text:
βάσει του επιτοκίου που το Πρωτοδικείο κρίνει προσήκον,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση του παραρτήματος της οδηγίας 2003/87/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2006 (1), το οποίο τροποποίησε το παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ (2), σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, καθόσον επιβάλλει περιορισμούς τόσο ως προς τη χρονική περίοδο εντός της οποίας πρέπει να καταχωρισθεί η flusilazole ως δραστική ουσία όσο και ως προς τα είδη των καλλιεργειών για τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη χρησιμοποίησή της.
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ισχυρίζονται ότι οι επίμαχοι περιορισμοί είναι παράνομοι, καθόσον στηρίζονται σε εκτίμηση των «πιθανών »και όχι των «πραγματικών »κινδύνων, όπως απαιτεί η οδηγία 91/414/ΕΟΚ. Ειδικότερα, υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, τάσσοντας ως προθεσμία καταχωρίσεως τους δεκαοκτώ μήνες αντί της συνήθους δεκαετούς περιόδου και επιβάλλοντας περιορισμούς ως προς τα είδη των καλλιεργειών για τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη χρησιμοποίηση της εν λόγω ουσίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει τόσο από τη Συνθήκη ΕΚ όσο και από την οικεία οδηγία και τους κανονισμούς περί τροποποιήσεώς της και παραβίασε πλείονες αρχές του κοινοτικού δικαίου. Ειδικότερα, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ισχυρίζονται ότι η καθής-εναγόμενη παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας, της χρηστής διοικήσεως, της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, προσέβαλε το δικαίωμά τους ακροάσεως και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως. Τέλος, ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας, καθόσον επέβαλε τους επίμαχους περιορισμούς αυθαιρέτως, χωρίς να λάβει υπόψη τα κριτήρια που προβλέπει η οικεία οδηγία.
 Επιπλέον του αιτήματος ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προέβαλαν και αίτημα αποζημιώσεως, βάσει των άρθρων 235 ΕΚ και 288, παράγραφος 2, ΕΚ, ζητώντας την αποκατάσταση της απορρέουσας από τους επίμαχους περιορισμούς ζημίας, την οποία φέρεται ότι υπέστησαν.
 (1) Οδηγία 2006/133/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2006, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστεί η ουσία flusilazole ως δραστική ουσία (ΕΕ L 349, σ. 27).
 (2) Οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1).


text:
C 19/46 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25.1.2003
 ∆ΙΟΡΘΩΤΙΚΑ
 ∆ιορθωτικό επί της δημοσιεύσεως στην ΕΕ στην υπόθεση Τ-258/02
 (Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 274 της 9ης Νοεμβρίου 2002)
 (2003/C 19/87)
 Επί της δημοσιεύσεως στην ΕΕ επί της υποθέσεως Τ-258/02, Hendrikus Bοukes, κατά του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου, η πρώτη παράγραφος του τμήματος «Λόγοι και κύρια επιχειρήματα» αντικαθίσταται από το
 ακόλουθο κείμενο:
 «Ο προσφεύγων, στην παρούσα υπόθεση, βάλλει κατά της αρνήσεως της Α∆Α να αναγνωρίσει, κατ' εφαρμογή
 των σχετικών διατάξεων του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, τον γάμο του προσφεύγοντος με
 πρόσωπο του ιδίου φίλου, τελεσθέντα δυνάμει του ολλανδικού νόμου της 21ης ∆εκεμβρίου 2000 που
 τέθηκε σε ισχύ την 1η Απριλίου 2001.»

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 11.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/31
 Προσφυγή της 27ης Φεβρουαρίου 2015 — Dextro Energy κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-100/15)
 (2015/C 155/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Dextro Energy GmbH & Co. KG (Krefeld, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Hagenmeyer και T. Teufer)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/8 της Επιτροπής, της 6ης Ιανουαρίου 2015, σχετικά με την άρνηση έγκρισης ορισμένων ισχυρισμών υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα, εξαιρουμένων όσων αφορούν τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας και την ανάπτυξη και υγεία των παιδιών (EE L 3 της 7ης Ιανουαρίου 2015, σ. 6)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτος λόγος: παράβαση του άρθρου 18, παράγραφος 4, του κανονισμού 1924/2006 (1)
 Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι επ’ ουδενί δικαιολογείται η άρνηση εγκρίσεως των συγκεκριμένων πέντε ισχυρισμών, τη στιγμή που η ευρωπαϊκή αρχή η οποία είναι αρμόδια για την ασφάλεια των τροφίμων πραγματοποίησε συναφώς πέντε θετικές επιστημονικές αξιολογήσεις. Οι πέντε αυτοί ισχυρισμοί δεν παραβιάζουν τις γενικώς αποδεκτές αρχές της διατροφής και της υγείας, ούτε στέλνουν αντιφατικό και ασαφές μήνυμα στους καταναλωτές· ειδικότερα, δεν είναι ούτε αόριστοι ούτε παραπλανητικοί.
 Δεύτερος λόγος: παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 Κατά την προσφεύγουσα, η απόλυτη απαγόρευση διαφημίσεως λόγω της απορρίψεως της σχετικής αιτήσεως συνιστά δυσανάλογο μέτρο, λαμβανομένων υπόψη των θετικών γνωμοδοτήσεων που εξέδωσε η αρμόδια για την ασφάλεια των τροφίμων ευρωπαϊκή αρχή σχετικά με τους πέντε ισχυρισμούς υγείας τους οποίους προέβαλε η προσφεύγουσα.
 Τρίτος λόγος: παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής δεν ενέκρινε, στην προκειμένη περίπτωση, πέντε αδιαμφισβήτητους από επιστημονικής απόψεως ισχυρισμούς υγείας, ενώ κατά το παρελθόν έχει επιτρέψει παρεμφερείς ισχυρισμούς.
 Τέταρτος λόγος: ανεπαρκής αιτιολογία
 Τέλος, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένος· από πουθενά δεν προκύπτει ότι η καθής έλαβε όντως υπόψη τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας και του κοινού, ούτε ότι εξέτασε το καθένα χωριστά, ως όφειλε.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (EE L 404 της 30.12.2006, σ. 9).


text:
 13.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/20
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2015 — Beele Engineering κατά ΓΕΕΑ (WE CARE)
 (Υπόθεση T-222/15)
 (2015/C 228/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Beele Engineering BV (Aalten, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: M. Ring, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «WE CARE» — Υπ’ αριθ. 12 610 275 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση R 1933/2014-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/15
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-53/08)
 (2008/C 107/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Braun και H. Støvlbæk)
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, επιβάλλοντας, με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του Notariatsordnung (του αυστριακού συμβολαιογραφικού κώδικα), την αυστριακή ιθαγένεια ως προϋπόθεση για την πρόσβαση στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου, παρέβη τα άρθρα 43 ΕΚ και 45 ΕΚ,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη μεταφέροντας στην αυστριακή νομοθεσία την οδηγία 89/48/ΕΚ (και την οδηγία 2005/36/ΕΚ) σε σχέση με το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, παρέβη την οδηγία αυτή και τα άρθρα 43 ΕΚ και 45 ΕΚ,
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 43 ΕΚ απαγορεύει κάθε διάκριση λόγω ιθαγένειας που προκύπτει από τη νομοθεσία ως περιορισμός της ελευθερίας εγκατάστασης. Κατά το άρθρο 45, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, οι διατάξεις του κεφαλαίου για το δικαίωμα εγκατάστασης δεν έχουν εφαρμογή στις δραστηριότητες που συνδέονται μόνιμα ή περιστασιακά με την άσκηση δημόσιας εξουσίας σε ένα κράτος μέλος.
 Σύμφωνα με τον αυστριακό συμβολαιογραφικό κώδικα, ως συμβολαιογράφοι μπορούν να διορίζονται στην Αυστρία μόνο Αυστριακοί υπήκοοι. Η επίμαχη διάταξη εισάγει επομένως διακρίσεις ανάλογα με την ιθαγένεια και προσβάλλει την ελευθερία εγκατάστασης των υπηκόων των άλλων κρατών μελών, καθόσον δεν τους επιτρέπει την άσκηση του επαγγέλματος του συμβολαιογράφου.
 Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι δραστηριότητες των συμβολαιογράφων δεν εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 45 ΕΚ, πράγμα που σημαίνει ότι η ελευθερία εγκατάστασης έχει εφαρμογή και στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου.
 Κατά την Επιτροπή, για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα τι σημαίνει ο όρος «δημόσια εξουσία», όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο 45 ΕΚ, πρέπει καταρχάς να λαμβάνεται υπόψη η κρατούσα στο συγκεκριμένο κράτος μέλος αντίληψη. Οι δραστηριότητες που δεν θεωρούνται σε ένα κράτος μέλος ως έκφραση δημόσιας εξουσίας δεν επιτρέπεται να θεωρούνται ως εμπίπτουσες στην εξαίρεση, έστω και αν οι ίδιες αυτές δραστηριότητες θεωρούνται ως έκφραση δημόσιας εξουσίας σε άλλα κράτη μέλη. Εξάλλου, για την ερμηνεία από την άποψη του άρθρου 45 ΕΚ, η έννοια και το περιεχόμενο του όρου «δημόσια εξουσία» πρέπει να προσδιοριστούν σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, το δε Δικαστήριο θα πρέπει να τον ερμηνεύσει ως αυτόνομη και ενιαία σε όλη την Κοινότητα έννοια. Το γεγονός ότι ο Αυστριακός νομοθέτης και τα αυστριακά δικαστήρια θεωρούν ότι οι συμβολαιογραφικές δραστηριότητες συνιστούν καταρχήν συμμετοχή στην άσκηση της κρατικής δημόσιας εξουσίας δεν σημαίνει ότι ο λόγος αυτός αρκεί για να επιτραπεί η εξαίρεση των δραστηριοτήτων αυτών από την ελευθερία εγκατάστασης σύμφωνα με τα αυστηρότερα κριτήρια που θέτει το κοινοτικό δίκαιο. Το άρθρο 45, πρώτο εδάφιο, ΕΚ πρέπει δηλαδή να ερμηνεύεται στενά, καθόσον αποτελεί εξαίρεση από θεμελιώδη ελευθερία.
 Κατά την Επιτροπή, με βάση το παρόν στάδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, η επιβολή της προϋπόθεσης της ιθαγένειας για την άσκηση των συμβολαιογραφικών δραστηριοτήτων δύσκολα θα μπορούσε να στηριχθεί σε δικαιολογητικό λόγο


text:
σχετικό με το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων αυτών. Καμία από τις δραστηριότητες αυτές, ακόμη και αν μπορούσε να αποτελεί πράξη δημόσιας εξουσίας, δεν προϋποθέτει την ύπαρξη ιδιαίτερου δεσμού με το κράτος, πράγμα που αποτελεί όμως το χαρακτηριστικό της ιθαγένειας. Εξάλλου, οι δραστηριότητες αυτές δεν ενέχουν ούτε τον κίνδυνο δημιουργίας προστριβών με τους ημεδαπούς λόγω άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και χρησιμοποίησης μέσων επιβολής της κρατικής εξουσίας.
 Οι δραστηριότητες τις οποίες επικαλέστηκε η Δημοκρατία της Αυστρίας ως δικαιολογητικούς λόγους για την επιβολή της προϋπόθεσης της ιθαγένειας, δηλαδή η κατάρτιση νομικών πράξεων και συμφωνιών με δημόσιο έγγραφο, η περιαφή του εκτελεστήριου τύπου, η παροχή νομικών συμβουλών και η διενέργεια από τον συμβολαιογράφο ορισμένων πράξεων κατ' εντολή του δικαστή, δεν αρκούν ως δικαιολογητικός λόγος για την εφαρμογή του άρθρου 45 ΕΚ. Η συμμετοχή των συμβολαιογράφων στην άσκηση δημόσιας εξουσίας λόγω των δραστηριοτήτων αυτών, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι υπάρχει τέτοια συμμετοχή, είναι έμμεση και μόνο. Η άσκηση δημόσιας εξουσίας δεν πρέπει άλλωστε να συγχέεται με την άσκηση δραστηριοτήτων προς εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Οι δραστηριότητες κοινής ωφέλειας δεν εμπίπτουν οπωσδήποτε στην άσκηση δημόσιας εξουσίας· για την άσκηση των δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν το γενικό καλό και όχι το συμφέρον συγκεκριμένων ατόμων δεν είναι οπωσδήποτε αναγκαία η μεταβίβαση δημόσιας εξουσίας. Ενώ δηλαδή επιτρέπεται να προβλέπεται προς το γενικό συμφέρον ότι η δημόσια εξουσία θα ασκείται πράγματι μόνο από ημεδαπούς, η άσκηση ορισμένης δραστηριότητας προς το γενικό συμφέρον μπορεί να διασφαλίζεται, όπως συμβαίνει π.χ. με τις πράξεις των υπό ευρεία έννοια δικαστικών υπαλλήλων, με την εφαρμογή ιδιαίτερων ρυθμίσεων και ιδιαίτερων ελέγχων για την πρόσβαση στο επάγγελμα και για τις επαγγελματικές υποχρεώσεις.
 Η Επιτροπή φρονεί συνεπώς ότι καμία από τις δραστηριότητες των συμβολαιογράφων στην Αυστρία δεν συνιστά, αυτοτελώς ή ως μέρος του συνόλου των δραστηριοτήτων αυτών, άμεση και ειδική συγκεκριμένη συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας κατά την έννοια της νομολογίας.


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Αυστρία) στις 17 Δεκεμβρίου 2014 — Manfred Naderhirn
 (Υπόθεση C-581/14)
 (2016/C 111/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesverwaltungsgericht Oberösterreich
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Manfred Naderhirn
 Παρεμβαίνοντες: Jungwirth und Fabian OHG, Krenn KG, Michael Weber, Übermaßer KG, Gunhild Mayr
 Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2015 το Δικαστήριο διατάσσει:
 Το δίκαιο της Ένωσης έχει την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνικό νομικό καθεστώς σύμφωνα με το οποίο, αφενός, ελλείπουν εθνικές διατάξεις διέπουσες τον τρόπο με τον οποίο ενεργούν τα εθνικά δικαστήρια, στις ήδη εκκρεμείς ενώπιόν τους διαφορές επί των οποίων πρέπει να αποφανθούν, λαμβάνοντας υπόψη κρίση του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία εθνική διάταξη πρέπει να θεωρηθεί αντίθετη προς το δίκαιο της Ένωσης και, αφετέρου, προβλέπονται κανόνες του εσωτερικού δικαίου δυνάμει των οποίων το οικείο δικαστήριο δεσμεύεται ανεπιφυλάκτως από την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης στην οποία έχει προβεί άλλο εθνικό δικαστήριο, καθόσον, δυνάμει αυτού του κανόνα εσωτερικού δικαίου, το εν λόγω εθνικό δικαστήριο δεν δύναται να εγγυηθεί την προσήκουσα διασφάλιση της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης λαμβάνοντας, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, όλα τα αναγκαία μέτρα προς τον σκοπό αυτό.


text:
 20.11.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 284/5
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-417/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 2001/18/EK - Σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη)
 (2004/C 284/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-417/03, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, στις 3 Οκτωβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπουμένη από τον B. Stromsky) κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπροσωπουμένου από την E. Dominkovits), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.Ν. Cunha Rodrigues, πρόεδρο του τμήματος, K. Schiemann (εισηγητή) και M. Ilešič (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το εξής διατακτικό:
 1)
 Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 275 της 15.11.2003.


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/47
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2015 — CBM κατά ΓΕΕΑ — Aeronautica Militare (Trecolore)
 (Υπόθεση T-227/14) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Trecolore - Προγενέστερα εθνικά και κοινοτικά εικονιστικά και λεκτικά σήματα FRECCE TRICOLORI - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2015/C 398/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CBM Creative Brands Marken GmbH (Ζυρίχη, Ελβετία) (εκπρόσωποι: U. Lüken, M. Grundmann και N. Kerger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Aeronautica Militare — Stato Maggiore (Ρώμη, Ιταλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Ιανουαρίου 2014 (υπόθεση R 253/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Aeronautica Militare — Stato Maggiore και CBM Creative Brands Marken GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την CBM Creative Brands Marken GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 245 της 28.7.2014.


text:
 12.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 16 Αυγούστου 2011 — Katja Ettwein κατά Finanzamt Konstanz
 (Υπόθεση C-425/11)
 2011/C 331/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Katja Ettwein
 Καθού: Finanzamt Konstanz
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν οι διατάξεις της συμφωνίας για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, της 21ης Ιουνίου 1999 (1) (BGBl. [Εφημερίδα της Κυβέρνησης της Γερμανίας] II 2001, σ. 810 επ.), η οποία μετατράπηκε σε νόμο κατόπιν της κύρωσής της από το Bundestag [την ομοσπονδιακή Κάτω Βουλή] στις 2 Σεπτεμβρίου (BGBl II 2001, σ. 810) και άρχισε να ισχύει την 1η Ιουνίου (στο εξής: συμφωνία για την ελεύθερη κυκλοφορία), και ειδικότερα τα άρθρα 1, 2, 11, 16 και 21 και το παράρτημα I, άρθρα 9, 13 και 15, την έννοια ότι δεν επιτρέπουν να μην παρέχεται στους συζύγους που κατοικούν στην Ελβετία και υπόκεινται σε φορολογία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για όλα τα φορολογητέα εισοδήματά τους η δυνατότητα της από κοινού φορολόγησής τους για το σύνολο των εισοδημάτων τους με τη μέθοδο του splitting;
 (1) Συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Τελική πράξη — Κοινές δηλώσεις — Ενημέρωση σχετικά με την έναρξη ισχύος των επτά συμφωνιών με την Ελβετική Ομοσπονδία στους εξής τομείς: ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, αεροπορικές και χερσαίες μεταφορές, δημόσιες συμβάσεις, επιστημονική και τεχνολογική συνεργασία, αμοιβαία αναγνώριση σχετικά με την αξιολόγηση της πιστότητας και εμπορία γεωργικών προϊόντων (ΕΕ 2002 L 114, σ. 6).


text:
C 28/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.1.2001
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα ΙΙΙ η ́ ΙV:
 βαλε το Landesgericht Salzburg (δικα ́ζον ως εμποροδικει ́ο)
 με δια ́ταξη της 27ης Νοεμβρι ́ου 2000 στο πλαι ́σιο υποθε ́σεως V. Απαγορευ ́ουν τα α ́ρθρα 43 και 48 ΕΚ την εφαρμογη ́ς εθνικη ́ς
 με αντικει ́μενο την καταχω ́ ριση της αιτου ́σας Ηolto Limited ρυθμι ́σεως του ιδιωτικου ́ διεθνου ́ς δικαι ́ου κατα ́ την οποι ́α η
 στα μητρω ́ α εταιριω ́ν ικανο ́τητα δικαι ́ου μιας εταιρι ́ας ρυθμι ́ζεται απο ́ το δι ́καιο
 του κρα ́τους στο οποι ́ο η εταιρι ́α αυτη ́ ́εχει την πραγματικη ́
 ́εδρα της κεντρικη ́ς της διοικη ́σεως (θεωρι ́α της ́εδρας), ακο ́μη
 (Υπο ́θεση C-447/00) και ο ́ταν με τον τρο ́πο αυτο ́ δεν επιτρε ́πεται η αναγνω ́ριση ως
 νομικου ́ προσω ́που μιας κατα ́ το αγγλικο ́ δι ́καιο νομι ́μως
 συσταθει ́σας εταιρι ́ας, η οποι ́α ́εχει στην Αγγλι ́α απλω ́ς την
 (2001/C 28/46) καταστατικη ́ της ́εδρα, χωρι ́ς ο ́μως να αναπτυ ́σσει εκει ́
 κανενο ́ς ει ́δους επιχειρηματικη ́ δραστηριο ́τητα, και κατα ́
 συνε ́πεια η εγγραφη ́ της στα μητρω ́α εταιριω ́ν
 (Handelsregister);
 Με δια ́ταξη της 27ης Νοεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 4 ∆εκεμβρι ́ου 2000, το Landesgericht Salzburg (δικα ́ζον ως
 εμποροδικει ́ο), στο πλαι ́σιο υποθε ́σεως με αντικει ́μενο την καταχω ́-
 ριση της αιτου ́σας Ηolto Limited στα μητρω ́α εταιριω ́ν, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που α ́σκησε στις 4 ∆εκεμβρι ́ου 2000 η
 Ι. 'Εχει το α ́ρθρο 43, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ της αποφα ́σεως
 ́εννοια ο ́τι ει ́ναι δυνατο ́ν να λειτουργη ́σει ́ενα υποκατα ́στημα του δευτε ́ρου πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των
 και στην περι ́πτωση που μια κατα ́ το α ́ρθρο 48 ΕΚ εταιρι ́α Ευρωπαϊκου ́ Κοινοτη ́των, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 στην
 δεν ́εχει σε κανε ́να α ́λλο με ́ρος κυ ́ρια εγκατα ́σταση στην οποι ́α υπο ́θεση Τ-184/97 (1) μεταξυ ́ BP Chemicals Ltd και Επιτρο-
 ασκει ́ τουλα ́χιστον σημαντικο ́ τμη ́μα της επιχειρηματικη ́ς της πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́μενης απο ́ τη
 δραστηριο ́τητας; Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, η οποι ́α ακυ ́ρωσε την απο ́φαση
 SG(97)D/3266 της Επιτροπη ́ς της 9ης Απριλι ́ου 1997 (2)
 σχετικα ́ με καθεστω ́ ς ενισχυ ́σεων στα γαλλικα ́ βιοκαυ


text:
́σιμα,
 κατα ́ με ́ρος που αναφε ́ρεται στα με ́τρα τα οποι ́α διε ́πουν
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως: τον τομε ́α του μεθυλο-τερσιο-βουτυλαιθε ́ρα (MTBE)
 ΙΙ. 'Εχει το α ́ρθρο 43, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ, την (Υπο ́θεση C-448/00)
 ́εννοια ο ́τι πληρου ́ται η προϋπο ́θεση της εγκαταστα ́σεως στην
 περι ́πτωση που μια εταιρι ́α ́εχει απλω ́ς σε ́ενα κρα ́τος με ́λος, (2001/C 28/47)
 στο οποι ́ο συστα ́θηκε νομι ́μως, την καταστατικη ́ της ́εδρα,
 χωρι ́ς ο ́μως να αναπτυ ́σσει στο με ́ρος αυτο ́ κανενο ́ς ει ́δους
 επιχειρηματικη ́ δραστηριο ́τητα; Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Xavier Lewis, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, επικουρου ́μενο
 απο ́ τον Nicholas Khan, Barrister του Inner Temple, του με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως: με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner,
 α ́σκησε στις 4 ∆εκεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 ΙΙΙ. Περιλαμβα ́νεται η ́δρυση
 ι υποκαταστη ́ματος στην Αυστρι ́α Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως
 απο ́ μια κατα ́ το αγγλικο ́ δι ́καιο νομι ́μως συσταθει ́σα εταιρι ́α, του δευτε ́ρου πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των
 η οποι ́α ́εχει στην Αγγλι ́α απλω ́ς την καταστατικη ́ της ́εδρα, Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2000 στην
 χωρι ́ς ωστο ́σο να αναπτυ ́σσει κανενο ́ς ει ́δους επιχειρηματικη ́ υπο ́θεση Τ-184/97 μεταξυ ́ BP Chemicals Ltd και Επιτροπη ́ς
 δραστηριο ́τητα εκει ́, στα δικαιω ́ματα που προβλε ́πουν τα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́μενης απο ́ τη Γαλλικη ́
 α ́ρθρα 43, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, και 48 ΕΚ; ∆ημοκρατι ́α, η οποι ́α ακυ ́ρωσε την απο ́φαση SG(97)D/3266 της
 Επιτροπη ́ς της 9ης Απριλι ́ου 1997 σχετικα ́ με καθεστω ́ς
 ενισχυ ́σεων στα γαλλικα ́ βιοκαυ ́σιμα, κατα ́ με ́ρος που αναφε ́ρεται
 στα με ́τρα τα οποι ́α διε ́πουν τον τομε ́α του μεθυλο-τερσιο-
 Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως σε κα ́ποιο απο ́ τα ερωτη ́ματα βουτυλαιθε ́ρα (MTBE).
 Ι η ́ ΙΙ η ́ ΙΙΙ:
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστηρι ́ο:
 IV. Περιλαμβα ́νεται η ́δρυση ι επιχειρηματικη ́ς εγκαταστα ́σεως
 στην Αυστρι ́α και η καταχω ́ριση ́ της στα αυστριακα ́ μητρω ́α 1. Να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Πρωτοδικει ́ου της 27ης
 εταιριω ́ν (Handelsregister) απο ́ μια κατα ́ αγγλικο ́ δι ́καιο Σεπτεμβρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Τ-184/97, BP Chemicals
 νομι ́μως συσταθει ́σα εταιρι ́α, η οποι ́α ́εχει στην Αγγλι ́α απλω ́ς Ltd κατα ́ Επιτροπη ́ς, η οποι ́α ακυ ́ρωσε την απο ́φαση
 την καταστατικη ́ της ́εδρα, χωρι ́ς


text:
ο ́μως να ασκει ́ κανενο ́ς SG(97)D/3266 της Επιτροπη ́ς της 9ης Απριλι ́ου 1997,
 ει ́δους επιχειρηματικη ́ δραστηριο ́τητα εκει ́, στα δικαιω ́ματα σχετικα ́ με καθεστω ́ς ενισχυ ́σεων στα γαλλικα ́ βιοκαυ ́σιμα
 που προβλε ́πουν τα α ́ρθρα 43, παρα ́γραφος 1, πρω ́το εδα ́φιο, κατα ́ με ́ρος που αναφε ́ρεται στα με ́τρα τα οποι ́α διε ́πουν τον
 ΕΚ και α ́ρθρο 48 ΕΚ; τομε ́α του μεθυλο-τερσιο-βουτυλαιθε ́ρα (MTBE).


text:
C 317/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 10.11.2001
 Προσφυγη ́ της Νicοle Rοbert κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινο- α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 βουλι ́ου που ασκη ́θηκε στις 8 Αυγου ́στου 2001 στις 5 Αυγου ́στου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση Τ-186/01)
 (2001/C 317/58) Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 21ης Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2000, να μην προσθε ́σει το ο ́νομα ́ του στον πι ́νακα
 Η Νicοle Rοbert, κα ́τοικος Strassen (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσω- των υπαλλη ́λων βαθμου ́ Α5 που διε ́θεταν τα περισσο ́τερα
 πουμε ́νη απο ́ τον Αlain Lοrang, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο προσο ́ντα για να προαχθου ́ν στο πλαι ́σιο των προαγωγω ́ν του
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 8 Αυγου ́στου 2001 ενω ́ πιον του ́ετους 1998 και, κατα ́ συνε ́πεια, να μην τον προαγα ́γει στον
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του βαθμο ́ Α4 στο πλαι ́σιο των εν λο ́γω προαγωγω ́ν,
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 — εφο ́σον χρεια ́ζεται, να ακυρω ́ σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση της
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Επιτροπη ́ς να απορρι ́ψει την ́ενσταση που κατε ́θεσε στις
 27 ∆εκεμβρι ́ου 2000 δυνα ́μει του α ́ρθρου 90, παρα ́γρα-
 — να ακυρω ́σει τις απο ́ 26 Νοεμβρι ́ου 1999 αποφα ́σεις προαγω- φος 2, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως,
 γη ́ς απο ́ Β2 σε Β1 που ́ελαβε ο Γενικο ́ς ∆ιευθυντη ́ς Προσωπικου ́
 υπε ́ρ ορισμε ́νων α ́λλων υπαλλη ́λων, καθο ́σον πραγματοποιη ́- — συνεπω ́ς, να ακυρω ́σει τη διαδικασι ́α προαγωγω ́ν προς τον
 θηκαν χωρι ́ς να κηρυχθει ́ και να δημοσιευθει ́ κενη ́ θε ́ση βαθμο ́ Α4 για το ́ετος 1998, καθο ́σον τον αφορα ́,
 αντιστοιχου ́σα στην εργασι ́α κυ ́ριου βοηθητικου ́ υπαλλη ́λου
 και βα ́σει εσφαλμε ́νου συγκριτικου ́ ελε ́γχου των προσο ́ντων· — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 23 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με την οποι ́α
 η Προ ́εδρος του Κοινοβουλι ́ου απε ́ρριψε τη διοικητικη ́
 ́ενσταση της προσφευ ́γουσας της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων επικαλει ́ται
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ́ελλειψη αιτιολογι ́ας της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως, παρα ́βαση
 των α ́ρθρων 26, 43 και 45 του ΚΥΚ, παραβι ́αση των αρχω ́ ν της
 Η προσφευ ́γουσα, υπα


text:
́λληλος βαθμου ́ Β2 του Κοινοβουλι ́ου, ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως και της χρηστη ́ς διοικη ́σεως, καθω ́ς και
 αντικρου ́ει την απο ́φαση του θεσμικου ́ οργα ́νου να μην την συμπερι- προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως.
 λα ́βει στους υπαλλη ́λους που πρα ́γματι προη ́χθησαν με απο ́φαση
 της 26ης Νοεμβρι ́ου 1999 του Γενικου ́ ∆ιευθυντη ́ Προσωπικου ́.
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει
 τον μη συ ́ννομο χαρακτη ́ρα του ισχυ ́οντος στο Κοινοβου ́λιο
 συστη ́ματος προαγωγω ́ν και τη χρησιμοποιηθει ́σα για την εφαρ-
 μογη ́ του με ́θοδο. Η προσφευ ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι το θεσμικο ́ Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου Τσαρνα ́βα κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 ο ́ργανο ́ελαβε απο ́φαση αντι ́θετη προς τα α ́ρθρα 4, 5, 7, εδα ́φιο 2, των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 5 Αυ-
 9 και 45 και του παραρτη ́ματος 1 του ΚΥΚ. Επιπλε ́ον, λο ́γω της γου ́στου 2001
 διαδικασι ́ας που ακολου ́θησε το Κοινοβου ́λιο, η αρχαιο ́τητα
 υπερι ́σχυσε των προσο ́ντων, αντι ́θετα προς το α ́ρθρο 45 του ΚΥΚ (Υπο ́θεση T-190/01)
 — πρα ́γμα το οποι ́ο μπορει ́ να συνεπα ́γεται δυσμενη ́ μεταχει ́ριση
 των υπαλλη ́λων με πολυ ́ υψηλη ́ ́εκθεση βαθμολογι ́ας σε σχε ́ση με
 τους υπαλλη ́λους με χαμηλη ́ ́εκθεση βαθμολογι ́ας. (2001/C 317/60)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Ο Βασι ́λειος Τσαρνα ́βας, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος
 Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου Τσαρνα ́βα κατα ́ της Επιτροπη ́ς απο ́ τον Νicolas Lhoëst, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 5 Αυ- α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 γου ́στου 2001 στις 5 Αυγου ́στου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση T-188/01)
 (2001/C 317/59) Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, της 29ης Σεπτεμ-
 βρι ́ου 2000, να μην συναγα ́γει τις αναγκαι ́ες συνε ́πειες απο ́
 Ο Βασι ́λειος Τσαρνα ́βας, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος την εκ με ́ρους του προσβολη ́ του πι ́νακα των προταθε ́ντων
 απο ́ τον Νicolas Lhoëst, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, για προαγωγη ́ στον βαθμο ́ Α4 στο πλαι ́σιο των προαγωγω ́ν
 ---pagebreak--- 10.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 317/31
 του ́ετους 2000 καθω ́ς και, καθο ́σον το ο ́νομα ́ του δεν Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 περιλαμβανο ́ταν στον πι ́νακα αυτο ́, να μην τον προαγα ́γει
 στον βαθμο ́ Α4 στο πλαι ́σιο των εν λο ́γω προαγωγω ́ν,
 Ο προσφευ ́γων αμφισβητει ́δυ ́ο αποφα ́σεις του


text:
Γραφει ́ου Εκκαθαρι ́-
 — να ακυρω ́σει κα ́θε σχετικη ́ καιη ́/επακο ́λουθη απο ́φαση, σεως Εξο ́δων του κοινοτικου ́ συστη ́ματος υγειονομικη ́ς ασφα ́λισης
 με τις οποι ́ες προβλη ́θηκε α ́ρνηση καταβολη ́ς σε ποσοστο ́ 100 %
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση της Επιτροπη ́ς να απορρι ́- ορισμε ́νων ιατρικη ́ς φυ ́σεως παροχω ́ν που ο προσφευ ́γων θεωρει ́
 ψει την ́ενσταση που υπε ́βαλε στις 27 ∆εκεμβρι ́ου 2000 ο ́τι ́εχουν σχε ́ση με τη σοβαρη ́ ασθε ́νεια της συζυ ́γου του. Προς
 δυνα ́μει του α ́ρθρου 90, παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του προβα ́λλει παρα ́βαση του α ́ρθρου 72,
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως, παρα ́γραφος 1, του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των
 υπαλλη ́λων καθω ́ ς και προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως.
 — συνεπω ́ς, να ακυρω ́σει τη διαδικασι ́α προαγωγω ́ν προς τον
 βαθμο ́ Α4 για το ́ετος 2000, καθο ́σον τον αφορα ́,
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Pierrette Dessy κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 28 Αυγου ́στου
 2001
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς του ο προσφευ ́γων προβα ́λλει τους
 λο ́γους που προε ́βαλε και στην υπο ́θεση Τ-188/01.
 (Υπο ́θεση Τ-199/01)
 (2001/C 317/62)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Προσφυγη ́-αγωγη ́ του Αndré Hecq κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 10 Αυγου ́στου Η Pierrette Dessy, κα ́τοικος Ιspra (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη
 2001 απο ́ τον δικηγο ́ρο Olivier Slusny, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 (Υπο ́θεση Τ-191/01) κω ́ν Κοινοτη ́των, στις 28 Αυγου ́στου 2001, προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (2001/C 317/61)
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 — να κηρυ ́ξει παρα ́νομη και να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απορ-
 Ο André Hecq, κα ́τοικος Mondercange (Λουξεμβου ́ργο), εκπρο- ριπτικη ́ της διοικητικη ́ς ενστα ́σεως της προσφευ ́γουσας
 σωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο Carlos Mourato, με το ́πο επιδο ́- απο ́φαση της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2001·
 σεως στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 10 Αυγου ́στου 2001, προσφυγη ́ — να αποφανθει ́ ο ́τι η προσφευ ́γουσα δικαιου ́ται, συ ́μφωνα με
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 72 του ΚΥΚ, επιστροφη ́ς σε
 ποσοστο ́ 100 % των εγγεγραμμε ́νων στο συνταγολο ́γιο
 προϊο ́ντων·
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το


text:
Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις της 13ης Οκτωβρι ́ου 2000 και — να καταδικα ́σει την Α∆Α στο συ ́νολο των εξο ́δων.
 της 6ης Νοεμβρι ́ου 2000 του Γραφει ́ου Εκκαθαρι ́σεως
 Εξο ́δων των Βρυξελλω ́ν, καθω ́ς και την σιωπηρα ́ απο ́φαση της
 Α∆Α της 12ης Μαι ̈́ου 2001·
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει στον προσφευ ́γοντα
 το ποσο ́ των 38,84 ευρω ́, προσαυξημε ́νο με το ́κους υπερημε-
 ρι ́ας, απο ́ την ημερομηνι ́α της 13ης Οκτωβρι ́ου 2000· Η προσφευ ́γουσα, πρω ́ην κοινοτικη ́ υπα ́λληλος και νυν συνταξιου ́-
 χος, προσβα ́λλει την α ́ρνηση της διοικη ́σεως να χαρακτηρι ́σει ως
 — να υποχρεω ́σει την καθη ́ς να καταβα ́λει στον προσφευ ́γοντα μη αποδοτε ́α τα ́εξοδα για ορισμε ́να φαρμακευτικα ́ προϊο ́ντα που
 το ποσο ́ των 26,51 ευρω ́, προσαυξημε ́νο με το ́κους υπερημε- ει ́χε ανα ́γκη για την θεραπει ́α μιας σοβαρη ́ς κατα ́ την ́εννοια του
 ρι ́ας, απο ́ την ημερομηνι ́α της 6ης Νοεμβρι ́ου 2000· α ́ρθρου 72, παρα ́γραφος 1, του ΚΥΚ ασθενει ́ας, θεωρω ́ντας τα ως
 «μη λειτουργικα ́» για την περι ́πτωση της ασθενει ́ας απο ́ την οποι ́α
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα ́εξοδα της δι ́κης. ́εχει προσβληθει ́.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/54
 Προσφυγή της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 — Teva UK κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-679/14)
 2014/C 409/74
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Teva UK Ltd (West Yorkshire, Ηνωμένο Βασίλειο), Teva Pharmaceuticals Europe BV (Ουτρέχτη, Κάτω Χώρες) και Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Ιερουσαλήμ, Ισραήλ) (εκπρόσωποι: D. Tayar και A. Richard, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κάνει δεκτό το παρόν αίτημα και να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή,
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως COMP/AT.39612 «Perindopril (Servier)» της 9ης Ιουλίου 2014 καθόσον με αυτήν κρίνεται ότι η Teva UK limited, η Teva Pharmaceuticals Europe B.V. και η Teva Pharmaceutical Industries Ltd παρέβησαν το άρθρο 101 της Συνθήκης,
 —
 να ακυρώσει το πρόστιμο το οποίο επιβλήθηκε στην Teva UK limited, την Teva Pharmaceuticals Europe B.V. και την Teva Pharmaceutical Industries Ltd με το άρθρο 7 της αποφάσεως COMP/AT.39612 «Perindopril (Servier)» της 9ης Ιουλίου 2014,
 —
 εάν το Γενικό Δικαστήριο δεν ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως ή το πρόστιμο στο σύνολό του, να το μειώσει ουσιωδώς, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία μεταξύ της Teva και της Servier της 13ης Ιουνίου 2006 (στο εξής: συμφωνία) ως περιορισμό εξ αντικειμένου. Από νομικής απόψεως, η Επιτροπή εσφαλμένως χαρακτήρισε ως περιορισμό εξ αντικειμένου όλες τις συμφωνίες που δύνανται να περιορίσουν τον ανταγωνισμό αντί για τις συμφωνίες οι οποίες αναμφίβολα, ως εκ της φύσεώς τους, αποδεικνύεται ότι βλάπτουν αρκούντως τον ανταγωνισμό. Από απόψεως πραγματικών περιστατικών, οι συνθήκες οι οποίες επικρατούσαν όταν διεξήχθησαν οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία, ιδίως οι γνήσιοι κίνδυνοι πνευματικής ιδιοκτησίας που αντιμετώπισε η Teva, αποδεικνύουν ότι η Teva συνήψε τη συμφωνία προκειμένου να διασφαλίσει έγκαιρη είσοδο στην αγορά και όχι προκειμένου να λάβει κίνητρο σε αντάλλαγμα για καθυστερημένη είσοδο.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πραγματικά περιστατικά χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία ως περιορισμό εκ του αποτελέσματος, καθόσον η απόφαση δεν παρέχει αποδεικτικά στοιχεία περί περιορισμού του ανταγωνισμού σε σύγκριση με το σχετικό αντιπαράδειγμα.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ακόμα κι αν το Γενικό Δικαστήριο αποφανθεί ότι η συμφωνία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, θα πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε δεόντως τα επιχειρήματα και τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν οι προσφεύγουσες προκειμένου να τεκμηριώσουν την ύπαρξη αποτελεσματικότητας, καθώς και ότι η συμφωνία πληροί το σύνολο των προϋποθέσεων του άρθρου 101, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το πρόστιμο το οποίο τους επιβλήθηκε πρέπει να ακυρωθεί ή, τουλάχιστον, να μειωθεί σημαντικά. Πρώτον, η απόφαση παραβιάζει τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της απαγορεύσεως της αναδρομικότητας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 31ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Belgische Petroleum Unie VZW κ.λπ. κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-26/11) (1)
 (Οδηγία 98/70/ΕΚ - Ποιότητα της βενζίνης και των καυσίμων ντίζελ - Άρθρα 3 έως 5 - Περιβαλλοντικές προδιαγραφές των καυσίμων - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Διαδικασία πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας - Άρθρα 1 και 8 - Έννοια του «τεχνικού κανόνα» - Υποχρέωση κοινοποιήσεως των σχεδίων τεχνικών κανόνων - Εθνική ρύθμιση επιβάλλουσα στις πετρελαϊκές εταιρίες που θέτουν στην αγορά βενζίνη και/ή καύσιμα ντίζελ να θέτουν στην αγορά, κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους, επίσης ορισμένη ποσότητα βιοκαυσίμων)
 2013/C 86/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Grondwettelijk Hof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Belgische Petroleum Unie VZW, Continental Tanking Company NV, Belgische Olie Maatschappij NV, Octa NV, Van Der Sluijs Group Belgium NV, Belgomazout Liège NV, Martens Energie NV, Transcor Oil Services NV, Mabanaft BV, Belgomine NV, Van Raak Distributie NV, Bouts NV, Gabriels & Co NV, Joassin René NV, Orion Trading Group NV, Petrus NV και Argosoil Belgium NV
 κατά
 Belgische Staat
 παρισταμένων των: Belgian Bioethanol Association VZW και Belgian Biodiesel Board VZW
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Grondwettelijk Hof — Ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, 26, παράγραφος 2, 28, 34, 35 και 36 ΣΛΕΕ, των άρθρων 3, 4 και 5 της οδηγίας 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 350, σ. 58), και του άρθρου 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (ΕΕ L 204, σ. 37) — Εθνική ρύθμιση επιβάλλουσα στις πετρελαϊκές εταιρίες που θέτουν καύσιμα σε κατανάλωση να θέσουν, κατά το ίδιο έτος, σε κατανάλωση επίσης ορισμένη ποσότητα βιοαιθανόλης, καθαρής ή υπό τη μορφή bio-ETBE, και μεθυλεστέρων λιπαρών οξέων (FAME)
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 3 έως 5 της οδηγίας 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, δεν αποκλείουν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία, σύμφωνα με τον στόχο προαγωγής της χρήσεως βιοκαυσίμων στον τομέα των μεταφορών, τον οποίο έχουν θέσει στα κράτη μέλη οι οδηγίες 2003/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με την προώθηση της χρήσεως βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές, 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσεως ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση


text:
και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30, και 2009/30, επιβάλλει στις πετρελαϊκές εταιρίες που θέτουν στην αγορά βενζίνη και/ή καύσιμα ντίζελ να θέτουν στην αγορά, κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους, αναμειγνύοντας με τα προϊόντα αυτά, επίσης ορισμένη ποσότητα βιοκαυσίμων, όταν η ποσότητα αυτή υπολογίζεται σε ποσοστά επί της συνολικής ποσότητας των εν λόγω προϊόντων που οι εταιρίες αυτές εμπορεύονται σε ετήσια βάση, και όταν τα ποσοστά αυτά είναι σύμφωνα με τις ανώτατες οριακές τιμές που έχει καθορίσει η οδηγία 98/70, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/30.
 2)
 Το άρθρο 8 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, σε συνδυασμό με το άρθρο 10, παράγραφος 1, τελευταία περίπτωση, της εν λόγω οδηγίας, δεν επιβάλλει την κοινοποίηση σχεδίου εθνικής ρυθμίσεως υποχρεώνουσας τις πετρελαϊκές εταιρίες που θέτουν στην αγορά βενζίνη και/ή καύσιμα ντίζελ να θέσουν στην αγορά, κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους, επίσης ορισμένα ποσοστά βιοκαυσίμων, όταν, αφότου είχε κοινοποιηθεί κατ’ εφαρμογήν του εν λόγω άρθρου 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, το σχέδιο αυτό τροποποιήθηκε για να ληφθούν υπόψη οι σχετικές με αυτό παρατηρήσεις της Επιτροπής και, στη συνέχεια, το κατ’ αυτόν τον τρόπο τροποποιημένο σχέδιο κοινοποιήθηκε σε αυτήν.
 (1) ΕΕ C 113 της 9.4.2011.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Conseil d’État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Société coopérative à responsabilité limitée Intercommunale Intermosane, Fédération de l’industrie et du gaz κατά État belge
 (Υπόθεση C-361/10) (1)
 (Εσωτερική αγορά - Πρότυπα και τεχνικοί κανόνες - Διαδικασία πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών - Ελάχιστες προδιαγραφές για την ασφάλεια ορισμένων παλαιών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων στους χώρους εργασίας)
 2011/C 226/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Société coopérative à responsabilité limitée Intercommunale Intermosane SCRL, Fédération de l’industrie et du gaz
 κατά
 État belge
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d’État — Ερμηνεία των άρθρων 1, σημείο 11, και 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (ΕΕ L 204, σ. 37) — Διαδικασία πληροφόρησης και κανόνες σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών — Υποχρέωση κοινοποίησης των σχεδίων τεχνικών κανόνων — Ελάχιστες προδιαγραφές για την ασφάλεια ορισμένων παλαιών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων σε χώρους εργασίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, σημείο 11, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, έχει την έννοια ότι εθνικές διατάξεις, όπως οι προσβαλλόμενες στην κύρια δίκη, δεν συνιστούν τεχνικούς κανόνες υπό την έννοια της ως άνω διατάξεως, τα σχέδια των οποίων πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με όσα ορίζει το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ C 274 της 9.10.2010.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 8 Νοεμβρίου 2010 — Lebara Ltd κατά The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 (Υπόθεση C-520/10)
 ()
 2011/C 30/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 First-tier Tribunal (Tax Chamber)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Lebara Ltd
 Καθών: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, της Έκτης Οδηγίας περί ΦΠΑ την έννοια ότι, σε περίπτωση που υποκείμενος στον φόρο («επιχειρηματίας A») πωλεί τηλεκάρτες που αποτυπώνουν το δικαίωμα παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών από το πρόσωπο αυτό, ο επιχειρηματίας A προβαίνει σε δύο παραδόσεις ως προς τον ΦΠΑ: μία κατά την αρχική πώληση της τηλεκάρτας από τον επιχειρηματία A σε άλλον υποκείμενο στον φόρο («επιχειρηματίας B») και μία κατά τον χρόνο της εξοφλήσεώς της (ήτοι της χρήσεώς της από πρόσωπο — «τον τελικό χρήστη» — για την πραγματοποίηση κλήσεων);
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, κατά ποιον τρόπο (σύμφωνα με την νομοθεσία περί ΦΠΑ της Ένωσης) πρέπει να επιβληθεί ΦΠΑ στην αλυσίδα των παροχών, στην περίπτωση που ο επιχειρηματίας A πωλεί την τηλεκάρτα στον επιχειρηματία B, ο επιχειρηματίας B μεταπωλεί την τηλεκάρτα στο κράτος μέλος B και την αγοράζει ενδεχομένως ο τελικός χρήστης στο κράτος μέλος Β, και ο τελικός χρήστης χρησιμοποιεί ακολούθως την τηλεκάρτα, για να πραγματοποιήσει τηλεφωνικές κλήσεις;


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/36
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Νοεμβρίου 2006 — Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-382/04) (1)
 («Τελωνειακή Ένωση - Ριζόχαρτο προελεύσεως Βιετνάμ - Διαγραφή των δασμών - Ρήτρα επιεικείας - Άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 - Σφάλμα των τελωνειακών αρχών - Έννοια της προφανούς αμέλειας - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Αρχή της αναλογικότητας»)
 (2006/C 331/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading BV (Landgraaf, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: H. de Bie, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: X. Lewis, επικουρούμενος από τον F. Tuytschaever, avocat)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως REM 19/2002 της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2004, με την οποία διαπιστώθηκε ότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή δασμών σε μια συγκεκριμένη περίπτωση.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) EE C 6 της 8.1.2005.


text:
12.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 233/7
 κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν σωποι: K. Rispal-Bellanger και C. Bergeot), με αντικει ́μενο να
 α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς αναγνωρισθει ́ ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας και,
 που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ KVS επικουρικω ́ς, μη ανακοινω ́ νοντας στην Επιτροπη ́ εμπροθε ́σμως τις
 International BV και Minister van Landbouw, Natuurbeheer en αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 Visserij, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 94/33/ΕΚ του
 του α ́ρθρου 3 της οδηγι ́ας 88/407/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της Συμβουλι ́ου, της 22ας Ιουνι ́ου 1994, για την προστασι ́α των νε ́ων
 14ης Ιουνι ́ου 1988, για τον καθορισμο ́ των απαιτη ́σεων κατα ́ την εργασι ́α (EE L 216, σ. 12), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που
 υγειονομικου ́ ελε ́γχου που ισχυ ́ουν στις ενδοκοινοτικε ́ς υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και την εν λο ́γω οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο
 συναλλαγε ́ς και στις εισαγωγε ́ς κατεψυγμε ́νου σπε ́ρματος (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο
 βοοειδω ́ν (EE L 194, σ. 10), και του παραρτη ́ματος Β, κεφα ́λαιο Ι, τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́) και H. Ragnemalm,
 σημει ́ο 1, στοιχει ́ο β', της ́διας
 ι οδηγι ́ας, το ́σο ο ́πως ει ́χε αρχικω ́ς δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας: R. Grass,
 ο ́σο και ο ́πως ́εχει υπο ́ την οδηγι ́α 93/60/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, εξε ́δωσε στις 18 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1993, η οποι ́α τροποποιει ́ την οδηγι ́α 88/407 διατακτικο ́:
 και διευρυ ́νει το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της προκειμε ́νου αυτο ́ να
 καλυ ́πτει και το νωπο ́ σπε ́ρμα βοοειδω ́ν (EE L 186, σ. 28), καθω ́ς 1) Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εμπροθε ́σμως τις
 και ως προς το κυ ́ρος της οδηγι ́ας 93/60, το ∆ικαστη ́ριο, αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón (εισηγητη ́), προ ́εδρο του πρω ́του διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 τμη ́ματος, και προεδρευ ́οντα του πε ́μπτου τμη ́ματος, P. J. G. Kap- 94/33/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας Ιουνι ́ου 1994, για
 teyn, P. Jann, H. Ragnemalm και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς την προστασι ́α των νε ́ων κατα ́ την εργασι ́α, παρε ́βη τις
 εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο


text:
́γω οδηγι ́α.
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 18 Μαι ̈́ου 2000 απο ́φαση με το
 2) Καταδικα ́ζει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Το ́αρθρο 3, στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 88/407/ΕΟΚ του (1) EE C 100 της 10.4.1999.
 Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1988, για τον καθορισμο ́ των
 απαιτη ́σεων υγειονομικου ́ ελε ́γχου που ισχυ ́ουν στις
 ενδοκοινοτικε ́ς συναλλαγε ́ς και στις εισαγωγε ́ς κατεψυγμε ́νου
 σπε ́ρματος βοοειδω ́ ν, σε συνδυασμο ́ με το παρα ́ρτημα Β,
 κεφα ́λαιο Ι, σημει ́ο 1, στοιχει ́ο β', της ́διας ι οδηγι ́ας, ́οπως
 ει ́χε αρχικω ́ ς και ́οπως ́εχει υπο ́ την οδηγι ́α 93/60/ΕΟΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1993, η οποι ́α τροποποιει ́ την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 οδηγι ́α 88/407 και διευρυ ́νει το πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της
 προκειμε ́νου αυτο ́ να καλυ ́πτει και το νωπο ́ σπε ́ρμα βοοειδω ́ ν, της 23ης Μαι ̈́ου 2000
 πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ́οτι το σπε ́ρμα που
 προε ́ρχεται απο ́ ταυ ́ρο ο οποι ́ος, πριν απο ́ την εισαγωγη ́ του σε στην υπο ́θεση C-104/98 (αι ́τηση του Oberster Gerichtshof
 εγκεκριμε ́νο κε ́ντρο συλλογη ́ς σπε ́ρματος, ανη ́κε σε αγε ́λη μη για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Johann Buchner
 επι ́σημα αναγνωρισμε ́νη ως απαλλαγμε ́νη απο ́ βρουκε ́λλωση κ.λπ. κατα ́ Sozialversicherungsanstalt der Bauern (1)
 αποκλει ́εται απο ́ το ενδοκοινοτικο ́ εμπο ́ριο, ακο ́μη και αν κατα ́
 την
 καθεστω ́ ς της
 παραμονη ́ του
 αγε ́λης
 ́ ουαυτη
 ζω ́ς. αγε ́λη μεταβλη ́θηκε το υγειονομικο ́
 στην («Οδηγι ́α 79/7/ΕΟΚ — 'Ιση μεταχει ́ριση μεταξυ ́ ανδρω ́ν
 και γυναικω ́ ν σε θε ́ματα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως —
 Προ ́ωρη χορη ́γηση συντα ́ ξεως γη ́ρατος λο ́γω
 (1) EE C 312 της 10.10.1998. ανικανο ́τητας προς εργασι ́α — Καθορισμο ́ς για το
 συνταξιοδοτικο ́ δικαι ́ωμα διαφορετικη ́ς ηλικι ́ας αναλο ́γως
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ του φυ ́λου»)
 (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 (2000/C 233/14)
 της 18ης Μαι ̈́ου 2000
 στην υπο ́θεση C-45/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Κοινοτη ́των κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Μη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 94/33/ΕΚ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο») Στην υπο ́θεση C-104/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Oberster
 Gerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 (2000/C 233/13) α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́


text:
Johann Buchner κ.λπ. και
 Sozialversicherungsanstalt der Bauern, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 7 της οδηγι ́ας
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1978, περι ́ της
 προοδευτικη ́ς εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως μεταξυ ́
 Στην υπο ́θεση C-45/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ανδρω ́ν και γυναικω ́ν σε θε ́ματα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως (EE ειδ.
 (εκπρο ́σωπος: ∆. Γκουλου ́σης) κατα ́ Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (εκπρο ́- ́εκδ. 05/003, σ. 160), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους


text:
 29.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/28
 Αναίρεση που άσκησε την 5η Απριλίου 2017 η ANKO A.E. Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε την 25η Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση T-771/14, ANKO κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-173/17 P)
 (2017/C 168/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: ANKO A.E. Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Σταυρούλα Παλιού, δικηγόρος)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση Τ-771/14 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την κρίνει επί της ουσίας.
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση Τ-771/14 του Γενικού Δικαστηρίου, της 25ης Ιανουαρίου 2017, περιλαμβάνει νομικές κρίσεις, οι οποίες παραβιάζουν κανόνες δικαίου της Ένωσης και τις προσβάλλει με αίτηση αναιρέσεως.
 Κατά την αναιρεσείουσα, η αναιρεσιβαλλομένη πρέπει να αναιρεθεί:
 i.
 Πρώτον
 , λόγω παραμόρφωσης των πραγματικών στοιχείων, σε σχέση με την αξιοπιστία του συστήματος καταγραφής του χρόνου απασχόλησης.
 ii.
 Δεύτερον
 , λόγω πλάνης περί το δίκαιο, σε σχέση με τους κανόνες που διέπουν, ως προς την αγωγή, το αντικείμενο και το βάρος της απόδειξης.
 iii.
 Τρίτον
 , λόγω πλάνης περί το δίκαιο, σε σχέση με τους κανόνες που διέπουν ως προς την ανταγωγή, την κατανομή του βάρους αποδείξεως.
 iv.
 Τέταρτον
 , λόγω ουσιώδους διαδικαστικής πλημμέλειας και, συγκεκριμένα, λόγω έλλειψης αιτιολογίας σε σχέση με το βέβαιο, εκκαθαρισμένο και απαιτητό της αξίωσης της Επιτροπής.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/12
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 13ης Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-61/04, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/76/ΕΚ - Αποτέφρωση των αποβλήτων - Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο)
 (2005/C 57/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C–61/04, προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 12 Φεβρουαρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Κωνσταντινίδης), κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: Ν. Δαφνίου), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric και E. Levits (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 13 Ιανουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/76/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, για την αποτέφρωση των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 106 της 30.4.2004.


text:
2. 9. 95 I EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 229/19
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Προσφυγή του Giuseppe Mancini κατα της Επιτροπής των
 της 29ης Ιουνίου 1995 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 8 Μαΐου
 1995
 στην υπόθεση Τ-183/94: Cantina Coopérative fra Produttori
 Vitivinicoli di Torre di Mosto κ.λπ. κατά Επιτροπής των (Υπόθεση Τ-113/95)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') (95/C 229/45)
 (Γεωργία — Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς —
 Σύστημα υποχρεωτικής αποστάξως — Παραδεκτό — O (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 κανονισμός πρέπει να αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα) O Giuseppe Mancini, μόνιμος υπάλληλος του Κοινού Κέ
 (95/C 229/44 ντρου Ερευνών της Ispra και κάτοικος Varese (Ιταλία),
 εκπροσωπούμενος από το δικηγόρο Giuseppe Marchesini,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) δικηγόρο στο Corte di Cassazione délia Repubblica italiana,
 με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest Arendt,
 άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Στην υπόθεση Τ-183/94, Cantina Cooperativa fra Produttori τήτων, στις 8 Μαΐου 1995, προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Vitivinicoli Torre die Mosto, Cantina Cooperativa fra Produtt Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ori Vitivinicoli di Quarto d'Altino, Gruppo Pro. Ri. Ve.
 Impresa Cooperativa Produttori Riuniti Veneti Srl, Consorzio O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Cantine Sociali della Provincia di Verona Srl, Consorzio
 Cantine Sociali del Vicentino Srl, Cantine Sociali Mandamen — να κηρύξει παράνομη την απομάκρυνση του προσφεύ
 tali di Dolo, Cantina Cooperativa Produttori di Valdobbia γοντος από τη θέση του Project Manager CEO,
 dene , Cantina Sociale Cooperativa di Campo di Pietra,
 Cantina Sociale Cooperativa Ponte di Piave, Cantina Sociale — να ακυρώσει τη σχετική απόφαση της Επιτροπής και να
 di Ormelle SpA, Cantina Sociale Cona e Cavarzere Srl, υποχρεώσει την Επιτροπή να αναθέσει εκ νέου στον
 Cantina Sociale Cooperativa di Gaiarine, Cantina Sociale προσφεύγοντα τα ανωτέρω καθήκοντα,
 Cooperativa Basso Piave ari, Cantina Sociale di Conegliano — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προ
 SC ari, Consorzio tra le Cantine Sociali del Padovano — σφεύγοντα 10 000 Ecu ως χρηματική ικανοποίηση για την
 Patavini, Cantina Prà Maggiore Srl, Cantina Sociale di Prema ηθική βλάβη που υπέστη , ποσό το οποίο γνωστοποιήθηκε
 ore di Camponogara — Cooperativa, Cantina Sociale di Noale στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδι
 — Cooperativa, Consorzio «La Marca» Cantine Sociali della κασίας,
 Provincia di Treviso, Cooperativa Agricola La Salute — Ponte
 di Piave, Cantina Sociale Cooperativa di Caposile Srl, Con — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 sorzio Agrario Interprovinciale TV BL, Aldo Zanella, Sergio
 Miotto, Giovanni Paladin, Francesco Busolin, Luigi Bonotto, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Lamberto Belussi, Giuseppe Busolin, Leonato Nardin, Vitto
 rio Meneghello, Alfio Paladin, Galileo Zaninotto, Giorgio
 Από το 1992 o προσφεύγων ασκούσε τα καθήκοντα Project
 Cecchetto, Antonio Facchin, Silvio Facchin, Enzo Lorenzon,
 Manager του προγράμματος CEO (Centre for Earth Obser
 Carillo Rinaldin, Dino Lorenzon, Primo Toffoli, Renzo Ber
 vation) υπό την επίβλεψη του διευθυντή του ISEI (Institute
 for Systems Engineering and Informatics) του Κοινού κέ
 gamo, Luigi Carraro, Tiziano di Stefani, εκπροσωπούμενη
 από τον Ivone Cacciavillani, δικηγόρο Βενετίας (Ιταλία), με ντρου Ερευνών. Στις 21 Μαρτίου 1994 o διευθυντής του ISEI
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Alain Lorang,


text:
51 , rue
 γνωστοποίησε προφορικά στον προσφεύγοντα την απόφαση
 Albert 1er, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την οποία απαλλασσόταν από τα ανωτέρω καθήκοντα για
 (εκπρόσωποι: Eugenio de March και Alberto Dal Ferro),
 λόγους ελλείψεως πολιτικού αισθητηρίου (οι οποίοι δεν
 διευκρινίστηκαν περαιτέρω). Στις 24 Μαρτίου 1994 o προ
 υποστηριζόμενης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένω
 σης (εκπρόσωποι: Arthur Brautigam και Diego Canga Fano),
 σφεύγων έσπευσε να υποβάλει αίτηση , υπό την έννοια του
 που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση διαφόρων κοινοτικών άρθρου 90 παράγραφος 1 του κανονισμού υπηρεσιακής
 διατάξεων που αφορούν την υποχρεωτική απόσταξη στον
 καταστάσεως (ΚΥΚ), με την οποία ζητούσε να συγκεκριμε
 νοποιηθεί και να κοινοποιηθεί η απόφαση αυτή με την
 αμπελοοινικό τομέα, το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές έκδοση τυπικής πράξεως στην οποία να εξειδικεύονται οι
 τμήμα) συγκείμενο από τους J. Biancarelli , Πρόεδρο, και C. P. εναντίον του αιτιάσεις. Στην αίτηση αυτή δεν δόθηκε απά
 Briët, C. B. Bellamy, P. Lindh και J. Azizi, δικαστές,
 ντηση και κατόπιν αυτού o προσφεύγων υπέβαλε ένσταση,
 γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε, στις 29 Ιουνίου 1995, διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 90 παράγραφος 2, του ΚΥΚ, η οποία
 με το ακόλουθο διατακτικό: επίσης προσέκρουσε σε μακρόχρονη σιωπή της διοική
 σεως.
 1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 Στις 28 Απριλίου 1995 o προσφεύγων έλαβε απάντηση στην
 ένστασή του - με την απάντηση αυτή η Επιτροπή αναγνώρισε
 2) Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξο ότι η απόφαση περί απομακρύνσεως του προσφεύγοντος από
 δα.
 τη θέση του του είχε γνωστοποιηθεί προφορικά και μόνον,
 και ότι ως αιτιολογία τού είχε καταλογιστεί — προφορικά
 3) Το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα. πάντοτε — ότι ήταν υπερβολικά αυταρχικός κατά την
 άσκηση των καθηκόντων του .
 (M ΕΕ αριθ . C 174 της 25 . 6. 1994. O προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η απομάκρυνσή του από τη
 θέση του Project Manager CEO είναι παράνομη και άδικη για
 τους ακόλουθους λόγους:


text:
9.12.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 355/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000
 της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-187/98, Pascual Juan Cubero Vermurie
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 στην υπο ́θεση Τ-87/98, International Potash Company κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Προαγωγη ́ — Κινητικο ́τητα — Παρα-
 δεκτο ́)
 (∆ασμοι ́ αντιντα ́μπινγκ — Ειδικο ́ς δασμο ́ς σε συνδυασμο ́
 (2000/C 355/47)
 με μεταβλητο ́ δασμο ́ — Περιθω ́ ριο ντα ́μπινγκ — Αρχη ́
 της αναλογικο ́τητας — Επιδιωκο ́μενος σκοπο ́ς)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2000/C 355/46)
 Στην υπο ́θεση Τ-187/98, Pascual Juan Cubero Vermurie, υπα ́λ-
 ληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο
 Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) L. Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: C. Berardis-Kayser και
 F. Clotuche-Duvieusart), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τημα ακυρω ́-
 Στην υπο ́θεση T-87/98, International Potash Company, με ́εδρα σεως της αποφα ́σεως της 6ης Απριλι ́ου 1998 περι ́ μη προαγωγη ́ς
 στη Μο ́σχα (Ρωσι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους J. F. Bellis του προσφευ ́γοντος-ενα ́γοντος στον βαθμο ́ Α 5 στο πλαι ́σιο της
 και R. Luff, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο περιο ́δου προαγωγω ́ν 1998 και, αφετε ́ρου, αι ́τημα αποκαταστα ́-
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Α. F. Brausch, 8, rue σεως της υλικη ́ς ζημι ́ας και της ηθικη ́ς βλα ́βης που φε ́ρεται να
 Zithe, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: προξε ́νησε στον προσφευ ́γοντα-ενα ́γοντα η μη προαγωγη ́ του, το
 S. Marquardt, H.-J. Rabe και G. Berrisch), υποστηριζο ́μενο Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Garcı́a-
 απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Valdecasas, Προ ́εδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστε ́ς,
 V. Kreuschitz και Ν. Khan) και απο ́ την Αssociation des γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 producteurs européens de potasse, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους 3 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 D. και D. Ehle, δικηγο ́ρους Κολωνι ́ας, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του M. Lucius, 6, rue 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́.
 Michel Welter, με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του α ́ρθρου 1 του
 κανονισμου ́ (ΕΚ) 449/98 του Συμβουλι ́ου, της 23ης Φεβρουαρι ́ου 2) 'Εκαστος δια ́δικος θα φε ́ρει τα δικα ́ του ́εξοδα.
 1998, για τροποποι ́ηση του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)


text:
3068/92 για
 την επιβολη ́ οριστικω ́ν δασμω ́ν αντιντα ́μπινγκ στις εισαγωγε ́ς
 χλωριου ́χου καλι ́ου (ποτα ́σσας), καταγωγη ́ς Λευκορωσι ́ας, Ρωσι ́ας (1) ΕΕ C 20 της 23.1.99.
 και Ουκρανι ́ας (ΕΕ L 58, σ. 15), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το πενταμελε ́ς
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, Προ ́εδρο, J. Azizi,
 R. M. Moura Ramos, M. Jaeger και P. Mengozzi, δικαστε ́ς,
 γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 29 Σεπτεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 της 24ης Οκτωβρι ́ου 2000
 2) Η προσφευ ́γουσα θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα και τα
 ́εξοδα του Συμβουλι ́ου και του Συνδε ́σμου Ευρωπαι ́ων στην υπο ́θεση Τ-178/98, Fresh Marine Company SA κατα ́
 Παραγωγω ́ ν Ποτα ́σσας. Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Προσωρινοι ́ δασμοι ́ αντιντα ́μπινγκ και αντισταθμιστικοι ́
 3) Η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα. δασμοι ́ — Σολομοι ́ Ατλαντικου ́ εκτροφη ́ς — Εξωσυμβα-
 τικη ́νη της Κοινο ́τητας)
 ́ ευθυ
 (2000/C 355/48)
 (1) EE C 234 της 25.7.98.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-178/98, Fresh Marine Company SA, με ́εδρα
 το Trondheim (Νορβηγι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους J.-F. Bellis


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/32
 Προσφυγή της 20ής Μαρτίου 2017 — Novartis κατά EUIPO — Chiesi Farmaceutici (AKANTO)
 (Υπόθεση T-182/17)
 (2017/C 161/46)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novartis AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: L. Junquera Lara, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Chiesi Farmaceutici SpA (Πάρμα, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «AKANTO» — Υπ’ αριθ. 13 289 781 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση R 531/2016-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να αναγνωρίσει ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 δεν εμποδίζει την καταχώριση του επίδικου σήματος (σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ’ αριθ. 13 289 781) όσον αφορά τα υπαγόμενα στην κλάση 5 προϊόντα που περιγράφονται στην αίτηση καταχωρίσεως·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/35
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Advansa κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-283/14)
 2014/C 223/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Advansa GmbH (Hamm, Γερμανία), Akzo Nobel Industrial Chemicals GmbH (Ibbenbüren, Γερμανία), Aurubis AG (Αμβούργο, Γερμανία), CABB GmbH (Gersthofen, Γερμανία), CBW Chemie GmbH Bitterfeld-Wolfen (Bitterfeld-Wolfen, Γερμανία), CFB Chemische Fabrik Brunsbüttel GmbH & Co. KG (Bitterfeld-Wolfen), Clariant Produkte (Γερμανία) GmbH (Φραγκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία), Dow Olefinverbund GmbH (Schkopau, Γερμανία), Dow Γερμανία Anlagengesellschaft mbH (Stade, Γερμανία), Dralon GmbH (Dormagen, Γερμανία), Ems-Chemie (Neumünster) GmbH & Co. KG (Neumünster, Γερμανία), Hahl Filaments GmbH (Munderkingen, Γερμανία), ISP Marl GmbH (Marl, Γερμανία), Messer Produktionsgesellschaft mbH Siegen (Bad Soden am Taunus, Γερμανία), Messer Produktionsgesellschaft mbH Salzgitter (Bad Soden am Taunus), Nabaltec AG (Schwandorf, Γερμανία), Siltronic AG (München, Γερμανία), Trevira GmbH (Bobingen, Γερμανία), Wacker Chemie AG (Μόναχο, Γερμανία) και Westfalen Industriegase GmbH (Münster, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Arhold, N. Wimmer, F. Wesche, L. Petersen και T. Woltering, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο;
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ) — Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ λόγω εσφαλμένου χαρακτηρισμού του ειδικού καθεστώτος αντισταθμίσεως
 —
 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας είναι αντίθετη προς τα άρθρα 107, παράγραφος 1, και 108 ΣΛΕΕ καθώς και προς το άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1), καθόσον η επιβάρυνση που προβλέπεται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) δεν συνιστά χορήγηση κρατικών πόρων και ο περιορισμός της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνιστά μη είσπραξη κρατικών πόρων.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες εκθέτουν ότι η Επιτροπή, κατά την εξέτασή της, εφάρμοσε νέα κριτήρια καθορισμού τα οποία δεν είναι συμβατά με τις αρχές που έχει διαπλάσει η μέχρι τούδε νομολογία. Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν έλαβε καθόλου υπόψη το κριτήριο της σαφώς προβλεπόμενης εξουσίας των κρατικών αρχών προς διάθεση των πόρων, το οποίο πρέπει, κατά πάγια νομολογία, να πληρούται οπωσδήποτε για τον χαρακτηρισμό των πόρων ως κρατικών, και έκρινε ότι για τον εν λόγω χαρακτηρισμό αρκεί το γεγονός, αφενός, ότι ο εθνικός νομοθέτης παρεμβαίνει σε χρηματοοικονομικές σχέσεις μεταξύ ιδιωτών και, αφετέρου, ότι η τήρηση των σχετικών νομοθετικών διατάξεων από τους ιδιώτες ελέγχεται από ρυθμιστικές αρχές.
 —
 Περαιτέρω, η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεσμεύεται από την απόφασή της με την οποία έκρινε ότι ο EEG 2000 δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ελλείψει αποδεδειγμένης μεταφοράς κρατικών


text:
πόρων, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο χαρακτηρίζοντας τον EEG 2012 ως παρανόμως θεσπισθείσα νέα ρύθμιση που προβλέπει κρατική ενίσχυση.
 —
 Επιπλέον, η Επιτροπή δεν εξέτασε επαρκώς και, επομένως, δεν διαπίστωσε κατά πόσον οι κατά παρέκκλιση ισχύουσες ρυθμίσεις για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δικαιολογούνται με βάση τον σκοπό, τη φύση και την εσωτερική δομή του EEG 2012 και, άρα, δεν συνιστούν επιλεκτικό πλεονέκτημα.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και των άρθρων 18 και 19 του κανονισμού 659/1999 λόγω της παραλείψεως να προταθούν κατάλληλα μέτρα
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, κατά την εξέταση του EEG 2012, όφειλε να εφαρμόσει τη διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά τα άρθρα 108, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 17 έως 19 του κανονισμού 659/1999 προτείνοντας στη Γερμανία κατάλληλα μέτρα πριν την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως και ότι, αντ’ αυτού, προκάλεσε στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις σημαντικούς οικονομικούς κινδύνους λόγω του χαρακτηρισμού του EEG 2012 ως νέας ενισχύσεως που δεν κοινοποιήθηκε.
 3.
 Τρίτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως
 —
 Εξάλλου, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι σε κάθε περίπτωση η Επιτροπή όφειλε πριν από την έκδοση αποφάσεως με τόσο σοβαρές έννομες συνέπειες να τις καλέσει προς ακρόαση.
 4.
 Τέταρτος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολογία
 Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι τα βασικά σημεία της αποφάσεως περί κινήσεως της διαδικασίας δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil du Contentieux des Étrangers (Βέλγιο) στις 13 Φεβρουαρίου 2017 — X κατά Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides
 (Υπόθεση C-77/17)
 (2017/C 144/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil du Contentieux des Étrangers
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: X
 Καθού: Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Α.
 Πρέπει το άρθρο 14, παράγραφος 5, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καθιερώνει νέα ρήτρα αποκλεισμού από το καθεστώς του πρόσφυγα, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 13 της ίδιας οδηγίας, και, κατ’ επέκταση, από το άρθρο 1, Α, της Συμβάσεως της Γενεύης;
 Β.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Α, είναι το άρθρο 14, παράγραφος 5, ερμηνευόμενο σύμφωνα με τα ανωτέρω, συμβατό με το άρθρο 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και με το άρθρο 78, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία προβλέπουν, μεταξύ άλλων, ότι το παράγωγο δίκαιο της Ένωσης πρέπει να συνάδει προς τη Σύμβαση της Γενεύης, το άρθρο 1, ΣΤ, της οποίας προβλέπει ρήτρα αποκλεισμού που είναι διατυπωμένη κατά τρόπο εξαντλητικό και πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικώς;
 Γ.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα Α, πρέπει το άρθρο 14, παράγραφος 5, της οδηγίας 2011/95/ΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καθιερώνει λόγο αρνήσεως αναγνωρίσεως του καθεστώτος του πρόσφυγα μη προβλεπόμενο από τη Σύμβαση της Γενεύης, της οποίας η τήρηση επιβάλλεται με τα άρθρα 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και 78, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
 Δ.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Γ, είναι το άρθρο 14, παράγραφος 5, της προμνησθείσας οδηγίας συμβατό με το άρθρο 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και με το άρθρο 78, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία προβλέπουν, μεταξύ άλλων, ότι το παράγωγο δίκαιο της Ένωσης πρέπει να συνάδει προς τη Σύμβαση της Γενεύης, κατά το μέρος που το άρθρο της οδηγίας αυτό καθιερώνει λόγο αρνήσεως αναγνωρίσεως του καθεστώτος του πρόσφυγα χωρίς να προβλέπει την εξέταση τυχόν φόβου διώξεως, όπως απαιτεί το άρθρο 1, Α, της Συμβάσεως της Γενεύης;
 E.
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα ερωτήματα Α και Γ, πώς μπορεί το άρθρο 14, παράγραφος 5, της προμνησθείσας οδηγίας να ερμηνευθεί κατά τρόπο σύμφωνο προς το άρθρο 18 του Χάρτη και προς το άρθρο 78, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία προβλέπουν, μεταξύ άλλων, ότι το παράγωγο δίκαιο της Ένωσης πρέπει να συνάδει προς τη Σύμβαση της Γενεύης;
 (1) Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης (ΕΕ L 337, σ. 9).


text:
 29.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 319/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «DP grup» EOOD κατά Direktor na Agentsia «Minitsi»
 (Υπόθεση C-138/10) (1)
 (Τελωνειακή ένωση - Τελωνειακή διασάφηση - Αποδοχή της διασαφήσεως από την τελωνειακή αρχή - Ακύρωση διασαφήσεως που είχε γίνει δεκτή - Συνέπειες όσον αφορά τα κατασταλτικά μέτρα)
 2011/C 319/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Sofia-grad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 «DP grup» EOOD
 κατά
 Direktor na Agentsia «Mitnitsi»
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Administrativen sad Sofia-grad — Ερμηνεία των άρθρων 4, σημείo 5, 8, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, 62, 63 και 68 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Αποδοχή από την τελωνειακή αρχή της έγγραφης τελωνειακής διασάφησης που υπέβαλε ο υπόχρεος — Εξομοίωση της αποδοχής αυτής με διοικητική απόφαση υποκείμενη σε δικαστικό έλεγχο — Προσωρινή αποδοχή της διασάφησης μέχρι την οριστική επαλήθευση των αναγραφόμενων σε αυτήν στοιχείων κατόπιν καταρτίσεως εκθέσεως από εμπειρογνώμονα με σκοπό την επαλήθευση του δασμολογικού κωδικού του εμπορεύματος — Οριοθέτηση του ελέγχου που πραγματοποιεί η τελωνειακή αρχή κατά την επαλήθευση αυτή
 Διατακτικό
 Οι διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας της Ένωσης έχουν την έννοια ότι ο διασαφητής δεν μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο να κηρύξει άκυρη τη διασάφηση την οποία συνέταξε στην περίπτωση που αυτή έχει γίνει δεκτή από τις τελωνειακές αρχές. Αντιθέτως, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 66 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1791/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, ο ως άνω διασαφητής μπορεί να ζητήσει από τις αρχές αυτές να ακυρώσουν την ως άνω διασάφηση, ακόμη και αφού έχουν χορηγήσει άδεια παραλαβής του εμπορεύματος. Αναλόγως της εκτιμήσεώς τους, οι εν λόγω αρχές οφείλουν, υπό την επιφύλαξη της ασκήσεως ενδίκου βοηθήματος, είτε να απορρίψουν την αίτηση του διασαφητή με αιτιολογημένη απόφαση είτε να προβούν στην αιτούμενη ακύρωση.
 (1) ΕΕ C 148 της 5.6.2010.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) στις 26 Νοεμβρίου 2008 — Ποινική δίκη κατά Vítor Manuel dos Santos Palhota, Mário de Moura Gonçalves, Fernando Luís das Neves Palhota, Termiso Lda
 (Υπόθεση C-515/08)
 (2009/C 44/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ποινική δίκη κατά: Vítor Manuel dos Santos Palhota, Mário de Moura Gonçalves, Fernando Luís das Neves Palhota, Termiso Lda
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνιστούν οι διατάξεις του άρθρου 8 του νόμου της 5ης Μαρτίου 2002 και τα άρθρα 3, 4 και 5 του βασιλικού διατάγματος της 29ης Μαρτίου 2002 (εκτελεστικό διάταγμα) παράβαση των άρθρων 49 και 50 της Συνθήκης ΕΚ, καθόσον υποχρεώνουν αλλοδαπούς εργοδότες, οι οποίοι επιθυμούν να αποσπούν εργαζομένους, να προβαίνουν προηγουμένως σε δήλωση αποσπάσεως προς την Επιθεώρηση τηρήσεως των νόμων περί κοινωνικής ασφαλίσεως, καθώς και να διαθέτουν έγγραφα παρόμοια με τη βελγική ατομική κατάσταση μισθοδοσίας ή το βελγικό εκκαθαριστικό σημείωμα αποδοχών, με συνέπεια να παρακωλύεται ή τουλάχιστον να δυσχεραίνεται η πρόσβαση στη βελγική αγορά παροχής υπηρεσιών;


text:
10 . 8 . 96 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 233/ 17
 Προσφυγή της CIPEKE, Comercio e Industria e Papel, Lda., Κατα την προσφεύγουσα, η αιτιολογία της παραπάνω απο
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκή φάσεως είναι αντιφατική , αμφισήμαντη , ασυνεπής, ελλιπής
 θηκε στις 29 Μαΐου 1996 και ανεπαρκής.
 ( Yπόθεση T-84/96)
 Περαιτέρω , η προμνησθείσα αιτιολογία δεν είναι σαφής, ούτε
 (96/C 233/29 ) ρητή , ούτε λυσιτελής, πράγμα που ισοδυναμεί με έλλειψη
 αιτιολογίας.
 (Γλώσσα διαδικασίας: )] πορτογλική )
 Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη πράξη ενέχει παράβαση
 ουσιώδους τύπου ( άρθρο 190 της συνθήκης ΕΚ), επισύρουσα
 H CIPEKE , Comércio e Indûstria de Papel , Lda ., με έδρα τη την ακυρότητά της .
 Λισαβόνα, επί της Avenida Sidónio Pais , n° 22-5° Esq .,
 εκπροσιοπούμενη από τον Miguel Ferrão Castelo Branco ,
 δικηγόρο Λισαβόνας , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον
 δικηγόρο François Brouxel , 6, rue Zithe , L-2763 Luxembourg,
 άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο Προσφυγή που άσκησε, στις 31 Μαΐου 1996, o Francis Alan
 τήτων, στις 29 Μαΐου 1996, προσφυγή κατά της Επιτροπής Clarke κατά του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. της Επαγγελματικής Καταρτίσεως
 (Yπόθεση T-85/96)
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Προποδικείο : (96/C 233/30
 — να ακυρώσει την απόφαση C(95 ) 543 της Επιτροπής, της (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 12ης Δεκεμβρίου 1995 , με όλες τις έννομες συνέπειες.
 Στις 31 Μαΐου 1996 o Francis Alan Clarke, κάτοικος Eischen
 Λόγοι αχνρώσεως και κύρια επιχειρήματα (Λουξεμβούργο ), εκπροσωπούμενος από τον Frank Montag,
 δικηγόρο Κολωνίας και Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λου
 H Υπηρεσία Υποθέσεατν του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού ξεμβούργο τον ίδιο τον προσφεύγονται, 30, rue de la Gare ,
 Ταμείου ( DAFSE ) υπέβαλε στην Επιτροπή των Ευριοπαϊκών Eischen , άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 Κοινοτήτων αίτηση συνδρομής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού κών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Ευρωπαϊκού Κέντρου
 Ταμείου (ΕΚΤ) ( φάκελος ΕΚΤ 871012Ρ1 ). H αίτηση συνδρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτίσεως (CE
 μής υποβλήθηκε υπέρ της Partex και άλλων δέκα επιχειρή DEFOP).
 σεων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται η προσφεύγουσα .
 H προσφεύγουσα, ως αποδέκτρια της συνδρομής και στο O προσφεύγων ζητεί:
 πλαίσιο της χορηγηθείσας ενισχύσεως, υλοποίησε δύο κύ
 κλους μαθημάτίον, με πληρωμή διδάκτροον, επαγγελματικής — να ακυρωθεί η απόφαση του Διευθυντή του Cedefop της
 καταρτίσείος , στον τομέα των γραφικών τεχνών τα σχετικά 5ης Απριλίου 1996, υπό τη μορφή της αποφάσεως της 22ας
 Απριλίου 1996, και η απόφαση της 21ης Μαΐου 1996,
 προγράμματα και οι προϋπολογισμοί είχαν εγκριθεί από το
 ΕΚΤ. H προσφεύγουσα, μετά την εκτέλεση των προγραμμά — να καταδικασθεί το Cedefop στα δικαστικά έξοδα.
 των, υπέβαλε , εντός της νομίμου προθεσμίας, « Ποσοτικό και
 ποιοτικό απολογισμό» και ανέμενε την πληρωμή του υπολοί Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 που , το οποίο θεωρεί ότι της οφειλόταν. Κατόπιν εξετάσεως
 της αιτήσειος πληροψής υπολοίπου , η Επιτροπή πληροφόρη O προσφεύγων υποστηρίζει ότι από το 1977 ανήκει στο
 σε το πορτογαλικό Δημόσιο περί της μειώσεως του ποσού της προσωπικό του Cedefop, του οποίου η έδρα μεταφέρθηκε
 συνδρομής του


text:
ΕΚΤ, σχετικά με τον φάκελο 871012Ρ1 . H από το Βερολίνο στη Θεσσαλονίκη από 1ης Σεπτεμβρίου
 προσφεύγουσα, ως αποδέκτρια της συνδρομής του ΕΚΤ στο 1995 . Τον Ιούλιο του 1995 η Στατιστική Υπηρεσία των
 πλαίσιο του φακέλου 871012Ρ1 , άσκησε προσφυγή ακυρώσε Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( Eurostat ) συμφώνησε με το
 ως ( C-189/90), το δε Δικαστήριο ακύρωσε , στις 4 Ιουνίου καθού ότι o προσφεύγων, μέχρι την κατά το δυνατό ταχύτερη
 1992 , την απόφαση της Επιτροπής. μετάταξή του στην Eurostat, θα εργαζόταν στο Λουξεμ
 βούργο. Επειδή κατά τον χρόνο της μεταφοράς της έδρας του
 Στη συνέχεια, και κατόπιν νέας εξετάσεως της αιτήσεως Cedefop την 1η Σεπτεμβρίου 1995 δεν είχαν καθοριστεί οι
 πληρωμής υπολοίπου , η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση προϋποθέσεις για την εφαρμογή της διοργανικής κινητικότη
 C-(95 ) 543 , της 12ης Δεκεμβρίου 1995 , με την οποία υπεχρέ τας, με απόφαση του Διευθυντή της 31 ης Ιουλίου 1995 o
 ωνε την προσφεύγουσα να επιστρέψει στο ΕΚΤ το ποσό των προσφεύγων αποσπάστηκε μέχρι νεοτέρας στην Eurostat στο
 4 267 218 εσκούδων. H Επιτροπή εξέδωσε την εν λόγω Λουξεμβούργο. Μόλις τον Φεβρουάριο του 1996 επέτρεψε η
 απόφαση , διότι έκρινε ότι μέρος της συνδρομής του ΕΚΤ δεν Επιτροπή στους εργαζομένους του Cedefop να κάνουν
 είχε χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τους όρους που έθετε η χρήση της κινητικότητας. H αίτηση του προσφεύγοντος να
 εγκριτική απόφαση· κατά συνέπεια, έκρινε ότι δεν ηδύναντο παραταθεί η παραμονή του στην Eurostat μέχρι τη μετάταξή
 να καλυφθούν δαπάνες ύψους 19 725 390 εσκούδων, στις του στην Eurostat , για την οποία είχε κινηθεί η σχετική
 οποίες είχε υποβληθεί η προσφεύγουσα για τα εκπαιδευτικά διαδικασία, απορρίφθηκε εμμέσως από τον Διευθυντή του
 προγράμματα , σύμφωνα με το πόρισμα το οποίο περιείχετο Cedefop με την προσβαλλομένη απόφαση της 5ης Απριλίου
 στην υπ 1 αριθ . 6045 και από 24 Μαρτίου 1994 επιστολή , την 1996. Με την απόφαση αυτή , η οποία επιδόθηκε στον
 οποία είχε απευθύνει η Επιτροπή στο πορτογαλικό Δημόσιο, προσφεύγοντα στις 11 Απριλίου 1996, διατάχθηκε o προ
 και το οποίο αποτελεί την αιτιολογία της προσβαλλομένης σφεύγων να αναλάβει υπηρεσία στη Θεσσαλονίκη στις
 εδώ αποφάσεως. 2 Μαΐου 1996 .
 ---pagebreak--- Aριθ . C 233/18 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 8 . %
 Κατόπιν εγγράφου της Eurostat, o Διευθυντής αποφάσισε, O προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 στις 22 Απριλίου 1996, να παρατείνει την απόσπαση του
 προσφεύγοντος στην Eurostat μέχρι τις 31 Μαΐου 1996. Την — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης
 από 8 Μαΐου 1996 αίτηση του προσφεύγοντος να του Μαρτίου 1996 — C(96) 841 τελικό — περί της δυνατότη
 χορηγηθεί παράταση μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1996 απέρριψε τας ειδικών αποσβέσεων για αεροσκάφη σύμφωνα με το
 o Διευθυντής με το από 21 Μαΐου 1996 έγγραφο της άρθρο 82 f του γερμανικού Einkommensteuerdurchführ
 προϊσταμένης των διοικητικών υπηρεσιών του Cedefop. ungsverordnung (εκτελεστικού κανονισμού περί φορολο
 γίας εισοδήματος), καθόσον η απόφαση αυτή αφορά την
 O προσφεύγων ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφά παράταση ισχύος της διατάξεως αυτής από την 1η
 σεις είναι παράνομες για τους ακόλουθους λόγους: Ιανουαρίου 1995


text:
μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999,
 — Οι αποφάσεις συνιστούν παράβαση ουσιώδους τύπου . H — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 αιτιολογία τους δεν είναι επαρκής. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι και από ουσιαστική Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με εκείνους
 άποψη παράνομες, διότι παραβιάζουν γενικές αρχές του της υποθέσεως Τ-25/95 (Arbeitsgemeinschaft deutscher
 κοινοτικού υπαλληλικού δικαίου . O προσφεύγων επιση Luftfahrt-Unternehmen και Hapag-Lloyd Fluggesellschaft
 μαίνει ιδίως την παράβαση : mbH κατά Επιτροπής).
 — των συμφωνιών που συνήψε το Cedefop σε σχέση με
 τον προσφεύγοντα και των εγγυήσεων που του παρέ
 σχε και επομένως την προσβολή των δικαιωμάτων
 του , Προσφυγή της Gisèle Lienard κατα της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 7 Ιουνίου
 — της θεμελιώδους αρχής της αυτοδεσμεύσεως της διοι 1996
 κήσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης
 εμπιστοσύνης, διότι οι αποφάσεις αντιφάσκουν προς (Yπόθεση T-88/96)
 τις καταρτισθείσες από το Cedefop κατευθυντήριες (96/C 233/32)
 αρχές όσον αφορά τη μελλοντική συμπεριφορά του ,
 (Γλώσσα διαδικασίας: ti γαλλική)
 — του γενικού καθήκοντος προνοίας του εργοδότη ένα
 ντι των εργαζομένων του , διότι οι αποφάσεις δεν H Gisèle Lienard, κάτοικος Woluwé-Saint-Etienne (Βέλγιο),
 λαμβάνουν υπόψη τα εύλογα συμφέροντα του προ εκπροσωπούμενη από τους Jean-Noël Louis, Thierry Dema
 σφεύγοντος, seure και Ariane Tornel , δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire
 — της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, διότι για τον Myson Sàrl, 1 , rue Glesener, άσκησε στις 7 Ιουνίου 1996
 προσφεύγοντα, σε αντίθεση με τα πρόσωπα που ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτίον
 παραμένουν στο Βερολίνο, δεν έγινε καμιά προσμέ προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 τρηση των ετών υπηρεσίας του . των .
 Για τους ίδιους λόγους, είναι άκυρη η απόφαση να οριστεί ως H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 τόπος υπηρεσίας του προσφεύγοντος από 3 Ιουνίου 1996 το
 Cedefop στη θεσσαλονίκη . — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 30ής
 Οκτωβρίου 1995 , με την οποία αφαιρέθηκε από την
 προσφεύγουσα το ευεργέτημα της πρόσθετης φορολογι
 κής εκπτώσεως λόγω συντηρούμενου τέκνου , από 1ης
 Νοεμβρίου 1995 ,
 Προσφυγή που άσκησαν, στις 31 Μαΐου 1996, η Arbeitsge — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 meinschaft deutscher Luftfahrt-Unternehmen (κοινοπραξία
 γερμανικών αεροπορικών επιχειρήσεων) και η Hapag-Lloyd Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Fluggesellschaft mbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών H προσφεύγουσα, πρώην σύζυγος υπαλλήλου της Επιτρο
 Κοινοτήτων πής, προσβάλλει την απόφαση του οργάνου αυτού , με την
 (Yπόθεση T-86/96) οποία χορηγήθηκε στον πρώην σύζυγο της το ευεργέτημα της
 (96/C 233/31 ) πρόσθετης φορολογικής εκπτώσεως που προβλέπεται στο
 άρθρο 3 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΚ) αριθ . 260/68 του Συμβουλίου , της
 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού των όρων και της
 διαδικασίας επιβολής του φόρου του θεσπισθέντος υπέρ των
 H Arbeitsgemeinschaft deutscher Luftfahrt-Unternehmen, με Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (').
 έδρα τη Βόννη , και η Hapag-Lloyd Fluggesellschaft mbH, με
 έδρα το Langenhagen ( Γερμανία), εκπροσωπούμενες από Υπενθυμίζει συναφώς ότι οι πρώην σύζυγοι συνήψαν στις
 τους Dr Gerrit Schohe και Dr Philipp v. Dietze , δικηγόρους 21


text:
Νοεμβρίου 1994 συμβάσεις προηγούμενες του συναινετι
 Αμβούργου , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το κού διαζυγίου , με τις οποίες προβλεπόταν ότι η προσφεύγου
 γραφείο του δικηγόρου Marc Baden, 34Β , rue Philippe II , σα αναλαμβάνει τη γονική μέριμνα και τη διοίκηση της
 άσκησαν στις 31 Μαΐου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου των περιουσίας των δύο τέκνων του ζεύγους. Σε εκτέλεση των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής συμβάσεων αυτών, το καθού όργανο, κατ' εφαρμογή του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. προπαρατεθέντος άρθρου 3 , προέβη σε πρόσθετη φορολογι


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Köln (Γερμανία) στις 31 Ιανουαρίου 2012 — Kronos International Inc. κατά Finanzamt Leverkusen
 (Υπόθεση C-47/12)
 2012/C 98/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Kronos International Inc.
 Καθής: Finanzamt Leverkusen
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Εμπίπτει μόνο στις διατάξεις περί ελεύθερης εγκαταστάσεως του άρθρου 49, σε συνδυασμό με το άρθρο 54 ΣΛΕΕ, ή και στις διατάξεις περί ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων των άρθρων 63 έως 65 ΣΛΕΕ, η ρύθμιση της εθνικής νομοθεσίας δυνάμει της οποίας ο φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων δεν εκπίπτει όταν τα μερίσματα που διανέμουν κεφαλαιουχικές εταιρίες εγκατεστημένες στην αλλοδαπή σε γερμανικές κεφαλαιουχικές εταιρίες απαλλάσσονται από τον φόρο υπό τη μοναδική προϋπόθεση ότι η δικαιούχος των μερισμάτων κεφαλαιουχική εταιρία συμμετέχει σε ποσοστό τουλάχιστον 10 % στο εταιρικό κεφάλαιο της διανέμουσας εταιρίας, στην περίπτωση στην οποία η πραγματική συμμετοχή της κεφαλαιουχικής εταιρίας που αποκτά τα μερίσματα ανέρχεται σε ποσοστό 100 %;
 2)
 Έχουν οι διατάξεις περί ελεύθερης εγκαταστάσεως (νυν άρθρο 49 ΣΛΕΕ) και, ενδεχομένως, και οι διατάξεις περί ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων (μέχρι το 1993 άρθρο 67 της Συνθήκης ΕΟΚ/ΕΚ, νυν άρθρα 63 έως 65 ΣΛΕΕ) την έννοια ότι αντιτίθενται στη ρύθμιση δυνάμει της οποίας, εφόσον τα διανεμόμενα από αλλοδαπές θυγατρικές εταιρίες μερίσματα απαλλάσσονται από τον φόρο, αποκλείονται η έκπτωση και η επιστροφή του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων που έχει επιβληθεί στα μερίσματα αυτά, ακόμη και στην περίπτωση στην οποία η μητρική εταιρία έχει υποστεί ζημίες, ενώ για τα διανεμόμενα κέρδη ημεδαπών θυγατρικών εταιριών προβλέπεται φορολογική ελάφρυνση μέσω της εκπτώσεως του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων που επιβλήθηκε στα κέρδη αυτά;
 3)
 Έχουν οι διατάξεις περί ελεύθερης εγκαταστάσεως (νυν άρθρο 49 ΣΛΕΕ) και, ενδεχομένως, και οι διατάξεις περί ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων (μέχρι το 1993 άρθρο 67 της Συνθήκης ΕΟΚ/ΕΚ, νυν άρθρα 63 έως 65 ΣΛΕΕ) την έννοια ότι αντιτίθενται στη ρύθμιση δυνάμει της οποίας αποκλείονται μεν η έκπτωση και η επιστροφή του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων που έχει επιβληθεί στα μερίσματα της εγγονής εταιρίας και των θυγατρικών της, τα οποία δεν φορολογήθηκαν στο κράτος της θυγατρικής εταιρίας και διανεμήθηκαν (περαιτέρω) στην ημεδαπή μητρική εταιρία χωρίς επίσης να φορολογηθούν στη Γερμανία, πλην όμως επιτρέπεται η επιστροφή του φόρου σε αμιγώς εσωτερικές περιπτώσεις, κατόπιν εκπτώσεως από τη θυγατρική εταιρία του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων που έχει επιβληθεί στα μερίσματα της εγγονής εταιρίας και εκπτώσεως από τη μητρική εταιρία του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων που έχει επιβληθεί στα μερίσματα της θυγατρικής, όταν η μητρική αυτή εταιρία έχει υποστεί ζημίες;
 4)
 Στην περίπτωση στην οποία πρέπει να εφαρμοστούν και οι διατάξεις περί ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, τίθεται επίσης, σε σχέση με τα καναδικής προελεύσεως μερίσματα, αναλόγως της απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, το ακόλουθο ερώτημα:
 Έ χει το νυν άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την έννοια ότι επιτρέπει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να εφαρμόζει τις εθνικές διατάξεις και τις ρυθμίσεις των συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, οι οποίες έχουν παραμείνει κατ’ ουσία αμετάβλητες από τις 31 Δεκεμβρίου


text:
 4.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 253/69
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (3ο τμήμα) της 25ης Ιουλίου 2012 — Maynard κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-121/12) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της Ευρωπόλ - Σύμβαση Ευρωπόλ - Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης του προσωπικού της Ευρωπόλ - Απόφαση 2009/371/ΔΕΥ - Εφαρμογή του ΚΛΠ στους υπαλλήλους της Ευρωπόλ - Μη ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου εκτάκτου υπαλλήλου - Μη προσφορά συμβάσεως αορίστου χρόνου εκτάκτου υπαλλήλου))
 2014/C 253/96
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ginny Maynard (La Haye, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: J.-J. Ghosez, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (εκπρόσωποι: αρχικά D. Neumann και D. El Khoury, στη συνέχεια J. Arnould, D. Neumann και D. El Khoury)
 Αντικείμενο
 Το αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση της Ευρωπόλ περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας για αόριστο χρόνο και το αίτημα να υποχρεωθεί η Ευρωπόλ να καταβάλει τη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που θα μπορούσε να εξακολουθήσει να λαμβάνει από την Ευρωπόλ και κάθε άλλου ποσού που όντως της καταβλήθηκε
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Η G. Maynard φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας
 (1) EE C 379 της 08/12/2012, σ. 36.