text:
 27.4.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/19
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2015 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Christie’s France SNC κατά Syndicat national des antiquaires
 (Υπόθεση C-41/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2001/84/ΕΚ - Άρθρο 1 - Διανοητική ιδιοκτησία - Πώληση με πλειστηριασμό πρωτότυπων έργων τέχνης - Δικαίωμα παρακολουθήσεως υπέρ του δημιουργού πρωτότυπου έργου - Υπόχρεος προς καταβολή των σχετικών ποσοστών στο πλαίσιο του δικαιώματος παρακολουθήσεως - Αγοραστής ή πωλητής - Συμβατική παρέκκλιση))
 (2015/C 138/24)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Christie’s France SNC
 κατά
 Syndicat national des antiquaires
 Διατακτικό
 Το άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2001, σχετικά με το δικαίωμα παρακολούθησης υπέρ του δημιουργού ενός πρωτότυπου έργου τέχνης, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στη δυνατότητα του έχοντος την υποχρέωση καταβολής ποσοστών βάσει του δικαιώματος παρακολουθήσεως, προσδιοριζόμενου από την εθνική νομοθεσία, είτε αυτός είναι ο πωλητής είτε ένας επαγγελματίας της αγοράς έργων τέχνης που παρεμβαίνει στην εμπορική συναλλαγή, να συμφωνεί με κάθε άλλο πρόσωπο, περιλαμβανομένου του αγοραστή, ότι αυτό θα φέρει οριστικώς, εν όλω ή εν μέρει, το κόστος της καταβολής των σχετικών ποσοστών στον δημιουργό, στο πλαίσιο του δικαιώματος παρακολουθήσεως, καθόσον μια τέτοια συμβατική ρήτρα ουδόλως επηρεάζει τις υποχρεώσεις και την ευθύνη του βαρυνόμενου με την υποχρέωση καταβολής ποσοστών στον δημιουργό.
 (1) ΕΕ C 102 της 7.4.2014.


text:
 11.9.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 246/40
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 8ης Ιουλίου 2010 — Magazzu κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-126/06) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Διορισμός - Έκτακτοι υπάλληλοι που διορίστηκαν ως μόνιμοι υπάλληλοι - Υποψήφιοι περιληφθέντες σε εφεδρικό πίνακα επιτυχόντων διαγωνισμού δημοσιευθέντος πριν από τη θέση σε ισχύ του νέου ΚΥΚ - Κατάταξη σε βαθμό κατ’ εφαρμογή των λιγότερο ευνοϊκών νέων κανόνων - Κεκτημένα δικαιώματα - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Άρθρα 2, 5 και 12 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ)
 2010/C 246/68
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Salvatore Magazzu (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικά, T. Bontinck και J. Feld, δικηγόροι, στη συνέχεια T. Bontinck και S. Woog, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και G. Berscheid.)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ, της 13ης Δεκεμβρίου 2005, με την οποία ο προσφεύγων, καταταχθείς ως έκτακτος υπάλληλος στον βαθμό A*11 και επιτυχών στον γενικό διαγωνισμό COM/A/18/04, διορίστηκε υπάλληλος και κατατάχθηκε στον βαθμό A*6, κλιμάκιο 2, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 310 της 16.12.2006, σ. 32.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 22.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 68/28
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Δεκεμβρίου 2015 — CompuGroup Medical κατά ΓΕΕΑ — Schatteiner (SAM)
 (Υπόθεση T-850/14)
 ((Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινοτικό σήμα - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Αφετηρία - Κοινοποίηση της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών στον ηλεκτρονικό λογαριασμό που διατηρεί στο ΓΕΕΑ ο εκπρόσωπος της προσφεύγουσας - Εκπρόθεσμο - Απουσία ανωτέρας βίας ή τυχαίου γεγονότος - Προδήλως απαράδεκτο))
 (2016/C 068/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: CompuGroup Medical AG (Koblenz, Γερμανία) (εκπρόσωπος: B. Dix, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: H. Kunz)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Simon Schatteiner (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωποι: F. Schulz και H. Pernez, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Ιουλίου 2014 (υπόθεση R 818/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Simon Schatteiner και CompuGroup Medical AG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την CompuGroup Medical AG στα δικαστικά έξοδα.


text:
 26.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 350/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2016 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Verein für Konsumenteninformation κατά Amazon EU Sàrl
 (Υπόθεση C-191/15) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμοί (ΕΚ) 864/2007 και (EK) 593/2008 - Προστασία των καταναλωτών - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Προστασία δεδομένων - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Συμβάσεις διαδικτυακής πωλήσεως που συνάπτονται με καταναλωτές οι οποίοι κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη - Καταχρηστικές ρήτρες - Γενικοί όροι που περιλαμβάνουν ρήτρα επιλογής του εφαρμοστέου δικαίου οποία ορίζει ως εφαρμοστέο το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο εδρεύει η εταιρία - Καθορισμός του εφαρμοστέου δικαίου για την αξιολόγηση της καταχρηστικότητας των ρητρών των εν λόγω γενικών όρων στο πλαίσιο αγωγής παραλείψεως - Καθορισμός του δικαίου που διέπει την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των καταναλωτών])
 (2016/C 350/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Verein für Konsumenteninformation
 κατά
 Amazon EU Sàrl
 Διατακτικό
 1)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι), και ο κανονισμός (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη ΙΙ), έχουν την έννοια, με την επιφύλαξη του άρθρου 1, παράγραφος 3, καθενός από τους κανονισμούς αυτούς, ότι το εφαρμοστέο δίκαιο σε αγωγή παραλείψεως, κατά την έννοια της οδηγίας 2009/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών, κατά της χρήσεως φερόμενων ως παράνομων συμβατικών ρητρών από επιχείρηση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος η οποία στο πλαίσιο του ηλεκτρονικού εμπορίου συνάπτει συμβάσεις με καταναλωτές εγκατεστημένους σε άλλα κράτη μέλη και ιδίως στο κράτος του δικάζοντος δικαστή, πρέπει να καθορίζεται βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 864/2007, ενώ το εφαρμοστέο δίκαιο για την αξιολόγηση συγκεκριμένης συμβατικής ρήτρας πρέπει πάντα να καθορίζεται κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού 593/2008, είτε πρόκειται για ατομική αγωγή είτε για συλλογική αγωγή.
 2)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι ρήτρα που περιλαμβάνεται στους γενικούς όρους πωλήσεως επαγγελματία η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο ατομικής διαπραγματεύσεως και κατά την οποία η σύμβαση που συνάπτεται με καταναλωτή στο πλαίσιο του ηλεκτρονικού εμπορίου διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους της έδρας του εν λόγω επαγγελματία είναι καταχρηστική, εφόσον δημιουργεί στον καταναλωτή την εσφαλμένη εντύπωση ότι στη σύμβαση έχει εφαρμογή μόνο το δίκαιο του συγκεκριμένου κράτους μέλους, χωρίς να τον πληροφορεί για το γεγονός ότι, με βάση το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 593/2008, ο καταναλωτής έχει επίσης το δικαίωμα να επικαλεστεί την προστασία την οποία του διασφαλίζουν οι αναγκαστικού χαρακτήρα διατάξεις του δικαίου που θα είχε εφαρμογή ελλείψει της εν λόγω ρήτρας, πράγμα που εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει, βάσει του συνόλου των κρίσιμων περιστάσεων.


text:
3)
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από επιχείρηση ηλεκτρονικού εμπορίου διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους προς το οποίο η επιχείρηση αυτή κατευθύνει τις δραστηριότητές της, εφόσον αποδεικνύεται ότι η εν λόγω επιχείρηση προβαίνει στην επεξεργασία των επίμαχων δεδομένων στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων εγκαταστάσεως ευρισκόμενης στο συγκεκριμένο κράτος μέλος. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει αν συντρέχει τέτοια περίπτωση.
 (1) ΕΕ C 221 της 6.7.2015.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Λετονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vitālijs Drozdovs κατά AAS «Baltikums»
 (Υπόθεση C-277/12) (1)
 (Υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων - Οδηγία αριθ. 72/166/ΕΟΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Οδηγία αριθ. 90/232/ΕΟΚ - Άρθρο 1 - Τροχαίο ατύχημα - Θάνατος των γονέων ανηλίκου - Δικαίωμα αποζημιώσεως του τέκνου - Μη υλική βλάβη - Χρηματική ικανοποίηση - Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση)
 2013/C 367/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Vitālijs Drozdovs
 κατά
 AAS «Baltikums»
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Augstakas tiesas Senats — Ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136) και του άρθρου 1, παράγραφος 2, της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ L 8, σ. 17) — Ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων — Προσδιορισμός των ζημιών που καλύπτονται υποχρεωτικά από την αστική ευθύνη που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων — Δυνατότητα καλύψεως και της ηθικής βλάβης από την υποχρεωτική αποζημίωση για σωματική βλάβη — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που προβλέπει ποσό αποζημιώσεως για την ψυχική οδύνη, το οποίο είναι κατά πολύ χαμηλότερο από το ποσό που ορίζουν οι οδηγίες για την αποζημίωση των σωματικών βλαβών
 Διατακτικό
 1)
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, και 1, παράγραφοι 1 και 2, της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, έχουν την έννοια ότι η υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που απορρέει από την κυκλοφορία οχημάτων πρέπει να καλύπτει τη χρηματική ικανοποίηση για μη υλικές βλάβες που έχουν υποστεί οι συγγενείς προσώπων που σκοτώθηκαν σε τροχαίο ατύχημα στον βαθμό που η καταβολή της εν λόγω ικανοποιήσεως προβλέπεται, κατά το εφαρμοστέο στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνικό δίκαιο, στο πλαίσιο της αστικής ευθύνης του ασφαλισμένου.
 2)
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166 και 1, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 84/5 έχουν την έννοια ότι αντίκεινται σε διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας κατά τις οποίες η υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία οχημάτων καλύπτει τη χρηματική ικανοποίηση για μη υλικές βλάβες, η οποία, κατά την εθνική νομοθεσία περί αστικής ευθύνης,


text:
 Avis juridique important
 |
 32000Y0122(01)
 Ανάληψη καθηκόντων νέου δικαστή στο Δικαστήριο
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 020 της 22/01/2000 σ. 0001 - 0001
 Ανάληψη καθηκόντων νέου δικαστή στο Δικαστήριο(2000/C 20/01)Ο Antonio Mario La Pergola, ο οποίος διορίστηκε δικαστής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της 24ης Νοεμβρίου 1999(1), ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 15 Δεκεμβρίου 1999.(1) EE L 307, σ. 57, της 2.12.99.


text:
 25.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 199/42
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουνίου 2007 ο Michel Thierry κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 16 Απριλίου 2007 στην υπόθεση F-82/05, Thierry κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-223/07 P)
 (2007/C 199/79)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Michel Thierry (Howald, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Fabretti, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 16ης Απριλίου 2007 στην υπόθεση F-82/05, η οποία κοινοποιήθηκε στον αναιρεσείοντα στις 17 Απριλίου 2007,
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που είχε υποβάλει πρωτοδίκως ο αναιρεσείων και, συνεπώς, να κρίνει ως παραδεκτή και βάσιμη την προσφυγή του στην υπόθεση F-82/05,
 —
 επικουρικώς να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης,
 —
 να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων και των συναφών δαπανών και αμοιβών και να υποχρεώσει την Επιτροπή να τα καταβάλει.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την αίτηση αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως αβάσιμη η προσφυγή του με αντικείμενο την ακύρωση του καταλόγου των υπαλλήλων που προήχθησαν κατά τις προαγωγές του 2004, κατά το μέρος που ο κατάλογος αυτός δεν περιλαμβάνει το όνομά του.
 Ο λόγος που προβάλλει ο αναιρεσείων προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως αντλείται από πλάνη κατά την ερμηνεία και την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, συνέπεια της οποίας ήταν να υποπέσει το Πρωτοδικείο σε διαδικαστική πλημμέλεια και νομική πλάνη, διότι δεν έκανε δεκτό το αίτημα που υπέβαλε πρωτοδίκως με το υπόμνημά απαντήσεως ο αναιρεσείων να εξεταστεί ως μάρτυρας ένας συνάδελφός του.


text:
 19.12.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 312/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 2 Οκτωβρίου 2009 — Reti Televisive Italiane SpA (RTI) κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni
 (Υπόθεση C-390/09)
 2009/C 312/32
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Reti Televisive Italiane SpA (RTI)
 Εφεσίβλητη: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει τα άρθρα 18 και 18α της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ (2), να θεωρηθούν διατάξεις επαρκώς σαφείς και μη εξαρτώμενες από αιρέσεις, έτσι ώστε, μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς, να υπερισχύουν αντίθετων διατάξεων του εθνικού δικαίου και να συμπληρώνουν, σύμφωνα με την ορθή ερμηνεία του άρθρου 249, παράγραφος 3, της Συνθήκης, τους συναφείς εθνικούς κανόνες και να εφαρμόζονται από διοικητική αρχή, όπως η Autorità per le garanzie nelle comunicazioni, η οποία είναι αρμόδια για την έκδοση κανονισμών εκτελέσεως των εθνικών νόμων.
 2)
 Έχουν τα άρθρα 18 και 18α της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, την έννοια ότι, λόγω της ελάχιστης υποχρεωτικής διάρκειας 15 λεπτών των χρονοθυρίδων τηλεαγοράς, κάθε άλλη μορφή τηλεαγοράς, έστω και διάρκειας ανώτερης των τριών λεπτών, που όμως δεν υπερβαίνει τα 15 λεπτά, πρέπει να χαρακτηριστεί «μήνυμα τηλεαγοράς» και να υπαχθεί στο ωριαίο όριο που ισχύει για τα διαφημιστικά μηνύματα.
 3)
 Έχουν τα άρθρα 1, στοιχείο γ’, 10, 11 και 18, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, την έννοια ότι οι αναγγελίες ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού που αφορούν τα δικά του προγράμματα και μεταδίδονται χωρίς πληρωμή εμπίπτουν στην έννοια της διαφημίσεως προς τον σκοπό της εφαρμογής των ρυθμίσεων περί αναγνωρίσεως του διαφημιστικού μηνύματος σε σχέση με το υπόλοιπο πρόγραμμα και ενσωματώσεως της διαφημίσεως στις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές.
 4)
 Έχουν τα άρθρα 1, στοιχείο γ’, 10, 11 και 18, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/36/ΕΚ, την έννοια ότι οι δραστηριότητες θεσμικής ενημερώσεως και επικοινωνίας τις οποίες προβλέπει ο ιταλικός νόμος 150 της 7ης Ιουνίου 2000, συμπεριλαμβανομένων των μηνυμάτων κοινής ωφέλειας και δημόσιου συμφέροντος, εμπίπτουν στην έννοια της διαφημίσεως προς τον σκοπό της εφαρμογής των ρυθμίσεων περί αναγνωρίσεως του διαφημιστικού μηνύματος σε σχέση με το υπόλοιπο πρόγραμμα και ενσωματώσεως της διαφημίσεως στις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές.
 (1) EE L 298, σ. 23.
 (2) EE L 265, σ. 42.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 2ας Οκτωβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-478/13) (1)
 ([Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/18/EΚ - Σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) στο περιβάλλον - Διάθεση στην αγορά - Άρθρο 31, παράγραφος 3, στοιχείο β' - Καταγραφή της τοποθεσίας των ΓΤΟ που καλλιεργούνται - Υποχρέωση ενημερώσεως των αρμόδιων αρχών - Υποχρέωση δημιουργίας δημόσιου μητρώου - Καλόπιστη συνεργασία))
 2014/C 421/21
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και M. Owsiany-Hornung)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας, παραλείποντας να προβλέψει στην εθνική έννομη τάξη την υποχρέωση ανακοινώσεως των γεωγραφικών τοποθεσιών γενετικώς τροποποιημένων καλλιεργειών (ΓΤΟ) στις αρμόδιες πολωνικές αρχές δυνάμει του μέρους Γ της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παραλείποντας να δημιουργήσει μητρώο καταγραφής των σχετικών τοποθεσιών και παραλείποντας να προβλέψει την υποχρέωση δημοσιοποιήσεως των τοποθεσιών αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 31, παράγραφος 3, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 336 της 16.11.2013.


text:
 22.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/9
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 2013 — Masottina κατά ΓΕΕΑ — Bodegas Cooperativas de Alicante (CA' MARINA)
 (Υπόθεση T-393/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος CA’ MARINA - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα MARINA ALTA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009)
 2013/C 178/16
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Masottina SpA (Conegliano, Ιταλία) (εκπρόσωπος: N. Schaeffer, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Bodegas Cooperativas de Alicante, Coop. V. (Petrel, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Μαΐου 2011 (υπόθεση R 518/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Bodegas Cooperativas de Alicante, Coop. V. και της Masottina SpA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Masottina SpA στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 282 της 24.9.2011.


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/25
 Προσφυγή της 21ης Μαρτίου 2013 — Novomatic κατά ΓΕΕΑ — Simba Toys (AFRICAN SIMBA)
 (Υπόθεση T-172/13)
 2013/C 141/45
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Αυστρία) (εκπρόσωπος: W. Mosing, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Simba Toys GmbH & Co. KG (Fürth-Stadeln, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 15ης Ιανουαρίου 2013, στην υπόθεση R 157/2012-4, να απορρίψει την ανακοπή στο σύνολό της ελλείψει ομοιότητας των προϊόντων και/ή των σημείων και να κάνει δεκτή την καταχώριση του κοινοτικού σήματος AFRICAN SIMBA, CTM 7534175, σύμφωνα με την αίτηση,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και –σε περίπτωση γραπτής παρεμβάσεως– την ανακόπτουσα στα δικαστικά τους έξοδα και στα έξοδα της προσφεύγουσας στην ενώπιον του ΓΕΕΑ και στην παρούσα διαδικασία.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «AFRICAN SIMBA» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 28 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 7 534 175
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η Simba Toys GmbH & Co. KG
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εθνικό εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Simba», καθώς και διεθνές λεκτικό σήμα «Simba» για προϊόντα της κλάσεως 28
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με την παράγραφο 3, του κανονισμού 207/2009, σε συνδυασμό με τον κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/21
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-337/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-436/99 Ρ (1)
 (2000/C 79/42) (2000/C 79/45)
 Με δια ́ταξη της 9ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- Με δια ́ταξη της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-337/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-436/99 Ρ, Karl Meyer κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. κω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 314 της 30.10.1999. (1) EE C 34 της 5.2.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-115/99 (1)
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-252/98 (1)
 (2000/C 79/43)
 (2000/C 79/46)
 Με δια ́ταξη της 12ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της Με δια ́ταξη της 18ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 υποθε ́σεως C-115/99, Βασι ́λειο της Σουηδι ́ας κατα ́ Συμβουλι ́ου ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. υποθε ́σεως 252/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των κατα ́
 Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-461/98 (1)
 (2000/C 79/44) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-272/99 (1)
 Με δια ́ταξη της 13ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη- (2000/C 79/47)
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-461/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των Με δια ́ταξη της 19ης Ιανουαρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 κατα ́ ∆ημοκρατι ́ας της Αυστρι ́ας. ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 υποθε ́σεως C-272/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (1) EE C 48 της 20.2.1999. κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου.
 (1) EE C 281 της 2.10.1999.


text:
 20.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 327/15
 Αναίρεση που άσκησε στις 8 Οκτωβρίου 2008 η Região Autónoma dos Açores κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) την 1η Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-37/04, Região Autónoma dos Açores κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-444/08 P)
 (2008/C 327/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Região Autónoma dos Açores (εκπρόσωποι: M. Renouf, Solicitor, C. Bryant, Solicitor, H. Mercer QC)
 Έτεροι διάδικοι στη διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Βασίλειο της Ισπανίας, Seas at Risk VZW, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο την 1η Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-37/04·
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή στην υπόθεση T-37/04·
 —
 να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 11 του παραρτήματος του κανονισμού 1954/2003 (1), στον βαθμό που: α) προβλέπουν ότι η αλιευτική προσπάθεια βάσει του κανονισμού θα καθοριστεί μόνον αναφορικά προς το στοχευόμενο είδος και τη ζώνη CIEM/Copace, αλλά όχι αναφορικά προς το είδος των αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται, ανεξαρτήτως του αν αυτά είναι σταθερά ή συρόμενα, και β) αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής των άρθρων 3 και 11 τα είδη βαθέων υδάτων (δηλαδή τα βενθικά είδη που καλύπτει ο κανονισμός 2347/2002 (2))·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 15 του κανονισμού 1954/2003, στον βαθμό που η κατάργηση των κανονισμών 685/95 (3) και 2027/95 (4): α) καταργεί i) την αρμοδιότητα της Επιτροπής να καθορίζει την αλιευτική προσπάθεια αναφορικά προς όχι μόνον τα στοχευόμενα είδη και τη ζώνη CIEM/Copace, αλλά και αναφορικά προς το είδος των χρησιμοποιούμενων αλιευτικών εργαλείων, και ii) τον καθορισμό της αλιευτικής προσπάθειας τον οποίο είχε πραγματοποιήσει ο κανονισμός 2027/95· β) καταργεί i) την εξουσία καθορισμού μέγιστης ετήσιας αλιευτικής προσπάθειας ανά ζώνη όσον αφορά τα είδη βαθέων υδάτων (δηλαδή τα βενθικά είδη που κάλυπτε ο κανονισμός 2347/2002) και ii) τον καθορισμό της προσπάθειας αυτής, τον οποίο είχε πραγματοποιήσει ο κανονισμός 2027/95· γ) καταργεί την απαγόρευση προσβάσεως των ισπανικών πλοίων στα ύδατα των Αζορών για την αλιεία του τόνου και των τονοειδών ·
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 1954/2003, στον βαθμό που δεν διατηρεί την απαγόρευση προσβάσεως των ισπανικών πλοίων στα ύδατα των Αζορών για την αλιεία του τόνου και των τονοειδών ·
 —
 να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου, αν το Δικαστήριο κρίνει ότι στο παρόν στάδιο της διαδικασίας μπορεί να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της διαφοράς· και
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα τόσον πρωτοδίκως όσο και κατ' αναίρεση.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτηση αναιρέσεώς της κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως του Πρωτοδικείου σε επτά λόγους.
 Πρώτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η προστασία που παρέχεται στην προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 229, παράγραφος 2, ΕΚ είναι ανεπαρκής για να καθοριστεί ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις αφορούν ατομικά την αναιρεσείουσα.
 Δεύτερον, το Πρωτοδικείο κακώς κατέληξε ότι μόνον τα κράτη μέλη και όχι οι περιφερειακές


text:
αρχές εδικαιούντο να υπερασπιστούν τα γενικά συμφέροντα του εδάφους τους.
 Τρίτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο μη διακρίνοντας μεταξύ των περιβαλλοντικών και των οικονομικών στοιχείων.
 Τέταρτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις δεν θα έχουν επιβλαβείς συνέπειες στα αλιευτικά αποθέματα και στο θαλάσσιο περιβάλλον των Αζορών και, κατά συνέπεια, στην επιβίωση του αλιευτικού τομέα στην περιοχή αυτή.
 Πέμπτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι οι συνέπειες των προσβαλλομένων διατάξεων στις νομοθετικές και εκτελεστικές αρμοδιότητες της αναιρεσείουσας δεν είχαν ως αποτέλεσμα οι διατάξεις αυτές να την αφορούν ατομικά.
 Έκτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η προσφυγή της αναιρεσείουσας ήταν απαράδεκτη λόγω της απουσίας άλλων αποτελεσματικών ενδίκων βοηθημάτων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η αναιρεσείουσα.
 Έβδομον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο μη λαμβάνοντας υπόψη τους παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε κατά τρόπο σωρευτικό ή χωριστά η αναιρεσείουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2847/93 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) 685/95 και (ΕΚ) 2027/95 (ΕΕ 289, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2347/2002 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που εφαρμόζονται στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων (ΕΕ L 351, σ. 6).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 685/95 του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 1995, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και αλιευτικούς πόρους της Κοινότητας (ΕΕ L 71, σ. 5).
 (4) Κανονισμός (ΕΚ) 2027/95 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 1995, για τη θέσπιση καθεστώτος διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας που αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας (ΕΕ L 199, σ. 1).


text:
C 3/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα) (δευ ́τερο τμη ́μα)
 της 8ης Νοεμβρι ́ου 2001 της 8ης Νοεμβρι ́ου 2001
 στην υπο ́θεση C-228/99 (αι ́τηση του Tribunale civile e
 στην υπο ́θεση C-143/99 (αι ́τηση του Verfassungs
 penale di Cagliari για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 gerichtshof για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως):
 σεως): Silos e Mangimi Martini SpA κατα ́ Ministero delle
 Adria-Wien Pipeline Gmbh και Wietersdorfer & Peggauer
 Finanze (1)
 Zementwerke Gmbh κατα ́ Finanzlandesdirektion für
 Kärnten (1)
 («Γεωργι ́α — Κοινη ́ οργα ́ νωση των αγορω ́ ν — Επιστροφε ́ς
 λο ́γω εξαγωγη ́ς — Κατα ́ ργηση — Ερμηνει ́α και κυ ́ρος
 («Φο ́ρος επι ́ της ενε ́ργειας — Επιστροφη ́ φο ́ρου μο ́νο στις των κανονισμω ́ ν (ΕΚ) 1521/95 και 1576/95 — 'Ελλειψη
 επιχειρη ́σεις παραγωγη ́ς ενσω ́ ματων αγαθω ́ ν — Κρατικη ́ αιτιολογι ́ας»)
 ενι ́σχυση»)
 (2002/C 3/09)
 (2002/C 3/08)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-228/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Tribunale
 civile e penale di Cagliari (Ιταλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ-
 Στην υπο ́θεση C-143/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του μογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο
 Verfassungsgerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρ- της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 μογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), μεταξυ ́ Silos e Mangimi Martini SpA και Ministero delle
 με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν Finanze, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την
 ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Αdria-Wien Pipeline ερμηνει ́α και το κυ ́ρος των κανονισμω ́ν (ΕΚ) 1521/95 της
 Gmbh, Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke Gmbh και Επιτροπη ́ς, της 29ης Ιουνι ́ου 1995, και 1576/95 της Επιτροπη ́ς,
 Finanzlandesdirektion für Kärnten, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς της 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, για καθορισμο ́ των επιστροφω ́ν που
 αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 92 της Συνθη ́κης εφαρμο ́ζονται κατα ́ την εξαγωγη ́ των συ ́νθετων ζωοτροφω ́ν με
 ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, α ́ρθρου 87 ΕΚ), το ∆ικαστη ́ριο βα ́ση τα σιτηρα ́ (EE L 147, σ. 65, και ΕΕ L 150, σ. 64), το
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, ∆ικαστη ́ριο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την Ν. Colneric,
 A. La Pergola, L.


text:
Sevón, M. Wathelet (εισηγητη ́) και προ ́εδρο τμη ́ματος, και τους R. Schintgen (εισηγητη ́) και
 C. W. A. Timmermans, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed,
 γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 στις 8 Νοεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 8 Νοεμβρι ́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Τα εθνικα ́ με ́τρα τα οποι ́α προβλε ́πουν την επιστροφη ́ 1) Ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1521/95 της Επιτροπη ́ς, της
 με ́ρους των φο ́ρων επι ́ της ενε ́ργειας, που πλη ́ττουν το 29ης Ιουνι ́ου 1995, για καθορισμο ́ των επιστροφω ́ ν που
 φυσικο ́ αε ́ριο και την ηλεκτρικη ́ ενε ́ργεια, δεν συνιστου ́ν εφαρμο ́ζονται κατα ́ την εξαγωγη ́ των συ ́νθετων ζωοτροφω ́ν
 κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις υπο ́ την ́εννοια του ́αρθρου 92 της με βα ́ση τα σιτηρα ́, ει ́χε εφαρμογη ́ επι ́ των πρα ́ξεων εξαγω-
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως, ́αρθρου 87 γη ́ς για τις οποι ́ες οι αρμο ́διες τελωνειακε ́ς αρχε ́ς αποδε ́χθη-
 ΕΚ), εφο ́σον ́εχουν εφαρμογη ́ επι ́ ́ολων των εγκατεστημε ́νων καν κατα ́ την ημερομηνι ́α της δημοσιευ ́σεω ́ ς του τη διασα ́-
 στην εθνικη ́ επικρα ́τεια επιχειρη ́σεων, ανεξα ́ρτητα απο ́ το φηση εξαγωγη ́ς στην οποι ́α σημειωνο ́ταν ́οτι θα ζητηθει ́
 αντικει ́μενο των δραστηριοτη ́των τους. επιστροφη ́ λο ́γω εξαγωγη ́ς και για τις οποι ́ες δεν ει ́χε
 ζητηθει ́ προκαθορισμο ́ς της επιστροφη ́ς λο ́γω εξαγωγη ́ς.
 2) Τα εθνικα ́ με ́τρα τα οποι ́α προβλε ́πουν την επιστροφη ́
 με ́ρους των φο ́ρων επι ́ της ενε ́ργειας, που πλη ́ττουν το 2) Ο κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1576/95 της Επιτροπη ́ς, της
 φυσικο ́ αε ́ριο και την ηλεκτρικη ́ ενε ́ργεια, υπε ́ρ των επιχει- 30η ́ς Ιουνι ́ου 1995, για καθορισμο ́ των επιστροφω ́ ν που
 ρη ́σεων μο ́νο των οποι ́ων η κυ ́ρια δραστηριο ́τητα συνι ́σταται εφαρμο ́ζονται κατα ́ την εξαγωγη ́ των συ ́νθετων ζωοτροφω ́ν
 αποδεδειγμε ́να στην παραγωγη ́ ενσω ́ ματων αγαθω ́ ν πρε ́πει με βα ́ση τα σιτηρα ́, δεν ανεκα ́λεσε τον κανονισμο ́ 1521/95
 να θεωρου ́νται ως κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις υπο ́ την ́εννοια του και επομε ́νως δεν ει ́χε καμι ́α συνε ́πεια επι ́ της δυνατο ́τητας
 ́αρθρου 92 της Συνθη ́κης. εφαρμογη ́ς του τελευται ́ου κανονισμου ́ στις 30 Ιουνι ́ου
 1995.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999. 3) Ο κανονισμο ́ς 1521/95 δεν τηρει ́ την υποχρε ́ωση αιτιολο-
 γη ́σεως ́οπως αυτη ́ απορρε ́ει απο ́ το ́αρθρο 190 της Συνθη ́-
 κης ΕΚ (νυν ́αρθρο 253


text:
 7.9.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal do Trabalho de Leiria (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Modelo Continente Hipermercados S.A. κατά Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)
 (Υπόθεση C-343/13)
 2013/C 260/45
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal do Trabalho de Leiria
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Modelo Continente Hipermercados S.A.
 Καθής: Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υπό το πρίσμα του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, της οδηγίας [2011/35/ΕΕ (1) και του άρθρου της 19], συνεπάγεται η συγχώνευση των εταιρειών μεταβίβαση στην απορροφώσα εταιρεία της ευθύνης λόγω διοικητικών παραβάσεων που διέπραξε η απορροφώμενη εταιρεία πριν την καταχώριση της συγχωνεύσεως στο μητρώο εταιρειών;
 2)
 Είναι δυνατό να θεωρηθεί ως οφειλή έναντι τρίτου (εν προκειμένω, του Δημοσίου δυνάμει της νομοθεσίας περί διοικητικών παραβάσεων) διοικητική κύρωση που επιβάλλεται λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, προς τον σκοπό εφαρμογής της οδηγίας, και, ως εκ τούτου, αναδέχεται η απορροφώσα εταιρεία τη σχετική οφειλή (πρόστιμο) λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, πιστωτής της οποίας είναι το Δημόσιο;
 3)
 Αντιβαίνει στην προπαρατεθείσα κοινοτική οδηγία η ερμηνεία του άρθρου 112 του Código das Sociedades Comerciais (CSC) υπό την έννοια ότι δεν συνεπάγεται την περάτωση της διαδικασίας επιβολής διοικητικής κυρώσεως λόγω παραβάσεως που τελέσθηκε πριν τη συγχώνευση ούτε την εξαφάνιση του αντίστοιχου προστίμου, συνιστώντας κατά τον τρόπο αυτό διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως αντίθετης προς τις αρχές του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, του άρθρου 19 της οδηγίας;
 4)
 Προσκρούει η προγενέστερη ερμηνεία στην αρχή κατά την οποία δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί διοικητική παράβαση ελλείψει (περιορισμένης) αντικειμενικής ή υποκειμενικής ευθύνης της απορροφώσας εταιρείας;
 (1) Οδηγία 2011/35/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών (ΕΕ L 110, σ. 1).


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/23
 Αναίρεση που άσκησε στις 20 Μαΐου 2016 η Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 17 Μαρτίου 2016 στην υπόθεση T-817/14, Zoofachhandel Züpke GmbH κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-311/16 P)
 (2016/C 343/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG (εκπρόσωπος: E. Hauk, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Με διάταξη της 20ής Ιουλίου 2016, η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου.


text:
10. 1. 98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 7/29
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-201/97 (1) dieäsane sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-226/97, GueÂrin Auto-
 (98/C 7/74) mobiles jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 (Ckxärra diadijariäay: g irpamijgä) (1) EE C 318 sgy 18. 10. 1997.
 Le diósang sgy 1gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot detseä-
 qot slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm dieäsane sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-201/97,
 Manuel Francisco Caballero Montoya jasó Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-227/97 (1)
 (1) EE C 252 sgy 16. 8. 1997.
 (98/C 7/76)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Le diósang sgy 6gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot detseä-
 Diacqaugä sgy tpoheärexy T-226/97 (1) qot slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 (98/C 7/75) mosgäsxm dieäsane sg diacqaugä sgy tpoheärexy S-227/97, Chri-
 stian Marion jasó Oijomolijgäy jai Joimxmijgäy Episqopgäy
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Le diósang sgy 5gy Moelbqiäot 1997, o Pqoäedqoy sot sqiäsot
 slgälasoy sot Pqxsodijeiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) EE C 331 sgy 1. 11. 1997.


text:
Αριθ. C 159/18 | EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24. 6 . 95
 ρεται μονο στη νομιμότητα της αποφάσεως ή αν δεν έχει ένα περίβλημα με δύο κυρίως οδηγούς δισκετών, ενόψει
 ανασταλτικό αποτέλεσμα») και επί του άρθρου 9 παρά των περιλαμβανομένων σ' αυτήν οδηγών, πρέπει να
 γραφος 2; καταταχθεί, απευθείας ή κατ' εφαρμογή της γενικής
 διατάξεως 3 β), ως «μονάδα μνήμης» στη διάκριση 8471
 4. Όταν έχει ληφθεί για λόγους δημοσίας τάξεως και 93 59;
 δημοσίας ασφαλείας απόφαση περί αποκλεισμού κοινο
 τικού υπηκόου από την επικράτεια κράτους μέλους άλλου 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα
 από αυτό του οποίου έχει τη ιθαγένεια και όταν o αριθ . 1 :
 κοινοτικός υπήκοος έχει εγκαταλείψει το εν λόγω κράτος
 μέλος χωρίς να ασκήσει προσφυγή ή χωρίς να ζητήσει τη Προκύπτει από την ερμηνεία του δασμολογίου ότι προϊόν
 συμβουλευτικού χαρακτήρα γνωμοδότηση αρμοδίας ανε του προηγουμένως αναφερθέντος τύπου πρέπει να κατα
 ξάρτητης αρχής κατά τα άρθρα 8 και 9 της οδηγίας τάσσεται στη διάκριση 8473 30 90 ως «μέρος» (συσκευής
 64/221 /ΕΟΚ, έχει o κοινοτικός υπήκοος δικαίωμα, αν επεξεργασίας πληροφοριών);
 επιστρέψει ή επιδιώξει να επιστρέψει στο προκείμενο
 κράτος μέλος, να προσφύγει ενώπιον αρμοδίας ανεξάρ
 τητης αρχής κατά το άρθρο 9 παράγραφος 2 σχετικά
 με : Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 α) απόρριψη αιτήσεως περί εκδόσεως αδείας διαμονής υπέβαλε το Centrale Raad van Beroep (Ουτρέχτη ) με Διά
 ή ταξη της 9ης Δεκεμβρίου 1994 στην υπόθεση A. Hallouzi-
 Choho κατά Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank
 β) απόρριψη αιτήσεως περί εκδόσεως αδείας εισόδου (Υπόθεση C-126/95)
 ή
 (95/C 159/35 )
 γ) απόφαση περί απομακρύνσεως;
 Με Διαταξη της 9ης Δεκεμβρίου 1994, η οποία περιήλθε στη
 5 . Εξαρτώνται οι απαντήσεις στο ερώτημα αριθ . 4 από το Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αν : στις 13 Απριλίου 1995 , το Centrale Raad van Beroep (Ου
 τρέχτη), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ A. Hallouzi-Choho
 α) o αιτών εισήλθε στο κράτος μέλος πριν ζητήσει άδεια και Bestuur vande Sociale Verzekeringsbank, που εκκρεμεί
 διαμονής· ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 β ) o αιτών απομακρύνθηκε από το κράτος μέλος πριν στικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος:
 ζητήσει άδεια διαμονής ή ουδέποτε έχει ζητήσει άδεια Έχει το άρθρο 41 παράγραφος 1 της συμφωνίας συνεργασίας
 διαμονής·
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του
 γ) η προηγούμενη αναχώρηση ήταν το αποτέλεσμα Βασιλείου του Μαρόκου την έννοια ότι δεν επιτρέπει να
 αποφάσεως περί απομακρύνσεως ή το αποτέλεσμα εξαρτάται από την ύπαρξη ολλανδικής ιθαγενείας η χορήγη
 απειλής κρατήσεως και απομακρύνσεως και ακολου ση των μεταβατικών παροχών που προβλέπονται από τον
 θήθηκε από απόφαση περί αποκλεισμού από την ολλανδικό νόμο Algemene Ouderdomswet (νόμου περί γενι
 επικράτεια; κών συντάξεων γήρατος) προς τη σύζυγο μαροκινού εργαζο
 μένου , η οποία, συνεπώς, αποτελεί μέλος της οικογενείας του
 (') ΕΕ αριθ. L 56 της 4. 4. 1964, σ. 850· ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 16. εργαζομένου αυτού , υπό την έννοια του άρθρου 41 παρά
 γραφος 1 της εν λόγω συμφωνίας;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το


text:
Bundesfinanzhof με Διάταξη της 16ης Μαρτίου Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 1995 στην υπόθεση VOBIS Microcomputer AG κατά Ober υπέβαλε το Tribunal de commerce de Lyon, με απόφασή του
 finanzdirektion München της 2ας Ιανουαρίου 1995, όπως αυτή διορθώθηκε με απόφα
 (Υπόθεση C-121/95) ση της 7ης Φεβρουαρίου 1995, στην υπόθεση Fontaine SA
 κ.λπ. κατά Aqueducs Automobiles Sàrl
 (95/C 159/34)
 (Υπόθεση C-128/95)
 Με Διαταξη της 16ης Μαρτίου 1995 , η οποία περιήλθε στη (95/C 159/36)
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 10 Απριλίου 1995 , το Bundesfinanzhof — τμήμα VII — Με απόφαση της 2ας Ιανουαρίου 1995 , όπως αυτή διορθώ
 στο πλαίσιο της υποθέσεως VOBIS Microcomputer AG κατά θηκε με απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1995 , η οποία
 Oberfinanzdirektion München , που εκκρεμεί ενώπιον του , περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Απριλίου
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά 1995 , το Tribunal de commerce de Lyon, στο πλαίσιο των
 σεως επί των ακολούθων ερωτημάτων: διαφορών μεταξύ , αφενός, των εταιρειών 1 . Fontaine SA· 2.
 Garage Laval SA· 3 . Fahy SA· 4. Renault Lyon Quest FLB
 1 . Πρέπει το κοινό δασμολόγιο — Συνδυασμένη Ονοματο Automobiles SA· 5 . Société de diffusion Vallis Auto SA —
 λογία 1993 — να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι μια SDV· 6 . Horizon Sud SA και, αφετέρου , της εταιρείας
 «βασική μονάδα», όπως λεπτομερέστερα περιγράφεται Aqueducs Automobiles Sàrl, που εκκρεμούν ενώπιον του ,
 στο σκεπτικό, η οποία έχει προς συμπλήρωση συσκευής ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 επεξεργασίας πληροφοριών, και η οποία αποτελείται από σεως επί των ακολούθων ερωτημάτων:


text:
C 71/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.3.2004
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 11ης ∆εκεμβρίου 2003
 της 11ης ∆εκεμβρίου 2003
 στην υπόθεση T-59/99: Ventouris Group Enterprises SA
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 στην υπόθεση T-56/99: Marlines SA κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Ανταγωνισμός — Κανονισμός (ΕΟΚ) 4056/86 — Έλεγχοι
 στους χώρους εταιρίας ανεξάρτητης προς την αποδέκτρια
 («Ανταγωνισμός — Άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθή- της αποφάσεως διενέργειας ελέγχου — Άρθρο 85, παρά-
 κης ΕΚ (νυν άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ) — Καθορισμός γραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81, παράγραφος 1,
 των τιμών — Απόδειξη της συμμετοχής σε συμφωνία ΕΚ) — Καθορισμός των τιμών — Απόδειξη της παραβά-
 — ∆ιάρκεια — Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών σεως — Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστα-
 περιστατικών») τικών — Πρόστιμα — Αναλογικότητα — Ελαφρυντικές
 περιστάσεις»)
 (2004/C 71/34) (2004/C 71/35)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 Στην υπόθεση T-59/99, Ventouris Group Enterprises SA, με
 έδρα τον Παναμά (Παναμάς), εκπροσωπούμενη από τις Μ. Προε-
 Στην υπόθεση T-56/99, Marlines SA, με έδρα τη Μονροβία στού, Μ. Βελμάχου και Ε. Κινίνη, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων
 (Λιβερία), εκπροσωπούμενη από τον ∆. Γ. Παπαθεοφάνους, στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής (εκπρόσωποι: R. Lyal, ∆. Τριανταφύλλου και Α. Οικονόμου), με
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: ∆. Τριανταφύλλου και αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως 1999/271/ΕΚ
 R. Lyal), με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 9ης ∆εκεμβρίου 1998, σχετικά με διαδικασία
 1999/271/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης ∆εκεμβρίου 1998, σχετικά εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/34.466 —
 με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/ Ελληνικά Πορθμεία) (ΕΕ 1999, L 109, σ. 24), το Πρωτοδικείο
 34.466 — Ελληνικά Πορθμεία) (ΕΕ 1999, L 109, σ. 24), το (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke, Πρόεδρο,
 Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. D. Cooke, R. García-Valdecasas και P. Lindh, δικαστές, γραμματέας:
 Πρόεδρο, R. García-Valdecasas και P. Lindh, δικαστές, γραμμα- B. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 ∆εκεμβρίου
 τέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 ∆εκεμ- 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 βρίου 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1) Καθορίζει το ποσό του προστίμου που επιβάλλεται στη
 Ventouris Group Enterprises SA σε 252 500 ευρώ.
 1) Απορρίπτει την προσφυγή.
 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 2) Η Marlines SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και
 τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής, περιλαμβανομένων των 3) Η Ventouris Group Enterprises SA φέρει τα δικαστικά της
 εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν αμφότεροι οι διάδικοι κατά έξοδα καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων
 τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων. της Επιτροπής, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικα-
 σίας ασφαλιστικών μέτρων. Η Επιτροπή φέρει το ένα
 τέταρτο των εξόδων της.
 (1) ΕΕ C 136 της 15.5.1999.
 (1) ΕΕ C 136 της 15.5.1999.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 1ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — διαδικασία που κίνησε ο Gert Folk
 (Υπόθεση C-529/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Περιβαλλοντική ευθύνη - Οδηγία 2004/35/ΕΚ - Άρθρο 17 - Διαχρονική εφαρμογή - Λειτουργία υδροηλεκτρικού σταθμού ο οποίος είχε αρχίσει να λειτουργεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο - Άρθρο 2, σημείο 1, στοιχείο β' - Έννοια της «περιβαλλοντικής ζημίας» - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που εξαιρεί κάθε ζημία η οποία καλύπτεται από άδεια - Άρθρο 12, παράγραφος 1 - Πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε υποθέσεις περιβαλλοντικού δικαίου - Ενεργητική νομιμοποίηση - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 7 - Άμεσο αποτέλεσμα))
 (2017/C 249/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Gert Folk
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 17 της οδηγίας 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, έχει την έννοια ότι, υπό την επιφύλαξη των ελέγχων η διενέργεια των οποίων απόκειται στο αιτούν δικαστήριο, η οδηγία αυτή εφαρμόζεται ratione temporis στις περιβαλλοντικές ζημίες που επήλθαν μετά την 30ή Απριλίου 2007, αλλά έχουν προκληθεί από τη λειτουργία εγκαταστάσεως η οποία έχει αδειοδοτηθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία περί υδάτων και έχει τεθεί σε λειτουργία πριν από την εν λόγω ημερομηνία.
 2)
 Αντιβαίνει στην οδηγία 2004/35, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/31 και, ιδίως, στο άρθρο 2, σημείο 1, στοιχείο β' της οδηγίας αυτής, διάταξη του εθνικού δικαίου η οποία εξαιρεί από την έννοια της «περιβαλλοντικής ζημίας», γενικώς και αυτοδικαίως, οποιαδήποτε ζημία επηρεάζει δυσμενώς, σε σημαντικό βαθμό, την οικολογική, χημική ή ποσοτική κατάσταση ή το οικολογικό δυναμικό των συγκεκριμένων υδάτων, απλώς και μόνον λόγω του ότι η ζημία αυτή καλύπτεται από την άδεια χορηγηθείσα κατ’ εφαρμογήν του εν λόγω εθνικού δικαίου.
 3)
 Σε περίπτωση που η άδεια έχει χορηγηθεί κατ’ εφαρμογήν εθνικών διατάξεων χωρίς να έχουν εξετασθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 7, στοιχεία α' έως δ', της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, το εθνικό δικαστήριο δεν υποχρεούται να ελέγξει το ίδιο αν πληρούνται οι προϋποθέσεις της ανωτέρω διατάξεως προκειμένου να κρίνει αν υφίσταται περιβαλλοντική ζημία υπό την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/35, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2009/31.
 4)
 Τα άρθρα 12 και 13 της οδηγίας 2004/35, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2009/31, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε διάταξη του εθνικού δικαίου, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία δεν επιτρέπει στους κατόχους δικαιωμάτων αλιείας να ασκήσουν προσφυγή για περιβαλλοντική ζημία, υπό την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ C 406 της 7.12.2015.


text:
31 . 5 . 97 EL j Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 166/ 13
 Διαγραφή της υποθέσεως C-339/96 ( ') στικής αποφάσεως του tribunal des affaires de sécurité sociale
 (97/C 166/28) des Bouches de Rhône): Joao Farias κατά Caisse régionale
 d'assurance maladie du sud-est .
 Με διάταξη της 5ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-339/96: (αίτηση εκδόσεως προδικα ( 1 ) ΕΕ αριθ . C 354 της 23. 11 . 1996.
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 της 26ης Φεβρουάριου 1997 της 3ης Μαρτίου 1997
 στην υπόθεση Τ-191/96 R, CAS Succhi di Frutta SpA κατα στην υπόθεση Τ-6/97 R, Comafrica SpA και Dole Fresh Fruit
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Europe Ltd & Co. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι
 (Ανταγωνισμός — Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων — νοτήτων
 Αίτηση αναστολής εκτελέσεως) (Κοινή οργάνωση των αγορών — Μπανάνες — προσωρινός
 (97/C 166/29) συντελεστής μειώσεως — Αναστολή εκτελέσεως — Ασφα
 λιστικά μέτρα — Παραδεκτό της αιτήσεως ασφαλιστικών
 μέτρων — Σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη)
 (97/C 166/30
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Στην υπόθεση Τ-191 /96 R, CAS Succhi di Frutta SpA, με έδρα Στην υπόθεση Τ-6/97 R , Comafrica SpA , με έδρα τη Γένουα
 τη Βερόνα (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον Alberto Miele , (Ιταλία), και Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., με έδρα το
 δικηγόρο Πάδοβας, τους Antonio Tizzano και Gian Michele Αμβούργο (Γερμανία), εκπροσωπούμενες από τον Bernhard
 Roberti , δικηγόρους Νεαπόλεως, και τον Carlo Scarpa, O'Connor, solicitor, επικουρούμενο από τον Bonifacio Garcia
 δικηγόρο Βενετίας, με τόπο επιδόσεων στο Βέλγιο το δικη Porras , δικηγόρο Σαλαμάνκας, με αντίκλητο στο Λουξεμ
 γορικό γραφείο Tizzano, 36, Place du Grand Sablon, Βρυξέλ βούργο τον δικηγόρο Arsène Kronshagen , 22 , avenue Marie-
 λες, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρό Adelaïde , κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 σωποι: Paolo Ziotti και Alberto Dal Ferro), με αντικείμενο ( εκπρόσωπος: Xavier Lewis), με αντικείμενο αίτηση , υποβλη
 αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτρο θείσα βάσει των άρθρων 185 και 186 της συνθήκης ΕΚ, με την
 πής, της 6ης Σεπτεμβρίου 1996, περί τροποποιήσεως της οποία ζητήθηκε , πρώτον, να ανασταλεί η εκτέλεση του
 αποφάσεως της Επιτροπής, της 14ης Ιουνίου 1996, για την κανονισμού ( ΕΚ ) αριθ . 2035/96 της Επιτροπής, της 24ης
 προμήθεια χυμού φρούτων και μαρμελάδας προοριζομένων Οκτωβρίου 1996, για τον καθορισμό του ενιαίου συντελεστή
 για τους πληθυσμούς της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν, μειώσεως για τον προσδιορισμό της προσωρινής ποσότητας
 την οποίο προβλέπει o κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 228/96 ('), o μπανάνας που πρόκειται να χορηγηθεί σε κάθε επιχειρηματία
 Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, εξέδωσε στις 26 Φεβρουαρίου των κατηγοριών A και B στο πλαίσιο της δασμολογικής
 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό: ποσοστώσεως για το 1997 ('), στο μέτρο που o κανονισμός
 αυτός θίγει τις αιτούσες ή είναι erga omnes, δεύτερον, να
 διαταχθεί η χορήγηση στις αιτούσες του ορθού αριθμού
 πιστοποιητικών σύμφωνα με τα δικαιώματα που έχουν βάσει
 του κοινοτικού δικαίου και, τρίτον, να ληφθεί κάθε άλλο


text:
1 . Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. μέτρο που το Πρωτοδικείο θα κρίνει αναγκαίο για να
 αποκατασταθεί προσωρινώς η βλάβη που υπέστησαν οι
 αιτούσες, o Πρόεδρος του Πρωτοδικείου , εξέδωσε στις
 3 Μαρτίου 1997 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό :
 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 1 . Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικοί μέτρων.
 (') ΕΕ αριθ. L 30 της 8. 2. 1996, σ. 18.
 2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ. L 272 της 25 . 10. 1996, σ. 6.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/50
 Προσφυγή της Carla Piccinni-Leopardi κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 29 Μαρτίου 2004
 (Υπόθεση T-128/04)
 (2004/C 118/108)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Carla Piccinni-Leopardi, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 14ης Απριλίου 2003 καθ' ό μέτρο την κατατάσσει, κατά την πρόσληψή της, στο δεύτερο κλιμάκιο του βαθμού προσλήψεως, αναθεωρεί την κατάταξή της και την κατατάσσει από 1ης Απριλίου 1999 στον βαθμό Α5, κλιμάκιο 3, και περιορίζει τις χρηματικές συνέπειες της αποφάσεως της Επιτροπής στις 5 Οκτωβρίου 1995,
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Οι λόγοι ακυρώσεως στην παρούσα υπόθεση συμπίπτουν με τους λόγους ακυρώσεως που προβάλλονται στην υπόθεση Τ-402/03, Καταλαγαριανάκης κατά Επιτροπής (ΕΕ C 35, 2004, σ. 17).


text:
 2.5.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/26
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 10 Φεβρουαρίου 2016 — Cesare Serinelli κ.λπ. κατά Presidenza del Consiglio dei Ministri κ.λπ.
 (Υπόθεση C-79/16)
 (2016/C 156/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Cesare Serinelli, Cosimo Antonio Palma, Maria Monico, Cosimo Miglietta, Mariano Luigi Mariano, Elena Russo, Galeana Miglietta, Pasqualina Cretì, Francesco D’Arpe, Antonietta Spalluto, Francesca Leo, Giovanna Malatesta, Vincenzo Conte, Luigi Ampolo, Raffaele Fasiello, Maria Miccoli, Anna Leone, Oronzo Maiorano, Antonio Rampino, Raffaele Tommasi, Fernando Elia
 Καθών: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento della Protezione Civile, Commissario delegato OCDPC n. 225/2015, Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Regione Puglia
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στην οδηγία 2000/29/ΕΚ (1), όπως συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, και ιδίως στα προβλεπόμενα στο άρθρο 11, παράγραφος 3, στο άρθρο 13γ, παράγραφος 7, στο άρθρο 16, παράγραφοι 1, 2, 3 και 5 αυτής, καθώς και στις αρχές της αναλογικότητας, της ορθής λογικής και του εύλογου χαρακτήρα η εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 4 της εκτελεστικής αποφάσεως 2015/789/ΕΕ (2) της Επιτροπής, όπως μεταφέρθηκε στην ιταλική έννομη τάξη με το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 4 της αποφάσεως του Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali (υπουργείο Γεωργίας, Τροφίμων και Δασικής Πολιτικής), κατά το μέρος που επιβάλλει την άμεση αφαίρεση, εντός ακτίνας 100 μέτρων γύρω από τα φυτά τα οποία υποβλήθηκαν σε δοκιμές και διαπιστώθηκε ότι έχουν προσβληθεί από τον συγκεκριμένο οργανισμό, των φυτών-ξενιστών, ανεξάρτητα από την κατάσταση της υγείας τους, και προβλέπει ταυτόχρονα ότι, πριν από την αφαίρεση των φυτών που μνημονεύονται στην παράγραφο 2, το κράτος μέλος οφείλει να εφαρμόσει κατάλληλες φυτοϋγειονομικές αγωγές κατά των διαβιβαστών του συγκεκριμένου οργανισμού και των φυτών που ενδέχεται να είναι ξενιστές των διαβιβαστών, αγωγές οι οποίες ενδέχεται να περιλαμβάνουν, ενδεχομένως, την αφαίρεση των φυτών;
 2)
 Αντιβαίνει στην οδηγία 2000/29/ΕΚ, όπως συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, και ιδίως στα προβλεπόμενα στο άρθρο 16, παράγραφος 1 αυτής, και στη φράση «απαραίτητα μέτρα με σκοπό την εξάλειψη ή, αν αυτή δεν είναι δυνατή, την αναχαίτιση των σχετικών επιβλαβών οργανισμών», η εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 2 της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής, όπως μεταφέρθηκε στην ιταλική έννομη τάξη με το άρθρο 8, παράγραφος 2 της αποφάσεως του Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali, στο οποίο προβλέπεται η άμεση αφαίρεση των φυτών-ξενιστών, ανεξάρτητα από την κατάσταση της υγείας τους, εντός ακτίνας 100 μέτρων γύρω από τα φυτά τα οποία υποβλήθηκαν σε δοκιμές και διαπιστώθηκε ότι έχουν προσβληθεί από τον συγκεκριμένο οργανισμό;
 3)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 16, παράγραφοι 1, 2, 3 και 5 της οδηγίας 2000/29/ΕΚ και στις αρχές της αναλογικότητας, της ορθής λογικής και της τηρήσεως της νομιμότητας ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 4 της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής –όπως μεταφέρθηκε στην ιταλική έννομη τάξη με το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 4, της αποφάσεως του Ministero delle politiche agricole alimentari e


text:
forestali– κατά την οποία το μέτρο της εξαλείψεως που προβλέπεται στην παράγραφο 2 μπορεί να επιβληθεί πριν, και ανεξάρτητα, από την προληπτική εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 6, παράγραφοι 3 και 4;
 4)
 Αντιβαίνει στις αρχές της προφυλάξεως, της καταλληλότητας και της αναλογικότητας η εφαρμογή του άρθρου του άρθρου 6, παράγραφοι 2, 3 και 4 της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής, όπως μεταφέρθηκε στην ιταλική έννομη τάξη με το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 4 της αποφάσεως του Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali, η οποία επιβάλλει μέτρα εξαλείψεως των φυτών-ξενιστών εντός ακτίνας 100 μέτρων γύρω από τα φυτά τα οποία διαπιστώθηκε ότι έχουν προσβληθεί από τον οργανισμό «Xylella fastidiosa (Wells et al.)», χωρίς κατάλληλη επιστημονική τεκμηρίωση η οποία να βεβαιώνει την αιτιώδη σχέση μεταξύ της παρουσίας του οργανισμού και της καταστροφής των φυτών που διαπιστώθηκε ότι έχουν προσβληθεί;
 5)
 Αντιβαίνει στο άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και στο άρθρο 41 του Χάρτη της Νίκαιας η εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 4 της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής, η οποία προβλέπει την άμεση αφαίρεση των φυτών-ξενιστών, ανεξάρτητα από την κατάσταση της υγείας τους, εντός ακτίνας 100 μέτρων γύρω από τα φυτά που υποβλήθηκαν σε δοκιμές και διαπιστώθηκε ότι έχουν προσβληθεί από τον συγκεκριμένο οργανισμό, εφόσον στερείται προσήκουσας αιτιολογίας;
 6)
 Αντιβαίνει στις αρχές της καταλληλότητας και της αναλογικότητας η εφαρμογή της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής –όπως μεταφέρθηκε στην ιταλική έννομη τάξη με την απόφαση του Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali– η οποία προβλέπει μέτρα αφαιρέσεως των φυτών-ξενιστών, ανεξάρτητα από την κατάσταση της υγείας τους, των φυτών τα οποία είναι γνωστό ότι έχουν μολυνθεί από τον συγκεκριμένο οργανισμό και των φυτών που παρουσιάζουν συμπτώματα που υποδηλώνουν πιθανή λοίμωξη από τον οργανισμό «Xylella fastidiosa (Wells et al.)» ή για τα οποία υπάρχει υπόνοια ότι μπορεί να έχουν μολυνθεί από τον εν λόγω οργανισμό, χωρίς να προβλέπει καμία μορφή αποζημιώσεως για τους ιδιοκτήτες οι οποίοι δεν ευθύνονται για την εξάπλωση του εν λόγω οργανισμού;
 (1) Οδηγία 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2000, περί μέτρων κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά της εξάπλωσής τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ L 169, σ. 1).
 (2) Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/789 της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2015, σχετικά με μέτρα για την πρόληψη της εισαγωγής και της εξάπλωσης στην Ένωση του οργανισμού Xylella fastidiosa (Wells et al.) (ΕΕ L 125, σ. 36).


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/25
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου των Κάτω Χωρών που ασκήθηκε την 1η Απριλίου 2005
 (Υπόθεση C-147/05)
 (2005/C 143/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Michel van Beek και τη Sara Pardo Quintillan, άσκησε την 1η Απριλίου 2005 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1.
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία νομοθετικά και κανονιστικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/60/EΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση του πλαισίου κοινοτικής δράσεως στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, ή εν πάση περιπτώσει μη κοινοποιώντας τις αναγκαίες διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από την οδηγία αυτή·
 2.
 να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 22 Δεκεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 327, σ. 1.


text:
2.10.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 281/3
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 16 Ιουλι ́ου της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 16 Ιουλι ́ου
 1999 1999
 (Υπο ́θεση C-264/99) (Υπο ́θεση C-265/99)
 (1999/C 281/04) (1999/C 281/05)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Antonio Aresu και τη Μαρι ́α Πατακια ́, με ́λη της Νομικη ́ς τον Enrico Traversa, νομικο ́ συ ́μβουλο, και την Hélène Michard,
 Υπηρεσι ́ας της, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 Gómez de la Cruz, κτι ́ριο Wagner, rue Alcide de Gasperi, τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 16 Ιουλι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστη- α ́σκησε στις 16 Ιουλι ́ου 1999 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρα-
 ∆ημοκρατι ́ας. τι ́ας.
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 α) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, διατηρω ́ντας σε
 ισχυ ́ ρυ ́θμιση που επιβα ́λλει στους κοινοτικου ́ς υπηκο ́ους που ισχυ ́ και εφαρμο ́ζοντας ρυ ́θμιση που προβλε ́πει την εφαρμογη ́
 παρε ́χουν υπηρεσι ́ες ως μεταφορει ́ς στην Ιταλι ́α την υποχρε ́ωση ενο ́ς τυ ́που για τον υπολογισμο ́ της φορολογη ́σιμης ιπποδυ ́να-
 εγγραφη ́ς στο ειδικο ́ μητρω ́ο των εμπορικω ́ν επιμελητηρι ́ων, μης που αποβαι ́νει δυσμενη ́ς για τα οχη ́ματα με χειροκι ́νητα
 και μα ́λιστα κατο ́πιν προηγου ́μενης παροχη ́ς α ́δειας του κιβω ́τια ́εξι ταχυτη ́των καθω ́ς και με αυτο ́ματα κιβω ́τια πε ́ντε
 Υπουργει ́ου Εσωτερικω ́ν, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει ταχυτη ́των και παρα ́γει αποτελε ́σματα δυσμενη ́ η ́ προστατευ-
 απο ́ τα α ́ρθρα 12 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 6, 52 τικα ́ για τα οχη ́ματα που κατασκευα ́ζονται σε α ́λλα κρα ́τη
 και 59 της Συνθη ́κης ΕΚ), με ́λη σε σχε ́ση με τα ανταγωνιστικα ́ η ́ παρο ́μοια εγχω ́ρια
 οχη ́ματα,
 β) να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — διατηρω ́ντας σε ισχυ ́ διατα ́ξεις που περιορι ́ζουν τον συντελεστη ́
 Κ κατα ́ τον υπολογισμο ́ της φορολογη ́σιμης ιπποδυ ́ναμης των
 Ισχυρισμοι


text:
́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα οχημα ́των που εγκρι ́θηκαν μεμονωμε ́να μεταξυ ́ 1ης Ιανουαρι ́ου
 1978 και 12 Ιανουαρι ́ου 1988 και θεωρου ́νται ως ισοδυ ́ναμα
 με εγκριθε ́ντα τυ ́πο οχημα ́των πραγματικη ́ς ιπποδυνα ́μεως α ́νω
 των 100 KW,
 α) Ε π ́ι τ η ς π α ρ α β α ́ σ ε ω ς τ ο υ α ́ ρ θ ρ ο υ 4 9 Ε Κ
 ( π ρ ω ́ η ν α ́ ρ θ ρ ο υ 5 9 τ η ς Σ υ ν θ η ́ κ η ς Ε Κ ) — παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 90 (πρω ́ην
 α ́ρθρο 95),
 Η υποχρε ́ωση κα ́θε φυσικου ́ προσω ́που η ́ εταιρι ́ας που ασκει ́ τη — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δραστηριο ́τητα του μεταφορε ́α να εγγρα ́φεται στο ειδικο ́ μητρω ́ο
 του κατα ́ το ́πο αρμο ́διου εμπορικου ́ επιμελητηρι ́ου δεν συμβιβα ́ζε-
 ται με την αρχη ́ της ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν. Η υποχρε ́ωση
 εγγραγη ́ς αυτη ́, ́εστω και αν δεν δημιουργει ́ α ́μεσα διακρι ́σεις, Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 παρεμποδι ́ζει του επιχειρηματι ́ες που ει ́ναι εγκατεστημε ́νοι σε α ́λλα
 κρα ́τη με ́λη εκτο ́ς της Ιταλι ́ας να ασκου ́ν τις δραστηριο ́τητε ́ς τους
 εντο ́ς της χω ́ρας αυτη ́ς. (Οχη ́ματα με χειροκι ́νητα κιβω ́τια ́εξι ταχυτη ́των η ́ με αυτο ́ματα
 κιβω ́τια πε ́ντε ταχυτη ́των)
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 90 ΕΚ: η χρησιμοποι ́ηση για τους
 β) Ε π ́ι τ η ς π α ρ α β α ́ σ ε ω ς τ ω ν α ́ ρ θ ρ ω ν 1 2 κ α ι 4 3 συγκεκριμε ́νους τυ ́πους οχημα ́των, του τυ ́που υπολογισμου ́
 Ε Κ ( π ρ ω ́ η ν α ́ ρ θ ρ ω ν 6 κ α ι 5 2 τ η ς Σ υ ν θ η ́ κ η ς της φορολογη ́σιμης ιπποδυ ́ναμης που προβλε ́πει η εγκυ ́κλιος
 ΕΚ του 1956 συνεπα ́γεται αποτελε ́σματα δυσμενη ́ η ́ προστατευ-
 τικα ́ σε σχε ́ση με τα παρο ́μοια εγχω ́ρια οχη ́ματα, στα οποι ́α
 εφαρμο ́ζεται η εγκυ ́κλιος του 1977 που ει ́ναι σε γενικε ́ς
 Το α ́ρθρο 6 του ιταλικου ́ νο ́μου 1442 προβλε ́πει τις προϋποθε ́σεις
 γραμμε ́ς ευνοϊκο ́τερη. Οι εν λο ́γω τυ ́ποι που κατασκευα ́ζονται
 υποβολη ́ς της αιτη ́σεως εγγραφη ́ς και ορι ́ζει ειδικο ́τερα ο ́τι, ο ́σον
 σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη επιδιω ́κουν να επιτυ ́χουν καλυ ́τερες
 αφορα ́ τις αλλοδαπε ́ς επιχειρη ́σεις και εταιρι ́ες η ́, γενικο ́τερα, τις
 επιδο ́σεις


text:
ο ́σον αφορα ́ την κατανα ́λωση και την εκπομπη ́
 επιχειρη ́σεις που αντιπροσωπευ ́ονται απο ́ αλλοδαπου ́ς, ο αιτω ́ν
 ρυ ́πων. Αυτε ́ς ακριβω ́ς τις παραμε ́τρους θε ́λησε ρητω ́ς να
 πρε ́πει να προσκομι ́ζει α ́δεια του Υπουργει ́ου Εσωτερικω ́ν. Η
 λα ́βει υπο ́ψη ο Γα ́λλος νομοθε ́της το 1977 και θε ́σπισε προς
 δια ́ταξη αυτη ́ ει ́ναι ασυμβι ́βαστη με τις θεμελιω ́δεις αρχε ́ς που
 του ́το ́ενα νε ́ο, πιο περι ́πλοκο τυ ́πο για τον υπολογισμο ́
 προβλε ́πονται στα α ́ρθρα 12 ΕΚ και 43 ΕΚ.
 της φορολογη ́σιμης ιπποδυ ́ναμης οχημα ́των. Συ ́μφωνα με τα
 στοιχει ́α που ́εχει στη δια ́θεση ́ της η Επιτροπη ́, η εγχω ́ρια
 παραγωγη ́ τε ́τοιων οχημα ́των περιορι ́ζεται σε ́ενα μο ́νο ο ́χημα
 με αυτο ́ματο κιβω ́τιο πε ́ντε ταχυτη ́των.
 ---pagebreak--- C 281/4 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 2.10.1999
 Η νε ́α νομοθεσι ́α του 1988 θα παραγα ́γει αποτελε ́σματα μο ́νο — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 2, της οδη-
 στο με ́λλον και δεν θε ́τει τε ́ρμα στη δυσμενη ́ φορολογι ́α που γι ́ας 75/440/ΕΟΚ: η Επιτροπη ́ διαπιστω ́νει σημαντικη ́
 υφι ́στανται τα επι ́δικα οχη ́ματα που ει ́χαν η ́δη τεθει ́ σε καθυστε ́ρηση (1977-1993, η ́τοι 17 ́ετη) των γαλλικω ́ν αρχω ́ν
 κυκλοφορι ́α στη Γαλλι ́α πριν την 1η Ιουλι ́ου 1998. ο ́σον αφορα ́ τη λη ́ψη με ́τρων προς εκτε ́λεση των υποχρεω ́σεω ́ν
 τους που απορρε ́ουν απο ́ την οδηγι ́α 75/440/ΕΟΚ, ενω ́,
 (Οχη ́ματα που εγκρι ́θηκαν ατομικα ́ μεταξυ ́ 1.1.1978 και ο ́πως ομολογου ́ν οι ́διες
 ι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς, τα προβλη ́ματα
 12.1.1988) ρυπα ́νσεως των επιφανειακω ́ν υδα ́των εμφανι ́στηκαν η ́δη στη
 δεκετι ́α του 1980. Η συνε ́χιση της χειροτερευ ́σεως της
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 90 ΕΚ: η Επιτροπη ́ φρονει ́ ο ́τι το ποιο ́τητας των επιφανειακω ́ν υδα ́των λο ́γω της ρυπα ́νσεως απο ́
 γεγονο ́ς ο ́τι οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς περιο ́ρισαν τις τροποποιη ́σεις νιτρικε ́ς ουσι ́ες αποδεικνυ ́ει τον ανεπαρκη ́ χαρακτη ́ρα των
 της φορολογη ́σιμης ιπποδυ ́ναμης των υφισταμε ́νων δυσμενη ́ με ́τρων που συνιστου ́ν το σχε ́διο δρα ́σεως το οποι ́ο παρουσι ́α-
 δια ́κριση αλλοδαπω ́ν οχημα ́των με τη χορη ́γηση νε ́ας α ́δειας σαν οι γαλλικε ́ς αρχε ́ς.
 κυκλοφορι ́ας μο ́νον στα οχη ́ματα που εγκρι ́νονται ανα ́ κατηγο- — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 3, της οδη-
 ρι ́α, με α ́μεσες φορολογικε ́ς συνε ́πειες, αποδεικνυ ́ει ο ́τι η γι ́ας 75/440/ΕΟΚ: Καταρχη ́ν απαγορευο ́μενη, η χρησιμο-
 απο ́φαση του ∆ικαστηρι ́ου στην υπο ́θεση Feldain (1) ελη ́φθη ποι ́ηση υδα ́των κακη


text:
́ς ποιο ́τητας για την παροχη ́ πο ́σιμου
 υπο ́ψη μο ́νο εν με ́ρει. νερου ́ ει ́ναι δυνατη ́ μο ́νον ο ́ταν πληρου ́νται σωρευτικα ́ δυ ́ο
 προϋποθε ́σεις, πρα ́γμα το οποι ́ο δεν συνε ́βη εν προκειμε ́νω. Η
 (1) Υπο ́θεση C-433/95, απο ́φαση της 17.9.1987, Συλλογη ́ 1987, περιεκτικο ́τητα σε νιτρικε ́ς ουσι ́ας στο πο ́σιμο νερο ́ που
 σ. 3521. παρα ́γεται με τον τρο ́πο αυτο ́ υπερβαι ́νει σε πολλε ́ς
 περιπτω ́σεις τα καθορισμε ́να ο ́ρια. Για τον λο ́γο αυτο ́ οι
 γαλλικε ́ς αρχε ́ς διευκρινι ́ζουν ο ́τι «συνιστα ́ται ́εντονα στις
 εγκυ ́ους και στα βρε ́φη να μην καταναλω ́νουν το νερο ́ αυτο ́
 κατα ́ τη δια ́ρκεια της περιο ́δου υψηλω ́ ν τιμω ́ν των ουσιω ́ν
 αυτω ́ν». Κατα ́ τις διαπιστω ́σεις της Επιτροπη ́ς, οι γαλλικε ́ς
 αρχε ́ς δεν προε ́βλεψαν σχε ́δια διαχειρι ́σεως, υπο ́ την ́εννοια
 του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 3, ο ́ταν του ́το απαιτει ́το.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 16 Ιουλι ́ου (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 15/001. σ. 80.
 1999
 (Υπο ́θεση C-266/99)
 (1999/C 281/06) Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε το tribunal d’arrondissement de Luxembourg με
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ απο ́φαση της 15ης Ιουλι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Ch. Adam
 τον Michel Nolin, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο κατα ́ Administration de l’enregistrement et des domaines
 στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre
 Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των (Υπο ́θεση C-267/99)
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 16 Ιουλι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. (1999/C 281/07)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: Με απο ́φαση της 15ης Ιουλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 19
 — να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας τις Ιουλι ́ου 1999, το tribunal d’arrondissement de Luxembourg,
 αναγκαι ́ες διατα ́ξεις ω ́στε η ποιο ́τητα των επιφανειακω ́ν υδα ́των στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ch. Adam και Administration
 που προορι ́ζονται για τη λη ́ψη ποσι ́μου υ ́δατος να ει ́ναι de l’enregistrement et des domaines που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 συ ́μφωνη με ο ́σα ορι ́ζει σχετικα ́ με την περιεκτικο ́τητα σε ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως
 ορισμε ́νες ουσι ́ες το α ́ρθρο 3 της οδηγι ́ας 75/440/ΕΟΚ (1), επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την


text:
οδηγι ́α αυτη ́ και,
 ειδικο ́τερα, απο ́ το α ́ρθρο 4, 1. Ει ́ναι η ́εννοια του ελευθερι ́ου επαγγε ́λματος στο οποι ́ο
 αναφε ́ρεται το παρα ́ρτημα ΣΤ, παρα ́γραφος 2, της ́εκτης
 — να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. οδηγι ́ας του Συμβουλι ́ου 77/388/ΕΟΚ, περι ́ εναρμονι ́σεως
 των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν των σχετικω ́ν με τους
 φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ν (1), αυτοτελη ́ς ́εννοια του κοινοτικου ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα δικαι ́ου;
 Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα:
 Η παρα ́βαση που διαπιστω ́νει η Επιτροπη ́ με την αιτιολογημε ́νη
 γνω ́μη της αφορα ́ αποκλειστικα ́ την κακη ́ εφαρμογη ́ της οδηγι ́ας 2. Καλυ ́πτει η ́εννοια του ελευθερι ́ου επαγγε ́λματος την επαγγελ-
 μο ́νο στην περιοχη ́ της Βρετα ́νης. ματικη ́ δραστηριο ́τητα του διαχειριστη ́ κτιρι ́ων υπο ́ συγκυριο ́-
 τητα;
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 4, παρα ́γραφος 1, της οδη-
 γι ́ας 75/440/ΕΟΚ: Στα τε ́σσερα διοικητικα ́ διαμερι ́σματα που
 αναφε ́ρονται, η περιεκτικο ́τητα των επιφανειακω ́ν υδα ́των σε (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49.
 ορισμε ́νες ουσι ́ες δεν ανταποκρι ́νεται προς ο ́σα ορι ́ζει το
 α ́ρθρο 3, του ́το δε παγι ́ως και σε ευρει ́α κλι ́μακα.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/27
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Ιανουαρίου 2007 — Calavo Growers κατά ΓΕΕΑ — Calvo Sanz (Calvo)
 (Υπόθεση T-53/05) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος CALVO - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα CALAVO - Παραδεκτό της ανακοπής - Αιτιολογία της ανακοπής κατατεθείσα σε γλώσσα άλλη από εκείνη της γλώσσας διαδικασίας - Άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Κανονισμός 20, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95)
 (2007/C 56/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Calavo Growers, Inc. (Santa Ana, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. García Murillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών της ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου: Luis Calvo Sanz, SA (Carballo, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Rivas Zurdo και E. López Leiva, δικηγόροι)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Νοεμβρίου 2004 (υπόθεση R 159/2004-1), σχετικά με τη διαδικασία ανακοπής μεταξύ Calavo Growers, Inc. και Luis Calvo Sanz, SA.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση που εξέδωσε στις 8 Νοεμβρίου 2004 το πρώτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (υπόθεση R 159/2004-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικά του έξοδα καθώς και αυτά της προσφεύγουσας.
 3)
 Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 82 της 2.4.2005.


text:
 3.6.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 131/1
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 21ης Φεβρουαρίου 2006 [αίτηση του VAT and Duties Tribunal, London (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd, County Wide Property Investments Ltd κατά Commissioners of Customs & Excise
 (Υπόθεση C-255/02) (1)
 (Έκτη οδηγία περί ΦΠΑ - Άρθρο 2, σημείο 1, άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, άρθρο 5, παράγραφος 1, και άρθρο 6, παράγραφος 1 - Οικονομική δραστηριότητα - Παραδόσεις αγαθών - Παροχές υπηρεσιών - Καταχρηστική πρακτική - Πράξεις με μοναδικό σκοπό την επίτευξη φορολογικού πλεονεκτήματος)
 (2006/C 131/01)
 Γλώσσα διαδικασίας:η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 VAT and Duties Tribunal, London
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd, County Wide Property Investments Ltd
 κατά: Commissioners of Customs & Excise
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — VAT and Duties Tribunal, London — Ερμηνεία της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ: Έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Πράξεις διενεργηθείσες με αποκλειστική πρόθεση την επίτευξη φορολογικού πλεονεκτήματος — Πράξεις χωρίς αυτοτελή οικονομικό σκοπό
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Πράξεις όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη συνιστούν παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών και οικονομική δραστηριότητα, υπό την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1, του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 5, παράγραφος 1, και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/EΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, εφόσον πληρούν τα αντικειμενικά κριτήρια στα οποία βασίζονται οι εν λόγω έννοιες, ακόμη και οσάκις διενεργούνται με μόνο σκοπό την επίτευξη φορολογικού πλεονεκτήματος, χωρίς άλλο οικονομικό σκοπό.
 2)
 Η έκτη οδηγία έχει την έννοια ότι κωλύει το δικαίωμα του υποκειμένου στον φόρο να εκπέσει τον καταβληθέντα ΦΠΑ επί των εισροών οσάκις οι πράξεις στις οποίες βασίζεται το δικαίωμα αυτό συνιστούν καταχρηστική πρακτική.
 Η διαπίστωση της υπάρξεως καταχρηστικής πρακτικής επιβάλλει, αφενός, όπως οι επίμαχες πράξεις, παρά την τυπική εφαρμογή των προϋποθέσεων που προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις της έκτης οδηγίας και της εθνικής νομοθεσίας που μεταφέρει την οδηγία αυτή στο εσωτερικό δίκαιο, έχουν ως αποτέλεσμα την επίτευξη φορολογικού πλεονεκτήματος του οποίου η χορήγηση θα αντέβαινε στον επιδιωκόμενο από τις διατάξεις αυτές σκοπό. Αφετέρου, πρέπει επίσης να προκύπτει από ένα σύνολο αντικειμενικών στοιχείων ότι ο κύριος σκοπός των επίμαχων πράξεων είναι η επίτευξη φορολογικού πλεονεκτήματος.
 3)
 Εφόσον έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη καταχρηστικής πρακτικής, οι πράξεις που αποτελούν μέρος καταχρηστικής πρακτικής πρέπει να ορισθούν εκ νέου προκειμένου να αποκατασταθούν τα πράγματα στην κατάσταση που θα υφίστατο αν δεν είχαν συντελεστεί οι πράξεις που συνιστούν την εν λόγω καταχρηστική πρακτική.
 (1) ΕΕ C 233 της 28.09.2002.


text:
 8.12.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 379/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Οκτωβρίου 2012 [αίτηση του Augstākās tiesas Senāts (Λετονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mednis SIA κατά Valsts ieņēmumu dienests
 (Υπόθεση C-525/11) (1)
 (ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 183 - Διαδικασία επιστροφής της επιπλέον διαφοράς ΦΠΑ - Εθνική ρύθμιση για τη μεταφορά μέρους της επιπλέον διαφοράς ΦΠΑ έως την επεξεργασία της ετήσιας φορολογικής δηλώσεως του υποκείμενου στον φόρο - Αρχές της ουδετερότητας του φόρου και της αναλογικότητας)
 2012/C 379/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Mednis SIA
 κατά
 Valsts ieņēmumu dienests
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Augstākās tiesas Senāts — Ερμηνεία του άρθρου 183 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Έκπτωση του καταβληθέντος ΦΠΑ επί των εισροών — Εθνική νομοθεσία περιορίζουσα τη μηνιαία επιστροφή της επιπλέον διαφοράς του ΦΠΑ — Μετάθεση, έως τον έλεγχο της ετήσιας φορολογικής δηλώσεως, της επιστροφής μέρους του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ το οποίο υπερβαίνει το 18 % της συνολικής αξίας των φορολογητέων πράξεων που διενεργήθηκαν κατά την οικεία μηνιαία φορολογική περίοδο
 Διατακτικό
 Το άρθρο 183 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι δεν παρέχει τη δυνατότητα στη φορολογική αρχή κράτους μέλους να μεταφέρει, χωρίς να προβεί σε ειδική ανάλυση και στηριζόμενη αποκλειστικώς σε αριθμητικούς υπολογισμούς, την επιστροφή μέρους της επιπλέον διαφοράς φόρου προστιθέμενης αξίας που προέκυψε κατά τη διάρκεια μηνιαίας φορολογικής περιόδου έως ότου η αρχή αυτή επεξεργασθεί την ετήσια φορολογική δήλωση του υποκείμενου στον φόρο.
 (1) ΕΕ C 6 της 7.1.2012.


text:
 29.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 30/42
 Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2010 — Truvo Belgium κατά ΓΕΕΑ — AOL (TRUVO)
 (Υπόθεση T-528/10)
 ()
 2011/C 30/76
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Truvo Belgium (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: O. van Haperen, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: AOL LLC (Dulles, Ηνωμένες Πολιτείες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 31ης Αυγούστου 2010 στην υπόθεση R 893/2009-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «TRUVO», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 35, 38 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5632948
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Η φέρουσα τον αριθμό 4756169 καταχώριση, ως κοινοτικού σήματος, του εικονιστικού σήματος «TRUVEO» για υπηρεσίες της κλάσεως 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή έγινε δεκτή και η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος απορρίφθηκε για το σύνολο της κλάσεως 38
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη (i) ως προς την εκ μέρους του σύγκριση των σημείων από οπτικής και φωνητικής απόψεως, (ii) ως προς την εκ μέρους του σύγκριση των σημείων διότι αρνήθηκε να προσδώσει οποιαδήποτε σημασία στο σήμα της αντιδίκου, (iii) ως προς την εκ μέρους του σύγκριση των υπηρεσιών και (iv) ως προς την εκ μέρους του εκτίμηση σχετικά με το οικείο κοινό.


text:
 1.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 156/49
 Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2013 — Murnauer Markenvertrieb κατά ΓΕΕΑ — Healing Herbs (NOTFALL)
 (Υπόθεση T-188/13)
 2013/C 156/90
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Murnauer Markenvertrieb GmbH (Trebur, Γερμανία) (εκπρόσωποι: F. Traub και H. Daniel, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Healing Herbs Ltd (Walkerstone, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 4ης Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση R 132/2012-4,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Λεκτικό σήμα «NOTFALL» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5 και 30 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος 9 089 681
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η Healing Herbs Ltd
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ' και παράγραφος 2 του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Μερική αποδοχή της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 83 του κανονισμού 207/2009 σε συνδυασμό με τη γενική αρχή ίσης μεταχείρισης
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
Αριθ. C 77/14 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16 . 3 . 96
 Αγωγή της εταιρείας Bretagne Angleterre Irlande (BAI) και, επομένως, στον δικαιούχο της ενισχύσεως, είναι παρά
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που τυπο να μην έχει κοινοποιηθεί στον καταγγέλοντα, ιδίως δε
 ασκήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1995 όταν η καταγγελθείσα σύμβαση τροποποιήθηκε από το
 (Υπόθεση Τ-230/95) ενδιαφερόμενο κράτος, σε συνεννόηση με την Επιτροπή ,
 σύμφωνα με το ίδιο το ανακοινωθέν τύπου της καθής, εν
 (96/C 77/32 αγνοία της καταγγέλουσας επιχειρήσεως. Ούτως εχόντων
 των πραγμάτων, η Επιτροπή δεν επέδειξε, κατά την εξέταση
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) του φακέλου , την απαραίτητη αμεροληψία και επιμέλεια.
 H εταιρεία Bretagne Angleterre Irlande (BAI), με έδρα το H ενάγουσα εταιρεία, μη έχοντας στη διάθεσή της το κείμενο
 Roscoff (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Jean-Michel της αποφάσεως της Επιτροπής βρίσκεται στην εξής κατά
 Payre , δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο σταση : είτε η απόφαση της Επιτροπής δεν έθεσε τέρμα στην
 τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand'rue , άσκησε στις καταγγελθείσα παράβαση και είναι παράνομη , είτε η απόφα
 18 Δεκεμβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρω ση αυτή παρέχει σε όλους τους επιχειρηματίες τη δυνατότητα
 παϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρω συνάψεως, με τις κρατικές αρχές, συμβάσεων που να τους
 παϊκών Κοινοτήτων. επιτρέπουν την εξασφάλιση της αποδοτικότητας των σκα
 φών τους. Στην πρώτη περίπτωση , η ενάγουσα δεν είναι σε
 H ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο : θέση να ασκήσει το δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής, καθό
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία
 σον δεν γνωρίζει την αιτιολογία της αποφάσεως. Στη δεύτερη
 περίπτωση , δεν είναι σε θέση να επωφεληθεί, για τον ίδιο
 την οποία υπέστη η ενάγουσα από το γεγονός ότι η λόγο , από μια τέτοια δυνατότητα.
 απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή στην υπόθεση C32/93
 (παλαιά ΝΝ40/93 ) δεν της γνωστοποιήθηκε ή, αν η
 γνωστοποίηση αυτή γίνει κατά τη διάρκεια της δίκης, από
 το γεγονός ότι η Επιτροπή καθυστέρησε να εκτελέσει την
 υποχρέωσή της, Προσφυγή της SIC — Sociedade Independente de Comuni
 cação, SA, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. που ασκήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1995
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα (Υπόθεση Τ-231/95)
 (96/C 77/33 )
 H ενάγουσα, εταιρία γαλλικού δικαίου , η οποία ήταν η μόνη
 που εκμεταλλευόταν, από πολλών ετών, την θαλάσσια γραμ (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 μή μεταξύ των λιμένων του Πλύμουθ της Αγγλίας και του
 Σανταντέρ της Ισπανίας, διαμαρτύρεται για το γεγονός ότι το H SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA, που
 καθού όργανο, παρά τις διάφορες αιτήσεις και οχλήσεις της έχει την έδρα της επί της Estrada da Outurela, 1 19, Carnaxide ,
 ενάγουσας, δεν της γνωστοποίησε το περιεχόμενο αποφά Linda-e-Velha, εκπροσωπούμενη από τους Carlos Botelho
 σεως την οποία έλαβε κατόπιν της υποβολής καταγγελίας Moniz και Ana Santos Reis, δικηγόρους εγγεγραμμένους
 βάσει του άρθρου 93 , παράγραφος 2, της συνθήκης. στον Πορτογαλικό Δικηγορικό Σύλογγο (γραφείο: Rua Cas
 H καταγγελία αυτή είχε ως αντικείμενο τις ενισχύσεις που
 tilho , n0 63 , 6°, Λισσαβώνα)


text:
με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand'Rue , άσκησε ενώπιον
 χορηγούνται από το Diputaciôn Forai de Viscaya και το του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 19 Δε
 Gobierno Vasco στην εταιρεία Ferries Golfo de Viscaya SA,
 κεμβρίου 1995 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 που ελέγχεται κατά 50 % από τη βρετανική εταιρία Peninsular
 κών Κοινοτήτων.
 and Oriental European Ferries (P&O) και η οποία εκμεταλ
 λεύεται από τον Μάρτιο του 1993 ανταγωνιστική γραμμή H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 μεταξύ των λιμένων του Πλύμουθ και του Μπιλμπάο. Πιο
 συγκεκριμένα, οι εν λόγω αρχές είχαν αναλάβει τη δέσμευση — να αναγνωρίσει ότι η καθής παρέβη , κατά παραγνώριση
 να αγοράζουν εισιτήρια από την εταιρεία Ferries Golfo de του καθεστώτος των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης και
 Viscaya SA ύψους 1 314 190 000 πεσετών κατά τα τρία πρώτα των γενικών αρχών του δικαίου , το καθήκον της να
 έτη εκμεταλλεύσεως της γραμμής, για τα οποία αναμενόταν αποφασίσει επί του αιτήματος κινήσεως της διαδικασίας
 ότι η εταιρεία αυτή θα είχε ζημίες. Το ποσό αυτό έπρεπε να του άρθρου 93, παράγραφος 2, την οποία της υπέβαλε η
 καταβληθεί ακόμα και στην περίπτωση μη πραγματοποιή προσφεύγουσα με την καταγγελία υπ' αριθ . IV/34.811 ,
 σεως των δρομολογίων, η συμφωνηθείσα δε τιμή ήταν σαφώς σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Πορτογαλική
 ανώτερη από τους ναύλους που εφάρμοζε για το κοινό η Κυβέρνηση στην RTP — Radiotelevisão Portuguesa,
 ναυτιλιακή εταιρεία. SA ,
 Στις αρχές του μηνός Ιουνίου του 1995 . η ενάγουσα πληρο — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 φορήθηκε από τον τύπο ότι η Επιτροπή είχε εκδώσει
 απόφαση , της οποίας αγνοεί ακόμα τόσο το περιεχόμενο όσο Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 και την ημερομηνία εκδόσεως, και τούτο παρά τις επανειλημ
 μένες αιτήσεις εκ μέρους της εταιρείας. H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το άρθρο 92 της συνθήκης
 ΕΚ καθιερώνει, με το άρθρο 1 , τον κανόνα του ασυμβίβαστου
 H ενάγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι από τη στιγμή που των ενισχύσεων με την κοινή αγορά- o κανόνας αυτός
 εκδίδεται μια απόφαση και η ύπαρξή της καθίσταται γνωστή επιδέχεται εξαιρέσεις, υπό τους όρους των παραγράφων 2 και
 στο κοινό με την έκδοση ανακοινωθέντος τύπου , το δε 3 του ίδιου άρθρου . H Επιτροπή διαθέτει αποκλειστική
 περιεχόμενο της γνωστοποιείται στο ενδιαφερόμενο κράτος αρμοδιότητα να αποφασίζει περί της εφαρμογής των εξαιρέ
 ---pagebreak--- 16. 3 . 96 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 77/15
 σεων, να κρίνει δηλαδή αν μια ενίσχυση συμβιβάζεται ή οχι με Προσφυγή της «S» κατά του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 τη λειτουργία της κοινής αγοράς. Οι παραπάνω κανόνες Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1996
 ουσιαστικού δικαίου — σε συνδυασμό προς την απονομή (Υπόθεση Τ-4/96)
 αποκλειστικής αρμοδιότητας στην Επιτροπή — εξηγούν
 γιατί οι διαδικαστικές διατάξεις του άρθρου 93, παράγρα (96/C 77/34)
 φος 3 , επιβάλλουν στα κράτη μέλη το καθήκον να κοινοποι (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ούν στην Επιτροπή , πριν τα εγκρίνουν και τα εκτελέσουν
 στην εσωτερική τους έννομη τάξη , ό,τι σχέδια ενισχύσεων H «S»,