text:
 1.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 290/19
 Αίτηση αναιρέσεως που η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) κατέθεσε στις 11 Αυγούστου 2011 κατά της αποφάσεως της 26ης Μαΐου 2011 την οποία το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης εξέδωσε στην υπόθεση F-83/09, Kalmár κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση T-455/11 P)
 2011/C 290/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) (εκπρόσωποι: D. Neumann, D. El Khoury και J. Arnould, δικαστικοί πληρεξούσιοι, επικουρούμενοι από τους D. Waelbroeck και E. Antypas, δικηγόρους)
 Αναιρεσίβλητος: Andreas Kalmár (Χάγη, Κάτω Χώρες)
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας, κατά το μέρος που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: Δικαστήριο ΔΔ):
 α)
 ακύρωσε την απόφαση της Ευρωπόλ της 4ης Φεβρουαρίου 2009 με την οποία ο διευθυντής της Ευρωπόλ έλυσε τη σύμβαση ορισμένου χρόνου του A. Calmár, ακύρωσε την απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου 2009 με την οποία ο διευθυντής της Ευρωπόλ απάλλαξε τον A. Calmár από την υποχρέωση να εργαστεί κατά το χρονικό διάστημα από την προειδοποίηση για τη λύση της συμβάσεώς του μέχρι τη λύση αυτή και ακύρωσε την απόφαση της 18ης Ιουλίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση του A. Calmár·
 β)
 υποχρέωσε την Ευρωπόλ να καταβάλει στον A. Calmár ποσό 5 000 ευρώ ως αποζημίωση· και
 γ)
 καταδίκασε την Ευρωπόλ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 —
 να καταδικάσει τον αναιρεσίβλητο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων τόσο της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου ΔΔ όσο και της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα διατυπώνει έξι λόγους αναιρέσεως.
 1)
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει παράβαση της απαγορεύσεως αποφάνσεως ultra petita και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας. Κατά την αναιρεσείουσα, το Δικαστήριο ΔΔ προέβη σε εξέταση με βάση αιτιάσεις άλλες από εκείνες που είχε διατυπώσει ο αναιρεσίβλητος.
 2)
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλει νομικό σφάλμα κατά την αξιολόγηση της νομιμότητας των επίμαχων αποφάσεων. Ειδικά, το Δικαστήριο ΔΔ ερμήνευσε με εσφαλμένο τρόπο το καθήκον προνοίας και την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 3)
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει νομικό σφάλμα στο οποίο το Δικαστήριο ΔΔ υπέπεσε σχετικά με το αντικείμενο του ακυρωτικού αιτήματος. Κατά την αναιρεσείουσα, το Δικαστήριο ΔΔ έπρεπε να χαρακτηρίσει την απόφαση της 18ης Ιουλίου 2009 ως βλαπτική απόφαση που και αυτή υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.
 4)
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει πολυάριθμα σφάλματα στην κρίση του Δικαστηρίου ΔΔ ότι η Ευρωπόλ «δεν» έλαβε υπόψη ή δεν έλαβε «δεόντως» υπόψη ορισμένα «λυσιτελή και μη αμελητέα πραγματικά στοιχεία» όταν αποφάσισε να απολύσει τον αναιρεσίβλητο.
 5)
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει ανεπαρκή αιτιολόγηση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
 6)
 Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει ότι κακώς επιδικάστηκε αποζημίωση.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/2
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) στις 20 Οκτωβρίου 2011 — Mehmet Arslan κατά Policie ČR, Krajské ředitelství policie Ústeckého kraje, odbor cizinecké policie
 (Υπόθεση C-534/11)
 2012/C 65/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Mehmet Arslan
 Αναιρεσίβλητη: Policie ČR, Krajské ředitelství policie Ústeckého kraje, odbor cizinecké policie
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με την ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και τις διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (1) την έννοια ότι η ως άνω οδηγία δεν εφαρμόζεται όταν πρόκειται για υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος υπέβαλε αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας, κατά την έννοια της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (2);
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επί του πρώτου ερωτήματος, πρέπει να τερματίζεται η θέση υπό κράτηση ενός αλλοδαπού με σκοπό την επιστροφή του οσάκις ο τελευταίος υποβάλλει αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας κατά την έννοια της οδηγίας 2005/85/ΕΚ και ενόσω δεν υφίστανται άλλοι λόγοι δικαιολογητικοί της κρατήσεώς του;
 (1) EE L 348, σ. 98.
 (2) EE L 326, σ. 13.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/43
 Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2013 — Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-354/13)
 2013/C 260/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks e.V. (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: I. Jung, M. Teworte-Vey, A. Renvert και J. T. Saatkamp, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 8 Απριλίου 2013 απόφαση της καθής στην υπόθεση «Kołocz śląski/Kołacz śląski» — Schlesischer Streuselkuchen (Ref. Ares [2013] 619104 — 10 Απριλίου 2013).
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη νομική βάση
 —
 η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η καθής εσφαλμένως στήριξε την απόφαση της επί της αιτήσεως της προσφεύγουσας για ακύρωση της καταχωρίσεως «Kołocz śląski/Kołacz śląski» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ενδείξεως στην ισχύουσα κατά τον χρόνο λήψεως της αποφάσεως νέα έκδοση του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 (1), αντί να την στηρίξει στον ισχύοντα κατά τον χρόνο της υποβολής της αιτήσεως παλαιότερο κανονισμό (ΕΚ) 510/2006 (2). Επομένως, η καθής παραβίασε την αρχή «tempus regit actum».
 —
 η προσφεύγουσα διατείνεται, επίσης, ότι η αίτηση για ακύρωση της καταχωρίσεως βάσει του κανονισμού 510/2006 είναι παραδεκτή και βάσιμη. Στο πλαίσιο αυτό, προσθέτει, μεταξύ άλλων, ότι πληρούνται δύο λόγοι ακυρώσεις της καταχωρίσεως (η επίμαχη ονομασία πρόκειται περί γενικής ονομασίας κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006, η δε γεωγραφική περιοχή της Σηλεσίας οριοθετήθηκε εσφαλμένως στις προδιαγραφές της καταχωρίσεως) κατά τα άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006 και ότι τυχόν αποκλίνουσα ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως αυτής θα προσέβαλε τα θεμελιώδη δικαιώματα του τομέα της αρτοποιίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του κανονισμού 1151/2012.
 —
 η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η αίτηση είναι παραδεκτή και βάσιμη ακόμα και αν εξετασθεί βάσει του κανονισμού 1151/2012.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 510/2006 του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2006 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων
 (ΕΕ L 93, σ. 12).


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/16
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Δεκεμβρίου 2016 η Guccio Gucci SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 11 Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση T-461/15: Guccio Gucci SpA κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-675/16 P)
 (2017/C 144/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Guccio Gucci SpA (εκπρόσωποι: V. Volpi, P. Roncaglia, F. Rossi, N. Parrotta, avvocati)
 Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης· Guess? IP Holder LP
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας·
 —
 να καταδικάσει τη Guess στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως η Guccio Gucci S.p.A. (στο εξής: Gucci ή αναιρεσείουσα) ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα), στην υπόθεση T-461/15 (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), κατά το μέρος της που το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Gucci κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών της 27ης Μαΐου 2015, στην υπόθεση R 2049/2014-44, με την οποία το ως άνω τμήμα προσφυγών δέχθηκε την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 31ης Ιουλίου 2014, η οποία είχε απορρίψει την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας της υπ’ αριθμ. 5538012 καταχωρίσεως (ΕΕ), για τις κλάσεις 3, 9, 14, 16. 18, 25 και 35 (στο εξής: αμφισβητούμενο σήμα), στο όνομα της Guess? IP Holder L.P. (στο εξής: Guess).
 2.
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κρίνοντας ότι οι λόγοι ακυρώσεως που θεσπίζονται στα άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2009, ως είχε αρχικώς (στο εξής: κανονισμός για το κοινοτικό σήμα), δεν έχουν εφαρμογή στο αμφισβητούμενο σήμα. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σαφώς σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών ή των αποδεικτικών στοιχείων κατά την εκτίμηση περί της ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων και, ως εκ τούτου, εσφαλμένως εφάρμοσε τα άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Επίσης, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
 3.
 Το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε την ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων στηριζόμενο στην παραδοχή ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα αντιληφθεί στο [αμφισβητούμενο] σήμα το κεφαλαίο γράμμα «G», το οποίο αναπαριστούσαν τα προγενέστερα σήματα, ως αφηρημένο διακοσμητικό στοιχείο. Επιπλέον, λαμβανομένης υπόψη της γραφιστικής μορφής του σημείου και του ότι τα στοιχεία του ενώνονται ή αλληλοσυμπληρώνονται, θα μπορούσαν αυτά να γίνουν αντιληπτά ως καλλιτεχνική απεικόνιση γραμμάτων, όπως το κεφαλαίο γράμμα «X» ή το γράμμα «e», και ως συνδυασμός ψηφίων και γραμμάτων, όπως το ψηφίο «3» και το γράμμα «e» (βλ., συναφώς, σκέψη 30 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως). Η παραδοχή αυτή αποτελεί το κρίσιμο στοιχείο της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, βάσει της οποίας το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε οποιαδήποτε ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων και, ως εκ τούτου, τη δυνατότητα εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος


text:
5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.
 4.
 Ωστόσο, η ως άνω παραδοχή είναι προδήλως εσφαλμένη. Τούτο καταδεικνύεται από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν στην υπόθεση από τα οποία καθίσταται φανερό ότι το ενδιαφερόμενο κοινό όντως διακρίνει το κεφαλαίο γράμμα «G» στο αμφισβητούμενο σήμα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που προσκόμισε η Gucci για το πώς αντιλαμβάνεται το κοινό το επίμαχο σήμα. Αυτή η προφανής παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών ή των αποδεικτικών στοιχείων επηρέασε την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά την αίτηση καταχωρίσεως της Gucci: εάν το Γενικό Δικαστήριο γνώριζε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό –ή τουλάχιστον ένα μέρος του– αντιλαμβάνεται το αμφισβητούμενο σήμα ως συνδυασμό των κεφαλαίων γραμμάτων «G», δεν θα απέκλειε την ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων και, συνεπώς, τη δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/22
 Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-6/12)
 2012/C 184/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: C. Dony, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής να μην κάνει δεκτή την ένσταση που άσκησε ο προσφεύγων κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για χορήγηση του επιδόματος εκπατρισμού
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 11 Οκτωβρίου 2011 απόφαση της ΑΔΑ να μην κάνει δεκτή την ένσταση που άσκησε ο προσφεύγων δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, κατά της αποφάσεως της 24ης Μαΐου 2011 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για χορήγηση του επιδόματος εκπατρισμού·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/45
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2009 η Perfetti Van Melle SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (όγδοο τμήμα) την 1η Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-16/08: Perfetti Van Melle SpA κατά Γραφείου Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Cloetta Fazer AB
 (Υπόθεση C-353/09 P)
 2009/C 267/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Perfetti Van Melle SpA (εκπρόσωποι: P. Perani και P. Pozzi, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Cloetta Fazer AB
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως και, κατά συνέπεια, να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, στην υπόθεση T-16/08, στο σύνολό της, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το άρθρο 113 του Κανονισμού Διαδικασίας·
 —
 να επιλύσει οριστικώς τη διαφορά –αν αυτό επιτρέπεται στο στάδιο που βρίσκεται η υπόθεση– ακυρώνοντας την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ, της 24ης Νοεμβρίου 2005, επί της αιτήσεως ακυρότητας αριθ. 941 C 973065 και να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα της δίκης ενώπιον του Πρωτοδικείου και του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ακυρότητας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1. Νομικοί λόγοι
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως, η Perfetti Van Melle SpA ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου στην υπόθεση T-16/08, της 1ης Ιουλίου 2009, η οποία κοινοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου 2009.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Πρωτοδικείου ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β′, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α′, του εν λόγω κανονισμού.
 1.1. Πρώτος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι δεν εξέτασε τα επίμαχα σήματα με βάση τα κριτήρια της «σφαιρικής εκτίμησης» ή της «γενικής εντύπωσης».
 Κατά πάγια αρχή, η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης, όσον αφορά την οπτική, ακουστική ή εννοιολογική ομοιότητα των επίμαχων σημάτων, πρέπει να στηρίζεται στη γενική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα, λαμβανομένων υπόψη, ιδίως, τους διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους. Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο παρέλειψε να εφαρμόσει την προαναφερθείσα αρχή και, ιδίως, διαπίστωσε την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως, βασίζοντας την αξιολόγησή του αποκλειστικά στο γεγονός ότι αμφότερα χρησιμοποιούν το κοινό στοιχείο «CENTER».
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν εξέτασε τα σήματα προβαίνοντας σε «σφαιρική εκτίμηση» ή εκτιμώντας τη «γενική εντύπωση» που δημιουργούν. Αντιθέτως, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση χρησιμοποίησε μια αναλυτική προσέγγιση και εξέτασε, αφενός, το σήμα «CENTER» και, αφετέρου, το πρώτο λεκτικό στοιχείο «CENTER» του επίμαχου σήματος, μη δίδοντας οποιαδήποτε σημασία στο δεύτερο λεκτικό στοιχείο «SHOCK». Είναι αληθές ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ανέφερε το κριτήριο της σφαιρικής εκτίμησης και της γενικής εντύπωσης, αλλά είναι επίσης αληθές ότι για μια σωστή κρίση δεν αρκεί η αναφορά και η αναπαραγωγή ενός νομολογιακού κριτηρίου, αλλά πρέπει το κριτήριο αυτό να χρησιμοποιηθεί και να εφαρμοστεί σωστά στην συγκεκριμένη υπόθεση.


text:
Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έπραξε κάτι τέτοιο. Περιορίστηκε να κρίνει ότι τα δύο υπό σύγκριση σήματα είναι όμοια και μοιράζονται το λεκτικό στοιχείο «CENTER», χωρίς να εξηγήσει γιατί το λεκτικό στοιχεία «SHOCK» δεν αρκεί για να αποκλειστεί ο κίνδυνος συγχύσεως.
 Για τους παραπάνω λόγους, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, επίσης, ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω στρέβλωσης των πραγματικών περιστατικών και διότι παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως.
 1.2. Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να εξετάσει ορισμένους εξαιρετικά σημαντικούς και κρίσιμους παράγοντες.
 Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παρέβη επίσης το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β′, διότι δεν εκτίμησε τους παράγοντες που ήταν εξαιρετικά σημαντικοί για τον καθορισμό του κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των σημάτων. Ειδικότερα, το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη τη μακρά συνύπαρξη των υπό σύγκριση σημάτων και την απουσία, στην πράξη, κινδύνου σύγχυσης, όπως λεπτομερώς εξηγείται με την αίτηση ενώπιον του Πρωτοδικείου.
 Επιπλέον, το Πρωτοδικείο δεν εκτίμησε σωστά έναν άλλο σημαντικό παράγοντα, που είναι ο βαθμός προσοχής του ενδιαφερομένου κοινού. Στην πραγματικότητα, θα ήταν παράλογο για το Πρωτοδικείο να δεχθεί ότι ένας καταναλωτής, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος δεν θα μπορούσε να παρατηρήσει την ύπαρξη της λέξης «SHOCK» και να αναγνωρίσει ότι τα υπό εξέταση σήματα δεν έχουν μόνο οπτικές και ηχητικές διαφορές, αλλά και διαφορετική έννοια, δεδομένου ότι το σήμα «CENTER» είναι λέξη που ανακαλεί στη μνήμη «το μέσον ενός πράγματος» ενώ το σήμα «CENTER SHOCK», λόγω της παρουσίας της περισσότερο διακριτικής λέξης «SHOCK», ζωντανεύει την ιδέα μιας ισχυρής αίσθησης (σοκ), την οποία αισθάνεται ο καταναλωτής όταν μασά το κέντρο της μαστίχας.
 2. Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως και, κατά συνέπεια, να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου στο σύνολό της, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το άρθρο 113 του Κανονισμού Διαδικασίας·
 —
 να επιλύσει οριστικώς τη διαφορά, αν αυτό επιτρέπεται στο στάδιο που βρίσκεται η υπόθεση, ακυρώνοντας την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ, της 24ης Νοεμβρίου 2005, επί της αιτήσεως ακυρότητας αριθ. 941 C 973065 και να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα της δίκης ενώπιον του Πρωτοδικείου και του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ακυρότητας ενώπιον του ΓΕΕΑ, σύμφωνα με το άρθρο 122 του Κανονισμού Διαδικασίας·
 —
 επικουρικώς, εάν το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η διαδικασία δεν το επιτρέπει, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να αποφανθεί αυτό σύμφωνα με τα κριτήρια που θα θέσει το Δικαστήριο.
 (1) ΕΕ L 11, σ. 1


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/16
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 5 Οκτωβρίου 2012 — H. J. Kooistra κατά Burgemeester van Skarsterlân
 (Υπόθεση C-447/12)
 2013/C 26/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: H.J. Kooistra
 Αναιρεσίβλητος: Burgemeester van Skarsterlân
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε ο κανονισμός να μην έχει εφαρμογή επί των εγγράφων ταυτότητας που τα κράτη μέλη χορηγούν στους υπηκόους τους, όπως το ΝΙΚ, ανεξάρτητα από τη διάρκεια ισχύος τους και ανεξάρτητα από τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν ως ταξιδιωτικό έγγραφο;
 2)
 Αν από την απάντηση στο ερώτημα 1 προκύπτει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), έχει εφαρμογή επί εγγράφων ταυτότητας όπως το ολλανδικό δελτίο ταυτότητας, λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας να χρησιμοποιηθεί το δελτίο αυτό ως ταξιδιωτικό έγγραφο είναι το άρθρο 1, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού ισχυρό υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 8 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών;
 3)
 Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 σημαίνει ότι είναι ισχυρό το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), έχει το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού, υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 8, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και του άρθρου 7, αρχή και στοιχείο στ', της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού τα κράτη μέλη πρέπει να εγγυώνται με νόμο ότι τα βιομετρικά δεδομένα, που συλλέγονται και αποθηκεύονται βάσει του κανονισμού αυτού, δεν


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/24
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Οκτωβρίου 2014 — Νικολάου κατά Επιτροπής και ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-331/13) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόγραμμα στηρίξεως σταθερότητας της Κύπρου - Δήλωση της Ευρωομάδας σχετικά με την αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα στην Κύπρο - Εσφαλμένος προσδιορισμός του καθού στο δικόγραφο της προσφυγής - Απαράδεκτο))
 (2014/C 448/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Μαρίνος Νικολάου (Στρόβολος, Κύπρος) (εκπρόσωποι: Ε. Ευσταθίου, Κ. Ευσταθίου και Κ. Λιασίδου, δικηγόροι)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders, J.-P. Keppenne και Μ. Κωνσταντινίδης) και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan και Φ. Αθανασίου, επικουρούμενοι από τους W. Bussian, W. Devroe και D. Arts, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της δηλώσεως της Ευρωομάδας της 25ης Μαρτίου 2013 σχετικά, μεταξύ άλλων, με την αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα στην Κύπρο.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Ο Μαρίνος Νικολάου φέρει, εκτός από τα δικαστικά του έξοδα, τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
 (1) EE C 252 της 31.8.2013.


text:
29.6.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 156/9
 Προσφυγη ́ του Βασιλει ́ου των Κα ́τω Χωρω ́ ν κατα ́ της Επιτρο- κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις στον λιμενικο ́ τομε ́α και, αφετε ́ρου, ́εχει
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 2 Μαι ̈́ου διατυπω ́σει τις απο ́ψεις της σχετικα ́ με τις μελλοντικε ́ς
 2002 εξελι ́ξεις στον λιμενικο ́ τομε ́α. 'Ετσι, η Επιτροπη ́ ́εχει δημιου-
 ργη ́σει δικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη.
 (Υπο ́θεση C-164/02)
 (1) Μολονο ́τι, λαμβανομε ́νου υπο ́ψη του σημει ́ου 38 του κοινοτικου ́
 πλαισι ́ου σχετικα ́ με τις κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις για την προστασι ́α του
 (2002/C 156/16) περιβα ́λλοντος (ΕΕ 2001, C 37, σ. 3), ει ́ναι συμβατη ́ με την κοινη ́
 αγορα ́ βα ́σει του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο γ', ΕΚ.
 Το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν, εκπροσωπου ́μενο απο ́ την Η. G.
 Sevenster, α ́σκησε στις 2 Μαι ̈́ου 2002 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: βαλε το Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer do Sal,
 με δια ́ταξη της 26ης Απριλι ́ου 2002 στην υπο ́θεση Daniel
 Fernando Messejana Viegas κατα ́ Companhia de Seguros
 1. Να ακυρω ́σει την υπο ́ στοιχει ́α SG (2002) D/228533 Zurich, SA και Mitsubishi Motors de Portugal, SA, με
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 15ης Φεβρουαρι ́ου 2002 περι ́ παρεμβαι ́νουσα την CGU International Insurance plc —
 του με ́τρου ενισχυ ́σεως Ν 812/2001, κατα ́ το με ́ρος που Agência Geral em Portugal
 στην απο ́φαση αυτη ́ η Επιτροπη ́ θεωρει ́ ο ́τι η συνδρομη ́ προς
 τις λιμενικε ́ς αρχε ́ς που χορηγη ́θηκε βα ́σει της
 Stimuleringsregeling verwerking baggerspecie (ρυθμι ́σεως (Υπο ́θεση C-166/02)
 για την παρο ́τρυνση της ανακυκλω ́σεως της ιλυ ́ος βυθοκο-
 ρη ́σεως) αποτελει ́ κρατικη ́ ενι ́σχυση υπο ́ την ́εννοια του (2002/C 156/17)
 α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 1, ΕΚ (1).
 2. Να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Με δια ́ταξη της 26ης Απριλι ́ου 2002, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 2 Μαι ̈́ου 2002, το Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer do
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Sal, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Daniel Fernando Messejana
 Viegas αφενο ́ς και Companhia de Seguros Zurich, SA και
 Mitsubishi Motors de Portugal, SA, αφετε ́ρου, με παρεμβαι ́νουσα
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87 ΕΚ: η Ολλανδικη ́ Κυβε ́ρνηση την CGU International Insurance plc — Agência Geral em
 θεωρει ́ ο ́τι κακω ́ς η Επιτροπη ́ ισχυρι


text:
́ζεται ο ́τι κατα ́ τη Portugal.
 διαχει ́ριση των πλωτω ́ν οδω ́ν και τη συντη ́ρηση της γενικη ́ς
 υποδομη ́ς των λιμε ́νων οι λιμενικε ́ς αρχε ́ς μπορου ́ν να
 θεωρηθου ́ν ως επιχει ́ρηση υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 87, Που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 παρα ́γραφος 1, ΕΚ. Κατα ́ την Ολλανδικη ́ Κυβε ́ρνηση, εν προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α της δευ ́τερης
 προκειμε ́νω η διαχει ́ριση των πλωτω ́ν οδω ́ν (περιλαμβανομε ́- οδηγι ́ας 84/5/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 νης της βυθοκορη ́σεως) πρε ́πει να θεωρηθει ́ ως δημο ́σια 1983, για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των
 αποστολη ́ και ο ́χι ως οικονομικη ́ δραστηριο ́τητα. Η επε ́νδυση σχετικω ́ν με την ασφα ́λιση της αστικη ́ς ευθυ ́νης που προκυ ́πτει απο ́
 σε τε ́τοιου ει ́δους υποδομε ́ς θεωρει ́ται υπο ́ φυσιολογικε ́ς την κυκλοφορι ́α αυτοκινη ́των οχημα ́των (2), λαμβα ́νοντας υπο ́ψη
 συνθη ́κες απο ́ την Επιτροπη ́ ως γενικο ́ με ́τρο, το κο ́στος του τη δια ́ταξη του α ́ρθρου 508 του Código Civil.
 οποι ́ου φε ́ρει το κρα ́τος στο πλαι ́σιο της ευθυ ́νης του
 ο ́σον αφορα ́ τον σχεδιασμο ́ και την ανα ́πτυξη μεταφορικου ́
 συστη ́ματος γενικα ́ για το δημο ́σιο συμφε ́ρον, αρκει ́συ ́μφωνα (1) EE L 8 της 11.1.1984, σ. 17.
 (2) Που, κατα ́ την α ́ποψη του ενα ́γοντος, ορι ́ζει το ελα ́χιστο κεφα ́λαιο
 με την κοινοτικη ́ νομοθεσι ́α η υποδομη ́ να ει ́ναι de jure και υποχρεωτικη ́ς ασφαλι ́σεως αστικη ́ς ευθυ ́νης, χωρι ́ς να θε ́τει καμμι ́α
 de facto προσιτη ́ σε ο ́λους τους πραγματικου ́ς η ́ δυνητικου ́ς δια ́κριση μεταξυ ́ καθεστω ́των ου ́τε ο ́ριο της ευθυ ́νης εκ διακινδυνευ ́-
 χρη ́στες. σεως, γι' αυτο ́ και, αν το ́διο
 ι ατυ ́χημα συνε ́βαινε σε οποιαδη ́ποτε α ́λλη
 κοινοτικη ́ χω ́ρα, ο υπευ ́θυνος θα ο ́φειλε να αποζημιω ́σει με ́χρι
 του ορι ́ου του υποχρεωτικω ́ς ασφαλιζομε ́νου κεφαλαι ́ου (ση ́μερα
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της αιτιολογη ́σεως.
 600 000 ευρω ́). Πε ́ραν του ́του, το οριζο ́μενο απο ́ την οδηγι ́α ο ́ριο
 ει ́ναι κατω ́τατο ο ́ριο, πρα ́γμα που συνεπα ́γεται κατα ́ργηση του
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης α ́ρθρου 508 του Código Civil, που ως ανω ́τατο ο ́ριο αποζημιω ́σεως
 και ασφα ́λειας δικαι ́ου: η Επιτροπη ́ ́εχει γνωστοποιη ́σει με εκ αυτοκινητικου ́ ατυχη ́ματος ορι ́ζει «ποσο ́ ́σο
 ι προς το διπλα ́σιο της
 δια ́φορα ́εγγραφα τις απο ́ψεις της σχετικα ́ με τις κρατικε ́ς αξι ́ας του αντικειμε


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/25
 Προσφυγή της 28ης Οκτωβρίου 2013 — Bimbo κατά ΓΕΕΑ — Cafe' do Brasil (Caffè KIMBO Espresso Napoletano)
 (Υπόθεση T-569/13)
 2014/C 24/44
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bimbo, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: N. Fernández Fernández-Pacheco, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Cafe' do Brasil SpA (Melito di Napoli, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 29ης Αυγούστου 2013, στην υπόθεση R 1561/2012-4,
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήματος κόκκινου, χρυσού, άσπρου και μαύρου χρώματος, που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Caffè KIMBO Espresso Napoletano», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 30, 32 και 43 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 4 037 933.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το υπ’ αριθ. 291 655 ισπανικό λεκτικό σήμα «BIMBO» για προϊόντα της κλάσεως 30 και το παλαιότερα γνωστό στην Ισπανία σήμα «BIMBO» για προϊόντα της κλάσεως 30.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: μερική απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 5, του ΚΚΣ.


text:
 10.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/7
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 17 Αυγούστου 2015 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν
 (Υπόθεση E-22/15)
 (2015/C 410/06)
 Στις 17 Αυγούστου 2015 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Markus Schneider, Clémence Perrin και Íris Ísberg, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, 1040 Brussels, Βέλγιο, άσκησε προσφυγή κατά του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ:
 1.
 Να αναγνωρίσει ότι το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 15ιζ του κεφαλαίου XIII του παραρτήματος II της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (οδηγία 2011/62/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, όσον αφορά την πρόληψη της εισόδου ψευδεπίγραφων φαρμάκων στη νόμιμη αλυσίδα εφοδιασμού και οδηγία 2012/26/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ όσον αφορά τη φαρμακοεπαγρύπνηση), όπως προσαρμόστηκαν στη συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 2 των πράξεων και του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ.
 2.
 Να διατάξει το Λιχτενστάιν να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η αίτηση αφορά την παράλειψη του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν να συμμορφωθεί, το αργότερο έως τις 11 Απριλίου 2015, με αιτιολογημένη γνώμη που εξέδωσε η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 11 Φεβρουαρίου 2015 σχετικά με την παράλειψη του εν λόγω κράτους να εφαρμόσει στην εσωτερική του έννομη τάξη την οδηγία 2011/62/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, όσον αφορά την πρόληψη της εισόδου ψευδεπίγραφων φαρμάκων στη νόμιμη αλυσίδα εφοδιασμού,
 και
 την οδηγία 2012/26/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ όσον αφορά τη φαρμακοεπαγρύπνηση, όπως αναφέρεται στο σημείο 15ιζ του κεφαλαίου XIII του παραρτήματος II της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και όπως προσαρμόστηκε στην εν λόγω συμφωνία με το πρωτόκολλο 1 αυτής («η πράξη»).
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι το Λιχτενστάιν παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 2 των πράξεων και βάσει του άρθρου 7 της συμφωνίας ΕΟΧ, δεδομένου ότι δεν θέσπισε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των πράξεων.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/22
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Σεπτεμβρίου 2013 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-475/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Επιστροφή των εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη)
 2013/C 336/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 20ής Ιουνίου 2011, F-67/10, Marcuccio κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), με αίτημα την εξαφάνιση της διατάξεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Luigi Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 311 της 22.10.2011.


text:
11.8.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 227/5
 2) Το γεγονο ́ς ́οτι η αρμο ́δια αρχη ́ ενο ́ς κρα ́τους με ́λους 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́ζοντας
 εφα ́ρμοσε το ́αρθρο 95α, παρα ́γραφοι 4 ́εως 6, του εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς,
 κανονισμου ́ 1408/71 σε αι ́τηση αναθεωρη ́σεως συντα ́ξεως κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́
 γη ́ρατος, περιορι ́ζοντας κατ' αυτο ́ν τον τρο ́πο το αναδρομικο ́ του προς την οδηγι ́α 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβου-
 αποτε ́λεσμα της αναθεωρη ́σεως εις βα ́ρος του ενδιαφερομε ́- λι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997 για την
 νου, συνιστα ́ κατα ́φωρη παραβι ́αση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου, τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 καθο ́σον, αφενο ́ς, η εν λο ́γω δια ́ταξη δεν ́εχει εφαρμογη ́ στην για τον συντονισμο ́ ορισμε ́νων νομοθετικω ́ ν, κανονιστικω ́ν
 οικει ́α αι ́τηση και, αφετε ́ρου, απο ́ απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου και διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων των κρατω ́ ν μελω ́ ν σχετικα ́
 εκδοθει ́σα πριν απο ́ την ́εκδοση της αποφα ́σεως της αρμο ́διας με την ́ασκηση τηλεοπτικω ́ ν δραστηριοτη ́των, παρε ́βη τις
 αρχη ́ς απορρε ́ει ́οτι αυτη ́ ει ́χε εφαρμο ́σει εσφαλμε ́να κανο ́να υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́.
 του εν λο ́γω κρα ́τους με ́λους περι ́ απαγορευ ́σεως της
 σωρευ ́σεως, χωρι ́ς να μπορει ́ να συναχθει ́ απο ́ την ́δια ι 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 απο ́φαση ́οτι υπη ́ρχε δυνατο ́τητα να περιοριστει ́το αναδρο-
 μικο ́ αποτε ́λεσμα της αναθεωρη ́σεως.
 (1) ΕΕ C 163 της 10.6.2000.
 (1) ΕΕ C 163 της 10.6.2000.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 3ης Ιουλι ́ου 2001
 (τε ́ταρτο τμη ́μα)
 στην υπο ́θεση C-378/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (1)
 της 21ης Ιουνι ́ου 2001
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις —
 στην υπο ́θεση C-119/00: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 'Αρθρο 93, παρα ́γραφος 2, δευ ́τερο εδα ́ φιο, της Συνθη ́κης
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1) ́τερο εδα
 ΕΚ (νυν α ́ ρθρο 88, παρα ́ γραφος 2, δευ ́ φιο, ΕΚ)
 — Υποχρε ́ωση ανακτη ́σεως των κρατικω ́ ν ενισχυ ́σεων που
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Μη μεταφορα ́ της οδηγι ́ας χορηγη ́θηκαν στο πλαι ́σιο των επιχειρη ́σεων Maribel bis
 97/36/ΕΚ για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ και Maribel ter — Αδυναμι ́α εκτελε ́σεως»)
 στο εσωτερικο ́ δι


text:
́καιο — Συντονισμο ́ς ορισμε ́νων νομοθε-
 τικω ́ ν, κανονιστικω ́ ν και διοικητικω ́ ν διατα ́ξεων των κρα- (2001/C 227/08)
 τω ́ ν μελω ́ ν σχετικα ́ με την α ́σκηση τηλεοπτικω ́ν
 δραστηριοτη ́των»)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (2001/C 227/07)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ θα δημοσιευθει ́ στη «Συλ-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) λογη ́ της Νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου»)
 Στην υπο ́θεση C-378/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ (εκπρο ́σωπος: G. Rozet) κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου (εκπρο ́σωποι:
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») Α. Snoecx, επικουρου ́μενη απο ́ τους G. van Gerven και
 Κ. Coppenholle), με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι το Βασι ́λειο
 Στην υπο ́θεση C-110/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των του Βελγι ́ου, μη θεσπι ́ζοντας εμπροθε ́σμως τα με ́τρα που ει ́ναι
 (εκπρο ́σωπος: Κ. Banks) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμ- αναγκαι ́α για να αναζητη ́σει απο ́ τις αποδε ́κτριες επιχειρη ́σεις τις
 βου ́ργου (εκπρο ́σωπος: Ρ. Steinmetz), με αντικει ́μενο να αναγνω- ενισχυ ́σεις που προβλε ́πονται στο πλαι ́σιο του σχεδι ́ου
 ριστει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́- Maribel bis/ter, οι οποι ́ες κρι ́θηκαν παρα ́νομες και ασυμβι ́βαστες
 ζοντας και/η ́ μη ανακοινω ́νοντας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, με την κοινη ́ αγορα ́ με την απο ́φαση 97/239/ΕΚ της Επιτροπη ́ς,
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για τη συμμο ́ρφωση ́ του της 4ης ∆εκεμβρι ́ου 1996, σχετικα ́ με ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν
 προς την οδηγι ́α 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και στο Βε ́λγιο στο πλαι ́σιο του σχεδι ́ου Maribel bis/ter (ΕΕ 1997,
 του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1997, για την τροποποι ́ηση L 95, σ. 25), η οποι ́α του κοινοποιη ́θηκε στις 20 ∆εκεμβρι ́ου
 της οδηγι ́ας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου για τον συντονισμο ́ 1996, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 189,
 ορισμε ́νων νομοθετικω ́ν, κανονιστικω ́ν και διοικητικω ́ν διατα ́ξεων τε ́ταρτο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 249,τε ́ταρτο εδα ́φιο,
 των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με την α ́σκηση τηλεοπτικω ́ν δραστηριο- ΕΚ) και απο ́ τα α ́ρθρα 2 και 3 της εν λο ́γω αποφα ́σεως, το
 τη ́των (ΕΕ L 202, σ. 60), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους C. Gulmann,
 την οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ προ ́εδρο τμη ́ματος, J.-Ρ. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken και
 τους Α. La Pergola, προ ́εδρο τμη ́ματος, D. Α. O. Edward Ν. Colneric (εισηγητη


text:
́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Α. Tizzano,
 (εισηγητη ́) και S. von Bahr, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, προϊσταμε ́νη τμη ́ματος,
 L. Α. Geelhoed, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 21 Ιουνι ́ου εξε ́δωσε στις 3 Ιουλι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: τακτικο ́:


text:
 8.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 39/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Νοεμβρίου 2013 [αίτηση του Oberlandesgericht Koblenz (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Lufthansa AG κατά Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH
 (Υπόθεση C-284/12) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρα 107 ΣΛΕΕ και 108 ΣΛΕΕ - Πλεονεκτήματα τα οποία δημόσια επιχείρηση που εκμεταλλεύεται αερολιμένα χορηγεί σε αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους - Απόφαση κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας όσον αφορά το μέτρο αυτό - Υποχρέωση των δικαστηρίων των κρατών μελών να συμμορφωθούν προς την περιεχόμενη στην εν λόγω απόφαση εκτίμηση της Επιτροπής όσον αφορά την ύπαρξη ενισχύσεως)
 2014/C 39/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Koblenz
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Deutsche Lufthansa AG
 κατά
 Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH
 παρισταμένης της: Ryanair Ltd
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht Koblenz — Ερμηνεία των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ καθώς και του άρθρου 2, στοιχείο β', σημείο i, της οδηγίας 2006/111/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Νοεμβρίου 2006, για τη διαφάνεια των χρηματοοικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων καθώς και για τη χρηματοοικονομική διαφάνεια εντός ορισμένων επιχειρήσεων (ΕΕ L 318, σ. 17) — Κρατικές ενισχύσεις — Πλεονεκτήματα τα οποία δημόσια επιχείρηση που εκμεταλλεύεται αερολιμένα χορήγησε σε αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους — Απόφαση της Επιτροπής να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως της ενισχύσεως — Ενδεχόμενη υποχρέωση των δικαστηρίων των κρατών μελών να συμμορφωθούν προς την εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με τον επιλεκτικό χαρακτήρα της εν λόγω ενισχύσεως
 Διατακτικό
 Όταν, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει κινήσει την προβλεπόμενη στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με ένα υπό εκτέλεση μέτρο που δεν είχε ανακοινωθεί, εθνικό δικαστήριο, επιληφθέν αιτήματος να παύσει η εκτέλεση του μέτρου αυτού και να ανακτηθούν τα ήδη καταβληθέντα ποσά, οφείλει να διατάξει όλα τα αναγκαία μέτρα για να συναχθούν οι συνέπειες τυχόν παραβάσεως της υποχρεώσεως αναστολής της εκτελέσεως του εν λόγω μέτρου.
 Προς τούτο, το εθνικό δικαστήριο δύναται να αποφασίσει να αναστείλει την εκτέλεση του επίμαχου μέτρου και να διατάξει την ανάκτηση των ήδη καταβληθέντων ποσών. Δύναται επίσης να αποφασίσει να διατάξει προσωρινά μέτρα προκειμένου να διαφυλαχθούν, αφενός, τα συμφέροντα των ενδιαφερόμενων μερών και, αφετέρου, η αποτελεσματικότητα της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας.
 Όταν το εθνικό δικαστήριο έχει αμφιβολίες ως προς το ζήτημα αν το επίμαχο μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ ή ως προς το κύρος ή την ερμηνεία της αποφάσεως κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας, αφενός, δύναται να ζητήσει διευκρινίσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και, αφετέρου, δύναται ή οφείλει, σύμφωνα με το άρθρο 267, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, να θέσει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 273 της 8.9.2012.


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/22
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 13 Μαΐου 2016 — flightright GmbH κατά Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA
 (Υπόθεση C-274/16)
 (2016/C 343/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: flightright GmbH
 Εναγόμενη: Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Σε περίπτωση που η μεταφορά επιβατών πραγματοποιείται με δύο πτήσεις χωρίς σημαντικής διάρκειας παραμονή στον αερολιμένα μετεπιβιβάσεως, λογίζεται ο τόπος αφίξεως της δεύτερης πτήσεως ως τόπος εκπληρώσεως της παροχής κατά την έννοια του άρθρου 7, σημείο 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 1215/2012 (1), όταν η αγωγή στρέφεται κατά του μεταφορέα που πραγματοποίησε την πρώτη πτήση, σε σχέση με την οποία διαπράχθηκε η παρατυπία, και η μεταφορά με τη δεύτερη πτήση πραγματοποιείται από άλλον αερομεταφορέα;
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE L 351, σ. 1).


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Σεπτεμβρίου 2006 [αίτηση του College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie κατά Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 (Υπόθεση C-138/05) (1)
 (Έγκριση φυτοπροστατευτικών προϊόντων και βιοκτόνων - Οδηγία 91/414/ΕΟΚ - Άρθρο 8 - Οδηγία 98/8/ΕΚ - Άρθρο 16 - Εξουσία των κρατών μελών κατά τη μεταβατική περίοδο)
 (2006/C 281/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 College van Beroep voor het bedrijfsleven
 Διάδικοι στην κύρια δίκη
 Προσφεύγον: Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie
 Καθού: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
 παρισταμένης της: LTO Nederland
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Ερμηνεία των άρθρων 4, 8, παράγραφοι 2 και 3, και 23 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (EE L 230, σ. 1) — Ερμηνεία του άρθρου 16 της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (EE L 123, σ. 1) — Προηγούμενη έγκριση — Λήξασα προθεσμία μεταφοράς — Εφαρμογή από τα εθνικά δικαστήρια — Έγκριση προϊόντων που βρίσκονταν στην αγορά δύο χρόνια μετά την κοινοποίηση της οδηγίας — Επανεξέταση προϊόντων
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, έχει το ίδιο περιεχόμενο με το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων.
 2)
 Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/414 δεν δημιουργεί μια υποχρέωση «standstill». Ωστόσο, τα άρθρα 10, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ και 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ καθώς και η οδηγία 91/414 επιβάλλουν να μη θεσπίσουν τα κράτη μέλη κατά τη μεταβατική περίοδο του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής διατάξεις ικανές να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την επίτευξη του αποτελέσματος που επιδιώκει η οδηγία αυτή. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη δεν δύνανται κατά τη μεταβατική αυτή περίοδο να τροποποιήσουν την εφαρμοστέα ρύθμιση κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μπορέσουν να εγκρίνουν ένα φυτοπροστατευτικό προϊόν, που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της διατάξεως αυτής, χωρίς να λάβουν δεόντως υπόψη τις συνέπειες που το προϊόν αυτό μπορεί να έχει για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων καθώς και για το περιβάλλον. Ομοίως, απόφαση σχετικά με έγκριση μπορεί να ληφθεί μόνο βάσει φακέλου ο οποίος περιέχει τα αναγκαία στοιχεία για να μπορέσουν να αξιολογηθούν πραγματικά οι συνέπειες αυτές.
 3)
 Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/414 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος, αν επιτρέψει τη διάθεση στην αγορά, στο έδαφός του, φυτοπροστατευτικών προϊόντων τα οποία περιέχουν δραστικές ουσίες που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της εν λόγω οδηγίας και που βρίσκονταν στην αγορά δύο χρόνια μετά την ημερομηνία κοινοποιήσεως της οδηγίας αυτής, δεν οφείλει να τηρήσει τις διατάξεις του άρθρου 4 ή 8, παράγραφος 3, της ίδιας οδηγίας.


text:
4)
 Του αιτούντος δικαστηρίου έργο είναι να εκτιμήσει αν η αξιολόγηση που έγινε κατ' εφαρμογήν του άρθρου 16aa του νόμου του 1962 περί φυτοπροστατευτικών προϊόντων και βιοκτόνων (Bestrijdingsmiddelenwet), όπως τροποποιήθηκε με νόμο της 6ης Φεβρουαρίου 2003, στοιχεί με όλα τα χαρακτηριστικά μιας επανεξετάσεως υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/414, και μεταξύ αυτών με εκείνα που διευκρινίζονται στις σκέψεις 53 και 54 της παρούσας αποφάσεως.
 5)
 Το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/414 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι περιέχει μόνο διατάξεις σχετικά με την παροχή στοιχείων πριν από μια επανεξέταση.
 (1) ΕΕ C 143 της 11.6.2005.


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/26
 Aίτηση αναιρέσεως που κατέθεσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 15 Ιουλίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-389/10 και T-419/10
 (Υπόθεση C-522/15 P)
 (2015/C 406/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Rossi και V. Bottka)
 Αναιρεσίβλητες: Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) και Ori Martin SA
 Αιτήματα
 Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 (i)
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που μείωσε το βασικό ποσό του επιβληθέντος στην SLM προστίμου κρίνοντας ότι η προσβληθείσα απόφαση της Επιτροπής δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι, ως προς ένα μέρος της παραβάσεως, η SLM δεν είχε συμμετοχή στην εξωτερική πτυχή του Club Italia·
 (ii)
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που μείωσε το ποσό του επιβληθέντος στην SLM προστίμου σε 1,956 εκατομμύρια ευρώ ακυρώνοντας το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην SLM αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την Ori Martin·
 (iii)
 στο πλαίσιο της ασκήσεως της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, να υπολογίσει εκ νέου το ποσό του επιβλητέου προστίμου, σύμφωνα με αυτό που ζητεί η Επιτροπή·
 (iv)
 να καταδικάσει τις προσφεύγουσες πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 (i)
 Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά επειδή έκρινε εσφαλμένως ότι το βασικό ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην SLM με την προσβληθείσα απόφαση της Επιτροπής ήταν 19,8 εκατομμύρια ευρώ, και όχι 15,965 εκατομμύρια ευρώ όπως ορίζεται στη δεύτερη διορθωτική απόφαση, εκ των οποίων 14 εκατομμύρια ευρώ οφείλονταν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την Ori Martin.
 (ii)
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των κανόνων περί της αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης σχετικά με τα πρόστιμα και κατά τον υπολογισμό του ανωτάτου ορίου του 10 %, κατά το μέρος που καθόρισε το τελικό ποσό του οφειλόμενου από την SLM προστίμου σε 1,956 εκατομμύρια ευρώ, κατ’ εφαρμογήν του εκ του νόμου ορίου του 10 % του συνολικού κύκλου εργασιών της SLM κατά το έτος αναφοράς που προβλέπεται από το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1). Εν προκειμένω, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έπρεπε να ορίσει ότι η SLM όχι μόνο ευθυνόταν ατομικά για την καταβολή 1,956 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά επίσης ευθυνόταν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την Ori Martin για την καταβολή επιπλέον 13,3 εκατομμυρίων ευρώ. Πράγματι, ο υπολογισμός των ανωτάτων ορίων έπρεπε να γίνει χωριστά ως προς την ατομική ευθύνη της SLM κατά την περίοδο κατά την οποία είχε συμμετοχή στην παράβαση χωρίς να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ori Martin (το ανώτατο όριο σχετικά με τον παγκόσμιο κύκλο εργασιών της SLM) και ως προς την αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη της SLM και της Ori Martin κατά την περίοδο κατά την οποία η θυγατρική εταιρία βρισκόταν υπό τον έλεγχο της μητρικής (το ανώτατο όριο σχετικά με τον παγκόσμιο κύκλο εργασιών της Ori Martin, το οποίο δεν είχε καλυφθεί εν προκειμένω).
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται


text:
 8.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 287/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2016 — salesforce.com κατά EUIPO (SOCIAL.COM)
 (Υπόθεση T-134/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης SOCIAL.COM - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])
 (2016/C 287/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: salesforce.com, Inc. (Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: A. Nordemann και M. Maier, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Fischer)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Ιανουαρίου 2015 (υπόθεση R 1752/2014-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου SOCIAL.COM ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την salesforce.com, Inc. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 171 της 26.5.2015.


text:
 20. 12. 97 Hel Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 387/11
 τους παράνομες, με αποκλειστική αναΦορά στις ενι Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπεβαλε το tribunal
 σχύσεις που χορηγήθηκαν μετά την 1η Ιουλίου 1990. de commerce (δεύτερο τμήμα) de Tournai, με απόφαση της
 30ής Οκτωβρίου 1997, στην υπόθεση General Motors Corpo
 (') Απόφαση σχετικά με τις ενισχύσεις που χορηγούνται απο τη ration κατά Yplon SA
 Regione Friuli-Venezia Giulia υπέρ των οδικών μεταφορέων της
 εν λόγω περιφέρειας. (Υπόθεση C-375/97)
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001 , σ. 135. (97/C 387/17)
 Με απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 1997, που περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 3 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, το tribunal de commerce
 Αίτηση προς το Δικαστήριο που υπεβαλε το Bayerischer (δεύτερο τμήμα) de Tournai, στο πλαίσιο της δίκης μεταξύ
 Verwaltungsgerichtshof, με απόφαση της 20ής Οκτωβρίου General Motors Corporation και Yplon SA που εκκρεμεί
 1997, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στα πλαί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 σια της εκκρεμούς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου στικής αποφάσεως επί του ακολούθου ερωτήματος:
 διαφοράς μεταξύ Anton Feyrer κατά Landkreis Rottal-Inn,
 μετέχει της δίκης: Landesanwaltschaft Bayern, ως εκπρόσω
 πος του δημοσίου συμφέροντος Σε σχέση με το άρθρο 13 Aie του ενιαίου νόμου Μπενελούξ
 (Υπόθεση C-374/97) που προστέθηκε σύμφωνα με το τροποποιητικό πρωτόκολλο
 και ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1996, ποια είναι η ακριβής
 (97/C 387/16) έννοια του όρου «φήμη του σήματος» και μπορεί να θεωρη
 θεί ότι αυτή η «φήμη» αναφέρεται σε ολόκληρο το έδαφος
 Με απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 1997, η οποία περιήλθε Μπενελούξ ή σε ένα τμήμα αυτού ;
 στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Νοεμβρίου 1997, το
 Bayerischer Verwaltungsgerichtshof υπέβαλε στο Δικαστήριο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση για την έκδοση προδι
 καστικής αποφάσεως, στα πλαίσια της εκκρεμούς ενώπιον
 του αιτούντος δικαστηρίου διαφοράς μεταξύ Anton Feyrer
 κατά Landkreis Rottal-Inn, εκπροσωπουμένου από το Land
 rat, μετέχει της δίκης: Landesanwaltschaft Bayern, ως εκ Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπε
 πρόσωπος του δημοσίου συμφέροντος, επί των ακόλουθων βαλε το Arrondissementsrechtbank te Rotterdam, με διάταξη
 ερωτημάτων: της 30ής Οκτωβρίου 1997, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης
 κατά του Florus Ariël Wijsenbeek
 1 . Μπορεί ένας ιδιώτης να αρνηθεί την καταβολή υψηλό (Υπόθεση C-378/97)
 τερων τελών από τα κατ' αποκοπήν ποσά του σημείου 1
 του παραρτήματος στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδη (97/C 387/18)
 γίας 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('), όπως τροπο
 ποιήθηκε από την οδηγία 93/118/ΕΚ (2), όταν το κράτος
 μέλος δεν έχει μεταφέρει στο εσωτερικό του δίκαιο την Με διάταξη της 30ής Οκτωβρίου 1997, η οποία περιήλθε στη
 οδηγία 93/118/ΕΚ εντός της ταχθείσας προθεσμίας; Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 5 Νοεμβρίου 1997, το Arrondissementsrechtbank te Rot
 2. Μπορεί ένα κράτος μέλος άνευ ετέρου, επικαλούμενο το terdam, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον του ποινικής
 σημείο 4 στοιχείο β) τον παραρτήματος στο άρθρο 2 δίκης κατά του Florus Ariël Wijsenbeek, ζητεί από το
 παράγραφος 1 της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου, Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 93/118/ΕΚ, να ει ακόλουθων ερωτημάτων:
 σπράττει υψηλότερα τέλη από


text:
τα κατ' αποκοπήν ποσά,
 εφ' όσον τα εισπραττόμενα τέλη δεν υπερβαίνουν το Έχουν το άρθρο 7 A δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ, το
 πραγματικό κόστος; οποίο ορίζει ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο
 3. Εξαρτάται το δικαίωμα των κρατών μελών προς είσ χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η
 πραξη υψηλότερου ποσού από τα κοινοτικά τέλη ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, και το άρθρο 8 A της
 σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 της οδηγίας 85/ συνθήκης ΕΚ, το οποίο ορίζει ότι κάθε πολίτης της Ένωσης
 73/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από την έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα
 οδηγία 93/118/ΕΚ, από το συνολικό τέλος που εισπράττε στο έδαφος των κρατών μελών, την έννοια ότι απαγορεύουν
 ται από κάθε κράτος μέλος και από το πραγματικό κό την προβλεπόμενη από εθνική ρύθμιση κράτους μέλους και
 στος των συνολικών εξόδων επιθεωρήσεως σε κάθε κρά επισύρουσα ποινικές κυρώσεις υποχρέωση επιδείξεως του
 τος μέλος ή αρκεί, όταν το κράτος μέλος έχει παραχω διαβατηρίου κατά την είσοδο σε κράτος μέλος ενός ατόμου
 ρήσει στις δημοτικές ή κοινοτικές αρχές το δικαίωμα (ακόμη και αν δεν είναι πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης)
 εισπράξεως των τελών, το ότι το εσπραττόμενο από τις όταν αυτό το άτομο εισέρχεται σ' αυτό το κράτος μέλος
 εκάστοτε δημοτικές ή κοινοτικές αρχές συνολικό τέλος μέσω του εθνικού αεροδρομίου προερχόμενο από άλλο κρά
 δεν υπερβαίνει το πραγματικό κόστος των επιθεωρήσεων τος μέλος;
 των αρχών αυτών;
 Απαγορεύει οποιαδήποτε άλλη διάταξη του κοινοτικού
 (>) ΕΕ L 32 της 5. 2. 1985, σ. 14. δικαίου την επιβολή της υποχρεώσεως αυτής;
 (2) ΕΕ L 340 της 31 . 12. 1993, α 15.


text:
Αριθ. C 199/24 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28 . 6 . 97
 ονόματι, εκπροσωπούμενες απο τους Gerrit Schohe και 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 Philipp von Dietze , δικηγόρους Αμβούργου , με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο το δικηγόρο Marc Baden, 24 rue Marie
 Adelaïde, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωποι: Anders Jessen, Paul Nemitz και Georg M.
 Berrisch), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως
 C(95) 3319 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1995. ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 όσον αφορά τη χορήγηση φορολογικών ενισχύσεων υπό
 μορφή αποσβέσεων υπέρ γερμανικών αεροπορικών εταιρει της 2ας Μαΐου 1997
 ών, το Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο στην υπόθεση Τ-90/96, Automobiles Peugeot SA κατά
 από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, και P. Lindh, J. Azizi, J. D. Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (')
 Cooke και M. Jaeger, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδω (Ανταγωνισμός — Προσφυγή ακυρώσεως — Ένσταση
 σε στις 14 Μαρτίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτι απαραδέκτου)
 κό :
 (97/C 199/67)
 1 . Καταογεíται η δίκη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2. Καταδικαζει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων. Στην υπόθεση Τ-90/96, Automobiles Peugeot SA, με έδρα το
 Παρίσι, εκπροσωπούμενη από τον Xavier de Roux, δικηγόρο
 (') ΕΕ αριθ . C 145 της 18 . 5 . 1996. Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο
 Jacques Loesch, 8, rue Zithe , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς οι Francisco Enrique
 Gonzalez Diaz και Guy Charrier και στη συνέχεια μόνον o
 Guy Charrier), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως τεσσάρων
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ εγγράφων της Επιτροπής της 3ης και της 22ας Απριλίου 1996,
 της 21ης Μαρτίου 1997 τα οποία φέρονται ότι απορρίπτουν αιτήσεις της προσφεύ
 γουσας να μεταχειριστεί η Επιτροπή ως εμπιστευτικές ορι
 στην υπόθεση Τ-79/96 R, Camar Sri κατά Επιτροπής των σμένες πληροφορίες που αυτή της παρέσχε στο πλαίσιο του
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άρθρου 11 του κανονισμού αριθ . 17 του Συμβουλίου , της 6ης
 (Κοινή οργάνωση των αγορών — Μπανάνες — Αίτηση Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των
 λήψεως ασφαλιστικών μέτρων — Aίτηση χορηγήσεως αδει άρθρων 85 και 86 της συνθήκης (2), το Πρωτοδικείο (δεύτερο
 ών εισαγωγής) τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. Bellamy, Πρόεδρο, τον A.
 (97/C 199/66) Καλογερόπουλο και την P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: H.
 Jung, εξέδωσε στις 2 Μαΐου 1997 διάταξη με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Στην υπόθεση Τ-79/96 R, Camar Sri, με έδρα τη Φλωρεντία 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 ( Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους Wilma Viscardini Donà ,
 Mariano Paolin και Simonetta Donà, δικηγόρους, μέλη του 2. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Δικηγορικού Συλλόγου της Πάδουας, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Ernst Arendt, 8-10,
 rue Mathias Hardt, υποστηριζόμενη από την Ιταλική Δημο (') ΕΕ αριθ . C 233 της 10. 8. 1996.
 2 ) ΕΕ ειδ . έκδ . 08/001 , σ. 25 .
 κρατία (εκπρόσωποι: Umberto Leanza και Pier Giorgio
 Ferri), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκ
 πρόσωπος: Eugenio De March), υποστηριζόμενης από τη
 Γαλλική Δημοκρατία (Εκπρόσωποι: Frédéric Pascal και
 Catherine de Salins), με


text:
αντικείμενο αίτηση υποβληθείσα
 δυνάμει του άρθρου 186 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 διώκεται η έκδοση εκ μέρους του Προέδρου του Πρωτοδι ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 κείου διατάξεως εντέλλουσας, ως κύριο αίτημα, την Επιτρο της 26ης Μαρτίου 1997
 πή να χορηγήσει στην Camar Sri, τρέχοντος του 1997 , άδειες
 εισαγωγής μπανανών από τρίτες χώρες ή μη παραδοσιακών στην υπόθεση Τ-119/96, X κατά Ευρωπαϊκού
 μπανανών ΑΚΕ, σε ποσότητα ίση με τη διαφορά μεταξύ της Κοινοβουλίου (')
 ποσότητας μπανανών Σομαλίας που θα μπορέσει να εισαγά (Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως — Προηγούμενη
 γει η Camar Sri και εκείνης που η ίδια είχε εισαγάγει κατά την διοικητική ένσταση — Ένσταση απαραδέκτου)
 τριετία 1988, 1989 και 1990, επικουρικώς δε, τη λήψη και (97/C 199/68)
 άλλων ενδεχομένως μέτρων που θα κρίνει κατάλληλα, προ
 κειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημίας
 στην αιτούσα, εν αναμονή της αποφάσεως επί της κύριας (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 προσφυγής της, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις
 21 Μαρτίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: Στην υπόθεση Τ-119/96, X, υπάλληλος του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου , κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από
 1 . Αποορίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων. τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel ,


text:
C 226/44 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 Προσφυγη ́ Hortiplant, S.A.T. κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 12 Ιουνι ́ου 1999
 — την εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 24, παρα ́γραφος 2, του
 (Υπο ́θεση Τ-143/99) κανονισμου ́ 4253/88 (2) στις ενε ́ργειες της προσφευ ́γουσας·
 πρω ́τον, επειδη ́ δεν συντρε ́χουν στην περι ́πτωση αποφα ́σεων οι
 καταγγελλο ́μενες απο ́ την Επιτροπη ́ πλημμε ́λειες και, δευ ́τερον,
 (1999/C 226/77) επειδη ́ η εν λο ́γω δια ́ταξη δεν αποτελει ́ επαρκε ́ς νομικο ́ ́ερεισμα
 για ́ενα με ́τρο καταργη ́σεως ο ́πως το αιτου ́μενο, εφο ́σον το
 κατα ́ γρα ́μμα περιεχο ́μενο ́ της πληροι ́ μο ́νο τη δυνατο ́τητα
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) μειω ́σεως η ́ αναστολη ́ς της συνδρομη ́ς·
 Η Hortiplant, S.A.T., με ́εδρα την Amposta, Tarragona (Ισπανι ́α), — την προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, επειδη ́ δεν τηρη ́θηκαν,
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τις δικηγο ́ρους Concepción Fernández κατα ́ τη δια ́ρκεια της διεξαγωγη ́ς της διαδικασι ́ας, κα ́ποιες
 Vicién και Eva Contreras Ynzenga, με το ́πο επιδο ́σεων το ελα ́χιστες διαδικαστικε ́ς εγγυη ́σεις, κυρι ́ως αν ληφθου ́ν υπο ́ψη
 Cuatrecasas Abogados, Avenue d’Auderghem 78, 1040 οι ποινικε ́ς συνε ́πειες που μπορου ́ν να προκυ ́ψουν απο ́ το ́διο ι
 Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 12 Ιουνι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδι- γεγονο ́ς. Πρω ́τον, το απο ́ 3 Απριλι ́ου 1998 ́εγγραφο της
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς Επιτροπη ́ς το οποι ́ο, κατα ́ την α ́ποψη της προσφευ ́γουσας, θα
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. μπορου ́σε να θεωρηθει ́ ως ́εγγραφο αιτια ́σεων, ́επασχε λο ́γω
 ελλει ́ψεως σαφη ́νειας ως προς τον καταλογισμο ́ των φερομε ́νων
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: πλημμελειω ́ν. Επιπλε ́ον, η Επιτροπη ́, πα ́ντα κατα ́ την α ́ποψη
 της προσφευ ́γουσας, ́ελαβε υπο ́ψη συγκεκριμε ́να ́εγγραφα που
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 4ης Μαρτι ́ου της ει ́χαν σταλει ́ εκ λα ́θους και δεν διευκρι ́νισε ο ́τι θεωρου ́σε
 1999, καθο ́σον καταργει ́ την χορηγηθει ́σα στην Hortiplant, ανεπαρκη ́ την αιτιολογι ́α σχετικα ́ με τις δαπα ́νες του προσωπι-
 S.A.T. συνδρομη ́· κου ́. Απο ́ την α ́λλη πλευρα ́, δεν αμφισβητει ́ ο ́τι η προσφευ ́γο-
 υσα ει ́χε περατω ́σει τη διαδικασι ́α του α ́ρθρου 24, παρα ́γρα-
 φος 1, του κανονισμου ́ 4253/88 προκειμε ́νου να προβει ́ στην
 — επικουρικω ́ς, να κηρυ ́ξει εν με ́ρει α ́κυρη την απο ́φαση και να
 αναστολη ́ η ́ μει ́ωση της χορηγηθει ́σας συνδρομη ́ς.
 μειω


text:
́σει αναλο ́γως τη συνδρομη ́ που αποτελει ́ αντικει ́μενο της
 αποφα ́σεως C (92) 3125 της Επιτροπη ́ς, της 3ης ∆εκεμβρι ́ου
 1992· Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει την παραβι ́αση της αρχη ́ς της
 αναλογικο ́τητας και την παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολο-
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ σε ο ́λα τα δικαστικα ́ ́εξοδα. γη ́σεως των πρα ́ξεων.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (1) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμβρι ́ου
 1988, για διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2052/88,
 σχετικα ́ με το Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατολισμου ́ και
 Η παρου ́σα προσφυγη ́ ́εχει ως αντικει ́μενο να αρθει ́ η απο ́φαση της Εγγυη ́σεων, Τμη ́μα Προσανατολισμου ́ (ΕΕ L 374, της 31.12.1988,
 Επιτροπη ́ς της 4ης Μαρτι ́ου 1999, καθο ́σον καταργει ́τη συνδρομη ́ σ. 25).
 που χορηγη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα επιχει ́ρηση δυνα ́μει της (2) Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 4253/88 του Συμβουλι ́ου, της 19ης ∆εκεμβρι ́ου
 αποφα ́σεως C (92) 3125 της Επιτροπη ́ς, της 3ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, για τις διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2052/88,
 1992, σχετικα ́ με την χορη ́γηση συνδρομη ́ς του τμη ́ματος προσα- ο ́σον αφορα ́ τον συντονισμο ́ των παρεμβα ́σεων των διαφο ́ρων διαρθρω-
 νατολισμου ́ του ΕΓΤΠΕ, συ ́μφωνα με τον κανονισμο ́ 4256/88 (1), τικω ́ν ταμει ́ων μεταξυ ́ τους καθω ́ς και με τις παρεμβα ́σεις της
 αναποκρινομε ́νη στο προ ́γραμμα αριθ. 92 ES.06.022 με τι ́τλο: Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων και των λοιπω ́ν υφισταμε ́νων
 «Πρωτοβουλι ́α υπο ́ τη μορφη ́ προγρα ́μματος πιλο ́του επιδει ́ξεως χρηματοδοτικω ́ν οργα ́νων (ΕΕ L 374, της 31.12.1988, σ. 1).
 νε ́ου συστη ́ματος μεγα ́λης αποτελεσματικο ́τητας στην παραγωγη ́
 των φυτωρι ́ων: εφαρμογη ́ σε διακοσμητικα ́ και δασικα ́ ει ́δη».
 Αφορμη ́ για το προ ́γραμμα αυτο ́ ́εδωσαν οι ́ερευνες στις οποι ́ες
 προε ́βη η προσφευ ́γουσα, οι οποι ́ες κατε ́στησαν σαφη ́ την καλυ ́τερη
 συμπεριφορα ́, απο ́ α ́ποψη βλαστη ́σεως και παραγωγη ́ς, των φυτω ́ν
 που φυτευ ́ονται σε ́ενα νε ́ου τυ ́που μεταλλικο ́ δοχει ́ο, το οποι ́ο
 ονομα ́στηκε FIFTON PLANT και φαι ́νεται να προσαρμο ́ζεται
 ευ ́κολα στην παραγωγη ́ διακοσμητικω ́ν και δασικω ́ν ειδω ́ν δενδρυ- Προσφυγη ́ του Rui Teixeira Neves κατα ́ ∆ικαστηρι ́ου των
 λι ́ων και θα ́μνων με ειδικε ́ς απαιτη ́σεις ο ́σον αφορα ́ το βα ́θος Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις15 Ιουνι ́ου 1999
 του εδα ́φους προκειμε ́νου τα ει ́δη αυτα ́ να ριζω ́νουν και να
 αναπτυ ́σσονται καλα ́. (Υπο ́θεση T-146/99)
 Η αιτιολογι ́α της αποφα ́σεως που αποτελει ́ αντικει ́μενο της
 διαφορα ́ς στηρι ́ζεται σε συγκεκριμε ́νες οικονομικε ́ς και λογιστικε ́ς (1999/C 226/78)
 πλημμε ́λειες


text:
οι οποι ́ες, κατα ́ τη γνω ́μη της προσφευ ́γουσας,
 παρη ́χθησαν κατα ́ τη δια ́ρκεια της καταρτι ́σεως του αναφερθε ́ντος
 προγρα ́μματος· οι εν λο ́γω πλημμε ́λειες αναφε ́ρονται, ειδικο ́τερα ́ σσα διαδικασι ́ας: η πορτογαλικη ́)
 (Γλω
 στη συγχρηματοδο ́τηση του ιδι ́ου απο ́ την επιχει ́ρηση Resteya,
 καθω ́ς και στην αιτιολογι ́α βεβαι ́ων δαπανω ́ν του προσωπικου ́ και
 των λογαριασμω ́ν που πληρω ́θηκαν στις επιχειρη ́σεις Genforsa και Ο Rui Teixeira Neves, κα ́τοικος 10, Am Gronn, L-5222
 Cedarcliff. Sandweiler, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Adriano Encarnação,
 ---pagebreak--- 7.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 226/45
 δικηγο ́ρο Porto, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον ́διο ι τον 2) Προσβολη ́ των αρχω ́ν της ́σης ι μεταχειρι ́σεως και της
 προσφευ ́γοντα, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- αντικειμενικο ́τητας της επιλογη ́ς. Ανυπαρξι ́α βαθμολογι ́ας. Κατα ́
 κω ́ν Κοινοτη ́των στις 15 Ιουνι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του τον προσφευ ́γοντα, τα κριτη ́ρια και οι διαδικασι ́ες που επελε ́γησαν
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. για την προφορικη ́ εξε ́ταση προσβα ́λλουν επι ́σης τις αρχε ́ς της
 ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως των υποψηφι ́ων και της αντικειμενικη ́ς επιλογη ́ς
 στην οποι ́α πρε ́πει να προβαι ́νει η εξεταστικη ́ επιτροπη ́, καθ'
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: ο ́σον οι τεθει ́σες ερωτη ́σεις, ο ́ντας υπερβολικα ́ ευ ́κολες, γενικε ́ς,
 περιγραφικε ́ς και πρακτικε ́ς δημιου ́ργησαν δια ́κριση εις βα ́ρος των
 1) να ακυρω ́σει την απο ́φαση της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς του υποψηφι ́ων με υψηλο ́τερα προσο ́ντα και δεν κατε ́στησαν ́ετσι
 διαγωνισμου ́ CJ 41/98 της 15.3.1999, να μην εγγρα ́ψει τον στοιχειωδω ́ς δυνατη ́ την αντικειμενικη ́ και ουσιαστικη ́ συ ́γκριση
 προσφευ ́γοντα στον πι ́νακα επιτυχο ́ντων· των προσο ́ντων των υποψηφι ́ων, αδυναμι ́α την οποι ́α ενι ́σχυσε το
 γεγονο ́ς ο ́τι δεν δο ́θηκαν βαθμοι ́.
 2) να ακυρω ́σει ο ́λες τις επακολουθη ́σασες πρα ́ξεις του εν 3) Ανεπαρκη ́ς, πλημμελη ́ς και ανακο ́λουθη αιτιολογι ́α. Ως ́ενας
 λο ́γω διαγωνισμου ́, περιλαμβανομε ́νου και του διορισμου ́ του απο ́ τους λο ́γους αποκλεισμου ́ του προσφευ ́γοντος φε ́ρεται η
 υποψηφι ́ου που επελε ́γη για τη θε ́ση νομικου ́ συμβου ́λου επι ́ περιορισμε ́νη του πει ́ρα σε θε ́ματα συμβα ́σεων, πρα ́γμα που, κατα ́
 διοικητικω ́ν υποθε ́σεων· τον προσφευ ́γοντα, αντιφα ́σκει προς την απο ́φαση της ́διας ι της
 εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς να του επιτρε ́ψει να συμμετα ́σχει στην
 3) να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. προφορικη ́ εξε ́ταση, θεωρω ́ντας ο ́τι ο προσφευ ́γων πληρου ́σε ο ́λες
 τις προϋποθε ́σεις συμμετοχη ́ς που ορι ́ζονταν στην προκη ́ρυξη του
 διαγωνισμου


text:
́, μεταξυ ́ των οποι ́ων συγκαταλεγο ́ταν η εμπεριστα-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τωμε ́νη επαγγελματικη ́ πει ́ρα σε καθη ́κοντα συναφη ́ με τα της προς
 πλη ́ρωση θε ́σεως. Πε ́ραν του ́του, πε ́ραν του ο ́τι η μη —συνολικη ́
 η ́ τμηματικη ́— βαθμολο ́γηση των υποψηφι ́ων, η οποι ́α αναγνωρι ́ζε-
 ται στην αιτιολογι ́α, παραβια ́ζει την αρχη ́ της αντικειμενικο ́τητας
 1) Παρα ́βαση της προκηρυ ́ξεως του διαγωνισμου ́. Κατα ́ τον της επιλογη ́ς της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς, το γεγονο ́ς ο ́τι η
 προσφευ ́γοντα, το περιεχο ́μενο της προφορικη ́ς εξετα ́σεως υπερ- αιτιολογι ́α αγνοει ́ ολοσχερω ́ς την ποσοτικη ́ αποτι ́μηση των αποτε-
 βαι ́νει το πλαι ́σιο που περιγρα ́φεται στην προκη ́ρυξη του διαγω- λεσμα ́των των υποψηφι ́ων συνιστα ́ μη θεραπευ ́σιμη πλημμε ́λεια.
 νισμου ́ και δεν αντιστοιχει ́ προς τους σκοπου ́ς της εξετα ́σεως και
 του διαγωνισμου ́. Και του ́το διο ́τι η σχετικη ́ βαρυ ́τητα και ο 4) Κατα ́χρηση εξουσι ́ας. Κατα ́ τον προσφευ ́γοντα, εξ αρχη ́ς η
 χρο ́νος που δο ́θηκαν για το προαιρετικο ́ θε ́μα (δι ́καιο των δημοσι ́ων προ ́θεση της Α∆Α δεν η ́ταν να διοργανω ́ σει δι ́καιο διαγωνισμο ́, για
 συμβα ́σεων και διαγωνισμω ́ν), που η ́σαν ́σα
 ι προς τη βαρυ ́τητα και να προσδιορι ́σει τον καλυ ́τερο υποψη ́φιο, αλλα ́ να προετοιμα ́σει
 τον χρο ́νο που δο ́θηκαν για το κυ ́ριο και υποχρεωτικο ́ θε ́μα τον διορισμο ́ του υποψηφι ́ου τον οποι ́ο ει ́χε επιλε ́ξει εκ των
 (κοινοτικο ́ και δημοσιοϋπαλληλικο ́ δι ́καιο), συνιστου ́ν παρα ́βαση προτε ́ρων βα ́σει κριτηρι ́ων ασχε ́των προς την επαγγελματικη ́
 της διατα ́ξεως της προκηρυ ́ξεως κατα ́ την οποι ́α η γνω ́ση του ικανο ́τητα και να αποκλει ́σει προληπτικω ́ς υποψηφι ́ους με υπε ́ρ-
 δικαι ́ου των δημοσι ́ων συμβα ́σεων η ́ταν απλω ́ς επιθυμητη ́ και δεν τερα προσο ́ντα, γι'αυτο ́ και το περιεχο ́μενο της προφορικη ́ς
 συνιστου ́σε προϋπο ́θεση εκ των ων ουκ α ́νευ για τη συμμετοχη ́ εξετα ́σεως επελε ́γη απο ́ την εξεταστικη ́ επιτροπη ́ κατα ́ τρο ́πον ω ́στε
 στην προφορικη ́ εξε ́ταση (και, α ́ρα, κατα ́ μει ́ζονα λο ́γο, για την να μη δω ́σει τη δυνατο ́τητα στους καλυτε ́ρους νομικου ́ς να
 εγγραφη ́ στον πι ́νακα επιτυχο ́ντων). διακριθου ́ν.


text:
 9.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 11ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-610/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώθηκε παράβαση - Ένσταση απαραδέκτου - Άρθρα 228, παράγραφος 2, ΕΚ και 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ - Μη εκτέλεση - Χρηματικές κυρώσεις)
 2013/C 38/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky και C. Urraca Caviedes)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad)
 υποστηριζόμενο από: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, D. Hadroušek και J. Očková)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 260 ΣΛΕΕ — Μη εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 2002 στην υπόθεση C-499/99 (Συλλογή 2002, σ. I-603) — Αίτημα επιβολής και καθορισμού του ύψους χρηματικής ποινής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη έχοντας λάβει εντός της προθεσμίας που του τάχθηκε με το συμπληρωματικό έγγραφο οχλήσεως, το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε στις 18 Μαρτίου 2010 κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 2002, C 499/99, Επιτροπή κατά Ισπανίας, ιδίως όσον αφορά την ανάκτηση από την Industrias Domésticas SA των ενισχύσεων οι οποίες, κατά την απόφαση 91/1/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τις ενισχύσεις που η κεντρική κυβέρνηση και ορισμένες αυτόνομες κυβερνήσεις της Ισπανίας έχουν χορηγήσει στη Magefesa, παραγωγό οικιακών ειδών ανοξείδωτου χάλυβα και μικρών ηλεκτρικών συσκευών, κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες προς την κοινή αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την παράγραφο 1 του ίδιου αυτού άρθρου.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης», χρηματική ποινή ύψους 50 000 ευρώ για κάθε μέρα καθυστερήσεως κατά την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωσή του προς την προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ισπανίας, από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως και μέχρι την εκτέλεση της προαναφερθείσας αποφάσεως Επιτροπή κατά Ισπανίας.
 3)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης», το κατ’ αποκοπή ποσό των 20 εκατομμυρίων ευρώ.
 4)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 5)
 Η Τσεχική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 72 της 5.3.2011.


text:
24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/5
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- 'Εχουν οι λε ́ξεις «ε ́χει γι ́νει ουσιαστικη ́ χρη ́ση» του α ́ρθρου 12,
 βαλε το Kilpailuneuvosto με απο ́φαση της 14ης ∆εκεμβρι ́ου παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 89/104/EOK (1), πρω ́της οδηγι ́ας του
 2000 στην υπο ́θεση Αrkkitehtuuritoimisto Riitta Kor- Συμβουλι ́ου για την προσε ́γγιση των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν
 honen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy και μελω ́ν περι ́ σημα ́των, την ́εννοια που εκτι ́θεται ανωτε ́ρω στο
 Vilho Tervomaa κατα ́ της Varkauden Taitotalo Oy σημει ́ο 3.4 (2), σε περι ́πτωση δε αρνητικη ́ς απαντη ́σεως βα ́σει ποιου
 (α ́λλου) κριτηρι ́ου πρε ́πει να καθοριστει ́ η ́εννοια της «ουσιαστικη ́ς
 χρη ́σεως»;
 (Υπο ́θεση C-18/01)
 Μπορει ́ να προ ́κειται για «ουσιαστικη ́ χρη ́ση» κατα ́ τα ανωτε ́ρω και
 (2001/C 95/07) ο ́ταν, υπο ́ το ση ́μα, δεν αποτελου ́ν αντικει ́μενο εμπορι ́ας νε ́α
 εμπορευ ́ματα αλλα ́ ο ́ντως ασκου ́νται α ́λλες δραστηριο ́τητες ο ́πως
 Με απο ́φαση της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη οι περιγραφο ́μενες ανωτε ́ρω στο σημει ́ο 3.1, v και vi (3);
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16
 Ιανουαρι ́ου 2001, το Kilpailuneuvosto, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς
 μεταξυ ́ Αrkkitehtuuritoimisto Riitta Korhonen Oy,
 Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy και Vilho Tervomaa (1) EE L 40 της 11.2.1989, σ. 1.
 κατα ́ Varkauden Taitotalo Oy που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ (2) «Στο ερω ́τημα αν κα ́ποια χρη ́ση μπορει ́ να θεωρηθει ́ ως «ουσιαστικη ́
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των χρη ́ση» μπορει ́ να δοθει ́ απα ́ντηση μο ́νον αν (i) ληφθου ́ν υπο ́ψη ο ́λα
 τα προσιδια ́ζοντα γεγονο ́τα και ο ́λες οι προσιδια ́ζουσες περιστα ́σεις,
 εξη ́ς ερωτημα ́των:
 οπο ́τε (ii) καθοριστικο ́ ει ́ναι το αν το συ ́νολο αυτω ́ν των γεγονο ́των
 και περιστα ́σεων, εξεταζομε ́νων στην αλληλεξα ́ρτηση ́ τους και σε
 Πρε ́πει ανω ́νυμη εταιρι ́α, ανη ́κουσα σε αρχε ́ς τοπικη ́ς αυτοδιοι- σχε ́ση με αυτο ́ που δικαιολογει ́ται στον οικει ́ο τομε ́α οικονομικω ́ν
 κη ́σεως και της οποι ́ας ο ́ελεγχος ασκει ́ται απο ́ τις αρχε ́ς αυτε ́ς, να συναλλαγω ́ν να θεωρηθει ́ ο ́τι ́εχει συνη ́θη και εμπορικο ́ χαρακτη ́ρα,
 θεωρηθει ́ ως αναθε ́τουσα αρχη ́ υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, δημιουργει ́ την εντυ ́πωση ο ́τι η χρη ́ση αποσκοπει ́ στην εξευ ́ρεση η ́
 στοιχει ́ο β', της οδηγι ́ας 92/50/EOK του Συμβουλι ́ου (1), για τον διατη ́ρηση δυνατοτη ́των πωλη ́σεως των εμπορευμα ́των και υπηρεσιω ́ν
 συντονισμο ́ των διαδικασιω ́ν συνα


text:
́ψεως δημοσι ́ων συμβα ́σεων που φε ́ρουν το ση ́μα και ο ́χι απλω ́ς και μο ́νο στη διατη ́ρηση του
 παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν, αν η εταιρι ́α προμηθευ ́εται υπηρεσι ́ες μελετω ́ν ση ́ματος και οπο ́τε (iii) πρε ́πει, ο ́σον αφορα ́ αυτα ́ τα γεγονο ́τα και
 και κατασκευω ́ν με σκοπο ́ την κατασκευη ́ εγκαταστα ́σεων προς αυτε ́ς τις περιστα ́σεις, κατα ́ κανο ́να να λαμβα ́νεται ως βα ́ση το ει ́δος,
 η ́εκταση, η συχνο ́τητα, η τακτικο ́τητα καθω ́ς και η δια ́ρκεια της
 εκμι ́σθωση σε επιχειρη ́σεις; χρη ́σεως αυτη ́ς σε συνδυασμο ́ με το ει ́δος του εμπορευ ́ματος η ́ της
 υπηρεσι ́ας και το ει ́δος και το με ́γεθος της επιχειρη ́σεως».
 Ως συμπληρωματικη ́ ερω ́τηση: επηρεα ́ζει την απα ́ντηση το γεγονο ́ς (3) Πω ́ληση εξαρτημα ́των και (μη σεσημασμε ́νων) προϊο ́ντων για
 ο ́τι με το σχε ́διο κατασκευη ́ς σκοπει ́ται η δημιουργι ́α προϋπο- πυροσβεστικε ́ς συσκευε ́ς, οι οποι ́ες φε ́ρουν το ση ́μα MINIMAX, σε
 θε ́σεων για την α ́σκηση εμπορικω ́ν δραστηριοτη ́των στην περιοχη ́; επιχειρη ́σεις που συντηρου ́ν τε ́τοιες συσκευε ́ς. Συντη ́ρηση, ́ελεγχος,
 επανεξε ́ταση, επισκευη ́ και επιθεω ́ρηση πυροσβεστικω ́ν συσκευω ́ν, οι
 Ως δευ ́τερη συμπληρωματικη ́ ερω ́τηση: επηρεα ́ζει την απα ́ντηση οποι ́ες φε ́ρουν το ση ́μα MINIMAX και τις αυτοκο ́λλητες ταινι ́ες
 «'Ετοιμο προς χρη ́ση Minimax».
 το γεγονο ́ς ο ́τι τα προς κατασκευη ́ν κτι ́ρια θα εκμισθωθου ́ν σε μι ́α
 μο ́νον επιχει ́ρηση;
 (1) EE L 209 της 24.7.1992, σ. 1.
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Sandro Cognigni, ασκηθει ́σα την
 1η Φεβρουαρι ́ου 2001 κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε
 στις 30 Νοεμβρι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Κοινοτη ́των (πρω ́ το τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-314/00, Sandro
 βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απο ́φαση της Cognigni κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 26ης Ιανουαρι ́ου 2001 στην υπο ́θεση Αnsul B.V. κατα ́ Αjax
 Brandbeveiliging B.V.
 (Υπο ́θεση C-43/01 P)
 (Υπο ́θεση C-40/01)
 (2001/C 95/09)
 (2001/C 95/08)
 Ο Sandro Cognigni, εκπροσωπου ́μενος απο ́ το δικηγο ́ρο Walter
 Με απο ́φαση της 26ης Ιανουαρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Massucci, του δικηγορικου ́ συλλο ́γου της πο ́λεως Fermo (AP), με
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις διευ ́θυνση γραφει ́ου νia Giovanni XXIII, Pedaso, α ́σκησε την 1η
 31 Ιανουαρι ́ου 2001, το Ηοge Raad der Nederlanden, στο Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Αnsul B.V. και Αjax Brand- Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της διατα ́ξεως που εξε ́δωσε στις
 beveiliging B.V. που εκκρεμει ́ ενω


text:
́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́- 30 Νοεμβρι ́ου 2000 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτη- (πρω ́το τμη ́μα) στην υπο ́θεση T-314/00, Sandro Cognigni κατα ́
 μα ́των: Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ---pagebreak--- C 95/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.3.2001
 Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: 95/63/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 5ης ∆εκεμβρι ́ου 1995 (1)
 για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 89/655/EOK (2) σχετικα ́
 — να εξαφανι ́σει την αναιρεσιβαλλο ́μενη δια ́ταξη και να αναπε ́μ- με τις ελα ́χιστες προδιαγραφε ́ς ασφαλει ́ας και υγει ́ας για τη
 ψει την υπο ́θεση στον αρμο ́διο επι ́ της ουσι ́ας δικαστη ́ χρησιμοποι ́ηση εξοπλισμου ́ εργασι ́ας απο ́ τους εργαζομε ́νους
 κατα ́ την εργασι ́α τους η ́/και παραλει ́ποντας να ενημερω ́σει
 — να καταδικα ́σει την αναιρεσι ́βλητη στα δικαστικα ́ ́εξοδα σχετικω ́ς την Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 αμφοτε ́ρων των βαθμω ́ν. απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ· και
 — να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1) Επι ́του νομικου ́ προσδιορισμου ́ της πρωτοδι ́κως ασκηθει ́σας
 προσφυγη ́ς Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, κατα ́ το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει τα κρα ́τη
 με ́λη ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα συνεπα ́γεται για
 Λαμβα ́νοντας υπο ́ψη την πρωτοδι ́κως ασκηθει ́σα προσφυγη ́ τα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να τηρου ́ν την προθεσμι ́α που
 και δοθε ́ντος ο ́τι το τυπικο ́ ζη ́τημα του nome iuris αυτη ́ς τα ́σσει η οδηγι ́α για τη συμμο ́ρφωση προς αυτη ́ν. Η προθεσμι ́α
 δεν μπορει ́ να εκληφθει ́ ως λο ́γος απαραδε ́κτου αυτη ́ς, αυτη ́ ́εληξε στις 5 ∆εκεμβρι ́ου 1998 και η Ιρλανδι ́α δεν θε ́σπισε
 παρι ́σταται νο ́μιμος ο ισχυρισμο ́ς ο ́τι επιβα ́λλεται να αναιρε- τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την εν
 θει ́ πλη ́ρως το επι ́ του θε ́ματος σκεπτικο ́ της αναιρεσιβαλλο- λο ́γω οδηγι ́α.
 με ́νης διατα ́ξεως.
 (1) EE L 335 της 30.12.1995, σ. 28.
 (2) EE L 393 της 30.12.1989, σ. 13.
 2) Επι ́ της αρμοδιο ́τητας του Πρωτοδικει ́ου
 Ει ́ναι προ ́δηλο ο ́τι, εφο ́σον προ ́κειται για διαφορα ́ μεταξυ ́
 ενο ́ς οργα ́νου των Κοινοτη ́των και ενο ́ς με ́λους μιας
 συσταθει ́σας απο ́ αυτο ́ συμβουλευτικη ́ς επιτροπη ́ς, το Πρω-
 τοδικει ́ο ει ́ναι αρμο ́διο να επιληφθει ́ της διαφορα ́ς.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Tribunale di Siena


text:
με δια ́ταξη της 26ης Ιανουαρι ́ου
 Εξα ́λλου, κατα ́ το α ́ρθρο 91 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς 2001 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Milena Castellani κατα ́
 Κατα ́στασης των Υπαλλη ́λων και του λοιπου ́ προσωπικου ́ Ιstituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, το ∆ικαστη ́ριο ει ́ναι αρμο ́διο
 να αποφαι ́νεται επι ́ των διαφορω ́ν μεταξυ ́ της Κοινο ́τητας (Υπο ́θεση C-50/01)
 και «ενο ́ς προσω ́που που υπο ́κειται στον παρο ́ντα Κανο-
 νισμο ́». Αν το Πρωτοδικει ́ο απεκδυο ́ταν της αρμοδιο ́τητα ́ς (2001/C 95/11)
 του υπε ́ρ του ∆ικαστηρι ́ου θα ο ́φειλε να διαβιβα ́σει αυτεπαγ-
 γε ́λτως το δικο ́γραφο της προσφυγη ́ς στο αρμο ́διο δικαιοδο- Με δια ́ταξη της 26ης Ιανουαρι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 τικο ́ ο ́ργανο. Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 5 Φεβρουαρι ́ου 2001, το Tribunale di Siena υπε ́βαλε στο
 ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στο πλαι ́σιο της υποθε ́-
 σεως Milena Castellani κατα ́ Ιstituto nazionale della previdenza
 sociale (INPS), τα ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́ματα:
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Αν η απαγο ́ρευση της δυνατο ́τητας σωρευ ́σεως της λογιστικη ́ς
 της ∆ημοκρατι ́ας της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις αξι ́ας των ́εκτακτων αποδοχω ́ν μισθολογικη ́ς ολοκληρω ́σεως με τις
 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 αποδοχε ́ς που καταβλη ́θηκαν στον εργαζο ́μενο κατα ́ την περι ́οδο
 αναφορα ́ς (α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 4, του υπ' αριθ. 80/1992
 (Υπο ́θεση C-48/01) νομοθετικου ́ διατα ́γματος) ει ́ναι συ ́μφωνη — υπο ́ το πρι ́σμα και
 των προγενε ́στερων αποφα ́σεων του ∆ΕΚ επι ́ του προαναφερθε ́ντος
 νομοθετικου ́ διατα ́γματος — με την οδηγι ́α (ΕΟΚ) 987/1980 (1),
 (2001/C 95/10)
 και συγκεκριμε ́να:
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ 1) αν η ως α ́νω απαγο ́ρευση της δυνατο ́τητας σωρευ ́σεως μπορει ́
 την Νicola Verrell, με ́λος της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο να θεωρηθει ́ συ ́μφωνη με τον σκοπο ́ της οδηγι ́ας, ο οποι ́ος
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, επι ́σης με ́λος ει ́ναι (α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1) η διασφα ́λιση της πληρωμη ́ς
 της νομικη ́ς υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις των ανεξο ́φλητων απαιτη ́σεων απο ́ μισθου ́ς για ́ενα συγκεκρι-
 5 Φεβρουαρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν με ́νο χρονικο ́ δια ́στημα (α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 2) και οι
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της ∆ημοκρατι ́ας της Ιρλανδι ́ας. οποι ́οι αφορου ́ν μια ορισμε ́νη περι ́οδο (α ́ρθρο 4, παρα ́γρα-
 φοι 1 και 2), η ́
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 2) αν η ανωτε ́ρω απαγο


text:
́ρευση της δυνατο ́τητας σωρευ ́σεως
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει ανταποκρι ́νεται σε ́ενα κριτη ́ριο που φε ́ρει τον χαρακτη ́ρα
 τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που αρωγη ́ς, που δεν ει ́ναι συ ́μφωνο με το κοινωνικο ́ κριτη ́ριο
 ει ́ναι αναγκαι ́ες προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α στο οποι ́ο στηρι ́ζεται η οδηγι ́α 987/80·


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/30
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το tribunal des affaires de sécurité sociale de Longwy με απόφαση της 14ης Απριλίου 2005 στην υπόθεση Fabien Nemec κατά Caisse Régionale d'Assurance Maladie du Nord-Est
 (Υπόθεση C-205/05)
 (2005/C 182/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Με απόφαση της 14ης Απριλίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 11 Μαΐου 2005, το tribunal des affaires de sécurité sociale de Longwy, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Fabien Nemec και Caisse Régionale d'Assurance Maladie du Nord-Est, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Έλαβε το C.R.A.M. μία βλαπτική για τον ενδιαφερόμενο απόφαση η οποία παραβιάζει την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων που καθιερώνει το άρθρο 39 της Συνθήκης, τον κανονισμό ΕΚ 883/2004 (1) ή το άρθρο 15 του κανονισμού ΕΚ 574/72 (2), αρνούμενο να λάβει υπόψη του τους μισθούς που εισπράχθηκαν στο Βέλγιο από τον FABIEN NEMEC κατά τον υπολογισμό του ύψους του επιδόματος των εργαζομένων στον τομέα του αμιάντου που του χορηγήθηκε κατ' εφαρμογήν του άρθρου 41 του νόμου 98-1194 της 23 Δεκεμβρίου 1998, βάσει των διατάξεων του άρθρου 2 του εκτελεστικού διατάγματος που εκδόθηκε βάσει του νόμου 99-247 της 29 Μαρτίου 1999 και της εγκυκλίου 2SS/4B/99 αριθμ. 332 της 9 Ιουνίου 1999 με το σκεπτικό ότι από τους μισθούς αυτούς δεν παρακρατήθηκαν οι εισφορές που προβλέπει το άρθρο L 242-1 του γαλλικού κώδικα κοινωνικής ασφαλίσεως;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 166, σ. 1).
 (2) (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. τόμος 05/001, σ. 138).


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 6 Ιουνίου 2011 — Μ. Μ. κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδίας, Attorney General
 (Υπόθεση C-277/11)
 2011/C 226/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Ireland
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Μ. Μ.
 Καθών: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδία, Attorney General
 Προδικαστικό ερώτημα
 1)
 Σε περίπτωση που ο αιτών να του αναγνωρισθεί η ιδιότητα του πρόσφυγα ζητεί, μετά την απόρριψη της αιτήσεώς του, την παροχή επικουρικής προστασίας και προτείνεται η απόρριψη και της εν λόγω αιτήσεως, υπέχουν οι διοικητικές αρχές του συγκεκριμένου κράτους μέλους, βάσει της προβλεπόμενης στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) του Συμβουλίου απαιτήσεως συνεργασίας με τον αιτούντα, την υποχρέωση γνωστοποιήσεως στον αιτούντα των αποτελεσμάτων της αξιολογήσεώς τους, πριν από την έκδοση τελικής αποφάσεως, κατά τρόπον ώστε να του παρέχεται η δυνατότητα να διατυπώσει τις απόψεις του επί της προτεινόμενης απορριπτικής αποφάσεως;
 (1) ΕΕ L 304, σ. 12.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/16
 Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2012 — Région Poitou-Charentes κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-31/12)
 2012/C 109/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Région Poitou-Charentes (Poitiers, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J. Capiaux, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την από 18 Νοεμβρίου 2011 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μην περατώσει το πρόγραμμα κοινοτικής πρωτοβουλίας INTERREG III B «Ατλαντικός χώρος» 2000/2006 (CCI 2001 RG 16 0 PC 006).
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη του ως άνω αιτήματος, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Πρώτον, ότι η απόφαση της Επιτροπής υπήρξε παράτυπη, στο μέτρο που δεν ήταν δυνατό να δικαιολογηθεί εξουσιοδότηση υπογραφής προς το πρόσωπο το οποίο υπέγραψε την προσβαλλόμενη πράξη.
 2)
 Δεύτερον, ότι συντρέχει περίπτωση παραβάσεως ουσιώδους τύπου, καθόσον η Επιτροπή δεν τήρησε τις επιτακτικές προθεσμίες που προβλέπει το άρθρο 37, παράγραφος 1, του κανονισμού 1260/1999 (1) όσον αφορά την αιτιολόγηση της εκτιμήσεώς της ότι η τελική έκθεση της προσφεύγουσας δεν ήταν ικανοποιητική.
 3)
 Τρίτον, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον:
 —
 προσήψε στην προσφεύγουσα ότι δεν τήρησε τους κανόνες σχετικά με την έγκριση της τελικής εκθέσεως, ενώ ο κανονισμός της επιτροπής παρακολουθήσεως του προγράμματος προέβλεπε σύστημα σιωπηρής εγκρίσεως της εν λόγω εκθέσεως μετά το πέρας δέκα ημερών, και
 —
 επισήμανε ότι η έκθεση της προσφεύγουσας έπρεπε να έχει συνταχθεί στην αγγλική γλώσσα, μολονότι δεν υφίστατο οποιοσδήποτε κανόνας που να ορίζει ως προϋπόθεση του κύρους μιας εκθέσεως την κατάρτισή της σε άλλη γλώσσα, πλην της γλώσσας της αρχής διαχειρίσεως (η οποία ήταν εν προκειμένω η γαλλική).
 4)
 Τέταρτον, ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε την προσβαλλόμενη απόφαση.
 5)
 Πέμπτον, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας, καθόσον έλαβε υπόψη έναν λόγο εκ φύσεως ξένο προς το ευρωπαϊκό συμφέρον για να μην περατώσει το επίμαχο πρόγραμμα πρωτοβουλίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά Ταμεία (ΕΕ L 161, σ. 1).


text:
 27.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 380/12
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2014 — Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-261/12) (1)
 ((Αγωγή αποζημιώσεως - Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Διαγωνισμός - Ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας αρμόδιας για την προστασία του ανταγωνισμού επιτροπής στη Σερβία - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζόμενου - Αγωγή προδήλως στερούμενη νομικής βάσεως))
 2014/C 380/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ (Χαλάνδρι, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Α. Κρυσταλλίδης, δικηγόρος)
 Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και P. van Nuffel)
 Αντικείμενο
 Αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα κατόπιν της αποφάσεως της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σερβία να ανακαλέσει την απόφαση περί αναθέσεως στην ενάγουσα της συμβάσεως στο πλαίσιο του διαγωνισμού EuropeAid/131427/C/SER/RS, σχετικά με την ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας της επιτροπής προστασίας του ανταγωνισμού (CPC) στην Δημοκρατία της Σερβίας (JO 2011/S 147-243259).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2.
 Καταδικάζει τη Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 243 της 11.8.2012.