text:
" οι ταχθείσες στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 προθεσμίες έληξαν την 1η Ιουλίου 1994 και την 1η Ιανουα γραφή της υποθέσεως C-176/95 : (αίτηση του Pretura circon
 ρίου 1995 , αντιστοίχως. dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Armando
 Scrocca .
 (!) ΕΕ αριθ . L 258 της 16. 10. 1993 , σ . 29 .
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 13 της 15 . 1 . 1994, σ. 1 .
 (■') ΕΕ ειδ . έκδ . 13/001 , σ. 34 . (>) ΕΕ αριθ . C 208 της 12.8. 1995 .


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/30
 Προσφυγή της 29ης Ιουνίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-340/10)
 ()
 2010/C 246/51
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γεώργιος. Ζαββός και Donatella Recchia)
 Καθ' ης: Κυπριακή Δημοκρατία
 Αιτήματα
 Να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι:
 —
 η Κυπριακή Δημοκρατία μη έχοντας συμπεριλάβει την περιοχή της Λίμνης Παραλιμνίου στον εθνικό κατάλογο προτεινόμενων Τόπων Κοινοτικής Σημασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 —
 η Κυπριακή Δημοκρατία ανεχόμενη δραστηριότητες που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τα οικολογικά χαρακτηριστικά της Λίμνης Παραλιμνίου, και μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα προστασίας για να διαφυλαχθεί ο πληθυσμός του είδους Natrix natrix cypriaca, το οποίο αποτελεί το οικολογικό ενδιαφέρον της Λίμνης Παραλιμνίου και του Φράγματος Ξυλιάτου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, όπως έχει ερμηνευτεί από το Δικαστήριο στις υποθέσεις C-117/03 και C-244/05.
 —
 μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεσπισθεί και να εφαρμοστεί ένα καθεστώς αυστηρής προστασίας του Natrix natrix cypriaca, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρου 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 —
 να καταδικάσει την Κυπριακή Δημοκρατία στη δικαστική δαπάνη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή φρονεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία μη έχοντας συμπεριλάβει ολόκληρη την περιοχή της Λίμνης Παραλιμνίου στον εθνικό κατάλογο πΤΚΣ, μέχρι το Δεκέμβριο του 2009 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αμφισβήτησε την ανάγκη για συμπερίληψη της Λίμνης Παραλιμνίου στους πΤΚΣ.. Παρά ταύτα, η Λίμνη δεν συμπεριλήφθηκε στον εθνικό κατάλογο πΤΚΣ πριν την εκπνοή της προθεσμίας της αιτιολογημένης γνώμης. Στις 24 Νοεμβρίου 2009 η Κυπριακή Δημοκρατία ενημέρωσε την Επιτροπή ότι η Λίμνη Παραλιμνίου συμπεριλήφθηκε επίσημα στο Δίκτυο «Natura 2000», αλλά το σημαντικό βόρειο άκρο της Λίμνης παραλήφθηκε από τους πΤΚΣ. Στις 24 Απριλίου 2009 δημοσιεύτηκε η τροποποίηση του Τοπικού Σχεδίου Παραλιμνίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της οποίας το βόρειο άκρο της Λίμνης μετετράπη σε οικιστική ζώνη. Η Επιτροπή φρονεί ότι δε δικαιολογείται οποιοσδήποτε περιορισμός στην έκταση του οικοτόπου, και η Κυπριακή Δημοκρατία μη έχοντας συμπεριλάβει ολόκληρη την Λίμνη Παραλιμνίου στον εθνικό κατάλογο πΤΚΣ, παραβιάζει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
 Περαιτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι συγκεκριμένες καταστροφικές δραστηριότητες στη Λίμνη Παραλιμνίου (συγκριμένα η παράνομη υπεράντληση υδάτων, η οικιστική ανάπτυξη, η διεξαγωγή αγώνων μοτοσικλέτας και η λειτουργία σκοπευτηρίου) υποβαθμίζουν και καταστρέφουν τον οικοτόπο του είδους και συνεπώς μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα προστασίας για να διαφυλαχθεί ο πληθυσμός του είδους Natrix natrix cypriaca, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, βάσει της ερμηνείας της εν λόγω οδηγίας σε νομολογία του Δικαστηρίου (στις υποθέσεις

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
C-117/03 και C-244/05).
 Επιπροσθέτως, η Επιτροπή φρονεί ότι ως αποτέλεσμα δραστηριοτήτων, όπως η οικιστική ανάπτυξη στην περιοχή και η υλοποίηση διαχωρισμού οικοπέδων στο βόρειο άκρο της Λίμνης Παραλιμνίου, ο οικοτόπος του ενδημικού είδους καθώς και ο πληθυσμός του έχουν επηρεασθεί δυσμενώς. Συνεπώς, η Κυπριακή Δημοκρατία μην έχοντας λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεσπισθεί και να εφαρμοστεί ένα καθεστώς αυστηρής προστασίας του νερόφιδου Natrix natrix cypriaca, μέσω εφαρμογής «συνεκτικών και συντονισμένων μέτρων προληπτικού χαρακτήρα» παραβιάζει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχεία α', β' και δ' της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-43/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/384/ΕΟΚ - Αρχιτέκτονες - Αμοιβαία αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων - Υποχρέωση επιτυχούς συμμετοχής σε εξετάσεις για την εγγραφή στον αρχιτεκτονικό σύλλογο)
 (2007/C 155/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και P. Guerra e Andrade)
 Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: L. Fernandes)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 2 και 10 της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΕ L 223, σ. 15) — Επιβολή υποχρεώσεως στους αρχιτέκτονες άλλων κρατών μελών, που δεν είναι εγγεγραμμένοι στον αντίστοιχο εθνικό Σύλλογο, να υποβληθούν, προκειμένου να δύνανται να ασκούν το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, σε εξετάσεις για την εγγραφή στον Αρχιτεκτονικό Σύλλογο του κράτους υποδοχής.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, απαιτώντας από τους κατόχους επαγγελματικών τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής, οι οποίοι χορηγήθηκαν από άλλα κράτη μέλη, να υποβληθούν σε εξετάσεις για την εγγραφή στον Πορτογαλικό Αρχιτεκτονικό Σύλλογο εφόσον δεν είναι εγγεγραμμένοι σε αρχιτεκτονικό σύλλογο άλλου κράτους μέλους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 10 της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001.
 2)
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 86 της 8.4.2006.


text:
C 184/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 Κατ' εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 3, του Πρωτοκόλλου, Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 η απόρριψη στο έλος των ουσιών που αφορά το άρθρο 6, της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 παράγραφος 1, υπόκειται σε δύο σωρευτικές προϋποθέσεις: αφενός, 2003
 είναι αναγκαία η ύπαρξη εγκρίσεως απορρίψεως εκ μέρους των
 αρμόδιων εθνικών αρχών και αφετέρου αυτή η έγκριση πρέπει να (Υπόθεση C-246/03)
 λαμβάνει δεόντως υπόψη το σύνολο των κρίσιμων διατάξεων του
 παραρτήματος III του Πρωτοκόλλου. Η Γαλλική Δημοκρατία δεν (2003/C 184/43)
 τήρησε καμία από αυτές τις δύο προϋποθέσεις.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 (1) ΕΕ L 67 της 12.3.1983, σ. 3. τον Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε
 (2) Σύμβαση για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσεως κατά της στις 6 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 ρυπάνσεως (Σύμβαση της Βαρκελώνης) (δεν υφίσταται επίσημη μετά-
 φραση στα ελληνικά).
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 (3) Απόφαση του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1977 περί της συνάψεως
 της συμβάσεως για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης από τη Η Επιτροπή αιτείται από το Δικαστήριο:
 ρύπανση καθώς και του Πρωτοκόλλου σχετικά με την πρόληψη της
 ρυπάνσεως της Μεσογείου από τις εκκενώσεις πλοίων και αεροσκαφών — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας
 (δεν υφίσταται επίσημη μετάφαση στα ελληνικά). τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 (4) Απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 1983 για τη διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2000/53/ΕΚ (1)
 σύναψη του πρωτοκόλλου για την προστασία της Μεσογείου Θαλάσσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 από τη ρύπανση από χερσαίες πηγές (ΕΕ L 67 της 12.3.1983, σ. 1). 18ης Σεπτεμβρίου 2000, σχετικά με τα οχήματα στο τέλος
 του κύκλου ζωής τους και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώ-
 νοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική
 δαπάνη.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για την
 υπέβαλε το Cour Administrative (Λουξεμβούργο) με ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε
 απόφαση της 3ης Ιουνίου 2003 στην υπόθεση Ministre des κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκό-
 Finances κατά Jean-Claude Weidert και Εlisabeth Paulus μενο αποτέλεσμα.
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη
 (Υπόθεση C-242/03) μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν
 από τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των
 (2003/C 184/42) οργάνων της Κοινότητας.
 Δεν αμφισβητείται από την Ελληνική Δημοκρατία ότι οφείλει να
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία.
 Με απόφαση της 3ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική Δημοκρατία
 6 Ιουνίου 2003, το Cour Administrative, στο πλαίσιο της δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 διαφοράς μεταξύ Ministre des Finances και Jean-Claude Weidert επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.


text:
και Εlisabeth Paulus που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής (1) ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34.
 ερωτήματος:
 Συνάδει το άρθρο 129c του από 4 Δεκεμβρίου 1967 loi concer-
 nant l'impôt sur le revenu (νόμου περί φορολογίας εισοδήματος),
 όπως αυτός ο νόμος έχει τροποποιηθεί και ως είχε κατά το Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 οικονομικό έτος 2000, με το οποίο χορηγείται, υπό ορισμένες της Ελληνικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου
 προϋποθέσεις και εντός ορισμένων ορίων, φορολογική έκπτωση σε 2003
 φορολογουμένους φυσικά πρόσωπα που αγοράζουν μετοχές ή
 εταιρικά μερίδια που αντιπροσωπεύουν εισφορές σε μετρητά, από (Υπόθεση C-247/03)
 τις εγκατεστημένες στην ημεδαπή εταιρίες που υπάγονται σε
 καθεστώς πλήρους φορολογήσεως, με την αρχή της ελεύθερης (2003/C 184/44)
 κυκλοφορίας των κεφαλαίων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινό-
 τητας όπως θεσπίζεται με το άρθρο 56, πρώτο εδάφιο, της
 συνθήκης ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των περιορισμών που θέτει Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από
 σε αυτή την αρχή μεταξύ άλλων το άρθρο 58, πρώτο εδάφιο, τους Μichel van Beek, νομικό σύμβουλο και Μηνά Κωνσταντινίδη,
 στοιχείο α', της Συνθήκης ΕΚ; μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις 6 Ιουνίου 2003
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 ---pagebreak--- 2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/25
 Η Επιτροπή αιτείται από το Δικαστήριο: από καταβολής των αχρεωστήτως πληρωθέντων ποσών, οι
 οποίοι ούτω υπολογιζόμενοι τόκοι ανέρχονται την
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας 30ή Σεπτεμβρίου 2002 σε 15 745,34 ευρώ, και σε ποσό
 τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές 7,97 (7,03 συν 0,94) ευρώ ημερησίως, μέχρι ολοσχερούς
 διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 1999/22/ΕΚ (1) εξοφλήσεως της οφειλής της εναγόμενης, ή άλλως, επικου-
 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ρικώς, τους κατά το άρθρο 94 του κανονισμού 3418/93 της
 29ης Μαρτίου 1999, σχετικά με τη διατήρηση άγριων ζώων Επιτροπής οφειλόμενους τόκους υπερημερίας, επί του συνο-
 στους ζωολογικούς κήπους και εν πάση περιπτώσει μη λικού ποσού των 48 046 ευρώ, με επιτόκιο 5,50 % από την
 ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη 31η Δεκεμβρίου 1998 (λήξη προθεσμίας που ορίζεται από το
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή· ένταλμα πληρωμής) έως ολοσχερούς εξοφλήσεως της οφειλής
 — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική της εναγόμενης, οι οποίοι ανέρχονται έως την
 δαπάνη. 30ή Σεπτεμβρίου 2002 σε ποσό 9 911 ευρώ, και έκτοτε σε
 ποσό 7,24 ευρώ ημερησίως·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά έξοδα.
 Σύμφωνα με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για την
 ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε
 κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκό- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 μενο αποτέλεσμα.
 Η εναγόμενη εταιρία είναι αστική εταιρία ελληνικού δικαίου, η
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη οποία έχει ως σκοπό την προώθηση της έρευνας και τη διάδοση
 μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να του προβληματισμού σε θέματα περιβάλλοντος, ανάπτυξης, πολεο-
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν δομίας, μεταφορών


text:
κ.λπ. Η εναγόμενη εταιρία συνήψε με την
 από τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των Επιτροπή, στο πλαίσιο της αποφάσεως 94/801/ΕΚ του Συμβου-
 οργάνων της Κοινότητας. λίου, της 23ης Νοεμβρίου 1994, για τη θέσπιση ειδικού προγράμ-
 ματος έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης συμπεριλαμβανομένης
 Δεν αμφισβητείται από την Ελληνική Δημοκρατία ότι οφείλει να της επίδειξης στον τομέα των τηλεματικών εφαρμογών κοινού
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία. ενδιαφέροντος (1994-1998) (1), τις εξής συμβάσεις: 1. Σύμβαση
 ΑΡΤΕΜΙΣ — ΕΝ 1001 (υλοποίηση του σχεδίου «Artemis —
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική Δημοκρατία
 Application Research and Testing for Emergency Management
 δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 Intelligent Systems») και 2. Σύμβαση TILEMATT — TR 1057
 επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.
 (υλοποίηση του σχεδίου «Tilematt — Testing and Implementing
 Links in Europe for multimodal applications of transport
 (1) EE L 94 της 9.4.1999, σ. 24. Telematics»).
 Κατόπιν ελέγχων του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Επιτροπής,
 διαπιστώθηκαν σοβαρές οικονομικές παραβάσεις εκ μέρους της
 εναγομένης. Επειδή η εναγόμενη δεν προσκόμισε τα απαραίτητα
 αποδεικτικά στοιχεία για να ανατρέψει τα συμπεράσματα του
 Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά οικονομικού ελέγχουν, η Επιτροπή θεώρησε λυθείσες τις συμβάσεις
 1. της εταιρίας «ΤΑΣΕΙΣ» «TRENDS (Transport Environ- και ζήτησε την επιστροφή των αχρεωστήτως εισπραχθέντων.
 ment Developpment Systems)» και 2. Μάριου Κονταράτου
 κ.λπ., που ασκήθηκε στις 6 Ιουνίου 2003
 Η Επιτροπή επικαλείται:
 (Υπόθεση C-248/03)
 — προς στήριξη της κύριας απαιτήσεώς της: το άρθρο 5.3, α.ii
 (2003/C 184/45) του παραρτήματος II των συμβάσεων, που ορίζει ότι η
 Επιτροπή μπορεί αμέσως να καταγγείλει τη σύμβαση ή τη
 συμμετοχή ενός από τους συμβαλλόμενους εγγράφως, σε
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη περίπτωση οικονομικής ατασθαλίας σοβαρής μορφής·
 Μαρία Πατακιά, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και τις Μαρία
 Μπρα, δικηγόρο Βρυξελλών, και Κ. Καπουτζίδου, δικηγόρο — προς στήριξη του κύριου αιτήματος περί καταβολής τόκων:
 Αθηνών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις το άρθρο 5.4, παρ. 3, του παραρτήματος II των συμβάσεων,
 6 Ιουνίου 2003 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο- που ορίζει ότι, σε περίπτωση λύσεως της σύμβασης σύμφωνα
 τήτων αγωγή κατά 1. της εταιρίας «ΤΑΣΕΙΣ» «TRENDS (Transport με το άρθρο 5.3.α του παραρτήματος, οφείλονται τόκοι για
 Environment Developpment Systems)» και 2. Μάριου Κοντα- κάθε ποσό που πρέπει να επιστραφεί.
 ράτου κ.λπ. — προς στήριξη του επικουρικού αιτήματος περί καταβολής
 τόκων: το άρθρο 94 του κανονισμού 3418/93 της
 Η ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1993, που ορίζει λεπτομερείς
 — να γίνει δεκτή η αγωγή εξ ολοκλήρου· κανόνες για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων του δημο-
 σιονομικού κανονισμού της 21ης Δεκεμβρίου 1977 (2).
 — να καταδικαστεί η εναγόμενη εταιρία ΤΑΣΕΙΣ (TRENDS) και
 οι εναγόμενοι εταίροι αυτής να επιστρέψουν στην Επιτροπή
 το σύνολο του ποσού της αχρεωστήτως καταβληθείσης (1) ΕΕ L 334 της 22.12.1994, σ. 1.
 προκαταβολής που εισέπραξε η εναγόμενη εταιρία από την (2) ΕΕ L 315 της 16.12.1993, σ. 1.
 Κοινότητα για τις επίδικες συμβάσεις, ήτοι το ποσό των
 48 046 ευρώ, συν τους συμβατικούς τόκους δια την περίοδο


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/45
 Προσφυγή της 16ης Ιουνίου 2014 — LS Cable & System κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-439/14)
 2014/C 282/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: LS Cable & System Ltd (Anyang, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωποι: S. Kinsella και S. Spinks, Solicitor)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 1, παράγραφος 11, και 2, στοιχείο t, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2014) 2139 τελικό, της 2ας Απριλίου 2014, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/AT.39610 — Ηλεκτρικά καλώδια) (στο εξής: απόφαση), στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση απευθύνεται στην προσφεύγουσα,
 —
 επικουρικώς, να μειώσει σημαντικά το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 2, στοιχείο t, της αποφάσεως,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι με την απόφαση δεν προσκομίζονται στοιχεία ικανά να αποδείξουν κατά νόμον ότι η προσφεύγουσα μετείχε στην ενιαία και διαρκή παράβαση, δεδομένου ότι η εν λόγω απόφαση ενέχει εσφαλμένη αιτιολογία και δεν παραθέτει επαρκή στοιχεία προς απόδειξη της συμμετοχής της προσφεύγουσας στην παράβαση, πράγμα το οποίο συνιστά παράβαση του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 2 του κανονισμού 1/2003 καθώς και παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι ο τρόπος με τον οποίο η απόφαση θέτει σε εφαρμογή το σημείο 18 των κατευθυντηρίων γραμμών για την επιβολή προστίμων συνιστά παράβαση των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών και παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, τούτο δε διότι η εφαρμογή αυτή:
 —
 αποκλίνει από τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την επιβολή προστίμων δίχως αντικειμενική αιτιολογία, καθόσον αντιμετωπίζει διαφορετικά τα υπόγεια και τα υποθαλάσσια ηλεκτρικά καλώδια στο πλαίσιο προσδιορισμού των πωλήσεων της προσφεύγουσας εντός του ΕΟΧ και δεν αντικατοπτρίζει δεόντως το σχετικό βάρος της προσφεύγουσας στην παράβαση,
 —
 εισάγει διακρίσεις χορηγώντας πλεονέκτημα στους παραγωγούς (περιλαμβανομένης της προσφεύγουσας) οι οποίοι κατασκευάζουν αποκλειστικά και μόνον υπόγεια ηλεκτρικά καλώδια,
 —
 έχει ως συνέπεια η προσδιοριζόμενη ποσότητα των πωλήσεων της προσφεύγουσας εντός του ΕΟΧ να είναι δυσανάλογα μεγάλη.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση παραβιάζει το άρθρο 23 του κανονισμού 1/2003, το σημείο 20 των κατευθυντηρίων γραμμών και την αρχή της αναλογικότητας καθόσον δεν λαμβάνει δεόντως υπόψη τη σοβαρότητα της παραβάσεως, δεδομένου ότι καθορίζει το ποσό του προστίμου μη συνεκτιμώντας:
 —
 το γεγονός ότι η προσφεύγουσα κατασκευάζει μόνον υπόγεια ηλεκτρικά καλώδια,
 —
 το γεγονός ότι η προσφεύγουσα αγνοούσε την πτυχή της παραβάσεως σχετικά με τα υποθαλάσσια ηλεκτρικά καλώδια καθώς και ορισμένα βασικά στοιχεία της πτυχής της παραβάσεως σχετικά με τα υπόγεια ηλεκτρικά καλώδια, και
 —
 τη συμπεριφορά που επέδειξε η προσφεύγουσα εντός του ΕΟΧ και εντός των εδαφών εξαγωγών όσον αφορά τον ανταγωνισμό ή το γεγονός ότι η συμπεριφορά αυτή έχε ως συνέπεια τη διατάραξη της


text:
C 146/26 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.6.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Social (INSS) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο
 της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 31 Μαρ- την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί εξής ερωτημάτων:
 τίου 2003
 1. Ερωτάται αν το έντυπο Ε-111 και ειδικότερα το έντυπο Ε-
 (Υπόθεση C-144/03) 112, των οποίων την έκδοση προβλέπουν τα άρθρα 22,
 παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 1408/71 ( 1) και
 (2003/C 146/43) τα άρθρα 22, παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού 574/72 (2)
 έχουν δεσμευτική ισχύ για τον αρμόδιο φορέα που τα
 εκδίδει (στην προκειμένη περίπτωση, την ισπανική κοινωνική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από ασφάλιση) όσον αφορά τη διάγνωση στην οποία προέβη ο
 τους M. França και J. Flett, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, φορέας του τόπου κατοικίας (στη συγκεκριμένη περίπτωση,
 άσκησε ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οι γερμανικές δημόσιες υπηρεσίες υγείας), συγκεκριμένα, ως
 στις 31 Μαρτίου 2003 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής προς τις επόψεις που αναφέρονται στην αναγκαιότητα άμεσης
 ∆ημοκρατίας. χειρουργικής επεμβάσεως για την εργαζομένη ως μόνο
 θεραπευτικό μέσο προκειμένου να σωθεί η ζωή της και,
 επίσης, ως προς το γεγονός ότι η προαναφερθείσα επέμβαση
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο σε ένα νοσοκομειακό
 — να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη θεσπί- κέντρο χώρας η οποία δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
 ζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- συγκεκριμένα, στην Πανεπιστημιακή Κλινική της Ζυρίχης,
 ξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την Ελβετία, οπότε ο φορέας του τόπου κατοικίας μπορεί να
 οδηγία 2000/52/ΕΚ ( 1) της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου μεταφέρει τον εργαζόμενο στο εν λόγω νοσοκομειακό κέντρο,
 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ περί χωρίς ο αρμόδιος φορέας να νομιμοποιείται να αξιώνει από
 της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών τον εργαζόμενο να επιστρέψει προκειμένου να υποβληθεί
 μελών και των δημόσιων επιχειρήσεων, παρέβη τις υποχρεώ- στις ιατρικές εξετάσεις που ο φορέας θεωρεί σκόπιμες και να
 σεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας 2000/52· του προσφέρει τις επιλογές θεραπείας που είναι πρόσφορες
 για την παθολογία που ο εργαζόμενος εμφανίζει;
 — πάντως, να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική ∆ημοκρατία, μη
 ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή περί της θεσπίσεως 2. Ερωτάται αν η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως που προβλέπει
 τέτοιων διατάξεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 του κανονισμού 1408/71 ορίζοντας ότι οι
 το άρθρο 2 της οδηγίας 2000/52· εργαζόμενοι «... απολαύουν των δικαιωμάτων που απορρέουν
 από τη νομοθεσία κάθε κράτους μέλους υπό τους ίδιους
 — να καταδικάσει την Πορτογαλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά όρους με τους υπηκόους του», σε συνδυασμό προς τα
 έξοδα. άρθρα 19, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 22, παράγραφος 1,
 περίπτωση i, του ίδιου κανονισμού, κατά τα οποία ο
 διακινούμενος εργαζόμενος δικαιούται παροχών εις είδος
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα που χορηγούνται για λογαριασμό του αρμοδίου φορέα από
 τον φορέα του τόπου διαμονής ή κατοικίας, σύμφωνα με τη
 Η προθεσμία συμμορφώσεως προς την οδηγία έληξε στις νομοθεσία που ισχύει για τον φορέα αυτόν, σαν να ήταν
 31 Ιουλίου 2001. ασφαλισμένος


text:
σε αυτόν, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια
 ότι ο αρμόδιος φορέας υποχρεούται να αναλάβει τα έξοδα
 που απορρέουν από την ιατρική θεραπεία που παρασχέθηκε
 ( 1) ΕΕ L 193 της 29.07.2000, σ. 75. από χώρα μη μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως όταν επιβεβαιώ-
 νεται ότι ο εργαζόμενος, αν αυτός υπαγόταν ή ήταν ασφα-
 λισμένος στον φορέα του τόπου κατοικίας, θα είχε δικαίωμα
 στην προαναφερθείσα ιατρική παροχή — δηλαδή την ιατρική
 θεραπεία από ιδιωτικά κέντρα σε περίπτωση επείγοντος που
 θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς, περιλαμβανομένων
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- και χωρών οι οποίες δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 βαλε το Juzgado de lo Social no 20 de Madrid, με διάταξη — περιλαμβάνεται μεταξύ των παροχών που προβλέπει η
 της 6ης Νοεμβρίου 2002 στην υπόθεση Αnette Keller κατά νομοθεσία του αρμοδίου κράτους;
 Ιnstituto Nacional de la Salud (INSALUD) και Ιnstituto
 Nacional de la Seguridad Social (INSS)
 (1 ) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής
 (Υπόθεση C-145/03) των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις
 οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ.
 (2003/C 146/44) 05/001, σ. 73).
 (2 ) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του
 τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής
 των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις
 Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (EE ειδ. έκδ.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5/001, σ. 138).
 31 Μαρτίου 2003, το Juzgado de lo Social N 20 de Madrid, στο
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Αnette Keller και Ιnstituto Nacional
 de la Salud (INSALUD) και Ιnstituto Nacional de la Seguridad


text:
C 59/4 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.3.2004
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά δικαιολογία για τη μη λήψη συγκεκριμένων μέτρων καθαρισμού
 της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 9 ∆εκεμβρίου της περιοχής. Αναγνωρίζεται, επομένως, ότι η Ιταλική Κυβέρνηση
 2003 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας.
 (Υπόθεση C-516/03) Επιπλέον, η Ιταλική ∆ημοκρατία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα
 ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων που αποτίθενται στον εν λόγω
 χώρο ταφής απορριμμάτων να παραδίδει τέτοια απόβλητα σε
 (2004/C 59/06) ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα περισυλλογής ή σε επιχείρηση που
 εκτελεί τις εργασίες που προβλέπονται στα παραρτήματα ΙΙ Α ή ΙΙ Β
 της οδηγίας. Ως εκ τούτου, παρέβη επίσης τις υποχρεώσεις που
 υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Μηνά Κωνσταντινίδη, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, και
 τον Roberto Amorosi, magistrato di Tribunale, αποσπασμένο
 στην ίδια υπηρεσία, άσκησε στις 9 ∆εκεμβρίου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Ιταλικής ∆ημοκρατίας. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad
 Valenciana, sala de lo social Valencia, με διάταξη της
 27ης Νοεμβρίου 2003, στην υπόθεση José Vicente Olaso
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο: Valero κατά Fondo de Garantía Salarial (ταμείο εγγυήσεως
 μισθών)
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να
 λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά (Υπόθεση C-520/03)
 απόβλητα που αποτίθενται στον χώρο ταφής απορριμμάτων
 του Campolungo (Ascoli Piceno) θα ανακτώνται ή θα (2004/C 59/07)
 διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του ανθρώπου
 και χωρίς να χρησιμοποιούνται τεχνικές ή μέθοδοι που
 μπορούν να βλάψουν το περιβάλλον και παραλείποντας να
 λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε ο κάτοχος των αποβλήτων Με διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 που αποτίθενται στον εν λόγω χώρο ταφής απορριμμάτων να Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 παραδίδει τέτοια απόβλητα σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα 12 ∆εκεμβρίου 2003, το Tribunal Superior de Justicia de la
 περισυλλογής ή σε επιχείρηση που εκτελεί τις εργασίες που Comunidad Valenciana, sala de lo social, στο πλαίσιο της
 προβλέπονται στα παραρτήματα ΙΙ Α ή ΙΙ Β της οδηγίας ή να διαφοράς μεταξύ José Vicente Olaso Valero και Fondo de
 μεριμνά ο ίδιος για την ανάκτηση ή τη διάθεσή τους, παρέβη Garantía Salarial (ταμείο εγγυήσεως μισθών), που εκκρεμεί
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 8 της ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, περί των στερεών αποβλήτων, όπως αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ,
 Α) Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ,
 της 20ής Οκτωβρίου 1980 (1), όπως αυτή ίσχυε πριν από
 — να καταδικάσει την Ιταλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. την τροποποίησή της με την οδηγία 2002/74/ΕΚ (2), η
 αποζημίωση που απαιτείται λόγω παράνομης απολύσεως;
 Β) Μπορεί να εκληφθεί ότι η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 33,
 παράγραφος 2, του αναθεωρημένου κειμένου του νόμου περί
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων, σύμφωνα με την
 οποία απαιτείται δικαστική ή διοικητική


text:
απόφαση προκειμέ-
 νου το FOGASA να καταβάλει τις αντίστοιχες αποζημιώσεις,
 Κατά την Επιτροπή, η Ιταλική ∆ημοκρατία δεν έλαβε κανένα δεν είναι αντικειμενικώς εύλογη και ως εκ τούτου δεν πρέπει
 μέτρο προκειμένου να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα που να τύχει εφαρμογής υπό το πρίσμα της τηρήσεως των
 αποτίθενται στον χώρο ταφής απορριμμάτων του Campolungo θα αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των
 ανακτώνται ή θα διατίθενται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία διακρίσεων;
 του ανθρώπου και χωρίς να χρησιμοποιούνται τεχνικές ή μέθοδοι
 που μπορούν να βλάψουν το περιβάλλον. Οι ιταλικές αρχές
 περιορίστηκαν στον ισχυρισμό ότι με την βαθμιαία αποικοδόμηση (1) περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την
 των αποβλήτων είναι αμφίβολη η παραγωγή στραγγιδίων ποσότη- προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη
 τας 35 κ.μ. ημερησίως, χωρίς, ωστόσο, να παράσχουν συναφώς (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ. 35).
 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμ-
 κανένα ακριβές στοιχείο και αναγνωρίζοντας, μάλιστα, ρητώς ότι βρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του
 παραμένει το «ενδεχόμενο παραγωγής και , συνεπώς, διασποράς Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 των στραγγιδίων». Η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι, κατά το σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας
 άρθρο 175, παράγραφος 4, της Συνθήκης ΕΚ, απόκειται στα του εργοδότη (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (EE
 κράτη μέλη να εξασφαλίζουν τη χρηματοδότηση και την εφαρμογή L 270 της 8.10.2002, σ. 10).
 της πολιτικής στον τομέα του περιβάλλοντος και, ως εκ τούτου, η
 ανεπάρκεια χρηματοδοτικών πόρων δεν μπορεί να προβληθεί ως


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Οκτωβρίου 2016 — Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft κατά EUIPO (BRAUWELT)
 (Υπόθεση T-56/15) (1)
 ([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BRAUWELT - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2016/C 441/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft mbH & Co. KG (Νυρεμβέργη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Höfler, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), (εκπρόσωπος: A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 1121/2014-4), σχετικά με την καταχώριση του λεκτικού σημείου BRAUWELT ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft mbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 118 της 13.4.2015.


text:
 22.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/37
 Προσφυγή της 27ης Μαρτίου 2017 — CeramTec κατά EUIPO — C5 Medical Werks (Απεικόνιση σφαίρας ισχίου)
 (Υπόθεση T-193/17)
 (2017/C 161/52)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CeramTec (Plochingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Renck και E. Nicolás Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: C5 Medical Werks (Grand Junction, Κολοράντο, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρώματος ροζ (Απεικόνιση σφαίρας ισχίου) — Υπ’ αριθ. 10 214 179 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 929/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το καθού ή και την C5 Medical Werks, σε περίπτωση που αυτή παρέμβει στη δίκη.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση των άρθρων 59 και 83 του κανονισμού 207/2009.


text:
22 . 4 . 95 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AoiØ . C 101 /1
 I
 (AvaxoivcboEiç)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 2. Καταδικάζει TIC αιτούσες στα δικαστικά έξοδα.
 τηç 7ÎIÇ Moumov 1995
 P) ΕΕ αριθ. C 165 της 25. 6. 1991 .
 OTTJV UJIOOECTII C-130/91-Rev.: ISAE/VP (Instituto Social de
 ΕΕ αριθ . C 47 της 21 . 2. 1992.
 Apoio ao Emprego e à Valorização Profissional) xai Interdata
 (Centro de Processamento de Dados Ld?) xará EJUTÇOJITIÇ
 TwV Erowjtaïxcbv KOIVOTTITCOV (')
 (Αίτηση αναθεωρήσεως — Προφανώς απαράδεκτον)
 (95/C 101/01
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 9ης Μαρτίου 1995
 (rkéooa ôiaôixaoïaç JzopToyahxrj)
 στην υπόθεση C-345/93 (αίτηση του Supremo Tribunal
 Administrative για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 Fazenda Publica, Ministério Publico κατά Américo Joâo
 Nunes Tadeu ( : )
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο (Φόρος αυτοκινήτων — Εσωτερικός φόρος — Δυσμενής
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και διάκριση)
 του Πρωτοδικείου»)
 (95/C 101/02
 (fXéooa ôiaôixaoïaç: rj nooxoyakixi])
 Στην υπόθεση C-130/91-Rév., ISAE/VP (Instituto Social de
 Apoio ao Emprego e à Valorizaçâo Profissional), εταιρεία (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 πορτογαλικού δικαίου , με έδρα τη Αισσαβώνα, και Interdata σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και
 (Centro de Processamento de Dados Ld?), εταιρεία πορτογα του Πρωτοδικείου»)
 λικού δικαίου , με έδρα τη Λισοαβώνα (εκπρόσωπος: Agosti
 nho Amado Rodrigues), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Στην υπόθεση C-345/93, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του
 Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Ana Maria Alves Vieira), που έχει Supremo Tribunal Administrativo προς το Δικαστήριο, κατ'
 ως αντικείμενο την αναθεώρηση της διατάξεως την οποία εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία
 εξέδωσε το Δικαστήριο στις 14 Ιανουαρίου 1992 στην υπόθε ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 ση C-130/91 , ISAE/VP και Interdata κατά Επιτροπής (Συλλο αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Fazenda Publica, Ministério
 γή 1992, σ. 1-69), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Pùblico, αφενός, και Américo Joâo Nunes Tadeu, αφετέρου , η
 Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, P. J. G. έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των
 Kapteyn, C. Gulmann και P. Jann, προέδρους τμήματος, G. F. άρθρων 9, 12 και 95 της συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο
 Mancini, K. N. Κακούρη , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. τμήμα), συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida,
 Murray (εισηγητή), D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, δικαστή, προεδρεύοντα του τμήματος, D. A. O. Edward και
 G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστές· γενικός εισαγγελέας: J.-P. Puissochet (εισηγητή), δικαστές- γενικός εισαγγελέας:
 Ph. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Μαρτίου F. G. Jacobs, γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
 1995 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: εξέδωσε στις 9 Μαρτίου 1995 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό:
 1 . Ένας φόρος αυτοκινήτων που εφαρμόζεται αδιακρίτως
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναθεωρήσεως ως απαράδεκτη. τόσο στα οχήματα που συναρμολογούνται ή κατα
 ---pagebreak--- Ag10. C 101/2 | EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 4. 95
 σκεναζονται στο κράτοςμέλος οπον εισπράττεται οσο και α) Πρεπει να τεθεί χρονικό όριο στην ακυρότητα αυτή
 στα οχήματα που


text:
εισάγονται καινούργια ή μεταχειρισμέ ή/και στα αποτελέσματα της και, αν ναι, ποιο είναι
 να, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως δασμός ή επιβάρυνση αυτό;
 ισοδυνάμου αποτελέσματος κατά την έννοια των άρ
 θρων 9 και 12 της συνθήκης ΕΚ. β) Υπό τις συνθήκες της παρούσας υποθέσεως, απαγο
 ρεύει το κοινοτικό δίκαιο στις αρμόδιες εθνικές αρχές
 2. H εκ μέρους κράτους μέλους είσπραξη φόρου επί των να εφαρμόζουν διατάξεις της εσωτερικής νομοθεσίας,
 μεταχειρισμένων αυτοκινήτων προελεύσεως άλλου κρά οι οποίες απαιτούν οι υγειονομικές επιθεωρήσεις σε
 τους μέλους αντιβαίνει προς το άρθρο 95 της συνθήκης σφαγεία να διεξάγονται από κτηνιάτρους ή υπό την
 ΕΚ, όταν το ποσό του φόρου, υπολογιζόμενο χωρίς να επίβλεψη κτηνιάτρων, εφόσον οι διατάξεις αυτές
 λαμβάνεται υπόψη η πραγματική απόσβεση της αξίας του αποσκοπούν στην εφαρμογή της οδηγίας 64/433/
 οχήματος, υπερβαίνει το ποσό του καταλοίπου του φόρου ΕΟΚ, όπως έχει τροποποιηθεί, αλλά έχουν επίσης και
 που παραμένει ενσωματωμένο στην αξία των ομοειδών άλλη , ανεξάρτητη νομική βάση στο εθνικό δίκαιο;
 μεταχειρισμένων αυτοκινήτων οχημάτων που είναι ήδη
 εγγεγραμμένα στα μητρώα του πρώτου κράτους. 4. Αντιβαίνει στα άρθρα 39 ή/και 40 παράγραφος 3 της
 συνθήκης ΕΚ ή στις γενικές αρχές της ισότητας ή/και της
 0) EE aøiØ. C 231 τηç 27. 8. 1993. αναλογικότητας o καταλογισμός του κόστους των υγειο
 νομικών επιθεωρήσεων από κτηνιάτρους των προοριζο
 μένων για σφαγή ζώων εις βάρος του σφαγείου στο οποίο
 πρόκειται να σφαγούν τα ζώα;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που O ) EE Eiô. exô. 03/001 , o. 129.
 υπέβαλε το High Court of Justice, Bristol Mercantile Court (2) EE αριθ. L 268 της 24. 9. 1991 , σ. 69.
 (Μεγάλη Βρετανία), με διάταξη της 20ής Ιανουαρίου 1995
 στην υπόθεση Woodspring District Council κατά Bakers of
 Nailsea Ltd
 (Υπόθεση C-27/95)
 (95/C 101/03
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Με διαταξη της 20ής Ιανουαρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη υπέβαλε το Marknadsdomstol (Σουηδία), με τρεις διατάξεις
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 7ης Φεβρουαρίου 1995 στις υποθέσεις Konsument
 στις 6 Φεβρουαρίου 1995 , το High Court of Justice, Bristol ombudsman κατά De Agostini (Svenska) Förlag AB και κατά
 Mercantile Court (Μεγάλη Βρετανία), στο πλαίσιο της δια TV-Shop i Sverige AB
 φοράς μεταξύ Woodspring District Council και Bakers of (Υποθέσεις C-34/95, C-35/95 και C-36/95)
 Nailsea Ltd, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικα (95/C 101/04
 στήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων:
 Με τρεις διαταξεις της 7ης Φεβρουαρίου 1995, η οποίες
 1 . Υπό τις συνθήκες της παρούσας υποθέσεως, δικαιούνται περιήλθαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ
 οι ιδιώτες να επικαλούνται τα άρθρα 39 και 40 παράγρα κών Κοινοτήτων στις 13 Φεβρουαρίου 1995 , το Marknads
 φος 3 της συνθήκης ΕΚ ή/και τις γενικές αρχές της domstol (Σουηδία), στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Kon
 αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως, προκειμένου sumentombudsman κατά De Agostini (Svenska ) Förlag AB
 να αμφισβητήσουν το κύρος της κοινοτικής νομοθε (υπόθεση C-34/95 ) και κατά TV-Shop i Sverige AB (υποθέ
 σίας; σεις C-35/95 και C-36/95) που εκκρεμούν ενώπιον του , ζητεί
 από το Δικαστήριο την έκδοση


text:
προδικαστικής αποφάσεως
 2. Είναι η οδηγία 64/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιου επί των εξής ερωτημάτων:
 νίου 1964 περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα
 των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων ('), Έχει το άρθρο 30 ή το άρθρο 59 της συνθήκης ή η οδηγία
 όπως έχει τροποποιηθεί και αντικατασταθεί από την 89/552/ΕΟΚ (! ) της 3ης Οκτωβρίου 1989 την έννοια ότι:
 οδηγία 91/497/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου
 1991 για την τροποποίηση και την κωδικοποίηση της α) εμποδίζει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα κατά
 οδηγίας 64/433/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων τηλεοπτικής διαφημίσεως την οποία μεταδίδει διαφημι
 στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών στής από άλλο κράτος μέλος (και στις τρεις υποθέ
 κρεάτων ώστε να καλύπτεται η παραγωγή και η διάθεση σεις);
 νωπού κρέατος στην αγορά (2), άκυρη, από τη σκοπιά των
 άρθρων 39 και 40 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και της
 γενικής αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η οδηγία β) εμποδίζει την εφαρμογή του κανόνα του άρθρου 11
 αυτή υποχρεώνει τα κράτη μέλη ή/και τους επιτρέπει να παράγραφος 1 "του radiolag (νόμου περί ραδιοφωνίας)
 απαιτούν τη διεξαγωγή υγειονομικών επιθεωρήσεων από (755/1966), το οποίο απαγορεύει τη διαφήμιση που
 κτηνιάτρους ή/και καθόσον απαιτεί τη διεξαγωγή επιθε απευθύνεται σε παιδιά (μόνο στην υπόθεση C-34/95);
 ωρήσεων μετά τη σφαγή ;
 (!) ΕΕ αριθ. L 298 της 17. 10. 1989, σ. 23.
 3 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτη
 μα 2:


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 12ης Δεκεμβρίου 2006 (αίτηση του High Court of Justice (Chancery Division) — Ηνωμένο Βασίλειο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation κατά Commissioners of Inland Revenue
 (Υπόθεση C-374/04) (1)
 (Ελευθερία εγκατάστασης - Ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων - Φόρος εταιριών - Διανομή μερισμάτων - Πίστωση φόρου - Διαφορετική μεταχείριση των μετόχων που είναι κάτοικοι ημεδαπής σε σχέση με αυτούς που είναι κάτοικοι αλλοδαπής - Διμερείς συμβάσεις περί αποφυγής της διπλής φορολογίας)
 (2006/C 331/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation
 κατά
 Commissioners of Inland Revenue
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Justice (Chancery Division) — Εθνική νομοθεσία στον τομέα του φόρου εισοδήματος εταιριών — Παρακράτηση στην πηγή («advance corporation tax») επί των κερδών που διανέμει μια θυγατρική στη μητρική εταιρία — Πίστωση φόρου («tax credit») που έχει ως σκοπό τον συνυπολογισμό της πραγματοποιηθείσας σε προηγούμενο στάδιο παρακρατήσεως — Περιορισμός της υπέρ των φορολογουμένων εφαρμογής της πιστώσεως φόρου μόνο στους κατοίκους ημεδαπής και στους κατοίκους ορισμένων άλλων κρατών μελών με τα οποία έχει συναφθεί σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορολογίας, περιλαμβάνουσα σχετική ρήτρα — Ευθύνη κράτους μέλους λόγω παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου — Τρόπος αποκαταστάσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ δεν απαγορεύουν, σε περίπτωση διανομής μερισμάτων από ημεδαπή εταιρία, να παρέχει ένα κράτος μέλος, στις ημεδαπές εταιρίες δικαιούχους των μερισμάτων, μερική πίστωση του φόρου εταιριών που κατέβαλε η διανέμουσα εταιρία επί των μερισμάτων, αλλά να μην παρέχει τέτοια πίστωση στις εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος δικαιούχους εταιρίες, οι οποίες δεν είναι υπόχρεες φόρου στο πρώτο κράτος για τα μερίσματα αυτά.
 2)
 Τα άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ δεν απαγορεύουν σε ένα κράτος μέλος να μην επεκτείνει το δικαίωμα πίστωσης φόρου, το οποίο προβλέπεται σε ΣΑΔΦ συναφθείσα με άλλο κράτος μέλος υπέρ των εγκατεστημένων στο κράτος αυτό εταιριών που λαμβάνουν μερίσματα από εγκατεστημένη στο πρώτο κράτος εταιρία, σε εταιρίες εγκατεστημένες σε τρίτο κράτος μέλος με το οποίο το πρώτο κράτος έχει συνάψει ΣΑΔΦ μη προβλέπουσα τέτοιο δικαίωμα για τις εγκατεστημένες στο τρίτο κράτος εταιρίες.
 (1) ΕΕ C 273 της 6.11.2004.


text:
 10.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/34
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 4 Ιουλίου 2011 — SICAV KBC Select Immo κατά Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 (Υπόθεση C-342/11)
 2011/C 269/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal administratif de Montreuil
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: SICAV KBC Select Immo
 Καθού: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, στο πλαίσιο της επίδικης διαδικασίας αξιολογήσεως, να λαμβάνεται υπόψη, εκτός από την κατάσταση των ΟΣΕΚΑ, και εκείνη των μεριδιούχων των ΟΣΕΚΑ;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί το επίδικο μέτρο της επιβολής φόρου παρακρατούμενου στην πηγή να θεωρηθεί ως συμβατό προς την αρχή της ελεύθερης κινήσεως των κεφαλαίων;


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/14
 Προσφυγή της 5ης Απριλίου 2012 — Microsoft κατά ΓΕΕΑ — Sky IP (SKYDRIVE)
 (Υπόθεση T-153/12)
 2012/C 184/26
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Microsoft Corp. (Redmond, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: A. Carboni και J. Colbourn, Solicitors)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sky IP International Ltd (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Ιανουαρίου 2012 στην υπόθεση R 2293/2010-1, και να αναπέμψει την αίτηση στο ΓΕΕΑ για να προβεί στην καταχώριση του σήματος· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και κάθε παρεμβαίνοντα στην παρούσα προσφυγή να φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στην παρούσα διαδικασία καθώς και στη διαδικασία προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 2293/2010-1 και ενώπιον του πρώτου τμήματος ανακοπών στην υπόθεση B 1 371 501.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SKYDRIVE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 35 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6452411
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3203411 κοινοτικό λεκτικό σήμα «SKY», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 35, 38 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, διότι η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τον κίνδυνο συγχύσεως ήταν εσφαλμένη. Περαιτέρω ή επικουρικώς, το τμήμα προσφυγών δεν προέβη σε ορθή σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/22
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — Mische κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-93/05) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Διορισμός - Πρόσληψη και ταυτόχρονη μετάταξη σε άλλο όργανο - Κατάταξη σε βαθμό κατ’ εφαρμογήν των νέων, λιγότερο ευνοϊκών κανόνων - Παραδεκτό της προσφυγής - Συμφέρον προς άσκηση της προσφυγής - Καθυστερημένη άσκηση)
 2012/C 138/40
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Harald Mische (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικά G. Vandersanden και L. Levi, δικηγόροι, στη συνέχεια R. Holland, B. Maluch και J. Mische, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: K. Zejdová και L. G. Knudsen)
 Προσφεύγον υπέρ του καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Arpio Santacruz και I. Šulce)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό Α*6 κατόπιν διαγωνισμού δημοσιευθέντος πριν από την έναρξη της ισχύος του νέου κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, κατ’ εφαρμογήν των λιγότερο ευνοϊκών διατάξεων του κανονισμού αυτού (άρθρο 12 του παραρτήματος ΧΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 723/2004 για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων), και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 3)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρεμβαίνον, φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 315 της 10.12.2005, σ. 15 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό υποθέσεως Τ-365/05 και μεταβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 9.10.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 338/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 27 Ιουνίου 2017 — Stefano Liberato κατά Luminita Luisa Grigorescu
 (Υπόθεση C-386/17)
 (2017/C 338/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Stefano Liberato
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Luminita Luisa Grigorescu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Επιδρά η παράβαση των κανόνων περί εκκρεμοδικίας, οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 19, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 (1), μόνο στον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας, με επακόλουθη εφαρμογή του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003, ή μπορεί αντιθέτως η εν λόγω παράβαση να εμποδίζει την αναγνώριση, στο κράτος μέλος του οποίου το δικαστήριο επιλήφθηκε πρώτο, της αποφάσεως που εκδόθηκε στο κράτος μέλος του οποίου το δικαστήριο επιλήφθηκε δεύτερο, για λόγους δικονομικής δημόσιας τάξεως, λαμβανομένου υπόψη ότι το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 παραπέμπει μόνο στους κανόνες που καθορίζουν τη διεθνή δικαιοδοσία και περιέχονται στα άρθρα 3 έως 14 και όχι στο άρθρο 19;
 2)
 Αντιβαίνει ερμηνεία του άρθρου 19 του κανονισμού 2201/2003, κατά την οποία αυτό νοείται μόνο ως κανόνας καθορισμού της διεθνούς δικαιοδοσίας, στην έννοια της εκκρεμοδικίας κατά το δίκαιο της Ένωσης καθώς και στη λειτουργία και στον σκοπό της ρυθμίσεως, η οποία αποβλέπει στον καθορισμό συνόλου κανόνων δικονομικής δημόσιας τάξεως, από τους οποίους δεν χωρεί παρέκκλιση, για τη διασφάλιση της δημιουργίας κοινού χώρου χαρακτηριζόμενου από την αμοιβαία εμπιστοσύνη και την καλόπιστη δικονομική συμπεριφορά μεταξύ των κρατών μελών, εντός του οποίου μπορεί να λειτουργεί η αυτόματη αναγνώριση και η ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ. 1).


text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/24
 Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2016 — Sensi Vigne & Vini κατά EUIPO — El Grifo (CONTADO DEL GRIFO)
 (Υπόθεση T-434/16)
 (2016/C 350/30)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sensi Vigne & Vini Srl (Lamporecchio, Ιταλία) (εκπρόσωπος: F. Caricato, avvocato)
 Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: El Grifo, SA (San Bartolomé de Lanzarote, Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της ΕΕ το οποίο περιλαμβάνει τα λεκτικά στοιχεία «CONTADO DEL GRIFO» — Υπ’ αριθ. 12 097 416 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Μαΐου 2016 στην υπόθεση R 2218/2015-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να μεταρρυθμίσει εξ ολοκλήρου την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή, αποφαινόμενο υπέρ της υπ’ αριθ. 12097416 αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος της ΕΕ, η οποία κατατέθηκε στις 28.8.2013 για προϊόντα υπαγόμενα στην κλάση 33·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα της ενώπιόν του διαδικασίας.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 1.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 431/34
 Προσφυγή της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 — Krka κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-684/14)
 (2014/C 431/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Krka Tovarna Zdravil d.d. (Novo Mesto, Σλοβενία) (εκπρόσωποι: T. Ilešič και M. Kocmut, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 4955 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, στην υπόθεση AT.39612 — Perindopril (Servier), η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 11 Ιουλίου 2014, καθόσον την αφορά, ιδίως τα άρθρα 4, 7, παράγραφος 4, στοιχείο α', και τα άρθρα 8 και 9 της αποφάσεως αυτής,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και λοιπά έξοδα της προσφεύγουσας τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση αυτή, και
 —
 να διατάξει κάθε άλλο μέτρο που θα κρίνει εύλογο.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν ανέλυσε δεόντως το νομικό, πραγματικό και οικονομικό πλαίσιο της καταστάσεως της προσφεύγουσας.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα και η Servier είναι πραγματικοί ή δυνητικοί ανταγωνιστές, υπό την έννοια του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το εσφαλμένο συμπέρασμα της Επιτροπής κατά το οποίο ο φιλικός διακανονισμός σχετικά με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας μεταξύ της προσφεύγουσας και της Servier περιόρισε εξ αντικειμένου τον ανταγωνισμό υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ ερείδεται σε εσφαλμένη ανάλυση των πραγματικών περιστατικών και εσφαλμένη νομική ανάλυση, καθώς και σε εσφαλμένη εφαρμογή των καθιερωμένων αρχών σχετικά με τους εξ αντικειμένου περιορισμούς.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμά της άμυνας καθόσον δεν εξέτασε κατά τρόπο συνεπή τη σύμβαση εκχωρήσεως και εκμεταλλεύσεως και υπέπεσε σε πλάνη καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σύμβαση αυτή συνιστά περιορισμό του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συμφωνίες μεταξύ της προσφεύγουσας και της Servier περιόρισαν τον ανταγωνισμό ως εκ του αποτελέσματος υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
 6.
 Με τον έκτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε δεόντως τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 19ης Απριλίου 2007 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 (Υπόθεση C-134/04) (1)
 (Αλιεία - Κανονισμός (ΕΚ) 2287/2003 περί καθορισμού των ποσοστώσεων αλιευμάτων μεταξύ κρατών μελών - Πράξη προσχωρήσεως της Ισπανίας - Λήξη της μεταβατικής περιόδου - Απαίτηση σχετικής σταθερότητας - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Νέες δυνατότητες αλιείας)
 (2007/C 96/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: M. A. Sampol Pucurull και E. Braquehais Conesa)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Florindo Gijón και G. Ramos Ruano)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και S. Pardo Quintillán)
 Αντικείμενο
 Μερική ακύρωση του κανονισμού (EΚ) 2287/2003 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2003, περί καθορισμού, για το 2004, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων (ΕΕ L 344, σ. 1), κατά το μέρος που οι νέες αλιευτικές δυνατότητες για τη Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα κατανεμήθηκαν χωρίς να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα της Ισπανίας, παρά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου — Δυσμενής διάκριση — Εφαρμογή του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (EΚ) 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΕΕ L 358, σ. 59)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2004.


text:
αριθ . C 119/2 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13 . 5 . 95
 εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ The ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 Queen και Secretary of State for the Home Department ex της 30ής Μαρτίου 1995
 parte: Evans Médical Ltd και Macfarlan Smith Ltd, υποστη
 ριζομένου από την Generics (UK) Ltd, η έκδοση προδικα στην υπόθεση C-65/93: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά
 στικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία, αφενός, των Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (] )
 άρθρων 30, 36 και 234 της συνθήκης ΕΚ και, αφετέρου , της (Άρθρο 43 της σννθήκης ΕΚ — Υποχρέωση διαβουλεύσεως
 οδηγίας 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου με το Κοινοβούλιο)
 1976 περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβά (95/C 119/03)
 σεων κρατικών προμηθειών (2), όπως τροποποιήθηκε από
 την οδηγία 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 1988 (3), το Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 Iglesias, Πρόεδρο, F. A. Schockweiler και P. J. G. Kapteyn, σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και
 προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη , J. L. του Πρωτοδικείου»)
 Murray (εισηγητή) και D. A. O. Edward, δικαστές· γενικός
 εισαγγελέας: C. O. Lenz· γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος Στην υπόθεση C-65/93, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσω
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 28 Μαρτίου 1995 απόφαση με το ποι: Jorge Campinos, Christian Pennera και Kieran Bradley)
 εξής διατακτικό: κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι:
 Jean-Claude Piris και Yves Crétien), υποστηριζομένου από το
 1 . Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ έχει εφαρμογή επί εθνικής Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 πρακτικής συνιστάμενης στην απαγόρευση της εισαγω Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: J. E. Collins, του τμήματος Treasury
 γής ναρκωτικών τα οποία εμπίπτουν στην ενιαία σύμβαση Solicitor, και Peter Duffy, barrister), που είχε ως αντικείμενο
 του 1961 περί ναρκωτικών και μπορούν να διατίθενται προσφυγή με την οποία ζητήθηκε η ακύρωση του κανονισμού
 στο εμπόριο δυνάμει αυτής. (ΕΟΚ) αριθ. 3917/92 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου
 1992 για την παράταση , κατά το 1993, της εφαρμογής των
 κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ . 3831/90, (ΕΟΚ) αριθ . 3832/90,
 2. Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι ένα (ΕΟΚ) αριθ . 3833/90, (ΕΟΚ) αριθ. 3834/90, (ΕΟΚ)
 κράτος μέλος οφείλει να διασφαλίζει την πλήρη αποτε αριθ . 3835/90 και (ΕΟΚ) αριθ. 3900/91 , για την εφαρμογή των
 λεσματικότητα αυτής της διατάξεως, μη εφαρμόζοντας γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων, κατά το έτος
 αντίθετη εθνική πρακτική, εκτός αν η πρακτική αυτή είναι 1991 , σε ορισμένα προϊόντα, καταγωγής των αναπτυσσόμε
 αναγκαία για τη διασφάλιση της εκπληρώσεως, από το νων χωρών, και για τη συμπλήρωση του καταλόγου των
 οικείο κράτος μέλος, υποχρεώσεων έναντι τρίτων κρατών δικαιούχων των προτιμήσεων αυτών (2), το Δικαστήριο,
 που απορρέουν από σύμβαση συναφθείσα πριν τεθεί σε συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, F. A.
 ισχύ η συνθήκη ΕΚ ή πριν προσχωρήσει το εν λόγω Schockweiler, P. J. G. Kapteyn (εισηγητή ) και C. Gulmann,
 κράτος μέλος. προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N. Κακούρη , J. C.
 Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P.


text:
3 . Εθνική πρακτική που συνίσταται στην άρνηση χορηγή Puissochet και G. Hirsch, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 σεως αδείας εισαγωγής ναρκωτικών προερχομένων από G. Tesauro, γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κυρία
 άλλο κράτος μέλος δεν εμπίπτει στην παρέκκλιση του υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 30 Μαρτίου 1995 από
 άρθρου 36 της συνθήκης ΕΚ, όταν τη δικαιολογεί η φαση με το ακόλουθο διατατικό:
 ανάγκη διασφαλίσεως της επιβιώσεως μιας επιχειρήσεως,
 αλλά, αντιθέτως, εμπίπτει στην παρέκκλιση αυτή, όταν η 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 προστασία της υγείας και της ζωής των προσώπων 2. Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά
 απαιτεί τη διασφάλιση σταθερού εφοδιασμού σε ναρκω έξοδα. Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και
 τικά για ουσιώδεις ιατρικούς σκοπούς, o σκοπός δε αυτός Βόρειας Ιρλανδίας θα φέρει τα έξοδά του.
 δεν μπορεί να επιτευχθεί το ίδιο αποτελεσματικά με μέτρα
 λιγότερο περιοριστικά του ενδοκοινοτικού εμπορίου. (!) EE αριθ. C 105 της 16. 4. 1993.
 (2) ΕΕ αριθ. L 396 της 31 . 12. 1992, σ. 1 .
 4. H οδηγία 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμ
 βρίου 1976 περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως
 συμβάσεων κρατικών προμηθειών, όπως τροποποιήθηκε ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 με την οδηγία 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου της22ας Μαρ της 23ης Μαρτίου 1995
 τίου 1988 έχει την έννοια ότι επιτρέπει στους αναφερομέ
 νους σ' αυτήν οργανισμούς, οι οποίοι επιθυμούν να στην υπόθεση C-458/93: Ποινική δίκη κατά
 αποκτήσουν διαμορφίνη, να συνάπτουν τη σύμβαση Mostafa Saddik (')
 προμηθείας λαμβάνοντας υπόψη την ικανότητα των (Απαράδεκτο)
 διαγωνιζομένων επιχειρήσεων να διασφαλίσουν κατά (95/C 119/04)
 τρόπο ασφαλή και ανελλιπή τον εφοδιασμό του οικείου
 κράτους μέλους. (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο
 O ) EE αριθ . C 222 της 18. 8. 1993 .
 (2) ΕΕ αριθ. L 13 της 15. 1 . 1977, σ. 1 , ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001 , σ. 24. σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και
 (3 ΕΕ αριθ . L 127 της 20. 5 . 1988, σ. 1 . του Πρωτοδικείου»)
 Στην υπόθεση C-458/93 , που έχει ως αντικείμενο αίτηση της
 Pretura circondariale di Roma προς το Δικαστήριο, κατ'
 ---pagebreak--- 13 . 5 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 119/3
 εφαρμογήν του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεων που
 ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί υπέβαλε το Corte di Appello di Ancona, πολιτικό τμήμα, με
 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Mostafa Saddik, η διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση Amminis
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των trazione delle Finanze dello Stato κατά Foods Import srl
 άρθρων 3 , 9, 30, 37 , 85 , 86, 87, 88 και 90 της συνθήκης ΕΚ, το (Υπόθεση C-38/95)
 Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 Πρόεδρο, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (95/C 119/06
 και P. Jann, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, K. N.
 Κακούρη, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray,
 D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (εισηγητή), G. Hirsch και H. Με διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη


text:
Ragnenalm, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 23 Μαρτίου 1995 διάταξη στις 16 Φεβρουαρίου 1995, το Corte di Appello di Ancona,
 με το ακόλουθο διατακτικό: πολιτικό τμήμα, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Amminis
 trazione delle Finanze dello Stato και Foods Import srl, που
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 H αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 υποβλήθηκε από την Pretura circondariale di Roma, με
 διάταξη της 24ης Νοεμβρίου 1993, είναι απαράδεκτη.
 1 . Είναι περιοριστική ή απλώς ενδεικτική η απαρίθμηση που
 περιέχεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3796/81 του
 0 ) EE αριθ. C 76 της 12. 3. 1994. Συμβουλίου της 29ης Δεκεμβρίου 1991 Q όπου στο έκτο
 παράρτημα, περιλαμβάνεται το κεφάλαιο 3 του δασμολο
 γίου και αναφέρονται, στη διάκριση 03.02. Α.1 , οι βακα
 λάοι και, στη διάκριση 03.02. Α.2, τα φιλέτα βακαλάων, με
 ειδικότερη αναφορά των gadus morhua, boreogadus saida
 και gadus ogac, απαρίθμηση που επαναλαμβάνεται στον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3383/83 του Συμβουλίου της
 4ης Νοεμβρίου 1983 (2) και εμπίπτει επομένως στην
 ανωτέρω απαρίθμηση o βακαλάος του οποίου το επιστη
 μονικό όνομα είναι Molva;
 Αίτηση αναιρέσεως, που υποβλήθηκε στις 16 Ιανουαρίου
 1995, από τις Transacciones Marítimas, SA (Tramasa),
 Makupesca, SA, και Recursos Marinos, SA, κατά της διατά 2. Σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι η
 ξεως της 26ης Οκτωβρίου 1994 του Προέδρου του Πρωτο απαρίθμηση αυτή είναι περιοριστική: εφαρμόζεται το
 δικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις συνεκδικασθεί άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3796/81 του
 σες υποθέσεις Τ-231/94 R, Τ-232/94 R και Τ-234/94 R μεταξύ
 Συμβουλίου της 29ης Δεκεμβρίου 1981 το οποίο προβλέ
 των Transacciones Marítimas, SA (Tramasa), Makupesca, SA, πει την αναστολή των δασμών του δασμολογίου , μόνο στα
 και Recursos Marinos, SA και της Επιτροπής των τρία υποείδη βακαλάων που αναφέρονται στο σημείο 1
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στον gadus morhua, στον boreogadus saida και στον
 (Υπόθεση C-12/95 P) gadus ogac) και όχι και στα άλλα υποείδη, όπως είναι το
 (95/C 119/05 ) υποείδος Molva;
 Οι Transacciones Marítimas, SA (Tramasa), Makupesca, SA, 3 . Όποια και αν είναι η απάντηση στα ανωτέρω: πρέπει
 και Recursos Marinos, SA, εκπροσωπούμενες από τους το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 Santiago Martinez Lage, Rafaël Allendesalazar Corcho και αριθ . 1697/79 της 24ης Ιουλίου 1979 (3) το οποίο προβλέπει
 Javier Vias Alonso, δικηγόρους Μαδρίτης, με αντίκλητο στο το δικαίωμα του οφειλέτη να αντιτάσσεται στην εκ των
 Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand Rue, υστέρων είσπραξη (βλ. απόφαση ΔΕΚ της 22ας Οκτω
 υπέβαλαν στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις βρίου 1987, Συλλογή 1987, σ. 4199), να εφαρμοστεί και
 16 Ιανουαρίου 1995 αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως στην προκειμένη περίπτωση , στην οποία οι δασμοί δεν ει
 του Προέδρου του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο σπράχθηκαν λόγω της παραλείψεως του τελωνείου , αν
 τήτων στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-231/94 R, Τ-232/ ληφθεί συγχρόνως υπόψη η συμπεριφορά του καθ ' υπό
 94 R και Τ-234/94 R μεταξύ των Transacciones Marítimas,


text:
SA θεση οφειλέτη , o οποίος είχε τηρήσει για την τελωνειακή
 (Tramasa), Makupesca, SA, και Recursos Marinos, SA και της διασάφηση όλες τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθε
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. σίας;
 (') ΕΕ αριθ. L 79 της 31 . 12. 1981 , σ. 1 .
 Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ (2) ΕΕ αριθ. L 313 της 14ης Νοεμβερίου 1993, σ. 1 [πρόκειται για τον
 κών Κοινοτήτων, της 7ης Μαρτίου 1995, η αίτηση αναιρέσεως κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3333/83 και όχι για τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 απορρίφθηκε και οι αιτούσες καταδικάστηκαν στο σύνολο αριθ. 3383/83, όπως αναφέρεται στο προδικαστικό ερώτημα].
 των δικαστικών εξόδων. (3) EE ειδ . EXÔ . 02/007 , o. 254.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 19ης Απριλίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-72/06) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2003/9/ΕΚ - Πολιτική ασύλου - Αιτούντες άσυλο - Υποδοχή - Ελάχιστες απαιτήσεις - Μη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2007/C 96/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Κοντού-Durande και C. O'Reilly)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Ν. Δαφνίου)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλων των αναγκαίων διατάξεων προς συμμόρφωση με την οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (EE L 31, σ. 18)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 26 της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 74 της 25.3.2006.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/26
 Προσφυγή της 31ης Ιουλίου 2015 — European Dynamics Luxembourg κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων
 (Υπόθεση T-441/15)
 (2015/C 328/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: European Dynamics Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE (Αθήνα, Ελλάδα), European Dynamics Belgium SA (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: Ι. Αμπαζής και Μ. Σφυρή, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), η οποία τους γνωστοποιήθηκε με το από 04/06/2015 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Διευθύντριας Πόρων της Τεχνολογίας της Πληροφορίας και με την οποία ο ΕΟΦ απέρριψε δύο από τους υποψηφίους, τους οποίους υπέβαλαν οι προσφεύγουσες μετά το υπ’αριθμ. SC001 Αίτημα για Παροχή Υπηρεσιών (Request Form for Services) στα πλαίσια της συμφωνίας-πλαίσιο ΕΜΑ/2012/10/ICT·
 —
 να υποχρεωθεί ο ΕΟΦ να αποκαταστήσει τη ζημία των προσφευγουσών για την ευκαιρία που απώλεσαν να συνάψουν επιμέρους σύμβαση για Διαχειριστή Έργου (Project Manager) δυνάμει τoυ υπ’αριθμ. SC001 Αιτήματος για Παροχή Υπηρεσιών (Request Form for Services), την οποία αποτιμούν ex aequo et bono σε οκτώ χιλιάδες ευρώ (8 000,00 ευρώ), εντόκως από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως ή σε όποιο άλλο ποσό κρίνει το Δικαστήριό· και
 —
 να καταδικασθεί ο ΕΟΦ στο σύνολο της δικαστικής δαπάνης των προσφευγουσών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί κατά το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, διότι αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας που διέπει τις δημόσιες συμβάσεις. Πιο συγκεκριμένα, η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε τους υποψηφίους των προσφευγουσών λόγω μη πιστοποίησης στη μεθοδολογία PRINCE2, κριτήριο που δεν είναι ούτε πρόσφορο ούτε αναγκαίο και ως εκ τούτου αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας στις δημόσιες συμβάσεις.
 Ως εκ τούτου, ο ΕΟΦ προέβη σε κατάφωρη παραβίαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου (άρθρο 102, παράγραφος 1, του Δημοσιονομικού Κανονισμού), που αποσκοπεί στην απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες προκαλώντας ζημία στις προσφεύγουσες, αφού απώλεσαν την ευκαιρία σύναψης επιμέρους συμβάσεως για Διαχειριστή Έργου (Project Manager), ώστε και συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αποκατάσταση ζημίας των προσφευγουσών.


text:
 16.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/19
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 3 Μαΐου 2016 — Glencore Grain Hungary Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
 (Υπόθεση C-254/16)
 (2016/C 296/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Glencore Grain Hungary Kft.
 Καθής: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112 (1) την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό εθνική ρύθμιση, η οποία προβλέπει ότι η προθεσμία για την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου του ΦΠΑ παρατείνεται μέχρι την ημερομηνία παραδόσεως του πρακτικού που καταρτίσθηκε κατόπιν ελέγχου, στην περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο της διαδικασίας φορολογικού ελέγχου που κινήθηκε εντός των τριάντα ημερών από την παραλαβή της αιτήσεως επιστροφής, επιβάλλεται στον υποκείμενο στον φόρο πρόστιμο λόγω μη εκπληρώσεως των υποχρεώσεών του;
 2)
 Αντιβαίνει προς το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112, λαμβανομένων υπόψη των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας και της αναλογικότητας, εθνική ρύθμιση η οποία, σε περίπτωση καταβολής ποσού με καθυστέρηση, αποκλείει την πληρωμή τόκων υπερημερίας εάν, στο πλαίσιο του ελέγχου σχετικά με τη καταβολή του ποσού αυτού, η αρχή επέβαλε πρόστιμο στον υποκείμενο στον φόρο λόγω μη τηρήσεως της υποχρεώσεως συνεργασίας, παρά το γεγονός ότι ο έλεγχος, ο οποίος διήρκεσε επί πλείονα έτη, παρατάθηκε για λόγους που δεν οφείλονται κυρίως στον υποκείμενο στον φόρο;
 3)
 Έχει το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112 και η αρχή της αποτελεσματικότητας την έννοια ότι το αίτημα καταβολής τόκων σχετικά με φόρους που παρακρατήθηκαν και δεν επιστράφηκαν κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης είναι δικαίωμα το οποίο απορρέει άμεσα από το ίδιο το δίκαιο της Ένωσης, ούτως ώστε η διαπίστωση ότι συντρέχει παραβίαση του δικαίου της Ένωσης και ότι ο φόρος δεν επιστράφηκε αρκεί για να προβληθεί δικαίωμα για τόκους ενώπιον των δικαστηρίων και των λοιπών αρχών των κρατών μελών;
 4)
 Στην περίπτωση που το αιτούν δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τις απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα, κατέληγε, στη διαφορά της κύριας δίκης, ότι η εθνική ρύθμιση του κράτους μέλους είναι αντίθετη προς το άρθρο 183 της οδηγίας ΦΠΑ, θα ενεργούσε σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης εάν θεωρούσε ότι η άρνηση καταβολής τόκων υπερημερίας που εμπεριέχεται στις αποφάσεις των αρχών των κρατών μελών αντιβαίνει προς το άρθρο 183 της οδηγίας ΦΠΑ;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


text:
 17.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 355/18
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — Heijmans κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-360/06) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ολλανδική αγορά της πίσσας οδοποιίας - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Καταλογισμός της παραβάσεως)
 2012/C 355/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Heijmans NV (Rosmalen, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Smeets και A. Van den Oord, στη συνέχεια M. Smeets, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Bouquet και A. Nijenhuis, επικουρούμενοι αρχικώς από τους F. Wijckmans, F. Tuytschaever και L. Gyselen, δικηγόρους, στη συνέχεια A. Bouquet, A. Nijenhuis και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τους F. Wijckmans και F. Tuytschaever, δικηγόρους)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 4090 τελικό της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με τη διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 (ΕΚ) [Υπόθεση COMP/F/38.456 — Πίσσα (Κάτω Χώρες)] ως προς την προσφεύγουσα και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που της επιβλήθηκε με την εν λόγω απόφαση.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Heijmans NV στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 20 της 27.1.2007.


text:
 20.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/10
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf με διάταξη της 6ης Ιουνίου 2005 στην υπόθεση Metro International GmbH κατά Hauptzollamt Düsseldorf
 (Υπόθεση C-245/05)
 (2005/C 205/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 6ης Ιουνίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Ιουνίου 2005, το Finanzgericht Düsseldorf, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Metro International GmbH και Hauptzollamt Düsseldorf, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Είναι ανίσχυρος ο κανονισμός (ΕΚ) 2398/97 του Συμβουλίου (1), της 28ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν εκ του λόγου ότι ούτε στις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού αυτού ούτε στις αιτιολογικές σκέψεις του προϊσχύσαντος κανονισμού (ΕΚ) 1069/97 της Επιτροπής της 12ης Ιουνίου 1997 για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν αναφέρεται η εφαρμογή του «Zeroing» κατά την αναζήτηση του σταθμισμένου μέσου όρου περιθωρίου ντάμπινγκ;
 (1) ΕΕ L 332, σ. 1


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2012 — Kraft Foods Global Brands κατά ΓΕΕΑ — fenaco (SUISSE PREMIUM)
 (Υπόθεση T-60/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SUISSE PREMIUM - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα Premium - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Απόρριψη της ανακοπής - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 200/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kraft Foods Global Brands LLC (Northfield, Illinois, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: M. de Justo Bailey, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Manea)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: fenaco Genossenschaft (Βέρνη, Ελβετία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 522/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Kraft Foods Global Brands LLC και fenaco Genossenschaft.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Kraft Foods Global Brands LLC στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 103 της 2.4.2011.


text:
 25.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 186/34
 Προσφυγή της 13ης Απριλίου 2011 — ZZ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση F-44/11)
 2011/C 186/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: ZZ (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, avocat)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα καταβολής ποσού από την καθής στον προσφεύγοντα προς αποκατάσταση της ζημίας που ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της πρωτοβουλίας του ιατρού-συμβούλου της Επιτροπής να ζητήσει ορισμένες πληροφορίες από τον θεράποντα ιατρό του προσφεύγοντος.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να κηρύξει εκ του νόμου ανυπόστατη την απόφαση περί απορρίψεως του περιλαμβανόμενου στο σημείωμα της 6ης Μαρτίου 2010 αιτήματος, ή, επικουρικώς, να την ακυρώσει, ανεξαρτήτως της μορφής της·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να κηρύξει εκ του νόμου ανυπόστατη ή, επικουρικώς, να ακυρώσει, ανεξαρτήτως της μορφής της, την πράξη με την οποία η καθής απέρριψε την από 3 Σεπτεμβρίου 2010 διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να διαπιστώσει ότι ο Dr M., τότε υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: (α) ζήτησε από τον Dr U. να του γνωστοποιήσει αν ο προσφεύγων «ελάμβανε την περίοδο εκείνη ψυχοφαρμακευτική αγωγή (νευροληπτικά, αντικαταθλιπτικά) και ποια, καθώς και ποια άλλη θεραπεία ακολουθούσε»· (β) πληροφόρησε τον Dr U. ότι, «κατ' εφαρμογήν των κανονιστικών διατάξεων που διέπουν όλους του υπαλλήλους της ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο κ. [ZZ] έχει υπηρεσιακή διεύθυνση στις Βρυξέλλες από 1ης Απριλίου 2002, και όχι πλέον στην Ανγκόλα, κατόπιν αποφάσεως των ιεραρχικώς προϊσταμένων του [...], απόφαση που κοινοποιήθηκε επισήμως στον πελάτη σας»·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να διαπιστώσει τον παράνομο χαρακτήρα καθενός από τα πραγματικά περιστατικά που προκάλεσαν την επίμαχη ζημία και, κατά μείζονα λόγο, του συνόλου των εν λόγω πραγματικών περιστατικών·
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, να κηρύξει παράνομο καθένα από τα πραγματικά περιστατικά που προκάλεσαν την επίμαχη ζημία και, κατά μείζονα λόγο, το σύνολο των εν λόγω πραγματικών περιστατικών·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει αμελλητί στον προσφεύγοντα ποσό 10 000 ευρώ καθώς και τόκους επί του ποσού αυτού με ετήσιο επιτόκιο 10 % και ετήσια κεφαλαιοποίηση από τις 5 Ιουλίου 2010, ή κάθε άλλο ποσό που προκύπτει από τη συνεκτίμηση οποιουδήποτε άλλου στοιχείου που το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης θα κρίνει δίκαιο και πρόσφορο προκειμένου να αποκατασταθεί η ζημία που υπέστη ο προσφεύγων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 20.7.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 236/20
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 21ης Μαΐου 2015 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministre délégué, chargé du budget κατά Marlène Pazdziej
 (Υπόθεση C-349/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Πρωτόκολλο περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 12, δεύτερο εδάφιο - Φόρος εισπραττόμενος υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως τον οποίο οφείλουν πρόσωπα που έχουν την κυριότητα ή την κατοχή κατοικίας εντός των ορίων του οικείου οργανισμού - Ανώτατο όριο - Κοινωνικό μέτρο - Συνυπολογισμός των αποδοχών, των μισθών και των λοιπών αμοιβών που καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση στους υπαλλήλους και στο λοιπό προσωπικό της))
 (2015/C 236/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d’État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ministre délégué, chargé du budget
 κατά
 Marlène Pazdziej
 Διατακτικό
 Το άρθρο 12, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει προσαρτηθεί στις Συνθήκες ΕΕ, ΛΕΕ και ΕΚΑΕ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας για τον προσδιορισμό του ανώτατου ποσού που οφείλεται ως φόρος κατοικίας υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως λαμβάνονται υπόψη, προκειμένου για την ενδεχόμενη μείωση του φόρου αυτού, οι αποδοχές, μισθοί και λοιπές αμοιβές που καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση στους υπαλλήλους της και στο λοιπό προσωπικό της.
 (1) ΕΕ C 372 της 20.10.2014.


text:
Aριθ . C 180/26 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 6. 96
 Αίτηση αναιρέσεως που υποβλήθηκε στις 7 Μαΐου 1996 απο 1 . Έχουν τα άρθρα 59 και 60 της συνθήκης για την ίδρυση της
 τον C. Williams κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το ΕΟΚ την έννοια ότι κωλύουν την εφαρμογή ρυθμίσεως η
 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) οποία εξαρτά την ανάληψη των εξόδων ιατρικών υπηρε
 στις 7 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση T-146/94, C. Williams σιών από την έγκριση του φορέα κοινωνικής ασφαλίσεως
 κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου του ασφαλισμένου στην περίπτωση που οι υπηρεσίες
 (Υπόθεση C-156/96 P) παρέχονται σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος
 της κατοικίας του ασφαλισμένου ;
 (96/C 180/59
 O C. Williams, εκπροσωπούμενος απο τον δικηγόρο Eric 2. Επηρεάζεται η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα αν η
 Boigelot, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο εν λόγω ρύθμιση έχει ως στόχο τη διατήρηση ενός
 Louis Schiltz, 2 , rue du Fort Rheins, άσκησε ενώπιον του ιατρικού και νοσοκομειακού συστήματος ισορροπημένου
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 7 Μαίου και στο οποίο έχουν όλοι πρόσβαση στη συγκεκριμένη
 1996 αναίρεση κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτο περιοχή;
 δικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στις
 7 Μαρτίου 1996 στην υπόθεση Τ-146/94, C. Williams κατά
 Ελεγκτικού Συνεδρίου .
 O αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 Διαγραφή της υποθέσεως C-327/93 (')
 1 . Να κηρύξει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βασι
 (96/C 180/61 )
 μη .
 2 . Κατά συνέπεια : Με διάταξη της 29ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 α) να αναιρέσει εν όλω την απόφαση του Πρωτοδι στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 κείου - γραφή της υποθέσεως C-327/93 (αίτηση του High Court of
 Justice , Queen's Bench Division, για την έκδοση προδικα
 β ) να εκδικάσει την υπόθεση κατ' ουσίαν και, δεχόμενο στικής αποφάσεως): The Queen κατά Secretary of State for
 την προσφυγή του αναιρεσείοντος, να ακυρώσει την the National Héritage , ex parte : 1 ) Continental Télévision
 απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 1994 που κοινοποίησε BVio, 2) Continental Télévision pic και 3 ) Mark Roy Gar
 αυθημερόν δικαστικός επιμελητής, και εφόσον χρει ner .
 ασθεί, να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της 23ης
 Ιανουαρίου 1994 περί απορρίψεως της διοικητικής (•) EE αριθ . C 211 της 5 . 8. 1993 .
 ενστάσεως που υπέβαλε o αναιρεσείων στις 23 Σε
 πτεμβρίου 1993 βάσει του άρθρου 90 παράγραφος 2
 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των
 Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 γ) να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά
 έξοδα των δικών ενώπιον του Πρωτοδικείου και του Διαγραφή της υποθέσεως C-120/94 ( 1 )
 Δικαστηρίου. (96/C 180/62)
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου . O αναιρεσείων εμμένει στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή
 στους ισχυρισμούς και τις αιτιάσεις που προέβαλε ενώπιον της υποθέσεως C- 120/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 του Πρωτοδικείου ('). τήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας.
 (') ΕΕ αριθ . C 146 της 28 . 5 . 1994, σ. 12 . (') EE αριθ . C 174 της 25


text:
. 6.1994.
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε
 το Cour de cassation du Grand Duché de Luxembourg με
 Διαγραφή της υποθέσεως C-145/94 ( 1 )
 απόφαση της 25ης Απριλίου 1996, στην υπόθεση Raymond
 Kohll κατά Union des caisses de maladie (96/C 180/63)
 (Υπόθεση C-158/96)
 Με διάταξη της 13ης Μαρτίου 1996, o Πρόεδρος του Δικα
 (96/C 180/60)
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 Με απόφαση της 25ης Απριλίου 1996, που περιήλθε στη γραφή της υποθέσεως C-145/94 (αίτηση του Juzgado de lo
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Pénal n" 2 de Lleida για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 στις 9 Μαΐου 1996, το Cour de cassation du Grand Duché de σεως): Ποινική δίκη κατά José Antonio Alonso Rubio.
 Luxembourg, στο πλαίσιο της υποθέσεως Raymond Kohll
 κατά Union des caisses de maladie που εκκρεμεί ενώπιον του , (>) EE αριθ . C 202 της 23 . 7. 1994 .
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως επί των ακολούθων ερωτημάτων:


text:
C 70/22 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.3.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Heyland, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (εκπρόσωπος: J. Currall) και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσω-
 της 23ης Ιανουαρίου 2003 ποι: U. Rösslein και L. G. Knudsen), με αντικείμενο την ακύρωση
 της αποφάσεως του Κοινοβουλίου της 28ης Μαΐου 2001 περί
 στην υπόθεση T-181/01, Chantal Hectors κατά Ευρωπαϊκού αρνήσεως εφαρμογής επί της συντάξεως του προσφεύγοντος του
 Κοινοβουλίου ( 1) εφαρμοστέου στους δικαιούχους κοινοτικών συντάξεων κατοίκους
 Γερμανίας συντελεστή δυνάμει του άρθρου 82 του ΚΥΚ, το
 (Υπάλληλοι — Έκτακτοι υπάλληλοι — Πρόσληψη — Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf,
 Αιτιολογία — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αρχή της πρόεδρο, R. M. Moura Ramos και Η. Legal, δικαστές, γραμματέας:
 ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών) H. Jung, εξέδωσε στις 11 ∆εκεμβρίου 2002 διάταξη με το εξής
 διατακτικό:
 (2003/C 70/35)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση T-181/01, Chantal Hectors, κάτοικος Βρυξελλών, (1 ) ΕΕ C 156 της 29.6.2002.
 εκπροσωπούμενη από τους G. Vandersanden και L. Levi, δικηγό-
 ρους, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: H. von
 Hertzen και J. F. de Wachter), με αντικείμενο, αφενός, την
 ακύρωση των αποφάσεων της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων
 πρόσληψης αρχής περί μονιμοποιήσεως του M. B. στη θέση
 υπαλλήλου διοικήσεως ολλανδικής γλώσσας στην πολιτική ομάδα ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος — Ευρωπαίοι ∆ημοκράτες του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και περί απορρίψεως της υποψηφιό-
 τητας της προσφεύγουσας για τη θέση αυτή, και, αφετέρου, την της 16ης Ιανουαρίου 2003
 καταδίκη του Κοινοβουλίου σε αποζημίωση για υλική ζημία και
 χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη που ισχυρίζεται ότι στην υπόθεση T-201/02, Pierre Tomarchio κατά Ελεγκτικού
 υπέστη, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1)
 J. D. Cooke, πρόεδρο, τον R. García-Valdecasas και την P. Lindh,
 δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος (Υπάλληλοι — Άρνηση του αρχικού οργάνου όπου υπηρέ-
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 23 Ιανουαρίου 2003 απόφαση με το τησε ένας υπάλληλος να προβεί σε βαθμολογική ανακατά-
 ακόλουθο διατακτικό: ταξή του — Προσφυγή ακυρώσεως κατά του οργάνου
 στο οποίο αυτός μετατάχθηκε — Απαράδεκτο)
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 (2003/C 70/37)
 2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική)
 ( 1) ΕΕ C 303 της 27.10.2001.
 Στην υπόθεση T-201/02, Pierre Tomarchio, πρώην υπάλληλος
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Νancy (Γαλλία), εκπροσω-
 πούμενος από τον δικηγόρο Ν. Lhoëst, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J.-M. Stenier και P. Giusta), με αντικεί-
 μενο αίτημα ακυρώσεως της από 26 Φεβρουαρίου 2002 πράξεως
 της 11ης ∆εκεμβρίου 2002 του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικής με αίτηση του προσφεύγοντος
 περί βαθμολογικής ανακατατάξεώς του, το Πρωτοδικείο (πρώτο
 στην υπόθεση T-82/02, Wolf-Dieter Yorck von τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, R. M. Moura
 Wartenburg κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( 1) Ramos και Η. Legal, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις
 16 Ιανουαρίου 2003 την ακόλουθη διάταξη:
 (Υπάλληλοι — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Προ-
 δήλως απαράδεκτο) 1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (2003/C