text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 4 Ιουλίου 2008 — CoNISMa (Consorzio Nazionale Interuniversitario per le Scienze del Mare) κατά Regione Marche
 (Υπόθεση C-305/08)
 (2008/C 247/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: CoNISMa (Consorzio Nazionale Interuniversitario per le Scienze del Mare)
 Καθής: Regione Marche
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει οι διατάξεις της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1) περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν τη συμμετοχή σε διαγωνισμό για την ανάθεση της παροχής υπηρεσιών, όπως η γεωφυσική αποτύπωση και δειγματοληψία, κοινοπραξίας συσταθείσας αποκλειστικά από ιταλικά πανεπιστήμια και κρατικές αρχές και έχουσας τη μορφή που περιγράφεται στο σημείο 8;
 2)
 Προσκρούουν στην οδηγία 2004/18/ΕΚ οι εθνικές διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 22 και 19, και του άρθρου 34 του κώδικα περί δημοσίων συμβάσεων που θεσπίστηκε με το ν.δ. 163/2006 —σύμφωνα με τις οποίες, αντιστοίχως, «ο όρος “οικονομικός φορέας” περιλαμβάνει τον εργολήπτη, τον προμηθευτή και τον παρέχοντα υπηρεσίες ή τον όμιλο ή κοινοπραξία των προσώπων αυτών», ενώ «οι όροι “εργολήπτης”, “προμηθευτής” και “παρέχων υπηρεσίες” καλύπτουν τα φυσικά και τα νομικά πρόσωπα, καθώς και τους οργανισμούς χωρίς νομική προσωπικότητα, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών ομίλων οικονομικού σκοπού (ΕΟΟΣ) που έχουν συσταθεί σύμφωνα με το νομοθετικό διάταγμα 240 της 23ης Ιουλίου 1991, οι οποίοι “προσφέρουν” αντιστοίχως την εκτέλεση εργασιών ή έργων, την προμήθεια προϊόντων ή την παροχή υπηρεσιών στην αγορά»— να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι επιτρέπουν τη συμμετοχή μόνο σε όσους ασκούν επαγγελματικώς τις εν λόγω δραστηριότητες, αποκλειομένων των οργανισμών των οποίων ο κύριος σκοπός είναι μη κερδοσκοπικός, για παράδειγμα η έρευνα;
 (1) ΕΕ L 134, σ. 114.


text:
Αριθ. C 294/2 ΓEL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 10. 96
 φών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/182/ΕΟΚ, H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο να ακυρώσει την
 δεν εφαρμόζεται ως προς εθνική ρύθμιση περί υποχρεώ απόφαση 96/311/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Απριλίου 1996,
 σεως των καταστημάτων να παραμένουν κλειστά, όπως η κατά το μέρος που δεν καταλόγισε στο ΕΓΤΠΕ (Ευρωπαϊκό
 επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης ρύθμιση. Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) το
 συνολικό ποσό των 108 850 076 808 ιταλικών λιρών κατά την
 (') ΕΕ αριθ . C 312 της 18 . 11 . 1993 , εκκαθάριση των λογαρισμών που υπέβαλε η Ιταλική Δημο
 ΕΕ αριθ . C 76 της 12 . 3 . 1994. κρατία για το οικονομικό έτος 1992.
 ΕΕ αριθ . C 392 της 31 . 12 . 1994.
 Λογοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ — Δημόσια αποθεματοποίηση βοείου κρέατος ειδική έρευ
 (τρίτο τμήμα)
 να κατά την οποία διαπιστώθηκαν: α) η ανεπάρκεια των
 ελέγχων, και β) η απόκτηση μη αποδεκτών εμπορευμά
 της 11ης Ιουλίου 1996 των- δαπάνες: 54 927 174 194 ιταλικές λίρες.
 στην υπόθεση C-397/95 P: Δημήτριος Κούσιος κατα Επι
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') Αμφισβητείται η μείωση προς 10% κατ' αποκοπήν και
 (Αίτηση αναιρέσεως — Υπάλληλος — Ισχύς τον δεδικασμέ μάλιστα τονίζεται ότι η διακριτική εξουσία διορθώσεως
 νου — Προφανώς αβάσιμη αναίρεση) κατά ποσοστό καθοριζόμενο κατ' αποκοπήν ασκήθηκε
 (96/C 294/02 χωρίς να τηρηθεί o κανόνας συμπεριφοράς που περιέχε
 ται στο παράρτημα II.C των «guidelines» (έγγραφο VI/
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) 216/93-F.R. , της 3 . 6. 1993 ). H ορθή άσκηση της ανωτέρω
 εξουσίας θα έπρεπε, κατά δικαία κρίση , να είχε ως
 Στην υπόθεση C-397/95 P, Δημήτριος Κούσιος (δικηγόρος: συνέπεια τον καθορισμό της μειώσεως στο 5 % .
 Γεώργιος Σακελλαρόπουλος), που έχει ως αντικείμενο αίτηση
 αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της διατάξεως που εξέδωσε — Δημόσια αποθεματοποίηση βοείου κρέατος: παράτυπες
 στις 11 Οκτωβρίου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών διαδικασίες δημοπρασίας κρέατος παρεμβάσεως:
 Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-302/94, Κούσι 7 104 000 000 ιταλικές λίρες.
 ος κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995 , σ. ΙΙ-723), και με την οποία
 ζητείται η αναίρεση της διατάξεως αυτής, όπου o έτερος
 διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 859/89 προβλέπει ρητώς
 (εκπρόσωποι: Ana Maria Alves Vieira, επικουρούμενη από απαγόρευση υποβολής από κάθε ενδιαφερόμενο άνω της
 τον Denis Waelbroeck), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκεί μιας προσφοράς παραδόσεως κρέατος προς δημόσια
 μενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, J. C. αποθεματοποίηση . H ΑΙΜΑ τηρεί πάντοτε την προανα
 Moitinho de Almeida και C. Gulmann ( εισηγητή), δικαστές, φερθείσα διάταξη και ελέγχει αν οι προσφορές έχουν
 γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: υποβληθεί από εταιρείες που έχουν διαφορετικά διακρι
 R. Grass , εξέδωσε στις 11 Ιουλίου 1996 διάταξη με το τικά στοιχεία και επωνυμίες. Στην Ιταλία είναι συνήθης
 ακόλουθο διατακτικό : πρακτική να προβαίνουν οι ενώσεις παραγωγών για
 λογαρισμό των μελών τους σε όλα τα διαβήματα προς τις
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. δημόσιες αρχές (ΑΙΜΑ, Εξωτερικό Εμπόριο, Υπουργείο
 Οικονομικών κ.λπ.). H

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
πρακτική αυτή δεν έχει επίπτωση
 2 . Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της επί του απορρήτου των προσφορών ούτε αποτελεί μέσο
 αναιρετικής δίκης. για τη δημιουργία ενός bloc. Με άλλα λόγια, η ένωση ασκεί
 τα καθήκοντα απλού «αγγέλου ».
 i 1 ) ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996 .
 — Ακατάλληλο διοικητικό σύστημα ελέγχου των επιδοτή
 σεων για αιγοπρόβατα: 34 175 522 595 ιταλικές λίρες.
 Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατα της Επιτροπής Για τις περισσότερες περιπτώσεις που εξετάστηκαν κατά
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιου την επίσκεψη ελέγχου , μπορεί να βεβαιωθεί ότι, χωρίς να
 λίου 1996 εξεταστεί η ουσία κάθε συγκεκριμένης καταστάσεως, οι
 αποκλίσεις οφείλονται σε ανεπαρκή γνώση της ρυθμί
 (Υπόθεση C-242/96) σεως. Τώρα, οι περιφερειακές αρχές έχουν εξασφαλίσει
 (96/C 294/03 ) ότι θα είναι στη διάθεση των ελεγκτών για την καλύτερη
 προετοιμασία τους και έχει θεσπιστεί κατάλληλη εθνική
 H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη απο τον καθηγητή ρύθμιση περί ελέγχων [εγκύκλιος 4, GURI (Εφημερίδα
 Umberto Leanza, επικουρούμενο από τον Maurizio Fiorilli , της Κυβερνήσεως της Ιταλικής Δημοκρατίας) αριθ. 74 της
 avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο 30ής Μαρτίου 1993]. Οι πρωτοβουλίες της ιταλικής κυβερ
 την Πρεσβεία της Ιταλίας, 5 , rue Marie-Adelaïde , άσκησε στις νήσεως θα έπρεπε να είχαν ως αποτέλεσμα η εξουσία περί
 11 Ιουλίου 1996 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών μειώσεως κατά ποσοστό που καθορίζεται κατ ' αποκοπήν
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ να ασκηθεί στο ελάχιστο και όχι στο μέγιστο όριο
 κών Κοινοτήτων. ( 10% ).


text:
12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 212/3
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα) (έκτο τμήμα)
 της 29ης Μαΐου 1997 της 29ης Μαΐου 1997
 στην υπόθεση C-329/95 (αίτηση του Länsrätten i Stockholms στην υπόθεση C-386/95 (αίτηση του Bundesverwaltungsgeri
 län, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Διοικητική cht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Süleyman
 διαδικασία κινηθείσα από τη VAG Sverige ΑΒ ( 1 ) Eker κατά Land Baden-Württemberg ( 1)
 (Ταξινόμηση των οχημάτων — Εθνικό πιστοποιητικό περί (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ/Τουρκίας — Απόφαση του
 των εκπομπών καυσαερίων από τα αυτοκίνητα — Συμβατό συμβουλίου συνδέσεως — Ελεύθερη κυκλοφορία των
 προς την οδηγία 70/156/ΕΟΚ) εργαζομένων — A νανέωση αδείας διαμονής ύστερα από ένα
 ( 97/C 212/05 ) έτος νόμιμης απασχολήσεως — Διαδοχική απασχόληση σε
 δύο εργοδότες)
 (97/C 212/06
 (Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου »)
 Στην υπόθεση C-329/95 , με αντικείμενο αίτηση του Länsrätten Στην υπόθεση C-386/95 , με αντικείμενο αίτηση του Bundesv
 i Stockholms län (Σουηδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρ erwaltungsgericht (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ '
 μογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 ζητήθηκε, στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας κινηθείσας ζητήθηκε , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον
 από τη VAG Sverige ΑΒ , η έκδοση προδικαστικής αποφά του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Süleyman Eker και Land
 σεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Baden-Württemberg, παρουσία του Oberbundesanwalt beim
 Συμβουλίου , της 6ης Φεβρουαρίου 1970, περί προσεγγίσεως Bundesverwaltungsgericht και του Vertreter des öffentlichen
 των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην Interesses bei den Gerichten der allgemeinen Verwaltungsg
 έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων erichtsbarkeit in Baden-Württemberg, η έκδοση προδικαστι
 τους (2), και των άρθρων 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ, το κής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 6 παρά
 Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. γραφος 1 πρώτη περίπτωση της αποφάσεως 1 /80, της 19ης
 Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση της συνδέσεως,
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και M. Wathelet (εισηγητή ), την οποία εξέδωσε το συμβούλιο συνδέσεως που θεσπίστηκε
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro, γραμματέας: H. με τη συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονο
 von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε, στις 29 Μαΐου μικής Κοινότητας και της Τουρκίας , το Δικαστήριο (έκτο
 1997, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό : τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , πρόεδρο τμήμα
 τος, J. L. Murray, P. J. G. Kapteyn, H. Ragnemalm και R.
 Schintgen ( εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B.
 Elmer, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως, εξέ
 η οδηγία 7Θ/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουάριου δωσε, στις 29 Μαΐου 1997, απόφαση με το ακόλουθο διατα
 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών κτικό :
 που αφορούν στην έγκριση των οχημάτων με


text:
κινητήρα και
 των ρυμουλκουμένων τους, όπως τροποποιήθηκε με την
 οδηγία 92/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, το άρθρο 6 παραγραφος 1 πρώτη περίπτωση της αποφάσεως
 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση
 κανονιστική ρύθμιση η οποία εξαρτά την ταξινόμηση των της συνδέσεως, την οποία εξέδωσε το συμβούλιο συνδέσεως
 οχημάτων με κινητήρα που είναι εφοδιασμένα με ισχύον που συστάθηκε με τη συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της
 κοινοτικό πιστοποιητικό συμμορφώσεως από την προσκόμι Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας,
 ση εθνικού πιστοποιητικού, το οποίο πιστοποιεί τη συμμόρ πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι τούτο εξαρτά την
 φωσή τους προς τις εθνικές απαιτήσεις όσον αφορά τις παράταση ισχύος της αδείας διαμονής Τούρκου εργαζομέ
 εκπομπές των καυσαερίων από τα αυτοκίνητα. νου εντός του κράτους μέλους υποδοχής από την άσκηση
 αδιαλείπτως επί ένα έτος νόμιμης εργασίας στην υπηρεσία
 ενός και του αυτού εργοδότη.
 (') ΕΕ αριθ . C 351 της 30. 12 . 1995 .
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . ειδ . έκδ . 13/001 , σ. 46 .
 Γ ) ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996.


text:
 8.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 48/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 13 Οκτωβρίου 2015 — Feliks Frisman κατά Finnair Oyj
 (Υπόθεση C-533/15)
 (2016/C 048/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Feliks Frisman
 Αναιρεσίβλητη: Finnair Oyj
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), την έννοια ότι ο όρος «διαφορές εκ συμβάσεως» καλύπτει και το δικαίωμα αποζημιώσεως κατά το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, το οποίο ασκείται έναντι πραγματικού αερομεταφορέα που δεν είναι αντισυμβαλλόμενος του επιβάτη;
 2)
 Εφόσον τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 5, σημείο 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001:
 Σε περίπτωση που η μεταφορά επιβατών γίνεται με περισσότερες της μιας πτήσεις χωρίς σημαντικής διάρκειας παραμονή στους αερολιμένες μετεπιβιβάσεως, θεωρείται ο τόπος αναχωρήσεως της πρώτης πτήσεως ως τόπος εκπληρώσεως της παροχής κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 1, στοιχείο β', δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 ακόμη και αν οι πτήσεις εκτελέστηκαν από διαφορετικούς αερομεταφορείς και η αγωγή στρέφεται κατά του πραγματικού αερομεταφορέα που εκτέλεσε την πτήση ανταπόκρισης στην οποία υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση;
 (1) ΕΕ L 12, σ. 1.


text:
 20.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 127/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 5 Φεβρουαρίου 2015 — Hauptzollamt Frankfurt am Main κατά Duval GmbH & Co. KG
 (Υπόθεση C-44/15)
 (2015/C 127/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Καθού: Hauptzollamt Frankfurt am Main
 Προσφεύγουσα: Duval GmbH & Co. KG
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ελλείψει αφηρημένου ορισμού της έννοιας του θερμόμετρου της κλάσεως 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, πρέπει κατ’ εξαίρεση να καταταγούν στην κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας («θερμόμετρα)» μόνον οι συσκευές που απαριθμούνται στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Εναρμονισμένου Συστήματος για την κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, ενότητα Β (θερμόμετρα και πυρόμετρα, που καταγράφουν ή όχι τα αποτελέσματα της μετρήσεως –αριθ. 08.0 έως 28.0–);
 2)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Συνάγεται από την απαρίθμηση των συσκευών στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Εναρμονισμένου Συστήματος για την κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας ότι τα όργανα που δεν λειτουργούν κατά τρόπο αντίστοιχο με τις εν λόγω συσκευές (ρύθμιση θερμοκρασίας με βάση, για παράδειγμα, μηχανική διαστολή υγρών ή μετάλλων, φυσικές μεταβολές ή ηλεκτρικά ερεθίσματα κ.λπ.) δεν μπορούν να καταταγούν στην κλάση 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας;
 3)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: Αποτελεί θερμόμετρο, κατά την έννοια της κλάσεως 9025 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, ένα όργανο που δείχνει ότι η προς μέτρηση θερμοκρασία ενός αντικειμένου έχει φτάσει σε μια προκαθορισμένη τιμή (οριακή τιμή), ακόμη και αν το όργανο δεν πληροί κριτήρια όπως η δυνατότητα αναπαραγωγής των μετρήσεων, η συνεχής ένδειξη της καμπύλης της θερμοκρασίας και η δυνατότητα επανειλημμένης χρήσεως της συσκευής;


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Ισπανία) στις 24 Δεκεμβρίου 2007 — José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez κατά Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles και Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias
 (Υπόθεση C-570/07)
 (2008/C 79/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia de Asturias
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: José Manuel Blanco Pérez και María del Pilar Chao Gómez
 Καθών: Consejería de Salud y Servicios Sanitarios del Principado de Asturias, Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles και Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνουν προς το άρθρο 43 ΕΚ οι διατάξεις των άρθρων 2, 3 και 4 του διατάγματος 72/2001, της 19ης Ιουλίου, του Πριγκιπάτου των Αστουριών, για τα φαρμακεία και τους σταθμούς φαρμακευτικών υπηρεσιών, καθώς και τα σημεία 4, 6 και 7 του Παραρτήματος του ως άνω διατάγματος;


text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 2015 — GEA Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-189/10) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκές αγορές των σταθεροποιητών θερμότητας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Παράβαση διαπραχθείσα από θυγατρικές - Πρόστιμα - Εις ολόκληρον ευθύνη των θυγατρικών και της μητρικής εταιρείας - Υπέρβαση του ανωτάτου ορίου του 10 % για μια από τις θυγατρικές - Απόφαση περί επανεκδόσεως - Μείωση του ποσού του προστίμου για την εν λόγω θυγατρική - Επιβολή της υποχρεώσεως καταβολής του μειωμένου ποσού του προστίμου σε άλλη θυγατρική και στη μητρική εταιρεία - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα ακροάσεως - Δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο))
 (2015/C 302/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: GEA Group AG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Kallmayer, I. du Mont και G. Schiffers, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τον W. Berg, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 727 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας), ή, επικουρικώς, μειώσεως του ποσού των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση C(2010) 727 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως C(2009) 8682 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38589 — Σταθεροποιητές θερμότητας), στο μέτρο που αφορά την GEA Group AG.
 2)
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/44
 Προσφυγή της 27ης Νοεμβρίου 2008 — Unity OSG FZE κατά Συμβουλίου και EUPOL Afghanistan
 (Υπόθεση T-511/08)
 (2009/C 32/86)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Unity OSG FZE (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: C. Bryant και J. McEwen, δικηγόροι)
 Καθών: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν (EUPOL Afghanistan)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Αστυνομικής Αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν (στο εξής: EUPOL Afghanistan) με την οποία αυτή (i) απέρριψε την προσφορά της προσφεύγουσας σε σχέση με τη σύμβαση για την παροχή υπηρεσιών φύλαξης και εγγύτατης προστασίας στο Αφγανιστάν και (ii) ανέθεσε τη σύμβαση σε έτερο υποβαλόντα προσφορά, όπως γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 23ης Νοεμβρίου 2008·
 —
 να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας σύμφωνα με το άρθρο 87 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Στις 19 Δεκεμβρίου 2007, η προσφεύγουσα συνήψε σύμβαση με την Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν (1) (EUPOL Afghanistan) για την παροχή υπηρεσιών ασφαλείας. Τον Σεπτέμβριο του 2008, η EUPOL Afghanistan εξέδωσε προκήρυξη για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως σχετικά με την παροχή υπηρεσιών φύλαξης και εγγύτατης προστασίας, η οποία δημοσιεύθηκε (2) στον διαδικτυακό τόπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχέση με το πρόγραμμα «EuropeAid» και σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου V του πρώτου μέρους του δημοσιονομικού κανονισμού 1605/2002 (3) (στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός) και τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του δημοσιονομικού κανονισμού που περιλαμβάνονται στον κανονισμό 2342/2002 (4) της Επιτροπής.
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της EUPOL Afghanistan της 23ης Νοεμβρίου 2008, με την οποία η προσφεύγουσα ενημερώθηκε ότι η προσφορά της δεν ευδοκίμησε και ότι η σύμβαση επρόκειτο να ανατεθεί στην Armor Group, για τους ακόλουθους λόγους:
 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής παραβίασε τις προβλεπόμενες από το άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν τηρήθηκαν οι εφαρμοστέες επί των επαφών μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και των υποβαλόντων προσφορά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συνάψεως δημόσιας συμβάσεως προϋποθέσεις, όπως αυτές εκτίθενται στο άρθρο 99 του δημοσιονομικού κανονισμού και στα άρθρα 120, παράγραφος 2, στοιχείο δ', και 148 των κανόνων εφαρμογής.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν τηρήθηκε η απαίτηση να αποκτά μια ευκαιρία για τη σύναψη συμβάσεως δημοσιότητα για πρώτη φορά με τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτού αποτελέσει το αντικείμενο και κάθε άλλης μορφής δημοσιότητας, όπως εκτίθεται στο άρθρο 121 των κανόνων εφαρμογής. Κατά την προσφεύγουσα, η απαίτηση αυτή δεν τηρήθηκε καθόσον η προκήρυξη για τη σύναψη συμβάσεως αποτέλεσε το αντικείμενο δημοσιότητας για πρώτη φορά με την αναγραφή της στον διαδικτυακό τόπο του EuropAid και όχι με τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα.
 Τέταρτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν εκπληρώθηκε η απαίτηση σχετικά με την τήρηση των ελάχιστων προθεσμιών κατά την ταχεία κλειστή διαδικασία, οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 142, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού.
 Πέμπτον, η προσφεύγουσα


text:
ισχυρίζεται ότι η καθής δεν τήρησε την προβλεπόμενη από το άρθρο 158, στοιχείο α', των κανόνων εφαρμογής απαίτηση για την ύπαρξη περιόδου αναβολής μεταξύ της αποφάσεως σχετικά με την ανάθεση της συμβάσεως και της υπογραφής της συμβάσεως. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής δεν παρέσχε επαρκή αιτιολογία, σύμφωνα με το άρθρο 253 ΕΚ.
 (1) Συσταθείσα στις 30 Μαΐου 2007, σύμφωνα με την κοινή δράση 2007/369/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου (ΕΕ 2007 L 139, σ. 33).
 (2) Η προκήρυξη δημοσιεύθηκε στο συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας της 7ης Οκτωβρίου 2008, 2008/S 194-255613.
 (3) ΕΕ 2002 L 248, σ. 1.
 (4) ΕΕ 2002 L 357, σ. 1.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Cour d'appel de Mons (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État belge κατά BLM SA
 (Υπόθεση C-436/10) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, B, στοιχείο β' - Δικαίωμα εκπτώσεως - Επενδυτικό αγαθό ανήκον σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι νομικό πρόσωπο και τεθέν στη διάθεση του προσωπικού του για ίδιες ανάγκες του τελευταίου)
 2012/C 151/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d'appel de Mons
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 État belge — SPF Finances
 κατά
 BLM SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Cour d’appel de Mons — Ερμηνεία των άρθρων 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α' και 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Επενδυτικό αγαθό που διατίθεται και χρησιμοποιείται εν μέρει για ίδιες ανάγκες του διαχειριστή νομικού προσώπου και της οικογενείας του, για το οποίο θεμελιώνεται δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών — Αποκλεισμός από το δικαίωμα εκπτώσεως
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, B, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία η οποία, μολονότι δεν συντρέχουν τα χαρακτηριστικά της μισθώσεως ακινήτου κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 13, B, στοιχείο β', αντιμετωπίζει ως απαλλασσόμενη από τον φόρο προστιθέμενης αξίας δυνάμει της τελευταίας αυτής διατάξεως παροχή υπηρεσιών τη χρήση, για ίδιες ανάγκες του προσωπικού το οποίο απασχολεί υποκείμενος στον φόρο που είναι νομικό πρόσωπο, μέρους ενός κτιρίου το οποίο έχει ανεγείρει ή κατέχει, δυνάμει εμπράγματου δικαιώματος επί ακινήτου, ο ως άνω υποκείμενος στον φόρο, εφόσον για το αγαθό αυτό θεμελιώνεται δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών.
 Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν, σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται μίσθωση ακινήτου κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 13, B, στοιχείο β'.
 (1) ΕΕ C 328, σ. 4.12.2010.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/59
 Προσφυγή της 4 Οκτωβρίου 2006 — Omya κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-275/06)
 (2006/C 294/119)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Omya AG (Oftringen, Ελβετία) (εκπρόσωποι: J. Flynn, Barrister, και C. Ahlborn, Solicitor)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 [...] να ακυρώσει την απόφαση και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2006) 3163 τελικό της 19ης Ιουλίου 2006 που εκδόθηκε επί της υποθέσεως συγχωνεύσεως COMP/M.3796 και με την οποία η Επιτροπή κήρυξε συμβατή με την κοινή αγορά και με τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο την εξαγορά από την προσφεύγουσα της επιχειρήσεως ιζηματοποιημένου ανθρακικού ασβεστίου της J.M. Huber Corporation. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή επέβαλε ορισμένους όρους και υποχρεώσεις με τους οποίους η προσφεύγουσα οφείλει να συμμορφωθεί.
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται α) ότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη των προβλημάτων ανταγωνισμού που εντόπισε η Επιτροπή και β) ότι, εν πάση περιπτώσει, τα διορθωτικά μέτρα που επιβλήθηκαν πραγματικά στην προσφεύγουσα είναι απρόσφορα, δεν δικαιολογούνται από τα προβλήματα που εντόπισε η Επιτροπή και δεν μπορούν να έχουν τα προβαλλόμενα από την Επιτροπή αποτελέσματα.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους προς στήριξη της προσφυγής της.
 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κρίνοντας ότι η μεταβίβαση θα παρακώλυε σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό.
 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας ζητώντας την εκποίηση του εργοστασίου στο Kuusankoski.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε ουσιώδη παράβαση τύπου, καθόσον δεν προέβη σε ορθή εκτίμηση των περιλαμβανόμενων στον φάκελο της υποθέσεως αποδεικτικών στοιχείων και δεν επέτρεψε στην προσφεύγουσα την πρόσβαση στο σύνολο των κρίσιμων εγγράφων, προσβάλλοντας τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/40
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2015 — Gramberg κατά ΓΕΕΑ — Mahdavi Sabet (Προστατευτικό κάλυμμα για κινητό τηλέφωνο)
 (Υπόθεση T-166/15)
 (2015/C 198/55)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Claus Gramberg (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Kettler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sorouch Mahdavi Sabet (Παρίσι, Γαλλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου υποδείγματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο υπόδειγμα: Υπ’ αριθ. 1 968 496-0002 κοινοτικό υπόδειγμα
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 13ης Ιανουαρίου 2015 στην υπόθεση R 460/2013-3
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρύξει άκυρο το υπ’ αριθ. 1 968 496-0002 κοινοτικό υπόδειγμα·
 επικουρικώς,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο τμήμα προσφυγών προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της ακυρότητας του υπ’ αριθ. 1 968 496-0002 κοινοτικού υποδείγματος·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 6/2002·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.


text:
 28.8.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/19
 Πρoσφυγή του Erich Drazdansky κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμονίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) πoυ ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004
 (Υπόθεση Τ-158/04)
 (2004/C 217/36)
 Η γλώσσα διαδικασίας θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας
 Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
 Ο Erich Drazdansky, κάτοικος Wiener Neustadt (Αυστρία), εκπροσωπoύμενος από τoν A. Leeb, άσκησε στις 26 Απριλίου 2004 ενώπιον τoυ Πρωτoδικείoυ των Ευρωπαϊκώv Κoινoτήτωv πρoσφυγή κατά τoυ Γραφείoυ Εναρμoνίσεως στo πλαίσιo της Εσωτερικής Αγoράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 Έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ήταν η The Concentrate Manufacturing Company of Ireland, also trading as Seven-Up International, με έδρα το Hamilton στις νήσους Βερμούδες.
 —
 Ο προσφεύγων ζητεί από τo Πρωτoδικείo:
 —
 να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να διατάξει την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου και να αναπέμψει σ' αυτό την υπόθεση προς έκδοση νέας αποφάσεως, εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγoι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Ο προσφεύγων υπέβαλε ενώπιον του καθού αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος «UUP'S» για προϊόντα της κλάσεως 32 (αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 1 968 676). Η Concentrate Manufacturing Company of Ireland, κάτοχος του κοινοτικού σήματος και των ισπανικών λεκτικών σημάτων «UP» για προϊόντα των κλάσεων 30 και 32, άσκησε ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος.
 Με απόφαση της 31ης Ιουλίου 2003 που κοινοποιήθηκε με τηλεομοιοτυπία της 1ης Αυγούστου 2003, το τμήμα ανακοπών δέχθηκε την ανακοπή. Με έγγραφο της 1ης Οκτωβρίου 2003, το οποίο περιήλθε στο Γραφείο στις 7 Οκτωβρίου 2003, ο προσφεύγων άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής. Με έγγραφο της 23ης Οκτωβρίου 2003, ο γραμματέας των τμημάτων προσφυγών ενημέρωσε τον προσφεύγοντα ότι η προσφυγή είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα και του ζήτησε να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Κατόπιν τούτου, ο προσφεύγων υπέβαλε αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
 Με απόφαση της 3ης Μαρτίου 2004, το δεύτερο τμήμα προσφυγών του Γραφείου απέρριψε την αίτηση αυτή και την προσφυγή.
 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι ο πληρεξούσιός του υπέγραψε την προσφυγή την τελευταία ημέρα της προθεσμίας και την τοποθέτησε στην αλληλογραφία που έπρεπε να διεκπεραιωθεί μέσω τηλεομοιοτυπίας. Εντούτοις, κατόπιν της καταβολής του ενσήμου για την άσκηση της προσφυγής, η επιφορτισμένη με την αλληλογραφία συνεργάτιδά του τοποθέτησε κατά λάθος το έγγραφο όχι στην αλληλογραφία που έπρεπε να διεκπεραιωθεί μέσω τηλεομοιοτυπίας, αλλά σ' αυτήν που προοριζόταν για αποστολή υπό μορφή συστημένης επιστολής.
 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το Γραφείο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση κατά παράβαση των κανόνων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 περί της επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Η ορθή εφαρμογή των εν λόγω κανόνων θα έπρεπε να οδηγήσει το Γραφείο στο συμπέρασμα ότι εν προκειμένω συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, δεδομένου ότι, αφενός, δεν υπήρχε οργανωτικό πταίσμα που να εμποδίζει την επαναφορά και, αφετέρου, έπρεπε να εφαρμοστούν αναλόγως οι κανόνες του κανονισμού τελών για την εκπρόθεσμη καταβολή αυτών.
 Κατά τον


text:
 1.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 373/3
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2012 η TME SpA — Termomeccanica Ecologia κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 4 Ιουλίου 2012 στην υπόθεση T-329/11, TME SpA — Termomeccanica Ecologia κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-418/12 P)
 2012/C 373/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: TME SpA — Termomeccanica Ecologia (εκπρόσωποι: C. Malinconico, S. Fidanzia και A. Gigliola, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2012, Τ-329/11, TME SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε στις 9 Ιουλίου 2012, για τους λόγους που εκτίθενται στο αιτιολογικό της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, και συνεπώς:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2011 με την οποία κρίθηκε ότι δεν είναι αναγκαίο να κινηθεί διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ρουμανίας για παραβίαση των κοινοτικών αρχών και παράβαση των οδηγιών περί αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων, καθώς και του «Practical Guide to contract procedures financed from the General Budget of the European Communities in the context of external actions» (στο εξής: PRAG)·
 —
 να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας, η οποία ανέρχεται στο ποσό 18 955 106 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο, που υπέστη η TME λόγω της παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
 —
 επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η TME λόγω απώλειας ευκαιριών, η οποία ανέρχεται σε 3 791 021 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο·
 —
 όλως επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας λόγω της αποδιδόμενης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθυστερήσεως κατά την άσκηση των καθηκόντων της, η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των νομικών εξόδων με τα οποία επιβαρύνθηκε η TME ύψους 73 044,32 ευρώ, ή σε οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κριθεί εύλογο·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κατά την αναιρεσείουσα, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη, δυνάμει της ρήτρας 2.4.12 του PRAG και του τόμου Ι, ρήτρα 37, του σχετικού με την υποβολή προσφοράς εγγράφου, να διατυπώσει «γνώμη» όσον αφορά τη διαδικασία που τέθηκε υπό αμφισβήτηση εκ μέρους της TME. Η Επιτροπή δεν τήρησε την υποχρέωση αυτή.
 Επιπλέον, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη καθόσον δεν παρενέβη προκειμένου να αρθεί η πρόδηλη παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και προκειμένου να ανακτηθούν τα κεφάλαια που χορηγήθηκαν στο Ρουμανικό Δημόσιο αναφορικά με την επίμαχη δημόσια σύμβαση, κατόπιν της καταγγελίας την οποία υπέβαλε η TME στις 10 Δεκεμβρίου 2008.


text:
 9.2.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/15
 Προσφυγή της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-572/12)
 2013/C 38/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, E. Manhaeve και A. Tokár)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2009/81/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών συνάψεως ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας καθώς και την τροποποίηση των οδηγιών 2004/17/ΕΚ και 2004/18/ΕΚ, ή τουλάχιστον μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από το άρθρο 72, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να επιβάλει στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών χρηματική ποινή 57 324,80 ευρώ ανά ημέρα μη συμμορφώσεως από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 21 Αυγούστου 2011.
 (1) ΕΕ L 216, σ. 76.


text:
 5.3.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 57/4
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 20ής Ιανουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-225/02 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Juzgado de la Social no 3 de Orense): Rosa García Blanco κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (1)
 («Κοινωνική ασφάλιση διακινούμενων εργαζομένων - Γήρας - Ανεργία - Ελάχιστες περίοδοι ασφαλίσεως - Περίοδοι ασφαλίσεως που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ύψους των παροχών αλλά όχι για τη γένεση του δικαιώματος λήψεως των παροχών αυτών - Περίοδοι ανεργίας - Συνυπολογισμός»)
 (2005/C 57/07)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση C-225/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, ασκηθείσα από το Juzgado de lo Social no 3 de Orense (Ισπανία), με απόφαση της 30ής Μαρτίου 2002, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Ιουνίου 2002, στο πλαίσιο της δίκης Rosa García Blanco κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen (εισηγητή), P. Kūris και Γ. Αρέστη, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 20 Ιανουαρίου 2005, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Παρέλκει η απάντηση στην αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση C-225/02.
 (1) ΕΕ C 191 της 10.8.2002.


text:
25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/19
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν Το άρθρο 249 ΕΚ, κατά το οποίο η οδηγία δεσμεύει κάθε κράτος
 την υποχρέωση να ξεκινήσουν εγκαίρως τις αναγκαίες διαδικασίες μέλος όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, συνεπάγεται
 για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 1999/31/ΕΚ, υποχρέωση των κρατών μελών να τηρούν τις προθεσμίες για τη
 έτσι ώστε η διαδικασία αυτή να να ολοκληρωθεί εντός της μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο που προβλέπονται
 ταχθείσας προθεσμίας, ανεξαρτήτως της φύσεως των διαδικασιών από την οδηγία. Η προθεσμία αυτή εξέπνευσε την 1η Ιανουαρίου
 αυτών, και να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικώς. 1990 χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 Βόρειας Ιρλανδίας να έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις για να
 συμμορφωθεί με την οδηγία που αναφέρεται στα αιτήματα της
 ∆εδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ενημέρωσε την Επιτροπή Επιτροπής.
 σχετικά με τις θεσπισθείσες διατάξεις για την πλήρη εκπλήρωση
 των από την οδηγία απορρεουσών υποχρεώσεων και δεδομένου
 ότι η Επιτροπή δεν έχει άλλα στοιχεία που να της επιτρέπουν να (1 ) EE ειδ. έκδ. 15/001, σ. 77.
 συμπεράνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θέσπισε τις αναγκαίες (2 ) EE L 42 της 12.2.1987, σ. 43.
 διατάξεις, είναι υποχρεωμένη να θεωρήσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο
 δεν θέσπισε ακόμα τις διατάξεις αυτές και, επομένως, παρέλειψε
 να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία.
 ( 1) EE L 182 της 16.7.1999, σ. 1.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμ-
 βούργου), με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2002, στην
 υπόθεση Johanna Maria Delahaye, σύζυγος Boor, κατά του
 Υπουργού ∆ημοσίας ∆ιοικήσεως και ∆ιοικητικής Μεταρρυθ-
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά μίσεως όσον αφορά την κατάταξη υπαλλήλου
 του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 Ιρλανδίας που ασκήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση C-425/02)
 (Υπόθεση C-424/02)
 (2003/C 19/34)
 (2003/C 19/33)
 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 τους X. Lewis και M. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο 25 Νοεμβρίου 2002, το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον του του Λουξεμβούργου), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Johana
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Maria Delahye, συζύγου Boor, κατά του Υπουργού ∆ημοσίας
 Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλαν- ∆ιοικήσεως και ∆ιοικητικής Μεταρρυθμίσεως όσον αφορά την
 δίας. κατάταξη υπαλλήλου που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Το Cour administrative (Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου)
 1. να αναγνωρίσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης ζητεί από το ∆ικαστήριο να αποφανθεί επί του ερωτήματος αν
 Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει μπορεί να επιτραπεί στο ∆ημόσιο, ως εκδοχέα, ενόψει των οδηγιών
 τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που 77/187 ΕΟΚ (1), 98/50 ΕΚ (2) και 2001/23 ΕΚ ( 3), σε περίπτωση
 είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 3, μεταβιβάσεως προς


text:
αυτό επιχειρήσεως από μη κερδοσκοπικού
 παράγραφος 1, της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ (1) με την οποία χαρακτήρα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου να αναλάβει τούτο
 επιβάλλεται στα κράτη μέλη η υποχρέωση να λαμβάνουν τα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εκχωρητή μόνο στο μέτρο
 αναγκαία μέτρα ώστε να δίνεται προτεραιότητα στην διάθεση που αυτά συμβιβάζονται με τους δικούς του κανόνες δημοσίου
 των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με επαναχρησιμοποίηση, δικαίου, ιδίως όσον αφορά το θέμα των αμοιβών, των οποίων ο
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/101/ΕΟΚ περί τρόπος καθορισμού και το ύψος έχουν οριστεί μέσω λουξεμβου-
 χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ( 2) ή, εν πάση περιπτώσει, ργιανής ρυθμίσεως, και εξυπακουομένου ότι από τον κανονισμό
 παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην υπηρεσιακής καταστάσεως των δημοσίων υπαλλήλων προκύπτουν
 Επιτροπή, παρέβη να εκπληρώσει πλήρως τις υποχρεώσεις για τους ενδιαφερόμενους υπαλλήλους νόμιμα πλεονεκτήματα,
 που υπέχει από την οδηγία αυτή· ίδιως όσον αφορά την εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους και τη
 σταθερότητα της θέσεως που κατέχουν και ότι οι ενδιαφερόμενοι
 2. να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας υπάλληλοι διατηρούν, σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά
 και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. «ουσιαστική μεταβολή των όρων εργασίας», κατά την έννοια του


text:
C 112/32 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 — να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυ-
 της 4ης Μαρτίου 2003 γών του Γραφείου της 5ης ∆εκεμβρίου 2002 που εκδόθηκε
 στο πλαίσιο της διαδικασίας R 1072/2000-2·
 στην υπόθεση T-316/02, Marie-Claude Girardot κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) — να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως — Αποκλεισμός
 από τις δοκιμασίες διαγωνισμού — Μη σύννομο της προ- Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 καταρκτικής διοικητικής διαδικασίας — Προδήλως
 απαράδεκτη προσφυγή ακυρώσεως) Αιτούντες την καταχώριση Frank Dann και Αndreas Backer
 κοινοτικού σήματος:
 (2003/C 112/62)
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα ΗOΟLIGAN —
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) αίτηση αριθ. 7179, για προϊόντα
 της κατηγορίας 25
 ∆ικαιούχος του κατά τη Η προσφεύγουσα
 Στην υπόθεση T-316/02, Marie-Claude Girardot, κάτοικος διαδικασία ανακοπής αντι-
 L’Haye les Roses (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον É. Boigelot, ταχθέντος σήματος ή δια-
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής κριτικού γνωρίσματος:
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Clotuche-
 Duvieusart και Η. Tserepa-Lacombe), με αντικείμενο την Αντιταχθέν δικαίωμα επί Το γαλλικό και το διεθνές λεκτικό
 ακύρωση τον αποκλεισμό του προσφεύγοντος από τις δοκιμασίας σήματος ή διακριτικού σήμα OLLY GAN, καταχωρισμένο,
 του εσωτερικού διαγωνισμού COM/R/502211/01, το Πρωτοδι- γνωρίσματος: μεταξύ άλλων, για προϊόντα της
 κείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, κατηγορίας 25 (ενδύματα)
 και τους R.M. Moura Ramos και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας:
 H. Jung, εξέδωσε στις 4 Μαρτίου 2003 διάταξη με το ακόλουθο Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της αιτήσεως καταχω-
 διατακτικό: ανακοπών: ρίσεως
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. Απόφαση του τμήματος Εξαφάνιση της αποφάσεως του τμή-
 προσφυγών: ματος ανακοπών
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως προ- Παράβαση του άρθρου 8, παράγρα-
 βαλλόμενοι με την φος 1, στοιχείο β', του κανονισμού
 ( 1) ΕΕ C 305 της 7.12.02. παρούσα προσφυγή: (ΕΚ) 40/94, καθώς και της νομικής
 εννοίας του κινδύνου συγχύσεως
 Προσφυγή της Société Prονençale d’Achat et de Gestion
 (SPAG) κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Προσφυγή της Ολυμπιακής Αεροπορίας Α.Ε. κατά της
 εσωτερικής αγοράς, που ασκήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 2003
 24 Φεβρουαρίου 2003
 (Υπόθεση T-57/03)
 (Υπόθεση Τ-68/03)
 (2003/C 112/63)
 (2003/C 112/64)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 Η Société Provençale d’Achat et de Gestion (SPAG), με έδρα τη
 Μασσαλία (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από την δικηγόρο Η Ολυμπιακή Αεροπορία Α.Ε., που εδρεύει στη Λεωφόρο Συγγρού
 K. Manhaeνe, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε 96-100, Αθήνα 117 41, Ελλάς, εκπροσωπούμενη από τους
 στις 20 Φεβρουαρίου 2003 ενώπιον του Πρωτοδικείου των δικηγόρους Denis Waelbrοek, Ευθύμιο Μπουρτζάλα, Julian
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονί- Ellisοn, Mathew Hall, Ανδρέα Καλογερόπουλο, Χάρη Ταγαρά
 σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς. Οι αντίδικοι ενώπιον και Αριστείδη Χιωτέλη, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 του τμήματος προσφυγών ήταν οι F. Dann και Α. Backer, Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Φεβρουαρίου 2003 προσφυγή
 Frankfurt am Main (Γερμανία). κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.


text:
 27.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/30
 Προσφυγή της 15ης Δεκεμβρίου 2016 — Nf Nails In Vogue κατά EUIPO — Nails & Beauty (NAILS FACTORY)
 (Υπόθεση T-886/16)
 (2017/C 063/41)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Nf Nails In Vogue, SL (Arganda del Rey, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Jáudenes Sánchez, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nails & Beauty Vertriebs GmbH (Κίελο, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «NAILS FACTORY» — Υπ’ αριθ. 13 528 336 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 202/202016-1
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή·
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να διατηρήσει σε ισχύ την απόφαση του τμήματος ανακοπών·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 29.8.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/29
 Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-255/09)
 2009/C 205/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και M. França)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει, με το Decreto Lei no 177/92, της 13ης Αυγούστου, το οποίο ορίζει τις προϋποθέσεις για την επιστροφή των ιατρικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν στο εξωτερικό, ή σε οποιαδήποτε άλλη διάταξη του εθνικού δικαίου, τη δυνατότητα επιστροφής των ιατρικών εξόδων μη νοσοκομειακής φύσεως που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 (1), ή, στις περιπτώσεις που το εν λόγω Decreto Lei δέχεται τη δυνατότητα επιστροφής των ιατρικών εξόδων μη νοσοκομειακής φύσεως σε άλλο κράτος μέλος, εξαρτώντας την επιστροφή αυτή από προηγούμενη έγκριση, η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ.
 —
 να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΕΚ, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου.
 Από τη νομολογία αυτή προκύπτει ότι το άρθρο 49 ΕΚ εφαρμόζεται στην περίπτωση ασθενούς ο οποίος λαμβάνει αντί αμοιβής ιατρικές υπηρεσίες σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος κατοικίας του.
 Στην Πορτογαλία, το Decreto-Lei no 177/92, το οποίο ορίζει τις προϋποθέσεις για την επιστροφή των ιατρικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν στο εξωτερικό, δεν προβλέπει ρητώς την επιστροφή των ιατρικών εξόδων μη νοσοκομειακής φύσεως που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται από τον κανονισμό no 1408/71 ή, σύμφωνα με την ερμηνεία των πορτογαλικών αρχών, εξαρτά την επιστροφή των εν λόγω μη νοσοκομειακών εξόδων από προηγούμενη έγκριση, υπό περιοριστικές προϋποθέσεις.
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149, σ. 2).


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) ASBL κατά Commission communautaire commune de Bruxelles-Capitale
 (Υπόθεση C-57/12) (1)
 (Οδηγία 2006/123/ΕΚ - Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής - Υπηρεσίες υγειονομικής περιθάλψεως - Κοινωνικές υπηρεσίες - Κέντρα ημερήσιας και νυχτερινής υποδοχής ηλικιωμένων τα οποία παρέχουν αρωγή και περίθαλψη στα άτομα αυτά)
 2013/C 252/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) ASBL
 κατά
 Commission communautaire commune de Bruxelles-Capitale
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour constitutionnelle — Ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχεία στ' και ι', της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36) — Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής — Υπηρεσίες ιατρικής περιθάλψεως — Κοινωνικές υπηρεσίες — Ζήτημα του αν εμπίπτουν στις έννοιες αυτές τα κέντρα ημερήσιας υποδοχής που παρέχουν την κατάλληλη αρωγή και περίθαλψη λόγω της απώλειας αυτονομίας των ηλικιωμένων — Ζήτημα του αν εμπίπτουν στις έννοιες αυτές τα κέντρα νυχτερινής υποδοχής που παρέχουν την αρωγή και την ιατρική περίθαλψη την οποία αδυνατούν να παρέχουν διαρκώς στους ηλικιωμένους οι οικείοι τους
 Διατακτικό
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο στ', της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, έχει την έννοια ότι η εξαίρεση των υπηρεσιών υγειονομικής περιθάλψεως από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής περιλαμβάνει κάθε δραστηριότητα που σκοπεί στην εκτίμηση, διατήρηση ή αποκατάσταση της υγείας των ασθενών, εφόσον η δραστηριότητα αυτή ασκείται από επαγγελματίες αναγνωρισμένους από τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους, τούτο δε ανεξαρτήτως του τρόπου οργανώσεως και χρηματοδοτήσεως ή από το αν οι υπηρεσίες παρέχονται εντός δημοσίου ή ιδιωτικού ιδρύματος. Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να διακριβώσει αν τα κέντρα ημερήσιας και τα κέντρα νυχτερινής υποδοχής, λαμβανομένου υπόψη του είδους των δραστηριοτήτων που ασκούν εντός αυτών επαγγελματίες της υγείας και του γεγονότος ότι η παροχή των υπηρεσιών αυτών αποτελεί την κύρια δραστηριότητα των κέντρων αυτών, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
 Το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο ι', της οδηγίας 2006/123 έχει την έννοια ότι η εξαίρεση των κοινωνικών υπηρεσιών από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής περιλαμβάνει κάθε δραστηριότητα σχετική ιδίως με την παροχή αρωγής και βοήθειας στους ηλικιωμένους, υπό τον όρο ότι έχει ανατεθεί σε ιδιώτη παρέχοντα υπηρεσίες ο οποίος εξουσιοδοτήθηκε από το κράτος με πράξη διά της οποίας ανατίθεται με τρόπο σαφή και διαφανή πραγματική υποχρέωση παροχής τέτοιων υπηρεσιών, τηρουμένων ορισμένων ειδικών όρων ως προς την άσκηση. Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να διακριβώσει αν τα κέντρα ημερήσιας και τα κέντρα νυχτερινής υποδοχής, λαμβανομένου υπόψη του είδους των δραστηριοτήτων παροχής αρωγής και βοηθείας προς τους ηλικιωμένους τις οποίες ασκούν πρωτίστως και του νομικού καθεστώτος τους, όπως προκύπτει από την εφαρμοστέα βελγική νομοθεσία, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω


text:
 3.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 213/18
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Calabria (Ιταλία) στις 22 Μαρτίου 2017 — Lloyd’s of London κατά Agenzia Regionale per la Protezione dell’Ambiente della Calabria
 (Υπόθεση C-144/17)
 (2017/C 213/23)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale Calabria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Lloyd’s of London
 Καθής: Agenzia Regionale per la Protezione dell’Ambiente della Calabria
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μήπως οι αρχές τις οποίες διατυπώνουν οι κανόνες της Ένωσης στον τομέα του ανταγωνισμού και οι οποίες κατοχυρώνονται στη ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές που απορρέουν εντεύθεν, όπως η αυτοτέλεια και η μυστικότητα των προσφορών, αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή ερμηνεύεται από τη νομολογία, η οποία επιτρέπει σε περισσότερα συνδικάτα που έχουν προσχωρήσει στη Lloyd’s of London να μετέχουν συγχρόνως στην ίδια διαδικασία διαγωνισμού ο οποίος έχει προκηρυχθεί από αναθέτουσα αρχή, όταν οι προσφορές τους φέρουν την υπογραφή ενός και μόνου προσώπου, του γενικού αντιπροσώπου για τη συγκεκριμένη χώρα;


text:
10.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 7/31
 1) Ακυρώνει την απόφαση 2001/146/EK της Επιτροπής, της 2) Κατά τα λοιπά, απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη.
 20ής Σεπτεμβρίου 2000, σχετικά με διαδικασία του
 άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/36.653 3) Ο προσφεύγων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα καθώς
 — Opel), καθόσον διαπιστώνει την ύπαρξη περιοριστικού και αυτά της Επιτροπής.
 μέτρου εφοδιασμού αντιθέτου προς το άρθρο 81, παράγρα-
 φος 1, ΕΚ.
 (1) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 2) Καθορίζει το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στις
 προσφεύγουσες με το άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφά-
 σεως στα 35 475 000 ευρώ.
 3) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων
 τους και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής·
 η Επιτροπή φέρει το ένα πέμπτο των εξόδων της και το
 ένα πέμπτο των εξόδων των προσφευγουσών. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 (1) ΕΕ C 61 της 24.2.2001. της 23ης Οκτωβρίου 2003
 στην υπόθεση T-255/01: Changzhou Hailong Electronics
 & Light Fixtures Co. Ltd και Zhejiang Yankon Group Co.
 Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ («Ντάμπινγκ — Καθορισμός της κανονικής αξίας — Συν-
 θήκες οικονομίας της αγοράς — Ανάλογη χώρα —
 της 16ης Οκτωβρίου 2003 Άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96»)
 στην υπόθεση T-47/01: Co-Frutta Soc. coop. rl κατά Επιτρο-
 (2004/C 7/56)
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Προσφυγή ακυρώσεως — Πρόσβαση στα έγγραφα — (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Απόφαση 94/90 ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ — Απόρριψη —
 Κανόνας του συντάκτη — Κατάχρηση εξουσίας»)
 (2004/C 7/55) Στην υπόθεση T-255/01, Changzhou Hailong Electronics &
 Light Fixtures Co. Ltd, με έδρα το Changzhou (Κίνα), Zhejiang
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) Yankon Group Co. Ltd, πρώην Zheijang Sunlight Group Co.
 Ltd, με έδρα το Shangyu (Κίνα), εκπροσωπούμενες από τον
 P. Bentley, QC, και τον F. Ragolle, δικηγόρο, κατά Συμβουλίου
 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: S. Marquardt, και G. M.
 Στην υπόθεση T-47/01, Co-Frutta Soc. coop. rl, με έδρα την Berrisch), υποστηριζόμενου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Padoue (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους W. Viscardini, Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz, T. Scharf και S. Meany),
 M. Paolin και S. Donà, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ- με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1470/
 κών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Stancanelli, P. Aalto και 2001 του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2001, για την επιβολή
 P. Wölker), με αντικείμενο αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του
 της Επιτροπής που περιλαμβάνεται στα έγγραφα της 31ης Ιουλίου προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές λαμπτήρων
 2000 της Γενικής ∆ιευθύνσεως «Γεωργία» και του Γενικού Γραμμα- φθορισμού μικρού μεγέθους με ηλεκτρονικό κύκλωμα (CFL-i)
 τέα της Επιτροπής, της 5ης ∆εκεμβρίου 2000, με την οποία καταγωγής Λαϊκής ∆ημοκρατίας της Κίνας (EE L 195, σ. 8), το
 απορρίφθηκε μερικώς η ζητηθείσα από την προσφεύγουσα, στο Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους
 πλαίσιο του καθεστώτος εισαγωγής μπανανών, πρόσβαση στα R. García-Valdecasas, Πρόεδρο, P. Lindh, J. D. Cooke, J. Pirrung
 έγγραφα, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος
 R. García-Valdecasas,


text:
Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος ακόλουθο διατακτικό:
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Οκτωβρίου 2003, απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 1) Απορρίπτει ως απαράδεκτο το αίτημα περί ακυρώσεως
 της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο έγγραφο της Γ∆ 2) Οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς
 «Γεωργία» της 31ης Ιουλίου 2000. και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου.


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/23
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Ιουλίου 2014 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Thi Ly Pham κατά Stadt Schweinfurt, Amt für Meldewesen und Statistik
 (Υπόθεση C-474/13) (1)
 ((Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Οδηγία 2008/115/ΕΚ - Κοινοί κανόνες και διαδικασίες που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Άρθρο 16, παράγραφος 1 - Κράτηση ενόψει απομακρύνσεως - Κράτηση σε σωφρονιστικό κατάστημα - Δυνατότητα κρατήσεως υπηκόου τρίτης χώρας, κατόπιν συναινέσεώς του, μαζί με κρατουμένους του κοινού δικαίου))
 2014/C 315/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Thi Ly Pham
 κατά
 Stadt Schweinfurt, Amt für Meldewesen und Statistik
 Διατακτικό
 Το άρθρο 16, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος την ενόψει απομακρύνσεως κράτηση υπηκόου τρίτης χώρας σε σωφρονιστικό κατάστημα μαζί με κρατουμένους του κοινού δικαίου έστω και αν ο εν λόγω υπήκοος συναινεί στην κράτηση αυτή.
 (1) ΕΕ C 336 της 16.11.2013.


text:
 21.6.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 158/26
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2008 — Liotti κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-38/08)
 (2008/C 158/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Amerigo Liotti (Senningerberg, Λουξεμβούργο) (Εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος για το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2006 έως 31 Δεκεμβρίου 2006.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας (ΕΕΣ) του για την περίοδο αναφοράς 1.1.2006-31.12.2006·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/7
 Υπο ́ αυτε ́ς τις περιστα ́σεις, η προβλεπομε ́νη απο ́ το ́αρθρο 31, κρα ́τος με ́λος δεν διατυ ́πωσε αντιρρη ́σεις, συ ́μφωνα με το
 παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ 3665/87 εγγυ ́ηση πρε ́πει να ́αρθρο 13, παρα ́γραφος 2, της εν λο ́γω οδηγι ́ας, ́η εα ́ν η
 ελευθερωθει ́ και μο ́νον το ποσο ́ που καταβλη ́θηκε ως προκατα- Επιτροπη ́ ́ελαβε «ευνοϊκη ́ απο ́φαση» κατ' εφαρμογη ́ν της
 βολη ́ της επιστροφη ́ς λο ́γω εξαγωγη ́ς πρε ́πει να αποδοθει ́ απο ́ παραγρα ́φου 4 της ́διας ι διατα ́ξεως, η αρμο ́δια αρχη ́ που
 τον εξαγωγε ́α συ ́μφωνα με τις εφαρμοστε ́ες εθνικε ́ς διατα ́ξεις διαβι ́βασε την αι ́τηση, με θετικη ́ γνω ́ μη, στην Επιτροπη ́ ει ́ναι
 περι ́ ανακτη ́σεως του αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντος. υποχρεωμε ́νη να παρα ́σχει τη «γραπτη ́ συγκατα ́θεση» που
 επιτρε ́πει τη δια ́θεση στην αγορα ́ του προϊο ́ντος. Ωστο ́σο,
 (1) EE C 258 της 15.8.1998. σε περι ́πτωση που το οικει ́ο κρα ́τος με ́λος ́εχει εν τω μεταξυ ́
 στη δια ́θεση ́ του νε ́α στοιχει ́α που το οδηγου ́ν στο
 συμπε ́ρασμα ́οτι το προϊο ́ν για το οποι ́ο ́εγινε η γνωστοποι ́ηση
 ει ́ναι δυνατο ́ να συνεπα ́γεται κι ́νδυνο για την ανθρω ́ πινη
 υγει ́α και το περιβα ́λλον, δεν θα ει ́ναι υποχρεωμε ́νο να
 δω ́ σει τη συγκατα ́θεση ́ του, και του ́το υπο ́ την προϋπο ́θεση
 ́οτι ενημερω ́ νει περι ́ αυτου ́ αμε ́σως την Επιτροπη ́ και τα
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ́αλλα κρα ́τη με ́λη ω ́ στε να ληφθει ́, εντο ́ς της τασσομε ́νης
 απο ́ το ́αρθρο 16, παρα ́γραφος 2, της οδηγι ́ας 90/220
 της 21ης Μαρτι ́ου 2000 προθεσμι ́ας, σχετικη ́ απο ́φαση συ ́μφωνα με την προβλεπομε ́νη
 στο ́αρθρο 21 της εν λο ́γω οδηγι ́ας διαδικασι ́α.
 στην υπο ́θεση C-6/99 (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 αποφα ́σεως του Conseil d’État): Association Greenpeace 2) 'Οταν ́ενα εθνικο ́ δικαστη ́ριο διαπιστω ́ σει ́οτι, λο ́γω παρατυ-
 France κ.λπ. κατα ́ Ministère de l’Agriculture et de la Pêche πιω ́ ν κατα ́ τη διενε ́ργεια της προβλεπομε ́νης στο ́αρ-
 κ.λπ. (1) θρο 12, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας 90/220 εξετα ́σεως της
 γνωστοποιη ́σεως απο ́ την αρμο ́δια εθνικη ́ αρχη ́, η τελευται ́α
 («Οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ — Βιοτεχνολογι ́α — Γενετικω ́ς δεν μπο ́ρεσε εγκυ ́ρως να διαβιβα ́σει τον φα ́κελο με θετικη ́
 τροποποιημε ́νοι οργανισμοι ́ — Απο ́φαση 97/98/ΕΚ — Σπο ́- γνω ́ μη στην Επιτροπη ́ κατα ́ την ́εννοια της παραγρα ́φου 2
 ροι αραβοσι ́του») της διατα ́ξεως αυτη ́ς, το εν λο ́γω δικαστη ́ριο ει ́ναι υποχρεω-


text:
με ́νο να υποβα ́λει στο ∆ικαστη ́ριο αι ́τηση εκδο ́σεως προδι-
 (2000/C 149/11) καστικη ́ς αποφα ́σεως σε περι ́πτωση που εκτιμα ́ ́οτι οι παρατυ-
 πι ́ες αυτε ́ς ει ́ναι δυνατο ́ να θι ́γουν το κυ ́ρος της ευνοϊκη ́ς
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, διατα ́σσοντας, ενδεχομε ́νως, την
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 αναστολη ́ εκτελε ́σεως των με ́τρων εφαρμογη ́ς της εν λο ́γω
 αποφα ́σεως ́εως ́οτου το ∆ικαστη ́ριο αποφανθει ́ επι ́ του
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ ζητη ́ματος της εκτιμη ́σεως του κυ ́ρους.
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 (1) EE C 71 της 13.3.1999.
 Στην υπο ́θεση C-6/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Conseil d’État
 (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α ζητει ́ται, στο
 πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Association Greenpeace France κ.λπ. και
 Ministère de l’Agriculture et de la Pêche κ.λπ., παρισταμε ́νων ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 των: Novartis Seeds SA, Monsanto Europe SA, η ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 13, (ε ́κτο τμη ́μα)
 παρα ́γραφοι 2 και 4, της οδηγι ́ας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου,
 της 23ης Απριλι ́ου 1990, για τη σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ς της 23ης Μαρτι ́ου 2000
 τροποποιημε ́νων οργανισμω ́ν στο περιβα ́λλον (EE L 117, σ. 15),
 ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της στην υπο ́θεση C-373/97: (αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστι-
 18ης Ιουνι ́ου 1997, για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ κη ́ς αποφα ́σεως του Πολυμελου ́ς Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ ν)
 προ ́οδο της οδηγι ́ας 90/220 (EE L 169, σ. 72), το ∆ικαστη ́ριο, ∆ιονυ ́σιος ∆ιαμαντη ́ς κατα ́ Ελληνικου ́ ∆ημοσι ́ου, Οργα-
 συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, νισμου ́ Οικονομικη ́ς Ανασυγκρο ́τησης Επιχειρη ́σεων ΑΕ
 J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón και R. Schintgen, προε ́- (ΟΑΕ) (1)
 δρους τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), C. Gulmann, J.-
 P. Puissochet, G. Hirsch, M. Wathelet, Β. Σκουρη ́, και την («∆ι ́καιο των εταιριω ́ ν — ∆ευ ́τερη οδηγι ́α 77/91/ΕΟΚ —
 F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας: Ανω ́ νυμη εταιρι ́α αντιμετωπι ́ζουσα οικονομικα ́ προβλη ́-
 H. von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 21 Μαρτι ́ου ματα — Αυ ́ξηση του μετοχικου ́ κεφαλαι ́ου με διοικητικα ́
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: με ́τρα — Καταχρηστικη ́ α ́σκηση δικαιω ́ ματος απορρε ́ο-
 ντος απο ́ δια ́ ταξη του κοινοτικου ́ δικαι ́ου»)
 1) Η οδηγι ́α 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 23ης Απριλι ́ου
 1990,


text:
για την σκο ́πιμη ελευθε ́ρωση γενετικω ́ ς τροποποιημε ́-
 (2000/C 149/12)
 νων οργανισμω ́ ν στο περιβα ́λλον, ́οπως τροποποιη ́θηκε με
 την οδηγι ́α 97/35/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Ιουνι ́ου 1997,
 για τη δευ ́τερη προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 90/220, πρε ́πει να ερμηνευθει ́υπο ́ την ́εννοια ́οτι, αν, ́υστερα
 απο ́ τη διαβι ́βαση στην Επιτροπη ́ αιτη ́σεως διαθε ́σεως στην Στην υπο ́θεση C-373/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Πολυμελου ́ς
 αγορα ́ ενο ́ς γενετικω ́ ς τροποποιημε ́νου οργανισμου ́, κανε ́να Πρωτοδικει ́ου Αθηνω ́ν προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/15
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας, κατά το
 του Μεγάλου ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε οποίο η απόφαση με την οποία η αρμόδια εθνική αρχή δεν
 στις 10 Ιανουαρίου 2003 επιτρέπει την κυκλοφορία φαρμάκου στην τιμή που πρότεινε
 ο αιτών πρέπει να αιτιολογείται “με βάση αντικειμενικά και
 (Υπόθεση C-9/03) επαληθεύσιμα κριτήρια”, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η κατά
 την εσωτερική βελγική νομοθεσία αρμόδια αρχή οφείλει να
 (2003/C 55/25) καθορίσει εκ των προτέρων με διάταξη γενικής ισχύος ποια
 κριτήρια θα λαμβάνει υπόψη η αρχή που θα αποφασίσει σχετικά
 με μια επί μέρους αίτηση ή υπό την έννοια ότι η αποφασίζουσα
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από αυτή αρχή δύναται, σε κάθε επί μέρους απόφαση, να εκθέσει ποια
 τους D. Martin και M. França, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ- αντικειμενικά και επαληθεύσιμα κριτήρια χρησιμοποίησε στην
 βούργο, άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο- περίπτωση αυτή προκειμένου να μη δεχθεί την αίτηση ή υπό την
 τήτων, στις 10 Ιανουαρίου 2003, προσφυγή κατά του Μεγάλου έννοια ότι είναι αρκετό η πιο πάνω αρχή να αιτιολογήσει ρητώς
 ∆ουκάτου του Λουξεμβούργου. αυτή την επί μέρους απόφασή της αναφέροντας συγκεκριμένα
 στοιχεία του φακέλου, οπότε στον δικαστή απόκειται να κρίνει εάν
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: τα στοιχεία αυτά αποτελούν αντικειμενικό και επαληθεύσιμο
 κριτήριο».
 — να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου,
 παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και
 διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την πλήρη (1 ) EE 1989 L 40, σ. 8.
 συμμόρφωση προς την οδηγία 98/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998,
 περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας
 των συμφερόντων των καταναλωτών ( 1), παρέβη τις υποχρεώ-
 σεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 — να καταδικάσει το Μεγάλο ∆ουκάτο του Λουξεμβούργου
 στα δικαστικά έξοδα. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Αυστριακής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 14 Ιανουα-
 ρίου 2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προβλεπόμενη στο άρθρο 8 της οδηγίας προθεσμία για τη (Υπόθεση C-15/03)
 μεταφορά της στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιανουα-
 ρίου 2001. (2003/C 55/27)
 ( 1) ΕΕ L 166, σ. 51.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Dr. Jürgen Grunwald, νομικό σύμβουλο της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλος της
 Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Luis Escobar Guerrero,
 βαλε το Raad van State (Βέλγιο) με διάταξη της 9ης ∆εκεμ- μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 βρίου 2002 στην υπόθεση ΝV Boss Pharma κατά Βελγικού Κοινοτήτων, Centre Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg,
 ∆ημοσίου, εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Εθνικής άσκησε στις 14 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 Οικονομίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Αυστριακής
 ∆ημοκρατίας.
 (Υπόθεση C-11/03)
 (2003/C 55/26) Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 Με διάταξη της 9ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη 1. Να διαπιστώσει ότι η Αυστριακή ∆ημοκρατία παρέβη τις
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
στις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της
 13 Ιανουαρίου 2003, το Raad van State (Βέλγιο), στο πλαίσιο οδηγίας 75/439/EΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου
 της διαφοράς μεταξύ ΝV Boss Pharma και Βελγικού ∆ημοσίου, 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτε-
 εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας, που λαίων (1), επειδή παρέλειψε να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα,
 εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση από νομικής και πραγματικής απόψεως, προκειμένου να
 δοθεί προτεραιότητα στην επεξεργασία των χρησιμοποιημέ-
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 νων ορυκτελαίων διά της μεθόδου της αναγεννήσεως, καθό-
 σον δεν αντιτίθενται τεχνικά, οικονομικά και οργανωτικά
 «Πρέπει το άρθρο 2, σημείο 2, της οδηγίας 89/105/ΕΟΚ (1) του εμπόδια προερχόμενα από εξωτερικές συνθήκες.
 Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια
 των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμά- 2. Να καταδικάσει την Αυστριακή ∆ημοκρατία στα δικαστικά
 κων για ανθρώπινη χρήση και την κάλυψη του κόστους των στα έξοδα.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/53
 Προσφυγή της 3ης Ιουλίου 2017 — Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank κατά SRB
 (Υπόθεση T-414/17)
 (2017/C 277/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank AG (Bregenz, Αυστρία) (εκπρόσωπος: G. Eisenberger, δικηγόρος)
 Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (SRB)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (Single Resolution Board, SRB), κατά τη συνεδρίαση της εκτελεστικής συνόδου του στις 11.04.2017, σχετικά με τον υπολογισμό των εκ των προτέρων συνεισφορών προς το SRB για το έτος 2017 (SRB/ES/SRF/2017/05) («Decision of the Executive Session of the Board of 11 April 2017 on the calculation of the 2017 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2017/05)»), καθόσον αυτή την αφορά, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Κατάφωρη παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω ελλιπούς κοινοποιήσεως της αποφάσεως
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Κατάφωρη παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω ελλιπούς αιτιολογήσεως της αποφάσεως


text:
 16.5.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/28
 Διάταξη του προέδρου του τμήματος μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου της 2ας Φεβρουαρίου 2009 (αίτηση του Landgericht Frankfurt am Main, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Brigitte Ruf, το γένος Elsässer, Gertrud Elsässer, το γένος Sommer κατά Europäische Zentralbank (EZB), Coop Himmelblau Prix, Dreibholz & Partner ZT GmbH, παρουσία του: Stadt Frankfurt am Main
 (Υπόθεση C-408/07) (1)
 2009/C 113/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Ο πρόεδρος του τμήματος μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 283 της 24.11.2007.


text:
 14.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/26
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2011 — Cybergun κατά ΓΕΕΑ — Umarex Sportwaffen (AK 47)
 (Υπόθεση T-503/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα AK 47 - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2011/C 145/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Cybergun SA (Bondoufle, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Guyot, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Umarex Sportwaffen GmbH & Co. KG (Arnsberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M.-H. Hoffmann, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Οκτωβρίου 2009 (υπόθεση R 645/2008-1), σχετικά με διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας σήματος μεταξύ Umarex Sportwaffen GmbH & Co. KG και Cybergun SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Cybergun SA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 51 της 27.2.2010.


text:
 21.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/21
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουνίου 2012 — Hotel Reservation Service Robert Ragge κατά ΓΕΕΑ — Promotora Imperial (iHotel)
 (Υπόθεση T-277/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος iHotel - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα i-hotel - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 217/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Koch και D. Hötte, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: G. Schneider)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Promotora Imperial, SA (Pozuelo de Alarcón, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 832/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Promotora Imperial, SA και της Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το ΓΕΕΑ.
 (1) ΕΕ C 238 της 13.8.2011.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/58
 Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2008 — Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-232/08)
 (2008/C 209/104)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: F. Probst, και M. Theisen, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 1283 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Απριλίου 2008 σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών στις οποίες προέβη το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, καθόσον αρνήθηκε για τα οικονομικά έτη 2004-2005 κοινοτική χρηματοδότηση 949 971,51 ευρώ για τις δαπάνες των υπόχρεων προς καταβολή των σχετικών ποσών οργανισμών με την αιτιολογία ότι αυτές δεν ήταν σύμφωνες προς τους κοινοτικούς κανόνες·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το προσφεύγον ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως 2008/321/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Απριλίου 2008, σχετικά με την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) (1), καθόσον αποκλείει για τα οικονομικά έτη 2004 και 2005 ορισμένες δαπάνες στις οποίες προέβη το Λουξεμβούργο.
 Σχετικά με τη διοργάνωση των επιτόπιων ελέγχων των δικαιούχων, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι κακώς η Επιτροπή τού προσήψε ότι διενήργησε τους περισσότερους ελέγχους στην ίδια περίοδο του έτους αντί να τους κατανείμει σε ολόκληρο το έτος και χωρίς να λαμβάνει πάντοτε υπόψη το καλύτερο χρονικό διάστημα για την εξακρίβωση της τηρήσεως ορισμένων υποχρεώσεων.
 Το προσφεύγον διατείνεται ακόμη ότι οι επιτόπιοι έλεγχοι που διενήργησε αφορούσαν όντως το σύνολο των υποχρεώσεων του δικαιούχου από την αρχή της περιόδου για την οποία αυτός είχε αναλάβει τις υποχρεώσεις του, σε αντίθεση με όσα ισχυρίστηκε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του προ της ασκήσεως της προσφυγής σταδίου ενώπιον του αρμόδιου για την εύρεση συμβιβασμού οργάνου.
 Όσον αφορά την τήρηση πρακτικών σχετικά με τους επιτόπιους ελέγχους, το προσφεύγον εκτιμά ότι απλώς και μόνον το γεγονός ότι οι εκθέσεις ελέγχου δεν είναι επαρκώς λεπτομερείς, όπως ισχυρίστηκε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του προ της ασκήσεως της προσφυγής σταδίου, δεν συνεπάγεται αυτοδικαίως ότι δεν πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι και δεν αποδεικνύει κάποιον οικονομικό κίνδυνο ικανό να οδηγήσει στην επιβολή μιας κατ' αποκοπή διορθώσεως.
 Τελικά, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η μη επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση διαπιστώσεως δηλώσεως υπερβολικών στοιχείων εκ μέρους των δικαιούχων δεν μπορεί να αποτελεί τη βάση για μια κατ' αποκοπή διόρθωση ύψους 5 %, καθόσον το πραγματικό επίπεδο των παρατύπων δαπανών μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς. Επιπλέον, το ύψος των παρατύπων δαπανών είναι κατά το προσφεύγον εξαιρετικά χαμηλό σε σχέση με το συνολικό ποσό που κατέβαλε η Κοινότητα.
 (1) Κοινοποιηθείσα με τον αριθμό C(2008) 1283, ΕΕ L 109, σ. 35.


text:
 15.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 198/31
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2015 — National Iranian Gas Company κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-9/13) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Πλάνη περί το δίκαιο - Αναλογικότητα - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Αρμοδιότητα του Συμβουλίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Επανεξέταση των ληφθέντων περιοριστικών μέτρων - Δικαίωμα ουσιαστικής ένδικης προστασίας - Πλάνη εκτιμήσεως))
 (2015/C 198/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: The National Iranian Gas Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: E. Glaser και S. Perrotet, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Vitro και M. Bishop)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα μερικής ακυρώσεως του άρθρου 1, σημείο 8, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 58), και, αφετέρου, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/635, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16), και της αποφάσεως που κοινοποιήθηκε με την από 14 Μαρτίου 2014 επιστολή του Συμβουλίου, καθόσον αφορά την καταχώριση της επωνυμίας της προσφεύγουσας στο παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσεως 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), και στο παράρτημα IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη National Iranian Gas Company στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 79 της 16.3.2013.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/69
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2008 — Collé κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-148/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Διαδικασία χορηγήσεως μονάδων αξιολογήσεως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Συγκριτική εξέταση μονάδων αξιολογήσεως)
 (2009/C 44/119)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Laurent Collée (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: C. Burgos και A. Lukošiūtė)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της 9ης Ιανουαρίου 2006 περί χορηγήσεως στον προσφεύγοντα δύο μονάδων αξιολογήσεως, όσον αφορά το έτος προαγωγών 2004, και, αφετέρου, την αναγνώριση του παράνομου χαρακτήρα του σημείου 1.3 των «Οδηγιών σχετικά με τη διαδικασία χορηγήσεως μονάδων προαγωγιμότητας» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί χορηγήσεως στον προσφεύγοντα δύο μονάδων αξιολογήσεως, όσον αφορά το έτος προαγωγών 2004.
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007, σ. 48.


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/18
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Østre Landsret, με απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2005, στην υπόθεση De Danske Bilimportører κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-98/05)
 (2005/C 106/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Με απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Φεβρουαρίου 2005, το Østre Landsret, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ De Danske Bilimportører και Skatteministeriet που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
 Ερώτημα 1.
 Έχει το άρθρο 11 A, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 11 A, παράγραφος 3, στοιχείο γ, την έννοια ότι ένα τέλος ταξινομήσεως οχημάτων με κινητήρα (επιβατηγών αυτοκινήτων) περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του ΦΠΑ στην περίπτωση συνάψεως συμβάσεως πωλήσεως που προβλέπει την παράδοση ενός καινούριου οχήματος με κινητήρα για τη μεταφορά προσώπων, όταν το όχημα, σύμφωνα με τη σύμβαση πωλήσεως και τη σκοπούμενη από τον αγοραστή χρήση, παραδίδεται από τον μεταπωλητή στον καταναλωτή ταξινομημένο και αντί συνολικής τιμής που περιλαμβάνει τόσο το καταβαλλόμενο στον μεταπωλητή τίμημα όσο και το τέλος;
 Ερώτημα 2.
 Μπορεί ένα κράτος μέλος να διαμορφώνει το φορολογικό του σύστημα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε το τέλος ταξινομήσεως να θεωρείται ως προκαταβολή για λογαριασμό άλλου, στην οποία προβαίνει ο μεταπωλητής επ' ονόματι του τελικού αγοραστή, οπότε άμεσα υποκείμενος στο τέλος είναι ο τελικός αγοραστής;
 Ερώτημα 3.
 Έχει σημασία για τα ερωτήματα 1 και 2 ότι ένα επιβατηγό αυτοκίνητο μπορεί να αγορασθεί και παραδοθεί άνευ καταβολής τέλους ταξινομήσεως, πράγμα που θα συνέβαινε αν ο αγοραστής δεν σκοπεύει να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο για μεταφορά προσώπων η εμπορευμάτων εντός περιοχής, όπου έχει εφαρμογή ο ΚΟΚ;
 Ερώτημα 4.
 Έχει σημασία το ότι μεταχειρισμένα οχήματα με κινητήρα εισάγονται ή εισέρχονται στη χώρα σε όχι αμελητέο βαθμό, μεταξύ άλλων, ως προσωπικά είδη συνεπεία μετοικήσεως, από τον τελικό καταναλωτή, ο οποίος καταβάλλει ο ίδιος, χωρίς τη μεσολάβηση μεταπωλητή, το τέλος ταξινομήσεως;
 Ερώτημα 5.
 Έχει σημασία το αν η γενεσιουργός αιτία του τέλους ταξινομήσεως επέρχεται και το τέλος καθίσταται απαιτητό –ενδεχομένως ως προκαταβολή για λογαριασμό άλλου– πριν επέλθει η γενεσιουργός αιτία του ΦΠΑ και πριν ο ΦΠΑ καταστεί απαιτητός;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49)


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/49
 Προσφυγή-αγωγή της 30ής Αυγούστου 2010 — Cantisani κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-71/10)
 ()
 2010/C 317/87
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Nicola Cantisani (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: S. de Lannoy, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της καθής-εναγομένης περί απορρίψεως της αιτήσεως αρωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος, αφορώσας την ηθική παρενόχληση, και τo αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία αυτός υπέστη.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Προσωπικού και Διοικήσεως της Επιτροπής, της 9ης Οκτωβρίου 2009 [ADMIN.B2/JJ/jm 0(09)], με την οποία η διοίκηση έκρινε ότι έπρεπε να μη δώσει συνέχεια στην αίτηση αρωγής που υπέβαλε ο προσφεύγων στην Επιτροπή στις 29 Ιανουαρίου 2009,
 —
 να αποζημιώσει τον προσφεύγοντα για την υλική ζημία και να του καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
26.9.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 299/9
 rtmirsó pqxsocemgä apaisgärg tpoä sgm eämmoia sot Atsoä pómsxy pqoùpoheäsei:
 óqhqot 20 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 2220/85 sgy Episqopgäy, sgy 22ay Iotkiä ot 1985, cia Ç oäsi jasÂ aqvóy apodeijmtäesai g jakgä piä rsg sot apo-
 som jahoqirloä sxm joimxäm kepsoleqeixäm euaqlocgäy sot deäjsg jai
 jahersxäsoy ecctgärexm cia sa cexqcijó pqoøoämsa,
 Ç g sgäqgrgä sgy pqeäpei ma apodeijmtäesai emsoäy sxm pqo- Ç oäsi oi pqobkepoälemey pqoùpoheäreiy eiämai oi atseäy jai
 herlixäm pot heäsei so óqhqo 28 sot em koäcx jamomirlotä, cia sgm amójsgrg jahaqó ehmijxäm oijomolijxäm
 epiä poimgä jasapsxärexy sgy ecctgärexy rso rtämokoä sgy, paqovxäm.
 jasÂ euaqlocgä sot óqhqot 22 paqócqauoi 1 jai 2 sot
 jamomirlotä atsotä. (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 (1) EE C 318 sgy 26.10.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT sgy 16gy Iotkiäot 1998
 (peälpso slgäla) rsgm tpoäherg C-355/96 (aiäsgrg sot Oberster Gerichtshof
 sgy 16gy Iotkiäot 1998 cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Silhouette
 International Schmied GmbH & Co. KG jasó Hartlauer
 ä
 rsgm tpoherg C-298/96 (aiäsgrg sot Verwaltungsgericht Handelsgesellschaft mbH (1)
 Frankfurt am Main cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouó-
 rexy): Oelmühle Hamburg AG, Jb. Schmidt Söhne GmbH & (Odgciäa 89/104/EOJ Ç Amókxrg sot dijaixälasoy epiä sot
 Co. KG jasó Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernäh- rgälasoy Ç Pqoøoäm pot diaseähgje rso elpoäqio emsoäy sgy
 rung (1) Joimoäsgsay gä emsoäy sqiäsgy vxäqay)
 (Joimosijeäy emirvtäreiy avqexrsgäsxy jasabkgheiärey Ç (98/C 299/16)
 Amafgäsgrg Ç Euaqlocgä sot ehmijotä dijaiäot Ç Pqoùpo-
 heäreiy jai oäqia) (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 (98/C 299/15)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 (Ckxärra diadijariäay: g ceqlamijgä) rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) Rsgm tpoäherg C-355/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Oberster
 Gerichtshof (Atrsqiäa) pqoy so Dijarsgäqio, jasÂ euaqlocgäm
 Rsgm tpoäherg C-298/96, le amsijeiälemo aiäsgrg sot Verwal- sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le sgm opoiäa fgsgähgje,
 tungsgericht Frankfurt am Main (Ceqlamiäa) pqoy so Dijarsgä- rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä emxäpiom sot ehmijotä
 qio, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 177 sgy rtmhgäjgy EJ, le dijarsgqiäot lesantä Silhouette International Schmied GmbH
 sgm opoiäa fgsgähgje, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä & Co. KG jai Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, g eäjdorg
 emxäpiom sot ehmijotä dijarsgqiäot lesantä, auemoäy, Oelmühle pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy sgm eqlgmeiäa sot
 Hamburg AG jai Jb. Schmidt Söhne GmbH & Co. KG, jai, óqhqot 7 sgy pqxäsgy odgciäay 89/104/EOJ sot Rtlbotkiäot,
 aueseäqot, Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung, sgy 21gy Dejelbqiäot 1988, cia sgm pqoreäccirg sxm molohe-
 g eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy xy pqoy siy aqveäy sot rixäm sxm jqasxäm lekxäm peqiä rglósxm (EE L 40 sgy
 joimosijotä dijaiäot pot euaqloäfomsai rso pkaiärio acxcxäm 11.2.1989, r. 1), oäpxy sqopopoigähgje apoä rtluxmiäa cia som
 pot arjotäm oi ehmijeäy aqveäy cia ma amafgsgärotm joimosijgä Etqxpaøjoä Oijomolijoä Vxäqo, sgy 2ay Laðot 1992 (EE L 1
 emiärvtrg pot jasabkgähgje avqexrsgäsxy, so Dijarsgäqio sgy 3.1.1994, r. 3), so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C.
 (peälpso slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. Gulmann, pqoäedqo Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C. Gulmann


text:
(eirgcgsgä), M.
 slgälasoy, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann (eirgcgsgä) Wathelet jai R. Schintgen, pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Man-
 jai L. Sevón, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: P. LeÂger, cqal- cini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O.
 laseäay: H. von Holstein, boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy Edward, P. Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemi-
 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: joäy eiraccekeäay: F. G. Jacobs, cqallaseäay: H. von Holstein,
 boghoäy cqallaseäay, eneädxre rsiy 16 Iotkiäot 1998 apoäuarg
 So joimosijoä diä jaio dem apacoqetäei, jasaqvgäm, ehmijgä jamo- le so ajoäkotho diasajsijoä:
 mirsijgä qtählirg episqeäpotra som apojkeirloä sgy amafg-
 sgärexy avqexrsgäsxy jasabkgheirxäm joimosijxäm emirvtärexm,
 kalbómomsay tpoäwg jqisgäqia oäpxy eiämai g apxäkeia sot 1. So óqhqo 7 paqócqauoy 1 sgy pqxäsgy odgciäay 89/104/
 EOJ sot Rtlbotkiä ot, sgy 21gy Dejelbqiä ot 1988, cia sgm
 pkotsirlotä oäsam:
 pqoreäccirg sxm moloherixäm sxm jqasxäm lekxäm peqiä
 Ç o apodeäjsgy eävei gädg lesabibórei, jasó so vqoämo voqg- rglósxm, oäpxy sqopopoigähgje apoä sg rtluxmiäa cia som
 cgärexy sgy emirvtärexy, so peqiotriajoä pkeomeäjsgla Etqxpaøjoä Oijomolijoä Vxäqo, sgy 2ay Laðot 1992, apa-
 pot apoqqeäei apoä atsgäm, jasabókkomsay sgm pqobkepo- coqetäei ehmijotäy jamoämey pot pqobkeäpotm sgm amókxrg
 leämg apoä so joimosijoä diäjaio emdeijsijgä silgä jai sot dijaixälasoy pot paqeävei eäma rgäla cia pqoøoämsa
 pot diaseähgjam tpoä so rgäla atsoä rso elpoäqio ejsoäy
 Ç emdevoleämg acxcgä jasó sxm pqolghetsxäm sot rseqeiäsai sot Etqxpaøjotä Oijomolijotä Vxäqot apoä som dijaiotävo
 opoiardgäpose ktriseäkeiay. gä le sg rtcjasóhergä sot.