text:
́σιο του οποι ́ου φο ́ρου το κρα ́τος αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται την υποχρε ́ωση για κρα ́τη με ́λη της
 τοποθεσι ́ας του ακινη ́του επιτρε ́πει την ́εκπτωση της αξι ́ας τηρη ́σεως της προθεσμι ́ας για συμμο ́ρφωση που ́εχει οριστει ́ με
 της υποχρεω ́σεως μεταβιβα ́σεως του ακινη ́του αυτου ́ ο ́ταν ο την οδηγι ́α. Η προθεσμι ́α αυτη ́ εξε ́πνευσε την 1η Ιουλι ́ου 1999
 κληρονομου ́μενος κατα ́ τον χρο ́νο του θανα ́του του κατοι- χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει θε ́σει σε εφαρμογη ́ τις αναγκαι ́ες για τη
 κου ́σε στο κρα ́τος τοποθεσι ́ας του ακινη ́του, αλλα ́ ο ́χι ο ́ταν συμμο ́ρφωση ́ της προς την οδηγι ́α την οποι ́α επικαλει ́ται στα
 ο κληρονομου ́μενος κατα ́ τον χρο ́νο του θανα ́του του αιτη ́ματα ́ της η Επιτροπη ́.
 κατοικου ́σε σε α ́λλο κρα ́τος με ́λος (κρα ́τος κατοικι ́ας);
 (1) EE L 169 της 5.7.1999, σ. 58.
 3) Επηρεα ́ζει την απα ́ντηση στο δευ ́τερο ερω ́ τημα το αν κατα ́
 τον χρο ́νο αποκτη ́σεως του ακινη ́του αυτου ́ ο κληρονομου ́με-
 νος δεν κατοικου ́σε πλε ́ον στο κρα ́τος τοποθεσι ́ας του
 ακινη ́του;
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 4) Επηρεα ́ζει την απα ́ντηση στο δευ ́τερο ερω ́τημα ο επιμερισμο ́ς της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 24 Σεπτεμ-
 του κεφαλαι ́ου του κληρονομου ́μενου στο κρα ́τος τοποθε- βρι ́ου 2001
 σι ́ας του ακινη ́του, στο κρα ́τος κατοικι ́ας του και ενδεχομε ́νως
 σε α ́λλα κρα ́τη που ́εχουν σημασι ́α; (Υπο ́θεση C-367/01)
 5) Αν ναι, ο ́ταν ́εναντι εταιρι ́ας περιορισμε ́νης ευθυ ́νης υπα ́ρχει (2001/C 331/20)
 δικαι ́ωμα λη ́ψεως το ́κων απο ́ τρεχου ́μενο λογαριασμο ́ της, σε
 ποιο κρα ́τος ́εχει επενδυθει ́ κεφα ́λαιο, ο ́πως το κεφα ́λαιο που
 ́εχει επενδυθει ́ κατα ́ τον τρο ́πο που περιγρα ́φεται στο σημει ́ο Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπουμε ́νη απο ́
 2.4 της παρου ́σας αποφα ́σεως; τον κ. Antonio Caeiros, Νομικη ́ Συ ́μβουλο και τον κ. Πα ́νο
 Παναγιωτο ́πουλο, δημο ́σιο υπα ́λληλο κρα ́τους με ́λους αποσπασ-
 με ́νο στη Νομικη ́ υπηρεσι ́α, α ́σκησε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/34
 Προσφυγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 — Murnauer Markenvertrieb κατά ΓΕΕΑ — Fitne Gesundheit und Wellness (Notfall Bonbons)
 (Υπόθεση T-372/08)
 (2008/C 313/62)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Murnauer Markenvertrieb GmbH (Trebur, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Daniel και O. I. Haleen, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fitne Gesundheits- und Wellness GmbH (Salzhemmendorf, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Ιουλίου 2008, στην υπόθεση R 909/2007-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «Notfall Bonbons» για προϊόντα των κλάσεων 5 και 30 (κοινοτικό σήμα αριθ. 3 563 251)
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Fitne Gesundheits- und Wellness GmbH
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως ακυρότητας του οικείου σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως και αποδοχή της αιτήσεως ακυρότητας του οικείου σήματος
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το σήμα «Notfall Bonbons» ούτε περιγραφικό είναι των προστατευομένων προϊόντων ούτε στερείται του αιτουμένου διακριτικού χαρακτήρα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/61
 Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2008 — Evets κατά ΓΕΕΑ (DANELECTRO)
 (Υπόθεση T-20/08)
 (2008/C 64/98)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Evets Corporation (Irvine, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: S. Ryan, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση R 603/2007-4 του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 5ης Νοεμβρίου 2007,
 —
 να αντικαταστήσει την απόφαση αυτή με διάταξη ορίζουσα ότι η αίτηση επαναφοράς στην προτέρα κατάσταση υποβλήθηκε εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 78, παράγραφος 2, προθεσμίας,
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση στο τέταρτο τμήμα προσφυγών, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του ουσιώδους ζητήματος περί του αν επιδείχθηκε η δέουσα επιμέλεια κατά την ανανέωση του σχετικού σήματος,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «DANELECTRO» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 15 — αίτηση υπ' αριθ. 117 937.
 Απόφαση του τμήματος διαχειρίσεως σημάτων και νομικών θεμάτων: Απορρίπτει την αίτηση επαναφοράς στην προτέρα κατάσταση και δέχεται ότι το σήμα λογίζεται ακυρωθέν.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή και δέχεται ότι η αίτηση επαναφοράς στην προτέρα κατάσταση λογίζεται ως μηδέποτε υποβληθείσα.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 78, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94, του Συμβουλίου.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το ζήτημα της τηρήσεως της τασσόμενης από την ανωτέρω διάταξη δίμηνης προθεσμίας για την υποβολή αιτήσεως περί ανανεώσεως της καταχωρίσεως σήματος και για την καταβολή του τέλους ανανεώσεως δεν αποτελούσε αντικείμενο της προσφυγής. Στην περίπτωση που το Πρωτοδικείο αποφασίσει ότι το τμήμα προσφυγών ήταν αρμόδιο να εξετάσει το ζήτημα αυτό, η προσφεύγουσα φρονεί, επικουρικώς, ότι η προθεσμία υπολογίστηκε κατά τρόπο εσφαλμένο.


text:
 22.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Tribunal de grande instance de Chartres (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Michel Bourgès-Maunoury και Marie-Louise Heintz, σύζυγος Bourgès-Maunoury κατά Direction des services fiscaux d’Eure-et-Loir
 (Υπόθεση C-558/10) (1)
 (Προνόμια και ασυλίες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων - Απαλλαγή από τους εθνικούς φόρους των καταβαλλομένων από την Ένωση απολαβών - Συνυπολογισμός των καταβαλλομένων από την Ένωση απολαβών για τον υπολογισμό του ανωτάτου ορίου του φόρου αλληλεγγύης επί της περιουσίας)
 2012/C 287/07
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal de grande instance de Chartres
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Michel Bourgès-Maunoury και Marie-Louise Heintz, σύζυγος Bourgès-Maunoury
 κατά
 Direction des services fiscaux d’Eure-et-Loir
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως – Tribunal de grande instance de Chartres – Ερμηνεία του άρθρου 13, εδάφιο 2, του κεφαλαίου V του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2006, C 321 E, σ. 318) – Επιτρεπτή εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας συνεκτιμάται το σύνολο των εισοδημάτων ενός φορολογουμένου, συμπεριλαμβανομένων των κοινοτικών εισοδημάτων, για τον υπολογισμό του ανωτάτου ορίου του φόρου περιουσίας – Απαλλαγή από την επιβολή εθνικών φόρων επί των αποδοχών, μισθών και λοιπών αμοιβών που καταβάλλονται από τις Κοινότητες – Πρώην υπάλληλοι των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το οποίο προσαρτήθηκε, αρχικώς, στη Συνθήκη περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατόπιν, δυνάμει της Συνθήκης του Άμστερνταμ, στη Συνθήκη ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό εθνική ρύθμιση, όπως αυτή της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας συνυπολογίζονται οι καταβαλλόμενες από την Ένωση απολαβές των μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της ή των πρώην μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων και των αποζημιώσεων λόγω οριστικής λήξεως των καθηκόντων, στο πλαίσιο του ανωτάτου ορίου φόρου όπως ο φόρος αλληλεγγύης επί της περιουσίας.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 23 Σεπτεμβρίου 2011 — Fruition Po Limited κατά Minister for Sustainable Farming and Food and Animal Health
 (Υπόθεση C-500/11)
 2011/C 370/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Fruition Po Limited
 Καθού: Minister for Sustainable Farming and Food and Animal Health
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Σε περίπτωση που
 α)
 ένα κράτος μέλος εξετάζει αν ένας φορέας μπορεί να αναγνωριστεί ως οργάνωση παραγωγών κατά την έννοια του άρθρου 11 του κανονισμού 2200/96 του Συμβουλίου (1),
 β)
 ο φορέας πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11 όσον αφορά τον σκοπό και τους καταστατικούς κανόνες του,
 γ)
 παρέχονται στους παραγωγούς που είναι μέλη του φορέα οι υπηρεσίες που πρέπει να τους παρέχει η οργάνωση παραγωγών κατά το άρθρο 11 και
 δ)
 ο φορέας έχει αναθέσει την παροχή μεγάλου μέρους των υπηρεσιών αυτών σε εξωτερικούς συνεργάτες,
 επιβάλλεται, βάσει της αρχής της ασφάλειας δικαίου, να ερμηνευθεί το άρθρο 11 υπό την έννοια ότι ο εν λόγω φορέας πρέπει να ασκεί σε ορισμένο βαθμό έλεγχο επί των ως άνω εξωτερικών συνεργατών;
 2)
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, ποιος είναι ο απαιτούμενος κατά το άρθρο 11 βαθμός ελέγχου;
 3)
 Ειδικότερα, ασκεί ο φορέας τον απαιτούμενο κατά το άρθρο 11 έλεγχο, σε περίπτωση που
 α)
 συμβάλλεται με:
 1)
 εταιρία της οποίας οι μετοχές ανήκουν σε ποσοστό 93 % σε μέλη του φορέα και
 2)
 εταιρία της οποίας οι μετοχές ανήκουν κατά 50 % στην πρώτη εταιρία και το καταστατικό ορίζει ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ομόφωνα;
 β)
 αμφότερες οι εταιρίες δεν υπέχουν τη συμβατική υποχρέωση να συμμορφώνονται προς τις εντολές του φορέα προς αυτές όσον αφορά τις επίμαχες δραστηριότητες, αλλά,
 γ)
 λόγω της προπεριγραφείσας εταιρικής διαρθρώσεως, ο φορέας και οι μετ’ αυτού συμβαλλόμενοι λειτουργούν επί συναινετικής βάσεως;
 4)
 Ασκεί επιρροή ως προς την απάντηση στα ως άνω ερωτήματα το γεγονός ότι,:
 α)
 κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 1432/03 (2) της Επιτροπής, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και την προαναγνώριση των ομάδων παραγωγών, ρητώς όριζε ότι τα «κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους» υπό τους οποίους μια οργάνωση παραγωγών δύναται να αναθέτει σε εξωτερικούς συνεργάτες την εκτέλεση των καθηκόντων της,
 β)
 το κράτος μέλος για το οποίο γίνεται λόγος στο πρώτο ερώτημα δεν είχε, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, καθορίσει τέτοιους όρους;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (EE L 297, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1432/2003 της Επιτροπής, της 11ης Αυγούστου 2003, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και την προαναγνώριση των ομάδων παραγωγών (EE L 203, σ. 18).


text:
 16.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 21 Νοεμβρίου 2014 — X κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-528/14)
 (2015/C 056/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Χ
 Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Financiën
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Παρέχει ο κανονισμός 1186/2009 (1) τη δυνατότητα να έχει ένα φυσικό πρόσωπο τη συνήθη κατοικία του ταυτόχρονα σε κράτος μέλος και σε τρίτη χώρα και, αν ναι, ισχύει η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 ατέλεια για την εισαγωγή προσωπικών ειδών τα οποία μεταφέρονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση όταν το φυσικό αυτό πρόσωπο έπαυσε να έχει τη συνήθη κατοικία στην τρίτη χώρα;
 2)
 Αν ο κανονισμός 1186/2009 αποκλείει τη δυνατότητα να υπάρξει διπλή συνήθης κατοικία και αν η εκτίμηση όλων των περιστάσεων δεν αρκεί για τον προσδιορισμό της συνήθους κατοικίας, βάσει ποιου κανόνα ή με τη βοήθεια ποιων κριτηρίων πρέπει για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού να καθοριστεί σε ποια χώρα έχει ο ενδιαφερόμενος τη συνήθη κατοικία του σε μια περίπτωση όπως η παρούσα, όπου αυτός έχει τόσο προσωπικούς όσο και επαγγελματικούς δεσμούς στην τρίτη χώρα και προσωπικούς δεσμούς στο κράτος μέλος;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1186/2009 του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2009, για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών (ΕΕ L 324, σ. 23).


text:
 12.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 462/38
 Προσφυγή της 21ης Οκτωβρίου 2016 — Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-741/16)
 (2016/C 462/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd (Changzhou, Κίνα) (εκπρόσωποι: R. Antonini, E. Monard και Β. Μανιάτης, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1247 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2016, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αρνούμενη να αναγνωρίσει στην προσφεύγουσα την ιδιότητα της επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 (1), παραβίασε την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και επέρριψε σ’ αυτήν υπέρμετρο βάρος αποδείξεως κατά παράβαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στηριζόμενη στις τιμές που εφαρμόζουν και στις δαπάνες που φέρουν οι παραγωγοί της Ένωσης προκειμένου να καθορίσει την κανονική αξία, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τα άρθρα 2, παράγραφος 10, 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', 3, παράγραφος 3, και 9, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως καθόσον δεν έκανε δεκτές τις προσαρμογές.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ προκάλεσαν υλική ζημία στον βιομηχανικό κλάδο παραγωγής της Ένωσης, παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 6 (και, επικουρικώς, το άρθρο 6, παράγραφος 7) του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στηριζόμενη σε μη αξιόπιστα στοιχεία, παρέβη τα άρθρα 2, παράγραφος 7, στοιχείο α', 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 3, και 3, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 176, σ. 21).


text:
 21.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Qorti Kostituzzjionali (Μάλτα) στις 10 Φεβρουαρίου 2012 — Vodafone Malta Limited και Mobisle Communications Limited κατά L-Avukat Generali, Il-Kontrollur tad-Dwana, Il-Ministru tal-Finanzi, L-Awtorita ta’ Malta dwar il-Komunikazzjoni
 (Υπόθεση C-71/12)
 2012/C 118/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η μαλτέζικη
 Αιτούν δικαστήριο
 Qorti Kostituzzjionali
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούσες: Vodafone Malta Limited, Mobisle Communications Limited
 Καθών: L-Avukat Generali, Il-Kontrollur tad-Dwana, Il-Ministru tal-Finanzi, L-Awtorita ta’ Malta dwar il-Komunikazzjoni
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Απαγορεύουν στα κράτη μέλη οι διατάξεις της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) και, ειδικότερα, οι διατάξεις των άρθρων 12 και/ή 13 αυτής, την επιβολή φορολογικής επιβαρύνσεως στους παρόχους κινητών τηλεπικοινωνιών (στο εξής: πάροχοι), δηλαδή:
 α)
 Φόρου, ο οποίος αποκαλείται ειδικός φόρος καταναλώσεως, θεσπιζόμενου από την εθνική νομοθεσία·
 β)
 Υπολογιζόμενου ως ποσοστό επί των ποσών που χρεώνουν οι πάροχοι κινητής τηλεφωνίας τους χρήστες για τις παρεχόμενες σε αυτούς από τους εν λόγω παρόχους υπηρεσίες, με την εξαίρεση των απαλλασσόμενων βάσει του νόμου υπηρεσιών·
 γ)
 Καταβαλλόμενου στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας από τους χρήστες ατομικώς, ενώ το ποσό αυτό αποδίδεται στον Kontrollur tad-Dwana από όλους τους παρόχους υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας και όχι από άλλες επιχειρήσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται εκείνες που παρέχουν άλλα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και άλλες υπηρεσίες;


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/48
 Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2015 — ZZ και ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-8/15)
 (2015/C 089/58)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: ZZ και ZZ (εκπρόσωποι: J.-N. Louis, R. Metz, N. de Montigny, D. Verbeke και T. Van Lysebeth, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση των αποφάσεων με τις οποίες καθορίστηκαν τα δικαιώματα των προσφευγόντων σχετικά με την επιστροφή των ετήσιων εξόδων ταξιδιού κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8 του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1023/2013 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του ΚΥΚ και του ΚΛΠ.
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών των προσφευγόντων των μηνών Ιουνίου και Ιουλίου 2014 καθόσον εφαρμόζουν για πρώτη φορά το άρθρο 8 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, όπως ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 2014, προς καθορισμό της επιστροφής των εξόδων ταξιδιού τους·
 —
 εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τις στερεότυπες αποφάσεις, της 15ης Οκτωβρίου 2014, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεώς τους·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/18
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 25 Νοεμβρίου 2009 — Charles Defossez κατά Christian Wiart, εκκαθαριστής της εταιρείας Sotimon SARL, Office national de l'emploi και CGEA de Lille
 (Υπόθεση C-477/09)
 2010/C 37/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Charles Defossez
 Αναιρεσίβλητοι: Christian Wiart, εκκαθαριστής της εταιρείας Sotimon SARL, Office national de l'emploi (fonds de fermeture d'entreprises) και CGEA de Lille
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 8α της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/74/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 (2), που προβλέπει στο πρώτο του εδάφιο ότι όταν μια επιχείρηση με δραστηριότητες στο έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών βρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας, ο οργανισμός που είναι αρμόδιος για την πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των μισθωτών είναι εκείνος του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου ασκούν ή ασκούσαν συνήθως την εργασία του, και στο δεύτερό του εδάφιο ότι η έκταση των δικαιωμάτων των μισθωτών προσδιορίζεται από το δίκαιο που διέπει τον αρμόδιο οργανισμό εγγυήσεως, έχει την έννοια ότι ορίζει τον αρμόδιο οργανισμό εγγυήσεως κατ’ αποκλεισμόν οποιουδήποτε άλλου οργανισμού εγγυήσεως ή, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της οδηγίας που έγκειται στην εδραίωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων που ασκούν το δικαίωμά τους στην ελεύθερη κυκλοφορία, και του πρώτου εδαφίου του άρθρου 9 της οδηγίας κατά το οποίο αυτή δεν περιορίζει την ευχέρεια των κρατών μελών να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για τους μισθωτούς, την έννοια ότι ο μισθωτός διατηρεί το δικαίωμα να αξιώσει, αντί της εγγυήσεως του ανωτέρω οργανισμού, την ευνοϊκότερη εγγύηση του οργανισμού στον οποίο είναι ασφαλισμένος και καταβάλλει ασφαλιστικές εισφορές ο εργοδότης του βάσει της εθνικής νομοθεσίας;
 (1) ΕΕ L 283, σ. 23.
 (2) ΕΕ L 270, σ. 10.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/35
 Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2009 — Τερεζάκης κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-411/09)
 2009/C 312/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Ιωάννης Τερεζάκης (εκπρόσωπος: B. Lombart, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής υπό μορφή επιστολής της 3ης Αυγούστου 2009, η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 10 Αυγούστου 2009, περί αρνήσεως κοινολογήσεως στον τελευταίο ορισμένων αποσπασμάτων και παραρτημάτων εγγράφων που αντηλλάγησαν μεταξύ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης και του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών αναφορικά με ενδεχόμενες φορολογικές παρατυπίες σε σχέση με την κατασκευή του αεροδρομίου Σπάτων στην Αθήνα, Ελλάδα,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 3ης Αυγούστου 2009, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 10 Αυγούστου 2009, με την οποία αρνήθηκε να του κοινολογήσει ορισμένα αποσπάσματα και παραρτήματα εγγράφων που αντηλλάγησαν μεταξύ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης και του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών αναφορικά με ενδεχόμενες φορολογικές παρατυπίες σε σχέση με την κατασκευή του διεθνούς αεροδρομίου των Αθηνών στα Σπάτα, για τους λόγους που ακολουθούν.
 Πρώτον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει προδήλου πλάνης περί το δίκαιο και περί της εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών κατά το μέτρο που η Επιτροπή πεπλανημένως ερμήνευσε και εφήρμοσε το άρθρο 42, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Επιτροπή απλώς επικαλέσθηκε αορίστως την ύπαρξη εξαιρέσεως ως προς την πρόσβαση σε έγγραφα με σκοπό την προστασία εμπορικών απορρήτων, προκειμένου να αρνηθεί να κοινολογήσει ορισμένα αποσπάσματα των επίμαχων εγγράφων, χωρίς να επικαλεσθεί συγκεκριμένους λόγους αφορώντες τον κίνδυνο πραγματικής υπονομεύσεως της προστασίας των εμπορικών απορρήτων των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων.
 Περαιτέρω, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 1 του προαναφερθέντος κανονισμού και παραβίασε την αρχή της ευρύτερης δυνατής προσβάσεως στα έγγραφα της Επιτροπής, η οποία καθιερώνεται με την παράγραφο α' του άρθρου αυτού καθώς και με τη νομολογία των κοινοτικών δικαστηρίων.
 Επιπρόσθετα, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο παραλείποντας να τον ενημερώσει σχετικά με τους λόγους επί των οποίων στήριξε την απόφασή της. Υποστηρίζει ότι, παραπέμποντας απλώς στις εξαιρέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, προκειμένου να αρνηθεί την αιτηθείσα πρόσβαση, η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που καθιερώνει το άρθρο 253 ΕΚ.
 Τέλος, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή πεπλανημένως συμπέρανε ότι τα παραρτήματα των εγγράφων στα οποία ζήτησε πρόσβαση ο προσφεύγων βρίσκονταν στην κατοχή του προσφεύγοντα, εκκινώντας από την πεπλανημένη εκτίμηση ότι τα αιτηθέντα έγγραφα ήταν πανομοιότυπα με εκείνα τα οποία είχε στη διάθεσή του ο προσφεύγων. Συνεπώς, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει προδήλου πλάνης περί το δίκαιο κατά το μέτρο που η Επιτροπή δεν εφήρμοσε τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 και συγκεκριμένα το άρθρο 4 αυτού.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001


text:
C 289/30 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 29.11.2003
 Προσφυγή του STICHTING AL-AQSA κατά του Συμβου- των διατάξεων αυτών, ως προς το προσφεύγον δεν λήφθηκε από
 λίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρω- αρμόδια αρχή καμία απόφαση, βάσει σοβαρών και αξιοπίστων
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου αποδείξεων ή ενδείξεων, σχετικά με την έναρξη ανακριτικών
 2003 πράξεων ή ποινικής διώξεως για τρομοκρατική πράξη. Το
 προσφεύγον προβάλλει, επίσης, παραβίαση των γενικών αρχών του
 (Υπόθεση T-327/03) κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα δε παραβίαση της αρχής της
 αναλογικότητας, προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη,
 προσβολή του δικαιώματος για σεβασμό της ιδιωτικής ζωής,
 (2003/C 289/62) παραβίαση της ελευθερίας εκφράσεως, προσβολή του δικαιώματος
 του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και προσβολή του δικαιώματος ιδιο-
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) κτησίας. Τέλος, το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες
 αποφάσεις παραβιάζουν την αρχή της ελεύθερης κινήσεως κεφα-
 λαίων του άρθρου 56 της Συνθήκης ΕΚ.
 Το STICHING AL-AQSA, Heerlen, The Netherlands, εκπροσω-
 πούμενο από τον Victor Koppe και την Laura Janssen, δικηγό- (1) ΕΕ L 344 της 28.12.2001, σ. 70-75.
 ρους, άσκησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδι- (2) ΕΕ L 344 της 28.12.2001, σ. 93-94.
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Συμβου-
 λίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει μερικώς, βάσει του άρθρου 230 της Συνθήκης Προσφυγή-αγωγή της Ξανθίππης Λιάκουρα κατά του Συμ-
 ΕΚ, την απόφαση 2003/480/ΕΚ του Συμβουλίου, της βουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις
 27ης Ιουνίου 2003, και/ή την απόφαση 2003/646/ΕΚ του 26 Σεπτεμβρίου 2003
 Συμβουλίου, της 12ης Σεπτεμβρίου 2003, για εφαρμογή
 του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (EK) 2580/ (Υπόθεση T-330/03)
 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά
 ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπο-
 λέμηση της τρομοκρατίας, και, συγκεκριμένα, (2003/C 289/63)
 — να ακυρώσει το άρθρο 1, τμήμα 2, παράγραφος 22, το οποίο (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 έχει ως εξής: «Ίδρυμα Αl Aqsa (γνωστό και ως Ίδρυμα Αl
 Aqsa Nederland, ή απλώς Αl Aqsa Nederland)»,
 — να κρίνει ανεφάρμοστο, βάσει του άρθρου 241 της Συνθήκης Η Ξανθίππη Λιάκουρα, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη
 ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΚ) 2580/2001 του Συμβουλίου, της από τον Jean A. Martin, δικηγόρο, άσκησε στις 26 Σεπτεμβρίου
 27ης ∆εκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό προσφυγή-αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 την καταπολέμηση της τρομοκρατίας,
 — να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα. H προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 18 Ιουνίου 2003 απόφαση του
 Συμβουλίου, που περιήλθε σε αυτήν στις 23 Ιουνίου 2003,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 περί μη προαγωγής της στον βαθμό C1 κατά την περίοδο
 προαγωγών 2002,
 Με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις το προσφεύγον περιλήφθηκε
 στον κατάλογο των προσώπων των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να της καταβάλει το ποσό των
 δεσμεύθηκαν, κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 30 000,00 ευρώ,
 του Συμβουλίου, της 27ης ∆εκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών
 περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων —


text:
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (1). Προς στήριξη
 της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει, κατ'αρχάς, παρά-
 βαση ουσιώδους διαδικαστικού τύπου, ειδικότερα δε απουσία
 αιτιολογίας από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, καθώς και Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προσβολή του δικαιώματός του ακροάσεως πριν από την έκδοση
 των εν λόγω αποφάσεων, Επιπλέον, το προσφεύγον ισχυρίζεται
 ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις αντιβαίνουν στον κανονισμό Στην παρούσα υπόθεση η προσφεύγουσα-ενάγουσα βάλλει κατά
 2580/2001, καθώς και στην Κοινή Θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ (2), της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (Α∆Α)
 για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 2, παράγραφος 3, του περί μη προαγωγής της στον βαθμό C1 κατά την περίοδο
 κανονισμού 2580/2001, καθόσον, εν αντιθέσει προς τις επιταγές προαγωγών 2002.
 ---pagebreak--- 29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/31
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα περίοδο, ενώ το δεύτερο αφορά μεταγενέστερα της εν λόγω
 ισχυρίζεται ότι, πέραν του γεγονότος ότι υπήρξε θύμα παρενο- περιόδου πραγματικά περιστατικά. Επιπλέον, η επιτροπή ίσης
 χλήσεως στον χώρο εργασίας, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εκπροσωπήσεως για τις βαθμολογίες δεν αποφάνθηκε επί
 πλημμελώς αιτιολογημένη και ότι η διαδικασία προαγωγών είναι του συνόλου των αιτιάσεων του προσφεύγοντος και δεν
 παράτυπη, καθόσον από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύ- διαβουλεύθηκε προηγουμένως μαζί του.
 πτει αν στην επιλογή κατά το άρθρο 45 του ΚΥΚ προέβη πράγματι
 η ίδια η Α∆Α ή αν η Α∆Α περιορίστηκε να υιοθετήσει τις θέσεις — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, καθόσον, αφενός, η επίμαχη
 της Συμβουλευτικής Επιτροπής Προαγωγών (ΣΕΠ). έκθεση βαθμολογίας περιέχει δυσμενείς κρίσεις οι οποίες
 δεν είχαν γνωστοποιηθεί κατά το χρόνο των πραγματικών
 περιστατικών, αμφισβητούνται σθεναρώς και δεν ενισχύονται
 από κανένα στοιχείο, και, αφετέρου, η καθής κάνει λόγο για
 ένα πρόβλημα που παρουσιάστηκε μετά την περίοδο την
 οποία αφορά η έκθεση βαθμολογίας.
 Προσφυγή-αγωγή του Michael Cwik κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου Τέλος, o προσφεύγων προσάπτει στην Επιτροπή κατάχρηση εξου-
 2003 σίας και ηθική παρενόχληση.
 (Υπόθεση T-331/03)
 (2003/C 289/64)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προσφυγή της Εuropean Service Network κατά της Επιτρο-
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 29 Σεπτεμβρίου 2003
 Ο Michael Cwik, κάτοικος Tervuren (Bέλγιο), εκπροσωπούμενος
 από τον Νicolas Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο (Υπόθεση T-332/03)
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (2003/C 289/65)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το
 Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 31 Οκτωβρίου 2002 απόφαση του
 Η Εuropean Service Network, με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσω-
 Γενικού Γραμματέα, η οποία επικυρώνει, χωρίς τροποποιή- πούμενη από τον René Steichen, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων
 σεις, την έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος για την στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2003 ενώπιον
 περίοδο από 1 Ιουλίου 1999 έως 30 Ιουνίου 2001,
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη (στο εξής:καθής) να του
 καταβάλει ως αποζημίωση το ποσό των 6 500,00 ευρώ,
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών


text:
εξόδων. — να ακυρώσει την πρόσκληση για υποβολή προσφορών ΕΝTR/
 02/055 — CORDIS — Τμήμα 1,
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Στην παρούσα υπόθεση ο προσφεύγων βάλλει κατά της αποφάσεως
 της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (Α∆Α) περί μη τροποποιή- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 σεως της εκθέσεως βαθμολογίας του για την περίοδο 1999-2001.
 Η προσφεύγουσα υπέβαλε προσφορά, στο πλαίσιο της προσκλή-
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, o προσφεύγων-ενάγων προβάλ- σεως για υποβολή προσφορών ΕΝTR/02/055 — CORDIS, για
 λει: την ανάθεση του τμήματος 1. Η προσφορά της δεν έγινε δεκτή.
 — Παρατυπίες της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικα-
 σίας, κυρίως διότι η επίμαχη έκθεση βαθμολογίας καταρ- Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αναθέσεως της συμβάσεως
 τίστηκε βάσει δύο υπηρεσιακών σημειωμάτων που είχαν στον επιλεγέντα ανάδοχο. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή
 συντάξει δύο πρώην προϊστάμενοί του. Το πρώτο από τα παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων και
 σημειώματα αυτά δεν διευκρινίζει αν αφορά τη συγκεκριμένη της διαφάνειας της διαδικασίας αναθέσεως.


text:
C 3/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ με ́εδρα τη Μαδρι ́τη, εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους D. Voillemot
 και O. Prost), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 της 10ης Ιουλι ́ου 2001 (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz, S. Meany και Α. P. Bentley), με
 αντικει ́μενο αι ́τηση εκ με ́ρους των εταιριω ́ν αυτω ́ν να τροποποιηθει ́
 το διατακτικο ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου της 1ης Αυγου ́-
 στην υπο ́θεση Τ-191/00, Werner F. Edlinger κατα ́ Επιτροπη ́ς στου 2001, Τ-132/01 R, Euroalliages κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (μη
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) δημοσιευθει ́σα ακο ́μη στη Συλλογη ́), ο Προ ́εδρος του Πρωτοδι-
 κει ́ου εξε ́δωσε στις 12 Σεπτεμβρι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 (Προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́ψεως — Παραλει ́ψεις που διατακτικο ́:
 δυ ́νανται να αποτελε ́σουν αντικει ́μενο προσφυγη ́ς —
 Απαρα ́ δεκτο)
 1) Απορρι ́πτει την υποβληθει ́σα αι ́τηση.
 (2002/C 3/55)
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-191/00, Werner F. Edlinger, κα ́τοικος Βιε ́ννης
 (Αυστρι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον F. Frisch, avocat, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: U. Wölker
 και C. Ladenburger), με αντικει ́μενο να διαπιστωθει ́ο ́τι η Επιτροπη ́
 παρανο ́μως παρε ́λειψε να ενεργη ́σει κατα ́ των με ́τρων που ́ελαβαν Προσφυγη ́ των Japan Tobacco Inc. και JT International S.A.
 στις 31 Ιανουαρι ́ου 2000 κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας οι κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και του
 αρχηγοι ́ των κρατω ́ν η ́ κυβερνη ́σεων των δεκατεσσα ́ρων λοιπω ́ν Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις 20 Σεπτεμ-
 κρατω ́ν μελω ́ν της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο βρι ́ου 2001
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi, Προ ́εδρο, V. Tiili και
 R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 στις 10 Ιουλι ́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (Υπο ́θεση T-223/01)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη. (2002/C 3/57)
 2) Καταδικα ́ζει τον προσφευ ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (1) ΕΕ C 285 της 7.10.00.
 Οι Japan Tobacco Inc. και JT International S.A., εκπροσωπου ́με-
 νες απο ́ τους Onno Brouwer και Paul Lomas του δικηγορικου ́
 γραφει ́ου Freshfields Bruckhaus Deringer, Λονδι ́νο (Ηνωμε ́νο
 Βασι ́λειο), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησαν
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 20 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 της 12ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση T-132/01 R, Euroalliages


text:
κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς Οι προσφευ ́γουσας ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 — να ακυρω ́σει ολικω ́ς το α ́ρθρο 7 της οδηγι ́ας· επικουρικω ́ς
 («∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — 'Αρθρο 108 του
 Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας») — να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 7 της οδηγι ́ας, καθο ́σον αυτο ́ στερει ́
 απο ́ τις προσφευ ́γουσες τη δυνατο ́τητα χρησιμοποιη ́σεως του
 (2002/C 3/56) εμπορικου ́ ση ́ματος MILD SEVEN εντο ́ς της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως, και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 — να υποχρεω ́σει, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 87 του Κανονισμου ́
 ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου, το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο
 και το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως να φε ́ρουν
 Στην υπο ́θεση T-132/01 R, Euroalliages, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες, τα δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμβανομε ́νων των εξο ́δων των
 Péchiney Electrométallurgie, με ́εδρα το Courbevoie (Γαλλι ́α), προσφευγουσω ́ν και των τρι ́των που ενδε ́χεται να μετα ́σχουν
 Vargön Alloys AB, με ́εδρα το Vargön (Σουηδι ́α), Ferroatlántica, στη δι ́κη.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/4
 Αναίρεση που άσκησε στις 19 Νοεμβρίου 2007 η S.A.BA.R. SpA κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 17 Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση T-176/07, S.A.BA.R. SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-501/07 P)
 (2008/C 37/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: S.A.BA.R. SpA (εκπρόσωποι: E. Coffrini και F. Tesauro, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει ή/και να μεταρρυθμίσει εν όλω την απόφαση του Πρωτοδικείου που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με κάθε απόφαση που το Δικαστήριο θεωρεί ενδεδειγμένη·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που υποβλήθηκαν με την ασκηθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την απόφαση της Επιτροπής της 5ης Ιουνίου 2002 (1), η οποία αφορά «κρατική ενίσχυση σχετικά με φορολογικές απαλλαγές και προνομιακά δάνεια υπέρ επιχειρήσεων κοινής ωφελείας με πλειοψηφική συμμετοχή του Δημοσίου», κρίθηκε ότι συνιστά κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά το καθεστώς φοροαπαλλαγών που προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 70, του νόμου 549/1995 και το άρθρο 66, παράγραφος 14, του νομοθετικού διατάγματος 331/1993, όπως έχει τροποποιηθεί, υπέρ των ανωνύμων εταιριών στις οποίες το Δημόσιο συμμετέχει κατά πλειοψηφία και οι οποίες ασκούν λειτουργίες κοινής ωφελείας σε τοπικό επίπεδο. Η απόφαση της Επιτροπής δεν αφορούσε συγκεκριμένες εταιρίες, αλλά η ισχύς της εκτεινόταν στις εταιρίες που συστάθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 22 του νόμου 241/1990 και στο κεφάλαιο των οποίων συμμετέχει κατά πλειοψηφία το Δημόσιο. Επομένως, η εν λόγω απόφαση δεν κοινοποιήθηκε σε καμία εταιρία (ούτε στην αναιρεσείουσα) καθόσον δεν είχε ατομικά καθορισμένους αποδέκτες. Με το νομοθετικό διάταγμα 10 της 15ης Φεβρουαρίου 2007, το Ιταλικό Δημόσιο εκτέλεσε την προαναφερθείσα απόφαση αναθέτοντας το έργο της ανακτήσεως στις υπηρεσίες εισπράξεως εσόδων. Κατά συνέπεια, η Agenzia delle Entrate di Guastalla (υπηρεσία εισπράξεως εσόδων της πόλεως Guastalla) κοινοποίησε, στις 20 Μαρτίου 2007, στην αναιρεσείουσα εταιρία τις ανακοινώσεις-εντάλματα πληρωμής υπ' αριθ. 3796 της 15.3.2007 για ποσό του οποίου το κεφάλαιο ανέρχεται σε 1 912 128,47 ευρώ, πλέον τόκων ύψους 2 192 225 ευρώ, υπ' αριθ. 3799 της 1.3.2007 για ποσό του οποίου το κεφάλαιο ανέρχεται σε 815 406,94 ευρώ, πλέον τόκων ύψους 783 529 ευρώ και υπ' αριθ. 3800 της 15.3.2007 για ποσό του οποίου το κεφάλαιο ανέρχεται σε 439 549,29 ευρώ, πλέον τόκων ύψους 712 588 ευρώ.
 Ωστόσο, η αναιρεσείουσα δεν είναι εταιρία στο κεφάλαιο της οποίας συμμετέχει κατά πλειοψηφία το Δημόσιο, αλλά εταιρία στο κεφάλαιο της οποίας συμμετέχει αποκλειστικά και μόνον το Δημόσιο και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατό να αφορούν την αναιρεσείουσα εταιρία «οι θεωρήσεις της Επιτροπής και η απόφασή της».
 Στην αναιρεσείουσα εταιρία έχει ανατεθεί «ενδοϋπηρεσιακά» η παροχή υπηρεσιών κοινής ωφελείας σε τοπικό επίπεδο για τους οκτώ δήμους που είναι εταίροι, δεδομένου ότι η εν λόγω εταιρία συστάθηκε ειδικώς προς τον σκοπό αυτό, σύμφωνα με τους λεπτομερείς κανόνες που προβλέπει ο νόμος.
 Η ίδια εταιρία διαχειρίζεται τις υπηρεσίες κοινής ωφελείας υπό καθεστώς ιδιωτικοοικονομικής δραστηριότητας, κατ' ουσίαν σε τοπικό πεδίο, χωρίς να μπορεί να επηρεάσει τον ελεύθερο


text:
ανταγωνισμό, που δεν είναι δυνατό να υπάρξει δεδομένου ότι δεν υφίσταται αγορά.
 Μια εταιρία στο κεφάλαιο της οποίας συμμετέχει αποκλειστικά το Δημόσιο συνιστά απλώς και μόνον έμμεσο όργανο των δήμων που είναι εταίροι και οι οποίοι αποτελούν τους πραγματικούς αποδέκτες της φορολογικής ενισχύσεως κατά της οποίας βάλλει η Επιτροπή.
 Επομένως, για αντικειμενικούς και υποκειμενικούς λόγους, η χορηγηθείσα στην αναιρεσείουσα φοροαπαλλαγή δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ως μη οφειλόμενη κρατική ενίσχυση αντίθετη προς τα προβλεπόμενα στο άρθρο 87 της Συνθήκης.
 Για τους ανωτέρω συνοπτικά αναφερθέντες λόγους, ασκήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως της Επιτροπής, που έδωσε λαβή για την υπόθεση T-176/07, η οποία ανατέθηκε στο τέταρτο τμήμα και επί της οποίας το Πρωτοδικείο εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2007 διάταξη απαραδέκτου με το σκεπτικό ότι δεν τηρήθηκε η προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 230, πέμπτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, κατά το οποίο η προσφυγή ακυρώσεως έπρεπε να ασκηθεί εντός προθεσμίας δύο μηνών, υπολογιζομένων, κατά περίπτωση, από τη δημοσίευση της προσβαλλομένης πράξεως, την κοινοποίησή της στον προσφεύγοντα ή, ελλείψει δημοσιεύσεως ή κοινοποιήσεως, από την ημέρα κατά την οποία ο προσφεύγων έλαβε γνώση της πράξεως, σύμφωνα με το άρθρο 102, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι η ως άνω συλλογιστική είναι αβάσιμη υπό το πρίσμα τόσο των αποφάσεων της 17ης Σεπτεμβρίου 1980 (730/79) (2), της 14ης Νοεμβρίου 1984 (323/82) (3) και της 12ης Δεκεμβρίου 1996 (T-358/94) (4) όσο και, προπάντων, της αποφάσεως του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2006 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-346/03 και C-529/03 (5) και, ως εκ τούτου, με την υποβληθείσα αίτηση αναιρέσεως ζητεί να αναιρεθεί η διάταξη του Πρωτοδικείου.
 Πράγματι, η προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου ασκήθηκε μόλις η αναιρεσείουσα εταιρία έλαβε γνώση του ότι συγκαταλέγεται μεταξύ των αποδεκτών της αποφάσεως της Επιτροπής, ήτοι όταν έλαβε κοινοποίηση των ενταλμάτων πληρωμής που εξέδωσε η υπηρεσία εισπράξεως εσόδων.
 Εν συνεχεία, η αναιρεσείουσα προβάλλει έτερο λόγο αναιρέσεως της διατάξεως του Πρωτοδικείου, σύμφωνα με τον οποίο η διάταξη αυτή βαρύνεται με εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 225 της Συνθήκης.
 Πράγματι, το αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής πρέπει να θεωρηθεί ότι συνδέεται στενά με το σύμφυτο αίτημα περί μη υπαγωγής της αναιρεσείουσας στην εν λόγω απόφαση αυτή καθ' εαυτή και, ως εκ τούτου, η αναιρεσείουσα ζητεί τη μεταρρύθμιση της πρωτόδικης διατάξεως, υπό το πρίσμα, επίσης, της διαπιστωθείσας καθ' ύλην αναρμοδιότητας, από το ίδιο δικαιοδοτικό όργανο.
 (1) EE 2003, L 77, σ. 21.
 (2) Philip Morris Holland BV κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1980-III, σ. 13).
 (3) SA Intermills κατά Επιτροπής (Συλλογή 1984, σ. 3809).
 (4) Compagnie Nationale Air France κατά Επιτροπής (Συλλογή 1996, σ. II-2109).
 (5) Giuseppe Ageni κ.λπ. κατά Regione Autonoma della Sardegna (Συλλογή 2006, σ. I-1875).


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Ιουνίου 2015 — Pensa Pharma κατά ΓΕΕΑ– Ferring και Farmaceutisk Laboratorium Ferring (PENSA PHARMA και pensa)
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-544/12 και Τ-546/12) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα PENSA PHARMA και εικονιστικό κοινοτικό σήμα pensa - Προγενέστερα λεκτικό εθνικό σήμα και λεκτικό σήμα Μπενελούξ PENTASA - Ρητή συναίνεση για την καταχώριση του κοινοτικού σήματος πριν την υποβολή της αιτήσεως αναγνωρίσεως της ακυρότητας - Άρθρο 53, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 236/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pensa Pharma, SA (Βαλένθια, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. Esteve Sanz, M. González Gordon και R. Kunze, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: Π. Γερουλάκος και J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ferring BV (Hoofddorp, Κάτω Χώρες) και Farmaceutisk Laboratorium Ferring A/S (Κοπεγχάγη, Δανία) (εκπρόσωποι: αρχικά I. Fowler, solicitor, A. Renck, V. von Bomhard και D. Slopek, δικηγόροι, στη συνέχεια I. Fowler, A. Renck, V. von Bomhard και J. Fuhrmann, δικηγόρος, και τέλος I. Fowler και J. Fuhrmann)
 Αντικείμενο
 Δύο προσφυγές κατά των αποφάσεων του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Οκτωβρίου 2012 (υποθέσεις R 1883/2011-5 και R 1884/2011-5), σχετικά με διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας μεταξύ, αφενός, Ferring BV και Farmaceutisk Laboratorium Ferring A/S και, αφετέρου, Pensa Pharma, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις προσφυγές.
 2)
 Καταδικάζει την Pensa Pharma, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 55 της 23.2.2013.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Mühlbauer Technology κατά EUIPO (Magicrown)
 (Υπόθεση T-218/16) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Magicrown - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009])
 (2017/C 221/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Mühlbauer Technology GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Zintler και A. Stolz, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Μαρτίου 2016 (υπόθεση R 1213/2015-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Magicrown ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Mühlbauer Technology GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 232 της 27.6.2016.


text:
C 7/4 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 1) Τα άρθρα 43 ΕΚ και 48 ΕΚ αντίκεινται σε εθνική νομοθεσία, της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
 όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία, μεταξύ Cofidis SA και Jean-Louis Fredout, η έκδοση προδικαστι-
 σε περίπτωση μεταβιβάσεως επί ζημία μετοχών εταιριών, κής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ
 αποκλείει τον μεταβιβάζοντα από το ευεργέτημα της αναβο- του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις κατα-
 λής της καταβολής του φόρου επί των υπεραξιών που χρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές
 πραγματοποιούνται επί των μετοχών αυτών, οσάκις η μετα- (ΕΕ L 95, σ. 29), το ∆ικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από
 βίβαση πραγματοποιείται προς αλλοδαπό νομικό πρόσωπο τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, C. W. A. Timmermanns,
 στο οποίο ο μεταβιβάζων κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, συμμε- D. A. O. Edward, A. La Pergola και P. Jann (εισηγητή), δικαστές,
 τοχή — υπό τον όρο ωστόσο ότι η συμμετοχή αυτή μπορεί γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλ-
 να του παράσχει τη δυνατότητα να ασκεί αναμφισβήτητη ληλος διοικήσεως, εξέδωσε την 21η Νοεμβρίου 2002, απόφαση
 επιρροή στις αποφάσεις αυτού του αλλοδαπού νομικού με το ακόλουθο διατακτικό:
 προσώπου και να καθορίζει τις δραστηριότητές του —, ή
 προς σουηδική ανώνυμη εταιρία, η οποία είναι θυγατρική
 Η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993,
 ενός τέτοιου αλλοδαπού νομικού προσώπου.
 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που
 2) Τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ αντίκεινται σε εθνική νομοθεσία, συνάπτονται με καταναλωτές, αποκλείει εσωτερική κανονιστική
 όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία, ρύθμιση η οποία, στο πλαίσιο αγωγής ασκουμένης από επαγγελ-
 σε περίπτωση μεταβιβάσεως επί ζημία μετοχών εταιριών, ματία κατά καταναλωτή και θεμελιουμένης σε σύμβαση συνα-
 αποκλείει τον μεταβιβάζοντα από το ευεργέτημα της αναβο- φθείσα μεταξύ τους, απαγορεύει στον εθνικό δικαστή, μετά
 λής της καταβολής του φόρου επί των υπεραξιών που την πάροδο της προθεσμίας παραγραφής, να λαμβάνει υπόψη,
 πραγματοποιούνται επί των μετοχών αυτών, οσάκις η μετα- αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν ενστάσεως του καταναλωτή, τον κατα-
 βίβαση πραγματοποιείται προς αλλοδαπό νομικό πρόσωπο χρηστικό χαρακτήρα ρήτρας της εν λόγω συμβάσεως.
 στο οποίο ο μεταβιβάζων κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, συμμε-
 τοχή η οποία δεν μπορεί να του παράσχει τη δυνατότητα
 (1 ) ΕΕ C 61 της 24.2.2001.
 να ασκεί αναμφισβήτητη επιρροή στις αποφάσεις αυτού
 του αλλοδαπού νομικού προσώπου και να καθορίζει τις
 δραστηριότητές του.
 ( 1) EE C 45 της 10.2.2001.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 21ης Νοεμβρίου 2002
 (πέμπτο τμήμα)
 της 21ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση C-23/01 (αίτηση του Ηοf van Beroep te
 Brussel για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Robelco
 στην υπόθεση C-473/00 (αίτηση του tribunal d’instance de NV κατά Robeco Groep NV ( 1)
 Vienne για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Cofidis
 SA κατά Jean-Louis Fredout (1) («Οδηγία 89/104/ΕΟΚ — Άρθρο 5, παράγραφος 5 —
 ∆ιατάξεις περί της προστασίας από τη χρήση ενός σημείου
 («Οδηγία 93/13/ΕΟΚ — Καταχρηστικές ρήτρες σε συμβά- για σκοπούς άλλους από εκείνον της διακρίσεως των
 σεις που συνάπτονται με


text:
καταναλωτές — Αγωγή προϊόντων ή των υπηρεσιών — Έκταση της προστασίας
 ασκηθείσα από επαγγελματία — ∆ιάταξη του εσωτερικού — Σημεία εμφανίζοντα ομοιότητα με το σήμα»)
 δικαίου απαγορεύουσα στον εθνικό δικαστή, μετά την
 πάροδο της προθεσμίας παραγραφής, να λαμβάνει υπόψη,
 αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν ενστάσεως προβληθείσας από (2003/C 7/07)
 καταναλωτή, τον καταχρηστικό χαρακτήρα ρήτρας»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 (2003/C 7/06)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-23/01, με αντικείμενο αίτηση του Ηοf van
 Beroep te Brussel (Βέλγιο) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
 Στην υπόθεση C-473/00, με αντικείμενο αίτηση του tribunal του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της
 d’instance de Vienne (Γαλλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρ- διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 μογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο Robelco NV και Robeco Groep NV, η έκδοση προδικαστικής
 ---pagebreak--- 11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/5
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 5, λείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16), το
 της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της ∆ικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodríguez Iglesias,
 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των Πρόεδρο, J.-P. Puissochet, M. Wathelet και R. Schintgen,
 κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), το ∆ικαστήριο προέδρους τμήματος, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
 (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen, πρόεδρο Pergola, P. Jann (εισηγητή), Β. Σκουρή, F. Macken, N. Colneric,
 του δευτέρου τμήματος, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός
 Β. Σκουρή, F. Macken (εισηγήτρια), N. Colneric και J. N. Cunha εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, υπάλληλος
 Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το
 Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, ακόλουθο διατακτικό:
 εξέδωσε την 21η Νοεμβρίου 2002, απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό: ∆εν αντίκειται ούτε προς το άρθρο 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν,
 κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 39 ΕΚ) ούτε προς τις διατάξεις
 Το άρθρο 5, παράγραφος 5, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του παραγώγου δικαίου, με τις οποίες πραγματώνεται η ελευθε-
 του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση ρία κυκλοφορίας των εργαζομένων, να αποφασίσει ένα κράτος
 των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την μέλος, έναντι ενός διακινούμενου εργαζομένου υπηκόου άλλου
 έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί, εφόσον το επιθυμεί και υπό κράτους μέλους, τη λήψη διοικητικού χαρακτήρα αστυνομικών
 τους όρους που το ίδιο θέτει, να προστατεύσει ένα σήμα από μέτρων περιοριζόντων το δικαίωμα διαμονής αυτού σε τμήμα
 τη χρήση ενός σημείου η οποία γίνεται για σκοπούς άλλους από του εθνικού εδάφους, και τούτο υπό την προϋπόθεση
 εκείνον της διακρίσεως των προϊόντων ή των υπηρεσιών, όταν
 η χωρίς νόμιμη αιτία χρήση του σημείου αυτού οδηγεί σε — ότι κάτι τέτοιο δικαιολογείται από λόγους δημοσίας τάξεως
 αδικαιολόγητη άντληση οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή δημοσίας ασφαλείας ερειδόμενους στην ατομική συμπερι-
 ή


text:
τη φήμη του σήματος ή τους προξενεί βλάβη. φορά του,
 — ότι, ελλείψει τέτοιας δυνατότητας, οι λόγοι αυτοί μπορούν
 ( 1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001. να οδηγήσουν, λόγω της σοβαρότητάς τους, μόνο σε ένα
 μέτρο απαγορεύσεως διαμονής ή απομακρύνσεως από
 ολόκληρη την εθνική επικράτεια
 — και ότι η συμπεριφορά που το οικείο κράτος μέλος σκοπεί
 να παρεμποδίσει παρέχει τη δυνατότητα, όταν κάτι τέτοιο
 προέρχεται από τους δικούς του υπηκόους, κατασταλτικών
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ή άλλων πραγματικών και αποτελεσματικών μέτρων
 σκοπούντων στην καταστολή της συμπεριφοράς αυτής.
 της 26ης Νοεμβρίου 2002
 (1 ) ΕΕ C 108 της 7.4.2001.
 στην υπόθεση C-100/01 (αίτηση του Conseil d’État για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministre de l’Intérieur
 κατά Αitor Oteiza Olazabal ( 1)
 («Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων —Περιορισμοί —
 ∆ημόσια τάξη — Αστυνομικά μέτρα περιορίζοντα σε ένα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 τμήμα του εθνικού εδάφους το δικαίωμα διαμονής υπηκόου
 άλλου κράτους μέλους») (έκτο τμήμα)
 (2003/C 7/08) της 26ης Νοεμβρίου 2002
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) στην υπόθεση C-202/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας (1)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 79/409/ΕΟΚ —
 ∆ιατήρηση των άγριων πτηνών — Ταξινόμηση σε ζώνες
 ειδικής προστασίας — Πεδιάδα Maures»)
 Στην υπόθεση C-100/01, με αντικείμενο αίτηση του Conseil (2003/C 7/09)
 d’État (Γαλλία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ministre
 de l’Intérieur και Αitor Oteiza Olazabal, η έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 6, 8 Α και 48 της (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 12 ΕΚ, 18 ΕΚ στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 και 39 ΕΚ) καθώς και της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών
 μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία Στην υπόθεση C-202/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφα- (εκπρόσωποι: G. Valero Jordana και J. Adda) κατά Γαλλικής


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/45
 Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2009 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-508/09)
 2010/C 24/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Zadra και D. Recchia)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να αναγνωριστεί ότι, δεδομένου ότι η περιφέρεια της Σαρδηνίας θέσπισε και εφάρμοσε μια νομοθεσία σχετικά με την έγκριση παρεκκλίσεων από το καθεστώς προστασίας των άγριων πτηνών, η οποία δεν τηρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ (1), η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 9 της οδηγίας 79/409·
 —
 να καταδικαστεί η Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η νομοθεσία που θέσπισε η περιφέρεια της Σαρδηνίας δεν είναι σύμφωνη προς τις διατάξεις του άρθρου 9 της οδηγίας 79/409.
 Ο περιφερειακός νόμος 2, της 13ης Φεβρουαρίου 2004, που ρυθμίζει την κατ’ εξαίρεση θήρευση, και τα διατάγματα 3/V του 2004 και 8/IV του 2006 που εκδόθηκαν δυνάμει του νόμου αυτού, δεν τηρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας, καθόσον
 —
 η γνώμη της επιστημονικής επιτροπής ζητείται σε ορισμένες περιπτώσεις και, αν είναι αρνητική, δεν τηρείται ή ορισμένες φορές δεν ζητείται καθόλου·
 —
 δεν υφίσταται επαρκής αιτιολογία (όσον αφορά τις απαιτήσεις προστασίας μέσω της κατ’ εξαίρεση θήρευσης, τις εξεταζόμενες εναλλακτικές λύσεις και τα πιθανώς αναμενόμενα αποτελέσματα)·
 —
 δεν υφίσταται κατάλληλο σύστημα ελέγχου που να επιτρέπει την εξακρίβωση της τηρήσεως των προϋποθέσεων από τις οποίες εξαρτάται η παρέκκλιση και την έγκαιρη ανάληψη ενεργειών·
 —
 οι προϋποθέσεις του άρθρού 9, παράγραφος 2, της οδηγίας δεν επιβάλλονται από τον νόμο και, κατά συνέπεια, δεν μνημονεύονται στα κατά παρέκκλιση μέτρα.
 Ο περιφερειακός νόμος 2, της 13ης Φεβρουαρίου 2004, τροποποιήθηκε με τον περιφερειακό νόμο 4, της 11ης Μαΐου 2006. Παρά τις τροποποιήσεις αυτές, ο περιφερειακός νόμος 2, της 13ης Φεβρουαρίου 2004, καθώς και το διάταγμα 2225/DecA/3, της 30ής Ιανουαρίου 2009, που εκδόθηκε δυνάμει του νόμου αυτού, δεν τηρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 της οδηγίας, καθόσον
 —
 το γεγονός της προβλέψεως της διαβουλεύσεως με την επιστημονική επιτροπή δεν εμποδίζει την έκδοση κατ’ εξαίρεση πράξεων που είναι ελλιπείς από την άποψη της αιτιολογίας και της δικαιολογήσεως, καθώς και την έκδοση κατ’ εξαίρεση πράξεων χωρίς καν τη γνώμη της επιστημονικής επιτροπής·
 —
 ο περιφερειακός νόμος 2/2004, όπως τροποποιήθηκε, εξακολουθεί να μην προβλέπει ότι οι επιμέρους παρεκκλίσεις πρέπει να μνημονεύουν τις προϋποθέσεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, της οδηγίας 79/409 (το διάταγμα 2225 έχει πράγματι ελλείψεις και από την άποψη αυτή).
 (1) Οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί τής διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001 σ. 202).


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/32
 Προσφυγή της 21ης Μαρτίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας
 (Υπόθεση C-154/06)
 (2006/C 131/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κωνσταντινίδης και K. Nyberg)
 Καθής: Δημοκρατία της Φινλανδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, όσον αφορά την επαρχία Åland, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, 2003/108/ΕΚ της 8ης Δεκεμβρίου 2003 (1), για τροποποίηση της οδηγίας 2002/96/ΕΚ σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία,
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 13 Αυγούστου 2004.
 (1) ΕΕ L 345, σ. 106.


text:
 11.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2017 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Aberecrombie & Fitch Italia Srl κατά Antonino Bordonaro
 (Υπόθεση C-143/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία - Άρθρο 2, παράγραφος 1 - Άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α' - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Διάκριση λόγω ηλικίας - Σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως συναπτόμενη με πρόσωπα ηλικίας κάτω των 25 ετών - Αυτοδίκαιη λύση με τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας του εργαζομένου))
 (2017/C 300/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Aberecrombie & Fitch Italia Srl
 κατά
 Antonino Bordonaro
 Διατακτικό
 Το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και το άρθρο 2, παράγραφος 1, το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', και το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιτρέπει στον εργοδότη να συνάψει σύμβαση διαλείπουσας απασχολήσεως με εργαζόμενο ηλικίας κάτω των 25 ετών, ανεξαρτήτως της φύσεως της προς παροχή εργασίας, και να απολύσει τον εργαζόμενο όταν αυτός συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του, εφόσον η διάταξη αυτή επιδιώκει την επίτευξη θεμιτού σκοπού της πολιτικής στον τομέα της απασχολήσεως και της αγοράς εργασίας και τα προβλεπόμενα για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέσα είναι πρόσφορα και αναγκαία.
 (1) ΕΕ C 200 της 6.6.2016.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 — Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-137/05) (1)
 (Κανονισμός (ΕΚ) 2252/2004 - Διαβατήρια και ταξιδιωτικά έγγραφα εκδοθέντα από τα κράτη μέλη - Πρότυπα για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τα βιομετρικά στοιχεία - Κύρος)
 (2008/C 51/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγoν: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: C. Jackson και C. Gibbs, επικουρούμενες από τον A. Dashwood, barrister)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του προσφεύγοντος: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: D. O'Hagan, επικουρούμενος από τους A. Collins, SC, και P. McGarry, BL), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: R. Procházka, J. Čorba και B. Ricziová)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Schutte, R. Szostak και G. Giglio)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: J. Rodríguez Cárcamo), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: H. G. Sevenster), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: C. O'Reilly)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Σλοβακική Δημοκρατία καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 132 της 28.5.2005.


text:
 10.7.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 27ης Μαΐου 2004
 στην υπόθεση C-68/03 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]: Staatssecretaris van Financiën κατά D. Lipjes (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρο 28β, Ε, παράγραφος 3 - Υπηρεσίες διαμεσολαβήσεως - Τόπος εκτελέσεως της παροχής)
 (2004/C 179/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Στην υπόθεση C-68/03, με αντικείμενο αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Staatssecretaris van Financiën και D. Lipjes, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 28β της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλήρωση του κοινού συστήματος φόρου προστιθέμενης αξίας και την τροποποίηση, ενόψει της κατάργησης των φορολογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388/EOK (ΕΕ L 376, σ. 1), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο του τμήματος, A. Rosas, A. La Pergola, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Μαΐου 2004 απόφαση με το εξής διατακτικό:
 1.
 Το άρθρο 28β, Ε, παράγραφος 3, της έκτης οδηγίας 77/388/EOK του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλήρωση του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και την τροποποίηση, ενόψει της κατάργησης των φορολογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388/EOK, δεν έχει την έννοια ότι αφορά αποκλειστικά τις υπηρεσίες διαμεσολαβήσεως που παρέχονται σε πρόσωπα υποκείμενα στον φόρο προστιθεμένης αξίας ή σε νομικά πρόσωπα μη υποκείμενα σε αυτόν.
 2.
 Εφόσον μία πράξη διαμεσολαβήσεως εμπίπτει στο άρθρο 28β, Ε, παράγραφος 3, της έκτης οδηγίας 77/388/EOK, όπως έχει μετά την τροποποίησή της, είναι αναγκαίο ο προσδιορισμός του τόπου των πράξεων ως προς τις οποίες έγινε η διαμεσολάβηση, να γίνεται βάσει των διατάξεων του άρθρου 28β, Α και Β, της ίδιας οδηγίας.
 (1) ΕΕ C 83 της 5.4.2003.


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/29
 Προσφυγή της 9ης Ιουνίου 2008 — Ισπανία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-206/08)
 (2008/C 197/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: F. Díez Moreno)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 8ης Απριλίου 2008 (2008/321/ΕΚ), σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ και του ΕΓΤΕ, καθόσον περιλαμβάνει διορθώσεις που θίγουν το Βασίλειο της Ισπανίας, κατόπιν δύο ερευνών σχετικά με το δυναμικό της αμπελοοινικής παραγωγής (VT/VI/2002/14 και VT/VI/2006/09), για συνολικό ποσό 54 949 195,80 ευρώ, λόγω επιβολής διόρθωσης με συντελεστή 10 % επί του συνόλου των δαπανών που δηλώθηκαν στο πλαίσιο των σχετικών ενισχύσεων·
 —
 να καταδικάσει το καθού όργανο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι εξαιρέσεις από την κοινοτική χρηματοδότηση που θίγουν την Ισπανία στην παρούσα διαφορά προέρχονται από δύο έρευνες σχετικά με το δυναμικό της αμπελοοινικής παραγωγής (VT/VI/2002/14 και VT/VI/2006/09), λαμβάνουν δε ως βάση υπολογισμού της δημοσιονομικής διόρθωσης τις δαπάνες που δήλωσε η Ισπανία στο πλαίσιο όλων των μέτρων ενίσχυσης που μπορούσαν να εφαρμοστούν στα προϊόντα παρανόμων αμπελοτεμαχίων κατά τα δημοσιονομικά έτη 2003 και 2004, για συνολικό ποσό 54 949 195,80 ευρώ (διορθωση 10 % επί όλων των δαπανών που δηλώθηκαν στο πλαίσιο αυτών των ενισχύσεων, λόγω αδυναμιών στον έλεγχο της απαγόρευσης κάθε φύτευσης αμπέλων).
 Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν δέχεται την προτεινόμενη δημοσιονομική διόρθωση, θεωρώντας τη αδικαιολόγητη και δυσανάλογη, για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 μη αιτιολόγηση της προτεινόμενης διόρθωσης·
 —
 ορθή εφαρμογή, εκ μέρους των ισπανικών οργανισμών, των ελέγχων για τον εντοπισμό των παρανόμων φυτεύσεων κατά τα οικονομικά έτη 2003 και 2004·
 —
 μη τήρηση, εκ μέρους των υπηρεσιών της Επιτροπής, των προβλεπομένων διαδικασιών για την εκκαθάριση των λογαριασμών·
 —
 μη προσήκουσα χρήση των αποτελεσμάτων της έρευνας που πραγματοποίηθηκε το 2002·
 —
 απόρριψη της κατ' αναλογία εφαρμογής της προτεινόμενης διόρθωσης στις Αυτόνομες Περιφέρειες που δεν ελέγχθηκαν·
 —
 απουσία τεχνικών επιχειρημάτων προς στήριξη του προτεινόμενου ποσοστού διόρθωσης: τα διάφορα ρυθμιστικά μέτρα εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις.


text:
 19.12.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 475/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Republik Griechenland κατά Γρηγορίου Νικηφορίδη
 (Υπόθεση C-135/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Εφαρμοστέο δίκαιο στη σύμβαση εργασίας - Κανονισμός (ΕΚ) 593/2008 - Άρθρο 28 - Πεδίο εφαρμογής ratione temporis - Άρθρο 9 - Έννοια των «διατάξεων άμεσης εφαρμογής» - Εφαρμογή διατάξεων άμεσης εφαρμογής άλλων κρατών μελών πλην του κράτους του forum - Νομοθεσία κράτους μέλους περί μείωσης αποδοχών των εργαζομένων του δημοσίου τομέα εξαιτίας δημοσιονομικής κρίσης - Καθήκον καλόπιστης συνεργασίας])
 (2016/C 475/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesarbeitsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Republik Griechenland
 κατά
 Γρηγορίου Νικηφορίδη
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι), έχει την έννοια ότι συμβατική σχέση εργασίας γεννηθείσα πριν από τις 17 Δεκεμβρίου 2009 εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού μόνον εφόσον η σχέση αυτή έχει τροποποιηθεί σε τέτοια έκταση, κατόπιν αμοιβαίας συναίνεσης των αντισυμβαλλομένων εκδηλωθείσας κατά ή μετά την ημερομηνία αυτή, ώστε να πρέπει να θεωρηθεί ότι η αρχική σύμβαση αντικαταστάθηκε με νέα, συναφθείσα κατά ή μετά την εν λόγω ημερομηνία, πράγμα που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει.
 2)
 Το άρθρο 9, παράγραφος 3, του κανονισμού 593/2008 έχει την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα του δικαστή του forum να εφαρμόζει, ως νομικούς κανόνες, άλλες διατάξεις άμεσης εφαρμογής πλην εκείνων του κράτους του forum ή του κράτους στο οποίο πρέπει να εκπληρωθούν ή έχουν εκπληρωθεί οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση, αλλά δεν απαγορεύει την εκ μέρους του εν λόγω δικαστή συνεκτίμηση, ως πραγματικό στοιχείο, τέτοιων άλλων διατάξεων άμεσης εφαρμογής, εφόσον τούτο προβλέπεται από ουσιαστικό κανόνα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στη σύμβαση δυνάμει των διατάξεων του ίδιου κανονισμού. Την ερμηνεία αυτή δεν αναιρεί η επίκληση της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ.
 (1) ΕΕ C 198 της 15.6.2015.


text:
28 . 10. 95 MEL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 286/13
 ter, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας, και πινέλων για χρωματισμα, επίχριση και βερνίκωμα και παρό
 Stephen Kon, solicitor, με αντικλήτους στο Λουξεμβούργο μοιων ψηκτρών και πινέλων, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατί
 τους δικηγόρους Winandy και Err, 60, avenue Gaston Dide ας της Κίνας, και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού
 rich , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές
 σωποι: Francisco Enrique Gonzalez Diaz και Richard Lyal), αυτές, o οποίος κηρύχθηκε ανίσχυρος με την απόφαση του
 υποστηριζομένης από τη Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Δικαστηρίου της 22ας Οκτωβρίου 1991 , C-16/90, Nölle
 Edwige Belliard , Catherine de Salins και Jean-Marc Belor (Συλλογή 1991 , σ. 1-5163 ), το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμε
 gey), που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως λές τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz Vilaça, Πρόεδρο,
 της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 1993 περί απορρίψεως D. P. M. Barrington, H. Kirschner, A. Καλογερόπουλο και την
 καταγγελίας υποβληθείσας βάσει των άρθρων 85 και 86 της V. Tiili , δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 18 Σε
 συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και την άμεση επανεξέταση της πτεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 καταγγελίας ( IV/33.374), το Πρωτοδικείο (πρώτο πενταμελές
 τμήμα), συγκείμενο από τον J. L. Cruz Vilaça, Πρόεδρο, και 1 . Απορρίπτει την αγωγή.
 από τους A. Saggio, H. Kirschner, A. Καλογερόπουλο και την
 V. Tiili , δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 18 Σε 2. Καταδικάζει την ενάγουσα οτα δικαστικά έξοδα.
 πτεμβρίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: (') ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993.
 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής που περιλαμβά
 νεται στο έγγραφο της 29ης Ιουλίου 1993 περί απορρίψε
 ως της από 24 Νοεμβρίου 1 989 καταγγελίας της προσφεύ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 γουσας (IV/33. 374) .
 της 18ης Σεπτεμβρίου 1995
 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά. στην υπόθεση Τ-168/94, Blackspur κατα Συμβουλίου της
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 3 . Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, πλην Κοινοτήτων (')
 των εξόδων της παρεμβαίνουσας, τα οποία φέρει η (Αγωγή αποζημιώσεως — Εξωσνμβατική ευθύνη της Κοι
 παρεμβαίνουσα. νότητας — Αιτιώδης σύνδεσμος — Δασμοί αντιντάμπινγκ
 — Βασικός κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2423/88)
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 319 της 26. 11 . 1993. (95/C 286/32
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-168/94, Blackspur DIY Ltd, με εδρα το
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Unsworth, Bury (Ηνωμένο Βασίλειο), Steven Kellar, J. M. A.
 Glancy και Ronald Cohen, κάτοικοι Μάντσεστερ (Ηνωμένο
 της 18ης Σεπτεμβρίου 1995 Βασίλειο), εκπροσωπούμενοι από τον K. P. E. Lasok, barris
 στην υπόθεση Τ-167/94, Detlef Nölle κατά Συμβουλίου της ter, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και . Ουαλίας, και
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών από τον Charles Khan, solicitor, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 Κοινοτήτων (') βούργο τη δικηγόρο Maria Dennewald , 12, avenue de la Porte
 (Αγωγή αποζημιώσεως λόγω εξωσνμβατικής ευθύνης — Neuve, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρό
 Παραδεκτό — Βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ (ΕΟΚ) σωποι: Jorge Monteiro, Hans-Jürgen Rabe και Georg Ber
 αριθ. 2423/88 — Παραβίαση —


text:
Κανονισμός αντιντάμπινγκ risch) και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό
 (ΕΟΚ) αριθ. 725/89 — Ανίσχυρο — Ευθύνη εκ νομοθετικών σωπος: Eric White), που είχε ως αντικείμενο αγωγή αποζη
 πράξεων — Αρχή αρωγής — Δικαιώματα άμυνας — Κατά μιώσεως ασκηθείσα κατ' εφαρμογήν των άρθρων 178 και 215
 φωρη παραβίαση) δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται να
 υποχρεωθούν το Συμβούλιο και η Επιτροπή να αποκατα
 (95/C 286/31 ) στήσουν τη ζημία που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι ενάγο
 ντες εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων των οργάνων αυτών
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) στο πλαίσιο της επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ επί των
 εισαγωγών ορισμένων ψηκτρών και πινέλων για ζωγραφική
 Στην υπόθεση Τ-167/94, Detlef Nölle, υπο την εμπορική καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, το Πρωτοδικείο
 επωνυμία «Eugen Nölle», κάτοικος Remscheid (Γερμανία), (πρώτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους J. L. Cruz
 εκπροσωπούμενος από τον Frank Montag και τον Hans- Vilaça, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington, H. Kirschner, A.
 Joachim Prieß, δικηγόρους, Βρυξέλλες, κατά Συμβουλίου της Καλογερόπουλο και την V. Tiili, δικαστές, γραμματέας:
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Jorge Monteiro, Jürgen H. Jung, εξέδωσε στις 18 Σεπτεμβρίου 1995 απόφαση με το
 Huber, Hans-Jürgen Rabe και Georg Berrisch) και Επιτροπής ακόλουθο διατακτικό :
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Eric White και
 Michael Happe), που είχε ως αντικείμενο αγωγή , ασκηθείσα I. Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως.
 δυνάμει των άρθρων 178 και 215 δεύτερο εδάφιο της 2. Οι ενάγοντες καταδικάζονται εις ολόκληρον στα δικα
 συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της στικά έξοδα.
 ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα επιχείρηση
 λόγω της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 725/89 του (!) ΕΕ αριθ. C 277 της 15 . 10. 1993.
 Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 1989 για την επιβολή οριστι
 κού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ψηκτρών και


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2012 — JBF RAK κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-555/10) (1)
 (Επιδοτήσεις - Εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων - Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός και οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού - Άρθρο 11, παράγραφος 8, άρθρο 15, παράγραφος 1, και άρθρο 30, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 597/2009 - Αρχή της χρηστής διοικήσεως)
 2012/C 200/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: JBF RAK LLC (Ras Al Khaimah, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωπος: B. Servais, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen, επικουρούμενος από τον G. Berrisch, δικηγόρο και τον N. Chesaites, barrister)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet, M. França και G. Luengo)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 857/2010 του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2010, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΕΕ L 254, σ. 10).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η JBF RAK LLC θα φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 30 της 29.01.2011.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/25
 Προσφυγή της 13ης Ιουνίου 2013 — Vita Phone κατά ΓΕΕΑ (LIFEDATA)
 (Υπόθεση T-318/13)
 (2013/C 226/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vita Phone GmbH (Mannheim, Γερμανία) (εκπρόσωποι: P. Ruess και A. Doepner-Thiele, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Μαρτίου 2013 στην υπόθεση R 1072/2012-1·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «LIFEDATA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 10 και 44 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 10 525 053
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009


text:
 7.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Riigikohus (Εσθονία) στις 2 Ιουνίου 2017 — Starman Aktsiaselts κατά Tarbijakaitseamet
 (Υπόθεση C-332/17)
 (2017/C 256/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Riigikohus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Starman Aktsiaselts
 Καθής: Tarbijakaitseamet
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 21 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, την έννοια ότι ο πάροχος δύναται να θέτει στη διάθεση των καταναλωτών έναν αριθμό τηλεφώνου για τον οποίον ισχύει υψηλότερη τιμή χρεώσεως από την κανονική, εφόσον ο πάροχος προσφέρει στους καταναλωτές, για τους σκοπούς της επικοινωνίας μαζί του σε συνάρτηση με συναφθείσα σύμβαση, κατά τρόπο εύληπτο και ευδιάκριτο, εκτός από τον αριθμό τηλεφώνου που παρέχεται έναντι υψηλότερης τιμής χρεώσεως, επίσης έναν αριθμό σταθερού τηλεφώνου έναντι της κανονικής τιμής χρεώσεως;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχει το άρθρο 21 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ την έννοια ότι δεν επιτρέπει κατάσταση στην οποία ο καταναλωτής ο οποίος χρησιμοποιεί οικειοθελώς έναν αριθμό τηλεφώνου που παρέχεται έναντι αυξημένης τιμής χρεώσεως προκειμένου να επικοινωνήσει με τον πάροχο σε συνάρτηση με συναφθείσα σύμβαση, μολονότι ο πάροχος έχει θέσει στη διάθεσή του, κατά τρόπο εύληπτο και ευδιάκριτο, έναν αριθμό τηλεφώνου που παρέχεται έναντι της κανονικής τιμής χρεώσεως, οφείλει να καταβάλει στον πάροχο την αυξημένη τιμή χρεώσεως για τη σχετική επικοινωνία;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Απορρέει από τον θεσπιζόμενο με το άρθρο 21 της οδηγίας 2011/83 περιορισμό υποχρέωση του παρόχου να ενημερώνει, στο πλαίσιο κάθε αναφοράς σε τετραψήφιο αριθμό, ταυτοχρόνως σχετικά με την ύπαρξη επίσης ενός αριθμού σταθερού τηλεφώνου που παρέχεται έναντι της κανονικής τιμής χρεώσεως καθώς και σχετικά με τις διαφορές ως προς την τιμή χρεώσεως;
 (1) Οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (EE 2011, L 304, σ. 64).


text:
 9.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/27
 Προσφυγή του Dag Johansson κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση T-160/05)
 (2005/C 171/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Dag Johansson, κάτοικος Βρυξελλών και τρεις άλλοι υπάλληλοι, εκπροσωπούμενοι από τους Sébastien Orlandi, Xavier Martin, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησαν στις 14 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις διορισμού των προσφευγόντων ως υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο μέτρο που καθορίζουν τον βαθμό προσλήψεώς τους κατ' εφαρμογήν του άρθρου 12 του παραρτήματος ΧΙΙΙ του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι πανομοιότυπα με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-130/05 και παρόμοια με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-58/05.


text:
 15.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Μαρτίου 2017 [αίτηση του College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tele2 (Netherlands) BV, Ziggo BV, Vodafone Libertel BV κατά Autoriteit Consument en Markt (ACM)
 (Υπόθεση C-536/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 2002/22/ΕΚ - Άρθρο 25, παράγραφος 2 - Υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου και καταλόγου συνδρομητών - Οδηγία 2002/58/ΕΚ - Άρθρο 12 - Κατάλογοι συνδρομητών - Διάθεση προσωπικών δεδομένων των συνδρομητών, στο πλαίσιο της παροχής διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών πληροφοριών καταλόγου και καταλόγων συνδρομητών - Συγκατάθεση του συνδρομητή - Διαφορετική μεταχείριση ανάλογα με το κράτος μέλος εντός του οποίου παρέχονται οι διαθέσιμες στο κοινό τηλεφωνικές υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου και οι κατάλογοι συνδρομητών - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων))
 (2017/C 151/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het Bedrijfsleven
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Tele2 (Netherlands) BV, Ziggo BV, Vodafone Libertel BV
 κατά
 Autoriteit Consument en Markt (ACM)
 παρισταμένης της: European Directory Assistance NV
 Διατακτικό
 1)
 Ως «αίτημα» κατά το άρθρο 25, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, νοείται επίσης και το αίτημα επιχειρήσεως, εγκατεστημένης σε διαφορετικό κράτος μέλος από εκείνο όπου είναι εγκατεστημένες οι επιχειρήσεις που χορηγούν αριθμούς τηλεφώνου σε συνδρομητές, η οποία ζητεί τις σχετικές πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους οι ως άνω επιχειρήσεις, στο πλαίσιο της παροχής διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών πληροφοριών καταλόγου και υπηρεσιών καταλόγου συνδρομητών στο ως άνω κράτος μέλος και/ή σε άλλα κράτη μέλη.
 2)
 Το άρθρο 25, παράγραφος 2, της οδηγίας 2002/22, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, έχει την έννοια ότι επιχείρηση που χορηγεί τηλεφωνικούς αριθμούς σε συνδρομητές και υποχρεούται, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, να λάβει τη συγκατάθεση των συνδρομητών αυτών όσον αφορά τη χρήση των δεδομένων που τους αφορούν για την παροχή υπηρεσιών πληροφοριών καταλόγου και καταλόγου συνδρομητών δεν επιτρέπεται να διατυπώνει το αίτημα για την παροχή συγκαταθέσεως κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι εν λόγω συνδρομητές να παρέχουν τη συγκατάθεσή τους για την ως άνω χρήση χωριστά για κάθε κράτος μέλος στο οποίο οι επιχειρήσεις που ενδέχεται να ζητήσουν τις κατά την ως άνω διάταξη πληροφορίες παρέχουν τις υπηρεσίες αυτές.
 (1) ΕΕ C 27 της 25.1.2016.


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/22
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — Ronja κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-3/13)
 2013/C 79/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ronja s.r.o. (Znojmo, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωπος: E. Engin-Deniz, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διεξαγάγει συζήτηση επ' ακροατηρίου,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής στη διαδικασία Gestdem 2012/3329 και να παράσχει πλήρη πρόσβαση στα έγγραφα,
 —
 να διαπιστώσει παράβαση της Επιτροπής καθόσον δεν κίνησε διαδικασία παραβάσεως κράτους μέλους κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας για παράβαση του άρθρου 13 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ (1) και του άρθρου 34 ΣΛΕΕ λόγω του άρθρου § 7a του αυστριακού νόμου περί καπνού,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και στα έξοδα εκπροσωπήσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
 1)
 Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (2)
 Ως προς τούτο, η προσφεύγουσα προβάλλει, ουσιαστικώς, ότι η Επιτροπή δεν παρέσχε πλήρη πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα (αλληλογραφία μεταξύ της Δημοκρατίας της Αυστρίας και της Επιτροπής σε σχέση με την υπ’ αριθ. 2008/4340 καταγγελία λόγω υποτιθέμενης μη συμφωνίας του αυστριακού νόμου περί καπνού προς την οδηγία 2001/37) βασιζόμενη κυρίως στα επιχειρήματα των αυστριακών αρχών των οποίων το περιεχόμενο δεν εξέτασε. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, δεν ήταν ωστόσο η πρόσβαση στα έγγραφα, αλλά η άρνηση παροχής προσβάσεως που επέδρασε αρνητικώς στη διαδικασία ευθύνης του δημοσίου, την οποία αυτή κίνησε ενώπιον του Αυστριακού Συνταγματικού Δικαστηρίου. Προσθέτει ότι η εξαίρεση που εισάγει το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση του κανονισμού 1049/2001 απαιτεί, αντιθέτως, την παροχή προσβάσεως στα επίμαχα έγραφα.
 2)
 Μη κίνηση διαδικασίας παραβάσεως κράτους μέλους κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας για παράβαση του άρθρου 13 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ και του άρθρου 34 ΣΛΕΕ λόγω του άρθρου § 7a του αυστριακού νόμου περί καπνού.
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι αν είχε κινηθεί διαδικασία λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, το Αυστριακό Συνταγματικό Δικαστήριο δεν θα είχε καταλήξει, στην απόφασή του για την αξίωση αποζημιώσεως της προσφεύγουσας εξ αστικής ευθύνης του Δημοσίου, στο συμπέρασμα ότι η οδηγία 2001/37 απονέμει δικαιώματα όχι σε επιχειρήσεις, αλλά μόνον σε καταναλωτές.
 (1) Οδηγία 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 2001 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραγωγή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού (ΕΕ L 194, σ. 26).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 2.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/18
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Spa Monopole κατά ΓΕΕΑ — Royal Mediterranea (THAI SPA)
 (Υπόθεση T-664/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Περιορισμός των υπηρεσιών που αναφέρει η αίτηση καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης)
 2013/C 32/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. de Brouwer, E. Cornu και É. De Gryse, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Royal Mediterranea, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Οκτωβρίου 2011 (υπόθεση R 1976/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SN/NV, και Royal Mediterranea, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Καταργείται η δίκη επί της παρούσας προσφυγής.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 65 της 3.3.2012.


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/50
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Μαΐου 2011 — J κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-53/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Ασφάλιση κατά ατυχημάτων και επαγγελματικών νόσων - Άρθρο 73 του ΚΥΚ - Άρνηση αναγνωρίσεως της επαγγελματικής προελεύσεως μιας νόσου - Υποχρέωση διεξαγωγής της διαδικασίας εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος)
 2011/C 252/106
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: J (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Martin και J. Baquero Cruz)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας να αναγνωρισθεί ως επαγγελματική ασθένεια η ασθένεια από την οποία πάσχει, καθώς και της αποφάσεως να επιβαρυνθεί η προσφεύγουσα-ενάγουσα με τα ιατρικά έξοδα και την αμοιβή του ιατρού που όρισε η ίδια, καθώς και με το ήμισυ των παρεπόμενων ιατρικών εξόδων και της αμοιβής του τρίτου ιατρού της ιατρικής επιτροπής.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα το ποσό του ενός ευρώ ως αποζημίωση.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πλην των εξόδων της, το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας-ενάγουσας.
 4)
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα φέρει τα τρία τέταρτα των δικαστικών της εξόδων.
 (1) EE C 180 της 01/08/2009, σ. 64.