text:
C 48/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.1999
 potälemoi apoä soty Gerd Rentzmann jai Rudolf Brenken, Jarabo Colomer, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy dioijgä-
 dijgcoäqoty Quakenbrück (Ceqlamiäa), le soäpo epidoärexm rso rexy, eneädxre rsiy 10 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo Michel Molitor, Pierre ajoäkotho diasajsijoä:
 Feltgen jai AndreÂ Harpes, 14 A, rue des Bains, le amsijeiä-
 lemo aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy apouórexy pot eneädxre 1. ìsam pqoäjeisai cia pqxägm lehoqiajoä eqcafoälemo,
 rsiy 15 Apqikiäot 1997 so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joi- dijaiotävo paqovxäm amapgqiäay, o opoiäoy jasoijeiä rso
 mosgäsxm (peälpso slgäla) rsgm tpoäherg S-390/94, Schröder eädauoy ókkot jqósoty leäkoty jai oävi sot jqósoty sot
 j.kp. jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 1997, r. II-501), jai le sgm oueikeäsg uoqeäa jai sot opoiäot g jasoijiäa bqiärjesai re
 opoiäa fgseiäsai g enauómirg sgy apouórexy atsgäy, oäpot o lijqoäseqg apoärsarg apoä som uoqeäa sot aqloädiot jqó-
 eäseqoy diódijoy eiämai g Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä- soty paqó apoä som uoqeäa sot jqósoty jasoijiäay, so
 sxm (ejpqoärxpoy: Claudia Schmidt, epijotqotälemg apoä som óqhqo 51, paqócqauoy 1 sot jamomirlotä (EOJ)
 Bertrand Wägenbaur), so Dijarsgäqio (peälpso slgäla), rt- aqih. 574/72 sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Laqsiäot 1972,
 cjeiälemo apoä soty P. Jann (eirgcgsgä), pqoäedqo sot pqxäsot peqiä sot sqoäpot euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ)
 slgälasoy, pqoedqetäomsa sot peälpsot slgälasoy, C. Gul- aqih. 1408/71 peqiä euaqlocgäy sxm rtrsglósxm joimxmi-
 mann, D. A. O. Edward, L. Sevón jai M. Wathelet, dijarseäy, jgäy aruakiä rexy rsoty lirhxsotäy, rsoty lg lirhxsotäy
 cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz-Jarabo Colomer, cqallaseäay: jai rsa leäkg sxm oijocemeixäm soty pot diajimotämsai
 R. Grass, eneädxre rsiy 10 Dejelbqiäot 1998 apoäuarg le so emsoäy sgy Joimoäsgsoy, oäpxy sqopopoigähgje jai emgleqxä-
 ajoäkotho diasajsijoä: hgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 2001/83 sot Rtlbot-
 kiäot, sgy 2ay Iotmiäot 1983, elpodiäfei som aqloädio uoqeäa
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg amaiqeärexy. ma diemeqceiä som dioijgsijoä eäkecvo jai sgm iasqijgä eneä-
 sarg sot emdiaueqoleämot vxqiäy ma eävei fgsgärei pqo-
 2. Jasadijófei soty A. Schröder, J. jai K.-J. Thamann rsa gcotleämxy sg diemeäqceia sxm rvesijxäm ekeäcvxm jai ene-
 dijarsijó eänoda. sórexm apoä som uoqeäa sot soäpot jasoijiä ay sot. G iädia
 diósang, xrsoäro, dem elpodiäfei sgm paqaiäsgrg sot
 (1) EE C 252 sgy 16.8.1997. emdiaueqoleämot apoä so dijaiäxla pqogcotälemgy diemeäq-
 ceiay enesórexy apoä som uoqeäa sot soäpot jasoijiäay,
 tpoä sgm pqoùpoäherg oäsi g paqaiäsgrg atsgä eiä mai ejotäria
 jai raugäy.
 2. Re peqiäpsxrg jahoqirlotä cia pqxäsg uoqó paqovgäy
 amapgqiäay voqgcotälemgy re ósolo pot jasoijeiä rso
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 eädauoy ókkot jqósoty leäkoty jai oävi sot jqósoty sot
 (sqiäso slgäla) aqloädiot uoqeäa, so óqhqo 40 sot amxseäqx jamomirlotä
 sgy 10gy Dejelbqiäot 1998 dem elpodiäfei som uoqeäa atsoä ma jahoqiäfei som bahloä
 amapgqiäay bórei dijgäy sot iasqijgäy enesórexy, vxqiäy ma
 rsgm tpoäherg C-279/97 (aiäsgrg sot Centrale Raad van fgseiä pqogcotleämxy eneäsarg ej leäqoty sot uoqeäa sot
 Beroep cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Bestuur
 soäpot jasoijiäay. Emsotäsoiy, o aqloädioy uoqeäay pqeäpei
 van het Landelijk instituut sociale verzekeringen jasó C. J. M. ma kalbómei tpoäwg sa iasqijgäy utärexy eäccqaua jai siy
 Voeten jai J. Beckers (1)
 iasqijeäy cmxlasetäreiy, jahxäy jai sa dioijgsijgäy utärexy


text:
(Joimxmijgä aruókirg Ç Lehoqiajoiä eqcafoälemoi Ç Ama- pkgqouoqiajó rsoiveiäa, pot pqoeäqvomsai apoä som uoqeäa
 pgqiäa Ç Iasqijgä eneäsarg) sot jqósoty jasoijiä ay sot emdiaueqoleämot.
 (1999/C 48/03)
 (1) EE C 271 sgy 6.9.1997.
 (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 Rsgm tpoäherg C-279/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Centrale (sqiäso slgäla)
 Raad van Beroep (Jósx Vxäqey) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ sgy 10gy Dejelbqiäot 1998
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa
 fgseiäsai, rso pkaiärio sxm diauoqxäm pot ejjqelotäm emxäpiom rsgm tpoäherg C-290/97 (aiäsgrg sot Bundesfinanzhof cia
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Bestuur van het Landelijk sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Georg Bruner,
 instituut sociale verzekeringen jai C. J. M. Voeten, J. Bek- emeqcxäm tpoä sgm elpoqijgä epxmtliäa ÛGeorg Brunerë, jasó
 kers, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlg- Hauptzollamt Hamburg-Jonas (1)
 meiäa sxm óqhqxm 40 jai 51 sot jamomirlotä (EOJ) (Epirsqoueäy jasó sgm enacxcgä Ç Omolasokociäa cexqci-
 aqih. 574/72 sot Rtlbotkiäot, sgy 21gy Laqsiäot 1972, peqiä jxäm pqoøoämsxm)
 sot sqoäpot euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71
 (1999/C 48/04)
 peqiä euaqlocgäy sxm rtrsglósxm joimxmijgäy aruakiärexy
 rsoty lirhxsotäy, rsoty lg lirhxsotäy jai rsa leäkg sxm oijo- (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä)
 cemeixäm soty pot diajimotämsai emsoäy sgy Joimoäsgsay, oäpxy
 sqopopoigähgje jai emgleqxähgje apoä le som jamomirloä (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (EOJ) aqih. 2001/83 (EE L 230 sgy 22.8.1984, r. 86), so rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë)
 Dijarsgäqio (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J.-P. Puisso-
 chet, pqoäedqo slgälasoy, J. C. Moitinho de Almeida (eirgcg- Rsgm tpoäherg C-290/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Bundes-
 sgä) jai C. Gulmann, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: D. Ruiz- finanzhof (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 27.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιανουαρίου 2010 — Sungro κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υποθέσεις T-252/07, T-271/07 και T-272/07) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Κοινή γεωργική πολιτική - Τροποποίηση του κοινοτικού καθεστώτος στηρίξεως για το βαμβάκι - Τίτλος IV, κεφάλαιο 10 α, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003, που προστέθηκε με το άρθρο 1, σκέψη 20, του κανονισμού (ΕΚ) 864/2004 - Ακύρωση των επίδικων διατάξεων με απόφαση του Δικαστηρίου - Αιτιώδης συνάφεια)
 2010/C 51/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσες: Sungro, SA (Cordoue, Ισπανία) (T-252/07); Eurosemillas, SA (Cordoue, Ισπανία) (T-271/07)· και Surcotton, SA (Cordoue, Ισπανία) (T-272/07) (εκπρόσωπος: L. Ortiz Blanco, δικηγόρος)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: M. Moore, A. De Gregorio Merino και A. Westerhof Löfflerova)· και Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Parpala και F. Jimeno Fernández, επικουρούμενοι από τους E. Díaz-Bastien Lopez, L. Divar Bilbao και J. Magdalena Anda, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αγωγές αποζημιώσεως, βάσει του άρθρου 235 ΕΚ και του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, με σκοπό την αποκατάσταση της ζημίας που φέρονται ότι υπέστησαν οι ενάγουσες λόγω της θεσπίσεως και της εφαρμογής, κατά την περίοδο 2006/2007, του κεφαλαίου 10α του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (EE L 270, σ. 1), το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 1, σημείο 20, του κανονισμού (ΕΚ) 864/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού 1782/2003 και για την προσαρμογή του λόγω της προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λεττονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (EE L 161, σ. 48), και ακυρώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Σεπτεμβρίου 2006, C-310/04, Ισπανία κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2006, σ. I-7285).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Οι υποθέσεις T-252/01, T-271/01 και T-272/01 ενώνονται προς έκδοση κοινής αποφάσεως.
 2)
 Απορρίπτει τις αγωγές.
 3)
 Οι Sungro, SA, Eurosemillas, SA, και Surcotton, SA, φέρουν εκάστη τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εις ολόκληρον, τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 211 της 8.9.2007.


text:
 19.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/12
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia de Miranda de Ebro (Ισπανία) στις 24 Φεβρουαρίου 2014 — Banco Grupo Cajatres S.A. κατά María Mercedes Manjón Pinilla και κοινωνίας συγκληρονόμων του Miguel Ángel Viana Gordejuela
 (Υπόθεση C-90/14)
 2014/C 151/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia de Miranda de Ebro
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσα: Banco Grupo Cajatres S.A.
 Καθών η αίτηση: María Mercedes Manjón Pinilla και κοινωνία συγκληρονόμων του Miguel Ángel Viana Gordejuela
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιτίθενται τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) σε κανόνα όπως είναι η δεύτερη μεταβατική διάταξη του νόμου 1/2013, της 14ης Μαΐου 2013, που προβλέπει σε κάθε περίπτωση μείωση του επιτοκίου υπερημερίας, ανεξαρτήτως του αν η ρήτρα περί τόκων υπερημερίας ήταν αρχικώς άκυρη ως καταχρηστική;
 2)
 Αντιτίθενται τα άρθρα 3, παράγραφος 1, 4, παράγραφος 1, 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 σε εθνική νομοθετική ρύθμιση, όπως το άρθρο 114 του νόμου περί υποθηκών, που παρέχει στον εθνικό δικαστή, προκειμένου να εκτιμήσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα μιας ρήτρας που καθορίζει τους τόκους υπερημερίας, τη δυνατότητα να ελέγξει μόνο αν το συνομολογηθέν επιτόκιο υπερβαίνει το τριπλάσιο του νομίμου επιτοκίου και όχι άλλες περιστάσεις;
 3)
 Αντιτίθενται τα άρθρα 3, παράγραφος 1, 4, παράγραφος 1, 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 σε εθνική νομοθετική ρύθμιση όπως το άρθρο 693 LEC, που επιτρέπει να ζητείται πρόωρα η εξόφληση ολόκληρου του δανείου λόγω μη καταβολής τριών μηνιαίων δόσεων, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη άλλοι παράγοντες όπως είναι η διάρκεια ή το ύψος του δανείου ή οποιοιδήποτε άλλοι συντρέχοντες σχετικοί λόγοι και που επιπλέον εξαρτά τη δυνατότητα να αποτραπούν τα αποτελέσματα της εν λόγω καταγγελίας του δανείου από την πρόθεση του δανειστή, πλην της περιπτώσεως υποθηκών που βαρύνουν την κύρια κατοικία του οφειλέτη του ενυπόθηκου δανείου;
 (1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29)


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 18 Ιανουαρίου 2016 — Magyar Villamos Művek Zrt. (MVM) κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
 (Υπόθεση C-28/16)
 (2016/C 156/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Kúria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: MVM Magyar Villamos Művek Zrt.
 Αναιρεσίβλητη: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να θεωρηθεί ότι εταιρεία συμμετοχών [holding], η οποία διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη διαχείριση συγκεκριμένων υποθέσεων των θυγατρικών ή ολόκληρου του ομίλου εταιρειών, αλλά δεν μετακυλίει στις θυγατρικές το κόστος των υπηρεσιών που παρέσχε σε συνάφεια με τη δραστηριότητα της ασκούσας ενεργή διαχείριση εταιρείας συμμετοχών ούτε τον αναλογούντα ΦΠΑ, αποτελεί υποκείμενο στον ΦΠΑ όσον αφορά τις εν λόγω υπηρεσίες;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί η έχουσα ενεργό διαχειριστική δραστηριότητα εταιρεία συμμετοχών να ασκήσει, και ενδεχομένως με ποιον τρόπο, το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που αναλογεί στις υπηρεσίες που αυτή χρησιμοποιεί και οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τη φορολογούμενη οικονομική δραστηριότητα ορισμένων θυγατρικών;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί η έχουσα ενεργό διαχειριστική δραστηριότητα εταιρεία συμμετοχών να ασκήσει, και ενδεχομένως με ποιον τρόπο, το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που αναλογεί στις χρησιμοποιούμενες υπηρεσίες οι οποίες είναι προς το συμφέρον ολόκληρου του ομίλου εταιρειών;
 4)
 Διαφέρουν οι απαντήσεις στα προπαρατεθέντα ερωτήματα, και σε ποιο μέτρο, εάν η ασκούσα ενεργό διαχείριση εταιρεία συμμετοχών χρεώνει στις θυγατρικές, ως ενδιάμεσες υπηρεσίες, τις προμνησθείσες χρησιμοποιούμενες υπηρεσίες;


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Δεκεμβρίου 2005 — BIC κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση T-263/04) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Τρισδιάστατο σήμα υπό τη μορφή ηλεκτρονικού αναπτήρα - Απόλυτοι λόγοι αρνήσεως καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Διακριτικός χαρακτήρας λόγω χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2006/C 60/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: BIC SA (Clichy, Γαλλία) [εκπρόσωποι: M.-P. Escande και A. Guillemin, avocats]
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) [εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Απριλίου 2004 (υπόθεση R 469/2003-4), η οποία αφορά την καταχώριση τρισδιάστατου σήματος υπό τη μορφή ηλεκτρονικού αναπτήρα ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 251 της 9.10.2004


text:
20150731024616752015/C 270/172352015CJC27020150817EL01ELINFO_JUDICIAL20150521141522Υπόθεση C-235/15: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) στις 21 Μαΐου 2015 — Maria Bosneaga κατά Instituția Prefectului — Județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 ---documentbreak--- C2702015EL1420120150521EL0017142152Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) στις 21 Μαΐου 2015 — Maria Bosneaga κατά Instituția Prefectului — Județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 (Υπόθεση C-235/15)2015/C 270/17Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Constanţa
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Maria Bosneaga
 Καθής: Instituția Prefectului — Județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιτίθεται το άρθρο 110 ΣΛΕΕ στη θέσπιση, κατά την έννοια του άρθρου 4, στοιχείο δ', του νομοθετικού διατάγματος 9/2013, υποχρεώσεως πληρωμής του περιβαλλοντικού σήματος για τα μεταχειρισμένα μηχανοκίνητα οχήματα κοινοτικής προελεύσεως κατά την καταχώριση της μεταβιβάσεως κυριότητας του μεταχειρισμένου μηχανοκίνητου οχήματος, όταν πρόκειται για μηχανοκίνητο όχημα για το οποίο διατάχθηκε από τη δικαστική αρχή η επιστροφή ή η ταξινόμηση χωρίς πληρωμή του ειδικού φόρου επί των αυτοκινήτων και επί των μηχανοκίνητων οχημάτων, του φόρου λόγω ρυπάνσεως για μηχανοκίνητα οχήματα ή του φόρου λόγω ρυπογόνων εκπομπών των μηχανοκίνητων αυτοκινήτων;


text:
 30.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2008 [αίτηση του Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Δημοκρατία της Λιθουανίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Inga Rinau
 (Υπόθεση C-195/08 PPU) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση των αποφάσεων - Εκτέλεση αποφάσεων επί γαμικών διαφορών και διαφορών γονικής μέριμνας - Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 - Αίτηση περί μη αναγνωρίσεως αποφάσεως επιστροφής παιδιού παρανόμως κατακρατηθέντος σε άλλο κράτος μέλος - Επείγουσα προδικαστική διαδικασία)
 (2008/C 223/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Inga Rinau
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Ερμηνεία των άρθρων 21, 23, 24, 31, παράγραφος 1, 40, παράγραφος 2, και 42 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ. 1) — Αίτηση περί μη αναγνωρίσεως σε κράτος μέλος A αποφάσεως εκδοθείσας από δικαστήριο κράτους μέλους Β και διατάσσουσας την επιστροφή τέκνου, το οποίο κρατείται παρανόμως στο κράτος μέλος Α από τη μητέρα του, στον πατέρα του ο οποίος κατοικεί σε κράτος μέλος Β και ο οποίος έχει την επιμέλεια του τέκνου
 Διατακτικό
 1)
 Σε περίπτωση εκδόσεως και γνωστοποιήσεως στο δικαστήριο προελεύσεως αποφάσεως περί μη επιστροφής, δεν έχει σημασία, όσον αφορά τη χορήγηση του προβλεπόμενου από το άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000, πιστοποιητικού, αν η απόφαση αυτή ανεστάλη, μεταρρυθμίστηκε, ακυρώθηκε ή, εν πάση περιπτώσει, δεν περιβλήθηκε την ισχύ του δεδικασμένου ή αν αντικαταστάθηκε με απόφαση περί επιστροφής, εφόσον δεν έλαβε πράγματι χώρα επιστροφή του παιδιού. Εφόσον δεν αμφισβητείται η γνησιότητα του πιστοποιητικού αυτού και εφόσον αυτό έχει εκδοθεί σύμφωνα με το έντυπο του οποίου υπόδειγμα περιλαμβάνει το παράρτημα IV του εν λόγω κανονισμού, απαγορεύεται η προβολή αντιρρήσεων ως προς την αναγνώριση της αποφάσεως περί επιστροφής, το δε δικαστήριο εκτελέσεως μπορεί απλώς να διαπιστώσει την εκτελεστότητα της πιστοποιημένης αποφάσεως και να δεχθεί το αίτημα περί άμεσης επιστροφής του παιδιού.
 2)
 Πλην των περιπτώσεων στις οποίες η διαδικασία αφορά πιστοποιημένη κατ' εφαρμογήν των άρθρων 11, παράγραφος 8, και 40 έως 42 του κανονισμού 2201/2003 απόφαση, κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να ζητήσει τη μη αναγνώριση δικαστικής αποφάσεως, έστω και αν δεν έχει προηγουμένως υποβληθεί αίτηση αναγνωρίσεως της αποφάσεως.
 3)
 Το άρθρο 31, παράγραφος 1, του κανονισμού 2201/2003, καθόσον προβλέπει ότι ούτε το πρόσωπο κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση ούτε το παιδί έχουν, στο στάδιο αυτό της διαδικασίας, τη δυνατότητα υποβολής παρατηρήσεων, δεν εφαρμόζεται επί διαδικασίας αφορώσας τη μη αναγνώριση δικαστικής αποφάσεως, η οποία κινήθηκε χωρίς να έχει προηγουμένως υποβληθεί αίτηση αναγνωρίσεως της αυτής αποφάσεως. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο καθού η αίτηση, ο οποίος ζητεί την αναγνώριση, έχει τη δυνατότητα υποβολής παρατηρήσεων.
 (1) ΕΕ


text:
 24.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/50
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 5ης Ιουλίου 2011 — V κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-46/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχος υπάλληλος - Όροι προσλήψεως - Υγεία - Ιατρική εξέταση πριν την πρόσληψη - Προστασία των φυσικών προσώπων από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων - Ιατρικό απόρρητο - Μεταβίβαση ιατρικών δεδομένων μεταξύ θεσμικών οργάνων - Δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής)
 2011/C 282/92
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: V (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: É. Boigelot και S. Woog, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: K. Zejdová και S. Seyr)
 Παρεμβαίνων υπέρ της προσφεύγουσας: Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (εκπρόσωποι: M. V. Pérez Asinari και H. Kranenborg)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα για ακύρωση της ιατρικής γνωμοδοτήσεως της 18ης Δεκεμβρίου 2008, περί μη πληρώσεως των απαιτούμενων για την πρόσληψη όρων υγείας, και, αφετέρου, αίτημα για ακύρωση της αποφάσεως περί ανακλήσεως της προτάσεως εργασίας προς την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2008, με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανακάλεσε την πρότασή του εργασίας προς την V.
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποχρεούται να καταβάλει στη V το ποσό των 25 000 ευρώ.
 3)
 Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά.
 4)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων του, και τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 5)
 Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων φέρει, ως παρεμβαίνων, τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 11 της 16.1.2010, σ. 40.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/40
 Προσφυγή της 16ης Οκτωβρίου 2014 — PAN Europe και Unaapi κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-729/14)
 (2015/C 007/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο)· και Unione nazionale associazioni apicoltori italiani (Unaapi) (Castel San Pietro Terme, Ιταλία) (εκπρόσωπος: B. Kloostra, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 5ης Αυγούστου 2014, Ares(2014)2589479, η οποία κοινοποιήθηκε στον εκπρόσωπό τους στις 6 Αυγούστου 2014 (προσβαλλόμενη απόφαση) σε απάντηση της από 10 Ιανουαρίου 2013 αιτήσεώς τους δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 (1) (κανονισμός ΑΟΚ) να μειωθούν το ανώτατο όριο καταλοίπων (ΑΟΚ) της δραστικής ουσίας imidacloprid για το μέλι, τη γύρη και τον βασιλικό πολτό, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έναν λόγο ακυρώσεως, με τον οποίο υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, παρέβη τον κανονισμό ΑΟΚ, και πιο συγκεκριμένα το άρθρο 3 σε συνδυασμό ενδεχομένως με το άρθρο 14, παράγραφοι 1 και 2, στοιχεία α', γ', και δ', του ίδιου κανονισμού, οπότε ενήργησε παρανόμως.
 —
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ειδικότερα ότι ο κανονισμός ΑΟΚ προβλέπει ότι η Επιτροπή, όταν αποφαίνεται επί αιτήσεως, δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού αυτού, για καθορισμό ή τροποποίηση ΑΟΚ, οφείλει να λαμβάνει υπόψη και την υγεία των ζώων. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή παρανόμως αποφάσισε να μην κάνει δεκτή την αίτησή τους για μείωση του ΑΟΚ της imidacloprid.
 —
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης το επιχείρημα ότι, σύμφωνα με τον ορισμό του ΑΟΚ κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του σχετικού κανονισμού, το ΑΟΚ βασίζεται στη «χαμηλότερη απαιτούμενη έκθεση του καταναλωτή για την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών» και στην «ορθή γεωργική πρακτική» (ΟΓΠ). Από τα άρθρα 3, παράγραφος 2, 4, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, και 14, παράγραφος 2, στοιχεία α' και δ', του κανονισμού ΑΟΚ συνάγεται ότι η Επιτροπή έπρεπε να έχει λάβει υπόψη, κατά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, τις διαθέσιμες επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις σχετικά με τις επιπτώσεις της imidacloprid στις μέλισσες και στις αποικίες μελισσών. Από τις ίδιες διατάξεις, και πιο συγκεκριμένα από το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κανονισμού ΑΟΚ συνάγεται επίσης ότι παρανόμως η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη, στην προσβαλλόμενη απόφαση, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 485/2013 (2) της Επιτροπής, ως πράξη σχετική με την «τροποποίηση των χρήσεων φυτοπροστατευτικών προϊόντων».
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 2005, για τα ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα η πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης και για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 70, σ. 1)
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 485/2013 της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 2013, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 540/2011, όσον αφορά τους όρους έγκρισης των δραστικών ουσιών clothianidin, thiamethoxam και imidacloprid και για την απαγόρευση της χρήσης και πώλησης σπόρων που έχουν υποστεί επέμβαση με φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν αυτές τις


text:
 15.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/11
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ européen des fabricants de sucre, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες,
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον B. Garcia Porras, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 της 30η ́ς Μαι ̈́ου 2001 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: I. Dı́ez Parra και J.-P. Hix), υποστηριζομε ́-
 στην υπο ́θεση Τ-348/00, Artin Barth κατα ́ Επιτροπη ́ς των νου απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) P. Ziotti), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 1580/96 του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1996, για τον
 (Υπα ́ λληλοι — Επι ́δομα στε ́γης — Αναζη ́τηση αχρεωστη ́-
 καθορισμο ́, για την περι ́οδο εμπορι ́ας 1996/97, των παραγω ́γων
 του)
 τιμω ́ν παρε ́μβασης της λευκη ́ς ζα ́χαρης, της τιμη ́ς παρε ́μβασης της
 (2001/C 259/17) ακατε ́ργαστης ζα ́χαρης, των ελαχι ́στων τιμω ́ν τευ ́τλων Α και
 τευ ́τλων Β, καθω ́ς και του ποσου ́ της επιστροφη ́ς για την
 αντιστα ́θμιση των εξο ́δων αποθεματοποι ́ησης (EE L 206, σ. 9), και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) τη διαπι ́στωση της αδυναμι ́ας εφαρμογη ́ς ορισμε ́νων διατα ́ξεων
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλι ́ου, της
 Στην υπο ́θεση Τ-348/00, Artin Barth, πρω ́ην υπα ́λληλος της
 30η ́ς Ιουνι ́ου 1981, περι ́ κοινη ́ς οργα ́νωσης αγορα ́ς στον τομε ́α
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Lenzkirch (Γερ-
 της ζα ́χαρης (ΕΕ L 177, σ. 4), ο ́πως προκυ ́πτει κατο ́πιν τροποποιη ́-
 μανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Ε.J.H. Moons και
 σεω ́ς του με τον κανονισμο ́ 1101/95 του Συμβουλι ́ου, της
 J. Vercammen, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 24ης Απριλι ́ου 1995 (ΕΕ L 110, σ. 1), και, αφετε ́ρου, την
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Curall
 αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που προβα ́λλεται ο ́τι υπε ́στησαν οι
 και W. Wils), που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της
 προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα),
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 17ης Αυγου ́στου 2000, περι ́καταρ-
 συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, M. Βηλαρα ́ και
 γη ́σεως απο ́ 1ης Οκτωβρι ́ου 1998 του επιδο ́ματος στε ́γης που
 Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 εδικαιου ́το με ́χρι το ́τε ο προσφευ ́γων και περι ́ αναζητη ́σεως των
 11 Μαι ̈́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντων ποσω ́ν για το ως α ́νω επι ́δομα για την
 περι ́οδο απο ́ 1ης Οκτωβρι ́ου 1998 με ́χρι 29 Φεβρουαρι ́ου 2000, 1) Απορρι ́πτει την


text:
προσφυγη ́-αγωγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́-
 το Πρωτοδικει ́ο (δικα ́ζον ως μονομελε ́ς με δικαστη ́ τον Μ. Βηλαρα ́), δεκτη, καθο ́σον με αυτη ́ν ζητει ́ται η ακυ ́ρωση του ́αρθρου 1,
 γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις στοιχει ́ο στ', του κανονισμου ́ 1580/96.
 30 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ ως προδη ́λως στερου ́μενη
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. νομικου ́ ερει ́σματος, καθο ́σον με αυτη ́ν ζητει ́ται να υπο-
 χρεωθει ́ το Συμβου ́λιο να αποκαταστη ́σει τη ζημι ́α που
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 υποστηρι ́χθηκε ́οτι υπε ́στησαν οι προσφευ ́γουσες εξαιτι ́ας
 της εκδο ́σεως και της εφαρμογη ́ς του προαναφερθε ́ντος
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.01. κανονισμου ́ 1580/96.
 3) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες εις ολο ́κληρον στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα του Συμβουλι ́ου, πλε ́ον των δικω ́ ν τους
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ δικαστικω ́ ν εξο ́δων.
 4) Η Επιτροπη ́ και το Comité européen des fabricants de sucre
 της 11ης Μαι ̈́ου 2001 φε ́ρουν τα δικα ́ τους δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση T-178/96, Eridania SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) (1) EE C 54 της 22.2.97.
 (Ζα ́ χαρη — Συ ́στημα τιμω ́ ν — Κατα ́ τμηση σε περιφε ́ρειες
 — Ελλειματικε ́ς περιοχε ́ς — Κατα ́ταξη της Ιταλι ́ας —
 Περι ́οδος εμπορι ́ας 1996/1997 — Κανονισμοι ́ 1580/96 και
 1785/81 — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προδη ́λως απαρα ́- ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 δεκτη — Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως προδη ́λως στερου ́μενη
 της 2ας Μαι ̈́ου 2001
 οποιουδη ́ποτε νομικου ́ ερει ́σματος)
 στην υπο ́θεση Τ-208/00, Jeremias Augusto Barleycorn
 (2001/C 259/18) Mongolue και Marc Boixader Rivas κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Υπα ́ λληλοι — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προϋποθε ́σεις
 Στην υπο ́θεση T-178/96, Eridania SpA, με ́εδρα τη Γε ́νοβα συμμετοχη ́ς σε διαγωνισμο ́ — Ισπανοι ́ τεχνικοι ́-μηχανικοι ́
 (Ιταλι ́α), ISI — Industria Saccarifera Italiana Agroindustriale — Ει ́δος του απαιτου ́μενου πανεπιστημιακου ́ διπλω ́ ματος
 SpA, με ́εδρα την Πα ́δουα (Ιταλι ́α), Sadam Zuccherifici Divisione — Απαρα ́ δεκτο)
 della SECI — Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, με
 ́εδρα την Μπολο ́νια (Ιταλι ́α), Sadam Castiglionese SpA, με ́εδρα (2001/C 259/19)
 τη Μπολο ́νια, Sadam Abruzzo SpA, με ́εδρα τη Μπολο ́νια,
 Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα το Termoli (Ιταλι ́α), SFIR (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, με ́εδρα
 την Cesena (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους B. O’Connor, Στην υπο ́θεση Τ-208/00, Jeremias Augusto Barleycorn
 solicitor, και Ι. Vigliotti και Ρ.


text:
Crocetta, δικηγο ́ρους, με το ́πο Mongolue και Marc Boixader Rivas, κα ́τοικοι Μαδρι ́της, εκπρο-
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενες απο ́ το Comité σωπου ́μενοι απο ́ τον D. López Garrido, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 ---pagebreak--- C 259/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.9.2001
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Ενω ́σεως, (εκπρο ́σωποι: F. Anton και G. Ramos Ruano), και
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: M.Gómez Leal και της 8ης Μαι ̈́ου 2001
 M. F. de Wachter), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του οδηγου ́ προς
 χρη ́ση των υποψηφι ́ων και της προκηρυ ́ξεως του διαγωνισμου ́
 προς συ ́νταξη εφεδρικου ́ πι ́νακα ισπανο ́φωνων υπαλλη ́λων διοι- στην υπο ́θεση Τ-95/01 R, Gérard Coget κ.λπ. κατα ́ Ελεγκτι-
 κη ́σεως και εφεδρικου ́ πι ́νακα ισπανο ́φωνων βοηθω ́ν υπαλλη ́λων κου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 διοικη ́σεως (EUR/A/159/2000 και PE/90/A, που δημοσιευ ́θηκε
 στο φυ ́λλο ΕΕ C 162 Α της 10ης Ιουνι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Υπα ́ λληλοι — Εσωτερικο ́ς διαγω-
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, νισμο ́ς — Παραδεκτο ́)
 και Α. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung,
 εξε ́δωσε στις 2 Μαι ̈́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (2001/C 259/21)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμ-
 βανομε ́νων των εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ν Στην υπο ́θεση Τ-95/01 R, Gérard Coget, υπα ́λληλος του Ελεγκτι-
 με ́τρων. κου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Ηettange-
 Grande (Γαλλι ́α), Pierre Hugé, υπα ́λληλος του Ελεγκτικου ́
 Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ρ-
 (1) ΕΕ C 316 της 4.11.00.
 γου, Emmanuel Gabolde, υπα ́λληλος του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 Α. Soulier, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντικει ́μενο
 αι ́τημα αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της απο ́ 22 Φεβρουαρι ́ου 2001
 αποφα ́σεως του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου προβλε ́πουσας την απο ́
 1ης Ιουλι ́ου 2001 πλη ́ρωση της θε ́σεως του γενικου ́ γραμματε ́α,
 ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 8 Μαι ̈́ου 2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 21ης Μαι ̈́ου 2001 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων ως απαρα ́-
 δεκτη.
 στην υπο ́θεση Τ-52/01 R, Jürgen Schaefer κατα ́ Επιτροπη ́ς 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των Ευρωπαϊκω ́


text:
ν Κοινοτη ́των
 (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Υπα ́ λληλοι — Νε ́α τοποθε ́τηση
 υπαλλη ́λου — Παραδεκτο ́ — Εκ πρω ́ της ́οψεως βα ́σιμο
 — Επει ́γον)
 Προσφυγη ́ του δικηγο ́ρου Jörg Riedemann, ως συνδι ́κου
 (2001/C 259/20)
 πτωχευ ́σεως της επιχειρη ́σεως ZEMAG GmbH, κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 12 Ιουνι ́ου 2001
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 (Υπο ́θεση Τ-133/01)
 Στην υπο ́θεση Τ-52/01 R, Jürgen Schaefer, υπα ́λληλος της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενος απο ́ (2001/C 259/22)
 τον J. R. Iturriagagoitia Bassas, δικηγο ́ρο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall και Ε.Gippini-
 Fournier), με αντικει ́μενο αι ́τημα ο ́πως διαταχθει ́, αφενο ́ς, ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 αναστολη ́ εκτελε ́σεως της απο ́ 12 Φεβρουαρι ́ου 2001 αποφα ́σεως
 της Επιτροπη ́ς περι ́ εκ νε ́ου τοποθετη ́σεως του προσφευ ́γοντος
 στις Βρυξε ́λλες και, αφετε ́ρου, αναστολη ́ κα ́θε διαδικασι ́ας κινηθει ́- Ο δικηγο ́ρος Jörg Riedemann, ως συ ́νδικος πτωχευ ́σεως της
 σας με σκοπο ́ την πλη ́ρωση της θε ́σεως που κενω ́θηκε με την εν επιχειρη ́σεως ZEMAG GmbH, Zeitz (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́με-
 λο ́γω τοποθε ́τηση, o Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις νος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ulrich Vahlhaus, α ́σκησε ενω ́πιον του
 21 Μαι ̈́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 12 Ιουνι ́ου 2001
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο, να ακυρω ́σει την
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της
 28.03.2001 [απο ́φαση Κ(2001) 1028] περι ́κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων,
 τις οποι ́ες χορη ́γησε η Γερμανι ́α στην ΕFBE Verwaltungs GmbH


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/12
 Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2017 — The GB Foods κατά EUIPO -- Yatecomeré (YATEKOMO)
 (Υπόθεση T-336/17)
 (2017/C 318/17)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The GB Foods, SA (L’Hospitalet de Llobregat, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. Buganza González και E. Torner Lasalle, abogadas)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Yatecomeré, SL (Ribadumia, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ΥΑΤΕΚΟΜΟ» — Υπ’ αριθ. 11 703 568 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13/3/2017 στην υπόθεση R 1506/2016-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την παρούσα προσφυγή που ασκήθηκε κατά της από 13 Μαρτίου 2017 αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του EUIPO (υπόθεση R 1506/2016-5) και να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του EUIPO, αποκαθιστώντας το υπ’ αριθ. 11 703 568 σήμα «YATEKOM» και αναγνωρίζοντας την ισχύ του για όλα τα προϊόντα των κλάσεων 29 και 30, για τα οποία ζητήθηκε αρχικώς η καταχώριση,
 —
 να αναγνωρίσει ότι το «YATEKOMO» είναι γνωστό σήμα,
 —
 να διατάξει το EUIPO να θέσει στη διάθεση του Γενικού Δικαστηρίου όλα τα προσκομισθέντα από την προσφεύγουσα έγγραφα, τα οποία συνθέτουν τον φάκελο της ενώπιον του EUIPO κινηθείσας διαδικασίας για την κήρυξη ακυρότητας του σήματος «YATEKOMO», προκειμένου να αναλυθούν όλα τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν στον φάκελο της διαδικασίας αυτής,
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Το σήμα «YATEKOMO» δεν συνιστά παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 207/2009. Το λεκτικό σήμα της Ένωσης δεν συγκρούεται με το προγενέστερο σύνθετο ισπανικό σήμα «ya te comeré el vacío que te llena».
 —
 Η φήμη την οποία έχει αποκτήσει το υπ’ αριθ. 11 703 568 σήμα «YATEKOMO».


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/20
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 20ής Ιανουαρίου 2009 — Mebrom NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-374/07 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής - Συγκεκριμένη και πραγματική ζημία - Αλλοίωση των πραγματικών και αποδεικτικών στοιχείων - Βάρος αποδείξεως)
 2009/C 141/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Mebrom NV (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και C. Mereu, avocats)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: X. Lewis)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 22 Μαΐου 2007 στην υπόθεση T-198/05 Mebrom NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως αβάσιμη αγωγή αποζημίωσης για την αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται να υπέστη η ενάγουσα από το γεγονός ότι η Επιτροπή παρέλειψε να δημιουργήσει για τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2005 ένα σύστημα που να επιτρέπει στην ενάγουσα να εισαγάγει στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρωμιούχο μεθύλιο σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 2037/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος (ΕΕ 2000 L 244, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται.
 2)
 Η Mebrom NV φέρει τα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 247 της 20.10.2007.


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/20
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — British Telecommunications και BT Pension Scheme Trustees κατά Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-226/09 και T-230/09) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Μερική απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής εισφοράς στο Ταμείο προστασίας των συντάξεων - Απόφαση περί κηρύξεως της ενισχύσεως ασυμβίβαστης με την κοινή αγορά - Έννοια της κρατικής ενισχύσεως - Κρατικοί πόροι - Πλεονέκτημα - Επιλεκτικός χαρακτήρας - Επιπτώσεις στον ανταγωνισμό - Επηρεασμός του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών - Ίση μεταχείριση - Αναλογικότητα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Εφαρμογή της ενισχύσεως)
 2013/C 325/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: British Telecommunications (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: G. Robert, M. Newhouse, T. Castorina, solicitors, J. Holmes, barrister και H. Legge, QC) (υπόθεση Τ-226/09) και BT Pension Scheme Trustees (Λονδίνο) (εκπρόσωποι: J. Derenne και A. Müller-Rappard, δικηγόροι) (υπόθεση Τ-230/09).
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn και N. Khan)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2009/703/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2009, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 55/2007 (πρώην NN 63/07, CP 106/06), η οποία χορηγήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας — κρατική εγγύηση υπέρ της B[ritish T[elecommunications](ΕΕ L 242, σ. 21).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Στην υπόθεση Τ-226/09 καταδικάζει την British Telecommunications plc στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Στην υπόθεση Τ-230/09 καταδικάζει την Pension Scheme Trustees Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 193 της 15.8.2009.


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/41
 Προσφυγή της 12ης Ιουνίου 2014 — The Goldman Sachs Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-419/14)
 2014/C 282/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The Goldman Sachs Group, Inc (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωποι: W. Deselaers, J. Koponen και A. Mangiaracina, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, τα άρθρα 1, 2, 3 και 4 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2014) 2139 τελικό, της 2ας Απριλίου 2014 (υπόθεση COMP/AT.39610 — Ηλεκτρικά καλώδια) (στο εξής: απόφαση), στο μέρος που τα άρθρα αυτά αφορούν την προσφεύγουσα, και/ή
 —
 να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2 της αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (1) καθόσον καταλογίζει στην GS Group από κοινού και εις ολόκληρον ευθύνη για την παράβαση που φέρεται ότι διέπραξε η Prysmian.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου και το άρθρο 296 ΣΛΕΕ καθόσον δεν αποδεικνύει επαρκώς κατά νόμον ότι η GS Group άσκησε εμπράκτως καθοριστική επιρροή στην Prysmian κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, καθόσον παραβιάζει την αρχή της προσωπικής ευθύνης και το τεκμήριο αθωότητας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, καθόσον παραβιάζει τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της εξατομίκευσης των ποινών, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν κατένειμε το πρόστιμο μεταξύ των υπευθύνων.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας (παράβαση ουσιώδους τύπου), καθόσον το θεσμικό αυτό όργανο δεν της παρέσχε εγκαίρως πρόσβαση σε βασικά έγγραφα.
 6.
 Με τον έκτο λόγο ζητείται από το Γενικό Δικαστήριο να χορηγήσει στην GS Group την ίδια μείωση του επιβληθέντος με την προσβαλλόμενη απόφαση προστίμου της οποίας έτυχε ενδεχομένως η Prysmian.
 (1) ΕΕ L 1, της 4.1.2003, σ. 1


text:
 11.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hof van beroep te Antwerpen (Βέλγιο) στις 25 Φεβρουαρίου 2015 — Sven Mathys κατά De Grave Antverpia NV
 (Υπόθεση C-92/15)
 (2015/C 155/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλών: Sven Mathys
 Εφεσίβλητη: De Grave Antverpia NV
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι το άρθρο 3 του βελγικού νόμου της 5ης Μαΐου 1936 για την εσωτερική ναυσιπλοΐα συμβατό με τα άρθρα 1 και 2 της οδηγίας 96/75/ΕΚ (1) κατά το μέτρο που ένας που δεν είναι ιδιοκτήτης ούτε έχει την εκμετάλλευση πλοίου εσωτερικής ναυσιπλοΐας συνάπτει ως μεταφορέας σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων μέσω εσωτερικών πλωτών οδών και δεν ενεργεί ως ενδιάμεσος «εκναυλωτής» κατά την έννοια του άρθρου 3 του νόμου αυτού;
 (1) Οδηγία 96/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με τους όρους ναυλώσεως και διαμορφώσεως των τιμών στον τομέα των εθνικών και διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών εμπορευμάτων στην Κοινότητα (ΕΕ L 304, σ. 12).


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/69
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 21ης Φεβρουαρίου 2008 — Semeraro κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-19/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αξιολόγηση - Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας - Έτος αξιολογήσεως 2004 - Άρθρο 43 του ΚΥΚ - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Προαγωγή - Διαδικασία πιστοποίησης)
 (2008/C 209/124)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Maria Magdalena Semeraro (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Vogel, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Berscheid και M. Velardo)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ της 8ης Νοεμβρίου 2005 περί απορρίψεως της ενστάσεως της προσφεύγουσας κατά της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας της για το έτος 2004
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας της M. Semeraro για την περίοδο από 1 Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2004.
 2.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 108 της 6.5.2006, σ. 30.


text:
 10.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 175/33
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2014 [αίτηση του Tribunal d’instance d’Orléans (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Facet SA, BNP Paribas Personal Finance SA κατά Saïda Bouchelaghem, Nathalie Cousin, Clémentine Benoni, Hili Aziz, Mohamed Zouhir, Jean Morel, Jalid Anissa, Marine Bourreau, Anthony Cartier, Patrick Rousselière, Karine Lenfant
 (Υπόθεση C-298/13) (1)
 2014/C 175/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 215 της 27.7.2013.


text:
 19.2.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/10
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 16ης Δεκεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-528/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2002/35/ΕΚ - Θαλάσσιες μεταφορές - Αλιευτικά σκάφη)
 (2005/C 45/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-528/03, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: W. Wils και K. Simonsson), κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H. G. Sevenster και C. A. H. M. Ten Dam), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, προέδρου τμήματος, J. Makarczyk και P. Kūris (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία νομοθετικά, διοικητικά και κανονιστικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 2002/35/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 97/70/ΕΚ του Συμβουλίου για τη θέσπιση εναρμονισμένου καθεστώτος για τα αλιευτικά σκάφη μήκους 24 μέτρων και άνω, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Kαταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξoδα.
 (1) ΕΕ C 59 της 06.03.2004.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/60
 Προσφυγή της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — BPC Lux 2 κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-812/14)
 (2015/C 046/78)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: BPC Lux 2 Sàrl (Senningerberg, Λουξεμβούργο), BPC UKI LP (George Town, Νήσοι Κέιμαν), Bennett Offshore Restructuring Fund, Inc. (George Town, Νήσοι Κέιμαν), Bennett Restructuring Fund LP (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες), Queen Street Fund Ltd (George Town, Νήσοι Κέιμαν), BTG Pactual Global Emerging Markets and Macro Master Fund LP (George Town, Νήσοι Κέιμαν), BTG Pactual Absolute Return II Master Fund LP (George Town, Νήσοι Κέιμαν), CSS LLC (Σικάγο, Ηνωμένες Πολιτείες), Beltway Strategic Opportunities Fund LP (George Town, Νήσοι Κέιμαν), EJF Debt Opportunities Master Fund LP (George Town, Νήσοι Κέιμαν), EJF DO Fund (Κέιμαν) LP (George Town, Νήσοι Κέιμαν), TP Lux HoldCo (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), VR Global Partners LP (George Town, Νήσοι Κέιμαν), Absalon II Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία), CenturyLink, Inc. Defined Benefit Master Trust (Ντένβερ, Ηνωμένες Πολιτείες), City of New York Group Trust (Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες), Dignity Health (Σαν Φραντσίσκο, Ηνωμένες Πολιτείες), GoldenTree Asset Management Lux Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), GoldenTree High Yield Value Fund Offshore 110 Two Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία), San Bernardino County Employees Retirement Association (San Bernardino, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: J. Webber και M. Steenson, Solicitors και P. Fajardo, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Αυγούστου 2014 να μην προβάλει αντιρρήσεις σε μέτρο το οποίο κοινοποιήθηκε από την Πορτογαλία περί αναδιαρθρώσεως της Banco Espirito Santo S.A. (BES), στη διαδικασία SA.39250, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο, τα πραγματικά περιστατικά και τη διαδικασία, καθόσον προδήλως δεν εκτίμησε σωστά το αντιπαράδειγμα, ιδίως όσον αφορά τη διαθεσιμότητα ιδιωτικού κεφαλαίου προς συμμετοχή στην αναδιάρθρωση της BES.
 —
 Η Επιτροπή δεν τήρησε πολλές από τις απαιτήσεις της ανακοινώσεως περί τραπεζικού τομέα, μην εκτιμώντας καθόλου, ή, επικουρικώς, μην αιτιολογώντας, το κατά πόσον: α) η ενίσχυση ήταν η ελάχιστη αναγκαία, β) τα ιδιωτικά κεφάλαια είχαν αξιοποιηθεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό, γ) τύγχανε εφαρμογής εξαίρεση από την απαίτηση οι κάτοχοι χρέους μειωμένης εξασφαλίσεως να συμμετέχουν πλήρως, για τον λόγο ότι τούτο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα ή να καταλήξει σε δυσανάλογα αποτελέσματα και δ) είχε τηρηθεί η αρχή κανένας πιστωτής να μην βρίσκεται σε χειρότερη θέση.
 —
 Η Επιτροπή δεν εξέτασε το αντιπαράδειγμα και, ως εκ τούτου, βασίστηκε στην εσφαλμένη πραγματική παραδοχή ότι η μόνη εναλλακτική λύση στα κοινοποιηθέντα μέτρα ήταν η εκκαθάριση της BES. Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία που αποδείκνυαν ότι ήταν διαθέσιμα νέα ιδιωτικά κεφάλαια τα οποία θα μπορούσαν να έχουν μειώσει την κρατική ενίσχυση που απαιτείται βάσει των κοινοποιηθέντων μέτρων.
 —
 Η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας βάσει του άρθρου 108, παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Παραλείποντας να το πράξει, η Επιτροπή προσέβαλε


text:
τα διαδικαστικά δικαιώματα των προσφευγουσών βάσει της διατάξεως αυτής.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα διαδικαστικά τους δικαιώματα, παραλείποντας να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας.
 —
 Η κοινοποίηση, αντικειμενικώς εξεταζόμενη, δημιούργησε σοβαρές δυσχέρειες εκτιμήσεως, τόσο ως προς πραγματικά περιστατικά, όσο και περί το δίκαιο.
 —
 Η προκαταρκτική έρευνα της Επιτροπής, η οποία διήρκεσε μία και μόνη ημέρα, δεν είναι δυνατόν να είναι πλήρης και επαρκής, δεδομένης της σοβαρότητας και της δυσκολίας του αντικειμένου της έρευνας.
 —
 Η Επιτροπή είχε λόγους να κρίνει ότι οι πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της ενδεχομένως ήταν αναξιόπιστες ή, τουλάχιστον, έπρεπε να επαληθευτούν πριν θεωρηθούν αξιόπιστες.
 —
 Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις παραγράφους 50 έως 53 της ανακοινώσεως περί τραπεζικού τομέα, η οποία καθιερώνει μια διαδικασία διασώσεως και αναδιαρθρώσεως σε δύο στάδια για επείγουσες καταστάσεις όπως αυτή της BES.
 —
 Η Επιτροπή είχε την υποχρέωση να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας. Η παράλειψη της Επιτροπής να το πράξει στέρησε από τις προσφεύγουσες, ως ενδιαφερόμενα μέρη, κάθε δυνατότητα να συμμετάσχουν στη διαδικασία, κατά παράβαση των νόμιμων διαδικαστικών δικαιωμάτων τους δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/43
 Προσφυγή-αγωγή της Monique Negenman κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 21 Ιουνίου 2004
 (Υπόθεση Τ-255/04)
 (2004/C 228/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Monique Negenman, κάτοικος Roosendaal (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον Lucas Vogel, avocat, άσκησε στις 21 Ιουνίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε η ΑΔΑ στις 8 Μαρτίου 2004 (και κοινοποιήθηκε στις 11 Μαρτίου 2004), με την οποία απορρίφθηκε η από 25 Νοεμβρίου 2003 διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας κατά των διοικητικών αποφάσεων της 23ης Οκτωβρίου και της 30ής Οκτωβρίου 2003 περί του καθορισμού των ημερομηνιών ενάρξεως και λήξεως της άδειας μητρότητας της προσφεύγουσας-ενάγουσας,
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει αποζημίωση 10 000 ευρώ, με ρητή επιφύλαξη αυξήσεως, μειώσεως ή ανακαθορισμού του ποσού σε μεταγενέστερο στάδιο,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα στην παρούσα υπόθεση φρονεί ότι η ΑΔΑ προέβη σε εσφαλμένο υπολογισμό των ημερομηνιών ενάρξεως και λήξεως της άδειας της μητρότητας.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα επικαλείται την παράβαση του άρθρου 58 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ως είχε πριν από την 1η Μαΐου 2004) και την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, την οποία αναγνωρίζει, μεταξύ άλλων, το άρθρο 35 του ΚΥΚ, στο μέτρο που η ΑΔΑ καθόρισε τις ημερομηνίες ενάρξεως και λήξεως της άδειας της μητρότητας λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική ημερομηνία του τοκετού, ενώ, σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο 58 του ΚΥΚ, η άδεια μητρότητας αρχίζει έξι εβδομάδες πριν από την πιθανολογούμενη ημερομηνία του τοκετού, η οποία ορίζεται σε πιστοποιητικό που χορήγησε η ενδιαφερόμενη υπάλληλος.


text:
 7.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 226/13
 Προσφυγη ́ της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ Επιτροπη ́ς — Το συ ́στημα που εφαρμο ́ζεται στα τε ́λη προσγειω ́ σεως στους
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 4 Μαι ̈́ου πορτογαλικου ́ς αερολιμε ́νες δεν εισα ́γει διακρι ́σεις λο ́γω της
 1999 ιθαγε ́νειας των χρηστω ́ν: η διαφοροποι ́ηση πτη ́σεων εσωτε-
 ρικου ́ και διεθνω ́ν πτη ́σεων δεν παραβια ́ζει το α ́ρθρο 12 ΕΚ
 (πρω ́ην α ́ρθρο 6), δεδομε ́νου ο ́τι, δυνα ́μει του α ́ρθρου 3 του
 (Υπο ́θεση C-163/99) κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2408/92 (1) του Συμβουλι ́ου, οι κοινοτικοι ́
 αερομεταφορει ́ς ́εχουν δικαι ́ωμα προσβα ́σεως στην εκμετα ́λ-
 λευση ενδομεταφορω ́ν σε πλη ́ρη ισο ́τητα προς τις εγχωρι ́ους
 (1999/C 226/21) αερομεταφορει ́ς. Η κατα ́ 50 % μει ́ωση των τελω ́ν που ισχυ ́ουν
 για τις πτη ́σεις εσωτερικου ́ αφορα ́, κατα ́ πρω ́το λο ́γο, τις
 συνδε ́σεις μεταξυ ́ της ηπειρωτικη ́ς Πορτογαλι ́ας και των
 Η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Luı́s Αυτονο ́μων Περιοχω ́ν, η ́ μεταξυ ́ Αυτονο ́μων Περιοχω ́ν, ως
 Fernandes, την καθηγη ́τρια Maria Luı́sa Duarte και την Fátima προς τις οποι ́ες, λο ́γω τις νησιωτικη ́ς τους γεωγραφικη ́ς
 Viegas, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την Πορτογαλικη ́ θε ́σεως, δεν υπα ́ρχει εναλλακτικη ́ λυ ́ση ́εναντι της αεροπορικη ́ς
 Πρεσβει ́α, 33, allée Scheffer, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου μεταφορα ́ς. Οι λοιπε ́ς πτη ́σεις εσωτερικου ́ επι ́σης τυγχα ́νουν
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 4 Μαι ̈́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ της ́διας
 ι εκπτω ́σεως, διο ́τι προ ́κειται για μικρε ́ς αποστα ́σεις
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. και με τιμε ́ς που ει ́ναι αναγκαι ́ο να διατηρηθου ́ν σε χαμηλα ́
 υ ́ψη. Το βα ́σιμον των λο ́γων αυτω ́ν και το συμβιβαστο ́ τους με
 τη Συνθη ́κη δεν μπορει ́ να αποχωρισθει ́ απο ́ τον υπε ́ρτερο
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: σκοπο ́ της οικονομικη ́ς και κοινωνικη ́ς συνοχη ́ς (βλ. α ́ρθρο 3,
 στοιχει ́ο κ, ΕΚ (πρω ́ην στοιχει ́ο ι) και απο ́ το ο ́τι με τη Συνθη ́κη
 αναγνωρι ́ζεται το καθεστω ́ς των εξο ́χως αποκε ́ντρων περιοχω ́ν
 — να δεχθει ́ την παρου ́σα προσφυγη ́ και, συνεπω ́ς, να ακυρω ́σει στις νη ́σους Αζο ́ρες και Μαδε ́ρα (βλ. α ́ρθρο 227 της Συνθη ́κης
 την απο ́φαση της Επιροπη ́ς, της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1999, ΕΚ — νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 299, παρα ́γρα-
 περι ́ διαδικασι ́ας εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου 90 της Συνθη ́κης ΕΚ φος 2, ΕΚ).
 (IV/35.703 — Πορτογαλικοι ́ Αερολιμε ́νες)
 — Το συ ́στημα που εφαρμο


text:
́ζεται στα τε ́λη προσγειω ́σεως στους
 πορτογαλικου ́ς αερολιμε ́νες δεν ενε ́χει κατα ́χρηση δεσπο ́ζου-
 σας θε ́σεως: η ερμηνει ́α του α ́ρθρου 82 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρου 86),
 την οποι ́α υποστηρι ́ζει με την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση η
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Επιτροπη ́, σε συνδυασμο ́ προς το α ́ρθρο 86 ΕΚ (πρω ́ην
 α ́ρθρο 90), αντιβαι ́νει προς την αρχη ́ της ουδετερο ́τητας, την
 οποι ́α προϋποθε ́τει το α ́ρθρο 295 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 222). Εν
 (Ως προς τον τυ ́πο και τη διαδικασι ́α την οποι ́α ακολου ́θησε η τοιαυ ́τη περιπτω ́σει, οι επιχειρη ́σεις που εκμεταλλευ ́ονται
 Επιτροπη ́) παραχωρη ́σεις αποκλειστικω ́ν δικαιωμα ́των και δικαιωμα ́των
 δημοσι ́ας υπηρεσι ́ας θα εκωλυ ́οντο να καταφευ ́γουν σε πρακτι-
 κε ́ς εμπορικη ́ς φυ ́σεως, ο ́πως η της εκπτω ́σεως λο ́γω υψηλη ́ς
 — Παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογι ́ας
 ποσο ́τητας, που τρεχο ́ντως χρησιμοποιου ́νται απο ́ τις επιχει-
 ρη ́σεις εν γε ́νει και υπαγορευ ́ονται απο ́ κριτη ́ρια ιδιωτικη ́ς
 — Προσβολη ́ της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας: α ́παξ η ρυ ́θμιση οικονομι ́ας και αποδοτικο ́τητας.
 που ισχυ ́ει στους πλει ́στους των αερολιμε ́νων της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως προβλε ́πει δια ́κριση μεταξυ ́ πτη ́σεων εσωτερικου ́ και
 διεθνω ́ν πτη ́σεων για τον υπολογισμο ́ τελω ́ν αερολιμε ́νων, το (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλι ́ου, της 23ης Ιουλι ́ου
 1992, για την προ ́σβαση των κοινοτικω ́ν αερομεταφορε ́ων σε δρομο-
 πλε ́ον προ ́σφορο και λιγο ́τερο επαχθε ́ς με ́τρο θα η ́ταν η λο ́για ενδοκοινοτικω ́ν αεροπορικω ́ν γραμμω ́ν (ΕΕ L 240 της 24.08.92,
 οδηγι ́α. Επιβα ́λλοντας σε ́ενα κρα ́τος με ́λος τη ρητη ́ υποχρε ́ωση σ. 1).
 να μεταβα ́λει μονομερω ́ς το ποσο ́ η τον τρο ́πο εισπρα ́ξεως
 τελω ́ν προσγειω ́σεως, η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε τη στρεβλωτικη ́ και
 επαχθη ́ επι ́δραση ενο ́ς τε ́τοιου με ́τρου επι ́ των συνθηκω ́ν
 του ανταγωνισμου ́ μεταξυ ́ των αερομεταφορε ́ων εντο ́ς της
 κοινοτικη ́ς αγορα ́ς. Μο ́νον η οδηγι ́α, με ενιαι ́α προθεσμι ́α
 εφαρμογη ́ς για ο ́λα τα κρα ́τη με ́λη, εγγυα ́ται την αναγκαι ́α
 εναρμο ́νιση των εθνικω ́ ν νομοθεσιω ́ν και το ταυτο ́χρονον των
 προσαρμογω ́ν τις οποι ́ες απαιτου ́ν οι κανο ́νες του θεμιτου ́
 ανταγωνισμου ́ στον τομε ́α των τελω ́ν αερολιμε ́νων και των
 αερομεταφορω ́ν γενικο ́τερα. Προσφυγη ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 4 Μαι ̈́ου
 1999
 — Κατα ́χρηση διαδικασι ́ας: απο ́φαση εκδιδο ́μενη κατα ́ το
 α ́ρθρο 86, παρα ́γραφος 3, ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 90) μπορει ́
 ν' αποτελει


text:
́ κατα ́λληλη και νο ́μιμη εναλλακτικη ́ λυ ́ση ́εναντι (Υπο ́θεση C-165/99)
 της διαδικασι ́ας κατα ́ παραβα ́σεως, αν η απο ́φαση αυτη ́
 αντανακλα ́ με ́τρο αναγκαι ́ο, προ ́σφορο και ανα ́λογο. (1999/C 226/22)
 (Ως προς την ́ελλειψη των ουσιαστικω ́ν προϋποθε ́σεων για την Η ∆ημοκρατι ́α της Αυστρι ́ας, εκπροσωπουμε ́νη απο ́ τον
 ́εκδοση αποφα ́σεως περι ́ ασυμβιβα ́στου προς τα α ́ρθρα 86, παρα ́- Dr. Harald Dossi, Verfassungsdienst des Bundeskanzleramtes
 γραφος 1, ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 90) και 82 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 90)) της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας, επικουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο


text:
C 174/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.6.1999
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Οι προσφευ ́γοντες ισχυρι ́ζονται ο ́τι θι ́γονται απο ́ ορισμε ́νες διατα ́- — να ακυρω ́σει την απο ́ 5 Ιανουαρι ́ου 1999 απο ́φαση με την
 ξεις του United Kingdom VAT Act 1994 (βρετανικου ́ νο ́μου οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε τη διοικητικη ́ ́ενσταση που ει ́χε
 περι ́ ΦΠΑ), ο οποι ́ος θεσπι ́στηκε με βα ́ση την εξουσιοδο ́τηση που ασκη ́σει ο προσφευ ́γων βα ́σει του α ́ρθου 90, παρα ́γραφος 2,
 παρε ́χει το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 4, της οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως, κατα ́ της αποφα ́-
 του Συμβουλι ́ου, ο ́πως ́εχει τροποποιηθει ́ (ε ́κτη οδηγι ́α περι ́ ΦΠΑ), σεως της Α∆Α που απε ́ρριψε το αι ́τημα ́ του να του δοθει ́ η
 το οποι ́ο ορι ́ζει, μεταξυ ́ α ́λλων, ο ́τι «κα ́θε κρα ́τος με ́λος ́εχει την α ́δεια να δημοσιευ ́σει τα λεπτομερη ́ πρακτικα ́ της διαλε ́ξεως
 ευχε ́ρεια να θεωρει ́ως ́ενα υποκει ́μενο στον φο ́ρο τα εγκατεστημε ́να που του επετρα ́πη να δω ́σει στις 30/10/97 στην Cordoba με
 στο εσωτερικο ́ της χω ́ρας προ ́σωπα, τα οποι ́α ει ́ναι μεν ανεξα ́ρτητα θε ́μα «The need for economic fine-tuning at the local and
 μεταξυ ́ τους απο ́ τοπικη ́ς απο ́ψεως, συνδε ́ονται ο ́μως στενα ́ απο ́ regional level in the Monetary Union of the European
 χρηματοδοτικη ́ς, οικονομικη ́ς και οργανωτικη ́ς απο ́ψεως». Τα Union»·
 κρα ́τη με ́λη ο ́μως δεν μπορου ́ν να χρησιμοποιου ́ν την ευχε ́ρεια
 αυτη ́ ανεξα ́ρτητα απο ́ προϋποθε ́σεις, δεδομε ́νου ο ́τι το α ́ρθρο 4, — να κρι ́νει παραδεκτο ́ και βα ́σιμο το αι ́τημα του προσφευ ́γοντος
 παρα ́γραφος 4, ορι ́ζει σαφω ́ς ο ́τι η χρη ́ση της ευχε ́ρειας αυτη ́ς να του δοθει ́η α ́δεια να δημοσιευ ́σει τα πρακτικα ́ της διαλε ́ξεω ́ς
 παρε ́χεται «με την επιφυ ́λαξη της διαβουλευ ́σεως που προβλε ́πεται του·
 απο ́ το α ́ρθρο 29». Το α ́ρθρο 29 της ́εκτης οδηγι ́ας περι ́ ΦΠΑ
 θεσπι ́ζει την «Συμβουλευτικη ́ Επιτροπη ́ ΦΠΑ».
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 Οι προσφευ ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι αν το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο δεν
 προε ́βη στην απαιτου ́μενη διαβου ́λευση με τη Συμβουλευτικη ́
 Επιτροπη ́ η ́ αν δεν μπορει ́ να προσκομισθει ́ κα ́ποιο ευθε ́ως αποδει- Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 κτικο ́ στοιχει ́ο υπο ́ τη μορφη ́ συ ́γχρονης εκθε ́σεως διαβουλευ ́σεως
 με αποδεικτικη ́ δυ ́ναμη, το ́τε οι προαναφερθει ́σες διατα ́ξεις του


text:
βρετανικου ́ νο ́μου ει ́ναι ανι ́σχυρες λο ́γω παραβα ́σεως ουσιω ́δους Ο προσφευ ́γων εκθε ́τει ο ́τι ́ελαβε με ́ρος ως ιδιω ́της σε ́ενα σεμινα ́ριο
 τυ ́που και δεν μπορου ́ν να αντιτα ́σσονται στους προσφευ ́γοντες. και ́εδωσε δια ́λεξη αφου ́ ζη ́τησε και ́ελαβε την α ́δεια των ιεραρχικω ́ς
 προϊσταμε ́νων του βα ́σει συνοπτικη ́ς εκθε ́σεως των κυριοτε ́ρων
 Οι προσφευ ́γοντες ζη ́τησαν πρα ́γματι απο ́ τις αρχε ́ς του Ηνωμε ́νου σημει ́ων που θα ́εθιγε στη δια ́λεξη ́ του. Μετα ́ τη δια ́λεξη, οι
 Βασιλει ́ου να τους παρα ́σχουν λεπτομε ́ρειες των διαβουλευ ́σεων, οργανωτε ́ς του σεμιναρι ́ου του ζη ́τησαν να τους δω ́σει το πλη ́ρες
 αλλα ́ η αι ́τηση απορρι ́φθηκε με το αιτιολογικο ́ ο ́τι οι σχετικε ́ς κει ́μενο της ομιλι ́ας του προκειμε ́νου να το περιλα ́βουν σε μια
 λεπτομε ́ρειες δεν ενε ́πιπταν στον δημο ́σιο τομε ́α. Οι προσφευ ́γοντες ́εκδοση που θα δημοσι ́ευαν. Η αι ́τηση που υπε ́βαλε ο προσφευ ́γων
 υπε ́βαλαν εν συνεχει ́α αι ́τηση ενω ́πιον της καθη ́ς. Η καθη ́ς δεν προκειμε ́νου να του δοθει ́ η α ́δεια δημοσιευ ́σεως του εν λο ́γω
 απα ́ντησε στην αι ́τηση περι ́ προσβα ́σεως εντο ́ς μηνο ́ς απο ́ της κειμε ́νου, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 17, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ,
 υποβολη ́ς αιτη ́σεως η ́ εντο ́ς μηνο ́ς απο ́ την αι ́τηση περι ́ ελε ́γχου. απορρι ́φθηκε απο ́ την αρμο ́δια αρχη ́ με την αιτιολογι ́α ο ́τι, αφενο ́ς,
 Οι προσφευ ́γοντες υποστηρι ́ζουν ο ́τι η καθη ́ς, παραλει ́ποντας να η α ́ποψη που διατυ ́πωσε ο προσφευ ́γων η ́ταν πιθανο ́ να βλα ́ψει τα
 απαντη ́σει εντο ́ς μηνο ́ς απο ́ της αιτη ́σεως περι ́ ελε ́γχου, θεωρει ́ται συμφε ́ροντα του οργα ́νου καθω ́ς περιο ́ριζε το περιθω ́ριο δρα ́σεω ́ς
 ο ́τι απε ́ρριψε την αι ́τηση βα ́σει του α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 4, της του και, αφετε ́ρου, υπη ́ρχαν σημαντικε ́ς αποκλι ́σεις μεταξυ ́ της
 απο ́φασης σχετικα ́ με την προ ́σβαση του κοινου ́ στα ́εγγραφα της περιλη ́ψεως της διαλε ́ξεως (βα ́σει της οποι ́ας δο ́θηκε η α ́δεια
 Επιτροπη ́ς. Η απο ́ρριψη αυτη ́ ει ́ναι καθεαυτη ́ παρα ́νομη, για τον πραγματοποιη ́σεω ́ς της) και του εν λο ́γω κειμε ́νου.
 προ ́σθετο λο ́γο ο ́τι δεν συνοδευ ́εται απο ́ αιτιολογικη ́ ́εκθεση και
 συνεπω ́ς συνιστα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 190 της Συνθη ́κης ΕΚ, το
 Ο προσφευ ́γων αμφισβητει ́ αυτη ́ την αιτιολογι ́α και φρονει ́ ο ́τι η
 οποι ́ο αποτελει ́ δια ́ταξη αναγκαστικου ́ δικαι ́ου. Η προθεσμι ́α ενο ́ς
 Επιτροπη ́, αρνου ́μενη την α ́δεια να δημοσιευ ́σει


text:
το α ́ρθρο του,
 μηνο ́ς για εκα ́στη απο ́ τις προαναφερθει ́σες αιτη ́σεις, αφενο ́ς, επι-
 υπε ́πεσε σε προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως και διε ́πραξε κατα ́χρηση
 βα ́λλει μια αναγκαι ́α πειθαρχι ́α, η οποι ́α αποσκοπει ́ στην ́εναντι των
 ατο ́μων, ο ́πως οι προσφευ ́γοντες, που ζητου ́ν την προ ́σβαση σε εξουσι ́ας, προσε ́τι δε παραβι ́ασε την αρχη ́ της δικαιολογημε ́νης
 ́εγγραφα, απαιτω ́ντας απο ́ την Επιτροπη ́ να πρα ́ττει ο ́, τι ει ́ναι εμπιστοσυ ́νης και παρε ́βη το καθη ́κον με ́ριμνας.
 αναγκαι ́ο — συμπεριλαμβανομε ́νης της διενε ́ργειας εσωτερικω ́ν
 διαβουλευ ́σεων και της επιτευ ́ξεως ο ́λων των αναγκαι ́ων συναι-
 νε ́σεων — εντο ́ς της προθεσμι ́ας, και, αφετε ́ρου, πρε ́πει να θεωρει ́ται
 αναγκαστικου ́ δικαι ́ου και δεσμευτικη ́ απο ́ ο ́λες τις απο ́ψεις.
 Προσφυγη ́ του Michael Cwik κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Προσφυγη ́ του Michel Ηendrickx κατα ́ του CEDEFOP που
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 12 Απριλι ́ου ασκη ́θηκε στις 13 Απριλι ́ου 1999
 1999
 (Υπο ́θεση Τ-82/99) (Υπο ́θεση Τ-87/99)
 (1999/C 174/24)
 (1999/C 174/25)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Michael Cwik, κα ́τοικος Tervuren (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 απο ́ τον Nicholas Lhöest, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο την εταιρι ́α Fiduciaire Myson SARL, 30, rue
 de Cessange, α ́σκησε στις 12 Απριλι ́ου 1999, ενω ́πιον του O Michel Ηendrickx, κα ́τοικος Αμπελοκη ́πων, Ελλα ́δα, εκπροσω-
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της που ́μενος απο ́ τον Jean-Noël Louis, Françoise Parmentier, και
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο


text:
8 . 2 . 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 40/23
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα αφενός, την κατάρτιση έγκυρης εκθέσεως βαθμολογίας
 H προσφεύγουσα, εταιρεία του χαλυβουργικού τομέα υπό για την περίοδο 1991-1993 και, αφετέρου , την καταβολή
 εκκαθάριση , με την προσφυγή της προσβάλλει, κυρίως, την αποζημιώσεως για την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης
 ίδια απόφαση που είναι αντικείμενο των υποθέσεων Τ-164/ που υπέστη λόγω της μη τηρήσεως των κανόνων που
 94, Moccia Irme , Τ-165/96, Prolafer, και Τ-166/96, Ferriera αφορούν την κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογίας και
 Acciaiera Casilina, κατά το μέτρο που η απόφαση αυτή της όψιμης τοποθετήσεως της εκθέσεως αυτής στον
 αφορά την προσφεύγουσα. ατομικό του φάκελο,
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια με — να ακυρώσει, στο μέτρο που είναι αναγκαίο, την από
 τα προβληθέντα στο πλαίσιο των προαναφερομένων υποθέ 18 Ιουλίου 1996 απόφαση της Επιτροπής περί ρητής
 σεων .
 απορρίψεως της ενστάσεως R/147/96 του προσφεύγο
 ντος ,
 — να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη (στο εξής: εναγομέ
 νη ) να καταβάλει αποζημίωση ύψους 500 000 βελγικών
 Προσφυγή της Salini Costruttori SpA που ασκήθηκε κατα
 φράγκων (FB ) για ηθικές βλάβες που υπέστη o προσφεύ
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 26 Νοεμ
 γων ή οποιοδήποτε άλλο ποσό επιδικάσει το Πρωτοδικείο
 βρίου 1996 κατά δίκαιη κρίση ,
 (Υπόθεση Τ-188/96)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (97/C 40/54)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 O προσφεύγων βάλλει κατά του γεγονότος ότι η ΑΔΑ, στις
 H Salini Costruttori SpA , με έδρα τη Ρώμη , εκπροσωπούμενη 20 Ιανουαρίου 1995 , πρωτοκόλλησε την παραλαβή της εκθέ
 από τον Jean-Pierre Cuny, δικηγόρο Βερσαλλιών (Γαλλία), σεως βαθμολογίας του για την περίοδο 1991-1993 , τοποθε
 άσκησε , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοι τώντας την στον ατομικό του φάκελο, ενώ η έκθεση αυτή ήταν
 νοτήτων στις 26 Νοεμβρίου 1996, προσφυγή κατά της Επι απλώς η επανάληψη της εκθέσεως για την περίοδο 1989
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 1991 .
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να αναγνωρίσει Με έγγραφο της 25ης Ιουλίου 1995 o προσφεύγων υπέβαλε
 το παράνομο της εκ μέρους της Επιτροπής παραλείψεως αίτηση , κατά την έννοια του άρθρου 90 παράγραφος 1 του
 εκπληρώσεως της υποχρεώσεώς της να απευθύνει στην ΚΥΚ, με την οποία ζήτησε, μεταξύ άλλων, να καταρτιστεί
 ιταλική κυβέρνηση απόφαση ερειδόμενη στο άρθρο 93 δεόντως και νομοτύπως έκθεση για την οικεία περίοδο . H
 παράγραφος 2 και στο άρθρο 101 της συνθήκης. Επιτροπή απέρριψε ρητώς την αίτηση. H ένσταση που
 υποβλήθηκε κατά της απορριπτικής αποφάσεως απορρίφθη
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα κε εν μέρει, υπό την έννοια ότι, ως ικανοποίηση της προκλη
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι προς θείσας ηθικής βλάβης, η διοίκηση του πρότεινε αποζημίωση
 αυτούς της υποθέσεως Τ-187/96. 35 000 FB .
 H παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως
 αυτής. Προς στήριξη των αξιώσεών του , o προσφεύγων
 Προσφυγή του Lars Βο Rasmussen κατα Επιτροπής των προβάλλει την παραβίαση των αρχών της αρωγής και της ίσης
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Νοεμβρίου μεταχειρίσεως, καθώς και την παράβαση των άρθρων 26


text:
και
 1996 43 του ΚΥΚ .
 (Υπόθεση Τ-193/96) Υπογραμμίζει, συναφώς, ότι η επαναληφθείσα έκθεση βαθ
 (97/C 40/55) μολογίας, η οποία αντιστοιχούσε στην περίοδο 1989-1991 ,
 αφορούσε μόνον τέσσερις μήνες εργασίας στη Διεύθυνση Δ
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) της ΓΔ V. H έκθεση αυτή είχε καταρτισθεί από το γενικό
 O Lars Βο Rasmussen, κάτοικος Dahlheim (Λουξεμβούργο), διευθυντή της μεταφραστικής υπηρεσίας και, δεδομένου ότι o
 εκπροσωπούμενος από τον Carlo Revoldini, δικηγόρο Λου προσφεύγων τοποθετήθηκε την 1η Μαρτίου 1991 στη ΓΔ
 ξεμβούργου , 180, route de Longwy , τον οποίο διόρισε και «Απασχόληση », επιβάλλεται η διαπίστωση ριζικής μεταβο
 αντίκλητο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ λής καθηκόντων, καθώς και βαθμολογητή . Υπό τις συνθήκες
 κών Κοινοτήτων, στις 26 Νοεμβρίου 1996, προσφυγή-αγωγή αυτές, δεν επιτρεπόταν ούτε ήταν δυνατή επανάληψη της
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. βαθμολογίας.
 O προσφεύγων φρονεί, επιπλέον , ότι έχει δικαίωμα στην
 O προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το κατάρτιση έγκυρης εκθέσεως βαθμολογίας όπως ακριβώς
 Πρωτοδικείο: κάθε άλλος υπάλληλος , προκειμένου οι αρμόδιες αρχές να
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορι είναι σε θέση να αποφανθούν ως προς το αν έχει δικαίωμα
 σμούς αρχής περί απορρίψεως της από 27 Ιουλίου 1995 βαθμολογικής προαγωγής και ως προς τη σταδιοδρομία
 αιτήσεως D/661/95, με την οποία o προσφεύγων ζήτησε, του .


text:
 21.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 377/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2013 — Kessel κατά ΓΕΕΑ — Janssen Cilag (Premeno)
 (Υπόθεση T-536/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος Premeno - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα Pramino - απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Περιορισμός του αριθμού των προϊόντων στα οποία αναφέρεται η αίτηση καταχώρισης του σήματος - Άρθρο 43, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009)
 2013/C 377/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kessel Marketing & Vertriebs GmbH (Mörfelden-Walldorf, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Bund, στη συνέχεια A. Jacob, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Schmidt, στη συνέχεια D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Janssen-Cilag GmbH (Neuss, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Wenz, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 (υπόθεση R 708/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Janssen-Cilag GmbH και της Kessel Marketing & Vertriebs GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 (υπόθεση R 708/2010-4).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Kessel Marketing & Vertriebs GmbH.
 3)
 Η Janssen-Cilag GmbH φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 30 της 29.1.2011.


text:
 14.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/19
 (2006/C 249/40)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 ΕΕ C 237 της 30.9.2006
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 ΕΕ C 224 της 16.9.2006
 ΕΕ C 212 της 2.9.2006
 ΕΕ C 190 της 12.8.2006
 ΕΕ C 178 της 29.7.2006
 ΕΕ C 165 της 15.7.2006
 ΕΕ C 154 της 1.7.2006
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex:http://eur-lex.europa.eu


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/12
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορές των χαλυβδοσωλήνων άνευ ραφής - Διάρκεια της παραβάσεως - Πρόστιμα»)
 (2004/C 239/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG, με έδρα το Mülheim an der Ruhr (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Μ. Klusmann, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι: Μ. Erhart και A. Whelan), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2003/382/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση IV/E-1/35.860-B — Χαλυβδοσωλήνες άνευ ραφής) (ΕΕ L 140, 2003, σ. 1), ή, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους N. J. Forwood, πρόεδρο, J. Pirrung και A. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2003/382/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση IV/E-1/35.860-B — Χαλυβδοσωλήνες άνευ ραφής), καθόσον το άρθρο αυτό διαπιστώνει την ύπαρξη της παραβάσεως που προσάπτει στην προσφεύγουσα η διάταξη αυτή για το προ της 1ης Ιανουαρίου 1991 χρονικό διάστημα.
 2.
 Καθορίζει σε 12 600 000 ευρώ το ποσό του προστίμου που επιβάλλεται στην προσφεύγουσα με το άρθρο 4 της αποφάσεως 2003/382/ΕΚ.
 3.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4.
 Η προσφεύγουσα και η Επιτροπή θα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 135 της 13.5.2000.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/57
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2016 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-32/16)
 (2016/C 098/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και J. Vláčil)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2098 της Επιτροπής, της 13ης Νοεμβρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), στο μέτρο που αποκλείει δαπάνες συνολικού ύψους 584 299,25 ευρώ που πραγματοποιήθηκαν από την Τσεχική Δημοκρατία,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής.
 —
 Η Επιτροπή αποφάσισε να αποκλείσει τις δαπάνες από τη χρηματοδότηση της ΕΕ παρότι δεν είχε παραβιαστεί το δίκαιο της ΕΕ ούτε το εθνικό δίκαιο. Κακώς θεώρησε ότι για την εφαρμογή χαμηλότερου ανώτατου ορίου ηλικίας για την ενίσχυση πρόωρης συνταξιοδοτήσεως ήταν αναγκαία η μεταβολή του προγράμματος αγροτικής αναπτύξεως υπό την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
 2.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επικουρικώς, για την περίπτωση που απορριφθεί ο πρώτος λόγος, έναν δεύτερο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 2, του κανονισμού 1306/2013.
 —
 Ακόμη και αν η εφαρμογή χαμηλότερου ανώτατου ορίου ηλικίας για την ενίσχυση πρόωρης συνταξιοδοτήσεως χωρίς μεταβολή του προγράμματος αγροτικής αναπτύξεως αποτελούσε παραβίαση του κανονισμού 1698/2005 (πράγμα που δεν ισχύει) ήταν πλημμελής η εκτίμηση που έκανε η Επιτροπή για τη σημασία της παραβιάσεως αυτής και την οικονομική ζημία σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η σημασία τυχόν παραβιάσεως ήταν ελάχιστη και δεν υπήρξε οικονομική ζημία σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/24
 Προσφυγή της 19ης Δεκεμβρίου 2011 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-136/11)
 2012/C 65/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: D. Abreu Caldas, A. Coolen, E. Marchal, S. Orlandi, J.-N. Louis, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως για τον υπολογισμό των αναγνωριζόμενων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που είχαν αποκτηθεί από την προσφεύγουσα πριν αναλάβει καθήκοντα στο πλαίσιο του κοινοτικού συνταξιοδοτικού συστήματος.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 24ης Μαΐου 2011 περί ακυρώσεως και αντικαταστάσεως της προτάσεως περί μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της αιτήσεώς της δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, που περιέχει νέα πρόταση βάσει υπολογισμού στηριζόμενου στις γενικές εκτελεστικές διατάξεις που θεσπίστηκαν στις 3 Μαρτίου 2011·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
5.7.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 158/19
 1) Πρέπει το άρθρο 6, παράγραφος 3 του Πρωτοκόλλου της της αποκλίσεως μεταξύ του αυστριακού ορισμού του
 Αθήνας, της 17ης Μαΐου 1980, για την προστασία της καυσίμου και του άρθρου 2, αριθ. 6, της οδηγίας,
 Μεσογείου Θαλάσσης από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές
 (Σύμβαση Βαρκελώνης), που κατέστη το άρθρο 6, παράγρα- 4. μη μεταφέροντας ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη
 φος 1, μετά την αναθεώρηση, να θεωρηθεί ως έχον άμεσο με τους LRG-K και LRV-K το άρθρο 9, παράγραφοι 2
 αποτέλεσμα, οπότε οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος μπορεί να και 3, της οδηγίας, αναφορικά με τον υπολογισμό της
 το επικαλεστεί ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων προς στή- οριακής τιμής εκπομπής για εγκαταστάσεις καύσεως
 ριξη προσφυγής με την οποία ζητεί να παύσει η απόρριψη μεικτής εστίας που χρησιμοποιούν μόνα τους ή με άλλα
 υδάτων για τα οποία δεν υπάρχει άδεια σύμφωνα με τη καύσιμα τα κατάλοιπα αποστάξεως και μετατροπής
 διαδικασία και τα κριτήρια που το άρθρο αυτό προβλέπει; της διυλίσεως του ακάθαρτου πετρελαίου για ίδια
 κατανάλωση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 2) Πρέπει η ίδια διάταξη να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα άρθρα 2, αριθ. 6, 8, 9 και 10, 4, παράγραφος 1 σε
 απαγορεύει σε οποιονδήποτε να απορρίπτει σε αλμυρή λίμνη συνδυασμό με τα παραρτήματα III έως VII και 9,
 η οποία συγκοινωνεί με τη Μεσόγειο Θάλασσα ουσίες οι παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 88/609/ΕΟΚ του
 οποίες, μολονότι δεν είναι τοξικές, έχουν δυσμενές αποτέ- Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 1988 (1), για τον
 λεσμα στην περιεκτικότητα σε οξυγόνο του θαλασσίου περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων
 περιβάλλοντος, χωρίς να λάβει την άδεια που εκδίδουν οι ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσεως, κατόπιν
 αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, αν ληφθούν υπόψη τροποποιήσεως.
 οι διατάξεις του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου και του
 παραρτήματος III C αυτού (που κατέστη το παράρτημα II); II. να καταδικάσει την Αυστριακή ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 έξοδα.
 Αιτιάσεις και κύρια επιχειρήματα
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Αυστριακής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 19 Μαΐου H Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Αυστριακή ∆ημοκρατία παρέβη τις
 2003 υποχρεώσεις της, δεδομένου ότι
 (Υπόθεση C-214/03) — μεταφέροντας πλημμελώς στην εσωτερική έννομη τάξη το
 άρθρο 2, αριθ. 8, της οδηγίας, αναφορικά με τον ορισμό της
 (2003/C 158/31) «μεικτής εστίας», καθόσον περιόρισε τον ορισμό, αντίθετα
 προς τα προβλεπόμενα στην οδηγία, σε εγκαταστάσεις στις
 οποίες το ποσοστό των λοιπών καυσίμων ανέρχεται σε
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τουλάχιστον 20 % της θερμικής ισχύος, και, κατά συνέπεια,
 τους Josef Christian Schieferer και Gregorio Valero Jordana, περιορίζοντας στο σημείο αυτό το πεδίο εφαρμογής της
 μέλη της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, με τόπο επιδόσεων οδηγίας,
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 19 Μαΐου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της — μη μεταφέροντας στην εσωτερική έννομη τάξη το άρθρο 2,
 Αυστριακής ∆ημοκρατίας. αριθ. 9 και 10 της οδηγίας, αναφορικά με τους ορισμούς
 «νέα εγκατάσταση» και «υφιστάμενη εγκατάσταση»,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — μεταφέροντας ελλιπώς στην εσωτερική έννομη τάξη τις
 I. να αναγνωρίσει ότι η Αυστριακή ∆ημοκρατία οριακές τιμές εκπομπής διοξειδίου


text:
του θείου, οξειδίων
 του αζώτου και κονιορτού, σύμφωνα με το άρθρο 4,
 1. προβλέποντας στο άρθρο 22, παράγραφος 1, του παράγραφος 1, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα III έως
 Luftreinhalteverordnung für Kesselanlagen (νόμου VII, ιδίως ενόψει του περιορισμού στην αυστριακή νομοθεσία
 περί καταπολεμήσεως της ατμοσφαιρικής ρυπάνσεως
 του ορισμού του καυσίμου σε «συμβατικά καύσιμα», με
 για εγκαταστάσεις λέβητα, στο εξής: LRV-K) ορισμό αποτέλεσμα τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη ενός
 των «μεικτών εστιών» διαφορετικό από αυτόν του μόνο μέρους του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας,
 άρθρου 2, αριθ. 8, της οδηγίας,
 2. μη μεταφέροντας στην εσωτερική έννομη τάξη με τις — μη μεταφέροντας ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη το
 σχετικές διατάξεις του αυστριακού δικαίου (νόμο περί άρθρο 9, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας, αναφορικά με
 καταπολεμήσεως της ατμοσφαιρικής ρυπάνσεως για τον υπολογισμό των οριακών τιμών για εγκαταστάσεις
 εγκαταστάσεις λέβητα — LRG-K και LRV-K) τους καύσεως μεικτής εστίας σε διυλιστήρια,
 ορισμούς «νέα εγκατάσταση» και «υφιστάμενη εγκα-
 τάσταση» κατά το άρθρο 2, αριθ. 9 και 10 της οδηγίας, δεν προσάρμοσε την εθνική νομοθεσία στην οδηγία, η μεταφορά
 της οποίας στην εθνική έννομη τάξη είναι για τους λόγους αυτούς
 3. μεταφέροντας ελλιπώς στην εσωτερική έννομη τάξη πλημμελής και ελλιπής.
 με το αυστριακό δίκαιο περί καταπολεμήσεως της
 ατμοσφαιρικής ρυπάνσεως τις οριακές τιμές εκπομπής
 διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και κονιορ- (1 ) ΕΕ 1988, L 336, σ. 1.
 τού, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, σε
 συνδυασμό με τα παραρτήματα III έως VII, ιδίως λόγω


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 22ας Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Staat der Nederlanden κατά Essent NV κ.λπ.
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-105/12 έως C-107/12) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άρθρο 63 ΣΛΕΕ - Καθεστώτα ιδιοκτησίας - Άρθρο 345 ΣΛΕΕ - Διαχειριστές δικτύων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας ή φυσικού αερίου - Απαγόρευση ιδιωτικοποιήσεως - Απαγόρευση δεσμών με επιχειρήσεις που παράγουν, προμηθεύουν ή εμπορεύονται ηλεκτρική ενέργεια ή φυσικό αέριο - Απαγόρευση δραστηριοτήτων δυναμένων να παραβλάψουν τη διαχείριση του δικτύου)
 2013/C 367/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στις υποθέσεις των κύριων δικών
 Staat der Nederlanden
 κατά
 Essent NV (C-105/12) και Essent Nederland BV (C-105/12)· Eneco Holding NV (C-106/12) και Delta NV (C-107/12)
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία των άρθρων 63 και 345 ΣΛΕΕ — Περιορισμοί της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων — Καθεστώτα ιδιοκτησίας — Έννοια — Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα απόλυτη απαγόρευση ιδιωτικοποιήσεως των διαχειριστών δικτύων διανομής ενέργειας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 345 ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καταλαμβάνει ένα σύστημα απαγορεύσεως της ιδιωτικοποιήσεως, όπως το επίμαχο στις κύριες δίκες, το οποίο συνεπάγεται ότι οι μετοχές του εταιρικού κεφαλαίου ενός δραστηριοποιούμενου επί ολλανδικού εδάφους διαχειριστή δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας ή φυσικού αερίου πρέπει να κατέχονται, άμεσα ή έμμεσα, από δημόσιες αρχές που καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία. Παρά ταύτα, η ερμηνεία αυτή δεν έχει ως συνέπεια ότι εξαιρούνται από την εφαρμογή του άρθρου 63 ΣΛΕΕ εθνικές διατάξεις, όπως οι επίμαχες στις κύριες δίκες, οι οποίες απαγορεύουν την ιδιωτικοποίηση διαχειριστών δικτύων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας ή φυσικού αερίου, ή ακόμη απαγορεύουν, αφενός, δεσμούς κυριότητας ή ελέγχου μεταξύ των εταιριών που αποτελούν μέρος ομίλου στον οποίο ανήκει ένας δραστηριοποιούμενος επί ολλανδικού εδάφους διαχειριστής δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας ή φυσικού αερίου και των εταιριών που αποτελούν μέρος ομίλου στον οποίο ανήκει επιχείρηση που παράγει, προμηθεύεται ή εμπορεύεται ηλεκτρική ενέργεια ή φυσικό αέριο επί του εδάφους αυτού, καθώς και, αφετέρου, την τέλεση ή άσκηση από έναν τέτοιο διαχειριστή και από τον όμιλο στον οποίο αυτός ανήκει πράξεων ή δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να θίξουν το συμφέρον της διαχειρίσεως του περί ου πρόκειται δικτύου.
 2)
 Όσον αφορά το επίμαχο στις κύριες δίκες καθεστώς απαγορεύσεως της ιδιωτικοποιήσεως, το οποίο εμπίπτει στο άρθρο 345 ΣΛΕΕ, οι σκοποί που αποτελούν το υπόβαθρο της γενομένης από τον νομοθέτη επιλογής καθεστώτος ιδιοκτησίας δύνανται να ληφθούν υπόψη ως επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος για να δικαιολογηθεί το εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. Όσον αφορά τις άλλες απαγορεύσεις, οι σκοποί καταπολεμήσεως των διεπιδοτήσεων εν ευρεία εννοία, περιλαμβανομένης της ανταλλαγής στρατηγικών πληροφοριών, διασφαλίσεως διαφάνειας στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου και αποτροπής στρεβλώσεων του ανταγωνισμού δύνανται, ως επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος, να δικαιολογήσουν τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων που προκαλούνται από εθνικές διατάξεις όπως οι επίμαχες στις κύριες δίκες.
 (1) ΕΕ C 151 της 26.5.2012.


text:
21.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 358/15
 3) So Bariäkeio sxm Jósx Vxqxäm jai so Rtlbotäkio sgy APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 Etqxpaøjgäy Emxärexy ha ueäqotm sa dijarsijó soty
 sgy 30gäy Repselbqiäot 1998
 eänoda.
 rsgm tpoäherg T-164/97, Silvio Busacca jai koipoiä jasó
 Ekecjsijotä Rtmedqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (1) EE C 74 sgy 8.3.1997.
 (Tpókkgkoi Ç Oqirsijgä eänodoy apoä sgm tpgqeriäa le sgm
 etjaiqiäa sgy pqorvxqgärexy meäxm jqasxäm lekxäm rsiy Joi-
 moäsgsey Ç Bkapsijgä pqóng Ç èmrsarg ekkeiäwexy moli-
 loäsgsay Ç Moliloäsgsa sot jamomirlotä (EJ, Etqasoäl,
 EJAV) aqih. 2688/95 Ç êrg lesaveiäqirg Ç Paqóbarg
 otrixädoty stäpot Ç Pqogcotälemg diabotäketrg le sa joi-
 mosijó oäqcama jai sgm Episqopgä Jamomirlotä Tpgqeriajgäy
 Jasarsórexy)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 (98/C 358/30)
 sgy 1gy Ojsxbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-155/97, Natural van Dam AG jai Danser
 Container Line BV jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Joimosgäsxm (1)
 (Erxseqijgä matripkoða Ç Diaqhqxsijgä entciäamrg Ç Rsgm tpoäherg S-164/97, Silvio Busacca jai koipoiä, tpókkgkoi
 Pqoùpoheäreiy cia sg dqolokoäcgrg meäxm rjauxäm Ç Apo- sot Ekecjsijotä Rtmedqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 jkeirloäy) ejpqorxpotälemoi apoä soty Georges Vandersanden jai
 Laure Levi, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso
 (98/C 358/29) Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay Fiduciaire Myson
 SARL, 30, rue de Cessange, jasó Ekecjsijotä Rtmedqiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Jean-Marie Stenier,
 Jan Inghelram, Paolo Giusta jai Christina Friedrich), le amsi-
 (Ckxärra diadijariäay: g okkamdijgä) jeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sxm apouórexm sot Ekecjsijotä
 Rtmedqiäot, sgy 16gy Repselbqiäot 1996, peqiä apoqqiäwexy sxm
 aisgärexm sxm pqoruetcoämsxm ma peqikguheiä so oämoló soty
 rsom piämaja sxm pqorxäpxm pot ejdgäkxram so emdiaueäqom
 Rsgm tpoäherg S-155/97, Natural van Dam AG, le eädqa so soty ma tpavhotäm rso leäsqo sgy oqirsijgäy enoädot apoä sgm
 BaÃle (Ekbesiäa), jai Danser Container Line BV, le eädqa so tpgqeriäa le sgm etjaiqiäa sgy pqorvxqgärexy sgy Atrsqiäay,
 Sliedrecht (Jósx Vxäqey), ejpqorxpotälemey apoä som Marius sgy Uimkamdiäay jai sgy Rotgdiäay rsiy Joimoäsgsey, so Pqx-
 J. van Dam, dijgcoäqo Qoässeqmsal, le soäpo epidoärexm rso sodijeiäo (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty J. Azizi,
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Fernand Entrin- pqoäedqo, R. García-Valdecasas jai M. Jaeger, dijarseäy,
 ger, 34 A, rue Philippe II, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm cqallaseäay: B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy,
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy Berend-Jan Drijber, rsg eneädxre rsiy 30 Repselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho
 rtmeäveia Laura Pignataro jai Maurits Lugard), le amsijeiä- diasajsijoä:
 lemo sgm ajtäqxrg sgy apouórexy SG(97) D/1862 sgy Epi-
 sqopgäy, sgy 7gy Laqsiäot 1997, le sgm opoiäa apouariärhgje
 ma lg voqgcgheiä rsiy pqoruetäcotrey g apakkacgä pot 1) Ajtqxämei siy apouóreiy pot apgtähtme so Ekecjsijoä
 fgsgähgje bórei sot óqhqot 8, paqócqauoy 3, rsoiveiäo c), Rtmeädqio rsiy 16 Repselbqiä ot 1996 rsoty Silvio Busacca,
 sot jamomirlotä (EOJ) 1101/89 sot Rtlbotkiäot, peqiä Carlo Degli Abbati, Pamela Rattigan, Gisela Tremont jai
 diaqhqxsijgäy entciómrexy rsgm erxseqijgä matripkoða (EE CeÂcile Vandam, peqiä apoqqiäwexy sxm aisgärexäm soty ma
 L 116 sgy 28.4.1989, r. 25), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso slgäla), peqikguheiä so oämoló soty rsom piämaja sxm pqorxäpxm
 rtcjeiälemo apoä sgm P. Lindh, Pqoäedqo, jai soty K. Lenaerts pot ejdgäkxram so emdiaueäqom soty ma tpavhotäm rso
 jai J. D. Cooke, dijarseäyç cqallaseäay: A.


text:
Mair, tpókkgkoy leäsqo sgy oqirsijgäy enoädot apoä sgm tpgqeriäa, pot
 dioijgärexy, eneädxre sgm 1g Ojsxbqiäot 1998 apoäuarg le so pqobkeäpesai apoä som jamomirloä (EJ, Etqasoäl, EJAV)
 ajoäkotho diasajsijoä: aqih. 2688/95 sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Moelbqiäot 1995,
 cia sg heärpirg eidijxäm leäsqxm pot auoqotäm sgm oqi-
 rsijgä eänodo apoä sgm tpgqeriäa tpakkgäkxm sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm le sgm etjaiqiäa sgy pqorvxqgärexy
 1) Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä. sgy Atrsqiäay, sgy Uimkamdiäay jai sgy Rotgdiäay.
 2) So Ekecjsijoä Rtmeädqio ha ueäqei sa dijarsijó sot
 2) Jasadijófei siy pqoruetäcotrey rsa dijarsijó eänoda. eänoda, jahxäy jai sa dijarsijó eänoda sxm pqoruet-
 coämsxm.
 (1) EE C 212 sgy 12.7.1997.
 (1) EE C 212 sgy 12.7.1997.