text:
7.6.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/17
 Ο υπήκοος αυτός τρίτης χώρας δεν οφείλει να αποδείξει κανέναν Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 αυτοτελή λόγο προκειμένου να εισέλθει και να διαμείνει στην
 επικράτεια. Έλκει το δικαίωμά του — ως αντικείμενο του 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, περιλαμβά-
 κοινοτικού δικαίου — από το δικαίωμα του κοινοτικού υπηκόου, νοντας στους όρους διαφόρων μειοδοτικών διαγωνισμών, οι
 ούτως ώστε η υποβολή του σε διατυπώσεις πριν από την είσοδο οποίοι προκηρύχθηκαν από το Ιnstituto Nacional de la
 σε κράτος μέλος να ισοδυναμεί όχι μόνο με περιορισμό του Salud (Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας) για την παροχή υπηρεσιών
 (παρεπόμενου) δικαιώματός του, αλλά επίσης με περιορισμό του θεραπείας αναπνευστικών προβλημάτων κατ' οίκον, κριτήρια
 κύριου δικαιώματος του κοινοτικού υπηκόου. προεπιλογής, αξιολογήσεως και προτιμήσεως σε περίπτωση
 ισοβαθμίας, όπως το να διαθέτουν οι συμμετέχοντες, κατά
 το χρόνο της υποβολής της προσφοράς, συγκεκριμένες
 Η Επιτροπή υπογραμμίζει επίσης ότι, σύμφωνα με το γενικό ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στο ισπανικό έδαφος ή εντός
 ακτίνας 1000 χλμ., καθώς και γραφεία εξυπηρετήσεως του
 σύστημα του κοινοτικού καθεστώτος για την έκδοση αδειών
 κοινού σε συγκεκριμένα σημεία ή το να ασκούν ήδη κατά
 διαμονής, και, συγκεκριμένα, δυνάμει του άρθρου 5 της
 οδηγίας 64/221, το κράτος μέλος πρέπει να λάβει την απόφαση τον χρόνο υποβολής της προσφοράς τις συγκεκριμένες
 δραστηριοτήτες, παρέβη τις υποχρέωσεις που υπέχει από τα
 για τη χορήγηση άδειας διαμονής εντός συντομοτάτης προθεσμίας,
 άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ,
 το αργότερο εντός έξι μηνών από της αιτήσεως, υπό την έννοια ότι
 η μέγιστη αυτή προθεσμία των έξι μηνών λαμβάνεται υπόψη μόνο
 στις περιπτώσεις στις οποίες, κατά την εξέταση της αιτήσεως, 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 ανακύπτουν λόγοι δημοσίας τάξεως. έξοδα.
 ( 1) (ΕΟΚ) του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταρ- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 γήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των εργαζομέ-
 νων των κρατών μελών και των οικογενειών τους στο εσωτερικό της
 Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 43).
 ( 2) του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1973, περί καταργήσεως των
 Η Επιτροπή φρονεί ότι οι όροι των διαγωνισμών που αποτελούν
 περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των υπηκόων των κρατών αντικείμενο της παρούσας προσφυγής εισάγουν δυσμενείς διακρί-
 μελών στο εσωτερικό της Κοινότητας στον τομέα της εγκαταστάσεως σεις και ότι δεν δικαιολογούνται από κανένα σπουδαίο λόγο
 και της παροχής υπηρεσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 144). γενικού συμφέροντος, ή παραβιάζουν την αρχή της αναλογικό-
 ( 3) του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με το δικαίωμα τητας.
 διαμονής των μισθωτών και μη μισθωτών εργαζομένων που έχουν
 παύσει την επαγγελματική τους δραστηριότητα (ΕΕ L 180 της
 13.07.1990, σ. 28).
 ( 4) του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού
 των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών,
 τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας
 ασφαλείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16).
 Αίτηση αναιρέσεως του Jan Pflugradt κατά της από 7 Απρι-
 λίου 2003 διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στην υπόθεση Τ-83/02, Jan
 Pflugradt κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που


text:
ασκή-
 θηκε στις 7 Απριλίου 2003
 (Υπόθεση C-159/03 P)
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά (2003/C 135/25)
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου
 2003
 O Jan Pflugradt, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Dr. Norbert
 (Υπόθεση C-158/03) Pflüger, Kaiserstrasse 44, D-60329 Φρανκφούρτη επί του Μάιν,
 με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 7 Απριλίου
 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (2003/C 135/24) αίτηση αναιρέσεως κατά της από 7 Απριλίου 2003 διατάξεως του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στην
 υπόθεση Τ-83/02, Jan Pflugradt κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής
 Τράπεζας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Gregorio Valero Jordana και Klaus Wiedner, μέλη της Ο αναιρεσείων ζητεί από το ∆ικαστήριο, αφού αναιρέσει την
 Νομικής της Υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη:
 άσκησε στις 7 Απριλίου 2003 προσφυγή ενώπιον του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας. 1. να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
 ---pagebreak--- C 135/18 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.6.2003
 2. να ακυρώσει την από 28 Φεβρουαρίου 2002 όχληση της Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 αναιρεσιβαλλομένης (ΕΚΤ)· βαλε η Commission de conciliation et d’expertise
 douanière (Γαλλία), με απόφαση της 18ης Μαρτίου 2003
 στην υπόθεση Αdministration des douanes κατά Sociétés
 3. να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα. CAFOM και SAMSUNG Electronics France
 (Υπόθεση C-161/03)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (2003/C 135/26)
 Το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγνόησε ότι η
 προσβληθείσα πράξη είναι μέτρο που συνεπάγεται επιβαρύνσεις,
 κατά του οποίου χωρεί ένδικο μέσο σύμφωνα με το άρθρο 42,
 παράγραφος 1, των Conditions of Employment for Staff of the
 EZB. Με απόφαση της 18ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 8 Απριλίου 2003, η Commission de conciliation et d’expertise
 douanière, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Αdministration des
 douanes και Sociétés CAFOM και SAMSUNG Electronics France
 Παρά τα όσα διαπιστώνονται με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, που εκκρεμεί ενώπιόν της, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 η προσβληθείσα πράξη δεν είναι απλώς προπαρασκευαστική στο προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 πλαίσιο μίας περιλαμβάνουσας περισσότερα στάδια διαδικασίας,
 και στο πέρας της οποίας είναι δυνατή καταγγελία. Αντιθέτως, η
 προσβληθείσα πράξη συνιστά άμεση παραβίαση α) του γενικού
 δικαιώματος στην προσωπικότητα και β) της νομικής θέσεως 1) Πρέπει το άρθρο 27 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 που έχει
 του προσφεύγοντος από απόψεως προστασίας των προσωπικών επισυναφθεί στη Συμφωνία ΕΚ-Ουγγαρίας, της 13ης Μαρτίου
 δεδομένων. 1993, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι αρχές του
 κράτους εισαγωγής πρέπει να εφαρμόζουν το προτιμησιακό
 καθεστώς που προβλέπει η συμφωνία αυτή, όταν οι αρχές
 α) Πρώτον θίγεται άμεσα το γενικό δικαίωμα του του κράτους εξαγωγής, ερωτώμενες επί συγκεκριμένων πραγ-
 προσφεύγοντος στην προσωπικότητα, διότι η ΕΚΤ δεν προέ- ματικών περιστατικών από τα οποία εξαρτάται η εφαρμογή
 βαλε έγκαιρα τις αιτιάσεις της, στις οποίες βάσισε την όχλησή του εν λόγω καθεστώτος, αναφέρουν απλώς και μόνον ότι τα
 της. Έτσι, o προσφεύγων στερήθηκε της δυνατότητας να προϊόντα για τα οποία έχουν χορηγήσει τα πιστοποιητικά
 αντικρούσει τις αιτιάσεις, και να λάβει σαφή θέση εγκαίρως. καταγωγής πληρούν τις προϋποθέσεις από τις οποίες

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
εξαρτά-
 ∆εύτερον, η όχληση βασίζεται σε εσφαλμένους πραγματικούς ται η εφαρμογή του καθεστώτος αυτού;
 ισχυρισμούς, και προσβάλλει έτσι άμεσα το γενικό δικαίωμα
 στην προσωπικότητα.
 2) Πρέπει η απάντηση των αρχών του κράτους εξαγωγής που
 παρασχέθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας των 10 μηνών,
 β) Το Πρωτοδικείο αγνόησε με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη την οποία προβλέπει το άρθρο 27, παράγραφος 7, της
 την άμεση παραβίαση των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος ίδιας συμφωνίας, να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να
 από απόψεως προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Το εξακριβώνεται αν το προτιμησιακό καθεστώς μπορεί να
 δικαίωμα του προσφεύγοντος να ενημερωθεί, πριν από την εφαρμοστεί στα εν λόγω εμπορεύματα;
 αποκάλυψη προσωπικών του δεδομένων, για τον σκοπό
 αυτής, παραβιάστηκε με την προσβληθείσα πράξη.
 3) Μπορεί να συναχθεί από το άρθρο 27, παράγραφος 2, της
 ίδιας συμφωνίας ότι, όταν η αίτηση διεξαγωγής ελέγχου
 υποβάλλεται από τις αρχές του κράτους εισαγωγής αφού
 Το Πρωτοδικείο αγνόησε ιδίως ότι αυτή η παραβίαση δεν έχουν παρέλθει δύο και πλέον έτη από τις επίδικες πράξεις, η
 αδυναμία των αρχών του κράτους εξαγωγής να πραγματο-
 θεραπεύεται ακόμη και δεδομένου ότι κατά το πέρας της διαδικα-
 σίας η ΕΚΤ παραιτήθηκε του δικαιώματός της καταγγελίας ποιήσουν τον έλεγχο αυτό, για τον λόγο ότι δεν φύλαξαν τα
 σύμφωνα με το άρθρο 2.2.5 των European Central Bank Staff αναγκαία έγγραφα, συνεπάγεται την εφαρμογή του προτιμη-
 Rules. σιακού καθεστώτος για τα οικεία εμπορεύματα;


text:
 31.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το tribunal administratif (Λουξεμβούργο) στις 16 Ιανουαρίου 2012 — Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
 (Υπόθεση C-20/12)
 2012/C 98/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal administratif
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin
 Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνιστούν, κατά την έννοια της προπαρατεθείσας κοινοτικής νομολογίας και λαμβανομένης υπόψη της κοινοτικής αρχής της ίσης μεταχειρίσεως την οποία διακηρύσσει το άρθρο 7 του κανονισμού 1612/68 (1), οι λόγοι εκπαιδευτικής και δημοσιονομικής πολιτικής τους οποίους προβάλλει το Λουξεμβούργο, και συγκεκριμένα η ενθάρρυνση της αυξήσεως του ποσοστού πτυχιούχων ανώτερης εκπαιδεύσεως, το οποίο σήμερα είναι ανεπαρκές, σε σύγκριση με τα ποσοστά που σημειώνονται διεθνώς, όσον αφορά τον πληθυσμό που κατοικεί στο Λουξεμβούργο, οι οποίοι θα απειληθούν σοβαρά αν το κράτος του Λουξεμβούργου πρέπει να καταβάλλει το οικονομικό βοήθημα για ανώτερες σπουδές σε κάθε σπουδαστή, έστω και αν δεν διαθέτει κανένα δεσμό με την κοινωνία του Μεγάλου Δουκάτου, για να πραγματοποιήσει τις ανώτερες σπουδές του σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, πράγμα που θα οδηγούσε σε παράλογη επιβάρυνση του προϋπολογισμού του κράτους του Λουξεμβούργου, λόγους ικανούς να δικαιολογήσουν τη διαφορετική μεταχείριση η οποία απορρέει από την υποχρέωση κατοικίας που επιβάλλεται τόσο στους υπηκόους του Λουξεμβούργου όσο και στους υπηκόους άλλων κρατών μελών για τη χορήγηση βοηθήματος για ανώτερες σπουδές;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33).


text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Varna (Βουλγαρία) στις 13 Ιουνίου 2017 — «Varna Holideis» EOOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 (Υπόθεση C-364/17)
 (2017/C 269/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Administrativen sad Varna
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα:«Varna Holideis» EOOD
 Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει το άρθρο 90, παράγραφος 1, και το άρθρο 185, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112 (1) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαιτούν τον διακανονισμό της εκπτώσεως του φόρου εισροών σε σχέση με συγκεκριμένη παράδοση αγαθού και σε μια περίπτωση όπως είναι αυτή που αποτελεί το αντικείμενο της υποθέσεως της κύριας δίκης, στην οποία η δικαιοπραξία, για την οποία ασκήθηκε το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών, κηρύχθηκε άκυρη με τελεσίδικη απόφαση, ή πρέπει να θεωρηθεί σε συνδυασμό με τον ορισμό του άρθρου 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112 ότι σε μια τέτοια περίπτωση δεν υφίσταται παράδοση και ότι η φορολογική οφειλή δεν γεννήθηκε εξ υπαρχής;
 2)
 Πρέπει το άρθρο 185, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2006/112 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, ελλείψει ρυθμίσεως του εθνικού δικαίου για τον διακανονισμό του φόρου εισροών του οποίου ζητήθηκε η έκπτωση λόγω ακυρώσεως της δικαιοπραξίας βάσει δικαστικής αποφάσεως, ο διακανονισμός μπορεί να χωρήσει κατ’ άμεση εφαρμογή του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE 2006, L 347, σ. 1).


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/25
 Διάταξη του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων της 5ης Φεβρουαρίου 2010 — De Post κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-514/09 R)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Δημόσιες συμβάσεις - Κοινοτική διαδικασία προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως και λήψεως προσωρινών μέτρων - Έλλειψη επείγοντος)
 2010/C 80/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αιτούσα: De Post NV van publiek recht (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: R. Martens και B. Schutyser, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Manhaeve και N. Bambara, επικουρούμενοι από τον P. Wytinck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων με την οποία ζητείται, κατ’ ουσίαν, πρώτον, να διαταχθεί η αναστολή της εκτελέσεως της αποφάσεως με την οποία η Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανέθεσε το αντικείμενο της συμβάσεως που αφορούσε η πρόσκληση για την υποβολή προσφορών 10234 «Καθημερινή μεταφορά και διανομή της Επίσημης Εφημερίδας, βιβλίων, περιοδικών και άλλων εκδόσεων» στην Entreprise des postes et télécommunications Luxembourg, δεύτερον, να υποχρεωθεί η καθής να μην προχωρήσει στην υπογραφή της συμβάσεως που αναφέρεται στην εν λόγω πρόσκληση για την υποβολή προσφορών και, τρίτον, σε περίπτωση που η εν λόγω σύμβαση έχει ήδη συναφθεί, να ανασταλεί η εκτέλεσή της μέχρις ότου το Γενικό Δικαστήριο αποφανθεί επί της ουσίας της προσφυγής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 19.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 161/30
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία) στις 2 Απριλίου 2010 — Patrizia Banchetti κατά Ministero dell’Interno
 (Υπόθεση C-166/10)
 (2010/C 161/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγoυσα: Patrizia Banchetti
 Καθού: Ministero dell’Interno
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υποβάλλεται ερώτημα επί του σύμφωνου ή μη χαρακτήρα με τα άρθρα 43 και 49 ΕΚ της εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως, η οποία εισήχθη εν μέρει με το διάταγμα Bersani (νομοθετικό διάταγμα 223 της 4.7.2006, εν συνεχεία του νόμου 248 της 4.8.2006) και εγκαθιδρύει «εθνικό σύστημα το οποίο [...] μεταξύ άλλων:
 α)
 σκοπεί εν γένει στην προστασία των αναδόχων συμβάσεων παραχωρήσεως των οποίων η ανάθεση έλαβε χώρα σε προγενέστερο χρόνο, κατόπιν διαδικασίας από την οποία είχε παρανόμως αποκλεισθεί μέρος των επιχειρηματιών·
 β)
 περιλαμβάνει διατάξεις που εγγυώνται εκ των πραγμάτων τη διατήρηση κεκτημένων δικαιωμάτων εμπορικής φύσεως (όπως η επιβαλλόμενη στους νέους παραχωρησιούχους υποχρέωση να εγκαταστήσουν τα σημεία παροχής των υπηρεσιών τους πέραν ελάχιστης οριζόμενης αποστάσεως από τα ήδη λειτουργούντα πρακτορεία)·
 γ)
 προβλέπει την έκπτωση του παραχωρησιούχου στην περίπτωση κατά την οποία ο αυτός επιδίδεται, άμεσα ή έμμεσα, σε διασυνοριακές δραστηριότητες σχετικές με παίγνια εξομοιούμενα με εκείνα που αποτελούν αντικείμενο της παραχωρήσεως».


text:
 8.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 439/28
 Προσφυγή της 12ης Mαΐου 2014 — Αρβανίτης κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ.λπ.
 (Υπόθεση T-350/14)
 (2014/C 439/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Αθανάσιος Αρβανίτης (Ρόδος, Ελλάδα), και άλλοι 47 προσφεύγοντες (εκπρόσωπος: Χ. Παπαδημητρίου, δικηγόρος)
 Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Eurogroup
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωριστεί η παράλειψη των καθών να νομοθετήσουν ώστε να εφαρμοστούν πλήρως οι γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δη η εφαρμογή της οδηγίας για την εργασία ορισμένου χρόνου κατά την απόλυσή τους από την πρώην Ολυμπιακή Αεροπορία που επιβλήθηκε από απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με το νόμο 3717/2008·
 —
 να δοθεί στους προσφεύγοντες καθώς και σε όλους τους απολυμένους υπαλλήλους της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας με άμεσης εφαρμογής κοινοτική πράξη, οδηγία, κανονισμό ή άλλο κοινοτικό νόμο η δυνατότητα να εισπράξουν την αποζημίωση που θα δικαιούντο ως μόνιμοι υπάλληλοι κατά την υποχρεωτική απόλυση-αποχώρησή τους από την Ολυμπιακή Αεροπορία· και
 —
 να δοθεί αποζημίωση 3 00 000 ευρώ με άμεσης εφαρμογής κοινοτική πράξη, οδηγία, κανονισμό ή άλλο κοινοτικό νόμο σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες για την ταλαιπωρία, στενοχώρια, βάναυση παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων και πρόωρη διακοπή εργασιακού τους βίου που υπέστησαν.
 Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγοντες προβάλλουν δύο ισχυρισμούς:
 1.
 Πρώτος ισχυρισμός: Ο νόμος 3717/2008 με τον οποίο προβλέφθηκε το κλείσιμο της Ολυμπιακής Αεροπορίας και η απόλυση όλων των εκτάκτων υπαλλήλων της είναι γνήσια κοινοτική πράξη και στην ουσία επιβλήθηκε από τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. και δη την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όλα τα νομοθετικά μέτρα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση έγιναν καθ’υπόδειξη και ορθότερα μετά από απόφαση του Eurogroup, του ΕCOFIN, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 2.
 Δεύτερος ισχυρισμός: Η μη εξομοίωση των απολυμένων εκτάκτων υπαλλήλων-εργαζομένων της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας με τους λοιπούς μονίμους υπαλλήλους της Ολυμπιακής Αεροπορίας και η μη ρητή αποζημίωσή τους κατά την αποχώρησή τους από αυτή τους προξένησε άμεση, προσωπική και σοβαρή ζημία, και τους στέρησε την απολαβή θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.


text:
 15.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 389/3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto (Πορτογαλία) στις 18 Σεπτεμβρίου 2012 — Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás, SA κατά Ministério do Ambiente, do Ordenamento do Território e do Desenvolvimento Regional
 (Υπόθεση C-425/12)
 2012/C 389/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Portgás — Sociedade de Produção e Distribuição de Gás, SA
 Καθού: Ministério do Ambiente, do Ordenamento do Território e do Desenvolvimento Regional
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Έχουν το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', i), της ίδιας οδηγίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/04/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, καθώς και οι λοιπές διατάξεις των οδηγιών αυτών ή οι ισχύουσες γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου την έννοια ότι γεννούν υποχρεώσεις σε ιδιώτες παραχωρησιούχους δημοσίων υπηρεσιών [και ειδικότερα σε φορέα που εμπίπτει στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας 93/38/ΕΟΚ], ενόσω η οδηγία αυτή δεν είχε μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο της Πορτογαλίας, υποχρεώσεις την αθέτηση των οποίων δύναται να επικαλεστεί κατ’ αυτού του παραχωρησιούχου ιδιωτικού φορέα το Πορτογαλικό κράτος μέσω πράξεως των Υπουργείων του;
 (1) Περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ 1993, L 199, σ. 84).
 (2) ΕΕ 1998, L 101, σ. 1.


text:
23.11.2002 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 289/19
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης, τα κράτη ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-335/01 (1)
 μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να
 εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από
 τη συγκεκριμένη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων (2002/C 289/35)
 της Κοινότητας.
 ∆εν αμφισβητείται από την Ελληνική ∆ημοκρατία ότι οφείλει να
 λάβει μέτρα για να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη οδηγία. Με διάταξη της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, o Πρόεδρος του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 της υποθέσεως C-335/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής, η Ελληνική ∆ημοκρατία κατά Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για την πλήρη ενσωμάτωση της
 επιδίκου οδηγίας στην ελληνική έννομο τάξη.
 (1 ) ΕΕ C 317 της 10.11.2001.
 ( 1) EE L 127 της 9.5.2001, σ. 42.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-43/02 ( 1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-141/01 P (1)
 (2002/C 289/36)
 (2002/C 289/33)
 Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 29ης Αυγούστου 2002, o Πρόεδρος του
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή
 σεως C-141/01 P: Confederazione generale dell’industria της υποθέσεως C-43/02 (αίτηση του Landgericht Stuttgart
 italiana (Confindustria) κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Landesbausparkasse
 Κοινοτήτων. Baden-Württemberg κατά Εlisabeth Huttenlocher.
 ( 1) EE C 186 της 30.6.2001. (1 ) EE C 109 της 4.5.2002.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-295/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-59/02 ( 1)
 (2002/C 289/34)
 (2002/C 289/37)
 Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-295/01 (αίτηση του Giudice di Pace di Casale Με διάταξη της 12ης Ιουλίου 2002, o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 Monferrato για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 Fontaneto Industria Alimenare Srl κατά ΑSL 21 — σεως C-59/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Dipartimento di Prevenzione Servizio Igiene Alimenti e Ελληνικής ∆ημοκρατίας.
 Nutrizione.
 (1 ) ΕΕ C 97 της 20.4.2002.
 ( 1) ΕΕ C 289 της 13.10.2001.


text:
C 7/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Η προσφεύγουσα επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως της
 εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/R/A/2000 περί
 μη εγγραφής της στον πίνακα επιτυχόντων για μελλοντικές Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προσλήψεις.
 Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως με
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει την οποία απορρίφθηκε η αίτηση συμμετοχής της προσφεύγουσας
 τέσσερις λόγους. Πρώτον, επικαλείται παραβίαση της αρχής στον διαγωνισμό COM/A/10/01 λόγω υπερβάσεως του ορίου
 της απαγορεύσεως των διακρίσεων, παράβαση ουσιωδών τύπων, ηλικίας που προβλεπόταν στην προκήρυξη του εν λόγω διαγω-
 παράβαση των κανόνων που διέπουν την οργάνωση των διαγω- νισμού.
 νισμών καθώς και παράβαση του άρθρου 3 του παραρτήματος III
 του ΚΥΚ. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η εξεταστική επιτροπή
 δεν είχε συσταθεί κατά τρόπο σταθερό ούτε εργάστηκε κατά τρόπο
 αμερόληπτο. Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν με τα
 προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-219/02, Lutz Herrera κατά
 Επιτροπής ( 1).
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ως δεύτερο λόγο την παράβαση της
 προκηρύξεως περί επιλογής προσωπικού.
 (1 ) ΕΕ C 233, της 28.9.02, σ. 30.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του υπηρεσιακού
 συμφέροντος, παράβαση του άρθρου 12 του κ.λπ. καθώς και
 πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της
 ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ γυναικών και ανδρών, παράβαση της
 πολιτικής διασφαλίσεως της ισότητας ευκαιριών, παράβαση της
 υποχρεώσεως για θετικές ενέργειες καθώς και παραβίαση της Αγωγή της association SEGI, της Αraitz Zubimenti Izaga
 αρχής κατά την οποία η διοίκηση δεσμεύεται από τις πράξεις που και του Αritza Galarraga κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 εκδίδει. κής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση Τ-338/02)
 (2003/C 7/48)
 Προσφυγή της Olga Lutz Herrera κατά της Επιτροπής των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 11 Νοεμβρίου
 2002
 (Υπόθεση Τ-337/02)
 Η association SEGI, με έδρα την Baiona (Γαλλία) και την
 Donostia (Ισπανία), η Αraitz Zubimenti Izaga, κάτοικος Ηernani
 (2003/C 7/47) (Ισπανία) και ο Αritza Galarraga, κάτοικος Senpere (Γαλλία)
 εκπροσωπούμενοι από τον Didier Rouget, avocat, άσκησαν στις
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) 13 Νοεμβρίου 2002, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως.
 Η Olga Lutz Herrera, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από
 τους δικηγόρους Ramón García-Gallardo και Javier Guillén Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Carrau, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 11 Νοεμβρίου 2002 προσφυγή κατά της Επιτρο-
 — να υποχρεώσει το εναγόμενο να καταβάλει στην association
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 SEGI αποζημίωση 1 000 000 ευρώ και σε έκαστο των
 Αraitz Zubimenti Izaga και Αritza Galarraga αποζημίωση
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: 100 000 ευρώ,
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποία δεν — να αναγνωρίσει ότι τα ποσά αυτά γεννούν τόκους υπερημε-
 έγινε δεκτή η αίτηση συμμετοχής της Olga Lutz στον ρίας με ετήσιο επιτόκιο 4,5 % από της ημερομηνίας εκδόσεως
 διαγωνισμό COM/A/10/01 και της αποφάσεως του Πρωτοδικείου μέχρις εξοφλήσεως.
 ---pagebreak--- 11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/25
 — να καταδικάσει το εναγόμενο στα δικαστικά


text:
του έξοδα και Προσφυγή της Regione Siciliana κατά της Επιτροπής των
 στα δικαστικά έξοδα των εναγόντων. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Νοεμβρίου
 2002
 Αιτιάσεις και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση T-341/02)
 (2003/C 7/49)
 Η association SEGI και οι δύο εκπρόσωποί της ζητούν την
 αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω
 του ότι η προαναφερθείσα ένωση προσώπων περιελήφθη στον (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που ενέχονται
 σε τρομοκρατικές πράξεις, σύμφωνα με την κοινή Θέση του
 Συμβουλίου 2001/931/ΚΕΠΠΑ (1), της 27ης ∆εκεμβρίου 2001,
 για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της Η Regione Siciliana (Περιφέρεια της Σικελίας), εκπροσωπούμενη
 τρομοκρατίας, όπως αναθεωρήθηκε με την κοινή θέση από την Αννοcatura dello Stato, άσκησε στις 14 Νοεμβρίου 2002
 2002/340/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 2ας Μαΐου 2002 (2), ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 και την κοινή θέση 2002/940/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 17ης Ιουνίου 2002 (3).
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Προς στήριξη των ισχυρισμών τους, οι ενάγοντες διατείνονται ότι
 η κοινή θέση που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής πάσχει — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής υπ' αριθ. 109206,
 πλήθος πλημμελειών, καθόσον προσβάλλει πλήθος θεμελιωδών της 5ης Σεπτεμβρίου 2002, περί περατώσεως της υποθέσεως
 δικαιωμάτων, ελευθεριών και αρχών, τα οποία προστατεύονται με της σχετικής με το μεγάλο τεχνικό έργο του αυτοκινητοδρό-
 την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του
 μου Μεσσήνης-Παλέρμου (ΕΤΠΑ αριθ. 9305 03 00 1 –
 ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και τον Χάρτη των ARINCO αριθ. 9316 00 9) και, συνακόλουθα, να καταδικά-
 θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως το σει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά
 τεκμήριο αθωότητας, το δικαίωμα για αποτελεσματική έννομη έξοδα.
 προστασία, στο μέτρο που δεν υφίσταται ένδικο βοήθημα για την
 προσβολή της επίμαχης κοινής θέσεως, την ελευθερία εκφράσεως,
 ιδίως όσον αφορά την προάσπιση του δικαιώματος αυτοδιαθέσεως
 και την αναζήτηση λύσεως για το βασκικό ζήτημα μέσω διαπραγμα-
 τεύσεων, καθώς και το δικαίωμα του σεβασμού της ιδιωτικής ζωής. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι ενάγοντες επικαλούνται επίσης έλλειψη νομιμότητας της Αντικείμενο της παρούσας υποθέσεως, η οποία αφορά το μεγάλο
 διαδικασίας λήψεως της αποφάσεως 2001/931/ΚΕΠΠΑ, στο τεχνικό έργο του αυτοκινητοδρόμου Μεσσήνης-Παλέρμου, το
 πλαίσιο της οποίας το Συμβούλιο εξέδωσε στις 27 ∆εκεμβρίου οποίο χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από πόρους του Ευρωπαϊκού
 2001 τέσσερις πράξεις για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ), είναι η απόφαση με
 και την κατάρτιση καταλόγων των προσώπων, ομάδων και οντο- την οποία περατώθηκε η διαδικασία παρεμβάσεως και εγκρίθηκαν
 τήτων που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις. Κατά τους οι δαπάνες οι σχετικές με τα τμήματα του έργου που είχαν ήδη
 ενάγοντες, οι τέσσερις αυτές πράξεις συνδέονται στενώς μεταξύ περατωθεί κατά την ημερομηνία λήψεως της εν λόγω αποφάσεως.
 τους και η κατανόηση κάθε μίας εξ αυτών προϋποθέτει οπωσδήποτε Με την απόφαση αυτή επομένως αποδεσμεύθηκε από τη χρηματο-
 γνώση του περιεχομένου των λοιπών. Το Κοινοβούλιο κλήθηκε, δοτική συνδρομή του ΕΤΠΑ ποσό 26 378 246 ευρώ και αποφα-
 ωστόσο, να γνωμοδοτήσει μόνον επί του κανονισμού 2580/2001 σίστηκε η αναζήτηση ποσού 58 036 177 ευρώ.
 και όχι επί των


text:
λοιπών πράξεων και ιδίως επί της κοινής
 θέσεως 2001/931/ΚΕΠΠΑ. Οι λοιπές αυτές πράξεις, μολονότι
 πρόκειται τυπικώς περί κοινών θέσεων, περιέχουν διατάξεις που Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τα
 εμπίπτουν στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών εξής:
 υποθέσεων ή αντικατοπτρίζουν αποφάσεις ή αποφάσεις-πλαίσια οι
 οποίες έπρεπε να είχαν αποτελέσει αντικείμενο γνωμοδοτήσεως — Έλλειψη αρμοδιότητας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση
 του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 39, παράγραφος 1, της εμφανίζεται ως προερχόμενη από τον γενικό διευθυντή της
 Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γ∆ «Περιφερειακή Πολιτική», αντί να προέρχεται από μέλος
 της Επιτροπής. Εξάλλου, ενώ με τις προγενέστερες αποφάσεις
 που είχαν εκδοθεί σε σχέση με το ίδιο τεχνικό έργο
 Οι ενάγοντες επικαλούνται επίσης προσβολή των δικαιωμάτων στις 22 ∆εκεμβρίου 1993 και στις 28 Ιουλίου 1995 ως
 άμυνας και μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας για την έγκριση της
 συγχρηματοδοτήσεως είχε οριστεί η 31η ∆εκεμβρίου 1997,
 ημερομηνία μέχρι την οποία έπρεπε να έχουν πραγματοποιη-
 ( 1) ΕΕ 2001, L 344, σ. 93. θεί οι σχετικές δαπάνες, με την απόφαση που αποτελεί
 ( 2) ΕΕ 2002, L 116, σ. 75. το αντικείμενο της παρούσας υποθέσεως η δυνατότητα
 ( 3) ΕΕ 2002, L 160, σ. 32.
 εγκρίσεως των δαπανών συσχετίστηκε για πρώτη φορά με τη
 δυνατότητα λειτουργίας, εντός εύλογου χρόνου, των έργων
 για τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί οι δαπάνες.


text:
 21.4.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ λι ́ου, της 22ας ∆εκεμβρι ́ου 1994, ́οταν απο ́ τις δικαστικε ́ς
 αρχε ́ς των κρατω ́ ν μελω ́ ν ζητει ́ται να διατα ́ξουν ασφαλιστικα ́
 της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000 με ́τρα για την προστασι ́α δικαιωμα ́των επι ́ προϊο ́ντων της
 διανοι ́ας που εμπι ́πτουν στο πεδι ́ο εφαρμογη ́ς της Συμφωνι ́ας
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-300/98 και C-392/98 TRIPs.
 (αιτη ́σεις του Αrrondissementsrechtbank ’s-Gravenhage 2) 'Οταν προ ́κειται για τομε ́α ́οπου η Συμφωνι ́α TRIPs ́εχει
 και του Ηοge Raad der Nederlanden για την ́εκδοση εφαρμογη ́ και ́οπου η Κοινο ́τητα ́εχει ́ηδη νομοθετη ́σει, οι
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Parfums Christian Dior SA δικαστικε ́ς αρχε ́ς των κρατω ́ ν μελω ́ ν οφει ́λουν βα ́σει του
 κατα ́ Tuk Consultancy BV (C-300/98) και Αssco Gerüste κοινοτικου ́ δικαι ́ου, ́οταν τους ζητει ́ται να εφαρμο ́σουν τους
 GmbH και Rob van Dijk, ο οποι ́ος ενεργει ́ υπο ́ την εμπορικη ́ ημεδαπου ́ς κανο ́νες για να διατα ́ξουν ασφαλιστικα ́ με ́τρα
 ονομασι ́α «Assco Holland Steigers Plettac Nederland», προς προστασι ́α των δικαιωμα ́των που εμπι ́πτουν σε ́εναν
 κατα ́ Wilhelm Layher GmbH & Co. KG και Layher BV τε ́τοιο τομε ́α, να το πρα ́ττουν στο με ́τρο του δυνατου ́ υπο ́ το
 (C-392/98) (1) πρι ́σμα του κειμε ́νου και του σκοπου ́ του ́αρθρου 50 της
 Συμφωνι ́ας TRIPs.
 («Συμφωνι ́α για την ́δρυσηι του Παγκο ́σμιου Οργανισμου ́
 Εμπορι ́ου — Συμφωνι ́α TRIPs — 'Αρθρο 177 της Συνθη ́κης 'Οταν προ ́κειται για τομε ́α ́οπου η Κοινο ́τητα δεν ́εχει ακο ́μη
 ΕΚ (νυν α ́ ρθρο 234 ΕΚ) — Αρμοδιο ́τητα του ∆ικαστηρι ́ου νομοθετη ́σει και ο οποι ́ος, κατα ́ συνε ́πεια, ανη ́κει στην αρμο-
 — 'Αρθρο 50 της Συμφωνι ́ας TRIPs — Ασφαλιστικα ́ με ́τρα διο ́τητα των κρατω ́ ν μελω ́ ν, η προστασι ́α των δικαιωμα ́των
 — Ερμηνει ́α — 'Αμεσο αποτε ́λεσμα») επι ́των προϊο ́ντων της διανοι ́ας και τα με ́τρα που λαμβα ́νονται
 προς του ́το απο ́ τις δικαστικε ́ς αρχε ́ς δεν εμπι ́πτουν στο
 (2001/C 118/10) κοινοτικο ́ δι ́καιο. Κατα ́ συνε ́πεια, το κοινοτικο ́ δι ́καιο ου ́τε
 υπαγορευ ́ει ου ́τε αποκλει ́ει το να αναγνωρι ́σει η ́εννομη τα ́ξη
 κρα ́τους με ́λους στους ιδιω ́ τες το δικαι ́ωμα να στηριχθου ́ν
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) ευθε ́ως στον κανο ́να του ́αρθρου 50, παρα ́γραφος 6, της
 Συμφωνι ́ας TRIPs ́η το να επιβα ́λει στα δικαστη ́ρια την υπο-
 χρε ́ωση να εφαρμο ́ζουν τον κανο ́να αυτο ́ν αυτεπαγγε ́λτως.
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») 3) Το ́αρθρο 50 της Συμφωνι


text:
́ας TRIPs αφη ́νει στα συμβαλλο ́-
 μενα με ́ρη, στο πλαι ́σιο των νομικω ́ ν τους συστημα ́των, τη
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-300/98 και C-392/98, με αντι- φροντι ́δα να διευκρινι ́σουν αν το δικαι ́ωμα προσφυγη ́ς στη
 κει ́μενο αιτη ́σεις του Αrrondissementsrechtbank ’s-Gravenhage δικαιοσυ ́νη βα ́σει των γενικω ́ ν διατα ́ξεων του εθνικου ́
 (Κα ́τω Χω ́ρες) (C-300/98) και του Ηοge Raad der Nederlanden δικαι ́ου περι ́αδι ́κων πρα ́ξεων, και ειδικο ́τερα περι ́αθεμι ́του
 (Κα ́τω Χω ́ρες) (C-392/98) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του ανταγωνισμου ́, προκειμε ́νου ́ενα βιομηχανικο ́ σχε ́διο να
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με τις οποι ́ες προστατευθει ́ απο ́ μια απομι ́μηση, πρε ́πει να χαρακτηριστει ́
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον αυτω ́ν ως «δικαι ́ωμα επι ́των προϊο ́ντων της διανοι ́ας» υπο ́ την ́εννοια
 των δικαστηρι ́ων μεταξυ ́ Parfums Christian Dior SA και Tuk του ́αρθρου 50, παρα ́γραφος 1, της Συμφωνι ́ας TRIPs.
 Consultancy BV (C-300/98) και, αφενο ́ς, Assco Gerüste GmbH (1) EE C 299 της 26.9.1998.
 και Rob van Dijk, ο οποι ́ος ενεργει ́ υπο ́ την εμπορικη ́ ονομασι ́α
 «Assco Holland Steigers Plettac Nederland», και, αφετε ́ρου,
 Wilhelm Layher GmbH & Co. KG και Layher BV (C-392/98), η
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του
 α ́ρθρου 50 της Συμφωνι ́ας για τα δικαιω ́ματα επι ́των προϊο ́ντων της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 διανοι ́ας στον τομε ́α του εμπορι ́ου, η οποι ́α περιλαμβα ́νεται στο
 παρα ́ρτημα 1 Γ της Συμφωνι ́ας για την ́δρυση
 ι του Παγκο ́σμιου της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 Οργανισμου ́ Εμπορι ́ου και εγκρι ́θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́τητας,
 κατα ́ το με ́ρος που αφορα ́ θε ́ματα που εμπι ́πτουν στις αρμοδιο ́τητε ́ς στην υπο ́θεση C-344/98 (αι ́τηση του Supreme Court για
 της, με την απο ́φαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας ∆εκεμ- την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Masterfoods Ltd
 βρι ́ου 1994 (EE L 336, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους κατα ́ HB Ice Cream Ltd και HB Ice Cream Ltd κατα ́
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, C. Gulmann, A. La Pergola, Masterfoods Ltd, ενεργου ́σας υπο ́ την εμπορικη ́ επωνυμι ́α
 M. Wathelet και Β. Σκουρη ́, προε ́δρους τμη ́ματος, D. A. O. Edward «Mars Ireland» (1)
 (εισηγητη ́), J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen και
 F. Macken, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: («Ανταγωνισμο ́ς — 'Αρθρα 85 και 86 της Συνθη ́κης ΕΚ
 H. Von Holstein, βοηθο ́ς γραμματε ́ας, εξε ́δωσε στις 14 ∆εκεμ- (νυν α ́ρθρα 81 ΕΚ και 82 ΕΚ) — Παρα ́ λληλες διαδικασι ́ες
 βρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
ενω ́ πιον των εθνικω ́ ν και των κοινοτικω ́ ν δικαιοδοτικω ́ν
 οργα ́νων»)
 1) Το ∆ικαστη ́ριο, επιλαμβανο ́μενο μιας υποθε ́σεως συ ́μφωνα
 με τις διατα ́ξεις της Συνθη ́κης ΕΚ, και ιδι ́ως του ́αρθρου 177 (2001/C 118/11)
 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν ́αρθρου 234 ΕΚ), ει ́ναι αρμο ́διο να
 ερμηνευ ́σει το ́αρθρο 50 της Συμφωνι ́ας για τα δικαιω ́ ματα (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 επι ́ των προϊο ́ντων της διανοι ́ας στον τομε ́α του εμπορι ́ου
 (Συμφωνι ́ας TRIPs), η οποι ́α περιλαμβα ́νεται στο παρα ́ρ- (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 τημα 1 Γ της Συμφωνι ́ας για την ́δρυση
 ι του Παγκο ́σμιου στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Οργανισμου ́ Εμπορι ́ου και εγκρι ́θηκε εξ ονο ́ματος της Κοινο ́-
 τητας, κατα ́ το με ́ρος που αφορα ́ θε ́ματα που εμπι ́πτουν στις Στην υπο ́θεση C-344/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Supreme
 αρμοδιο ́τητε ́ς της, με την απο ́φαση 94/800/ΕΚ του Συμβου- Court (Ιρλανδι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/56
 Προσφυγή της Budjovický Budvar, národní podnik, κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2004
 (Υπόθεση T-56/04)
 (2004/C 94/147)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η εταιρία Budjovický Budvar, národní podnik, με έδρα το eské Budjovice (Δημοκρατία της Τσεχίας), εκπροσωπούμενη από την Fabienne Fajgenbaum, δικηγόρο, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2004 προσφυγή κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
 Η εταιρία Anheuser-Busch Incorporated μετείχε επίσης στη διαδικασία ενώπιον του δευτέρου τμήματος προσφυγών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την από 3 Δεκεμβρίου 2003 απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του καθού·
 —
 να απορίψει την αίτηση καταχωρήσεως του σήματος BUDWEISER, που κατατέθηκε την 1η Απριλίου 1996 για την κλάση 21 στο όνομα της εταιρίας ANHEUSER-BUSCH·
 —
 να καταδικάσει την εταιρία Anheuser-Βusch στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώρηση κοινοτικού σήματος:
 Anheuser-Busch Incorporated
 Σχετικό κοινοτικό σήμα:
 Λεκτικό σήμα «BUDWEISER» — αίτηση αριθ. 24661, κατατεθείσα για προϊόντα υπαγόμενα στην κλάση 21 (εργαλεία οικιακής καθαριότητας κ.λπ.)
 Δικαιούχος του σήματος ή του σημείου που αντιτάχθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής:
 Η προσφεύγουσα
 Προβαλλόμενο σήμα ή σημείο:
 Ονομασίες προελεύσεως «BUDWEISER BIER», «BUDWEISER BIER-BUDVAR», «BUDWEISER BUDVAR»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών:
 Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1). Η προσφεύγουσα, δικαιούχος στη Γαλλία των ανωτέρω ονομασιών προελεύσεως, ισχυρίζεται ότι το γαλλικό δίκαιο της παρέχει τη δυνατότητα να αντιταχθεί στην καταχώρηση του ζητούμενου σήματος, χωρίς να υποχρεούται να δικαιολογήσει τη φήμη των σχετικών ονομασιών στη γαλλική επικράτεια και χωρίς να πρέπει να εξετάσει αν η χρησιμοποίηση του αμφισβητούμενου σήματος μπορεί να έχει ως ως συνέπεια την καταστρατήγηση ή την εξασθένιση της φήμης των ονομασιών αυτών.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα. (EE L 11 της 14/1/1994, σ. 1).


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/41
 Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2006 — Ελλάδα κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-263/06)
 (2006/C 281/72)
 Γλώσσα της προσφυγής: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (Εκπρόσωποι: I. Χαλκιάς, Γ. Κανελλόπουλος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 2006, για την εξαίρεση από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα «Εγγυήσεων», κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006)3331 τελικό και δημοσιευθείσα υπό τον αριθμό 2006/554/ΕΚ (1),
 —
 άλλως, να μεταρρυθμιστεί κατά τα ειδικότερα πιο πάνω εκτιθέμενα,
 —
 να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή, διενεργούσα εκκαθάριση των λογαριασμών κατά τον κανονισμό (ΕΟΚ) 729/70 (2), απέκλεισε από την κοινοτική χρηματοδότηση, μεταξύ άλλων, ορισμένες δαπάνες της Ελληνικής Δημοκρατίας στον τομέα συνοδευτικών μέτρων αγροτικής ανάπτυξης που δηλώθηκαν στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ως γενικό λόγο ακύρωσης της απόφασης της Επιτροπής, Ε(2006)3331 τελικό, την παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας εκκαθάρισης λογαριασμών, που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφο 1, υποπαράγραφο 3, εδάφιο α, του κανονισμού 1663/95 (3). Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να διεξάγει διμερή διάλογο με τις ελληνικές αρχές επί της εκτίμησης της σοβαρότητας των αποδιδόμενων σ' αυτές παραβάσεων και της χρηματοοικονομικής ζημίας που υπέστη η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, άλλως υπαινίσσεται την αναρμοδιότητα κατά χρόνο της Επιτροπής προς επιβολή των επίδικων δημοσιονομικών διορθώσεων.
 (1) Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 218, της 9/08/2006, σ. 12
 (2) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 729/70, του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 1970, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 94, της 28/04/1970, σ. 13.
 (3) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1663/95 της Επιτροπής της 7ης Ιουλίου 1995 για τη θέσπιση λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου όσον αφορά στη διαδικασία για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 158 της 08/07/1995, σ. 6.


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/16
 Προσφυγή της 8ης Μαΐου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-230/07)
 (2007/C 155/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: W. Wils και M. Shotter)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη θέτοντας, στο μέτρο του τεχνικώς εφικτού και σχετικά με τις κλήσεις στον ευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης«112», στη διάθεση των αρχών που αντιμετωπίζουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης πληροφορίες για τον εντοπισμό του καλούντος, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από το άρθρο 26, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/22/EK (1)·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 24 Ιουλίου 2003.
 (1) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (ΕΕ L 108, σ. 51).


text:
 15.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/65
 Προσφυγή της 28ης Μαΐου 2014 — Best-Lock (Europe) κατά ΓΕΕΑ — Lego Juris (Φιγούρα παιχνιδιού για παιδιά)
 (Υπόθεση T-395/14)
 2014/C 315/109
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Best-Lock (Europe) Ltd. (Colne, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: J. Becker, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lego Juris A/S (Billund, Δανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Μαρτίου 2014 στην υπόθεση R 1695/2013-4 και να κηρύξει το υπ’ αριθ. 50 518 κοινοτικό σήμα άκυρο ως προς την κλάση 28·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το τρισδιάστατο σήμα το οποίο συνίσταται σε μια φιγούρα παιχνιδιού για προϊόντα των κλάσεων 9, 25 και 28 — υπ’ αριθ. 50 518 κοινοτικό σήμα
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η Lego Juris A/S
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Λόγοι απόλυτης ακυρότητας και κακή πίστη
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 52 σε συνδυασμό τόσο με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', σημεία ι και ιι, όσο και με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/14
 Αναίρεση που άσκησαν στις 24 Μαΐου 2013 οι Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα τμήμα) στις 14 Μαρτίου 2013 στην υπόθεση T-588/08, Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-286/13 P)
 2013/C 252/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Dole Food Company, Inc., Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. (εκπρόσωπος: J.-F. Bellis, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών:
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει εν όλω ή εν μέρει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που απορρίπτει την προσφυγή των αναιρεσειουσών,
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2008 ως προς τις αναιρεσείουσες,
 —
 να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες, στο πλαίσιο της απεριόριστης δικαιοδοσίας που διαθέτει δυνάμει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ,
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεκδίκαση σύμφωνα με την απόφαση που πρόκειται να εκδώσει το Δικαστήριο,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση διαδικασίας, καθώς και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος διαιρείται σε πέντε σκέλη, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε δικονομικά σφάλματα κατά την άσκηση του ελέγχου του:
 Το Γενικό Δικαστήριο κακώς επέτρεψε στην Επιτροπή να αντικρούσει, για πρώτη φορά κατά τη δίκη, στοιχεία που αναιρούν τις διαπιστώσεις που περιλαμβάνονται στην απόφαση της Επιτροπής.
 Το Γενικό Δικαστήριο κακώς απέρριψε ως απαράδεκτα τα στοιχεία που προσκόμισαν οι αναιρεσείουσες από τον φάκελο της υποθέσεως που τηρεί η Επιτροπή, προς αντίκρουση ισχυρισμού τον οποίον η Επιτροπή προέβαλε για πρώτη φορά με το υπόμνημα ανταπαντήσεως.
 Το Γενικό Δικαστήριο κακώς απέρριψε ως απαράδεκτο το παράρτημα που προσκόμισαν οι αναιρεσείουσες, προς στήριξη του επιχειρήματός του ότι η Επιτροπή απέσπασε από το πλαίσιό τους δηλώσεις στις οποίες είχαν προβεί οι αναιρεσείουσες κατά τη διοικητική διαδικασία,
 Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της δικονομική ισότητας, διότι δεν έλαβε υπόψη του στοιχεία που προσκόμισαν οι αναιρεσείουσες κατά τη δίκη,
 Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο δεν έσφαλε ως προς την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε πραγματικά περιστατικά που είναι κρίσιμα για την ορθή εκτίμηση της καταλογιζόμενης συμπεριφοράς εντός του νομικού και οικονομικού πλαισίου της.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος διαιρείται σε πέντε σκέλη, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε εσφαλμένως τα αποδεικτικά στοιχεία:
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε επαρκώς την επικύρωση των υπολογισμών των μεριδίων αγοράς, στους οποίους στηρίχθηκε η Επιτροπή για τον προσδιορισμό της διαρθρώσεως της αγοράς.
 Το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε εσφαλμένως ότι η Επιτροπή δεν είναι απαραίτητο να διευκρινίσει το περιεχόμενο των συζητήσεων μεταξύ των αναιρεσειουσών και άλλων επιχειρήσεων, συζητήσεων οι οποίες συνιστούν εξ αντικειμένου περιορισμό του ανταγωνισμού.
 Το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε εσφαλμένως ότι η Επιτροπή περιέγραψε με σαφήνεια το περιεχόμενο των συζητήσεων αυτών μεταξύ


text:
των αναιρεσειουσών και άλλων επιχειρήσεων, συζητήσεων οι οποίες συνιστούν εξ αντικειμένου περιορισμό του ανταγωνισμού.
 Το Γενικό Δικαστήριο δεν απάντησε στο επιχείρημα των αναιρεσειουσών ότι ορισμένοι εργαζόμενοι δεν ήταν δυνατόν να ανταλλάξουν αξιόπιστα πληροφοριακά στοιχεία.
 Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, καθώς δέχθηκε ότι οι προαναφερθείσες συζητήσεις συνιστούν εξ αντικειμένου περιορισμό του ανταγωνισμού.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος διαιρείται σε δύο σκέλη, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε διάφορα σφάλματα κατά τον υπολογισμό του προστίμου:
 Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε, διότι υπολόγισε το πρόστιμο βάσει των πωλήσεων που είχαν πραγματοποιήσει εταιρίες για τις οποίες διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν υποπέσει σε παράβαση.
 Το Γενικό Δικαστήριο υπολόγισε εις διπλούν τις πωλήσεις των ίδιων προϊόντων κατά τον υπολογισμό του προστίμου.


text:
 15.5.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 2017 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Agenzia delle Entrate κατά Marco Identi
 (Υπόθεση C-493/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας - Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ - Έκτη οδηγία - Κρατικές ενισχύσεις - Διαδικασία απαλλαγής από τα χρέη για τα φυσικά πρόσωπα που τελούν σε πτώχευση (esdebitazione) - Αδυναμία εισπράξεως οφειλών ΦΠΑ))
 (2017/C 151/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Agenzia delle Entrate
 κατά
 Marco Identi
 Διατακτικό
 Το δίκαιο της Ένωσης, ειδικότερα δε το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ και τα άρθρα 2 και 22 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, καθώς και οι κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στην κήρυξη οφειλών ΦΠΑ ως μη δυναμένων να εισπραχθούν, κατ’ εφαρμογήν εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, προβλέπουσας διαδικασία απαλλαγής από τα χρέη, στο πλαίσιο της οποίας ένα δικαστήριο δύναται, υπό προϋποθέσεις, να διαπιστώσει ότι οι κατά τη λήξη της πτωχευτικής διαδικασίας μη εξοφληθείσες οφειλές φυσικού προσώπου είναι μη εισπράξιμες.
 (1) ΕΕ C 406 της 7.12.2015.


text:
 3.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 225/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ZZ κατά Secretary of State for the Home Department
 (Υπόθεση C-300/11) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Απόφαση περί απαγορεύσεως της εισόδου πολίτη της Ένωσης στο έδαφος κράτους μέλους για λόγους δημόσιας ασφάλειας - Άρθρο 30, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας - Υποχρέωση ενημερώσεως του ενδιαφερομένου πολίτη σχετικά με την αιτιολογία της συγκεκριμένης αποφάσεως - Κοινοποίηση αντίθετη προς το συμφέρον ασφάλειας του κράτους - Θεμελιώδες δικαίωμα για πλήρη και αποτελεσματική δικαστική προστασία)
 2013/C 225/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 ZZ
 κατά
 Secretary of State for the Home Department
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία του άρθρου 30, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, 30.4.2004, σ. 77) υπό το πρίσμα του άρθρου 346, παράγραφος 1, στοιχείο α', της ΣΛΕΕ — Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας — Απόφαση να απαγορευτεί η είσοδος πολίτη κράτους μέλους στο έδαφος άλλου κράτους μέλους για λόγους δημόσιας ασφάλειας — Υποχρέωση ενημερώσεως του οικείου πολίτη σχετικά με τους λόγους αποκλεισμού του παρά το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι τέτοιου είδους δημοσιοποίηση θα ήταν αντίθετη προς τα συμφέροντα της ασφάλειας του κράτους
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 30, παράγραφος 2, και 31 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν την έννοια ότι απαιτούν όπως το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο μεριμνά ώστε η μη κοινοποίηση του ουσιαστικού περιεχομένου των λόγων στους οποίους βασίσθηκε απόφαση ληφθείσα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 27 της εν λόγω οδηγίας καθώς και των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων να περιορίζεται στον ελάχιστο δυνατό βαθμό και, εν πάση περιπτώσει, να γνωστοποιείται στον ενδιαφερόμενο το ουσιαστικό περιεχόμενο των συγκεκριμένων λόγων κατά τρόπο ώστε να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η ανάγκη να διατηρούνται απόρρητα τα αποδεικτικά στοιχεία.
 (1) ΕΕ C 252 της 27.8.2011.


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/21
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg te Turnhout (Βέλγιο) στις 5 Φεβρουαρίου 2014 — Openbaar Ministerie κατά Marc Emiel Melanie De Beuckeleer κ.λπ.
 (Υπόθεση C-56/14)
 2014/C 135/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Turnhout
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Διώκουσα αρχή: Openbaar Ministerie
 Εγκαλούμενοι: Marc Emiel Melanie De Beuckeleer, Michiel Martinus Zeeuws και Staalbeton NV/SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι η υποχρέωση υποβολής της προηγούμενης δηλώσεως Limosa για μισθωτούς, όπως προβλέπεται στα άρθρα 137 έως 152 του προγραμματικού νόμου της 27ης Δεκεμβρίου 2006, ασύμβατη με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών την οποία εγγυώνται το άρθρο 49 ΕΚ και το άρθρο 56 ΣΛΕΕ;


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/41
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-115/01 (1) (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]:
 P. Breckon και M. Barret κατα ́ Secretary of State for
 (2002/C 109/78) Employment.
 (1) EE C 173 της 16.6.2001.
 Με δια ́ταξη της 17ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-115/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βορει ́ου
 Ιρλανδι ́ας.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-183/01 (1)
 (1) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 (2002/C 109/81)
 Με δια ́ταξη της 8ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-127/01 (1) ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-183/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2002/C 109/79) κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Με δια ́ταξη της 30η ́ς Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (1) EE C 200 της 14.7.2001.
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-127/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) ΕΕ C 150 της 19.5.2001.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-382/01 (1)
 (2002/C 109/82)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-137/01 (1)
 Με δια ́ταξη της 6ης Φεβρουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 (2002/C 109/80)
 της υποθε ́σεως C-382/01: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας.
 Με δια ́ταξη της 16ης Ιανουαρι ́ου 2002 o Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-137/01 [αι ́τηση του Εmployment Tribunal, Leeds (1) EE C 331 της 24.11.2001.


text:
24 . 6 . 95 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AqlØ . C 159/13
 ποσοτικά χαρακτηριστικό, εμφανίζονται στους χρή — Αναρμοδιότητα: Με τον κανονισμο (ΕΚ) αριθ . 3303/94
 στες ιός ενιαία, σε μεγάλο βαθμό, οντότητα- ελήφθησαν προς τις εν λόγω τρεις χώρες μέτρα τα οποία
 παρεκκλίνουν από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 404/93 . H
 γ) τη διοχέτευση προς τις επιχειρήσεις που περιγράφο αρμοδιότητα αυτή ανήκε κατά το άρθρο 149 παράγρα
 νται ανωτέρω στο στοιχείο β) της ζητήσεως των φος 3 της πράξεως προσχωρήσεως στο Συμβούλιο και όχι
 υπηρεσιών που παρέχονται στα ηλικιωμένα άτομα στην Επιτροπή .
 στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας-
 — Ελλιπής αιτιολογία.
 δ ) την επιβολή στις επιχειρήσεις της υποχρεώσεως να
 παρέχουν, με δαπάνες τους, υπηρεσίες που έχουν (') ΕΕ αριθ . L 341 της 30. 12 . 1994, σ.· 46 .
 παρακολουθηματικό χαρακτήρα σε σχέση με τις
 υπηρεσίες που παρέχουν αντί αμοιβής-
 ε ) τη σύναψη συμφοονιών που έχουν ως αποτέλεσμα την
 επιβολή στις μη μετέχουσες επιχειρήσεις της υποχρε
 ώσε(ΰς να παρέχουν, με δαπάνες τους, υπηρεσίες που Αγωγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατα
 έχουν παρακολουθηματικό χαρακτήρα σε σχέση με της SA Royale belge κ.λπ. που ασκήθηκε στις 13 Μαρτίου
 1995
 την παρεχόμενη υπηρεσία και να επιρρίπτουν το
 σχετικό κόστος στους χρήστες- (Υπόθεση C-76/95)
 (95/C 159/26)
 στ) και καθιστά επιβεβλημένη συνεπώς την επίρριψη
 στους τελευταίους αυτούς του κόστους των υπηρε H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων , εκπροσωπούμε
 σιών αυτών , οι οποίες θα παρέχονταν δωρεάν, αν οι
 νη από τον Julian Currall , μέλος της νομικής υπηρεσίας,
 χρήστες είχαν απευθυνθεί σε επιχειρήσεις που μετέ επικουρούμενο από τον Jean-Luc Fagnart, δικηγόρο Βρυξελ
 χουν στη συμφωνία.
 λών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή ,
 Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 13 Μαρτίου 1995
 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αγωγή κατά της SA Royale belge , ενεργούσας τόσο για δικό
 της λογαριασμό όσο και ως εντολοδόχος και «αχυράνθρω
 Προσφυγή του Βασίλειου του Βελγίου κατά της Επιτροπής πος» των ακολούθων ασφαλιστικών εταιρειών: 1 . SA
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Μαρ Assurance générales de France· 2. Caisse nationale de pré
 τίου 1995
 voyance· 3 . Les Mutuelles Du Mans· 4. SA Assurantie van de
 (Υπόθεση C-71/95) belgische Boerebond· 5 . SA Hannover· 6 . AG-Securitas και
 7 . Condor .
 (95/C 159/25
 Το Βασίλειο του Βελγίου , εκπροσωπούμενο από τον J. De H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το
 vadder, διευθυντή διοικητικών υπηρεσιών του υπουργείου Δικαστήριο να υποχρεώσει την εναγομένη :
 εξωτερικών υποθέσεων, εξωτερικού εμπορίου και συνεργα — στην καταβολή του κεφαλαίου που η Επιτροπή οφείλει ή
 σίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου , rue de Girondins θα όφειλε δυνάμει του άρθρου 73 του Κανονισμού
 4, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρω
 παϊκών Κοινοτήτων λόγω επαγγελματικής νόσου του L. ,
 νοτήτων στις 14 Μαρτίου 1995 προσφυγή κατά της Επιτρο
 πρώην μονίμου υπαλλήλου της Επιτροπής,
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — στην καταβολή , σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος


text:
2
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο: της Συμβάσεως και από τις 6 Μαΐου 1994, ημερομηνία της
 εκ μέρους της Επιτροπής οχλήσεως των ασφαλιστών,
 Να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 3303/9,4 της Επιτρο τόκων υπερημερίας,
 πής της 21ης Δεκεμβρίου 1994 περί μεταβατικών μέτρων για
 την εισαγωγή μπανανών στην Αυστρία, στη Φινλανδία και τη — στα έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69 παράγραφος 2 του
 Σουηδία (') και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου , της δίκης.
 έξοδα .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 H υπό κρίση υπόθεση έχει υποβληθεί στο Δικαστήριο βάσει
 — Δυσμενής διάκριση : Το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) ρήτρας διαιτησίας που περιλαμβάνεται στη σύμβαση ασφα
 αριθ . 3303/94 παρεκκλίνει σαφώς από το άρθρο 19 του λίσεως της οποίας αντικείμενο είναι η κάλυψη από τις
 κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ . 404/93 του Συμβουλίου - καθεμία οικονομικές επιπτώσεις των εκ του Κανονισμού Υπηρεσια
 από τις οικείες χώρες λαμβάνει χωριστή ποσόστωση χωρίς κής Καταστάσεως υποχρεώσεων που οι Κοινότητες υπέχουν
 επιπλέον την κατανομή που αναφέρεται στο άρθρο 19 του λόγω ατυχημάτων και επαγγελματικών νόσων των οποίων
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 404/93 . H θέσπιση ενός τέτοιου θύματα είναι μέλη του προσωπικού τους. Οι διάδικοι διαφω
 ειδικού συστήματος προκαλεί δυσμενή διάκριση μεταξύ νούν σχετικά με το ζήτημα αν η σύμβαση ασφαλίσεως
 των διαφόρων επιχειρηματιών ανάλογα με το αν είναι επιτρέπει στους ασφαλιστές να αμφισβητήσουν το νομότυπο
 εγκατεστημένοι σε κράτος που ήταν ήδη μέλος της χαρακτήρα της γνωματεύσεως της ιατρικής επιτροπής.
 Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε κράτος που κατέστη μέλος
 μετά την προσχώρησή του την 1η Ιανουαρίου 1995 .


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/22
 Προσφυγή της 20ής Φεβρουαρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Τσεχικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-71/08)
 (2008/C 92/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: P. Dejmek)
 Καθής: Τσεχική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Τσεχική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, για την τροποποίηση των οδηγιών 85/611/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταίως με την οδηγία 2006/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 2004/39/EΚ για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, ως προς ορισμένες προθεσμίες (2) ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή για τις διατάξεις που τυχόν θέσπισε, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 70 της οδηγίας αυτής και
 —
 να καταδικάσει την Τσεχική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 31 Ιανουαρίου 2007.
 (1) ΕΕ 2004, L 145, σ. 1.
 (2) ΕΕ 2006, L 114, σ. 60.


text:
3 . 6 . 95 1 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 137/9
 Προσφυγή της Hanseatische Industrie-Beteihgungen GmbH ρίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 222 της 18ης Αυγού
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που στου 1993 , σ . 10 .
 ασκήθηκε στις 28 Ιουνίου 1993
 (Υπόθεση C-62/95) (') ΕΕ αριθ. L 144 της 16. 6. 1993 , σ. 21 .
 ( 95/C 137/15 (2) ΕΕ αριθ. C 222 της 18. 8. 1993 , σ. 8.
 H προσφυγή της Hanseatische Industrie-Beteihgungen
 GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (υπόθεση C-335/93), η οποία είχε παραπεμφθεί στο Πρωτο
 δικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με διάταξη της 27ης Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά Επιτροπής των
 Σεπτεμβρίου 1993 , σύμφωνα με το άρθρο 4 της αποφάσεως Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Μαρτίου
 93/350/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης 1995
 Ιουνίου 1993 για την τροποποίηση της αποφάσεως 88/
 591 /ΕΚΑΧ , ΕΟΚ, Ευρατόμ περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου (Υπόθεση C-69/95)
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ('), με αριθμό υποθέσεως (95/C 137/ 17 )
 Τ-488/93 , κατέστη στις 8 Μαρτίου 1995 εκκρεμής ενώπιον του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αφού το Πρω H Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Umberto
 τοδικείο εξέδωσε διάταξη με την οποία έκρινε εαυτό αναρ Leanza, επικουρούμενο από τον Oscar Fiumara, avvocato
 μόδιο για την εκδίκαση της υποθέσεως και την ανέπεμψε στο dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την
 Δικαστήριο , προκειμένου να καταστεί δυνατή η συνεκδίκασή Ιταλική Πρεσεβεία, rue Marie-Adélaïde, 5 , άσκησε ενώπιον
 της με την υπόθεση C-329/93 (2 ). του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 10 Μαρ
 τίου 1995 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα παρατέθη
 καν σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημε
 ρίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ . C 222 της 18ης H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Αυγούστου 1993 , σ. 9.
 — να ακυρώσει την από 21 Δεκεμβρίου 1994 απόφαση της
 (') ΕΕ αριθ . L 144 της 16 . 6. 1993 , σ. 21 . Επιτροπής αριθ . C (94) 3308 τελικό περί εκκαθαρίσεως
 O ΕΕ αριθ . C 222 της 18. 8. 1993, σ. 8. των λογαριασμών των υποβληθέντων από τα κράτη μέλη
 για τις δαπάνες του οικονομικού έτους 1991 που χρημα
 τοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προ
 σανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, καθ ' ό
 μέρος απορρίπτει την αναδοχή από το ΕΓΤΠΕ ποσού
 103 161 493 560 ιταλικών λιρών κατά την εκκαθάριση των
 λογαριασμών τους οποίους υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρα
 τία,
 Προσφυγή της Bremer Vulkan Verbund AG κατα της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 στις 1 Ιουλίου 1993
 (Υπόθεση C-63/95) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 (95/C 137/16)
 Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 1 , 3 και 5
 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου ('), του
 H προσφυγή της Bremer Vulkan Verbund AG κατα της άρθρου 8 του κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 1723/72 της Επιτρο
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (υπόθεση C-339/ πής (2) και των κανόνων του γαλακτοκομικού τομέα (άρθρο


text:
4
 93 ), η οποία είχε παραπεμφθεί στο Πρωτοδικείο των Ευρω του κανονισμού (ΕΟΚ ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου (-*) με τις
 παϊκών Κοινοτήτων με διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 1993 , διαδοχικές του τροποποιήσεις- κανονισμός ( ΕΟΚ) αριθ. 1
 σύμφωνα με το άρθρο 4 της αποφάσεως 93/350/Ευρατόμ, 1546/88 της Επιτροπής (4). Υπέρβαση εξουσίας — Έλλειψη
 ΕΚΑΧ , ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1993 για την αιτιολογίας: η Ιταλία συμμορφώθηκε πλήρως προς την
 τροποποίηση της αποφάσεως 88/591 /ΕΚΑΧ , ΕΟΚ, Ευρατόμ κοινοτική ρύθμιση όσον αφορά την εξαγορά των ποσοτήτων
 περί ιδρύσεως Πριοτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή αναφοράς, ενώ ανέστειλε την αναδιανομή των ποσοτήτων
 των ('), με αριθμό υποθέσεως Τ-490/93 , κατέστη στις 8 Μαρ αυτών, σε πλήρη συμμόρφωση προς τους κοινοτικούς σκο
 τίου 1995 εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊ πούς, λόγω της ιδιαιτέρας καταστάσεως με την οποία βρί
 κών Κοινοτήτων, αφού το Πρωτοδικείο εξέδωσε διάταξη με σκεται ακόμη αντιμέτωπη. Κατά το έτος 1991 , τότε δηλαδή
 την οποία έκρινε εαυτό αναρμόδιο για την εκδίκαση της ακριβώς που έληγε η προθεσμία αναδιανομής των εξαγο
 υποθέσεως και την ανέπεμψε στο Δικαστήριο, προκειμένου ραζομένων ποσοτήτων, την οποία η κοινοτική ρύθμιση όριζε
 να καταστεί δυνατή η συνεκδίκασή της με την υπόθεση για την 1η Ιουνίου 1991 , άρχισε να εμφαvίζεται σοβαρή
 C-329/93 (2). διάσταση μεταξύ της αληθούς γαλακτοπαραγωγής και της
 εθνικής εγγυημένης ποσότητας . Στη συνέχεια, όταν διαγρά
 φηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια η σοβαρότητα του προβλήμα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα παρατέθη τος, η Ιταλία, τον Φεβρουάριο 1992, κατέστησε την κατάστα
 καν σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημε ση γνωστή στην Επιτροπή , προκαλώντας έτσι την έναρξη των


text:
 14.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 414/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Οκτωβρίου 2015 — TrekStor κατά ΓΕΕΑ (SmartTV Station)
 (Υπόθεση T-649/13) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος SmartTV Station - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' και γ', του κανονισμού (EΚ) 207/2009 - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009»])
 (2015/C 414/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: TrekStor Ltd (Χονγκ-Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωποι: O. Spieker και M. Alber, avocats)
 Καθού: Γραφείο Εναρμόνισης στο Πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Fischer, εν συνεχεία G. Schneider και A. Schifko)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Οκτωβρίου 2013 (υπόθεση R 128/2013-4), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου SmartTV Station ως κοινοτικού σήματος
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η TrekStor Ltd φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
 (1) EE C @@ της @@.


text:
Αριθ. C 294/4 [ EL | Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5 . 10 . 96
 νέα σύμβαση παροχής υπηρεσιών, οι όροι της οποίας δίκης κατά του Giuseppe Cordella, από το Δικαστήριο των
 έχουν ουσιαστικά το ίδιο περιεχόμενο; Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο
 φάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος:
 3 . Υφίσταται τουλάχιστον μεταβίβαση εγκαταστάσεως, υπό
 την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας Συμβιβάζονται οι διατάξεις της οδηγίας 91/156/ΕΟΚ, της
 77/187/ΕΟΚ, όταν ουσιαστικά οι ίδιοι πάντοτε εργαζόμε 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ αριθ . L 78, σ. 32), με τις διατάξεις του
 νοι εκτελούν τα ίδια καθήκοντα φυλάξεως και επιτηρή ιταλικού προεδρικού διατάγματος αριθ . 915, της 10ης
 σεως υπό τις ίδιες ουσιαστικά προϋποθέσεις, τις οποίες Σεπτεμβρίου 1982 ('), και, γενικότερα, με την ισχύουσα στην
 έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό o αναθέσας τη φύλα Ιταλία νομοθεσία περί αποβλήτων και περί δευτερογενών
 ξη ; πρώτων υλών;
 ( ] ) Στη διάταξη περί παραπομπής αναφέρεται εσφαλμένα « 1992»
 αντί για « 1982».
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που
 υπέβαλε με Διάταξη της 12ης Απριλίου 1996 το Tribunale
 Civile e Penale di Brescia, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης
 που εκκρεμεί ενώπιον του κατά του Riccardo Piccaluga
 (Υπόθεση C-250/96) Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που
 (96/C 294/05 ) υπέβαλε με διάταξη της 9ης Ιουλίου 1996 το Landesarbeit
 sgericht Hamm, στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Helmut
 Με διάταξη της 12ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη Kampelmann και Landschaftsverband Westfalen-Lippe (C
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 253/96), Wilfried Tilsch και Landschaftsverband Westfalen
 στις 22 Ιουλίου 1996, το Tribunale Civile e Penale di Brescia Lippe (C-254/96), Dieter Klingelhöfer και Landschaftsver
 ζήτησε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον band Westfalen- Lippe (C-255/96), Heinrich Schmidt και
 του κατά του Riccardo Piccaluga, από το Δικαστήριο των Landschaftsverband Westfalen-Lippe (C-256/96), Stadtwerke
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο Witten GmbH και Andreas Schade (C-257/96) και Klaus
 φάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων: Haseley και Stadtwerke Altena GmbH (C-258/96)
 1 . Μπορεί να θεωρηθεί ότι οι εθνικές διατάξεις περί ευρέ (Υποθέσεις C-253/96 — C-258/96)
 σεως εργασίας και περί προσωρινής εργασίας, οι οποίες (96/C 294/07)
 είναι δημοσίου δικαίου , καθόσον έχουν θεσπιστεί προς
 προστασία των εργαζομένων και της εθνικής οικονομίας, Με διάταξη της 9ης Ιουλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 ανάγονται στην άσκηση δημοσίας εξουσίας υπό την Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 έννοια των συνδυασμένων διατάξεων των άρθρων 66 και στις 23 Ιουλίου 1996, το Landesarbeitsgericht Hamm (τέταρτο
 55 της συνθήκης; τμήμα) ζήτησε, στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ Helmut
 Kampelmann, Wilfried Tilsch, Dieter Klingelhöfer, Heinrich
 2. Μπορεί να θεωρηθεί ότι τα ανωτέρω άρθρα, εφόσον δεν •Schmidt κατά Landschaftsverband Westfalen-Lippe , Stadtw
 υπάρχουν επακριβείς εκτελεστικές διατάξεις στον εν erke Witten, GmbH κατά Andréas Schade και Klaus Haseley
 λόγω τομέα, έχουν απευθείας εφαρμογή (συνέπεια της κατά Stadtwerke Altena GmbH, από το Δικαστήριο των
 οποίας θα ήταν η διακύβευση των δημοσίου δικαίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής απο
 σκοπών που επιδιώκονται με τους ιταλικούς νόμους που φάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 ισχύουν ως προς την εύρεση εργασίας και την προσωρινή


text:
εργασία) και ότι επιτρέπουν σε οποιονδήποτε, ιδιώτη ή 1 . Αποσκοπούν οι διατάξεις του άρθρου 2 της «οδηγίας
 δημόσιο φορέα, να αναπτύσσει, χωρίς να υπόκειται σε σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει
 κανένα ειδικό έλεγχο και χωρίς να χρειάζεται καμία ειδική τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή
 άδεια, δραστηριότητες διαμεσολαβήσεως μεταξύ προ τη σχέση εργασίας» (οδηγία 91 /533/ΕΟΚ — ΕΕ αριθ .
 σφοράς και ζητήσεως εργασίας ή/και παροχής προσωρι L 288 της 18. 10. 1991 , σ. 32), λαμβανομένου υπόψη του
 νού εργατικού δυναμικού , στην περίπτωση κατά την σκοπού που τάσσεται στο προοίμιο αυτής της αποκαλού
 οποία το κράτος μέλος δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσει μενης αποδεικτικής οδηγίας, «καλύτερη προστασία των
 πλήρους με τη δική του διοικητική δομή τη ζήτηση εργαζομένων απέναντι σε μια πιθανή ελλιπή γνώση των
 υπηρεσιών στην αγορά εργασίας; δικαιωμάτων τους και στην ύπαρξη μεγαλύτερης διαφά
 νειας στην αγορά εργασίας», στη βελτίωση, προς όφελος
 του εργαζομένου , της κατανομής του βάρους της αποδεί
 ξεως, υπό την έννοια ότι με τον κατάλογο των κατ'
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που ελάχιστον στοιχείων του άρθρου 2 παράγραφος 2 της
 υπέβαλε με Διατάξη της 13ης Ιουλίου 1993 η Pretura οδηγίας 91 /533/ΕΟΚ επιδιώκεται να διασφαλιστεί ότι ως
 Circondariale di Rovigo, Sezione Distaccata di Adria, στο προς αυτά τα στοιχεία o εργαζόμενος δεν χρειάζεται να
 πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον της κατά προσκομίσει αποδείξεις όταν πρόκειται περί προβολής
 του Giuseppe Cordella αξιώσεων στηριζομένων στη σύμβαση εργασίας στο πλαί
 (Υπόθεση C-251/96) σιο δίκης ενώπιον εργατικών δικαστηρίων;
 (96/C 294/06
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώ
 Με Διάταξη της 13ης Ιουλίου 1993 , η οποία περιήλθε στη τημα: εφαρμόζονται απευθείας οι διατάξεις του άρθρου 2
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο n) της οδηγίας 91 /
 στις 22 Ιουλίου 1996, η Pretura Circondariale di Rovigo, 533/ΕΟΚ έναντι του Δημοσίου , ενεργούντος ως ιδιωτικού
 Sezione Distaccata di Adria, ζήτησε, στο πλαίσιο της ποινικής δικαίου εργοδότης, από 1ης Ιουλίου 1993 , δεδομένου :


text:
Αριθ. C 199/36 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 6 . 97
 Προσφυγή της Kesko Oy κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊκών κών αποτελεσματικού ανταγωνισμού . Επομένως, η Επι
 Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 25 Απριλίου 1997 τροπή παραβίασε τις αρχές της απαγορεύσεως των δια
 (Υπόθεση Τ-134/97) κρίσεων , της αναλογικότητας και της χρηστής διοικήσεως.
 Επιπλέον, παραλείποντας να εκθέσει τους λόγους γι' αυτή
 (97/C 199/84) την αλλαγή πρακτικής, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 190
 της συνθήκης ΕΚ.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 3. H εκδοθείσα βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 4 απόφαση
 H Kesko Oy, εκπροσωπούμενη απο τον Gerwin Van Gerven, επιτάσσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προ της
 δικηγόρο Βρυξελλών, και τη Sarah Beeston, της Law Society συγχωνεύσεως κατάσταση και, ως εκ τούτου , βαίνει
 of England and Wales, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο πέραν του αναγκαίου μέτρου για την αποκατάσταση των
 το δικηγορικό γραφείο Loesch & Wolter, 11 , rue Goethe , συνθηκών αποτελεσματικού ανταγωνισμού . Αποκλείο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 25 Απριλίου 1997, ενώπιον του ντας εκ προοιμίου λύσεις λιγότερο δραστικές από την
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, η
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Επιτροπή υπερέβη τις εξουσίες της βάσει του άρθρου 8
 παράγραφος 4 του κανονισμού περί συγχωνεύσεων και
 παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας και της χρηστής
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: διοικήσεως.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης (') Κανονισμος (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου , της 21ης
 Φεβρουαρίου 1997 στην υπόθεση IV/M.784, Kesko/ Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ
 Tuko .
 επιχειρήσεων (ΕΕ αριθ. L 395 της 30. 12. 1989, σ. 1 ).
 (2) ΕΕ αριθ. C 131 της 26. 4. 1997, σ. 17.
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Στις 20 Νοεμβρίου 1996, η Επιτροπή κήρυξε, βάσει του
 άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού περί συγχωνεύ Προσφυγή της Eugénio Branco Lda κατα Επιτροπής των
 σεων ('). ως ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και με τη Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 29 Απριλίου
 1997
 λειτουργία του ΕΟΧ, μια ήδη πραγματοποιηθείσα συγχώνευ
 ση μεταξύ της προσφεύγουσας και της Tuko Oy, εταιρείας (Υπόθεση Τ-142/97)
 φινλανδικού δικαίου . Στη συνέχεια, στις 19 Φεβρουαρίου (97/C 199/85)
 1997 , η Επιτροπή εξέδωσε δεύτερη απόφαση θεσπίζουσα
 μέτρα για την αποκατάσταση του αποτελεσματικού ανταγω
 νισμού . βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του κανονισμού (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 περί συγχωνεύσεων.
 Η Eugénio Branco Lda, εμπορική εταιρεία περιορισμένης
 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστη ευθύνης, με έδρα επί της Rua Rodrigo da Fonseca, n0 9 ,
 ρίου στις 31 Ιανουαρίου 1997, το οποίο πρωτοκολλήθηκε με Λισαβόνα, εκπροσωπούμενη από τον Dr. Bolata Belchior,
 τον αριθμό υποθέσεως Τ-22/97 (2), η προσφεύγουσα άσκησε δικηγόρο στη Vila Nova de Gaia, εγγεγραμμένο στα μητρώα
 προσφυγή βάσει του άρθρου 173 της συνθήκης ΕΚ, με αίτημα του Δικηγορικού Συλλόγου του Conselho distrital του Porto,
 την ακύρωση της εκδοθείσας βάσει του άρθρου 8 παράγρα με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Dr. Jacques Schroeder,
 φος 3 αποφάσεως. Με την παρούσα προσφυγή της η προ


text:
της δικηγορικής εταιρείας Faltz & Associés, 6, rue Heine ,
 σφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της εκδοθείσας βάσει του Luxembourg, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω
 άρθρου 8 παράγραφος 4 αποφάσεως. παϊκών Κοινοτήτων, στις 29 Απριλίου 1997 , προσφυγή κατά
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 H προσφεύγουσα ισχυρίζει τα ακόλουθα:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1 . H εκδοθείσα βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 4 απόφαση
 πρέπει να ακυρωθεί, διότι το κύρος της εξαρτάται από την — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, που της
 προηγούμενη έκδοση έγκυρης αποφάσεως βάσει του κοινοποιήθηκε με την από 24 Φεβρουαρίου 1997 επιστολή
 άρθρου 8 παράγραφος 3 . Εφόσον ακυρωθεί η εκδοθείσα του DAFSE και με την οποία εγκρίθηκε η αίτηση πληρω
 βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 3 απόφαση , όπως έχει μής του υπολοίπου στον φάκελο συνδρομής του Ευρω
 ζητήσει η προσφεύγουσα με την από 31 Ιανουαρίου 1997 παϊκού Κοινωνικού Ταμείου , θεωρήθηκαν όμως μη πλη
 προσφυγή της, η εκδοθείσα βάσει του άρθρου 8 παρά ρούσες τις προϋποθέσεις χρηματοδοτήσεως εμφανισθεί
 γραφος 4 απόφαση καθίσταται αυτομάτως ακυρωτέα. σες από την προσφεύγουσα δαπάνες, της επιβλήθηκε δε η
 επιστροφή του ποσού των 17 565 320 πορτογαλικών
 2. H διαδικασία που ακολούθησε η Επιτροπή κατά την εσκούδων (Esc.), εξ ων 423 507 πορτογαλικά εσκούδα είχε
 έκδοση της βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 4 αποφά λάβει υπό μορφή προκαταβολών από το Ευρωπαϊκό
 σεώς της διαφέρει από την προηγούμενη πρακτική της Κοινωνικό Ταμείο και 17 141 813 πορτογαλικά εσκούδα
 όσον αφορά τις ήδη πραγματοποιηθείσες συγχωνεύσεις, υπό μορφή προκαταβολών από εθνική δημόσια συνδρο
 καθόσον δεν παρασχέθηκε στην προσφεύγουσα η δυνα μή του Πορτογαλικού Δημοσίου , μειώνοντας έτσι τη
 τότητα να προτείνει, εντός ευλόγου χρονικού διαστήμα συνδρομή του ΕΚΤ σε 30 672 242 πορτογαλικά εσκού
 τος, πρόσφορα μέτρα για την αποκατάσταση των συνθη δα ,


text:
 30.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Νοεμβρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-461/14) (1)
 ((Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2009/147/ΕΚ - Διατήρηση των αγρίων πτηνών - Ζώνες ειδικής προστασίας - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον - Οδηγία 92/43/ΕΟΚ - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων))
 (2017/C 030/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Hermes, E. Sanfrutos Cano, D. Loma-Osorio Lerena και G. Wilms)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Gavela Llopis)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα ώστε να αποφευχθούν, εντός της ζώνης ειδικής προστασίας «Campiñas de Sevilla», η υποβάθμιση των φυσικών οικοτόπων και των οικοτόπων ειδών, καθώς και οι ενοχλήσεις που επηρεάζουν τα είδη για τα οποία ορίσθηκε η ζώνη αυτή, παρέβη, όσον αφορά το διάστημα πριν από τις 29 Ιουλίου 2008, τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 4, της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, και, όσον αφορά το διάστημα μετά την ημερομηνία αυτή, τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Βασίλειο της Ισπανίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) ΕΕ C 462 της 22.12.2014.


text:
C 289/10 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 13.10.2001
 2. Συμβιβα ́ζεται μη ́πως περισσο ́τερο προς τα θεμελιω ́δη δικαιω ́- που η α ́δεια οδηγη ́σεως δεν ́εχει καταχωρηθει ́, ο κα ́τοχο ́ς της
 ματα ο περιορισμο ́ς της υποχρεω ́ σεως δημοσιευ ́σεως των με την οδη ́γηση μηχανοκι ́νητου οχη ́ματος στις Κα ́τω Χω ́ρες
 εταιρικω ́ν στοιχει ́ων μο ́νο για τις επιχειρη ́σεις εκει ́νες για διαπρα ́ττει ποινικο ́ αδι ́κημα;
 τις οποι ́ες ανεξα ́ρτητοι ορκωτοι ́ λογιστε ́ς διαπι ́στωσαν τον
 προβληματικο ́ χαρακτη ́ρα ορισμε ́νων κωδικω ́ν και επομε ́νως 2) ∆ημιουργει ́ μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση, ο ́πως αυτη ́ που εκτι ́θεται στο
 διαπι ́στωσαν ο ́τι καθι ́σταται ιδιαι ́τερα αναγκαι ́α η πληροφο ́- πρω ́το ερω ́τημα, και με τις συνε ́πειες που περιγρα ́φονται στο
 ρηση του κοινου ́; ερω ́τημα αυτο ́, εμπο ́διο για την ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των
 προσω ́πων και, αν ναι, μπορει ́ το εμπο ́διο αυτο ́ να δικαιολο-
 3. Συμβιβα ́ζεται η υποχρε ́ωση προς δημοσιο ́τητα που καθιε- γηθει ́ απο ́ σκε ́ψεις που ανα ́γονται στο να καταστου ́ν δυνατε ́ς
 ρω ́νουν η πρω ́τη και η τε ́ταρτη οδηγι ́α με τον ευρωπαϊκο ́ η περιοδικη ́ ανανε ́ωση των στοιχει ́ων που περιε ́χονται στο
 χα ́ρτη των θεμελιωδω ́ν δικαιωμα ́των; ́εγγραφο της α ́δειας οδηγη ́σεως και η προσαρμογη ́ του
 εγγρα ́φου αυτου ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη
 των απαιτη ́σεων που για το ́εγγραφο αυτο ́ πρε ́πει να τι ́θενται
 4. Τροποποιη ́θηκαν η ́ καταργη ́θηκαν κατ' ουσι ́αν οι οδηγι ́ες ο ́σον αφορα ́ την ασφα ́λεια και την καταπολε ́μηση της απα ́της;
 περι ́ δημοσιο ́τητος με την οδηγι ́α περι ́ προστασι ́ας των
 δεδομε ́νων, με την οδηγι ́α περι ́ τηλεπικοινωνιω ́ν και με τον
 κανονισμο ́ περι ́ αμοιβαι ́ας συνδρομη ́ς των αρχω ́ν;
 (1) EE 1991, L 237, σ. 1.
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/001, σ. 80.
 (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/002, σ. 17.
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το Συμβου ́λιο της Επικρατει ́ας, με απο ́φαση της
 12ης Ιουνι ́ου 2001, στην υπο ́θεση Παναγιω ́ τη Μαρκο ́πουλου
 κ.λπ. κατα ́ 1. Υπουργου ́ Ανα ́πτυξης, και 2. Σω ́ ματος Ορκωτω ́ν
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Ελεγκτω ́ ν κ.λπ.
 βαλε το Αrrondissementsrechtbank te Rotterdam με
 απο ́φαση της 27ης Ιουνι ́ου 2001 στην υπο ́θεση S. Klip-
 Krüger κατα ́ Directie van de rechtspersoonlijkheid (Υπο ́θεση c-255/01)
 bezittende Dienst Wegverkeer
 (2001/C 289/19)
 (Υπο ́θεση C-253/01)
 Με απο ́φαση της 12ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 (2001/C 289/18) Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 3 Ιουλι ́ου 2001, το Συμβου ́λιο της


text:
Επικρατει ́ας ζητει ́ απο ́
 το ∆ικαστη ́ριο, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Παναγιω ́τη
 Με απο ́φαση της 27ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη Μαρκο ́πουλου κ.λπ., αφενο ́ς και 1. Υπουργου ́ Ανα ́πτυξης, και
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 2. Σω ́ματος Ορκωτω ́ν Ελεγκτω ́ν κ.λπ., αφετε ́ρου, που εκκρεμει ́
 2 Ιουλι ́ου 2001, το Αrrondissementsrechtbank te Rotterdam ενω ́πιο ́ν του, την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ S. Klip-Krüger και Directie van ερωτημα ́των:
 de rechtspersoonlijkheid bezittende Dienst Wegverkeer, που
 εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: α) Μπορει ́, βα ́σει του α ́ρθρου 15 της 'Ογδοης οδηγι ́ας
 84/253/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου της 10.4.1984 (1), ο εθνικο ́ς
 νομοθε ́της να κα ́νει χρη ́ση της προβλεπο ́μενης απο ́ το
 1) Πρε ́πει η οδηγι ́α 91/439/EOK (1) του Συμβουλι ́ου, της α ́ρθρο αυτο ́ ευχε ́ρειας και να προβλε ́ψει τη δυνατο ́τητα
 29ης Ιουλι ́ου 1991, για την α ́δεια οδηγη ́σεως — ιδι ́ως δε το να αποκτη ́σουν δια ́φορες κατηγορι ́ες προσω ́πων την α ́δεια
 α ́ρθρο 1, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας αυτη ́ς — να ελε ́γχου λογιστικω ́ν εγγρα ́φων, κατα ́ παρε ́κκλιση απο ́ τις
 ερμηνευθει ́ υπο ́ την ́εννοια ο ́τι ει ́ναι συ ́μφωνη με αυτη ́ν μια πα ́γιες ρυθμι ́σεις, χωρι ́ς δηλαδη ́ την προηγου ́μενη συμμετοχη ́
 εθνικη ́ ρυ ́θμιση περι ́ μεταφορα ́ς της εν λο ́γω οδηγι ́ας στο σε εξετα ́σεις επαγγελματικη ́ς ικανο ́τητας και επα ́ρκειας, ο ́ταν
 εσωτερικο ́ δι ́καιο βα ́σει της οποι ́ας ρυθμι ́σεως για τον κα ́τοχο το συγκεκριμε ́νο κρα ́τος με ́λος ́εχει η ́δη προηγουμε ́νως και
 α ́δειας οδηγη ́σεως, που χορηγη ́θηκε εντο ́ς της Ομοσπονδια- προ της εκδο ́σεως της Οδηγι ́ας θεσμοθετη ́σει τις επαγγελμα-
 κη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας απο ́ την αρμο ́δια αρχη ́ και τικε ́ς αυτε ́ς εξετα ́σεις στο εσωτερικο ́ του δι ́καιο; εν πα ́ση δε
 που ισχυ ́ει εφ' ο ́ρου ζωη ́ς του κατο ́χου της, υφι ́σταται, η ́ περιπτω ́σει μπορει ́ ο εθνικο ́ς νομοθε ́της να κα ́νει επανειλημ-
 τουλα ́χιστον προκυ ́πτει, υποχρε ́ωση αλλαγη ́ς εντο ́ς ενο ́ς με ́νη χρη ́ση της ευχε ́ρειας θε ́σπισης μεταβατικω ́ν διατα ́ξεων
 ́ετους μετα ́ τη μεταφορα ́ της συνη ́θους διαμονη ́ς στις Κα ́τω επι ́ τη βα ́σει του προαναφερθε ́ντος α ́ρθρου της Οδηγι ́ας και
 Χω ́ρες, καθο ́σον η α ́δεια οδηγη ́σεως που χορηγη ́θηκε πριν μα ́λιστα μετα ́ την πα ́ροδο της καταληκτικη ́ς ημερομηνι ́ας της


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/31
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2014 — Γαλλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-79/09) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Πλαίσιο δράσεων που αναπτύσσονται από τις αναγνωρισμένες στη Γαλλία διεπαγγελματικές γεωργικές οργανώσεις υπέρ των μελών που δραστηριοποιούνται στους εκπροσωπούμενους τομείς γεωργικής παραγωγής - Χρηματοδότηση από εθελοντικές εισφορές οι οποίες κατέστησαν υποχρεωτικές - Απόφαση με την οποία το καθεστώς ενισχύσεως κρίνεται συμβατό με την κοινή αγορά - Ανάκληση της αποφάσεως - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 112/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Belliard, G. de Bergues και A.-L. Vendrolini, στη συνέχεια E. Belliard, G. de Bergues και J. Gstalter, και τέλος E. Belliard, G. de Bergues, D. Colas και J. Bousin)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς B. Stromsky και C. Urraca Caviedes, στη συνέχεια B. Stromsky)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2008) 7846 τελικό, της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. 561/2008, που αφορά το πλαίσιο των δράσεων που μπορούν να αναπτύξουν οι αναγνωρισμένες στη Γαλλία γεωργικές διεπαγγελματικές οργανώσεις υπέρ των μελών που δραστηριοποιούνται στους εκπροσωπούμενους τομείς γεωργικής παραγωγής.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Καταργεί τη δίκη.
 2.
 Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C ## της ##.


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/24
 Προσφυγή της 13ης Μαρτίου 2013 — Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-144/13)
 2013/C 123/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology Co. Ltd (Hangzhou, Κίνα) (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης και Y. Melin, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που γνωστοποιήθηκε με έγγραφο της 3ης Ιανουαρίου 2013, αριθ. H4/JN/Ref.t13.000011, με την οποία ενημερώνει την προσφεύγουσα ότι δεν θα εξετάσει το αίτημα της προσφεύγουσας να αναγνωριστεί ως επιχείρηση ασκούσα τις δραστηριότητές της σε οικονομία αγοράς, το οποίο υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο β', του κανονισμού του Συμβουλίου 1225/2009, στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ που αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων τους καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, που κινήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012 (AD 590)·
 —
 να δεχθεί την αδυναμία εφαρμογής, όσον αφορά την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, δυνάμει του άρθρου 277 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κανονισμού (ΕΕ) 1168/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 344, σ. 1)
 —
 και, κατά συνέπεια, να καταδικάσει την Επιτροπή και τους ενδεχόμενους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα επικαλείται έναν μόνο λόγο, όμοιο προς εκείνον που προβάλλεται στο πλαίσιο της υποθέσεως T-143/13, Zhejiang Heda Solar Technology κατά Επιτροπής.