text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) στις 19 Φεβρουαρίου 2015 — Paul Vervloet, Marc De Wit, Edgard Timperman, Godelieve Van Braekel, Patrick Beckx, Marc De Schryver, Guy Deneire, Steve Van Hoof, Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek και Frédéric Ensch Famenne κατά Ministerraad, παρεμβαίνοντες: Arcofin CVBA κ.λπ.
 (Υπόθεση C-76/15)
 (2015/C 171/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Grondwettelijk Hof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αιτούντες: Paul Vervloet, Marc De Wit, Edgard Timperman, Godelieve Van Braekel, Patrick Beckx, Marc De Schryver, Guy Deneire, Steve Van Hoof, Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek και Frédéric Ensch Famenne
 Καθού: Ministerraad
 Παρεμβαίνοντες: Arcofin CVBA, Arcopar CVBA και Arcoplus CVBA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει τα άρθρα 2 και 3 της οδηγίας 94/19/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγυήσεως των καταθέσεων, εν ανάγκη σε συνδυασμό με τα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2) και με τη γενική αρχή της ισότητας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι:
 α)
 επιβάλλουν στα κράτη μέλη να εγγυώνται τα μερίδια των αναγνωρισμένων συνεταιρισμών οι οποίοι δραστηριοποιούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα, κατά τον ίδιο τρόπο όπως τις καταθέσεις;
 β)
 απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αναθέσει στην οντότητα, η οποία είναι εν μέρει επιφορτισμένη με την εγγύηση των κατά την εν λόγω οδηγία καταθέσεων, να εγγυάται επίσης, μέχρι το ποσό των 1 00 000 ευρώ, την αξία των μεριδίων των μελών, φυσικών προσώπων, αναγνωρισμένου συνεταιρισμού που δραστηριοποιείται στον χρηματοπιστωτικό τομέα;
 2)
 Είναι η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 3ης Ιουλίου 2014 (3), «σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.33927 (12/C) (πρώην 11/NN) που εφάρμοσε το Βέλγιο — Σύστημα εγγύησης για την προστασία των μεριδίων φυσικών προσώπων που είναι μέλη χρηματοπιστωτικών συνεταιρισμών», συμβατή με τα άρθρα 107 και 296 ΣΛΕΕ κατά το μέτρο που χαρακτηρίζει ως νέα κρατική ενίσχυση το σύστημα εγγυήσεων που αποτελεί το αντικείμενο της αποφάσεως αυτής;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, πρέπει το άρθρο 107 ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι σύστημα κρατικής εγγυήσεως χορηγούμενης στα μέλη, φυσικά πρόσωπα, αναγνωρισμένων συνεταιρισμών οι οποίοι δραστηριοποιούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα, κατά την έννοια του άρθρου 36/24, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, σημείο 3, του νόμου της 22ας Φεβρουαρίου 1998 περί του Οργανισμού της Εθνικής Τράπεζας του Βελγίου, συνιστά νέα κρατική ενίσχυση η οποία έπρεπε να κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή;
 4)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, είναι η ίδια απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συμβατή με το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, αν ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι στην απόφαση αυτή κρίθηκε ότι η επίμαχη κρατική ενίσχυση τέθηκε σε εφαρμογή πριν από τις 3 Μαρτίου 2011 ή πριν από την 1η Απριλίου 2011 ή σε μία από τις δύο αυτές ημερομηνίες, ή, αντιστρόφως, αν ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι σε αυτή κρίθηκε ότι η επίμαχη κρατική ενίσχυση τέθηκε σε εφαρμογή σε μεταγενέστερη ημερομηνία;
 5)
 Πρέπει το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί υπό


text:
την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος τη θέσπιση μέτρου, όπως το περιεχόμενο στο άρθρο 36/24, παράγραφος 1, σημείο 3, του νόμου της 22ας Φεβρουαρίου 1998 περί του Οργανισμού της Εθνικής Τράπεζας του Βελγίου, αν το μέτρο αυτό συνιστά εφαρμογή κρατικής ενισχύσεως ή ανήκει σε κρατική ενίσχυση η οποία έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή και αυτή η κρατική ενίσχυση δεν έχει ακόμη κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή;
 6)
 Πρέπει το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος τη λήψη, χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέτρου, όπως το περιεχόμενο στο άρθρο 36/24, παράγραφος 1, σημείο 3, του νόμου της 22ας Φεβρουαρίου 1998 περί του Οργανισμού της Εθνικής Τράπεζας του Βελγίου, αν το μέτρο αυτό ανήκει σε κρατική ενίσχυση η οποία δεν έχει ακόμη τεθεί σε εφαρμογή;
 (1) EE L 135, σ. 5.
 (2) EE 2000, C 364, σ. 1.
 (3) Απόφαση 2014/686/ΕΕ της Επιτροπής, της 3ης Ιουλίου 2014, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.33927 (12/C) (πρώην 11/NN) που εφάρμοσε το Βέλγιο — Σύστημα εγγυήσεως για την προστασία των μεριδίων φυσικών προσώπων που είναι μέλη χρηματοπιστωτικών συνεταιρισμών [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 1021] (EE L 284, σ. 53).

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/33
 (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον M. A. Lucas, δικηγο ́ρο Λιε ́- ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του
 γης, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς
 εταιρι ́ας fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, κατα ́ (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 15ης Μαρτι ́ου 1999
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: (υπο ́θεση R 74/1998-3), σχετικα ́ με την υπ' αριθ. 230680 αι ́τηση
 C. Berardis-Kayser και D. Waelbroeck), που ει ́χε ως αντικει ́μενο κοινοτικου ́ ση ́ματος που αφορα ́ την απεικο ́νιση σαπουνιου ́, το
 αιτη ́σεις ακυρω ́σεως του πι ́νακα των υπαλλη ́λων που προη ́χθησαν Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J. Pirrung,
 στον βαθμο ́ Α 5, του πι ́νακα των υπαλλη ́λων που κρι ́θηκαν ως οι Προ ́εδρο, A. Potocki και A. W. H. Meij, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας:
 διαθε ́τοντες τα περισσο ́τερα προσο ́ντα για προαγωγη ́ στον βαθμο ́ J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 αυτο ́ν, κατα ́ την περι ́οδο προαγωγω ́ν 1998, καθο ́σον οι πι ́νακες 16 Φεβρουαρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αυτοι ́ δεν περιλαμβα ́νουν το ο ́νομα του προσφευ ́γοντος, και της
 σιωπηρη ́ς αποφα ́σεως απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς ενστα ́σεως του 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση του τρι ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν
 προσφευ ́γοντος, καθω ́ς και αι ́τημα αποζημιω ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts, προ ́εδρο, J. Azizi αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 15ης Μαρτι ́ου
 και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: G. Herzig, υπα ́λληλος διοι- 1999 (υπο ́θεση R 74/1998-3).
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 9 Μαρτι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 διατακτικο ́: 2) Το Γραφει ́ο φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και τα
 ́εξοδα της προσφευ ́γουσας.
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς, που επικυρω ́ θηκε με
 τη σιωπηρη ́ απο ́φαση απορρι ́ψεως της διοικητικη ́ς ενστα ́σεως,
 να μην περιλα ́βει το ́ονομα του προσφευ ́γοντος στον πι ́νακα (1) EE C 226 της 7.8.99.
 των υπαλλη ́λων που προη ́χθησαν στον βαθμο ́ Α 5 κατα ́ την
 περι ́οδο προαγωγω ́ ν 1998, ο οποι ́ος δημοσιευ ́θηκε στις
 Informations administratives της 6ης Απριλι ́ου 1998.
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 3) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (1) EE C 121 της 1.5.99. της 9ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση


text:
Τ-111/97, Gregorio Valero Jordana και Serge
 Vadé κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (Υπα ́ λληλοι — Αι ́τηση βαθμολογικη ́ς ανακατατα ́ξεως —
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 'Ενσταση απαραδε ́κτου — Νε ́ο ουσιω ́ δες πραγματικο ́
 περιστατικο ́ — Παραδεκτο ́)
 της 16ης Φεβρουαρι ́ου 2000
 (2000/C 122/48)
 στην υπο ́θεση Τ-122/99, The Procter & Gamble Company
 κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Σαπου ́νι σε σχη ́μα ψωμιου ́ — Τυπικο ́ Στην υπο ́θεση Τ-111/97, Gregorio Valero Jordana και Serge
 ελα ́ ττωμα της αιτη ́σεως καταχωρι ́σεως — Απο ́λυτοι λο ́γοι Vadé, υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 απαραδε ́κτου — Αυτεπα ́ γγελτος ́ελεγχος απο ́ το τμη ́μα εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Carlos Amo Quiñones, δικηγο ́ρο
 προσφυγω ́ ν — Σεβασμο ́ς των δικαιωμα ́ των α ́ μυνας — Μαδρι ́της, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Emilio
 Ση ́μα που αποτελει ́ται αποκλειστικω ́ ς απο ́ το σχη ́μα που de la Guardia, 46, rue Tony Neumann, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 επιβα ́ λλεται απο ́ την ́δια ι τη φυ ́ση του προϊο ́ντος — Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος: Julian Currall), με αντικει ́-
 Προηγου ́μενη καταχω ́ ριση του ση ́ματος εντο ́ς ορισμε ́νων μενο την ακυ ́ρωση των αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς της 27ης
 κρατω ́ ν μελω
 ́ ν) ∆εκεμβρι ́ου 1996 περι ́ απορρι ́ψεως των απο ́ 13 και 17 Σεπτεμ-
 βρι ́ου 1996 διοικητικω ́ν ενστα ́σεων των προσφευγο ́ντων, με τις
 (2000/C 122/47) οποι ́ες οι προσφευ ́γοντες ζη ́τησαν την επανεξε ́ταση της αρχικη ́ς
 βαθμολογικη ́ς τους κατατα ́ξεως προκειμε ́νου να επιτυ ́χουν την
 κατα ́ταξη ́ τους στον βαθμο ́ Α 6 απο ́ την ημερομηνι ́α της
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) προσλη ́ψεω ́ς τους, καθω ́ ς και των αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς της
 1ης Μαρτι ́ου 1990 και της 2ας Ιουνι ́ου 1992, κατα ́ το με ́τρο
 Στην υπο ́θεση Τ-122/99, The Procter & Gamble Company, με που κατατα ́σσουν τους προσφευ ́γοντες στον βαθμο ́ Α 7, το
 ́εδρα το Cincinnatti, Οχα ́ιο (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες), εκπροσωπου ́- Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον B. Vesterdorf,
 μενη απο ́ τον T. van Innis, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο στο Προ ́εδρο, και τους Μ. Βηλαρα ́ και N. Forwood, δικαστε ́ς· γραμμα-
 Λουξεμβου ́ργο τη δικηγο ́ρο K. Manhaeve, 56-58, rue Charles τε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 9 Φεβρουαρι ́ου 2000 δια ́ταξη με το
 Martel, κατα ́ Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια και


text:
 6.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 101/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2012 — Ehrmann AG κατά Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.
 (Υπόθεση C-609/12)
 2013/C 101/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εναγομένη και αναιρεσείουσα: Ehrmann AG
 Ενάγουσα και αναιρεσίβλητη: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έπρεπε οι υποχρεώσεις επισημάνσεως κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 (1) να τηρούνται ήδη από το έτος 2010;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 116/2010 της Επιτροπής, της 9ης Φεβρουαρίου 2010 (ΕΕ L 37, σ. 16).


text:
 8.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 144/23
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 3 Φεβρουαρίου 2017 — INEOS Köln GmbH κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-58/17)
 (2017/C 144/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Berlin
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: INEOS Köln GmbH
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η απόφαση 2011/278/EΕ (1) της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, σχετικά με τον καθορισμό ενωσιακών μεταβατικών κανόνων για την εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, την έννοια ότι ο ορισμός της «υποεγκαταστάσεως εκπομπών διεργασίας» κατ’ άρθρο 3, στοιχείο η', της αποφάσεως 2011/278/ΕΕ εφαρμόζεται μόνον στις περιπτώσεις που ο ατελώς οξειδωμένος άνθρακας βρίσκεται σε αέρια κατάσταση ή καλύπτει και τις περιπτώσεις που ο ατελώς οξειδωμένος άνθρακας βρίσκεται σε υγρή κατάσταση;
 (1) ΕΕ L 130, σ. 1.


text:
 6.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/17
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2015 — Red Bull κατά ΓΕΕΑ — Automobili Lamborghini (απεικόνιση δύο ταύρων)
 (Υπόθεση T-73/14) (1)
 ((Κοινοτικό σήμα - Αίτηση περί εκπτώσεως - Ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως - Κατάργηση της δίκης))
 (2015/C 221/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Αυστρία) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν A. Renck, V. von Bomhard και J. Fuhrmann, δικηγόροι, και I. Fowler, solicitor, εν συνεχεία δε A. Renck και I. Fowler)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Automobili Lamborghini SpA (Sant’Agata Bolognese, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Hartmann, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 14ης Νοεμβρίου 2013 (υπόθεση R 1263/2012-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Automobili Lamborghini SpA και της Red Bull GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η απόφανση επί της προσφυγής.
 2)
 Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα έξοδά τους, καθώς και, καθεμία από αυτές, το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το καθού.
 (1) EE C 102 της 7.4.2014.


text:
C 200/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 23.8.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα τα οποία αναπτύχθηκαν πολλά χρόνια μετά τη λήξη των συγκε-
 κριμένων έργων, σε περιπτώσεις όπου είχαν εφαρμοστεί διαδικασίες
 ανέκαθεν σύμφωνες με τις τότε καλύτερες διαθέσιμες πρακτικές,
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση της Επιτροπής όπως αυτές είχαν εγκριθεί από την Επιτροπή, συνιστούν αναδρο-
 C(2003) 1084 πρέπει να ακυρωθεί για τους εξής λόγους: μική εφαρμογή κοινοτικών κανόνων από την Επιτροπή.
 I) Πρόδηλο σφάλμα της Επιτροπής ως προς την ερμηνεία ή IV. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας ή/και των
 την εκτίμηση αρχών που διέπουν την επιβολή ποινών
 α) Οι ιρλανδικές αρχές αμφισβητούν την εγκυρότητα της Η Επιτροπή προφανώς διέθετε εναλλακτικές επιλογές αντί της
 μεθόδου του κατά προσέγγιση υπολογισμού που προφανώς αποφάσεως που ελήφθη στην επίδικη περίπτωση. Η προσέγγιση
 εφάρμοσε η Επιτροπή και προβάλλουν ότι ο κατά προσέγγιση της Επιτροπής είναι καταφανώς δυσανάλογη προς το επιδιωκόμενο
 υπολογισμός δεν αποτελεί αποδεκτή μέθοδο για τον καθο- αποτέλεσμα, σε σχέση με τη διαρκή αποτελεσματικότητα των
 ρισμό του ύψους της χρηματικής επιστροφής, στην περί- συγκεκριμένων έργων και το είδος των ευεργετουμένων από το
 πτωση εξαιρετικά διευρυμένων προγραμμάτων ενισχύσεων, πρόγραμμα. Η προσέγγιση αυτή ισοδυναμεί ουσιαστικά με επιβολή
 όπως είναι το επιχειρησιακό πρόγραμμα για τον τουρισμό, ποινής υπό περιστάσεις όπου δεν υφίσταται καμμία απόδειξη
 1989-1993. Επιπλέον, προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν παραβάσεως των επιχειρήσεων ή των αρχών.
 προσδιόρισε τη νομική βάση για την εφαρμογή του κατά
 προσέγγιση υπολογισμού.
 (1) Απόφαση του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 4253/88 της 19ης Δεκεμβρίου 1988,
 περί διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον
 αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών
 β) Η εφαρμογή από την Επιτροπή του δικού της ορισμού για ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής
 την έννοια των όρων του άρθρου 23 του κανονισμού 4253/ Τράπεζας Επενδύσεων και των άλλων υφιστάμενων χρηματοδοτικών
 88 (1) κατά τρόπο που να της επιτρέπει την επέκταση των οργάνων (ΕΕ L 374, 31.12.1988, σ. 1-14).
 αρμοδιοτήτων της συνιστά παράβαση των ρητών διατάξεων
 του εν λόγω άρθρου και αποτελεί πρόδηλο σφάλμα της
 Επιτροπής κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας
 σύμφωνα με το άρθρο 24 του κανονισμού.
 γ) Αποτελεί πρόδηλο σφάλμα της Επιτροπής η προσπάθεια
 θεμελιώσεως της επιβολής ποινής στην Ιρλανδία με βάση
 δελτία πληροφοριών που δημοσιεύθηκαν τον Απρίλιο του
 1997, αρκετά χρόνια μετά τη λήξη του προγράμματος, με Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 την αιτιολογία ότι αποτελούν την αποκρυστάλλωση προηγου- της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 24 Ιουνίου 2003
 μένως καθιερωμένης πρακτικής, τη στιγμή που μία τέτοια
 πρακτική ουδέποτε είχε καθιερωθεί από την Επιτροπή ή από
 το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο στο πλαίσιο της αρμοδιό- (Υπόθεση C-274/03)
 τητάς τους για την παρακολούθηση του προγράμματος.
 (2003/C 200/32)
 δ) Προβάλλεται επιπλέον ότι η Επιτροπή έσφαλε προδήλως,
 καταλήγοντας ότι υπήρχαν εγγενή σφάλματα ή κίνδυνοι στο
 σύστημα ελέγχου που είχαν θεσπίσει οι ιρλανδικές αρχές.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Γεώργιο Ζαββό, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 II. Παραβίαση θεμελιώδους κανόνα δικαίου περί εφαρ- άσκησε, στις 24 Ιουνίου 2003, ενώπιον του Δικαστηρίου των
 μογής της Συνθήκης Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 Κατά


text:
την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας σύμφωνα με το H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 άρθρο 24 του κανονισμού 4253/88, η Επιτροπή υπέπεσε σε
 νομικό σφάλμα, καθώς δεν έλαβε υπόψη τα ζητήματα που
 προβλήθηκαν με τη σχετική αίτηση. Η προσέγγιση της Επιτροπής 1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που
 συνιστά παράβαση των διατάξεων, μεταξύ άλλων, των άρθρων 23 υπέχει από την οδηγία 2000/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινο-
 και 24 του κανονισμού 4253/88. βουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Μαΐου 2000, περί
 προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με
 την ασφάλιση για αστική ευθύνη που προκύπτει από την
 κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων και περί τροποποιήσεως
 III. Παραβίαση των αρχών της μη αναδρομικότητας, της των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/33 του Συμβουλίου
 ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστο- (τέταρτη οδηγία για την ασφάλιση αυτοκινήτων), που δημο-
 σύνης σιεύθηκε στην ΕΕ L 181 της 20.07.2000, σ. 65, καθόσον
 δεν θέσπισε και, σε κάθε περίπτωση, δεν κοινοποίησε στην
 Επιτροπή τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοι-
 Η αναδρομική εφαρμογή προτύπων χρηματοοικονομικής διαχει- κητικές διαταξεις για τη συμμόρφωσή της με την εν λόγω
 ρίσεως και, ειδικότερα, το ζήτημα των κριτηρίων επιλεξιμότητας, οδηγία,
 ---pagebreak--- 23.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 200/19
 2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα. αυτός που κατεξοχήν χρειάζεται προστασία στις περιπτώσεις
 όπου εφαρμόζεται το άρθρο 15.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — Το Πρωτοδικείο δεν έπρεπε να στηρίξει την κρίση του στον
 χαρακτηρισμό του αποδέκτη της ενισχύσεως απλώς ως «πηγής
 Η προθεσμία για την ενσωμάτωση της οδηγίας εξέπνευσε στις πληροφοριών» στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 88,
 20 Ιουλίου 2002. παράγραφος 2, ΕΚ.
 — Το Πρωτοδικείο έσφαλε καθώς δεν έλαβε υπόψη τη διατύ-
 πωση των άρθρων 14 και 15, από τα οποία προκύπτει ότι το
 άρθρο 15 αναφέρεται στην ευθύνη των αποδεκτών της
 Αίτηση αναιρέσεως της Scott SA, της 25ης Ιουνίου 2003, ενισχύσεως.
 κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, πέμπτο πενταμελές τμήμα, της 10ης Απριλίου
 2003, στην υπόθεση Τ-366/00, Scott SA, υποστηριζόμενη — Το Πρωτοδικείο κακώς δεν αναγνώρισε ότι η ερμηνεία που
 από τη Γαλλική Δημοκρατία, κατά της Επιτροπής των Ευρω- δίδει στο άρθρο 15 αντιβαίνει στο σκοπό του εν λόγω
 παϊκών Κοινοτήτων άρθρου, που είναι η παροχή έννομης προστασίας στους
 αποδέκτες της ενισχύσεως.
 (Υπόθεση C-276/03 Ρ)
 (2003/C 200/33) Το Πρωτοδικείο έσφαλε στην κρίση του ότι η έλλειψη
 «υποχρέωσης» της Επιτροπής να «προειδοποιήσει» τους αποδέκτες,
 ενόψει ενεργειών που διακόπτουν την παραγραφή, σχετίζεται με το
 Η Scott SA, με έδρα στο Saint-Cloud (Γαλλία), εκπροσωπούμενη ζήτημα του εάν μία ενέργεια για την οποία ο αποδέκτης δεν έλαβε
 από τους Sir Jeremy Lever KCMG, QC, και G. Peretz, Barristers, γνώση μπορεί να διακόψει την προθεσμία παραγραφής.
 και τους Α. Nourry και R. Griffith, Sollicitors, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, κατέθεσε στις 25 Ιουνίου 2003 ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέσεως κατά
 Το Πρωτοδικείο έσφαλε στην κρίση του ότι το άρθρο 15 θέσπισε
 της αποφάσεως του πέμπτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδι-
 μία μόνον προθεσμία παραγραφής που εφαρμόζεται κατ' ενιαίο
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επί της υποθέσεως Τ-366/00,
 τρόπο έναντι των


text:
κρατών μελών και των τρίτων· επικουρικά,
 Scott SA, υποστηριζόμενη από τη Γαλλική Δημοκρατία, κατά της
 έσφαλε στην κρίση του ότι η αρχή αυτή ισχύει κατά τρόπο που
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1).
 να αποκλείεται η εφαρμογή του κανόνα περί παραγραφής, όπως
 ζητεί η Scott.
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 — να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου με την οποία
 απορρίφθηκε η προσφυγή της Scott για την ακύρωση του Το Πρωτοδικείο έσφαλε συσχετίζοντας την εφαρμογή του
 άρθρου 2 της αποφάσεως 2002/14/EK (2), καθόσον, άρθρου 15 με την κρίση ότι η Scott δεν έπρεπε να είχε διαμορ-
 σύμφωνα με την προσφυγή της Scott, η Επιτροπή παρέβη φώσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το ότι η ενίσχυση είχε
 το άρθρο 15 του κανονισμού, αρχικώς νομίμως χορηγηθεί· ο σκοπός του άρθρου 15 είναι η
 εμπέδωση ασφάλειας δικαίου εκεί όπου, εξ υποθέσεως, η ενίσχυση
 — να ακυρώσει το άρθρο 2 της αποφάσεως καθόσον αφορά την δόθηκε παρανόμως.
 εν λόγω ενίσχυση υπό τη μορφή προνομιακής τιμής αγοράς
 γης, που αναφέρεται στο άρθρο 1 της αποφάσεως, και
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμ- Το Πρωτοδικείο έσφαλε καθώς αγνόησε τη διατύπωση του
 βανομένων αυτών που υπέστη η Scott στον πρώτο βαθμό. άρθρου 15 και δεν απάντησε στον ισχυρισμό της Scott, όπως
 αυτός συνοψίζεται στη σκέψη 42 της αποφάσεως.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το Πρωτοδικείο κακώς δέχθηκε ότι δεν υφίσταντο κανόνες περί
 Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου παραγραφής σε ισχύ κατά τον χρόνο λήξεως της δεκαετούς
 πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους: περιόδου από τη χορήγηση της ενισχύσεως στη Scott.
 Το πρωτοδικείο έσφαλε επειδή εφάρμοσε τις νέες διατάξεις του
 (1) ΕΕ C 61, 24.2.2001, σ. 16.
 άρθρου 15 του κανονισμού 659/99 (3)υπό το πρίσμα της παλαιό- (2) Απόφαση της Επιτροπής της 12ης Ιουλίου 2000, σχετικά με την
 τερης νομολογίας σχετικά με τη διεξαγωγή των διοικητικών διαδι- κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία στον όμιλο Scott Paper SA
 κασιών. Kimberly-Clark, που δημοσιεύθηκε με αριθμό εγγράφου C (2000)
 2183 (ΕΕ L 12, 15.1.2002, σ. 1) (κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον
 — Το Πρωτοδικείο έπρεπε να δεχθεί ότι ο κανονισμός με τον για τον ΕΟΧ).
 οποίον θεσπίζεται το κοινοτικό καθεστώς κρατικών ενισχύ- (3) Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) 659/1999 της 22ας Μαρτίου 1999
 σεων είναι από πολλές και σημαντικές απόψεις νέος. περί θεσπίσεως λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της
 Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, της 27.3.1999, σ. 1).
 — Επίσης έσφαλε κατά το ότι δεν έδωσε την απαιτούμενη
 βαρύτητα στο γεγονός ότι ο αποδέκτης της ενισχύσεως είναι


text:
 13.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/7
 Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2015 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-220/15)
 (2015/C 228/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Kukovec, A. C. Becker)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2007/23/ΕΚ (1), καθόσον με την πρώτη κανονιστική απόφαση για την εκτέλεση του νόμου για τις εκρηκτικές ύλες θέσπισε αυστηρότερες απαιτήσεις από ό,τι η οδηγία και προέβλεψε ότι, ανεξάρτητα από την προηγούμενη πραγματοποίηση αξιολόγησης της πιστότητας των ειδών πυροτεχνίας, πρέπει να εφαρμόζεται πριν από τη διάθεση των ειδών αυτών στην αγορά η διαδικασία του άρθρου 6, παράγραφος 4, της παραπάνω κανονιστικής απόφασης και ότι το Ομοσπονδιακό Ίδρυμα Ερευνών και Ελέγχου των Υλικών είναι αρμόδιο, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 4, πέμπτο εδάφιο, της ίδιας αυτής απόφασης, να ελέγχει, και ενδεχομένως να τροποποιεί, τις οδηγίες για όλα τα είδη πυροτεχνίας,
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφυγή αφορά το ζήτημα κατά πόσον τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν, με την εθνική νομοθεσία, πρόσθετες απαιτήσεις, έναντι των παραγωγών και των εισαγωγέων των ειδών πυροτεχνίας που καλύπτει η οδηγία 2007/23/ΕΚ, όσον αφορά τη διάθεση των ειδών αυτών στην αγορά, ακόμη και για τα είδη πυροτεχνίας που, όπως προκύπτει από το ότι φέρουν τη σήμανση CE, ανταποκρίνονται στις βασικές απαιτήσεις της οδηγίας αυτής. Συναφώς οι ρυθμίσεις τις οποίες αφορούν οι αιτιάσεις της Επιτροπής δεν προβλέπουν απαιτήσεις ουσίας για τα προϊόντα αυτά, αλλά μόνο μια πρόσθετη διαδικασία, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την πρόσβαση των προϊόντων στην αγορά της καθής.
 Συγκεκριμένα, η καθής απαιτεί, ανεξάρτητα από την προαναφερθείσα απόδειξη της πιστότητας των προϊόντων, να δηλώνονται όλα τα είδη πυροτεχνίας που καλύπτει η οδηγία 2007/23/ΕΚ σε μια ομοσπονδιακή υπηρεσία, η οποία έχει οριστεί με νόμο και η οποία χορηγεί έναν αριθμό ταυτοποίησης προς απόδειξη της οικείας δήλωσης. Η διαδικασία αυτή, πέρα από το ότι είναι χρονοβόρα, μπορεί, κατά την Επιτροπή, να περιλαμβάνει επίσης την καταβολή ενός τέλους διεκπεραίωσης και την προσκόμιση δειγμάτων για δοκιμές. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η απαίτηση εφαρμογής της διαδικασίας αυτής συνιστά παράβαση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, όσον αφορά όλα τα είδη πυροτεχνίας που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της οδηγίας 2007/23/ΕΚ, ελεύθερης κυκλοφορίας που κατοχυρώνεται με το άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας.
 Η κατάσταση αυτή δεν άλλαξε καθόλου με την έκδοση της οδηγίας 2013/29/ΕΕ (2), η οποία κατάργησε την οδηγία 2007/23/ΕΚ από την 1η Ιουλίου 2015. Πρώτον, για να εξακριβωθεί αν υπάρχει παράβαση της Συνθήκης, το κρίσιμο διάστημα προσδιορίζεται από τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη (εν προκειμένω στις 27 Μαρτίου 2014). Δεύτερον, η οδηγία 2013/29/ΕΕ περιλαμβάνει στο άρθρο 4, παράγραφος 1, μια διάταξη που συμπίπτει με τη διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2007/23/ΕΚ και αποσκοπεί στη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, όσον αφορά όλα τα είδη πυροτεχνίας που


text:
ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης.
 Επομένως, η παράβαση που έχει τελέσει η καθής συνίσταται κατ’ ουσία στην επιβολή μιας διαδικαστικής προϋπόθεσης για τη διάθεση των ειδών πυροτεχνίας στην αγορά, η οποία είναι ανεπίτρεπτη, κατά την άποψη της Επιτροπής, καθόσον βαίνει πέραν των εναρμονισμένων απαιτήσεων του δικαίου της Ένωσης. Η επίμαχη ρύθμιση, καθόσον συνίσταται σε διαδικαστική προϋπόθεση, δημιουργεί πιθανώς εκ πρώτης όψεως την εντύπωση ότι έχει ως μόνο αποτέλεσμα, και σε λίγες μόνο περιπτώσεις, μια μικρή καθυστέρηση στη διάθεση των προϊόντων αυτών στην αγορά. Οι πρακτικές συνέπειες όμως της ρύθμισης αυτής δεν πρέπει να υποτιμώνται. Συναφώς πρέπει καταρχάς να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η καθής αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αγορές, αν όχι τη μεγαλύτερη αγορά, όσον αφορά τη διάθεση ειδών πυροτεχνίας στην εσωτερική αγορά της Ένωσης. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η πώληση ορισμένων ειδών πυροτεχνίας στους καταναλωτές εντός της επικράτειας της καθής επιτρέπεται μία μόνο φορά κάθε χρόνο, και μάλιστα για περιορισμένο χρονικό διάστημα, πράγμα που σημαίνει ότι η χρονική διάσταση της πρόσβασης στην αγορά αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα. Από την άποψη αυτή πρέπει τέλος να ληφθεί υπόψη, κατά την Επιτροπή πάντα, ότι αρμόδια για την εφαρμογή της επίμαχης εν προκειμένω ρύθμισης είναι, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, η ίδια δημόσια αρχή που έχει επίσης την εξουσία, ως κοινοποιημένος οργανισμός κατά την έννοια της οδηγίας 2007/23/ΕΚ, να διεξάγει τον έλεγχο της πιστότητας. Η απαίτηση διεξαγωγής μιας πρόσθετης διαδικασίας, την οποία προβλέπει το εθνικό δίκαιο της καθής, παρέχει συνεπώς στην εν λόγω αρχή ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των κοινοποιημένων οργανισμών άλλων κρατών μελών. Λόγω συνεπώς των πρακτικών αυτών συνεπειών της επίμαχης ρύθμισης, το ζήτημα που τίθεται στην προκείμενη υπόθεση δεν είναι σε καμία περίπτωση μόνο η καταρχήν νομική εκτίμηση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι επιχειρηματίες που προτίθενται να διαθέσουν στην αγορά προϊόντα για τα οποία έχει αναγνωριστεί από άλλους κοινοποιημένους οργανισμούς, εκτός από τον γερμανικό, ότι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης.
 (1) Οδηγία 2007/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά ειδών πυροτεχνίας (EE L 154, σ. 1).
 (2) Οδηγία 2013/29/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διαθεσιμότητα στην αγορά ειδών πυροτεχνίας (αναδιατύπωση) (EE L 178, σ. 27).


text:
16.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 299/15
 Αι ́τηση αναιρε ́σεως που υποβλη ́θηκε στις 13 Αυγου ́στου ('Οσον αφορα ́ την καταδι ́κη στα δικαστικα ́ ́εξοδα)
 1999 απο ́ τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α κατα ́ της αποφα ́σεως της
 3ης Ιουνι ́ου 1999 του τρι ́του πενταμελου ́ς τμη ́ματος του — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 87, παρα ́γραφος 4, επικουρικω ́ς
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση παρα ́γραφος 6, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδι-
 T-17/96, Télévision française 1 SA (TF1) κατα ́ Επιτροπη ́ς κει ́ου.
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης απο ́ τη Γαλ-
 λικη ́ ∆ημοκρατι ́α (1) C-107/95 P, Συλλογη ́ 1997, σ. Ι-947.
 (Υπο ́θεση C-308/99 P)
 (1999/C 299/16)
 Η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ την Kareen Rispal- Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 Bellanger και τον Frédérik Million, με το ́πο επιδο ́σεων στο βαλε το Nederlandse Raad van State με απο ́φαση της 10ης
 Λουξεμβου ́ργο τη Γαλλικη ́ Πρεσβει ́α, 8b Boulevard Joseph II, Αυγου ́στου 1999 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως 1) J. C. J.
 υπε ́βαλε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, Wouters, 2) Raad van de Balies van de Europese
 στις 13 Αυγου ́στου 1999, αι ́τηση αναιρε ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως Gemeenschap, 3) J. W. Savelbergh και 4) Price Waterhouse
 της 3ης Ιουνι ́ου 1999 του τρι ́του πενταμελου ́ς τμη ́ματος του Belastingadviseurs BV κατα ́ Algemene Raad van de
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Nederlandse Orde van Advocaten
 T-17/96, Télévision française 1 SA (TF1) κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζο ́μενης απο ́ τη Γαλλικη ́ (Υπο ́θεση C-309/99)
 ∆ημοκρατι ́α.
 (1999/C 299/17)
 Η αναιρεσει ́ουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Με απο ́φαση της 10ης Αυγου ́στου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 13
 — να εξαφανι ́σει τα σημει ́α 2 [στο με ́τρο που αναγνωρι ́ζει το Αυγου ́στου 1999, το Nederlandse Raad van State, στο πλαι ́σιο
 παραδεκτο ́ της προσφυγη ́ς βα ́σει του α ́ρθρου 90 της Συνθη ́κης της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́, αφενο ́ς, των 1) J.
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 86 ΕΚ)] και 6 του C. J. Wouters, 2) Raad van de Balies van de Europese
 διατακτικου ́ της εκδοθει ́σας αποφα ́σεως· Gemeenschap, 3) J. W. Savelbergh και 4) Price Waterhouse
 Belastingadviseurs BV και, αφετε ́ρου, του Algemene Raad van
 — να κα ́νει δεκτα ́ τα πρωτοδι ́κως υποβληθε ́ντα απο ́ την Επιτροπη ́ de Nederlandse Orde van Advocaten, υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο
 αιτη ́ματα. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των τα ακο ́λουθα προδικαστικα ́ ερωτη ́-
 ματα:
 Λο ́γοι αναιρε ́σεως


text:
και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 1α. 'Εχει ο κατα ́ το α ́ρθρο 85 (η ́δη 81), παρα ́γραφος 1, της
 Συνθη ́κης ΕΚ ο ́ρος ́ενωση επιχειρη ́σεων την ́εννοια ο ́τι προ ́κει-
 ('Οσον αφορα ́ το παραδεκτο ́ της προσφυγη ́ς βα ́σει του α ́ρθρου ται για ́ενωση επιχειρη ́σεων μο ́νον αν και εφο ́σον μια ́ενωση
 90) ενεργει ́ χα ́ριν του συμφε ́ροντος επιχειρηματιω ́ν, οπο ́τε για την
 εφαρμογη ́ της διατα ́ξεως πρε ́πει να γι ́νεται δια ́κριση μεταξυ ́
 δραστηριοτη ́των της ενω ́σεως χα ́ριν του γενικου ́ συμφε ́ροντος
 — Νομικη ́ πλα ́νη, πλα ́νη ο ́σον αφορα ́ τον νομικο ́ χαρακτηρισμο ́ και α ́λλων δραστηριοτη ́των, η ́ απλω ́ς και μο ́νον το γεγονο ́ς ο ́τι
 των πραγματικω ́ν περιστατικω ́ν: το παραδεκτο ́ μιας προσφυγη ́ς μια ́ενωση μπορει ́ να ενεργει ́ και χα ́ριν του συμφε ́ροντος
 κατα ́ παραλει ́ψεως εξαρτα ́ται απο ́ την υ ́παρξη υποχρεω ́σεως επιχειρηματιω ́ν αρκει ́ προκειμε ́νου να θεωρηθει ́ για ο ́λες τις
 προς ενε ́ργεια. 'Ομως, η Επιτροπη ́ δεν υπε ́χει, δυνα ́μει της ενε ́ργειε ́ς της ως ́ενωση επιχειρη ́σεων κατα ́ την ́εννοια της
 Συνθη ́κης, υποχρε ́ωση προς ενε ́ργεια βα ́σει του α ́ρθρου 90, διατα ́ξεως αυτη ́ς; 'Εχει σημασι ́α για την εφαρμογη ́ του κοινοτι-
 παρα ́γραφος 3, το οποι ́ο παρε ́χει περιθω ́ριο εκτιμη ́σεως στην κου ́ δικαι ́ου του ανταγωνισμου ́ το ο ́τι οι θεσπισθε ́ντες απο ́ τον
 Επιτροπη ́ ανα ́λογο προς αυτο ́ που το ο ́ργανο αυτο ́ διαθε ́τει εν λο ́γω φορε ́α γενικω ́ς δεσμευτικοι ́ κανο ́νες θεσπι ́στηκαν απο ́
 ο ́σον αφορα ́ την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 169 της Συνθη ́κης ΕΚ αυτο ́ν δυνα ́μει νομοθετικη ́ς εξουσιοδοτη ́σεως και υπο ́ την
 (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρο 226 ΕΚ). ιδιο ́τητα ειδικου ́ νομοθετικου ́ οργα ́νου;
 Επικουρικω ́ς, η Γαλλικη ́ Κυβε ́ρνηση φρονει ́ ο ́τι το Πρωτοδικει ́ο 1β. Αν στο ερω ́τημα 1α δοθει ́ η απα ́ντηση ο ́τι προ ́κειται για ́ενωση
 δεν μπορου ́σε να λα ́βει υπο ́ψη τον χαρακτηρισμο ́ «εξαιρετικη ́ επιχειρη ́σεων μο ́νον αν και εφο ́σον μια ́ενωση ενεργει ́ χα ́ριν
 κατα ́σταση», κατα ́ την ́εννοια της νομολογι ́ας του ∆ικαστηρι ́ου, του συμφε ́ροντος επιχειρηματιω ́ν, διε ́πεται το ́τε — και — απο ́
 χωρι ́ς να παραγνωρι ́σει το κατ' ανα ́γκην λι ́αν περιορισμε ́νο το κοινοτικο ́ δι ́καιο το ζη ́τημα πο ́τε προ ́κειται για διασφα ́λιση
 περιεχο ́μενο της εννοι ́ας αυτη ́ς. Οι εξαιρετικε ́ς κατα ́ την ́εννοια του γενικου ́ συμφε ́ροντος και πο ́τε ο ́χι;
 της αποφα ́σεως Bundesverband der Bilanzbuchhalter (1),
 καταστα ́σεις πρε ́πει, συ ́μφωνα με τη Γαλλικη ́ Κυβε ́ρνηση, να 1γ. Αν στο ερω


text:
́τημα 1β δοθει ́ η απα ́ντηση ο ́τι το κοινοτικο ́ δι ́καιο
 περιορι ́ζονται στις περιπτω ́σεις ο ́που τα κρατικα ́ με ́τρα απλω ́ς ασκει ́ εν προκειμε ́νω επιρροη ́, επιτρε ́πει το ́τε το κοινοτικο ́
 «επικυρω ́νουν» (ευνοου ́ν η ́ ενισχυ ́ουν) θι ́γουσες τον ανταγω- δι ́καιο να θεωρηθει ́ και ο ́τι η εκ με ́ρους ενο ́ς φορε ́α ο ́πως ο
 νισμο ́ ενε ́ργειες υιοθετηθει ́σες, εξ αρχη ́ς, με δικη ́ τους πρωτο- Εθνικο ́ς ∆ικηγορικο ́ς Συ ́λλογος των Κα ́τω Χωρω ́ν θε ́σπιση,
 βουλι ́α απο ́ τις μνημονευο ́μενες στο α ́ρθρο 90 επιχειρη ́σεις δυνα ́μει κανονιστικη ́ς αρμοδιο ́τητας για τη διασφα ́λιση της
 και του ́το προκειμε ́νου να αποφευ ́γεται ω ́στε αυτη ́ η δημο ́σια ανεξαρτησι ́ας του παρε ́χοντος νομικη ́ αρωγη ́ δικηγο ́ρου καθω ́ς
 παρε ́μβαση να χρησιμευ ́ει ως «ασπι ́δα» για τις ενε ́ργειες αυτε ́ς και της μονο ́πλευρης προστασι ́ας των συμφερο ́ντων του
 οι οποι ́ες, α ́λλως, θα ́επρεπε κατ' ανα ́γκην να κολα ́ζονται βα ́σει πελα ́τη, γενικω ́ς δεσμευτικω ́ν κανο ́νων περι ́ συστα ́σεως κοι-
 των α ́ρθρων 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν νοπραξιω ́ν απο ́ δικηγο ́ρους με α ́λλους επαγγελματι ́ες προστα-
 τροποποιη ́σεως, α ́ρθρων 81 και 82 ΕΚ). τευ ́ει το γενικο ́ συμφε ́ρον;


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/37
 Προσφυγή-αγωγή της 8ης Οκτωβρίου 2010 — ΑΜ κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-100/10)
 2011/C 55/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΑΜ (Μάλαγα, Ισπανία) (εκπρόσωποι: L. Lévi και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος να χαρακτηρισθεί ως ατύχημα κατά την έννοια του άρθρου 73 του ΚΥΚ και του άρθρου 2 του ΚΣΥΑ το εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 Να ακυρώσει την από 12 Νοεμβρίου 2009 απόφαση της ΑΔΑ, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα να χαρακτηρισθεί ως ατύχημα, κατά την έννοια του άρθρου 73 του ΚΥΚ και του άρθρου 2 της ρυθμίσεως περί ασφαλιστικής καλύψεως, το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων και, εφόσον είναι αναγκαίο, την απόφαση της ΑΔΑ περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως·
 —
 κατά συνέπεια, να αποφασίσει την εκ νέου και από διαφορετική ιατρική επιτροπή εξέταση της αιτήσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο στην καταβολή ποσού, υπολογιζομένου κατά δίκαιη κρίση [ex aequo et bono] στα 50 000 ευρώ, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων εξαιτίας των προσβαλλομένων αποφάσεων·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο στην καταβολή αποζημιώσεως, υπολογιζομένης προσωρινώς στο ποσό των 25 000 ευρώ, σε αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων εξαιτίας των προσβαλλομένων αποφάσεων·
 —
 να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο στην καταβολή τόκων υπερημερίας υπολογιζομένων επί του κεφαλαίου που οφείλεται βάσει του άρθρου 73 του ΚΥΚ και με επιτόκιο 12 % για το χρονικό διάστημα από 15ης Μαρτίου 2007, το αργότερο, έως την οριστική αποπληρωμή του κεφαλαίου·
 —
 να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Rovi Pharmaceuticals κατά ΓΕΕΑ — Laboratorios Farmaceuticos Rovi (ROVI Pharmaceuticals)
 (Υπόθεση T-97/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος ROVI Pharmaceuticals - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα ROVI και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα ROVIFARMA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 - Ίση μεταχείριση)
 2013/C 336/37
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rovi Pharmaceuticals GmbH (Schlüchtern, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Berghofer, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Laboratorios Farmaceuticos Rovi, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: G. Marín Raigal, P. López Ronda και G. Macias Bonilla, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΓΕΑ της 7ης Δεκεμβρίου 2010 (υπόθεση R 500/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Laboratorios Farmacéuticos Rovi, SA και Rovi Pharmaceuticals GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Rovi Pharmaceuticals GmbH στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Laboratorios Farmacéuticos Rovi, SA κατά την ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία.
 (1) EE C 120 της 16.4.2011.


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/10
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Σεπτεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-416/07) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 91/628/ΕΟΚ και 93/119/ΕΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2005 - Προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και κατά τη σφαγή ή τη θανάτωσή τους - Σύνθετη και γενικευμένη παράβαση των κοινοτικών κανόνων)
 2009/C 267/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ε. Τσερέπα-Lacombe και F. Erlbacher)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Σ. Χαριτάκη, Σ. Παπαϊωάννου και Ε.-Μ. Μαμούνα)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 5, 8, 9 και 18, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 91/425/EOK και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 340, σ. 17) — Παράβαση των άρθρων 5, παράγραφος 4, 6, παράγραφος 1, 13, παράγραφοι 3 και 4, 15, παράγραφος 1, 25, 26 και 27, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2005 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2004, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και συναφείς δραστηριότητες και για την τροποποίηση των οδηγιών 64/432/ΕΟΚ και 93/119/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) 1255/97 (ΕΕ 2005, L 3, σ. 1) — Παράβαση των άρθρων 3, 5, παράγραφος 1, 6, παράγραφος 1, και 8 της οδηγίας 93/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1993, για την προστασία των ζώων κατά τη σφαγή ή/και τη θάνατωσή τους (ΕΕ L 340, σ. 21)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα:
 —
 ώστε οι αρμόδιες αρχές να πραγματοποιούν τους υποχρεωτικούς ελέγχους των σχεδίων δρομολογίου,
 —
 ώστε να υπάρχουν, στους λιμένες πορθμείων ή κοντά σε αυτούς, εγκαταστάσεις αναπαύσεως των ζώων μετά την εκφόρτωσή τους από τα πλοία,
 —
 ώστε να διασφαλιστεί ότι οι έλεγχοι των μεταφορικών μέσων και των ζώων πράγματι διενεργούνται,
 —
 ώστε να διασφαλιστεί η τήρηση των κανόνων αναισθητοποίησης των ζώων κατά τη σφαγή τους και
 —
 ώστε οι επιθεωρήσεις και οι έλεγχοι των σφαγείων να πραγματοποιούνται προσηκόντως,
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 5, A, παράγραφος 2, στοιχείο δ′, σημείο i, πρώτη περίπτωση, και 8 της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 806/2003 του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2003, και από το σημείο 48, ψηφίο 7, στοιχείο β’, του κεφαλαίου VII του παραρτήματος της ίδιας οδηγίας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 806/2003, καθώς και από τα άρθρα 3, 5, παράγραφος 1, στοιχείο δ’, 6, παράγραφος 1, και 8 της οδηγίας 93/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1993, για την προστασία των ζώων κατά τη σφαγή ή/και τη θανάτωσή τους.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων. Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 21.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 152/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 2011 — Ferrero SpA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck
 (Υπόθεση C-552/09 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Εικονιστικό κοινοτικό σήμα TiMi KiNDERJOGHURT - Προγενέστερο λεκτικό σήμα KINDER - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Άρθρο 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 5 - Εκτίμηση της ομοιότητας των σημάτων - Οικογένεια σημάτων)
 2011/C 152/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ferrero SpA (εκπρόσωπος: C. Gielen, advocaat)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: D. Botis) και Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck
 Αντικείμενο
 Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Οκτωβρίου 2009, T-140/08, Ferrero SpA κατά ΓΕΕΑ — Tirol Milch, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως R 682/2007-2 του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 30ής Ιανουαρίου 2008, περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών με την οποία κηρύχθηκε άκυρο το λεκτικό σήμα «TiMi KINDERJOGHURT», για προϊόντα της κλάσεως 29, στο πλαίσιο της αιτήσεως περί κηρύξεως ακυρότητας την οποία υπέβαλε η αναιρεσείουσα
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Ferrero SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 80 της 27.3.2010.


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/40
 Προσφυγή-αγωγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2014 — ZZ κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-92/14)
 (2014/C 448/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: Günther Maximini, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα, πρώτον, περί ακυρώσεως της απορριπτικής αποφάσεως του Κοινοβουλίου με την οποία το εν λόγω θεσμικό όργανο αρνήθηκε να προφυλάξει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα (στο εξής: προσφεύγοντα) από τη ζημία την οποία υπέστη λόγω προσβολής των δικαιωμάτων του στην προσωπικότητα και παραβάσεως των διατάξεων του κανονισμού 45/2011 στο πλαίσιο της εξετάσεως μιας προγενέστερης ένδικης προσφυγής του και, δεύτερον, περί καταβολής χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του καθού-εναγομένου (στο εξής: καθού) της 5ης Μαρτίου 2014 με την οποία απέρριψε την από 16 Δεκεμβρίου 2013 αίτηση αποζημιώσεως του προσφεύγοντος, καθώς και την από 24 Μαρτίου 2014 σιωπηρή απόρριψη της διοικητικής ενστάσεώς του κατά της ως άνω αποφάσεως της 5ης Μαρτίου 2014, και επικουρικώς την εκ των υστέρων εκδοθείσα από άγνωστη αρχή απορριπτική απόφαση της 29ης Ιουλίου 2014·
 —
 να καταδικάσει το καθού να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό των 30 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, πλέον τόκων υπερημερίας, υπολογιζόμενων με επιτόκιο κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο του βασικού επιτοκίου, επί του ποσού των 25 000 ευρώ από την 1η Φεβρουαρίου 2014 και επί του ποσού των 5 000 ευρώ από την 1η Μαΐου 2014·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της προδικασίας, καθώς και σε όλες τις αναγκαίες δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε ο προσφεύγων.


text:
 24.2.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 42/40
 Προσφυγή της 22ας Δεκεμβρίου 2006 — SO.GE.L.MA. κατά ΕΟΑ
 (Υπόθεση T-411/06)
 (2007/C 42/71)
 Γλώσσα διαδικασίας:η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SO.GE.L.MA. Srl (Scandicci, Ιταλία) (εκπρόσωποι: E. Cappelli, P. De Caterini, A. Bandini και A. Gironi, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει τις αποφάσεις του ΕΟΑ περί ακυρώσεως του προκηρυχθέντος και αφορώντος εργασίες «αποκαταστάσεως της ελεύθερης ναυσιπλοϊας (αφαίρεση των μη εκραγέντων εκρηκτικών μηχανισμών) εντός των εσωτερικών πλωτών οδών, Σερβική Δημοκρατία, Σερβία και Μοντενέγκρο» (στοιχεία αναφοράς της δημοσιεύσεως αριθ. Europe Aid/120694/D/W/YU, σχέδιο αριθ. 05SER01 04 01) και περί διεξαγωγής νέου διαγωνισμού, αποφάσεις οι οποίες κοινοποιήθηκαν με έγγραφα του ΕΟΑ της 9ης Οκτωβρίου 2006 (υπό αριθμό πρωτοκόλλου D (06)DG/MIL/EP2715) και της 14ης Δεκεμβρίου 2006 (υπό αριθμό πρωτοκόλλου DG/mie/3313), καθώς και κάθε άλλη καθ' οιονδήποτε τρόπο προηγηθείσα, συντονισθείσα ή συναφής πράξη, συμπεριλαμβανομένης της αποφάσεως περί αποκλεισμού της προσφεύγουσας, και, σε κάθε περίπτωση, την καταδίκη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ανασυγκροτήσεως στην αποκατάσταση των ζημιών της προσφεύγουσας, όπως αυτές υποδεικνύονται στο δικόγραφο της προσφυγής
 —
 Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο επίδικος στα πλαίσια της παρούσας προσφυγής διαγωνισμός είχε ως αντικείμενο την ανάθεση εργασιών συνισταμένων στον εντοπισμό και αφαίρεση των μη εκραγέντων πολεμικών εκρηκτικών μηχανισμών, υπολειμμάτων των αεροπορικών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ κατά το έτος 1999, με σκοπό την επαναλειτουργία της εσωτερικής ναυσιπλοϊας στα ύδατα των ποταμών Δούναβη και Σαύου.
 Κατόπιν της επιλογής της προσφοράς της προσφεύγουσας ως της πλέον συμφέρουσας, η SO.GE.L.MA. υπήρξε αποδέκτης ενός πρώτου αιτήματος περί διευκρινίσεων επί των οποίων παρεσχέθησαν έγκαιρα απαντήσεις. Ειδικότερα, εδόθησαν επί τούτου εξηγήσεις επί της ουσίας όσον αφορά την παρουσία ως team leader της ομάδας ανιχνεύσεως εντός των υδάτων προσώπου διαθέτοντος εξαιρετικά προσόντα αλλ' επαγγελματική πείρα κατώτερη της απαιτούμενης με την προκήρυξη του διαγωνισμού.
 Κατόπιν επαγγελματικών επαφών με σύμβουλο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ανασυγκροτήσεως στα πλαίσια της διαδικασίας του επίδικου διαγωνισμού προκειμένου αυτός να έχει αίσιο τέλος, η προσφεύγουσα πληροφορήθηκε μεταγενέστερα την ακύρωση της διαδικασίας αναθέσεως λόγω ακαταλλήλων από τεχνικής απόψεως προσφορών, εκφραζόταν δε η πρόθεση διεξαγωγής νέου διαγωνισμού.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του άρθρου 41 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί του συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (1), και γενικότερα παραβίαση των αρχών που διέπουν την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση σε θέματα διαδικασιών αναθέσεως των δημοσίων συμβάσεων στον βαθμό που η ακύρωση του επίδικου διαγωνισμού είναι προϊόν αστάθμητης επιλογής χωρίς ενδελεχή αξιολόγηση του προστατευτέου δημόσιου συμφέροντος. Δεύτερον, η προσφεύγουσα επικαλείται την αθέτηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 (1) JO L 134, της 30.4.2004, σ. 114.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/41
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Απριλίου 2013 — Peek & Cloppenburg κατά ΓΕΕΑ — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)
 (Υπόθεση T-506/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Peek & Cloppenburg - Προγενέστερη εθνική εμπορική ονομασία Peek & Cloppenburg - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2013/C 156/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Peek & Cloppenburg KG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Abrar, στη συνέχεια P. Lange, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Peek & Cloppenburg (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Renck, V. von Bomhard, T. Heitmann, M. Petersenn, δικηγόροι, και I. Fowler, solicitor)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 53/2005-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Peek & Cloppenburg και της Peek & Cloppenburg KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Peek & Cloppenburg KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 362 της 10.12.2011.


text:
 20.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/17
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Korkein oikeus (Φινλανδία) στις 13 Ιανουαρίου 2017 — Bosphorus Queen Shipping Ltd Corp. κατά Rajavartiolaitos
 (Υπόθεση C-15/17)
 (2017/C 086/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Korkein oikeus
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Bosphorus Queen Shipping Ltd Corp.
 Αναιρεσίβλητη: Rajavartiolaitos
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να ερμηνεύεται η έκφραση «ακτές ή συναφή συμφέροντα» στο άρθρο 220, παράγραφος 6, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας ή η έκφραση «ακτές ή άλλα σχετικά συμφέροντα» στο άρθρο 7, παράγραφος 2 της οδηγίας 2005/35/ΕΚ (1) με βάση τον ορισμό της έννοιας της «ακτής ή των συναφών συμφερόντων» που περιλαμβάνεται στο άρθρο II, αριθ. 4, της Διεθνούς Συμβάσεως του 1969 περί επεμβάσεως στην ανοικτή θάλασσα σε περίπτωση ατυχήματος το οποίο προκαλεί ή δύναται να προκαλέσει ρύπανση οφειλόμενη σε υδρογονάνθρακες;
 2)
 Κατά τον ορισμό που δίδεται στο άρθρο II, αριθ. 4, στοιχείο c, της παρατεθείσας στο πρώτο ερώτημα Συμβάσεως του 1969, ο όρος «συναφή συμφέροντα» σημαίνει μεταξύ άλλων τη διατήρηση σε καλή κατάσταση της οικείας περιοχής, όπως και τη διατήρηση του ζώντος θαλάσσιου πλούτου, περιλαμβανομένης της χλωρίδας και της πανίδας. Ισχύει ο κανόνας αυτός και για τη διατήρηση των ζώντων πλουτοπαραγωγικών πόρων, περιλαμβανομένης της χλωρίδας και της πανίδας, στην αποκλειστική οικονομική ζώνη ή αφορά η εν λόγω διάταξη της Συμβάσεως μόνον την προστασία των συμφερόντων της ακτής;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Τι νοείται με την έκφραση «ακτή ή συναφή συμφέροντα» στο άρθρο 220, παράγραφος 6, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας ή με την έκφραση «ακτές ή άλλα σχετικά συμφέροντα» στο άρθρο 7, παράγραφος 2 της οδηγίας 2005/35/ΕΚ;
 4)
 Τι σημαίνει η έκφραση «πλουτοπαραγωγικές πηγές στη χωρική θάλασσα ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη» στο άρθρο 220, παράγραφος 6, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας και «πόροι (στα χωρικά ύδατα κράτους μέλους και στην αποκλειστική οικονομική ζώνη)» στο άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/35/ΕΚ; Νοούνται ως πλουτοπαραγωγικές πηγές μόνο χρήσιμα είδη ή καλύπτονται επίσης είδη που συνδέονται ή εξαρτώνται από τα αλιευόμενα είδη υπό την έννοια του άρθρου 61, παράγραφος 4, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, όπως για παράδειγμα φυτικά και ζωικά είδη τα οποία αποτελούν την τροφή των χρήσιμων ειδών;
 5)
 Πώς πρέπει να ερμηνευθεί η έκφραση «υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί (σοβαρή ζημιά)» στο άρθρο 220, παράγραφος 6, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας και [«συνιστά απειλή»] στο άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/35/ΕΚ; Πρέπει να ερμηνευθεί η επαπειλούμενη ζημία σε συνάρτηση με την έννοια του αφηρημένου ή του συγκεκριμένου κινδύνου ή με άλλον τρόπο;
 6)
 Κατά την εκτίμηση των προϋποθέσεων αρμοδιότητας του παράκτιου κράτους στο άρθρο 220, παράγραφος 6, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας και στο άρθρο 7, παράγραφος 2 της οδηγίας 2005/35/ΕΚ, πρέπει να θεωρείται ότι οι προκληθείσες ή επαπειλούμενες σοβαρές ζημίες συνιστούν βαρύτερες συνέπειες έναντι της προκληθείσας ή επαπειλούμενης σοβαρής ρυπάνσεως του θαλάσσιου περιβάλλοντος κατά την έννοια του άρθρου 220, παράγραφος 5; Πώς πρέπει να ερμηνευθεί η σοβαρή ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος


text:
και πώς πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την εκτίμηση των προκληθεισών ή επαπειλούμενων σοβαρών ζημιών;
 7)
 Ποιες περιστάσεις πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση της σοβαρότητας των προκληθεισών ή επαπειλούμενων ζημιών; Πρέπει να συνεκτιμώνται για παράδειγμα η διάρκεια και η γεωγραφική έκταση των βλαβερών συνεπειών που οδηγούν στη ζημία; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: Πώς πρέπει να εκτιμηθεί η διάρκεια και η έκταση της ζημίας;
 8)
 Η οδηγία 2005/35/ΕΚ θεσπίζει απλώς στοιχειώδεις κανόνες και δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα κατά της θαλάσσιας ρυπάνσεως από τα πλοία, σε συμφωνία με το διεθνές δίκαιο (άρθρο [1, παράγραφος] 2). Ισχύει η δυνατότητα θεσπίσεως αυστηρότερων κανόνων και για το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας, όπου ρυθμίζεται η αρμοδιότητα του παράκτιου κράτους να λαμβάνει μέτρα κατά πλοίου διαπλέοντος τα ύδατά του;
 9)
 Μπορούν να έχουν σημασία οι ιδιαίτερες γεωγραφικές και οικολογικές συνθήκες, καθώς και ο ευαίσθητος χαρακτήρας της Βαλτικής κατά την ερμηνεία των προβλεπόμενων στο άρθρο 220, παράγραφος 6, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας και στο άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας προϋποθέσεων της αρμοδιότητας του παράκτιου κράτους;
 10)
 Σημαίνει η έκφραση «σαφής αντικειμενική μαρτυρία» στο άρθρο 220, παράγραφος 6, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας και [«αντικειμενικά αποδεικτικά στοιχεία»] στο άρθρο 7, παράγραφος 2 της οδηγίας 2005/35/ΕΚ ότι, πέραν της αποδείξεως ότι ένα πλοίο παρέβη τις σχετικές διατάξεις, απαιτείται επίσης να αποδεικνύονται οι συνέπειες της διαρροής; Τι είδους απόδειξη απαιτείται ότι δημιουργήθηκε κίνδυνος επελεύσεως μεγάλης ζημίας για την ακτή ή τα συναφή συμφέροντα ή για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρικών υδάτων ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης –για παράδειγμα, για τα πτηνά και τα αλιευτικά αποθέματα, καθώς και για το θαλάσσιο περιβάλλον της οικείας περιοχής; Σημαίνει η απαίτηση υπάρξεως σαφούς αντικειμενικής μαρτυρίας για παράδειγμα ότι η εκτίμηση των ζημιογόνων για το θαλάσσιο περιβάλλον συνεπειών του διαρρεύσαντος πετρελαίου πρέπει να στηρίζεται πάντα σε συγκεκριμένες έρευνες και μελέτες σχετικά με τις συνέπειες της διαρροής;
 (1) Οδηγία 2005/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τη ρύπανση από τα πλοία και τη θέσπιση κυρώσεων για παραβάσεις (ΕΕ 2005, L 255, σ. 11), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009 (ΕΕ 2009, L 280, σ. 52).


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/48
 Αναίρεση που άσκησε στις 11 Ιανουαρίου 2015 ο Carlo De Nicola κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση F-52/11, De Nicola κατά ΕΤΕπ
 (Υπόθεση T-10/15 P)
 (2015/C 073/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: C. De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αιτήματα
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο, αφού αυτό μεταρρυθμίσει μερικώς την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, να αναιρέσει τις παραγράφους 2 και 3 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και τα σημεία 5, 7, 14, 16 έως 21, 24 έως 27, 29, 32, 35 έως 37, 39 έως 43, 46 έως 55, 57 έως 59, 62 έως 66, 68 και 69, 73 και 74, 76 και 77, 87 έως 91, 93, 95 έως 100, 103, 106 και 107, 109 έως 112, 117, 120, 124, 142, 144 και 145, 148 έως 153, 161 έως 170, 175 έως 182 και 184 έως 193 του σκεπτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Περαιτέρω, ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να αναπέμψει την υπόθεση σε άλλο τμήμα του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: ΔΔΔ) προκειμένου τούτο, υπό διαφορετική σύνθεση, να αποφανθεί εκ νέου επί των αναιρεθέντων σημείων του σκεπτικού, μετά από διεξαγωγή της προγενεστέρως ζητηθείσας ιατρικής πραγματογνωμοσύνης. Ο αναιρεσείων επιφυλάσσεται ως προς την πρόταση οποιουδήποτε, αμέσου ή/και εναντίου, αποδεικτικού μέσου το οποίο πρόκειται ενδεχομένως να είναι αναγκαίο εν σχέσει προς τα επιχειρήματα που προβάλλει, αμυνομένη, η αντίδικος, καθώς και ως προς την προσκόμιση οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων που θεωρούνται ως χρήσιμα για την αντίκρουση των απόψεων της αντιδίκου. Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τους εξής λόγους:
 1.
 Ελλείπουσα αιτιολογία των επίμαχων σημείων της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
 2.
 Όσον αφορά το αίτημα περί ακυρώσεως των υπό οποιαδήποτε μορφή συναφών εγγράφων καθώς και εκείνων που χρησιμοποιήθηκαν από την επιτροπή έρευνας, ο αναιρεσείων βάλλει κατά του ότι το εν λόγω αίτημα κρίθηκε απαράδεκτο, δεδομένου ότι, κατά τον αναιρεσείοντα, το εν λόγω αίτημα αφορούσε ειδικώς όλα τα έγγραφα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από την επιτροπή έρευνας και τα οποία ζητήθηκαν άσκοπα.
 3.
 Όσον αφορά το αίτημα περί αναγνωρίσεως της ηθικής παρενοχλήσεως, ο αναιρεσείων βάλλει κατά της αποφάσεως του ΔΔΔ λόγω παραθέσεως προσχηματικής αιτιολογίας, στο μέτρο που η αναγνώριση της εις βάρος του διαπραχθείσας παραβάσεως συμβατικής υποχρεώσεως δεν αποτελεί, ασφαλώς, διαταγή απευθυνόμενη στην Τράπεζα και δεν αποτελεί, επίσης, δήλωση που να συνιστά διατύπωση αρχής.
 4.
 Όσον αφορά το αίτημα να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να παύσει την ηθική παρενόχληση, ο αναιρεσείων διατείνεται ότι η προβαλλόμενη απαγόρευση εκδόσεως διαταγής δεν μπορεί να είναι απόλυτη, αλλά πρέπει κατ’ ανάγκην να κάμπτεται σε περίπτωση συμπεριφορών που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα.
 5.
 Όσον αφορά το αίτημα περί αποκαταστάσεως των ζημιών που επήλθαν συνεπεία της ηθικής παρενοχλήσεως, ο αναιρεσείων υπογραμμίζει το γεγονός ότι το ΔΔΔ, αφενός, προβαίνει σε ανάκληση των αιτήσεων που αυτός είχε υποβάλει προς την επιτροπή


text:
έρευνας και, αφετέρου, παρατηρεί ότι η ΕΤΕπ δεν υπέχει υποχρέωση να προβεί στην εκτέλεση καμίας ενέργειας, διότι δεν υπάρχει καμία καταδικαστική απόφαση επ’ αυτού και διότι η απόφαση της ως άνω επιτροπής δεν έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα, δεν έχει δεσμευτική ισχύ και δεν αποτελεί, επίσης, διαδικαστική προϋπόθεση.
 6.
 Όσον αφορά το αίτημα περί αποκαταστάσεως των ζημιών, εξεταζομένων αυτών καθαυτών, ο αναιρεσείων, αφενός, διατείνεται ότι το ΔΔΔ εσφαλμένως προσάπτει σ’ αυτόν ότι δεν παρέσχε διευκρινίσεις σχετικά με την ύπαρξη καμίας πλάνης περί το δίκαιο και, αφετέρου, θέτει υπό αμφισβήτηση τον καθορισμό του ποσού της αποζημιώσεως και την αιτιολογία της εν λόγω επιδικασθείσας αποζημιώσεως ύψους 3 000 ευρώ.


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/37
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως προς — την απόφαση του Σώματος των Επιτρόπων της
 ανακοπών: καταχώριση της προσφεύγουσας για 5ης ∆εκεμβρίου 2001, περί παρατύπου υπαναχωρή-
 τα προϊόντα «Ενδύματα, υποδή- σεως από τη Συμφωνία-πλαίσιο της 20ής Σεπτεμβρίου
 ματα». Απόρριψη της ανακοπής 1974, επαναλαμβάνοντας την έγκρισή της σχετικά με
 κατά τα λοιπά. τους «λειτουργικούς κανόνες όσον αφορά τα επίπεδα
 διαβουλεύσεως, την αρχή διαβουλεύσεως και τις συνα-
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής της φείς διαδικασίες», της 19ης Ιανουαρίου 2000, καθώς
 προσφυγών: προσφεύγουσας και μια φερόμενη «Συμφωνία», της 4ης Απριλίου 2001,
 Λόγοι ακυρώσεως προ- — Παράβαση του άρθρου 8, σχετικά με τους «πόρους που πρέπει να τεθούν στη
 βαλλόμενοι με την παράγραφος 1, στοιχείο β', διάθεση της Κεντρικής Επιτροπής και των Τοπικών
 παρούσα προσφυγή: του κανονισμού (ΕΚ) 40/ Επιτροπών Προσωπικού καθώς και των συνδικαλιστικών
 94 (1)· και επαγγελματικών οργανώσεων»·
 — δεν υφίσταται κίνδυνος — να ακυρώσει, στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, τις εν λόγω
 συγχύσεως· αποφάσεις της 15ης Ιανουαρίου 2002, της 23ης Ιανουαρίου
 — ελάχιστος διακριτικός 2002 και της 5ης ∆εκεμβρίου 2001·
 χαρακτήρας του κατά τη διαδι-
 κασία ανακοπής αντιταχθέντος — να υποχρεώσει την καθής στην καταβολή αποζημιώσεως
 σήματος· ύψους 100 000,00 ευρώ·
 — δεν υπάρχει ομοιότητα
 σημάτων — να καταδικάσει την καθής, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 69,
 παράγραφος 2, του Κανονισμού ∆ιαδικασίας, στα δικαστικά
 — σημαντική απόσταση των προϊ- έξοδα, καθώς και, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 73 Β
 όντων του ίδιου κανονισμού, στα αναγκαία έξοδα στα οποία οι
 προσφεύγοντες υποβλήθηκαν, στο πλαίσιο της διαδικασίας,
 ( 1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20.12.1993 για το και, ιδίως, τα έξοδα διορισμού αντικλήτου, μετακινήσεως και
 κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1). διαμονής καθώς και αμοιβών δικηγόρων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προσφυγή του Αndré Hecq και του Syndicat des
 Fonctionnaires Internationaux et Européens (SFIE) κατά
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε
 στις 4 Φεβρουαρίου 2003 Ο προσφεύγων είναι υπάλληλος της Επιτροπής και γενικός
 γραμματέας της συνδικαλιστικής και επαγγελματικής οργανώσεως
 (Υπόθεση Τ-34/03) «Syndicat des Fonctionnaires Internationaux et Européens»
 (SFIE).
 (2003/C 101/68)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Προς στήριξη της προσφυγής του, o προσφεύγων προβάλλει,
 πρώτον, παράβαση των διατάξεων της Συμφωνίας-πλαίσιο, της
 Ο André Hecq, κάτοικος Mondercange (Λουξεμβούργο) και το 20ής Σεπτεμβρίου 1974, και, ειδικότερα, των τελικών διατάξεων
 Syndicat des Fonctionnaires Internationaux et Européens της Συμφωνίας αυτής καθώς και παραβίαση των γενικών αρχών
 (SFIE), με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο του δικαίου των συμβάσεων. Σύμφωνα με τον προσφεύγοντα, η
 Συμφωνία-πλαίσιο δεν παρείχε καμιά δυνατότητα υπαναχωρήσεως.
 Lucas Vogel άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 4 Φεβρουαρίου 2003, προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Εξάλλου, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση των άρθρων 11
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο: και 12 της Συμφωνίας-πλαίσιο, της 20ής Σεπτεμβρίου 1974, στο
 μέτρο που για τα εν λόγω κείμενα δεν είχε δοθεί η συναίνεση όλων
 — να ακυρώσει την απόφαση της Α∆Α, της 4ης Οκτωβρίου των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων.
 2002, που ναι μεν κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις
 9 Οκτωβρίου 2002 πλην όμως παρελήφθη υπ' αυτού στις


text:
25 Οκτωβρίου 2002, απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η
 διοικητική του ένσταση, της 4ης Απριλίου 2002, βάσει του Ο προσφεύγων προβάλλει επίσης παράβαση του άρθρου 24α του
 άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, σύμφωνα με την οποία ΚΥΚ, των άρθρων 18, 19 και 20 της Συμφωνίας-πλαίσιο, της
 ο προσφεύγων επέκρινε διάφορες αποφάσεις και ιδίως: 20ής Σεπτεμβρίου 1974, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβί-
 αση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Σύμφωνα με
 — δύο ατομικές αποφάσεις, κοινοποιηθείσες, αντιστοίχως, τον προσφεύγοντα, τα κριτήρια αντιπροσωπευτικότητας είναι
 στις 15 Ιανουαρίου 2002 και στις 23 Ιανουαρίου εσφαλμένα και αυθαίρετα, ενώ ευνοούν ορισμένες συνδικαλιστικές
 2002· και επαγγελματικές οργανώσεις.
 ---pagebreak--- C 101/38 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 Τέλος, ο προσφεύγων επικαλείται παραβίαση της αρχής της μερικώς και όσον αφορά τη ζητηθείσα αποζημίωση για την υλική
 απαγορεύσεως των διακρίσεων, στο μέτρο που οι προσβαλλόμενες ζημία που διατείνεται ότι υπέστη κατά την περίοδο μεταξύ
 αποφάσεις στέρησαν την προεδρευόμενη από τον προσφεύγοντα 1ης Ιουλίου και 31ης ∆εκεμβρίου 2001, προέβη στην άσκηση της
 συνδικαλιστική οργάνωση οποιουδήποτε ανθρώπινου και υλικού υπό κρίση προσφυγής. Προς στήριξη των αιτημάτων του, o
 μέσου, χωρίς να έχει ληφθεί υπόψη η αντιπροσωπευτικότητά της. προσφεύγων προβάλλει παράβαση του προμνημονευθέντος
 άρθρου του ΚΥΚ.
 Προσφυγή της DaimlerChrysler AG κατά του Γραφείου
 Προσφυγή του José Pedro Pessoa e Costa κατά της
 Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπο-
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 ρικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 31 Ιανουαρίου 2003
 7 Φεβρουαρίου 2003
 (Υπόθεση Τ-36/03) (Υπόθεση T-39/03)
 (2003/C 101/69) (2003/C 101/70)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) (Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131
 παράγραφος 2 του Κανονισμού ∆ιαδικασίας — Γλώσσα στην
 οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική)
 Ο José Pedro Pessoa e Costa, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπού-
 μενος από τους δικηγόρους Αlbert Coolen, Jean-Noël Louis και Η DaimlerChrysler AG, Στουτγάρδη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη
 Étienne Marchal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε από τον δικηγόρο M. Trimborn, άσκησε στις 7 Φεβρουαρίου
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 31 Ιανουαρίου 2003, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ- προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 κών Κοινοτήτων. Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία
 ΑXON Leasing GmbH, Grasbrunn (Γερμανία).
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε υπηρεσιακό πταίσμα
 μη επανεντάσσοντάς τον κατά την πρώτη κένωση θέσεως Α5 — να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυ-
 που αντιστοιχούσε στα προσόντα του· γών της 4ης Νοεμβρίου 2002 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της
 διαδικασίας R 329/2001-4 και να απορρίψει την προσφυγή·
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη σταδιοδρο-
 μία του και, ιδίως, να του καταβάλει τις αποδοχές που — να καταδικάσει το καθού Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.
 δικαιούται για την περίοδο μεταξύ 1ης Αυγούστου και
 31ης ∆εκεμβρίου 2001, προσαυξημένες με τόκους υπερημε-
 ρίας προς 5,25 % ετησίως·
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Αιτούσα την καταχώριση Η προσφεύγουσα
 κοινοτικού


text:
σήματος:
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «AXOR» για προϊ-
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα όντα και υπηρεσίες των κατηγο-
 ριών 12 και 37 [οχήματα και τα
 συστατικά τους (καθόσον περιλαμ-
 Ο προσφεύγων, υπάλληλος της καθής, τελών υπό άδεια άνευ βάνονται στην κατηγορία 12) και
 αποδοχών για προσωπικούς λόγους μέχρι τις 20 Ιουνίου 2001, επισκευή και συντήρηση οχημάτων]
 ζήτησε την επανένταξή του, σύμφωνα με το άρθρο 240, παράγρα- — Αίτηση προς καταχώριση
 φος 4, στοιχείο δ', του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως αριθ. 1111061
 των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Στις 30 Μαΐου
 2002 o προσφεύγων υπέβαλε διοικητική ένσταση ισχυριζόμενος ∆ικαιούχος του κατά τη AXON Leasing GmbH
 ότι η καθής δεν τον είχε επανεντάξει στην πρώτη κενωθείσα διαδικασία ανακοπής αντι-
 θέση που αντιστοιχούσε στον βαθμό και τα προσόντα του. Ο ταχθέντος σήματος ή δια-
 προσφεύγων, ισχυριζόμενος ότι η ένσταση αυτή απορρίφθηκε κριτικού γνωρίσματος:


text:
 12.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 335/18
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Verwaltungsgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Joachim Pöpperl κατά Land Nordrhein-Westfalen
 (Υπόθεση C-187/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 45 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Δημόσιος υπάλληλος κράτους μέλους ο οποίος εγκατέλειψε τη δημόσια διοίκηση προκειμένου να αναλάβει απασχόληση σε άλλο κράτος μέλος - Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει, στην περίπτωση αυτή, την απώλεια των δικαιωμάτων συντάξεως γήρατος που αποκτήθηκαν στη δημόσια διοίκηση και την αναδρομική υπαγωγή στο γενικό σύστημα ασφαλίσεως γήρατος))
 (2016/C 335/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Joachim Pöpperl
 κατά
 Land Nordrhein-Westfalen
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία πρόσωπο το οποίο έχει την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου εντός κράτους μέλους και το οποίο παραιτείται οικειοθελώς των καθηκόντων του, προκειμένου να αναλάβει απασχόληση εντός άλλου κράτους μέλους, χάνει τα δικαιώματά του συντάξεως γήρατος στο πλαίσιο του συστήματος συντάξεως γήρατος των δημοσίων υπαλλήλων και υπάγεται αναδρομικώς στο γενικό σύστημα ασφαλίσεως γήρατος, το οποίο παρέχει δικαίωμα συντάξεως γήρατος χαμηλότερης από εκείνην που θα απέρρεε από τα δικαιώματα αυτά.
 2)
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διασφαλίσει την πλήρη αποτελεσματικότητα του άρθρου αυτού και να παράσχει στους εργαζομένους, σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, δικαιώματα συντάξεως γήρατος παρεμφερή προς τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι διατηρούν τα δικαιώματα συντάξεως γήρατος που αντιστοιχούν, παρά την αλλαγή εργοδότη δημοσίου δικαίου, στα συντάξιμα έτη που έχουν συμπληρώσει, ερμηνεύοντας το εσωτερικό δίκαιο σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο ή, αν η ερμηνεία αυτή δεν είναι δυνατή, αφήνοντας ανεφάρμοστη κάθε αντίθετη διάταξη του εσωτερικού δικαίου, προκειμένου να εφαρμόσουν το ίδιο καθεστώς με το εφαρμοστέο στους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους.
 (1) ΕΕ C 245 της 27.7.2015.


text:
C 156/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.6.2002
 4) Η Επιτροπη ́ φε ́ρει το 20 % των δικαστικω ́ ν εξο ́δων της, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 συμπεριλαμβανομε ́νων των εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφα-
 ́ ν με ́τρων.
 λιστικω
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 στην υπο ́θεση T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland) GmbH
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 [Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι-
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Εμπορικο ́ς αποκλεισμο ́ς επιχειρη
 α ́σεως —
 Προ ́σβαση στον φα ́ κελο — Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες
 της 20η ́ς Μαρτι ́ου 2002 γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ των προστι ́μων — Μη
 αναδρομικο ́τητα — ∆ικαιολογημε ́νη εμπιστοσυ ́νη]
 στην υπο ́θεση T-15/99, Brugg Rohrsysteme GmbH κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 (2002/C 156/26)
 (Ανταγωνισμο ́ς — Συ ́μπραξη — Σωλη ́νες αστικη ́ς κεντρι-
 κη ́ς θερμα ́νσεως — 'Αρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 ́ ρθρο 81 ΕΚ) — Εμπορικο ́ς αποκλεισμο ́ς επιχειρη
 α ́σεως —
 Προ ́στιμο — Κατευθυντη ́ριες γραμμε ́ς για τον υπολογισμο ́ ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 των προστι ́μων — Μη αναδρομικο ́τητα — ∆ικαιολο-
 γημε ́νη εμπιστοσυ ́νη)
 (2002/C 156/25)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) Στην υπο ́θεση T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland) GmbH, με
 ́εδρα τη Fulda (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 Η.-J. Hellmann και T. Nägele, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων
 στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (εκπρο ́σωποι: W. Mölls και É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο,
 Στην υπο ́θεση T-15/99, Brugg Rohrsysteme GmbH, με ́εδρα το κυρι ́ως, αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της
 Wunstorf (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους T. Jestaedt, Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α
 H-C. Salger και M. Sura, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο κινηθει ́σα βα ́σει του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/
 Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24,
 (εκπρο ́σωποι: W. Mölls και É. Gippini Fournier), με αντικει ́μενο, σ. 1), η ́, επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που
 κυρι ́ως, αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως 1999/60/ΕΚ της επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτο-
 Επιτροπη ́ς, της 21ης Οκτωβρι ́ου 1998, σχετικα ́ με διαδικασι ́α δικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi,
 κινηθει ́σα βα ́σει του α ́ρθρου 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (υπο ́θεση ΙV/ Προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:


text:
35.691/Ε-4 — Καρτε ́λ προμονωμε ́νων σωλη ́νων) (ΕΕ 1999, L 24, B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου
 σ. 1), η ́, επικουρικω ́ς, αι ́τημα μειω ́σεως του προστι ́μου που 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 επιβλη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα με την απο ́φαση αυτη ́, το Πρωτο-
 δικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Mengozzi,
 Προ ́εδρο, V. Tiili και R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 20 Μαρτι ́ου 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) ΕΕ C 86 της 27.3.1999.
 (1) ΕΕ C 355 της 27.3.1999.


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/26
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-248/10)
 ()
 2010/C 209/36
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Καρανάσου-Αποστολοπούλου και A. Nijenhuis)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς πλήρη συμμόρφωση με την οδηγία 2007/44/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 για τροποποίηση της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών 2002/83/ΕΚ, 2004/39/ΕΚ, 2005/68/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ σχετικά με τους διαδικαστικούς κανόνες και τα κριτήρια αξιολόγησης για την προληπτική αξιολόγηση της απόκτησης και της αύξησης συμμετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2007/44/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 21 Μαρτίου 2009.
 (1) ΕΕ L 247 της 21.9.2007, σ. 1


text:
 20.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 53/39
 Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2016 — Puma κατά EUIPO — Senator (TRINOMIC)
 (Υπόθεση T-896/16)
 (2017/C 053/47)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Puma SE (Herzogenaurach, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Schunke, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Senator GmbH & Co. KGaA (Groß-Bieberau, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «TRINOMIC» — Υπ’ αριθ. 12 697 074 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 70/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και του αυτοπεριορισμού της διοικήσεως.


text:
22.12.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 369/13
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 της 9ης Αυγου ́στου 2001 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με τους
 λο ́γους ακυρω ́σεως και τα επιχειρη ́ματα που προβλη ́θηκαν στο
 στην υπο ́θεση Τ-120/01 R, Carlo De Nicola κατα ́ Ευρωπαϊ- πλαι ́σιο της υποθε ́σεως T-216/01 (ReiseBank AG κατα ́ Επιτροπη ́ς,
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων μη εισε ́τι δημοσιευθει ́σα).
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Απο ́φαση περι ́ παυ ́-
 σεως του ενδιαφερομε ́νου απο ́ τα καθη ́κοντα ́ του — Fumus
 boni juris — Επει ́γον — 'Ελλειψη)
 (2001/C 369/20)
 Προσφυγη ́ της Αlcon Universal Ltd κατα ́ του Γραφει ́ου
 Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς, που
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́) ασκη ́θηκε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση T-237/01)
 Στην υπο ́θεση Τ-120/01 R, Carlo De Nicola, κα ́τοικος Ρω ́μης,
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον L. Isola, δικηγο ́ρο, κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς
 (2001/C 369/22)
 Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (εκπρο ́σωποι: C. Gómez de la Cruz και
 C. Camilli), με αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως διαφο ́-
 ρων πρα ́ξεων της ΕΤΕ που αφορου ́ν τον προσφευ ́γοντα, ο Προ ́ε- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 δρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 9 Αυγου ́στου 2001 δια ́ταξη
 με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 Η Αlcon Universal Ltd, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Ηamish
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων. Porter του δικηγορικου ́ γραφει ́ου Theodore Goddard, Λονδι ́νο
 (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο-
 νι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς.
 Στη διαδικασι ́α ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν (Board of
 Appeal) ει ́χε παρε ́μβει και η Dr. Robert Winzer Pharma GmbH.
 Προσφυγη ́ της Commerzbank AG κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου
 2001 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της 18ης Ιουλι ́ου 2001 του
 (Υπο ́θεση T-219/01) τμη ́ματος προσφυγω ́ν στην υπο ́θεση R0273/2000-1 και να
 υποχρεω ́σει το Γραφει ́ο να μη δεχθει ́ την ακυ ́ρωση του
 (2001/C 369/21) κοινοτικου ́ ση ́ματος.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) — να καταδικα ́σει το Γραφει ́ο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η Commerzbank AG, που εδρευ ́ει στη Φρανκφου ́ρτη επι ́ του Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Μα ́ιν (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́


text:
τους δικηγο ́ρους Η. Satzky
 και B. Maassen, α ́σκησε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Κα ́τοχος του κοινοτικου ́ Alcon Universal Ltd
 ση ́ματος:
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Σχετικο ́ κοινοτικο ́ ση ́μα: λεκτικο ́ ση ́μα «BSS» για ορισμε ́να
 αγαθα ́ της κλα ́σεως 5 (αριθμο ́ς
 — να ακυρω ́σει την απευθυνο ́μενη στην προσφευ ́γουσα αιτη ́σεως 90134)
 απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 17ης Αυγου ́στου 2001 που
 ελη ́φθη στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως COMP/E-1/37.919 και Αιτου ́σα την ακυ ́ρωση του Dr. Robert Winzer Pharma GmbH
 η οποι ́α αφορα ́ την απο ́ρριψη του αιτη ́ματο ́ς της για ση ́ματος:
 περαιτε ́ρω προ ́σβαση στα ́εγγραφα, και
 Απο ́φαση του τμη ́ματος Ακυ ́ρωση του κοινοτικου ́ ση ́ματος
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ακυ ́ρωσης:


text:
6.9.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 213/11
 Αίτηση αναιρέσεως της MAJA srl, που ασκήθηκε στις Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 27 Μαΐου 2003 κατά της αποφάσεως της 12ης Μαρτίου βαλε το Conseil d’État (Βέλγιο), section d’administration,
 2003, την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών με απόφαση της 9ης Μαΐου 2003, στην υπόθεση της εταιρίας
 Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στην υπόθεση T-254/99, Maja ολλανδικού δικαίου Merck, Sharp και Dohme B.V. κατά
 Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων État belge (Bελγικού ∆ημοσίου)
 (Υπόθεση C-238/03 P) (Υπόθεση C-245/03)
 (2003/C 213/17) (2003/C 213/18)
 Με απόφαση της 9ης Μαΐου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Η εταιρία MAJA srl, εκπροσωπούμενη από τους Paolo Piva, Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 δικηγόρο Βενετίας, Roberto Mastroianni, δικηγόρο Cosenza, και 10 Ιουνίου 2003, το Conseil d’État (Βέλγιο), section
 Guy Arendt, δικηγόρο Λουξεμβούργου, άσκησε ενώπιον του d’administration, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της εταιρίας
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Μαΐου 2003 ολλανδικού δικαίου Merck, Sharp και Dohme B.V. και État belge
 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της 12ης Μαρτίου 2003, (Βελγικού ∆ημοσίου) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 την οποία εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής
 (δεύτερο τμήμα) στην υπόθεση T-254/99, Maja Srl κατά Επιτρο- ερωτήματος:
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Πρέπει να θεωρηθεί ενδεικτική ή αποκλειστική η προθεσμία των
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: ενενήντα ημερών, που μπορεί να παρατείνεται για ενενήντα ακόμη
 ημέρες, του άρθρου 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας
 — να εξαφανίσει, ως στερούμενη νομιμότητας, την απόφαση 89/l05/EΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988,
 του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) και, ως εκ τούτου, να σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό
 ακυρώσει την πράξη κατά της οποίας έβαλε πρωτοβαθμίως η των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και την κάλυψη του
 κόστους των στα πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων
 προσφυγή·
 υγεία ( 1), και, στην περίπτωση που θεωρηθεί αποκλειστική, ποιες
 είναι οι συνέπειες ενδεχόμενης παρελεύσεώς της, όσον αφορά την
 — να της επιδικάσει το σύνολο των δικαστικών εξόδων αμφο- απάντηση που πρέπει να δοθεί στην αίτηση περί εγγραφής
 τέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. φαρμάκου στον κατάλογο φαρμάκων που καλύπτονται από το
 ασφαλιστικό σύστημα υγείας;
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Ισοδυναμεί η παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας αυτής με
 εγγραφή του φαρμάκου στον εν λόγω κατάλογο;
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου (1 ) ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 8.
 πάσχει για τους ακόλουθους λόγους:
 παράβαση του κανονισμού (ΕΟΚ) 4028/86 ( 1), καθώς και του
 εκτελεστικού του κανονισμού 1116/88 (2), όπως πρέπει να ερμηνε-
 υθούν και υπό το πρίσμα της αποφάσεως περί «επιτροπολογίας»·
 έλλειψη αιτιολογίας και ασυνέπεια αυτής· προσβολή της αρχής
 της ετέρωθεν ακροάσεως και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης· Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 πρόδηλη λογική ασυνέπεια και αντιφατικότητα· έλλειψη αντιστοι- Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 17 Ιουνίου 2003
 χίας μεταξύ του αιτήματος και της αποφάσεως· παράβαση της
 υποχρεώσεως αιτιολογίας, που διατυπώνεται στο άρθρο 33 και
 επαναλαμβάνεται στο άρθρο 46 του Οργανισμού ΕΚ· προσβολή (Υπόθεση C-258/03)
 των


text:
δικαιωμάτων του αμυνομένου· παράβαση νόμου και παράβαση
 ουσιώδους τύπου· προσβολή των γενικών αρχών περί εξουσιοδο-
 τήσεως. (2003/C 213/19)
 ( 1) ΕΕ L 376 της 31.12.1986, σ. 7.
 ( 2) ΕΕ L 112 της 30.4.1988, σ. 1. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τη Μ. Κοντού Durande, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
 άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 17 Ιουνίου 2003 προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 26ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-301/02 P: Carmine Salvatore Tralli κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Προσωπικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας - Πρόσληψη - Παράταση της δοκιμαστικής περιόδου - Απόλυση κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου)
 (2005/C 182/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση C-301/02 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, ασκηθείσα στις 26 Αυγούστου 2002, Carmine Salvatore Tralli (δικηγόρος: N. Pflüger) όπου ο έτερος διάδικος είναι: η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: V. Saintot και Μ. Benisch, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), S. von Bahr και K. Schiemann, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 26 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον C. S. Tralli στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 289 της 23.11.2002.


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/66
 Προσφυγή της 3ης Οκτωβρίου 2008 — Ackerman κ.λπ. κατά ΕΤΕ
 (Υπόθεση F-79/08)
 (2008/C 301/129)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Lucie Ackerman (Στρασβούργο, Γαλλία) και λοιποί (εκπρόσωπος: L. Lévi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση των εκκαθαριστικών σημειωμάτων συντάξεως των προσφευγόντων του Φεβρουαρίου 2008 καθόσον εφαρμόζουν μεν ετήσια προσαρμογή των συντάξεων για το 2007, πλην όμως αναδρομικά από 1ης Ιανουαρίου 2008 και όχι από 1ης Ιουλίου 2007 και, κατά συνέπεια, την επιβολή της υποχρεώσεως στην ΕΤΕ να καταβάλει το υπόλοιπο των συντάξεων που αντιστοιχεί στην ετήσια προσαρμογή για το 2007, το υπόλοιπο που αντιστοιχεί στις συνέπειες της εφαρμογής της ετήσιας προσαρμογής για το 2007 στα ποσά των συντάξεων που θα καταβληθούν από τον Ιανουάριο του 2009 και τόκους υπερημερίας επί του οφειλομένου υπολοίπου ποσού συντάξεως μέχρι πλήρους εξοφλήσεως των οφειλομένων ποσών.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως των προσφευγόντων του Φεβρουαρίου 2008 καθόσον εφαρμόζουν μεν ετήσια προσαρμογή των συντάξεων για το 2007, πλην όμως αναδρομικά από 1ης Ιανουαρίου 2008 και όχι από 1ης Ιουλίου 2007 και, επικουρικώς, να ακυρώσει το από 13 Φεβρουαρίου 2008 υπηρεσιακό σημείωμα της καθής προς τους προσφεύγοντες·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει (i) το υπόλοιπο συντάξεως που αντιστοιχεί στην εφαρμογή της ετήσιας προσαρμογής για το 2007, ήτοι αύξηση 2,2 % για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2007 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2007· (ii) του υπολοίπου συντάξεως που αντιστοιχεί στις συνέπειες της εφαρμογής της ετήσιας προσαρμογής για το 2007 επί του ποσού των συντάξεων που θα καταβληθούν από τον Ιανουάριο 2009· (iii) τόκους υπερημερίας επί των οφειλομένων υπολοίπων ποσών συντάξεως μέχρι πλήρους καταβολής των οφειλομένων ποσών· το επιτόκιο υπερημερίας που θα εφαρμοστεί πρέπει να υπολογιστεί βάσει του επιτοκίου που καθορίζει η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης που εφαρμόζεται κατά την οικεία περίοδο προσαυξημένο κατά τρεις μονάδες·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 8ης Σεπτεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-303/04 (αίτηση του Tribunale di Voghera για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Lidl Italia Srl κατά Comune di Stradella (1)
 (Τεχνικά πρότυπα και κανονισμοί - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Έννοια του «τεχνικού κανόνα» - Μη αποικοδομήσιμοι ωτοκαθαριστές βάμβακος)
 (2005/C 281/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στην υπόθεση C-303/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Voghera (Ιταλία), με απόφαση της 1ης Ιουλίου 2004 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Lidl Italia Srl κατά Comune di Stradella, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή) και J. Klučka, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Το άρθρο 1, σημείο 11, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1998, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια εθνική νομοθετική διάταξη, όπως το άρθρο 19 του νόμου 93, της 23ης Μαρτίου 2001, περί του περιβάλλοντος, εφόσον απαγορεύει την εμπορία ωτοκαθαριστών βάμβακος που δεν έχουν κατασκευαστεί από αποικοδομήσιμα υλικά σύμφωνα με εθνικό πρότυπο, αποτελεί τεχνικό κανόνα.
 2.
 Το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 98/34, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια εθνική διάταξη που αποτελεί τεχνικό κανόνα, όπως το άρθρο 19 του νόμου 93 της 23ης Μαρτίου 2001, πρέπει, πριν από τη θέσπισή της, να κοινοποιείται στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 3.
 Το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 98/34, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να μην εφαρμόσει εσωτερικού δικαίου διάταξη που αποτελεί τεχνικό κανόνα, όπως το άρθρο 19 του νόμου 93, της 23ης Μαρτίου 2001, εφόσον αυτή δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή πριν από τη θέσπισή της.
 (1) ΕΕ C 228 της 11.9.2004.


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/30
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2010 — Accenture Global Services κατά ΓΕΕΑ — Silver Creek Properties (acsensa)
 (Υπόθεση T-244/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος acsensa - Προγενέστερα λεκτικά και εικονιστικά, κοινοτικά και εθνικά σήματα ACCENTURE και accenture - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Απουσία ομοιότητας μεταξύ των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 73 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009))
 2010/C 317/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Accenture Global Services GmbH (Schaffhausen, Ελβετία) (εκπρόσωπος: R. Niebel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Silver Creek Properties SA (Πόλη του Παναμά, Παναμάς)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Μαρτίου 2009 (υπόθεση R 802/2008-2), αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Accenture Global Services GmbH και της Silver Creek Properties SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Accenture Global Services GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 193 της 15.8.2009.


text:
 30.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 194/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2012 — Wohlfahrt κατά ΓΕΕΑ — Ferrero (Kindertraum)
 (Υπόθεση T-580/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Kindertraum - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα Kinder - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απόδειξη χρήσεως του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009)
 2012/C 194/31
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Harald Wohlfahrt (Rothenburg ob der Tauber, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικά, N. Scholz-Recht, στη συνέχεια, G. Huβlein-Stich, και, τέλος, M. Loschelder, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικά, A. Pohlmann, στη συνέχεια, D. Walicka)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ferrero SpA (Alba, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Jacobacci και L. Ghedina, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Οκτωβρίου 2010 (υπόθεση R 815/2009-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Ferrero SpA και του Harald Wohlfahrt.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Harald Wohlfahrt στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 63 της 26.2.2011.