text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/55
 Προσφυγή της 2ας Ιουλίου 2014 – Sertrans Catalunya κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-504/14)
 2014/C 282/73
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sertrans Catalunya, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. De Juan Casadevall, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
 —
 επικουρικώς, και σε περίπτωση που θεωρηθεί το SEAF παράνομη κρατική ενίσχυση, να διαταχθεί η ανάκτηση μόνο έως την ημερομηνία δημοσιεύσεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της αποφάσεως περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας, ήτοι έως την 21η Σεπτεμβρίου 2011, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-500/14, Derivados del Flúor κατά Επιτροπής.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/52
 Προσφυγή της 6ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-103/14)
 (2015/C 007/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: Heinrich Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως του καθού-εναγομένου περί εφαρμογής στους διαγωνισμούς OHIM/AD/01/13 και OHIM/AST/02/13 της περιεχόμενης στη σύμβαση εργασίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας ρήτρας, η οποία προβλέπει λύση της σχέσεως εργασίας της στην περίπτωση που η τελευταία δεν συμπεριληφθεί στον εφεδρικό πίνακα προσλήψεων του επόμενου γενικού διαγωνισμού που θα διοργανωθεί από την EPSO για την ομάδα καθηκόντων της με γνωστικό αντικείμενο τη βιομηχανική ιδιοκτησία και, αφετέρου, αίτημα για ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και της μη περιουσιακής ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης,
 —
 να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα στην προσφεύγουσα-ενάγουσα με έγγραφο της 28.11.2003 απόφαση του ΓΕΕΑ περί εφαρμογής στους δημοσιευθέντες στις 31.10.2013 διαγωνισμούς OHIM/AD/01/13 και OHIM/AST/02/13 της περιεχόμενης στο άρθρο 5 της συμβάσεως εργασίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας ρήτρας, η οποία προβλέπει λύση της σχέσεως εργασίας της στην περίπτωση που η τελευταία δεν συμπεριληφθεί στον εφεδρικό πίνακα προσλήψεων του επόμενου γενικού διαγωνισμού που θα διοργανωθεί από την EPSO για την ομάδα καθηκόντων της με γνωστικό αντικείμενο τη βιομηχανική ιδιοκτησία,
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να καταβάλει εύλογη χρηματική ικανοποίηση στην προσφεύγουσα-ενάγουσα που θα ορισθεί κατά την κρίση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης για την αποκατάσταση της ηθικής και μη περιουσιακής ζημίας που αυτή υπέστη εξαιτίας της ανωτέρω μνημονευθείσας αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione στις 12 Ιανουαρίου 2006 — Militzer & Münch GmbH κατά Ministero delle Finanze
 (Υπόθεση C-230/06)
 (2006/C 190/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Militzer & Münch GmbH.
 Αναιρεσίβλητος: Ministero delle Finanze.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 α)
 Πρέπει το άρθρο 11α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 (1), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2454/93 (2), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προθεσμία των ένδεκα μηνών, η οποία τάσσεται στο τελωνείο αναχωρήσεως προκειμένου να ανακοινώσει ότι δεν πραγματοποιήθηκε εκκαθάριση για εμπορεύματα υπό καθεστώς κοινοτικής διαμετακομίσεως, είναι εφαρμοστέα στην περίπτωση κατά την οποία η εκκαθάριση εκ μέρους του τελωνείου προορισμού πιστοποιείται από παραποιημένα παραστατικά, η πλαστότητα των οποίων δεν μπορεί να διαπιστωθεί ευχερώς·
 β)
 μπορεί, προς το σκοπό της ερμηνείας της προαναφερθείσας διατάξεως, να γίνει επίκληση των αρχών τις οποίες έθεσαν οι αποφάσεις του Δικαστηρίου C-325/00 και 222/01·
 γ)
 συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας η επίρριψη του συνόλου των συνεπειών μιας παράτυπης πράξεως κοινοτικής διαμετακομίσεως στον εκτελωνιστή, σε περίπτωση όπως η κρινόμενη;
 2)
 είναι εφαρμοστέα, σε περίπτωση ανάλογη με την περιγραφείσα ανωτέρω, η παράγραφος 2 του άρθρου 11α;
 3)
 πρέπει το άρθρο 215, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (3) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, σε περίπτωση ανάλογη με την περιγραφείσα ανωτέρω υπ' αριθ. 1, το αρμόδιο τελωνείο πρέπει να καθοριστεί βάσει του κριτηρίου που θέτει το δεύτερο μέρος ή βάσει του κριτηρίου που θέτει το πρώτο μέρος της εν λόγω παραγράφου;
 (1) EE L 107, σ. 1.
 (2) EE L 253, σ. 1.
 (3) EE L 302, σ. 1.


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/28
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 — CH κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-129/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Διαπιστευμένοι κοινοβουλευτικοί βοηθοί - Πρόωρη καταγγελία της συμβάσεως - Αίτηση παροχής συνδρομής - Ηθική παρενόχληση)
 2014/C 39/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: CH (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: L. Levi, C. Bernard-Glanz και A. Tymen, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: S. Alves και E. Taneva)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απολύσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας και της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεώς της παροχής συνδρομής για την αναγνώριση ηθικής παρενοχλήσεως καθώς και αίτημα αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2012, περί καταγγελίας της συμβάσεως της CH ως διαπιστευμένης κοινοβουλευτικής βοηθού.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2012, περί απορρίψεως της αιτήσεως της CH της 22ας Δεκεμβρίου 2011 για την παροχή συνδρομής.
 3)
 Υποχρεώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στη CH το ποσό των 50 000 ευρώ.
 4)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η CH.
 (1) EE C 26 της 26.1.2013, σ. 73.


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) στις 9 Οκτωβρίου 2014 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank κατά F. Wieland και H. Rothwangl
 (Υπόθεση C-465/14)
 (2014/C 448/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Centrale Raad van Beroep
 Διάδικοι στις υποθέσεις της κύριας δίκης
 Εκκαλούν: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 Εφεσίβλητοι: F. Wieland και H. Rothwangl
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως το άρθρο 3 και το άρθρο 94, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 1408/71 (1) δεν επιτρέπουν όπως σε πρώην ναυτικό, ο οποίος ανήκε στο πλήρωμα πλοίου με λιμένα εκκινήσεως και τερματισμού σε κράτος μέλος, ο οποίος δεν είχε κατοικία στην ξηρά και ο οποίος δεν ήταν υπήκοος κράτους μέλους, αντιταχθεί (μερική) άρνηση χορηγήσεως συντάξεως γήρατος, αφότου το κράτος της ιθαγένειας του ναυτικού προσχώρησε στην (προκάτοχο της) ΕΕ ή αφότου τέθηκε σε ισχύ για το κράτος αυτό ο κανονισμός 1408/71, απλώς και μόνο για τον λόγο ότι αυτός ο πρώην ναυτικός κατά την περίοδο της (προβαλλόμενης) ασφαλίσεως δεν είχε την ιθαγένεια του (πρώτου) κράτους μέλους;
 2)
 Εμποδίζουν τα άρθρα 18 και 45 ΣΛΕΕ την εφαρμογή ρυθμίσεως κράτους μέλους βάσει της οποίας ναυτικός ο οποίος ανήκε στο πλήρωμα πλοίου με λιμένα εκκινήσεως και τερματισμού στο εν λόγω κράτος μέλος, ο οποίος δεν είχε κατοικία στην ξηρά και ο οποίος δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους, είχε αποκλειστεί από την ασφάλιση για σύνταξη γήρατος, ενώ βάσει της ρυθμίσεως αυτής θεωρείται ασφαλισμένος ένας ναυτικός ο οποίος είναι υπήκοος του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο λιμένας εκκινήσεως και τερματισμού του πλοίου και ο οποίος κατά τα λοιπά βρίσκεται στις ίδιες περιστάσεις, αν κατά τον χρόνο καθορισμού της συντάξεως το κράτος της ιθαγένειας του πρώτου ναυτικού είχε εν τω μεταξύ προσχωρήσει στην (προκάτοχο της) ΕΕ ή ο κανονισμός 1408/71 είχε εν τω μεταξύ τεθεί σε ισχύ για το κράτος αυτό;
 3)
 Πρέπει τα ερωτήματα 1 και 2 να απαντηθούν κατά τον ίδιο τρόπο στην περίπτωση ενός (πρώην) ναυτικού ο οποίος κατά τον χρόνο ασκήσεως των δραστηριοτήτων του είχε την ιθαγένεια κράτους το οποίο στη συνέχεια προσχώρησε στην (προκάτοχο της) ΕΕ, αλλά ο οποίος κατά τον χρόνο της εν λόγω προσχωρήσεως ή της ενάρξεως της ισχύος του κανονισμού 1408/71 για το κράτος αυτό και κατά τον χρόνο προβολής της αξιώσεως του για σύνταξη γήρατος δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους, αλλά επί του οποίου ο προαναφερθείς κανονισμός έχει εφαρμογή βάσει του άρθρου 1 του κανονισμού 859/2003 (2);
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 859/2003 του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2003, για την επέκταση των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν καλύπτονται ήδη από τις διατάξεις αυτές μόνο λόγω της ιθαγένειάς τους (ΕΕ L 124, σ. 1).


text:
 10.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/39
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 30ής Ιουνίου 2015 — Ζ κατά Δικαστηρίου
 (Υπόθεση F-64/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Έκθεση βαθμολογίας - Εκπρόθεσμη κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογίας - Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως))
 (2015/C 262/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Ζ (εκπρόσωπος: F. Rollinger, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. V. Placco)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2008 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2008 και αίτημα να υποχρεωθεί το καθού-εναγόμενο να καταβάλει χρηματικό ποσό σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Ο Ζ φέρει τα έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) EE C 274 της 21.9.2013, σ. 30.


text:
7.3.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 72/13
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 bake g Pretura circondariale di Torino (Isakiäa) le diósang
 sgy 18gy Dejelbqiäot 1997, rso pkaiärio sgy diauoqóy Ç ma diapirsxärei oäsi g Iqkamdiäa, lg herpiäfomsay siy ama-
 Battital Srl jasó Regione Piemonte cjaiäey molohesijeäy, jamomirsijeäy jai dioijgsijeäy diasó-
 (Tpoäherg C-14/98) neiy pqojeileämot ma rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa 94/
 28/EJ (1) sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotmiäot 1994, cia som
 (98/C 72/24) jahoqirloä sxm aqvxäm rvesijó le soty fxosevmijotäy jai
 cemeakocijotäy oäqoty pot euaqloäfomsai jasó siy eiracx-
 ceäy pqoeketärexy sqiäsxm vxqxäm fxäxm, sot rpeäqlasoy,
 sxm xaqiäxm jai sxm elbqtäxm soty jai cia sgm sqopo-
 Le diósang sgy 18gy Dejelbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe rsg poiägrg sgy odgciäay 77/504/EOJ (2) peqiä sxm fxäxm ama-
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, paqacxcgäy sot boeiäot eiädoty jahaqoäailot ceämoty,
 rsiy 22 Iamotaqiäot 1998, g Pretura circondariale di Torino paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sgm odgciäa atsgä
 (Isakiäa), rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpioäm jai sg rtmhgäjg jai
 sgy lesantä Battital Srl jai Regione Piemonte, tpeäbake rso
 Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sa ajoäkotha pqo- Ç ma jasadijórei sgm Iqkamdiäa rsa dijarsijó eänoda.
 dijarsijó eqxsgälasa:
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 1. Enajokotheiä ma irvtäei rsgm Isakiäa (gä re jópoia isakijgä So óqhqo 189 sgy rtmhgäjgy EJ, bórei sot opoiäot g odgciäa
 peqiovgä) jasó so óqhqo 1 sgy odgciäay 95/40/EJ (1), derletäei, oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, jóhe
 jasó so óqhqo 2 sgy odgciäay 96/14/EJ (2) jai jasó so jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämesai, rtmepócesai sgm tpo-
 óqhqo 1 sgy odgciäay 96/15/EJ (3), g apacoäqetrg vqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm sgm pqoherliäa pot
 eiracxcgäy oqcamirlxäm sot eiädoty Citrus; sórrei g odgciäa cia ma rtlloquxhotäm pqoy atsgäm. G pqo-
 herliäa atsgä eneäpmetre sgm 1g Iotkiäot 1995, vxqiäy g Iqkam-
 diäa ma herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy pqojeileämot ma
 2. Lgäpxy sgm 1g Apqikiäot 1996 eäpatre ma irvtäei g apacoä- rtlloquxheiä pqoy sgm odgciäa cia sgm opoiäa ciämesai koäcoy
 qetrg atsgä; rsa aisgälasa sgy Episqopgäy.
 (1) EE L 178 sgy 12.7.1994, r. 66.
 3. Eiämai g apoäuarg sot isakijotä Tpotqceiäot Cexqcijxäm (2) EE eid. eäjd. 03/019, r. 58.
 Poäqxm, sgy 31gy Iamotaqiäot 1996, le sgm opoiäa g odgciäa
 95/40/EJ lesaueäqhgje rso isakijoä diäjaio, artlbiäbarsg,
 jahoärom emdiaueäqei em pqojeileämx, le sg kgäng sgy
 irvtäoy sgy apacoqetärexy sxm eiracxcxäm rsgm isakijgä
 epijqóseia (gä re leäqoy atsgäy) utsijxäm oqcamirlxäm sot
 eiädoty Citrus, g opoiäa kgäng uaiämesai ma pqojtäpsei apoä Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 so rtmdtarloä sxm diasónexm sgy odgciäay 95/40/EJ, sot jasó Iqkamdiäay, pot arjgähgje rsiy 28 Iamotaqiäot 1998
 óqhqot 2 sgy odgciäay 96/14/EJ, jai sot óqhqot 1 sgy (Tpoäherg C-24/98)
 odgciäay 96/15/EJ;
 (98/C 72/26)
 (1) EE L 182 sgy 2.8.1995, r. 14.
 (2) EE L 68 sgy 19.3.1996, r. 24. G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 (3) EE L 70 sgy 20.3.1996, r. 35. apoä soty Richard Wainwright, jtäqio molijoä rtälbotko, jai
 Michael Shotter, tpókkgko sgy ehmijgäy dioijgärexy tpgqe-
 sotämsa rsgm Episqopgä dtmólei rtluxmiäay peqiä amsakkacgäy
 tpakkgäkxm,


text:
le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos
 Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Epi-
 sqopgäy, Centre Wagner, órjgre rsiy 28 Iamotaqiäot 1998,
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm,
 pqorutcgä jasó Iqkamdiäay.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó Iqkamdiäay, pot arjgähgje rsiy 26 Iamotaqiäot 1998
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (Tpoäherg C-21/98)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi, paqakeiäpomsay ma joimopoigärei siy
 (98/C 72/25)
 molohesijeäy, jamomirsijeäy gä dioijgsijeäy diasóneiy pot
 eiämai amacjaiäey cia sg rtlloäquxrgä sgy pqoy sgm odgciäa
 94/22/EJ (1), cia soty oäqoty voqgäcgrgy jai vqgärgy sxm
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg adeixäm amafgäsgrgy, eneqetämgrgy jai paqacxcgäy tdqo-
 apoä som James Macdonald Flett, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe- comamhqójxm, gä paqakeiäpomsay ma herpiärei sa amacjaiäa
 riäay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de leäsqa rtlloquxärexäy sgy pqoy sgm amxseäqx odgciäa, g
 la Cruz, epiärgy leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, Centre Wag- Iqkamdiäa paqeäbg siy tpovqeäxreiy pot tpeävei apoä sgm
 ner, órjgre rsiy 26 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Dijarsg- odgciäa,
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó Iqkam-
 diäay. Ç ma jasadijórei sgm Iqkamdiäa rsa dijarsijó eänoda.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/43
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2006 — Werkgroep Commerciële Jachthavens Zuidelijke Randmeren κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-117/04) (1)
 («Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις ολλανδικές αρχές υπέρ λιμένων αναψυχής μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό»)
 (2006/C 294/91)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Vereniging Werkgroep Commerciële Jachthavens Zuidelijke Randmeren (Zeewolde, Κάτω Χώρες)· Jachthaven Zijl Zeewolde BV (Zeewolde)· Maatschappij tot exploitatie van onroerende goederen Wolderwijd II BV (Zeewolde)· Jachthaven Strand-Horst BV (Ermelo, Κάτω Χώρες)· Recreatiegebied Erkemederstrand vof (Zeewolde)· Jachthaven- en Campingbedrijf Nieuwboer BV (Bunschoten-Spakenburg, Κάτω Χώρες· και Jachthaven Naarden BV (Naarden, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: T. Ottervanger, A. Bijleveld και A. van den Oord, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. van Vliet, A. Bouquet και A. Nijenhuis)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H. Sevenster και M. de Grave)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2004/114/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2003, για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν σε λιμένες αναψυχής μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα στις Κάτω Χώρες (ΕΕ 2004, L 34, σ. 63).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής. Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 30.4.2004


text:
 6.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/14
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 29ης Ιουλίου 2016
 στην υπόθεση E-31/15
 Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας
 (Παράλειψη κράτους της ΕΖΕΣ να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του — Παράλειψη εφαρμογής — Οδηγία 2011/77/ΕΕ σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων)
 (2017/C 108/12)
 Στην υπόθεση E-31/15, Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά Ισλανδίας — ΠΡΟΣΦΥΓΗ με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 9στ του παραρτήματος XVII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2011/77/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, και δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης εντός της ταχθείσας προθεσμίας ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ σχετικά, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο, Per Christiansen (εισηγητή δικαστή) και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 29 Ιουλίου 2016, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 Το Δικαστήριο:
 1.
 Αναγνωρίζει ότι η Ισλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 9στ του παραρτήματος XVII της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2011/77/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, και δυνάμει του άρθρου 7 της συμφωνίας, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
 2.
 Διατάσσει την Ισλανδία να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.


text:
C 258/40 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-271/97 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy T-284/97 (1)
 (98/C 258/73) (98/C 258/74)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Le diósang sgy 18gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot detseäqot
 slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Le diósang sgy 11gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot detseäqot
 apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-271/97, Patrick slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Fischbach jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-284/97, Thierry
 Bigard jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998.


text:
C 7/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.1.2004
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά B.V. και Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2003 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 (Υπόθεση C-459/03)
 1. Είναι ένα δικαστήριο υπό την έννοια του άρθρου 234, τρίτο
 (2004/C 7/39) εδάφιο, ΕΚ υποχρεωμένο από τη διάταξη αυτή να απευθύνει
 στο ∆ικαστήριο ένα ερώτημα, όπως το ακόλουθο ερώτημα
 περί της ισχύος διατάξεων ενός κανονισμού, και όταν το
 ∆ικαστήριο έχει κηρύξει ανίσχυρες όμοιες διατάξεις άλλου,
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ανάλογου κανονισμού ή μπορεί να μην εφαρμόσει τις πρώτες
 τους P. J. Kuijper και B. Martenczuk, με τόπο επιδόσεων στο διατάξεις λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης ομοιότητας
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 30 Οκτωβρίου 2003 ενώπιον του με τις διατάξεις που κηρύχθηκαν ανίσχυρες;
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Ιρλανδίας.
 2. Είναι το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ)
 1423/95 (1) της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 1995, για
 H προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής για την εισαγωγή
 προϊόντων στον τομέα της ζάχαρης άλλων από τις μελάσες,
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, κινώντας κατά του Ηνωμένου ανίσχυρο κατά το μέρος που ορίζει ότι ο προβλεπόμενος
 Βασιλείου τη διαδικασία διευθετήσεως διαφορών βάσει της από τον κανονισμό αυτόν πρόσθετος δασμός κατ' αρχήν
 Συμβάσεως του ΟΗΕ για το ∆ίκαιο της Θάλασσας, σχετικά καθορίζεται βάσει της αντιπροσωπευτικής τιμής κατά το
 με το εργοστάσιο παραγωγής MOX που βρίσκεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1423/95 και
 Sellafield, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα ότι ο δασμός αυτός καθορίζεται βάσει της τιμής εισαγωγής cif
 άρθρα 10 και 292 ΕΚ και τα άρθρα 192 και 193 ΕΚΑΕ. της σχετικής αποστολής μόνον αν το ζητήσει ο εισαγωγέας;
 — να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1423/95 της Επιτροπής της 23ης Ιουνίου
 1995 για καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής για την εισαγωγή
 προϊόντων του τομέα της ζάχαρης άλλων από τις μελάσες (EE L 141
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της 24.6.1995 σ. 16).
 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η Ιρλανδία κίνησε τη διαδικασία κατά
 του Ηνωμένου Βασιλείου, χωρίς να λάβει υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή
 Κοινότητα είναι μέλος της Συμβάσεως του ΟΗΕ για το ∆ίκαιο της
 Θάλασσας (στο εξής: UNCLOS). Περαιτέρω, η Ιρλανδία δεν έλαβε
 υπόψη της ότι οι διατάξεις της UNCLOS καθώς και ορισμένες
 άλλες κοινοτικές διατάξεις που επικαλείται είναι διατάξεις του
 κοινοτικού δικαίου. Υποβάλλοντας τη διαφορά σε δικαστήριο
 εκτός της κοινοτικής έννομης τάξεως, η Ιρλανδία παρέβη την Προσφυγή του Βασιλείου της Ισπανίας κατά της Επιτροπής
 αποκλειστική αρμοδιότητα του ∆ικαστηρίου, η οποία κατοχυρώνε- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 4 Νοεμ-
 ται με τα άρθρα 292 ΕΚ και 193 ΕΚΑΕ. Επιπλέον, η Ιρλανδία βρίου 2003
 παρέβη το καθήκον συνεργασίας που της επιβάλλεται από τα
 άρθρα 10 ΕΚ και 192 ΕΚΑΕ.
 (Υπόθεση C-464/03)
 (2004/C 7/41)
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το College van Beroep με απόφαση της
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, εκπροσωπούμενο από τους


text:
Νúria
 24ης Οκτωβρίου 2003 στην υπόθεση Gaston Schul Douane-
 Díaz Abad, abogado del Estado, με τόπο επιδόσεων στο
 Expediteur B.V. κατά Minister van Landbouw, Natuur en
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 4 Νοεμβρίου 2003 προσφυγή
 Voedselkwaliteit
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (Υπόθεση C-461/03)
 (2004/C 7/40) Το προσφεύγον ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1438/2003 (1) της Επιτρο-
 Με απόφαση διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 2003, η οποία πής, της 12ης Αυγούστου 2003, για τη θέσπιση κανόνων
 περιήλθε στη Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών εφαρμογής για την κοινοτική πολιτική που αφορά το στόλο
 Κοινοτήτων στις 4 Νοεμβρίου 2003, το College van Beroep, στο όπως ορίζεται στο κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) 2371/
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Gaston Schul Douane-Expediteur 2002 του Συμβουλίου και


text:
Αριθ . C 137/6 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6 . 95
 να εκπληρωθούν εντός του συμβαλλομένου κράτους στο σομένης απο τον φόρο πράξεως, o δεύτερος δεν έχει το
 οποίο είναι εγκατεστημένο το υποκατάστημα. δικαίωμα να εκπέσει τον καταβληθέντα ΦΠΑ εισροών,
 ακόμη και αν o τελικός σκοπός της απαλλασσόμενης πράξε
 (') ΕΕ αριθ . C 388 της 15 . 12 . 1993 . ως είναι η πραγματοποίηση φορολογουμένης πράξεως.
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 229 της 7 . 10. 1972 , σ. 32 .
 H ΕΕ αριθ . L 304 της 30. 10. 1978, σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ. C 43 της 12. 2. 1994.
 (2 ) ΕΕ αριθ . 71 της 14. 4. 1967, σ. 1301· ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 3.
 (3 ) ΕΕ αριθ. L 145 της 13. 6. 1977, σ. 1· ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 6ης Απριλίου 1995
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-4/94 (αίτηση του High Court of Justice,
 Queen's Bench Division, για την έκδοση προδικαστικής (έκτο τμήμα)
 αποφάσεως): BLP Group pic κατά Commissioners of της 6ης Απριλίου 1995
 Customs & Excise (')
 στην υπόθεση C-147/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 («Φόρος προστιθεμένης αξίας — Ερμηνεία τον άρθον 2 της τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (')
 οδηγίας 67/227/ΕΟΚ και τον άρθρον 17 παράγραφος 2 της
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ — Έκπτωση τον φόρον εισροών επί («Παράβαση κράτονς μέλονς — Μη μεταφορά οδηγίας στο
 εθνικό δίκαιο»)
 αγαθών ή νπηρεσιών πον αφορούν απαλλασσόμενες από
 τον φόρο πράξεις») (95/C 137/12 )
 (95/C 137/ 11 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-1 47/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Στην υπόθεση C-4/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του τήτων (εκπρόσωποι: Δημήτριος Γκουλούσης και F. Enrique
 High Court of Justice, Queen's Bench Division (Ηνωμένο Gonzalez Diaz), κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωποι:
 Βασίλειο ), προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρ Alberto José Navarro Gonzalez και Gloria Calvo Diaz) που
 θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις
 δικαστηρίου μεταξύ BLP Group pic και Commissioners of νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 Customs & Excise , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 90/61 8/ΕΟΚ
 προς την ερμηνεία του άρθρου 2 της οδηγίας 67/227/ΕΟΚ του του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου 1990 για την τροποποίη
 Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 1967 πρώτης οδηγίας περί ση, ιδιαίτερα όσον αφορά την ασφάλιση της ευθύνης από
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των αυτοκίνητα, των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (2), και του αφορούν τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών
 άρθρου 17 παράγραφος 2 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την


text:
πρωτασφάλιση ,
 Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 έκτης οδηγίας περί εναρ εκτός της ασφάλειας ζτωής (2), και μη ενημερώνοντας σχετι
 μονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών κά την Επιτροπή , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (?), το τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, P. J. G. Kapteyn ,
 Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. K. N. Κακούρη (εισηγητή ), J. L. Murray και H. Ragnemalm ,
 Gulmann , πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida δικαστές , γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R.
 (εισηγητή) και D. A. O. Edward, δικαστές, γενικός εισαγγε Grass, εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλου
 λέας : C. O. Lenz, γραμματέας : L. Hewlett , υπάλληλος διοι θο διατακτικό :
 κήσεως, εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το
 ακόλονδο διατακτικό :
 1 . Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτο
 Το άρθρο 2 της οδηγίας 67/227/ΕΟΚ του Συμβουλίου της ντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 11ης Απριλίου 1967 πρώτης οδηγίας περί εναρμονίσεως των διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους οδηγίας 9Θ/618/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου . .
 κύκλου εργασιών, και το άρθρο 17 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ 1990 για την τροποποίηση, ιδιαίτερα όσον αφορά την
 του Συμβουλίου της 17ης Μαίου 1977 έκτης οδηγίας περί ασφάλιση της ευθύνης από αυτοκίνητα, των οδηγιών
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που αφορούν τον συντονι
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα σμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της
 έχουν την έννοια ότι, πλην των περιπτώσεων που προβλέπο ασφάλειας ζωής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 νται ρητά από τις οδηγίες αυτές, όταν ένας υποκείμενος στον τη συνθήκη ΕΚ.
 φόρο παρέχει υπηρεσίες άλλον υποκείμενο στον φόρο, o
 οποίος τις χρησιμοποιεί για την πραγματοποίηση απαλλασ 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/35
 Aγωγή της 19ης Νοεμβρίου 2014 — ANKO κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-768/14)
 (2015/C 065/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: ANKO AE Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρισθεί ότι το ποσό των 3 77 733,93 ευρώ, που η Επιτροπή κατέβαλε στην ενάγουσα για το έργο POCEMON, αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες και συνεπώς η τελευταία ενάγουσα δεν οφείλει να το επιστρέψει ως αχρεωστήτως καταβληθέν· και
 —
 να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της ενάγουσας.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προκειμένη αγωγή αφορά ευθύνη της Επιτροπής από την υπ’αριθ. 216088 σύμβαση για την εκτέλεση του έργου «Point Of CarE MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases» (POCEMON), δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή, κατά παράβαση της ως άνω σύμβασης, της αρχής της καλής πίστης, της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος και της αναλογικότητας, ζήτησε επιστροφή των καταβληθέντων στην ΑΝΚΟ ποσών ως αντιστοιχούντων σε μη επιλέξιμες δαπάνες.
 Για το λόγο αυτό, η ενάγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι η Επιτροπή στηρίζεται σε όλως αβάσιμους και σε κάθε περίπτωση αναπόδεικτους ισχυρισμούς προκειμένου να απορρίψει το σύνολο σχεδόν των δαπανών της ΑΝΚΟ ως μη επιλέξιμες και να αναζητήσει την επιστροφή του ποσού που κατέβαλε στην ΑΝΚΟ για το έργο POCEMON. Δεύτερον, ότι η Επιτροπή, απορρίπτοντας το 98,68 % της οφειλόμενης συνεισφοράς της, επειδή αυτό, δήθεν, δεν ανταποκρίνεται σε επιλέξιμες δαπάνες, στις οποίες υπεβλήθη η ενάγουσα για τις ανάγκες του έργου, παραβιάζει τις αρχές της απαγόρευσης καταχρήσεως δικαιώματος και της αναλογικότητας.


text:
 Avis juridique important
 |
 E1997P0002
 Προδικαστικό ερώτημα του Frederikstad byrett προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ κατόπιν απόφασης του εν λόγω δικαστηρίου στις 16 Μαΐου 1997 στην υπόθεση Mag Instrument Inc κατά California Trading Company Norway, Ulsteen (Υπόθεση Ε-2/97)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 209 της 10/07/1997 σ. 0024 - 0024
 Προδικαστικό ερώτημα του Frederikstad byrett προς το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ κατόπιν απόφασης του εν λόγω δικαστηρίου στις 16 Μαΐου 1997 στην υπόθεση Mag Instrument Inc κατά California Trading Company Norway, Ulsteen (Υπόθεση Ε-2/97) (97/C 209/06)Το Frederikstad byrett (δικαστήριο του Frederikstad), Νορβηγία, με απόφασή του, στις 16 Μαΐου 1997, υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ, το οποίο παρελήφθη από τη Γραμματεία στις 21 Μαΐου 1997, στην υπόθεση Mag Instrument Inc κατά California Trading Company Norway, Ulsteen, επί των ακόλουθων θεμάτων:1) Πρέπει το άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι παρέχει στο δικαιούχο ενός εμπορικού σήματος το δικαίωμα να παρεμποδίξει κάποια εισαγωγή από τρίτη χώρα εκτός ΕΟΧ, όταν η εν λόγω εισαγωγή γίνεται χωρίς την έγκριση του κατόχου του εμπορικού σήματος;2) Με άλλα λόγια, πρέπει η εν λόγω διάταξη να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι η ανάλωση του δικαιώματος επί του εμπορικού σήματος δεν πρέπει να περιορισθεί στην ανάλωση του εθνικού δικαιώματος, ούτε να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει και την ανάλωση του διεθνούς


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2008 [αιτήσεις των Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία), Tribunal de grande instance de Nanterre (Γαλλία), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Zuckerfabrik Jülich AG (πρώην Jülich AG) κατά Hauptzollamt Aachen
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06) (1)
 (Ζάχαρη - Εισφορές επί της παραγωγής - Λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων - Καθορισμός του εξαγώγιμου πλεονάσματος - Καθορισμός του μέσου όρου ζημιών)
 (2008/C 158/03)
 Γλώσσες διαδικασίας: η γερμανική και η γαλλική
 Αιτούντα δικαστήρια
 Finanzgericht Düsseldorf, Tribunal de grande instance de Nanterre
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Zuckerfabrik Jülich AG (πρώην Jülich AG) (C-5/06) Saint Louis Sucre SNC (C-23/06), Société des Sucreries du Marquenterre SA (C-24/06), SA des Sucreries de Fontaine Le Dun, Bolbec, Auffray (SAFBA) (C-25/06), SA Lesaffre Frères (C-26/06), Tereos, παρεμβαίνουσα υπέρ της Sucreries, Distilleries des Hauts de France (C-27/06), SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré fils (C-28/06), SA Sucreries de Toury et Usines Annexes (C-29/06), Tereos (C-30/06), Tereos, παρεμβαίνουσα υπέρ της SAS Sucrerie du Littoral Groupe SDHF (C-31/06), Cristal Union (C-32/06), Sucrerie Bourdon (C-33/06), SA Sucrerie de Bourgogne (C-34/06), SAS Vermendoise Industries (C-35/06), SA Sucreries et Raffineries d'Erstein (C-36/06)
 κατά
 Hauptzollamt Aachen (C-5/06), Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers (C-23/06 έως C-36/06)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστικές — Finanzgericht Düsseldorf, Tribunal de grande instance de Nanterre — Ερμηνεία του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 178, σ. 1) — Κύρος του άρθρου 16, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 314/2002 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (EE L 50, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1140/2003 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2003, για τροποποίηση στον τομέα της ζάχαρης, τον κανονισμό (ΕΚ) 779/96 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής όσον αφορά τις ανακοινώσεις και τον κανονισμό (ΕΚ) 314/2002 για τη θέσπιση λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων (ΕΕ L 160, σ. 33) — Κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 1775/2004 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2004, για καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2003/2004, των ποσών των συνεισφορών στην παραγωγή όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 316, σ. 4) — Λήψη υπόψη, για τον καθορισμό του πλεονάσματος που είναι δυνατόν να εξαχθεί, του συνόλου του εξαχθέντος όγκου ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινσουλίνης, και για τον καθορισμό της μέσης ζημίας ανά τόνο ζάχαρης, μόνο της ποσότητας που αποτέλεσε αντικείμενο επιστροφής λόγω εξαγωγής
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, προκειμένου να υπολογιστεί το εξαγώγιμο πλεόνασμα, πρέπει να αφαιρεθούν από την κατανάλωση όλες οι ποσότητες των εξαγόμενων προϊόντων του άρθρου αυτού, είτε καταβλήθηκαν πράγματι επιστροφές είτε όχι.
 Το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του εν λόγω κανονισμού


text:
πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι όλες οι ποσότητες των εξαγόμενων προϊόντων του άρθρου αυτού, είτε καταβλήθηκαν πράγματι επιστροφές είτε όχι, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό τόσο του εξαγώγιμου πλεονάσματος όσο και του μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος.
 Ο κανονισμός (ΕΚ) 1762/2003 της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2002/2003, των ποσών των εισφορών επί της παραγωγής όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης, και ο κανονισμός (ΕΚ) 1775/2004 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2004, για καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2003/2004, των ποσών των εισφορών επί της παραγωγής όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης είναι ανίσχυροι.
 Η εξέταση του κανονισμού (ΕΚ) 1837/2002 της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2002, για τον καθορισμό, όσον αφορά την περίοδο εμπορίας 2001/2002, των ποσών των εισφορών επί της παραγωγής καθώς και του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης, δεν κατέληξε στον εντοπισμό στοιχείων δυνάμενων να επηρεάσουν το κύρος του.
 (1) ΕΕ C 74 της 25.3.2006.


text:
C 258/28 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 15.8.98
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 tpeäbake so Kantongerecht te Groningen le apoäuarg sgy tpeäbake so tribunal du travail de LieÁge (eäbdolo slgäla)
 20gäy Laðot 1998 rsgm tpoäherg Hendrik Van der Woude le apoäuarg sgy 17gy Iotmiäot 1998 rsgm tpoäherg Marie-
 jasó Stichting Beatrixoord Nathalie D'Hoop jasó Office national de l'emploi
 (Tpoäherg C-222/98) (Tpoäherg C-224/98)
 (98/C 258/45) (98/C 258/47)
 Le apoäuarg sgy 20gäy Laðot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg Le apoäuarg sgy 17gy Iotmiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 rsiy 17 Iotmiäot 1998, so Kantongerecht te Groningen rso rsiy 22 Iotmiäot 1998, so tribunal du travail de LieÁge (eäbdolo
 pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Hendrik Van der Woude jai slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Marie-Nathalie
 Stichting Beatrixoord pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä apoä so D'Hoop jai Office national de l'emploi, pot ejjqeleiä emxä-
 Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot pioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 engäy eqxsgälasoy: apouórexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 Rtmirsó paqóbarg sxm diasónexm sxm óqhqxm 85 jai 86 sgy Rso leäsqo pot apoä sgm eqlgmeiäa pot so Dijarsgäqio eävei gädg
 Rtmhgäjgy EJ o rtmdtarloäy sot óqhqot II, rsoiveiäo G dxärei rso óqhqo 48 sgy Rtmhgäjgy EJ jai rso óqhqo 7 sot
 [oäpot oqiäfesai oäsi dem episqeäpesai paqeäjjkirg (1) apoä sg jamomirlotä (EOJ) aqih. 1612/68 sot Rtlbotkiäot (1) pqojtä-
 rtkkocijgä atsgä rtälbarg (2)] le so óqhqo 32 [sgy qthliärexy psei oäsi so óqhqo 36 sot barikijotä diasóclasoy sgy
 peqiä morgkiäxm (3)] sgy rtkkocijgäy rtlbórexy; 25gy Moelbqiäot 1991 dem elpodiäfei sg voqgäcgrg epidolósxm
 amalomgäy re rtmsgqotälemo apoä diajimotälemo joimosijoä
 (1) Ûdem episqeäpesaiμ ma rtmolokoceiä le soty eqcafoleämoty oäqoty eqcafoälemo rpotdarsgä o opoiäoy eävei peqasxärei rpotdeäy
 eqcariäay pot dem aposekotäm amsijeiälemo qthliärexy apoä sgm em detseqobóhliay ejpaiädetrgy re ejpaidetsijoä iädqtla jqó-
 koäcx rtkkocijgä rtälbargë. soty leäkoty ejsoäy sot Bekciäot, pqeäpei oi diasóneiy atseäy ma
 (2) Rtkkocijgä rtälbarg eqcariäay cia sa morojoleiäa.
 (3) O (pqxägm) eqcafoälemoy lpoqeiä ma tpavheiä rsgm (rsiy) rtkkocijgä
 eqlgmethotäm tpoä sgm eämmoia oäsi apacoqetäotm epiärgy ma
 (rtkkocijeäy) qtählirg (qthliäreiy) peqiä morgkiäxm IFF. Rtäluxma elpodiäfei atsoä so óqhqo 36 sot barikijotä diasóclasoy sgy
 le so óqhqo atsoä, so Beatrixoord jasabókkei cia som Van der 25gy Moelbqiäot 1991 sg voqgäcgrg epidolósxm amalomgäy re
 Woude 50 % sgy eiruoqóy sgy rtkkocijgäy (idixsijgäy) qthliärexy beäkco rpotdarsgä o opoiäoy bqiärjesai re amafgäsgrg pqxäsgy
 peqiä morgkiäxm IFF. eqcariäay jai eävei, oloiäxy, peqasxärei rpotdeäy detseqobóh-
 liay ejpaiädetrgy re iädqtla jqósoty leäkoty ejsoäy sot Bek-
 ciäot;
 (1) Jamomirloäy (EOJ) aqih. sot Rtlbotkiäot, sgy 15gy Ojsxbqiäot
 1968, peqiä sgy eketäheqgy jtjkouoqiäay sxm eqcafoleämxm rso
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot erxseqijoä sgy Joimoäsgsay (EE eid. eäjd. 05/001, r. 33).
 tpeäbake so Kammarrätt i Stockholm le diósang sgy
 16gy Iotmiäot 1998 rsgm tpoäherg Adidas AG
 (Tpoäherg C-223/98)
 (98/C 258/46)
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 Le diósang sgy 16gy Iotmiäot 1998, o opoiäa peqigäkhe rsg jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy 22 Iotmiäot


text:
Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 1998
 rsiy 18 Iotmiäot 1998, so Kammarrätt i Stockholm, rso pkaiä- (Tpoäherg C-225/98)
 rio sgy tpoheärexy Adidas AG pot ejjqeleiä emxäpioäm sot,
 fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó- (98/C 258/48)
 rexy epiä sot engäy eqxsgälasoy:
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 Apacoqetäei o jamomirloäy (EJ) aqih. 3295/94 sot Rtlbot- apoä som Michel Nolin, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay, le
 kiäot (1) soty ehmijotäy jamoämey dijaiäot jasó soty opoiäoty amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz,
 dem lpoqotäm ma cmxrsopoighotäm rsoty dijaiotävoty rgälasoy centre Wagner, Kirchberg, órjgre emxäpiom sot Dijarsgqiäot
 sa omoälasa sxm diaraugrsxäm gä sxm paqakgpsxäm eiraco- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 22 Iotmiäot 1998, pqo-
 leämxm elpoqetlósxm, epiä sxm opoiäxm oi dijaiotävoi sot rutcgä jasó Cakkijgäy Dglojqasiäay.
 rgälasoy eävotm diapirsxärei sgm täpaqng paqapoigärexy/apo-
 lilgärexy atsotä; G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm fgseiä apoä so
 Dijarsgäqio:
 (1) Jamomirloäy (EJ) aqih. 3295/94 sot Rtlbotkiäot, sgy
 22ay Dejelbqiäot 1994, peqiä leäsqxm apacoäqetrgy sgy eketäheqgy
 jtjkouoqiäay, sgy enacxcgäy, sgy epamenacxcgäy jai sgy Ç ma amacmxqiärei oäsi g Cakkijgä Dglojqasiäa, jasó siy
 tpacxcgäy tpoä jahersxäy amarsokgäy sxm elpoqetlósxm paqa- dióuoqey diadijariäey diacxmirlxäm cia sg rtämawg
 poiägrgy/apoliälgrgy jai sxm amapaqavheämsxm vxqiäy ódeia (pei- rtlbórexm dgloriäxm eäqcxm rvesijó le sgm jasarjetgä
 qasijxäm) (EE L 341 sgy 30.12.1994, r. 8). jai sg rtmsgäqgrg rvokijxäm jsiqiäxm apoä sgm reÂgion
 (peqiovgä) Nord-Pas de Calais jai so deÂpartement (cex-
 cqauijoä dialeäqirla) du Nord, cia peqiäodo sqixäm esxäm,


text:
 23.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 357/24
 Προσφυγή-αγωγή της 17ης Αυγούστου 2017 — Liaño Reig κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)
 (Υπόθεση T-557/17)
 (2017/C 357/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Carmen Liaño Reig (Alcobendas, Ισπανία) (εκπρόσωπος: F. López Antón, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 επί τη βάσει των όσων εκτίθενται στα σημεία 3.1 έως 3.4 του αιτιολογικού της προσφυγής, να ακυρώσει ως αδικαιολόγητο και ως αντιβαίνον στον κανονισμό και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης το προβλεπόμενο στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της αποφάσεως εργαλείο εξυγίανσης το οποίο συνίσταται στη μετατροπή σε νέες μετοχές εκδόσεως της Banco Popular Español, S.A. του μέσου της κατηγορίας 2 το οποίο συνιστούν τα ομόλογα μειωμένης εξασφαλίσεως εκδόσεως της BPE Financiaciones, S.A. με Διεθνή Αριθμό Αναγνωρίσεως Τίτλων (ISIN) XS0550098569 τα οποία παρατίθενται στο ως άνω στοιχείο δ' υπό τον αριθμό #4·
 —
 σε περίπτωση που γίνει δεκτό το κατά το προηγούμενο σημείο αίτημα, δεδομένου ότι, κατά τα οριζόμενα στην αιτιολογική σκέψη (91) και στο άρθρο 85, παράγραφο 4, τελευταίο εδάφιο, της οδηγίας, η ακύρωση της αποφάσεως μιας αρχής εξυγίανσης δεν επηρεάζει οιεσδήποτε επακόλουθες διοικητικές πράξεις ή συναλλαγές οι οποίες βασίζονταν στην ακυρωθείσα απόφαση, να υποχρεώσει το SRB, κατά τα προβλεπόμενα στο εν λόγω άρθρο και σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 3, του κανονισμού, να αποζημιώσει την προσφεύγουσα για τις ζημίες που υπέστη ως συνέπεια της ακυρώσεως της διαλαμβανόμενης στο προηγούμενο σημείο αποφάσεως.
 Για τους σκοπούς αυτούς, η ζημία της προσφεύγουσας καθορίζεται στην τρέχουσα αξία την οποία θα είχε κατά την ημερομηνία καταβολής του το ποσό των 50 000 ευρώ που αντιστοιχεί στην ονομαστική αξία του ομολόγου με ημερομηνία λήξεως 22 Οκτωβρίου 2020 το οποίο είχε εκδοθεί από την BPE Financiaciones, S.A. με ISIN XS0550098569 και του οποίου ήταν κάτοχος η προσφεύγουσα κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως, πλέον της τρέχουσας αξίας την οποία θα είχαν κατά την ημερομηνία καταβολής τους οι τόκοι με σταθερό ετήσιο επιτόκιο 6,873 % τους οποίους θα παρήγε το εν λόγω ομόλογο από τις 7 Ιουνίου 2017 (ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως) μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 2020 (ημερομηνία λήξεως του ομολόγου)·
 —
 επικουρικώς προς τα διαλαμβανόμενα στα προηγούμενα σημεία αιτήματα, και επί τη βάσει των όσων εκτίθενται στο σημείο 3.5 του αιτιολογικού της προσφυγής, να υποχρεώσει το SRB να αποζημιώσει την προσφεύγουσα με ποσό ίσο με εκείνο το οποίο θα είχε λάβει η προσφεύγουσα ως κάτοχος του ομολόγου με ISIN XS0550098569 εκδόσεως της BPE Financiaciones, S.A. αν κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως η εταιρία αυτή είχε εκκαθαριστεί συνεπεία κανονικής διαδικασίας αφερεγγυότητας, λαμβανομένου υπόψη ότι η προσφεύγουσα δεν έλαβε καμία αποζημίωση ή αντιπαροχή ούτε για τη μετατροπή σε νέες μετοχές εκδόσεως της Banco Popular Español, S.A. του εν λόγω ομολόγου του οποίου ήταν κάτοχος ούτε για τη μεταβίβαση των μετοχών αυτών στην Banco Santander, S.A.·
 —
 για την περίπτωση που (όπως εκτιμά η προσφεύγουσα) η BPE Financiaciones, S.A. δεν συγκέντρωνε κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως τις προβλεπόμενες από την ισπανική νομοθεσία προϋποθέσεις για την


text:
κίνηση κανονικής διαδικασίας αφερεγγυότητας για την εν λόγω εταιρία η οποία θα περατωνόταν με την εκκαθάρισή της, να καθορίσει σε 50 000 ευρώ το ποσό της αποζημιώσεως που πρέπει να λάβει η προσφεύγουσα, το οποίο αντιστοιχεί στην ονομαστική αξία του εν λόγω εκδοθέντος από την ως άνω εταιρία ομολόγου του οποίου ήταν κάτοχος η προσφεύγουσα·
 —
 για την περίπτωση που, κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως, η BPE Financiaciones, S.A. συγκέντρωνε τις προβλεπόμενες από την ισπανική νομοθεσία προϋποθέσεις για την κίνηση κανονικής διαδικασίας αφερεγγυότητας για την εν λόγω εταιρία η οποία θα περατωνόταν με την εκκαθάρισή της, η προσφεύγουσα ζητεί το ποσό αποζημιώσεως που θα προκύψει από την αποτίμηση που πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 20, παράγραφοι 16 έως 18, του κανονισμού·
 —
 επικουρικώς προς τα διαλαμβανόμενα στα προηγούμενα σημεία αιτήματα και επί τη βάσει των όσων εκτίθενται στο σημείο 3.6 του αιτιολογικού της προσφυγής, να υποχρεώσει το SRB να αποζημιώσει την προσφεύγουσα με το ανάλογο ποσό το οποίο θα εδικαιούτο σε περίπτωση που είχαν μετατραπεί σε μετοχές της Banco Popular Español, S.A. όλα τα ομόλογα μειωμένης εξασφαλίσεως εκδόσεως της Banco Popular Español, S.A. τα οποία υφίσταντο κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως και τα οποία δεν έχουν μετατραπεί σε μετοχές της Banco Popular Español, S.A. σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της αποφάσεως.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι προς τα όσα προβάλλονται στις υποθέσεις T-478/17, Mutualidad de la Abogacía και Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno και SFL κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-483/17, García Suárez κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-484/17, Fidesban κ.λπ. κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-497/17, Sáchez del Valle και Calatrava Real State 2015 κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, και T-498/17, Pablo Alvarez de Linera Granda κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης.


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 [αίτηση του Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ROZ-ŚWIT Zakład Produkcyjno-Handlowo-Usługowy Henryk Ciurko, Adam Pawłowski spółka jawna κατά Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu
 (Υπόθεση C-418/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Ειδικοί φόροι κατανάλωσης - Οδηγία 2003/96/ΕΚ - Διαφοροποιημένοι συντελεστές ειδικού φόρου κατανάλωσης για καύσιμα κινητήρων και καύσιμα θέρμανσης - Προϋποθέσεις εφαρμογής του συντελεστή για τα καύσιμα κινητήρων - Υποβολή μηνιαίου συγκεντρωτικού καταλόγου δηλώσεων από τις οποίες προκύπτει ότι τα αποκτώμενα προϊόντα προορίζονται να χρησιμοποιηθούν για θερμαντικούς σκοπούς - Εφαρμογή του προβλεπόμενου για τα καύσιμα κινητήρων συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε περίπτωση μη υποβολής του εν λόγω συγκεντρωτικού καταλόγου - Αρχή της αναλογικότητας))
 (2016/C 287/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ROZ-ŚWIT Zakład Produkcyjno-Handlowo-Usługowy Henryk Ciurko, Adam Pawłowski spółka jawna
 κατά
 Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu
 Διατακτικό
 Η οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/75/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, καθώς και η αρχή της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι:
 —
 δεν αντίκεινται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση δυνάμει της οποίας οι πωλητές καυσίμων θέρμανσης υποχρεούνται να υποβάλλουν, εντός της τασσόμενης προθεσμίας, μηνιαίο συγκεντρωτικό κατάλογο των δηλώσεων των αγοραστών από τις οποίες να προκύπτει ότι τα αποκτώμενα προϊόντα προορίζονται να χρησιμοποιηθούν για θερμαντικούς σκοπούς, και
 —
 αντίκεινται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης υποβολής τέτοιου καταλόγου, ο συντελεστής ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζεται στο πωλούμενο καύσιμο θέρμανσης είναι ο προβλεπόμενος για τα καύσιμα κινητήρων, μολονότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ως προς το ότι ο προορισμός του εν λόγω προϊόντος είναι η χρήση του για θερμαντικούς σκοπούς.
 (1) ΕΕ C 462 της 22.12.2014.


text:
 8.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/22
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 12ης Οκτωβρίου 2004
 στην υπόθεση C-352/03 P: Pietro Del Vaglio κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Αλλαγή χώρας κατοικίας - Εφαρμοστέος διορθωτικός συντελεστής - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 (2005/C 6/42)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-352/03 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως σύμφωνα με το άρθρο 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Αυγούστου 2003, Pietro Del Vaglio, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Λονδίνου (Ηνωμένο Βασίλειο), (εκπρόσωποι: M. Famchon και B. Desrez), όπου ο έτερος διάδικος ήταν: η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall, επικουρούμενος από τον D. Waelbroeck), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Borg Barthet, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον P. Del Vaglio στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003.


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/34
 Αγωγή της 26ης Ιουνίου 2007 — Las Palmeras κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση T-217/07)
 (2007/C 211/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Las Palmeras S. Coop. And. (Σεβίλλη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Ortiz Blanco, δικηγόρος)
 Εναγόμενοι: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να δεχθεί με την απόφασή του την αγωγή αποζημιώσεως και να αναγνωρίσει, βάσει του 288 ΕΚ, το δικαίωμα της ενάγουσας να λάβει οικονομική αποζημίωση από το Συμβούλιο και την Επιτροπή εις ολόκληρον συνολικού ύψους διακοσίων ογδόντα οκτώ χιλιάδων διακοσίων τριάντα οκτώ ευρώ (288 238 EUR) και
 —
 να καταδικάσει τα εναγόμενα κοινοτικά όργανα στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η ενάγουσα της παρούσας δίκης, ισπανική εταιρία εκκοκκισμού ακατέργαστου βαμβακιού, ζητεί αποζημίωση για τις ζημίες που ισχυρίζεται ότι υπέστη ως αποτέλεσμα της εφαρμογής, κατά την περίοδο 2006/2007, του κεφαλαίου 10α του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (1), το οποίο εισήχθη με το άρθρο 1, αριθμός 20, του κανονισμού (ΕΚ) 864/2004 (2). Με το κεφάλαιο 10α του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 καθιερώνονται κοινοί κανόνες για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και καθιερώνονται ορισμένα καθεστώτα στήριξης για τους γεωργούς.
 Υπενθυμίζεται συναφώς ότι οι επίδικες διατάξεις ακυρώθηκαν με την απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Σεπτεμβρίου 2006, που εκδόθηκε στην υπόθεση C-310/04, Ισπανία κατά Επιτροπής, λόγω παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας. Ωστόσο, η απόφαση αυτή ανέστειλε τα αποτελέσματα της ακυρώσεως μέχρι την έκδοση νέου κανονισμού και, έτσι, οι ως άνω διατάξεις εξακολούθησαν να εφαρμόζονται κατά την περίοδο 2006/2007.
 Στηριζόμενη σε δύο εκθέσεις που ανατέθηκαν σε γραφείο οικονομικών μελετών, η αγωγή εξετάζει τις ζημίες που υπέστη ο κλάδος, καθόσον, εξαιτίας της εφαρμογής των ακυρωθεισών διατάξεων, κατά την περίοδο αναφοράς σημειώθηκε μεγάλη πτώση στον όγκο της παραγωγής ακατέργαστου βαμβακιού και, κατά συνέπεια, και στον όγκο του βαμβακιού που εκκοκκίστηκε από τη βιομηχανία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το καθεστώς ενίσχυσης στο οποίο αναφέρονται οι επίδικες διατάξεις, ένα σημαντικό μέρος της ενίσχυσης (περίπου 65 %) αποσυνδέεται τελείως από την καλλιέργεια του βαμβακιού, με αποτέλεσμα ο γεωργός να εξακολουθεί να τη λαμβάνει, ακόμη και αν καλλιεργεί στις εκτάσεις του άλλα προϊόντα. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η αναμενόμενη απόδοση από την καλλιέργεια του βαμβακιού σε έκταση ενός εκταρίου είναι κατώτερη από την αναμενόμενη απόδοση από άλλες καλλιέργειες στην ίδια έκταση. Η κατάσταση αυτή είχε ως αποτέλεσμα και τη μείωση των εσόδων από την εκμετάλλευση της εκκοκκιστικής βιομηχανίας.
 Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι στην επίδικη υπόθεση συντρέχουν οι απαιτούμενες από τη νομολογία προϋποθέσεις για να θεωρηθεί ότι στοιχειοθετείται εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (ΕΕ L 270, σ. 1).
 (2)


text: Κανονισμός (ΕΚ) 864/2004 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, και για την προσαρμογή του λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 161, σ. 48).


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/33
 Προσφυγή της 8ης Οκτωβρίου 2009 — ancotel κατά ΓΕΕΑ — Acotel (ancotel)
 (Υπόθεση T-408/09)
 2009/C 312/55
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ancotel GmbH (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Truelsen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Acotel SpA (Ρώμη, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 19ης Ιουνίου 2009 (υπόθεση R 1385/2008-1)·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «ancotel» για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 38 (αίτηση αριθ. 3 314 424)
 Δικαιούχος του αντιταχθέντος κατά τη διαδικασία ανακοπής σήματος ή σημείου: Acotel SpA
 Αντιταχθέν κατά τη διαδικασία ανακοπής σήμα ή σημείο: Ιδίως, το υπ’ αριθ. 643 751 ιταλικό εικονιστικό σήμα και το υπ’ αριθ. 1 442 268 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «ACOTEL» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 38
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), καθόσον δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Ιουλίου 2017 [αίτηση του Korkein oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hannele Hälvä, Sari Naukkarinen, Pirjo Paajanen, Satu Piik κατά SOS-Lapsikylä ry
 (Υπόθεση C-175/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2003/88/ΕΚ - Άρθρο 17 - Προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων - Οργάνωση του χρόνου εργασίας - Προσαυξήσεις των αμοιβών - Ένωση παιδικής προστασίας - «Γονείς παιδικού χωριού» - Προσωρινή απουσία των «γονέων SOS» - Εργαζόμενες απασχολούμενες ως «αναπληρωτές γονείς SOS» - Έννοια))
 (2017/C 309/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Hannele Hälvä, Sari Naukkarinen, Pirjo Paajanen, Satu Piik
 κατά
 SOS-Lapsikylä ry
 Διατακτικό
 Το άρθρο 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε μια μισθωτή δραστηριότητα, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία συνίσταται στην ανάληψη της φροντίδας παιδιών σε οιονεί οικογενειακές συνθήκες, σε αντικατάσταση του προσώπου που είναι επιφορτισμένο, κυρίως, με τα καθήκοντα αυτά, εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι η διάρκεια του χρόνου εργασίας, καθ’ ολοκληρίαν, δεν υπολογίζεται ή δεν προκαθορίζεται ή ότι μπορεί να καθορίζεται από τον ίδιο τον εργαζόμενο, ζήτημα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 (1) ΕΕ C 191 της 30.5.2016.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) στις 17 Νοεμβρίου 2009 — Koninklijke Philips Electronics NV κατά Lucheng Meijing Industrial Company Ltd κ.λπ.
 (Υπόθεση C-446/09)
 2010/C 24/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Koninklijke Philips Electronics NV
 Εναγόμενοι: Lucheng Meijing Industrial Company Ltd. κ.λπ.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αποτελεί το άρθρο 6, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 3295/94 (1) της 22ας Δεκεμβρίου 1994 (του παλαιού τελωνειακού κανονισμού) κανόνα ομογενοποιημένου κοινοτικού δικαίου ο οποίος επιβάλλεται στο δικαστήριο του κράτους μέλους στο οποίο κατά το άρθρο 7 του κανονισμού απευθύνεται ο κάτοχος του δικαιώματος και συνεπάγεται ο κανόνας αυτός ότι το δικαστήριο κατά την εκτίμησή του δεν μπορεί να λάβει υπόψη το καθεστώς προσωρινής αποθηκεύσεως/καθεστώς διαμετακομίσεως και οφείλει να εφαρμόσει το πλάσμα δικαίου ότι τα εμπορεύματα λογίζεται ότι κατασκευάστηκαν στο ίδιο κράτος μέλος και, κατά συνέπεια, πρέπει να κρίνει εφαρμόζοντας το δίκαιο του ίδιου κράτους μέλους αν τέτοια εμπορεύματα παραβιάζουν το συγκεκριμένο δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, περί μέτρων απαγορεύσεων της ελεύθερης κυκλοφορίας, της εξαγωγής, της επανεξαγωγής και της υπαγωγής σε καθεστώς αναστολής των εμπορευμάτων παραποιήσεως/απομιμήσεως και των αναπαραχθέντων χωρίς άδεια (πειρατικών) (ΕΕ L 341, σ. 8).


text:
3. 6. 95 PÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/21
 Δομικά πλέγματα, ΕΕ αριθ. L 260 1989, σ. 1 ), το Πρωτοδικείο ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Kirschner, Πρόεδρο, τηε 8ης Μαρτίου 1995
 C. W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. García-Valdecasas και K.
 Lenaerts, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις στην υπόθεση Τ-2/93 dépens, Société anonyme à participation
 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ouvrière Compagnie nationale Air France κατά Επιτροπής
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. (Ανταγωνισμός — Καθορισμός των δικαστικών εξόδων)
 (95/C 137/52)
 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 306 της 5 . 12 . 1989. Στην υπόθεση Τ-2/93 , dépens, Société anonyme à participa
 tion ouvrière Compagnie nationale Air France , με έδρα το
 Παρίσι, εκποσωπουμένη από τον Eduard Marissens, δικηγό
 ρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγό
 ρο Lucy Dupong, 14 A , rue des Bains , κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. E. Gonzalez Diaz,
 και G. de Bergues), υποστηριζομένης από το Ηνωμένο
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας ,
 της 27ης Απριλίου 1995 (εκπρόσωποι: J. D. Colahan και C. Vajda), με τόπο επιδόσεων
 στην υπόθεση Τ-443/93: Casillo Grani snc κατά Επιτροπής στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Ηνωμένου Βασιλείου ,
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') 14, boulevard Roosevelt, την ΤΑΤ SA, με έδρα το Tours
 (Γαλλία), εκπροσώπου μένη από τον Antoine Winckler, δικη
 («Κρατικές ενισχύσεις — Κήρυξη της προσφεύγουσας σε γόρο Παρισίων, και τον Romano Subiotto, solicitor, με τόπο
 πτώχευση — Συμφέρον για την άσκηση προσφυγής — επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των
 Κατάργηση της δίκης») Elvinger και Hoss, 15 , Côte d'Eich, και την British Airways
 ( 95/C 137/51 ) pic, με έδρα το Hounslow (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπου
 μένη από τους William Allan και James E. Flynn , solicitors, με
 τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) των Loesch και Wolter, 11 , rue Goethe , που έχει ως αντικεί
 μενο αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων που πρέπει
 Στην υπόθεση Τ-443/93, Casillo Grani snc, εγκατεστημένη στο να καταβάλει η προσφεύγουσα στην παρεμβάσα ΤΑΤ SA
 San Giuseppe Vesuviano ( Ιταλία), εκπροσωπούμενη από σύμφωνα με την απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Μαΐου
 τους Mario Siragusa, Maurizio D'Albora και Giusepe Scassel 1994 στην υπόθεση Τ-2/93 , Air France κατά Επιτροπής,
 lati-Sforzolini, δικηγόρους Ρώμης, Νεαπόλεως και Μπολόνια Συλλογή 1994, σ. ΙΙ-323 , το Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές
 αντιστοίχως, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο τμήμα) συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο,
 Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias Hardt , κατά Επιτροπής των D. P. M. Barrington , A. Saggio, H. Kirschner και A. Καλογε
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Nolin, D. Calleja ρόπουλο, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 και Crespo και R. Lyal), υποστηριζόμενης από την Italgrani 8 Μαρτίου 1995 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 SpA, με έδρα τη Νεάπολη (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από Καθορίζει στις 220 000 γαλλικά ορράγυα το συνολικό ποσό
 τους Aurelio Pappalardo, δικηγόρο Trapani, Luigi Sico


text:
και
 Felice Casucci, δικηγόρους Νεαπόλεως, Massimo Annesi και των δικαστικών εξόδων που η προσφεύγουσα πρέπει να
 Massimo Merola, δικηγόρους Ρώμης, με αντίκλητο στο καταβάλει στην παρεμβάσα ΤΑΤ SA .
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alain Lorang, 51 , rue Albert 1 er, (!) ΕΕ αριθ . C 45 της 17 . 2 . 1993 .
 που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως
 91 /474/ΕΟΚ της Επιτροπής της 16ης Αυγούστου 1991 σχετι
 κά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η ιταλική κυβέρνηση στην
 εταιρεία Italgrani για την ίδρυση συγκροτήματος γεωργικών
 προϊόντων διατροφής στο Mezzogiorno (ΕΕ L 254, σ. 14), το ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 Πρωτοδικείο (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από
 τους B. Vesterdorf, Πρόεδρο, D. P. M. Barrington, A. Saggio, της 24ης Φεβρουάριου 1995
 H. Kirschner και A. Καλογερόπουλο, δικαστές, γραμματέας: στην υπόθεση Τ-2/95 R, Industrie des poudres sphériques
 J. Palacio Gonzalez, εξέδωσε στις 27 Απριλίου 1995 απόφαση κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 με το ακόλουθο διατακτικό: (95/C 137/53 )
 1 . H υπόθεση Τ-443/93 διαγράφεται. (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλιυή)
 2. H προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδα περιλαμβα Στην υπόθεση Τ-2/95 R, Industrie des poudres sphériques, με
 νομένων και των εξόδων της παρεμβαίνουσας. έδρα το Annemasse (Γαλλία), εκπροσώπου μένη από την
 Chantai Momège , δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο
 (') ΕΕ αριθ . C 47 της 21 . 2 . 1992 . Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Alex Schmitt, 62 , avenue Guil
 laume, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρό
 σωποι: R. Torrent, J. Monteiro και P. Bentley), που έχει ως
 αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως, έναντι της προ


text:
28 . 6 . 97 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 199/19
 Διαγραφή της υποθέσεως C-187/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-363/95 ( 1 )
 (97/C 199/39) (97/C 199/43 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-187/95 : (αίτηση του Pretura circon γραφή της υποθέσεως C-363/95 : (αίτηση του Pretura cir
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Angelo έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά
 Deodati και Aldo Luchini . Giuseppe Tancredi.
 (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 . 0 ) ΕΕ αριθ . C 16 της 20. 1 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-331/95 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-377/95 ( 1 )
 (97/C 199/40 (97/C 199/44)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-331/95 : (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-377/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Giuseppe condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Piccolo . έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Tersilio Onorati .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-332/95 (')
 (97/C 199/41 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-378/95 ( 1 )
 (97/C 199/45 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 γραφή της υποθέσεως C-332/95: (αίτηση του Pretura circon στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση γραφή της υποθέσεως C-378/95 : (αίτηση του Pretura cir
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Mario condariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την
 Corbo κ.λπ .
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ): Ποινική δίκη κατά
 Palma Mariulli .
 (') ΕΕ αριθ . C 333 της 9. 12. 1995 .
 C ) ΕΕ αριθ. C 31 της 3 . 2. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως 0-342/95 ( ! )
 (97/C 199/42) Διαγραφή της υποθέσεως C-l/96 SA (')
 (97/C 199/46)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-342/95 : (αίτηση του Pretura circon Με διάταξη της 24ης Απριλίου 1997 , o Πρόεδρος του
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Miranda διαγραφή της υποθέσεως C-l /96 SA: Must Intérim SA


text:
10.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 312/13
 3. Amarseäkkei sgm ejseäkerg sgy apouórexy atsgäy sgy Epi- Albotäqco (ODC), le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijg-
 sqopgäy leävqi sgm eäjdorg sgy apouórexy sot Pqxsodi- coäqo dq. Marc Baden, 34 b, Rue Philippe II, órjgram rsiy
 jeiäot pot ha peqasxärei sgm jtäqia diä jg. 30 Iotmiäot 1998 emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm
 Joimosgäsxm acxcgä jasó sot Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy
 4. Epiutkórresai xy pqoy sa eänoda. Emxärexy jai sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Oi emócotrey fgsotäm apoä so Pqxsodijeiäo:
 DIASANG SOT PQOEDQOT SOT PQXSODIJEIOT 1. ma diapirsxärei oäsi oi emacoälemoi tpovqeotämsai ma apo-
 sgy 15gy Iotkiäot 1998 jasarsgärotm sg fgliäa sxm emacotrxäm, sgm opoiäa oi emó-
 rsgm tpoäherg T-73/98 R, SocieÂteÂ chimique Prayon-Rupel SA cotrey tpeärsgram gä enajokothotäm ma tuiärsamsai koäcx
 jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm sgy euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 404/93 sot
 Rtlbotkiäot, cia sgm joimgä oqcómxrg sgy acoqóy rsom
 (Jqasijeäy emirvtäreiy Ç Diadijariäa aruakirsijxäm leäsqxm soleäa sgy lpamómay, jai eidijoäseqa koäcx sgy euaqlocgäy
 Ç Paqeälbarg Ç Pqorxqimó leäsqa Ç Epeiäcom Ç sxm óqhqxm 17 eäxy 19 jai 21 paqócqauoy 2, sot jamo-
 èkkeiwg) mirlotä atsotä jai koäcx sgy euaqlocgäy sot jamomirlotä
 (98/C 312/35) (EOJ) aqih. 1442/93 sgy Episqopgäy, peqiä kepsoleqxäm
 jamoämxm euaqlocgäy sot jahersxäsoy eiracxcgäy lpa-
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) mamxäm rsgm Joimoäsgsa, jahoärom oi jamomirloiä atsoiä,
 jai eidijoäseqa so óqhqo 19 paqócqauoy 2, sot jamomi-
 Rsgm tpoäherg S-73/98 R, SocieÂteÂ chimique Prayon-Rupel SA, rlotä (EOJ) aqih. 404/93, pqxäsom, enaqsotäm sgm eiärodo
 le eädqa so Engis (Beäkcio), ejpqorxpotälemg apoä som Ber- sxm emacotrxäm rsom jkeirsoä jtäjko sxm epiveiqglasixäm
 nard van de Walle de Ghelcke, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le sgy jasgcoqiäay A (óqhqo 2 rsoiveiäo a) sot jamomirlotä
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco sxm Freddy Brausch, 11, rue (EOJ) aqih. 1442/93) apoä so cecomoäy oäsi oi emócotrey
 Goethe, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ej- jasó sa eäsg 1989-1991 dieäheram rso elpoäqio lpamómey
 pqoärxpoy: Dglgäsqgy Sqiamsautäkkot) le amsijeiälemo aiäsgrg sqiäsxm vxqxäm, detäseqom, enaqsotäm siy poroäsgsey pot
 amarsokgäy ejsekeärexy sgy apouórexy sgy Episqopgäy auoqotäm sa pirsopoigsijó eiracxcgäy pot aqloäfotm rsiy
 SG(98) D/631, rvesijó le siy jqasijeäy emirvtäreiy M 198/97 emócotrey rso pkaiärio sgy jasgcoqiäay A apoä so si
 jai MM 81/97 Ç Ceqlamiäa Ç Vqglasooijomolijó leäsqa poroäsgsey amauoqóy dgliotäqgram oi emócotrey jasó sa
 tpeäq sgy epiveiqgärexy Chemische Werke Priesteritz GmbH, eäsg 1989-1991 jai, sqiäsom, epiveiqglasiäey oi opoiäoi jasó
 jai kgäwexy opoiotdgäpose ókkot pqorxqimotä leäsqot, o sa eäsg 1989-1991 eiävam sgm eädqa soty rsgm pqxägm Kaøjgä
 Pqoäedqoy sot Pqxsodijeiäot eneädxre rsiy 15 Iotkiäot 1998 Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay, si poroäsgsey amauoqóy lpoä-
 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: qeram ma dgliotqcgärotm apoä som vqoämo ejeiämo (eämxrg
 sxm dtäo Ceqlamixäm rsiy 3 Ojsxbqiäot 1990), jasó som
 1. Episqeäpei rsgm Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqla- opoiäo so eädauoy sgy pqxägm Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy
 miäay ma paqeälbei tpeäq sgy Episqopgäy. Ceqlamiäay jaseärsg eädauoy sgy soäse Etqxpaøjgäy Oijomo-
 lijgäy Joimoäsgsayç
 2. Deävesai, rso rsódio sgy diadijariäay sxm aruakirsijxäm
 leäsqxm, so aiä sgla elpirsetsijgäy lesaveiä qirgy pot tpeä-
 bake g SocieÂteÂ chimique Prayon-Rupel SA cia oqirleäma 2. ma amaheärei rsoty diadiäjoty, emsoäy pqoherliäay pot


text:
ha
 rsoiveiäa pot peqieävomsai rsgm aiä sgrg amarsokgäy ejsekeä- jahoqiärei so Pqxsodijeiäo jai ha aqviärei ma sqeävei apoä
 rexy. sgm eäjdorg sgy apouórexy, ma amajoimxärotm cia poia
 jasabkgseäa poró rtluxämgram gä, re peqiäpsxrg lg epi-
 3. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg aruakirsijxäm leäsqxm. setänexy rtluxmiäay, ma tpobókotm rso Pqxsodijeiäo
 emsoäy sgy atsgäy pqoherliäay siy rtmodetoälemey le
 4. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda. aqihlgsijó rsoiveiäa aisgäreiy sotyç
 3. ma epiutkavheiä xy pqoy sa dijarsijó eänoda.
 Acxcgä sxm Hameico Stuttgart GmbH j.kp. jasó sot Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy jai sgy Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 30 Iotmiäot
 1998
 Oi emócotrey, leäkg sot oliäkot Atlanta, eävotm sgm eädqa soty
 (Tpoäherg T-99/98)
 rso eädauoy sgy pqxägm Kaøjgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay
 (98/C 312/36) (KDC) gä eiävam sgm eädqa soty ejeiä jasó sa eäsg 1989-1991.
 Fgsotäm, lesantä ókkxm, apojasórsarg sgy fgliäay, g opoiäa
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) soty pqojkgähgje koäcx sot oäsi atseäy, rtäluxma le so joimo-
 sijoä jahersxäy peqiä sgy oqcamxärexy acoqóy, dem lpoqotäram
 Oi Hameico Stuttgart GmbH j.kp., Stuttgart (ODC), ej- ma dgliotqcgärotm jasó sg dióqjeia oäkgy sgy peqioädot
 pqorxpotälemey apoä som dijgcoäqo dq. Gerrit Schohe, amauoqóy (1989-1991), akkó loämom jasó sg dióqjeia sgy
 ---pagebreak--- C 312/14 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 10.10.98
 peqioädot apoä 3 Ojsxbqiäot 1990 eäxy 31 Dejelbqiäot 1991, G emócotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 poroäsgsey amauoqóy cia pqxäsg uoqó.
 Ç ma tpovqexärei sgm emacoälemg ma jasabókei rsgm pqo-
 Oi emócotrey irvtqiäfomsai oäsi, koäcx sgy oqcamxärexy aco- ruetäcotra poroä 7 923 791,00 dokaqiäxm GPA, emsoäjxy
 qóy, pqojkgähgje leiäxrg sxm porosgäsxm, dioäsi atsgä dem pqoy 10 % apoä 25gy Repselbqiäot 1991ç
 peqieävei lesabasijeäy qthliäreiy, oi opoiäey ha eiävam jasa-
 rsgärei dtmasoä re epiveiqglasiäey rtmakkarroälemoty le sqiäsey
 vxäqey ma pqoraqloärotm siy epacceklasijeäy soty pqxsobot- Ç ma jasadijórei sgm emacoälemg rsa dijarsijó eänoda.
 kiäey, cia lijqeäy poroäsgsey, rsgm oqcómxrg acoqóy jai ma
 aporbeärotm siy epemdtäreiy soty siy opoiäey atsoiä eiävam pqac- Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 lasopoigärei bórei sxm porosgäsxm pot eirócomsam pqim apoä
 sgm eämaqng sgy irvtäoy sgy oqcamxärexy acoqóy. Oi emó-
 cotrey lpoäqeram ma aniopoigärotm sgm Ç cia pqxäsg uoqó G emócotra, amxämtlg esaiqeiäa isakijotä dijaiäot, g opoiäa
 Ç peqiäodo amauoqóy 1989-1991 loämom jasó eäma lijqoä leäqoy arjeiä sg dqarsgqioäsgsó sgy rsom soleäa sxm oijodolxäm jai
 pqoy dgliotqciäa porosgäsxm amauoqóy. Atseäy ha kóbotm sxm ajimgäsxm, rtlleseärve rsg Rolakiäa, bórei rtlbórexy
 poktä kicoäseqa pirsopoigsijó eiracxcgäy apÂ oä,si am dieähesam rtmauheiäray le sgm emacoleämg, rso pqoäcqalla amapst-
 Ç oäpxy oäkoi oi ókkoi rtmakkarroälemoi le sqiäsey vxäqey epi- niajgäy bogäheiay Baardaheere Agricultural Experimental Sta-
 veiqglasiäey Ç peqiäodo amauoqóy sqixäm esxäm. tion, so opoiäo seähgje re euaqlocgä cia sg Rolakiäa bórei sgy
 sqiäsgy rtluxmiäay AJE-EOJ sot Koleä, jahxäy jai rsgm tko-
 Oi emócotrey jasacceäkkotm sgm pqorbokgä sxm dijaixlósxm poiägrg emoäy pqocqóllasoy rso pkaiärio sot eäjsot Etqxpaø-
 óltmay, epeidgä g Episqopgä aqmgähgje ajqoäarg sxm rtmak- jotä Saleiäot Amapstänexy.
 karroleämxm le sqiäsey vxäqey epiveiqglasixäm, jahoärom atsoiä
 dem ejuqófomsai Ûapoä joimotäë le soty joimosijotäy epivei- Le sgm paqotära acxcgä, g opoiäa rsqeäuesai jasó sgy emaco-
 qglasiäey jai soty epiveiqglasiäey AJE. Peqaiseäqx, irvtqiäfo- leämgy tpoä


text:
sgm idioäsgsó sgy xy diaveiqiärsqiay emoäy saleiäot
 msai oäsi tuiärsasai paqabiäarg sgy aqvgäy sgy apacoqetärexy amapstänexy jai xy eqcodoäsg emoäy tuirsaleämot sgy tpak-
 sxm diajqiärexm sot óqhqot 40 paqócqauoy 3, sgy rtmhgäjgy kgäkot, gäsoi sot amsipqorxäpot sgy rsg Rolakiäa, fgseiäsai
 EJ, jahxäy jai paqabiäarg sgy aqvgäy sgy dijaiokocgleämgy apofgliäxrg koäcx sgy paqómolgy jai cemeriotqcotä sgy
 elpirsortämgy eämamsi sxm rtmakkarroleämxm le sqiäsey vxäqey ethtämgy rtlpeqiuoqóy sot em koäcx amsipqorxäpot. Paqó siy
 epiveiqglasixäm cemijxäy (oi opoiäoi dem eiävam jaliäa dtma- pqoroloiófotrey re elutäkio poäkelo saqaveäy pot rgleixähg-
 soäsgsa ma pqoraqlorsotäm, le lijqó bgälasa, rsg lecókg jam jasó sa eäsg 1990-1991, o em koäcx amsipqoärxpoy tpo-
 leiäxrg sxm porosgäsxm). Epipkeäom, g euaqlocgä sgy joimgäy vqeäxre sgm emócotra ma ejsekeärei sg rtmauheiära le sgm
 oqcamxärexy acoqóy rsiy emócotrey pqoreäbake sgm emacoleämg rtälbarg, paqó soty robaqotäy emdoiarlotäy pot
 auoqxära siy oijomolijeäy dqarsgqioäsgsey eketheqiäa soty. eiäve ejuqórei g emócotra oärom auoqó sgm paqalomgä sgy
 Seäkoy, tuiärsasai jasÂ atseäy paqóbarg sgy apouórexy sgy rsg vxäqa. Peqaiseäqx, peäqam sgy ejsekeärexy sgy rtlbórexy,
 episqopgäy diethesgärexy sxm diauoqxäm sgy Pacjoärliay o em koäcx amsipqoärxpoy epeäbake ajoälg rsgm emócotra sgm
 Oqcamxärexy Elpoqiäot (POE), rtäluxma le sgm opoiäa tpovqeäxrg episgqgärexy jai rtmsgqgärexy sxm ameceqheämsxm
 otrixädeiy diasóneiy sgy joimgäy oqcamxärexy acoqóy, idiäxy so jsiqiäxm epiä sotkóvirsom dtäo lgämey. édg so 1991 g emócotra
 rtärsgla adeixäm sgy, dem rtlbibófomsai le diasóneiy sgy cmxrsopoiägre eccqóuxy rsgm emacoälemg siy rvesijeäy anixä-
 Cemijgäy Rtluxmiäay Darlxäm jai Elpoqiäot jai sgy Cemijgäy reiy sgy apofglixärexy, jahoärom lókirsa oi evhqijeäy emeäq-
 Rtluxmiäay peqiä sot Elpoqiäot Tpgqerixäm. Epoleämxy, g Joi- ceiey rsiy opoiäey eiävam pqobeiä oi amsóqsey (jasarsqougä jai
 moäsgsa oueiäkei dia sgy apofglixärexy ma apojasarsgärei siy jkopgä tkijxäm jai lgvamglósxm, okojkgqxsijgä jasarsqougä
 emócotrey rsgm jasórsarg pot ha gäram am g artälbasg jai kegkariäa sxm jemsqijxäm cqaueiäxm jai sxm rtmeqceiäxm)
 pqoy sgm POE joimgä oqcómxrg acoqóy otdeäpose eiäve aqviä- jahxäy jai oi epajoäkothey dapómey (joärsoy ejjemxärexy,
 rei ma irvtäei. anixäreiy apofglixärexy sxm akkodapxäm lekxäm sot pqorxpi-
 jotä j.kp.) eiävam xy rtmeäpeia ma tporseiä g emócotra rtmo-
 kijgä fgliäa ameqvoälemg re poroä 7 923 791,00 dokaqiäxm GPA.
 G emócotra hexqeiä oäsi g jasakocirseäa rsgm emócotra
 Acxcgä sgy esaiqeiäay Fratelli Murri SpA jasó sgy Epi- paqómolg pqóng eäcjeisai rso oäsi, paqó so cecomoäy oäsi g
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pot arjgähgje rsiy dióktrg sot jqasijotä lgvamirlotä rsg Rolakiäa lpoqotäre ma
 13 Iotkiäot 1998 pqobkeuheiä, o amsipqoärxpoäy sgy eädxre epameikglleäma rsgm
 emócotra sgm emsokgä ma ejsekeärei sg rtälbarg jai ma
 (Tpoäherg T-106/98) rtmsgqgärei jai ma episgqgärei sgm tkopoiägrg sot pqocqól-
 (98/C 312/37) lasoy. Cmxqiäfomsay sgm jasórsarg, akkó aniokocxämsay,
 lókkom, eruakleäma sgm eneäkingä sgy, o em koäcx amsipqoärxpoy
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä) dem epeäsqewe rsgm emócotra ma seqlasiärei pqoäxqa siy eqca-
 riäey jai ma aportäqei eäcjaiqa apoä sg vxäqa sa lgvamgälasa
 G esaiqeiäa Fratelli Murri SpA, le eädqa sg Qxälg (Isakiäa), jai siy ecjasarsóreiy. Sotäso rtmirsó paqabiäarg sgy aqvgäy
 ejpqorxpotälemg apoä som Karl-Gustav von Luscka, dijgcoäqo sgy amakocijoäsgsay. Eóm eiäve pqobeiä re oqhgä jai moälilg
 Plauen (Olorpomdiajgä Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay), le rsóhlirg sxm elpkejoleämxm rtlueqoämsxm, o amsipqoärxpoy
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Claude Medernach, sot


text:
 8.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/27
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 31ης Ιανουαρίου 2006 — Schneider Electric κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-48/03) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συγκεντρώσεις - Επανάληψη της διαδικασίας ελέγχου μετά την ακύρωση από το Πρωτοδικείο μιας αποφάσεως που απαγόρευσε πράξη συγκεντρώσεως - Έναρξη της φάσης λεπτομερούς εξέτασης - Παραίτηση από τη συγκέντρωση - Τερματισμός της διαδικασίας ελέγχου - Προσφυγή ακυρώσεως - Βλαπτικές πράξεις - Έννομο συμφέρον - Απαράδεκτο)
 (2006/C 86/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Schneider Electric SA (Rueil-Malmaison, Γαλλία) [εκπρόσωποι: αρχικώς, οι A. Winckler, M. Pittie, και É de La Serre, και στη συνέχεια, οι M. Pittie και A. Winckler, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: αρχικώς, οι P. Oliver και F. Lelièvre, και στη συνέχεια, οι P. Oliver και O. Beynet]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 2002, αφενός, να κινήσει τη διαδικασία λεπτομερούς ελέγχου της συγκεντρώσεως μεταξύ Schneider και Legrand (υπόθεση COMP/M.2283 — Schneider/Legrand II) και, αφετέρου, της αποφάσεως της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 2002, να κλείσει τη διαδικασία ελέγχου της πράξεως αυτής
 Διατακτικό της διατάξεως
 1)
 Απορρίπτεται η προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και τα έξοδα της καθής.
 (1) ΕΕ C 101 της 26.4.2003.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/3
 Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2016 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-160/16)
 (2016/C 251/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και K. Talabér-Ritz)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 η Ελληνική Δημοκρατία μη υποβάλλοντας έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η οποία συμπληρώθηκε με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής (2), της 16ης Ιανουαρίου 2012, για τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη,
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Στις 18 Μαρτίου 2016 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη υποβάλλοντας έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η οποία συμπληρώθηκε με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2012, για τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη.
 2.
 Με την προσφυγή της η Επιτροπή υποστηρίζει ότι παρά τα επανειλημμένα αιτήματα της, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν ακόμη κοινοποιήσει την τελική έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, χρησιμοποιώντας το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο που καθορίστηκε από τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής και ότι συνεπώς υπάρχει παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.
 (1) ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13.
 (2) ΕΕ L 81 της 21.3.2012, σ. 18.


text:
 23.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 51/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Δεκεμβρίου 2007 — Βασίλειο της Σουηδίας κατά IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH, πρώην Internationaler Tierschutz-Fonds (IFAW) GmbH, Βασίλειο της Δανίας, Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-64/05 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα των θεσμικών οργάνων - Έγγραφα προερχόμενα από κράτος μέλος - Εναντίωση του οικείου κράτους μέλους στη δημοσιοποίηση των συγκεκριμένων εγγράφων - Έκταση εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 5, του κανονισμού)
 (2008/C 51/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωπος: K. Wistrand)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του αναιρεσείοντος: Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: E. Bygglin και A. Guimaraes-Purokoski)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH, πρώην Internationaler Tierschutz-Fonds (IFAW) GmbH (εκπρόσωπος: S. Crosby, solicitor, και R. Lang, δικηγόρος), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: B. Weis Fogh), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H.G. Sevenster, C.M. Wissels και M. de Grave), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Nwaokolo και V. Jackson, και J. Stratford, Barrister), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Docksey και P. Aalto)
 Παρεμβαίνον υπέρ της αναιρεσίβλητης: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: I. del Cuvillo Contreras και A. Sampol Pucurull)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα), της 30ής Νοεμβρίου 2004 στην υπόθεση T-168/02, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH κατά Επιτροπής, με την οποία απερρίφθη προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής να μην κάνει δεκτή την υποβληθείσα από την IFAW, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43) αίτηση να της επιτραπεί η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα των γερμανικών αρχών στα οποία γίνεται επίκληση επιτακτικών λόγων ύψιστου δημόσιου συμφέροντος προκειμένου να πραγματοποιηθεί ο αποχαρακτηρισμός τοποθεσίας που προστατεύεται από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 30ής Νοεμβρίου 2004, T-168/02, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds κατά Επιτροπής.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 26ης Μαρτίου 2002, περί αρνήσεως προσβάσεως της IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH σε ορισμένα έγγραφα τα οποία παρέλαβε η Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας, μετά την περάτωση της οποίας το ως άνω θεσμικό όργανο εξέδωσε ευνοϊκή γνώμη για την υλοποίηση βιομηχανικού σχεδίου εντός τοποθεσίας προστατευόμενης δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Βασίλειο της Σουηδίας στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH τόσο στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας όσο και στο πλαίσιο της πρωτόδικης


text:
διαδικασίας η οποία κατέληξε στην έκδοση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 30ής Νοεμβρίου 2004, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds κατά Επιτροπής.
 4)
 Το Βασίλειο της Δανίας, το Βασίλειο της Ισπανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα συναφή προς την αίτηση αναιρέσεως δικαστικά έξοδά τους.
 5)
 Το Βασίλειο της Δανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα συναφή προς την πρωτόδικη διαδικασία δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 115 της 14.5.2005.


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Νοεμβρίου 2013 — Preparados Alimenticios κατά OHMI — Rila Feinkost-Importe (Jambo Afrika)
 (Υπόθεση T-377/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Jambo Afrika - Προγενέστερα κοινοτικά εικονιστικά σήματα JUMBO, JUMBO CUBE, JUMBO MARINADE, JUMBO NOKKOS, JUMBO ROF, JUMBO CHORBA MOUTON-MUTTON, JUMBO Aroma All purpose seasoning Condiment - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα JUMBO - Προγενέστερο μη καταχωρισθέν λεκτικό σήμα JUMBO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2014/C 9/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Preparados Alimenticios, SA (L’Hospitalet de Llobregat, Ισπανία) (εκπρόσωπος: D. Pellisé Urquiza, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Rila Feinkost-Importe GmbH & Co. KG (Stemwede-Levern, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Weeg, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Ιουνίου 2010 (υπόθεση R 1144/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Preparados Alimenticios, SA και Rila Feinkost-Importe GmbH & Co. KG
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Preparados Alimenticios, SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 301 της 6.11.2010.


text:
 7.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 13ης Μαΐου 2014 [αίτηση του Audiencia Nacional (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Google Spain SL, Google Inc. κατά Agencia Española de Proteciόn de Datos (AEPD), Mario Costeja González
 (Υπόθεση C-131/12) (1)
 ((Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα - Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων αυτών - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρα 2, 4, 12 και 14 - Καθ’ ύλην και εδαφικό πεδίο εφαρμογής - Μηχανές αναζήτησης στο διαδίκτυο - Επεξεργασία δεδομένων που περιλαμβάνονται σε ιστοτόπους - Αναζήτηση, ευρετηρίαση και αποθήκευση των δεδομένων αυτών - Ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης μηχανής αναζήτησης - Εγκατάσταση επί του εδάφους κράτους μέλους - Περιεχόμενο των υποχρεώσεων του εν λόγω φορέα εκμετάλλευσης και των δικαιωμάτων του υποκειμένου των δεδομένων - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 7 και 8))
 2014/C 212/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Audiencia Nacional
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Google Spain SL, Google Inc.
 κατά
 Agencia Española de Proteción de Datos (AEPD), Mario Costeja González
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Nacional (Ισπανία) — Ερμηνεία των άρθρων 2, στοιχεία β' και δ', 4, παράγραφος 1, στοιχεία α' και γ', 12, στοιχείο β', και 14, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31) και του άρθρου 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2000, C 364, σ. 1) — Έννοια της εγκατάστασης επί του εδάφους κράτους μέλους — Σχετικά κριτήρια — Έννοια «προσφυγή σε μέσα ευρισκόμενα στο έδαφος κράτους μέλους» — Περιορισμένη χρονικά αποθήκευση των πληροφοριών που ευρετηριάζουν οι μηχανές αναζήτησης — Δικαιώματα διαγραφής και κλειδώματος των δεδομένων
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 2, στοιχεία β' και δ', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι, αφενός, η δραστηριότητα μηχανής αναζήτησης, η οποία συνίσταται στον εντοπισμό πληροφοριών που δημοσιεύουν ή αναρτούν στο διαδίκτυο τρίτοι, στην αυτόματη ευρετηρίασή τους, στην προσωρινή αποθήκευσή τους και, τελικώς, στη διάθεσή τους στους χρήστες του διαδικτύου με ορισμένη σειρά προτίμησης, πρέπει να χαρακτηρίζεται ως «επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο β', όταν οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, και, αφετέρου, ότι ο φορέας εκμετάλλευσης της μηχανής αναζήτησης πρέπει να θεωρείται ως «υπεύθυνος» της εν λόγω επεξεργασίας κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο δ'.
 2)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46 έχει την έννοια ότι η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα πραγματοποιείται στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων εγκατάστασης που έχει ο υπεύθυνος της επεξεργασίας αυτής στο έδαφος κράτους μέλους, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, όταν ο φορέας εκμετάλλευσης της μηχανής αναζήτησης ιδρύει σε ορισμένο κράτος μέλος υποκατάστημα ή θυγατρική που έχει ως