text:
φορτίων και διαχωρισμού καθ’ όλα παρόμοια με εκείνη που ισχύει για τα δημόσια δίκτυα και η οποία, όσον αφορά τα γενικά βάρη του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας, προβλέπει ότι η καταβολή των οικείων τελών είναι εν μέρει ανάλογη προς την ενέργεια που καταναλώνεται εντός του κλειστού συστήματος;
 (1) Οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (EE L 211, σ. 55).


text:
 8.9.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 211/50
 Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2007 — People' s Mojahedin Organization of Iran κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-256/07)
 (2007/C 211/94)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: People' s Mojahedin Organization of Iran (Auvers sur Oise, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. P. Spitzer, δικηγόρος, και D. Vaughan, QC)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, κατά το μέτρο που την αφορά και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2007/445/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2007, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση των αποφάσεων 2006/379/ΕΚ και 2006/1008/ΕΚ (1), καθόσον εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στον περιεχόμενο στην εν λόγω απόφαση κατάλογο προσώπων, ομάδων και οντοτήτων στα οποία έχει επιβληθεί το ειδικό περιοριστικό μέτρο της δεσμεύσεως κεφαλαίων και άλλων χρηματοοικονομικών πόρων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον το Συμβούλιο στηρίχθηκε στο ότι το όνομά της περιλαμβανόταν στον σχετικό κατάλογο της αποφάσεως 2006/379/ΕΚ, η οποία θα έπρεπε, εντούτοις, να έχει ακυρωθεί ή τροποποιηθεί κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ-228/02, Organisation des Modjahedines du peuple d'Iran κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (Συλλογή 2006). Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το Συμβούλιο όφειλε να αφαιρέσει το όνομά της από τον κατάλογο αυτό.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει προσβολή του δικαιώματός της ακροάσεως και παράβαση εκ μέρους του Συμβουλίου της υποχρεώσεώς του αιτιολογήσεως της επίμαχης αποφάσεως.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε πραγματικά περιστατικά προγενέστερα του έτους 2001, ενώ το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του τα προσκομισθέντα από την προσφεύγουσα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αφορούσαν τα μεταγενέστερα του 2001 έτη.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε κατάχρηση ή υπέρβαση εξουσίας.
 (1) ΕΕ 2007, L 169, σ. 58.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 20. 1 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 16/5
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ επιτρέπουν, προκειμένου να εξεταστεί αν υπάρχει υπερπα
 (δεύτερο τμήμα) ραγωγή σε εθνικό επίπεδο, να προστίθενται οι ποσότητες
 αναφοράς για απ ' ευθείας πωλήσεις και για παραδόσεις, οι
 της 16iiç Nοευβρίου 1995 οποίες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους.
 στην υπόθεση C-196/94 (αίτηση του Conseil d'Etat του
 Λουξεμβούργου, τμήμα διοικητικών διαφορών, για την (') EE αριθ . C 233 TIK 20. 8 . 1994.
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Catherine Schiltz-Thil
 mann κατά Ministre de l'Agriculture (')
 («Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Ερμη
 νεία τον άρθρον 5γ τον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 τον Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Σνμβονλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht München με
 αγοράς τον γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων διάταξη της 14ης Ιουνίου 1995 στην υπόθεση Selma Kadiman
 — Σνμπληρωματική εισφορά — Ποσότητα αναφοράς — κατά Freistaat Bayern
 Υπέρβαση») (Υπόθεση C-351/95)
 (96/C 16/09) (96/C 16/10)
 (Γλώσσα διαδικασίας: ri yαλλική) Με διάταξη της 14ης Ιουνίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο στις 13 Νοεμβρίου 1995 , το Bayerisches Verwaltungsgericht
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») München, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της Selma
 Kadiman και του Freistaat Bayern που εκκρεμεί ενώπιον του ,
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 Στην υπόθεση C-1 96/94, που είχε ως αντικείμενο αίτηση του σεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Conseil d'État του Λουξεμβούργου , τμήμα διοικητικών δια
 φορών, προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 1 . Προϋποθέτει η εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1
 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της της αποφάσεως αριθ. 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ΕΚ-Τουρκίας για την προώθηση της συνδέσεως ότι η
 μεταξύ Catherine Schiltz-Thilmann και Ministre de l'Agri οικογενειακή συμβίωση υφίσταται ακόμη κατά τον χρόνο
 culture, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την της συνδρομής των λοιπών προϋποθέσεων;
 ερμηνεία του άρθρου 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68
 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώ 2. Προϋποθέτει η εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1
 σεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκο πρώτη περίπτωση της αποφάσεως αριθ. 1/80 αδιάλειπτη
 μικών προϊόντων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003 , σ. 82), όπως τροπο τριετή νόμιμη διαμονή σε κράτος μέλος της Κοινότη
 ποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 856/84 του Συμβου τας;
 λίου , της 31ης Μαρτίου 1984 (ΕΕ L 90, σ. 10), και με τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 1298/85 του Συμβουλίου της 23ης 3. Πρέπει στο χρονικό διάστημα της τριετούς νόμιμης δια
 Μαΐου 1985 (ΕΕ L 137, σ. 5) και του άρθρου 6α του μονής υπό την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 πρώτη
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του Συμβουλίου της 31ης περίπτωση της αποφάσεως αριθ. 1/80 να συνυπολογισθεί
 Μαρτίου 1984 περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της η οικειοθελής ή αναγκαστική ενδιάμεση διαμονή επί
 εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού πεντάμηνο στην Τουρκία;
 (ΕΟΚ) αριθ . 804/68


text:
στον τομέα του γάλακτος και των
 γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13), όπως τροπο
 ποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 590/85 του Συμβου
 λίου , της 26ης Φεβρουαρίου 1985 (ΕΕ L 68, σ. 1 ), το
 Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους G. Hirsch, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του
 πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini (εισηγητή) και F. A. Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht υποβλη
 Schockweiler, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, θείσα με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 1995 στο πλαίσιο της
 γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Νοεμβρίου 1995 εκκρεμούς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου υποθέσεως
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Matthias Witt κατά Amt fur Land- und Wasserwirtschaft
 (Υπόθεση C-356/95)
 Τα άρθρα 6α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 του (96/C 16/11 )
 Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984 περί γενικών κανόνων
 για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρ Με διάταξη της 27ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 θρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 στον τομέα του Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τροπο στις 21 Νοεμβρίου 1995 , το Schleswig-Holsteinisches Oberv
 ποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 590/85 του Συμβου erwaltungsgericht ζητεί, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον
 λίου της 26ης Φεβρουαρίου 1985, και 5γ παράγραφος 7 του του υποθέσεως Matthias Witt κατά Amt für Land- und
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Wasserwirtschaft, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί
 Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των ακολούθων ερωτημάτων:
 του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως
 τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 856/84 του α) Μπορεί ένα κράτος μέλος, κατά το άρθρο 3 , παράγρα
 Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984 και στη συνέχεια με τον φος 1 , πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1298/85 του Συμβουλίου της 23ης 92 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1992 για τη θέσπιση
 Μαΐου 1985 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αρο


text:
Αριθ. C 94/20 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 3 . 97
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 17 Ιανουαρίου 1997, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των .
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλ
 λει παράβαση του άρθρου 31 παράγραφος 2 και του
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: άρθρου 32 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των
 υπαλλήλων, καθώς και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 κυρίως :
 Ισχυρίζεται συναφώς ότι, από το 1981 , απέκτησε εξαιρετική
 — να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή , καθ ' όσον επιδιώκει επαγγελματική εμπειρία στους τομείς της διπλωματίας, της
 την ακύρωση πράξεως πλήττουσας την προσφεύγουσα γεωργικής πολιτικής και της πολιτικής του περιβάλλοντος και
 ευθέως και ατομικώς, ότι η εμπειρία αυτή αναγνωρίστηκε τόσο από τους προηγού
 μενους εργοδότες της όσο και από τον νυν βαθμολογητή της.
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(96) 2780, της Θεωρεί επιπλέον ότι είναι αποδεδειγμένο ότι μπόρεσε αμέ
 8ης Οκτωβρίου 1996 ('), σως να παραγάγει έργο και επέτρεψε στην μονάδα της να
 — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών σημειώσει πραγματική πρόοδο στον τομέα της γεωργικής
 εξόδων πολιτικής.
 επικουρικώς: H προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή πλανήθηκε
 κατά την εκτίμησή της, αφενός, θεωρώντας ότι ούτε η
 — να αναγνωρίσει ότι η απόφαση αυτή δεν παράγει αποτε εμπειρία της ούτε τα προσόντα της είναι επαρκώς εξαιρετικά
 λέσματα έναντι της προσφεύγουσας και ότι o επίδικος εκ για να δικαιολογηθεί η πρόσληψή της σε υψηλότερο βαθμό
 των υστέρων επιβληθείς δασμός δεν πρέπει να εισπρα και, αφετέρου, εκτιμώντας ότι η καλυπτόμενη θέση δεν
 χθεί" απαιτούσε την πρόσληψη υπαλλήλου με ιδιαίτερα προσό
 ντα .
 έτι επικουρικότερον:
 — εάν, για οποιονδήποτε λόγο, η εν λόγω απόφαση δεν
 ακυρωθεί, να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει
 στην προσφεύγουσα ολόκληρο το ποσό το οποίο υποχρε Προσφυγή της εταιρείας Sofivo κ.λπ. κατά Συμβουλίου της
 ούται αυτή να καταβάλει ως εκ των υστέρων επιβληθέντα Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 21 Ιανουαρίου
 δασμό , ποινές και παρεπόμενες δαπάνες- εν πάση περι 1997
 πτώσει, να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση κατά (Υπόθεση Τ-14/97)
 το μέρος που αφορά το ήδη καταβληθέν ποσό των 7 338 F
 (97/C 94/43
 και κατά το μέρος που αφορά τους τόκους.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια Οι εταιρείες Sofivo, με έδρα το Condé sur Vire (Γαλλία),
 με τα προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-10/97, Unifrigo Gadus Sofivo Production, με έδρα το Brece (Γαλλία), Sovinor, με
 Sri κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. έδρα το Condé sur Vire (ΓΓαλλία), Denkavit France, με έδρα το
 Montreuil-Bellay (Γαλλία), Sobeval Viande, με έδρα το
 (>) Μη δημοσιευθείσα. Périguex (Γαλλία), Serval, με έδρα τη Sainte Eanne (Γαλλία),
 Besnier Industrie , με έδρα το Bourgbarre (Γαλλία), Sovida, με
 έδρα το Chateaubriand (ΓΓαλλία), Sica Ouest Elevage, με έδρα
 το Ploudaniel (Γαλλία), Guindé , με έδρα το Montauban de
 Bretagne (Γαλλία), Tarbouriech , με έδρα το Villeneuve sur
 Προσφυγή της Anna Barnett κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ Lot (Γαλλία), Mammelor, με έδρα το Charnay les Maçon
 κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20


text:
Ιανουαρίου 1997 (Γαλλία), Coopagri Bretagne , με έδρα το Landerneau (Γαλ
 (Υπόθεση Τ-12/97) λία), και Collet et Compagnie, με έδρα το Chateaubourg
 (97/C 94/42)
 (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από την Deborah Kryvian, δικη
 γόρο Rouen, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Marc Loesch, 11 , rue Goethe, άσκησαν στις 21 Ιανουαρίου
 1997 , ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 H Anna Barnett, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη των, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 από τους Jean-Noël Louis , Thierry Demaseure και Ariane Ένωσης.
 Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue
 de Cessange, άσκησε στις 20 Ιανουαρίου 1997, ενώπιον του — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ . 2222/96 του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή Συμβουλίου ('), θεσμικού οργάνου της Κοινότητας, ή
 κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τουλάχιστον το άρθρο 1 , παράγραφος 4, η οποία είναι
 διάταξη της ως άνω πράξεως που αποτελεί χωριστό τμήμα
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: σε σχέση με τις άλλες διατάξεις,
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορι — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 σμούς αρχής, με την οποία καθορίστηκε η κατάταξη της
 προσφεύγουσας κατά την πρόσληψή της στον βαθμό Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 A 7,
 Οι προσφεύγουσες, γαλλικές εταιρείες παραγωγής μοσχαρί
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. σιου κρέατος, προσβάλλουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2222/


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/8
 Προσφυγή της 26ης Μαρτίου 2007 — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 (Υπόθεση C-166/07)
 (2007/C 155/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: I. Klavina και L. Visaggios)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: A. Vitro και M. Moores)
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1968/2006 (1) του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις χρηματοδοτικές συνεισφορές της Κοινότητας στο Διεθνές Ταμείο για την Ιρλανδία (2007-2010)·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προβάλλει ένα μοναδικό ισχυρισμό στο πλαίσιο της προσφυγής του που στηρίζεται στην εσφαλμένη επιλογή της νομικής βάσης του προσβαλλομένου κανονισμού. Δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπει ο κανονισμός αυτός ανάγονται στις κοινοτικές παροχές στον τομέα της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, έπρεπε να ληφθούν βάσει του άρθρου 159, τρίτο εδάφιο ΕΚ, και όχι βάσει του άρθρου 308 ΕΚ που μπορεί να εφαρμοστεί μόνον αν καμιά άλλη διάταξη της Συνθήκης δεν αναθέτει στα κοινοτικά όργανα την αναγκαία εξουσία για την έκδοση της συγκεκριμένης πράξης.
 (1) ΕΕ L 409, σ. 81 και -διορθωτικό- ΕΕ 2007, L 36, σ. 31.


text:
 21.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/61
 Προσφυγή-αγωγή της Grúas Abril Asistencia κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 5ης Οκτωβρίου 2009
 (Υπόθεση T-386/09)
 2009/C 282/114
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Grúas Abril Asistencia, SL (Αλικάντε, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. L. García García, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να κρίνει ότι η απόρριψη της καταγγελίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας, εταιρίας GRUAS ABRIL ASISTENCIA, S.L., από τις ισπανικές αρχές ανταγωνισμού και τα ισπανικά δικαστήρια, αντίκειται στα άρθρα 81 και 82 ΕΚ·
 —
 κατά συνέπεια, να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, να λάβει όλα τα μέτρα και εγγυήσεις που απαιτούνται για να τεθεί τέλος στην καταγγελθείσα ως μη σύννομη δραστηριότητα, επιβάλλοντας τα πρόστιμα και τις κυρώσεις που κρίνονται πρόσφορα για την παράβαση αυτή, και να αναγνωρίσει στην BAS HERMANOS, S.L., δικαίωμα αποζημιώσεως για τις ζημίες που υπέστη λόγω της παραβάσεως αυτής·
 —
 τελικώς, να κρίνει ότι η συμπεριφορά της εταιρίας MAPFRE MUTUALIDAD DE SEGUROS Y REASEGUROS A PRIMA FIJA (νυν MAPFRE, S.A.), έναντι της προσφεύγουσας-ενάγουσας ως προμηθευτή της, με τη μονομερή επιβολή τιμών για τις παρεχόμενες υπηρεσίες οδικής βοήθειας, με τον καθορισμό τιμών κάτω του κόστους των υπηρεσιών αυτών, με τη μη δικαιολογούμενη και αυθαίρετη απαίτηση παροχής των υπηρεσιών υπό συνθήκες μη συμφωνηθείσες με τη σύμβαση (εκτέλεση της παροχής υπηρεσιών με γερανούς φέροντες τον λογότυπο της MAPFRE), με την απειλή καταγγελίας της συμβάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας σε περίπτωση μη αποδοχής των απαιτήσεων αυτών και εν τέλει με την πραγματοποίηση της απειλής αυτής, συνιστά παράβαση του ισπανικού νόμου περί προστασίας του ανταγωνισμού (Ley Española de Defensa de la Competencia) και των άρθρων 81 και 82 ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) είναι οικογενειακή επιχείρηση που ασχολείται με δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών οδικής βοήθειας με γερανούς ρυμουλκήσεως αυτοκινήτων.
 Με την προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή), η προσφεύγουσα αντικρούει τη φερομένη ως αντίθετη προς τους κανόνες ανταγωνισμού συμπεριφορά της MAPFRE S.A., η οποία, στο πλαίσιο συμβατικής σχέσεως παροχής υπηρεσιών οδικής βοήθειας με γερανούς για τη μεταφορά και τη ρυμούλκηση ασφαλισμένων στη MAPFRE οχημάτων, κατόπιν αιτήσεως της MAPFRE ή των ασφαλισμένων της, απαιτούσε, όπως διατείνεται η προσφεύγουσα, αφενός, να παρέχονται οι υπηρεσίες οδικής βοήθειας με οχήματα φέροντα το λογότυπο MAPFRE και να διαφημίζεται το εμπορικό της σήμα χωρίς καμία αντιπαροχή προς την προσφεύγουσα· και, αφετέρου, επέβαλε τιμές κάτω του κόστους της παρεχόμενης υπηρεσίας.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση των κοινοτικών και εθνικών κανόνων περί ανταγωνισμού.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/39
 Προσφυγή της 12ης Φεβρουαρίου 2015 — Alsharghawi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-66/15)
 (2015/C 146/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική) (εκπρόσωπος: É. Moutet, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει και να αποφανθεί ότι το Συμβούλιο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της ΣΛΕΕ, παραλείποντας να εξετάσει εκ νέου την περίπτωση του προσφεύγοντος·
 —
 να υποχρεώσει το Συμβούλιο να εξετάσει εκ νέου την περίπτωση του προσφεύγοντος·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο, πέραν των δικών του εξόδων, στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει ένα μόνον ισχυρισμό που αντλείται από το ότι το Συμβούλιο, απορρίπτοντας την αίτηση του προσφεύγοντος περί επανεξετάσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της νομοθεσίας και της νομολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 2 Ιουλίου 2014 — Marc Hußock, Ute Hußock, Michelle Hußock, Florian Fußock κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-316/14)
 2014/C 303/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Marc Hußock, Ute Hußock, Michelle Hußock, Florian Fußock
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (1), οι επεμβάσεις ενεργούντων με δική τους ευθύνη τρίτων στους οποίους έχουν ανατεθεί καθήκοντα εμπίπτοντα στις δραστηριότητες αεροπορικής εταιρίας;
 2)
 Σε περίπτωση που στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, έχει συναφώς αποφασιστική σημασία ποιος (αεροπορική εταιρία, εταιρία που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο κλπ.) ανέθεσε στους τρίτους τα συγκεκριμένα καθήκοντα;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, ΕΕ L 46, σ. 1.


text:
 6.10.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 235/18
 Προσφυγή της 30ης Ιουλίου 2007 — Caisse Nationale des Caisses d' Épargne et de Prévoyance κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-289/07)
 (2007/C 235/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Caisse Nationale des Caisses d' Épargne et de Prévoyance (CNCEP) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: F. Sureau, D. Théophile, É. Renaudeau, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την εκδοθείσα δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 3, ΕΚ απόφαση της Επιτροπής C(2007) 2110 τελικό, της 10ης Μαΐου 2007, σχετικά με τα ειδικά δικαιώματα που χορηγήθηκαν στις Banque Postale, Caisses d' Épargne και Crédit Mutuel για τη διανομή βιβλιαρίων τύπου Α και μπλε βιβλιαρίων και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής C(2007) 2110 τελικό, της 10ης Μαΐου 2007, με την οποία η Επιτροπή έκρινε ασύμβατες με το άρθρο 86, παράγραφος 1, ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, τις διατάξεις του Code Monétaire et Financier (γαλλικού νομισματικού και χρηματοπιστωτικού κώδικα) που παρέχουν σε τρία χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ήτοι τις Banque Postale, Caisses d'Épargne et de Prévoyance και Crédit Mutuel, ειδικά δικαιώματα διανομής βιβλιαρίων τύπου Α και μπλε βιβλιαρίων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον, αφενός, η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας και, αφετέρου, η απόφασή της πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας.
 Επί της ουσίας, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι καθαυτή η χορήγηση ειδικών δικαιωμάτων διανομής βιβλιαρίων τύπου Α και μπλε βιβλιαρίων συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που έκρινε ότι τα ειδικά αυτά δικαιώματα καθιστούν, στην πράξη, λιγότερο ελκυστική την άσκηση των κοινοτικών ελευθεριών στη Γαλλία.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει, αφενός, από πλάνη περί το δίκαιο και από πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που η Επιτροπή κατέληξε ότι η χορήγηση αυτών των ειδικών δικαιωμάτων δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ και, αφετέρου, από πλάνη εκτιμήσεως, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν δέχθηκε ότι δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον εκτίμησε τις επίμαχες εθνικές διατάξεις βάσει της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.


text:
 18.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 260/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2016 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Envirotec Denmark ApS κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-550/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Αντιστροφή της επιβαρύνσεως - Άρθρο 198, παράγραφος 2 - Χρυσός υπό μορφή πρώτης ύλης ή ημικατεργασμένου προϊόντος - Έννοια - Άρθρο 199, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, και παράρτημα VI - Χρησιμοποιημένο υλικό, απορρίμματα και αποκόμματα - Ράβδοι λαμβανόμενες με τη χύτευση διαφόρων αντικειμένων και αποκομμάτων, προοριζόμενες για την εξαγωγή του χρυσού και έχουσες καθαρότητα σε χρυσό υψηλότερη των 325 χιλιοστών))
 (2016/C 260/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Østre Landsret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Envirotec Denmark ApS
 κατά
 Skatteministeriet
 Διατακτικό
 Το άρθρο 198, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έχει εφαρμογή επί παραδόσεως ράβδων όπως οι επίδικες στην κύρια δίκη, αποτελούμενων από ακατέργαστο και τυχαίας συστάσεως κράμα το οποίο προκύπτει από τη χύτευση αποκομμάτων και διαφόρων μεταλλικών αντικειμένων τα οποία περιέχουν χρυσό, καθώς και άλλων μετάλλων, υλών και ουσιών, και εχουσών περιεκτικότητα σε χρυσό, αναλόγως της ράβδου, περίπου 500 ή 600 χιλιοστών.
 (1) ΕΕ C 56 της 16.2.2015.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/26
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιανουαρίου 2007 — Van Neyghem κατά Επιτροπής των Περιφερειών
 (Υπόθεση T-288/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Διορισμός - Κατάταξη σε βαθμό και κλιμάκιο - Εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών - Καθυστερημένη διοικητική ένσταση - Παραδεκτό»)
 (2007/C 56/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Kris Van Neyghem (Tirlemont, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: D. Janssens, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Περιφερειών (εκπρόσωπος: P. Cervilla, επικουρούμενος από τους B. Wägenbaur και R. Van der Hout, δικηγόρους)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως 87/03 της Επιτροπής των Περιφερειών, της 26ης Μαρτίου 2003, με την οποία ο προσφεύγων κατατάχθηκε οριστικά στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 4.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 251 της 9.10.2004.


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/15
 συ ́νολο των με ́τρων στηρι ́ξεως προς τη Stardust στην μη Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 συνετη ́, ο ́πως τη θεωρει ́, συμπεριφορα ́ των STB και Altus πριν
 απο ́ τον διαχωρισμο ́. Η ́εννοια αυτη ́ απλω ́ς μνημονευ ́εται στην — Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς ε λ ε υ θ ε ρ ́α ι ς π α ρ ο χ η ́ ς υ π η ρ ε -
 αμφισβητου ́μενη απο ́φαση της οποι ́ας, ωστο ́σο, αποτελει ́ το σ ι ω ́ ν
 ακρογωνιαι ́ο λι ́θο.
 α) Παρεμπο ́διση της συμμετοχη ́ς σε κοινοπραξι ́α για την
 εκτε ́λεση κατασκευαστικου ́ ́εργου: Η δια ́ταξη του α ́ρθρου
 1, παρα ́γραφος 1, δευ ́τερο εδα ́φιο, του Gesetz zur
 Regelung der gewerbsmäßigen Arbeitnehmerüber-
 lassung (νο ́μου για τη ρυ ́θμιση της κατ' επα ́γγελμα
 παραχω ́ρησης μισθωτω ́ν, στο εξη ́ς: AÜG), κατα ́ την οποι ́α
 η απο ́σπαση μισθωτω ́ν για την κατασκευη ́ ́εργου συνιστα ́,
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 υπο ́ ορισμε ́νες προϋποθε ́σεις, παραχω ́ρηση μισθωτω ́ν που
 της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας που ασκη ́-
 δεν χρη ́ζει αδει ́ας, ́εχει μεγα ́λη σημασι ́α για τον κατασκευα-
 θηκε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στικο ́ κλα ́δο. Επειδη ́ ο ́μως η εξαι ́ρεση προϋποθε ́τει ο ́τι για
 ο ́λα τα με ́λη της κοινοπραξι ́ας ισχυ ́ουν οι γερμανικε ́ς
 (Υπο ́θεση C-493/99) ομοιοεπαγγελματικε ́ς συλλογικε ́ς συμβα ́σεις εργασι ́ας, οι
 κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις απο ́ τα α ́λλα κρα ́τη με ́λη
 (2000/C 63/28) μπορου ́ν να συμμετε ́χουν σε κοινοπραξι ́α μο ́νον εφο ́σον
 διατηρου ́ν στη Γερμανι ́α εγκατα ́σταση που απασχολει ́
 οικοδο ́μους που εργα ́ζονται εκει ́και επομε ́νως καθι ́στανται
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ ικανε ́ς προς συ ́ναψη συλλογικω ́ν συμβα ́σεων εργασι ́ας στη
 τον Jörn Sack, νομικο ́ συ ́μβουλο της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Γερμανι ́α. Απο ́ την ́εδρα τους ο ́μως η ́ τις εγκαταστα ́σεις
 Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς τους σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη δεν μπορου ́ν να μετακινη ́σουν
 Υπηρεσι ́ας, Centre Wagner C 254, Kirchberg, α ́σκησε στις μισθωτου ́ς σε συσταθει ́σα στη Γερμανι ́α κοινοπραξι ́α, η
 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν οποι ́α ́εχει συνη ́θως τη μορφη ́ αστικη ́ς εταιρι ́ας, χωρι ́ς να
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της απολε ́σει η κοινοπραξι ́α τη δυνατο ́τητα να επικαλεστει ́ τη
 Γερμανι ́ας. εν λο ́γω δια ́ταξη που εισα ́γει εξαι ́ρεση και χωρι ́ς


text:
επομε ́νως
 να υπα ́ρξει ανεπι ́τρεπτη παραχω ́ρηση μισθωτω ́ν. Συνεπω ́ς,
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: επ' ουδενι ́ λο ́γω γι ́νονται δεκτε ́ς στις κοινοπραξι ́ες που
 ́εχουν συσταθει ́ η ́ προ ́κειται να συσταθου ́ν στη Γερμανι ́α
 1) Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμα- οι επιχειρη ́σεις απο ́ α ́λλα κρα ́τη με ́λη για τις οποι ́ες δεν
 νι ́ας παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τα α ́ρθρα 43 και ισχυ ́ουν οι γερμανικε ́ς ομοιοεπαγγελματικε ́ς συλλογικε ́ς
 49 ΕΚ, διο ́τι ́εχει ορι ́σει νομοθετικα ́ ο ́τι οι κατασκευαστικε ́ς συμβα ́σεις εργασι ́ας. Οι επιχειρη ́σεις αυτε ́ς επομε ́νως δεν
 επιχειρη ́σεις που ει ́ναι εγκατεστημε ́νες σε α ́λλα κρα ́τη με ́λη· μπορου ́ν να ασκη ́σουν συναφω ́ς την ελευθερι ́α παροχη ́ς
 υπηρεσιω ́ν που εγγυα ́ται η Συνθη ́κη ΕΚ.
 α) μπορου ́ν να παρε ́χουν, στο πλαι ́σιο κοινοπραξι ́ας, διασυνο-
 ριακε ́ς υπηρεσι ́ες στη γερμανικη ́ αγορα ́ μο ́νον εφο ́σον β) Αποκλεισμο ́ς απο ́ τη δυνατο ́τητα παραχωρη ́σεως μισθωτω ́ν
 ́εχουν ́εδρα η ́ διαθε ́τουν τουλα ́χιστον εγκατα ́σταση στη μεταξυ ́ κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων: Η παραχω ́ρηση
 Γερμανι ́α, οι οποι ́ες απασχολου ́ν δικο ́ τους προσωπικο ́ και μισθωτω ́ν για εργασι ́ες, οι οποι ́ες συνη ́θως εκτελου ́νται απο ́
 συνα ́πτουν για το προσωπικο ́ αυτο ́ ειδικη ́ συλλογικη ́ εργα ́τες, απαγορευ ́εται κατ' αρχη ́ν στον κατασκευαστικο ́
 συ ́μβαση εργασι ́ας· τομε ́α απο ́ 1.1.1998 δυνα ́μει του α ́ρθρου 1b, πρω ́το
 εδα ́φιο, του AÜG. Ωστο ́σο το δευ ́τερο εδα ́φιο την
 β) μπορου ́ν να παραχωρου ́ν σε α ́λλες κατασκευαστικε ́ς επιχει- επιτρε ́πει μεταξυ ́ κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων, εφο ́σον
 ρη ́σεις μισθωτου ́ς για διασυνοριακη ́ απασχο ́ληση μο ́νον αυτε ́ς οι επιχειρη ́σεις υπα ́γονται στις ́διες
 ι κλαδικε ́ς και
 εφο ́σον ́εχουν ́εδρα η ́ τουλα ́χιστον διαθε ́τουν εγκατα ́σταση κοινωνικοασφαλιστικε ́ς συλλογικε ́ς συμβα ́σεις η ́
 της Γερμανι ́α, οι οποι ́ες απασχολου ́ν δικο ́ τους προσωπικο ́ καλυ ́πτονται απο ́ τη γενικη ́ δεσμευτικο ́τητα ́ τους.
 και υπα ́γονται, ως με ́λη γερμανικη ́ ενω ́σεως εργοδοτω ́ν, σε Επομε ́νως απαγορευ ́εται στις (κατα ́ κυ ́ριο λο ́γο αλλοδαπε ́ς)
 κλαδικη ́ και κοινωνικοασφαλιστικη ́ συλλογικη ́ συ ́μβαση· επιχειρη ́σεις που δεν πληρου ́ν τις αναφερθει ́σες προϋπο-
 θε ́σεις ακο ́μη και η λεγο ́μενη «συναδελφικη ́ αρωγη ́» προς
 γ) δεν μπορου ́ν να ιδρυ ́σουν υποκατα ́στημα στη Γερμανι ́α, το γερμανικε ́ς επιχειρη ́σεις, και μα ́λιστα προς επιχειρη ́σεις στη
 οποι ́ο θα δραστηριοποιει ́ται ως κατασκευαστικη ́ επιχει ́- Γερμανι ́α που ανη ́κουν στον δικο ́ τους ο ́μιλο επιχειρη ́σεων.
 ρηση, ο ́ταν στο προσωπικο


text:
́ του ανατι ́θενται αποκλειστικω ́ς
 διοικητικα ́ καθη ́κοντα και καθη ́κοντα πωλη ́σεως, εργασι ́ες Οι λο ́γοι δημο ́σιας ασφα ́λειας και υγει ́ας αποκλει ́ονται εκ
 σχεδιασμου ́, επι ́βλεψης και/η ́ συγκεκριμε ́νες εργασι ́ες προοιμι ́ου εν προκειμε ́νω ως νο ́μιμο ́ερεισμα (α ́ρθρο 55 σε
 ́εναντι αμοιβη ́ς, αλλα ́ πρε ́πει το υποκατα ́στημα αυτο ́ συνδυασμο ́ με α ́ρθρο 46 ΕΚ). 'Εστω και αν η κοινωνικη ́ τα ́ξη
 επιπλε ́ον να απασχολει ́ εντο ́ς της γερμανικη ́ς αγορα ́ς μπορει ́να θεωρηθει ́, γενικω ́ς και αορι ́στως, τμη ́μα της δημο ́σιας
 εργασι ́ας μισθωτου ́ς οι οποι ́οι να εργα ́ζονται σε εργοτα ́ξια τα ́ξης ενο ́ς κρα ́τους με ́λους υπο ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 46,
 η ́ να παρε ́χουν συναφει ́ς υπηρεσι ́ες κατα ́ το 50 % και δεν μπορου ́ν να δικαιολογηθου ́ν ου ́τε απο ́ αυτη ́ τη σκοπια ́ τα
 πλε ́ον του συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας της επιχειρη ́σεως. γερμανικα ́ με ́τρα, δοθε ́ντος ο ́τι ει ́ναι γενικη ́ς φυ ́σεως και
 δεν ανα ́γουν σε κριτη ́ριο το αν, λαμβανομε ́νων υπο ́ψη των
 2) Να καταδικα ́σει την Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας παρεχο ́μενων στους μισθωτου ́ς αμοιβω ́ν και κοινωνικω ́ν
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα. παροχω ́ν, συντρε ́χει ο ́ντως περι ́πτωση «ντα ́μπινγκ αμοιβω ́ν».
 ---pagebreak--- C 63/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.3.2000
 — Π ρ ο σ β ο λ η ́ τ η ς ε λ ε υ θ ε ρ ́α ι ς ε γ κ α τ α σ τ α ́ σ ε ω ς Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ∆εδομε ́νου ο ́τι στη Γερμανι ́α θεωρει ́ται κατασκευαστικη ́ επιχει ́- Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων του τρι ́του εδαφι ́ου των
 ρηση μο ́νον εκει ́νη της οποι ́ας οι μισθωτοι ́ εργα ́ζονται σε α ́ρθρων 249 και 10 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρα 189 και 5 της Συνθη ́κης
 εργοτα ́ξιο η ́ παρε ́χουν συναφει ́ς υπηρεσι ́ες κατα ́ το 50 % και ΕΚ) επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη την υποχρε ́ωση να λαμβα ́νουν τα
 πλε ́ον του συνολικου ́ χρο ́νου εργασι ́ας της επιχειρη ́σεως, δεν αναγκαι ́α με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες στην
 ́εχει νο ́ημα για τις κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις απο ́ α ́λλα εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη πριν απο ́ την εκπνοη ́ της ταχθει ́σας για τον
 κρα ́τη με ́λη να ιδρυ ́ουν στη Γερμανι ́α αυτο ́νομα υποκαταστη ́- σκοπο ́ αυτο ́ν προθεσμι ́ας και να ανακοινω ́νουν αμε ́σως τα με ́τρα
 ματα απασχολου ́ντα αποκλειστικω ́ς εμπορικο ́ και τεχνικο ́ αυτα ́ στην Επιτροπη ́. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 21η Νοεμβρι ́ου
 προσωπικο


text:
́ (π.χ. προκειμε ́νου να επιτυγχα ́νουν την ανα ́θεση 1996, χωρι ́ς η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει ανακοινω ́σει στην
 και εκτε ́λεση ́εργων), διο ́τι δεν ει ́ναι σε θε ́ση, αν επρο ́κειτο να Επιτροπη ́ της διατα ́ξεις μεταφορα ́ς της εν λο ́γω οδηγι ́ας στο
 τους ανατεθει ́ ορισμε ́νο ́εργο, να εκτελε ́σουν τις εργασι ́ες εσωτερικο ́ δι ́καιο.
 κατο ́πιν παραχωρη ́σεως οικοδο ́μων απο ́ α ́λλα (αλλοδαπα ́)
 υποκαταστη ́ματα η ́ απο ́ τη μητρικη ́ εταιρι ́α. Του ́το συνιστα ́ νε ́α
 δυσμενη ́ μεταχει ́ριση, διο ́τι τα γερμανικα ́ υποκαταστη ́ματα (1) EE L 319 της 12.12.1994, σ. 14.
 των γερμανικω ́ν κατασκευαστικω ́ν επιχειρη ́σεων θεωρου ́νται
 πα ́ντοτε κατασκευαστικε ́ς επιχειρη ́σεις, ́εστω και αν δεν
 πληρου ́ν καθεαυτα ́ τον κανο ́να του 50 %.
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 (Υπο ́θεση C-495/99)
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 21 ∆εκεμ- (2000/C 63/30)
 βρι ́ου 1999
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Peter Oliver, νομικο ́ συ ́μβουλο, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 (Υπο ́θεση C-494/99) βου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, α ́σκησε στις 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της
 (2000/C 63/29) Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 την Κα Μαρι ́α Πατακια ́ με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της
 Επιτροπη ́ς και τον κ. Frank Benyon Νομικο ́ Συ ́μβουλο της 1) να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη λαμβα ́νοντας τις
 Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας της Επιτροπη ́ς, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́- αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 ργο τον Carlos Gómez de la Cruz, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 96/33/ΕΚ του
 της Επιτροπη ́ς, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε στις Συμβουλι ́ου, σχετικα ́ με την πιστοποι ́ηση ζω ́ων και ζωικω ́ν
 21 ∆εκεμβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν προϊο ́ντων (1), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. οδηγι ́α αυτη ́, καθω ́ς και απο ́ τη Συνθη ́κη,
 2) να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α,


text:
μη ́εχοντας
 θεσπι ́σει και επικουρικω ́ς κοινοποιη ́σει στην Επιτροπη ́, με ́σα
 στην προθεσμι ́α που ει ́χε ταχθει ́, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 249 και
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορφωθει ́ 10 ΕΚ επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη να λα ́βουν τα αναγκαι ́α με ́τρα
 πλη ́ρως προς την οδηγι ́α 94/56/ΕΚ (1) του Συμβουλι ́ου της προς μεταφορα ́ στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη της οδηγι ́ας που τους
 21ης Νοεμβρι ́ου 1994 σχετικα ́ με την καθιε ́ρωση θεμελιωδω ́ν απευθυ ́νεται προτου ́ λη ́ξει η σχετικη ́ προθεσμι ́α. Η προθεσμι ́α που
 αρχω ́ν στις οποι ́ες να βασι ́ζεται η διερευ ́νηση των αιτι ́ων ορι ́ζει το α ́ρθρο 9 της οδηγι ́ας 96/93/ΕΚ ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου
 ατυχημα ́των και συμβα ́ντων της πολιτικη ́ς αεροπορι ́ας, παρε ́- 1998 χωρι ́ς η Γαλλι ́α να ́εχει θεσπι ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα.
 λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει δυνα ́μει της
 Συνθη ́κης και της οδηγι ́ας αυτη ́ς.
 (1) EE L 13 της 16.1.1997, σ. 18.
 — Να καταδικα ́σει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 ́εξοδα.


text:
 26.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia del País Vasco (Ισπανία) στις 13 Νοεμβρίου 2014 — Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF) κατά Luis Aira Pascual κ.λπ.
 (Υπόθεση C-509/14)
 (2015/C 026/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Superior de Justicia del País Vasco
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF)
 Εφεσίβλητοι: Luis Aira Pascual, Algeposa Terminales Ferroviarios, S.L. και FOGASA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Είναι το άρθρο 1, [παράγραφος 1,] στοιχείο β', της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, σε συνδυασμό με το άρθρο της 4, παράγραφος 1, αντίθετο σε μια ερμηνεία της ισπανικής νομοθετικής ρυθμίσεως περί της εφαρμογής του η οποία απαλλάσσει από την υποχρέωση υποκαταστάσεως [στην εργασιακή σχέση] μια επιχείρηση του δημόσιου τομέα, πάροχο υπηρεσίας η οποία συνδέεται αναπόσπαστα με τη δραστηριότητά της και για την παροχή της οποίας χρειάζονται ορισμένα απαραίτητα υλικά μέσα, την οποία μέχρι πρότινος είχε αναθέσει σε εργολάβο επιβάλλοντας σε αυτόν τη χρήση των εν λόγω μέσων ιδιοκτησίας της, όταν η επιχείρηση αυτή αποφασίσει να μην ανανεώσει την εξωτερική ανάθεση και να αναλάβει η ίδια την παροχή της υπηρεσίας, χρησιμοποιώντας δικούς της εργαζομένους και αποκλείοντας εκείνους που απασχολούσε ο εργολάβος, κατά τρόπον ώστε η υπηρεσία να εξακολουθεί να παρέχεται χωρίς άλλη μεταβολή πέραν εκείνης που προέκυψε από την αντικατάσταση των εργαζομένων που ασκούν τη δραστηριότητα και την ανάληψη αυτής από διαφορετική επιχείρηση;
 (1) Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (ΕΕ L 82, σ. 16).


text:
 29.4.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 122/13
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- επιχει ́ρηση Β χα ́σει τη συ ́μβαση, η επιχει ́ρηση Γ απολυ ́ει
 βαλε το Bundessozialgericht με δια ́ταξη της ο ́λο της το προσωπικο ́, πλην τεσσα ́ρων προσω ́πων, τρι ́τον,
 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Hasan Gevin κατα ́ ακολου ́θως, η επιχει ́ρηση ∆, στην οποι ́α η επιχει ́ρηση Α
 Bundesanstalt für Arbeit — Kindergeldkasse αναθε ́τει το εν λο ́γω εργοτα ́ξιο, προσλαμβα ́νει, κατ' εφαρμογη ́ν
 Συλλογικη ́ς Συμβα ́σεως Εργασι ́ας, με ́ρος του προσωπικου ́ της
 (Υπο ́θεση C-47/00) επιχειρη ́σεως Γ, χωρι ́ς ο ́μως να της περιε ́λθει κανε ́να στοιχει ́ο
 του ενεργητικου ́ αυτη ́ς της τελευται ́ας, η οποι ́α εξακολουθει ́
 (2000/C 122/20) να υφι ́σταται και εξακολουθει ́ να επιδιω ́κει τον εταιρικο ́ της
 σκοπο ́;
 Με δια ́ταξη της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη 2. Σε περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α η επιχει ́ρηση Γ, παρ' ο ́λον ο ́τι
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις εξακολουθει ́ να υφι ́σταται, θεωρηθει ́ μεταβιβα ́ζουσα επιχει ́-
 14 Φεβρουαρι ́ου 2000, το Bundessozialgericht, στο πλαι ́σιο της ρηση, κωλυ ́εται απο ́ την προαναφερθει ́σα οδηγι ́α να διατηρη ́σει
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Hasan Gevin και Bundesanstalt für Arbeit ορισμε ́νους εργαζομε ́νους στην υπηρεσι ́α της;
 — Kindergeldkasse, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το
 ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́του ακο ́λου-
 θου ερωτη ́ματος: (1) Οδηγι ́α 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Φεβρουαρι ́ου 1977,
 περι ́ προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν
 με τη διατη ́ρηση των δικαιωμα ́των των εργαζομε ́νων σε περι ́πτωση
 'Εχει το α ́ρθρο 3, παρα ́γραφος 1, της αποφα ́σεως 3/80 του μεταβιβα ́σεων επιχειρη ́σεων, εγκαταστα ́σεων η ́ τμημα ́των εγκαταστα ́-
 Συμβουλι ́ου Συνδε ́σεως ΕΟΚ-Τουρκι ́ας, της 19ης Σεπτεμβρι ́ου σεων (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 171).
 1980, περι ́ της εφαρμογη ́ς των καθεστω ́των κοινωνικη ́ς ασφαλι ́-
 σεως των κρατω ́ν μελω ́ν των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στους
 Του ́ρκους εργαζομε ́νους και στα με ́λη των οικογενειω ́ν τους,
 εφαρμογη ́ σε Του ́ρκους υπηκο ́ους που διαμε ́νουν νο ́μιμα σε
 κρα ́τος με ́λος της Ευρωπαϊκη ́ Ενω ́σεως, ο ́που και εργα ́ζονται,
 εφο ́σον δεν ειση ́λθαν στο κρα ́τος με ́λος ως εργαζο ́μενοι η ́ ως με ́λη Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 των οικογενειω ́ν εργαζομε ́νων, αλλα ́ ως προ ́σφυγες απο ́ την βαλε το tribunal des affaires de sécurité sociale de Creteil
 Τουρκι ́α, πλην ο ́μως δεν ́εχουν αναγνωριστει ́ εκει ́ ως προ ́σφυγες, με


text:
απο ́φαση της 11ης Ιανουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση
 ́ελαβαν δε α ́δεια εργασι ́ας μο ́λις μετα ́ το πε ́ρας της διαδικασι ́ας Ferring SA κατα ́ Agence centrale des organismes de
 εξετα ́σεως τη αιτη ́σεω ́ς τους για χορη ́γηση ασυ ́λου; sécurité sociale «A.C.O.S.S.»
 (Υπο ́θεση C-53/00)
 (2000/C 122/22)
 Με απο ́φαση της 11ης Ιανουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 βαλε το Cour du travail de Bruxelles (6ο τμη ́μα) με 21 Φεβρουαρι ́ου 2000, το tribunal des affaires de sécurité
 απο ́φαση της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000 στην υπο ́θεση Temco sociale de Creteil, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Ferring
 Service Industries SA κατα ́ Samir Imzilyen, Mimoune SA και Agence centrale des organismes de sécurité sociale
 Belfarh, Abdesselam Afia-Aroussi και Khalil Lakhdar, «A.C.O.S.S.» που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 παρισταμε ́νων και των General Maintenance Contractors την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 SPRL και Buyle-Medros-Vaes Associates SA
 — Μπορει ́ να θεωρηθει ́ κρατικη ́ ενι ́σχυση, υπο ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου 87 (παλαιου ́ α ́ρθρου 92) της Συνθη ́κης, η εισφορα ́ που
 (Υπο ́θεση C-51/00) θεσπι ́στηκε με το α ́ρθρο L. 245-6-1 του κω ́δικα κοινωνικη ́ς
 ασφαλι ́σεως;
 (2000/C 122/21)
 — Αν ναι, δικαιολογει ́ται η εισφορα ́ αυτη ́ απο ́ τη φυ ́ση και
 Με απο ́φαση της 14ης Φεβρουαρι ́ου 2000, η οποι ́α περιη ́λθε στη την οικονομι ́α του συστη ́ματος;
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 17 Φεβρουαρι ́ου 2000, το Cour du travail de Bruxelles (6ο — Ει ́ναι οι διανομει ́ς χονδρικη ́ς επιφορτισμε ́νοι με τη διαχει ́ριση
 υπηρεσι ́ας γενικου ́ οικονομικου ́ συμφε ́ροντος, υπο ́ την ́εννοια
 τμη ́μα), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Temco Service
 του α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης (παλαιου ́
 Industries SA αφενο ́ς και Samir Imzilyen, Mimoune Belfarh,
 Abdesselam Afia-Aroussi και Khalil Lakhdar αφετε ́ρου, παριστα- α ́ρθρου 90, παρα ́γραφος 2);
 με ́νων και των General Maintenance Contractors SPRL και — Αν η θεσπισθει ́σα εισφορα ́ μπορει ́ να χαρακτηριστει ́ κρατικη ́
 Buyle-Medros-Vaes Associates SA, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ενι ́σχυση, πρε ́πει η ενι ́σχυση αυτη ́ να αντισταθμι ́ζει αυστηρω ́ς
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως το επιπλε ́ον κο ́στος που συνεπα ́γονται οι επιβαλλο ́μενες στους
 επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των: διανομει ́ς χονδρικη ́ς υποχρεω ́σεις για να μπορει ́ να εφαρμοστει ́
 η παρε ́κκλιση του α ́ρθρου 86, παρα ́γραφος 2;
 1. Εφαρμο ́ζεται το α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 1, της οδηγι ́ας
 77/187/ΕΟΚ (1) του Συμβουλι ́ου,


text:
της 14ης Φεβρουαρι ́ου — 'Εχει το α ́ρθρο 49 (παλαιο ́ α ́ρθρο 59) της Συνθη ́κης την ́εννοια
 1977, ο ́ταν, πρω ́τον, η μεν επιχει ́ρηση Α αναθε ́τει τις εργασι ́ες ο ́τι απαγορευ ́ει εθνικη ́ νομοθεσι ́α ο ́πως αυτη ́ που απορρε ́ει
 καθαρισμου ́ των βιομηχανικω ́ν της εγκαταστα ́σεων στην επιχει ́- απο ́ τον νο ́μο της 19ης ∆εκεμβρι ́ου 1997;
 ρηση Β, η δε επιχει ́ρηση Β αναθε ́τει περαιτε ́ρω την εκτε ́λεση
 αυτω ́ν των εργασιω ́ν στην επιχει ́ρηση Γ, δευ ́τερον, αφου ́ η


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Lietuvos Aukšciausiasis Teismas (Λιθουανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2009 — Kirin Amgen κατά Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 (Υπόθεση C-66/09)
 2009/C 90/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos Aukšciausiasis Teismas (Λιθουανία)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Kirin Amgen, Inc.
 Αναιρεσίβλητο: Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει να νοηθεί για τη Λιθουανία η ημερομηνία περί της οποίας γίνεται λόγος στο άρθρο 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 1768/92, από την οποία ο κανονισμός αυτός αρχίζει να ισχύει, ως η ημερομηνία εντάξεως της χώρας αυτής στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
 2)
 Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, ποια είναι η σχέση μεταξύ του άρθρου 19 και του άρθρου 7 του κανονισμού 1768/92 για τον υπολογισμό της σχετικής εξάμηνης προθεσμίας και ποιο από τα άρθρα αυτά πρέπει να έχει εφαρμογή;
 3)
 Άρχισε να ισχύει άνευ ετέρου εντός της Δημοκρατίας της Λιθουανίας κάθε άδεια κυκλοφορίας προϊόντος στην αγορά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από την ημερομηνία εντάξεως της χώρας αυτής στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
 4)
 Αν η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι καταφατική, μπορεί να εξομοιωθεί προς χορήγηση αδείας η έναρξη της ισχύος της αδείας κυκλοφορίας για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 3, στοιχείο β', του κανονισμού 1768/92;


text:
 7.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Μαΐου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-366/11) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Πολιτική της Ένωσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων - Σχέδια διαχειρίσεως περιοχών λεκάνης απορροής ποταμού - Δημοσίευση και υποβολή στην Επιτροπή - Παράλειψη - Πληροφόρηση του κοινού και διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια διαχειρίσεως - Παράλειψη)
 2012/C 200/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: I. Χατζηγιάννης και Α. Μαργέλης)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: T. Materne και J.-C. Halleux)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη συμμορφώσεως, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, προς την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (ΕΕ L 327, σ. 1) — Παράλειψη καταρτίσεως σχεδίων διαχειρίσεως περιοχών λεκάνης απορροής ποταμού κατά την έννοια των άρθρων 13, παράγραφοι 2, 3, και 6, και 15, παράγραφος 1, της οδηγίας — Διαδικασία πληροφορήσεως του κοινού και διαβουλεύσεως σχετικά με τα προσχέδια των εν λόγω σχεδίων — Παράλειψη
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας, αφενός, να καταρτίσει εμπρόθεσμα το σύνολο των σχεδίων διαχειρίσεως περιοχών λεκάνης απορροής ποταμού, τόσο για τις εξ ολοκλήρου ευρισκόμενες στο έδαφός του λεκάνες απορροής, όσο και για τις διεθνείς λεκάνες απορροής ποταμού, καθώς και να κοινοποιήσει αντίγραφο των σχεδίων αυτών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13, παράγραφοι 1 έως 3 και 6, και 15, παράγραφος 1, της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 13, παράγραφοι 2, 3 και 6, και 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, παραλείποντας δε, αφετέρου, να κινήσει εμπρόθεσμα όλες τις διαδικασίες πληροφορήσεως του κοινού και διαβουλεύσεων όσον αφορά τα προσχέδια διαχειρίσεως λεκάνης απορροής ποταμού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας αυτής
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 298 της 8.10.2011


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/9
 Αίτηση προδικαστικής απόφασης, την οποία υπέβαλε το Bayerisches Verwaltungsgericht München (Γερμανία) στις 2 Σεπτεμβρίου 2013 — Andre Lawrence Shepherd κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Υπόθεση C-472/13)
 2013/C 336/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bayerisches Verwaltungsgericht München
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Andre Lawrence Shepherd
 Καθής: Bundesrepublik Deutschland
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ (1) την έννοια ότι προστατεύονται μόνο τα πρόσωπα των οποίων τα συγκεκριμένα στρατιωτικά καθήκοντα περιλαμβάνουν την άμεση συμμετοχή σε εχθροπραξίες, δηλαδή την ένοπλη συμμετοχή τους σε πολεμικές επιχειρήσεις, ή τα οποία έχουν την εξουσία να διατάσσουν την εκτέλεση τέτοιων επιχειρήσεων (πρώτη εναλλακτική απάντηση), ή εμπίπτουν στην προστασία που παρέχει η διάταξη αυτή ακόμη και άλλα μέλη των ενόπλων δυνάμεων, τα οποία έχουν καθήκοντα διοικητικής μέριμνας ή τεχνικής υποστήριξης του στρατεύματος, τα οποία ασκούνται εκτός του πεδίου των καθαυτό εχθροπραξιών και επηρεάζουν έμμεσα μόνο τις καθαυτό πολεμικές επιχειρήσεις (δεύτερη εναλλακτική απάντηση);
 2)
 Σε περίπτωση που στο ερώτημα 1 δοθεί η δεύτερη εναλλακτική απάντηση:
 Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ την έννοια ότι η στρατιωτική θητεία που εκπληρώνεται με τη συμμετοχή σε (διεθνή ή ενδοκρατική) σύρραξη συνεπάγεται κυρίως ή κατά σύστημα ή καθιστά αναγκαία τη διάπραξη εγκλημάτων ή πράξεων, κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/83 (πρώτη εναλλακτική απάντηση), ή αρκεί το γεγονός ότι ο αιτών άσυλο εκθέτει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι στρατιωτικές δυνάμεις στις οποίες ανήκει διέπραξαν, στον τομέα των επιχειρήσεων στον οποίο χρησιμοποιούνταν, εγκλήματα κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/83, είτε λόγω διαταγών για διεξαγωγή στρατιωτικής επιχείρησης που αποδείχτηκαν εγκληματικές υπό την ανωτέρω έννοια είτε λόγω βιαιοπραγιών ορισμένων ατόμων (δεύτερη εναλλακτική απάντηση);
 3)
 Σε περίπτωση που στο ερώτημα 2 δοθεί η δεύτερη εναλλακτική απάντηση:
 Παρέχεται η προβλεπόμενη για τους πρόσφυγες προστασία μόνο στην περίπτωση που μπορεί να πιθανολογηθεί σε επαρκή βαθμό και πέρα από κάθε εύλογη αμφιβολία ότι θα υπάρξουν ακόμη και στο μέλλον παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου ή αρκεί το γεγονός ότι ο αιτών άσυλο εκθέτει ορισμένα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν ενδείξεις ότι στη συγκεκριμένη σύρραξη διαπράττονται (οπωσδήποτε ή πιθανώς) τέτοια εγκλήματα, οπότε δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να εμπλακεί ο ίδιος στη διάπραξη τέτοιων εγκλημάτων;
 4)
 Αποκλείει το γεγονός ότι δεν επιδεικνύεται ανοχή για τις παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου ή ότι τα στρατοδικεία επιβάλλουν ποινές για τις παραβιάσεις αυτές την παροχή της προβλεπόμενης για τους πρόσφυγες προστασίας κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2004/83 ή το γεγονός αυτό δεν έχει καμία σημασία;
 Μήπως πρέπει μάλιστα να έχει επιβληθεί ποινή από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο;
 5)
 Αποκλείει το γεγονός ότι η στρατιωτική επέμβαση ή/και το καθεστώς στρατιωτικής κατοχής έχει νομιμοποιηθεί από τη διεθνή κοινότητα ή στηρίζεται σε εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ την παροχή της προβλεπόμενης για τους πρόσφυγες προστασίας;
 6)
 Προϋποθέτει η παροχή της προβλεπόμενης για τους πρόσφυγες προστασίας κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της οδηγίας 2004/83 ότι


text:
ο αιτών άσυλο θα μπορούσε, λόγω της άσκησης των υπηρεσιακών καθηκόντων του, να καταδικαστεί σύμφωνα με το Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (πρώτη εναλλακτική απάντηση) ή παρέχεται η προβλεπόμενη για τους πρόσφυγες προστασία ακόμη και όταν δεν έχει υπάρξει υπέρβαση του ορίου αυτού, δηλαδή όταν ο αιτών άσυλο δεν διατρέχει μεν τον κίνδυνο ποινικής δίωξης, αλλά δεν μπορεί εντούτοις να συμβιβάσει την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας με τη συνείδησή του (δεύτερη εναλλακτική απάντηση);
 7)
 Σε περίπτωση που στο ερώτημα 6 δοθεί η δεύτερη εναλλακτική απάντηση:
 Αποκλείει το γεγονός ότι ο αιτών άσυλο δεν έχει κάνει χρήση της δυνατότητας να κινήσει την τακτική διαδικασία που προβλέπεται για τους αρνητές της στρατιωτικής θητείας, μολονότι θα είχε την ευκαιρία να το πράξει, την παροχή της προβλεπόμενης για τους πρόσφυγες προστασίας κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις ή η προστασία αυτή μπορεί να παρασχεθεί ακόμη και στην περίπτωση που πρόκειται για τωρινή συνειδησιακή απόφαση;
 8)
 Συνιστούν η ατιμωτική απόλυση από τον στρατό, η επιβολή στερητικής της ελευθερίας ποινής και ο συνακόλουθος κοινωνικός οστρακισμός με τη δυσμενή κοινωνική αντιμετώπιση πράξη δίωξης κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο β' ή στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/83;
 (1) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (ΕΕ L 304, σ. 12).


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 326/29
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 18 Οκτωβρίου 2006 — Birgit Bartsch κατά Bosch und Siemens Hausgeräte (BSH) Altersfürsorge GmbH
 (Υπόθεση C-427/06)
 (2006/C 326/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesarbeitsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Aναιρεσείουσα: Birgit Bartsch
 Aναιρεσίβλητη: Bosch und Siemens Hausgeräte (BSH) Altersfürsorge GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 α)
 Περιλαμβάνει το πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο την απαγόρευση των δυσμενών διακρίσεων λόγω ηλικίας, της οποίας την εφαρμογή πρέπει να διασφαλίζουν τα δικαστήρια των κρατών μελών, ακόμη και στην περίπτωση που η ενδεχομένως εισάγουσα δυσμενή διάκριση συμπεριφορά δεν παρουσιάζει καμία σχέση με το κοινοτικό δίκαιο;
 β)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Δημιουργείται αυτή η σχέση με το κοινοτικό δίκαιο μέσω του άρθρου 13 ΕΚ ή –και πριν από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο– μέσω της οδηγίας 2000/78/EΚ του Συμβουλίου για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (1);
 2.
 Αν από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα συνάγεται ότι το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει τις δυσμενείς διακρίσεις λόγω φύλου, τότε αυτό ισχύει και μεταξύ εργοδοτών στον ιδιωτικό τομέα, αφενός, και των εργαζομένων σε αυτούς ή των δικαιούχων επικουρικής συντάξεως που παρέχει η εκμετάλλευση ή των επιζώντων τους;
 3.
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα:
 α)
 Καταλαμβάνεται από αυτήν την απαγόρευση των δυσμενών διακρίσεων λόγω ηλικίας ρύθμιση περί επικουρικής συντάξεως γήρατος χορηγούμενης από την εκμετάλλευση, βάσει της οποίας δεν χορηγείται σύνταξη χηρείας στον επιζώντα σύζυγο στην περίπτωση που είναι κατά 15 έτη και άνω νεότερος από τον αποβιώσαντα πρώην εργαζόμενο;
 β)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 3α:
 Μπορεί ως δικαιολογητική βάση για μια τέτοια ρύθμιση να είναι το γεγονός ότι είναι προς το συμφέρον του εργοδότη ο περιορισμός των κινδύνων που απορρέουν από τη χορήγηση επικουρικής συντάξεως γήρατος από την εκμετάλλευση;
 γ)
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 3β:
 Έχει απεριόριστη αναδρομική ισχύ η τυχόν απαγόρευση των δυσμενών διακρίσεων λόγω ηλικίας στο πλαίσιο της νομοθεσίας για τις επικουρικές συντάξεις που χορηγούν οι εκμεταλλεύσεις ή περιορίζεται για τον παρελθόντα χρόνο και, αν ναι, με ποιον τρόπο;
 (1) ΕΕ L 303, σ. 16.


text:
31.5.97 LU Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 166/5
 Είναι, ειδικότερα, σύμφωνη με τη διάταξη αυτή η μέχρι των εν λογω καυστήρων σε κατοικημένους χώρους, οταν
 τούδε κρατούσα άποψη στη γερμανική νομολογία, κατά πρόκειται για κατά πρώτον ή εκ νέου τοποθέτηση ή αναδιάρ
 την οποία, στην περίπτωση περιγραφικών ονομασιών οι θρωση των θερμικών εγκατατάσεων.
 οποίες πρέπει να παραμείνουν στη διάθεση όλων, είναι
 αναγκαία και πρέπει να αποδεικνύεται η επικράτησή τους H συγκεκριμένη αυτή απαγόρευση παραβιάζει το άρθρο 4
 στις εμπορικές συναλλαγές, και συγκεκριμένα σε ποσοστό της οδηγίας 9Θ/396/ΕΟΚ, υπό την έννοια ότι παρακωλύει τη
 μεγαλύτερο του 50 % των οικείων εμπορικών κύκλων; λειτουργία συσκευών επί των οποίο)ν τυγχάνει εφαρμογής η
 οδηγία και οι οποίες τηρούν τις προβλεπόμενες συναφώς
 Επιβάλλει η διάταξη αυτή προϋποθέσεις όσον αφορά τον βασικές προϋποθέσεις.
 τρόπο διαπιστώσεως του διακριτικού χαρακτήρα που έχει
 αποκτηθεί με τη χρήση ; H επιχειρηματολογία, σύμφωνα με την οποία το άρθρο 5
 παράγραφος 10 του προεδρικού διατάγματος αριθ . 412/93
 (') Πρώτη οδηγία 89/ 104/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 21ης Δεκεμ συμβιβάζεται προς την οδηγία 9Θ/396/ΕΟΚ λόγω των προ
 βρίου 1988, για την προσέγγιση τιον νομοθεσιών TOJV κρατών διαγραφών ασφαλείας που αποτελούν το νομικό θεμέλιο του ,
 μελών περί σημάτων (ΕΕ αριθ . L 40 της 11.2. 1989, σ. 1 ). είναι αβάσιμη . Συγκεκριμένα, οι βασικές προϋποθέσεις που
 προβλέπει η οδηγία σχετικά με την τοποθέτηση και χρήση των
 συσκευών αερίου — συμπεριλαμβανομένων των «μη στεγα
 νοποιημένων» συσκευών — είναι εξαντλητικές, υπό την
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων έννοια ότι καλύπτουν όλες τις συναφείς προδιαγραφές περί
 κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 18 Μαρτίου ασφαλείας και συνεπάγονται καταναγκασμό. Στην περίπτω
 1997 ση αυτή οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν πλέον την ευχέρεια να
 (Υπόθεση C-112/97) διατηρούν σε ισχύ ούτε να εκδίδουν εθνικές διατάξεις που
 προβλέπουν την τήρηση περαιτέρω προϋποθέσεων, εφόσον
 (97/C 166/08) σε διαφορετική περίπτωση η εφαρμογή και λειτουργία της
 εσωτερικής αγοράς θα προσέκρουε σε παράνομα εμπόδια.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Paolo Stancanelli και Hans Stovlbaek, μέλη της Το επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο το άρθρο 5 παράγρα
 Νομικής Υπηρεσίας της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον φος 10 του προεδρικού διατάγματος αριθ . 412/93 αποτελεί
 Carlos Gômez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε επιτρεπτή παρέκκλιση από την αρχή της ελεύθερης κυκλο
 στις 18 Μαρτίου 1997 , ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρω φορίας των προϊόντων, δυνάμει του άρθρου 36 και του
 παϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Ιταλικής Δημοκρα άρθρου 100 A , παράγραφος 4 ή του άρθρου 129 A της
 τίας. συνθήκης ΕΚ , είναι επίσης αβάσιμο.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο : (') ΕΕ αριθ . L 196 της 26. 7 . 1990, σ. 15 .
 απορρίπτοντας κάθε περί του αντιθέτου αίτημα, ένσταση ή
 πρόταση ,
 — να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 και διατηρώντας σε ισχύ σύστημα που προβλέπει υπο κατά Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 19 Μαρ
 χρεωτικά την εγκατάσταση σε κατοικημένους χώρους τίου 1997
 αποκλειστικά και μόνο καυστήρων «στεγανοποιημένων», (Υπόθεση C-114/97)
 απαγορεύοντας δηλαδή έμμεσα


text:
την εγκατάσταση καυ
 στήρων άλλου μεν τύπου αλλά σύμφωνων προς την (97/C 166/09)
 οδηγία 9Θ/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου ('), παρέβη τις υπο
 χρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο , H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους A. Caeiro και F. Castillo de la Torre , με αντίκλητο
 — να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά στο Λουξεμβούργο τον C. Gômez de la Cruz, Centre Wagner
 έξοδα. C 254, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, στις 19 Μαρτίου 1997, προσφυγή κατά Βασιλεί
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα ου της Ισπανίας.
 Το άρθρο 5 παράγραφος 10 του προεδρικού διατάγματος H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 αριθ. 412 , της 26ης Αυγούστου 1993 ( στο εξής: προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412/93 ) προβλέπει ότι, σε περιπτώσεις το — v' αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, διατηρώντας
 πρώτον ή εκ νέου τοποθετήσεως ή αναδιαρθρώσεως θερμι σε ισχύ τα άρθρα 7, 8 και 10 του νόμου αριθ . 23/ 1992 (') της
 κών εγκαταστάσεων που συνοδεύονται και από την τοποθέ 30ής Ιουλίου 1992, κατά το μέτρο που αυτά εξαρτούν τη
 τηση ατομικών καυστήρων, αποκλειομένων των περιπτώσε χορήγηση αδείας για την άσκηση των δραστηριοτήτων
 ων της απλής υποκαταστάσεως , μπορούν να χρησιμοποιη παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας, για την περί
 θούν καυστήρες που έχουν μονωθεί σε σχέση με τον κατοι πτωση των γνωστών ως «επιχειρήσεων παροχής υπηρε
 κημένο περιβάλλοντα χώρο ή συσκευές οποιουδήποτε τύπου , σιών ασφαλείας», από την προϋπόθεση να είναι η σχετική
 εφόσον έχουν εγκατασταθεί σε εξωτερικούς χώρους ή σε επιχείρηση ισπανικού δικαίου καθώς και, όσον αφορά
 κατάλληλους από τεχνική άποψη χώρους. τους διαχειριστές και διευθυντές τους, από την προϋπό
 θεση να είναι αυτοί κάτοικοι Ισπανίας και, αναφορικά με
 Γεγονός είναι ότι το άρθρο 5 παράγραφος 1 0 του προεδρικού το «προσωπικό ασφαλείας», από την προϋπόθεση να
 διατάγματος αριθ . 412/93 δεν απαγορεύει την εμπορία μη διαθέτει αυτό την ισπανική ιθαγένεια, δεν έχει εκπληρώ
 μονωμένων (του τύπου «μη στεγανοποιημένων») καυστή σει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη , ειδικό
 ρων, ούτε περιέχει οποιαδήποτε γενική απαγόρευση τοποθε τερα από τα άρθρα της 48, 52 και 59,
 τήσεώς τους, αλλ' είναι εξίσου γεγονός ότι η διάταξη αυτή
 απαγορεύει συγκεκριμένα, έστω και έμμεσα, την τοποθέτηση — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 166/6 Γ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31 . 5 . 97
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα λογω επιχειρήσεις συμμετέχουν στην άσκηση δημόσιας εξου
 σίας. Τέτοια υποχρέωση υπέχει κάθε πολίτης σε συγκεκριμέ
 Όσον αφορά την ελευθερία εγκαταστάσεως : νες περιστάσεις. Εξάλλου, μια παρόμοια συμμετοχή, επικου
 ρική και προηγούμενη της ασκήσεως δημόσιας εξουσίας,
 H προϋπόθεση ότι οι διαχειριστές μιας εταιρείας πρέπει να ουδόλως αποτελεί άμεση συμμετοχή στην άσκηση της εν λόγω
 έχουν την κατοικία τους στο κράτος μέλος όπου η ίδια είναι εξουσίας, κατά την έννοια του άρθρου 55 της συνθήκης.
 εγκατεστημένη (άρθρο 8 του νόμου ) ισοδυναμεί με δυσμενή
 λόγω ιθαγενείας διάκριση . H δυνατότητα οπλοφορίας, καίτοι κατ' εξαίρεση, δεν αποτε
 λεί αποκλειστικό προνόμιο των Δυνάμεων και Σωμάτων
 H επιβαλλομένη στις επιχειρήσεις απαίτηση να είναι αυτές Ασφαλείας ή άλλης αρχής


text:
της δημόσιας εξουσίας και για
 ισπανικού δικαίου (άρθρο 7 του νόμου ) συνιστά ρητή τούτο δεν ευσταθεί o ισχυρισμός ότι η οπλοφορία του
 δυσμενή διάκριση και συνεπάγεται περιορισμό του δικαιώ προσωπικού ασφαλείας αποτελεί, αυτή καθεαυτή , συμμετο
 ματος των επιχειρήσεων να ασκούν τις δραστηριότητές τους χή στην άσκηση της δημόσιας εξουσίας. Κατ ' αυτόν τον
 μέσω υποκαταστήματος ή πρακτορείου , όπως ρητώς προ τρόπο, o κανονισμός οπλοφορίας, που έχει εγκριθεί με το
 βλέπεται από το άρθρο 52 της συνθήκης ΕΚ. βασιλικό διάταγμα αριθ . 137/1993, της 29ης Ιανουαρίου ,
 Για την περίπτωση όπου το προσωπικό ασφαλείας εργάζεται προβλέπει τη δυνατότητα χορηγήσεως, σε ειδικές περιπτώ
 δι' ίδιον λογαριασμό, η προϋπόθεση ιθαγενείας που προβλέ σεις, αδειών οπλοφορίας σε ιδιώτες, συμπεριλαμβανομένων
 πεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 10 του νόμου είναι προσώπων εχόντων την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους.
 επίσης αντίθετη προς το άρθρο 52 της συνθήκης . Προφανώς, το προσωπικό ασφαλείας οφείλει να διαθέτει
 άδεια οπλοφορίας προκειμένου να μπορεί να παρέχει, όπως
 ακριβώς και οποιοσδήποτε άλλος πολίτης, τις υπηρεσίες
 Όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία υπηρε του .
 σιών :
 Όσον αφορά το άρθρο 56 της συνθήκης ΕΚ :
 H προϋπόθεση του άρθρου 7 να είναι η σχετική επιχείρηση
 ισπανικού δικαίου , καθώς και αυτή του άρθρου 8 του νόμου H Επιτροπή θεωρεί ότι ουδόλως προκύπτει ότι το γεγονός ότι
 να έχουν οι διευθύνοντες αυτήν την κατοικία τους στην δεν είναι Ισπανός o ιδιωτικός αστυνομικός ή φύλακας
 Ισπανία έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό οποιασδήποτε κάποιου χώρου (που εργάζεται ως ανεξάρτητος) προϋποθέ
 ιδιωτικής δραστηριότητας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας εκ τει, όταν αυτός έχει την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους,
 μέρους επιχειρήσεων ή προσωπικού ασφαλείας που δεν πραγματικό, υφιστάμενο και αρκούντως σοβαρό κίνδυνο
 διαθέτουν εγκατάσταση στην Ισπανία. Μια τέτοια απαίτηση απειλούντα ουσιώδη συμφέροντα της κοινωνίας.
 συνιστά ένα εισάγον δυσμενείς διακρίσεις στην ελευθερία
 παροχής υπηρεσιών εμπόδιο . Όπως προκύπτει, o αποκλεισμός όλων των επιχειρήσεων των
 οποίων οι διαχειριστές και διευθύνοντες δεν διαθέτουν
 Όσον αφορά το άρθρο 55 της συνθήκης ΕΚ : κατοικία στην Ισπανία καθώς και όλο^ν των υπηκόων άλλων
 κρατών μελών φαίνεται να στηρίζεται, κατ' ουσίαν, σε
 H Επιτροπή θεωρεί ότι το απλό γεγονός, ότι ιδιωτικές θεωρήσεις διοικητικής φύσεως.
 επιχειρήσεις έχουν αναλάβει την παροχή ορισμένων υπηρε
 σιών ασφαλείας, υπηρεσιών που κατ1 αυτόν τον τρόπο έχουν Όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των
 αφαιρεθεί, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, από το κράτος , εργαζομένων :
 αποκλείει το συμπέρασμα ότι η παροχή ιδιωτικών υπηρεσιών
 Αφ ' ής στιγμής το προσωπικό ασφαλείας δεν εμπίπτει στο
 ασφαλείας [. . .] εντάσσεται λειτουργικώς στο μονοπώλιο της
 Ασφάλειας που εμπίπτει στα προνόμια του κράτους. Επι καθεστώς του δημοσίου υπαλλήλου , δεν προκύπτει ότι
 πλέον, το ίδιο το κείμενο του νόμου διασαφηνίζει ότι οι μπορεί να τύχει, εν προκειμένω, εφαρμογής η διάταξη του
 δραστηριότητες των επιχειρήσεων και το προσωπικό ασφα άρθρου 48 παράγραφος 4.
 λείας είναι συμπληρωματικές και εξηρτημένες από τη δημό Οι αναγνωριζόμενοι από την παράγραφο 3 του άρθρου 48
 σια ασφάλεια, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι αποτελούν μέρος λόγοι δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας
 αυτής. υγείας δεν επιτρέπουν την εξαίρεση ενός ολόκληρου τομέα


text:
δραστηριοτήτων από τις διατάξεις περί ελεύθερης κυκλοφο
 H συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας δεν απορρέει ρίας των εργαζομένων και περί προσβάσεως σε απασχόλη
 από τα αποτελέσματα και το αντικείμενο ορισμένων δραστη ση .
 ριοτήτων αλλά από τις εξουσίες και δυνατότητες που έχουν
 παρασχεθεί στις επιχειρήσεις ή πρόσωπα που αναπτύσσουν (') Boletin Oficial del Estado της 4ης Αυγούστου 1992.
 αυτές τις δραστηριότητες. H πρόληψη αξιοποίνων πράξεων
 δεν προϋποθέτει προνόμιο δημόσιας εξουσίας, και τούτο
 εφόσον και οι ιδιώτες μπορούν, σε ορισμένες περιστάσεις, να
 ενεργούν με σκοπό την πρόληψη αξιοποίνου πράξεως.
 Εξάλλου , στις επιχειρήσεις και το προσωπικό ασφαλείας δεν Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 έχει ειδικώς ανατεθεί η πρόληψη , γενικώς, αξιοποίνων πρά υπέβαλε η maaseutuelinkeinojen valituslautakunta, με από
 ξεων αλλά απλώς η παροχή υπηρεσιών προστασίας. φαση της 12ης Μαρτίου 1997, στην υπόθεση που αφορά
 προσφυγή της Laura Pitkâranta
 Ούτε άλλωστε η ειδική υποχρέωση αρωγής προς τις Δυνάμεις
 και Σώματα Ασφαλείας που υπέχουν οι επιχειρήσεις και το (Υπόθεση C-118/97)
 προσίΰπικό ασφάλειας κατά την άσκηση του έργου τους, ( 97/C 166/10
 καθώς και η υποχρέωση να παρέχουν τη συνεργασία τους και
 να ακολουθούν τις σχετικές οδηγίες σε σχέση με το σκοπό της Με παρεμπίπτουσα απόφαση της 12ης Μαρτίου 1997 , η
 παροχής προστασίας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι εν οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρω


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 14ης Ιανουαρίου 2010 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV κατά Plus Warenhandelsgesellschaft mbH
 (Υπόθεση C-304/08) (1)
 (Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές - Εθνική νομοθετική ρύθμιση που απαγορεύει εξ ορισμού τις εμπορικές πρακτικές που εξαρτούν τη συμμετοχή των καταναλωτών σε διαφημιστικό παίγνιο από την αγορά προϊόντος ή υπηρεσίας)
 2010/C 179/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV
 κατά
 Plus Warenhandelsgesellschaft mbH
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ και 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 149, σ. 22) — Εμπορική πρακτική που συνίσταται στον συνδυασμό της πωλήσεως εμπορευμάτων με τη συμμετοχή σε διαφημιστικό παίγνιο που παρέχει στον πελάτη την ευκαιρία να μετάσχει σε κληρώσεις τυχηρού παιγνίου στην οικεία χώρα, εφόσον συγκεντρώσει ορισμένο αριθμό πόντων επ’ ευκαιρία της αγοράς εμπορευμάτων — Εθνική ρύθμιση κατά την οποία είναι, κατ’ αρχήν, παράνομη η εμπορική πρακτική κατά την οποία η συμμετοχή των καταναλωτών σε διαφημιστικού χαρακτήρα διαγωνισμό ή παίγνιο εξαρτάται από την αγορά προϊόντος ή υπηρεσίας, τούτο δε ανεξαρτήτως του αν η συγκεκριμένη διαφημιστική πρακτική θίγει τα συμφέροντα των καταναλωτών
 Διατακτικό
 Η οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει μια εθνική ρύθμιση, όπως είναι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας απαγορεύονται εξ ορισμού οι εμπορικές πρακτικές που εξαρτούν τη συμμετοχή των καταναλωτών σε διαφημιστικό διαγωνισμό ή διαφημιστικό παίγνιο από την αγορά προϊόντος ή υπηρεσίας, χωρίς να εξετάζονται οι ειδικές περιστάσεις κάθε περιπτώσεως.
 (1) ΕΕ C 247 της 27.9.2008.


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016 η Monster Energy Company κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 14 Ιουλίου 2016 στην υπόθεση T-567/15: Monster Energy κατά EUIPO — MAD CATZ INTERACTIVE (ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΜΑΥΡΟΥ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΥ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΛΕΥΚΕΣ ΛΩΡΙΔΕΣ)
 (Υπόθεση C-502/16 P)
 (2017/C 112/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Monster Energy Company (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Με διάταξη της 16ης Φεβρουαρίου 2017 το Δικαστήριο (ένατο τμήμα) έκρινε απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως.


text:
4.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 109/5
 τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την Ν. Colneric (εισηγητη ́), προεδρευ ́ουσα Lindner και Εmma Lindner (C-524/99) και Grund-
 του δευτε ́ρου τμη ́ματος, και τους C. Gulmann, R. Schintgen, verkehrsbeauftragter des Landes Salzburg, Grundver-
 Β. Σκουρη ́ και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε- kehrslandeskommission des Landes Salzburg, η ́εκδοση προδι-
 λε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λλη- καστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 56 ΕΚ ́εως
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Μαρτι ́ου 2002 απο ́φαση με το 60 ΕΚ, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ την
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: Ν. Colneric, προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́-
 ουσα του ́εκτου τμη ́ματος, και τους C. Gulmann,
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς,
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: L. A. Geelhoed, γραμματε ́ας: H. A. Rühl,
 2) Καταδικα ́ζει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 5 Μαρτι ́ου 2002
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ C 299 της 16.10.1999.
 Τα ́αρθρα 56 ΕΚ ́εως 60 ΕΚ
 — δεν απαγορευ ́ουν διαδικασι ́α υποβολη ́ς δηλω ́ σεως, ́οπως
 ει ́ναι η προβλεπο ́μενη απο ́ τη ρυ ́θμιση του Salzburger
 Grundverkehrsgesetz 1997 περι ́ κτη ́σεως κυριο ́τητας ακινη ́-
 των,
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 — απαγορευ ́ουν διαδικασι ́α χορηγη ́σεως ́αδειας, ́οπως ει ́ναι η
 (ε ́κτο τμη ́μα) προβλεπο ́μενη απο ́ τη ρυ ́θμιση αυτη ́.
 της 5ης Μαρτι ́ου 2002
 (1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-515/99, C-519/99 ́εως
 C-524/99 και C-526/99 ́εως C-540/99 (αιτη ́σεις του
 Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg για την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Hans Reisch κ.λπ. κατα ́ Bür-
 germeister der Landeshauptstadt Salzburg, Grund-
 verkehrsbeauftragter des Landes Salzburg, Grundver- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 kehrslandeskommission des Landes Salzburg (1)
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (Ελευ ́θερη κι ́νηση κεφαλαι ́ων — 'Αρθρο 56 EK — ∆ιαδικα-
 σι ́α υποβολη ́ς δηλω ́ σεως και χορηγη ́σεως α ́δειας για την της 27ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 κτη ́ση κυριο ́τητας οικοδομη ́σιμων ακινη ́των — Αμιγω ́ς
 εσωτερικη ́ κατα ́σταση — ∆εν συντρε ́χει) στην υπο ́θεση C-6/00 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof
 για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Abfall Service
 (2002/C 109/07) AG (ASA) κατα ́ Bundesminister für Umwelt, Jugend und
 Familie (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Περιβα ́ λλον — Απο ́βλητα — Κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 259/93
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ σχετικα ́ με τις μεταφορε ́ς αποβλη ́των — Εξουσι ́α της
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») αρχη ́ς αποστολη ́ς να ελε ́γχει τον χαρακτηρισμο ́ των προς
 μεταφορα ́ αποβλη ́των (αξιοποι ́ηση η ́θεση)


text:
και να απα-
 ́ δια
 γορευ ́ει τη μεταφορα ́ σε περι ́πτωση εσφαλμε ́νου χαρακτη-
 ρισμου ́ — Οδηγι ́α 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου περι ́ των
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-515/99, C-519/99 ́εως στερεω ́ ν αποβλη ́των — Χαρακτηρισμο ́ς της αποθε ́σεως
 C-524/99 και C-526/99 ́εως C-540/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση αποβλη ́των σε εγκαταλειμμε ́νο ορυχει ́ο)
 του Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg (Αυστρι ́α) προς
 το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α
 (2002/C 109/08)
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο των διαφορω ́ν που εκκρεμου ́ν ενω ́πιον του
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Ηans Reisch (C-515/99), Walter
 Riedl (C-527/99), Alexander Hacker (C-528/99), Gerhard (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Eckert (C-529/99), Franz Gstöttenbauer (C-530/99), Helmut
 Hechwarter (C-531/99), Alois Bixner (C-532/99), Geza (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 Aumüller (C-533/99), Berthold Garstenauer (C-534/99 και στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 C-536/99), Robert Eder (C-535/99), Hartmut Ramsauer
 (C-537/99 και C-538/99), Harald Kronberger (C-539/99), Erich
 Morianz (C-540/99) και Bürgermeister der Landeshauptstadt Στην υπο ́θεση C-6/00, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 Salzburg, Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salzburg, και Verwaltungsgerichtshof (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο,
 μεταξυ ́ Αnton Lassacher, Heinz Schäfer (C-519/99), Dertnig κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 ΕΚ, με την οποι ́α ζητη ́θηκε,
 GmbH & Co. KG, Heinrich Reutter (C-520/99), Francesco στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́
 Branka (C-521/99), Neubau GmbH, Baumeister Bogensberger δικαστηρι ́ου Αbfall Service AG (ASA) και Bundesminister für
 GmbH & Co. KG (C-522/99 και C-526/99), Peter Fidelsberger Umwelt, Jugend und Familie, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 (C-523/99), GWP Gewerbeparkentwicklung GmbH, Johann σεως ως προς την ερμηνει ́α του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 259/93
 ---pagebreak--- C 109/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.5.2002
 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, σχετικα ́ με την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφορω ́ν αποβλη ́των στο
 εσωτερικο ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας καθω ́ς και κατα ́ την ει ́σοδο
 και ́εξοδο ́ τους (ΕΕ L 30, σ. 1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την της 26ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 απο ́φαση 98/368/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 18ης Μαι ̈́ου 1998 (ΕΕ
 L 165, σ. 20), και της οδηγι ́ας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της
 15ης Ιουλι ́ου 1975, περι ́ των στερεω ́ν αποβλη ́των (ΕΕ ειδ. ́εκδ. στην υπο ́θεση C-23/00 P: Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς
 15/001, σ. 86), ο ́πως τροποποιη ́θηκε με την οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ Ενω ́ σεως κατα ́ Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH
 του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), και κ.λπ. (1)
 με την απο ́φαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 24ης Μαι ̈́ου
 1996 (ΕΕ L 135, σ. 32), το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, S. von Bahr και Α.


text:
La
 (Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Παραδεκτο ́ — Αι ́τημα μερικη ́ς
 Pergola (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: F. G. Jacobs,
 ακυρω ́ σεως αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου με την οποι ́α
 γραμματε ́ας: D. Louterman-Hubeau, προϊσταμε ́νη τμη ́ματος,
 εξε ́δωσε στις 27 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 το Πρωτοδικει ́ο ́εκρινε ́οτι δεν χρεια ́ζεται να λα ́ βει
 διατακτικο ́:
 απο ́φαση επι ́ ενστα ́σεως απαραδε ́κτου που ει ́χε προβληθει ́
 κατα ́ προσφυγη ́ς την οποι ́α απε ́ρριψε ως αβα ́ σιμη)
 1) Απο ́ το συ ́στημα που καθιε ́ρωσε ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ)
 259/93 του Συμβουλι ́ου, της 1ης Φεβρουαρι ́ου 1993, (2002/C 109/09)
 σχετικα ́ με την παρακολου ́θηση και τον ́ελεγχο των μεταφο-
 ́ ν αποβλη ́των στο εσωτερικο ́ της Ευρωπαϊκη ́ς Κοινο ́τητας
 ρω
 καθω ́ ς και κατα ́ την ει ́σοδο και ́εξοδο ́ τους, ́οπως τροποποιη ́- (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 θηκε με την απο ́φαση 98/368/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της
 18ης Μαι ̈́ου 1998, προκυ ́πτει
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 — ́οτι η αρμο ́δια αρχη ́ αποστολη ́ς, υπο ́ την ́εννοια του στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ́αρθρου 2, στοιχει ́ο γ), του κανονισμου ́ αυτου ́, ́εχει
 την εξουσι ́α να ελε ́γχει αν η σχεδιαζο ́μενη μεταφορα ́
 που χαρακτηρι ́ζεται απο ́ την κοινοποι ́ηση ως μεταφορα ́
 αποβλη ́των προς αξιοποι ́ηση ανταποκρι ́νεται πρα ́γματι
 στον χαρακτηρισμο ́ αυτο ́ και
 Στην υπο ́θεση C-23/00 P, Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 (εκπρο ́σωποι: M. Sims-Robertson και Ι. Dı́ez Parra) με αντικει ́μενο
 — ́οτι η ως ́ανω αρχη ́ πρε ́πει, σε περι ́πτωση που ο αι ́τηση αναιρε ́σεως που ασκη ́θηκε κατα ́ της αποφα ́σεως που
 χαρακτηρισμο ́ς αυτο ́ς ει ́ναι εσφαλμε ́νος, να αντιταχθει ́ εξε ́δωσε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999 το Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν
 στη μεταφορα ́ προβα ́λλοντας αντι ́ρρηση στηριζο ́μενη Κοινοτη ́των (δευ ́τερο τμη ́μα) στις υποθε ́σεις T-125/96 και
 στον εσφαλμε ́νο αυτο ́ χαρακτηρισμο ́, εντο ́ς της προ- T-152/96, Boehringer κατα ́ Συμβουλι ́ου και Επιτροπη ́ς (Συλλογη ́
 θεσμι ́ας που προβλε ́πει το ́αρθρο 7, παρα ́γραφος 2, 1999, σ. II-3427), και με την οποι ́α ζητει ́ται η μερικη ́ ακυ ́ρωση
 του εν λο ́γω κανονισμου ́. της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́ δια ́δικοι ει ́ναι η Boehringer
 Ingelheim Vetmedica GmbH, η C. H. Boehringer Sohn, με ́εδρα
 2) Η απο ́θεση αποβλη ́των σε εγκαταλειμμε ́νο ορυχει ́ο δεν το Ιngelheim am Rhein (Γερμανι ́α) (δικηγο ́ροι: D. Waelbroeck
 αποτελει ́ οπωσδη ́ποτε εργασι ́α διαθε ́σεως, υπο ́ την ́εννοια και D. Fosselard), η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 του παραρτη ́ματος ΙΙ Α, σημει ́ο D 12, της οδηγι ́ας (εκπρο ́σωπος:


text:
X. Lewis), η Fédération européenne de la santé
 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουλι ́ου 1975, animale (Fedesa), με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες (Βε ́λγιο) (δικηγο ́ρος:
 περι ́ των στερεω ́ ν αποβλη ́των, ́οπως τροποποιη ́θηκε με την A. Vandencasteele), το Stichting Kwaliteitsgarantie Vlees-
 οδηγι ́α 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 18ης Μαρτι ́ου kalverensector (SKV), με ́εδρα τη Χα ́γη (Κα ́τω Χω ́ρες) (δικηγο ́ροι:
 1991, και με την απο ́φαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της G. van der Wal και L. Parret), και το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο
 24ης Μαι ̈́ου 1996. της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωποι:
 G. Amodeo, επικουρου ́μενη απο ́ τον D. Lloyd Jones, QC), το
 Η απο ́θεση αυτη ́ πρε ́πει να εκτιμα ́ται κατα ́ περι ́πτωση, ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους G. C. Rodrı́guez Iglesias,
 προκειμε ́νου να καθορι ́ζεται αν προ ́κειται για εργασι ́α Προ ́εδρο, P. Jann, F. Macken και Ν. Colneric, προε ́δρους
 διαθε ́σεως ́η για εργασι ́α αξιοποιη ́σεως υπο ́ την ́εννοια της τμη ́ματος, A. La Pergola (εισηγητη ́), J.-P. Puissochet,
 εν λο ́γω οδηγι ́ας. M. Wathelet, R. Schintgen και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς
 εισαγγελε ́ας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματε ́ας: R. Grass,
 Η απο ́θεση αυτη ́ αποτελει ́ αξιοποι ́ηση αν ο κυ ́ριος σκοπο ́ς εξε ́δωσε στις 26 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 της συνι ́σταται στο να μπορου ́ν τα απο ́βλητα να επιτελε ́σουν διατακτικο ́:
 χρη ́σιμη λειτουργι ́α, υποκαθιστω ́ ντας τη χρησιμοποι ́ηση
 ́αλλων υλικω ́ ν που θα ́επρεπε να χρησιμοποιηθου ́ν για τη
 λειτουργι ́α αυτη ́.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 (1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 2) Καταδικα ́ζει το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα της Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH
 και της C. H. Boehringer Sohn.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/1
 Ανακοίνωση
 Το 1996 διαβιβάστηκε μέσω των αρμόδιων εθνικών αρχών στα εθνικά δικαστήρια ένα πληροφοριακό σημείωμα σχετικά με τη διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων στο Δικαστήριο. Επειδή το σημείωμα αυτό αποδείχθηκε χρήσιμο στην πράξη, το Δικαστήριο προέβη στην ενημέρωσή του λαμβανομένης υπόψη της αποκτηθείσας πείρας, θεωρεί δε σκόπιμη τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΌ ΣΗΜΕΊΩΜΑ
 για τις αιτήσεις των Εθνικών Δικαστηρίων προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως
 (2005/C 143/01)
 1.
 Το σύστημα της προδικαστικής παραπομπής, άλλως σύστημα εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, συνιστά ουσιώδη μηχανισμό του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και αντικείμενό του είναι να παρέχει στα εθνικά δικαστήριο το μέσο για τη διασφάλιση ενιαίας ερμηνείας και εφαρμογής του δικαίου αυτού σε όλα τα κράτη μέλη.
 2.
 Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να αποφαίνεται προδικαστικώς επί της ερμηνείας του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και επί της ισχύος των πράξεων του παραγώγου δικαίου. Η γενική αυτή αρμοδιότητα του απονέμεται δυνάμει του άρθρου 234 της Συνθήκης ΕΚ και, σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, δυνάμει άλλων διατάξεων.
 3.
 Δεδομένου ότι η διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στηρίζεται στη συνεργασία του Δικαστηρίου με τα εθνικά δικαστήρια, για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητά της είναι σκόπιμο να παρασχεθούν στα εθνικά δικαστήρια οι ακόλουθες υποδείξεις.
 4.
 Οι εν λόγω πρακτικής φύσεως υποδείξεις, οι οποίες δεν έχουν ουδεμία δεσμευτική ισχύ, αποβλέπουν στην καθοδήγηση των εθνικών δικαστηρίων ως προς το σκόπιμο της υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων και, ενδεχομένως, στην ενίσχυσή τους ως προς τη διατύπωση και την υποβολή των ερωτημάτων προς το Δικαστήριο.
 Ως προς τον ρόλο του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της προδικαστικής παραπομπής
 5.
 Στο πλαίσιο της προδικαστικής παραπομπής, ο ρόλος του Δικαστηρίου είναι να παρέχει στοιχεία ως προς την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου ή να αποφαίνεται επί της ισχύος του και όχι να εφαρμόζει το δίκαιο αυτό στα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης, ρόλος που ανήκει στο εθνικό δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο ούτε να επιλύει τις διαφορές που ανακύπτουν ως προς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης ούτε να αποφαίνεται ως προς τις διχογνωμίες σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή των κανόνων του εθνικού δικαίου.
 6.
 Το Δικαστήριο αποφαίνεται επί της ερμηνείας ή της ισχύος του κοινοτικού δικαίου, προσπαθώντας να δώσει απάντηση χρήσιμη για την επίλυση της διαφοράς, αλλά εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να αντλήσει τις επιβαλλόμενες συνέπειες, μη εφαρμόζοντας ενδεχομένως τον επίδικο εθνικό κανόνα.
 Ως προς την απόφαση υποβολής ερωτήματος στο Δικαστήριο
 Το υποβάλλον το προδικαστικό ερώτημα δικαστήριο
 7.
 Δυνάμει των άρθρων 234 της Συνθήκης ΕΚ και 150 της Συνθήκης ΕΚΑΕ, κάθε δικαστήριο κράτους μέλους, εφόσον καλείται να αποφανθεί στο πλαίσιο διαδικασίας εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, μπορεί κατ' αρχήν να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο. Η ιδιότητα ενός οργάνου ως δικαστηρίου ερμηνεύεται από το Δικαστήριο ως αυτοτελής έννοια του κοινοτικού δικαίου.
 8.
 Εντούτοις, ειδικώς όσον αφορά τις πράξεις που εκδίδουν τα κοινοτικά όργανα στον τομέα του τίτλου IV του τρίτου μέρους της Συνθήκης ΕΚ, σχετικά με τις θεωρήσεις, το άσυλο, τη μετανάστευση και τις λοιπές πολιτικές που συνδέονται με την ελεύθερη κυκλοφορία των


text:
προσώπων –μεταξύ άλλων την αρμοδιότητα των δικαστηρίων και την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων–, δικαίωμα παραπομπής έχουν μόνον τα δικαστήρια των οποίων οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα, σύμφωνα με το άρθρο 68 της Συνθήκης ΕΚ.
 9.
 Ομοίως, σύμφωνα με το άρθρο 35 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πράξεις των οργάνων στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικά θέματα δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προδικαστικής παραπομπής παρά μόνον από τα δικαστήρια των κρατών μελών που έχουν δεχθεί την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, καθότι κάθε κράτος μέλος καθορίζει αν έχουν δυνατότητα παραπομπής στο Δικαστήριο όλα τα δικαστήριά του ή μόνον αυτά των οποίων οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικο μέσο.
 10.
 Δεν είναι αναγκαίο να εγείρουν το ζήτημα της παραπομπής οι διάδικοι μιας υποθέσεως· μπορεί να το θέσει αυτεπαγγέλτως ο εθνικός δικαστής.
 Παραπομπή ως προς την ερμηνεία διατάξεως
 11.
 Κάθε δικαστήριο έχει την εξουσία να υποβάλει στο Δικαστήριο ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία ενός κανόνα του κοινοτικού δικαίου, εφόσον το θεωρεί αναγκαίο για την επίλυση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.
 12.
 Ωστόσο, ένα δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα της εσωτερικής έννομης τάξεως οφείλει κατ' αρχήν να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα τέτοιο ερώτημα, εκτός εάν υπάρχει ήδη σχετική νομολογία (και το ενδεχομένως νέο πλαίσιο της υποθέσεως δεν δημιουργεί πραγματική αμφιβολία ως προς τη δυνατότητα εφαρμογής της νομολογίας αυτής) ή ο ορθός τρόπος ερμηνείας του κοινοτικού κανόνα είναι προφανής.
 13.
 Συνεπώς, το δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις εξακολουθούν να υπόκεινται σε ένδικο μέσο μπορεί, ιδίως εφόσον θεωρεί ότι έχει επαρκώς διαφωτιστεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου, να αποφασίσει το ίδιο για την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου και για την εφαρμογή του στα πραγματικά περιστατικά που διαπιστώνει. Εντούτοις, η προδικαστική παραπομπή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη, στο κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας, εφόσον πρόκειται για ερμηνευτικό ζήτημα γενικού ενδιαφέροντος που συμβάλλει στην ενιαία εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου σε όλη την Ένωση ή εφόσον προκύπτει ότι η υπάρχουσα νομολογία δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο πρωτοεμφανιζόμενο πλαίσιο μιας υποθέσεως.
 14.
 Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί την αιτούμενη ερμηνεία αναγκαία για την έκδοση της αποφάσεώς του.
 Παραπομπή ως προς την εκτίμηση του κύρους κοινοτικής πράξεως
 15.
 Ναι μεν τα εθνικά δικαστήρια έχουν τη δυνατότητα να απορρίπτουν τους λόγους που προβάλλονται ενώπιόν τους ως προς το ανίσχυρο μιας πράξεως, πλην όμως το Δικαστήριο και μόνον είναι αρμόδιο να κηρύξει ανίσχυρη μια κοινοτική πράξη.
 16.
 Επομένως, κάθε εθνικό δικαστήριο οφείλει να υποβάλει ερώτημα στο Δικαστήριο, εφόσον έχει αμφιβολίες ως προς το κύρος κοινοτικής πράξεως, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η κοινοτική πράξη ενδέχεται να πάσχει.
 17.
 Εντούτοις, όταν έχει σοβαρές αμφιβολίες για το κύρος μιας πράξεως της Κοινότητας στην οποία στηρίζεται πράξη εσωτερικού δικαίου, ο εθνικός δικαστής δύναται, κατ' εξαίρεση, να αναστείλει προσωρινώς την εφαρμογή αυτής της πράξεως ή να λάβει συναφώς οποιοδήποτε άλλο προσωρινό μέτρο. Στην περίπτωση αυτή, οφείλει να υποβάλει στο Δικαστήριο ερώτημα ως προς το κύρος της κοινοτικής πράξεως, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους τη θεωρεί ανίσχυρη.


text:
Ως προς τη χρονική στιγμή υποβολής του προδικαστικού ερωτήματος
 18.
 Το εθνικό δικαστήριο μπορεί να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα εφόσον διαπιστώσει ότι, για την έκδοση της αποφάσεώς του, είναι αναγκαίο να κριθεί το ζήτημα ή τα ζητήματα ερμηνείας ή κύρους· το Δικαστήριο βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή θέση για να εκτιμήσει σε ποιο στάδιο της διαδικασίας πρέπει να υποβληθεί το ερώτημα αυτό.
 19.
 Ευκταίο, ωστόσο, είναι η απόφαση περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος να λαμβάνεται σε στάδιο της δίκης κατά το οποίο το αιτούν δικαστήριο να είναι σε θέση να προσδιορίσει το πραγματικό και νομικό πλαίσιο του υποβαλλομένου ζητήματος, προκειμένου το Δικαστήριο να διαθέτει όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για να επαληθεύσει αν το κοινοτικό δίκαιο τυγχάνει ενδεχομένως εφαρμογής στη διαφορά της κύριας δίκης. Μπορεί, επίσης, να αποδειχθεί ότι είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η υποβολή του προδικαστικού ερωτήματος να γίνεται μετά κατ' αντιμωλία συζήτηση.
 Ως προς τη μορφή της προδικαστικής παραπομπής
 20.
 Η απόφαση με την οποία ο εθνικός δικαστής υποβάλλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο μπορεί να λάβει οποιαδήποτε μορφή δέχεται το εθνικό δίκαιο για τα παρεμπίπτοντα ζητήματα. Πρέπει, ωστόσο, να υπομνησθεί ότι αυτό είναι το έγγραφο που χρησιμεύει ως βάση για την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και ότι το Δικαστήριο πρέπει να μπορεί να διαθέτει στοιχεία βάσει των οποίων θα παράσχει χρήσιμη απάντηση στο εθνικό δικαστήριο. Επιπλέον, μόνον η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως κοινοποιείται στους ενδιαφερόμενους που έχουν δικαίωμα να καταθέσουν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο –ιδίως στα κράτη μέλη και στα θεσμικά όργανα–, η οποία και μεταφράζεται.
 21.
 Η ανάγκη μεταφράσεως της αιτήσεως καθιστά αναγκαία τη διατύπωσή της κατά τρόπο απλό, σαφή και ακριβή, χωρίς περιττά στοιχεία.
 22.
 Αίτηση μη υπερβαίνουσα τις δέκα σελίδες αρκεί συνήθως για να εκτεθεί επαρκώς το πλαίσιο της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως. Παρά τη συνοπτική της διατύπωση, η απόφαση περί παραπομπής πρέπει ωστόσο να είναι πλήρης και να περιλαμβάνει όλα τα συναφή στοιχεία ώστε να παρέχει στο Δικαστήριο, καθώς και στους ενδιαφερόμενους που έχουν δικαίωμα να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, τη δυνατότητα να κατανοήσουν τα πραγματικά περιστατικά και το κανονιστικό πλαίσιο της υποθέσεως της κύριας δίκης. Ειδικότερα, η απόφαση περί παραπομπής πρέπει:
 —
 να περιλαμβάνει συνοπτική αναφορά του αντικειμένου της διαφοράς, καθώς και των σχετικών διαπιστωθέντων πραγματικών περιστατικών ή, τουλάχιστον, να εξηγεί τις πραγματικές υποθέσεις στις οποίες στηρίζεται το προδικαστικό ερώτημα·
 —
 να επαναλαμβάνει το περιεχόμενο των δυνητικά εφαρμοστέων εθνικών διατάξεων και να προσδιορίζει, ενδεχομένως, τη σχετική εθνική νομολογία, αναφέροντας κάθε φορά τις συγκεκριμένες παραπομπές (για παράδειγμα, σελίδα επίσημης εφημερίδας ή συγκεκριμένης συλλογής νομολογίας, ενδεχομένως με αναφορά σε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο)·
 —
 να προσδιορίζει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τις κοινοτικές διατάξεις που ασκούν εν προκειμένω επιρροή·
 —
 να εξηγεί τους λόγους που οδήγησαν το αιτούν δικαστήριο να υποβάλει ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ή το κύρος ορισμένων κοινοτικών διατάξεων, καθώς και το δεσμό μεταξύ των διατάξεων αυτών και της εφαρμοστέας στη διαφορά της κύριας δίκης εθνικής νομοθεσίας·
 —
 να περιλαμβάνει, ενδεχομένως, περίληψη του ουσιαστικού μέρους των συναφών επιχειρημάτων των διαδίκων της κύριας δίκης.
 Για να διευκολυνθεί η ανάγνωσή της