text:
σκοπό την προώθηση και την πώληση του διαφημιστικού χώρου ο οποίος διατίθεται στο πλαίσιο της μηχανής αναζήτησης και που ασκεί δραστηριότητα κατευθυνόμενη προς τους κατοίκους του εν λόγω κράτους μέλους.
 3)
 Τα άρθρα 12, στοιχείο β', και 14, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46 έχουν την έννοια ότι, προκειμένου να προστατεύονται τα δικαιώματα που προβλέπουν οι διατάξεις αυτές και εφόσον πληρούνται πράγματι οι οριζόμενες από αυτές προϋποθέσεις, ο φορέας εκμετάλλευσης μηχανής αναζήτησης υποχρεούται να απαλείφει από τον κατάλογο αποτελεσμάτων, ο οποίος εμφανίζεται κατόπιν αναζήτησης που έχει διενεργηθεί με βάση το ονοματεπώνυμο ενός προσώπου, συνδέσμους προς δημοσιευμένες από τρίτους ιστοσελίδες που περιέχουν πληροφορίες σχετικές με το πρόσωπο αυτό, και στην περίπτωση κατά την οποία το ονοματεπώνυμο αυτό ή οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν διαγραφεί προηγουμένως ή ταυτοχρόνως από τις ως άνω ιστοσελίδες, η υποχρέωση δε αυτή ισχύει ακόμη και όταν αυτή καθαυτή η δημοσίευση των επίμαχων πληροφοριών στις εν λόγω ιστοσελίδες είναι νόμιμη.
 4)
 Τα άρθρα 12, στοιχείο β', και 14, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46 έχουν την έννοια ότι, στο πλαίσιο της εκτίμησης σχετικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων, πρέπει μεταξύ άλλων να εξετάζεται αν το υποκείμενο των δεδομένων έχει δικαίωμα να πάψει η σχετική με το πρόσωπό του πληροφορία να συνδέεται, επί του παρόντος, με το ονοματεπώνυμό του μέσω του καταλόγου αποτελεσμάτων ο οποίος προκύπτει κατόπιν αναζήτησης που έχει διενεργηθεί με βάση το ονοματεπώνυμο αυτό, χωρίς πάντως η αναγνώριση του δικαιώματος αυτού να προϋποθέτει ότι η εμφάνιση της επίμαχης πληροφορίας στον κατάλογο αποτελεσμάτων προκαλεί βλάβη στο υποκείμενο των δεδομένων. Δεδομένου ότι το υποκείμενο των δεδομένων μπορεί, βάσει των θεμελιωδών δικαιωμάτων του κατά τα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ζητήσει να πάψει η επίμαχη πληροφορία να τίθεται στη διάθεση του ευρέος κοινού λόγω της εμφάνισής της στον προαναφερθέντα κατάλογο αποτελεσμάτων, τα δικαιώματα αυτά καταρχήν υπερέχουν όχι μόνο του οικονομικού συμφέροντος του φορέα εκμετάλλευσης της μηχανής αναζήτησης, αλλά και του συμφέροντος του κοινού να αποκτήσει πρόσβαση στην πληροφορία αυτή στο πλαίσιο αναζήτησης με βάση το ονοματεπώνυμο του εν λόγω υποκειμένου. Εντούτοις, τούτο δεν ισχύει όταν, για ειδικούς λόγους, όπως ο ρόλος που διαδραματίζει το εν λόγω υποκείμενο στον δημόσιο βίο, προκύπτει ότι η επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα του υποκειμένου δικαιολογείται από το υπέρτερο συμφέρον του κοινού για πρόσβαση στην επίμαχη πληροφορία συνεπεία της εμφάνισής της στον προαναφερθέντα κατάλογο.
 (1) ΕΕ C 165 της 9.6.2012.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/41
 Προσφυγή της 4ης Ιουνίου 2007 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-205/07)
 (2007/C 170/78)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την πρόσκληση για εκδήλωση ενδιαφέροντος EPSO/CAST/EU/27/07, για την κατάρτιση πίνακα υποψηφίων που θα μπορούν να προσληφθούν ως επί συμβάσει υπάλληλοι για την άσκηση διαφόρων δραστηριοτήτων στα θεσμικά όργανα και τους κοινοτικούς οργανισμούς, που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του EPSO, http://europa.eu/epso/cast27/call, στις 27.3.2007, μόνο στην αγγλική, τη γαλλική και τη γερμανική γλώσσα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-156/07, Ισπανία κατά Επιτροπής.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C 348/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 8.12.2001
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ της οδηγι ́ας και προσβα ́λλει τη γενικη ́ αρχη ́ της διαφα ́νειας,
 Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 17 Οκτωβρι ́ου καθ' ο ́σον επιτρε ́πει την υποδιαι ́ρεση των αντικειμενικω ́ν κριτηρι ́ων
 2001 αξιολογη ́σεως των προσφορω ́ν κατα ́ υπο-ομα ́δες πριν απο ́ το
 α ́νοιγμα των φακε ́λων. Τε ́λος, η Επιτροπη ́ υποστηρι ́ζει ο ́τι η Ιταλικη ́
 ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να ανακοινω ́σει την ́εκδοση του
 (Υπο ́θεση C-412/01) διατα ́γματος 116/97 του Προε ́δρου του Υπουργικου ́ Συμβουλι ́ου
 υπε ́πεσε, περαιτε ́ρω, σε παρα ́βαση του α ́ρθρου 44, παρα ́γραφος 2,
 της οδηγι ́ας.
 (2001/C 348/35)
 (1) ΕΕ 1992 L 209, σ. 1.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Michel Nolin επικουρου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο Massimo
 Moretto, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στις 17 Οκτωβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας. Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας, ασκηθει ́σα στις 17 Οκτωβρι ́ου
 2001
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Υπο ́θεση C-414/01)
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, αναφε ́ροντας, (2001/C 348/36)
 στο α ́ρθρο 2 του διατα ́γματος 116 του Προε ́δρου του
 Υπουργικου ́ Συμβουλι ́ου της 27ης Φεβρουαρι ́ου 1997,
 με ́σω παραπομπη ́ς στο α ́ρθρο 14 του νομοθετικου ́ διατα ́γμα-
 τος 157 της 17ης Μαρτι ́ου 1995, μεταξυ ́ των κριτηρι ́ων Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 αναθε ́σεως τα οποι ́α μπορου ́ν να λαμβα ́νουν υπο ́ψη οι την Ι. Martı́nez del Peral, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 αναθε ́τουσες αρχε ́ς για τον προσδιορισμο ́ της πλε ́ον συμ- L. Escobar, με ́λος της Νομικη ́ς της Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner
 φε ́ρουσας απο ́ οικονομικη ́ α ́ποψη προσφορα ́ς, τα κριτη ́ρια C 254, α ́σκησε στις 17 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου
 επιλογη ́ς του α ́ρθρου 32 της οδηγι ́ας 92/50/ΕΟΚ (1), αναφε ́- των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της
 ροντας μεταξυ ́ των κριτηρι ́ων αναθε ́σεως την πιστοποι ́ηση Ισπανι ́ας.
 ποιο ́τητας και «α ́λλα στοιχει ́α τα οποι ́α ενδεχομε ́νως ορι ́ζουν
 οι αναθε ́τουσες αρχε ́ς για να προσδω ́σουν ειδικο ́τερα τις
 ιδιο ́τητες του διαγωνιζομε ́νου σε σχε ́ση προς την υποκει ́μενη Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 στον διαγωνισμο ́ υπηρεσι ́α», προβλε ́ποντας τη δυνατο ́τητα
 υποδιαιρε ́σεως των κριτηρι ́ων αξιολογη ́σεως των προσφορω ́ν — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο της


text:
Ισπανι ́ας, μη θεσπι ́ζοντας
 κατα ́ υπο-ομα ́δες πριν απο ́ το α ́νοιγμα των φακε ́λων και, τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που
 τε ́λος, παραλει ́ποντας να ανακοινω ́σει στην Επιτροπη ́ το ει ́ναι αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρφωση ́ του προς την οδηγι ́α
 κει ́μενο του διατα ́γματος 116/97 του Προε ́δρου του Υπουρ- 97/7/EK (1) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβου-
 γικου ́ Συμβουλι ́ου, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ λι ́ου, της 20η ́ς Μαι ̈́ου 1997, για την προστασι ́α των
 την οδηγι ́α 92/50/ΕΟΚ και ειδικο ́τερα απο ́ τα α ́ρθρα της 23, καταναλωτω ́ν κατα ́ τις εξ αποστα ́σεως συμβα ́σεις, η ́, εν πα ́ση
 32, 36, και 44. περιπτω ́σει, μη ́εχοντας κοινοποιη ́σει τη θε ́σπιση των ως α ́νω
 διατα ́ξεων στην Επιτροπη ́, αθε ́τησε τις υποχρεω ́σεις που
 υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 1, της ως α ́νω οδηγι ́ας.
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — Να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Επιτροπη ́ υποστηρι ́ζει ο ́τι οι προσβαλλο ́μενες διατα ́ξεις του Συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 15, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 97/7/ΕΚ,
 διατα ́γματος 116/97 του Προε ́δρου του Υπουργικου ́ Συμβουλι ́ου το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας ο ́φειλε να θεσπι ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα
 τελου ́ν σε προφανη ́ αντι ́θεση προς την οδηγι ́α 92/50, καθ' ο ́σον συμμορφω ́σεω ́ς του προς αυτη ́ το αργο ́τερο ́εως τις 4 Ιουνι ́ου
 προβλε ́πουν την εφαρμογη ́ κριτηρι ́ων αξιολογη ́σεως σχετικα ́ με 2000.
 την τεχνικη ́ ικανο ́τητα των διαγωνιζομε ́νων και κατα ́ το στα ́διο
 αξιολογη ́σεως της πλε ́ον συμφε ́ρουσας απο ́ οικονομικη ́ α ́ποψη
 προσφορα ́ς, συγχε ́οντας ́ετσι το στα ́διο της επιλογη ́ς με το στα ́διο (1) EE L 144 της 4.6.1997, σ. 19.
 της κατακυρω ́σεως. Απο ́ την α ́λλη πλευρα ́, η Επιτροπη ́ υποστηρι ́ζει
 ο ́τι το εν λο ́γω δια ́ταγμα παραβια ́ζει το α ́ρθρο 36, παρα ́γραφος 2,


text:
 18.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 309/24
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 30 Μαΐου 2017 — Nisreen Sharqawi κ.λπ. κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-319/17)
 (2017/C 309/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες, εκκαλούντες και αναιρεσείοντες: Nisreen Sharqawi, Yazan Fattayrji, τέκνο νομίμως εκπροσωπούμενο από τη Nisreen Sharqawi, Hosam Fattayrji, τέκνο νομίμως εκπροσωπούμενο από τη Nisreen Sharqawi
 Καθής, εφεσίβλητη και αναιρεσίβλητη: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αποκλείει η μεταβατική διάταξη του άρθρου 52, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (1) την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως που προβλέπει ότι αίτηση διεθνούς προστασίας, η οποία υποβάλλεται ενώ άλλο κράτος μέλος έχει ήδη χορηγήσει επικουρική προστασία, είναι απαράδεκτη, δυνάμει της διευρυμένης εξουσιοδοτήσεως που παρέχει το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2013/32/ΕΕ εν αντιθέσει προς την αντίστοιχη προγενέστερη διάταξη του δικαίου της Ένωσης, στον βαθμό που η εθνική ρύθμιση εφαρμόζεται και για αιτήσεις οι οποίες υποβλήθηκαν πριν από την 20ή Ιουλίου 2015 ελλείψει εθνικού μεταβατικού καθεστώτος;
 Επιτρέπει η μεταβατική διάταξη του άρθρου 52, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν αναδρομικώς τη διευρυμένη εξουσιοδότηση που παρέχει το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, με αποτέλεσμα να θεωρούνται ως απαράδεκτες και οι αιτήσεις ασύλου οι οποίες είχαν υποβληθεί πριν από την εφαρμογή της διευρυμένης εξουσιοδοτήσεως σε εθνικό επίπεδο, αλλά δεν είχαν κριθεί οριστικά κατά τον χρόνο της εν λόγω εφαρμογής;
 2)
 Παρέχει το άρθρο 33 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ δικαίωμα επιλογής στα κράτη μέλη σχετικά με το αν θα πρέπει να απορρίψουν ως απαράδεκτη αίτηση ασύλου λόγω της ευθύνης άλλου κράτους μέλους για την εξέταση της αιτήσεως (κανονισμός Δουβλίνου) ή δυνάμει του άρθρου 33, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2013/32/ΕΕ;
 3)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει το δίκαιο της Ένωσης σε κράτος μέλος να απορρίψει, κατ’ εφαρμογή της εξουσιοδοτήσεως που παρέχει το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, ως απαράδεκτη μια αίτηση διεθνούς προστασίας λόγω της χορηγήσεως επικουρικής προστασίας σε άλλο κράτος μέλος, εάν
 α)
 ο αιτών επιδιώκει την περαιτέρω ενίσχυση (διά της χορηγήσεως του καθεστώτος του πρόσφυγα) της επικουρικής προστασίας που του χορηγήθηκε σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν συστημικές ελλείψεις στη διαδικασία ασύλου, ή
 β)
 η διαμορφωθείσα κατάσταση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ιδίως οι συνθήκες διαβιώσεως για τους δικαιούχους επικουρικής προστασίας, στο άλλο κράτος μέλος που έχει χορηγήσει ήδη επικουρική προστασία στον αιτούντα,
 —
 αντιβαίνει στο άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο άρθρο 3 της ΕΣΔΑ, ή
 —
 δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 20 επ. της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, μολονότι δεν αντιβαίνει στο άρθρο 4 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και στο άρθρο 3 της ΕΣΔΑ;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 3β: ισχύει τούτο ακόμη και όταν οι δικαιούχοι επικουρικής προστασίας δεν λαμβάνουν ή λαμβάνουν αισθητά περιορισμένες παροχές προς εξασφάλιση της βασικής διαβιώσεως σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη, αλλά η μεταχείρισή τους δεν διαφέρει από εκείνη που


text:
επιφυλάσσεται στους υπηκόους του συγκεκριμένου κράτους μέλους;
 5)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα:
 α)
 Εφαρμόζεται ο κανονισμός Δουβλίνο III στο πλαίσιο διαδικασίας χορηγήσεως διεθνούς προστασίας, εάν η αίτηση ασύλου έχει υποβληθεί μεν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, αλλά το αίτημα εκ νέου αναλήψεως υποβλήθηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 και ο αιτών είχε τύχει ήδη επικουρικής προστασίας σε προγενέστερο χρόνο (τον Φεβρουάριο του 2013) στο κράτος μέλος στο οποίο απευθύνθηκε το αίτημα εκ νέου αναλήψεως;
 β)
 Απορρέει από τις διατάξεις του κανονιστικού πλαισίου του Δουβλίνου μια –σιωπηρή– μετάθεση της ευθύνης στο κράτος μέλος που ζητεί την εκ νέου ανάληψη αιτούντος, όταν το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται το αίτημα εκ νέου αναλήψεως απορρίπτει το εν λόγω αίτημα που υποβλήθηκε εμπρόθεσμα βάσει των διατάξεων του κανονιστικού πλαισίου του Δουβλίνου και επικαλείται αντ’ αυτού μια διακρατική συμφωνία επανεισδοχής;
 (1) Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (EE L 180, σ. 60).


text:
20.3.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 71/21
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης ∆εκεμβρίου 2003 της 11ης ∆εκεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-65/99: Strintzis Lines Shipping SA κατά στην υπόθεση T-66/99: Μινωικές Γραμμές ΑΝΕ (Minoan
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) Lines SA) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ανταγωνισμός — Κανονισμός (ΕΟΚ) 4056/86 — Έλεγχοι («Ανταγωνισμός — Κανονισμός (ΕΟΚ) 4056/86 — Έλεγχοι
 στους χώρους εταιρίας ανεξάρτητης προς την αποδέκτρια στους χώρους εταιρίας ανεξάρτητης προς την αποδέκτρια
 της αποφάσεως διενέργειας ελέγχου — Άρθρο 85, παρά- της αποφάσεως διενέργειας ελέγχου — Άρθρο 85, παρά-
 γραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81, παράγραφος 1, γραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81, παράγραφος 1,
 ΕΚ) — Κρατική ρύθμιση περί θαλασσίων μεταφορών και ΕΚ) — Κρατική ρύθμιση περί θαλασσίων μεταφορών και
 πρακτική των δημοσίων αρχών — ∆υνατότητα εφαρμογής πρακτική των δημοσίων αρχών — ∆υνατότητα εφαρμογής
 του άρθρου 85 της Συνθήκης — ∆υνατότητα καταλο- του άρθρου 85 της Συνθήκης — ∆υνατότητα καταλο-
 γισμού της συνιστώσας παράβαση συμπεριφοράς — γισμού της συνιστώσας παράβαση συμπεριφοράς —
 Πρόστιμο — Εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών Πρόστιμο — Εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών
 για τον υπολογισμό των προστίμων») για τον υπολογισμό των προστίμων»)
 (2004/C 71/36) (2004/C 71/37)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική) (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 Στην υπόθεση T-65/99, Γραμμές Στρίντζη Ναυτιλιακή ΑΕ, με Στην υπόθεση T-66/99, Μινωικές Γραμμές ΑΝΕ (Minoan Lines
 έδρα τον Πειραιά (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τους Κ. Αδα- SA), με έδρα το Ηράκλειο (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τον
 μαντόπουλο, Β. Ακριτίδη και Α. Παπακριβόπουλο, δικηγόρους, Η. Σουφλερό, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal,
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal, ∆. Τριανταφύλλου ∆. Τριανταφύλλου και Α. Οικονόμου), με αντικείμενο αίτημα περί
 και Γ. Αθανασίου), με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της ακυρώσεως της αποφάσεως 1999/271/ΕΚ της Επιτροπής, της
 αποφάσεως 1999/271/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης ∆εκεμβρίου 9ης ∆εκεμβρίου 1998, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του
 1998, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/34.466 — Ελληνικά Πορθμεία)
 Συνθήκης ΕΚ (IV/34.466 — Ελληνικά Πορθμεία) (ΕΕ 1999, (ΕΕ 1999, L 109, σ. 24), το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα),
 L 109, σ. 24), το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από συγκείμενο από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas
 τους J. D. Cooke, Πρόεδρο, R. García-Valdecasas και P. Lindh, και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος
 δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 ∆εκεμβρίου 2003, απόφαση με το
 στις 11 ∆εκεμβρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή. 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και 2) Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και
 τα έξοδα της Επιτροπής. τα έξοδα της Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 136 της 15.5.1999. (1) ΕΕ C 136 της 15.5.1999.


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bezpečnostní softwarová asociace — Svaz softwarové ochrany κατά Ministerstvo kultury
 (Υπόθεση C-393/09) (1)
 (Πνευματική ιδιοκτησία - Οδηγία 91/250/ΕΟΚ - Νομική προστασία των προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών - Έννοια της φράσεως «κάθε μορφή εκφράσεως ενός προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή» - Περιλαμβάνει ή όχι τη γραφική διασύνδεση χρήστη προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή - Δικαίωμα του δημιουργού - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα στην κοινωνία της πληροφορίας - Τηλεοπτική μετάδοση γραφικής διασυνδέσεως χρήστη - Παρουσίαση έργου στο κοινό)
 2011/C 63/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Nejvyšší správní soud
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bezpečnostní softwarová asociace — Svaz softwarové ochrany
 κατά
 Ministerstvo kultury
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Nejvyšší správní soud — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/250/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1991, για τη νομική προστασία των προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών (EE L 122, σ. 42) καθώς και του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (EE L 167, σ. 10) — Περιλαμβάνει ή δεν περιλαμβάνει η έννοια «κάθε μορφή έκφρασης ενός προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή» του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/250 τη γραφική διασύνδεση χρήστη
 Διατακτικό
 1)
 Η γραφική διασύνδεση χρήστη δεν αποτελεί μορφή εκφράσεως ενός προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/250/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1991, για τη νομική προστασία των προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, και δεν απολαύει της προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού επί των προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών βάσει της οδηγίας αυτής. Εντούτοις, η διασύνδεση αυτή μπορεί να τύχει της προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού ως έργο, βάσει της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, αν αποτελεί προσωπική πνευματική εργασία του δημιουργού της.
 2)
 Η τηλεοπτική μετάδοση γραφικής διασυνδέσεως χρήστη δεν αποτελεί παρουσίαση στο κοινό έργου το οποίο τυγχάνει της προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29.
 (1) ΕΕ C 11 της 16.1.2010.


text:
 26.6.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 168/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλαν οι Special Commisioners με απόφαση της 2ας Απριλίου 2004 στην υπόθεση Cadbury Schweppes plc και Cadbury Schweppes Overseas Ltd κατά Commissioners of Inland Revenue
 (Υπόθεση C-196/04)
 (2004/C 168/05)
 Με απόφαση της 29ης Απριλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Μαΐου 2004, οι Special Commisioners, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, Cadbury Schweppes plc και Cadbury Schweppes Overseas Ltd και, αφετέρου, Commissioners of Inland Revenue, που εκκρεμεί ενώπιόν τους, ζητούν από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 «Απαγορεύεται από τα άρθρα 43, 49 και 56 της συνθήκης ΕΚ η εφαρμογή εθνικής νομοθετικής ρυθμίσεως, η οποία προβλέπει υπό συγκεκριμένες περιστάσεις την επιβολή σε εταιρεία που εδρεύει στο εν λόγω κράτος μέλος φορολογικής επιβαρύνσεως για τα κέρδη θυγατρικής εταιρείας της που έχει την έδρα της σε άλλο κράτος μέλος και υπόκειται σε χαμηλότερη φορολογία;»


text:
C 55/22 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 20.2.98
 vqoämot jai rtmsónexm epifxämsxm lirhxsotä, oqiäfei: ÛO Diacqaugä sgy tpoheärexy C-169/97 (1)
 lirhxsoäy, o opoiäoy eqcórsgje tpoä sgm idioäsgsa atsgä jasó (98/C 55/43)
 sgm peqiäodo lesantä 1gy Iamotaqiäot 1938 jai 1gy Iamotaqiäot
 1945 jai cia som opoiäo jasabkgähgjam aruakirsijeäy eiruoqeäy
 sxm opoiäxm so poroä ameäqvesai rso esgärio poroä sot detseä- Le diósang sgy 18gy Repselbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 qot edauiäot, sejlaiäqesai oäsi eävei pqobeiä re epaqjeiäy jasa- Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 bokeäy cia ma apodeivheiä rtmgähgy jai jtäqia aparvoäkgrg diacqaugä sgy tpoheärexy C-169/97: Episqopgä sxm Etqx-
 jahÂ okoäjkgqg sgm peqiäodo lesantä sgy gleqolgmiäay pot paøjxäm Joimosgäsxm jasó Pqosocakijgäy Dglojqasiäay.
 eäpatre g apodedeicleämg aparvoäkgrg jai sgy 1gy Iamota-
 qiäot 1946.ë (1) EE C 199 sgy 28.6.1997.
 So óqhqo 32ter eäjso edóuio sot amxseäqx barikijotä diasóc-
 lasoy, sgy 21gy Dejelbqiäot 1967, oqiäfei: ÛSo sejlgäqio sxm
 dtäo pqogcotleämxm edauiäxm amasqeäpesai loämo cia siy peqioä-
 doty aparvokgärexy cia siy opoiäey o emdiaueqoälemoy lpoqeiä
 ma fgsgärei rtämsang rso pkaiärio ókkot bekcijotä rtmsanio- Diacqaugä sgy tpoheärexy C-193/96 (1)
 dosijotä rtrsgälasoy, enaiqotleämot sot rtmsaniodosijotä
 rtrsgälasoy sxm amenaqsgäsxm epacceklasixäm, gä rso pkaiärio (98/C 55/44)
 rtmsaniodosijotä rtrsgälasoy sgy akkodapgäy.ë
 Le diósang sgy 25gy Repselbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Aposekeiä lia diósang, oäpxy atsgä sot óqhqot 32 eäjso eäjsot slgälasoy sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 edóuio sot amxseäqx barikijotä diasóclasoy, sgy 21gy mosgäsxm apouórire sg diacqaugä sgy tpoheärexy C-193/96:
 Dejelbqiäot 1967, lia jasó so óqhqo 46b paqócqauoy 2 sot (aiäsgrg sot Verwaltungsgericht Köln cia sgm eäjdorg pqodi-
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 1408/71 qgäsqa leixärexy, amarsokgäy jarsijgäy apouórexy): Richard Buchen GmbH jasó Bezirks-
 gä jasaqcgärexy pot pqobkeäpesai apoä sg moloheriäa jqósoty regierung Köln.
 leäkoty, g opoiäa qgäsqa dem eävei euaqlocgä epiä paqovgäy pot
 tpokociäfesai rtäluxma le so óqhqo 46 paqócqauoy 1
 (1) EE C 210 sgy 20.7.1996.
 rsoiveiäo a) rgleiäo i);
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-322/96 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-205/97 (1)
 (98/C 55/42) (98/C 55/45)
 Le diósang sgy 12gy Repselbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Le diósang sgy 5gy Dejelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-322/96: (aiäsgrg sot Supremo
 diacqaugä sgy tpoheärexy C-205/97 (aiäsgrg sot Supremo
 Tribunal Administrativo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apo-
 Tribunal Administrativo cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy
 uórexy): ICT Ð InduÂstria e ComeÂrcio TeÃxtil SA jasó
 apouórexy): Fazenda PuÂblica jasó AssociacËÄao Nacional de
 Fazenda PuÂblica.
 Transportes PuÂblicos RodoviaÂrios de Mercadorias (Antram),
 paqirsaleämot sot MinisteÂrio PuÂblico.
 (1) EE C 336 sgy 9.11.1996.
 (1) EE C 252 sgy 16.8.1997.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 — Inditex κατά ΓΕΕΑ — Marín Díaz de Cerio (OFTEN)
 (Υπόθεση T-292/08) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση λεκτικού κοινοτικού σήματος OFTEN - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα OLTEN - Σχετικός λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Ομοιότητα των προϊόντων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Απόδειξη της ουσιαστικής χρήσεως του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009) - Αντικείμενο της διαφοράς ενώπιον του τμήματος προσφυγών - Άρθρα 61 και 62 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρα 63 και 64 του κανονισμού 207/2009))
 2010/C 301/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Industria de Diseño Textil (Inditex), SA (Arteixo, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio (Logroño, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Απριλίου 2008 (υπόθεση R 484/2007-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ του Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio και της Industria de Diseño Textil (Inditex), SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Industria de Diseño Textil (Inditex), SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 236 της 13.9.2008.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/54
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 2013 — Συμβούλιο κατά AY
 (Υπόθεση T-167/12 P) (1)
 (Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Περίοδος προαγωγών 2010 - Συγκριτική εξέταση των προσόντων - Επαγγελματική επιμόρφωση - Επιτυχία στις εξετάσεις του προγράμματος επαγγελματικής καταρτίσεως των υπαλλήλων της ομάδας καθηκόντων AST στο πλαίσιο της διαδικασίας πιστοποιήσεως για μετάβαση στην ομάδα καθηκόντων AD - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων)
 2013/C 344/96
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και A. Jensen)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: AY (Bousval, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 8ης Φεβρουαρίου 2012, F-23/11, ΑΥ κατά Συμβουλίου, με την οποία ζητείται η μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώτο τμήμα) της 8ης Φεβρουαρίου 2012, F-23/11, ΑΥ κατά Συμβουλίου,, στο μέτρο που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ακύρωσε την απόφαση με την οποία το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρνήθηκε να προαγάγει τον AY στον βαθμό AST 9 κατά την περίοδο προαγωγών 2010 και στο μέτρο που καταδίκασε το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων (σημεία 1 και 4 του διατακτικού αυτής της αποφάσεως).
 2)
 Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 3)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 180 της 27.7.2012.


text:
C 233/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 12.8.2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 16ης Ιουνι ́ου 2000 της 22ας Μαι ̈́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-96/99, Pieter F. Fleurbaay κατα ́ της
 στην υπο ́θεση Τ-84/98, C κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (1)
 Ενω ́ σεως (1)
 (Ευρωπαϊκη ́ Τρα ́ πεζα Επενδυ ́σεων (ΕΤΕπ) — Προσφυγη ́
 (Υπα ́ λληλοι — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Επιτροπη ́ υπαλλη ́λων — Πρα ́ ξη δεκτικη ́ προσφυγη ́ς — Προ ́δηλο
 αναπηρι ́ας — Συνταξιοδο ́τηση — Παρα ́βαση ουσιω ́ δους απαρα ́δεκτο)
 τυ ́που — Κατα ́ χρηση εξουσι ́ας — Ηθικη ́ βλα ́ βη)
 (2000/C 233/52)
 (2000/C 233/51)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-96/99, Pieter F. Fleurbaay, πρω ́ην υπα ́λληλος
 της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων, κα ́τοικος Waldbredimus
 Στην υπο ́θεση Τ-84/98, C, πρω ́ην υπαλλη ́λου του Συμβουλι ́ου (Λουξεμβου ́ργο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον E. Boigelot,
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως, κατοι ́κου ∆ουβλι ́νου, εκπροσωπουμε ́νης δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον
 απο ́ τον S. O. Tuathail, barrister στον δικηγορικο ́ συ ́λλογο δικηγο ́ρο L. Schiltz, 2, rue du Fort Rheinsheim, κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς
 Ιρλανδι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον M. O’Toole, Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (εκπρο ́σωπος: L. La Marca), με αντικει ́μενο
 Ιρλανδικη ́ Πρεσβει ́α, 28, route d’Arlon, κατα ́ Συμβουλι ́ου της την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως της Ευρωπαϊκη ́ς Τρα ́πεζας
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: ο C. Robertson και η Επενδυ ́σεων που περιλαμβα ́νεται στο σημει ́ωμα της
 T. Blanchet), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως 18ης Φεβρουαρι ́ου 1999 του προε ́δρου της, το Πρωτοδικει ́ο
 677/97 του Συμβουλι ́ου, της 11ης Ιουλι ́ου 1997, περι ́ (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τη V. Tiili, Προ ́εδρο, και τους
 αυτομα ́του συνταξιοδοτη ́σεως της προσφευ ́γουσας-ενα ́γουσας R. M. Moura Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 λο ́γω ολικη ́ς και μο ́νιμης αναπηρι ́ας και, αφετε ́ρου, την επιδι ́καση H. Jung, εξε ́δωσε στις 22 Μαι ̈́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο
 αποζημιω ́σεως για την υλικη ́ ζημι ́α και χρηματικη ́ς ικανοποιη ́σεως
 για την ηθικη ́ βλα ́βη που υπε ́στη η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα, το διατακτικο ́:
 1)
 Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf,
 προ ́εδρο, και τους Μ. Βηλαρα ́ και N. Forwood, δικαστε ́ς, 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 16 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 3) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Το Βασι ́λειο των


text:
Κα ́τω Χωρω ́ ν φε ́ρει τα δικα ́ του ́εξοδα.
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση 677/97 του Συμβουλι ́ου, της
 11ης Ιουλι ́ου 1997, περι ́ αυτο ́ματης συνταξιοδοτη ́σεως της
 προσφευ ́γουσας-ενα ́γουσας λο ́γω ολικη ́ς και μο ́νιμης
 αναπηρι ́ας. (1) EE C 226 της 7.8.99.
 2) Υποχρεω ́ νει το Συμβου ́λιο να καταβα ́λει στην προσφευ ́γου-
 σα-ενα ́γουσα τη διαφορα ́ μεταξυ ́ των αποδοχω ́ ν που
 εισε ́πραττε πριν απο ́ τη συνταξιοδο ́τηση ́ της και των
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 αποδοχω ́ ν που της χορηγη ́θηκαν βα ́σει της προσβαλλομε ́νης
 αποφα ́σεως, καθω ́ ς και οποιοδη ́ποτε ́αλλο ποσο ́ εισε ́πραττε
 η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα πριν απο ́ τη συνταξιοδο ́τηση ́ της 22ας Μαι ̈́ου 2000
 της, εντο ́κως προς 5,5 % ετησι ́ως.
 στην υπο ́θεση Τ-103/99, Associazione delle cantine sociali
 3) Υποχρεω ́ νει το Συμβου ́λιο να καταβα ́λει στην προσφευ ́γου- venete κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολαβητη ́ και Ευρωπαϊκου ́
 σα-ενα ́γουσα το ποσο ́ των 2000000 βελγικω ́ ν φρα ́γκων Κοινοβουλι ́ου (1)
 (BEF) ως χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης,
 εντο ́κως προς 5,5 % ετησι ́ως ́εως την καταβολη ́ του. (Προσφυγη ́ κατα ́ παραλει ́ψεως — Ευρωπαι ́ος
 διαμεσολαβητη ́ς — Απαρα ́δεκτο)
 4) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 (2000/C 233/53)
 5) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω
 (1) EE C 278 της 5.9.98.
 Στην υπο ́θεση Τ-103/99, Associazione delle cantine sociali
 venete, με ́εδρα την Πα ́δουα (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 I. Cacciavillani, δικηγο ́ρο Βενετι ́ας, και A. Cimino, δικηγο ́ρο
 ---pagebreak--- 12.8.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 233/29
 Πα ́δουας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο A. Lo- Προσφυγη ́ της Erpo Möbelwerk GmbH κατα ́ του Γραφει ́ου
 rang, 51, rue Albert 1er, κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολαβητη ́ Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (εκπρο ́σωπος: G. Grill) και Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) που ασκη ́θηκε
 (εκπρο ́σωποι: H. Krück και A. Caiola), με αντικει ́μενο αι ́τημα στις 23 Μαι ̈́ου 2000
 να διαπιστωθει ́ ο ́τι ο Ευρωπαι ́ος ∆ιαμεσολαβητη ́ς και, εφο ́σον
 απαιτει ́ται, το Κοινοβου ́λιο παρε ́λειψαν παρανο ́μως να
 διαπιστω ́σουν μια περι ́πτωση κακοδιοικη ́σεως ο ́σον αφορα ́ τις (Υπο ́θεση Τ-138/00)
 ενε ́ργειες της Επιτροπη ́ς, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, και Μ. Βηλαρα ́
 και N. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις (2000/C 233/55)
 22 Μαι ̈́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́
 2)


text:
Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Η Erpo Möbelwerk GmbH, με ́εδρα το Ertingen (Ο∆Γ),
 (1) EE C 204 της 17.7.99, σ. 39. εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο Ντυ ́σελντορφ Stephan
 v. Petersdorff-Campen του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Von der
 Osten, Pross, Ντυ ́σελντορφ, α ́σκησε στις 23 Μαι ̈́ου 2000 ενω ́πιον
 του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́
 του Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα).
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 της 24ης Μαι ̈́ου 2000
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση R 392/1999-3 της 23ης Μαρτι ́ου
 στην υπο ́θεση T-72/00 R, Steffen Skovmand κατα ́ 2000 του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς, κατα ́ το
 με ́ρος που απορρι ́πτει την προσφυγη ́·
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Υπα ́ λληλοι —
 Απο ́φαση περι ́ νε ́ας τοποθετη ́σεως — Εκ πρω ́ της ́οψεως — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 βα ́σιμο — Επει ́γον — ∆εν υφι ́σταται)
 (2000/C 233/54)
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Οικει ́ο ση ́μα: Λεκτικο ́ ση ́μα «DAS PRINZIP DER
 Στην υπο ́θεση T-72/00 R, Steffen Skovmand, υπα ́λληλος της BEQUEMLICHKEIT» αριθ. αιτη ́-
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βουκουρεστι ́ου σεως 806620
 (Ρουμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον G. Vandersanden,
 δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα
 Προϊο ́ν η ́ υπηρεσι ́α: Προϊο ́ντα των κατηγοριω ́ν 12 και
 γραφει ́α της εταιρι ́ας Société de gestion fiduciaire, 2-4, rue
 20 (μεταξυ ́ α ́λλων, αγροτικα ́
 Beck, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 οχη ́ματα, ́επιπλα)
 G. Valsesia και F. Clotuche-Duvieusart), με αντικει ́μενο αφενο ́ς,
 αι ́τηση να του επιτραπει ́, ως προσωρινο ́ με ́τρο, η προ ́σβαση στον
 φα ́κελο της διοικητικη ́ς επιτροπη ́ς της εξωτερικη ́ς υπηρεσι ́ας της Απο ́φαση προσβληθει ́σα Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως
 Επιτροπη ́ς η ́, τουλα ́χιστον, να προσκομι ́σει η Επιτροπη ́ κα ́θε ́εκθεση ενω ́πιον του τμη ́ματος καταχωρη ́σεως απο ́ τον εξεταστη ́
 η ́ κα ́θε α ́λλο ́εγγραφο αφορω ́ν τον προσφευ ́γοντα και, αφετε ́ρου, προσφυγω ́ν:
 αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της απο ́ 28 Ιανουαρι ́ου 2000
 αποφα ́σεως της ως α ́νω επιτροπη ́ς σχετικα ́ με νε ́α τοποθε ́τηση του Λο ́γοι ακυρω ́σεως: — Κακη ́ εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 7,
 προσφευ ́γοντος στη γενικη ́ διευ ́θυνση της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς στις παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο β',


text:
του
 Βρυξε ́λλες, ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 24 Μαι ̈́ου κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94·
 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: — Κακη ́ εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 7,
 παρα ́γραφος 1, στοιχει ́ο γ', του
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. κανονισμου ́ (ΕΚ) 40/94.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Ιουνίου 2007 [αίτηση του Obvodní soud pro Prahu 3 (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Telefónica O2 Czech Republic a.s., πρώην Český Telecom as κατά Czech On Line as
 (Υπόθεση C-64/06) (1)
 (Ηλεκτρονικές επικοινωνίες - Δίκτυα και υπηρεσίες - Κοινό ρυθμιστικό πλαίσιο - Δεσπόζουσα επιχείρηση - Υποχρέωση διασύνδεσης με άλλους επιχειρηματίες - Μεταβατικές διατάξεις - Οδηγία 97/33)
 (2007/C 183/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Αιτούν δικαστήριο
 Obvodní soud pro Prahu 3
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Telefónica O2 Czech Republic as, πρώην Český Telecom as
 κατά
 Czech On Line as
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Obvodní Soud pro Prahu 3 (Tσεχική Δημοκρατία) — Ερμηνεία των διατάξεων της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (ΕΕ L 108 σ. 7), καθώς και της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ L 108 σ. 33) — Υποχρέωση που επιβάλλει η εθνική ρυθμιστική αρχή σε επιχείρηση που έχει σημαντική ισχύ στην αγορά τηλεπικοινωνιών, να συνάψει σύμβαση διασυνδέσεως δικτύων με άλλον επιχειρηματία κατόπιν διοικητικής διαδικασίας που εξελίχθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος πριν την προσχώρηση στην ΕΕ και χωρίς να έχει προηγηθεί ανάλυση της αγοράς
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Δυνάμει των μεταβατικών διατάξεων της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) και της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), η Český telekomunikační úřad είχε την εξουσία να εξετάσει την υποχρέωση επιχειρήσεως τηλεπικοινωνιών με σημαντική ισχύ στην αγορά κατά την έννοια της οδηγίας 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στον χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/61/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, να συνάψει συμφωνία διασυνδέσεως του δικτύου της με το δίκτυο άλλου φορέα εκμετάλλευσης, μετά την 1η Μαΐου 2004, στο πλαίσιο των διατάξεων της οδηγίας 97/33, όπως έχει τροποποιηθεί.
 (1) ΕΕ C 121 της 20.5.2006.


text:
 26.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/28
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2013 — Gossio κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-406/13)
 2013/C 313/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Marcel Gossio (Καζαμπλάνκα, Μαρόκο) (εκπρόσωπος: S. Zokou, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει:
 —
 την απόφαση 2010/656/ΚΕΠΠΑ και τον κανονισμό (ΕΚ) 560/2005 του Συμβουλίου καθώς και την εκτελεστική απόφαση 2012/144/ΚΕΠΠΑ, της 8ης Μαρτίου 2012, για την επιβολή περιοριστικών μέτρων λόγω της καταστάσεως στην Ακτή του Ελεφαντοστού στο μέτρο που αφορούν και επηρεάζουν τον προσφεύγοντα,
 —
 την απόφαση της 17ης Μαΐου 2013 περί εγκρίσεως και παρατάσεως των ανωτέρω περιοριστικών μέτρων στο μέτρο που συνεπάγονται τη διατήρηση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/656/ΚΕΠΠΑ και του παραρτήματος IA του κανονισμού (ΕΚ) 560/2005 για την επιβολή περιοριστικών μέτρων ενόψει της καταστάσεως στην Ακτή του Ελεφαντοστού.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που:
 —
 δεν υφίσταται καμία αντικειμενική βάση και κανένα απτό αποδεικτικό στοιχείο που να στηρίζει όσα προσάπτονται σε βάρος του προσφεύγοντος,
 —
 δεν μπορεί να αποδειχθεί καμία αντικειμενική σχέση μεταξύ των προβαλλόμενων λόγων για τη δικαιολόγηση των περιοριστικών μέτρων σε βάρος του προσφεύγοντος και της γενικής καταστάσεως στην Ακτή του Ελεφαντοστού,
 —
 οι αρχικές νομικές βάσεις για την επιβολή περιοριστικών μέτρων σε βάρος του προσφεύγοντος δεν συνάδουν με τους τελευταίους λόγους που προβλήθηκαν για τη δικαιολόγηση των μέτρων αυτών,
 —
 οι αποφάσεις του Συμβουλίου συνιστούν καταστρατήγηση της διαδικασίας ή κατάχρηση εξουσίας.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος και ιδίως του τεκμηρίου αθωότητας, της επιχειρηματικής ελευθερίας, του δικαιώματος ιδιοκτησίας, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και προσβολή του δικαιώματος σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής και του δικαιώματος του ανθρώπου να μην υφίσταται απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση.


text:
 23.6.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 140/34
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 23 Απριλίου 2007 — Suez κατά ΓΕΕΑ (Delivering the essentials of life)
 (Υπόθεση T-128/07)
 (2007/C 140/58)
 Γλώσσα δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Suez SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: P. Combeau, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «Delivering the essentials of life» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1, 9, 11, 16, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 και 42 (αίτηση αριθ. 4 102 497)
 Απόφαση του εξεταστή: Άρνηση καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 (1) του Συμβουλίου, καθόσον, αντίθετα με την κρίση που διατυπώνει το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ στην προσβαλλόμενη απόφαση, το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση στερείται αποκλειστικά επαινετικού συνειρμού και δεν περιγράφει κάποιο χαρακτηριστικό ή ποιότητα των προϊόντων ή των υπηρεσιών που σκοπεί να καλύψει.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 12.8.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 190/25
 Προσφυγή της 19ης Ιουνίου — Estancia Piedra κατά ΓΕΕΑ — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)
 (Υπόθεση T-159/06)
 (2006/C 190/46)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Estancia Piedra SL (Toro, Ισπανία) (Εκπρόσωπος: B. Cordery, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Franciscan Vineyards Inc. (St. Helena, ΗΠΑ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 28ης Μαρτίου 2006 (Υπόθεση R 363/2005-2)·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η ακύρωση: Το εικονιστικό σήμα «ESTANCIA PIEDRA» για υπηρεσίες της κλάσεως 35 (συμβουλευτικές δραστηριότητες και πληροφορίες για λιανική πώληση μέσω παγκόσμιων ηλεκτρονικών δικτύων· εισαγωγές-εξαγωγές κρασιών) — Κοινοτικό σήμα με αριθμό 2127868
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτών την ακύρωση του κοινοτικού σήματος: Franciscan Vineyards Inc.
 Σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η προσφεύγουσα: Το κοινοτικό λεκτικό σήμα «ESTANCIA» για προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 33 (Κρέατα, ψάρια, καφές, τσάι, οινοπνευματώδη ποτά ...)
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Ακύρωση του κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Πρώτον, παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, κατά το μέτρο που κρίθηκε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του προγενέστερου σήματος και του «ESTANCIA PIEDRA». Δεύτερον, παράβαση των κανόνων διαδικασίας διότι το τμήμα προσφυγών δέχθηκε, κατά την προσφεύγουσα, άκυρη και εκπρόθεσμη εξουσιοδότηση της Franciscan Vineyards για τους εκπροσώπους της και παρεξέτεινε παρανόμως την προθεσμία της Franciscan Vineyards για την κατάθεση της εξουσιοδοτήσεως.


text:
 1.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/17
 Προσφυγή της 12ης Μαρτίου 2015 — Landeskreditbank Baden-Württemberg κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-122/15)
 (2015/C 178/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank (Καρλσρούη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Glos, K. Lackhoff και M. Benzing, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) της 5ης Ιανουαρίου 2015 (αριθ. ECB/SSM/15/1 — 0SK1ILSPWNVBNQWU0W18/3) που διατάσσει τη διατήρηση σε ισχύ των αποτελεσμάτων της αντικαταστάσεως της αποφάσεως της ΕΚΤ της 1ης Σεπτεμβρίου 2014 (αριθ. ECB/SSM/14/1 — 0SK1ILSPWNVBNQWU0W18/1)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από εφαρμογή εσφαλμένου κριτηρίου ελέγχου από την ΕΚΤ κατά την εκτίμηση ειδικών περιστάσεων.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η ΕΚΤ στηρίχθηκε σε τέσσερα διαφορετικά και ασυμβίβαστα μεταξύ τους κριτήρια ελέγχου για να εκτιμήσει κατά πόσον η προσφεύγουσα, παρότι πληροί το κριτήριο του μεγέθους, έπρεπε να χαρακτηριστεί λόγω ειδικών περιστάσεων ως λιγότερο σημαντικό ίδρυμα, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 4, εδάφιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 70, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 468/2014 (2). Καθένα από αυτά τα κριτήρια ελέγχου είναι αυτό καθεαυτό εσφαλμένο.
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται επίσης ότι, βάσει του άρθρου 70 , παράγραφος 1, του κανονισμού 468/2014 περί της υπάρξεως ειδικών περιστάσεων, έχει καθοριστική σημασία να συντρέχουν «ιδιαίτερες και πραγματικές συνθήκες» που να καθιστούν «ακατάλληλο» τον χαρακτηρισμό ως σημαντικό ίδρυμα και, συνακόλουθα, την συγκεντρωτική εποπτεία από την ΕΚΤ. Κατά την προσφεύγουσα, ο χαρακτηρισμός ενός ιδρύματος ως σημαντικού βάσει μόνον του κριτηρίου του μεγέθους είναι «ακατάλληλος» κατά την έννοια του άρθρου 70, παράγραφος 1, του κανονισμού 468/2014, όταν δεν είναι απαραίτητος για την επίτευξη των στόχων του κανονισμού 468/2014, ενώ η εποπτεία από την αρμόδια εθνική αρχή, υπό την μακροοικονομική προληπτική εποπτεία της ΕΚΤ, θα αρκούσε για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.
 —
 Στο πλαίσιο αυτού του λόγου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ παρέβλεψε το γεγονός ότι ο χαρακτηρισμός της προσφεύγουσας ως σημαντικού ιδρύματος, υπό το πρίσμα των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας κατά τη διάρκεια της ακροάσεως και της διαδικασίας ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου επανεξετάσεως, δεν είναι σε καμία περίπτωση απαραίτητος για την επίτευξη των στόχων του κανονισμού 1024/2013, και ότι ο χαρακτηρισμός της προσφεύγουσας ως σημαντικού ιδρύματος δεν συνάδει με τις αρχές του κανονισμού 1024/2013. Η εκτίμηση της ΕΚΤ ότι δεν συνέτρεχαν ειδικές περιστάσεις είναι προδήλως εσφαλμένη.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 —
 Στο σημείο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ενδογενώς ασυνάρτητη και αντιφατική. Η ΕΚΤ παραθέτει συνολικά τέσσερα κριτήρια ελέγχου, τα οποία είναι ασύνδετα και ασυμβίβαστα μεταξύ τους.
 —
 Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτουν με σαφήνεια από αυτήν Αντιθέτως, οι παρατηρήσεις της ΕΚΤ περιορίστηκαν σε απλές εικασίες και αρνήσεις.
 —
 Επίσης, η


text:
απόφαση εσφαλμένως δεν λαμβάνει υπόψη τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας κατά τη διοικητική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η ΕΚΤ δεν τεκμηριώνει τον λόγο για τον οποίο οι νομικές και πραγματικές περιστάσεις που προέβαλε η προσφεύγουσα δεν επαρκούσαν για να ανατρέψουν το τεκμήριο του άρθρου 6, παράγραφος 4, εδάφιο 2, του κανονισμού 1024/2013.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας λόγω παράνομης ασκήσεως διακριτικής ευχέρειας.
 —
 Στο πλαίσιο αυτού του λόγου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ παρέβη την υποχρέωση να ασκεί την παρεχόμενη σε αυτή, βάσει των άρθρων 6, παράγραφος 4, εδάφιο 2, του κανονισμού 1024/2013 και 70 του κανονισμού 468/2014, διακριτική της ευχέρεια κατά περίπτωση. Συνεπώς, η ΕΚΤ προέβη σε κατάχρηση εξουσίας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως εξετάσεως και συνεκτιμήσεως όλων των σχετικών περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως.
 —
 Στο σημείο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ παρέβη την υποχρέωσή της να εξετάσει και να συνεκτιμήσει, επιμελώς και αμερολήπτως, όλα τα σχετικά πραγματικά και νομικά στοιχεία της συγκεκριμένης περιπτώσεως, κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας. Συγκεκριμένα, παρέλειψε να εξετάσει όλα τα πραγματικά και νομικά στοιχεία, τα οποία προέβαλε η προσφεύγουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 2013 για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 287, σ. 63).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 16ης Απριλίου 2014 που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (ΕΕ L 141, σ. 1)


text:
 28.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 320/45
 Προσφυγή της 5ης Αυγούστου 2015 — AlzChem κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-451/15)
 (2015/C 320/63)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: AlzChem AG (Trostberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Borsos, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση Ares (2015) 2176662 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 26ης Μαΐου 2015, η οποία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 4 των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, επί της αιτήσεως με αριθμό πρωτοκόλλου GESTDEM 2015/1640, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του γενικού τεκμηρίου σχετικά με την εξαίρεση περί προστασίας των σκοπών που έχουν οι δραστηριότητες έρευνας εκ μέρους της Ένωσης. Η προσφεύγουσα προβάλλει τις εξής περιπτώσεις πλάνης:
 —
 την πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εφαρμογή των γενικών εξαιρέσεων·
 —
 την πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή όσον αφορά την προστασία των δραστηριοτήτων έρευνας·
 —
 την πλάνη περί το δίκαιο και την πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στις οποίες υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εκ μέρους της εκτίμηση του υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος το οποίο συνίσταται στην προστασία του δικαιώματος αποτελεσματικής ένδικης προστασίας (άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης), και
 —
 την πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εφαρμογή του θεμελιώδους δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα (άρθρο 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης).
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή της εξαιρέσεως περί προστασίας των εμπορικών συμφερόντων.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της απορρίψεως του αιτήματος για παροχή προσβάσεως στα έγγραφα ως προς το μη εμπιστευτικού χαρακτήρα κείμενό τους ή στα γραφεία της Επιτροπής.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/23
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 — Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Jacson of Scandinavia AB
 (Υπόθεση C-159/13) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Λεκτικό σήμα JACKSON SHOES - Αίτηση κηρύξεως ακυρότητας εκ μέρους του δικαιούχου της εθνικής εμπορικής επωνυμίας Jacson of Scandinavia AB - Κήρυξη της ακυρότητας - Προδήλως απαράδεκτη)
 2014/C 52/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda (εκπρόσωπος: A.J. Rodrigues, advogado)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: P. Guimarães και G. Schneider), Jacson of Scandinavia AB
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 2013, T-474/09, Fercal — Consultadoria e Serviços κατά ΓΕΕΑ — Jacson of Scandinavia, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Αυγούστου 2009 (υπόθεση R 1253/2008-2) σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Jacson of Scandinavia AB και της Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Fercal — Consultadoria e Serviços Lda στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 171 της 15.06.2013.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/26
 Προσφυγή της 8ης Οκτωβρίου 2012 — Koscher + Würtz κατά ΓΕΕΑ — Kirchner & Wilhelm (KW SURGICAL INSTRUMENTS)
 (Υπόθεση T-445/12)
 2012/C 379/45
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Koscher + Würtz GmbH (Spaichingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt, M. Bergermann, J. Vogtmeier και A. Kramer, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kirchner & Wilhelm GmbH + Co (Asperg, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Αυγούστου 2012 στην υπόθεση R 1675/2011-4,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.
 Σήμα προς καταχώριση: Διεθνής καταχώριση, που περιλαμβάνει την προστασία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενός εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «KW SURGICAL INSTRUMENTS», για προϊόντα της κλάσης 10 — Διεθνής καταχώριση υπ’ αριθ. W 968 722, που περιλαμβάνει την προστασία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η εταιρία Kirchner & Wilhelm GmbH + Co.
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνικό λεκτικό σήμα «Ka We», για προϊόντα της κλάσης 10.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και απόρριψη της αίτησης καταχώρισης του σήματος.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Αυστρία) στις 3 Ιουλίου 2017 — Martin Leitner κατά Landespolizeidirektion Tirol
 (Υπόθεση C-396/17)
 (2017/C 347/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Martin Leitner
 Καθής: Landespolizeidirektion Tirol
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.1.
 Έχει το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα τα άρθρα 1, 2 και 6 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνική ρύθμιση η οποία, προκειμένου να αρθεί διάκριση εις βάρος υπηρετούντων δημοσίων υπαλλήλων, προβλέπει μεταβατική ρύθμιση βάσει της οποίας για την ένταξη από το μέχρι τούδε ισχύον διετές σύστημα σε νέο (αυτό καθαυτό απαλλαγμένο από διακρίσεις όσον αφορά τους πρωτοδιόριστους δημοσίους υπαλλήλους) διετές σύστημα εφαρμόζεται ένα «μεταβατικό ποσό» το οποίο, καίτοι υπολογίζεται χρηματικώς, ωστόσο αντιστοιχεί σε κάποια συγκεκριμένη κατάταξη σε κλιμάκιο, με αποτέλεσμα η διάκριση λόγω ηλικίας εις βάρος των υπηρετούντων δημοσίων υπαλλήλων να διατηρείται αμείωτη;
 1.2.
 Έχει το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα το άρθρο 17 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ καθώς και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνική ρύθμιση η οποία δεν επιτρέπει στους υπηρετούντες δημοσίους υπαλλήλους να ζητήσουν, συμφώνως προς την ερμηνεία που δόθηκε στα άρθρα 9 και 16 της οδηγίας 2000/78 από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφασή του της 11ης Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση C-530/13, Schmitzer, να αναγνωριστεί, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 2 της οδηγίας 2000/78, το μισθολογικό καθεστώς τους κατά τον προγενέστερο της μεταβάσεως στο νέο σύστημα αποδοχών χρόνο, προβλέποντας ότι οι αντίστοιχες νομικές βάσεις παύουν να εφαρμόζονται αναδρομικώς από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του αρχικού νόμου και αποκλείοντας, ειδικότερα, την αναγνώριση των προγενέστερων της συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας περιόδων προϋπηρεσίας;
 1.3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1.2:
 Επιτάσσει η διακηρυσσόμενη, μεταξύ άλλων, με την απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2005, C-144/04, Mangold, υπεροχή του δικαίου της Ένωσης ότι οι διατάξεις για τους υπηρετούντες δημόσιους υπαλλήλους που τέθηκαν εκτός ισχύος αναδρομικώς πρέπει να συνεχίσουν να εφαρμόζονται κατά τον προγενέστερο της μεταβάσεως χρόνο, ούτως ώστε οι υπάλληλοι αυτοί να μπορούν να εντάσσονται στο προγενέστερο σύστημα αναδρομικώς κατά τρόπο που δεν ενέχει διάκριση και, ως εκ τούτου, να μεταβαίνουν στο νέο σύστημα αποδοχών κατά τρόπο που δεν ενέχει διάκριση;
 1.4.
 Έχει το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα τα άρθρα 1, 2 και 6 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 21 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνική ρύθμιση η οποία αίρει υφιστάμενη διάκριση λόγω ηλικίας (όσον αφορά την αναγνώριση προγενέστερων του 18ου έτους της ηλικίας περιόδων προϋπηρεσίας) απλώς δηλωτικώς, ορίζοντας ότι οι πράγματι διανυθείσες προγενέστερες περίοδοι οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο διακρίσεως πρέπει πλέον να λογίζονται αναδρομικώς ως απαλλαγμένες κάθε διακρίσεως, μολονότι στην πράξη η διάκριση διατηρείται αμετάβλητη;
 (1) Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, EE L 303, σ. 16.


text:
27.7.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 180/19
 Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Αι ́τηση αναιρε ́σεως του Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολαβητη ́ κατα ́ της
 αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (τρι ́το τμη ́μα), της 10ης Απριλι ́ου 2002, στην υπο ́θεση
 T-209/00, F. Lamberts κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολαβητη ́,
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Επιτροπη ́ συμφω ́-
 που υποβλη ́θηκε στις 24 Ιουνι ́ου 2002
 νησε με τις Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς
 στον τομε ́α της κανονιστικη ́ς συνεργασι ́ας και της διαφα ́νειας·
 (υπο ́θεση C-234/02 P)
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. (2002/C 180/33)
 Ο Ευρωπαι ́ος ∆ιαμεσολαβητη ́ς, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον
 J. Sant’Anna, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις
 24 Ιουνι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των αναι ́ρεση κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τρι ́το τμη ́μα), της 10ης Απριλι ́ου 2002,
 στην υπο ́θεση T-209/00, F. Lamberts κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσο-
 λαβητη ́.
 — Παρα ́ την προσεκτικη ́ γλω ́σσα που χρησιμοποιει ́ται στο
 ́εγγραφο που ́εχει επισυναφθει ́ σε σημει ́ωμα το οποι ́ο η Ο αναιρεσει ́ων ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Επιτροπη ́ απηυ ́θυνε στην Επιτροπη ́ 133, που ει ́ναι επιφορ-
 τισμε ́νη με την κοινη ́ εμπορικη ́ πολιτικη ́, κα ́ποια ουσιαστικα ́ — να αναιρε ́σει, καθο ́σον αφορα ́ το παραδεκτο ́ της αγωγη ́ς
 στοιχει ́α οδηγου ́ν τη Γαλλικη ́ Κυβε ́ρνηση να υποθε ́σει ο ́τι οι αποζημιω ́σεως του Frank Lamberts, την απο ́φαση του
 κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς συνεπα ́γονται πραγματικη ́ δε ́σμευση Πρωτοδικει ́ου, της 10ης Απριλι ́ου 2002, στην υπο ́θεση
 δημιουργου ́σα υποχρεω ́σεις βαρυ ́νουσες τα με ́ρη. Οι εν λο ́γω T-209/00, Frank Lamberts κατα ́ Ευρωπαι ́ου ∆ιαμεσολα-
 κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς παρουσια ́ζουν, με μεγα ́λη ακρι ́βεια, βητη ́, και ως εκ του ́του να κηρυ ́ξει την ως α ́νω αγωγη ́
 τους επιδιωκο ́μενους σκοπου ́ς, το πλαι ́σιο δρα ́σης και τα απαρα ́δεκτη.
 με ́τρα που πρε ́πει να ληφθου ́ν για να επιτευχθου ́ν οι
 καθορισθε ́ντες σκοποι ́. Το γεγονο ́ς ο ́τι οι κατευθυντη ́ριες
 γραμμε ́ς δεν προορι ́ζονται, αυτε ́ς καθεαυτε ́ς, για να τροπο-
 ποιη ́σουν την κατα ́σταση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου δεν μπορει ́ Λο ́γοι αναιρε ́σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 να αποκρυ ́ψει το γεγονο ́ς ο ́τι οι κατευθυντη ́ριες αυτε ́ς
 γραμμε ́ς συνεπα ́γονται, τουλα ́χιστον, δε ́σμευση συνεργασι ́ας
 βαρυ ́νουσα τα με ́ρη. Περαιτε ́ρω, οι διατα ́ξεις που περιλαμβα ́-
 Παρα ́βαση του κοινοτικου ́ δικαι ́ου
 νονται στον τι ́τλο


text:
VI των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν, που
 αφορα ́ την παρακολου ́θηση της εφαρμογη ́ς τους, αποδει-
 κνυ ́ουν σαφε ́στατα τον υποχρεωτικο ́ χαρακτη ́ρα της Η αναιρεσιβαλλο ́μενη απο ́φαση ει ́ναι αντι ́θετη προς το θεσμικο ́
 δεσμευ ́σεως συνεργασι ́ας που συμφω ́ νησαν τα με ́ρη. Η πλαι ́σιο που ́εχει καθιερωθει ́ απο ́ τη Συνθη ́κη και αφορα ́ την
 υ ́παρξη ενο ́ς μηχανισμου ́ εποπτει ́ας μαρτυρει ́ για το ο ́τι οι ευθυ ́νη του ∆ιαμεσολαβητη ́. Με το να ελε ́γξει τη νομιμο ́τητα των
 συντα ́κτες των κατευθυντηρι ́ων γραμμω ́ν απε ́κλεισαν σαφω ́ς ερευνω ́ν που διεξη ́γαγε ο ∆ιαμεσολαβητη ́ς και τη νομιμο ́τητα της
 το ενδεχο ́μενο τα με ́ρη να καλυ ́πτονται πι ́σω απο ́ τον αποφα ́σεως με την οποι ́α ́εκλεισε η υπο ́θεση, το Πρωτοδικει ́ο
 εθελοντικο ́ χαρακτη ́ρα της συνεργασι ́ας για να εξουδετερω ́- παρε ́βλεψε τα ο ́ρια του δικαστικου ́ ελε ́γχου της δρα ́σεως του
 σουν την αναληφθει ́σα δε ́σμευση. ∆ιαμεσολαβητη ́. Το Πρωτοδικει ́ο προε ́βη σε ́ελεγχο του τρο ́που
 κατα ́ τον οποι ́ο εκτελε ́στηκε η εντολη ́ του ∆ιαμεσολαβητη ́, ́ελεγχο
 τον οποι ́ο οι Συνθη ́κες αναθε ́τουν στο Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο και
 Εφο ́σον οι εν λο ́γω κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς συνιστου ́ν διεθνη ́ ο οποι ́ος ει ́χε η ́δη διεξαχθει ́.
 συμφωνι ́α υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 300 ΕΚ, η πρα ́ξη με
 την οποι ́α η Επιτροπη ́ αποφα ́σισε τη συ ́ναψη ́ της ει ́ναι
 πλημμελη ́ς λο ́γω αναρμοδιο ́τητας και πρε ́πει να ακυρωθει ́. Κηρυ ́σσοντας την αγωγη ́ παραδεκτη ́, το Πρωτοδικει ́ο δεν
 σεβα ́στηκε τη δια ́κριση μεταξυ ́, αφενο ́ς, αγωγω ́ν αποζημιω ́σεως
 και, αφετε ́ρου, προσφυγω ́ν ακυρω ́σεως και προσφυγω ́ν κατα ́
 παραλει ́ψεως. Ο ∆ιαμεσολαβητη ́ς ουδο ́λως αμφισβητει ́ ο ́τι ́ενας
 — Οι κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς ει ́ναι επι ́σης αντι ́θετες προς τη πολι ́της δυ ́ναται να ασκη ́σει αγωγη ́ αποζημιω ́σεως κατα ́ του
 Συνθη ́κη ΕΚ, στον βαθμο ́ που οργανω ́νουν ́ενα περιορισμο ́ ∆ιαμεσολαβητη ́ λο ́γω τυχο ́ν υπαι ́τιας ενε ́ργειας η ́ συμπεριφορα ́ς
 του μονοπωλι ́ου υποβολη ́ς προτα ́σεων που ́εχει η Επιτροπη ́ που προκα ́λεσε ζημι ́α στον πολι ́τη. Ναι μεν το Πρωτοδικει ́ο ορθω ́ς
 στο πλαι ́σιο της κοινοτικη ́ς νομοθετικη ́ς διαδικασι ́ας και στον θεω ́ρησε ο ́τι η Συνθη ́κη απονε ́μει στους πολι ́τες δικαι ́ωμα να
 βαθμο ́ που επηρεα ́ζουν το συ ́νολο αυτη ́ς της νομοθετικη ́ς υποβα ́λλουν καταγγελι ́α στον ∆ιαμεσολαβητη ́ και να λαμβα ́νουν
 διαδικασι ́ας. απα ́ντηση εκ με ́ρους του, πλην ο ́μως κακω ́ς συνη ́γαγε ο ́τι μπορου ́σε
 να ελε ́γξει τις ́ερευνες του ∆ιαμεσολαβητη ́ και τα συμπερα ́σματα
 που συνη ́γαγε ο ∆ιαμεσολαβητη ́ς


text:
εξ αυτω ́ν, προκειμε ́νου να
 εξακριβωθει ́ αν η ζημι ́α που υπε ́στη ο πολι ́της οφει ́λεται σε
 υπαιτιο ́τητα. Ουδεμι ́α κοινη ́ συνταγματικη ́ παρα ́δοση υφι ́σταται
 βα ́σει της οποι ́ας να υποβα ́λλονται οι ́ερευνες και οι αποφα ́σεις
 ---pagebreak--- C 180/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.7.2002
 των διαμεσολαβητω ́ν σε δικαστικο ́ ́ελεγχο. Απεναντι ́ας, στις Σκαν- κατε ́ληξε, το Πρωτοδικει ́ο παρε ́χει τη δυνατο ́τητα να ασκηθου ́ν
 διναβικε ́ς χω ́ρες, απο ́ τις οποι ́ες κατα ́γεται ο θεσμο ́ς του διαμεσο- κατα ́ του ∆ιαμεσολαβητη ́ πολυα ́ριθμες προσφυγε ́ς ακυρω ́σεως,
 λαβητη ́, o ως α ́νω ́ελεγχος αποκλει ́εται για συνταγματικου ́ς ακο ́μη και προσφυγε ́ς κατα ́ παραλει ́ψεως, ως δη ́θεν αγωγε ́ς
 λο ́γους, ερειδο ́μενους στις αρμοδιο ́τητες και στα καθη ́κοντα, αποζημιω ́σεως.
 αντιστοι ́χως, των δικαστηρι ́ων και των διαμεσολαβητω ́ν.
 Εν προκειμε ́νω, πρε ́πει ο ́ντως να αναγνωριστει ́ ο ́τι η αγωγη ́
 Ασκω ́ντας ́ελεγχο επι ́ του καθη ́κοντος πληροφορη ́σεως του καταγ- αποζημιω ́σεως, και ́τοι ασκη ́θηκε κατα ́ του ∆ιαμεσολαβητη ́, σαφω ́ς
 γε ́λλοντος για την τυ ́χη της καταγγελι ́ας, επι ́ της αξι ́ας των αποσκοπου ́σε στην αποκατα ́σταση ζημι ́ας που προκλη ́θηκε απο ́
 εγγρα ́φων που παρελη ́φθησαν εντο ́ς ορισμε ́νης προθεσμι ́ας, επι ́ την ενε ́ργεια της Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, για την οποι ́α ο πολι ́της
 της τηρη ́σεως των διαδικαστικω ́ν προθεσμιω ́ν και του κυ ́ρους των υπε ́βαλε καταγγελι ́α στον ∆ιαμεσολαβητη ́. Κρι ́νοντας την αγωγη ́
 συμπερασμα ́των στα οποι ́α κατε ́ληξε ο ∆ιαμεσολαβητη ́ς κατο ́πιν παραδεκτη ́, ενω ́ οι ζημι ́ες τις οποι ́ες προε ́βαλε ο πολι ́της προκλη ́-
 της εκ με ́ρους του διερευνη ́σεως της δυνατο ́τητας φιλικου ́ διακανο- θηκαν απο ́ το θεσμικο ́ ο ́ργανο που αφορου ́σε η καταγγελι ́α,
 νισμου ́, το Πρωτοδικει ́ο ́εθεσε εν αμφιβο ́λω τη δια ́κριση μεταξυ ́, το Πρωτοδικει ́ο κατε ́ληξε στην εκτι ́μηση ο ́τι οι ́ερευνες του
 αφενο ́ς, προσφυγω ́ν ακυρω ́σεως και προσφυγω ́ν κατα ́ παραλει ́ψεως ∆ιαμεσολαβητη ́ αποσκοπου ́ν στην προστασι ́α των συμφερο ́ντων
 και, αφετε ́ρου, αγωγω ́ν αποζημιω ́σεως. Αποδεχο ́μενο να προβει ́ των πολιτω ́ν που εθι ́γησαν και υπε ́στησαν ζημι ́α λο ́γω υπαι ́τιας
 σε ́ελεγχο νομιμο ́τητας επι ́ του συνο ́λου των ερευνω ́ν του συμπεριφορα ́ς των θεσμικω ́ν οργα ́νων, εκτι ́μηση η οποι ́α δεν ει ́ναι
 ∆ιαμεσολαβητη ́ και των συμπερασμα ́των στα οποι ́α αυτο ́ς ορθη ́.


text:
C 204/20 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 με ́νων τυχο ́ν κυρω ́ σεων, που ́ησαν αναγκαι ́ες για τη συμμο ́ρ- 1) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, παραλει ́ποντας
 φωση ́ του προς την οδηγι ́α 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, να θεσπι ́σει, εντο ́ς των πρω ́ ην ομοσπο ́νδων κρατω ́ ν, τις
 της 10ης Μαι ̈́ου 1993, σχετικα ́ με τις επενδυτικε ́ς υπηρεσι ́ες αναγκαι ́ες διατα ́ξεις ω ́ στε η ποιο ́τητα των υδα ́των κολυμ-
 στον τομε ́α των κινητω ́ ν αξιω ́ ν παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που βη ́σεως να καταστει ́ συ ́μφωνη προς τις καθοριζο ́μενες απο ́
 υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο 31 της οδηγι ́ας αυτη ́ς. το ́αρθρο 3 της οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1975, περι ́ της ποιο ́τητος των υδα ́των
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα κολυμβη ́σεως, οριακε ́ς τιμε ́ς, εντο ́ς προθεσμι ́ας δε ́κα ετω ́ν
 δικαστικα ́ ́εξοδα. μετα ́ την κοινοποι ́ηση ́ της στις 10 ∆εκεμβρι ́ου 1975, και
 μη προβαι ́νοντας σε δειγματολοψι ́ες συ ́μφωνα με την
 απαιτου ́μενη απο ́ το παρα ́ρτημα της οδηγι ́ας ελα ́χιστη συχνο ́-
 (1) EE C 41 της 7.2.1998. τητα, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ τα ́αρθρα 4,
 παρα ́γραφος 1, και 6, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 2) Καταδικα ́ζει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 212 της 12.7.1997.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 8ης Ιουνι ́ου 1999
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-198/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας (1) (δευ ́τερο τμη ́μα)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 76/160/ΕΟΚ της 3ης Μαρτι ́ου 1999
 — Ποιο ́τητα των υδα ́των κολυμβη ́σεως — Παραδεκτο ́
 προσφυγη ́ς ασκηθει ́σας δυνα ́μει του α ́ρθρου 226 ΕΚ στην υπο ́θεση C-315/97: Diego Echauz Brigaldi κ.λπ. κατα ́
 (παλαιου ́ α ́ ρθρου 169) — Αιτιολογημε ́νη γνω ́ μη — Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Τη ́ρηση της αρχη ́ς της συλλογικο ́τητας της Επιτροπη ́ς —
 Μη συμμο ́ρφωση προς τα α ́ ρθρα 4, παρα ́ γραφος 1, και 6, («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Υπα ́ λληλοι — Αποφα ́ σεις με τις
 παρα ́ γραφος 1, της οδηγι ́ας 76/160/ΕΟΚ») οποι ́ες η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να χορηγη ́σει ειδικη
 ́ εκλογικη ́
 ́ δεια και ημε ́ρες ταξιδι ́ου — Προδη
 α ́λως απαρα ́δεκτη και
 (1999/C 204/38) προδη ́λως αβα ́σιμη αι ́τηση αναιρε ́σεως»)
 (1999/C 204/39)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη


text:
́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-198/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωπος: Claudia Schmidt, επικουρου ́μενη απο ́ τον Στην υπο ́θεση C-315/97 Ρ, Diego Echauz Brigaldi, César
 Alexander Böhlke), κατα ́ Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερ- Montoliu Garcı́a, Marı́a Jesús Ruı́z Monroy, Carmen Ochoa de
 μανι ́ας (εκπρο ́σωποι: Ernst Röder και Claus-Dieter Quassowski) Michelena, Maria Carmen Labrador Rubio και Leopoldo Fabra
 με αντικει ́μενο να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α Utray, υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 της Γερμανι ́ας, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει, εντο ́ς των πρω ́ην εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Ramón Garcı́a-Gallardo Gil-Fournier,
 ομοσπο ́νδων κρατω ́ν, τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου η δικηγο ́ρο Burgos και Μαδρι ́της, με το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες
 ποιο ́τητα των υδα ́των κολυμβη ́σεως να προσαρμοστει ́ στις οριακε ́ς το δικηγορικο ́ γραφει ́ο J. et B. Cremades et associés, 391, avenue
 τιμε ́ς που καθορι ́ζονται δυνα ́μει του α ́ρθρου 3 της οδηγι ́ας Louise, με αντικει ́μενο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́
 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1975, περι ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 της ποιο ́τητας των υδα ́των κολυμβη ́σεως (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001, (τε ́ταρτο τμη ́μα) της 9ης Ιουλι ́ου 1997 στην υπο ́θεση Τ-156/95,
 σ. 108), εντο ́ς προθεσμι ́ας δε ́κα ετω ́ν απο ́ την κοινοποι ́ηση της Echauz Brigaldi κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́ Υπ. Υπ. 1997,
 οδηγι ́ας στις 10 ∆εκεμβρι ́ου 1975, και μη προβαι ́νοντας στις σ. ΙΙ-509), και με την οποι ́α ζητη ́θηκε η αναι ́ρεση της αποφα ́σεως
 δειγματοληψι ́ες συ ́μφωνα με την επιβαλλο ́μενη στο παρα ́ρτημα αυτη ́ς, ο ́που ο ́ετερος δια ́δικος ει ́ναι η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν
 της οδηγι ́ας ελα ́χιστη συχνο ́τητα, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Julian Currall, επικουρου ́μενος απο ́ τον
 υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 4, παρα ́γραφος 1, και 6, παρα ́γραφος 1, της José Rivas Andrés), καθη ́ς πρωτοδι ́κως, και οι José Luis Buendı́a
 εν λο ́γω οδηγι ́ας, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ Sierra, Victoria Pagadigorria Wicke, Miguel Abellán López,
 τους J.-P. Puissochet, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann, J. C. Moitinho Inmaculada Gil Tardón, Antonio Garcı́a Velázquez, Carmen
 de Almeida (εισηγητη ́), C. Gulmann και D. A. O. Edward, Casado Salinas, Diego González Marı́n, Eva Marı́a Rasines
 δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs, γραμματε ́ας: Martı́n και Julio Vizcarra Soriano, υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς
 R. Grass, εξε ́δωσε στις 8 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο των Ευρωπαϊκω


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/49
 Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2009 — Katjes Fassin κατά ΓΕΕΑ (Πρόσωπο ενός πάντα)
 (Υπόθεση T-22/09)
 (2009/C 69/107)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Katjes Fassin GmbH & Co. KG (Emmerich am Rhein, Γερμανία) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος T. Schmitz)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Νοεμβρίου 2088 στην υπόθεση R 1299/2006-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: ένα τρισδιάστατο σήμα που αναπαριστά το πρόσωπο ενός πάντα από σοκολάτα, για προϊόντα της κλάσης 30 (αίτηση καταχώρισης αριθ. 4 505 161)
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αίτησης
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), διότι το προς καταχώριση σήμα έχει τον αναγκαίο διακριτικό χαρακτήρα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1).


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/35
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 4 Ιουλίου 2011 — Continental Small Company Series of the DFA Investment Trust Co. κατά Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 (Υπόθεση C-345/11)
 2011/C 269/71
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal administratif de Montreuil
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Continental Small Company Series of the DFA Investment Trust Co.
 Καθού: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, στο πλαίσιο της επίδικης διαδικασίας αξιολογήσεως, να λαμβάνεται υπόψη, εκτός από την κατάσταση των ΟΣΕΚΑ, και εκείνη των μεριδιούχων των ΟΣΕΚΑ;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί το επίδικο μέτρο της επιβολής φόρου παρακρατούμενου στην πηγή να θεωρηθεί ως συμβατό προς την αρχή της ελεύθερης κινήσεως των κεφαλαίων;


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/56
 Προσφυγή-αγωγή της 24ης Οκτωβρίου 2014 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-119/14)
 (2015/C 007/71)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία έπαυσε τη διαδικασία που είχε κινηθεί για τον διορισμό ως υπαλλήλου της προσφεύγουσας-ενάγουσας (στο εξής: προσφεύγουσας) η οποία ήταν εγγεγραμμένη σε εφεδρικό πίνακα διαγωνισμού, αφού την ενημέρωσε ότι η οικεία ΓΔ είχε συναινέσει στην πρόσληψή της και αφού έκρινε ότι η επαγγελματική εμπειρία της δεν ήταν επαρκής.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την από 17 Δεκεμβρίου 2013 απόφαση με την οποία η Γενική Διεύθυνση Ανθρώπινων Πόρων («DG HR») της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ως αρμόδια για τους διορισμούς αρχή («ΑΔΑ»), αρνήθηκε να διορίσει την προσφεύγουσα ως υπάλληλο της Γενικής Διευθύνσεως Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις («DG JUST»)·
 —
 να ακυρώσει την από 14 Ιουλίου 2004 απόφαση της ΑΔΑ που απέρριψε τη διοικητική ένσταση την οποία είχε ασκήσει η προσφεύγουσα κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ της 17ης Δεκεμβρίου 2013·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγόμενη να καταβάλει το ποσό των 26 132,85 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας, επιπλέον της καταβολής των εισφορών στο συνταξιοδοτικό σύστημα από τον Σεπτέμβριο του 2013·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή σε καταβολή ενός ευρώ λόγω ηθικής βλάβης·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/45
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 4ης Νοεμβρίου 2008 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-133/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αίτηση επιστροφής ειδών οικοσκευής - Απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως σε γλώσσα άλλη πλην της μητρικής γλώσσας του υπαλλήλου - Εκπρόθεσμη άσκηση προσφυγής - Προδήλως απαράδεκτο)
 (2009/C 6/90)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-Ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-Εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του προσφεύγοντος-ενάγοντος να του παραδοθούν, στην τωρινή κατοικία του, τα είδη οικοσκευής που προηγουμένως είχαν αφεθεί στην κατοικία που η υπηρεσία τού είχε παραχωρήσει στην Αγκόλα και, αφετέρου, επιδίκαση αποζημιώσεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγ-αγωγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Καταδικάζει τον L. Marcuccio στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 223 της 22.9.2007, σ. 18.


text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/57
 Προσφυγή της 3ης Σεπτεμβρίου 2013 — G-Star Raw κατά ΓΕΕΑ — PepsiCo (PEPSI RAW)
 (Υπόθεση T-473/13)
 2013/C 344/105
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: G-Star Raw CV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: J. van Manen, M. van de Braak και L. Fresco, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: PepsiCo, Inc. (Ν. Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 25ης Ιουνίου 2013 στην υπόθεση R 1586/2012-2,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας,
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, εφόσον παρέμβει στη δίκη, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «PEPSI RAW» για προϊόντα της κλάσεως 32 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6 788 004
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «RAW» για προϊόντα της κλάσεως 25 — Κοινοτικό σήμα υπ' αριθμόν 4 743 225
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή και απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακυρώνει την προσβαλλομένη απόφαση
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.


text:
7.11.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 340/1
 I
 (Amajoimxäreiy)
 DIJARSGQIO
 DIJARSGQIO
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT sgärexm pot voqgcotämsai rsoty acoqarseäy japmotä re utäkka,
 (peälpso slgäla) sxm paqacxäcxm silxäm paqelbórexy sot delasopoigleämot
 japmotä, sxm poiosgäsxm amauoqóy, sxm fxmxäm paqacxcgäy
 sgy 17gy Repselbqiäot 1998 jahxäy jai sxm leäcirsxm ecctgleämxm porosgäsxm, jai cia sgm
 rsgm tpoäherg C-372/96 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale sqopopoiägrg sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1331/90.
 di Caserta cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy):
 Antonio Pontillo jasó Donatab Srl (1) (1) EE C 40 sgy 8.2.1997.
 [Joimgä oqcómxrg acoqóy Ç Ajaseäqcarsoy japmoäy Ç
 Jahersxäy silxäm jai pqilodosgärexm Ç Jtäqoy sot jamomi-
 rlotä (EOJ) aqih. 1738/91 sot Rtlbotkiäot]
 (98/C 340/01)
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 (Ckxärra diadijariäay: g isakijgä)
 sgy 22ay Repselbqiäot 1998
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo- rsgm tpoäherg C-61/97 (aiäsgrg sot Retten i lborg cia sgm
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Foreningen af danske
 Videogramdistributùrer, emeqcotära cia kocaqiarloä sgy
 Egmont Film A/S j.kp., jasó Laserdisken (1)
 Rsgm tpoäherg C-372/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sgy Pretura
 circondariale di Caserta (Isakiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ (Dijaiäxla pmetlasijgäy idiojsgriäay jai rtccemijó dijaixä-
 euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa lasa ÇEjliärhxrg bimseodiärjxm)
 fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom
 (98/C 340/02)
 sot aisotämsoy dijarsgqiäot lesantä Antonio Pontillo jai
 Donatab Srl, g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy
 so jtäqoy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 1738/91 sot Rtlbot- (Ckxärra diadijariä ay: g damijgä)
 kiäot, sgy 13gy Iotmiäot 1991, cia som jahoqirloä, cia sg rtcjo-
 lidgä 1991, sxm silxäm rsoävot, sxm silxäm paqelbórexy jai (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 sxm pqilodosgärexm pot voqgcotämsai rsoty acoqarseäy ja- rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 pmotä re utäkka, sxm paqacxäcxm silxäm paqelbórexy sot
 delasopoigleämot japmotä, sxm poiosgäsxm amauoqóy, sxm Rsgm tpoäherg C-61/97, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Retten i
 fxmxäm paqacxcgäy jahxäy jai sxm leäcirsxm ecctgleämxm lborg (Damiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm sot
 porosgäsxm, jai cia sgm sqopopoiägrg sot jamomirlotä (EOJ) óqhqot 177 sgy Rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje, rso
 aqih. 1331/90 (EE L 163 sgy 26.6.1991, r. 13), so Dijarsgäqio pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo dijarsgqiäot lesantä, auemoäy, sgy Foreningen af danske
 slgälasoy, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida Videogramdistributùrer, emeqcotäray cia kocaqiarloä sxm
 (eirgcgsgä), D. A. O. Edward jai J.-P. Puissochet, dijarseäy, Egmont Film A/S, Buena Vista Home Entertainment A/S,
 cemijoäy eiraccekeäay: J. Mischo, cqallaseäay: H. von Holstein, Scanbox Danmark A/S, Metronome Video A/S, Polygram
 boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 17 Repselbqiäot 1998 Records A/S, Nordisk Film Video A/S, Irish Video A/S, War-
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: ner Home Video Inc., jai, aueseäqot, sgy Laserdisken,
 tporsgqifoälemgy apoä soty: Sammenslutningen af Danske
 Apoä sgm eneäsarg sxm tpobkgheämsxm eqxsglósxm dem Filminstruktùrer, Michael Viuf Christiansen, Pioneer Elec-
 pqoeäjtwe jameäma rsoiveiäo ijamoä ma epgqeórei so jtäqoy sot tronics Denmark A/S, Videoforhandler Ove Jensen, g eäjdorg
 jamomirlotä (EOJ) aqih. 1738/91 sot Rtlbotkiä ot, sgy 13gy pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sxm
 Iotmiäot 1991, cia som jahoqirloä, cia sg


text:
 9.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 325/44
 Προσφυγή της 28ης Αυγούστου 2013 — Hermann Trollius κατά ΕΟΧΠ
 (Υπόθεση T-466/13)
 2013/C 325/72
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hermann Trollius GmbH (Lauterhofen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Ahlhaus και J. Schroltz, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση αριθ. SME (2013) 0191 του ΕΟΧΠ, της 31ης Ιανουαρίου 2013, και το τιμολόγιο αριθ. 10035033 του ΕΟΧΠ, της 4ης Φεβρουαρίου 2013, και
 —
 να καταδικάσει τον καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων αυτών στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από αναρμοδιότητα του καθού.
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ο καθού δεν είχε αρμοδιότητα να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση αριθ. SME (2013) 0191, δεδομένου ότι ούτε ο κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 (1) ούτε ο κανονισμός (ΕΚ) 340/2008 (2) αναθέτουν στον καθού την αρμοδιότητα να εκδίδει χωριστή απόφαση περί του αν καταχωριζόμενος πληροί τα κριτήρια ΜΜΕ (μικρής και μεσαίας επιχειρήσεως).
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 104, παράγραφος 1, του κανονισμού Reach, σε συνδυασμό με τον κανονισμό 1 της 15ης Απριλίου 1958 (3).
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ο καθού, στο σύνολο της επικοινωνίας του με την προσφεύγουσα, παρέβη την υποχρέωσή του να απευθύνεται σε πρόσωπο υποκείμενο στην εθνική κυριαρχία κράτους μέλους στην επίσημη γλώσσα του κράτους αυτού, παράβαση η οποία δεν επέτρεψε στην προσφεύγουσα να πληροί τις απαιτήσεις που της ζητήθηκαν για να αποδείξει την ιδιότητα της μικρής επιχειρήσεως.
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι η προσφεύγουσα είναι πράγματι μικρή επιχείρηση κατά τη Σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής (4) και, ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη επί της ουσίας.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής, καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (κανονισμός Reach)
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 340/2008 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2008, σχετικά με τα τέλη και τις επιβαρύνσεις που πρέπει να καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH)
 (3) Κανονισμός 1 του Συμβουλίου, περί καθορισμού του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας
 (4) Σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6 Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/41
 Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Caviro Distillerie κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-211/16)
 (2016/C 260/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Caviro Distillerie Srl (Faenza, Ιταλία), Distillerie Bonollo SpA (Formigine, Ιταλία), Distillerie Mazzari SpA (Sant’Agata sul Santerion, Ιταλία), Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA (Borgoricco, Ιταλία) (εκπρόσωποι: R. MacLean, Solicitor, και A. Bochon, lawyer)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 1 της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2016/176 της Επιτροπής, της 9ης Φεβρουαρίου 2016, για τον τερματισμό της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές τρυγικού οξέος καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και παραγωγής της εταιρείας Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co. Ltd λόγω προδήλου σφάλματος εκτιμήσεως των πραγματικών και νομικών περιστατικών το οποίο θίγει τη νομιμότητα της πράξεως και λόγω παραβάσεων των άρθρων 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 3, 3, παράγραφος 5, και 17, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·
 —
 να καταδικάσει την καθής και τυχόν παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί διότι η καθής υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και αξιολογήσεως των πραγματικών περιστατικών επιλέγοντας μη αντιπροσωπευτικό δείγμα παραγωγών της ΕΕ για τους σκοπούς της εκτιμήσεως της ζημίας και παρέβη έτσι τα άρθρα 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 3, 3, παράγραφος 5, και 17, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, θεωρώντας εσφαλμένα ότι το κριτήριο του μεγαλύτερου όγκου πωλήσεων στην ΕΕ ισοδυναμεί με το επαρκώς αντιπροσωπευτικό δείγμα.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί διότι η καθής υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και αξιολογήσεως των πραγματικών περιστατικών κατά την εξέταση του αντίκτυπου των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ στην οικονομική κατάσταση του βιομηχανικού κλάδου της Ένωσης και παραβίασε έτσι τα άρθρα 3, παράγραφος 2, 3, παράγραφος 3, 3, παράγραφος 5, και 17, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.


text:
 16.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/32
 Προσφυγή-αγωγή της 25ης Ιουλίου 2017 — TO κατά ΕΟΠ
 (Υπόθεση T-462/17)
 (2017/C 347/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: TO (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) της 22ας Σεπτεμβρίου 2016 περί καταγγελίας της συμβάσεως προσλήψεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας ως συμβασιούχου υπαλλήλου·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του ΕΟΠ της 20ής Απριλίου 2017 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας της 21ης Δεκεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση υπολογιζόμενη βάσει της απώλειας μισθού 4 ετών, αφαιρουμένου του επιδόματος ανεργίας το οποίο θα έχει λάβει κατά την περίοδο αυτή·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 3 500,00 ευρώ ως αποζημίωση για τις επιβαρύνσεις λόγω πρόωρης λήξης της συμβάσεως μισθώσεώς της στην Κοπεγχάγη, με την επιφύλαξη της αυξήσεως του ποσού αυτού, εφόσον παρίσταται ανάγκη·
 —
 να ακυρώσει το εκκαθαριστικό σημείωμα μισθοδοσίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας του Σεπτεμβρίου 2016, ιδίως καθόσον δεν περιλαμβάνει τον μισθό για τις 22 Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 50 000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η απόφαση περί απολύσεως της 22ας Σεπτεμβρίου 2016·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 5 000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η παράβαση από τον ΕΟΠ του άρθρου 26 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό ύψους 10 000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η ψυχολογική πίεση που άσκησε σε αυτή ο ΕΟΠ κατά τη διάρκεια της ανικανότητάς της προς εργασία·
 —
 όλως επικουρικώς, να καταδικάσει τον ΕΟΠ να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό που αντιστοιχεί σε ένα μήνα προειδοποιήσεως και αποζημίωση ίση με το ένα τρίτο του βασικού μισθού για κάθε μήνα της περιόδου δοκιμασίας που συμπλήρωσε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 84 του ΚΛΠ·
 —
 να καταδικάσει τον ΕΟΠ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ανεφάρμοστο του άρθρου 48, στοιχείο β', του ΚΛΠ.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 48, στοιχείο β', και 16, παράγραφος 2, του ΚΛΠ.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας λόγω διακρίσεως όσον αφορά το άρθρο 48, στοιχείο β', του ΚΛΠ.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 26 του ΚΥΚ και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 2001, L 8, σ. 1) και του άρθρου 8 του