text:
 13.3.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 78/34
 Προσφυγή-αγωγή της 27ης Δεκεμβρίου 2016 — Proof IT κατά EIGE
 (Υπόθεση T-914/16)
 (2017/C 078/47)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Proof IT SIA (Ρίγα, Λεττονία) (εκπρόσωποι: J. Jerņeva και D. Pāvila, δικηγόροι)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων (EIGE)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθέσεως της εκτελέσεως συμβάσεως-πλαισίου για τη «συντήρηση και επικαιροποίηση των εργαλείων και πόρων των στατιστικών περί φύλων του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE)», αριθ. EIGE/2016/OPER/01-Τμήμα 1 και EIGE/2016/OPER/01-Τμήμα 2, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με επιστολή της 14ης Οκτωβρίου 2016 και με την οποία το καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού) απέρριψε την προσφορά της προσφεύγουσας και ανέθεσε την εκτέλεση της συμβ· ασεως-πλαισίου σε τρίτη εταιρία·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να καταβάλει στην προσφεύγουσα ποσό ύψους 128 480 ευρώ ως αποζημίωση λόγω απώλειας ευκαιρίας και/ή μη αναθέσεως της εκτελέσεως της ίδιας της συμβάσεως·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το καθού παραβίασε τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας, καθόσον δεν ερμήνευσε τα κριτήρια αναθέσεως με όμοιο τρόπο καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το καθού παραβίασε τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας, καθόσον προέβη σε ολική επαναξιολόγηση της προσφοράς της προσφεύγουσας και, ως εκ τούτου, ενήργησε αυθαίρετα προκαλώντας υπόνοιες περί μεροληψίας.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το καθού παραβίασε τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας, καθώς τα κριτήρια αναθέσεως είναι ασαφή, με αποτέλεσμα να παρέχεται στο καθού απεριόριστη ελευθερία επιλογής όσον αφορά την ανάθεση της εκτελέσεως της επίμαχης συμβάσεως.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι το καθού υπέπεσε πλειστάκις σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την αξιολόγηση της προσφοράς της προσφεύγουσας, οπότε, σε περίπτωση άρσεως της εν λόγω πλάνης, το αποτέλεσμα της διαδικασίας αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως θα ήταν διαφορετικό, συγκεκριμένα, δε, η προσφορά της προσφεύγουσας δεν θα έπρεπε να έχει απορριφθεί, η δε εκτέλεση της συμβάσεως-πλαισίου θα έπρεπε να έχει ανατεθεί στην προσφεύγουσα.


text:
C 233/16 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28.9.2002
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν
 της Γαλλικής ∆ημοκρατίας που ασκήθηκε στις 25 Ιουλίου από το κοινοτικό δίκαιο. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εξαρτά
 2002 την εκτέλεση της αποφάσεως από οποιεσδήποτε προϋποθέσεις. Η
 αποστολή που ανατέθηκε στη γαλλική υπηρεσία για την υγειονο-
 (Υπόθεση C-274/02) μική ασφάλεια των τροφίμων (AFSSA), ήτοι η εκπόνηση μελέτης
 σχετικά με το αν τα προϊόντα DBES (εξαγωγικό καθεστώς με
 χρονολογική βάση, ΕΚΧΒ) είναι συγκρίσιμα με τα γαλλικά προϊ-
 (2002/C 233/25) όντα, καταλήγει σε αμφισβήτηση της υπεροχής του κοινοτικού
 δικαίου. Το επιχείρημα σχετικά με την πολυπλοκότητα της
 αποφάσεως της 13ης ∆εκεμβρίου 2001 ουδόλως μπορεί να
 δικαιολογήσει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην εκτέλεσή της·
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από περαιτέρω, η εν λόγω απόφαση καταλήγει σε ένα πολύ σαφές
 τους D. Booss και G. Berscheid, με τόπο επιδόσεων στο διατακτικό, ήτοι την υποχρέωση της Γαλλικής ∆ημοκρατίας να
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 25 Ιουλίου 2002 ενώπιον του δέχεται στην επικράτειά της την εμπορία προϊόντων DBES με
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της σωστό σήμα ή επισήμανση.
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 Επικουρικώς: ένα κράτος μέλος δεν μπορεί λυσιτελώς να επικαλεί-
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: ται το παράνομο των αποφάσεων των οποίων είναι αποδέκτης ως
 μέσο άμυνας έναντι προσφυγής λόγω παραβάσεως στηριζομένης
 — να διαπιστώσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, μη θεσπίζοντας τα στη μη εκτέλεση των αποφάσεων αυτών, ούτε στο πλαίσιο
 αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεως του διαδικασίας δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ ούτε, κατά μείζονα λόγο,
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 13ης ∆εκεμ- στο πλαίσιο διαδικασίας δυνάμει του άρθρου 228 ΕΚ.
 βρίου 2001 στην υπόθεση C-1/00 (1), με την οποία κρίθηκε
 ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από το άρθρο 228 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της 'Οσον αφορά το ποσό της χρηματικής ποινής, η Επιτροπή
 Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθόσον αρνήθηκε να θεσπίσει τα παραπέμπει στις ανακοινώσεις της 21ης Αυγούστου 1996 (5) και
 αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή της· προς την απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου 1997 ( 6) και εφαρμόζει στο βασικό ποσό
 98/256/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1998, των 500 ευρώ συντελεστή 15 (μέγιστος δυνατός: 20) ως προς τη
 σχετικά με επείγοντα μέτρα για προστασία από την σπογγώδη σπουδαιότητα της παραβάσεως, συντελεστή 1 (μέγιστος δυνατός:
 εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών και σχετικά με την τροπο- 3) ως προς τη διάρκεια, και συντελεστή 21.1 ως προς την
 ποίηση της αποφάσεως 94/474/ΕΚ και την κατάργηση της ικανότητα καταβολής της ποινής εκ μέρους τη Γαλλίας.
 αποφάσεως 96/239/ΕΚ ( 2), όπως έχει υπό την απόφαση
 98/692/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1998 (3),
 και ειδικότερα προς το άρθρο της 6 και το παράρτημά (1 ) Συλλογή 2001, σ. I-9989.
 της ΙΙΙ, καθώς και προς·την απόφαση 1999/514/ΕΚ της (2 ) ΕΕ L 113 της 15.4.1998, σ. 33.
 Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 1999 ( 4), για τον καθορισμό (3 ) ΕΕ L 328 της 4.12.1998, σ. 35.
 της ημερομηνίας κατά την οποία μπορεί να αρχίσει η (4 ) ΕΕ L

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
195 της 28.7.1999, σ. 42.
 αποστολή από το Ηνωμένο Βασίλειο προϊόντων που προέρχο- (5 ) ΕΕ C 242, σ. 6.
 νται από βοοειδή σύμφωνα με το εξαγωγικό καθεστώς με (6 ) ΕΕ C 063, σ. 2.
 χρονολογική βάση δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 5,
 της αποφάσεως 98/256, και ειδικότερα προς το άρθρο της 1,
 και ιδίως καθόσον αρνήθηκε να επιτρέψει την εμπορία στην
 επικράτειά της, μετά τις 30 ∆εκεμβρίου 1999, των προϊόντων
 με σωστό σήμα ή επισήμανση που υπέκειντο στο ως άνω
 καθεστώς κατά παράβαση των δύο αυτών αποφάσεων και
 ειδικότερα των προπαρατεθεισών διατάξεών τους,
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 — να υποχρεώσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία να καταβάλει στην βαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil
 Επιτροπή, στον λογαριασμό «ίδιοι πόροι της ΕΚ», χρηματική Division), με διάταξη της 5ης Ιουλίου 2002 στην υπόθεση
 ποινή 158 250 ευρώ για κάθε ημέρα υπερημερίας ως προς Αndrew Owusu κατά 1) N. B. Jackson (επαγγελματική
 την εκτέλεση των αναγκαίων μέτρων για να συμμορφωθεί επωνυμία: Villa Holidays Bal-Inn Villas), 2) Mammee Bay
 προς την απόφαση του ∆ικαστηρίου στην υπόθεση C-1/ Resorts Ltd, 3) Mammee Bay Club Ltd, 4) The Enchanted
 00, από την ημέρα δημοσιεύσεως της προπαρατεθείσας Garden Resorts & Spa Ltd, 5) Consulting Services Ltd,
 αποφάσεως, 6) Town & Country Resorts Ltd
 — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση C-281/02)
 (2002/C 233/26)
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Μέλος να επανορθώσει. 'Ενα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεί- Με διάταξη της 5ης Ιουλίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 ται διατάξεις ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξης για Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις


text:
 29.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 111/33
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2016 — Alfonso Egüed κατά EUIPO — Jackson Family Farms (BYRON)
 (Υπόθεση T-45/16)
 (2016/C 111/39)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Nelson Alfonso Egüed (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: N. Fernández Fernández-Pacheco, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Jackson Family Farms LLC (Santa Rosa, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτών: Ο προσφεύγων
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «BYRON» — Υπ’ αριθ. 10 581 619 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής/Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 822/2015-2
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να δεχθεί την υπ’ αριθ. 10581619 αίτηση καταχωρίσεως του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «BYRON» για όλα τα προϊόντα των κλάσεων 18, 25 και 33 (η οποία είναι η υπό αμφισβήτηση στην παρούσα υπόθεση)·
 —
 να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009 όσον αφορά το αδίκημα του common law που συνίσταται στην προσβολή διακριτικού σημείου [passing off].


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/3
 Πίνακες που χρησιμεύουν για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των δικαστικών σχηματισμών
 2010/C 317/06
 Κατά την από 12 Οκτωβρίου 2010 σύσκεψή του το Δικαστήριο κατάρτισε τον πίνακα περί του οποίου γίνεται λόγος στο άρθρο 11β, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον ορισμό των μελών του τμήματος μείζονος συνθέσεως ως ακολούθως:
 A. Rosas
 E. Jarašiūnas
 R. Silva de Lapuerta
 A. Prechal
 K. Schiemann
 M. Berger
 E. Juhász
 D. Šváby
 Γ. Αρέστης
 M. Safjan
 A. Borg Barthet
 J.-J. Kasel
 M. Ilešič
 C. Toader
 J. Malenovský
 Α. Arabadjiev
 U. Lõhmus
 T. von Danwitz
 E. Levits
 P. Lindh
 A. Ó Caoimh
 L. Bay Larsen
 Κατά την από 12 Οκτωβρίου 2010 σύσκεψή του το Δικαστήριο κατάρτισε τον πίνακα περί του οποίου γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον προσδιορισμό της συνθέσεως του τετάρτου πενταμελούς τμήματος, ως ακολούθως:
 Τέταρτο τμήμα
 K. Schiemann
 E. Jarašiūnas
 L. Bay Larsen
 M. Prechal
 C. Toader
 Κατά την από 12 Οκτωβρίου 2010 σύσκεψή του το Δικαστήριο κατάρτισε τον πίνακα περί του οποίου γίνεται λόγος στο άρθρο 11γ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των τριμελών τμημάτων ως ακολούθως:
 Πέμπτο τμήμα
 A. Borg Barthet
 M. Ilešič
 E. Levits
 M. Safjan
 M. Berger
 Έκτο τμήμα
 A. Rosas
 U. Lõhmus
 A. Ó Caoimh
 P. Lindh
 Έβδομο τμήμα
 R. Silva de Lapuerta
 E. Juhász
 Γ. Αρέστης
 J. Malenovský
 T. von Danwitz
 Όγδοο τμήμα
 L. Bay Larsen
 C. Toader
 A. Prechal
 E. Jarašiūnas


text:
 19.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/33
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 16ης Δεκεμβρίου 2013
 στην υπόθεση E-7/13
 Creditinfo Lánstraust hf. κατά της Υπηρεσίας Μητρώων της Ισλανδίας και του ισλανδικού κράτους
 (Οδηγία 2003/98/ΕΚ σχετικά με την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα — Αρχές που διέπουν τη χρέωση — Διαφάνεια — Έννοια του κόστους — Ανάγκες αυτοχρηματοδότησης)
 (2015/C 92/07)
 Στην υπόθεση E-7/13, Creditinfo Lánstraust hf. κατά της Υπηρεσίας Μητρώων της Ισλανδίας και του ισλανδικού κράτους – ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, η οποία υποβλήθηκε από το Πρωτοδικείο του Ρέικιαβικ (Héraðsdómur Reykjavíkur) σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 2003/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τον Carl Baudenbacher, πρόεδρο και τους Per Christiansen (εισηγητή δικαστή) και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση, στις 16 Δεκεμβρίου 2013, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1.
 Σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 2003/98/ΕΚ, εφόσον χρεώνονται τέλη για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, υπάρχει υποχρέωση να γίνεται ουσιαστική εξέταση κατά τον χρόνο καθορισμού του τέλους. Η εξέταση πρέπει να καταδεικνύει ότι το συνολικό έσοδο από τα εν λόγω τέλη δεν υπερβαίνει το κόστος συλλογής, παραγωγής, αναπαραγωγής και διάδοσης των εγγράφων, πλέον μιας εύλογης απόδοσης της επένδυσης. Αν οι σχετικοί με την εκτέλεση του υπολογισμού παράγοντες είναι αβέβαιοι, πρέπει τουλάχιστον να γίνεται εκτίμηση. Ωστόσο, η βάση υπολογισμού των τελών πρέπει να διατίθεται μόνο κατόπιν αίτησης. Ο κανόνας αυτός ισχύει ανεξαρτήτως αν το τέλος καθορίζεται στη νομοθεσία, από την αρμόδια δημόσια αρχή ή με άλλο τρόπο.
 2.
 Όταν καθορίζεται το κόστος, σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας, μπορεί να λαμβάνεται υπόψη το κόστος με το οποίο επιβαρύνθηκε ο φορέας του δημοσίου τομέα όσον αφορά την αρχική συλλογή και παραγωγή των οικείων εγγράφων. Σε αυτή την περίπτωση, τυχόν έσοδο που προκύπτει εν προκειμένω, για παράδειγμα τέλη ή φόροι όπως τα τέλη χαρτοσήμου, τα οποία μειώνουν ή συμψηφίζουν το εν λόγω κόστος, πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη.
 3.
 Οι ανάγκες αυτοχρηματοδότησης των φορέων του δημόσιου τομέα μπορούν να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό του κόστους σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας. Αυτό ισχύει στον βαθμό που λαμβάνονται υπόψη μόνο τα στοιχεία κόστους, συμπεριλαμβανομένης μιας εύλογης απόδοσης της επένδυσης, τα οποία συνδέονται με την αναγκαία για την περαιτέρω χρήση επεξεργασία των εγγράφων και αναφέρονται στο άρθρο 6.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 21ης Μαρτίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Buczek Automotive Sp. z o.o., Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-405/11 P) (1)
 (Αναίρεση - Κρατικές ενισχύσεις - Αναδιάρθρωση της πολωνικής χαλυβουργίας - Έννοια του όρου «κρατική ενίσχυση» - Είσπραξη δημοσίων απαιτήσεων - Χαρακτηρισμός της παραλείψεως κινήσεως της διαδικασίας πτωχεύσεως της οφειλέτριας επιχειρήσεως ως κρατικής ενισχύσεως - Κριτήριο του ιδιώτη πιστωτή - Κατανομή του βάρους αποδείξεως - Όρια του δικαστικού ελέγχου)
 2013/C 156/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Stobiecka-Kuik, T. Maxian Rusche)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Buczek Automotive Sp. z o.o. (εκπρόσωπος: J. Jurczyk, radca prawny), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: M. Krasnodębska-Tomkiel)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Μαΐου 2011, T-1/08, Buczek Automotive κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε εν μέρει την απόφαση 2008/344/ΕΚ της Επιτροπής, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C-23/06 (πρώην NN 35/06), την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Πολωνία προς όφελος της χαλυβουργίας Technologie Buczek (ΕΕ 2008, L 116, σ. 26) — Χαρακτηρισμός της παραλείψεως κινήσεως της διαδικασίας πτωχεύσεως της οφειλέτριας επιχειρήσεως ως κρατικής ενισχύσεως — Νομική πλάνη όσον αφορά την εκτίμηση της εφαρμογής, εκ μέρους της Επιτροπής, του κριτηρίου του ιδιώτη πιστωτή, καθώς την κατανομή του βάρους αποδείξεως
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 311 της 22.10.2011.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/36
 Προσφυγή της 7ης Ιουνίου 2016 — Kaane American International Tobacco κατά EUIPO — Global Tobacco (GOLD MONT ORIGINAL Super Slims)
 (Υπόθεση T-292/16)
 (2016/C 279/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kaane American International Tobacco Co. Ltd. (Jebel Ali, Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: G. Hinarejos Mulliez, I. Valdelomar Serrano, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Global Tobacco FZCO (Ντουμπάι, Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «GOLD MONT ORIGINAL Super Slims» — Υπ’ αριθ. 11 361 714 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση R 2492/2014-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί την προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να αναστείλει τη διαδικασία επί της προσφυγής στην υπόθεση R 2492/2014-4 έως την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της παράλληλης υποθέσεως R 1857/2015-4 (επί της οποίας εκκρεμεί προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου)·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO (τμήμα προσφυγών) ή, επικουρικώς, την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παραβίαση των αρχών της ισότητας έναντι του νόμου και της αμεροληψίας.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Απριλίου 2008 [αίτηση του Labour Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Impact κατά Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport
 (Υπόθεση C-268/06) (1)
 (Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Ρήτρες 4 και 5 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου - Θέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στο Δημόσιο - Όροι απασχολήσεως - Αποδοχές και συντάξεις - Ανανέωση συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου για χρονική περίοδο έως οκτώ ετών - Δικονομική αυτοτέλεια - Άμεσο αποτέλεσμα)
 (2008/C 142/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Labour Court
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Impact
 κατά
 Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Labour Court — Ερμηνεία των ρητρών 4, παράγραφος 1 [αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων], και 5, παράγραφος 1 [μέτρα πρόληψης της καταχρηστικής σύναψης διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου], του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43) — Προσφυγή με την οποία διώκεται να προβληθεί το άμεσο αποτέλεσμα των εν λόγω διατάξεων — Έλλειψη αρμοδιότητας, κατά το εθνικό δίκαιο, του επιληφθέντος δικαστηρίου — Ύπαρξη αρμοδιότητας βάσει του κοινοτικού δικαίου, και συγκεκριμένα των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Κατά το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως κατά την αρχή της αποτελεσματικότητας, ειδικό δικαστήριο το οποίο καλείται, στο πλαίσιο ασκήσεως της έστω συντρέχουσας αρμοδιότητας που του έχει παρασχεθεί από τη νομοθεσία με την οποία μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, να επιλαμβάνεται αιτήματος στηριζόμενου στην παραβίαση αυτής της νομοθεσίας, οφείλει να κρίνει ότι είναι επίσης αρμόδιο να επιλαμβάνεται αιτημάτων του προσφεύγοντος στηριζομένων ευθέως επί της οδηγίας αυτής για την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της στην εσωτερική έννομη τάξη και της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος της νομοθεσίας αυτής, σε περίπτωση κατά την οποία η υποχρέωση του προσφεύγοντος να ασκήσει ενώπιον τακτικού δικαστηρίου παράλληλη προσφυγή προς ικανοποίηση χωριστού αιτήματος ευθέως στηριζόμενου στην οδηγία συνεπάγεται δικονομικά μειονεκτήματα ικανά να καταστήσουν εξαιρετικώς δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που αυτός έλκει από την κοινοτική έννομη τάξη. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να προβεί στους αναγκαίους προς τούτο ελέγχους.
 2)
 Η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70, είναι απαλλαγμένη αιρέσεων και αρκούντως ακριβής ώστε να μπορούν οι ιδιώτες να την επικαλούνται ενώπιον


text:
εθνικού δικαστηρίου, ενώ, αντιθέτως, αυτό δεν συμβαίνει με τη ρήτρα 5, σημείο 1, της εν λόγω συμφωνίας-πλαισίου.
 3)
 Τα άρθρα 10 ΕΚ και 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, καθώς και η οδηγία 1999/70, έχουν την έννοια ότι αρχή κράτους μέλους που ενεργεί ως δημόσιος εργοδότης δεν μπορεί να λαμβάνει μέτρα, ερχόμενα σε αντίθεση με τον σκοπό που επιδιώκουν η οδηγία αυτή και η συμφωνία πλαίσιο, την αποτροπή δηλαδή της καταχρηστικής χρησιμοποιήσεως συμβάσεων ορισμένου χρόνου, συνιστάμενα σε ανανέωση τέτοιων συμβάσεων για ασυνήθιστα μακρά διάρκεια κατά την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας αυτής και της ημερομηνίας θέσεως σε ισχύ του νόμου που διασφαλίζει αυτή τη μεταφορά.
 4)
 Στην περίπτωση που το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο περιλαμβάνει κανόνα αποκλείοντα την αναδρομική εφαρμογή νόμου ελλείψει ρητής και αναμφισβήτητης διατάξεως περί του αντιθέτου, εθνικό δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί αιτήματος στηριζόμενου σε παράβαση διατάξεως του εθνικού νόμου με τον οποίο μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη η οδηγία 1999/70 δεν υποχρεούται, δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, να αναγνωρίσει στη διάταξη αυτή αναδρομικό αποτέλεσμα αναγόμενο στην ημερομηνία εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας αυτής, παρά μόνον αν υφίσταται, στο εθνικό αυτό δίκαιο, ρύθμιση δυνάμενη να προσδώσει στη συγκεκριμένη διάταξη ένα τέτοιο αναδρομικό αποτέλεσμα.
 5)
 Η ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου έχει την έννοια ότι οι όροι απασχολήσεως, κατά την έννοια της ρήτρας αυτής περιλαμβάνουν τους όρους τους σχετικούς με τις αμοιβές και τις συντάξεις τις καταβαλλόμενες βάσει της σχέσεως εργασίας, αποκλειομένων των όρων που αφορούν τις συντάξεις τις καταβαλλόμενες στο πλαίσιο υποχρεωτικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως.
 (1) ΕΕ C 212 της 2.9.2006.


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Μαρτίου 2009 [αίτηση του Hessischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Baumann GmbH κατά Land Hessen
 (Υπόθεση C-309/07) (1)
 (Κοινή γεωργική πολιτική - Τέλη υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων - Οδηγία 85/73/ΕΟΚ)
 2009/C 113/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hessischer Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Baumann GmbH
 κατά
 Land Hessen
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hessischer Verwaltungsgerichtshof –Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 3, και του παραρτήματος Α, κεφάλαιο Ι, σημεία 1, 2, στοιχείο α', και 4, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 1985, για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των νωπών κρεάτων και των κρεάτων πουλερικών (ΕΕ L 32, σ. 14), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1996 (ΕΕ L 162, σ. 1) — Ρύθμιση που διακρίνει μεταξύ της σφαγής ζώων από μεγάλες επιχειρήσεις και των λοιπών περιπτώσεων σφαγής, καθορίζει το ύψος των τελών κατά φθίνουσα κλίμακα για κάθε είδος ζώου και επιβάλλει προσαύξηση των τελών για τα ζώα που σφάζονται εκτός του καθορισμένου ωραρίου σφαγής
 Διατακτικό
 1)
 Το παράρτημα A, κεφάλαιο I, σημείο 4, στοιχείο α', της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 1985, για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων που αναφέρονται στις οδηγίες 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ, 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε και κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 96/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1996, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να αφίστανται από τον πίνακα των τελών που προβλέπεται στο εν λόγω παράρτημα A, κεφάλαιο I, σημεία 1 και 2, στοιχείο α', και να επιβάλλουν τέλος του οποίου ο συντελεστής ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος των εγκαταστάσεων και καθορίζεται, κατά φθίνουσα κλίμακα, ανάλογα με τον αριθμό των σφαγίων για κάθε είδος ζώου.
 Το παράρτημα A, κεφάλαιο I, σημείο 4, στοιχείο β', της οδηγίας 85/73, όπως τροποποιήθηκε και κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 96/43, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να τηρούν τον πίνακα των τελών που προβλέπεται στα σημεία 1 και 2, στοιχείο α', του ίδιου κεφαλαίου και μπορούν να επιβάλλουν τέλος του οποίου ο συντελεστής ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος των εγκαταστάσεων και με τον αριθμό των σφαγίων για κάθε είδος ζώου, εφόσον αποδεικνύεται ότι οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν όντως το πραγματικό κόστος των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων που προβλέπουν οι εφαρμοστέες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
 2)
 Το παράρτημα A, κεφάλαιο I, σημείο 4, στοιχείο α', της οδηγίας 85/73, όπως τροποποιήθηκε και κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 96/43, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν για την επιθεώρηση των ζώων που, κατόπιν αιτήματος του κυρίου τους, σφάζονται εκτός του καθορισμένου ωραρίου σφαγής «ποσοστιαία προσαύξηση» που προστίθεται στα τέλη που επιβάλλονται κανονικά για την επιθεώρηση των ζώων, εφόσον η προσαύξηση αυτή αποτελεί κατ’ αποκοπή αξία, η οποία αντιστοιχεί σε πρόσθετες δαπάνες που πρέπει να καλυφθούν.
 Το παράρτημα A, κεφάλαιο I, σημείο 4, στοιχείο β', της


text:
οδηγίας 85/73, όπως τροποποιήθηκε και κωδικοποιήθηκε με την οδηγία 96/43, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν για την επιθεώρηση των ζώων που, κατόπιν αιτήματος του κυρίου τους, σφάζονται εκτός του καθορισμένου ωραρίου σφαγής, «ποσοστιαία προσαύξηση» που προστίθεται στα τέλη που επιβάλλονται κανονικά για την επιθεώρηση των ζώων, εφόσον η προσαύξηση αυτή ανταποκρίνεται σε πραγματικές πρόσθετες δαπάνες.
 (1) ΕΕ C 247 της 20.10.2007.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/34
 Αγωγή της εταιρίας COFRA κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2005
 (Υπόθεση T-363/05)
 (2005/C 296/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: COFRA s.r.l. (Barletta, Ιταλία) [Εκπρόσωπος: Michele Arcangelo Calabrese, δικηγόρος]
 Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της ενάγουσας
 Η ενάγουσα, επιφυλασσόμενη παντός νομίμου δικαιώματός της, ζητεί από το Πρωτοδικείο να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή, ακολουθώντας την παράνομη συμπεριφορά που περιγράφεται στο δικόγραφο της αγωγής, παρέβη κατά τρόπο σοβαρό και πρόδηλο το κοινοτικό δίκαιο και προκάλεσε οικονομική ζημία στην ενάγουσα· ως εκ τούτου ζητεί από το Πρωτοδικείο να υποχρεώσει την εναγομένη να της καταβάλει:
 α)
 387 700,00 ευρώ κατόπιν τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, βάσει των δεικτών της ιταλικής στατιστικής υπηρεσίας (ISTAT), για το διάστημα από τις 26 Ιουνίου 2001 και μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως,
 β)
 387 700,00 ευρώ κατόπιν τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, βάσει των δεικτών της ιταλικής στατιστικής υπηρεσίας (ISTAT), για το διάστημα από τις 26 Ιουνίου 2001 και μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως,
 γ)
 387 700,00 ευρώ κατόπιν τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, βάσει των δεικτών της ιταλικής στατιστικής υπηρεσίας (ISTAT), για το διάστημα από τις 26 Ιουνίου 2001 και μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως,
 δ)
 τόκους επί των ούτως αναπροσαρμοσθέντων ποσών,
 ε)
 τα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων για την παροχή νομικών ή τεχνικών συμβουλών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα προβληθέντα στην υπόθεση T-362/05, Nuova Agricast κατά Επιτροπής.


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994P0908(01)
 Προσφυγή κατατεθείσα στις 7 Μαΐου 1994 από τους Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 250 της 08/09/1994 σ. 0007 - 0007
 Προσφυγή κατατεθείσα στις 7 Μαΐου 1994 από τους Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας (94/C 250/05)Στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ κατετέθη στις 7 Μαΐου 1994 από τους Alexander Flandorfer Friedman, σλοβένο υπήκοο, Erna Flandorfer Friedman, κατοίκους Βιένης (Αυστρία), και GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH, Βιένη, προσφυγή κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, δεν χορηγήθηκε στον πρώτο προσφεύγοντα άδεια παραμονής στην Αυστρία.Οι προσφεύγοντες ζητούν να ληφθούν μέτρα κατά της καθής για τους ακόλουθους λόγους:α) παράβαση των άρθρων 6, 7, 28 παράγραφοι 1 έως 3, 31 και 34 της συμφωνίας ΕΟΧ, των άρθρων 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου και του άρθρου 4 παράγραφος 4 της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, καιβ) παραβίαση του δικαιώματος των προσφευγόντων στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων που προβλέπεται από τα άρθρα 31 και 34 της συμφωνίας ΕΟΧ, καθώς και από το άρθρο 8 παράγραφος 1 και το άρθρο 12 της ευρωπαϊκής σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.Οι προσφεύγοντες ζητούν επίσης το ευεργέτημα της δωρεάν δικαστικής συνδρομής, συμπεριλαμβανομένου του διορισμού συνηγόρου.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/9
 Προσφυγή της 22ας Ιουνίου 2015 — DIMA Verwaltungs κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα ενός δοχείου)
 (Υπόθεση T-326/15)
 (2015/C 328/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: DIMA Verwaltungs GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Kerkhoff, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Τρισδιάστατο κοινοτικό σήμα (Σχήμα ενός δοχείου) — Υπ’ αριθ. 12 649 174 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Απριλίου 2015 στην υπόθεση R 2567/2014-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να υποχρεώσει το καθού να συνεχίσει τη διαδικασία καταχωρίσεως·
 —
 επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού δεν απαγορεύει την εν λόγω καταχώριση και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Ιουλίου 2010 [αίτηση του Rechtbank’s-Gravenhage (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Monsanto Technology LLC κατά Cefetra BV, Cefetra Feed Service BV, Cefetra Futures BV και Alfred C. Toepfer International GmbH
 (Υπόθεση C-428/08) (1)
 (Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία - Έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων - Οδηγία 98/44/ΕΚ - Άρθρο 9 - Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με το οποίο κατοχυρώνεται ένα προϊόν που περιέχει γενετική πληροφορία ή που συνίσταται σε γενετική πληροφορία - Υλικό στο οποίο είναι ενσωματωμένο το προϊόν - Προστασία - Προϋποθέσεις)
 2010/C 234/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank’s-Gravenhage
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Monsanto Technology LLC
 κατά
 Cefetra BV, Cefetra Feed Service BV, Cefetra Futures BV και Alfred C. Toepfer International GmbH,
 παρισταμένου του: Δημοσίου της Αργεντινής
 Αντικείμενο
 Ερμηνεία του άρθρου 9 της οδηγίας 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων (ΕΕ L 213, σ. 13) — Εύρος της προστασίας που παρέχεται από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας — Προϊόν (ακολουθία DNA) ενσωματωμένο σε ένα υλικό (άλευρο σόγιας) που εισήχθη στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Απόλυτη προστασία που η εθνική νομοθεσία παρέχει στην ακολουθία DNA –Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγήθηκε πριν από την έκδοση της οδηγίας — Άρθρα 27 και 30 της Συμφωνίας TRIPs
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 9 της οδηγίας 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν προστατεύει τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας σε περιστάσεις όπως αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το προϊόν που κατοχυρώνεται με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας περιέχεται σε άλευρο σόγιας, όπου δεν επιτελεί τη λειτουργία για την οποία κατοχυρώνεται με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αλλά την επιτέλεσε προηγουμένως στο φυτό σόγιας, του οποίου προϊόν μεταποιήσεως είναι το άλευρο αυτό, ή όταν δύναται ενδεχομένως να επιτελέσει εκ νέου τη λειτουργία αυτή, αφότου εξαχθεί από το άλευρο και ακολούθως εισαχθεί σε κύτταρο ζώντος οργανισμού.
 2)
 Το άρθρο 9 της οδηγίας 98/44 προβαίνει σε εξαντλητική εναρμόνιση της παρεχομένης από αυτό προστασίας, οπότε εμποδίζει να προβλέψει μια εθνική νομοθεσία απόλυτη προστασία αυτού καθ’ εαυτό του κατοχυρωμένου με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προϊόντος, ανεξαρτήτως του αν επιτελεί τη λειτουργία του στο υλικό που το περιέχει.
 3)
 Το άρθρο 9 της οδηγίας 98/44 αποκλείει τη δυνατότητα ο κάτοχος διπλώματος ευρεσιτεχνίας που χορηγήθηκε πριν από την έκδοση της οδηγίας αυτής να επικαλεστεί την απόλυτη προστασία του κατοχυρωμένου με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προϊόντος που προέβλεπε υπέρ αυτού η τότε εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία.
 4)
 Τα άρθρα 27 και 30 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Διανοητικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου, η οποία αποτελεί το παράρτημα 1 Γ της Συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) που υπογράφτηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994 και εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), δεν έχουν συνέπειες για


text:
 14.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 419/52
 Προσφυγή της 20ής Σεπτεμβρίου 2016 — Villeneuve κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-671/16)
 (2016/C 419/69)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Vincent Villeneuve (Μονπελλιέ, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Mourato, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/303/15 (AD7), της 5ης Νοεμβρίου 2015, καθόσον αφορά τον προσφεύγοντα·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διευκρινίζει τους λόγους βάσει των οποίων κρίνεται ότι ο προσφεύγων δεν διαθέτει επαρκή επαγγελματική πείρα στον τομέα του διαγωνισμού προκειμένου να του επιτραπεί η συμμετοχή στο επόμενο στάδιο του διαγωνισμού.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως εκ μέρους της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού, καθόσον η αρχική εξακρίβωση της ελάχιστης απαιτούμενης επαγγελματικής πείρας στον τομέα του διαγωνισμού, στην οποία καλείται να προβεί η εξεταστική επιτροπή, δεν μπορεί να αφορά τη συνάφεια της εν λόγω πείρας με την προς πλήρωση θέση και τα κριτήρια επιλογής που έχουν τεθεί στο πλαίσιο αυτό, δεδομένου ότι το στάδιο του ελέγχου των προϋποθέσεων συμμετοχής εκτείνεται και στα επόμενα στάδια του διαγωνισμού.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 27 και 29, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, του άρθρου 5 του παραρτήματος III του ΚΥΚ και των σημείων 2.3 και 2.4 των γενικών διατάξεων που έχουν εφαρμογή στους γενικούς διαγωνισμούς, καθώς και από διαδικαστικές πλημμέλειες και συνακόλουθη πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων όσον αφορά την επιλογή βάσει προσόντων.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/15
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo per la Sardegna (Ιταλία) στις 12 Φεβρουαρίου 2015 — Mario Melis κ.λπ. κατά Comune di Loiri Porto San Paolo και Provincia di Olbia Tempio
 (Υπόθεση C-67/15)
 (2015/C 146/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo per la Sardegna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγoντες: Mario Melis, Tavolara Beach Sas, Dionigi Piredda και Claudio Del Giudice
 Καθών: Comune di Loiri Porto San Paolo και Provincia di Olbia Tempio
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως οι αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως, της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και της προστασίας του ανταγωνισμού, που διατυπώνονται στα άρθρα 49, 56 και 106 ΣΛΕΕ, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, κατόπιν διαδοχικών νομοθετικών παρεμβάσεων, προβλέπει την κατ’ επανάληψη μετάθεση της ημερομηνίας λήξεως των συμβάσεων παραχωρήσεως κοινόχρηστων παραθαλάσσιων εκτάσεων προς οικονομική εκμετάλλευση;
 2)
 Μήπως το άρθρο 12 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ (1) αντιτίθεται σε εθνική διάταξη όπως εκείνη του άρθρου 1, παράγραφος 18, της πράξεως νομοθετικού περιεχομένου 194 της 30ής Δεκεμβρίου 2009, που κυρώθηκε με τον νόμο 25 της 26ης Φεβρουαρίου 2010, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε μεταγενέστερα, η οποία προβλέπει την αυτόματη παράταση της διάρκειας των παραχωρήσεων κοινόχρηστης παραθαλάσσιας περιουσίας με σκοπό την τουριστικοψυχαγωγική εκμετάλλευση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015· ή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 σύμφωνα με το άρθρο 34 duodecies της πράξεως νομοθετικού περιεχομένου 179 της 18ης Οκτωβρίου 2012, το οποίο παρεμβλήθηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 1, του νόμου 221 της 17ης Δεκεμβρίου 2012, περί κυρώσεως της προαναφερθείσας πράξεως νομοθετικού περιεχομένου;
 (1) Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (EE L 376, σ. 36)


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Σεπτεμβρίου 2006 (αίτηση του Cour administrative —Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου— για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Graham J. Wilson κατά Οrdre des Avocats du Barreau de Luxembourg
 (Υπόθεση C-506/04) (1)
 (Ελευθερία εγκατάστασης - Οδηγία 98/5/ΕΚ - Μόνιμη άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος - Προϋποθέσεις για την εγγραφή στα μητρώα της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής - Προηγούμενη εξακρίβωση της γνώσης των γλωσσών του κράτους μέλους υποδοχής - Προσφυγή ενώπιον δικαστηρίου βάσει του εσωτερικού δικαίου)
 (2006/C 281/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Graham J. Wilson
 κατά
 Οrdre des Avocats du Barreau de Luxembourg
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης — Cour administrative (Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου) — Ερμηνεία της οδηγίας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διευκόλυνση της μόνιμης άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος ( ΕΕ L 77, σ. 36) — Υποχρέωση πρόβλεψης ένδικης προσφυγής του εσωτερικού δικαίου κατά της απόφασης για την απόρριψη της αίτησης εγγραφής δικηγόρου στα μητρώα του Δικηγορικού Συλλόγου ως δικηγόρου που ασκεί το επάγγελμά του υπό τον επαγγελματικό του τίτλο καταγωγής — Προσφυγή ενώπιον του πειθαρχικού και διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου — Εθνική νομοθεσία που εξαρτά την εγγραφή από προφορική εξέταση κατά την οποία εξακριβώνεται η γνώση των επίσημων γλωσσών του κράτους μέλους υποδοχής
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Το άρθρο 9 της οδηγίας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διευκόλυνση της μόνιμης άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος, έχει την έννοια ότι απαγορεύει τη διαδικασία προσφυγής στο πλαίσιο της οποίας η απόφαση για την απόρριψη της αίτησης εγγραφής στα μητρώα κατά το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας πρέπει να προσβληθεί σε πρώτο βαθμό ενώπιον οργάνου που απαρτίζεται αποκλειστικά από δικηγόρους που ασκούν το επάγγελμά τους υπό τον επαγγελματικό τίτλο του κράτους μέλους υποδοχής και, σε δεύτερο βαθμό, ενώπιον οργάνου του οποίου τα περισσότερα μέλη είναι τέτοιοι δικηγόροι, ενώ παράλληλα η αίτηση αναίρεσης ενώπιον του ανώτατου δικαστηρίου του κράτους μέλους αυτού παρέχει δυνατότητα δικαστικού ελέγχου μόνο ως προς τα νομικά ζητήματα και όχι ως προς τα πραγματικά περιστατικά.
 2)
 Το άρθρο 3 της οδηγίας 98/5 έχει την έννοια ότι η εγγραφή ενός δικηγόρου στα μητρώα της αρμόδιας αρχής κράτους μέλους διαφορετικού από εκείνο στο οποίο έχει αποκτήσει τον επαγγελματικό του τίτλο, προκειμένου ο δικηγόρος αυτός να ασκεί εκεί το επάγγελμά του υπό τον επαγγελματικό του τίτλο καταγωγής, δεν επιτρέπεται να εξαρτάται από την προηγούμενη εξακρίβωση της γνώσης των γλωσσών του κράτους μέλους υποδοχής.
 (1) ΕΕ C 31 της 5. 2. 2005.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/42
 Προσφυγή-αγωγή της 12ης Μαΐου 2006 –Hinderyckx κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση F-57/06)
 (2006/C 178/78)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Jacques Hinderyckx (Βρυξέλλες, Βέλγιο) [εκπρόσωπος: J. A. Martin, avocat]
 Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση να μην προαχθεί ο προσφεύγων-ενάγων στον βαθμό Β*8 κατά την περίοδο προαγωγών 2005·
 —
 να προαχθεί ο προσφεύγων-ενάγων στον βαθμό Β*8·
 —
 να υποχρεωθεί το καθού-εναγόμενο να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ποσό 2 400 ευρώ προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που υπέστη·
 —
 να καταδικασθεί το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων, που εισήλθε στην υπηρεσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την 1η Απριλίου 1994, μετατέθηκε στη Γενική Διεύθυνση του Συμβουλίου στις 16 Ιουλίου 2004 ως μόνιμος υπάλληλος με βαθμό Β*7. Με την προσφυγή-αγωγή του, βάλλει κατά της αποφάσεως της Αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) να μην τον προαγάγει στον βαθμό Β*8 κατά την περίοδο προαγωγών 2005.
 Ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει δύο λόγους, ο ένας από τους οποίους αντλείται από τον συνδυασμό της αρχαιότητάς του και της εξαιρετικής ποιότητας των υπηρεσιών που παρέσχε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 Στο πλαίσιο του δευτέρου λόγου, ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι η ΑΔΑ θα έπρεπε να είχε διευκρινίσει τον τρόπο με τον οποίο η διαδικασία που εφάρμοσε η Συμβουλευτική επιτροπή προαγωγών (ΣΕΠ) έλαβε υπόψη τις διαφορές στη δομή της πρότυπης εκθέσεως βαθμολογήσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εκείνης του Συμβουλίου. Επιπλέον, ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι, για να εξασφαλισθεί η ισότητα ευκαιριών μεταξύ των υποψηφίων που προέρχονται από διαφορετικά όργανα, το Συμβούλιο θα έπρεπε να έχει προβλέψει ειδικούς κανόνες, σύμφωνους προς το ΚΥΚ και ικανούς να εξασφαλίσουν ίση μεταχείριση κατά τη συγκριτική αξιολόγηση των προσόντων. Ελλείψει τέτοιων κανόνων, το Συμβούλιο εξέδωσε αποφάσεις εισάγουσες δυσμενή διάκριση.


text:
C 150/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 19.5.2001
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: αρχι-
 κω ́ς G. Marenco και L. Guérin, στη συνε ́χεια M. Marenco
 της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2001 και F. Siredey-Garnier), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 8ης Μαρτι ́ου 1999, με την οποι ́α
 απορρι ́φθηκε η καταγγελι ́α της προσφευ ́γουσας που στηρι ́ζεται
 στην υπο ́θεση Τ-62/99, Société de distribution de στο α ́ρθρο 85 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 81 ΕΚ) και στον
 mécaniques et d’automobiles (Sodima) κατα ́ Επιτροπη ́ς κανονισμο ́ (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπη ́ς, της 28ης Ιουνι ́ου 1995,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) σχετικα ́ με την εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 85, παρα ́γραφος 3, της
 Συνθη ́κης σε ορισμε ́νες κατηγορι ́ες συμφωνιω ́ν διανομη ́ς, πω ́λησης
 (Ανταγωνισμο ́ς — ∆ιανομη ́ αυτοκινη ́των — Απο ́ρριψη και εξυπηρε ́τησης μετα ́ την πω ́ληση αυτοκινη ́των οχημα ́των (ΕΕ
 καταγγελι ́ας — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως) L 145, σ. 25), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους J. Pirrung, Προ ́εδρο, A. Potocki και Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς,
 (2001/C 150/45) γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε
 στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 Στην υπο ́θεση Τ-62/99, Société de distribution de mécaniques 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 et d’automobiles (Sodima), υπο ́ δικαστικη ́ εκκαθα ́ριση, με ́εδρα
 την Ιstres (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον J.-C. Fourgoux, (1) EE C 226 της 7.8.99.
 δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: αρχικω ́ς G. Marenco
 και L. Guérin, στη συνε ́χεια M. Marenco και F. Siredey-Garnier),
 με αντικει ́μενο αι ́τηση με σκοπο ́ την ακυ ́ρωση της αποφα ́σεως
 της Επιτροπη ́ς της 5ης Ιανουαρι ́ου 1999 περι ́ απορρι ́ψεως
 καταγγελι ́ας της προσφευ ́γουσας στηριζομε ́νης στο α ́ρθρο 85 της
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 81 ΕΚ), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους J. Pirrung, Προ ́εδρο, A. Potocki και
 Α. W. H. Meij, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 14 Φεβρουαρι ́ου 2001
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: της 13ης Φεβρουαρι ́ου 2001
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 στην υπο ́θεση Τ-2/00, Ν κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 2) Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Κοινοτη ́των (1)
 [Υπα ́ λληλοι — Κοινωνικη ́ ασφα ́ λιση — Ασφα ́λιση λο ́γω
 (1) EE C 160 της 5.6.99. ατυχη ́ματος — 'Αρθρο 73


text:
του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς
 Καταστα ́ σεως — 'Εννοια του ατυχη ́ματος — Μο ́λυνση απο ́
 τον ιο της ανθρω ́ πινης ανοσολογικη ́ς ανεπα ́ ρκειας (HIV)]
 (2001/C 150/47)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2001 Στην υπο ́θεση Τ-2/00, Ν, υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενος απο ́
 στην υπο ́θεση Τ-115/99, Système européen promotion τους J.-L. Dupont και M.-A. Lucas, δικηγο ́ρους, με το ́πο
 (SEP) SARL κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia και J. Currall), με
 (Ανταγωνισμο ́ς — ∆ιανομη ́ αυτοκινη ́των — Απο ́ρριψη αντικει ́μενο, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση της απο ́ 24 Σεπτεμβρι ́ου 1999
 καταγγελι ́ας — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως) αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, με την οποι ́α αυτη ́ αρνη ́θηκε να
 θεωρη ́σει ως ατυ ́χημα, κατα ́ το α ́ρθρο 73 του Κανονισμου ́
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως (ΚΥΚ) και το α ́ρθρο 2 της κανονιστικη ́ς
 (2001/C 150/46) ρυθμι ́σεως σχετικα ́ με την κα ́λυψη των κινδυ ́νων αυτυχη ́ματος
 και επαγγελματικη ́ς νο ́σου, τη μο ́λυνση του προσφευ ́γοντος-
 ενα ́γοντος απο ́ τον ιο ́ της ανθρω ́πινης ανοσολογικη ́ς ανεπα ́ρκειας
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω (HIV) και, αφετε ́ρου, την επιδι ́καση αποζημιω ́σεως, το Πρωτοδικει ́ο
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την P. Lindh, προ ́εδρο, και τους
 Στην υπο ́θεση Τ-115/99, Système européen promotion (SEP) R. Garcı́a Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 SARL, με ́εδρα το Saint-Vit (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 13 Φεβρουα-
 J.-C. Fourgoux, avocat, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, ρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/43
 Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2010 — Cosepuri κατά ΕΑΑΤ
 (Υπόθεση T-532/10)
 ()
 2011/C 30/79
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cosepuri Soc. coop. p.a. (Bologna, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Fiorenza, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προβληθείσα έναντι της Cosepuri στις 15 Σεπτεμβρίου 2010 άρνηση προσβάσεως στα έγγραφα·
 —
 να απευθύνει στην ΕΑΑΤ διαταγή περί επιδείξεως των εγγράφων που δεν γνωστοποιήθηκαν·
 —
 να καταδικάσει την ΕΑΑΤ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα στην υπό κρίση υπόθεση, η οποία είναι επίσης προσφεύγουσα στην υπόθεση T-339/10 (1), Cosepuri κατά ΕΑΑΤ, αντιτίθεται στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ), της 15ης Σεπτεμβρίου 2010, σχετικά με τον διαγωνισμό με διαδικασία προσκλήσεως υποβολής προσφορών 2010/S 51-074689 που περιγράφεται λεπτομερώς στο πρωτόκολλο CFT/EFSA/FIN/2010/01, ο οποίος έχει ως αντικείμενο την ανάθεση της παροχής υπηρεσιών γραμμής κλειστής διαδρομής στην Ιταλία και στην Ευρώπη και ο οποίος κατακυρώθηκε υπέρ άλλης επιχειρήσεως.
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η ΕΑΑΤ αρνήθηκε την πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με τον διαγωνισμό και ιδίως στα έγγραφα που αφορούν τις προϋποθέσεις για την αποδοχή της προσφοράς που κρίθηκε επωφελέστερη από οικονομικής απόψεως και για την κατακύρωση του διαγωνισμού υπέρ της επιχειρήσεως που υπέβαλε την εν λόγω προσφορά.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση των σχετικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002 (2), και του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001 (3), καθώς και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της αποφάσεως, παραβίαση της αρχής της διαφάνειας και προσβολή του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα. Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει κατάχρηση εξουσίας.
 Η προσφεύγουσα βάλλει, ιδίως, κατά του ότι η καθής δεν αναφέρθηκε στη συγκεκριμένη ζημία που θα προκαλούσε στην επιχείρηση, υπέρ της οποίας κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός, η πρόσβαση στα έγγραφα που ζητήθηκαν και κατά του ότι η καθής δεν αιτιολόγησε ή αιτιολόγησε ελλιπώς για ποιον λόγο αρνήθηκε εν μέρει να δεχθεί την αίτηση προσβάσεως στα έγγραφα, εφόσον, κατά την προσφεύγουσα, πρόκειται για συγκριτικά στοιχεία, υπό το πρίσμα του διαγωνισμού, τα οποία περιλαμβάνονται στον σχετικό με τον διαγωνισμό φάκελο ο οποίος υποβλήθηκε, εκ μέρους των ανταγωνιστών, στο πλαίσιο της προσκλήσεως υποβολής προσφορών και ο οποίος, ως εκ τούτου, αποκλείεται από το πεδίο των εμπιστευτικών εμπορικών πληροφοριών. Η προσφεύγουσα ζητεί, επίσης, τη συνεκδίκαση της υπό κρίση υποθέσεως με την εκκρεμούσα ενώπιον του ίδιου δικαιοδοτικού οργάνου υπόθεση T-339/10.
 (1) ΕΕ C 288, σ. 47.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).


text:
 7.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/12
 Προσφυγή της 19ης Δεκεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-565/08)
 (2009/C 55/19)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και L. Prete)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, επιβάλλοντας με τη νομοθεσία της στους δικηγόρους την υποχρέωση τήρησης ορισμένων ανώτατων ορίων για τις αμοιβές τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ,
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Ο καθορισμός υποχρεωτικών ανώτατων ορίων για τις αμοιβές των δικηγόρων για τις δικαστικές και εξωδικαστικές δραστηριότητές τους συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκατάστασης κατά την έννοια του άρθρου 43 ΕΚ, καθώς και περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 49 ΕΚ. Συγκεκριμένα, η επιβολή υποχρεωτικών ανώτατων ορίων αμοιβών, τα οποία ισχύουν ανεξάρτητα από την ποιότητα του επιτελεσθέντος έργου, από την αναγκαία εργασία για την επιτέλεσή του και από τις σχετικές δαπάνες, είναι ικανή να καταστήσει την ιταλική αγορά νομικών υπηρεσιών μη ελκυστική για τους αλλοδαπούς επαγγελματίες. Τούτο αποτελεί συνεπώς αντικίνητρο για την εγκατάσταση στην Ιταλία δικηγόρων που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη και για την εκ μέρους τους προσωρινή παροχή υπηρεσιών εντός της χώρας αυτής.
 Ο πρώτος λόγος είναι ότι η υποχρέωση προσαρμογής σε ένα νέο (και επιπλέον πολύπλοκο) σύστημα αμοιβών συνεπάγεται πρόσθετες δαπάνες, οι οποίες ενδέχεται να αποτελούν εμπόδιο για την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που προβλέπει η Συνθήκη.
 Ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα ανώτατα όρια αμοιβών αποτελούν μια επιπλέον τροχοπέδη στην ελεύθερη κυκλοφορία των νομικών υπηρεσιών εντός της εσωτερικής αγοράς, διότι εμποδίζουν την καταβολή δίκαιης αμοιβής για την ποιότητα των δραστηριοτήτων των δικηγόρων που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη εκτός της Ιταλίας και, συνεπώς, αποθαρρύνουν τους δικηγόρους αυτούς, οι οποίοι απαιτούν αμοιβές υψηλότερες από τις αμοιβές που καθορίζει η ιταλική νομοθεσία σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά της ιταλικής αγοράς, από το να παρέχουν προσωρινά τις υπηρεσίες τους εντός της Ιταλίας και από το να εγκατασταθούν στο εν λόγω κράτος.
 Τέλος, η ακαμψία του ιταλικού συστήματος αμοιβών εμποδίζει τους δικηγόρους (περιλαμβανομένων και όσων είναι εγκατεστημένοι στην αλλοδαπή) να υποβάλλουν ειδικές προσφορές σε περιπτώσεις ιδιαίτερων καταστάσεων και/ή ιδιαίτερων πελατών. Για παράδειγμα, δεν μπορούν να προσφέρουν ένα σύνολο συγκεκριμένων νομικών υπηρεσιών έναντι ενός κατ' αποκοπή ποσού ή ένα σύνολο νομικών υπηρεσιών που να παρέχονται εντός περισσότερων από ένα κρατών μελών έναντι της καταβολής ενιαίας αμοιβής. Η ιταλική νομοθεσία μπορεί επομένως να οδηγήσει σε μείωση της ανταγωνιστικότητας των εγκατεστημένων στην αλλοδαπή δικηγόρων, διότι τους στερεί κάθε αποτελεσματικό μέσο διείσδυσης στην ιταλική αγορά νομικών υπηρεσιών.
 Επιπλέον, το επίμαχο μέτρο δεν είναι ούτε κατάλληλο για την επίτευξη των γενικού συμφέροντος σκοπών που αναφέρουν οι ιταλικές αρχές ούτε το λιγότερο επαχθές μέτρο για την επίτευξη αυτή. Ειδικότερα, δεν είναι κατάλληλο για την παροχή στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα της δυνατότητας πρόσβασης στη δικαιοσύνη ούτε για την εγγύηση της προστασίας των αποδεκτών των νομικών υπηρεσιών ούτε βέβαια


text:
για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της δικαιοσύνης. Το εν λόγω μέτρο είναι εξάλλου δυσανάλογο, διότι υπάρχουν άλλα μέτρα που είναι πολύ λιγότερο περιοριστικά έναντι των εγκατεστημένων στην αλλοδαπή δικηγόρων και εξίσου (αν όχι περισσότερο) κατάλληλα για την επίτευξη των σκοπών προστασίας που επικαλούνται οι ιταλικές αρχές.
 Τέλος, οι ιταλικές αρχές δεν ανέφεραν κατά πόσον εξετάστηκαν εναλλακτικά μέτρα, λιγότερο περιοριστικά έναντι των εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη δικηγόρων, και δεν εξήγησαν ποια ήσαν αυτά ούτε παρέθεσαν τους λόγους για τους οποίους έκριναν ότι οι διατάξεις που διέπουν το δικηγορικό επάγγελμα στα άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας δεν αρκούν για την προστασία των εν λόγω γενικών συμφερόντων.


text:
 10.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 221/25
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — CW κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-742/16) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Ηθική παρενόχληση - Άρθρο 12α του ΚΥΚ - Υποχρέωση αρωγής - Εσωτερικοί κανόνες για τη συμβουλευτική επιτροπή σχετικά με την παρενόχληση και την πρόληψή της στον χώρο εργασίας - Άρθρο 24 του ΚΥΚ - Αίτηση αρωγής - Απόρριψη - Απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως - Αυτοτελές περιεχόμενο - Πρώιμος χαρακτήρα της ενστάσεως - Δεν υφίσταται - Ρόλος και εξουσίες της συμβουλευτικής επιτροπής για την ηθική παρενόχληση και την πρόληψή της στον χώρο εργασίας - Προαιρετική αίτηση γνωμοδοτήσεως από τον υπάλληλο - Εξωσυμβατική ευθύνη))
 (2017/C 221/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: CW (εκπρόσωπος: C. Bernard-Glanz, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: E. Taneva και M. Dean)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ αφενός, περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Κοινοβουλίου της 8ης Απριλίου 2013, με την οποία αυτό απέρριψε την αίτηση αρωγής που υπέβαλε η προσφεύγουσα-ενάγουσα σχετικά με ηθική παρενόχληση που, κατά τη γνώμη της, είχε υποστεί από τους ιεραρχικώς ανωτέρους της, καθώς και περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του Κοινοβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2013, με την οποία αυτός απέρριψε τη διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας της 9ης Ιουλίου 2013 και, αφετέρου, περί αποκαταστάσεως της ηθικής βλάβης που φέρεται να υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2013 του Γενικού Γραμματέα του Κοινοβουλίου με την οποία αυτός απέρριψε, ως αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, τη διοικητική ένσταση της CW της 9ης Ιουλίου 2013.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως του Κοινοβουλίου της 8ης Απριλίου 2013 με την οποία το τελευταίο απέρριψε την αίτηση αρωγής που είχε υποβάλει η CW ως απαράδεκτη.
 3)
 Υποχρεώνει το Κοινοβούλιο να καταβάλει στη CW, προς αποκατάσταση της προξενηθείσας ηθικής βλάβης, ποσόν ύψους 2 000 ευρώ προσαυξημένου με τόκους υπερημερίας, από της εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως, με το επιτόκιο που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως.
 4)
 Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, το αίτημα αποζημιώσεως.
 5)
 Το Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η CW στο πλαίσιο της αρχικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της υποθέσεως F-124/13, στο πλαίσιο της κατ’ αναίρεση δίκης στην υπόθεση T-309/15 P και στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας παραπομπής στην υπόθεση T-742/16 RENV.
 (1) EE C 52 της 22.2.2014 (υπόθεση η οποία καταχωρίστηκε αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-124/13).


text:
 C 95/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.3.2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 24 Ιανουα-
 ρι ́ου 2001
 (δευ ́τερο τμη ́μα)
 (Υπο ́θεση C-33/01)
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2000
 (2001/C 95/06)
 στην υπο ́θεση C-89/00 (αι ́τηση του Verwaltungsgericht
 Berlin για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Bülent
 Bicakci κ.λπ. κατα ́ Land Berlin (1) Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Ηans STOVLBAEK, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, και τον
 Παναγιω ́τη ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟ, δημο ́σιο υπα ́λληλο κρα ́τους
 («'Αρθρο 104, παρα ́ γραφος 3, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας με ́λους αποσπασμε ́νο στη Νομικη ́ υπηρεσι ́α, α ́σκησε στις 24 Ιαν-
 — Ταυτο ́σημο ερω ́ τημα») ουαρι ́ου 2001 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (2001/C 95/05)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παρε ́βη τις
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της Συνθη ́κης και της
 οδηγι ́ας 91/689/EOK (1) γιατι ́ παρε ́λειψε να κοινοποιη ́σει
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στην Επιτροπη ́, με ́σα στη προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») πληροφορι ́ες για κα ́θε εξουσιοδοτημε ́νο φορε ́α η ́ επιχει ́ρηση
 που αναλαμβα ́νει τη δια ́θεση η ́/και την αξιοποι ́ηση επικι ́νδυ-
 Στην υπο ́θεση C-89/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του νων αποβλη ́των ο ́πως αυτε ́ς προβλε ́πονται στο α ́ρθρο 8,
 Verwaltungsgericht Berlin προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν παρα ́γραφος 3, της ανωτε ́ρω οδηγι ́ας καθω ́ς και στη σχετικη ́
 του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της προβλεπο ́μενη απο ́ την παρα ́γραφο αυτη ́ απο ́φαση
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ 96/302/EK (2) της Επιτροπη ́ς.
 Bülent Bicakci, Bedriye Bicakci, Hidajet Bicakci, Burak Bicakci
 και Land Berlin η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 14, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80, ́εξοδα.
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 1980, σχετικα ́ με την προω ́θηση της
 συνδε ́σεως, την οποι ́α εξε ́δωσε το Συμβου ́λιο Συνδε ́σεως που
 συστα ́θηκε με τις Συμφωνι ́ες Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς
 Οικονομικη ́ς Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, το ∆ικαστη ́ριο, Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen (εισηγητη ́), προ ́εδρο του
 δευτε ́ρου τμη ́ματος, Β.


text:
Σκουρη ́ και Ν. Colneric, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε, στις Η οδηγι ́α 91/689/ΕΟΚ προβλε ́πει στο α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 3,
 19 Σεπτεμβρι ́ου 2000, δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν διαβι ́βασης στην Επιτροπη ́
 συγκεκριμε ́νων πληροφοριω ́ν σχετικα ́ με κα ́θε εξουσιοδοτημε ́νο
 φορε ́α η ́ επιχει ́ρηση που αναλαμβα ́νει τη δια ́θεση η ́/και την
 Το ́αρθρο 14, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 1/80, της 19ης αξιοποι ́ηση επικι ́νδυνων αποβλη ́των.
 Σεπτεμβρι ́ου 1980, σχετικα ́ με την προω ́ θηση της συνδε ́σεως,
 την οποι ́α εξε ́δωσε το Συμβου ́λιο Συνδε ́σεως που συστα ́θηκε με
 τη Συμφωνι ́α Συνδε ́σεως μεταξυ ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Οικονομικη ́ς Η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α δεν κοινο-
 Κοινο ́τητας και της Τουρκι ́ας, πρε ́πει να ερμηνευθει ́ υπο ́ την ποι ́ησε τις πληροφορι ́ες που προβλε ́πονται απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α
 ́εννοια ́οτι απαγορευ ́ει την απε ́λαση Του ́ρκου υπηκο ́ου που εντο ́ς των προβλεπομε ́νων προθεσμιω ́ν (δηλαδη ́ αμε ́σως μετα ́ τη
 απολαυ ́ει δικαιω ́ ματος που του παρε ́χει απευθει ́ας η εν λο ́γω θε ́ση σε ισχυ ́ της απο ́φασης 96/302/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 απο ́φαση, οσα ́κις το με ́τρο αυτο ́ διατα ́σσεται κατο ́πιν ποινικη ́ς 17ης Απριλι ́ου 1996, για τη θε ́σπιση της μορφη ́ς υπο ́ την οποι ́α
 καταδι ́κης και με σκοπο ́ την αποτροπη ́ ́αλλων αλλοδαπω ́ ν, χωρι ́ς πρε ́πει να παρε ́χονται οι πληροφορι ́ες συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 8,
 η ατομικη ́ συμπεριφορα ́ του ενδιαφερο ́μενου να δι ́δει στη παρα ́γραφος 3, της οδηγι ́ας 91/689/ΕΟΚ) και ου ́τε βε ́βαια
 συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση λαβη ́ για να υποτεθει ́ ́οτι θα διαπρα ́ξει ανακοι ́νωσε στην Επιτροπη ́ τις μεταβολε ́ς που σημειω ́θηκαν ο ́σον
 και ́αλλες σοβαρε ́ς παραβα ́σεις δυνα ́μενες να διαταρα ́ξουν τη αφορα ́ στις πληροφορι ́ες αυτε ́ς.
 δημο ́σια τα ́ξη εντο ́ς του κρα ́τους με ́λους υποδοχη ́ς.
 (1) EE L 377 της 31.12.1991, σ. 20-27.
 ( 1) EE C 149 της 27.5.2000. (2) EE L 116 της 11.5.1996, σ. 26-27.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 E2000P0009
 Προσφυγή κατατεθείσα από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 21 Δεκεμβρίου 2000 κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας (Υπόθεση E-9/00)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 049 της 15/02/2001 σ. 0010 - 0011
 Προσφυγή κατατεθείσα από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 21 Δεκεμβρίου 2000 κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας(Υπόθεση E-9/00)(2001/C 49/15)Στις 21 Δεκεμβρίου 2000, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ προσφυγή κατά του Βασιλείου της Νορβηγίας, μέσω του εκπροσώπου της, Peter Dyrberg, 74, Rue de Trves, B-1040 Βρυξέλλες.Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί ότι το Βασίλειο της Νορβηγίας απέτυχε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τις ακόλουθες διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ:- άρθρο 16: εφαρμόζει δύο είδη λιανικών πωλήσεων ως προς τη μπύρα περιεκτικότητας σε οινόπνευμα μεταξύ 2,5 % και 4,75 % κατ' όγκο, κατά κύριο λόγο εγχώριας παραγωγής, η οποία μπορεί να πωλείται και εκτός των σημείων πώλησης του υπό κρατικόν έλεγχο μονοπωλίου οίνων και οινοπνευμάτων ("Vinmonopolet"), ενώ άλλα οινοπνευματώδη ποτά με την ίδια περιεκτικότητα σε οινόπνευμα, κυρίως εισαγόμενα από τις άλλες χώρες της ΕΖΕΣ, μπορούν να πωλούνται μόνο μέσω του ως άνω μονοπωλίου, και- άρθρο 11: εφαρμόζει περισσότερο περιοριστικά μέτρα ως προς τις άδειες σερβιρίσματος οινοπνευματωδών ποτών με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα μεταξύ 2,5 % και 4,75 % κατ' όγκο, κυρίως εισαγόμενων από τις άλλες χώρες της ΕΖΕΣ, σε σύγκριση με τη μπύρα ίδιας περιεκτικότητας σε οινόπνευμα, κατά κύριο λόγο εγχώριας παραγωγής, τα δε μέτρα αυτά δεν είναι αναγκαία και ανάλογα προς τον στόχο της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας που προβλέπεται στο άρθρο 13 της συμφωνίας για τον ΕΟΧΝομικό και πραγματολογικό υπόβαθρο, καθώς και νομική επιχειρηματολογία της υπεράσπισης- Το άρθρο 16 προβλέπει ότι τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα προσαρμόζονται έτσι ώστε να αποκλείεται οποιαδήποτε διάκριση ως προς τους όρους εφοδιασμού και διάθεσης των εμπορευμάτων μεταξύ των υπηκόων των κρατών μελών της ΕΚ και των κρατών της ΕΖΕΣ.- Απαιτώντας να γίνονται οι λιανικές πωλήσεις των λοιπών, εκτός της μπύρας, οινοπνευματωδών ποτών με περιεκτικότητα σε οινόπνευμα μεταξύ 2,5 % και 4,75 % μόνο μέσω του μονοπωλίου Vinmonopolet, ενώ παράλληλα επιτρέπει την πώληση μπύρας σε παντοπωλεία βάσει δημοτικής άδειας, η Νορβηγία, κατά τον προσφεύγοντα, δεν συνεμορφώθη με το άρθρο 16 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.- Η μπύρα παράγεται κατά ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό εγχωρίως, ενώ τα άλλα οινοπνευματώδη ποτά με την ίδια περιεκτικότητα σε οινόπνευμα κατά το μεγαλύτερο μέρος εισάγονται. Ακόμη, κατά τον προσφεύγοντα, μεταξύ των ως άνω προϊόντων υφίσταται ανταγωνιστική σχέση.- Το άρθρο 11 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ απαγορεύει τους ποσοτικούς περιορισμούς των εισαγωγών καθώς και όλα τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος. Ένα τέτοιο μέτρο είναι δυνατόν να επιτραπεί μόνο εφόσον δικαιολογείται βάσει του άρθρου 13 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.- Μη επιτρέποντας οι άδειες των εστιατορίων και άλλων καταστημάτων να σερβίρουν μπύρα να καλύπτουν και τα λοιπά οινοπνευματώδη ποτά με την ίδια περιεκτικότητα σε οινόπνευμα, συμπεριλαμβανόμενων των ποτών με βασικό συστατικό τα οινοπνευματώδη, η Νορβηγία, κατά τον προσφεύγοντα, δεν συνεμορφώθη με το άρθρο 11 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.- Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η


text:
 5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/27
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001 της 19ης Σεπτεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση Τ-118/00, Procter & Gamble Company κατα ́ στην υπο ́θεση Τ-119/00, Procter & Gamble Company κατα ́
 Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς Γραφει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς
 (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1) (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για (Κοινοτικο ́ ση ́μα — Μορφη ́ απορρυπαντικου ́ προϊο ́ντος για
 πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο πλυντη ́ρια ρου ́χων η ́ πλυντη ́ρια πια ́ των — Τρισδια ́ στατο
 ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως ση ́μα — Απο ́λυτος λο ́γος απαραδε ́κτου της καταχωρη ́σεως
 — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ — 'Αρθρο 7, παρα ́ γραφος 1, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 40/94) (ΕΚ) 40/94)
 (2002/C 3/45) (2002/C 3/46)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-118/00, Procter & Gamble Company, με Στην υπο ́θεση Τ-119/00, Procter & Gamble Company, με
 ́εδρα το Cincinnati, Ohio (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς), ́εδρα το Cincinnati, Ohio (Ηνωμε ́νες Πολιτει ́ες της Αμερικη ́ς),
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. van Nispen και G. Kuipers, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους C. J. J. C. van Nispen και G. Kuipers,
 δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γρα- δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Γρα-
 φει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ φει ́ου Εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της Εσωτερικη ́ς Αγορα ́ς (ση ́ματα,
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von σχε ́δια και υποδει ́γματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρο ́σωποι: A. von Mühlendahl,
 Mühlendahl, D. Schennen και C. Røhl Søberg), με αντικει ́μενο D. Schennen και C. Røhl Søberg), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ κατα ́
 προσφυγη ́ κατα ́ της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν της αποφα ́σεως του πρω ́του τμη ́ματος προσφυγω ́ν του Γραφει ́ου
 του Γραφει ́ου εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς εναρμονι ́σεως στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (ση ́ματα, σχε ́δια
 (ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα) της 3ης Μαρτι ́ου 2000 (υπο ́- και υποδει ́γματα) της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000 (υπο ́θεση R-
 θεση R 516/1999-1), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα 519/1999-1), που κοινοποιη ́θηκε στην προσφευ ́γουσα στις
 στις 7 Μαρτι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), 3 Μαρτι ́ου 2000, το


text:
Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, A. Potocki και J. Pirrung,
 J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως,
 διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το εξε ́δωσε στις 19 Σεπτεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα. 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 (1) EE C 192 της 8.7.00. (1) EE C 192 της 8.7.2000.


text:
 26.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 159/25
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Μαρτίου 2014 — PAN Europe κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-192/12) (1)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Περιβάλλον - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1143/2011 για την έγκριση της δραστικής ουσίας prochloraz - Αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως - Άρνηση - Προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να πληρούνται ώστε ένας οργανισμός να νομιμοποιείται να υποβάλει αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη))
 2014/C 159/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: J. Rutteman, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Oliver και P. Ondrůšek, ακολούθως P. Ondrůšek, J. Tomkin και L. Pignataro-Nolin)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 2012, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η εκ μέρους της προσφεύγουσας υποβληθείσα αίτηση εσωτερικής επανεξετάσεως του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1143/2011 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 2011, για την έγκριση της δραστικής ουσίας prochloraz, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, και την τροποποίηση του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 540/2011 της Επιτροπής καθώς της απόφασης 2008/934/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 293, σ. 26)
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Η Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 194 της 30.6.2012.


text:
 22.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 305/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 16 Ιουνίου 2016 — Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG κατά Mutuelles du Mans Assurances IARD SA (MMA IARD)
 (Υπόθεση C-340/16)
 (2016/C 305/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG
 Αναιρεσίβλητη: Mutuelles du Mans assurances IARD SA (MMA IARD)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστά «υπόθεση ασφαλίσεως», κατά την έννοια του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1), η αγωγή που ασκεί ημεδαπός εργοδότης ζητώντας αποζημίωση για ζημία την οποία υπέστη λόγω της εξακολουθήσεως καταβολής αμοιβής σε εργαζόμενό του που κατοικεί στην ημεδαπή, όταν
 α)
 ο εργαζόμενος έχει τραυματισθεί σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη σε ένα κράτος μέλος (Ιταλία),
 β)
 η αγωγή στρέφεται κατά του ασφαλιστή αστικής ευθύνης του οχήματος του ζημιώσαντος που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος (Γαλλία) και
 γ)
 ο εργοδότης είναι οργανισμός δημοσίου δικαίου με ίδια νομική προσωπικότητα;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 την έννοια ότι ο εργοδότης που εξακολουθεί να καταβάλλει αμοιβή δύναται να ασκήσει αγωγή ως «ζημιωθείς» κατά του ασφαλιστή αστικής ευθύνης του οχήματος του ζημιώσαντος ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου έχει την έδρα του ο εργοδότης, εφόσον επιτρέπεται τέτοια ευθεία αγωγή;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE L 12, σ. 1).


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Ιουνίου 2007 [αίτηση του Högsta domstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf κατά Riksåklagaren
 (Υπόθεση C-170/04) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Άρθρα 28 ΕΚ, 30 ΕΚ και 31 ΕΚ - Εθνική ρύθμιση που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών - Κανόνας σχετικός με την ύπαρξη και τη λειτουργία του σουηδικού μονοπωλίου εμπορίας οινοπνευματωδών ποτών - Αξιολόγηση - Μέτρο αντίθετο προς το άρθρο 28 ΕΚ - Δικαιολόγηση λόγω προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων - Έλεγχος της αναλογικότητας)
 (2007/C 170/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Högsta domstolen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf
 κατά
 Riksåklagaren
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Högsta Domstolen — Ερμηνεία των άρθρων 28, 30 και 31 ΕΚ — Eθνικές διατάξεις περί εθνικού μονοπωλίου λιανικής πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών οι οποίες αποκλείουν την απ' ευθείας εισαγωγή τέτοιων ποτών από τους ιδιώτες
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Εθνική διάταξη που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών, όπως η απορρέουσα από το κεφάλαιο 4, άρθρο 2, πρώτη παράγραφος, του νόμου περί οινοπνευματωδών ποτών (alkohollagen) της 16ης Δεκεμβρίου 1994, πρέπει να αξιολογείται υπό το πρίσμα του άρθρου 28 ΕΚ και όχι του άρθρου 31 ΕΚ.
 2)
 Μέτρο που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών, όπως το απορρέον από το κεφάλαιο 4, άρθρο 2, πρώτη παράγραφος, του νόμου περί οινοπνευματωδών ποτών, συνιστά ποσοτικό περιορισμό των εισαγωγών κατά την έννοια του άρθρου 28 ΕΚ, μολονότι ο εν λόγω νόμος αναθέτει στον δικαιούχο του μονοπωλίου λιανικής πωλήσεως την προμήθεια και, ως εκ τούτου, ενδεχομένως την εισαγωγή των οικείων ποτών.
 3)
 Δεδομένου ότι ένα μέτρο που απαγορεύει στους ιδιώτες την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών, όπως το απορρέον από το κεφάλαιο 4, άρθρο 2, πρώτη παράγραφος, του νόμου περί οινοπνευματωδών ποτών,
 —
 δεν είναι πρόσφορο για την υλοποίηση του σκοπού γενικού περιορισμού της καταναλώσεως οινοπνεύματος και
 —
 είναι δυσανάλογο προς την υλοποίηση του σκοπού της προστασίας των νέων από τις βλαπτικές συνέπειες της εν λόγω καταναλώσεως,
 δεν μπορεί αυτό να θεωρηθεί ότι δικαιολογείται, δυνάμει του άρθρου 30 ΕΚ, από λόγους προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων.
 (1) ΕΕ C 156 της 12.6.2004.


text:
 7.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 142/1
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (2008/C 142/01)
 EE C 128 της 24.5.2008
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 116 της 9.5.2008
 EE C 107 της 26.4.2008
 EE C 92 της 12.4.2008
 EE C 79 της 29.3.2008
 EE C 64 της 8.3.2008
 EE C 51 της 23.2.2008
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/67
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Μαΐου 2013 — Voss of Norway κατά ΓΕΕΑ (Κυλινδρική φιάλη)
 (Υπόθεση T-178/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση περί κηρύξεως ακυρότητας - Τρισδιάστατο κοινοτικό σήμα που αναπαριστά κυλινδρική φιάλη - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου)
 2013/C 225/149
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Voss of Norway ASA (Όσλο, Νορβηγία) (εκπρόσωποι: F. Jacobacci και B. La Tella, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και V. Melgar,)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nordic Spirit AB (publ) (Στοκχόλμη, Σουηδία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 785/2010-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως αναγνωρίσεως της ακυρότητας σήματος μεταξύ Nordic Spirit AB (publ) και Voss of Norway ASA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Voss of Norway ASA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 145 της 14.5.2011.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 [αίτηση του Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás, SA κατά Ministério da Agricultura, do Mar, do Ambiente e do Ordenamento do Território
 (Υπόθεση C-425/12) (1)
 (Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών - Οδηγία 93/38/ΕΟΚ - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη - Δυνατότητα κράτους μέλους να επικαλεσθεί την εν λόγω οδηγία έναντι οργανισμού παραχωρησιούχου δημόσιας υπηρεσίας ελλείψει μεταφοράς της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο)
 2014/C 52/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás, SA
 κατά
 Ministério da Agricultura, do Mar, do Ambiente e do Ordenamento do Território
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto (Πορτογαλία) — Ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', 4, παράγραφος 1, και 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', i), της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ 1993, L 199, σ. 84), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998 (ΕΕ 1998, L 101, σ. 1) — Άμεσο αποτέλεσμα — Δυνατότητα του κράτους να επικαλεστεί αυτή την οδηγία έναντι παραχωρησιούχου δημόσιας υπηρεσίας όταν η οδηγία δεν έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 4, παράγραφος 1, 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', περίπτωση i, και 15 της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι δεν μπορούν να αντιτάσσονται έναντι επιχειρήσεως του ιδιωτικού τομέα, εκ μόνου του λόγου ότι αυτή έχει την ιδιότητα αποκλειστικού παραχωρησιούχου δημόσιας υπηρεσίας εμπίπτοντος στο υποκειμενικό πεδίο εφαρμογής της προαναφερθείσας οδηγίας, έστω και αν η συγκεκριμένη οδηγία δεν μεταφέρθηκε ακόμη στην εσωτερική έννομη τάξη του εν λόγω κράτους μέλους.
 Επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα η οποία είναι επιφορτισμένη δυνάμει πράξεως κρατικής αρχής να παρέχει, υπό την εποπτεία της αρχής αυτής, υπηρεσία δημοσίου συμφέροντος και διαθέτει, προς τούτο, εξαιρετικές εξουσίες σε σχέση με τους εφαρμοστέους στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών κανόνες υποχρεούται να τηρεί τις διατάξεις της οδηγίας 93/38, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/4, και, ως εκ τούτου, οι αρχές κράτους μέλους μπορούν να της αντιτάσσουν τις εν λόγω διατάξεις.
 (1) ΕΕ C 389 της 15.12.2012.


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Consiglio Nazionale dei Geologi κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato και Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Consiglio Nazionale dei Geologi
 (Υπόθεση C-136/12) (1)
 (Άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή αμοιβών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος)
 2013/C 260/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Consiglio Nazionale dei Geologi, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
 κατά
 Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Consiglio Nazionale dei Geologi
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία του άρθρου 267, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ — Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας — Έννοια του όρου «σοβαρή και πρόδηλη παραβίαση του δικαίου της Ένωσης» — Δικονομικοί κανόνες και αρχές κράτους μέλους που απαγορεύουν σε εθνικό δικαστήριο, αφενός, να υποβάλει στο Δικαστήριο ερωτήματα προδήλως απαράδεκτα τα οποία διατυπώνονται από διάδικο και, αφετέρου, να αναδιατυπώσει αυτεπαγγέλτως τα εν λόγω ερωτήματα — Ερμηνεία του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2137/85 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ομίλου Οικονομικού Σκοπού (ΕΟΟΣ) (ΕΕ L 199, σ. 1), της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22) καθώς και της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36) — Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή τιμών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος («decoro e dignità professionale») καθώς και στην ποσότητα και ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών — Δυνατότητα εφαρμογής εθνικών κανόνων περί ανταγωνισμού αυστηρότερων από τους κανόνες της Ένωσης
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απόκειται αποκλειστικώς στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει και να διατυπώσει τα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης τα οποία κρίνει ότι είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης. Εθνικοί κανόνες που ενδεχομένως θίγουν αυτήν την αρμοδιότητα θα πρέπει να παραμένουν ανεφάρμοστοι.
 2)
 Κανόνες όπως οι προβλεπόμενοι από τον κώδικα δεοντολογίας για την άσκηση του επαγγέλματος του γεωλόγου στην Ιταλία, ο οποίος εγκρίθηκε από το Consiglio nazionale dei geologi στις 19 Δεκεμβρίου 2006 και τροποποιήθηκε τελευταία στις 24 Μαρτίου 2010, οι οποίοι προβλέπουν ως κριτήριο καθορισμού των αμοιβών των γεωλόγων, εκτός από την ποιότητα και το μέγεθος της παρεχόμενης υπηρεσίας, την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος συνιστούν απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ η οποία είναι δυνατό να περιορίσει τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς. Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβανομένου υπόψη του γενικού πλαισίου


text:
εντός του οποίου ο κώδικας αυτός αναπτύσσει τα αποτελέσματά του, συμπεριλαμβανομένων του όλου νομικού πλαισίου καθώς και της εφαρμογής στην πράξη του εν λόγω κώδικα από τον εθνικό σύλλογο γεωλόγων, αν επέρχεται τέτοιο αποτέλεσμα εν προκειμένω. Το εν λόγω δικαστήριο πρέπει επίσης να εξετάσει αν, υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων στοιχείων που έχει στη διάθεσή του, οι κανόνες του ιδίου κώδικα, και δη εκείνοι που προβλέπουν το σχετικό με την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος κριτήριο, μπορούν να θεωρηθούν αναγκαίοι για την επιδίωξη του εν λόγω θεμιτού σκοπού ο οποίος συνδέεται με τις εγγυήσεις τις παρεχόμενες στους τελικούς αποδέκτες των υπηρεσιών των γεωλόγων.
 (1) ΕΕ C 151 της 26.5.2012


text:
10.4.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 100/11
 Aiäsgrg amaiqeärexy sxm Sadam Zuccherifici Divisione della Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 Seci, Sadam Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zucche- tpeäbake so Supremo Tribunal Administrativo, 2a SeccËaÄo, le
 rificio del Molise SpA jai SocietaÁ Fondiaria Industriale apoäuarg sgy 13gy Iamotaqiäot 1999 rsgm tpoäherg FaÂbrica
 Romagnola SpA, pot arjgähgje rsiy 12 Uebqotaqiäot 1999 de Queijo Eru Portuguesa, Lda, jasó Tribunal TeÂcnico Adua-
 jasó sgy diasónexy sgm opoiäa eneädxre rsiy 8 Dejelbqiäot neiro de 2a InstaÄncia
 1998 so Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso (Tpoäherg C-42/99)
 pemsalekeäy slgäla) rsgm tpoäherg S-39/98, Sadam Zuccheri-
 fici Divisione della Seci, Sadam Castiglionese SpA, Sadam (1999/C 100/19)
 Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA jai SocietaÁ
 Fondiaria Industriale Romagnola SpA jasó Rtlbotkiäot sgy Le apoäuarg sgy 13gy Iamotaqiäot 1999, g opoiäa peqigäkhe
 Etqxpaøjgäy Emxärexy rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 (Tpoäherg C-41/99 Q) mosgäsxm rsiy 12 Uebqotaqiäot 1999, so Supremo Tribunal
 Administrativo, 2a SeccËaÄo, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä
 (1999/C 100/18) FaÂbrica de Queijo Eru Portuguesa, Lda, jai Tribunal TeÂcnico
 Aduaneiro de 2a InstaÃncia, pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy
 Oi esaiqeiäey Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del
 Molise SpA jai SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola 1. Oi Epengcglasijeäy Rgleixäreiy sgy Rtmdtarleämgy Omo-
 SpA, ejpqorxpotälemey apoä soty Vincenzo Cerulli Irelli, lasokociäay sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1), pot oqiä-
 Gualtiero Pittalis jai Giancarlo Fanzini, dijgcoäqoty Lpokxä- fotm oäsi oi jafeðmey pot eävotm jasó bóqoy peqiejsi-
 miay, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo ArseÁne joäsgsa re meqoä ómx sot 15 % tpócomsai rsgm jkórg
 Kronshagen, 22, rue Marie-Adelaïde, órjgram rsiy 12 Ue- 0406 (Stqió jai pgcleämo cóka cia stqiä), amsibaiämotm
 bqotaqiäot 1999 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm rsom jamomirloä (EOJ) aqih. 3174/88 (2) sgy Episqopgäy,
 Joimosgäsxm amaiäqerg jasó sgy diasónexy sgm opoiäa apoä som opoiäo pqojtäpsei (jeuókaio 4) oäsi jasasórro-
 eneädxre rsiy 8 Dejelbqiäot 1998 so Pqxsodijeiäo sxm Etqx- msai rsgm jkórg 0406, xy stqió, ópan:
 paøjxäm Joimosgäsxm (seäsaqso pemsalekeäy slgäla) rsgm tpoä-
 herg S-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam a) eävotm peqiejsijoäsgsa re kipaqeäy otriäey iärg gä leca-
 Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del ktäseqg sot 5 %ç
 Molise SpA jai SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola
 SpA jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy. b) eävotm peqiejsijoäsgsa re ngqoä ejvtäkirla iärg gä
 lecaktäseqg sot 70 %, akkÂ oävi ómx sot 85 %ç
 Oi amaiqereiäotrey fgsotäm apoä so Dijarsgäqio: c) eävotm oqirleämo rvgäla gä lpoqotäm ma póqotm oqi-
 rleämo rvgäla;
 ma amaiqeärei sg diósang sot Pqxsodijeiäot sgy 8gy Dejel-
 bqiäot 1998 rsgm tpoäherg S-39/98, jqiämomsay paqadejsgä sgm 2. Em oäwei sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 3174/88 sgy Epi-
 pqorutcgä jai amapeälpomsay sgm tpoäherg rso Pqxsodijeiäo sqopgäy, pqeäpei so eiracoälemo elpoäqetla (pot eävei sgm
 pqojeileämot atsoä ma apouamheiä epiä sgy otriäay. ajoäkothg rtämherg: 54 % meqoä, 0,9 % kiäpoy, 5,7 %
 uxäruoqo, 2 % ókay jai jafeðmg) ma jasasaceiä rsg da-
 rlokocijgä jkórg 3501 10 90 00 00 00, xy jafeðmey Ç
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa


text:
ókkey Ç gä rsg darlokocijgä jkórg 0406 90 11 01 00 00,
 xy ókka stqió;
 O pqorbakkoälemoy jamomirloäy (1) paqócei ólera jai oävi (1) EE C 342 sgy 5.12.1994, r. 1.
 eällera bkapsijó aposekeärlasa cia siy seärreqiy ecjasarsó- (2) EE L 298 sgy 31.10.1998, r. 1.
 reiy sxm amaiqereiotrxäm epiveiqgärexm paqacxcgäy fóvaqgy
 rsom moäso sgy Isakiäay.
 Oi seärreqiy atseäy ecjasarsóreiy bqiärjomsai re pqaclasijgä
 jasórsarg g opoiäa siy jahirsó lomadijotäy apodeäjsey sot
 óqhqot 2 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 2613/97, so opoiäo siy Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä-
 bkópsei asolijó. bake so Conseil supeÂrieur des assurances sociales sot Lecó-
 kot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot le apoäuarg sgy 10gy
 Uebqotaqiäot 1999 pot eneädxre rsgm tpoäherg Ghislain
 Rtmepxäy, g pqorutcgä pqeäpei ma jqiheiä paqadejsgä. Leclere jai Alina Deaconescu jasó Caisse nationale des
 prestations familiales
 (1) Òqhqo 2 sot jamomirlotä (EJ) aqih. 2613/97 sot Rtlbotkiäot, (Tpoäherg C-43/99)
 sgy 15gy Dejelbqiäot 1997, pot episqeäpei rsgm Poqsocakiäa ma
 (1999/C 100/20)
 voqgcgärei emirvtäreiy rsoty paqacxcotäy favaqoäsetskxm jai
 jasaqceiä jóhe ehmijgä emiärvtrg apoä sgm peqiäodo elpoqiäay 2001/
 2002 (EE L 353 sgy 24.12.1997, r. 3). Le apoäuarg sgy 10gy Uebqotaqiäot 1990, g opoiäa peqigäkhe
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 16 Uebqotaqiäot 1999, so Conseil supeÂrieur des


text:
 31.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/38
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουνίου 2010 — Hoelzer κατά ΓΕΕΑ (SAFELOAD)
 (Υπόθεση T-315/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SAFELOAD - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2010/C 209/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Oliver Hoelzer (Remscheid, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Rother, J. Vogtmeier, P. Mes, C. Graf von der Groeben, J. Bühling, A. Verhauwen, J. M. Künzel, D. Jestaedt και M. Bergermann, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 3ης Ιουνίου 2009 (υπόθεση R 1157/2008-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου SAFELOAD ως κοινοτικού σήματος.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον Oliver Hoelzer στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 267 της 7.11.2009


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Μαρτίου 2010 [αίτηση του Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SGS Belgium NV, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV κατά Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV, SGS Belgium NV, Belgisch Interventie- en Restitutiebureau
 (Υπόθεση C-218/09) (1)
 (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 - Επιστροφές λόγω εξαγωγής - Άρθρο 5, παράγραφος 3 - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Εξαίρεση - Έννοια «ανωτέρας βίας» - Προϊόντα που χάθηκαν κατά τη μεταφορά)
 2010/C 134/13
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hof van beroep te Brussel
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SGS Belgium NV, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV
 κατά
 Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, Firme Derwa NV, Centraal Beheer Achmea NV, SGS Belgium NV, Belgisch Interventie- en Restitutiebureau
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hof van beroep te Brussel — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (EE L 351, σ. 1) — Προϋποθέσεις για τη χορήγηση επιστροφών λόγω εξαγωγής — Εξαίρεση — Προϊόν που χάθηκε κατά τη μεταφορά λόγω ανωτέρας βίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1384/95 της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 1995, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αλλοίωση που υπέστη φορτίο βοείου κρέατος, υπό τις συνθήκες που περιγράφει το αιτούν δικαστήριο, δεν συνιστά ανωτέρα βία κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009.