text:
 17.4.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 100/40
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2010 — Επιτροπή κατά CdT
 (Υπόθεση T-456/07) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινοτικό σύστημα συντάξεων - Υποχρέωση βαρύνουσα το Μεταφραστικό Κέντρο των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει εισφορά για τα δημοσιονομικά έτη 1998 έως 2005 - Πράξη δυνάμενη να προσβληθεί με την άσκηση προσφυγής - Πράξη μη παράγουσα έναντι τρίτων έννομα αποτελέσματα - Προδήλως απαράδεκτο)
 2010/C 100/62
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Pasquier και D. Martin)
 Καθού: Μεταφραστικό Κέντρο των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CdT) (εκπρόσωποι: αρχικώς, G. Vandersanden, εν συνεχεία, L. Levi, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία το CdT φέρεται ότι αρνήθηκε να καταβάλει στον γενικό προϋπολογισμό και για τα δημοσιονομικά έτη 1998 έως 2005, εισφορά αντιστοιχούσα στο τμήμα της χρηματοδοτήσεως του κοινοτικού συστήματος συντάξεων το οποίο αναλογεί στον εργοδότη.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 190 της 12.8.2006 (αρχικώς, είχε εγγραφεί στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου ως υπόθεση C-269/06).


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιουνίου 2015 η Polynt SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 30 Απριλίου 2015 στην υπόθεση T-134/13, Polynt SpA και Sitre Srl κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA)
 (Υπόθεση C-323/15 P)
 (2015/C 311/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Polynt SpA (εκπρόσωπος: C. Mereu, avocat)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), Sitre Srl, New Japan Chemical, REACh ChemAdvice GmbH, Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-134/13· και
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να κρίνει επί της προσφυγής ακυρώσεως· και
 —
 να καταδικάσει τον αντίδικο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή της με αίτημα την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου και η εκ μέρους του ερμηνεία του εφαρμοστέου στην περίπτωση της αναιρεσείουσας νομικού πλαισίου ενέχουν ορισμένα σφάλματα. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς τα εξής σημεία:
 —
 Το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου ήταν αντιφατικό και εσφαλμένο όσον αφορά την ανάγκη αξιολογήσεως κινδύνου βάσει του άρθρου 57, στοιχείο στ', του REACH (1), με αποτέλεσμα εσφαλμένη ερμηνεία του.
 —
 Το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου ήταν αντιφατικό και απέκλινε από την πάγια νομολογία ως προς τη φύση των εγγράφων καθοδήγησης και τη σημασία τους για την ερμηνεία της έννοιας που έχει το «ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας» κατά το άρθρο 57, στοιχείο στ', του ίδιου κανονισμού.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένα ότι εφαρμόζεται το άρθρο 60, παράγραφος 2, του REACH και, ως εκ τούτου, παρέθεσε ανεπαρκή αιτιολογία.
 —
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο απορρίπτοντας τα επιχειρήματα σχετικά με το επίπεδο έκθεσης των εργαζομένων και των καταναλωτών και, ως εκ τούτου, προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 57, στοιχείο στ'.
 Για τους ανωτέρω λόγους η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-134/13 και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/EΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396, σ. 1).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/66
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2015 — Les Éclaires κατά ΓΕΕΑ — L’éclaireur International (L’ECLAIREUR)
 (Υπόθεση T-680/15)
 (2016/C 038/89)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Les Éclaires GmbH (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: S. Bund, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: L’éclaireur International (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «L’ECLAIREUR» — Υπ’ αριθ. 3 494 028 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 2266/2014-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Απόκλιση από τις κατευθυντήριες γραμμές του ΓΕΕΑ που αφορούν την εξέταση, μέρος Γ, τμήμα 6.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven στις 16 Νοεμβρίου 2009 — 1. IMC Securities BV, 2. Stichting Autoriteit Financiële Markten
 (Υπόθεση C-445/09)
 2010/C 24/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείοντες
 :
 1.
 IMC Securities BVΕ
 2.
 Stichting Autoriteit Financiële Markten
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας περί καταχρήσεως αγοράς (1) την έννοια ότι η πρόκληση μεταβολών της τιμής εντός χρονικού διαστήματος, όπως του εν προκειμένω, ως εκ της διενέργειας ενός συνόλου πράξεων με χρηματοπιστωτικό μέσο, δηλαδή συναλλαγών και εντολών για τη διενέργεια συναλλαγών, όπως περιγράφονται στο σημείο 2.2., πρέπει να θεωρηθεί ως περίπτωση κατά την οποία η τιμή ενός τέτοιου χρηματοπιστωτικού μέσου «διαμορφώνεται» σε μη κανονικό ή τεχνητό επίπεδο;
 (1) Οδηγία 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (ΕΕ L 96, σ. 16).


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/23
 Προσφυγή της 1ης Μαρτίου 2013 — Lardini κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση άνθους)
 (Υπόθεση T-131/13)
 2013/C 141/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Lardini Srl (Filottrano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi και N. Parrotta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 13ης Δεκεμβρίου 2012, η οποία εκδόθηκε επί της υποθέσεως R 2578/2011-1· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίας προσφυγής (υπόθεση R 2578/2011-1).
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Σήμα θέσεως που συνίσταται σε άνθος για προϊόντα της κλάσεως 25
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 11.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 23ης Ιανουαρίου 2012
 στην υπόθεση E-2/11
 STX Norway Offshore AS και λοιποί κατά του νορβηγικού κράτους εκπροσωπούμενου από την επιτροπή κομίστρων
 (Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Οδηγία 96/71/ΕΚ — Απόσπαση προσωπικού — Ελάχιστη αμοιβή — Μέγιστος αριθμός ωρών εργασίας — Αμοιβή για αποστολές που απαιτούν διανυκτέρευση — Αποζημίωση για έξοδα)
 2012/C 136/05
 Στην υπόθεση E-2/11 STX Norway Offshore AS και λοιποί κατά του νορβηγικού κράτους εκπροσωπούμενου από την επιτροπή κομίστρων — ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για την ίδρυση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, από το Borgarting lagmannsrett (Εφετείο του Borgarting, Νορβηγία), σχετικά με τη συμβατότητα με το δίκαιο του ΕΟΧ των όρων απασχόλησης που προβλέπονται σε συλλογική σύμβαση εργασίας καθολικής εφαρμογής στον κλάδο θαλάσσιων κατασκευών και σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 36 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 3 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 30 του παραρτήματος XVIII της Συμφωνίας ΕΟΧ, ήτοι της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 96/71/ΕΚ της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών, όπως προσαρμόσθηκε στη Συμφωνία ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής, το Δικαστήριο, απαρτιζόμενο από τους Carl Baudenbacher, Πρόεδρο, Per Christiansen και Páll Hreinsson (δικαστή-εισηγητή), δικαστές, εξέδωσε απόφαση, στις 23 Ιανουαρίου 2012, η ουσία της οποίας έχει ως εξής:
 1)
 Ο όρος «μέγιστες περίοδοι εργασίας και ελάχιστες περίοδοι ανάπαυσης» που περιγράφονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) της οδηγίας 96/71/ΕΚ καλύπτει όρους περί «μέγιστου αριθμού κανονικών ωρών εργασίας», όπως αυτοί που αναφέρονται στην αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης.
 2)
 Το άρθρο 3 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 96/71/ΕΚ ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 36 της Συμφωνίας ΕΟΧ, δεν επιτρέπει, κατ' αρχήν, σε κράτος του ΕΟΧ να απαιτήσει από επιχείρηση εγκατεστημένη σε άλλο κράτος ΕΟΧ, η οποία παρέχει υπηρεσίες στην επικράτεια του πρώτου κράτους, να καταβάλλει στο προσωπικό της την ελάχιστη αμοιβή που ορίζουν οι εθνικοί κανόνες του κράτους αυτού για αποστολές εργασίας που απαιτούν διανυκτερεύσεις μακριά από την μόνιμη κατοικία, εκτός εάν οι κανόνες που αφορούν την καταβολή τέτοιας επιπρόσθετης αμοιβής υπηρετούν στόχο δημοσίου συμφέροντος και η εφαρμογή τους δεν είναι δυσανάλογη. Εναπόκειται στις εθνικές αρχές και, κατά περίπτωση, στα δικαστήρια του κράτους ΕΟΧ υποδοχής, να διαπιστώσουν αν οι εν λόγω κανόνες όντως υπηρετούν στόχο δημοσίου συμφέροντος και να το πράξουν χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα μέτρα.
 3)
 Η οδηγία 96/71/ΕΚ δεν επιτρέπει σε κράτος ΕΟΧ να εξασφαλίσει για προσωπικό αποσπασμένο στην επικράτειά του από άλλο κράτος ΕΟΧ αποζημίωση για έξοδα ταξιδίου, εστίασης και διανυκτέρευσης στην περίπτωση αποστολών εργασίας που απαιτούν διανυκτερεύσεις μακριά από την μόνιμη κατοικία, εκτός εάν αυτό αιτιολογείται με βάση διατάξεις δημοσίας πολιτικής.
 4)
 Η αναλογία προσωπικού που καλυπτόταν από την σχετική συλλογική σύμβαση, προτού αυτή καταστεί καθολικής εφαρμογής, δεν έχει επίπτωση στις απαντήσεις που αφορούν τα ερωτήματα 1(α), 1(β) και 1(γ).


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/45
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαρτίου 2010 — Κοινοβούλιο κατά Collée
 (Υπόθεση T-78/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2004 - Διαδικασία απονομής μονάδων αξιολογήσεως - Παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων - Αιτιολογία - Αξία της γνώμης της επιτροπής εκθέσεων - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων)
 2010/C 113/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Burgos και A. Lukošiūtė, στη συνέχεια R. Ignătescu)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Laurent Collée (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008, F-148/06, Collée κατά Κοινοβουλίου (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Laurent Collée στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) ΕΕ C 102 της 1.5.2009.


text:
20.2.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 55/25
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT Hans-Jürgen Rabe jai Georg M. Berrisch) jai Episqopgäy
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: Eric White jai
 Claus-Michael Happe), le amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä
 rsgm tpoäherg T-178/94, Asociación Telefónica de Mutualistas sxm dijarsijxäm enoädxm jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxso-
 (ATM) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) dijeiäot, sgy 18gy Repselbqiäot 1995, rsgm tpoäherg S-167/94,
 (Jqasijeäy emirvtäreiy Ç Leiäxrg sxm joimxmijoaruaki- Nölle jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy (Rtkkocgä 1995, r. II-
 rsijxäm eiruoqxäm Ç Heärg sgy jasaccekiäay rso aqveiäo Ç 2589), so Pqxsodijeiäo (detäseqo pemsalekeäy slgäla), rtcjeiä-
 èmmolo rtlueäqom Ç Apaqódejso) lemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, Pqoäedqo jai C. P. BrieÈt,
 C. W. Bellamy, A. Potocki jai J. Pirrung, dijarseäy, cqalla-
 (98/C 55/51) seäay: H. Jung, eneädxre rsiy 12 Dejelbqiäot 1997 diósang le
 so ajoäkotho diasajsijoä:
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä)
 So rtmokijoä poroä sxm dijarsijxäm enoädxm pot oueiäkei ma
 Rsgm tpoäherg S-178/94, Asolciación Telefónica de Mutualistas jasabókei g emócotra rso Rtlbotäkio, peqikalbamoleämxm
 (ATM), le eädqa sg Ladqiäsg, ejpqorxpotälemg apoä soty jai sxm enoädxm rsa opoiäa tpobkgähgjam oi diódijoi rso
 Juan Eugenio Blanco Rodríguez, Bernardo Vicente HernaÂn- pkaiärio sgy paqotäray diadijariäay, jahoqiä fesai re 20 000
 dez Bataller, dijgcoäqoty Ladqiäsgy, jai Lydie Lorang, dijg- ceqlamijó lóqja (DM).
 coäqo Kotnelbotäqcot, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som
 dijgcoäqo AndreÂ SeÂreÂbriacoff, 11, rue Goethe, jasó Epi- (1) EE C 222 sgy 18.8.1993.
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: jasó
 sgm eäccqaug diadijariäa, aqvijó Francisco Enrique GonzaÂlez
 Diaz jai Michel Nolin jai rsg rtmeäveia Francisco Santaolalla
 jai Michel Nolin jai, jasó sgm pqouoqijgä diadijariäa, Fer-
 nando Castillo de la Torre), le amsijeiälemo aiäsgla ajtqxä-
 rexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy g opoiäa joimopoigähgje Pqorutcgä sgy dipkxlasotävot lgvamijotä Kurt Giegerich
 rsgm Asociación Telefónica de Mutualistas le so eäccqauo D/ jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot
 30508 sgy Episqopgäy, sgy 15gy Uebqotaqiäot 1994, jai le sgm arjgähgje rsiy 17 Repselbqiäot 1997
 opoiäa seähgje rso aqveiäo g jasaccekiäa pot eiäve jasaheärei g
 xy ómx eämxrg rvesijó le siy jqasijeäy emirvtäreiy pot eiävam, (Tpoäherg T-253/97)
 jasó sg cmxälg sgy, voqgcgheiä rsgm amxämtlg esaiqeiäa Com- (98/C 55/53)
 panÄia Telefónica de EspanÄa, so Pqxsodijeiäo (pqxäso pemsale-
 keäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Saggio, Pqoäedqo, A. (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 Jakoceqoäpotko, V. Tiili, R. M. Moura Ramos jai J. Pirrung,
 dijarseäy, cqallaseäay: B. Pastor, jtäqia tpókkgkoy dioi- O dipkxlasotävoy lgvamijoäy Kurt Giegerich, Osmate/VA
 jgärexy, eneädxre rsiy 18 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so (Isakiäa), ejpqorxpotälemoy apoä soty dijgcoäqoty dq. Bernd
 ajoäkotho diasajsijoä: Potthast, dq. Hans-Josef Rüber jai Albert Potthast, Jokxmiäa,
 le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Ernest
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg. Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt, órjgre rsiy 17 Repselbqiäot
 1997, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó sgy mosgäsxm, pqorutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 eänoda jahxäy jai rsa dijarsijó eänoda sgy Episqopgäy. mosgäsxm.
 (1) EE C 174 sgy 25.6.1994. O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 Ç ma ajtqxärei sgm apoä 18 Ojsxbqiäot 1996 apoäuarg sgy
 jahgäy,
 Ç ma tpovqexärei sgm jahgäy ma apofglixärei som pqoruetä-


text:
DIASANG SOT PQXSODIJEIOT comsa cia sg fgliäa pot atsoäy tpeärsg koäcx sot oäsi dem
 sgy 12gy Dejelbqiäot 1997 pqogävhg rsiy 25 Laqsiäot 1991 rso bahloä A 3 le sgm
 jasabokgä sgy diauoqóy lesantä sxm lirhxäm sot bahlotä
 rsgm tpoäherg T-167/94 (92), Detlef Nölle jasó Rtlbotkiäot A 4 jai A 3 cia sg vqomijgä peqiäodo apoä som Apqiäkio
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm 1991 eäxy rgäleqa, jahxäy epiärgy ma diapirsxärei oäsi jai
 Joimosgäsxm (1) cia so leäkkom g amsiärsoivg fgliäa koäcx lijqoäseqgy
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm) rtmsónexy sot pqoruetäcomsoy jai emdevoleämgy rtmsó-
 nexy epifxämsoy sgy rtftäcot sot pqeäpei ma amsirsahli-
 (98/C 55/52) rseiä,
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) Ç epijotqijxäy, ma tpovqexärei sgm jahgäy ma jasabókei
 rsom pqoruetäcomsa apofgliäxrg cia sg fgliäa pot o
 Rsgm tpoäherg S-167/94 (92), Detlef Nölle, tpoä sgm elpoqijgä iädioy tpeärsg koäcx sgy lg pqoacxcgäy sot rso bahloä A 3
 epxmtliäa ÛEugen Nölleë, jósoijoy Remscheid (Ceqlamiäa), apoä sgm 1g Moelbqiäot 1995, atsoä de jasó sg dióqjeia
 ejpqorxpotälemoy apoä soty Frank Montag jai Hans-Joachim sgy emeqcotäy tpgqeriäay jai jasó sg dióqjeia sgy rtmsa-
 Prieû, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, jasó Rtlbotäkiot sgy Etqx- niodosgärexäy sot jai, emdevoleämxy, g vgäqa re peqiäpsxrg
 paøjgäy èmxrgy (ejpqoärxpoi: Jorge Monteiro, Jürgen Huber, lesacemeärseqgy rtmsónexy epifxämsoy,


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/22
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2011 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-457/09 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Έγκριση κρατικής ενίσχυσης προς αναδιάρθρωση τράπεζας - Εγκατάλειψη ενός σκέλους ως αντισταθμιστικής αποζημιώσεως - Επείγον - Στάθμιση συμφερόντων)
 2011/C 160/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband (Münster, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Rosenfeld και I. Liebach, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, B. Martenczuk και T. Maxian Rusche)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναστολής της εκτελέσεως του άρθρου 2, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με τα σημεία 5.4, 5.7 και 6.7 του παραρτήματος της αποφάσεως της Επιτροπής C(2009) 3900 τελικό διορθ., της 12ης Μαΐου 2009, στην υπόθεση C 43/2008 (πρώην N 390/2008), σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία προτίθεται να χορηγήσει η Γερμανία για την αναδιάρθρωση της WestLB AG, σε συνδυασμό με την απόφαση της Επιτροπής C(2010) 9525 τελικό, της 21ης Δεκεμβρίου 2010, για τις υποθέσεις κρατικών ενισχύσεων MC 8/2009 και C 43/2009 — Γερμανία — WestLB, στο μέτρο που προκύπτει εξ αυτών ότι πρέπει να παύσουν οι νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες της Westdeutsche Immobilien Bank AG μετά τις 15 Φεβρουαρίου 2011
 Διατακτικό
 Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Ανακαλεί τη διάταξη της 31ης Ιανουαρίου 2011, Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband κατά Επιτροπής (T-457/09 R).
 3)
 Αποφαίνεται ότι έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου οι αιτήσεις παρεμβάσεως της Westdeutsche ImmobilienBank AG, της Landschaftsverband Westfalen-Lippe, της Landschaftsverband Rheinland, της WestLB, του ομοσπόνδου κράτους της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και της Rheinischer Sparkassen- und Giroverband.
 4)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/10
 Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2012 [αίτηση του Tribunale di Roma (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Alessandro Sacchi
 (Υπόθεση C-255/10) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Τυχερά παίγνια - Συλλογή στοιχημάτων για αθλητικές διοργανώσεις - Απαίτηση συνάψεως συμβάσεως παραχωρήσεως - Συνέπειες από την παραβίαση του δικαίου της Ένωσης κατά τη σύναψη των συμβάσεων παραχωρήσεως - Σύναψη 16 300 πρόσθετων συμβάσεων παραχωρήσεως - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και υποχρέωση διαφάνειας - Αρχή της ασφάλειας δικαίου - Προστασία των προγενέστερων παραχωρησιούχων - Εθνική ρύθμιση - Ρύθμιση η οποία προβλέπει υποχρεωτικές ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ σημείων συλλογής στοιχημάτων - Επιτρέπεται - Διασυνοριακές δραστηριότητες παρόμοιες με το αντικείμενο της συμβάσεως παραχωρήσεως - Απαγόρευση βάσει της εθνικής νομοθεσίας - Επιτρέπεται)
 2012/C 151/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Roma
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Alessandro Sacchi
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale ordinario di Roma — Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητα συλλογής στοιχημάτων — Εθνική νομοθεσία εξαρτώσα την άσκηση της δραστηριότητας αυτής από τη χορήγηση παραχωρήσεως και αστυνομικής άδειας — Προστασία των υποκειμένων δικαίου που έχουν λάβει παραχώρηση και αστυνομική άδεια χάρη σε διαδικασίες αναθέσεως στο πλαίσιο των οποίων αποκλείστηκαν παρανόμως άλλοι επιχειρηματίες του ίδιου τομέα — Συμβατότητα με τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
 1)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, καθώς και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αποτελεσματικότητας έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος, το οποίο, κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, αποκλείει κατηγορία επιχειρήσεων από τη σύναψη συμβάσεως παραχωρήσεως για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και επιχειρεί να θεραπεύσει την παραβίαση αυτή προκηρύσσοντας διαγωνισμό για σημαντικό αριθμό νέων παραχωρήσεων, να προστατεύει τα εμπορικής φύσεως δικαιώματα που απέκτησαν οι ήδη λειτουργούσες επιχειρήσεις προβλέποντας μεταξύ άλλων ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ των πρακτορείων των νέων παραχωρησιούχων και εκείνων των ήδη λειτουργούντων.
 2)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν την επιβολή κυρώσεων για την άσκηση οργανωμένης δραστηριότητας συλλογής στοιχημάτων χωρίς ανάθεση εκτελέσεως συμβάσεως παραχωρήσεως ή χορήγηση άδειας από την αστυνομική αρχή σε πρόσωπα συνδεόμενα με επιχείρηση η οποία είχε αποκλεισθεί από διαγωνισμό κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, ακόμη και μετά από νέο διαγωνισμό ο οποίος αποσκοπούσε στη θεραπεία της παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης, στο μέτρο που αυτός ο διαγωνισμός και η συνακόλουθη ανάθεση εκτελέσεως νέων συμβάσεων με αντικείμενο άδειες παραχωρήσεως δεν θεράπευσαν πράγματι τον παράνομο αποκλεισμό της εν λόγω επιχειρήσεως από τον προηγούμενο διαγωνισμό.
 3)
 Από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, την υποχρέωση διαφάνειας, καθώς και την αρχή της ασφάλειας δικαίου προκύπτει ότι οι προϋποθέσεις και οι κανόνες διεξαγωγής ενός διαγωνισμού, όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης, και δη οι ρήτρες που προβλέπουν την έκπτωση του αναδειχθέντος παραχωρησιούχου κατόπιν του διαγωνισμού αυτού, όπως οι περιεχόμενες στο


text:
13.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 71/25
 elpodiärsgje ma diaheärei rso elpoäqio cóka, jasÂ euaqlocgäm DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot, sgy sgy 3gy Dejelbqiäot 1998
 31gy Laqsiäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä
 sgy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä rsgm tpoäherg T-230/94 (92), Frederick Farrugia jasó Epi-
 (EOJ) aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm caka- sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 jsojolijxäm pqoøoämsxm (EE L 90 sgy 1.4.1984, r. 13), oäpxy
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 rtlpkgqxähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy
 Episqopgäy, sgy 16gy Laðot 1984 (EE L 132 sgy 18.5.1984, (1999/C 71/48)
 r. 11), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä soty R. M. Moura Ramos, Pqoäedqo, som R. Gar-
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 cía-Valdecasas, jai siy V. Tiili, P. Lindh jai som P. Mengozzi,
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: Rsgm tpoäherg S-230/94 (92), Frederick Farrugia, jósoijoy
 Ahgmxäm, ejpqorxpotälemoy apoä som Kiämo Ririkiómo, dijg-
 coäqo Ahgmxäm, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 1. Jasaqceiäsai g diä jg. sxm (ejpqoärxpoy: Ana Maria Alves Vieira), pot eävei xy
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 2. Jasadijófei soty emacoleämoty diadiäjoty rsa dijarsijó jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 21gy Laq-
 eänoda. siäot 1996, S-230/94, Farrugia jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 1996,
 r. II-195), so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä
 soty A. Potocki, Pqoäedqo, jai C. W. Bellamy jai A. Meij,
 (1) EE C 165 sgy 2.7.1992. dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 3 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So rtmokirloä poroä sxm dijarsijxäm enoädxm pot g Episqopgä
 oueiäkei ma jasabókei rsom pqoruetäcomsa oqiäfesai re
 1 200 000 dqv.
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 4gy Dejelbqiäot 1998 (1) EE C 101 sgy 22.4.1995.
 rsgm tpoäherg T-448/93 (92), British Cement Association j.kp.
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 (1999/C 71/47)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 16gy Moelbqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-163/97 jai T-179/97,
 Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Rsgm tpoäherg S-448/93 (92), British Cement Association, Emxärexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 ecjasersgleämg rso Wexham Springs (Gmxleämo Bariäkeio),
 Blue Circle Industries Plc, ecjasersgleämg rso Komdiämo, (Vxqirloäy tpoheärexm Ç Amarsokgä Ç Apeäjdtrg sgy aqlo-
 Castle Cement Ltd, ecjasersgleämg rso Peterborough (Gmx- dioäsgsay)
 leämo Bariäkeio) jai Rugby Group Plc, ecjasersgleämg rso (1999/C 71/49)
 Rugby (Gmxleämo Bariäkeio), ejpqorxpotälemey apoä som
 David Lyon, dijgcoäqo Komdiämot jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Eric White, pot eävei xy (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 6gy Iotkiäot
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-163/97, Okkamdijeäy
 1995, S-447/93, S-448/93 jai S-449/93, AITEC j.kp. jasó Epi-
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 sqopgäy (Rtkkocgä 1995, r. II-1971), so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoä-
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 edqo, jai C. W. Bellamy, J. Pirrung, A. Meij jai L. Bgkaqó,
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó


text:
Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 4 Dejelbqiäot
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgben Huber jai
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Guus Houttuin) jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm (ejpqoärxpoy: Thomas van Rijn), tporsgqifoleämxm apoä
 So rtmokijoä poroä sxm apodoseäxm rsgm pqoruetäcotra dija- so Bariäkeio sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Luis PeÂrez de Ayala
 rsijxäm enoädxm rsgm tpoäherg S-448/93 oqiäfesai re Becerril) jai sgm Isakijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: Umberto
 90 000 UKL. Leanza jai Francesca Quadri), jai S-179/97, Okkamdijeäy
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 (1) EE C 121 sgy 13.5.1992.
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgen Huber jai


text:
 9.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 204/26
 Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2011 — Sigma Alimentos Exterior κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση T-239/11)
 2011/C 204/47
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sigma Alimentos Exterior, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Ferre Navarrete, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 5, του κωδικοποιημένου κειμένου του νόμου περί φoρολογίας εταιριών (TRLIS) ενέχει στοιχεία κρατικής ενισχύσεως·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 5, του TRLIS ενέχει στοιχεία κρατικής ενισχύσεως όταν εφαρμόζεται σε αποκτήσεις συμμετοχής που συνεπάγονται απόκτηση ελέγχου·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που ορίζει ότι η εντολή ανακτήσεως ισχύει και για τις πράξεις που πραγματοποιήθηκαν πριν από τη δημοσίευση της τελικής αποφάσεως που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στην παρούσα υπόθεση απέκτησε συμμετοχές στο κεφάλαιο εταιριών εγκατεστημένων στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Περού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2008 και 2010, εφαρμόζοντας τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας που προέκυψε από την απόκτηση πλειοψηφικής συμμετοχής στο κεφάλαιο των εταιριών αυτών, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 12, παράγραφος 5, του TRLIS.
 Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση C(2010) 9566 τελικό της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2011, σχετικά με τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας σε περίπτωση αποκτήσεως συμμετοχής στο κεφάλαιο αλλοδαπών εταιριών αριθ. 45/07 (ex NN 51/2007, ex CP 9/2007). Συνεπεία της αποφάσεως αυτής, η ισπανική φορολογική αρχή κίνησε διαδικασίες ελέγχου προκειμένου να διορθώσει τις αποσβέσεις που είχε εφαρμόσει η προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από τη μη πλήρωση των αναγκαίων προϋποθέσεων ώστε να θεωρηθεί το μέτρο ως κρατική ενίσχυση:
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο το επίδικο φορολογικό καθεστώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση συνίσταται στο ότι το εν λόγω μέτρο δεν έχει επιλεκτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή υποπίπτει σε πλάνη θεωρώντας ότι υφίσταται de facto επιλεκτικότητα, καθόσον ευνοούνται οι αποκτήσεις συμμετοχής στο κεφάλαιο εγχωρίων επιχειρήσεων και απαιτείται συμμετοχή τουλάχιστον 5 %. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό διότι δεν προέβη σε τυπολογική ανάλυση όσον αφορά τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιούνται οι επιχειρήσεις που εφάρμοσαν το καθεστώς αυτό.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την ελλιπή αιτιολογία της αποφάσεως.
 —
 Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η αιτιολογία που εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υφίστανται ρητά νομικά εμπόδια για την απόκτηση εταιριών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Περού είναι από πάσης απόψεως ανεπαρκής.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) στις 18 Αυγούστου 2008 — Serrantoni Srl, Consorzio stabile edili scrl κατά Comune di Milano
 (Υπόθεση C-376/08)
 (2008/C 327/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Serrantoni Srl και Consorzio stabile edili scrl
 Καθού: Comune di Milano
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνουν στην ορθή εφαρμογή του άρθρου 4 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), της 31ης Μαρτίου 2004, οι εθνικές διατάξεις του άρθρου 36, παράγραφος 5, ν.δ. 163 της 12ης Απριλίου 2006, όπως τροποποιήθηκε με το ν.δ. 113 της 31ης Ιουλίου 2007, οι οποίες προβλέπουν:
 —
 σε περίπτωση συμμετοχής μέλους κοινοπραξίας σε δημόσιους διαγωνισμούς, τον αυτόματο αποκλεισμό του κοινοπρακτικού μορφώματος για τον λόγο και μόνον ότι έχει περιβληθεί μια συγκεκριμένη νομική μορφή (τη μορφή της μόνιμης κοινοπραξίας) και όχι μια άλλη ουσιαστικά ταυτόσημη (τη μορφή της κοινοπραξίας συνεταιρισμών εργασίας ή της κοινοπραξίας βιοτεχνικών επιχειρήσεων),
 —
 συγχρόνως δε, σε περίπτωση συμμετοχής μόνιμης κοινοπραξίας, τον αυτόματο αποκλεισμό επιχειρήσεως αποκλειστικά και μόνο λόγω του τυπικού γεγονότος της συμμετοχής της στην κοινοπραξία, μολονότι η κοινοπραξία έχει δηλώσει ότι συμμετέχει στον διαγωνισμό για λογαριασμό άλλων επιχειρήσεων και ότι, σε περίπτωση κατακυρώσεως, θα αναθέσει τις εργασίες σε άλλες επιχειρήσεις;
 2)
 Αντιβαίνουν στην ορθή εφαρμογή των άρθρων 39, 43, 49 και 81 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας οι εθνικές διατάξεις του άρθρου 36, παράγραφος 5, ν.δ. 163 της 12ης Απριλίου 2006, όπως τροποποιήθηκε με το ν.δ. 113 της 31ης Ιουλίου 2007, οι οποίες προβλέπουν:
 —
 σε περίπτωση συμμετοχής μέλους κοινοπραξίας σε δημόσιους διαγωνισμούς, τον αυτόματο αποκλεισμό του κοινοπρακτικού μορφώματος για τον λόγο και μόνον ότι έχει περιβληθεί μια συγκεκριμένη νομική μορφή (τη μορφή της μόνιμης κοινοπραξίας) και όχι μια άλλη ουσιαστικά ταυτόσημη (τη μορφή της κοινοπραξίας συνεταιρισμών εργασίας ή της κοινοπραξίας βιοτεχνικών επιχειρήσεων),
 —
 συγχρόνως δε, σε περίπτωση συμμετοχής μόνιμης κοινοπραξίας, τον αυτόματο αποκλεισμό επιχειρήσεως αποκλειστικά και μόνο λόγω του τυπικού γεγονότος της συμμετοχής της στην κοινοπραξία, μολονότι η τελευταία έχει δηλώσει ότι συμμετέχει στον διαγωνισμό για λογαριασμό άλλων επιχειρήσεων και ότι, σε περίπτωση κατακυρώσεως, θα αναθέσει τις εργασίες σε άλλες επιχειρήσεις;
 (1) ΕΕ L 134, σ. 114.


text:
 2.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 66/32
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Héraðsdómur Reykjavíkur τη 12η Μαΐου 2016 στην υπόθεση Fjarskipti hf. κατά της Póst- og fjarskiptastofnun
 (Υπόθεση E-6/16)
 (2017/C 66/12)
 Με επιστολή της 12ης Μαΐου 2016 το Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο του Reykjavík), υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, η οποία παρελήφθη από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Μαΐου 2016, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Fjarskipti hf. κατά της Póst- og fjarskiptastofnun σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1.
 Το στοιχείο α) του άρθρου 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών» καλύπτει τη μεταφορά σημάτων υπό μορφή μηνυμάτων SMS στη συσκευή τελικών χρηστών που συνδέεται μέσω φυλλομετρητή ιστού στον διακομιστή «My Pages» στον ιστοχώρο μιας επιχείρησης τηλεπικοινωνιών, μέσω του δημόσιου διαδικτύου και του λογισμικού PHP script στον ιστοχώρο της ίδιας επιχείρησης τηλεπικοινωνιών, που λαμβάνει τα σήματα, τα επεξεργάζεται και στη συνέχεια τα μεταφέρει από τον ιστοχώρο της επιχείρησης τηλεπικοινωνιών της σε έναν διακομιστή SMS (SMSC) στο σύστημα επικοινωνιών της, που στη συνέχεια τους αποστέλλει μέσω τηλεφωνικού δικτύου στον τηλεφωνικό αριθμό του παραλήπτη;
 2.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι καταφατική, το στοιχείο γ) του άρθρου 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών» καλύπτει υπηρεσίες που συνίστανται στη μεταφορά σημάτων σε δίκτυο επικοινωνιών όπως περιγράφεται στο ερώτημα 1 όταν i) εισπράττεται τέλος για την παροχή της υπηρεσίας αυτής, και ii) όταν δεν εισπράττεται τέλος για την εν λόγω υπηρεσία;
 3.
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι καταφατική, το στοιχείο δ) του άρθρου 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος «δημόσιο δίκτυο επικοινωνιών» καλύπτει τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που περιγράφονται στην ερώτηση 2, οι οποίες παρέχονται σε δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως περιγράφεται στην ερώτηση 1, ανεξάρτητα από το εάν η εν λόγω υπηρεσία i) διατίθεται στο κοινό, ή ii) διατίθεται μόνο σε όλους τους συνδρομητές της επιχείρησης τηλεπικοινωνιών;


text:
 11.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/34
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2017 — Oy Karl Fazer κατά EUIPO — Kraft Foods Belgium Intellectual Property (MIGNON)
 (Υπόθεση T-437/17)
 (2017/C 300/42)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Oy Karl Fazer Ab (Vantaa, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: L. Laaksonen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kraft Foods Belgium Intellectual Property (Halle, Βέλγιο)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «MIGNON» — Υπ’ αριθ. 10 995 892 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Απριλίου 2017 στην υπόθεση R 1859/2016-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να επιτρέψει την καταχώριση του σήματος για όλα τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/37
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 28ης Οκτωβρίου 2010 — Cerafogli κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση F-96/08) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Αποδοχές - Πρόσθετη αύξηση μισθού - Προαγωγή ad personam - Διαβούλευση με την επιτροπή προσωπικού για τον καθορισμό των κριτηρίων χορηγήσεως των προσθέτων αυξήσεων μισθού)
 2011/C 13/70
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Maria Concetta Cerafogli (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: F. Malfrère και N. Urban, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΕΚΤ περί μη χορηγήσεως στην προσφεύγουσα-ενάγουσα του ευεργετήματος της προαγωγής ad personam και αίτημα να καταδικαστεί η καθής-εναγόμενη στην καταβολή ποσού προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση με την οποία η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αρνήθηκε να χορηγήσει στην M. C. Cerafogli, για το έτος 2008, πρόσθετη αύξηση μισθού.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να καταβάλει στην M. C. Cerafogli το ποσό των 3 000 ευρώ.
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 44 της 21.02.2009, σ. 75.


text:
 13.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/25
 Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2016 — Sipral World κατά EUIPO — La Dolfina (DOLFINA)
 (Υπόθεση T-882/16)
 (2017/C 046/28)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sipral World, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. Almaraz Palmero, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: La Dolfina, SA (Μπουένος Άιρες, Αργεντινή)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «DOLFINA» — Υπ’ αριθ. 3 701 828 αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 1897/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα LA DOLFINA S.A. στα δικαστικά έξοδα της διαφοράς ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του δευτέρου τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 15, 42, 51, 75, 78 του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τους κανόνες 22 και 40 του κανονισμού 2868/95.


text:
 14.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/18
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-39/07)
 (2007/C 82/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και R. Vidal Puig)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών, επειδή δεν θέσπισε όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας αυτής όσον αφορά το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Το ισπανικό δίπλωμα του «farmacéutico hospitalario» (νοσοκομειακού φαρμακοποιού) είναι «δίπλωμα» κατά την έννοια της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, καθόσον
 —
 πρόκειται για δίπλωμα εκδιδόμενο από την αρμόδια αρχή που καθορίζει ο ισπανικός νόμος·
 —
 το δίπλωμα πιστοποιεί κατάρτιση μετά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπερβαίνουσα τα τρία έτη, δεδομένου ότι για τη λήψη του διπλώματος του Farmacéutico Hospitalario είναι ακριβώς αναγκαίο ο ενδιαφερόμενος να έχει το πανεπιστημιακό δίπλωμα Licenciado en Farmacia (πτυχίο φαρμακευτικής), να έχει περατώσει πλήρως την κατάρτιση στην αντίστοιχη ειδίκευση και να επιτύχει στη σχετική εξέταση·
 —
 το δίπλωμα πιστοποιεί ότι ο κάτοχός του έχει τα αναγκαία προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος του νοσοκομειακού φαρμακοποιού στην Ισπανία.
 2.
 Επίσης, το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού είναι «νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα» στην Ισπανία κατά την έννοια της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ.
 3.
 Η οδηγία 85/433/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1985 για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων φαρμακευτικής και για τη λήψη μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης για ορισμένες δραστηριότητες του φαρμακευτικού τομέα, δεν έχει εφαρμογή στο επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
 4.
 Κατά συνέπεια, το Βασίλειο της Ισπανίας υποχρεούται να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία 89/48/ΕΟΚ όσον αφορά το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού. Επειδή δεν έχει θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα προς τούτο, έως τις 4 Ιανουαρίου 1991, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 (1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989, σ. 16.
 (2) ΕΕ L 253, σ. 37.


text:
 24.8.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 202/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 14ης Μαι ̈́ου 2002 της 3ης Ιουλι ́ου 2002
 στην υπο ́θεση T-81/00, Associação Comercial de Aveiro στην υπο ́θεση T-179/00, A. Menarini — Industrie
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Farmaceutiche Riunite Srl κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (1)
 (Κοινωνικη ́ πολιτικη ́ — Ευρωπαϊκο ́ Κοινωνικο ́ Ταμει ́ο —
 Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Μει ́ωση χρηματοδοτικη ́ς συν- (Οδηγι ́α 92/27/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου — Επιση ́μανση φαρ-
 δρομη ́ς — Αιτιολογι ́α — Προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως των μα ́ κου — Κεντρικη ́ διαδικασι ́α εγκρι ́σεως φαρμα ́ κων —
 πραγματικω ́ ν περιστατικω ́ ν) Χρη ́ση του λογοτυ ́που απο ́ τον τοπικο ́ αντιπρο ́σωπο στο
 μπλε πλαι ́σιο της εξωτερικη ́ς συσκευασι ́ας φαρμα ́ κου)
 (2002/C 202/29)
 (2002/C 202/30)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Στην υπο ́θεση T-81/00, Associação Comercial de Aveiro, με
 ́εδρα το Aveiro (Πορτογαλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Στην υπο ́θεση T-179/00, A. Menarini — Industrie
 J. Amaral e Almeida και B. Diniz de Ayala, δικηγο ́ρους, με το ́πο Farmaceutiche Riunite Srl, με ́εδρα τη Φλωρεντι ́α (Ιταλι ́α),
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους D. Waelbroeck και D. Brinckman,
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: H. Speyart και M. França), με αντικει ́- δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́-
 μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως C(99) 3721 της Επιτρο- μενη απο ́ την Εuropean Federation of Pharmaceutical Industries
 πη ́ς, της 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 1999, περι ́ μειω ́σεως της συνδρομη ́ς and Associations, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́-
 του Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου που χορηγη ́θηκε στην μενη απο ́ τον D. Anderson, QC, την J. Stratford, barrister, τον
 Associação Comercial de Aveiro στο πλαι ́σιο του προγρα ́μματος Ι. Dodds-Smith και την Α. Wearing, solicitors, με το ́πο επιδο ́σεων
 891038/Ρ3, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 τους J. D. Cooke, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas και P. Lindh, (εκπρο ́σωποι: R. Wainwright και Η. Støvlbæk), με αντικει ́μενο
 δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Plingers, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 17ης Απριλι ́ου
 στις 14 Μαι ̈́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 2000, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα της προσφευ ́γουσας
 να χρησιμοποιη ́σει το λογο ́τυπο ́ της στο μπλε πλαι ́σιο της
 συσκευασι ́ας του φαρμα ́κου OPTRUMA, το οποι ́ο εγκρι ́θηκε
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση C(99) 3721 της Επιτροπη


text:
́ς, της συ ́μφωνα με την κεντρικη ́ διαδικασι ́α εγκρι ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο
 30η ́ς Νοεμβρι ́ου 1999, περι ́ μειω ́ σεως της συνδρομη ́ς του (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον M. Βηλαρα ́, Προ ́εδρο, τη
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινωνικου ́ Ταμει ́ου που χορηγη ́θηκε στην V. Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: B. Pastor,
 Associação Comercial de Aveiro στο πλαι ́σιο του προγρα ́μμα- βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 3 Ιουλι ́ου 2002 απο ́φαση με το
 τος 891038/Ρ3, κατα ́ τον βαθμο ́ που αυτη ́ μειω ́ νει, στο ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 κεφα ́λαιο 14.3.9, μισθω ́ ματα, το ποσο ́ των παροχω ́ ν που
 χρε ́ωσε η SI — Sistemas de Informação, Lda.
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 17ης Απριλι ́ου
 2000, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε το αι ́τημα της προσφευ ́γο-
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 υσας να χρησιμοποιη ́σει το λογο ́τυπο ́ της στο μπλε πλαι ́σιο
 της συσκευασι ́ας του φαρμα ́κου OPTRUMA, το οποι ́ο
 3) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει τα δικαστικα ́ ́εξοδα ́ της και το ́ενα τρι ́το εγκρι ́θηκε συ ́μφωνα με την κεντρικη ́ διαδικασι ́α εγκρι ́σεως.
 των δικαστικω ́ ν εξο ́δων της προσφευ ́γουσας.
 2) Η καθη ́ς φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα, καθω ́ ς και
 4) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δυ ́ο τρι ́τα των δικαστικω ́ ν της τα δικαστικα ́ ́εξοδα της προσφευ ́γουσας και της παρεμβαι ́-
 εξο ́δων. νουσας.
 (1) EE C 176 της 24.6.00. (1) ΕΕ C 285 της 7.10.00.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/41
 Προσφυγή της 7ης Οκτωβρίου 2013 — ZZ κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση F-101/13)
 2013/C 367/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: S. Orlandi, δικηγόρος)
 Καθής: ΕΥΕΔ
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ της 19ης Δεκεμβρίου 2012, με ισχύ από 1ης Ιουλίου 2013, περί μη χορηγήσεως στο εξής της αποζημιώσεως συνθηκών διαβιώσεως που προβλέπεται από το άρθρο 10 του παραρτήματος X του ΚΥΚ στους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι στη Δημοκρατία του Μαυρικίου.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ περί καταργήσεως από 1ης Ιουλίου 2013 της καταβολής οποιασδήποτε αποζημιώσεως για τις συνθήκες διαβιώσεως των προσφευγόντων κατά την έννοια του άρθρου 10 του παραρτήματος Χ του ΚΥΚ·
 —
 να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.


text:
 15.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 59/37
 Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2015 — PTC Therapeutics International κατά EMA
 (Υπόθεση T-718/15)
 (2016/C 059/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: PTC Therapeutics International Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: M. Demetriou, QC, C. Thomas, Barrister, G. Castle, B. Kelly και H. Billson, Solicitors)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων EMA/722323/2015 της 25ης Νοεμβρίου 2015, να επιτρέψει σε τρίτον την πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικές με φάρμακο, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43), καθόσον η απόφαση αφορά εμπιστευτικές εμπορικές πληροφορίες των οποίων η δημοσίευση προσκρούει στα δικαιώματα της προσφεύγουσας και η απόφαση είναι αντίθετη προς το δίκαιο της Ένωσης·
 —
 να αναπέμψει την προσβαλλόμενη απόφαση ενώπιον του EMA προς επανέξετασή της λαμβανομένης υπόψη της αποκρύψεως των εμπιστευτικών αποσπασμάτων, σε διαβούλευση με την προσφεύγουσα· και,
 —
 να καταδικάσει τον EMA στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι το επίμαχο έγγραφο προστατεύεται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, και/ή το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι το επίμαχο έγγραφο συνιστά στο σύνολό του εμπιστευτική εμπορική πληροφορία προστατευόμενη από το άρθρο 4, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι η δημοσίευση του εγγράφου θα επηρεάσει τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων του EMA.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι ο EMA δεν προέβη σε στάθμιση συμφερόντων όπως απαιτείται κατά νόμον.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αφορά το ότι κατάλληλη στάθμιση συμφερόντων, όπως απαιτείται κατά νόμον, θα είχε καταλήξει σε απόφαση μη δημοσιεύσεως ουδενός μέρους του εγγράφου.


text:
3.2.96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 31/17
 Διαγραφή της υποθέσεως C-82/94 (') γραφή της υποθέσεως C-56/95 : Brühler Kreditbank eG κατα
 Finanzamt Brühl .
 (96/C 31/35
 Με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του (') EE αριθ. C 119 της 13 . 5. 1995 .
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-82/94: Andréas Mohringer κατά
 Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.
 (') EE αριθ. C 120 της 30. 4. 1994. Διαγραφή της υποθέσεως C-86/95 (')
 96/C 31/38)
 Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 Διαγραφή της υποθέσεως C-108/94 (>) διαγραφή της υποθέσεως C-86/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 (96/C 31 /36) κών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας.
 Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη ( · ) ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995.
 διαγραφή της υποθέσεως C-108/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας.
 ί 1 ΕΕ αριθ . C 161 της 11 . 6. 1994. Διαγραφή της υποθέσεως C-101/95 (')
 (96/C 31/39)
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια
 Διαγραφή της υποθέσεως C-56/95 (') γραφή της υποθέσεως C-101/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 (96/C 31/37 Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμα
 νίας.
 Με διάταξη της 18ης Οκτωβρίου 1995, o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη δια (') ΕΕ αριθ . C 159 της 24. 6. 1995 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ghouders van Levend Vee, καθώς και τα φυσικά και νομικά
 της 13ης Δεκεμβρίου 1995 πρόσωπα, μέλη της ενώσεως αυτής, των οποίων τα ονόματα
 περιλαμβάνονται στον πίνακα που επισυνάπτεται στην από
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-481/93 και Τ-484/93, φαση, εγκατεστημένες στο Roosendaal (Κάτω Χώρες), άπα
 Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens κατά Επι ντες εκπροσωπούμενοι από τον Inné Cath, δικηγόρο Χάγης,
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Lambert
 (Ζώντες χοίροι — Αποφάσεις 93/128/ΕΟΚ και 93/177/ΕΟΚ Dupong, 14, rue des Bains, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 της Επιτροπής σχετικά με ορισμένα προστατευτικά μέτρα Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Thomas van Rijn, Tom Ottervan
 που αφορούν τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων στις Κάτω ger και Harold Nyssens), που είχαν ως αντικείμενο, αφενός,
 Χώρες και την Ιταλία — Προσφυγή ακυρώσεως — Αγωγή την ακύρωση των αποφάσεων 93/128/ΕΟΚ και 93/177/ΕΟΚ
 αποζημιώσεως) της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου και της 26ης Μαρτίου
 (96/C 31/40) 1993 αντιστοίχως σχετικά με ορισμένα προστατευτικά μέτρα
 που αφορούν τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων στις Κάτω
 Χώρες και την Ιταλία (ΕΕ αριθ. L 50, σ. 29 και ΕΕ αριθ. L 74,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική) σ. 88), και, αφετέρου , την επιδίκαση αποζημιώσεως, το
 Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. Briët,
 προεδρεύοντα, C. W. Bellamy και J. Azizi, δικαστές, γραμ
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-481/93 και Τ-484/93, ματέας: B. Pastor, εξέδωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1995 απόφαση
 Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens, καθώς και τα με το ακόλουθο διατακτικό:
 φυσικά και νομικά πρόσωπα, μέλη της ενώσεως αυτής, των
 οποίων


text:
 16.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 224/31
 Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-333/06)
 (2006/C 224/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. R. Vidal Puig και K. Simonsson)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, μη προβλέποντας κυρώσεις για τις παραβάσεις του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 του κανονισμού αυτού·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 16, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004 θεσπίζει υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέψουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις για τις παραβάσεις του εν λόγω κανονισμού.
 Το άρθρο 19 ορίζει ότι ο κανονισμός αυτός αρχίζει να ισχύει στις 17 Φεβρουαρίου 2005. Κατά τα πληροφοριακά στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, το Βασίλειο της Σουηδίας — μην έχοντας προβλέψει κυρώσεις για τις παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 14 του κανονισμού — δεν έχει ακόμη θεσπίσει ολοκληρωμένο σύστημα κυρώσεων για τις παραβάσεις του εν λόγω κανονισμού.
 (1) ΕΕ L 46, σ. 1.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/36
 Προσφυγή-αγωγή της 29ης Ιουλίου 2015 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-110/15)
 (2015/C 328/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: S. Orlandi, T. Martin, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της προτάσεως μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος στο συνταξιοδοτικό καθεστώς της Ένωσης, η οποία εφαρμόζει τις νέες γενικές εκτελεστικές διατάξεις (ΓΕΔ) του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, και αίτημα να υποχρεωθεί η καθής-εναγομένη να καταβάλει προσωρινώς ένα ευρώ έναντι αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κηρύξει παράνομο το άρθρο 9 των από 15.7.2011 γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 10ης Μαρτίου 2015 περί αναγνωρίσεως των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που απέκτησε ο προσφεύγων-ενάγων πριν αναλάβει υπηρεσία, στο πλαίσιο της μεταφοράς τους στο συνταξιοδοτικό σύστημα των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν των από 15.7.2011 γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 11 § 2 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ·
 —
 επικουρικώς, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει προσωρινώς ένα ευρώ έναντι αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/15
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 6ης Απριλίου 2006 (αίτηση του Hof van Cassatie van België –Βέλγιο– για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Reyniers & Sogama BVBA κατά Belgisch Interventie- en Restitutiebureau και Belgische Staat
 (Υπόθεση C-407/05) (1)
 (Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Είσπραξη εισαγωγικών δασμών - Απόδειξη του νομοτύπου της πράξεως ή του τόπου της παραβάσεως ή της παρανομίας - Συνέπειες του ότι στον κύριο υπόχρεο δεν αναφέρθηκε η προθεσμία προσκομίσεως της πιο πάνω αποδείξεως)
 (2006/C 178/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van Cassatie van België
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Reyniers & Sogama BVBA
 Αναιρεσίβλητοι: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau και Belgische Staat
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Cassatie van België — Ερμηνεία του άρθρου 11α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1987, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως (EE L 107, σ. 1), άρθρου το οποίο προστέθηκε από το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1429/90 της Επιτροπής, της 29ης Μαΐου 1990, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 (EE L 137, σ. 1), του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2726/90 του Συμβουλίου, της 17ης Σεπτεμβρίου 1990, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως (EE L 262, σ. 1), και του άρθρου 49 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1214/92 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 1992, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως (EE L 132, σ. 1) — Είσπραξη εισαγωγικών δασμών — Γνωστοποίηση, από το τελωνείο αναχωρήσεως, προς τον κύριο υπόχρεο με την οποία ο τελευταίος καλείται να αποδείξει το νομότυπο της πράξεως ή τον τόπο όπου διαπράχθηκε η παράβαση — Μη ανακοίνωση της προθεσμίας — Συνέπειες όσον αφορά τη νομιμότητα της γνωστοποιήσεως και την είσπραξη της τελωνειακής οφειλής
 Διατακτικό
 Το άρθρο 36, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 222/77 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 474/90 του Συμβουλίου, της 22ας Φεβρουαρίου 1990, για την κατάργηση της καταθέσεως του δελτίου διελεύσεως κατά τη διέλευση εσωτερικών συνόρων της Κοινότητας, σε συνδυασμό με το άρθρο 11α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1987, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1429/90 της Επιτροπής, της 29ης Μαΐου 1990, καθώς και το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2726/90 του Συμβουλίου, της 17ης Σεπτεμβρίου 1990, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως, σε συνδυασμό με το άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1214/92 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 1992, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλουστεύσεως του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακομίσεως, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το τελωνείο αναχωρήσεως πρέπει υποχρεωτικά να αναφέρει στον διασαφιστή την τρίμηνη προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να αποδειχθεί στο τελωνεία αναχωρήσεως, κατά ικανοποιητικό για τις αρμόδιες αρχές τρόπο, το νομότυπο της πράξεως διαμετακομίσεως ή ο τόπος όπου πράγματι διαπράχθηκε η παράβαση ή παρανομία, οπότε η αρμόδια αρχή δύναται να προχωρήσει σε είσπραξη μόνον αφότου ρητώς αναφέρει


text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/22
 Προσφυγή της 9ης Απριλίου 2013 — Portugal Telecom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-208/13)
 2013/C 164/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Portugal Telecom SGPS, SA (Λισσαβώνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: N. Mimoso Ruiz και R. Bordalo Junqueiro, advogados)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2013) 306 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη απόφαση διαπιστώνει ότι η Portugal Telecom και η Telefónica S.A. παραβίασαν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ στο μέτρο που περιέλαβαν μια ένατη ρήτρα στη μεταξύ τους συναφθείσα συμφωνία βάσει της οποίας η Telefónica S.A απέκτησε πακέτο μετοχών της Brasilcel NV το οποίο είχε στην κατοχή της η Portugal Telecom, ρήτρα η οποία ερμηνεύθηκε από την Επιτροπή ως συμφωνία μη ανταγωνισμού άσχετη με την οικεία μεταβίβαση.
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου:
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει ελλιπή αιτιολογία, καθόσον στο αιτιολογικό της υπάρχουν παραλείψεις, ανακρίβειες και σφάλματα όσον αφορά ουσιώδη στοιχεία που πλήττουν ανεπανόρθωτα το κύρος των συμπερασμάτων της αποφάσεως αυτής,
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε ανεπαρκείς αποδείξεις, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ικανό να αντικρούσει τα αποδεικτικά στοιχεία της ίδιας της προσφεύγουσας από τα οποία προκύπτει ότι η ρήτρα υπ’ αριθ. 9 της συμφωνίας περιλάμβανε όντως υποχρέωση αποχής από τον ανταγωνισμό η οποία όμως, δεδομένων των περιστάσεων που οδήγησαν στην πρόβλεψή της, δεν μπορούσε εφαρμοστεί χωρίς προηγούμενη έγκριση από αμφότερες τις αντισυμβαλλόμενες,
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επιπλέον ότι η ρήτρα υπ’ αριθ. 9 της συμφωνίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ως αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού καθώς και ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε, ως όφειλε, την ύπαρξη, πραγματική η δυνητική, περιοριστικών αποτελεσμάτων που ενδέχεται να συνιστούν παραβίαση των κανόνων του ανταγωνισμού.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της Συνθήκης και των κανόνων των σχετικών με την εφαρμογή της:
 —
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το δίκαιο της Ένωσης στο μέτρο που ενέχει τις κατωτέρω πλημμέλειες:
 α)
 πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα, περί τα αποδεικτικά στοιχεία και περί τον επαρκή χαρακτήρα τους, στο μέτρο που η Επιτροπή αξιολόγησε και ερμήνευσε εσφαλμένα τα στοιχεία που προσκόμισαν οι διάδικοι και που, κατά συνέπεια, δεν συνήγαγε τα εύλογα συμπεράσματα που όφειλε να αντλήσει από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν ενώπιόν της,
 β)
 εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και συνακόλουθη παράβαση της εν λόγω διάταξης, στο μέτρο που η Επιτροπή έκρινε αβάσιμα και εσφαλμένα τις αντισυμβαλλόμενες ως εν δυνάμει ανταγωνίστριες στο σύνολο των αγορών που καλύπτονταν από την επίμαχη υποχρέωση αποχής από τον ανταγωνισμό· η εν λόγω υποχρέωση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει ως αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού


text:
χωρίς η Επιτροπή να αποδείξει την παραγωγή οποιωνδήποτε αποτελεσμάτων,
 γ)
 παράβαση της υποχρέωσης που υπέχει η Επιτροπή να διερευνά και να αποφαίνεται, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εξετάζει αλλά ούτε και απορρίπτει ομάδα κρίσιμων επιχειρημάτων προβληθέντων από τις αντισυμβαλλόμενες τα οποία αφορούν, μεταξύ άλλων, το πεδίο εφαρμογής της ρήτρας μη ανταγωνισμού,
 δ)
 παραβίαση της αρχής in dubio pro reo, στο μέτρο που η Επιτροπή θεωρεί ως αποδειχθέντα ορισμένα δυσμενή για την προσφεύγουσα πραγματικά περιστατικά σε σχέση με τα οποία εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες και ως προς τα οποία η ίδια η Επιτροπή δεν είναι βέβαια,
 ε)
 παραβίαση των αρχών τις οποίες δεσμεύτηκε να τηρεί η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας επιβολής προστίμων, πιο συγκεκριμένα της αρχής που καθιερώνει η παράγραφος 13 των κατευθυντηρίων γραμμών που το θεσμικό αυτό όργανο έχει εκδώσει συναφώς, στο μέτρο που η Επιτροπή υπολόγισε το ποσό του προστίμου για το σύνολο των αγορών των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ανεξαρτήτως του αν τοποθετούνται γεωγραφικά στην Ιβηρική Χερσόνησο ή όχι, παραβλέποντας επίσης το γεγονός ότι, εν πάση περιπτώσει, η προβαλλόμενη παράβαση δεν διήρκεσε μετά τις 29 Οκτωβρίου 2010,
 στ)
 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως και των κριτηρίων που πρέπει να τηρούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας επιβολής προστίμων.


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/27
 Προσφυγή-αγωγή της 10ης Μαΐου 2017 — European Dynamics Luxembourg και Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-281/17)
 (2017/C 269/39)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Μ. Σφυρή και Χ.-Ν. Δέδε, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής-εναγομένης περί αναθέσεως, σε σχέση με το στάδιο 2 της διαδικασίας κλειστού διαγωνισμού (στοιχεία αναφοράς EuropeAid/138143/DH/SER/AL), απόφαση η οποία γνωστοποιήθηκε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες με την από 6 Μαρτίου 2017 επιστολή της καθής-εναγομένης και με την οποία οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ενημερώθηκαν ότι δεν επελέγη η προσφορά τους και ότι η εκτέλεση της συμβάσεως ανατέθηκε σε άλλο προσφέροντα·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες λόγω απώλειας της ευκαιρίας να τους ανατεθεί η εκτέλεση της συμβάσεως, καταβάλλοντας αποζημίωση ύψους 240 000 ευρώ (διακόσιες σαράντα χιλιάδες ευρώ)·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει στις προσφεύγουσες-ενάγουσες τιμωρητική αποζημίωση ύψους 40 000 ευρώ (σαράντα χιλιάδες ευρώ)·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά και λοιπά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες σε σχέση με την παρούσα προσφυγή-αγωγή, ακόμη και αν η παρούσα προσφυγή-αγωγή απορριφθεί.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά το ότι η καθής-εναγομένη παρέβη το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις, το ότι παραβίασε τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως και το ότι παρέβη τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού, καθόσον δεν γνωστοποίησε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες την απόφαση περί αναθέσεως κατά το ίδιο χρονικό σημείο που την γνωστοποίησε στους λοιπούς προσφέροντες και καθόσον αρνήθηκε να τηρήσει την περίοδο αναμονής. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η καθής-εναγομένη ενήργησε κατά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως καθόσον επηρέασε δυσμενώς το δικαίωμα των προσφευγουσών-εναγουσών σε αποτελεσματική προσφυγή κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά το ότι η καθής-εναγομένη επέφερε μεταβολές στη συγγραφή υποχρεώσεων μερικές ημέρες πριν από την εκπνοή της προθεσμίας για την υποβολή των προσφορών, εισάγοντας νέους όρους. Κατά την άποψη των προσφευγουσών-εναγουσών, η καθής-εναγομένη, ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, παρέβη το άρθρο 112 του δημοσιονομικού κανονισμού, καθόσον οι μεταβολές σε έγγραφα του διαγωνισμού πραγματοποιήθηκαν μέσω επαφών που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας διαγωνισμού και, ειδικότερα, μέσω διευκρινίσεων που παρασχέθηκαν στους προσφέροντες.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αφορά το ότι, κατά την άποψη των προσφευγουσών-εναγουσών, η καθής-εναγομένη υπέπεσε πλειστάκις σε πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως, οι οποίες αποτυπώνονται στα αποσπάσματα της εκθέσεως αξιολογήσεως που γνωστοποιήθηκε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες, και το ότι η καθής-εναγομένη εισήγαγε νέα και άγνωστα στους υποψηφίους κριτήρια κατά το στάδιο της αξιολογήσεως των προσφορών.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/29
 Προσφυγή της 24ης Ιουνίου 2016 — Ansell Healthcare Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-321/16)
 (2016/C 296/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ansell Healthcare Europe NV (Άντερλεχτ, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: H. Gilliams και J. Bocken, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που συνίσταται στην απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) το οποίο εφαρμόζεται από το Βασίλειο του Βελγίου·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 2-4 της προσβαλλομένης αποφάσεως·
 —
 σε κάθε περίπτωση, να ακυρώσει τα άρθρα 2-4 της αποφάσεως αυτής, καθόσον τα άρθρα αυτά α) επιβάλλουν ανάκτηση από οντότητες διαφορετικές από τις οντότητες υπέρ των οποίων εξεδόθησαν «προκριματικές φορολογικές αποφάσεις για τα πλεονάζοντα κέρδη» όπως προσδιορίζονται στην ως άνω απόφαση και β) επιβάλλουν την ανάκτηση ποσού ίσου με τον φόρο που εξοικονόμησε ο λήπτης, χωρίς να επιτρέπουν στο Βέλγιο να λάβει υπόψη την προς τα άνω αναπροσαρμογή του φόρου στην οποία έχουν προβεί φορολογικές αρχές τρίτου κράτους·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κατάχρηση εξουσίας και ελλιπής αιτιολογία, καθόσον με την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που συνίσταται στην απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), το οποίο εφαρμόζεται από το Βασίλειο του Βελγίου, θεωρείται ότι υφίσταται καθεστώς ενισχύσεων.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση χαρακτηρίζει το φερόμενο καθεστώς ως μέτρο επιλεκτικού χαρακτήρα.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δέχεται ότι το φερόμενο καθεστώς συνεπάγεται οφέλη.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κατάχρηση εξουσίας και ελλιπής αιτιολογία, καθόσον με την προσβαλλόμενη απόφαση διατάσσεται το Βέλγιο να ανακτήσει την ενίσχυση.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/46
 Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2013 — Mocek και Wenta κατά ΓΕΕΑ — Lacoste (KAJMAN)
 (Υπόθεση T-364/13)
 2013/C 260/83
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Eugenia Mocek (Chojnice, Πολωνία) και Jadwiga Wenta (Chojnice, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Grala, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lacoste SA (Παρίσι, Γαλλία)
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 10ης Μαΐου 2013 επί της υποθέσεως R 2466/2010-4 και να παράσχει προστασία στο σήμα του οποίου η καταχώριση ζητείται, για όλα τα αγαθά που καλύπτονται από την προσφυγή,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των προσφευγουσών, καθώς και των εξόδων στα οποία αυτές υπεβλήθησαν ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσες την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Οι προσφεύγουσες
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα χρώματος πράσινου, λευκού και γκρι που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «KAJMAN» τοποθετημένο μεταξύ της ράχης και του κεφαλιού κροκοδείλου για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 18, 20, 22, 25 και 36 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 5 686 845
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα χρώματος μαύρου και άσπρου που απεικονίζει ένα κροκόδειλο και το λεκτικό σήμα «CROCODILE» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 18 20, 24, 25 και 36
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβληθείσας αποφάσεως κατά το μέρος που η ανακοπή είχε απορριφθεί για ορισμένα αγαθά των κλάσεων 18 και 25, και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για τα αγαθά αυτά
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/42
 Προσφυγή της 11ης Δεκεμβρίου 2006 — Speiser κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-146/06)
 (2007/C 56/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Michael Alexander Speiser (Neu-Isenburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Theumer)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του καθού της 11ης Σεπτεμβρίου 2006, αριθ. 115521, περί απορρίψεως της από 31 Μαρτίου 2006 ενστάσεως του προσφεύγοντος που ασκήθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως επιδιώκοντας τη χορήγηση του «επιδόματος αποδημίας»·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να χορηγήσει στον προσφεύγοντα αναδρομικώς από τις 3 Οκτωβρίου 2005 το «επίδομα αποδημίας» σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων, ο οποίος στις 3 Οκτωβρίου 2005 προσελήφθη στην υπηρεσία του ως «έκτακτος υπάλληλος» στην ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, βάλλει κατά της απορρίψεως της αιτήσεώς του για χορήγηση επιδόματος αποδημίας. Κατά την άποψή του, αυτός κατέθεσε όλα τα δικαιολογητικά και τα στοιχεία που έπρεπε να προσκομίσει για την αξίωση του επιδόματος και πληροί όλες τις προϋποθέσεις.


text:
 18.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 346/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Τρίτο τμήμα (Ιταλία) στις 5 Ιουλίου 2010 — E.On Produzione SpA κατά Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas
 (Υπόθεση C-331/10)
 ()
 2010/C 346/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Τρίτο τμήμα
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: E.On Produzione SpA
 Καθής: Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποκλείουν τα άρθρα 23, 43, 49 και 56 της Συνθήκης, καθώς και τα άρθρα 11, παράγραφοι 2 και 6, και 24 της οδηγίας 54/2003 (1) εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία, χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιβάλλει, κατά τρόπο πάγιο, σε ορισμένους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας που, υπό δεδομένες περιστάσεις, θεωρούνται απαραίτητοι για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών των υπηρεσιών κατανομής φορτίου, την υποχρέωση να υποβάλλουν προσφορές στις χρηματιστηριακές αγορές ηλεκτρικής ενέργειας βάσει ετερόνομων προγραμμάτων, καθοριζόμενων από τον διαχειριστή του δικτύου, και η οποία αφαιρεί τη διαμόρφωση της τιμής των εν λόγω προσφορών από τη σφαίρα της ελεύθερης βουλήσεως του παραγωγού, συναρτώντας την με παραμέτρους που δεν έχουν προκαθορισθεί σύμφωνα με «διαφανείς, αμερόληπτες και βασιζόμενες [σε κριτήρια της] “αγορά[ς]” διαδικασίες».
 (1) ΕΕ L 176, σ. 37.


text:
13.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 71/25
 elpodiärsgje ma diaheärei rso elpoäqio cóka, jasÂ euaqlocgäm DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot, sgy sgy 3gy Dejelbqiäot 1998
 31gy Laqsiäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä
 sgy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä rsgm tpoäherg T-230/94 (92), Frederick Farrugia jasó Epi-
 (EOJ) aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm caka- sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 jsojolijxäm pqoøoämsxm (EE L 90 sgy 1.4.1984, r. 13), oäpxy
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 rtlpkgqxähgje le som jamomirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy
 Episqopgäy, sgy 16gy Laðot 1984 (EE L 132 sgy 18.5.1984, (1999/C 71/48)
 r. 11), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiä-
 lemo apoä soty R. M. Moura Ramos, Pqoäedqo, som R. Gar-
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 cía-Valdecasas, jai siy V. Tiili, P. Lindh jai som P. Mengozzi,
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: Rsgm tpoäherg S-230/94 (92), Frederick Farrugia, jósoijoy
 Ahgmxäm, ejpqorxpotälemoy apoä som Kiämo Ririkiómo, dijg-
 coäqo Ahgmxäm, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 1. Jasaqceiäsai g diä jg. sxm (ejpqoärxpoy: Ana Maria Alves Vieira), pot eävei xy
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 2. Jasadijófei soty emacoleämoty diadiäjoty rsa dijarsijó jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 21gy Laq-
 eänoda. siäot 1996, S-230/94, Farrugia jasó Episqopgäy (Rtkkocgä 1996,
 r. II-195), so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä
 soty A. Potocki, Pqoäedqo, jai C. W. Bellamy jai A. Meij,
 (1) EE C 165 sgy 2.7.1992. dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 3 Dejelbqiäot
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 So rtmokirloä poroä sxm dijarsijxäm enoädxm pot g Episqopgä
 oueiäkei ma jasabókei rsom pqoruetäcomsa oqiäfesai re
 1 200 000 dqv.
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 4gy Dejelbqiäot 1998 (1) EE C 101 sgy 22.4.1995.
 rsgm tpoäherg T-448/93 (92), British Cement Association j.kp.
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 (Jahoqirloäy sxm dijarsijxäm enoädxm)
 (1999/C 71/47)
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 16gy Moelbqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-163/97 jai T-179/97,
 Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Rsgm tpoäherg S-448/93 (92), British Cement Association, Emxärexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 ecjasersgleämg rso Wexham Springs (Gmxleämo Bariäkeio),
 Blue Circle Industries Plc, ecjasersgleämg rso Komdiämo, (Vxqirloäy tpoheärexm Ç Amarsokgä Ç Apeäjdtrg sgy aqlo-
 Castle Cement Ltd, ecjasersgleämg rso Peterborough (Gmx- dioäsgsay)
 leämo Bariäkeio) jai Rugby Group Plc, ecjasersgleämg rso (1999/C 71/49)
 Rugby (Gmxleämo Bariäkeio), ejpqorxpotälemey apoä som
 David Lyon, dijgcoäqo Komdiämot jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Eric White, pot eävei xy (Ckxärra diadijariä ay: g okkamdijgä)
 amsijeiälemo aiäsgrg jahoqirlotä sxm dijarsijxäm enoädxm
 jasoäpim sgy apouórexy sot Pqxsodijeiäot sgy 6gy Iotkiäot
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-163/97, Okkamdijeäy
 1995, S-447/93, S-448/93 jai S-449/93, AITEC j.kp. jasó Epi-
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 sqopgäy (Rtkkocgä 1995, r. II-1971), so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoä-
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 edqo, jai C. W. Bellamy, J. Pirrung, A. Meij jai L. Bgkaqó,
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó


text:
Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 4 Dejelbqiäot
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgben Huber jai
 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 Guus Houttuin) jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä-
 sxm (ejpqoärxpoy: Thomas van Rijn), tporsgqifoleämxm apoä
 So rtmokijoä poroä sxm apodoseäxm rsgm pqoruetäcotra dija- so Bariäkeio sgy Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Luis PeÂrez de Ayala
 rsijxäm enoädxm rsgm tpoäherg S-448/93 oqiäfesai re Becerril) jai sgm Isakijgä Dglojqasiäa (ejpqoärxpoi: Umberto
 90 000 UKL. Leanza jai Francesca Quadri), jai S-179/97, Okkamdijeäy
 Amsiäkkey, ejpqorxpotälemey apoä soty Marco Marinus Slot-
 boom jai Pierre Vincent FrancËois Bos, dijgcoäqoty Qoäseq-
 (1) EE C 121 sgy 13.5.1992.
 msal, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Marc
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Ramon Torrent, Jürgen Huber jai
 ---pagebreak--- C 71/26 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 13.3.1999
 Guus Houttuin), tporsgqifoleämxm apoä so Bariäkeio sgy Lucera (Isakiäa), ejpqorxpotälemoi apoä soty Luigi Filippo
 Irpamiäay (ejpqoärxpoy: Rosario Silva de Lapuerta), jai Epi- Paolucci jai Piero Galletti, dijgcoäqoty Lpokxämiay, le amsiä-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Thomas jkgso rso Kotnelbotäqco som ArseÁne Kronshagen, 22, rue
 van Rijn), pot eävotm xy amsijeiälemo, rsgm tpoäherg S-163/97, Marie-AdeÂlaïde, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy
 auemoäy, aiäsgla ajtqxärexy sot jamomirlotä (EJ) (ejpqoärxpoi: John Carbery jai Antonio Tanca), le amsijeiä-
 aqih. 764/97 sgy Episqopgäy, sgy 23gy Apqikiäot 1997, cia sg lemo pqorutcgä ajtqxärexy sot óqhqot 2 sot jamomirlotä
 heärpirg leäsqxm diaruókirgy cia so qtäfi jasacxcgäy tpeq- (EJ) aqih. 2613/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Dejelbqiäot
 pomsiäxm vxqxäm jai edauxäm (EE L 112 sgy 29.4.1997, r. 3), 1997, pot episqeäpei rsgm Poqsocakiäa ma voqgcgärei emirvtä-
 jai, aueseäqot, aiäsgla apojasarsórexy sgy fgliäay sgm reiy rsoty paqacxcotäy favaqoäsetskxm jai ma jasaqcgärei
 opoiäa pqobókkei oäsi tpeärsg o pqoruetäcxm diódijoy koäcx jóhe ehmijgä emiärvtrg apoä sgm peqiäodo elpoqiäay 2001/2002
 sgy ejdoärexy sot em koäcx jamomirlotä jai sot jamomirlotä (EE L 353 sgy 24.12.1997, r. 3), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso
 (EJ) aqih. 1036/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 2ay Iotmiäot 1997, pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. M. Moura
 cia sg heärpirg leäsqxm diaruókirgy cia so qtäfi jasacxcgäy Ramos, Pqoäedqo, R. García-Valdecasas, siy V. Tiili, P. Lindh
 tpeqpomsiäxm vxqxäm jai edauxäm (EE L 151 sgy 10.6.1997, jai som P. Mengozzi, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre
 r. 8), jai, rsgm tpoäherg S-179/97, aiäsgla ajtqxärexy sot rsiy 8 Dejelbqiäot 1998 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 seketsaiäot atsotä jamomirlotä, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgä-
 la), rtcjeiälemo apoä soty M. Jaeger, Pqoäedqo, K. Lenaerts 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 jai J. Azizi, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy
 16 Moelbqiäot 1998, diósang le so ajoäkotho diasajsijoä:
 2. Oi pqoruetäcomsey ueäqotm eiy okoäjkgqom sa dijarsijó
 enoäda.
 1. Vxqiäfei siy tpoheäreiy S-163/97, Okkamdijeäy Amsiäkkey
 jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy, jai S-179/97, Okkamdi- (1) EE C 137 sgy 2.5.1998.
 jeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot.
 2. Amarseäkkei sg diadijariäa rsgm tpoäherg S-163/97,
 Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiäot jai Episqopgäy,
 leävqiy ejdoärexy sgy apouórexy sot Dijarsgqiäot rsgm
 tpoäherg C-301/97, Jósx Vxäqey jasó Rtlbotkiäot. DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 8gy Dejelbqiäot 1998
 rsgm tpoäherg T-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della
 3. So Pqxsodijeiäo apejdtäesai sgy aqlodioäsgsóy sot rsgm
 SECI


text:
SpA j.kp. jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxä-
 tpoäherg S-179/97, Okkamdijeäy Amsiäkkey jasó Rtlbotkiä-
 rexy (1)
 ot, tpeäq sot Dijarsgqiäot, xärse ma lpoqeärei atsoä ma
 apouamheiä epiä sot aisgälasoy ajtqxärexy. (Jamomirloäy (EJ) aqih. 2613/97 Ç Diósang peqiä jasaqcgä-
 rexy sxm ehmijxäm emirvtärexm rsoty paqacxcotäy favaqo-
 setäskxm apoä sgy peqioädot elpoqiäay 2001/2002 Ç Pqorutcgä
 4. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda. ajtqxärexy Ç Apaqódejso sgy pqoutcgäy)
 (1999/C 71/51)
 (1) EE C 212 sgy 12.7.1997 jai EE C 228 sgy 26.7.1997.
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 Rsgm tpoäherg S-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della
 SECI SpA, ecjasersgleämg rsgm Lpokxämia (Isakiäa), Sadam
 Castiglionese SpA, esaiqiäa isakijotä dijaiäot, ecjasersgleämg
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT rsgm Lpokxämia (Isakiäa), Sadam Abruzzo SpA, esaiqiäa isaki-
 jotä dijaiäot, ecjasersgleämg rsgm Lpokxämia (Isakiäa), Zuc-
 sgy 8gy Dejelbqiäot 1998 cherificio del Molise SpA, esaiqiäa isakijotä dijaiäot, ecjase-
 rsgm tpoäherg T-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori rsgleämg rso Termoli (Isakiäa), SocietaÁ Fondiaria Industriale
 (ANB) j.kp. jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1) Romagnola SpA (SFIR), esaiqiäa isakijotä dijaiäot, ecjase-
 rsgleämg rsg Cesena (Isakiäa), ejpqorxpotälemey apoä soty
 (Jamomirloäy (EJ) aqih. 2613/97 Ç Diósang peqiä jasaqcgä- Vincenzo Cerulli Irelli, dijgcoäqo Qxälgy, Gualtiero Pittalis
 rexy sxm ehmijxäm emirvtärexm rsoty paqacxcotäy favaqo- jai Giancarlo Fanzini, dijgcoäqoty Lpokxämiay, le amsiäjkgso
 setäskxm apoä sgy peqioädot elpoqiäay 2001/2002 Ç Pqorutcgä rso Kotnelbotäqco som ArseÁne Kronshagen, 22, rue Marie-
 ajtqxärexy Ç Apaqódejso sgy pqoutcgäy) AdeÂlaïde, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ej-
 (1999/C 71/50) pqoärxpoi: John Carbery jai Antonio Tanca), le amsijeiälemo
 pqorutcgä ajtqxärexy sot óqhqot 2 sot jamomirlotä (EJ)
 aqih. 2613/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Dejelbqiäot 1997,
 (Ckxärra diadijariä ay: g isakijgä) pot episqeäpei rsgm Poqsocakiäa ma voqgcgärei emirvtäreiy
 rsoty paqacxcotäy favaqoäsetskxm jai ma jasaqcgärei jóhe
 ehmijgä emiärvtrg apoä sgm peqiäodo elpoqiäay 2001/2002 (EE
 Rsgm tpoäherg S-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori L 353 sgy 24.12.1997, r. 3), so Pqxsodijeiäo (seäsaqso pemsa-
 (ANB), ecjasersgleämg rsg Qxälg, Francesco Coccia, jósoi- lekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. M. Moura Ramos,
 joy Manfredonia (Isakiäa), Vincenzo Di Giovine, jósoijoy Pqoäedqo, R. García-Valdecasas, siy V. Tiili, P. Lindh jai som


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/16
 Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2005 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-370/05)
 (2005/C 315/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (Παρίσι, Γαλλία) [εκπρόσωποι: G. de Bergues, A. Colomb]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2005) 2756 τελικό, της 20ής Ιουλίου 2005, για την απόρριψη του αιτήματος κοινοτικής χρηματοδότησης ορισμένων δαπανών τις οποίες πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, κατά το μέρος που αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση το ποσό των 13 519 122,05 ευρώ, στο πλαίσιο διορθώσεως που αφορά τον καθορισμό των επιλέξιμων εκτάσεων για την ενίσχυση στην αναδιάρθρωση και στη μετατροπή των αμπελώνων κατά τη χρήση 2001-2003·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση διαφοράς, η Επιτροπή αποφάσισε να προβεί σε εκκαθάριση των λογαριασμών της προσφεύγουσας στον τομέα της αμπελοκαλλιέργειας για ποσό που αντιστοιχεί στο ποσό που πρέπει να αποκλειστεί από την κοινοτική χρηματοδότηση λόγω, αφενός, διορθώσεως εξαιτίας υπερβάσεως των δικαιωμάτων νέας φύτευσης και, αφετέρου, διορθώσεως που εφαρμόζεται από την Επιτροπή μεταξύ των εκτάσεων που δηλώθηκαν από τη Γαλλία ως επιλέξιμες για την ενίσχυση στη μετατροπή/αναδιάρθρωση και των εκτάσεων τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί επιλέξιμες για τέτοιες ενισχύσεις, όσον αφορά τις περιόδους εμπορίας 2000-2001 και 2001-2002. Μόνον το δεύτερο μέρος της επίμαχης αποφάσεως, που αφορά τη διόρθωση για τις εκτάσεις που αποκλείστηκαν, αμφισβητείται από την προσφεύγουσα.
 Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1258/99 (1), καθόσον δεν απέδειξε την ύπαρξη παραβάσεως, από τη Γαλλική Κυβέρνηση, των κοινοτικών κανόνων σχετικά με τον υπολογισμό της ενισχύσεως στην αναδιάρθρωση και στη μετατροπή των αμπελώνων ούτε την ύπαρξη ζημίας που προξένησε στον κοινοτικό προϋπολογισμό η επιλεγείσα από τη Γαλλική Κυβέρνηση μέθοδος υπολογισμού.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα αντλείται από την ύπαρξη ανεπαρκούς αιτιολογίας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διευκρινίζει τους κανόνες τους οποίους η Επιτροπή σκόπευε να εφαρμόσει επί των εκτάσεων που δεν είχαν φυτευθεί και οι οποίοι μπορούσαν να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό της ενισχύσεως ούτε δικαιολογεί σαφώς την εφαρμογή δημοσιονομικής διορθώσεως ποσοστού 10 % επί των ποσών των ενισχύσεων στην αναδιάρθρωση και στη μετατροπή των αμπελώνων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, ΕΕ L 160 της 26/6/1999, σ. 103-112.


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/22
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Oberster Gerichtshof με απόφαση της 16ης Νοεμβρίου 2005, στην υπόθεση Mohamed Jouini, Okay Gönen, Hasan Bajric, Gerald Huber, Manfred Ortner, Sükran Karacatepe, Franz Mühlberger, Nakil Bakii, Hannes Kranzler, Jürgen Mörth, Anton Schneeberger, Dietmar Susteric, Sascha Wörnhör, Aynur Savci, Elena Peter, Egon Schmöger, Mehmet Yaman, Dejan Preradovic, Andreas Mitter, Wolfgang Sorger, Franz Schachenhofer, Herbert Weiss, Harald Kaineder, Ognen Stajkovski και Jovica Vidovic κατά PPS Princess Personal Service GmbH
 (Υπόθεση C-458/05)
 (2006/C 60/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Δεκεμβρίου 2005, το Oberste Gerichtshof (Αυστρία), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Mohamed Jouini (και άλλων 24) και PPS Princess Personal Service GmbH, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρόκειται για μεταβίβαση επιχειρήσεως ή τμήματος επιχειρήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, της 12ης Μαρτίου 2001 (1), στην περίπτωση κατά την οποία, χωρίς σαφή οργανωτική διάρθρωση της πρώτης επιχειρήσεως διαθέσεως εργατικού δυναμικού, στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ δύο επιχειρήσεων διαθέσεως εργατικού δυναμικού, η πρώτη επιχείρηση διαθέσεως εργατικού δυναμικού ανταλλάσσει με τη δεύτερη επιχείρηση διαθέσεως εργατικού δυναμικού έναν υπάλληλο γραφείου, έναν προϊστάμενο θυγατρικής καθώς και σύμβουλο πελατών και τον διευθύνοντα σύμβουλο, οι οποίοι ασκούν στη δεύτερη επιχείρηση παρόμοιες δραστηριότητες, μαζί δε με αυτούς, επίσης στο πλαίσιο συνεργασίας των δύο επιχειρήσεων, ανταλλάσσεται το ένα τρίτο του προς διάθεση εργατικού δυναμικού, καθώς και οι αντίστοιχοι πελάτες (σε διαφορετικό εκάστοτε αριθμό, από τρεις μέχρι δεκαπέντε προς διάθεση εργαζόμενους) μερικώς ή πλήρως;
 (1) ΕΕ L 82, σ. 16.