text:
1.5.1999 EL ∂ÈãÛËÌË ∂ÊËÌÂÚÈã‰· ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ C 121/15
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-373/96(1) ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-220/97(1)
 (1999/C 121/31) (1999/C 121/34)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 11Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÛÂˆ ̃ C-373/96 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Tribunale di Trento ÁÈ· ÙËÓ ÂãÎ‰ÔÛË ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃
 ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Ministero delle Finanze Î·Ù·ã Merkur ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-220/97:∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 Chemical Srl. √ÌÔÛÔÓ‰È·ÎËã ̃ ¢ËÌÔÎÚ·ÙÈã· ̃ ÙË ̃ °ÂÚÌ·ÓÈã· ̃.
 (1) ∂∂ C 40 ÙË ̃ 8.2.1997. (1) ∂∂ C 252 ÙË ̃ 16.8.1997.
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-98/97(1)
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-394/98(1)
 (1999/C 121/32)
 (1999/C 121/35)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã- aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 11Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆
 ÛÂˆ ̃ C-98/97 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ Tribunale civile e penale di Torino ÁÈ· ÙËÓ ¢ÈÎ·ÛÙËÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã
 ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): CIF Srl Î·Ù·ã Ministero delle ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-394/98: ∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ
 Finanze. Î·Ù·ã μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆ ÙÔ ̆ μÂÏÁÈãÔ ̆.
 (1) ∂∂ C 142 ÙË ̃ 10.5.1997.
 (1) ∂∂ C 1 ÙË ̃ 4.1.1999.
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-72/98(1)
 ¢È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-395/98(1)
 (1999/C 121/33)
 (1999/C 121/36)
 aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 3Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ‰ÈÂãÙ·ÍÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃ ̆ÔıÂã-
 ÛÂˆ ̃ C-72/98 (·ÈãÙËÛË ÙÔ ̆ tribunal de grande instance de Lyon ÁÈ· ÙËÓ aÂ ‰È·ãÙ·ÍË ÙË ̃ 11Ë ̃ oÂ‚ÚÔ ̆·ÚÈãÔ ̆ 1999, Ô ÚÔãÂ‰ÚÔ ̃ ÙÔ ̆ ¢ÈÎ·ÛÙË-
 ÂãÎ‰ÔÛË ÚÔ‰ÈÎ·ÛÙÈÎËã ̃ ·ÔÊ·ãÛÂˆ ̃): Gougenheim imprimerie publicité ÚÈãÔ ̆ ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ ·ÔÊ·ãÛÈÛÂ ÙË ‰È·ÁÚ·ÊËã ÙË ̃
 SA Î·Ù·ã Directeur des services fiscaux du Rhône. ̆ÔıÂãÛÂˆ ̃ C-395/98:∂ÈÙÚÔËã ÙˆÓ ∂ ̆Úˆ·ÈåÎã̂ Ó ∫ÔÈÓÔÙËãÙˆÓ Î·Ù·ã
 μ·ÛÈÏÂÈãÔ ̆ ÙÔ ̆ μÂÏÁÈãÔ ̆.
 (1) ∂∂ C 151 ÙË ̃ 16.5.1998.
 (1) ∂∂ C 397 ÙË ̃ 19.12.1998.


text:
 4.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/41
 Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2011 — Euris Consult κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-637/11)
 2012/C 32/82
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Euris Consult Ltd (Floriana, Δημοκρατία της Μάλτας) (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε η Γενική Διεύθυνση Μεταφράσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής προσφορών MT/2011/ΕΕ, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών μεταφράσεως προς τη μαλτέζικη, περί απορρίψεως της προσφοράς που υπέβαλε η προσφεύγουσα λόγω μη τηρήσεως του απορρήτου των προσφορών·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα έξοδα της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα·
 —
 να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα δικαιούται αποζημίωση για αποκατάσταση της βλάβης που προκλήθηκε από την επίμαχη απόφαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αφορά
 —
 παράβαση του άρθρου 98, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού, του άρθρου 143 των εκτελεστικών κανόνων και του άρθρου 2.4 της προσκλήσεως υποβολής προσφορών MT/2011/EU, και κατά συνέπεια την εξαίρεση περί ανεφάρμοστου δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ·
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αφορά
 —
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας·
 3)
 Ο τρίτος λόγος αφορά
 —
 παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως·
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αφορά
 —
 παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η αναθέτουσα αρχή παραβίασε την υποχρέωση ακροάσεως της προσφεύγουσας πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 5)
 Ο πέμπτος λόγος αφορά
 —
 μη επαρκή αιτιολογία της επίμαχης αποφάσεως.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 1.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 180/21
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-327/08) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 89/665/ΕΟΚ και 92/13/ΕΟΚ - Διαδικασίες προσφυγής στον τομέα της συνάψεως δημοσίων συμβάσεων - Ελάχιστη προθεσμία μεταξύ της γνωστοποιήσεως στους υποψηφίους της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως και της υπογραφής της σχετικής συμβάσεως)
 2009/C 180/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και D. Kukovec και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και J.-Ch. Gracia)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 395, σ. 33), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ (ΕΕ L 209, σ. 1) και του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων στις διαδικασίες σύναψης των συμβάσεων φορέων οι οποίοι λειτουργούν στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ L 76, σ. 14) — Ελάχιστη προθεσμία μεταξύ της γνωστοποιήσεως στους υποψηφίους της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως και της υπογραφής της σχετικής συμβάσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 1441-1 του νέου κώδικα πολιτικής δικονομίας, όπως έχει τροποποιηθεί από το άρθρο 48-1 του διατάγματος 2005-1308, της 20ής Οκτωβρίου 2005, σχετικά με δημόσιες συμβάσεις που συνάπτονται από τους αναθέτοντες φορείς που αναφέρονται στο άρθρο 4 του διατάγματος 2005-649, της 6ης Ιουνίου 2005, σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις που συνάπτονται από ορισμένα πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου μη υπαγόμενα στον κώδικα δημοσίων συμβάσεων, στο μέτρο που η διάταξη αυτή προβλέπει, για την απάντηση της αναθέτουσας αρχής ή του αναθέτοντος φορέα στο έγγραφο οχλήσεως, προθεσμία δέκα ημερών αποκλείουσα κάθε προσυμβασιακό ασφαλιστικό μέτρο πριν από την εν λόγω απάντηση και χωρίς η προθεσμία αυτή να αναστέλλει την προθεσμία μεταξύ, αφενός, της γνωστοποιήσεως, στους μη προκριθέντες υποψηφίους και υποβαλόντες προσφορά, της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως και, αφετέρου, της υπογραφής της συμβάσεως, η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, και 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων στις διαδικασίες σύναψης των συμβάσεων φορέων οι οποίοι λειτουργούν στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν εκάστη τα δικαστικά έξοδά της.
 (1)


text:
 15.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2009 — Κετσελίδου κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-81/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προσφυγή - Απόφαση κοινοτικού δικαιοδοτικού οργάνου - Νέο ουσιώδες πραγματικό περιστατικό - Δεν υφίσταται)
 2009/C 193/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ζωή Κετσελίδου (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Σ. Α. Παππάς, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Martin και K. Herrmann)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως περί σιωπηρής απορρίψεως του αιτήματος της προσφεύγουσας για εκ νέου υπολογισμό των αναγνωριζομένων συντάξιμων ετών κατά τη μεταφορά στο κοινοτικό σύστημα των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν στην Ελλάδα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Καταδικάζει τη Ζωή Κετσελίδου στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 313 της 6.12.2008, σ. 59.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/29
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2006
 (Υπόθεση C-21/06)
 (2006/C 60/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον M. Nolin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 2006 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2004/103/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τους ελέγχους ταυτότητας και τους φυτοϋγειονομικούς ελέγχους φυτών, φυτικών προϊόντων και άλλων αντικειμένων, που απαριθμούνται στο μέρος Β του παραρτήματος V της οδηγίας 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, οι οποίοι μπορεί να διενεργηθούν σε τόπο διαφορετικό από το σημείο εισόδου στην Κοινότητα ή σε παρακείμενο τόπο, καθώς και σχετικά με τον καθορισμό των όρων για τους εν λόγω ελέγχους (1) ή εν πάση περιπτώσει παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2.
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2004.
 (1) ΕΕ L 313 της 12.10.2004, σ. 16.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-48/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2008/1/ΕΚ - Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρυπάνσεως - Προϋποθέσεις αδείας των υφισταμένων εγκαταστάσεων - Υποχρέωση διασφαλίσεως της εκμεταλλεύσεως των εγκαταστάσεων αυτών σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας)
 2011/C 13/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: A. Alcover San Pedro)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρυπάνσεως (ΕΕ L 24, σ. 8) — Εγκαταστάσεις δυνάμενες να έχουν επιπτώσεις στις εκπομπές στην ατμόσφαιρα, το νερό και το έδαφος και στη ρύπανση — Προϋποθέσεις αδείας των υφισταμένων εγκαταστάσεων
 Διατακτικό
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα ώστε οι αρμόδιες αρχές να μεριμνούν, με άδειες εκδιδόμενες σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 8 της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρυπάνσεως ή, προσηκόντως, με την επανεξέταση των προϋποθέσεων και, ενδεχομένως, με την επικαιροποίησή τους, ώστε η εκμετάλλευση των υφισταμένων εγκαταστάσεων να γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των άρθρων 3, 7, 9, 10, 13, 14, στοιχεία α') και β'), καθώς και 15, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής, το αργότερο στις 30 Οκτωβρίου 2007, με την επιφύλαξη των λοιπών ειδικών διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 100 της 17.04.2010


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/23
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Duravit κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-364/10) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά εγκαταστάσεων υγιεινής για λουτρά - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συντονισμένη αύξηση των τιμών και ανταλλαγή εμπιστευτικών εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Βάρος αποδείξεως - Πρόστιμα - Ίση μεταχείριση - Αναλογικότητα - Ουδεμία ποινή άνευ νόμου)
 2013/C 325/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Duravit AG (Hornberg, Γερμανία)· Duravit SA (Bischwiller, Γαλλία)· και Duravit BeLux SPRL/BVBA (Overijse, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: R. Bechtold, U. Soltész και C. von Köckritz, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και Α. Αντωνιάδης, επικουρούμενοι από τον P. Thyri, δικηγόρος)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Simm και F. Florindo Gijón)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις υγιεινής) και, επικουρικώς, αίτημα περί μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 8, της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Εγκαταστάσεις υγιεινής), στον βαθμό που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι Duravit AG, Duravit BeLux SPRL/BVBA και Duravit SA συμμετείχαν σε παράβαση στην Ιταλία, στην Αυστρία και στις Κάτω Χώρες.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Οι Duravit AG, Duravit BeLux και Duravit SA φέρουν τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων τους.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των εξόδων της Duravit AG, της Duravit BeLux και Duravit SA, καθώς και τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 5)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010.


text:
C 173/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 16.6.2001
 1) Το α ́ρθρο 183, παρα ́γραφος 1, του SGB (κω ́δικα κοινωνικη ́ς Ερω ́τημα 1
 νομοθεσι ́ας) καθορι ́ζει ορισμε ́νη ημερομηνι ́α κατα ́ την ́εννοια
 του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 80/987/ΕΟΚ
 του Συμβουλι ́ου (1), της 20η ́ς Οκτωβρι ́ου 1980, περι ́ προ- 'Εχει την ́εννοια το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80
 σεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την του Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως, περι ́ της εξελι ́ξεως της συνδε ́σεως,
 προστασι ́α των μισθωτω ́ν σε περι ́πτωση αφερεγγυο ́τητος του της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, ο ́τι η δια ́ταξη αυτη ́ απαγορευ ́ει
 εργοδο ́τη; κανονιστικη ́ ρυ ́θμιση κρα ́τους με ́λους η οποι ́α αποκλει ́ει Του ́ρκους
 εργαζομε ́νους απο ́ τη δυνατο ́τητα να εκλεγου ́ν στη γενικη ́ συνε ́-
 2) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας περιο ́ρισε εγκυ ́- λευση εργατικου ́ επιμελητηρι ́ου;
 ρως, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 4 της οδηγι ́ας 80/987, την
 υποχρε ́ωση προς πληρωμη ́ του Bundesanstalt für Arbeit
 (ομοσπονδιακου ́ οργανισμου ́ εργασι ́ας);
 Ερω ́τημα 2
 3) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας υπε ́χει ́εναντι
 της προσφευ ́γουσας υποχρε ́ωση αποζημιω ́σεως λο ́γω πλημμε-
 λου ́ς μεταφορα ́ς στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 οδηγι ́ας 80/987;
 Αποτελει ́ το α ́ρθρο 10, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80 του
 Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως, περι ́ της εξελι ́ξεως της συνδε ́σεως, της
 4) Εμμε ́νει το ∆ικαστη ́ριο στην α ́ποψη ́ του κατα ́ την οποι ́α 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980 (στο εξη ́ς: ARB), απ' ευθει ́ας εφαρμοστε ́α
 πρε ́πει να λαμβα ́νεται υπο ́ψη η ημερομηνι ́α υποβολη ́ς της δια ́ταξη κοινοτικου ́ δικαι ́ου;
 αιτη ́σεως για την κι ́νηση της διαδικασι ́ας [πτωχευτικου ́
 συμβιβασμου ́] κατα ́ την εξε ́ταση της χρονικη ́ς περιο ́δου
 αναφορα ́ς;
 5) Ο προβλεπο ́μενος στο α ́ρθρο 183, παρα ́γραφος 1, του SGB
 υπολογισμο ́ς της χρονικη ́ς περιο ́δου για την καταβολη ́ του
 χρηματικου ́ ποσου ́ λο ́γω αφερεγγυο ́τητας ει ́ναι συμβατο ́ς με
 το α ́ρθρο 141 ΕΚ;
 6) Σε περι ́πτωση αιτου ́ντων οι οποι ́οι ́εχουν α ́δεια για την
 ανατροφη ́ τε ́κνου, η ημερομηνι ́α που πρε ́πει να ληφθει ́
 υπο ́ψη κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 2, της Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 οδηγι ́ας 80/987 ει ́ναι η ημε ́ρα πριν απο ́ την ́εναρξη της του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου που ασκη ́θηκε
 αδει ́ας; στις 23 Απριλι ́ου 2001
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/004, σ. 35.
 (Υπο ́θεση C-174/01)


text:
(2001/C 173/52)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- τον Η. Støvlbæk και τη J. Adda, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο,
 βαλε το Verfassungsgerichtshof, Wien, με δια ́ταξη της α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 2ας Μαρτι ́ου 2001 στο πλαι ́σιο της αιτη ́σεως περι ́ ακυρω ́ σεως στις 23 Απριλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του
 των εκλογω ́ ν εκ με ́ρους της εκλογικη ́ς ομα ́δας «Gemeinsam του Λουξεμβου ́ργου.
 Zajedno/Birlikte Alternative und Grüne Gewerk-
 schafterInnen/UG»
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-171/01)
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου,
 (2001/C 173/51) παραλει ́ποντας να της ανακοινω ́σει σχε ́διο απολυμα ́νσεως
 η ́/και διαθε ́σεως των συσκευω ́ν που ́εχουν απογραφει ́ και των
 PCB τα οποι ́α περιε ́χουν συ ́μφωνα με τις επιταγε ́ς του
 Με δια ́ταξη της 2ας Μαρτι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη α ́ρθρου 11 της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, για τη δια ́θεση των πολυχλωροδι-
 19 Απριλι ́ου 2001, το Verfassungsgerichtshof, Wien, στο φαινυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (PCB/PTC) (1),
 πλαι ́σιο της αιτη ́σεως περι ́ ακυρω ́σεως των εκλογω ́ν εκ με ́ρους της παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́·
 εκλογικη ́ς ομα ́δας «Gemeinsam Zajedno/Birlikte Alternative
 und Grüne GewerkschafterInnen/UG», που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν
 του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́- — να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου
 σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- 16.6.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 173/31
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Οι διατα ́ξεις του κανονισμου ́ του Μεγα ́λου ∆ουκα ́του της
 24ης Φεβρουαρι ́ου 1998, τις οποι ́ες παρουσι ́ασε το Μεγα ́λο Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆ουκα ́το ως συνιστω ́σες το σχε ́διο ́ του περι ́ διαθε ́σεως, δεν
 μπορου ́ν να θεωρηθου ́ν πλη ́ρως ικανοποιητικε ́ς ενο ́ψει του Το δια ́ταγμα 2001/63 της 18ης Ιανουαρι ́ου 2001 που διαβι ́βασαν
 α ́ρθρου 11, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας, ο ́σον αφορα ́ τις συσκευε ́ς στην Επιτροπη ́ οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς προβλε ́πει διαδικασι ́α πραγματο-
 προς απογραφη ́ δυνα ́μει του α ́ρθρου 4 της οδηγι ́ας· πρα ́γματι, ενω ́ ποιη ́σεως εθνικη ́ς απογραφη ́ς των συσκευω ́ ν που περιε ́χουν ο ́γκο
 το κρα ́τος με ́λος πρε ́πει να καθορι


text:
́σει, βα ́σει του προβλεπομε ́νου PCB μεγαλυ ́τερο των 5 dm3, που θα χρησιμοποιηθει ́ ως βα ́ση στο
 στο α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας καταλο ́γου, τις εθνικο ́ σχε ́διο απολυμα ́νσεως η ́ διαθε ́σεως των συσκευω ́ν που
 ημερομηνι ́ες κατα ́ τις οποι ́ες ει ́ναι δυνατο ́ν, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη ́εχουν απογραφει ́, και στη συνε ́χεια θα εκδοθει ́ συ ́μφωνα με την
 των ποσοτη ́των των χρησιμοποιηθε ́ντων PCB και του αριθμου ́ των προβλεπο ́μενη στα α ́ρθρα 7-5 και επ. του εν λο ́γω διατα ́γματος
 εν λο ́γω μολυσμε ́νων συσκευω ́ν και των διαθεσι ́μων δυνατοτη ́των διαδικασι ́α. Και η απο ́φαση της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001, η οποι ́α
 επεξεργασι ́ας, να επιβληθει ́ η πραγματοποι ́ηση της διαθε ́σεως και εκδο ́θηκε για την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 7-1 του εν λο ́γω
 της απολυμα ́νσεως που απαιτει ́ η οδηγι ́α, οι λουξεμβουργιανε ́ς διατα ́γματος, ́εχει μο ́νον ως αντικει ́μενο να καλε ́σει τους κατο ́χους
 αρχε ́ς δεν ασχολη ́θηκαν να διασφαλι ́σουν ο ́τι αυτο ́ που αποκαλου ́ν των συσκευω ́ν που περιε ́χουν PCB να καταθε ́σουν δη ́λωση στις
 «συ ́στημα απολυμα ́νσεως η ́ διαθε ́σεως» μπορει ́ να επεξεργαστει ́ τις νομαρχι ́ες. Επομε ́νως, η Επιτροπη ́ εξακολουθει ́ να εκτιμα ́, πρω ́τον
 επι ́δικες συσκευε ́ς και PCB εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, ο ́τι η θε ́ση σε εφαρμογη ́ της διαδικασι ́ας πραγματοποιη ́σεως
 εφο ́σον δεν δο ́θηκε κανε ́να στοιχει ́ο ως προς τον σχεδιασμο ́ εθνικη ́ς απογραφη ́ς δεν εξαλει ́φει την αιτι ́αση που αντλει ́ται απο ́
 της απολυμα ́νσεως και της διαθε ́σεως των συσκευω ́ν και των την παρα ́λειψη να της κοινοποιηθει ́ περι ́ληψη των απογραφω ́ν,
 χρησιμοποιηθε ́ντων PCB σε παρο ́μοια περι ́πτωση, πλην της επιβο- κατ' εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας.
 λη ́ς ́εσχατης προθεσμι ́ας που ει ́ναι η 31η ∆εκεμβρι ́ου 2010.
 ∆ευ ́τερον, η ́εκδοση του εν λο ́γω διατα ́γματος δεν αρκει ́ για να
 ( 1) ΕΕ L 243 της 29.9.1996, σ. 31. εξαλειφθει ́ η αιτι ́αση που αντλει ́ται απο ́ το γεγονο ́ς ο ́τι αυτο ́ το
 κρα ́τος δεν κατα ́ρτισε ου ́τε σχε ́διο απολυμα ́νσεως η ́/και διαθε ́σεως
 των μολυσμε ́νων συσκευω ́ν, ου ́τε σχε ́διο για τη συλλογη ́ και τη
 μεταγενε ́στερη δια ́θεση των συσκευω ́ν που δεν αποτελου ́ν το
 αντικει ́μενο απογραφη ́ς.
 (1) ΕΕ L 243 της 29.9.1996, σ. 31.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 24 Απριλι ́ου
 2001
 (Υπο ́θεση C-177/01)
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 (2001/C 173/53) βαλε το College van beroep voor het bedrijfsleven


text:
με
 απο ́φαση της 26ης Απριλι ́ου 2001 στην υπο ́θεση 1) Η. Jippes,
 2) Afdeling Groningen van de Nederlandse Vereniging
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ tot Bescherming van Dieren και 3) Afdeling Assen en
 τον Η. Støvlbæk και τη J. Adda, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο, omstreken van de Nederlandse Vereniging tot
 α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Bescherming van Dieren κατα ́ Minister van Landbouw,
 24 Απριλι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. Natuurbeheer en Visserij
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: (Υπο ́θεση C-189/01)
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να
 (2001/C 173/54)
 της κοινοποιη ́σει περι ́ληψη των απογραφω ́ν των συσκευω ́ν
 που περιε ́χουν ο ́γκο PCB μεγαλυ ́τερο των 5 dm3, σχε ́διο
 απολυμα ́νσεως η ́/και διαθε ́σεως των συσκευω ́ν που ́εχουν Με απο ́φαση της 26ης Απριλι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 απογραφει ́ και των PCB τα οποι ́α περιε ́χουν και σχε ́διο για τη Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 συλλογη ́ και μεταγενε ́στερη δια ́θεση των συσκευω ́ν που 27 Απριλι ́ου 2001, το College van beroep voor het bedrijfsleven
 δεν αποτελου ́ν το αντικει ́μενο απογραφη ́ς συ ́μφωνα με το στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́, αφενο ́ς, των 1) Η. Jippes,
 α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, και των συσκευω ́ ν του α ́ρθρου 6, 2) Afdeling Groningen van de Nederlandse Vereniging tot
 παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 96/59/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της Bescherming van Dieren και 3) Afdeling Assen en omstreken
 16ης Σεπτεμβρι ́ου 1996, για τη δια ́θεση των πολυχλωροδι- van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren
 φαινυλι ́ων και των πολυχλωροτριφαινυλι ́ων (PCB/PTC) (1), και, αφετε ́ρου, του Minister van Landbouw, Natuurbeheer en
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 4 και 11 Visserij, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 της προαναφερθει ́σας οδηγι ́ας· ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/20
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 30ής Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-281/02, Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα Mehr für Ihr Geld - Απόλυτοι λόγοι αρνήσεως καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2004/C 239/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-281/02, Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG, με έδρα τη Νυρεμβέργη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους S. Rojahn και S. Freytag, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπούμενου από τον D. Schennen, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 3ης Ιουλίου 2002 (υπόθεση R 239/2002-3), περί της καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Mehr für Ihr Geld ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, Πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές· γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Ιουνίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η προσφυγή απορρίπτεται.
 2.
 Η προσφεύγουσα καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.11.2002


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/30
 Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2011 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-113/11)
 2011/C 145/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse eV (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Loschelder και V. Schoene, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1122/2010 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 2010, για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Gouda Holland (ΠΓΕ)],
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση της κατανομής αρμοδιοτήτων
 —
 Ως πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της κατανομής αρμοδιοτήτων που θεσπίζει ο κανονισμός (ΕΚ) 510/2006 (1), καθότι δεν διεξήχθη εθνική διαδικασία για την μέσω του προσβαλλόμενου κανονισμού καταχωρισθείσα προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη «Gouda Holland».
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι με την αρχική αίτηση ζητήθηκε η καταχώριση της ονομασίας «Hollandse Gouda» και ότι η διεξαχθείσα εθνική διαδικασία, η οποία είναι απαραίτητη κατά το άρθρο 5 του κανονισμού 510/2006, αφορούσε μόνον την εν λόγω ονομασία.
 2)
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1898/2006 (2)
 —
 Ως προς τον λόγο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το «Gouda Holland» δεν αποτελεί έκφραση της ολλανδικής γλώσσας.
 3)
 Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 510/2006 και του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1898/2006
 —
 Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καταχωρισθείσα ονομασία δεν χρησιμοποιείται.
 4)
 Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006, καθότι το «Gouda Holland» δεν είναι «παραδοσιακή» μη γεωγραφική ονομασία.
 5)
 Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006
 —
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006, δεδομένου ότι το «Gouda Holland» δεν έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή φήμη.
 6)
 Έκτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση των άρθρων 30 και 36 ΣΛΕΕ
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός περιορίζει αδικαιολογήτως την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εξαιτίας της ελλείψεως ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του προερχόμενου από εγκατεστημένους στις Κάτω Χώρες γαλακτοπαραγωγούς γάλατος, του οποίου η χρήση για το «Gouda Holland» εγκρίθηκε κατ’ αποκλειστικότητα.
 7)
 Έβδομος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 510/2006
 —
 Σχετικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ιδίως ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006, καθότι το «Holland» αποτελεί, ως συνώνυμο του «Νiederlande», το όνομα χώρας. Επιπλέον, δεν συντρέχει η κατ' εξαίρεση περίπτωση που απαιτείται για την καταχώριση ονόματος χώρας.
 8)
 Όγδοος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 510/2006
 —
 Συναφώς, προβάλλεται ότι, λαμβανομένης υπόψη της προγενέστερης καταχωρίσεως «Noord-Hollandse Gouda ΠΟΠ», η καταχώριση του «Gouda Holland» έγινε κατά παράβαση των


text:
τοπικών και συναλλακτικών ηθών και δημιουργεί κίνδυνο παραπλανήσεως.
 9)
 Ένατος λόγος ακυρώσεως: παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και των διαδικαστικών αρχών και σφάλμα εκτιμήσεως
 —
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής παρέλειψε να διευκρινίσει στον προσβαλλόμενο κανονισμό ότι η ονομασία «Edam» είναι γενική. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας μια τέτοια διευκρίνιση ήταν δυνατή, κατά τη νομολογία του δικαστηρίου και σύμφωνα με την πρακτική της Επιτροπής, όπως επίσης και απαραίτητη δεδομένης της πραγματικής καταστάσεως. Η παράλειψή της παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και τις διαδικαστικές αρχές και συνιστά σφάλμα εκτιμήσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ L 93, σ. 12).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1898/2006 της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ L 369, σ. 1).


text:
 22.12.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2007 — Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-238/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Τρισδιάστατο σήμα - Μορφή πλαστικής φιάλης - Άρνηση καταχωρίσεως - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Προγενέστερο εθνικό σήμα - Σύμβαση των Παρισίων - Συμφωνία ΔΠΙΤΕ (TRIPs) - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2007/C 315/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (εκπρόσωποι: R. Kunz-Hallstein και H. Kunz-Hallstein, Rechtsänwalte)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2006 στην υπόθεση T-129/04, Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος με τη μορφή πλαστικής φιάλης, για προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 32, — Διακριτικός χαρακτήρας του σήματος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
C 192/26 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.7.2000
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α Προϊο ́ντα της κλα ́σεως 3 της Συμ- Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 φωνι ́ας της Νι ́καιας (ειδικο ́τερα:
 παρασκευα ́σματα για το πλυ ́σιμο και
 τη λευ ́κανση ρου ́χων, παρασκευα ́σ- Η προσφυγη ́ στηρι ́ζεται ιδι ́ως στους παρακα ́τω λο ́γους:
 ματα για τον καθαρισμο ́,
 παρασκευα ́σματα για το πλυ ́σιμο — Τα δισκι ́α βραδει ́ας αποδεσμευ ́σεως ADIPEX ́εχουν τεθει ́ σε
 πια ́των, σα ́πωνες, ει ́δη αρωματο- κυκλοφορι ́α μο ́νον βα ́σει εθνικη ́ς αυστριακη ́ς α ́δειας, κατα ́ τη
 ποιι ́ας, αιθε ́ρια ́ελαια, καλλυντικα ́, χορη ́γηση της οποι ́ας δεν εφαρμο ́στηκε η διαδικασι ́α της
 σαμπουα ́ν μαλλιω ́ν, οδοντο ́κρεμες) αμοιβαι ́ας αναγνωρι ́σεως με την ́εννοια του κεφαλαι ́ου III της
 οδηγι ́ας 75/319 (1). Συνεπω ́ς η καθη ́ς δεν η ́ταν αρμο ́δια για
 Αμφισβητηθει ́σα ενω ́πιον 'Αρνηση καταχωρη ́σεως εκ με ́ρους την ́εκδοση της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως.
 του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του εξεταστη ́
 απο ́φαση — Η Επιτροπη ́ στη ́ριξε εσφαλμε ́να την απο ́φαση ́ της στο
 α ́ρθρο 15α της οδηγι ́ας 75/319 και στα κριτη ́ρια του
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γρα- α ́ρθρου 5 της οδηγι ́ας 65/65 (2). Κρι ́σιμο ει ́ναι ο ́μως μο ́νο το
 φος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ α ́ρθρο 11 της οδηγι ́ας 65/65/ΕΟΚ.
 40/94.
 — Οι προϋποθε ́σεις για την ανα ́κληση της α ́δειας δεν πληρου ́νται.
 Ου ́τε η βλαβερο ́τητα ου ́τε η ́ελλειψη θεραπευτικη ́ς δρα ́σης της
 ουσι ́ας Phentermin, εφο ́σον η ουσι ́α αυτη ́ χρησιμοποιει ́ται για
 τις προβλεπο ́μενες χρη ́σεις, ́εχουν διαπιστωθει ́ δεο ́ντως.
 (1) ∆ευ ́τερη οδηγι ́α 75/319/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 20η ́ς Μαι ̈́ου
 1975, περι ́ της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Gerot Pharmazeutika GmbH κατα ́ διοικητικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 13/003, σ. 66).
 (2) Οδηγι ́α 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Iανουαρι ́ου, περι ́
 στις 17 Μαι ̈́ου 2000 της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν
 διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα (ΕΕ ειδ.
 (Υπο ́θεση Τ-132/00) ́εκδ. 13/001, σ. 25).
 (2000/C ===/49)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η εταιρι ́α Gerot Pharmazeutika GmbH, με ́εδρα τη Βιε ́ννη, Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας Cambridge Healthcare Supplies
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Karl Grigkar, Βιε ́ννη, α ́σκησε Limited κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στις 17 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη


text:
́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των. (Υπο ́θεση Τ-137/00)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2000/C ===/50)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς Ε (2000) 452, της
 9ης Μαρτι ́ου 2000, για την ανα ́κληση της α ́δειας κυκλοφορι ́ας ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 φαρμακευτικω ́ν προïο ́ντων που προορι ́ζονται για τον α ́νθρωπο
 και περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin, ιδι ́ως ο ́σον αφορα ́ το Η εταιρι ́α Cambridge Healthcare Supplies Limited, εκπροσωπου ́-
 περιε ́χον την ουσι ́α Phentermin φαρμακευτικο ́ προϊο ́ν της μενη απο ́ τους David Vaughan, Q. C., Kaelyn Bacon, Barrister,
 προσφευ ́γουσας ADIPEX που ́εχει τεθει ́ σε κυκλοφορι ́α υπο ́ και Simon Davis, Solicitor, Clifford Chance, Λονδι ́νο, α ́σκησε
 μορφη ́ δισκι ́ων βραδει ́ας αποδεσμευ ́σεως της δραστικη ́ς στις 22 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 ουσι ́ας· Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.
 — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́ σει την απο ́φαση της καθη ́ς, στο με ́τρο
 που με το α ́ρθρο 1, σε συνδυασμο ́ με το παρα ́ρτημα 1 της
 αποφα ́σεως, επιβα ́λλεται στην Αυστρι ́α να ανακαλε ́σει την Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 α ́δεια κυκλοφορι ́ας για τα φαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα της
 προσφευ ́γουσας που περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin, και — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς Ε (2000) 452, της
 συγκεκριμε ́να τα δισκι ́α ADIPEX· 9ης Μαρτι ́ου 2000,
 — επιπλε ́ον, να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα. — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- 8.7.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 192/27
 Iσχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ΕΦI ο ́σο και κατα ́ τη διαδικασι ́α εκδο ́σεως της αποφα ́σεως απο ́
 την Επιτροπη ́·
 Η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη να ανακα- — η απο ́φαση αντιβαι ́νει προς τις διαδικασι ́ες ελε ́γχου των
 λε ́σουν τις α ́δειες κυκλοφορι ́ας για τα φαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα που οδηγιω ́ν 65/65/ΕΟΚ (2) και 75/319/ΕΟΚ για την ανα ́κληση
 περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin. της α ́δειας κυκλοφορι ́ας στην αγορα ́, καθω ́ς και προς την
 υποχρε ́ωση αναφορα ́ς των λο ́γων στους οποι ́ους αυτη ́ στηρι ́-
 χθηκε, συ ́μφωνα με τα α ́ρθρο 253 ΕΚ·
 Η προσφευ ́γουσα ει ́ναι στο Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο κα ́τοχος α ́δειας — η αξιολο ́γηση της ουσι ́ας Phentermin απο ́ α ́ποψη το ́σο
 κυκλοφορι ́ας για τα δισκι ́α Ionamin των 15 mg και των 30 mg, ασφα ́λειας ο ́σο και αποτελεσματικο ́τητας απο ́ την ΕΦI και την
 τα οποι ́α περιε ́χουν την ουσι ́α Phentermin. Ζητει


text:
́ την ακυ ́ρωση Επιτροπη ́ δεν στηρι ́ζεται σε αξιο ́πιστα επιστημονικα ́ στοιχει ́α
 της αποφα ́σεως για τους ακο ́λουθους λο ́γους: και στην πραγματικο ́τητα αντικρου ́εται απο ́ σαφε ́στατα απο-
 δεικτικα ́ στοιχει ́α που παρε ́χουν το ́σο η προσφευ ́γουσα ο ́σο
 — H παραπομπη ́ της ουσι ́ας Phentermin στην Επιτροπη ́ Φαρμα- και η ́δια
 ι η ΕΦI.
 κευτικω ́ν Iδιοσκευασμα ́των (ΕΦI) κατα ́ το α ́ρθρο 15α της (1) ∆ευ ́τερη οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου 75/319/ΕΟΚ, της 20η ́ς Μαι ̈́ου
 οδηγι ́ας 75/319 του Συμβουλι ́ου (1), η ́ταν α ́κυρη· περαιτε ́ρω, 1975, περι ́ της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και
 η γνω ́μη που διατυ ́πωσε η ΕΦI ́εβαινε πε ́ραν των αιτηθε ́ντων με διοικητικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκευα ́σματα
 την παραπομπη ́· ́ετσι η Επιτροπη ́ δεν η ́ταν αρμο ́δια να δρα ́σει· (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 13/003, σ. 66).
 (2) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου 65/65/ΕΟΚ, της 26ης Iανουαρι ́ου 1965,
 περι ́της προσεγγι ́σεως των νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν
 — η απο ́φαση ει ́ναι πλημμελη ́ς λο ́γω παραβα ́σεως ουσιαστικω ́ν διατα ́ξεων σχετικα ́ με τα φαρμακευτικα ́ ιδιοσκσυα ́σματα (ΕΕ ειδ. ́εκδ.
 διαδικαστικω ́ν τυ ́πων, το ́σο κατα ́ τη διαδικασι ́α ενω ́πιον της 13/001, σ. 25).


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/26
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2008 — EREF κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-40/08)
 (2008/C 107/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Fouquet, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2007) 4323 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 25ης Σεπτεμβρίου 2007·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το επίμαχο χρηματοδοτικό σχήμα υπό την τωρινή μορφή και δομή του αποτελεί παράνομη κρατική ενίσχυση·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το 2004 η προσφεύγουσα υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή, ισχυριζόμενη ότι διάφορες πτυχές της χρηματοδοτήσεως ενός υπό κατασκευή σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Φινλανδία συνιστούν κρατική ενίσχυση που δεν ανακοινώθηκε. Οι σχετικές με κρατική ενίσχυση πτυχές της καταγγελίας πρωτοκολλήθηκαν από την Επιτροπή υπό τα στοιχεία CP 238/04 και, το 2006, η Επιτροπή αποφάσισε να διαιρέσει τον φάκελο σε δύο χωριστές υποθέσεις που έλαβαν τους αριθμούς NN 62/A/2006 και NN 62/B/2006.
 Στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση C(2007) 4323 τελικό της 25ης Σεπτεμβρίου 2007 σχετικά με την υπόθεση NN 62/A/2006, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 14 Νοεμβρίου 2007 και με την οποία η Επιτροπή συνήγαγε ότι η από τον γαλλικό φορέα ασφαλίσεως του εξωτερικού εμπορίου («COFACE») εγγύηση μιας πιστώσεως για τη χρηματοδότηση της νέας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας «Olkiluoto 3», μονάδας που αγοράστηκε από τη φινλανδική εταιρία παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Teollisuuden Voima Oy («TVO»), δεν συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση και, έτσι, αποφάσισε να περατώσει την έρευνα.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η από την COFACE υπέρ της TVO εγγύηση μιας πιστώσεως 570 000 ευρώ συνιστά παράνομη διακοινοτική ενίσχυση λόγω του αντικτύπου της στο όλο πακέτο χρηματοδοτήσεως του σχετικού έργου. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η εγγύηση συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση καθόσον δόθηκε από την COFACE υπό την ιδιότητά της ως δημόσιου φορέα για λογαριασμό της Γαλλίας που ανέλαβε την ευθύνη για την απόδοση του δανείου στο τραπεζικό consortium σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής από την TVO και καθόσον η εγγύηση αυτή έδωσε ένα αδικαιολόγητο οικονομικό πλεονέκτημα στην TVO, διευκολύνοντας την πρόσβασή της στην αγορά και διασφαλίζοντας τη μελλοντική χρηματοδοτική της ικανότητα. Επί πλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι ένα τέτοιο εγγυημένο δάνειο θα δώσει στην TVO τη δυνατότητα να παράγει ηλεκτρισμό με σημαντικά μικρότερο κόστος.
 Περαιτέρω, διατείνεται ότι η διαίρεση του φακέλου σε δύο χωριστές υποθέσεις συνιστά παράβαση βασικών διαδικαστικών κανόνων και οδηγεί σε εσφαλμένες εκτιμήσεις.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/25
 Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2014 — Al Naggar κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-375/14)
 2014/C 245/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Κάιρο, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe και A. Yehia, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/153, καθόσον με αυτήν παρατείνονται, μέχρι τις 22 Μαρτίου 2015, τα περιοριστικά μέτρα που ελήφθησαν κατά της προσφεύγουσας και τα οποία περιλαμβάνονται στην απόφαση 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 1 της αποφάσεως 2011/172 (1), στο μέτρο που η προσφεύγουσα δεν θεωρήθηκε η ίδια –ούτε καν ταυτοποιήθηκε– ως υπεύθυνη παράνομης ιδιοποιήσεως κρατικών κεφαλαίων, αλλά της επιβλήθηκαν περιοριστικά μέτρα αποκλειστικά και μόνο διότι είναι σύζυγος του Ahmed Abdelaziz Ezz (στο εξής: Α. Ezz).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 6 ΣΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3 ΣΕΕ καθώς και τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που η απόφαση 2014/153 (2) κακώς στηρίζεται στο αμάχητο τεκμήριο ότι δεν υφίσταται κίνδυνος προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στο πλαίσιο των διαδικασιών που έχουν κινηθεί εις βάρος της στην Αίγυπτο.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 7, 16 και 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που η απόφαση 2014/153 συνεπάγεται δυσανάλογους περιορισμούς του δικαιώματος στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής, του δικαιώματος ιδιοκτησίας και της επιχειρηματικής ελευθερίας της προσφεύγουσας.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 41, 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που η απόφαση 2014/153 δεν αιτιολογείται δεόντως και επαρκώς, εκδόθηκε δε κατά παράβαση του δικαιώματος ακροάσεως της προσφεύγουσας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στο μέτρο που (i) ουδέποτε έχει διενεργηθεί οποιαδήποτε δικαστική έρευνα ως προς την προσφεύγουσα σχετικά με παράνομη ιδιοποίηση κρατικών κεφαλαίων· (ii) η συμπεριφορά του Α. Ezz συνίσταται σε ενέργειες οι οποίες θεωρούνται συνήθεις στις συναλλαγές, οπότε δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως παράνομη ιδιοποίηση κρατικών κεφαλαίων, και (ii) κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως 2014/153, το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι, τρία έτη μετά τη λήψη των αρχικών μέτρων, η νομική κατάσταση του Α. Ezz παραμένει τουλάχιστον αβέβαιη.
 (1) Απόφαση 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 76, σ. 63).
 (2) Απόφαση 2014/153/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/172/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/39
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2016 — Pari Pharma κατά ΕMA
 (Υπόθεση T-235/15 R)
 ([«Ασφαλιστικά μέτρα - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα ευρισκόμενα στην κατοχή του EMA τα οποία αφορούν πληροφορίες παρασχεθείσες από επιχείρηση στο πλαίσιο της αιτήσεώς της για άδεια κυκλοφορίας φαρμάκου - Διάταξη περί αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως χορηγήσεως σε τρίτον προσβάσεως στα έγγραφα - Αίτηση ανακλήσεως - Μη μεταβολή των περιστάσεων - Άρθρο 159 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου»])
 (2016/C 260/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: Pari Pharma GmbH (Starnberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Epping και W. Rehmann, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (εκπρόσωποι: T. Jabłoński, N. Rampal Olmedo, A. Spina, A. Rusanov και S. Marino)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Novartis Europharm Ltd (Camberley, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: C. Schoonderbeek, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτηση βάσει του άρθρου 159 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου με σκοπό την ανάκληση της διατάξεως της 1ης Σεπτεμβρίου 2015, Pari Pharma κατά EMA (T-235/15 R, EU:T:2015:587), η οποία ανέστειλε την εκτέλεση της αποφάσεως ΕΜΑ/271043/2015 του EMA, της 24ης Απριλίου 2015, με την οποία χορηγήθηκε σε τρίτον, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43), η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες τις οποίες παρέσχε επιχείρηση στο πλαίσιο της αιτήσεώς της για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμάκου Vantobra στην αγορά.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ανακλήσεως της διατάξεως της 1ης Σεπτεμβρίου 2015, Pari Pharma κατά ΕΜΑ (T-235/15 R, EU:T:2015:587).
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/34
 Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2016 — Cyprus Turkish Chamber of Industry κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-41/16)
 (2016/C 118/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Cyprus Turkish Chamber of Industry (Λευκωσία, Κύπρος), Animal Breeders Association (Λευκωσία), Milk and Oil Products Production and Marketing Cooperative Ltd. (Λευκωσία), Süt Urünleri İmalatçulari Birliği Milk Processors Association (Λευκωσία) και Fatma Garanti (Güzelyurt/Μόρφου, Κύπρος) (εκπρόσωποι: B. O’Connor, Solicitor, S. Gubel και E. Bertolotto, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Ares(2015)5171539 της 18ης Νοεμβρίου 2015 και την απόφαση της Επιτροπής Ares(2016)220922 της 15ης Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τις διαδικασίες ανακοπής αναφορικά με την αίτηση καταχωρίσεως του όρου «ΧΑΛΛΟΥΜΙ» (HALLOUMI)/«HELLIM» (ΠΟΠ) (CY-PDO-0005-01243)·
 —
 να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα των άρθρων 49, 50, 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012, και τη μη δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων αυτών στην υπό κρίση υπόθεση, καθόσον δεν προβλέπουν σύστημα το οποίο να διασφαλίζει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις της Επιτροπής δεν είναι σύννομες, καθόσον αποκλείουν τους προσφεύγοντες από τη διαδικασία για την καταχώριση του όρου Halloumi/Hellim ως προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις της Επιτροπής δεν είναι σύννομες, καθόσον αντίκεινται στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι τα άρθρα 49, 50, 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 (1) δεν είναι σύννομα και πρέπει να κριθούν μη εφαρμοστέα, καθόσον δεν προβλέπουν σύστημα το οποίο να διασφαλίζει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων.
 (1) Κανονισμός (EE) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343, σ. 1).


text:
 29.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/22
 Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2015 — ICA Laboratories κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-732/15)
 (2016/C 078/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: ICA Laboratories Close Corp. (Century City, Νότια Αφρική), ICA International Chemicals (Proprietary) Ltd (Century City), ICA Developments (Proprietary) Ltd (Century City) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και R. Crespi, δικηγόροι, και P. Sellar, solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/1910 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση των παραρτημάτων III και V του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ανώτατα όρια καταλοίπων της ουσίας guazatine μέσα ή πάνω σε ορισμένα προϊόντα (1)· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/1910 με τον οποίο επιβάλλεται ανώτατο όριο 0,05 mg/kg της δραστικής ουσίας guazatine μέσα ή πάνω σε ορισμένα προϊόντα, διέπραξε παραβάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν εφάρμοσε τις γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η Επιτροπή διέψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της Κυβερνήσεως της Νότιας Αφρικής και των προσφευγουσών και παρέβη διατάξεις που είναι νομικά δεσμευτικές βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 (2), καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις διαθέσιμες επιστημονικές και τεχνικές πληροφορίες.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι Επιτροπή υπέπεσε σε διάφορα πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως στηριζόμενη σε δύο γνωμοδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τα σφάλματα αυτά προκύπτουν από το περιεχόμενο των ως άνω γνωμοδοτήσεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών. Η Επιτροπή βασίστηκε σε μια επιστημονική επιφύλαξη για την οποία δεν δίδεται καμία πληροφορία ούτε στον προσβαλλόμενο κανονισμό ούτε στο έγγραφο επί του οποίου βασίστηκε ο κανονισμός αυτός.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός έχει δυσανάλογο χαρακτήρα. Η Επιτροπή επέλεξε το πλέον επαχθές μέτρο ενώ υφίσταντο άλλα αναλογικότερα μέτρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1910 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση των παραρτημάτων III και V του κανονισμού (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ανώτατα όρια καταλοίπων της ουσίας guazatine μέσα ή πάνω σε ορισμένα προϊόντα (ΕΕ 2015, L 280, σ. 2).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23 Φεβρουαρίου 2005, για τα ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα η πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης και για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2005, L 70, σ. 1).


text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/9
 Προσφυγή της 18ης Απριλίου 2006 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-184/06)
 (2006/C 154/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 —
 Ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 51/2006 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2005 (1), περί καθορισμού, για το 2006, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων, στο μέτρο που δεν χορηγούνται συγκεκριμένες ποσοστώσεις για τα ισπανικά σκάφη στα κοινοτικά ύδατα της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής·
 —
 Καταδίκη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 1. Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων
 Το Βασίλειο της Ισπανίας ισχυρίζεται ότι, στο μέτρο που ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν χορήγησε στην Ισπανία ποσοστώσεις στα κοινοτικά ύδατα της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής παραβιάζεται η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων και ότι, μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται από την Πράξη Προσχωρήσεως, αναγνωρίζεται στα λοιπά κράτη μέλη το δικαίωμα προσβάσεως στα ύδατα αυτά και στους σχετικούς πόρους, ενώ στο Βασίλειο της Ισπανίας αναγνωρίζεται μόνον το δικαίωμα προσβάσεως στα ύδατα.
 2. Εσφαλμένη ερμηνεία της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ισπανίας
 Στην Πράξη Προσχωρήσεως, στο πλαίσιο της ρυθμίσεως της μεταβατικής περιόδου της Ισπανίας όσον αφορά το ζήτημα της αλιείας, δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσβάσεως στα ύδατα και προσβάσεως στους σχετικούς πόρους. Κατά τα λοιπά, οι διατάξεις της Πράξεως Προσχωρήσεως πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με το σχετικό πλαίσιο και σκοπό.
 3. Παράβαση του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 2371/2002 (2)
 Υφίσταται παράβαση των ανωτέρω διατάξεων καθώς δεν έχουν χορηγηθεί στην Ισπανία ποσοστώσεις που αποτελούν νέες αλιευτικές δυνατότητες και κατανεμήθηκαν για πρώτη φόρα μετά το πέρας της προβλεπομένης στην Πράξη Προσχωρήσεως μεταβατικής περιόδου.
 (1) ΕΕ L 16, της 20.1.2006, σ. 1.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΕΕ L 358, σ. 59)


text:
 18.2.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 49/26
 Προσφυγή της 2ας Δεκεμβρίου 2011 — Sky Deutschland και Sky Deutschland Fernsehen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-626/11)
 2012/C 49/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Sky Deutschland AG (Unterföhring, Γερμανία) και Sky Deutschland Fernsehen GmbH & Co. KG (Unterföhring) (εκπρόσωποι: A. Cordewener, F. Kutt και C. Jehke, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει ολικώς την απόφαση της καθής, της 26ης Ιανουαρίου 2011, στη διαδικασία κρατικής ενισχύσεως C 7/2010 (πρώην CP 250/2009 και NN 5/2010)] «KStG, Sanierungsklausel»·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προαναφερθείσα απόφαση στο μέτρο τουλάχιστον που δεν προβλέπει προς όφελος επιχειρήσεων ευρισκόμενων στη θέση των προσφευγουσών κάποια εξαίρεση, βάσει της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, από την ορισθείσα στα άρθρα 4 και 5 υποχρέωση ανακτήσεως ούτε, τουλάχιστον, κάποιο αποτελεσματικό μεταβατικό καθεστώς προς όφελος τέτοιων επιχειρήσεων·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν ουσιαστικά τα ακόλουθα:
 —
 Στην προσβαλλόμενη απόφαση, η καθής καταλήγει εσφαλμένως στο συμπέρασμα ότι η ρήτρα περί εξυγιάνσεως (Sanierungsklausel) του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, του γερμανικού νόμου περί φορολογίας επιχειρήσεων (Körperschaftsteuergesetz, KStG) πρόκειται περί παράνομης ενισχύσεως κατά το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν σχετικώς, μεταξύ άλλων, ότι η καθής εσφαλμένως συμπεραίνει ότι η ρύθμιση του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, KStG, έχει επιλεκτικό χαρακτήρα και αποτελεί αδικαιολόγητη εξαίρεση από την ενσωματωμένη στο άρθρο 8c, παράγραφος 1, KStG, αρχή, κατά την οποία οι φορολογικές ζημιές μιας επιχειρήσεως καταπίπτουν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις σε περίπτωση μεταβολής των μετόχων αυτής. Κατά την άποψη των προσφευγουσών, η καθής αδίκως εκτιμά ότι η ρύθμιση του άρθρου 8c, παράγραφος 1, KStG, συνιστά το οικείο εσωτερικό σύστημα αναφοράς για την εξέταση της ενισχύσεως.
 —
 Το οικείο εσωτερικό σύστημα αναφοράς αποτελεί την υφιστάμενη καταρχήν στο γερμανικό δίκαιο δυνατότητα συμψηφισμού των ζημιών μεταξύ διαφορετικών οικονομικών ετών, η οποία απορρέει από τη λεγόμενη αρχή του αντικειμενικού προσδιορισμού των καθαρών αποτελεσμάτων. Κατά την άποψη των προσφευγουσών, το σύστημα αυτό αναφοράς απλώς επιβεβαιώνεται από την ρήτρα περί εξυγιάνσεως του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, KStG. Επιπλέον, το άρθρο 8c, παράγραφος 1a, KStG, δεν μπορεί εξάλλου να συνιστά το οικείο εσωτερικό σύστημα και για τον λόγο ότι, βάσει του Γερμανικού Συντάγματος, ο κανόνας αυτός δικαίου είναι αντισυνταγματικός.
 —
 Η ρύθμιση του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, KStG, συνιστά επιπλέον ένα λεγόμενο γενικό μέτρο, το οποίο δύναται να ωφελήσει κάθε οικονομικό φορέα που παρουσιάζει ζημίες και με το οποίο δεν ευνοείται κάποια συγκεκριμένη ομάδα παραγόντων της αγοράς. Κατά την άποψη των προσφευγουσών, η ρήτρα περί εξυγιάνσεως δεν έχει, επομένως, επιλεκτικό χαρακτήρα.
 —
 Η ρήτρα περί εξυγιάνσεως του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, KStG, δικαιολογείται επίσης από τη φύση και την εσωτερική δομή του γερμανικού φορολογικού συστήματος, διότι ο κανόνας αυτός μειώνει τα αποτελέσματα του περιορισμού της έκπτωσης των ζημιών του άρθρου 8c, παράγραφος 1a, KStG. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν σχετικώς ότι, στην αρχική του διατύπωση, το άρθρο 8c, KStG επρόκειτο περί μίας καταστήσασας πολύ ευρείας ρυθμίσεως προς αποτροπή των καταχρήσεων


text:
και ότι η εκ των υστέρων (και δη αναδρομική) τροποποίηση της διατάξεως αυτής από το άρθρο 8c, παράγραφος 1a, KStG, περιορίζει απλώς το υπερβάλλον περιεχόμενο του άρθρου 8c, παράγραφος 1, KStG και αποκαθιστά επομένως, την ισχύ του γενικού συμψηφισμού των ζημιών μεταξύ διαφορετικών οικονομικών ετών ως το οικείο σύστημα αναφοράς.
 —
 Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι χαίρουν προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, διότι η αρνητική απόφαση της καθής δεν ήταν προβλέψιμη και, επίσης, διότι η καθής δεν επέκρινε τον παρόμοιο προγενέστερο κανόνα στο άρθρο 8, παράγραφος 4, KStG, στην παλαιά του διατύπωση, ούτε συγκρίσιμες ρυθμίσεις σε άλλα κράτη μέλη.


text:
Αριθ . C 166/4 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31 . 5 . 97
 αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής , η Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 οποία κοινοποιήθηκε με έγγραφο της 6ης Ιουλίου 1995 και υπέβαλε, με διάταξη της 8ης Ιανουαρίου 1997, το Landge
 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών richt München I, στις υποθέσεις WSC Windsurfing Chiemsee
 Κοινοτήτων (2), περί παρατάσεως , αναδρομικώς από 1ης Produktions und Vertriebs GmbH κατά Boots- und Segelzu
 Ιανουαρίου 1995 , της αποφάσεως της 23ης Δεκεμβρίου 1992, behör Walter Huber, αφενός, και κατά Attenberger Franz,
 η οποία είχε παρατείνει την ισχύ του κοινοτικού πλαισίου για αφετέρου
 τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των αυτοκινήτων , το (Υποθέσεις C-108/97 και C-109/97)
 Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini,
 πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn , G. ( 97/C 166/07
 Hirsch και R. Schintgen (εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγ
 γελέας: C. O. Lenz, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις Με διάταξη της 8ης Ιανουαρίου 1 997, η οποία περιήλθε στη
 15 Απριλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Μαρτίου 1997 , το
 Landgericht München I , στο πλαίσιο των διαφορών που
 1 . Ακυρώνει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 6ης Απρι εκκρεμούν ενώπιον του μεταξύ , αφενός , WSC Windsurfing
 λίου 1995 απόφαση της Επιτροπής περί παρατάσεως, Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH και, αφετέρου .
 αναδρομικώς από 1ης Ιανουαρίου 1995, της ισχύος της Boots- und Segelzubehör Walter Huber (υπόθεση C-108/97 )
 αποφάσεως της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 1992, η και Attenberger Franz (υπόθεση C-109/97 ), ζητεί από το
 οποία παρέτεινε την ισχύ του κοινοτικού πλαισίου για τις Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προ
 κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των αυτοκινήτων. δικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. 1 . Σχετικά με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της
 οδηγίας 89/ 1 Θ4/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('):
 (>) ΕΕ αριθ . C 299 της 11 . 11 . 1995 .
 ( 2 ΕΕ αριθ . C 284 της 28. 1 θ. 1995 , σ. 3 .
 Έχει το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) την έννοια ότι
 αρκεί να υπάρχει η δυνατότητα χρήσεως μιας ονομασίας
 προς δήλωση της γεωγραφικής προελεύσεως ή πρέπει η
 δυνατότητα αυτή να έχει λάβει συγκεκριμένη μορφή (υπό
 την έννοια ότι άλλες επιχειρήσεις αυτού του είδους
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ χρησιμοποιούν ήδη τη λέξη αυτή προς δήλωση της
 γεωγραφικής προελεύσεως των ομοειδών προϊόντων τους
 της 4ης Μαρτίου 1997 ή ότι υφίστανται, τουλάχιστον, συγκεκριμένες ενδείξεις
 στην υπόθεση C-46/96: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της περί του ότι τούτο πρέπει να αναμένεται ότι θα συμβεί στο
 Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή εγγύς μέλλον) ή πρέπει ακόμη να υπάρχει ανάγκη χρήσε
 των (') ως της ονομασίας αυτής προς δήλωση της γεωγραφικής
 (Κατάργηση της δίκης) προελεύσεως των επίμαχων προϊόντων ή πρέπει επιπλέον
 να υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη χρήσεως της εν λόγο.)
 (97/C 166/06 ονομασίας προελεύσεως, επειδή , π .χ. , τα προϊόντα αυτού
 του είδους που παράγονται στην οικεία περιοχή χαίρουν
 (Γλώσσα


text:
διαδικασίας: η γερμανική) ιδιαίτερης φήμης;
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο Έχει σημασία για την ευρεία ή στενή ερμηνεία της εννοίας
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») των ενδείξεων γεωγραφικής προελεύσεως που προβλέ
 πονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ), το γεγονός
 Στην υπόθεση C-46/96, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερ ότι τα αποτελέσματα του σήματος είναι περιορισμένα,
 μανίας (εκπρόσωπος: Ernst Rôder) κατά Επιτροπής των σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β):
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Anders Christian Εμπίπτουν στις ενδείξεις γεωγραφικής προελεύσεως κατά
 Jessen και Paul F. Nemitz, επικουρούμενοι από τους δικηγό την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ ), μόνον
 ρους Hans-Jürgen Rabe και Georg M. Berrisch ), με αντικεί εκείνες που αναφέρονται στον τόπο παραγωγής των
 μενο την ακύρωση της αποφάσεως C(95) 3319 τελικό, της προϊόντων ή αρκεί να διατίθενται τα εν λόγω προϊόντα
 Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1995 , περί της χορηγήσεως στο εμπόριο στον τόπο αυτό ή από τον τόπο αυτό ή , τέλος,
 φορολογικών ενισχύσεων υπό μορφή αποσβέσεων υπέρ στην περίπτωση της παραγωγής υφασμάτων , αρκεί τα
 γερμανικών εταιρειών, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους υφάσματα να σχεδιάζονται στην εν λόγο) περιοχή , μολο
 G. C. Rodriguez Iglesias , Πρόεδρο , G. F. Mancini , J. C. νότι στη συνέχεια, στο πλαίσιο της επ ' αμοιβή διαδικασίας
 Moitinho de Almeida , J. L. Murray και L. Sevón , προέδρους παραγωγής, παράγονται αλλού :
 τμήματος , J.-P. Puissochet , G. Hirsch , P. Jann ( εισηγητή ), H.
 Ragnemalm , M. Wathelet και R. Schintgen, δικαστές, γενικός 2 . Σχετικά με το άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο της
 εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, οδηγίας 89/ 104/ΕΟΚ:
 εξέδωσε στις 4 Μαρτίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό : Ποιές προϋποθέσεις επιβάλλει η διάταξη αυτή όσον
 αφορά τη δυνατότητα καταχωρίσεως μιας περιγραφικής
 1 . Καταργεί τη δίκη. ονομασίας, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1
 στοιχείο γ);
 2. Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ειδικότερα: Είναι οι προϋποθέσεις αυτές πανομοιότυπες
 (!) ΕΕ αριθ . C 108 της 13 . 4. 19% . σε όλες τις περιπτώσεις ή διαφέρουν ανάλογα με το
 μέγεθος της ανάγκης που υπάρχει να παραμείνει η
 ονομασία στη διάθεση όλων;
 ---pagebreak--- 31.5.97 LU Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 166/5
 Είναι, ειδικότερα, σύμφωνη με τη διάταξη αυτή η μέχρι των εν λογω καυστήρων σε κατοικημένους χώρους, οταν
 τούδε κρατούσα άποψη στη γερμανική νομολογία, κατά πρόκειται για κατά πρώτον ή εκ νέου τοποθέτηση ή αναδιάρ
 την οποία, στην περίπτωση περιγραφικών ονομασιών οι θρωση των θερμικών εγκατατάσεων.
 οποίες πρέπει να παραμείνουν στη διάθεση όλων, είναι
 αναγκαία και πρέπει να αποδεικνύεται η επικράτησή τους H συγκεκριμένη αυτή απαγόρευση παραβιάζει το άρθρο 4
 στις εμπορικές συναλλαγές, και συγκεκριμένα σε ποσοστό της οδηγίας 9Θ/396/ΕΟΚ, υπό την έννοια ότι παρακωλύει τη
 μεγαλύτερο του 50 % των οικείων εμπορικών κύκλων; λειτουργία συσκευών επί των οποίο)ν τυγχάνει εφαρμογής η
 οδηγία και οι οποίες τηρούν τις προβλεπόμενες συναφώς
 Επιβάλλει η διάταξη αυτή προϋποθέσεις όσον αφορά τον βασικές προϋποθέσεις.
 τρόπο διαπιστώσεως του διακριτικού χαρακτήρα


text:
που έχει
 αποκτηθεί με τη χρήση ; H επιχειρηματολογία, σύμφωνα με την οποία το άρθρο 5
 παράγραφος 10 του προεδρικού διατάγματος αριθ . 412/93
 (') Πρώτη οδηγία 89/ 104/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης Δεκεμ συμβιβάζεται προς την οδηγία 9Θ/396/ΕΟΚ λόγω των προ
 βρίου 1988, για την προσέγγιση τιον νομοθεσιών TOJV κρατών διαγραφών ασφαλείας που αποτελούν το νομικό θεμέλιο του ,
 μελών περί σημάτων (ΕΕ αριθ . L 40 της 11.2. 1989, σ. 1 ). είναι αβάσιμη . Συγκεκριμένα, οι βασικές προϋποθέσεις που
 προβλέπει η οδηγία σχετικά με την τοποθέτηση και χρήση των
 συσκευών αερίου — συμπεριλαμβανομένων των «μη στεγα
 νοποιημένων» συσκευών — είναι εξαντλητικές, υπό την
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων έννοια ότι καλύπτουν όλες τις συναφείς προδιαγραφές περί
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 18 Μαρτίου ασφαλείας και συνεπάγονται καταναγκασμό. Στην περίπτω
 1997 ση αυτή οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν πλέον την ευχέρεια να
 (Υπόθεση C-112/97) διατηρούν σε ισχύ ούτε να εκδίδουν εθνικές διατάξεις που
 προβλέπουν την τήρηση περαιτέρω προϋποθέσεων, εφόσον
 (97/C 166/08) σε διαφορετική περίπτωση η εφαρμογή και λειτουργία της
 εσωτερικής αγοράς θα προσέκρουε σε παράνομα εμπόδια.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Paolo Stancanelli και Hans Stovlbaek, μέλη της Το επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο το άρθρο 5 παράγρα
 Νομικής Υπηρεσίας της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον φος 10 του προεδρικού διατάγματος αριθ . 412/93 αποτελεί
 Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε επιτρεπτή παρέκκλιση από την αρχή της ελεύθερης κυκλο
 στις 18 Μαρτίου 1997 , ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω φορίας των προϊόντων, δυνάμει του άρθρου 36 και του
 παϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Ιταλικής Δημοκρα άρθρου 100 A , παράγραφος 4 ή του άρθρου 129 A της
 τίας. συνθήκης ΕΚ , είναι επίσης αβάσιμο.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο : (') ΕΕ αριθ . L 196 της 26. 7 . 1990, σ. 15 .
 απορρίπτοντας κάθε περί του αντιθέτου αίτημα, ένσταση ή
 πρόταση ,
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και διατηρώντας σε ισχύ σύστημα που προβλέπει υπο κατά Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Μαρ
 χρεωτικά την εγκατάσταση σε κατοικημένους χώρους τίου 1997
 αποκλειστικά και μόνο καυστήρων «στεγανοποιημένων», (Υπόθεση C-114/97)
 απαγορεύοντας δηλαδή έμμεσα την εγκατάσταση καυ
 στήρων άλλου μεν τύπου αλλά σύμφωνων προς την (97/C 166/09)
 οδηγία 9Θ/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('), παρέβη τις υπο
 χρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο , H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους A. Caeiro και F. Castillo de la Torre , με αντίκλητο
 — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz, Centre Wagner
 έξοδα. C 254, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 19 Μαρτίου 1997, προσφυγή κατά Βασιλεί
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ου της Ισπανίας.
 Το άρθρο 5 παράγραφος 10 του προεδρικού διατάγματος H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 αριθ. 412 , της 26ης Αυγούστου 1993 ( στο εξής: προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412/93 ) προβλέπει ότι, σε περιπτώσεις το — v' αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώντας
 πρώτον


text:
ή εκ νέου τοποθετήσεως ή αναδιαρθρώσεως θερμι σε ισχύ τα άρθρα 7, 8 και 10 του νόμου αριθ . 23/ 1992 (') της
 κών εγκαταστάσεων που συνοδεύονται και από την τοποθέ 30ής Ιουλίου 1992, κατά το μέτρο που αυτά εξαρτούν τη
 τηση ατομικών καυστήρων, αποκλειομένων των περιπτώσε χορήγηση αδείας για την άσκηση των δραστηριοτήτων
 ων της απλής υποκαταστάσεως , μπορούν να χρησιμοποιη παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας, για την περί
 θούν καυστήρες που έχουν μονωθεί σε σχέση με τον κατοι πτωση των γνωστών ως «επιχειρήσεων παροχής υπηρε
 κημένο περιβάλλοντα χώρο ή συσκευές οποιουδήποτε τύπου , σιών ασφαλείας», από την προϋπόθεση να είναι η σχετική
 εφόσον έχουν εγκατασταθεί σε εξωτερικούς χώρους ή σε επιχείρηση ισπανικού δικαίου καθώς και, όσον αφορά
 κατάλληλους από τεχνική άποψη χώρους. τους διαχειριστές και διευθυντές τους, από την προϋπό
 θεση να είναι αυτοί κάτοικοι Ισπανίας και, αναφορικά με
 Γεγονός είναι ότι το άρθρο 5 παράγραφος 1 0 του προεδρικού το «προσωπικό ασφαλείας», από την προϋπόθεση να
 διατάγματος αριθ . 412/93 δεν απαγορεύει την εμπορία μη διαθέτει αυτό την ισπανική ιθαγένεια, δεν έχει εκπληρώ
 μονωμένων (του τύπου «μη στεγανοποιημένων») καυστή σει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη , ειδικό
 ρων, ούτε περιέχει οποιαδήποτε γενική απαγόρευση τοποθε τερα από τα άρθρα της 48, 52 και 59,
 τήσεώς τους, αλλ' είναι εξίσου γεγονός ότι η διάταξη αυτή
 απαγορεύει συγκεκριμένα, έστω και έμμεσα, την τοποθέτηση — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.


text:
 23.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 288/5
 Κριτήρια της αναθέσεως των υποθέσεων στα τμήματα
 (2010/C 288/08)
 Στις 20 Σεπτεμβρίου 2010 το Γενικό Δικαστήριο καθόρισε ως ακολούθως τα κριτήρια για την ανάθεση των υποθέσεων στα τμήματα για την περίοδο από 20 Σεπτεμβρίου 2010 μέχρι 31 Αυγούστου 2010, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κανονισμού Διαδικασίας:
 1.
 Οι αιτήσεις αναιρέσεως κατά των αποφάσεων του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης ανατίθενται, ήδη από την κατάθεση του σχετικού δικογράφου, με την επιφύλαξη μεταγενέστερης εφαρμογής των άρθρων 14 και 51 του Κανονισμού Διαδικασίας, στο τμήμα αναιρέσεων.
 2.
 Οι λοιπές υποθέσεις πέραν αυτών της παραγράφου 1 ανατίθενται, ήδη από την κατάθεση του εισαγωγικού της δίκης εγγράφου και με την επιφύλαξη μεταγενέστερης εφαρμογής των άρθρων 14 και 51 του Κανονισμού Διαδικασίας, στα τριμελή τμήματα.
 Οι υποθέσεις περί των οποίων γίνεται λόγος στην παρούσα παράγραφο κατανέμονται μεταξύ των τμημάτων με βάση τρεις διαφορετικές σειρές σε συνάρτηση με τη σειρά πρωτοκολλήσεώς τους στη Γραμματεία:
 —
 για τις υποθέσεις που αφορούν την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού οι οποίοι ισχύουν για τις επιχειρήσεις, των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων και των κανόνων περί μέτρων εμπορικής άμυνας·
 —
 για τις υποθέσεις που αφορούν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας·
 —
 για όλες τις άλλες υποθέσεις.
 Στο πλαίσιο καθεμιάς από τις σειρές αυτές, τα δύο τριμελή τμήματα που απαρτίζονται από τέσσερις δικαστές θα λαμβάνονται υπόψη δύο φορές κάθε τρίτη φορά που έρχεται η σειρά τους.
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου μπορεί να παρεκκλίνει από τις ως άνω σειρές προκειμένου να λάβει υπόψη τη συνάφεια ορισμένων υποθέσεων ή για να εξασφαλίσει την ισόρροπη κατανομή του όγκου εργασίας.


text:
 16.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 174/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht des Landes Sachsen-Anhalt (Γερμανία) στις 8 Μαρτίου 2012 — Magdeburger Mühlenwerke GmbH κατά Finanzamt Magdeburg
 (Υπόθεση C-129/12)
 2012/C 174/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht des Landes Sachsen-Anhalt
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Magdeburger Mühlenwerke GmbH
 Καθού: Finanzamt Magdeburg
 Προδικαστικό ερώτημα
 Καταλείπει η απόφαση C(1998) 1712 της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 1998 (1), στον Γερμανό νομοθέτη περιθώριο διακριτικής ευχέρειας όσον αφορά τη διαμόρφωση του περιεχομένου του άρθρου 2, παράγραφος 2, εδάφιο 2, σημείο 4, του Investitionszulagengesetz (InvZulG 1996), όπως τροποποιήθηκε από τον Steuerentlastungsgesetz (νόμος περί φορολογικών απαλλαγών) του 1999, της 19ης Δεκεμβρίου 1998, ώστε η διακριτική αυτή ευχέρεια να καλύπτει ρύθμιση που περιέχει ευνοϊκές διατάξεις για τις οικείες επενδύσεις, στην περίπτωση των οποίων οι μεν δεσμευτικές αποφάσεις για την πραγματοποίησή τους ελήφθησαν πριν την παρέλευση της προθεσμίας για την εφαρμογή της αποφάσεως της Επιτροπής, ήτοι πριν τη δημοσίευση των επίμαχων μέτρων στο Bundessteuerblatt (BStBl), η δε παράδοση του επενδυτικού αγαθού και ο καθορισμός και η καταβολή της επιδοτήσεως έπονται αυτής;
 (1) Απόφαση 1999/183/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με κρατικές ενισχύσεις για τη μεταποίηση και εμπορία γεωργικών προϊόντων που θα μπορούσαν να χορηγηθούν στη Γερμανία βάσει των υφισταμένων καθεστώτων περιφερειακής ενίσχυσης (ΕΕ 1999, L 60, σ. 61).


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/57
 Προσφυγή-αγωγή της 21ης Αυγούστου 2015 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-121/15)
 (2015/C 354/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ΖΖ (εκπρόσωπος: M. Casado García-Hirschfeld, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της υποψηφιότητας της προσφεύγουσας — ενάγουσας για διορισμό στη θέση την οποία αφορούσε η ανακοίνωση κενής θέσεως COM/2014/2036, λόγω μη τηρήσεως του όρου περί διακοπής της συμβάσεως για διάστημα έξι μηνών πριν την πρόσληψη υπαλλήλου ο οποίος ήταν προηγουμένως συμβασιούχος με βαθμό AT2c, κατ’ εφαρμογήν του υπηρεσιακού σημειώματος D(2005)18064 της 28ης Ιουλίου της ΓΔ Ανθρωπίνων Πόρων, καθώς και αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που η προσφεύγουσα — ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας — ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 22ας Μαΐου 2014 με την οποία η ΓΔ Ανθρωπίνων Πόρων αντιτίθεται στη πρόσληψη της προσφεύγουσας — ενάγουσας·
 —
 να ακυρώσει, στο μέτρο που κρίνεται αναγκαίο, την απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2014 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως·
 —
 να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης της προσφεύγουσας — ενάγουσας που προκύπτει από τις εν λόγω αποφάσεις και εκτιμάται, με την επιφύλαξη επανεκτιμήσεως, στο ποσό των 3 26 275 ευρώ, πλέον των τιμαριθμικά αναπροσαρμοζόμενων τόκων υπερημερίας·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 12 Ιουλίου 2007 — Termoraggi SpA κατά Comune di Monza κ.λπ.
 (Υπόθεση C-323/07)
 (2007/C 235/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Termoraggi SpA
 Καθών: Comune di Monza κ.λπ..
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Έχει το άρθρο 6 της οδηγίας 92/50 (1) της 18ης Ιουνίου 1992 εφαρμογή στο επίδικο στην υπό κρίση υπόθεση ζήτημα, και πώς πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο αυτό προκειμένου να επαληθευτεί η συμβατότητα των προσβαλλομένων διατάξεων με την κοινοτική νομοθεσία, όπως αναφέρθηκε στο σκεπτικό;
 (1) EE L 209, σ. 1-24.


text:
 4.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/12
 Διάταξη του προέδρου του τετάρτου τμήματος του Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Clément Amedee κατά Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés, Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l'État
 (Υπόθεση C-572/10) (1)
 2012/C 235/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο πρόεδρος του τετάρτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 72 της 5.3.2011.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/32
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Φεβρουαρίου 2014 — LG Display και LG Display Taiwan κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-128/11) (1)
 ([Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Παγκόσμια αγορά οθονών υγρών κρυστάλλων (LCD) - Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές σε θέματα τιμών και ικανότητας παραγωγής - Εσωτερικές πωλήσεις - Δικαιώματα άμυνας - Πρόστιμα - Μερική απαλλαγή από το πρόστιμο - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Αρχή ne bis in idem])
 2014/C 102/50
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: LG Display Co. Ltd (Σεούλ (Νότια Κορέα)· και LG Display Taiwan Co. Ltd Ταϊπέι (Ταϊβάν) (εκπρόσωποι: A. Winckler και F.-C. Laprévote, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Van Nuffel και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από την S. Kingston, barrister)
 Αντικείμενο
 Αίτηση μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 8761 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 [ΣΛΕΕ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP/39.309 — LCD), και μειώσεως του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με την απόφαση αυτή.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Καθορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε αλληλεγγύως στην LG Display Co. Ltd και στην LG Display Taiwan Co. Ltd με το άρθρο 2 της αποφάσεως C(2010) 8761 τελικό της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 [ΣΛΕΕ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP/39.309 — LCD), σε 210 000 000 ευρώ.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
 3)
 Η LG Display και η LG Display Taiwan φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών της εξόδων.
 (1) ΕΕ C 130 της 30.4.2011.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/34
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιανουαρίου 2014 — Stichting Sona και Nao κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-505/13 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Καθεστώς συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών - Δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης - Κανόνες εφαρμογής - Ολλανδικές Αντίλλες - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Αίτηση προσωρινών μέτρων - Παραδεκτό)
 2014/C 45/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αιτούσες: Stichting Sona (Κουρασάο, Ολλανδικές Αντίλλες) και Nao NV (Κουρασάο) (εκπρόσωποι: R. Martens, K. Beirnaert και A. Van Vaerenbergh, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. van Beek, G. Wils και S. Pardo Quintillán)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να ορίσει τον οργανισμό International Management Group ως εντεταλμένο οργανισμό στο πλαίσιο της έμμεσης συγκεντρωτικής διαχειρίσεως των πόρων για την εκτέλεση του ενιαίου εγγράφου προγραμματισμού για τις Ολλανδικές Αντίλλες βάσει του δέκατου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης και, αφετέρου, αίτημα να διαταχθεί προσωρινώς η Επιτροπή να προβεί με καλή πίστη σε διαπραγματεύσεις με τις αιτούσες προκειμένου να συναφθεί συμφωνία αναθέτουσα στην πρώτη αιτούσα την εκτέλεση όσον αφορά το δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης σχετικά με τις Ολλανδικές Αντίλλες μέχρι την παράδοση από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Καταπολέμηση της Απάτης της οριστικής εκθέσεώς της μετά την έρευνα ως προς το σχέδιο αποχετευτικού δικτύου του νησιού Bonnaire.
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 4.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 153/26
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 24 Απριλίου 2009 — Hotel Alpenhof GesmbH κατά Oliver Heller
 (Υπόθεση C-144/09)
 2009/C 153/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Hotel Alpenhof GesmbH
 Αναιρεσιβαλλόμενος: Oliver Heller
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αρκεί η δυνατότητα πρόσβασης σε διαδικτυακό τόπο του αντισυμβαλλόμενου του καταναλωτή στο Internet για να θεωρηθεί ότι η δραστηριότητα «κατευθύνεται» [προς το κράτος κατοικίας του καταναλωτή] υπό την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (του «κανονισμού Βρυξέλλες I») (1);
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/36
 Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 16ης Μαρτίου 2007 — V κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-345/05 R)
 («Ασφαλιστικά μέτρα - Άρση της ασυλίας μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Παραδεκτό - Επείγων χαρακτήρας»)
 (2007/C 96/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: V (εκπρόσωποι: J. Lofthouse, M. Monan, barristers, και E. Hayes, solicitor)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: H. Krück, D. Moore και M. Windisch)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση, πρώτον, αναστολής εκτελέσεως του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [απόρρητο στοιχείο παραλείπεται], με το οποίο ήρθη η ασυλία του προσφεύγοντος, δεύτερον, λήψεως προσωρινών μέτρων προκειμένου να αποτραπεί η εκ νέου κίνηση ποινικής διώξεως μέχρι να εκδοθεί η οριστική απόφαση του Πρωτοδικείου επί της κύριας προσφυγής, τρίτον, προστασίας της ανωνυμίας του προσφεύγοντος και μη γνωστοποιήσεως της υπό κρίση αιτήσεως μέχρι να αποφανθεί το Πρωτοδικείο επί της κύριας προσφυγής και να περατωθεί ενδεχόμενη δίκη ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, παροχής αδείας στον προσφεύγοντα προκειμένου αυτός να κοινοποιήσει τα υπομνήματα των διαδίκων, τα οποία κατατέθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων και της κύριας προσφυγής, στην αρμόδια διωκτική αρχή του Ηνωμένου Βασιλείου και στο εθνικό δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα παραπεμφθεί η υπόθεση σε εθνικό επίπεδο και, πέμπτον, διεξαγωγής το ταχύτερο δυνατό της επ' ακροατηρίου συζητήσεως για την εκδίκαση της κύριας προσφυγής.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/14
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Ισπανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2007 — José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez κατά Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias και Celso Fernandez Gómez
 (Υπόθεση C-571/07)
 (2008/C 79/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Asturias
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez
 Καθών: Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles και Celso Fernandez Gómez
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι αντίθετο το άρθρο 43 ΕΚ προς τη ρύθμιση που προβλέπει η νομοθεσία του Πριγκιπάτου των Αστουριών σχετικά με τη χορήγηση άδειας εγκαταστάσεως φαρμακείου;


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/11
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2006 (αίτηση του Handelsgericht Wien — Αυστρία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Auto Peter Petschenig GmbH κατά Toyota Frey Austria GmbH
 (Υπόθεση C-273/06) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού διαδικασίας - Ανταγωνισμός - Συμφωνία διανομής αυτοκινήτων - Απαλλαγή κατά κατηγορία - Κανονισμός (ΕΚ) 1475/95 - Άρθρο 5, παράγραφος 3 - Λύση εκ μέρους του προμηθευτή - Έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1400/2002 - Ανάγκη αναδιοργάνωσης του δικτύου διανομής)
 (2007/C 82/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν Δικαστήριο
 Handelsgericht Wien
 Διάδικοι στην κύρια δίκη
 Προσφεύγων: Auto Peter Petschenig GmbH
 Καθής: Toyota Frey Austria GmbH
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Handelsgericht Wien — Ερμηνεία του άρθρου 5 παράγραφος 3, εδάφιο 1, πρώτο στοιχείο, του κανονισμού (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων (ΕΕ L 145, σ. 25) και του κανονισμού (ΕΚ) 1400/2002 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας (ΕΕ L 203, σ. 30) — Λύση της συμφωνίας διανομής εκ μέρους του προμηθευτή κατόπιν προειδοποιήσεως πριν από ένα έτος, η οποία δικαιολογείται από την ανάγκη αναδιοργάνωσης του συνόλου ή ουσιώδους τμήματος του δικτύου λόγω της έναρξης ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1400/2002.
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Η έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1400/2002 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2002, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας δεν καθιστούσε, αφ' εαυτής, αναγκαία την αναδιοργάνωση του δικτύου διανομής των προμηθευτών υπό την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, πρώτο στοιχείο, του κανονισμού (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου [81], παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής, πώλησης και εξυπηρέτησης μετά την πώληση αυτοκινήτων. Εντούτοις, η έναρξη ισχύος του κανονισμού αυτού, ανάλογα με την ειδικότερη οργάνωση του δικτύου διανομής κάθε προμηθευτή, επέβαλε αλλαγές τόσο μεγάλης σημασίας που συνιστούν πραγματική αναδιοργάνωση του εν λόγω δικτύου υπό την έννοια της διάταξης αυτής.
 2)
 Η οργάνωση εκ μέρους ενός προμηθευτή, μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού 1400/2002, ενός επιλεκτικού συστήματος διανομής, στο πλαίσιο του οποίου, αφενός, δεν περιορίζεται η επικράτεια εντός της οποίας οι διανομείς μπορούν να πωλούν τα προϊόντα για τα οποία έχουν σύμβαση και, αφετέρου, τα επίσημα συνεργεία μπορούν να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους μόνο στην παροχή υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης, μπορεί να συνιστά αναδιοργάνωση δικτύου υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, πρώτο στοιχείο, του κανονισμού 1475/95. Επαφίεται στα εθνικά δικαστήρια και στους διαιτητικούς θεσμούς να εκτιμήσουν εάν πρόκειται για τέτοια περίπτωση ανάλογα με το σύνολο των συγκεκριμένων στοιχείων της ενώπιόν τους διαφοράς και, ειδικότερα, των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται προς τούτο


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/19
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 17ης Απριλίου 2007 [αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem κατά Comptroller-General of Patents
 (Υπόθεση C-202/05) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Δίκαιο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - Φάρμακα - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1768/92 - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα - Έννοια του «προϊόντος» - Έννοια της «συνθέσεως δραστικών ουσιών»)
 (2007/C 96/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι
 Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem
 κατά
 Comptroller-General of Patents
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Ερμηνεία του άρθρου 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (ΕΕ L 182, σ. 1) — Έννοια του «προϊόντος »— Έννοια της «συνθέσεως δραστικών ουσιών ενός φαρμάκου »— Φάρμακο που αποτελείται από δύο συστατικά στοιχεία, εκ των οποίων το ένα έχει αναγνωρισμένη θεραπευτική δράση για ορισμένη πάθηση και το άλλο καθιστά δυνατή τη χορήγηση του φαρμάκου κατά τέτοιο τρόπο ώστε να έχει αποτελεσματικότητα το εν λόγω φάρμακο
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το άρθρο 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, όπως προκύπτει από την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στην περίπτωση κατά την οποία το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προστατεύει μια δεύτερη ιατρική εφαρμογή μιας δραστικής ουσίας, η εφαρμογή αυτή δεν αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του ορισμού του προϊόντος.
 (1) ΕΕ C 193 της 6.8.2005.