text:
C 95/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.3.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 3) Εφο ́σον ́ενα κρα ́τος με ́λος ει ́ναι υποχρεωμε ́νο να λαμβα ́νει
 υπο ́ψη, για τον υπολογισμο ́ των αποδοχω ́ ν του επι ́συμβα ́σει
 (πε ́μπτο τμη ́μα) διδακτικου ́ και βοηθητικου ́ προσωπικου ́, τη δια ́ρκεια εργα-
 σι ́ας του σε ορισμε ́νους οργανισμου ́ς ́η σε ορισμε ́να ιδρυ ́ματα
 της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 2000 των ́αλλων κρατω ́ ν μελω ́ ν που ει ́ναι παρεμφερη ́ προς τους
 στην υπο ́θεση C-195/98 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof αυστριακου ́ς οργανισμου ́ς και τα αυστριακα ́ ιδρυ ́ματα που
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Öster- απαριθμου ́νται στο ́αρθρο 26, παρα ́γραφος 2, του
 Vertragsbedienstetengesetz του 1948, οι περι ́οδοι αυτε ́ς πρε ́-
 reichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft öffent-
 licher Dienst, κατα ́ Republik Österreich (1) πει να συνυπολογι ́ζονται χωρι ́ς κανε ́να χρονικο ́ περιορισμο ́.
 («'Αρθρο 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 234 ΕΚ) —
 Η ́εννοια “δικαστη ́ριο κρα ́τους με ́λους” — Ελευ ́θερη (1) EE C 234 της 25.7.1998.
 κυκλοφορι ́α των προσω ́ πων — 'Ιση μεταχει ́ριση — Προ-
 αγωγη ́ κατ' αρχαιο ́τητα — Προϋπηρεσι ́α που ́εχει αποκτη-
 θει ́ εν με ́ρει στην αλλοδαπη ́»)
 (2001/C 95/02)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (τρι ́το τμη ́μα)
 Στην υπο ́θεση C-195/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Oberster
 Gerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 2000
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Österreichischer Gewerkschafts-
 bund, Gewerkschaft öffentlicher Dienst, και Republik στην υπο ́θεση C-384/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Österreich, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1)
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροπο-
 ποιη ́σεως, α ́ρθρου 39 ΕΚ), του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Τηλεπικοινωνι ́ες — ∆ια-
 α ́ρθρου 234 ΕΚ) και του α ́ρθρου 7 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) συ ́νδεση δικτυ ́ων — ∆ιαλειτουργικο ́τητα υπηρεσιω ́ν —
 1612/68 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της Παροχη ́ καθολικη ́ς υπηρεσι ́ας»)
 ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ της
 Κοινο ́τητας (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/001, σ. 33), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward (εισηγητη ́), (2001/C 95/03)
 προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, P. Jann και L. Sevón,
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε


text:
́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass,
 εξε ́δωσε στις 30 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 διατακτικο ́:
 1) Το Oberster Gerichtshof, κατα ́ την ́ασκηση των αρμοδιοτη ́των
 που του απονε ́μει το ́αρθρο 54, παρα ́γραφοι 2 ́εως 5, του (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Αrbeits- und Sozialgerichtsgesetz (αυστριακου ́ νο ́μου για την στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 οργα ́νωση των Εργατοδικει ́ων), αποτελει ́ δικαστη ́ριο υπο ́
 την ́εννοια του ́αρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου
 234 ΕΚ). Στην υπο ́θεση C-384/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: B. Doherty), κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (εκπρο ́σω-
 2) Αντιβαι ́νει προς το ́αρθρο 48 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, πος: A. Snoecx), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο
 κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρο 39 ΕΚ) και προς το ́αρθρο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας να μεταφε ́ρει ορθω ́ς το α ́ρθρο 5
 7, παρα ́γραφοι 1 και 4, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1612/68 της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του
 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Οκτωβρι ́ου 1968, περι ́ της Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997, για τη διασυ ́νδεση στον
 ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας των εργαζομε ́νων στο εσωτερικο ́ χω ́ρο των τηλεπικοινωνιω ́ν προκειμε ́νου να διασφαλισθει ́ καθολικη ́
 της Κοινο ́τητας, η εθνικη ́ δια ́ταξη η οποι ́α, ́οπως το ́αρθρο 26 υπηρεσι ́α και διαλειτουργικο ́τητα, με εφαρμογη ́ των αρχω ́ν
 του Vertragsbedienstetengesetz του 1948 (αυστριακου ́ παροχη ́ς ανοικτου ́ δικτυ ́ου (ONP) (EE L 199, σ. 32), σε συνδυασμο ́
 ομοσπονδιακου ́ νο ́μου του 1948 για τους επι ́ συμβα ́σει με το παρα ́ρτημα Ι της οδηγι ́ας αυτη ́ς, και παραλει ́ποντας να
 ιδιωτικου ́ δικαι ́ου υπαλλη ́λους), θε ́τει, ́οσον αφορα ́ τις θεσπι ́σει ο ́λα τα απαιτου ́μενα με ́τρα για την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου
 περιο ́δους προϋπηρεσι ́ας που λαμβα ́νονται υπο ́ψη για τον 5 της ανωτε ́ρω οδηγι ́ας, σε συνδυασμο ́ με τα παραρτη ́ματα ́ της Ι
 καθορισμο ́ των αποδοχω ́ ν του επι ́ συμβα ́σει εκπαιδευτικου ́ και ΙΙΙ, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τις διατα ́ξεις αυτε ́ς
 και βοηθητικου ́ προσωπικου ́, αυστηρο ́τερες προϋποθε ́σεις και απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 ως προς τις περιο ́δους προϋπηρεσι ́ας που ́εχουν συμπλη- απο ́ τους C. Gulmann (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος,
 ρωθει ́ σε ́αλλα κρα ́τη με ́λη παρα ́ ως προς τις περιο ́δους J.-P. Puissochet και F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας:
 που ́εχουν συμπληρωθει ́ σε παρεμφερει ́ς οργανισμου ́ς ́η σε F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε, στις

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
30 Νοεμβρι ́ου
 παρεμφερη ́ ιδρυ ́ματα του ενδιαφερο ́μενου κρα ́τους με ́λους. 2000, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/3
 1) Το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου, παραλει ́ποντας να θε ́σει σε ισχυ ́, διαδικασιω ́ν συ ́ναψης συμβα ́σεων στους τομει ́ς του υ ́δατος, της
 εμπροθε ́σμως, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ν και των τηλεπικοινωνιω ́ν (EE L 199,
 διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με τις σ. 84), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 συνδυασμε ́νες διατα ́ξεις του ́αρθρου 5 και των παραρτη- Β. Σκουρη ́ (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προε-
 μα ́των Ι και ΙΙΙ της οδηγι ́ας 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ δρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος, J.-P. Puissochet και F. Macken,
 Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας:
 για τη διασυ ́νδεση στον χω ́ ρο των τηλεπικοινωνιω ́ ν προκει- L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 ∆εκεμβρι ́ου
 με ́νου να διασφαλισθει ́ καθολικη ́ υπηρεσι ́α και διαλειτουρ- 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 γικο ́τητα, με εφαρμογη ́ των αρχω ́ ν παροχη ́ς ανοικτου ́
 δικτυ ́ου (ONP), παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ 1) — Η οδηγι ́α 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης
 την εν λο ́γω οδηγι ́α. Ιουνι ́ου 1993, περι ́ συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν
 συ ́ναψης συμβα ́σεων στους τομει ́ς του ́υδατος, της
 2) Καταδικα ́ζει το Βασι ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ενε ́ργειας, των μεταφορω ́ ν και των τηλεπικοινωνιω ́ ν,
 διε ́πει συ ́μβαση εξ επαχθου ́ς αιτι ́ας που συνη ́φθη
 γραπτω ́ ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, επιχειρη ́σεως η οποι ́α ει ́ναι
 (1) EE C 6 της 8.1.2000. ειδικω ́ ς επιφορτισμε ́νη απο ́ τη νομοθεσι ́α κρα ́τους
 με ́λους να εκμεταλλευ ́εται υπηρεσι ́α τηλεπικοινωνιω ́ν
 και της οποι ́ας το κεφα ́λαιο ανη ́κει εξ ολοκλη ́ρου στις
 δημο ́σιες αρχε ́ς του εν λο ́γω κρα ́τους με ́λους και,
 αφετε ́ρου, ιδιωτικη ́ς επιχειρη ́σεως, οσα ́κις με τη συ ́μ-
 βαση αυτη ́ η πρω ́ τη επιχει ́ρηση αναθε ́τει στη δευ ́τερη
 τη δημιουργι ́α και την ́εκδοση εντυ ́πων και ηλεκτρικω ́ς
 χρησιμοποιουμε ́νων πινα ́κων συνδρομητω ́ ν του
 τηλεφω ́ νου (τηλεφωνικω ́ ν καταλο ́γων) για να διανε ́-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 μονται στο κοινο ́·
 (ε ́κτο τμη ́μα) — αν και διε ́πεται απο ́ την οδηγι ́α 93/38, μια τε ́τοια
 συ ́μβαση αποκλει ́εται, στο παρο ́ν στα ́διο εξελι ́ξεως
 της 7ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, απο ́ το πεδι ́ο


text:
εφαρμογη ́ς της
 τελευται ́ας λο ́γω του γεγονο ́τος, ιδι ́ως, ́οτι η αντι-
 παροχη ́ της πρω ́ της επιχειρη ́σεως προς τη δευ ́τερη
 στην υπο ́θεση C-324/98 (αι ́τηση του Bundesvergabeamt για συνι ́σταται στο ́οτι η δευ ́τερη αποκτα ́ το δικαι ́ωμα
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Telaustria Verlags εκμεταλλευ ́σεως της δικη ́ς της παροχη ́ς, ως ανταμοιβη ́.
 GmbH, Telefonadress GmbH κατα ́ Telekom Austria AG,
 πρω ́ ην Post & Telekom Austria AG (1)
 2) Αν και τε ́τοιες συμβα ́σεις, στο παρο ́ν στα ́διο εξελι ́ξεως του
 κοινοτικου ́ δικαι ́ου, αποκλει ́ονται του πεδι ́ου εφαρμογη ́ς της
 («∆ημο ́σιες συμβα ́σεις για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ν — οδηγι ́ας 93/38, οι αναθε ́τοντες φορει ́ς, ́οταν τις συνα ́πτουν,
 Οδηγι ́α 92/50/ΕΟΚ — ∆ημο ́σιες συμβα ́ σεις παροχη ́ς υποχρεου ́νται, εντου ́τοις, να τηρου ́ν τους θεμελιω ́ δεις κανο ́-
 υπηρεσιω ́ ν στον τομε ́α των τηλεπικοινωνιω ́ ν — Οδηγι ́α νες της Συνθη ́κης εν γε ́νει και την αρχη ́ της απαγορευ ́σεως
 93/38/ΕΟΚ — Παραχω ́ ρηση δημο ́σιας υπηρεσι ́ας») των διακρι ́σεων λο ́γω ιθαγενει ́ας ειδικο ́τερα, συνεπαγομε ́νη
 η αρχη ́ αυτη ́, ιδι ́ως, υποχρε ́ωση διαφα ́νειας επιτρε ́πουσα
 (2001/C 95/04) στην αναθε ́τουσα αρχη ́ να μπορει ́ να βεβαιω ́ νεται για την
 τη ́ρηση της αρχη ́ς αυτη ́ς.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) 3) Η εν λο ́γω υποχρε ́ωση διαφα ́νειας που απο ́κειται στην
 αναθε ́τουσα αρχη ́ συνι ́σταται στη διασφα ́λιση, υπε ́ρ ́ολων
 των ενδεχομε ́νων αναδο ́χων, προση ́κοντος βαθμου ́ δημοσιο ́-
 τητας που να καθιστα ́ δυνατο ́ το ́ανοιγμα της αγορα ́ς
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ υπηρεσιω ́ ν στον ανταγωνισμο ́ καθω ́ ς και τον ́ελεγχο του
 στη Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας) αμερο ́ληπτου χαρακτη ́ρα των διαδικασιω ́ ν διαγωνισμου ́.
 Στην υπο ́θεση C-324/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του 4) Στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο απο ́κειται να αποφανθει ́ ως προς
 Bundesvergabeamt (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ- το αν η υποχρε ́ωση αυτη ́ τηρη ́θηκε στην υπο ́θεση της
 μογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), κυ ́ριας δι ́κης και να εκτιμη ́σει επιπλε ́ον το λυσιτελε ́ς των
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ προσκομισθε ́ντων προς τον σκοπο ́ αυτο ́ν αποδεικτικω ́ ν στοι-
 ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Telaustria Verlags χει ́ων.
 GmbH, Telefonadress GmbH και Telekom Austria AG, πρω ́ην
 Post & Telekom Austria AG, παρισταμε ́νης της: Herold Business
 Data AG, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την (1) EE C 327 της 24.10.1998.
 ερμηνει ́α των οδηγιω ́ν 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 18ης Ιουνι


text:
 12.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Νοεμβρίου 2012 — Éditions Odile Jacob SAS κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Lagardère SCA
 (Υπόθεση C-551/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Πράξεις συγκεντρώσεως επιχειρήσεων στην αγορά της εκδόσεως βιβλίων - Κανονισμός (EOK) 4064/89 - Σύμβαση διακρατήσεως - Αλυσιτελείς λόγοι αναιρέσεως)
 2013/C 9/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Éditions Odile Jacob SAS (εκπρόσωποι: O. Fréget, M. Struys, M. Potel και L. Eskenazi, avocats)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, O. Beynet και S. Noë), Lagardère SCA (εκπρόσωποι: A. Winckler, F. de Bure και J.-B. Pinçon, avocats)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση Τ-279/04, Éditions Jacob κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Odile Jacob με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2004/422/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία πράξη συγκέντρωσης κηρύσσεται συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά και τη λειτουργία της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP) — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ισότητας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Éditions Odile Jacob SAS στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 26.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 202/27
 Προσφυγή της 9ης Μαΐου 2017 — Kwizda Holding κατά EUIPO — Dermapharm (UROAKUT)
 (Υπόθεση T-266/17)
 (2017/C 202/43)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kwizda Holding GmbH (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: L. Wiltschek, D. Plasser και K. Majchrzak, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Dermapharm GmbH (Βιέννη, Αυστρία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: H προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «UROAKUT» — Υπ’ αριθ. 13 854 146 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 1221/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπον ώστε να απορριφθεί η ανακοπή κατά της υπ’ αριθ. 13 854 146 αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος της Ένωσης UROAKUT· εφόσον είναι αναγκαίο, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος ανακοπών.
 Προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/33
 Προσφυγή της 11ης Φεβρουαρίου 2009 — Nycomed Danmark κατά ΕΜΕΑ
 (Υπόθεση T-52/09)
 (2009/C 82/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nycomed Danmark ApS (Roskilde, Δανία) (εκπρόσωποι: C. Schoonderbeek, H. Speyart van Woerden)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 να καταδικάσει τον καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί, δυνάμει των άρθρων 230 ΕΚ και 73α του κανονισμού (ΕΚ) 726/2004 (1), όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 1901/2006 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, την ακύρωση της αποφάσεως «EMEA-000194-IPI01-07» της 28ης Νοεμβρίου 2008 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΕΑ), περί απορρίψεως της αιτήσεώς της για χορήγηση παρεκκλίσεως σχετικά με συγκεκριμένο προϊόν κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1901/2006.
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτηση χορηγήσεως παρεκκλίσεως για σκιαγραφική ουσία υπερηχοκαρδιογραφήματος η οποία επρόκειτο να διατεθεί στην αγορά με την εμπορική ονομασία Imagify και χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, ο ΕΜΕΑ αρνήθηκε τη χορήγηση της παρεκκλίσεως, με το αιτιολογικό ότι το φαρμακευτικό προϊόν δεν χρησιμοποιείται για στεφανιαία νόσο, αλλά για προβλήματα αιματώσεως του μυοκαρδίου, τα οποία εμφανίζονται και σε παιδιά.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, διότι στηρίζεται εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της έννοιας «ασθένεια ή πάθηση για την οποία προορίζεται το [...] φάρμακο» του άρθρου 11, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1901/2006, καθώς, αφενός, δεν ελήφθη υπόψη η θεραπευτική ένδειξη που αναγράφεται στη συγχρόνως υποβληθείσα αίτηση χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας στην κοινοτική αγορά και, αφετέρου, τα προβλήματα αιματώσεως του μυοκαρδίου δεν αποτελούν ασθένεια ή πάθηση, αλλά συμπτώματα διαφόρων ασθενειών.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει, ακόμη, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, διότι ο ΕΜΕΑ καταχράστηκε την εξουσία που του απονέμουν τα άρθρα 11, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 25 του κανονισμού (ΕΚ) 1901/2006, προς επίτευξη σκοπού μη προβλεπόμενου από τις διατάξεις αυτές και, συγκεκριμένα, της εκπονήσεως προγράμματος παιδιατρικής έρευνας για ενδείξεις που δεν καλύπτονται από τη συγχρόνως υποβληθείσα αίτηση χορηγήσεως άδειας κυκλοφορίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 726 /2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΕ 2004, L 378, σ. 1).
 (2) Κανονισμός 1901/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 1768/92, της οδηγίας 2001/20/EΚ, της οδηγίας 2001/83/EΚ και του κανονισμού (EΚ) αριθ. 726/2004 (ΕΕ 2006, L 378, σ. 1).


text:
C 70/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 δεν ακολουθεί τη διαδικασία του άρθρου 280, παράγρα-
 φος 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 251 ΕΚ, και είναι αντίθετη
 προς τον ρητό αποκλεισμό των τομέων του ποινικού δικαίου — να ακυρώσει την απόφαση του Τετάρτου Τμήματος Προσφυ-
 και της απονομής της δικαιοσύνης δυνάμει του άρθρου 280, γών, του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
 παράγραφος 4, ΕΚ· Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 3ης Οκτωβρίου 2002, που εκδόθηκε
 στο πλαίσιο των υποθέσεων 700/200-4 και 746-2000-4·
 — η προσβαλλόμενη πράξη καταστρατηγεί την κοινοτική νομο-
 θεσία περί ξεπλύματος χρημάτων· — να απαγορεύσει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος
 αριθ. 203570·
 — η ΕΚ, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, ανέλαβε
 αυτόκλητα τον ρόλο του «Ευρωπαίου ∆ημόσιου Κατήγορου»,
 σε αντίθεση με τη Συνθήκη και τη βούληση των κρατών — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 μελών.
 Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η ΕΚ, εκπροσωπούμενη από
 την Επιτροπή, προέβη σε ένα «forum shopping» με σκοπό την Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 παράκαμψη των αδυναμιών των κρατών μελών και της ΕΚ, καθώς
 και ότι δεν είναι από συνταγματικής απόψεως αρμόδια να ενεργεί
 για λογαριασμό των κρατών μελών. Αιτούσα την καταχώρηση EMILIO PUCCI S.R.L.
 κοινοτικού σήματος:
 Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη
 πράξη δεν είναι το πρόσφορο μέσο για τη διευθέτηση των Το αποτελούν το αντικεί- Το σήμα «EMILIO PUCCI» με χει-
 διαφορών σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή της Συνθήκης μενο της αιτήσεως κοινο- ρόγραφους χαρακτήρες — αίτηση
 σύμφωνα με το άρθρο 292 ΕΚ. Επίσης, προσβάλλει την υποχρέωση τικό σήμα: αριθ. 203570 για προϊόντα των
 παραθέσεως αιτιολογίας και τις ακόλουθες αρχές και τα εξής κλάσεων 3, 18, 24 και 25.
 θεμελιώδη δικαιώματα: την αρχή της αναλογικότητας, τις αρχές
 της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφαλείας δικαίου, ∆ικαιούχος του σήματος Η αιτούσα.
 καθώς και τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα για μια δίκαιη ή σημείου του οποίου
 δίκη. Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής διέπραξε γίνεται επίκληση στη δια-
 κατάχρηση εξουσίας με την έκδοση της προσβαλλομένης πράξεως. δικασία ανακοπής:
 ( 1) Οι προσφεύγουσες προσέβαλαν την απόφαση ασκήσεως της πρώτης Σήμα ή σημείο σχετικά με Τα ισπανικά σήματα «EMIDIO
 αγωγής στην υπόθεση T-379/00 (ΕΕ C 79, της 10.3.2001, σ. 24). Οι το οποίο προβάλλονται TUCCI» (με χειρόγραφους χαρακτή-
 προσφεύγουσες προσέβαλαν επίσης την απόφαση ασκήσεως δεύτερης αντιρρήσεις: ρες, αριθ. 1908876, για προϊόντα
 αγωγής στην υπόθεση T-260/01 (ΕΕ C 3, της 5.1.2002, σ. 39). της κλάσεως 3, και αριθ. 855782,
 για προϊόντα της κλάσεως 25.
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 ανακοπών: ρίσεως αναφορικά με προϊόντα των
 κλάσεων 3, 18 και 25, ενώ η σχετική
 αίτηση έγινε δεκτή για τα προϊόντα
 της κλάσεως 25 καθώς και
 Προσφυγή της Εl Corte Inglés κατά του Γραφείου Εναρμονί-
 συγκεκριμένα προϊόντα της κλά-
 σεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) που ασκή- σεως 18.
 θηκε στις 10 Ιανουαρίου 2003
 Απόφαση του τμήματος Απορρίφθηκε η προσφυγή του ανα-
 (Υπόθεση Τ-8/03) προσφυγών: κόπτοντος, ενώ έγινε δεκτή αυτή
 του αιτούντος για τα απορριφθέντα
 (2003/C 70/42) προϊόντα


text:
στην κλάση 18.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) Προβαλλόμενοι λόγοι: Εσφαλμένη εφαρμογή του
 άρθρου 8, παράγραφος 1, στοι-
 χείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 4094
 (κίνδυνος συγχύσεως), καθώς και
 Η Εl Corte Inglés, με έδρα τη Μαδρίτη (Ισπανία), εκπροσωπούμενη του άρθρου 8, παράγραφος 5, του
 από τον δικηγόρο Juan Luis Rivas Zurdo, άσκησε ενώπιον του ίδιου κανονισμού.
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 10 Ιανουαρίου
 2003, προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο
 της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/43
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Δεκεμβρίου 2006 η E. De Smedt κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 19 Οκτωβρίου 2006 στην υπόθεση F-59/05, De Smedt κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-415/06 P)
 (2007/C 42/75)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Elisabeth De Smedt (Wezembeek-Oppem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L.Vogel και R. Kechiche, δικηγόροι)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση που εξέδωσε το δεύτερο τμήμα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στις 19 Οκτωβρίου 2006, κοινοποιήθηκε αυθημερόν με συστημένη επιστολή και με την οποία απέρριψε την προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα στις 8 Ιουλίου 2005·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα τα οποία υπέβαλε η αναιρεσείουσα με την ως άνω προσφυγή που άσκησε στις 8 Ιουλίου 2005·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα, κατ' εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, περιλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα λόγω της δίκης, ιδίως δε των εξόδων επιδόσεων, μετακινήσεως και διαμονής, καθώς και των εξόδων για αμοιβές δικηγόρων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 91, στοιχείο β', του Κανονισμού Διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2006, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η αναιρεσείουσα με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 21ης Μαρτίου 2005, με την οποία καθορίσθηκαν η κατάταξη και οι αποδοχές της αναιρεσείουσας, πρώην επικουρικής υπαλλήλου που προσλήφθηκε ως υπάλληλος επί συμβάσει, καθώς και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως της αποφάσεως αυτής, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από παράβαση του άρθρου 80, παράγραφος 3, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΛΠ) (1), καθώς και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι, με την απόρριψη του πρώτου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε με την αρχική της προσφυγή για τον λόγο ότι η Επιτροπή όφειλε να τηρήσει ένα καθορισμένο χρονοδιάγραμμα, κατά τον κανονισμό 723/2004 (2), για την μετάβαση από το προηγούμενο καθεστώς του επικουρικού υπαλλήλου στο νέο του επί συμβάσει υπαλλήλου, η απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης έδωσε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να μην τηρήσει όλες τις διαδικασίες που απαιτούνται πριν από τις πρώτες προσλήψεις των επί συμβάσει υπαλλήλων, κατά παράβαση του άρθρου 80, παράγραφος 3, του ΚΛΠ.
 Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, την έλλειψη αιτιολογίας και την παράλειψη απαντήσεως στα όσα εγγράφως υποστήριξε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο της απορρίψεως του δεύτερου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε με την αρχική προσφυγή της, ο οποίος συνήγετο από τους δυσμενείς όρους υπό τους οποίους αναγκάσθηκε να εργάζεται η αναιρεσείουσα, σε σχέση με άλλα πρόσωπα που ασκούν καθήκοντα πανομοιότυπα με τα δικά της στην ίδια υπηρεσία της Επιτροπής. Η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ότι δεν απήντησε δεόντως στις συναφείς εξηγήσεις της και αρκέσθηκε στην απόρριψη του λόγου ακυρώσεως χρησιμοποιώντας μια γενικόλογη διατύπωση.
 (1)


text:
Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΛΠ) που καθορίσθηκε με το άρθρο 3 του Κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 56, σ. 1/ΕΕ ειδ. έκδ. 01/01, σ. 108).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 723/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών (ΕΕ L 124, σ. 1).


text:
 13.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/8
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2012 — Salim Georges Al Toun και Al Toun Group κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-326/12)
 2012/C 311/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Salim Georges Al Toun και Al Toun Group (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος S. Koev)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει την προσφυγή καθ’ όλα παραδεκτή και βάσιμη και να δεχτεί όλους τους λόγους ακύρωσης,
 —
 να εκδικάσει την προσφυγή με την ταχεία διαδικασία,
 —
 να αναγνωρίσει ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις μπορούν να ακυρωθούν εν μέρει, διότι το ακυρωτέο τμήμα της πράξης μπορεί να αποχωριστεί από την όλη πράξη,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2011/782/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, και την εκτελεστική απόφαση 2012/256/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2012, καθόσον με τις αποφάσεις αυτές ο Salim Al Toun και ο όμιλος Al Toun Group περιελήφθησαν στον κατάλογο του παραρτήματος της απόφασης 2011/782/ΚΕΠΠΑ,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 410/2012 του Συμβουλίου, καθόσον με τους κανονισμούς αυτούς ο Salim Al Toun και ο όμιλος Al Toun Group περιελήφθησαν στον κατάλογο του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στην καταβολή όλων των δικαστικών εξόδων των προσφευγόντων, καθώς και των δαπανών και αμοιβών δικηγόρων που οφείλονται στην παρούσα αίτηση παροχής έννομης προστασίας.
 Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν έξι λόγους.
 1)
 Πρώτος λόγος: ουσιώδης προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος για δίκαιη δίκη, καθόσον αφενός οι προσβαλλόμενες πράξεις, των οποίων οι προσφεύγοντες έλαβαν γνώση από τα μέσα ενημέρωσης, δεν τους κοινοποιήθηκαν και αφετέρου δεν τους γνωστοποιήθηκαν βάσιμα αποδεικτικά στοιχεία ή αποχρώσες ενδείξεις που να δικαιολογούν την καταχώρισή τους στον κατάλογο των προσώπων για τα οποία ισχύουν οι κυρώσεις. Εν προκειμένω το βάρος απόδειξης φέρει το Συμβούλιο, το οποίο οφείλει να αιτιολογήσει την επιβολή των περιοριστικών μέτρων.
 2)
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης, καθόσον το Συμβούλιο, το οποίο αρκέστηκε απλώς να παραθέσει στις προσβαλλόμενες πράξεις αθεμελίωτους ισχυρισμούς, παρέβη την εν λόγω υποχρέωση, την οποία υπέχουν τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), του άρθρου 296 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν προκειμένω γίνεται απλώς αναφορά στην ασαφή έννοια της συμμετοχής στο σύστημα, για την οποία δεν δίδεται κανείς νομικός ορισμός με τις πράξεις του Συμβουλίου που αφορούν την κατάσταση στη Συρία. Η μη παράθεση από το Συμβούλιο σαφών και επακριβών αιτιολογιών δεν παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να ελέγξει τη νομιμότητα των προσβαλλόμενων πράξεων.
 3)
 Τρίτος λόγος: προσβολή του δικαιώματος για ουσιαστική έννομη προστασία, καθόσον η παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης καθιστά αδύνατη την πρόσβαση στην έννομη προστασία αυτή, πρόσβαση την οποία


text:
προβλέπουν τα άρθρα 6 και 13 της ΕΣΔΑ, 215 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4)
 Τέταρτος λόγος: εσφαλμένη εκτίμηση του Συμβουλίου, καθόσον αφενός ο προσφεύγων Salim Al Toun κακώς χαρακτηρίστηκε ως υπήκοος Βενεζουέλας, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, και αφετέρου ο όμιλος Al Toun Group ουδέποτε από την ίδρυσή του μετέσχε σε συναλλαγές σχετικές με πετρέλαια ή πετρελαϊκά προϊόντα, όπως αναφέρεται στις προσβαλλόμενες πράξεις.
 5)
 Πέμπτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας, το οποίο κατοχυρώνεται με το άρθρο 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και με το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της αρχής της οικονομικής ελευθερίας, καθόσον το Συμβούλιο, με την εκτελεστική απόφαση 2012/256/ΚΕΠΠΑ και τον εκτελεστικό κανονισμό 410/2012, στέρησε παράνομα από τους προσφεύγοντες τη δυνατότητα να κάνουν απρόσκοπτα χρήση της ιδιοκτησίας τους, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο την υπόστασή τους και την επιβίωσή τους.
 6)
 Έκτος λόγος: Βαριά προσβολή του δικαιώματος προστασίας της υπόληψης, το οποίο κατοχυρώνεται με τα άρθρα 8 και 10, παράγραφος 2, της ΕΣΔΑ, καθόσον η καταχώριση των ονομάτων των προσφευγόντων στις προσβαλλόμενες πράξεις έχει καταστρέψει παρανόμως την υπόληψή τους στην κοινωνία της Συρίας, στον φιλικό τους κύκλο και στη θρησκευτική τους κοινότητα, καθώς και στον κύκλο των εμπορικών τους εταίρων.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/8
 Αναίρεση που άσκησαν στις 29 Ιουλίου 2015 το Stichting Woonlinie κ.λπ. κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 12 Μαΐου 2015 στην υπόθεση T-202/10 RENV, Stichting Woonlinie κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-414/15 P)
 (2015/C 337/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντα: Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest, Stichting Woonstede (εκπρόσωποι: P. Glazener, advocaat, και L. Hancher, hoogleraar)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο του Βελγίου, Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN)
 Αιτήματα
 Τα αναιρεσείοντα ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση [που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 12 Μαΐου 2015 στην υπόθεση T-202/10 RENV] αφού δεχτεί τους λόγους που προβάλλονται με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να κρίνει εκ νέου την υπόθεση υπό το πρίσμα της αποφάσεως που θα εκδώσει το Δικαστήριο,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και αιτιολόγησε ανεπαρκώς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που έκρινε ότι οι αιτιάσεις των προσφευγόντων (νυν αναιρεσειόντων) στρέφονται στην πραγματικότητα κατά του εγγράφου του άρθρου 17 και ότι το εν λόγω έγγραφο δεν υπόκειται στον έλεγχο του Γενικού Δικαστηρίου. Με τις διαπιστώσεις του, το Γενικό Δικαστήριο παραγνωρίζει ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, οι έννομες συνέπειες που παράγει η απόφαση της Επιτροπής πρέπει να έχουν ως δικαιολογητικό λόγο το γεγονός ότι η προγενέστερη κατάσταση ήταν αντίθετη προς τη Συνθήκη. Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα την απόφαση TF1, στο μέτρο που συνήγαγε από αυτήν ότι ο έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως στον οποίο οφείλει το ίδιο να προβεί περιορίζεται στην εξέταση του ζητήματος αν η Επιτροπή πραγματοποίησε ορθή εκτίμηση της συμβατότητας του υφιστάμενου καθεστώτος ενισχύσεων, όπως αυτό τροποποιήθηκε μετά τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι Κάτω Χώρες.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και αιτιολόγησε ανεπαρκώς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που έκρινε ότι τα προτεινόμενα από την Επιτροπή κατάλληλα μέτρα δεν υπόκεινται στον έλεγχό του καθόσον συνιστούν απλώς προτάσεις και ότι τα εν λόγω κατάλληλα μέτρα αποκτούν δεσμευτικό χαρακτήρα μόνον κατόπιν εγκρίσεώς τους από τις ολλανδικές αρχές.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 30 Ιανουαρίου 2014 — Holterman Ferho Exploitatie BV κ.λπ. κατά F.L.F. Spies von Büllesheim
 (Υπόθεση C-47/14)
 2014/C 102/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσες: Holterman Ferho Exploitatie BV, Ferho Bewehrungsstahl GmbH, Ferho Vechta GmbH και Ferho Frankfurt GmbH
 Αναιρεσίβλητος: F.L.F. Spies von Büllesheim
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις του τμήματος 5 του κεφαλαίου ΙΙ (άρθρα 18 έως 21) του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) την έννοια ότι αντιτίθενται στην από τον δικαστή εφαρμογή του άρθρου 5, σημείο 1, στοιχείο α', άλλως του άρθρου 5, σημείο 3, του εν λόγω κανονισμού σε μια περίπτωση όπως η επίμαχη, όπου ο εναγόμενος ενήχθη από εταιρεία όχι μόνο λόγω κακής ασκήσεως των καθηκόντων του, άλλως λόγω παράνομης συμπεριφοράς, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της εν λόγω εταιρείας, αλλά και ανεξάρτητα από την ιδιότητα αυτή λόγω δόλου, άλλως ηθελημένης αμέλειας κατά την εκτέλεση της συμβάσεως εργασίας που είχε συνάψει με την εταιρία αυτή;
 2)
 (α)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική: έχει ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά επίσης μια περίπτωση όπως η επίμαχη, όπου εταιρεία ενήγαγε ένα άτομο υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της εταιρείας αυτής λόγω παραβάσεως της [σελ. 19 του πρωτοτύπου] υποχρεώσεως που το άτομο αυτό έχει να ασκεί ορθώς τα κατά το εταιρικό δίκαιο καθήκοντά του;
 (β)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο στοιχείο α' του δευτέρου ερωτήματος είναι καταφατική: έχει ο όρος «ο τόπος όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά τον τόπο όπου ο διαχειριστής άσκησε ή έπρεπε να ασκήσει τα κατά το εταιρικό δίκαιο καθήκοντά του, ο οποίος κατά κανόνα είναι ο τόπος στον οποίο η ενδιαφερόμενη εταιρεία έχει την κεντρική της διοίκηση ή την κύρια εγκατάστασή της κατά την έννοια του άρθρου 60, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του εν λόγω κανονισμού;
 3)
 (α)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική: έχει ο όρος «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά επίσης μια περίπτωση όπως η επίμαχη, όπου εταιρεία ενήγαγε ένα άτομο υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της εταιρείας αυτής λόγω κακής ασκήσεως των κατά το εταιρικό δίκαιο καθηκόντων του, άλλως λόγω παράνομης συμπεριφοράς;
 (β)
 Σε περίπτωση που η απάντηση στο στοιχείο α' του τρίτου ερωτήματος είναι καταφατική: έχει ο όρος «ο τόπος όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι αφορά τον τόπο όπου ο διαχειριστής άσκησε ή έπρεπε να ασκήσει τα κατά το εταιρικό δίκαιο καθήκοντά του, ο οποίος κατά κανόνα είναι ο τόπος στον οποίο


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/17
 Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2008 — Cadila Healthcare κατά ΓΕΕΑ — Laboratorios Inibsa (ZYDUS)
 (Υπόθεση T-287/08)
 (2008/C 247/34)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cadila Healthcare Ltd (Ahmedabad, Ινδία) (εκπρόσωποι: S. Bailey, A. Juaristi και F. Potin, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Laboratorios Inibsa, SA (Llissa de Vall, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 5ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση R 1322/2007-2 και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ZYDUS» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 10 — αίτηση υπ' αριθ. 3 277 662
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Η υπ' αριθ. 2 360 938 καταχώριση στην Ισπανία του σήματος «CIBUS» για προϊόντα της κλάσεως 5· η υπ' αριθ. 2 360 939 καταχώριση στην Ισπανία του σήματος «CIBUS» για προϊόντα της κλάσεως 3.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής για όλα τα επίμαχα προϊόντα.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι το τμήμα ανακοπών αιτιολόγησε την απόφασή του και ότι, ως εκ τούτου, δεν παρέβη το άρθρο 73 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου· το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των προγενεστέρων σημάτων και του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση, κατά παράβαση γενικών αρχών του δικαίου σημάτων και ιδίως του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Ιουνίου 2012 ο Zdeněk Altner κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 23 Μαρτίου 2012 στην υπόθεση T-535/11, Altner κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-289/12 P)
 2013/C 141/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Zdeněk Altner (εκπρόσωπος: J. Čapek, advokát)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 2013 το Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε τον Zdeněk Altner στα δικαστικά έξοδά του.


text:
 1.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 61/21
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2014 — Banco Popular Español κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-31/14)
 2014/C 61/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Banco Popular Español, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Navarro Varona, P. Vidal Martínez, J. López-Quiroga Teijero και G. Canalejo Lasarte, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, καθόσον κρίνει ότι υπάρχει κρατική ενίσχυση και διατάσσει την ανάκτησή της από τους επενδυτές·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1, 2, και 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως, καθόσον χαρακτηρίζουν τους επενδυτές ως δικαιούχους οι οποίοι οφείλουν να επιστρέψουν την προβαλλόμενη ενίσχυση·
 —
 επικουρικώς, να κηρύξει ανίσχυρη τη διαταγή επιστροφής της ενισχύσεως προς τους επενδυτές του άρθρου 4, παράγραφος 1, in fine, λόγω παραβιάσεως των αρχών της ασφαλείας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον δεν μπορεί να διαταχθεί η ανάκτηση της ενισχύσεως σε ημερομηνία προγενέστερη της δημοσιεύσεως της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως και να διαπιστώσει ότι δεν συνάδει προς το δίκαιο η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό του προβαλλομένου οικονομικού πλεονεκτήματος το οποίο πρέπει να επιστρέψουν οι επενδυτές·
 —
 να διαπιστώσει τη μη ύπαρξη ή, εναλλακτικώς, να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως, σχετικά με την απαγόρευση «μετακυλίσεως του βάρους επιστροφής της ενισχύσεως σε άλλα πρόσωπα», καθόσον πρόκειται για απόφαση περί απαγορεύσεως ή προβαλλόμενης ακυρότητας των συμβατικών ρητρών περί επιστροφής της ενισχύσεως έναντι τρίτων σχετικά με τα ποσά που πρέπει να επιστρέψουν οι επενδυτές στο Ισπανικό Δημόσιο, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στην παρούσα διαφορά απόφαση είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στην υπόθεση T-29/14, Taetel κατά Επιτροπής.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τα προβληθέντα στην υπόθεση αυτή.


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/66
 Προσφυγή της 14ης Σεπτεμβρίου 2007 — Hamdi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-363/07)
 (2007/C 269/120)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ahmed Hamdi (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: J. Pauw, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κηρύξει ανεφάρμοστο τον κανονισμό (ΕΚ) 2580/2001 και/ή να ακυρώσει την απόφαση 2007/445 κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές έχουν εφαρμογή επί του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει, πρώτον, ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 70), δεν έχει εφαρμογή επ' αυτού, καθόσον ουδεμία απολύτως σχέση υφίσταται μεταξύ του προσφεύγοντος και της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.
 Δεύτερον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 δεν έχει εφαρμογή επ' αυτού, καθόσον δεν διαπράττει αδικήματα που συνιστούν τρομοκρατία, δεν προσπαθεί να διαπράξει τέτοια αδικήματα, δεν έχει συμμετοχή σε τέτοια αδικήματα ή δεν διευκολύνει την τέλεση τέτοιων αδικημάτων.
 Τέλος, ο προσφεύγων διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας, είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη και θίγει θεμελιώδη δικαιώματά του, και ειδικότερα το δικαίωμα απρόσκοπτης απολαύσεως της ιδιοκτησίας του και το δικαίωμα να είναι σεβαστή η ιδιωτική ζωή του.


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/18
 Προσφυγή της 11ης Απριλίου 2011 — Timab Industries και CFPR κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-211/11)
 2011/C 179/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Timab Industries (Dinard, Γαλλία) και Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (Saint-Malo, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Lenoir, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 1ης Φεβρουαρίου 2011, που αφορά την άρνηση προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα της Επιτροπής σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο όσον αφορά σύμπραξη στην ευρωπαϊκή αγορά των φωσφορικών αλάτων που προορίζονται για τις ζωοτροφές (υπόθεση COMP/38.866).
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 (1), στο μέτρο που τα αιτηθέντα έγγραφα δεν αποτελούν γνωμοδοτήσεις αλλά αποφάσεις ως προς τις οποίες δεν έχει αποδειχθεί ότι η γνωστοποίησή τους μπορεί να έχει σοβαρή επίπτωση επί της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, στο μέτρο που τα έγγραφα των οποίων ζητήθηκε η γνωστοποίηση δεν περιέχουν κανένα ευαίσθητο εμπορικό στοιχείο δυνάμενο να εμποδίζει έστω και τη μερική γνωστοποίησή τους.
 3)
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, δεδομένου ότι η Επιτροπή προέβαλε παράβαση των διαδικασιών επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/5
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2004 η Commissione Tributaria Provinciale di Napoli στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν της υποθέσεως μεταξύ Casa di Cura Privata Salus SpA και Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4
 (Υπόθεση C-18/05)
 (2005/C 93/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Ιανουαρίου 2005, η Commissione Tributaria Provinciale di Napoli υπέβαλε, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν της υποθέσεως μεταξύ Casa di Cura Privata Salus SpA και Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4, στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
 Ερωτάται:
 1.
 αν η κατά το άρθρο 13, Β, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/EΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, απαλλαγή αφορά τον φόρο προστιθέμενης αξίας ο οποίος κατεβλήθη σε προηγούμενο στάδιο για την αγορά αγαθών τα οποία διατίθενται για πράξεις απαλλασσόμενες του φόρου ή τις περιπτώσεις εκείνες όπου ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος απέκτησε αγαθά διατιθέμενα για την ολοκλήρωση παρομοίων πράξεων προτίθεται ακολούθως να παραχωρήσει τα εν λόγω αγαθά σε άλλους υποκειμένους στον φόρο,
 2.
 αν η εν λόγω διάταξη περιέχει ή μη ανεπιφύλακτο και επαρκώς ακριβή κανόνα, ώστε να τυγχάνει άμεσης εφαρμογής στην εθνική έννομη τάξη,
 3.
 πώς επηρεάζει, για τους σκοπούς της άμεσης εφαρμογής της οδηγίας, η προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 13, Β, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη, προβαίνοντας στην εφαρμογή του κανόνα (Β, στοιχείο γ'), οφείλουν να ορίζουν τις προϋποθέσεις ώστε να «αποτρέπεται ενδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και κατάχρηση».
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/21
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2005 — Schierhorst κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-374/05)
 (2006/C 10/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Rainer Johannes Schierhorst (Georgetown, Γουιάνα) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Jaume, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος καθώς επίσης και την απόφαση περί διορισμού που έλαβε η ΑΔΑ στις 5 Ιανουαρίου 2005, καθόσον καθορίζει τον βαθμό του κατ' εφαρμογή του άρθρου 12, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ και το κλιμάκιό του βάσει του άρθρου 32 του ΚΥΚ όπως έχει σήμερα·
 —
 να υποδείξει στην ΑΔΑ τα αποτελέσματα που συνεπάγεται η ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων και ιδίως την ανακατάταξη του προσφεύγοντος στον βαθμό A*10, κλιμάκιο 4, αναδρομικώς από 1ης Φεβρουαρίου 2005, δηλαδή από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της περί διορισμού αποφάσεως της 11ης Οκτωβρίου 2004·
 —
 επικουρικώς να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποζημιώσει τον προσφεύγοντα για τη ζημία που υπέστη λόγω του ότι δεν κατατάχθηκε στον βαθμό A*10, κλιμάκιο 4, από 1ης Φεβρουαρίου 2005, δηλαδή από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της αποφάσεως περί διορισμού, της 5ης Ιανουαρίου 2005·
 —
 να καταδικάσει την καθής σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων πέτυχε στον γενικό διαγωνισμό COM/A/1/02 για υπαλλήλους διοικήσεως του βαθμού A7/A6 στον τομέα της γεωργίας και διορίστηκε μόνιμος υπάλληλος με την προσβαλλομένη απόφαση της 5ης Ιανουαρίου 2005. Κατ' εφαρμογή του άρθρου 12, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ κατατάχθηκε στον νέο βαθμό A*6, που είναι κατώτερος των παλαιών βαθμών A7/A6 οι οποίοι αντιστοιχούν στον βαθμό A*8/A*10 του νέου συστήματος.
 Προς στήριξη των αιτημάτων του ο προσφεύγων προβάλλει ισχυρισμούς πανομοιότυπους με αυτούς που προσβάλλει η προσφεύγουσα στην υπόθεση T-207/05 (1).
 (1) ΕΕC 193 της 6.8.2005, σ. 36.


text:
C 246/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 28.8.1999
 ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 της 10ης Ιουνι ́ου 1999 (ε ́κτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-376/97 (αι ́τηση του Bundesverwal-
 tungsgericht για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 Bezirksregierung Lüneburg κατα ́ Karl-Heinz Wettwer (1)
 της 17ης Ιουνι ́ου 1999
 («Ειδικη ́ πριμοδο ́τηση υπε ́ρ των παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́α-
 τος — Υποχρε ́ωση διατηρη ́σεως των βοοειδω ́ ν στην εκμε-
 τα ́ λλευση του αιτου ́ντος επι ́ μια ελα ́ χιστη περι ́οδο —
 Μεταβι ́βαση της εκμεταλλευ ́σεως κατα ́ τη δια ́ ρκεια αυτη ́ς στην υπο ́θεση C-75/97: Βασι ́λειο του Βελγι ́ου κατα ́ Επιτρο-
 περιο ́δου, λο ́γω προ ́ωρης διαδοχη ́ς μεταξυ ́ ζω ́ ντων — πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 Επιπτω ́ σεις επι ́ του δικαιω ́ ματος πριμοδοτη ́σεως»)
 (1999/C 246/02)
 («Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — 'Εννοια — Αυξημε ́νη μει ́ωση
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) εισφορω ́ ν κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως σε ορισμε ́νους βιομηχα-
 νικου ́ς κλα ́δους — Σχε ́διο Maribel bis/ter»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-376/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Bundesver- (1999/C 246/03)
 waltungsgericht (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 του α ́ρθρου 234 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 177), με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Bezirksregierung Lüneburg και Karl-Heinz
 Wettwer, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 ερμηνει ́α ορισμε ́νων διατα ́ξεων του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 805/68 του
 Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́σεως
 αγορα ́ς στον τομε ́α του βοει ́ου κρε ́ατος (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/003,
 σ. 72), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 571/89 του
 Συμβουλι ́ου, της 2ας Μαρτι ́ου 1989 (ΕΕ L 61, σ. 43), του (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 468/87 του Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουα- στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ρι ́ου 1987, για τον καθορισμο ́ των γενικω ́ν κανο ́νων του καθεστω ́-
 τος της ειδικη ́ς πριμοδο ́τησης υπε ́ρ των παραγωγω ́ν βοει ́ου
 κρε ́ατος (ΕΕ L 48, σ. 4), καθω ́ς και του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 714/89 Στην υπο ́θεση C-75/97, Βασι ́λειο του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωποι:
 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Μαρτι ́ου 1989, περι ́ λεπτομερειω ́ν Gerwin van Gerven και Koen Coppenholle) κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 εφαρμογη ́ς του καθεστω ́τος ειδικη ́ς πριμοδο ́τησης υπε ́ρ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Gérard Rozet και Wouter
 παραγωγω ́ν βοει ́ου κρε ́ατος (ΕΕ L 78,


text:
σ. 38), το ∆ικαστη ́ριο Wils) με αντικει ́μενο προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους G. Hirsch, προ ́εδρο τμη ́μα- 97/239/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 4ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με
 τος, G. F. Mancini και R. Schintgen (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, εξε ́δωσε ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν στο Βε ́λγιο στο πλαι ́σιο του σχεδι ́ου
 στις 10 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: «Maribel bis/ter» (ΕΕ 1997, L 95, σ. 25), το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο
 Το ́αρθρο 4α, παρα ́γραγος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 805/68 του τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1968, περι ́ κοινη ́ς οργανω ́ σεως G. Hirsch, G. F. Mancini (εισηγητη ́), H. Ragnemalm και
 αγορα ́ς στον τομε ́α του βοει ́ου κρε ́ατος, ́οπως τροποποιη ́θηκε με R. Schintgen, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. La Pergola, γραμ-
 τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 571/89 του Συμβουλι ́ου, της 2ας Μαρτι ́ου ματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 1989, σε συνδυασμο ́ με τις διατα ́ξεις των κανονισμω ́ ν (ΕΟΚ) εξε ́δωσε στις 17 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 468/87 του Συμβουλι ́ου, της 10ης Φεβρουαρι ́ου 1987, για τον τακτικο ́:
 καθορισμο ́ των γενικω ́ ν κανο ́νων του καθεστω ́ τος της ειδικη ́ς
 πριμοδο ́τησης υπε ́ρ των παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́ατος, και (ΕΟΚ)
 714/89 της Επιτροπη ́ς, της 20η ́ς Μαρτι ́ου 1989, περι ́ λεπτο- 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 μερειω ́ ν εφαρμογη ́ς του καθεστω ́ τος ειδικη ́ς πριμοδο ́τησης υπε ́ρ
 των παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́ατος, ́εχει την ́εννοια ́οτι, σε περι ́-
 πτωση μεταβιβα ́σεως γεωργικη ́ς εκμεταλλευ ́σεως με ́σω 2) Καταδικα ́ζει το Βασει ́λειο του Βελγι ́ου στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 vorweggenommene Erbfolge (προ ́ωρης διαδοχη ́ς μεταξυ ́ ζω ́ ντων)
 κατα ́ τη δια ́ρκεια της περιο ́δου ισχυ ́ος των υποχρεω ́ σεων που
 ανε ́βαλε ο αιτω ́ ν, το δικαι ́ωμα χορηγη ́σεως ειδικη ́ς πριμοδοτη ́σεως
 υπε ́ρ παραγωγω ́ ν βοει ́ου κρε ́ατος για ́ετος 1991 δεν μεταβιβα ́ζε- (1) EE C 131 της 26.4.1997.
 ται στον νε ́ο κυ ́ριο ο οποι ́ος πληροι ́ τις προβλεπο ́μενες προϋπο-
 θε ́σεις ως προς τη διατη ́ρηση και την πα ́χυνση των ζω ́ ων.
 (1) EE C 7 της 10.1.1998.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/49
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 13ης Απριλίου 2011 — Lebedef και Jones κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-29/09 REV)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Αναθεώρηση αποφάσεως - Νέο γεγονός - Απουσία - Απαράδεκτο)
 2011/C 252/104
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Λουξεμβούργο) και Trevor Jones (Ernzen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και D. Martin)
 Παρεμβαίνον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: K. Zieleśkiewicz και M. Bauer)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναθεωρήσεως των προσφευγόντων κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση F-29/09.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναθεωρήσεως ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τους Giorgio Lebedef και Trevor Jones στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


text:
C 357/14 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 22. 11 . 97
 ζοντα δισκία βιταμίνης C και ασβεστίου Taxofit» και τα Maria Luisa Duarte, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο
 «δισκία βιταμίνης C προς μάσηση Taxofit», τα οποία την Πορτογαλική Πρεσβεία, 33, allée Scheffer, άσκησε στις
 περιέχουν 1 000 mg ή 500 mg βιταμίνης C (ασκορβικού 23 Σεπτεμβρίου 1997, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω
 οξέος) ανά δισκίο, εισάγονται δε συσκευασμένα για λια παϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρω
 νική πώληση προκειμένου να χρησιμοποιηθούν, σύμφωνα παϊκών Κοινοτήτων.
 με τις οδηγίεζ χρήσεως που αναγράφονται στο οικείο
 φυλλάδιο κα'ι σε συγκεκριμένες δόσεις, μεταξύ άλλων H Πορτογαλική Δημοκρατία ζητεί από Δικαστήριο:
 «για την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού: σε
 περιπτώσεις κρυολογημάτων και γριπωδών καταστάσεων — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(97) 2130
 (. . .), σε περιπτώσεις αλλεργιών» ή «προληπτικά σε τελικό, της 9ης Ιουλίου 1997, σχετικά με τα μέτρα τα
 περιόδους αυξημένου κινδύνου μολύνσεως» και έχουν οποία έλαβε η Πορτογαλία υπέρ της EPAC — Empresa
 λάβει άδεια κυκλοφορίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρα de Cereais para a Agro-Alimentação e Cereais, SA,
 τία της Γερμανίας ως φάρμακα, υπάγονται στην κλάση
 3004 [φάρμακα (. . .) που αποτελούνται από προϊόντα — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 αναμειγμένα ή μη αναμειγμένα, παρασκευασμένα για
 θεραπευτικούς ή προφυλακτικούς σκοπούς, που (. . .) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 είναι συσκευασμένα για τη λιανική πώληση];
 — Παράβαση του άρθρου 190 της συνθήκης ΕΚ (αντιφα
 τική και ανεπαρκής αιτιολόγηση της αποφάσεως).
 — Παράβαση του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης
 ΕΚ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ
 βαλε το Bundesverwaltungsgericht με διάταξη της 15ης Ιου
 λίου 1997 στην υπόθεση Sezgin Ergat κατά Stadt Ulm H χορηγηθείσα από την πορτογαλική κυβέρνηση εγγύηση
 (Υπόθεση C-329/97) υπέρ τραπεζικής χρηματοδοτήσεως 30 δισεκατομμυρίων
 εσκούδων, με σκοπό τη μετατροπή των βραχυπρόθεσμων
 (97/C 357/25) υποχρεώσεων της EPAC σε μεσοπρόθεσμες υποχρεώσεις,
 δεν συνιστά κρατική ενίσχυση προς την EPAC. H
 Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στη χορήγηση εγγυήσεως υπέρ μιας απλής αναδιαρθρώσεως
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των υποχρεώσεων μιας δημόσιας επιχείρησης δεν ενέχει
 στις 22 Σεπτεμβρίου 1997, το Bundesverwaltungsgericht στο μεταφορά κρατικών πόρων στην επιχείρηση αυτή. Όσο
 πλαίσιο της υποθέσεως Sezgin Ergat κατά Stadt Ulm, που για το επιτόκιο των δανείων που συνήφθησαν μεταξύ της
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση EPAC και της διεθνούς ενώσεως τραπεζών, αυτό αντικα
 προδικαστικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος: τοπτρίζει απλώς τη βούληση των μετεχόντων πιστωτικών
 ιδρυμάτων να ευοδωθεί μια πράξη χρηματοδοτήσεως,
 Πληροί o τούρκος υπήκοος, o οποίος μετανάστευσε σε κρά που αποσκοπούσε στην αναδιάρθρωση των προϋφιστα
 τος μέλος ως μέλος της οικογένειας τούρκου εργαζομένου μένων βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων που απειλούσαν
 ενταγμένου στη νόμιμη αγορά εργασίας του κράτους αυτού , τη φερεγγυότητα της EPAC και συνεπώς την ικανο
 χωρίς το ισχύον εθνικό δίκαιο περί αλλοδαπών να του επι ποίηση των απαιτήσεων των τραπεζών αυτών σε μα
 βάλλει για τη μετανάστευση την κατοχή άδειας διαμονής, και κροπρόθεσμες υποχρεώσεις.
 o οποίος στη συνέχεια κατείχε, με ορισμένες διακοπές, άδειες
 διαμονής, αλλά υπέβαλε την


text:
αίτηση παρατάσεως της ισχύος — H EPAC είναι επιχείρηση με δημόσιο αποκλειστικώς
 της τελευταίας άδειας διαμονής του 26 ημέρες μετά τη λήξη κεφαλαίο. Γι' αυτό και το Δημόσιο, που κατέχει το
 της, τις προϋποθέσεις του άρθρου 7 παράγραφος 1 της σύνολο του κεφαλαίου, οφείλει να εξασφαλίσει την επι
 αποφάσεως αριθ. 1/80 του συμβουλίου συνδέσεως ΕΟΚ/ βίωσή της, χάριν των σκοπών γενικού συμφέροντος για
 Τουρκίας, όσον αφορά την προώθηση της συνδέσεως, ώστε τους οποίους δημιουργήθηκε- τέτοιοι σκοποί είναι, ειδι
 να θεωρηθεί ότι «διαμένει νομίμως στο κράτος αυτό επί τρία κότερα, η διασφάλιση της αγοράς σιτηρών από τους
 τουλάχιστον έτη» (πρώτη περίπτωση) ή ότι «διαμένει εγχώριους παραγωγούς και η διασφάλιση του εφοδια
 νομίμως στο κράτος αυτό επί πέντε τουλάχιστον έτη» σμού της χώρας με το βασικό αυτό είδος. Υπό τη διττή
 (δεύτερη περίπτωση) στην περίπτωση κατά την οποία οι του ιδιότητα του μοναδικού μετόχου και του διαχειριστή
 εθνικές αρχές αρνούνται την παράταση της ισχύος της του γενικού συμφέροντος, το πορτογαλικό Δημόσιο έχει
 άδειας διαμονής; το δικαίωμα, και ταυτόχρονα το αποκλειστικό καθήκον
 να στηρίξει την EPAC. Υλοποιώντας αυτή τη στήριξη
 μέσω της χορηγήσεως της εγγυήσεως, το Δημόσιο δεν
 παρέσχε στην EPAC κάποιο οικονομικό ή χρηματοοικο
 νομικό πλεονέκτημα, το οποίο αυτή δεν θα επιτύγχανε
 Προσφυγή της Πορτογαλικής Δημοκρατίας κατα Επι με βάση τα βασικά κριτήρια ενός ιδιώτη επενδυτή στο
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις πλαίσιο της οικονομίας αγοράς.
 23 Σεπτεμβρίου 1997
 (Υπόθεση C-330/97)
 Το Δημόσιο δεν χορήγησε καμία ενίσχυση στην EPAC.
 Επανόρθωσε απλώς, και κατά τρόπο πολύ μετριοπαθή,
 (97/C 357/26) σε μικρό βαθμό τις συνέπειες της προηγούμενης συμπε
 ριφοράς του , η οποία είχε βλάψει σοβαρά την επι
 H Πορτογαλική Δημοκρατία, εκπροσωπουμένη απο τον χείρηση. Πράγματι, όταν ίδρυσε την Silopor, η πορτογα
 καθηγητή Joâo Mota de Campos, τον Luis Fernandes και την λική κυβέρνηση δεν της χορήγησε επαρκή κεφάλαια για


text:
 5.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/51
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2008 — Παχτίτης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-35/08)
 (2008/C 171/101)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Δημήτριος Παχτίτης (Αθήνα, Ελλάδα) (Εκπρόσωπος: Π. Γιαταγαντζίδης, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από τις γραπτές εξετάσεις του διαγωνισμού EPSO/AD/77/06 κατόπιν του αποτελέσματος που επέτυχε στις προκαταρκτικές δοκιμασίες συμμετοχής, καθώς και της αποφάσεως περί απορρίψεως της ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων, με αίτημα, αφενός, να αναθεωρηθεί η απόφαση περί αποκλεισμού του από τις γραπτές εξετάσεις και, αφετέρου, να του επιτραπεί η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα του διαγωνισμού.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού EPSO/5000 LM-FR/31.05.2007 και MM/dbD(07)27442/06.12.2007, καθώς και κάθε άλλη συναφή πράξη, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/19
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Σεπτεμβρίου 2011 — Maftah κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-101/09) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Απουσία ανωτέρας βίας - Απουσία συγγνωστής πλάνης - Απαράδεκτο)
 2011/C 319/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Elmabruk Maftah (South Harrow, Middlesex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: E. Grieves, barrister, και A. McMurdie, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Paasivirta και M. Κωνσταντινίδης)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Szostak, G. Étienne, M.-M. Ιωσηφίδης και E. Finnegan)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού 1330/2008 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2008, που τροποποιεί για 103η φορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν (ΕΕ L 345, σ. 60), καθόσον η πράξη αυτή αφορά τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τον Elmabruk Maftah στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 13 της 15.1.2011.


text:
 11.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/33
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2015 — RFA International κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-113/15)
 (2015/C 155/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: RFA International, LP (Κάλγκαρι, Καναδάς) (εκπρόσωποι: B. Evtimov και M. Krestiyanova, lawyers)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, στο σύνολό τους ή εν μέρει, τις εκτελεστικές αποφάσεις της Επιτροπής C(2014) 9805 τελικό, C(2014) 9806 τελικό, C(2014) 9807 τελικό, C(2014) 9808 τελικό, C(2014) 9811 τελικό, C(2014) 9812 τελικό και C(2014) 9816 τελικό, της 18ης Δεκεμβρίου 2014, οι οποίες αφορούν αιτήσεις για την επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ που καταβλήθηκαν για εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής Ρωσίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει 3 λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, επειδή παρέβη, ή άλλως εσφαλμένως ερμήνευσε, το άρθρο 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (1), και/ή σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, επειδή έκρινε ότι η ύπαρξη ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν έχει καμία σημασία για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, περιλαμβανομένου και του δικαστικού ελέγχου. Η προσφεύγουσα βάλλει επίσης κατά της συνακόλουθης διαπιστώσεως ότι έπρεπε να αφαιρεθεί από την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής όλο το δηλωθέν κόστος πωλήσεων και κέρδος, περιλαμβανομένου του κόστους που σχετίζεται με τις εξαγωγές και του ευλόγου κέρδους μη συνδεδεμένου εξαγωγέα·
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (2) και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, επειδή η Επιτροπή αφαίρεσε τους δασμούς αντιντάμπινγκ από την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής. Κατά την προσφεύγουσα, ακόμα και με εφαρμογή της μεθόδου της, η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει διαπιστώσει ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 11, παράγραφος 10, τουλάχιστον ως προς μέρος των ζητούμενων ποσών. Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται επίσης παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, λόγω της μεθόδου που εφάρμοσε η Επιτροπή για να εκτιμήσει αν οι δασμοί αντανακλώνται δεόντως στην τιμή μεταπώλησης, η οποία διέφερε από τη μέθοδο που εφαρμόστηκε στην τελευταία έρευνα που είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή του δασμού·
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ (3) και του άρθρου 18.3.1 της συμφωνίας του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ, επειδή η Επιτροπή εφάρμοσε νέα μέθοδο για τον καθορισμό των κατασκευασμένων κανονικών αξιών, την οποία αδυνατεί να δικαιολογήσει βάσει σχετικής μεταβολής των περιστάσεων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/4
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Debreceni Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 20 Νοεμβρίου 2012 — Józsefné Ványai κατά Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal
 (Υπόθεση C-526/12)
 2013/C 79/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Debreceni Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Józsefné Ványai
 Εναγόμενο: Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μπορεί το άρθρο 30 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι σκοπεί μόνο στη διασφάλιση της δικαστικής προστασίας έναντι των παράνομων και αδικαιολόγητων (unjustified) απολύσεων;
 2)
 Έχει [η εν λόγω διάταξη] την έννοια ότι, όταν ο εργοδότης προβαίνει σε απόλυση, υποχρεούται να κοινοποιεί εγγράφως στον εργαζόμενο τους λόγους της απολύσεως και ότι δεν χωρεί απόλυση στερούμενη αιτιολογίας (unjustified);
 3)
 Καθιστά παράνομη την απόλυση η παράλειψη της κοινοποιήσεως των λόγων απολύσεως αφεαυτής ή έχει ο εργοδότης τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει τους λόγους αυτούς σε μεταγενέστερο χρόνο, κατά τη διάρκεια ενδεχόμενης ένδικης διαδικασίας;


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 (αίτηση του Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Ισπανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia κατά Administración General del Estado
 (Υπόθεση C-220/06) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις - Ελευθέρωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών - Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 97/67/ΕΚ - Άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 86 ΕΚ - Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει στη Διοίκηση να συνάπτει, χωρίς την τήρηση των κανόνων συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, με δημόσια εταιρία, ήτοι με τον φορέα της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας στο οικείο κράτος μέλος, συμβάσεις παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών, τόσο ελευθερωμένων όσο και μη ελευθερωμένων για τις οποίες ισχύει ανάθεση κατ' αποκλειστικότητα)
 (2008/C 51/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia
 κατά
 Administración General del Estado
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo — Ερμηνεία της οδηγίας 97/67/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών της Κοινότητας και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών (ΕΕ 1998 L 15, σ. 14), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/39/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 21) — Σύμβαση συναφθείσα, εκτός των κανόνων συνάψεως των δημοσίων συμβάσεων, μεταξύ οργάνου της κρατικής διοικήσεως και κρατικής εταιρίας της οποίας το κεφάλαιο κατέχει εξ ολοκλήρου το Δημόσιο, με ειδικότερο αντικείμενο την παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών που δεν ανατίθενται κατ' αποκλειστικότητα στους φορείς παροχής της καθολικής υπηρεσίας
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει νομοθεσία κράτους μέλους βάσει της οποίας η Διοίκηση δύναται να αναθέτει, χωρίς την τήρηση των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, την παροχή μη ελευθερωμένων ταχυδρομικών υπηρεσιών, κατά την έννοια της οδηγίας 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, σε δημόσια ανώνυμη εταιρία της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο και η οποία, στο κράτος αυτό, είναι ο φορέας της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας.
 2)
 Η οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/78/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2001, πρέπει να ερμηνευθεί υπό τη έννοια ότι δεν επιτρέπει νομοθεσία κράτους μέλους βάσει της οποίας οι δημόσιοι οργανισμοί δύνανται να αναθέτουν, χωρίς την τήρηση των κανόνων σύναψης δημοσίων συμβάσεων, την παροχή ελευθερωμένων ταχυδρομικών υπηρεσιών, κατά την έννοια της οδηγίας 97/67, σε δημόσια ανώνυμη εταιρία της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο και η οποία είναι, στο κράτος αυτό, ο φορέας της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας, στο μέτρο που οι συμφωνίες στις οποίες έχει εφαρμογή η νομοθεσία αυτή
 —
 εμπίπτουν στο όριο που προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/50,


text:
όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/78, και
 —
 αποτελούν συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας συναπτόμενες εγγράφως κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 92/50, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/78,
 ζητήματα που πρέπει να ερευνήσει το αιτούν δικαστήριο.
 3)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 86 ΕΚ, καθώς και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας και της διαφάνειας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν νομοθεσία κράτους μέλους βάσει της οποίας η δημόσια διοίκηση δύναται να αναθέτει, χωρίς την τήρηση των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, την παροχή ελευθερωμένων ταχυδρομικών υπηρεσιών κατά την έννοια της οδηγίας 97/67 σε δημόσια ανώνυμη εταιρία της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο και η οποία είναι, στο κράτος αυτό, ο φορέας της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας, στο μέτρο που οι συμφωνίες στις οποίες έχει εφαρμογή η νομοθεσία αυτή
 —
 δεν καλύπτουν το όριο που προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/50, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/78, και
 —
 δεν αποτελούν, στην πραγματικότητα, μονομερή διοικητική πράξη που επιβάλλει υποχρεώσεις μόνο σε βάρος του φορέα της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας, γεγονός που την απομακρύνει αισθητά από τις κανονικές συνθήκες εμπορικής προσφοράς του φορέα αυτού,
 ζητήματα που πρέπει να ερευνήσει το αιτούν δικαστήριο.
 (1) ΕΕ C 178 της 29.7.2006.


text:
C 226/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 Λο ́γοι ακυρω ́σεως: Παρα ́βαση του α ́ρθρου 44 του με το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1, του διατα ́γματος, 5 % ως
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94 σχε ́διο στρατηγικη ́ς σημασι ́ας και 5 % ως επενδυτικο ́ σχε ́διο
 που δημιουργει ́ σημαντικο ́ αριθμο ́ θε ́σεων απασχολη ́σεως,
 Παρα ́βαση του α ́ρθρου 63, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 2, του διατα ́γματος,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ και, τε ́λος, 5 % συ ́μφωνα με τα προβλεπο ́μενα στο α ́ρθρο 10,
 (ΕΚ) 40/94 παρα ́γραφος 4, του διατα ́γματος·
 Παρα ́βαση των α ́ρθρων 74,
 παρα ́γραφος 1, και 76, παρα ́- — προσβολη ́ του δικαιω ́ ματος α ́μυνας της Comunidad
 γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανο- Autónoma del Paı́s Vasco, καθο ́σον αυτη ́ δεν ́ελαβε γνω ́ση
 νισμου ́ (ΕΚ) 40/94 της παραβα ́σεως την οποι ́α της προσα ́πτει η Επιτροπη ́, ο ́σον
 αφορα ́ το α ́ρθρο 7, στοιχει ́ο d, του διατα ́γματος, πριν απο ́ την
 κοινοποι ́ηση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως·
 — εσφαλμε ́νη ερμηνει ́α του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοι-
 χει ́ο γ', ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 92, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο γ').
 Με τον λο ́γο αυτο ́ν, ο οποι ́ος προβα ́λλεται επικουρικω ́ς για
 την περι ́πτωση που το Πρωτοδικει ́ο κρι ́νει ο ́τι προ ́κειται ο ́ντως
 Προσφυγη ́ των Comunidad Autónoma del Paı́s Vasco και για κρατικη ́ ενι ́σχυση, οι προσφευ ́γουσες υποστηρι ́ζουν ο ́τι, εν
 Gasteizko Industria Lurra, S.A. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των πα ́ση περιπτω ́σει, η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ́εχει χαρακτηρι ́σει την
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 26 Μαι ̈́ου 1999 ενι ́σχυση αυτη ́ ως περιφερειακη ́, κατα ́ την ́εννοια των ανωτε ́ρω
 διατα ́ξεων.
 (Υπο ́θεση T-129/99)
 (1999/C 226/74)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) Προσφυγη ́ του David Crabbe κατα ́ του Eυρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου
 για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς Κατα ́ρτισης
 Η Comunidad Autónoma del Paı́s Vasco και η Gasteizko (CEDEFOP) που ασκη ́θηκε στις 27 Μαι ̈́ου 1999
 Industria Lurra, S.A., αμφο ́τερες με ́εδρα τη Vitoria (Ισπανι ́α),
 εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους δικηγο ́ρους Fernando Pombo Garcı́a, (Υπο ́θεση Τ-130/99)
 Emiliano Garayar Gutiérrez και Juan Alonso Berberena, με το ́πο
 επιδο ́σεων το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Gómez-Acebo & Pombo, rue
 de la Loi 99/101, 1040 Βρυξε ́λλες, α ́σκησαν στις 26 Μαι ̈́ου (1999/C 226/75)
 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Ο David Crabbe, κα ́τοικος Θεσσαλονι ́κης (Ελλα ́δα), εκπροσωπου ́-
 μενος απο ́ τον Marc-Albert Lucas,


text:
δικηγο ́ρο Λιε ́γης, με αντι ́κλητο
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση C(1999) 498 της Επιτροπη ́ς, στο Λουξεμβου ́ργο την εταιρι ́α Fiduciaire Myson SARL, 30,
 της 24ης Φεβρουαρι ́ου 1999, σχετικα ́ με κρατικη ́ ενι ́σχυση rue de Cessange, α ́σκησε στις 27 Μαι ̈́ου 1999, ενω ́ πιον του
 χορηγηθει ́σα απο ́ την Ισπανι ́α στην Daewoo Electronics Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ του
 Manufacturing España, S.A. (DEMESA)· Ευρωπαϊκου ́ Κε ́ντρου για την Ανα ́πτυξη της Επαγγελματικη ́ς
 Κατα ́ρτισης.
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α το καθου ́ απε ́ρριψε τη
 διοικητικη ́ ́ενσταση ́ του της 27ης Οκτωβρι ́ου 1998·
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με
 τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα που προβα ́λλονται — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α το καθου ́ απε ́ρριψε
 στην υπο ́θεση T-127/99, Territorio Histórico de Alava, Arabako την αι ́τηση ́ του της 26ης Ιουνι ́ου 1998·
 Foru Aldundia — Diputación Foral de Alava κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Οι προσφευ ́γουσες επικαλου ́νται ειδικο ́τερα:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — παραβι ́αση των αρχω ́ν της ασφα ́λειας δικαι ́ου και της προστα-
 σι ́ας της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, στο με ́τρο που, με Ο προσφευ ́γων η ́ταν με ́χρι την 1η Σεπτεμβρι ́ου 1997 υπα ́λληλος
 ορθη ́ ερμηνει ́α των κριτηρι ́ων που καθορι ́ζονται στο α ́ρθρο 10 βαθμου ́ LA 6 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου σε θε ́ση μεταφραστη ́
 του διατα ́γματος περι ́ θεσπι ́σεως του προγρα ́μματος ΕΚΙΝΕΜ, του γλωσσικου ́ κλα ́δου, που προβλε ́πεται απο ́ το α ́ρθρο 5,
 ο ́πως αυτο ́ κοινοποιη ́θηκε στην Επιτροπη ́, η DEMESA παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ: Υπε ́βαλε υποψηφιο ́τητα για την
 δικαιου ́το, κατα ́ την α ́ποψη των προσφευγουσω ́ν, να λα ́βει μη κατα ́ληψη θε ́σεως μεταφραστη ́ αγγλικη ́ς γλω ́ σσας που κηρυ ́χθηκε
 επιστρεπτε ́α επιχορη ́γηση 25 %: ́ενα τμη ́μα 10 % συ ́μφωνα κενη ́ απο ́ το CEDEFOP.
 ---pagebreak--- 7.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 226/43
 Με απο ́φαση της 8ης Αυγου ́στου 1997, ο διευθυντη ́ς του Ο προσφευ ́γων-ενα ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 CEDEFOP αποφα ́σισε τη μετα ́ταξη του προσφευ ́γοντος στο
 CEDEFOP σε θε ́ση μεταφραστη ́ αγγλικη ́ς γλω ́σσας απο ́ — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως της
 1ης Σεπτεμβρι ́ου 1997. αιτη ́σεως που ο προσφευ ́γων-ενα ́γων


text:
(στο εξη ́ς: προσφευ ́γων)
 υπε ́βαλε στις 23 Μαρτι ́ου 1998, η οποι ́α πρωτοκολλη ́θηκε
 στις 26 Μαρτι ́ου 1998 και με την οποι ́α ο προσφευ ́γων ζη ́τησε
 Μετα ́ τη μετα ́ταξη ́ του ο προσφευ ́γων διαπι ́στωσε ο ́τι, κατα ́ απο ́ την αρμο ́δια για τους διορισμου ́ς αρχη ́ (στο εξη ́ς: Α∆Α)
 παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, το CEDEFOP δεν ει ́χε να τον προαγα ́γει στον βαθμο ́ Α4 με το ανα ́λογο κλιμα ́κιο
 συγκροτη ́σει γλωσσικο ́ κλα ́δο για τις θε ́σεις μεταφραστω ́ν και συ ́μφωνα με τον Κανονισμο ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (στο
 διερμηνε ́ων εντο ́ς της κατηγορι ́ας Α και συνεπω ́ς ο ́τι ει ́χε μεταταχ- εξη ́ς: ΚΥΚ)·
 θει ́ με την απο ́ 8 Αυγου ́στου 1997 απο ́φαση απο ́ μια θε ́ση LA 6
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου σε θε ́ση Α6 του CEDEFOP. Για — να ακυρω ́σει την απο ́φαση περι ́ μη προαγωγη ́ς, κατα ́ τις
 τον λο ́γο αυτο ́, ο προσφευ ́γων υπε ́βαλε αι ́τηση στον διευθυντη ́ του προαγωγε ́ς του 1998, του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ Α4 με
 CEDEFOP ζητω ́ντας του να εφαρμο ́σει το α ́ρθρο 5, παρα ́γραφος 2, το ανα ́λογο κλιμα ́κιο συ ́μφωνα με τον ΚΥΚ και με αναδρομικη ́
 του ΚΥΚ η ́, αν υποτεθει ́ ο ́τι μετα ́ τη μετα ́ταξη ́ του ο προσφευ ́γων ισχυ ́ απο ́ τις 10 Οκτωβρι ́ου 1989, πρα ́γμα που προκυ ́πτει
 διορι ́στηκε σε θε ́ση του γλωσσικου ́ κλα ́δου, να διευκρινι ́σει το απο ́ τον αποκλεισμο ́ του ονο ́ματο ́ς του απο ́ τον πι ́νακα
 στοιχει ́ο αυτο ́ εγγρα ́φως. Ο προσφευ ́γων δεν ́ελαβε επι ́σημη προαγωγι ́μων υπαλλη ́λων που γνωστοποιη ́θηκε με τις «∆ιοικη-
 απα ́ντηση στην αι ́τηση αυτη ́ ου ́τε στη διοικητικη ́ ́ενσταση που τικε ́ς Πληροφορι ́ες» υπ' αριθ. 1045 της 3.8.1998·
 υπε ́βαλε εν συνεχει ́α.
 — να ακυρω ́σει τη ρητη ́ απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως των δυ ́ο
 διοικητικω ́ν ενστα ́σεων που υποβλη ́θηκαν απο ́ τον
 Ο προσφευ ́γων υποστηρι ́ζει προσφευ ́γοντα κατα ́ των πιο πα ́νω αποφα ́σεων και πρωτοκολ-
 λη ́θηκαν αντιστοι ́χως στις 28 Οκτωβρι ́ου 1998 και 5 Νοεμ-
 βρι ́ου 1998, η οποι ́α κοινοποιη ́θηκε στον προσφευ ́γοντα στις
 — ο ́τι οι προσβαλλο ́μενες αποφα ́σεις συνιστου ́ν παρα ́βαση του 8 Μαρτι ́ου 1999 και συντα ́χθηκε απο ́ τον επι ́τροπο Liikanen
 α ́ρθρου 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, δευ ́τερη φρα ́ση, του ΚΥΚ καθο ́- στις 24 Φεβρουαρι ́ου 1999·
 σον ει ́να αναιτιολο ́γητες. Επιπλε ́ον, και μο ́νον το γεγονο ́ς ο ́τι
 οι προσβαλλο ́μενες αποφα ́σεις ει ́ναι σιωπηρε ́ς απορριπτικε ́ς — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να καταβα ́λει, ως χρηματικη


text:
́
 αποφα ́σεις αντιβαι ́νει στις δεσμευ ́σεις που ανε ́λαβε επι ́σημα ο ικανοποι ́ηση για ηθικη ́ βλα ́βη, το ποσο ́ των 500 000 βελγικω ́ν
 διευθυντη ́ς του CEDEFOP. φρα ́γκων (12 394 ,68 ευρω ́), πλε ́ον το ́κων προς 8% ετησι ́ως
 απο ́ της ημερομηνι ́ας δημοσιευ ́σεως της εκδοθησομε ́νης
 αποφα ́σεως με ́χρι ολοσχερου ́ς εξοφλη ́σεως·
 — ο ́τι, κατα ́ παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ,
 το CEDEFOP δεν τη ́ρησε την υποχρε ́ωση να συγκροτη ́σει — να καταδικα ́σει την καθη ́ς-εναγομε ́νη στο συ ́νολο των δικαστι-
 γλωσσικο ́ κλα ́δο εντο ́ς της κατηγορι ́ας Α και κω ́ν εξο ́δων.
 — ο ́τι η απο ́φαση της Α∆Α του CEDEFOP να μην συγκροτη ́σει Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τε ́τοιον κλα ́δο συνιστα ́ κατα ́χρηση εξουσι ́ας.
 Ο προσφευ ́γων, ο οποι ́ος ειση ́λθε στην υπηρεσι ́α της Επιτροπη ́ς την
 1η Απριλι ́ου 1964, προη ́χθη στον βαθμο ́ Α5 την 1η Ιανουαρι ́ου
 1977. Με ́εγγραφο της 23ης Μαρτι ́ου 1998 ο προσφευ ́γων
 ζη ́τησε να προαχθει ́ στον βαθμο ́ Α4.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς-αγωγη ́ς του, ο προσφευ ́γων προβα ́λ-
 λει:
 — παρα ́βαση των α ́ρθρων 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, 43 και 45 του
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Luc Verheyden κατα ́ της Επιτροπη ́ς ΚΥΚ,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 8 Ιουνι ́ου
 1999 — παραβι ́αση των αρχω ́ν της ισο ́τητας, της προ ́νοιας και της
 δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, καθω ́ς και της αρχη ́ς ο ́τι κα ́θε
 διοικητικη ́ απο ́φαση πρε ́πει να λαμβα ́νεται για νο ́μιμους
 (Υπο ́θεση T-138/99) και προση ́κοντες λο ́γους, δηλαδη ́ δεν πρε ́πει να στερει ́ται
 νομιμο ́τητας, δεν πρε ́πει να μην μπορει ́ να γι ́νει ανεκτη ́ και δεν
 πρε ́πει να φε ́ρει το στι ́γμα προ ́δηλης νομικη ́ς η ́ πραγματικη ́ς
 (1999/C 226/76) πλα ́νης.
 Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα, ει ́ναι φανερο ́ ο ́τι η Α∆Α δεν ́ελαβε υπο ́ψη
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) τα προσο ́ντα του ου ́τε την ασυνη ́θιστα μεγα ́λη αρχαιο ́τητα ́
 του στον βαθμο ́, θε ́τοντα ́ς τον σε εντελω ́ς αφυ ́σικη διοικητικη ́
 κατα ́σταση, ο ́σον αφορα ́ το ́σο την στερεο ́τυπη σταδιοδρομι ́α που
 Ο Luc Verheyden, κα ́τοικος Angera (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενος ει ́ναι ανοιχτη ́ για κα ́θε υπα ́λληλο που βρι ́σκεται σε πανομοιο ́τυπη
 απο ́ τον Eric Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο η ́ συγκρι ́σιμη κατα ́σταση με τη δικη ́ του ο ́σο και τις προσδοκι ́ες
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Louis Schiltz, 2, rue du Fort και τα αντικειμενικα ́ προσο ́ντα του.
 Rheinsheim, α ́σκησε στις 8 Ιουνι ́ου 1999, ενω ́πιον του


text:
 13.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 238/16
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 2011 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-409/09) (1)
 (Εξωσυμβατική ευθύνη - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Απόρριψη της προσφοράς υποψηφίου - Ακύρωση της αποφάσεως με απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου - Παραγραφή - Παρέκταση προθεσμιών λόγω αποστάσεως - Αγωγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2011/C 238/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας την οποία η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της αποφάσεως της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 2004, περί απορρίψεως της προσφοράς της και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως σε άλλον υποψήφιο, στο πλαίσιο της προκηρύξεως διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών πληροφορικής και συναφών υπηρεσιών σχετικών με τα συστήματα πληροφοριών της Γενικής Διευθύνσεως «Αλιεία».
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 11 της 16.1.2010.


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/29
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2016 — Pfizer και Pfizer Santé Familiale κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-716/16)
 (2016/C 462/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Pfizer Ltd (Sandwich, Ηνωμένο Βασίλειο), Pfizer Santé Familiale (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: L. Catrain González, δικηγόρος, και E. Wright, barrister-at-law)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1140 της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 2016, σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ορισμένων εμπορευμάτων στη συνδυασμένη ονοματολογία (ΕΕ 2016, L 189, σ. 1)·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ένα μόνο λόγο ακυρώσεως, με τον οποίο υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τη Συνδυασμένη Ονοματολογία, καθόσον δεν ακολούθησε την ακριβή σειρά την οποία προβλέπουν οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες που περιέχονται στο κεφάλαιο A του μέρους I της Συνδυασμένης Ονοματολογίας για τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων.
 —
 Η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας τον γενικό κανόνα 3 στην περίπτωση της κατατάξεως εμπορεύματος το οποίο, εκ πρώτης όψεως, δεν πρέπει να καταταγεί σε δύο ή περισσότερες θέσεις της Συνδυασμένης Ονοματολογίας· και
 —
 η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας τον γενικό κανόνα 3, στοιχείο β', χωρίς να εφαρμόσει τον γενικό κανόνα 3, στοιχείο α', βάσει του οποίου αποδίδεται προτεραιότητα στην κατάταξη στις ειδικότερες θέσεις.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/86
 Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2015 — Marcas Costa Brava κατά ΓΕΕΑ — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
 (Υπόθεση T-691/15)
 (2016/C 048/94)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Manresa Medina και J. Manresa Medina, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Ελβετία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Cremcaffé by Julius Meinl» — Υπ’ αριθ. 11 406 782 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 2756/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κρίνει ότι αποδείχθηκε η χρήση του κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 2 423 705 όσον αφορά την κλάση 30 και ότι η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 11 406 782 είναι ασυμβίβαστη με το κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 2 423 705·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τους τυχόν παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 15, παράγραφος 1, 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 4ης Φεβρουαρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-18/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 4055/86 - Άρθρο 1 - Θαλάσσιες μεταφορές - Λιμένες γενικού ενδιαφέροντος - Λιμενικά τέλη - Μειώσεις και απαλλαγές)
 2010/C 80/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Simonsson και L. Lozano Palacios)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: B. Plaza Cruz)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών (EE L 378, σ. 1) — Λιμένες γενικού ενδιαφέροντος — Μειώσεις και απαλλαγές λιμενικών τελών
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώντας σε ισχύ τα άρθρα 24, παράγραφος 5, και 27, παράγραφοι 1, 2 και 4, του νόμου 48/2003, της 26ης Νοεμβρίου 2003, για το οικονομικό καθεστώς και την παροχή υπηρεσιών των λιμένων γενικού ενδιαφέροντος, τα οποία προβλέπουν σύστημα μειώσεων και απαλλαγών όσον αφορά τα λιμενικά τέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/31
 Προσφυγή της 13ης Φεβρουαρίου 2009 — Saint-Gobain Glass France κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-56/09)
 2009/C 90/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Saint-Gobain Glass France SA (Courbevoie, Γαλλία), Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG (Aachen, Γερμανία), Saint-Gobain Sekurit France SAS (Thourotte, Γαλλία) (εκπρόσωποι: B. van de Walle de Ghelcke, B. Meyring, M. Guillaumond και E. Venot, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 (1)
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C(2008) 6815 τελικό, με ημερομηνία 12 Νοεμβρίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ στην υπόθεση COMP/39.125 — Υαλοπίνακες αυτοκινήτων, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(2009)863 τελικό της 11ης Φεβρουαρίου 2009, που κοινοποιήθηκε στις προσφεύγουσες στις 13 και 16 Φεβρουαρίου 2009, καθώς και τις αιτιολογίες στις οποίες στηρίζεται το διατακτικό της, καθό μέρος η τροποποιημένη απόφαση απευθύνεται στις προσφεύγουσες ή, εναλλακτικώς, το άρθρο 2 αυτής,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με το άρθρο 2 της αποφάσεως, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση C(2009)863 τελικό της 11ης Φεβρουαρίου 2009, που κοινοποιήθηκε στις προσφεύγουσες στις 13 και 16 Φεβρουαρίου 2009, σε εύλογο ποσό,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2008) 6815 τελικό, της 12ης Νοεμβρίου 2008, στην υπόθεση COMP/39.125 — Υαλοπίνακες αυτοκινήτων, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι ορισμένες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων οι προσφεύγουσες, παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ και το άρθρο 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, κατανέμοντας τις συμβάσεις προμήθειας υαλοπινάκων αυτοκινήτων και συντονίζοντας τις πολιτικές τιμών τους και τις στρατηγικές εφοδιασμού στην ευρωπαϊκή αγορά των υαλοπινάκων αυτοκινήτων.
 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν οκτώ λόγους ακυρώσεως, προς στήριξη της προσφυγής τους, αντλούμενους από:
 —
 προσβολή του δικαιώματος του δικάζεσθαι από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο και του τεκμηρίου αθωότητας, καθόσον το πρόστιμο επιβλήθηκε από διοικητική αρχή έχουσα, συγχρόνως, την εξουσία να διατάσσει τη διεξαγωγή αποδείξεων και να επιβάλει κυρώσεις, καθώς και έλλειψη νομιμότητας του κανονισμού 1/2003 (2), στο μέτρο που δεν προβλέπει το δικαίωμα του δικάζεσθαι από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο,
 —
 προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως των προσφευγουσών, καθόσον η Επιτροπή δεν εφάρμοσε την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, όσον αφορά τη μέθοδο υπολογισμού του προστίμου κατ’ εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 σχετικά με τα πρόστιμα (3),
 —
 παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι επαρκώς κατά νόμον αιτιολογημένη, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν διευκρίνισε βάσει ποιων πωλήσεων υπολογίστηκε ο κύκλος εργασιών σε σχέση με την παράβαση,
 —
 παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003, παραβίαση της αρχής του προσωποπαγούς των ποινών, καθώς και κατάχρηση εξουσίας, στο μέτρο που το όριο του 10 % έπρεπε να εφαρμοστεί μόνο στον κύκλο εργασιών των προσφευγουσών και όχι στον κύκλο εργασιών της Compagnie de Saint-Gobain,
 —
 παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των ποινών, στο μέτρο που η Επιτροπή