότι:
 γεγονός ότι στην ισχύουσα κοινοτική ρύθμιση δεν προβλέπε — η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ( στο εξής: ΑΔΑ), η
 ται ποια μέθοδος πρέπει να ακολουθείται για να αξιολογού οποία δεν ενημερώθηκε ούτε για τον κατάλογο των
 νται οι παράγοντες που μπορεί να οδήγησαν στην εμφάνιση υποψηφίων για την επίδικη θέση υπαλλήλων ούτε για τα
 της επαγγελματικής ασθένειας συνιστά, αυτό καθαυτό, πηγή προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση των οικείων
 διακρίσεων. καθηκόντων, δεν είχε τη δυνατότητα να προβεί η ίδια στη
 συγκριτική εξέταση των προσόντων που επιτάσσει το
 άρθρο 45 του ΚΥΚ,
 Προσφυγή που άσκησε στις 16 Ιανουαρίου 1996 o — το Συμβούλιο έλαβε απόφαση διορισμού , η οποία δεν έχει
 Θεμιστοκλής Κονταργύρης κατά του Συμβουλίου της ως αντικείμενο την κάλυψη , υπό τους προβλεπομένους
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως από τον ΚΥΚ όρους, συγκεκριμένης κενής θέσεως,
 (Υπόθεση Τ-6/96) — οι αποφάσεις περί απορρίψεως της υποψηφιότητας και
 της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος ελήφθη
 (96/C 77/35 ) σαν παρανόμως από τον Γενικό Γραμματέα, ενώ για την
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) πλήρωση της επίδικης θέσεως οι εξουσίες της ΑΔΑ
 μπορούν να ασκούνται νομίμως μόνον από το Συμβού
 Στις 16 Ιανουαρίου 1996, o Θεμιστοκλής Κονταργύρης, λιο .
 κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Jean-Noël O προσφεύγουν φρονεί επίσης ότι η εν


text:
λόγω ανακοίνωση
 Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel , δικηγόρους κενής θέσεως είχε διατυπωθεί με γενικούς όρους, οι οποίοι
 Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη Fiduciaire δεν παρέχουν στην ΑΔΑ τη δυνατότητα να προβεί σε
 Myson sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδι συγκριτική εξέταση των προσόντων των διαφόρων υποψη
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του φίων. Επιπλέον, κατά παράβαση των άρθρων 7 και 27 του
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. ΚΥΚ, o Γενικός Γραμματέας επέλεξε, ως αποφασιστικό
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: κριτήριο , την ανάγκη να υπάρχει ορισμένη γεωγραφική
 ισορροπία.
 — να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της υποψη
 φιότητας του προσφεύγοντος στη θέση βαθμού ΑΙ της Τέλος, επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογή
 Γενικής Διευθύνσεως (στο εξής: ΓΔ J) «Οικονομική και σεως καθώς και την ύπαρξη στην προκειμένη περίπτωση
 κοινωνική συνοχή , περιφερειακή πολιτική , κοινωνική καταχρήσεως εξουσίας.
 πολιτική , απασχόληση , διάλογος κοινωνικών εταίρων,
 εκπαίδευση και νεότητα, πολιτισμός, οπτικοακουστικά
 μέσα», Προσφυγή της Antonia Carparelli κατα της Επιτροπής των
 — να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου περί διορι Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 σμού άλλου υποψηφίου στον βαθμό ΑΙ , 22 Ιανουαρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-8/96)
 — να ακυρώσει την απόφαση περί τοποθετήσεως αυτού του
 άλλου υποψηφίου στη θέση του γενικού διευθυντή της (96/C 77/36)
 ΓΔ J ,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του
 Συμβουλίου της 7ης Νοεμβρίου 1995 περί απορρίψεως της H Antonia Carparelli, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε
 διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος, νη από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane
 Tornel , δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. Λουξεμβούργο τη Fiduciaire Myson sàrl , 1 , rue Glesener,


text:
 24.5.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 128/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid (Ισπανία) στις 4 Μαρτίου 2008 — Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Asociación de Artistas Intérpretes o Ejecutantes — Sociedad de Gestión de España (AIE) κατά Sogecable, S.A. και Canal Satélite Digital S.L.
 (Υπόθεση C-98/08)
 (2008/C 128/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσες: Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) και Asociación de Artistas Intérpretes o Ejecutantes — Sociedad de Gestión de España (AIE)
 Εναγόμενες: Sogecable, S.A. και Canal Satélite Digital S.L.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Επιτρέπει το κοινοτικό δίκαιο, και συγκεκριμένα η οδηγία 92/100/CEE (1) του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας, στα κράτη μέλη να θεσπίζουν διάταξη όπως το άρθρο 109, παράγραφος 1, του νόμου 22/1987, της 11ης Νοεμβρίου 1987, περί πνευματικής ιδιοκτησίας, με την οποία αναγνωρίζεται το αποκλειστικό δικαίωμα στους παραγωγούς φωνογραφημάτων που εκδίδονται για εμπορικούς σκοπούς να επιτρέπουν την παρουσίαση στο κοινό αυτών των φωνογραφημάτων και των αντιγράφων τους;
 (1) ΕΕ L 346, σ. 61.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/52
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Heidrick & Struggles International κατά ΓΕΕΑ (THE LEADERSHIP COMPANY)
 (Υπόθεση T-43/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος THE LEADERSHIP COMPANY - Απόλυτοι λόγοι μη καταχωρίσεως - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (EK) 207/2009])
 (2015/C 046/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Heidrick & Struggles International, Inc. (Σικάγο, Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: A. Norris, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: I. Harrington)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Οκτωβρίου 2013 (υπόθεση R 338/2013-2), όσον αφορά αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου THE LEADERSHIP COMPANY ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Heidrick & Struggles International Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 129 της 28.4.2014.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2016 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Aktiv Kapital Portfolio AS, Oslo, υποκατάστημα Ζυρίχης, πρώην Aktiv Kapital Portfolio Investment AG κατά Angel Luis Egea Torregrosa
 (Υπόθεση C-122/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Διαδικασία για την έκδοση διαταγής πληρωμής - Διαδικασία εκτελέσεως - Αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου της εκτελέσεως να λαμβάνει υπ’ όψιν αυτεπαγγέλτως την ακυρότητα καταχρηστικής ρήτρας - Αρχή της αποτελεσματικότητας - Αρχή του δεδικασμένου))
 (2016/C 326/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Aktiv Kapital Portfolio AS, Oslo, υποκατάστημα Ζυρίχης, πρώην Aktiv Kapital Portfolio Investment AG
 Εναγόμενος: Angel Luis Egea Torregrosa
 Διατακτικό
 Πρέπει η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτήν εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που αποτελεί το αντικείμενο της κύριας δίκης, η οποία δεν επιτρέπει στον δικαστή που επιλαμβάνεται της εκτελέσεως διαταγής πληρωμής να προβαίνει σε αυτεπάγγελτο έλεγχο, μολονότι διαθέτει όλα τα αναγκαία προς τούτο νομικά και πραγματικά στοχεία, του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας περιλαμβανόμενης σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή στην οποία στηρίχθηκε αυτή η διαταγή πληρωμής οσάκις, λόγω μη ασκήσεως ανακοπής από τον καταναλωτή κατά της διαταγής πληρωμής, ο δικαστής που εξέδωσε την εν λόγω διαταγή πληρωμής δεν είχε την εξουσία να προβεί σε έναν τέτοιο έλεγχο.
 (1) ΕΕ C 159 της 26.5.2014.


text:
 7.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 139/19
 Προσφυγή της 24ης Ιανουαρίου 2011 — Aecops κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-51/11)
 2011/C 139/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AECOPS — Associação de Empresas de Construção, Obras Públicas e Serviços (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: J. da Cruz Vilaça και L. Pinto Monteiro, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Διάδικοι
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση της Επιτροπής επί της υποθέσεως 88 0369 P1 της 27ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία μειώνει σε 37 056 405 PTE το ποσό της συνδρομής που είχε εγκριθεί με την απόφαση C(88) 831 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 1988 και, ταυτόχρονα, απαιτεί την επιστροφή ποσού 294 298,41 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικά της δικαστικά έξοδα και τα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: πάροδος της εύλογης προθεσμίας για τη λήψη αποφάσεως, η οποία συνεπάγεται:
 —
 Παραγραφή της διαδικασίας: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την πάροδο της τετραετούς προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, που ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Παρομοίως, ακόμη και αν είχε μεσολαβήσει διακοπή της προθεσμίας παραγραφής της διαδικασίας, επήλθε υπέρβαση του διπλασίου της προθεσμίας παραγραφής χωρίς να έχει ληφθεί σχετική απόφαση, όπως επιτρέπει το τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του εν λόγω κανονισμού. Επειδή δε η δυνατότητα άσκησης της σχετικής εξουσίας παρεγράφη, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να θεωρηθεί παράνομη και ανεπίδεκτη εκτελέσεως.
 —
 παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου: κατά την προσφεύγουσα, το γεγονός ότι η Επιτροπή άφησε να παρέλθουν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως συνιστά προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεπάγεται ότι οι πάντες έχουν δικαίωμα να διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις τους από τα όργανα της Ένωσης εντός εύλογης προθεσμίας.
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά της ως αμυνομένης, καθ’ όσον, δεδομένου ότι παρήλθαν 20 και πλέον έτη μεταξύ των φερομένων πλημμελειών και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως, η προσφεύγουσα στερήθηκε της δυνατότητας να υποβάλει εγκαίρως τις παρατηρήσεις της, όταν δηλαδή είχε ακόμη στην κατοχή της τα έγγραφα που θα της επέτρεπαν να αιτιολογήσει τις δαπάνες τις οποίες η Επιτροπή έκρινε μη επιλέξιμες.
 2)
 Δεύτερος λόγος: παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως: η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί τις επιταγές αιτιολογήσεως τις οποίες επιβάλλει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εκθέτει, ούτε καν συνοπτικώς, τους λόγους που οδήγησαν στη μείωση της παραχωρηθείσας από το ΕΚΤ οικονομικής συνδρομής. Ούτε η επιστολή του IGFSE, με την οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η προσβαλλόμενη απόφαση, εκθέτει, κατά τρόπο στοιχειωδώς καταληπτό, τους λόγους που ώθησαν στη μείωση της εν λόγω συνδρομής και ποιες δαπάνες είναι επιλέξιμες και ποιες μη επιλέξιμες. Κατά την άποψη της


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/29
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2016 – Ice Mountain Ibiza κατά EUIPO – Etyam (ocean beach club ibiza)
 (Υπόθεση T-753/14) (1)
 ((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ocean beach club ibiza - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα ocean drive Ibiza-hotel και προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα OCEAN THE GROUP - Ακύρωση του προγενέστερου σήματος που αποτέλεσε το θεμέλιο της προσβαλλόμενης αποφάσεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2016/C 243/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. L. Gracia Albero, F. Miazzetto και E. Cebollero González, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Etyam, SL (Ibiza, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 31ης Ιουλίου 2014 (υπόθεση R 2293/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Etyam και Ice Mountain Ibiza.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καταργεί τη δίκη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 26 της 26.1.2015.


text:
31 . 5 . 97 _EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 166/25
 Προσφυγή του Patrick Salez κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ — να ακυρώσει, εφοσον χρειάζεται, τη ρητή απορριπτική
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 1997 απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-92/97) επί της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος και
 (97/C 166/51 ) — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 O Patrick Salez, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος
 από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα προβαλλό
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας μενα στην υπόθεση Τ-16/97 (').
 Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de Cessange , άσκησε , στις
 (!) ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997 , σ. 27 .
 7 Απριλίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Προσφυγή της Brigitte Nau κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 1997
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης
 Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως του προ (Υπόθεση Τ-94/97)
 σφεύγοντος να εκτιμήσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του (97/C 166/53)
 άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 των ,
 H Brigitte Nau, κάτοικος Strombeek-Bever (Βέλγιο), εκπρο
 — να ακυρώσει, εφόσον χρειάζεται, τη ρητή απορριπτική σωπούμενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με
 απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 1996 σε απάντηση της διοικητικής ενστάσεως του προ Fiduciaire Myson Sàrl , 30, rue de Cessange , άσκησε, στις
 σφεύγοντος, 7 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 εξόδων. κών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο :
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 18ης
 με τους λόγους και τα κύρια επιχειρήματα που προβλήθηκαν Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως της προ
 στην υπόθεση Τ-16/97 ( 1 ). σφεύγουσας να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του
 άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 (' ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997 , σ. 27 . κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των ,
 — να ακυρώσει, εφόσον χρειάζεται, τη ρητή απορριπτική
 απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στις 27 Δεκεμβρίου 1996
 Προσφυγή του Minh-Hong Pham κατα Επιτροπής των επί της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας και
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου
 1997
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 (Υπόθεση Τ-93/97)
 (97/C 166/52) Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα προβαλλό
 μενα στην υπόθεση Τ-16/97 (').
 O Minh-Hong Pham, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμε (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8. 3 . 1997, σ. 27 .
 νος από τον


text:
Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας
 Fiduciaire Myson Sàrl , 30, rue de Cessange , άσκησε , στις
 7 Απριλίου 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρω Προσφυγή της Marie Louise Brichard κατα Επιτροπής των
 παϊκών Κοινοτήτων. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου
 1997
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Υπόθεση Τ-95/97)
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 27ης (97/C 166/54)
 Ιουνίου 1996, περί απορρίψεως της αιτήσεως του προ
 σφεύγοντος να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής του (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 άρθρου 31 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής
 κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτή H Marie Louise Brichard, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσω
 των , πούμενη από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο Βρυξελλών, με


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/13
 Διάταξη του προέδρου του δευτέρου τμήματος του Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Supremo Tribunal de Justiça (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — José Rui Garrett Pontes Pedroso κατά Netjets Management Limited
 (Υπόθεση C-242/16) (1)
 (2017/C 129/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Ο πρόεδρος του δευτέρου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 251 της 11.7.2016.


text:
 5.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/7
 Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιανουαρίου 2016 ο Min Liu κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 18 Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-813/14, Liu κατά EUIPO
 (Υπόθεση C-41/16 P)
 (2016/C 326/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Min Liu (εκπρόσωπος: Y. Zhang, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Με διάταξη της 8ης Ιουνίου 2016, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) έκρινε απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Απριλίου 2014 — Comsa κατά ΓΕΕΑ — COMSA (COMSA)
 (Υπόθεση T-144/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος COMSA - Προγενέστερη επωνυμία Comsa, SA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Μη χρήση στις συναλλαγές σημείου το οποίο δεν έχει τοπική μόνον ισχύ - Ομοιότητα των υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (EΚ) 207/2009»])
 2014/C 175/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Comsa, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς Μ. Aznar Alonso, μετέπειτα A. Gómez López, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Constructora de obras municipales, SA (COMSA) (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της από 10 Ιανουαρίου 2012 αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 518/2011-2 και R 795/2011-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Comsa, SA και Constructora de obras municipales, SA (COMSA).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 10ης Ιανουαρίου 2012 (συνεκδικαζόμενες υποθέσεις R 518/2011-2 και R 795/2011-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Comsa, SA και Constructora de obras municipales, SA (COMSA), καθόσον με την απόφαση αυτή ακυρώθηκε η απόφαση του τμήματος ανακοπών σχετικά με υπηρεσίες της κλάσεως 42 και επετράπη η καταχώριση του αιτούμενου σήματος για τις ίδιες υπηρεσίες.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Η Comsa φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το ΓΕΕΑ. Το ΓΕΕΑ φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών του εξόδων.
 (1) EE C 194 της 30.6.2012


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/33
 Προσφυγή της 17ης Σεπτεμβρίου 2010 — Václav Hrbek trading as BODY-HF κατά ΓΕΕΑ — The Outdoor Group (ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT)
 (Υπόθεση T-434/10)
 ()
 2010/C 328/57
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Václav Hrbek trading as BODY-HF (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: C. Jäger, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Outdoor Group Ltd (Northampton, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση R 1441/2009-2·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να απορρίψει την ανακοπή υπ' αριθ. B1276692 και να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος 5779351 στο σύνολό της·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών, σε περίπτωση που ασκήσει παρέμβαση στην υπό κρίση υπόθεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT», για προϊόντα των κλάσεων 18, 24, 25 και 28 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5779351
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2165017 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «alpine», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 18 και 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος 2, και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση δεδομένου ότι δεν είναι αντικειμενική και στερείται νόμιμης βάσης, και εφάρμοσε εσφαλμένα τα κριτήρια για την απόδειξη υπάρξεως κινδύνου συγχύσεως μεταξύ του προγενέστερου σήματος και του σήματος του οποίου ζητείται η ακύρωση.


text:
20. 1 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 16/3
 ασφαλίσεως παρά μόνον στο ένα από τα συμβαλλόμενα αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου, για την κοινή οργάνωση
 κράτη, ακόμη και όταν η εφαρμογή της διμερούς συμβάσεως αγορών στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος,
 κοινωνικής ασφαλίσεως είναι ευνοϊκότερη για τον ασφαλι ούτε τα άρθρα 39 και 55 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 σμένο. αριθ. 3886/92 της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 1992 για
 τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής όσον αφορά
 (1) EE αριθ . C 43 της 12 . 2. 1994. τα καθεστώτα επιδοτήσεων που προβλέπονται στον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του Συμβουλίου, για την
 κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος,
 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1244/82
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ και (ΕΟΚ) αριθ. 714/89, ούτε καμία γενική αρχή του
 κοινοτικού δικαίου επιβάλλουν στα κράτη μέλη την
 (τρίτο τμήμα) υποχρέωση να θεσπίσουν μηχανισμό αντισταθμίσεως της
 της 9tiç Nοεμβρίου' 1995 ζημίας που υφίστανται οι ιδιοκτήτες γεωργικών εκτάσεων
 λόγω της θεσπίσεως συστήματος δικαιωμάτων πριμοδο
 οτην υτόθεση C-38/94 (αίτηση toi* High Court of Justice, . τήσεως συνδεομένων προς τους παραγωγούς προβείου
 Queen's Bench Division, Divisional Court yια την έκδοση και αιγείου κρέατος ή βοείου κρέατος, έστω και αν το
 προδικαδτικής αποφάσεως): The Queen κατά Minister of δικαίωμα πριμοδοτήσεως μεταβιβάζεται από παραγω
 Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Country Landow γούς που δεν είναι ιδιοκτήτες των εκτάσεων τις οποίες
 ners Association (')
 καταλαμβάνουν οι εκμεταλλεύσεις τους.
 («Κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα τον προβεíον και τον
 αιγείου κρέατος, καθώς και στον τομέα τον βοείου κρέατος
 — Χορήγηση μεταβιβασίμων δικαιωμάτων πριμοδοτήσεως 2. Από την εξέταση των άρθρων 13 και 15 του προπαρατε
 στους παραγωγούς — Μέτρα αντισταθμίσεως υπέρ των θέντος κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3567/92 και των άρ
 ιδιοκτητών γεωργικών εκτάσεων») θρων 39 και 55 του προπαρατεθέντος κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 3886/92 δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να
 (96/C 16/05) επηρεάσει το κύρος τους.
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri αγγλική)
 (') EE αριθ . C 76 της 12 . 3 . 1994.
 (Προσωρινή μετάφραση- η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-38/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 High Court of Justice, Queen's, Bench Division, Divisional
 Court προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου της 9iiç Nοεμβρίου 1995
 μεταξύ Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: στην υπόθεση C-91/94 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής
 Country Landowners Association, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunal de grande instance de Paris):
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και το κύρος των άρ ποινική δίκη κατά Thierry Tranchant και Téléphone Store
 θρων 13 και 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3567/92 της Sari, αστικώς υπεύθυνης (')
 Επιτροπής της 10ης Δεκεμβρίου 1992 περί λεπτομερών («Οδηγία 88/3Θ1/ΕΟΚ της Επιτροπής — Ανεξαρτησία των
 κανόνων εφαρμογής των ατομικών ορίων, των εθνικών φορέων που είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο της εφαρ
 αποθεμάτων και της μεταβίβασης δικαιωμάτων που προβλέ μογής των τεχνικών προδιαγραφών — Εργαστήρια τεχνι
 πονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3013/89 του


text:
Συμβουλίου κού ελέγχον»)
 για την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του προβείου και
 αιγείου κρέατος (ΕΕ L 362, σ. 41 ), και των άρθρων 39 και 55 (96/C 16/06
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3886/92 της Επιτροπής της 23ης
 Δεκεμβρίου 1992 για τον καθορισμό των λεπτομερειών (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 εφαρμογής όσον αφορά τα καθεστώτα επιδοτήσεων που
 προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο
 Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 βοείου κρέατος, και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ)
 αριθ . 1244/82 και (ΕΟΚ) αριθ. 714/89 (ΕΕ L 391 , σ. 20), το
 Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moiti Στην υπόθεση C-91/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του
 nho de Almeida (εισηγητή), προεδρεύοντα του τμήματος, C. Tribunal de grande instance de Paris προς το Δικαστήριο, κατ'
 Gulmann και H. Ragnemalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 Γ. Κοσμάς, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί
 εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Thierry Tranchant
 διατακτικό : και Téléphone Store Sari, αστικώς υπεύθυνης, η έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας
 1 . Ούτε τα άρθρα 13 και 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 88/301/ΕΟΚ της Επιτροπής της 16ης Μαΐου 1988 σχετικά με
 αριθ. 3567/92 της Επιτροπής της 10ης Δεκεμβρίου 1992 τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματι
 περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής των ατομικών κών (ΕΕ L 131 , σ. 73), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους
 ορίων, των εθνικών αποθεμάτων και της μεταβίβασης G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, D. A. O. Edward, J.-P.
 δικαιωμάτων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) Puissochet και G. Hirsch (εισηγητή), προέδρους τμήματος,


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 10 Νοεμβρίου 2011 — Mariana Irimie κατά Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-565/121)
 (2012/C 25/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Mariana Irimie
 Καθών: Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η αρχή της ισοδυναμίας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, εφαρμοζόμενη επί των ενδίκων βοηθημάτων λόγω των προσβολών του κοινοτικού δικαίου σε βάρος των ιδιωτών στο πλαίσιο της εφαρμογής νομοθεσίας απάδουσας προς το κοινοτικό δίκαιο, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το δικαίωμα ιδιοκτησίας, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στο άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι αντίκεινται προς την αρχή αυτή διατάξεις του εσωτερικού δικαίου περιοριστικές του ύψους της αποζημιώσεως της οποίας δύναται να τύχει ο ιδιώτης λόγω της ζημίας την οποία υπέστη από την προσβολή ενός δικαιώματός του;


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/6
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τρίτο τμήμα)
 της 12ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-246/04 (αίτηση του Verwaltungsgerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Turn- und Sportunion Waldburg κατά Finanzlandesdirektion für Oberösterreich (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 13, Β, στοιχείο β', και Γ, στοιχείο α' - Φοροαπαλλαγή της μισθώσεως ακινήτων - Δικαίωμα επιλογής υπέρ των υποκειμένων στον φόρο - Αθλητικές ενώσεις χωρίς κερδοσκοπικό σκοπό - Προϋποθέσεις)
 (2006/C 60/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-246/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) με απόφαση της 26ης Μαΐου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Ιουνίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Turn- und Sportunion Waldburg κατά Finanzlandesdirektion für Oberösterreich, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus (εισηγητή) και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Τα κράτη μέλη, όταν παρέχουν στους υποκειμένους στον φόρο το δικαίωμα επιλογής της υπαγωγής στον φόρο, όπως προβλέπει το άρθρο 13, Γ, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, μπορούν να διακρίνουν ανάλογα με τη φύση των σχετικών πράξεων ή ανάλογα με την κατηγορία των υποκειμένων στον φόρο, υπό την προϋπόθεση να σέβονται τους σκοπούς και τις γενικές αρχές της έκτης οδηγίας, ιδίως την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας και την επιταγή της ορθής, απλής και ομοιόμορφης εφαρμογής των προβλεπομένων απαλλαγών.
 2.
 Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να προσδιορίσει αν υπερβαίνει τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως που παρέχεται στα κράτη μέλη ο εθνικός κανόνας ο οποίος, απαλλάσσοντας από τον φόρο γενικά τις πράξεις που συνάπτουν οι αθλητικές ενώσεις χωρίς κερδοσκοπικό σκοπό ενώσεις, περιορίζει το δικαίωμα των ενώσεων αυτών να επιλέξουν την υπαγωγή στον φόρο των πράξεων μισθώσεως, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας και την επιταγή της ορθής, απλής και ομοιόμορφης εφαρμογής των προβλεπομένων απαλλαγών.
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/36
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 8ης Μαΐου 2008 — Frankin κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-92/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι - Σύνταξη - Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 (2008/C 171/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Jacques Frankin (Sorée, Βέλγιο) και 482 άλλοι μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και D. Martin)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2007, F-3/06, Frankin κ.λπ. κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2.
 Ο Jacques Frankin και οι 482 άλλοι μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι της Επιτροπής των οποίων τα ονόματα περιλαμβάνονται στο παράρτημα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C 117 της 26.5.2007.


text:
18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/31
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Arne Mathisen AS κατα ́ του Συμ- μεταβιβα ́σεως μεταξυ ́ συνδεομε ́νων εταιριω ́ν. Επιπλε ́ον, η
 βουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́θηκε την 1η ∆ε- προσφευ ́γουσα ενεργου ́σε καλη ́ τη πι ́στει και δεν ει ́χε την
 κεμβρι ́ου 1999 προ ́θεση να παραπλανη ́σει την Επιτροπη ́.
 (Υπο ́θεση Τ-340/99) — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας. Ο κανονισμο ́ς δεν
 η ́ταν απολυ ́τως αναγκαι ́ος για την προστασι ́α της κοινοτικη ́ς
 (2000/C 79/68) αγορα ́ς αφου ́ η προσφευ ́γουσα διε ́κοψε την αμφισβητου ́μενη
 επιχειρηματικη ́ πρακτικη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 — ∆ικαιου ́ται αποζημιω ́σεως βα ́σει του α ́ρθρου 288 ΕΚ αφου ́ ο
 Η εταιρι ́α Arne Mathisen AS, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Sigurd κανονισμο ́ς η ́ταν παρα ́νομος και της προκα ́λεσε οικονομικη ́
 Knudtzon, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ ζημι ́α αποκλει ́οντα ́ς την απο ́ το εξαγωγικο ́ εμπο ́ριο σολομου ́
 γραφει ́ο των Bonn, Schmitt & Steichen, 7 Val Ste-Croix, προς την ΕΚ.
 α ́σκησε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́ πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει, καθο ́σον αφορα ́ την προσφευ ́γουσα, τον κανο-
 νισμο ́ (ΕΚ) 1895/1999 του Συμβουλι ́ου, της Προσφυγη ́ της Airtours PLC κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 27ης Αυγου ́στου 1999, για τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 2 ∆εκεμβρι ́ου
 (ΕΚ) 722/1999 για την επιβολη ́ οριστικω ́ν δασμω ́ν 1999
 αντιντα ́μπινγκ και αντισταθμιστικω ́ν δασμω ́ν στις εισαγωγε ́ς
 σολομου ́ Ατλαντικου ́ εκτροφη ́ς, καταγωγη ́ς Νορβηγι ́ας,
 (Υπο ́θεση Τ-342/99)
 — να επιδικα ́σει στην προσφευ ́γουσα αποζημι ́ωση την οποι ́α θα
 καταβα ́λει το Συμβου ́λιο με βα ́ση τις εμπορικε ́ς ζημι ́ες που
 (2000/C 79/69)
 προκλη ́θηκαν ως συνε ́πεια του εν λο ́γω κανονισμου ́ του
 Συμβουλι ́ου,
 — να κρι ́νει ο ́τι οφει ́λονται το ́κοι με επιτο ́κιο 12 % ετησι ́ως επι ́ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 των ποσω ́ν αυτω ́ν,
 Η εταιρι ́α Airtours PLC, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους John Swift,
 — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στην πληρωμη ́ των δικαστικω ́ν
 QC, Rupert Anderson, Malcolm Nicholson, Jacqueline Holland
 εξο ́δων.
 και Andrea Gomez da Silva, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τα γραφει ́α των δικηγο ́ρων Elvinger Hoss & Prussen, 2
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Place Winston Churchill, L-2014, α ́σκησε στις 2 ∆εκεμβρι ́ου
 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Η


text:
προσφευ ́γουσα ει ́ναι νορβηγικη ́ εταιρι ́α εμπορι ́ας ψαριω ́ν η προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 οποι ́α, μαζι ́ με α ́λλους Νορβηγου ́ς εξαγωγει ́ς, ανε ́λαβε την
 υποχρε ́ωση να μην πωλει ́ νορβηγικο ́ σολομο ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας
 σε τιμη ́ μικρο ́τερη της ελα ́χιστης προβλεπο ́μενης τιμη ́ς και να Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 υποβα ́λλει τριμηνιαι ́α ́εκθεση των πωλη ́σεων σολομου ́ στην
 Επιτροπη ́. Επιπροσθε ́τως, ανε ́λαβε την υποχρε ́ωση να μην παραβια ́- — να κρι ́νει ο ́τι η απο ́ 22 Σεπτεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση της
 ζει την ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων με διευθετη ́σεις συμψηφισμου ́ με Επιτροπη ́ς σχετικα ́ με την κοινοποι ́ηση συγκεντρω ́σεως επιχει-
 τους πελα ́τες εντο ́ς της Κοινο ́τητας η ́ με παραπλανητικε ́ς δηλω ́σεις ρη ́σεων συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 4064/89 του
 η ́ εκθε ́σεις. Κατο ́πιν ισχυρισμω ́ν ο ́τι η προσφευ ́γουσα ει ́χε Συμβουλι ́ου, στην υπο ́θεση IV/M.1524 — Airtours/First
 αποστει ́λει υποθετικε ́ς εκθε ́σεις πωλη ́σεων και παραπλα ́νησε την Choice, ει ́ναι α ́κυρη στο συ ́νολο ́ της και στερει ́ται εννο ́μου
 Επιτροπη ́ ως προς την πραγματικη ́ της λειτουργι ́α και την αποτελε ́σματος,
 ικανο ́τητα ́ της να τηρει ́ την ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων, το Συμβου ́λιο
 εξε ́δωσε τον προσβαλλο ́μενο κανονισμο ́. — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στην καταβολη ́ των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων της Airtours.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 τους εξη ́ς ισχυρισμου ́ς:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Η επιχειρηματικη ́ της πρακτικη ́ δεν η ́ταν αντι ́θετη προς την
 ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων αφου ́ η ανα ́ληψη υποχρεω ́σεων δεν
 κα ́λυπτε τις τριγωνικε ́ς εμπορικε ́ς διευθετη ́σεις προτου ́ τροπο- Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση απαγορευ ́ει την προταθει ́σα συγκε ́-
 ποιηθει ́ τον ∆εκε ́μβριο του 1998. ντρωση μεταξυ ́ Airtours και First Choice Holidays PLC για τον
 λο ́γο ο ́τι η συγκε ́ντρωση αυτη ́ θα οδηγου ́σε σε κατα ́σταση
 — Η επιχειρηματικη ́ πρακτικη ́ δεν αποτελει ́ καταστρατη ́γηση της συλλογικη ́ς δεσπο ́ζουσας θε ́σεως στην αγορα ́ του Ηνωμε ́νου
 αναλη ́ψεως υποχρεω ́σεων. Η προσφευ ́γουσα απορρι ́πτει τον Βασιλει ́ου για οργανωμε ́νες διακοπε ́ς μικρη ́ς δια ́ρκειας στο εξωτε-
 ισχυρισμο ́ ο ́τι οι τιμε ́ς και οι χρηματοοικονομικε ́ς ροε ́ς μεταξυ ́ ρικο ́. Οι συλλογικω ́ς κατε ́χουσες δεσπο ́ζουσα θε ́ση εταιρι ́ες θα
 των εμπορικω ́ν εται ́ρων της, που αποτελου ́σαν τη βα ́ση των η ́σαν οι συγχωνευθει ́σες Airtours/First Choice και δυ ́ο α ́λλα
 εκθε ́σεων της προσφευ ́γουσας προς την Επιτροπη ́, ει ́χαν τουριστικα ́ γραφει ́α, οι Thomson Travel Group PLC και Thomas


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/64
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 2ας Σεπτεμβρίου 2009 — E.ON Ruhrgas και E.ON Földgáz Trade κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-57/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Απόφαση με την οποία μια συγκέντρωση κηρύσσεται συμβατή με την κοινή αγορά - Δεσμεύσεις - Έγγραφα της Επιτροπής σχετικά με τις δεσμεύσεις - Πράξεις μη δεκτικές προσφυγής - Απαράδεκτο)
 2009/C 267/114
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: E.ON Ruhrgas International AG (Έσσεν, Γερμανία) και E.ON Földgáz Trade Zrt. (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωποι: G. Wiedermann και T. Lübbig, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Bouquet και V. Di Bucci)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των προβαλλομένων ως περιεχομένων στα έγγραφα της 19ης Δεκεμβρίου 2006 και της 16ης Ιανουαρίου 2007 αποφάσεων της Επιτροπής, σχετικά με τις δεσμεύσεις που ανάλαβε η Ε.ΟΝ Ruhrgas International AG, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2005, περί κηρύξεως μιας πράξης συγκεντρώσεως ως συμβατής με την κοινή αγορά και με τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/M.3696 — E.ON/MOL)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τις E.ON Ruhrgas International AG και E.ON Földgáz Trade Zrt στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και σε εκείνα της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) EE C 95 της 28.4.2007.


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/12
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2015 — Orange Polska κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-486/11) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Πολωνική αγορά τηλεπικοινωνιών - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 102 ΣΛΕΕ - Προϋποθέσεις επιβληθείσες από τον ιστορικό επιχειρηματικό φορέα εκμεταλλεύσεως προκειμένου να επιτρέψει την έναντι καταβολής αντιτίμου πρόσβαση νέων φορέων στο ευρυζωνικό δίκτυο και τις υπηρεσίες χονδρικής προσβάσεως - Έννομο συμφέρον για τη διαπίστωση παραβάσεως - Πρόστιμα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Σοβαρότητα της παραβάσεως - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Αναλογικότητα - Πλήρης δικαιοδοσία - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006))
 (2016/C 059/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Orange Polska S.A., πρώην Telekomunikacja Polska S.A. (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Modzelewska de Raad, P. Paśnik, S. Hautbourg, δικηγόροι, A. Howard, barrister, και C. Vajda, QC, στη συνέχεια M. Modzelewska de Raad, P. Paśnik, S. Hautbourg, A. Howard και D. Beard, QC)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Gencarelli, K. Mojzesowicz και G. Koleva, στη συνέχεια K. Mojzesowicz, G. Koleva και M. Malferrari και τέλος G. Koleva, M. Malferrari, É. Gippini Fournier και J. Szczodrowski)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: P. Rosiak και K. Karasiewicz, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: European Competitive Telecommunications Association (εκπρόσωποι: αρχικώς Π. Αλεξιάδης και J. MacKenzie, στη συνέχεια J. MacKenzie, solicitors)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ολικής ή μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2011) 4378 τελικό της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2011, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 102 ΣΛΕΕ (υπόθεση COMP/39.525 — Πολωνικές τηλεπικοινωνίες), και, αφετέρου, αίτημα μειώσεως του ποσού του προστίμου που επέβαλε η Επιτροπή με το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Orange Polska S.A. φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Οι Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji και European Competitive Telecommunications Association φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 340 της 19.11.2011.


text:
8.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 348/15
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Rechtbank van Eerste Aanleg te Veurne με δια ́ταξη
 της 4ης Μαι ̈́ου 2001 στην ποινικη ́ δι ́κη κατα ́ Klaus Hans
 Fritz Brügge· πολιτικω ́ ς ενα ́γουσα: Benedikt Leliaert
 (Υπο ́θεση C-385/01)
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (2001/C 348/27)
 Με την παρου ́σα προσφυγη ́ η Επιτροπη ́ επιθυμει ́ να αναγνωριστει ́
 η διπλη ́ παρα ́βαση των διατα ́ξεως της ́εκτης οδηγι ́ας: αφενο ́ς, η
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α', εδα ́φια 1 Με δια ́ταξη της 4ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Γραμμα-
 και 3, στον βαθμο ́ που η Γαλλι ́α εφα ́ρμοσε μειωμε ́νο συντελεστη ́ τει ́α του ∆ικαστηρο ́υ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 κατα ́ παρα ́βαση των διατα ́ξεων αυτω ́ν και, αφετε ́ρου , η παρα ́βαση 8 Οκτωβρι ́ου 2001, το Rechtbank van Eerste Aanleg te Veurne,
 του α ́ρθρου 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', σχετικη ́ με τη στο πλαι ́σιο της ποινικη ́ς δι ́κης κατα ́ Klaus Hans Fritz Brügge,
 διαδικασι ́α εγκρι ́σεως της εφαρμογη ́ς μειωμε ́νου συντελεστη ́ για πολιτικω ́ς ενα ́γουσα: Benedikt Leliaert, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 την προμη ́θεια φυσικου ́ αερι ́ου και ηλεκτρισμου ́. ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 — Επι ́ της διαδικασι ́ας διαβουλευ ́σεως (α ́ρθρο 12, παρα ́γρα-
 φος 3, στοιχει ́ο β'): εφο ́σον η Γαλλι ́α δεν απα ́ντησε στην Επιτρε ́πει το α ́ρθρο 54 της απο ́ 19 Ιουλι ́ου 1990 Συμβα ́σεως
 αι ́τηση της Επιτροπη ́ς για παροχη ́ προ ́σθετων πληροφοριω ́ν, εφαρμογη ́ς της Συμφωνι ́ας του Σε ́νγκεν στη μεν βελγικη ́ εισαγγε-
 η Επιτροπη ́ δεν μπορου ́σε να λα ́βει οριστικη ́ θε ́ση. Ελλει ́ψει λικη ́ αρχη ́ να παραπε ́μψει Γερμανο ́ υπη ́κοο σε βελγικο ́ ποινικο ́
 πλη ́ρους ενημερω ́σεως, παρα ́ τη σχετικη ́ αι ́τηση, η Επιτροπη ́ δικαστη ́ριο στο δε δικαστη ́ριο αυτο ́ να καταδικα ́σει τον υπη ́κοο
 δικαιολογημε ́να θεω ́ρησε ο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς ει ́χαν αποσυ ́- αυτο ́ν, ο ́ταν για την ́δια
 ι πρα ́ξη στον εν λο ́γω Γερμανο ́ υπη ́κοο
 ρει την αι ́τηση ́ τους. Συνεπω ́ς, η Γαλλι ́α, μη διαβιβα ́ζοντας προτα ́θηκε απο ́ τη γερμανικη ́ εισαγγελικη ́ αρχη ́ να τεθει ́ η υπο ́θεση
 τα πληροφοριακα ́ στοιχει ́α που της ζη ́τησε η Επιτροπη ́ στο αρχει ́ο με την καταβολη ́ ενο ́ς χρηματικου ́ ποσου ́, το οποι ́ο ο
 προκειμε ́νου


text:
να αποφανθει ́ βα ́σει του α ́ρθρου 12, παρα ́γρα- Γερμανο ́ς υπη ́κοος κατε ́βαλε;
 φος 3, στοιχει ́ο β', παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́
 τη δια ́ταξη αυτη ́.
 — Επι ́ της ουσι ́ας του με ́τρου (α ́ρθρο 12, παρα ́γραφος 3,
 στοιχει ́ο α'): αν η «συ ́νδεση» θεωρει ́ται ως ειδικη ́ παροχη ́
 για την κα ́λυψη σταθερω ́ν εξο ́δων διαφορετικη ́ απο ́ την
 προμη ́θεια ενε ́ργειας, ο μειωμε ́νος συντελεστη ́ς δεν ́εχει ως Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 νομικη ́ βα ́ση το α ́ρθρο 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α', που της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 8 Οκτωβρι ́ου
 παραπε ́μπει στο παρα ́ρτημα Η και δεν αναφε ́ρει τη συ ́νδεση 2001
 για προμη ́θεια ενε ́ργειας. Περαιτε ́ρω, ο εν λο ́γω μειωμε ́νος
 συντελεστη ́ς δεν δικαιολογει ́ται βα ́σει του α ́ρθρου 12,
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', το οποι ́ο κα ́νει λο ́γο μο ́νο για (Υπο ́θεση C-388/01)
 «προμη ́θεια φυσικου ́ αερι ́ου και ηλεκτρισμου ́». Αντιθε ́τως, αν
 θεωρηθει ́ ο ́τι η συ ́νδεση αποτελει ́ τμη ́μα της προμη ́θειας (2001/C 348/28)
 ενε ́ργειας, η Γαλλι ́α οφει ́λει να εφαρμο ́σει τον ́διο
 ι συντελεστη ́
 για πρα ́ξη που αφορα ́ το ́διοι αγαθο ́ συ ́μφωνα με την αρχη ́
 του ενιαι ́ου συντελεστη ́ που απορρε ́ει απο ́ το α ́ρθρο 12,
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο α'. 'Ετσι, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 12, Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β', ο ́διος
 ι μειωμε ́νος συντελεστη ́ς την Μαρι ́α Πατακια ́ και τον Roberto Amorisi, α ́σκησε στις
 πρε ́πει να ισχυ ́σει για το συ ́νολο της πρα ́ξεως (συ ́νδεση και 8 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 προμη ́θεια). Συνεπω ́ς, παρα ́ τις προσπα ́θειες της Γαλλι ́ας να Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 προβα ́λει ποικιλοτρο ́πως τη δια ́κριση μεταξυ ́ συνδε ́σεως
 κα προμη ́θειας ενε ́ργειας και, επομε ́νως, ανεξαρτη ́τως του
 χαρακτηρισμου ́ της συνδε ́σεως, επιβα ́λλεται η διαπι ́στωση ο ́τι Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 η Γαλλι ́α παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 α ́ρθρο 12, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́α α' και β'.
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε
 ισχυ ́ πλεονεκτη ́ματα με τα οποι ́α εισα ́γονται δυσμενει ́ς
 διακρι ́σεις ως προς το αντι ́τιμο των εισιτηρι ́ων για την
 ει ́σοδο σε μουσει ́α, σε μνημει ́α, σε πινακοθη ́κες, σε το ́πους
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49. αρχαιολογικω ́ν ανασκαφω ́ν, σε δημο ́σια ιστορικα


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/26
 Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2015 — City Train κατά EUIPO (CityTrain)
 (Υπόθεση T-699/15)
 (2016/C 111/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: City Train GmbH (Regensburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Adori, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «CityTrain» — Υπ’ αριθ. 13 154 315 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 843/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 9.9.2015 απόφαση του καθού και να το υποχρεώσει να καταχωρίσει ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το εικονιστικό σήμα «CityTrain» σε χρώματα «γκρι, ανοιχτό κόκκινο», το οποίο αφορά η από 8.8.2014 αίτηση υπ’ αριθ. 13 154 315, για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των κλάσεων 12, 37 και 42 για τις οποίες ζητήθηκε η καταχώριση.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.


text:
Αριθ . C 174/4 PËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8 . 7 . 95
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο: 1 . ζητείται η ελευθερωση των κονδυλίων για την κατα
 βολή προς υπήκοο κράτους μέλους B του τιμήματος
 1 . Να κρίνει άκυρο το άρθρο 1 παράγραφος 1 πρώτη εμπορευμάτων τα οποία αυτός εξήγαγε από το κράτος
 περίπτωση της απόφασης 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου της μέλος B προς τη Σερβία ή το Μαυροβούνιο ;
 22ας Δεκεμβρίου 1994, σε συνδυασμό με το σημείο 1 του
 πρωτοκόλλου του Μαρακές, το άρθρο 4 παράγραφος 1 2. α) τα εμπορεύματα έχουν επισήμως χαρακτηρισθεί
 της συμφοονίας για τη γεωργία στο παράρτημα 1 A της ως προοριζόμενα για αυστηρώς ιατρικούς σκο
 συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού πούς από την Επιτροπή Κυρώσεων των Ηνωμέ
 Εμπορίου ( ΠΟΕ ), καθόσον με αυτό το Συμβούλιο ενέ νων Εθνών, βάσει του ψηφίσματος 757 του
 κρινε τη σύναψη της συμφωνίας πλαισίου της Κοινότητας Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών;
 με την Κόστα Ρίκα, την Κολομβία , τη Νικαράγουα και τη
 Βενεζουέλα σχετικά με τις μπανάνες. β) τα εμπορεύματα εξήχθησαν κατόπιν αδείας χορη
 γηθείσας από τις αρμόδιες αρχές του κράτους
 2 . Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. μέλους B σύμφωνα με τον κανονισμό 1432/92;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 3 , τα εθνικά μέτρα επιτρέπουν την ελευθέρωση κονδυ
 λίων για την καταβολή του τιμήματος τέτοιου είδους
 Παράβαση ιεραρχικώς υπερτέρου κοινοτικού δικαίου : η εμπορευμάτων εξαχθέντων από το έδαφος του κράτο
 εγκριθείσα από το Συμβούλιο συμφωνία πλαίσιο παραβιάζει υς μέλους A, η δε άδεια εξαγωγής, της οποίας γίνεται
 τα θεμελιώδη δικαιώματα των επιχειρηματιών των ομάδων A μνεία στο σημείο 2 στοιχείο β ) ανωτέρω, έχει εκδοθεί
 και Γ [κατά την έννοια του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 404/93 από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους A; και
 του Συμβουλίου ] για ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος, ίση 4, το κράτος μέλος A έχει αποφασίσει ότι η θέσπιση των
 μεταχείριση και ιδιοκτησία ( ως προς την οργανωθείσα και
 ασκουμένη εκμετάλλευση επαγγελματικής δραστηριότητας). εθνικών αυτών μέτρων είναι αναγκαία ή σκόπιμη
 H συμφιονία πλαίσιο έχει ως αποτέλεσμα η αγορά μπανανών προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική
 τρίτων χωρών να επιβαρύνεται επιπροσθέτως, πέραν του εφαρμογή του ψηφίσματος 757 του Συμβουλίου
 Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών;
 κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 404/93 , επειδή μέρος της δασμολο
 γικής ποσοστώσεως μπορεί να αποκτηθεί ακόμη μόνον από 2. Ασκούν οι διατάξεις του άρθρου 234 της συνθήκης ΕΚ
 ορισμένες χώρες, στις χώρες δε αυτές , πέραν τούτου , επιτρέ επίδραση στην απάντηση επί του ερωτήματος 1 ;
 πεται να εκδίδουν πιστοποιητικά εξαγωγής, η υποβολή των
 οποίων αποτελεί προϋπόθεση για τη χορήγηση πιστοποιητι (') ΕΕ αριθ . L 151 της 3. 6. 1992, σ. 4.
 κών εισαγωγής από την Κοινότητα σε επιχειρηματίες των
 ομάδων A και Γ. Αντικειμενικοί λόγοι, οι οποίοι θα μπορού
 σαν να δικαιολογήσουν τη με το γεγονός αυτό συνδεομένη
 περαιτέρω χειροτέρευση της θέσης των παραδοσιακών εισα Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 γωγέων μπανανών τρίτων χωρών, δεν διακρίνονται. υπέβαλε το Court of Appeal in Northern Ireland με διάταξη
 της


text:
27ης Μαρτίου 1995 στην υπόθεση Norbrook Laboratories
 Ltd κατά Ministry of Agriculture, Fisheries and Food
 (Υπόθεση C-127/95)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (95/C 174/08
 υπέβαλε το Court of Appeal, Αονδίνο, με διάταξη της 27ης
 Μαΐου 1994 στην υπόθεση The Queen κατά ΗΜ Treasury και Με διαταξη της 27ης Μαρτίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 The Bank of England, ex parte: Centro-Com srl Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Απριλίου 1995 , το Court
 (Υπόθεση C-124/95) of Appeal in Northern Ireland, στο πλαίσιο της υποθέσεως
 Norbrook Laboratories Ltd κατά Ministry of Agriculture ,
 95 /C 174/07 ) Fisheries and Food, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά
 Με διάταξη της 27ης Μαίου 1994, r) οποία περιήλθε στη των :
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 11 Απριλίου 1995 , το Court of Appeal , Αονδίνο, στο 1 . Πρέπει να ερμηνεύονται οι οδηγίες 81 /851 /ΕΟΚ του
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The Queen κατά ΗΜ Treasury Συμβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1981 περί προσεγγίσε
 και The Bank of England , ex parte : Centro-Com srl, που ως των νομοθεσιών των κράτων μελών σχετικά με τα
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα (') και 81 /852/ΕΟΚ
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά του Συμβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1981 περί προσεγ
 των : γίσεως το)ν νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα
 αναλυτικά, φαρμακοτοξικολογικά και κλινικά πρότυπα
 1 . Συμβιβάζεται προς την κοινή εμπορική πολιτική της και πρωτόκολλα στον τομέα του ελέγχου των κτηνιατρι
 Κοινότητας, και συγκεκριμένα προς το άρθρο 113 της κών φαρμακευτικών προϊόντων (2) (και ιδίως τα άρθρα 5 ,
 συνθήκης ΕΚ και προς τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1432/92 του 8,9,11,29 έως 3 1 , 35 , 40 και 4 1 της οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ και
 Συμβουλίου της 1ης Ιουνίου 1992 που παρεμποδίζει τις το μέρος 1 του παραρτήματος της οδηγίας 81 /852/ΕΟΚ,
 συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινό ως είχαν προ πάσης τροποποιήσεως), υπό την έννοια ότι
 τητας και των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυρο επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή κράτους μέλους υπό
 βουνίου ('), η θέσπιση από κράτος μέλος A εθνικών περιστάσεις όπως οι ανωτέρω περιγραφείσες:
 μέτρων, τα οποία απαγορεύουν την ελευθέρωση κονδυ
 λίων ευρισκομένων εντός του κράτους μέλους A αλλά α) να αξιώνει από τον αιτούντα τη χορήγηση αδείας
 ανηκόντων σε πρόσωπο στη Σερβία ή στο Μαυροβούνιο , κυκλοφορίας κτηνιατρικού φαρμακευτικού προϊό
 εφόσον: ντος (στο εξής « Προϊόν») να γνωστοποιεί ή να ενεργεί
 ---pagebreak--- 8 . 7 . 95 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 174/5
 κατά τρόπο που να καθιστά δυνατή τη γνωστοποίηση βιάζει κάποια απο τις ανωτέρω αξιώσεις την αρχή
 στην αρμόδια αρχή των ονομάτων και των διευθύν της αναλογικότητας;
 σεων όλων των παρασκευαστών ορισμένης ουσίας
 (στο εξής «ουσία»), από τους οποίους o αίτιον προτί ii) Αν πρέπει η αρχή αυτή να εφαρμοστεί από το
 θεται να αγοράσει ποσότητες της ουσίας για χρήση εθνικό δικαστήριο, με ποια κριτήρια και από ποια
 κατά την παρασκευή από τον αιτούντα ενός


text:
από τα άποψη πρέπει να εκτιμηθεί η αναλογικότητα των
 δραστικά συστατικά ( στο εξής «δραστικά συστατι αξιώσεων;
 κά») του προϊόντος, και να παρέχει ή να μεριμνά για
 την παροχή στην αρμόδια αρχή λεπτομερειακών
 στοιχείων όσον αφορά την (τις) τοποθεσία (-ες) όπου 5, Έχουν τα άρθρα 30 έως 36 της συνθήκης ΕΚ την έννοια ότι
 πρόκειται να παρασκευαστεί η ουσία και τις διαδικα απαγορεύουν αξιώσεις όπως οι ανωτέρω περιγραφείσες,
 σίες παρασκευής και δοκιμασιών ελέγχου που χρησι ή κάποιες από αυτές;
 μοποιούνται από τον παρασκευαστή της ουσίας-
 6, α) Πρέπει το άρθρο 40 της οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ να
 β ) να αξιώνει από τον αιτούντα τη χορήγηση αδείας ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι έχει εφαρμογή στις
 κυκλοφορίας να υποβάλλει για έγκριση στην αρμόδια ανωτέρω περιγραφείσες αξιώσεις;
 αρχή τα αποτελέσματα των δοκιμασιών ελέγχου που
 πρέπει να διενεργούνται σε κάθε αγοραζόμενη από β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες
 τον αιτούντα παρτίδα της ουσίας και να μη διαθέτει συνθήκες και με ποια κριτήρια πρέπει η αιτιολόγηση
 καμία παρτίδα του προϊόντος έως ότου δοθεί έγκριση της επιβολής τέτοιων αξιώσεων να θεωρείται ως μη
 όσον αφορά την αντίστοιχη παρτίδα της ουσίας· προσήκουσα, σύμφωνα με το άρθρο 40, και ήσαν
 προσηκόντως αιτιολογημένες οι σχετικές αξιώσεις
 γ) να αξιώνει από τον αιτούντα (είτε χορηγώντας την στην παρούσα υπόθεση ;
 άδεια υπό ειδικούς όρους είτε αρνούμενη τη χορήγη
 ση της αδείας κυκλοφορίας είτε άλλως πως ) ή να
 συμμορφώνεται με μια ή και με τις δύο ανωτέρω 7, α ) Ευθύνεται ένα κράτος μέλος δυνάμει του κοινοτικού
 αξιώσεις ή να διαθέτει το προϊόν μόνον εφόσον έχει δικαίου προς αποζήμκοση ενός επιχειρηματία για την
 παρασκευαστεί με τη χρήση ποσοτήτων δραστικού εκ διαφυγόντων κερδών ζημία την οποία αυτός
 συστατικού που αγοράστηκαν από ορισμένο προμη υπέστη λόγω της επιβολής αξιώσεων όπως οι ανωτέ
 θευτή και δεν έχουν παρασκευαστεί από τον ίδιο τον ρω περιγραφείσες, οι οποίες:
 αιτούντα·
 i) δεν συμβιβάζονται με τις διατάξεις των οδηγιών
 δ ) να αναστέλλει την προβλεπόμενη στο άρθρο 8 της 81 /851 /ΕΟΚ ή/και 81 /852/ΕΟΚ,
 οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ προθεσμία για τη χορήγηση
 αδείας κυκλοφορίας μέχρις ότου o αιτών συμφωνήσει ii ) παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας,
 για την παροχή τιον αναφερόμενοι στο στοιχείο α )
 ανωτέρω πληροφοριακών στοιχείων. iii) απαγορεύονται από τα άρθρα 30 έως 36 της
 συνθήκης ΕΚ,
 2 . Επηρεάζει τις απαντήσεις στα ερωτήματα 1 στοιχεία α)
 έως δ ) ανωτέρα) το αν η διαδικασία παρασκευής του iv) δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες υπό την έννοια
 προϊόντος είναι συνεχής ή όχι συνεχής και, σε περίπτωση του άρθρου 40 της οδηγίας 81 /851 /ΕΟΚ;
 καταφατικής απαντήσεως , κατά ποιον τρόπο θα επηρε
 αζόταν η απάντηση στα εριοτήματα αυτά ;
 β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε όλες ή σε
 κάποιες από τις περιπτώσεις του ερωτήματος 7 στοι
 3 . Θα επηρέαζε τις απαντήσεις στα εριοτήματα 1 στοιχεία α ) χεία α) σημεία i ), ii ), iii) και iv), υπό ποιες συνθήκες
 έως δ) ανωτέρω εάν o αιτών δεν θα μπορούσε ευλογίας να γεννάται μια τέτοια ευθύνη ;
 συλλέξει οποιαδήποτε από τα πληροφοριακά στοιχεία
 που


text:
διαλαμβάνονται στο ερώτημα 1 στοιχείο α ), και, σε
 (') ΕΕ αριθ. L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 1 .
 περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, κατά ποιο τρόπο (2 ) ΕΕ αριθ . L 317 της 6. 11 . 1981 , σ. 16.
 θα επηρέαζε τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά;
 4 . α ) Αν η αξίωση για συμπλήρωση του φακέλου και οι
 άλλες αξιώσεις που περιγράφονται στο ερώτημα 1
 ανωτέρω, ή οποιαδήποτε από αυτές , είναι prima facie
 επιτρεπτές , βάσει των οδηγιών 81 /851 /ΕΟΚ και 81 /
 852/ΕΟΚ , πρέπει τέτοιες αξιώσεις να μην παραβι
 άζουν την αρχή της αναλογικότητας του κοινοτικού Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 δικαίου ; υπέβαλε η Pretura Circondariale di Genova με διάταξη της
 19ης Απριλίου 1995 στην υπόθεση Livia Balestra κατά
 β ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο στοι Istituto Nazionale délia Previdenza Sociale (INPS)
 χείο α), πρέπει η αρχή αυτή να τύχει εφαρμογής στην (Υπόθεση C-139/95)
 υπόθεση αυτή από το εθνικό δικαστήριο ή από το (95/C 174/09)
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων;
 γ) i ) Αν η αρχή αυτή πρέπει να εφαρμοστεί από το Με διαταξη της 19ης Απριλίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παρα Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Αυστρία) στις 10 Δεκεμβρίου 2012 — Michaela Hopfgartner
 (Υπόθεση C-577/12)
 2013/C 79/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Michaela Hopfgartner
 Εφεσίβλητη Αρχή: Finanzamt Wien
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντίκειται στο δίκαιο της Ένωσης, ιδίως στις διατάξεις περί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (άρθρα 56 επ. ΣΛΕΕ), εθνική ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία παρατείνεται η αξίωση για χορήγηση οικογενειακού επιδόματος μόνον υπό την προϋπόθεση –μεταξύ άλλων προϋποθέσεων– ότι ο τόπος ασκήσεως εθελοντικής πρακτικής βοηθητικής δραστηριότητας βρίσκεται στην ημεδαπή;


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/21
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στην υπόθεση C-152/02 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Bundesfinazhof): Terra Baubedarf-Handel GmbH κατά Finanzamt Osterholz-Scharmbeck (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 17, παράγραφος 1, και 18, παράγραφοι 1 και 2 - Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισαγωγών - Προϋποθέσεις ασκήσεως)
 (2004/C 118/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-152/02, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Terra Baubedarf-Handel GmbH και Finanzamt Osterholz-Scharmbeck, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 17 και 18 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M. Mugica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Όσον αφορά την κατά το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α), της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, το άρθρο 18, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας έχει την έννοια ότι το δικαίωμα εκπτώσεως πρέπει να ασκείται κατά την περίοδο δηλώσεως κατά την οποία συντρέχουν οι δύο προϋποθέσεις που προβλέπει η διάταξη αυτή, δηλαδή να έχει πραγματοποιηθεί η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών και ο υποκείμενος στον φόρο να έχει στην κατοχή του το τιμολόγιο ή έγγραφο, το οποίο κατά τα κριτήρια που έχει καθορίσει το οικείο κράτος μέλος, επέχει θέση τιμολογίου.
 (1) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Οκτωβρίου 2009 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 2 Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-279/06, Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)
 (Υπόθεση C-401/09 P)
 2010/C 11/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα υποψήφιο,
 —
 να υποχρεώσει την ΕΚΤ να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας καθώς και τις λοιπές δαπάνες και τα λοιπά έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε σε σχέση με την πρωτόδικη προσφυγή, ακόμη και αν η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως απορριφθεί, καθώς και τα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως γίνει δεκτή.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η ένσταση απαραδέκτου της καθής, η οποία προβλήθηκε με το υπόμνημα αντικρούσεως, έπρεπε να έχει κριθεί απαράδεκτη, λόγω του ότι δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 114 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το οποίο προβλέπει ρητώς ότι η ένσταση αυτή πρέπει να υποβάλλεται «με χωριστό δικόγραφο». Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Πρωτοδικείο, δεχόμενο την ένσταση απαραδέκτου και παραλείποντας να σχολιάσει τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας σε σχέση με την ένσταση αυτή, παρέβη το άρθρο 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
 Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Πρωτοδικείο κακώς δέχθηκε ότι, δεδομένου ότι η προσφορά της Ευρωπαϊκής Δυναμικής δεν έγινε δεκτή, αυτή δεν είχε έννομο συμφέρον προκειμένου να ζητήσει την αναθεώρηση της αποφάσεως της αναθέτουσας αρχής. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Πρωτοδικείο κακώς έκρινε ότι η προσφεύγουσα έπρεπε οπωσδήποτε να λάβει Arbeitnehmerüberlassungsgenehmigung (AÜG), προκειμένου να παρέχει τις υπηρεσίες της νομίμως.
 Τέλος. η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέλειψε να εφαρμόσει τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις που αφορούν την υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να αιτιολογήσει την απόφασή της.


text:
 29.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 6ης Φεβρουαρίου 2014 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — E. ON Global Commodities SE, anciennement E.On Energy Trading SE κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București — Serviciul de administrare a contribuabililor nerezidenți
 (Υπόθεση C-323/12) (1)
 (Οδηγία 79/1072/ΕΟΚ - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Υποκείμενοι στον φόρο που κατοικούν εντός άλλου κράτους μέλους - Τρόπος επιστροφής του ΦΠΑ - Υποκείμενοι στον φόρο που έχουν ορίσει φορολογικό εκπρόσωπο σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν πριν από την προσχώρηση στην Ένωση - Αποκλείονται - Έννοια του «υποκείμενου στον φόρο μη εγκατεστημένου στο εσωτερικό της χώρας» - Προϋπόθεση περί ελλείψεως εγκαταστάσεως - Προϋπόθεση περί ελλείψεως παραδόσεως αγαθών ή παροχής υπηρεσιών - Παραδόσεις ηλεκτρικής ενέργειας σε μεταπωλητές υποκείμενους στον φόρο - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 171)
 2014/C 93/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel București
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 E. ON Global Commodities SE, anciennement E.On Energy Trading SE
 κατά
 Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a Municipiului București — Serviciul de administrare a contribuabililor nerezidenți
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel Bucuresti — Ερμηνεία των άρθρων 1, 3, 4 και 6 της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 111) — Επιστροφή του ΦΠΑ εντός κράτους μέλους στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος και έχουν ορίσει, εντός του πρώτου κράτους μέλους, φορολογικό εκπρόσωπο σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν πριν από την προσχώρηση του κράτους αυτού στην Ένωση — Προαπαιτούμενο ο υποκείμενος στον φόρο εντός του οικείου κράτους μέλους και υποχρεούμενος στην επιστροφή του να μην είναι καταχωρισμένος — Έννοια της επιπλέον προϋποθέσεως σε σχέση με τις προβλεπόμενες στα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ — Συμβατότητα προς τις διατάξεις του άρθρου 6 της ίδια οδηγίας — Άμεσο αποτέλεσμα των άρθρων 3 και 4 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ
 Διατακτικό
 Οι διατάξεις της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38, 171 και 195 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, έχουν την έννοια ότι ο υποκείμενος στον φόρο που είναι εγκατεστημένος εντός κράτους μέλους και ο οποίος προέβη σε παραδόσεις ηλεκτρικής ενέργειας προς υποκειμένους στον


text:
φόρο μεταπωλητές εγκατεστημένους εντός άλλου κράτους μέλους δικαιούται να επικαλεσθεί την όγδοη οδηγία εντός του δεύτερου αυτού κράτους προκειμένου να τύχει της επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας επί των εισροών. Το δικαίωμα αυτό δεν αποκλείεται λόγω του γεγονότος και μόνον ότι έχει ορισθεί φορολογικός εκπρόσωπος ο οποίος διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου φόρου προστιθέμενης αξίας εντός του τελευταίου αυτού κράτους.
 (1) ΕΕ C 295 της 29.9.2012.


text:
Αριθ. C 133/18 [JE Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 5 . 96
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Προσφυγή του Βασίλειου των Κάτω Χωρών κατά της
 υπέβαλε το Tribunale di Trento — Sezione civile — με Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε
 διάταξη της 15ης Φεβρουαρίου 1996 στην υπόθεση Grundig στις 19 Μαρτίου 1996
 Italiana SpA κατά Ministero delle Finanze (Υπόθεση C-84/96)
 (Υπόθεση C-68/96) (96/C 133/39)
 (96/C 133/37)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από τους
 Με διάταξη της 15ης Φεβρουάριου 1996, η οποία περιήλθε J. S. van den Oosterkamp και M. A. Fierstra, με τόπο
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία των Κάτω
 τήτων στις 14 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Trento — Χωρών, 5 rue C. M. Spoo, άσκησε στις 19 Μαρτίου 1996
 Sezione civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Grundig ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Italiana SpA και Ministero delle Finanze, που εκκρεμεί προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα των .
 στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ υπό την Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 έννοια ότι απαγορεύει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίζει και να — να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της 15ης Ιανουαρίου
 εισπράττει φόρο καταναλώσεως υπέρ του Δημοσίου — όπως 1996 καθώς και τις αποφάσεις της Επιτροπής, της 16ης
 o προβλεπόμενος στο άρθρο 4 του Decreto Legge της 30ής Φεβρουαρίου 1996, που αφορούν την εκκαθάριση λογα
 Δεκεμβρίου 1982, κυρωθέντος με τον νόμο 53 της 28ης ριασμών των σχεδίων EFRO 80.07.03.002 (Veendam-
 Φεβρουαρίου 1983, o οποίος ρυθμίστηκε περαιτέρω με Musselkanaal) και EFRO 84.07.03.004 (Weg Veendam)
 το Decreto del Ministero delle Finanze της 23ης Μαρτίου που συγχρηματοδοτήθηκαν πριν από το 1989 από το
 1983 —, όταν ορίζεται διαφορετική φορολογητέα αξία Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως,
 μεταξύ των εγχωρίων προϊόντων και των προϊόντων που
 εισάγονται από άλλα κράτη μέλη και προβλέπεται διαφορε — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 τικός τρόπος εισπράξεως του φόρου για τα μεν και για τα
 δε ;
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα αντιστοιχούν
 προς τους λόγους ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα της
 υποθέσεως C-308/95 (1 ).
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Nederlandse Raad van State με απόφαση της 12ης ') EE 1995 , C 299 , o. 13 .
 Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Burgemeester en wethouders
 van Haarlemmrliede en Spaarnwoude κ.λπ. κατά Gedepute
 erde Staten van Noord-Holland
 (Υπόθεση C-81/96)
 (96/C 133/38)
 Αιτήσεις για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Με απόφαση της 12ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη υπέβαλε το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό τμήμα) με
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διατάξεις της 1ης Φεβρουαρίου και 7ης Μαρτίου 1996 στις
 στις 18 Μαρτίου 1996, το Nederlandse Raad van State, στο εκκρεμείς ενώπιον του υποθέσεις μεταξύ 1. Palmera SpA 2.
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Haarlemmrliede en Spaarnw Cesare Rognoli & Figlio Sri και 3. Igino Mazzola, αφενός, και
 oude και Gedeputeerde


text:
Staten van Noord-Holland, που Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση (Υποθέσεις C-86/96, C-87/96 και C-88/96)
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: (96/C 133/40)
 Επιτρέπεται βάσει της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου ,
 της 27ης Ιουνίου 1985 , για την εκτίμηση των επιπτώσεων Με διατάξεις της 1ης Φεβρουάριου και 7ης Μαρτίου 1996, οι
 ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο οποίες περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις
 περιβάλλον ( ! ), η χορήγηση άδειας για ένα από τα σχέδια που 21 Μαρτίου 1996, το Tribunale di Genova (πρώτο πολιτικό
 αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας, χωρίς να έχει τμήμα) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 πραγματοποιηθεί κατά την κατάρτιση της άδειας αυτής των, στα πλαίσια των εκκρεμών ενώπιον του αιτούντος
 έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον κατά την έννοια δικαστηρίου υποθέσεων μεταξύ 1 . Palmera SpA, 2. Cesare
 της οδηγίας όταν η άδεια αφορά σχέδιο για το οποίο είχε ήδη Rognoli & Figlio Sri και 3 . Igino Mazzola, αφενός, και
 χορηγηθεί άδεια πριν από τις 3 Ιουλίου 1988, της οποίας όμως Ministero delle Finanze dello Stato, αφετέρου , αιτήσεις για
 δεν έγινε χρήση και κατά την κατάρτισή της είχε πραγματο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, τα ερωτήματα των
 ποιηθεί έκθεση περί των επιπτώσεων στο περιβάλλον σύμφω οποίων είναι ταυτόσημα με εκείνα των συνεκδικαζομένων
 να με τις προϋποθέσεις που θέτει εν προκειμένω η οδηγία; υποθέσεων C-47/95 κ.λπ. Ρ ).
 ') ΕΕ αριθ . L 175 της 5 . 7. 1985 , σ. 40. (!) ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5. 1995, σ. 5.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 22 Ιανουαρίου 2016 — Minister Finansów κατά Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP με έδρα τη Βαρσοβία
 (Υπόθεση C-37/16)
 (2016/C 145/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Minister Finansów
 Καθής: Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP με έδρα τη Βαρσοβία (SAWP).
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Παρέχουν υπηρεσία, κατά την έννοια των άρθρων 24, σημείο 1 και 25, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), οι δημιουργοί, ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες καθώς και οι λοιποί δικαιούχοι προς τους παραγωγούς και εισαγωγείς μαγνητοφώνων και άλλων παρόμοιων συσκευών καθώς και κενών υποθεμάτων δεδομένων, από τους οποίους οι οργανώσεις συλλογικής διαχείρισης εισπράττουν ιδίω ονόματι, αλλά για λογαριασμό των εν λόγω δημιουργών, ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών καθώς και λοιπών δικαιούχων, τέλη για την πώληση των ως άνω συσκευών καθώς και κενών υποθεμάτων δεδομένων;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, ενεργούν οι οργανώσεις συλλογικής διαχείρισης, οι οποίες εισπράττουν από τους παραγωγούς και εισαγωγείς τέλη για την πώληση συσκευών και κενών υποθεμάτων δεδομένων, ως υποκείμενοι στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 28 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1), υποχρεούμενοι να εκδώσουν για τις εν λόγω πράξεις τιμολόγιο κατά την έννοια του άρθρου 220, παράγραφος 1, σημείο 1, της ίδιας οδηγίας, προς τους παραγωγούς ή εισαγωγείς μαγνητοφώνων και άλλων παρόμοιων συσκευών καθώς και κενών υποθεμάτων δεδομένων, στο οποίο να αναγράφεται η είσπραξη του οφειλόμενου ΦΠΑ λόγω επιβολής τελών, και, κατά τη στιγμή της απόδοσης των εισπραχθέντων τελών προς τους δημιουργούς, ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες καθώς και λοιπούς δικαιούχους, υποχρεούνται οι τελευταίοι να εκδίδουν για την είσπραξη των τελών τιμολόγιο προς την οργάνωση συλλογικής διαχείρισης που εισπράττει τα τέλη στο οποίο να αναγράφεται ο σχετικός ΦΠΑ;
 (1) ΕΕ L 347, σ. 1.


text:
 Αριθ. C 54/36 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 λόμενες αποφάσεις θίγουν τον προσφεύγοντα, είναι αναιτιο Επιπλέον, o ενάγων ισχυρίζεται ότι προσεβλήθη το δικαίωμά
 λόγητες και, κατά συνέπεια, συνιστούν παράβαση του άρ του να λάβει σύνταξη. Μολονότι ζήτησε τη μεταφορά των
 θρου 25 δεύτερο εδάφιο δεύτερη περίοδος του ΚΥΚ. Επι κεκτημένων συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων στη Γερμα
 πλέον, η διοίκηση υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, νία, έλαβε μόνον, με έγγραφο της 1ης Απριλίου 1996, τον
 κρίνοντας ότι τα προσόντα του προσφεύγοντος δεν ήταν αναλυτικό λογαριασμό των επιστρεπτέων ατομικών του
 εξαιρετικά, υπό την έννοια ότι συνεπάγονται την εφαρμογή συνταξιοδοτικών εισφορών. Τα συνταξιοδοτικά του δικαιώ
 του άρθρου 31 παράγραφος 2 του ΚΥΚ. ματα ουδόλως μεταφέρθηκαν και έκτοτε έχει μόνον δικαίωμα
 μιας πολύ χαμηλής συντάξεως από το γερμανικό σύστημα,
 δεδομένου ότι έκτοτε στερήθηκε κάθε δικαιώματος από το
 συνταξιοδοτικό σύστημα της ευρωπαϊκής δημοσιοϋπαλληλί
 ας .
 Αγωγή του «Y» κατα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που
 ασκήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1996
 (Υπόθεση Τ-219/96)
 (97/C 54/59)
 Αγωγή της εταιρείας «Ελληνική Βιομηχανία Όπλων»
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (ΕΒΟ) ΑΕ κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 O «Y», κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τον στις 10 Δεκεμβρίου 1996
 Gérard Collin, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο (Υπόθεση Τ-220/96)
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson
 Sàrl, 30, rue de Cessange , άσκησε , στις 27 Δεκεμβρίου 1996, (97/C 54/60)
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 αγωγή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου . (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 O ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: Στις 10 Δεκεμβρίου 1996, η Ελληνική Βιομηχανία Όπλων
 (ΕΒΟ) ΑΕ , ανώνυμη εταιρεία ελληνικού δικαίου με έδρα την
 — να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποδώσει Αθήνα, εκπροσωπουμένη από τους Μιχαήλ Σταθόπουλο και
 στον ενάγοντα τις παρανόμως παρακρατηθείσες από την Ιωάννη Αναγνώστου, δικηγόρους Αθηνών, με αντίκλητο στο
 1η Νοεμβρίου 1993 μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 1996 αποδοχές Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, άσκησε, ενώπιον
 του , πλέον τόκων υπερημερίας από την ημερομηνία κατά του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αγωγή
 την οποία αυτές κατέστησαν απαιτητές, κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της
 — να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να του κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 βάλει προσωρινή αποζημίωση ύψους τριών εκατομμυ
 ρίων βελγικών φράγκων, υπό την επιφύλαξη αυξήσεως H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 του ποσού αυτού κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας,
 1 , να γίνει δεκτή η αγωγή ,
 — να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστι
 κά έξοδα. 2, να καταδικασθούν οι εναγόμενοι για την στο ιστορικό της
 αγωγής αναφερομένη αιτία να της καταβάλουν 75 451 500
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα δολάρια ΗΠΑ, άλλως το ισάξιο αυτών σε Ecu κατά την
 ημέρα πληρωμής τους, σύμφωνα με την επίσημη ανώτατη
 Στις 6 Οκτωβρίου 1993 , η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ισοτιμία δολαρίου ΗΠΑ προς Ecu, άλλως και επικουρικά
 (στο εξής: ΑΔΑ) αποφάσισε να θέσει τον ενάγοντα σε αργία 60 478 770 Ecu κατά τη σημερινή ισοτιμία δολαρίου ΗΠΑ
 και να παρακρατά το ήμισυ του βασικού μισθού του , βάσει προς Ecu, εντόκως προς 8 % επιτόκιο, όπως συνηθίζεται
 του