text:
 14.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/22
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 2017 — Vankerckhoven-Kahmann κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-582/16) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Ανασύσταση της σταδιοδρομίας - Άρνηση προαγωγής - Διοργανική μετάταξη - Κατάταξη σε βαθμό - Αίτηση κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ - Εύλογη προθεσμία - Απαράδεκτο))
 (2017/C 269/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Monique Vankerckhoven-Kahmann (Enghien, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: N. Lhoëst, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Berscheid και C. Berardis-Kayser, εν συνεχεία G. Berscheid και L. Radu Bouyon)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση, αφενός, της αποφάσεως της Επιτροπής της 17ης Απριλίου 2015 περί αρνήσεως αναθεωρήσεως του βαθμού στον οποίο κατετάγη η προσφεύγουσα κατά τη μετάταξή της και, αφετέρου, της αποφάσεως της Επιτροπής της 9ης Νοεμβρίου 2015 περί απορρίψεως της από 17 Ιουλίου 2015 διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Monique Vankerckhoven-Kahmann φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) EE C 145 της 25.4.2016 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμό F-11/15 η οποία μεταφέρθηκε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1.9.2016).


text:
9.9.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/13
 τας που προβλε ́πουν οι διατα ́ξεις του α ́ρθρου 11, παρα ́γρα- Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 φοι 2, 6, 7 και 11, καθω ́ς και εκει ́νες των α ́ρθρων 12, της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 20 Ιουλι ́ου
 παρα ́γραφος 1, 29, παρα ́γραφος 3, 18, 27 και 30, παρα ́- 2000
 γραφος 4·
 (Υπο ́θεση C-285/00)
 2. να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 ́εξοδα. (2000/C 259/22)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τον Bernard Mongin, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με αντι ́κλητο
 στο Λουξεμβου ́ργο τον C. Gómez de la Cruz, με ́λος της ́διας ι
 Η Επιτροπη ́ εκτιμα ́ ο ́τι η Sociedad Estatal de Infraestructuras y υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, Kirchberg, α ́σκησε ενω ́πιον του
 Equipamientos Penitenciarios, SA (SIEPSA) ει ́ναι «οργανισμο ́ς ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 20 Ιουλι ́ου 2000
 δημοσι ́ου δικαι ́ου» κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 1, στοιχει ́ο β', της προσφυγη ́ κατα ́ της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ και ο ́τι, κατα ́ συνε ́πεια, ει ́ναι αναθε ́τουσα
 αρχη ́ στον βαθμο ́ που πληροι ́ τις τρεις προβλεπο ́μενες απο ́ το Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 α ́ρθρο αυτο ́ προϋποθε ́σεις. Η SIEPSA ιδρυ ́θηκε προς ικανοποι ́ηση
 ανα ́γκης γενικου ́ συμφε ́ροντος: η ́τοι της συμβολη ́ς στην εφαρμογη ́ 1. να αναγνωρι ́σει ο ́τι η Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας
 της σωφρονιστικη ́ς πολιτικη ́ς του κρα ́τους με ́σω της διαχειρι ́σεως ειδικε ́ς διατα ́ξεις σχετικα ́ με την αναγνω ́ ριση των διπλωμα ́των
 προγραμμα ́των και δρα ́σεων που προβλε ́πει το σχε ́διο αποσβε ́σεως που παρε ́χουν δικαι ́ωμα προσβα ́σεως στο επα ́γγελμα του
 χρεω ́ν και ιδρυ ́σεως σωφρονιστικω ́ν κε ́ντρων, το οποι ́ο ενε ́κρινε το ψυχολο ́γου, προς μεταφορα ́ της οδηγι ́ας 89/48/ΕΟΚ (1) στην
 υπουργικο ́ συμβου ́λιο. Το εν λο ́γω γενικο ́ συμφε ́ρον δεν ́εχει εσωτερικη ́ νομοθεσι ́α, ο ́σον αφορα ́ το εν λο ́γω επα ́γγελμα,
 εμπορικο ́ η ́ βιομηχανικο ́ χαρακτη ́ρα. Αν και η SIEPSA ασκει ́ παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α·
 δραστηριο ́τητες εμπορικη ́ς φυ ́σεως, οι τελευται ́ες ει ́ναι απλω ́ς 2. να καταδικα ́σει τη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 με ́σον εκπληρω ́σεως του ως α ́νω γενικου ́ συμφε ́ροντος μη βιομηχα-
 νικη ́ς η ́ εμπορικη ́ς φυ ́σεως (η εφαρμογη ́ της σωφρονιστικη ́ς
 πολιτικη ́ς του κρα ́τους). Ομοι ́ως, η ως α ́νω

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
εταιρι ́α οφει ́λει, παρα ́ Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 τη φυ ́ση της ως εταιρι ́ας ιδιωτικου ́ δικαι ́ου, να τηρει ́ τις διατα ́ξεις
 της οδηγι ́ας ο ́ταν προ ́κειται για διαδικασι ́ες αναθε ́σεως εκ με ́ρους Στη Γαλλι ́α, το επα ́γγελμα του ψυχολο ́γου υπο ́κειται σε κανο-
 της συμβα ́σεων ́εργων. Υπο ́ τις περιστα ́σεις αυτε ́ς, η ́ προ ́σκληση νιστικο ́ πλαι ́σιο, ιδι ́ως ο ́σον αφορα ́ το δικαι ́ωμα χρη ́σεως επαγγελ-
 για την υποβολη ́ προσφορω ́ν θα ́επρεπε να κινηθει ́ στα πλαι ́σια της ματικου ́ τι ́τλου. Συνεπω ́ς, η Γαλλι ́α ο ́φειλε να λα ́βει τα απαιτου ́μενα
 τηρη ́σεως του συνο ́λου των διατα ́ξεων της οδηγι ́ας 93/37/ΕΟΚ, με ́τρα προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α 89/48/ΕΟΚ
 ειδικο ́τερα δε των προπαρατεθεισω ́ν με το αιτητικο ́ της Επιτροπη ́ς. και να ενημερω ́σει σχετικω ́ς την Επιτροπη ́.
 (1) Οδηγι ́α 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, περι ́ (1) Οδηγι ́α του Συμβουλι ́ου, της 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1988, σχετικα ́ με
 συντονισμου ́ των διαδικασιω ́ν για τη συ ́ναψη συμβα ́σεων δημοσιω ́ν ́ενα γενικο ́ συ ́στημα αναγνω ́ρισης των διπλωμα ́των τριτοβα ́θμιας
 ́εργων (ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54). εκπαι ́δευσης που πιστοποιου ́ν επαγγελματικη ́ εκπαι ́δευση ελα ́χιστης
 δια ́ρκειας τριω ́ν ετω ́ν, EE L 19 της 24.1.1989, σ. 16.


text:
 18.7.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 167/26
 Προσφυγή της 2ας Απριλίου 2009 — Visser — Fornt Raya κατά Europol
 (Υπόθεση F-35/09)
 2009/C 167/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Maria Teresa Visser — Fornt Raya (Χάγη, Κάτω Χώρες) (Εκπρόσωπος:: P. de Casparis)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Αστυνομίας (Europol)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και της αποφάσεως της 7ης Ιανουαρίου 2009 με την οποία απορρίφθηκε η υποβληθείσα κατά της πρώτης αποφάσεως ένσταση
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 12ης Ιουνίου 2008 με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να της προσφερθεί μόνιμη θέση, καθώς και την απόφαση της 7ης Ιανουαρίου 2009 επί της διοικητικής ενστάσεως με την οποία κρίθηκαν αβάσιμες οι αιτιάσεις που διατύπωσε η προσφεύγουσα κατά της αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 2008,
 —
 να καταδικάσει την Europol στα δικαστικά έξοδα.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/20
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με απόφαση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) της 9ης Δεκεμβρίου 2004 επί της υποθέσεως Emsland-Stärke GmbH κατά Bezirksregierung Weser-Ems
 (Υπόθεση C-94/05)
 (2005/C 93/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με απόφαση της 9ης Δεκεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Φεβρουαρίου 2005, το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στο πλαίσιο της διαφοράς Emsland-Stärke GmbH κατά Bezirksregierung Weser-Ems, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
 1.
 α)
 Έχει εφαρμογή το άρθρο 13, παράγραφος 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 97/95, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1125/96, εάν σε σύμβαση, η οποία χαρακτηρίστηκε ως σύμβαση καλλιέργειας και αναγνωρίστηκε από την αρμόδια αρχή δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού, συμβαλλόμενος δεν είναι παραγωγός γεωμήλων, αλλά έμπορος ο οποίος προμηθεύεται τα γεώμηλα από τους παραγωγούς απ' ευθείας ή μέσω τρίτων;
 β)
 Προϋποθέτει το άρθρο 13, παράγραφος 4, του κανονισμού (EΚ) 97/95, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1125/96, ότι η αμυλοποιία έχει υπερβεί, με την παραλαβή των γεωμήλων, την επί μέρους ποσόστωσή της;
 2.
 α)
 Πληροί η περί κυρώσεων ρύθμιση του άρθρου 13, παράγραφος 4, του κανονισμού (EΚ) 97/95, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 1125/96, κατ' αντιδιαστολή προς αυτήν του άρθρου 13, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού, τις επιβαλλόμενες από το κοινοτικό δίκαιο απαιτήσεις σαφήνειας;
 β)
 Απαιτείται, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η επιβολή της κυρώσεως του άρθρου 13, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 97/95, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1125/96, λαμβανομένης υπόψη της βαρύτητάς της, και σε περιπτώσεις όπως η προκειμένη; Σε περιπτώσεις όπως η προκειμένη, είναι η κύρωση κατάλληλη να διασφαλίσει την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας;
 3.
 Διεπράχθη εξ αμελείας, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95, η παρατυπία που επισύρει κυρώσεις κατά το άρθρο 13, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 97/95, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1125/96, στην περίπτωση που η δημόσια αρχή χορήγησε την πριμοδότηση έχοντας πλήρη γνώση των πραγματικών περιστατικών;


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bawaria Motors sp. z o.o. κατά Minister Finansów
 (Υπόθεση C-160/11) (1)
 (Οδηγία 2006/112/ΕΚ - ΦΠΑ - Άρθρο 136 - Απαλλαγές - Άρθρα 313 έως 315 - Ειδικό καθεστώς φορολογήσεως του περιθωρίου κέρδους - Παράδοση μεταχειρισμένων αυτοκινήτων από υποκείμενο στον φόρο μεταπωλητή - Αυτοκίνητα παραδοθέντα προηγουμένως στον υποκείμενο στον φόρο μεταπωλητή, απαλλαγμένα από τον ΦΠΑ, εκ μέρους ενός άλλου υποκειμένου στον φόρο ο οποίος έτυχε μερικής εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών)
 2012/C 295/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Bawaria Motors sp. z o.o.
 κατά
 Minister Finansów
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) — Ερμηνεία των άρθρων 136, 313, παράγραφος 1, 314 καθώς και 315 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Ειδικό καθεστώς για υποκείμενους στον φόρο μεταπωλητές — Πώληση μεταχειρισμένων οχημάτων σε τελικούς καταναλωτές — Εφαρμογή του καθεστώτος του περιθωρίου κέρδους στην περίπτωση κατά την οποία ο μεταπωλητής αγόρασε το όχημα με φοροαπαλλαγή από πρόσωπο το οποίο εδικαιούτο μερικής εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών
 Διατακτικό
 Τα άρθρα 313, παράγραφος 1, και 314 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με τα άρθρα 136 και 315 της οδηγίας αυτής, έχουν την έννοια ότι ένας υποκείμενος στον φόρο μεταπωλητής δεν εμπίπτει στο καθεστώς φορολογήσεως του περιθωρίου κέρδους οσάκις παραδίδει αυτοκίνητα θεωρούμενα ως μεταχειρισμένα αγαθά, υπό την έννοια του άρθρου 311, παράγραφος 1, σημείο 1, της εν λόγω οδηγίας, τα οποία απέκτησε προηγουμένως απαλλασσόμενος από τον ΦΠΑ από έναν άλλο υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είχε δικαίωμα μερικής εκπτώσεως του εν λόγω φόρου που καταβλήθηκε σε προηγούμενο στάδιο επί της τιμής αγοράς των αυτοκινήτων αυτών.
 (1) ΕΕ C 204 της 9.7.2011.


text:
 4.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/27
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2004
 Υπόθεση C-412/04
 (2004/C 300/54)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Klaus Wiedner και Giuseppe Bambara, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 24 Σεπτεμβρίου 2004 προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας τις διατάξεις των άρθρων 2, παράγραφος 1· 17, παράγραφος 12· 27, παράγραφος 2· 30, παράγραφος 6-bis· 37 ter και 37-quater, παράγραφος 1, του νόμου 109 της 11ης Φεβρουαρίου 1994, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με το άρθρο 7 του νόμου 166 της 1ης Αυγούστου 2002· 2, παράγραφος 5, του νόμου 109/94, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον νόμο 166/2002, σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των νόμων 1150 του 1942 και 10 του1977 με τις επακολουθήσασες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις· 28, παράγραφοι 4, του νόμου 109/94, σε συνδυασμό προς το άρθρο188 του πδ 554 της 21ης Δεκεμβρίου1999 και 7 του προαναφερθέντος νόμου 166/2002, καθώς και του άρθρου 3, παράγραφος 3, του νδ 157 της 7ης Μαρτίου1995, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 93/37/ΕΟΚ (1), 93/36/ΕΟΚ (2), 92/50/ΕΟΚ (3) και 93/38/ΕΟΚ (4), καθώς και από τα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ και τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχείρισης που αποτελούν απόρροιά της·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, του νόμου 109/94 και το άρθρο 3, παράγραφος 3, του νδ 157 της 7ης Μαρτίου1995, υπάγοντας στο καθεστώς των συμβάσεων δημοσίων έργων στις οποίες το στοιχείο «έργο» προέχει μεν από οικονομική άποψη, έχει όμως επικουρικό χαρακτήρα έναντι άλλων παροχών, έχουν ως συνέπεια να θέτουν πολλούς διαγωνισμούς υπηρεσιών και προμηθειών εκτός πεδίου εφαρμογής της οικείας κοινοτικής ρύθμισης, που, αναλόγως της περιπτώσεως, είναι οι οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 93/36/ΕΟΚ.
 Δεδομένου δε ότι τα κατώτατα όρια εφαρμογής των οδηγιών αυτών είναι αισθητά κατώτερα εκείνων της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ, οι υπό κρίση διατάξεις έχουν ως αποτέλεσμα να επιτρέπουν, χωρίς τήρηση των διαδικασιών των οδηγιών 92/50/ΕΟΚ και 93/36/ΕΟΚ, την ανάθεση των μικτών διαγωνισμών, υπηρεσιών και έργων, προμηθειών και έργων, ή προμηθειών, έργων και υπηρεσιών, η αξία των οποίων ναι μεν υπερβαίνει τα κατώτατα όρια εφαρμογής των τελευταίων οδηγιών, υπολείπεται όμως της αξίας που προβλέπεται για τους διαγωνισμούς έργων κατά την οδηγία 93/37/ΕΟΚ, απλώς και μόνον διότι τα έργα, έστω και επικουρικού χαρακτήρα, έχουν προέχουσα οικονομική βαρύτητα. Υπ' αυτό το πρίσμα, η υπό κρίση διατάξεις συνιστούν παράβαση των προμνησθεισών οδηγιών 92/50/ΕΟΚ και 93/36/ΕΟΚ.
 Ρύθμιση περί των εκτελουμένων από ιδιώτες έργων που απαλλάσσονται από πολεοδομικά τέλη
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το άρθρο 2, παράγραφος 5, του νόμου 109/94, κατά το μέτρο που αποκλείει την υποχρέωση προσφυγής στις διαδικασίες της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ στην περίπτωση κατά την οποία η σύμβαση μεταξύ του ιδιώτη και της διοικήσεως περιλαμβάνει πλείονα έργα, τα οποία, εξεταζόμενα ένα προς ένα, έχουν αξία κατώτερη του κατωτάτου ορίου εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας, αλλά το συνολικό ποσό των οποίων το υπερβαίνει, συνιστά,


text:
σε συνδυασμό πάντα προς τις διατάξεις των νόμων1150 της 1942 και 10 του1977 με τις επακολουθήσασες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, που επιτρέπουν την απευθείας ανάθεση των πολεοδομικών έργων στον κάτοχο οικοδομικής αδείας ή εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου, παράβαση της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ.
 Ρύθμιση περί αναθέσεως καταρτίσεως σχεδίου και διευθύνσεως έργων ποσού κατωτέρου των κοινοτικών κατωτέρων ορίων
 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι τα άρθρα 17 και 30 του νόμου 109/1994, που επιτρέπουν στις αναθέτουσες αρχές να αναθέτουν τις εν λόγω συμβάσεις βάσει σχέσεως εμπιστοσύνης, χωρίς την τήρηση κανενός τύπου δημοσιότητας, δεν μπορούν παρά να θεωρούνται αντίθετα προς την αρχή της διαφάνειας, απόρροια του άρθρου 49 της Συνθήκης ΕΚ. Εξ άλλου, η χρήση διαδικασίας ελέγχου της πείρας και της ικανότητας των παρεχόντων τις υπηρεσίες δεν αρκεί για να εξασφαλίσει την τήρηση της προαναφερθείσας αρχής της διαφάνειας, όταν δεν προβλέπονται παράλληλα κάποιες ελάχιστες μορφές δημοσιότητας που να καθιστούν δυνατό τον επί ίσοις όροις ανταγωνισμό μεταξύ όλων των επιχειρήσεων που θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται να παράσχουν την υπηρεσία.
 Ρύθμιση περί αναθέσεως των υπηρεσιών διευθύνσεως των έργων
 Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το άρθρο 27, παράγραφος 2, του νόμου 109/1994, κατά το μέτρο που επιτρέπει την απευθείας ανάθεση, χωρίς ανταγωνισμό, των συμβάσεων υπηρεσιών διευθύνσεως των έργων στον επαγγελματία που έχει αναλάβει την κατάρτιση του σχεδίου, συνιστά παράβαση, ανάλογα με την αξία των ανατιθεμένων υπηρεσιών και της εφαρμοστέας ρυθμίσεως, των οδηγιών 92/50/ΕΟΚ και 93/38/ΕΟΚ ή των άρθρων 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ.
 Ρύθμιση περί αναθέσεως των υπηρεσιών επιθεωρήσεως
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο προβλεπόμενος στο άρθρο 28 του νόμου 109/94 μηχανισμός, επιτρέποντας την απευθείας επιλογή επιθεωρητών εκ μέρους της αναθέτουσας αρχής εκτός των δικών της υπηρεσιών, χωρίς να προβλέπει ούτε τη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού ούτε άλλες μορφές δημοσιότητας που να παρέχουν σε όλες τις δυνάμει ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις τη δυνατότητα να διαγωνιστούν για την ανάθεση των συμβάσεων με αντικείμενο τις υπηρεσίες επιθεωρήσεως, αντιβαίνει, ανάλογα με την αξία των εν λόγω υπηρεσιών και την εφαρμοστέα ρύθμιση, προς τις οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 93/38/ΕΟΚ ή τα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ.
 Ρύθμιση περί χρηματοδοτήσεως του σχεδίου
 Τα άρθρα 37 bis επ. του νόμου 109/94 ρυθμίζουν τον θεσμό της αποκαλούμενης «χρηματοδότησης του σχεδίου». Ο θεσμός αυτός σκοπό έχει να καθιστά δυνατή την εκτέλεση δημοσίων έργων βάσει προτάσεων υποβαλλομένων από πρόσωπα εκτός της διοικήσεως, που αποκαλούνται «επιχειρηματικοί φορείς», μέσω παραχωρήσεως έργου.
 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η προαναφερόμενη ρύθμιση που οργανώνει τον ανταγωνισμό για την παραχώρηση παρέχει στον «επιχειρηματικό φορέα» δύο πλεονεκτήματα έναντι όλων των άλλων δυνητικών ανταγωνιστών. Πρώτον, από διαδικαστική άποψη, ο «επιχειρηματικός φορέας» καλείται αυτεπαγγέλτως να μετάσχει στην διαδικασία διαπραγμάτευσης για την ανάθεση της παραχώρησης, ασχέτως οποιασδήποτε συγκρίσεως της προσφοράς του με εκείνες που έχουν υποβάλει όσοι συμμετείχαν στον προηγούμενο διαγωνισμό. Επομένως, και όταν ακόμη στον διαγωνισμό αυτό υποβλήθηκαν πάνω από δύο προσφορές καλύτερες από την αρχική πρόταση του «επιχειρηματικού φορέα», η διαδικασία με διαπραγμάτευση θα διεξαχθεί παρά ταύτα μόνο μεταξύ των δύο καλυτέρων υποβληθεισών προσφορών και του ίδιου του «επιχειρηματικού φορέα». Δεύτερον, από ουσιαστική άποψη, η υπέρ του «επιχειρηματικού φορέα» πρόβλεψη της δυνατότητας να τροποποιεί την προσφορά του κατά τη διάρκεια της


text:
διαδικασίας με διαπραγμάτευση, ώστε να την προσαρμόζει σε ό,τι θεωρεί πιο πρόσφορο η διοίκηση, αποτελεί, στην ουσία, εύνοια υπέρ αυτού, δικαίωμα προτιμήσεως κατά την ανάθεση της παραχωρήσεως.
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι η αναγνώριση των ανωτέρω πλεονεκτημάτων του «επιχειρηματικού φορέα» έναντι των δυνητικών παραχωρησιούχων αντιβαίνει προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
 (1) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54.
 (2) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 1.
 (3) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1.
 (4) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 84.


text:
C 213/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ηuhtamaki Dourdan SA, που ασκήθηκε στις 23 Ιουλίου της Ιρλανδίας, που ασκήθηκε στις 24 Ιουλίου 2003
 2003
 (Υπόθεση C-322/03)
 (Υπόθεση C-315/03)
 (2003/C 213/45)
 (2003/C 213/44)
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 την Ν. Yerrell, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 στις 24 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Ch. Giolitto, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 στις 23 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ηuhtamaki Dourdan SA. α) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει
 όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις
 που είναι απαραίτητες για την πλήρη συμμόρφωση προς την
 οδηγία 1999/63/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο να καταδικάσει την 1999, σχετικά με τη συμφωνία για την οργάνωση του χρόνου
 καθής: εργασίας των ναυτικών, που σύναψαν η ένωση εφοπλιστών
 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECSA) και η ομοσπονδία των
 1. να καταβάλει στην προσφεύγουσα ποσό ύψους ενώσεων εργαζομένων στις μεταφορές, στην Ευρωπαϊκή
 162 342,42 ευρώ (εκατόν εξήντα δύο χιλιάδες τριακόσια Ένωση (FST) ( 1) ή παραλείποντας να διασφαλίσει ότι οι
 σαράντα δύο ευρώ και σαράντα δύο λεπτά), ήτοι κοινωνικοί εταίροι έλαβαν τα αναγκαία μέτρα μέσω συμφω-
 151 433,47 ευρώ κεφάλαιο και 10 808,95 ευρώ τόκοι νίας και/ή να ενημερώσει πλήρως την Επιτροπή, παρέβη τις
 υπερημερίας έως 6 Ιουνίου 2003· υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ· και
 β) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 2. να καταβάλει 28,27 ευρώ (είκοσι οκτώ ευρώ και είκοσι επτά
 λεπτά) ημερησίως έναντι τόκων, με το ίδιο επιτόκιο, από
 6ης Ιουνίου 2003 και μέχρι τελικής εξοφλήσεως·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 3. στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 εξέπνευσε στις 30 Ιουνίου 2002.
 (1 ) ΕΕ L 167 της 2.7.1999, σ. 33.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το αρμόδιο δικαστήριο εν προκειμένω είναι το ∆ικαστήριο των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παρά το περιεχόμενο της ρήτρας διαι-
 τησίας, δεδομένου ότι η εν λόγω ρήτρα δεν μπορεί να έχει ως
 αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την τροποποίηση της κατανομής των Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 αρμοδιοτήτων μεταξύ του ∆ικαστηρίου και του Πρωτοδικείου, της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 28 Ιουλίου
 όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη. 2003
 (Υπόθεση C-331/03)
 Η καθής, αρνούμενη να προσκομίσει τα δικαιολογητικά εξόδων
 που της ζήτησε η Επιτροπή, παρέβη την υποχρέωσή της βάσει της (2003/C 213/46)
 συμβάσεως που συνήφθη κατ' εφαρμογή του ειδικού ερευνητικού
 και αναπτυξιακού προγράμματος στο πεδίο των βιομηχανικών
 τεχνολογιών και των τεχνολογιών υλικών και υποχρεούται να
 επιστρέψει το ποσό της προκαταβολής στην Επιτροπή. H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Μ. Κωνσταντινίδη και την F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Ιουλίου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
 2.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 103/16
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-46/11)
 2011/C 103/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Petrova και K. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας μεταφέροντας πλημμελώς στην εθνική έννομη τάξη τις προϋποθέσεις προβλέψεως παρεκκλίσεων τις οποίες προβλέπει το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή προσάπτει στη Δημοκρατία της Πολωνίας ότι προέβη σε μη ορθή μεταφορά στην πολωνική νομοθεσία των όρων που διέπουν τις παρεκκλίσεις από τις απαγορεύσεις που συνδέονται με την προστασία των πτηνών και ζωικών ειδών, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
 Πρώτον, σε δύο αποφάσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος σε σχέση με τα προστατευόμενα είδη φυτών και ζώων σε άγρια κατάσταση, τα άρθρα 7, παράγραφος 1, και 8, αντίστοιχα, επιτρέπουν μια γενική εξαίρεση από τις απαγορεύσεις που εξυπηρετούν την προστασία των ειδών (όπως, για παράδειγμα, η απαγόρευση θανατώσεως ζώων, συλλήψεως, κ.λπ.) όσον αφορά τις δραστηριότητες που συνδέονται με την ορθολογική γεωργική, δασική ή αλιευτική δραστηριότητα. Το άρθρο 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, ωστόσο, δεν προβλέπει καμία δυνατότητα για μια τέτοια εξαίρεση.
 Δεύτερον, στο άρθρο 52, παράγραφος 2, στοιχείο 5, του νόμου για την προστασία της φύσεως, η δυνατότητα προβλέψεως παρεκκλίσεων από τις υποχρεώσεις που συνδέονται με την προστασία των ζωικών ειδών, για σκοπούς «πρόληψης σοβαρών ζημιών, ιδίως στον τομέα των γεωργικών ή δασικών εκμεταλλεύσεων ή στον τομέα της αλιείας», είναι ευρύτερη από την παρέκκλιση που προβλέπει το άρθρο 16, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.
 Τρίτον, η προβλεπόμενη στο άρθρο 56, παράγραφος 4, στοιχείο 2, του νόμου για την προστασία της φύσεως δυνατότητα παρεκκλίσεως από τις απαγορεύσεις σχετικά με την προστασία των ειδών, σε περίπτωση που τούτο «απορέει από την ανάγκη περιορισμού σοβαρής οικονομικής βλάβης, ιδίως σε γεωργική εκμετάλλευση, σε εκμετάλλευση δασικών πόρων ή σε ιχθυοτροφείο», είναι ευρύτερη από αυτήν που προβλέπει το άρθρο 16, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας περί οικοτόπων.
 Τέταρτον, η υπουργική απόφαση της 28ης Σεπτεμβρίου 2004, σχετικά με τα προστατευόμενα είδη ζώων που ζουν σε άγρια κατάσταση, επιτρέπει τη θανάτωση, τη σύλληψη κ.λπ. ενυδρίδων (Lutra lutra) που ζουν πλησίων λιμνών με ψάρια οι οποίες χαρακτηρίζονται ως περιοχές αναπαραγωγής, παρά το γεγονός ότι η ενυδρίδα είναι είδος χρήζον αυστηρής προστασίας σύμφωνα με τις διατάξεις του παραρτήματος IV της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.
 (1) ΕΕ L 206, σ. 7.


text:
12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 212/31
 Προσφυγή του Luis Manuel Chaves Fonsea Ferrão κατα του τμήματος και χορηγώντας μονο τρεις ημέρες για την υποβολή
 γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγο σχολίων, o πρόεδρος του γραφείου δεν τήρησε τους ουσιώ
 ράς, που ασκήθηκε στις 21 Μαΐου 1997 δεις τύπους που έπρεπε να τηρηθούν πριν θεσπιστεί το μέτρο
 αυτό .
 (Υπόθεση Τ-159/97)
 (97/C 212/61 ) Τέλος, η πρακτική αποτελεσματικότητα της βαλλόμενης
 αποφάσεως, από την οποία αποτελεσματικότητα εξαρτάται η
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) άσκηση των αρμοδιοτήτων που απονέμει το άρθρο 119
 παράγραφος 2 στοιχείο α) του ΚΚΣ, δεν δικαιολογήθηκε
 O Luis Manuel Chaves Fonsea Ferrão, κάτοικος Alicante
 όσον αφορά την ιεραρχική εξάρτηση των μελών από τους
 (Ισπανία), εκπροσωπούμενος από τον Roland Assa, δικηγό προέδρους των τμημάτων προσφυγών και αυτών από τον
 ρο Λουξεμβούργου , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο αντιπρόεδρο για τις νομικές υποθέσεις του γραφείου, πράγμα
 το γραφείο του ανωτέρω δικηγόρου , 1 , rue Jean-Pierre που έχει ως αποτέλεσμα να φέρει η ανωτέρω απόφαση το
 Brasseur, άσκησε στις 21 Μαΐου 1997 ενώπιον του Πρωτοδι στίγμα της παραβάσεως ουσιώδους τύπου λόγω ελλείψεως
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του αιτιολογίας.
 φραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγο
 ράς. (') ΕΕ αριθ . L 11 της 14. 1 . 1994, σ. 1 .
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ελέγξει, βάσει των άρθρων 179 της συνθήκης και 91
 παράγραφος 1 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσε
 ως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τη Προσφυγή-αγωγή των Ολλανδικών Αντιλλών κατα της
 νομιμότητα της αποφάσεως ADM-97-3 του προέδρου του Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμ
 γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγο βουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις
 26 Μαΐου 1997
 ράς , της 21ης Φεβρουαρίου 1997, και ειδικά του άρθρου 2
 της αποφάσεως αυτής, (Υπόθεση Τ-163/97)
 — να ακυρώσει την ανωτέρω απόφαση , και ειδικά το άρθρο (97/C 212/62)
 της 2 , στο μέτρο που καθιερώνει διττή σχέση ιεραρχικής
 εξαρτήσεως μεταξύ των μελών και των προέδρων των (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 τμημάτων προσφυγών και μεταξύ αυτών και του αντι
 προέδρου για τις νομικές υποθέσεις του γραφείου , Οι Ολλανδικές Αντίλλες, εκπροσωπούμενες απο τους P. V. F.
 Bos και M. M. Slotboom, δικηγόρους Ρόττερνταμ αντιστοί
 — να καταδικάσει το γραφείο εναρμονίσεως στο πλαίσιο της χως, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο των
 εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υπο δικηγόρων Loesch και Wolter, 11 , rue Goethe, άσκησαν
 δείγματα) στα δικαστικά έξοδα. ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 26 Μαΐου 1997 προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμβουλίου της
 O προσφεύγων, μέλος του πρώτου τμήματος προσφυγών του Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς
 (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), βάλλει κατά της Το προσφεύγον-ενάγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 προαναφερθείσας αποφάσεως υποστηρίζοντας ότι η προβλε 1 , να ακυρώσει τον κανονισμό 764/97 της Επιτροπής, της
 πόμενη από το άρθρο 2 της βαλλομένης αποφάσεως ιεραρ 23ης Απριλίου 1997, για τη θέσπιση μέτρων διασφαλίσεως


text:
χική εξάρτηση των μελών των τμημάτων προσφυγών από τον για το ρύζι καταγωγής υπερπόντιων χωρών και εδαφών
 αντιπρόεδρο για τις νομικές υποθέσεις δεν συμβιβάζεται με (ΥΧΕ)(1)·
 το καθεστώς ανεξαρτησίας που προκύπτει για τα μέλη από το
 άρθρο 131 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ . 40/94 του Συμβουλίου , 2, να υποχρεώσει την Κοινότητα να καταβάλει αποζημίωση
 της 20ής Δεκεμβρίου 1993 , για το κοινοτικό σήμα (στο εξής: που θα καθορίσει κατά δίκαιη κρίση το Πρωτοδικείο,
 ΚΚΣ)('). H ανωτέρω σχέση εξαρτήσεως μεταξύ των μελών εντόκως από σήμερα (22 Μαΐου 1997) και μέχρι πλήρους
 και των προέδρων των τμημάτων προσφυγών και μεταξύ εξοφλήσεως·
 αυτών και του αντιπροέδρου για τις νομικές υποθέσεις
 επηρεάζει την απορρέουσα από την κατανομή των αρμοδιο 3 , να καταδικάσει την Επιτροπή , το Συμβούλιο, την Κοινό
 τήτων μεταξύ των διαφόρων κέντρων αποφάσεων του οργά τητα, αντιστοίχως, στα δικαστικά έξοδα.
 νου εσωτερική ισορροπία στο όργανο .
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Κατά συνέπεια, η βαλλόμενη απόφαση φέρει το στίγμα της
 παραβάσεως του ΚΚΣ, ειδικά δε των άρθρων του 112 και 131 , Παράβαση της συνθήκης ή οποιασδήποτε ρυθμίσεως προς
 των κανόνων που θεσπίστηκαν σε εκτέλεσή του , καθώς και εκτέλεση της συνθήκης ή/και παραβίαση γενικών αρχών του
 των εφαρμοστέων εν προκειμένω γενικών αρχών του δικαί κοινοτικού δικαίου , ειδικότερα:
 ου .
 1 , κατάχρηση εξουσίας: η Επιτροπή χρησιμοποιεί τις δυνά
 Επί πλέον, το άρθρο 119 του ΚΚΣ δεν απονέμει στον πρόεδρο μει του άρθρου 109 της αποφάσεως για τις ΥΧΕ εξουσίες
 του γραφείου αρμοδιότητα να μεταβάλλει το καθεστώς των της προκειμένου να αποφύγει την εφαρμογή της προβλε
 μελών των τμημάτων προσφυγών κατά τρόπο αντίθετο προς πόμενης από την εν λόγω απόφαση διαδικασίας αναθεω
 την ανεξαρτησία και συλλογικότητά τους. Λαμβάνοντας τη ρήσεως ( άρθρο 240 της αποφάσεως για τις ΥΧΕ σε
 βαλλόμενη απόφαση χωρίς να διαβουλευθεί με τα μέλη του συνδιασμό με το άρθρο 136 της συνθήκης ΕΚ)·


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 7ης Σεπτεμβρίου 2004
 στην υπόθεση C-1/03 (αίτηση του Cour d'appel de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Paul Van de Walle κ.λπ. και Texaco Belgium SA (1)
 («Περιβάλλον - Απόβλητα - Οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ - Έννοιες του “αποβλήτου”, “του παραγωγού αποβλήτων” και του “κατόχου αποβλήτων” - Έδαφος μολυσμένο από διαρρεύσαντα υγρά καύσιμα - Εκμετάλλευση πρατηρίου υγρών καυσίμων μιας πετρελαϊκής εταιρίας, υπό καθεστώς διαχειρίσεως»)
 (2004/C 262/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση C-1/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Cour d'appel de Bruxelles (Βέλγιο), με απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 2002, που πρωτοκολλήθηκε στο Δικαστήριο στις 3 Ιανουαρίου 2003, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον του δικαστηρίου αυτού ποινικής δίκης κατά Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch και Texaco Belgium SA, παρισταμένη: Région de Bruxelles-Capitale, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα),συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet (εισηγητή), R. Schintgen, F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Υγρά καύσιμα τα οποία διέρρευσαν ακουσίως και τα οποία προκάλεσαν μόλυνση του εδάφους και των υπογείων υδάτων αποτελούν απόβλητα, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α), της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991. Το ίδιο ισχύει και για το έδαφος που μολύνθηκε από υγρά καύσιμα, περιλαμβανομένου του εδάφους που δεν έχει εκσκαφεί. Σε περιπτώσεις όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης, η εταιρία πετρελαιοειδών που προμηθεύει το πρατήριο με υγρά καύσιμα μπορεί να θεωρηθεί ως κάτοχος αυτών των αποβλήτων, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο γ), της οδηγίας 75/442, μόνον εφόσον η διαρροή από τις αποθηκευτικές εγκαταστάσεις του πρατηρίου, η οποία δημιούργησε τα απόβλητα, οφείλεται στη συμπεριφορά αυτής της επιχειρήσεως.
 (1) ΕΕ C 44 της 22.2.2003.


text:
 C 245/14 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 1.9.2001
 — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως: Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 Το Πρωτοδικει ́ο παραλει ́πει να συναγα ́γει ο ́λες τις λογικε ́ς α) Να διαπιστω ́σει ο ́τι η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α,
 συνε ́πειες της αποφα ́σεως της εξεταστικη ́ς επιτροπη ́ς να
 ακυρω ́σει ορισμε ́νες ερωτη ́σεις και να μη λα ́βει υπο ́ψη τις — παραλει ́ποντας να λα ́βει τα απαραι ́τητα με ́τρα ω ́στε η
 απαντη ́σεις που δο ́θηκαν σ' αυτε ́ς. ποιο ́τητα των υδα ́των κολυμβη ́σεως να ανταποκρι ́νεται
 στις οριακε ́ς τιμε ́ς που ορι ́ζονται με την οδηγι ́α·
 — παραλει ́ποντας να προβει ́ σε συλλογη ́ δειγμα ́των με την
 ελα ́χιστη συχνο ́τητα που προβλε ́πεται στο παρα ́ρτημα
 της οδηγι ́ας·
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 βαλε με απο ́φαση της 28ης Ιουνι ́ου 2001 το Tribunal de — παραλει ́ποντας να καθορι ́σει ο ́λες τις περιοχε ́ς κολυμ-
 grande instance de Dinan στην υπο ́θεση Ministère public βη ́σεως στα εσωτερικα ́ υ ́δατα της Πορτογαλι ́ας,
 — Partie civile: Comité Région pêches maritimes κατα ́
 Αnnie Pansard, Gérard Bourret και Marc Kermarrec παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 76/160/ΕΟΚ (1), ιδι ́ως απο ́ το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 1, σε
 (Υπο ́θεση C-265/01) συνδυασμο ́ με το α ́ρθρο 3, το παρα ́ρτημα της οδηγι ́ας και το
 α ́ρθρο 1, παρα ́γραφος 2, καθω ́ς και απο ́ το α ́ρθρο 6,
 (2001/C 245/25) παρα ́γραφοι 1 και 2.
 Με απο ́φαση της 28ης Ιουνι ́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη β) Να καταδικα ́σει την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 5 Ιουλι ́ου 2001, το Tribunal ́εξοδα.
 de grande instance de Dinan (Γαλλι ́α) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ρια,
 στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως Ministère public — Partie civile:
 Comité Région pêches maritimes κατα ́ Αnnie Pansard, Gérard
 Bourret και Marc Kermarrec, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, την Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 — Μπορου ́ν τα ο ́στρακα Saint-Jacques που αλιευ ́ονται με πλοι ́α Παρα ́ την παρε ́κκλιση που χορηγη ́θηκε με το α ́ρθρο 395 και το
 νηολογημε ́να στη Γαλλι ́α (στο Saint-Brieuc και στο Saint- σημει ́ο ΙΙΙ-3 του Παραρτη ́ματος XXXVI των Πρα ́ξεων για την
 Μalo) εντο ́ς των υδα ́των του Jersey (Les Minquiers), βα ́σει Προσχω ́ρηση της Ισπανι ́ας και της Πορτογαλι ́ας στις Ευρωπαϊκε ́ς
 αδειω ́ν υποβρυ ́χιας αλιει ́ας που ́εχουν χορηγηθει ́ απο ́ τις Κοινο ́τητες, το ποσοστο ́ μη συμμορφω ́σεως με τις δεσμευτικε ́ς


text:
αρχε ́ς του Jersey, να θεωρηθου ́ν εισαγο ́μενα προϊο ́ντα, παρα ́ τιμε ́ς που ορι ́ζονται με την οδηγι ́α ει ́ναι, για την κολυμβητικη ́
 τη γαλλικη ́ νομοθεσι ́α που εφαρμο ́ζει στα προϊο ́ντα της περι ́οδο 2000, 7,8 % για τις παρα ́κτιες περιοχε ́ς κολυμβη ́σεως και
 αλιει ́ας το νομικο ́ καθεστω ́ς της σημαι ́ας του αλιευτικου ́ 31 % για τις περιοχε ́ς κολυμβη ́σεως στα εσωτερικα ́ υ ́δατα, το
 σκα ́φους; οποι ́ο ει ́ναι ακο ́μη χαμηλο ́τερο σε σχε ́ση με την περι ́οδο 1999.
 — Θι ́γουν οι διατα ́ξεις της Συνθη ́κης του Μα ́αστριχτ που
 απαγορευ ́ουν τα με ́τρα ισοδυνα ́μου αποτελε ́σματος προς Επιπλε ́ον, οι πορτογαλικε ́ς αρχε ́ς εξακολουθου ́ν να μην ́εχουν
 ποσοτικου ́ς περιορισμου ́ς των εισαγωγω ́ν το κυ ́ρος της καθορι ́σει ο ́λες τις περιοχε ́ς κολυμβη ́σεως στα εσωτερικα ́ υ ́δατα.
 [γαλλικη ́ς] υπουργικη ́ς αποφα ́σεως της 19ης Μαρτι ́ου 1980, Υπα ́ρχει μια απο ́κκλιση μεταξυ ́ του αριθμου ́ των καθορισμε ́νων
 που απαγορευ ́ει την εκφο ́ρτωση των οστρα ́κων Saint-Jacques περιοχω ́ν κολυμβη ́σεως στα εσωτερικα ́ υ ́δατα (26) και του αριθμου ́
 κατα ́ την περι ́οδο απαγορευ ́σεως της αλιει ́ας; των χαρακτηριζομε ́νων απο ́ τις πορτογαλικε ́ς αρχε ́ς ως «παραποτα ́-
 μιων ακτω ́ν», οι οποι ́ες ει ́ναι επιλε ́ξιμες για ενι ́σχυση απο ́ Κοινοτικα ́
 ταμει ́α (91).
 Παρα ́ το γεγονο ́ς ο ́τι η δειγματοληψι ́α στην Πορτογαλι ́α, το ́σο
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ στις παρα ́κτιες περιοχε ́ς κολυμβη ́σεως, ο ́σο και στις περιοχε ́ς
 της Πορτογαλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις κολυμβη ́σεως στα εσωτερικα ́ υ ́δατα, καλυ ́πτει το 100 %, το
 10 Ιουλι ́ου 2001 ποσοστο ́ αυτο ́ αφορα ́ μο ́νο τις καθορισμε ́νες περιοχε ́ς κολυμ-
 βη ́σεως. Ου ́τως, η Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη συμμορφου ́μενη
 με την υποχρε ́ωση περι ́ ελα ́χιστης συχνο ́τητας δειγματοληψι ́ας,
 (Υπο ́θεση C-272/01)
 επειδη ́ καθο ́ρισε ανεπαρκη ́ αριθμο ́ κολυμβητικω ́ν περιοχω ́ν στα
 εσωτερικα ́ υ ́δατα, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το
 (2001/C 245/26) α ́ρθρο 6, παρα ́γραφοι 1 και 2, της οδηγι ́ας.
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Teresa Figueira και Gregorio Valero Jordana, με το ́πο (1) Οδηγι ́α 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 8ης ∆εκεμβρι ́ου 1975,
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το γραφει ́ο του Luis Escobar περι ́ της ποιο ́τητος των υδα ́των κολυμβη ́σεως, Επι ́σημη Εφημερι ́δα,
 Guerrero, Centre Wagner, Kirchberg, Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε Ελληνικη ́ ειδικη ́ ́εκδοση, Κεφα ́λαιο 15, το ́μος 1, σ. 108.
 στις 10 Ιουλι ́ου 2001 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Πορτογαλικη


text:
Αριθ. C 210/8 MÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 7 . 96
 νομικής βάσεως για την πράξη της 4ης Μαρτίου 1996, Προσφυγή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανί
 συνιστά παράβαση του ουσιώδους τύπου που προβλέπει ας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που
 η διάταξη αυτή . Συγκεκριμένα: ασκήθηκε στις 29 Μαΐου 1996
 (Υπόθεση C-182/96)
 — η πράξη εκδόθηκε χωρίς πρόταση της Επιτροπής
 (εκδόθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας της Γαλλικής (96/C 210/17)
 Δημοκρατίας),
 H Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπού
 — η πράξη εκδόθηκε χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση μενη από τον Ernst Rôder, Ministerialrat, και την Sabine
 με το Κοινοβούλιο· το Κοινοβούλιο δεν ενημερώθηκε Maass, δόκιμη Regierungsràtin, αμφότεροι του Ομοσπονδια
 καν περί της πρωτοβουλίας, κού Υπουργείου Οικονομίας, D-53107 Βόννη.
 — εφόσον το Συμβούλιο βασίστηκε στο άρθρο Κ.3 της H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 συνθήκης ΕΕ, η απόφαση ελήφθη κατ' ανάγκην
 ομοφώνως, ενώ, βάσει του άρθρου 100 Γ της συνθήκης — να ακυρώσει την απόφαση [(Κ96) 841 τελικό] της Επι
 ΕΚ, η πράξη θα μπορούσε να εκδοθεί (από 1ης τροπής, της 13ης Μαρτίου 1996, σχετικά με την ενίσχυση
 Ιανουαρίου 1996), με την ειδική πλειοψηφία του φορολογικού χαρακτήρα στο πλαίσιο συστήματος απο
 άρθρου 100 Γ παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, σβέσεων υπέρ γερμανικών επιχειρήσεων και
 — εκδίδοντας την πράξη της 4ης Μαρτίου 1996 υπό τη — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 μορφή «κοινής δράσεως», το Συμβούλιο προκάλεσε
 παρανόηση ως προς την ακριβή νομική φύση της Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 πράξεως αυτής.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται
 (') Κοινή δράση 96/197/ΔΕΥ (ΕΕ αριθ. L 63 της 13. 3. 1996, σ. 8). με εκείνα της υπόθεσης C-46/96 (1).
 (2) ΕΕ αριθ. L 164 της 14. 7 . 1995 , σ. 1 .
 O ΕΕ αριθ. C 108 της 13. 4. 1996, σ. 4.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με διάταξη της 21ης Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 Μαρτίου 1996 υπόθεση Georg Wilkens κατά Landwirt υπέβαλε το Tribunale di Genova — Sezione Ia Civile — με
 schaftskammer Hannover διάταξη της 9ης Μαΐου 1996 στην υπόθεση Icat Food Sri
 κατά Amministrazione delle Finanze
 (Υπόθεση C-181/96)
 (96/C 210/16) (Υπόθεση C-183/96)
 96/C 210/18)
 Με διάταξη της 21ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Με διάταξη της 9ης Μάιου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στις 29 Μαΐου 1996, το Bundesverwaltungsgericht — τρίτο Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 τμήμα — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Georg Wilkens στις 30 Μαΐου 1996, το Tribunale di Genova — Sezione P
 και Landwirtschaftskammer Hannover, που εκκρεμεί ενώπιον Civile —, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Icat Food Sri και
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής Amministrazione delle Finanze που εκκρεμεί ενώπιον του,
 αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων: ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως επί ερωτημάτων που είναι ταυτόσημα με εκείνα των
 συνεκδικαζομένων υποθέσεων C-47/95 χ.ίπ. Π).
 1 . Αποκλείει το άρθρο 3α παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο
 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84, όπως τροποποιήθη
 κε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1639/91


text:
(*), τη χορή 0 ) ΕΕ αριθ. C 119 της 13. 5. 1995, σ. 5.
 γηση προσωρινής ειδικής ποσότητας αναφοράς σε παρα
 γωγούς, από τους οποίους απαιτήθηκε να επιστρέψουν
 την πριμοδότηση μη εμπορίας ή μεταστροφής επειδή
 παρέβησαν την αναληφθείσα υποχρέωση;
 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, συμβιβάζεται η Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ρύθμιση αυτή με τις αρχές του κοινοτικού δικαίου της κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της 31 Μαΐου 1996
 αναλογικότητας; (Υπόθεση C-184/96)
 (96/C 210/19)
 (') ΕΕ αριθ. L 150 της 15. 6. 1991 , σ. 35.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από τους Hendrik Van Lier και Jean-Francis Pasquier, με
 ---pagebreak--- 20. 7. 96 [JËL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 210/9
 αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gomez de la Cruz, μέλος αποκλειστούν απο τη μείωση οι επιπροσθέτως αποκτηθείσες
 της Νομικής Υπηρεσίας, άσκησε στις 31 Μαΐου 1996 ενώπιον από τον παραγωγό ποσότητες αναφοράς;
 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή
 κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας. (!) ΕΕ αριθ. L 405 της 31 . 12. 1992, σ. 1 .
 (2) ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 82.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: (3) ΕΕ αριθ. L 86 της 1 . 4. 1992, σ. 83.
 — να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, εκδίδοντας το
 διάταγμα αριθ . 93-999, της 9ης Αυγούστου 1993, περί των
 παρασκευασμάτων με βάση το φουά γκρα, χωρίς να λάβει
 υπόψη την εμπεριστατωμένη γνώμη και την αιτιολογημέ
 νη γνώμη της Επιτροπής ως προς την αμοιβαία αναγνώ Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ριση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 της συνθήκης, 3 Ιουνίου 1996
 — να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά (Υπόθεση C-187/96)
 έξοδα. (96/C 210/21 )
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 νη από την Μαρία Πατακιά, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας
 Παράβαση του άρθρου 30 της συνθήκης ΕΚ: η Επιτροπή της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 φρονεί ότι, μολονότι η καταστολή της απάτης συνιστά θεμιτό Gomez de la Cruz, επίσης μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της
 στόχο, είναι δυσανάλογη η εθνική ρύθμιση που εμποδίζει την Επιτροπής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 εμπορία, υπό τις ονομασίες που προβλέπει, προϊόντων μη Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 3 Ιουνίου
 πληρούντων τις προϋποθέσεις που καθορίζει. H Επιτροπή 1996, προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 δέχεται ότι, ελλείψει αντίστοιχης ρυθμίσεως εντός των λοιπών
 κρατών μελών, η ρήτρα αμοιβαίας αναγνωρίσεως την οποία
 απαιτεί δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα· εντούτοις, η Επιτροπή H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 την θεωρεί αναγκαία, ούτως ώστε να μην απαγορεύεται στο — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, στο μέτρο
 μέλλον η εμπορία εντός της γαλλικής επικράτειας παρασκε
 υασμάτων με βάση το φουά γκρα που έχουν νομίμως που αποκλείει με κανονιστικές ρυθμίσεις ή διοικητική
 παραχθεί και διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλου κράτους πρακτική τη λήψη υπόψη , για τη χορήγηση χρονοεπιδό
 μέλους. ματος και τη μισθολογική κατάταξη ενός εργαζομένου
 που απασχολείται σε ελληνική δημόσια υπηρεσία, της
 προηγούμενης υπηρεσίας του που πραγματοποιήθηκε σε
 δημόσια υπηρεσία


text:
άλλου κράτους μέλους της Κοινότη
 τας, εκ μόνου του λόγου ότι η προϋπηρεσία αυτή δεν
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που εκτελέσθηκε σε εθνική δημόσια υπηρεσία, παραβαίνει τις
 υποχρεώσεις που υπέχει εκ του κοινοτικού δικαίου και δη
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 19ης Μαρτίου εκ των διατάξεων των άρθρων 5 και 48 της συνθήκης ΕΚ
 1996 στην υπόθεση Stefan Demand κατά Hauptzollamt
 Trier και του άρθρου 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ . 1612/68 C),
 (Υπόθεση C-186/96)
 (96/C 210/20) — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στη δικαστική
 δαπάνη .
 Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 στις 3 Ιουνίου 1996, το Bundesfinanzhof — έβδομο τμήμα —,
 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Stefan Demand και Hau Κατά την Επιτροπή, οι ανωτέρω ρυθμίσεις, μολονότι δεν
 ptzollamt Trier, που εκκρεμεί ενώπιον του, ζητεί από το περιέχουν ρητή διάκριση στηριζόμενη στην ιθαγένεια, ωστό
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του σο εισάγουν συγκεκαλυμένη διάκριση σε βάρος των υπηκόων
 ακόλουθου ερωτήματος: άλλων κρατών μελών της Κοινότητας. H κατ' εξαίρεση
 αναγνώριση, σε ορισμένες περιπτώσεις, της προϋπηρεσίας σε
 Συμβιβάζεται με την κοινοτική έννομη τάξη, ειδικότερα με αλλοδαπή δημόσια υπηρεσία επιβεβαιώνει τη μη αναγνώρισή
 την προστασία του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, την αρχή της σε όλες τις άλλες περιπτώσεις. Εξάλλου , η σύμφωνα με το
 της ίσης μεταχείρισης και την αρχή της προστασίας της κοινοτικό δίκαιο νομολογία του Αρείου Πάγου σχετικά με το
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η κανονιστική ρύθμιση του θέμα αυτό, την οποία επικαλέστηκαν οι ελληνικές αρχές,
 άρθρου 4 παράγραφος 1 , σε συνδυασμό με το άρθρο 3 αποδεικνύει ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις είναι ασαφείς και
 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92 του δημιουργούν δικαστικές διαφορές.
 Συμβουλίου (*), διά της οποίας η αναστολή μέρους των
 χορηγηθεισών στους παραγωγούς ποσοτήτων αναφοράς, H Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι ικανές
 πραγματοποιούμενη βάσει του άρθρου 5γ παράγραφος 3 να αποτρέψουν έλληνες πολίτες να ασκήσουν το δικαίωμα
 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβου ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Κοινότητας και προσθέτει
 λίου (2) , όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) ότι μολονότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα, ελλείψει εναρμο
 αριθ. 816/92 (3), άνευ αποζημιώσεως, μετατράπηκε σε διαρκή νίσεως, να καθορίζουν τους όρους αναγνωρίσεως της προϋ
 μείωση των ποσοτήτων αναφοράς, χωρίς τουλάχιστον να πηρεσίας στο δημόσιο τομέα, ωστόσο δεν μπορούν να


text:
 12.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/22
 Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2011 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — BA&SH (ba&sh)
 (Υπόθεση T-23/11)
 2011/C 80/43
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. López Camba και J. Rivas Zurdo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: BA&SH SAS (Παρίσι, Γαλλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 7ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση R 94/2010-2,
 —
 να καταδικάσει το καθού και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «ba&sh», για προϊόντα των κλάσεων 3, 14, 18 και 25 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5679758
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: υπ’ αριθ. 2211312, καταχωρισμένο στην Ισπανία, έγχρωμο εικονιστικό σήμα «BASS10» για προϊόντα της κλάσεως 3· υπ’ αριθ. 2140717, καταχωρισμένο στην Ισπανία, έγχρωμο εικονιστικό σήμα «BASS10» για προϊόντα της κλάσεως 18· υπ’ αριθ. 2140718, καταχωρισμένο στην Ισπανία, έγχρωμο εικονιστικό σήμα «BASS10» για προϊόντα της κλάσεως 25· υπ’ αριθ. 182223832, καταχωρισμένο στην Ισπανία, έγχρωμο εικονιστικό σήμα «BASS10» για προϊόντα της κλάσεως 14
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: εξ ολοκλήρου απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη στα άρθρα 42, παράγραφος 2, και 42, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, διότι το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε εσφαλμένως ότι δεν αποδείχθηκε η ουσιαστική χρήση του σήματος για τα συγκεκριμένα αγαθά. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, διότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων λόγω της ομοιότητάς τους, τα δε οικεία προϊόντα είναι εν μέρει πανομοιότυπα και εν μέρει όμοια με τα καλυπτόμενα από τα προγενέστερα σήματα.


text:
23.1.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 20/19
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot tpeä- dqavlxäm rtm soty soäjoty oi opoiäoi jasó sa pqobkepoä-
 bake so Bundesfinanzhof le diósang sgy 24gy Repselbqiäot lema apoä sgm rtälbarg ameäqvomsai leävqi sgy epidoärexy
 1998 rsgm tpoäherg Laszlo Bakcsi jasó Finanzamt Fürsten- sgy paqotärgy acxcgäy rsoä poroä sxm eijoriserróqxm
 feldbruck ejasolltqiäxm sqiajoriäxm ocdoämsa dtäo vikiódxm diajo-
 (Tpoäherg C-415/98) riäxm dejaojsxä (24 382 218) dqavlxäm, gäsoi em rtmoäkx so
 poroä sxm sqiamsaojsxä ejasolltqiäxm ejasoäm ocdoämsa
 (1999/C 20/30) dtäo vikiódxm diajoriäxm dejaojsxä (38 182 218) dqavlxäm
 jai epipkeäom soty moäliloty soäjoty tpeqgleqiäay jasó
 Le diósang sgy 24gy Repselbqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe sgm ekkgmijgä moloheriäa apoä sgy epidoärexy rsgm emacoä-
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgä- lemg sgy paqotärgy acxcgäy, jai sotäso leävqi okorveqotäy
 sxm rsiy 20 Moelbqiäot 1998, so Bundesfinanzhof (peälpso enoukgärexy sgy oueikgäy sgy, gä eärsx soty soäjoty le
 slgäla), rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Laszlo Bakcsi jai bórg so episoäjio sgy Etqxpaøjgäy Sqópefay Epemdtäre-
 Finanzamt Fürstenfeldbruck pot ejjqeleiä emxäpioäm sot, fgseiä xm, dia sgm peqiäodo apoä sgy jasaheärexy sgy paqotärgy
 apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy acxcgäy leävqi okorveqotäy enoukgärexy sgy oueikgäy ej
 epiä sxm engäy eqxsglósxm: leäqoty sgy emacoleämgy, ókkxy
 1. Lpoqeiä eämay epiveiqglasiäay ma emsónei eäma acahoä lei- Ç epijotqijxäy, ma jasadijarseiä g emacoälemg ma jasabókei
 jsgäy vqgärexy (pot vqgrilopoieiäsai soäro cia epiveiqgla- rsgm Episqopgä so poroä pot pqojtäpsei apoä som xy ómx
 sijotäy oäro jai cia lg epiveiqglasijotäy rjopotäy), jahÂ diajamomirloä, gäsoi emmeäa ejasolltäqia sesqajoäriey eme-
 okojkgqiäam rsgm asolijgä sot peqiotriäa, amenaqsgäsxy mgämsa ojsxä vikiódey pemsajoäriey pemgämsa liäa (9 498 551)
 sot bahlotä rsom opoiäo so vqgrilopoieiä cia epiveiqglasi- dqavleäy, jai soty epiä sot jtqiäot porotä (9 257 051 dqv)
 jotäy rjopotäy; oueikoälemoty soäjoty oi opoiäoi jasó sa pqobkepoälema
 apoä sgm rtälbarg ameäqvomsai leävqi sgy epidoärexy sgy
 2. Tpoäjeisai g ejpoiägrg emoäy acahotä, so opoiäo o ejpoixäm paqotärgy acxcgäy rso poroä sxm dejaserróqxm ejasol-
 eiäve acoqórei apoä idixäsg pqoy entpgqeäsgrg rjopxäm sgy ltqiäxm enajoriäxm raqómsa sqixäm vikiódxm jai eäni
 epiveiqgärexäy sot vxqiäy ma eävei dijaiäxla ejpsxärexy sot (14 643 006) dqavlxäm, gäsoi em rtmoäkx so poroä sxm eijo-
 jasabkgheämsoy UPA epiä sxm eirqoxäm, rtäluxma le sa riserróqxm ejasolltqiäxm ejasoäm raqómsa liäay vikió-
 óqhqa 2, rgleiäo 1, jai 11 A, paqócqauoy 1, rsoiveiäo a) dxm pemsajoriäxm pemgämsa epsó (24 141 557) dqavlxäm,
 sgy odgciäay 77/388/EOJ (1), en okojkgäqot rsom uoäqo jahxäy epiärgy jai soty pqobkepoälemoty apoä sgm ekkg-
 jtäjkot eqcarixäm; mijgä moloheriäa moäliloty soäjoty, apoä sgy epidoärexy sgy
 paqotärgy acxcgäy leävqi jai sgy okorveqotäy enoukgärexy
 (1) EE eid. eäjd. 09/001, r. 49. sgy oueikgäy sgy emacoleämgy, gä eärsx soty soäjoty le bórg
 so episoäjio sgy Etqxpaøjgäy Sqópefay Epemdtärexm, dia
 sgm peqiäodo apoä sgy jasaheärexy sgy paqotärgy acxcgäy
 leävqi sgy okorveqotäy enoukgärexy sgy oueikgäy ej leäqoty
 sgy emacoleämgy,
 Acxcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó
 sgy esaiqeiäay ÛMeäa Emeqceiajgä Sevmokociäa EPEë pot Ç ma jasadijarseiä jai rsiy dtäo peqipsxäreiy g emacoälemg
 arjgähgje rsiy 20 Moelbqiäot 1998 rsgm pkgqxlgä sgy em ceämei dijarsijgäy dapómgy sgy Epi-
 sqopgäy, lesó sgy


text:
aloibgäy sxm pkgqenotriäxm sgy dijgcoä-
 (Tpoäherg C-416/98)
 qxm.
 (1999/C 20/31)
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 apoä soty Richard Wainwright, jtäqio molijoä rtälbotko, jai
 Olivier Couvert-Castera, dgloärio tpókkgko aporparleämo G emacoälemg esaiqeiäa eävei xy amsijeiälemo sg lekeäsg jai
 rsg Molijgä Tpgqeriäa sgy, epijotqotälemoty apoä siy Laqiäa jasarjetgä rtrsglósxm emakkajsijgäy emeäqceiay, jahxäy jai
 Lpqa, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, jai Jtqiajgä Japotsfiädot, sg rtllesovgä sgy esaiqiäay re diacxmirlotäy sot Dgloriäot.
 dijgcoäqo Ahgmxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Car- So 1985, g Episqopgä rtmgäwe le sgm emacoälemg esaiqeiäa rtäl-
 los Gómez de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy, barg, dtmólei sgy opoiäay g em koäcx esaiqeiäa ameäkabe, eämamsi
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 20 Moelbqiäot 1998 joimosijgäy epidosgärexy, ma pqaclasopoigärei so rveädio
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm ÛMgäroy Jeäaë, amsijeiälemo sot opoiäot gäsam g ecjasórsarg
 acxcgä jasó sgy esaiqeiäay ÛMeäa Emeqceiajgä Sevmokociäa amelocemmgäsqiay re ekkgmijgä mgäro jai g epiä diesiäa epiädeing
 EPEë. sgy keisotqciäay sot rtrsgälasoy pqosotä atsoä paqadoheiä
 rsoty vqgärsey. Rso pkaiärio sgy rtlbórexy atsgäy, g Epi-
 G emócotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: sqopgä jaseäbake rsgm emacoälemg esaiqeiäa pqojasabokgä
 täwoty 13 800 000. Xrsoäro g emacoälemg dem pqoeäbg re jaliäa
 Ç ma jasadijarseiä g emacoälemg ma jasabókei rsgm Epi- emeäqceia cia sgm tkopoiägrg sot rvediäot. Jasoäpim atsotä, g
 sqopgä so rtämoko sgy vqglasodoäsgrgy pot eireäpqane Episqopgä tpamavxäqgre sgy rtlbórexy. G emacoälemg otdeä-
 apoä sgm Joimoäsgsa, ajtäqot hexqotleämot sot diajamomi- pose epeärsqewe so eirpqavheäm xy pqojasabokgä poroäm gä
 rlotä pot apedeävhg g Episqopgä, xy episetvheämsoy le eärsx so poroä pot pqojtäpsei apoä som em sxm lesantä episet-
 apasgkó leära, gäsoi ma jasadijarseiä g emacoälemg ma vheämsa diajamomirloä.
 jasabókei so rtmokijoä poroä sgy jtqiäay oueikgäy ej deja-
 sqixäm ejasolltqiäxm ojsajoriäxm vikiódxm (13 800 000)


text:
 11.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/35
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2015 — FH κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-26/15) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Μόνιμοι υπάλληλοι - Αποδοχές - Αποζημίωση εγκαταστάσεως - Άρθρο 5, παράγραφος 2, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Τοποθέτηση σε νέο τόπο υπηρεσίας - Άρθρο 5, παράγραφος 4, τελευταία περίοδος, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Αποκλείεται η αποζημίωση εγκαταστάσεως στην περίπτωση κατά την οποία ο υπάλληλος που δικαιούται επιδόματος στέγης τοποθετείται στον τόπο όπου διαμένει η οικογένειά του - Ανάγκη εγκαταστάσεως του υπαλλήλου με την οικογένειά του στον τόπο υπηρεσίας - Χωρισμός εν τοις πράγμασι των συζύγων - Συνέπειες - Δεν εφαρμόζεται το άρθρο 5, παράγραφος 4, τελευταία περίοδος, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ))
 (2016/C 007/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: FH (εκπρόσωπος: M. Casado García-Hirschfeld, δικηγόρος)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: O. Caisou-Rousseau και N. Chemai)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος να του καταβληθεί η αποζημίωση εγκαταστάσεως, κατόπιν της μετακομίσεώς του από την Υεμένη στις Βρυξέλλες, όπου διαμένει η σύζυγός του, με την οποία έχει χωρίσει, καθώς και αίτημα να υποχρεωθεί το καθού να καταβάλει στον προσφεύγοντα την εν λόγω αποζημίωση εγκαταστάσεως προσαυξημένη με τόκους υπερημερίας.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της 15ης Απριλίου 2014 με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε την αίτηση αποζημιώσεως εγκαταστάσεως η οποία υπεβλήθη από τον FH.
 2)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποχρεούται να καταβάλει στον FH, βάσει της αποζημιώσεως εγκαταστάσεως που του οφείλεται, ποσό αντιστοιχούν σε ένα μήνα των βασικών αποδοχών του· το ποσό αυτό αυξάνεται με τόκους υπερημερίας υπολογιζόμενους με το επιτόκιο που καθόριζε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως κατά την επίμαχη χρονική περίοδο, προσαυξημένο κατά δύο μονάδες, από τις 11 Φεβρουαρίου 2014 μέχρι την ημερομηνία πραγματικής καταβολής του.
 3)
 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο FH.
 (1) EE C 127 της 20.4.2015, σ. 44.


text:
C 79/32 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.3.2000
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο να ακυρω ́σει την (γ) 'Ελλειψη αιτιολογι ́ας
 προσβαλλο ́μενη απο ́φαση για τους εξη ́ς λο ́γους:
 Η Επιτροπη ́ παρε ́βη το α ́ρθρο 253 ΕΚ αιτιολογω ́ντας
 (α) Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 4064/89 του απρο ́σφορα την απο ́φαση σε δυ ́ο κυ ́ρια σημει ́α:
 Συμβουλι ́ου, ειδικο ́τερα ́οσον αφορα ́ τη διαπι ́στωση της
 συλλογικη ́ς δεσπο ́ζουσας θε ́σεως — Η προσφευ ́γουσα προε ́βαλε σημαντικα ́ επιχειρη ́ματα και
 αποδει ́ξεις τα οποι ́α η Επιτροπη ́ αγνο ́ησε με την απο ́φαση ́
 Ει ́ναι κοινο ́ς το ́πος μεταξυ ́ της προσφευ ́γουσας και της της. Αγνοω ́ντας τα στοιχει ́α αυτα ́, η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε
 Επιτροπη ́ς ο ́τι ο κανονισμο ́ς περι ́ των συγκεντρω ́σεων επιχει- να αιτιολογη ́σει προσηκο ́ντως την απο ́φαση ́ της.
 ρη ́σεων απαγορευ ́ει τη δημιουργι ́α η ́ την ενι ́σχυση της συλλο-
 γικη ́ς δεσπο ́ζουσας θε ́σεως για συγκεκριμε ́νο αγαθο ́ η ́ γεωγρα- — Σε ορισμε ́να βασικα ́ σημει ́α της αποφα ́σεως η αιτιολογι ́α
 φικη ́ αγορα ́ εντο ́ς της Κοινο ́τητας. Το αποφασιστικο ́ κριτη ́ριο της Επιτροπη ́ς ει ́ναι λογικα ́ εσφαλμε ́νη.
 ει ́ναι κατα ́ πο ́σον, ως αποτε ́λεσμα της δημιουργι ́ας η ́ της
 ενισχυ ́σεως της δεσπο ́ζουσας θε ́σεως, παρεμποδι ́ζεται (δ) Παραβι ́αση της αρχη ́ς της ασφαλει ́ας δικαι ́ου
 σημαντικα ́ ο πραγματικο ́ς ανταγωνισμο ́ς.
 Η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε την αρχη ́ της ασφαλει ́ας δικαι ́ου
 Κατα ́ την εφαρμογη ́ του κριτηρι ́ου αυτου ́, η πρωταρχικη ́ καθο ́σον απομακρυ ́νθηκε απο ́ τη δικη ́ της προηγου ́μενη
 αρχη ́ ει ́ναι να διαπιστωθει ́, καταφευ ́γοντας σε μια προοπτικη ́ νομολογι ́α και τη νομολογι ́α του ∆ικαστηρι ́ου και του Πρωτο-
 ανα ́λυση της σχετικη ́ς αγορα ́ς, κατα ́ πο ́σον ο πραγματικο ́ς δικει ́ου, ειδικο ́τερα θεσπι ́ζοντας και εφαρμο ́ζοντας ́ενα κρι-
 ανταγωνισμο ́ς θα παρεμποδι ́ζεται αισθητα ́ απο ́ τις εμπλεκο ́με- τη ́ριο για τη συλλογικη ́ δεσπο ́ζουσα θε ́ση το οποι ́ο στηρι ́ζεται
 νες στη συγκε ́ντρωση επιχειρη ́σεις και μια η ́ περισσο ́τερες σε «κι ́νητρα» και «ορθολογικε ́ς» ενε ́ργειες, χωρι ́ς ο ́μως την
 α ́λλες επιχειρη ́σεις οι οποι ́ες απο ́ κοινου ́, ειδικο ́τερα λο ́γω ανα ́γκη σιωπηρη ́ς συμπρα ́ξεως.
 παραγο ́ντων που οδηγου ́ν στη μεταξυ ́ τους συ ́νδεση, ει ́ναι
 ικανε ́ς να υιοθετη ́σουν κοινη ́ πολιτικη ́ στην αγορα ́ και να
 ενεργου ́ν σε σημαντικο ́ βαθμο ́ ανεξα ́ρτητα απο ́ τους αντα-
 γωνιστε ́ς τους, τους πελα ́τες τους και τελικα ́ τους κατανα-
 λωτε ́ς.
 Η ικανο ́τητα θεσπι ́σεως κοινη ́ς πολιτικη ́ς συνεπα


text:
́γεται σιωπηρη ́
 συ ́μπραξη μεταξυ ́ των ενδιαφερομε ́νων επιχειρη ́σεων. Σιωπηρη ́ Προσφυγη ́ του Hans-Werner Schmidt κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 συ ́μπραξη σημαι ́νει τον υπο ́ κα ́ποια μορφη ́ συντονισμο ́ για τη των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε την 1η ∆εκεμ-
 συνταυ ́τιση, επι ́τευξη και υποστη ́ριξη μιας τε ́τοιας πολιτικη ́ς. βρι ́ου 1999
 Ο ́διος
 ι ο συντονισμο ́ς συνεπα ́γεται τον αποκαλου ́μενο μηχα-
 νισμο ́ επιβολη ́ς κυρω ́σεων προς αποτροπη ́ οποιασδη ́ποτε (Υπο ́θεση Τ-343/99)
 εκτροπη ́ς απο ́ την κοινη ́ πολιτικη ́.
 (2000/C 79/70)
 Εφαρμο ́ζονται την ανα ́λυση ́ της στην συμπεριφορα ́ των τριω ́ν
 εταιριω ́ν που φε ́ρονται ως ενεργου ́σες σε ολιγοπωλιακη ́ αγορα ́,
 η Επιτροπη ́ προε ́βη σε εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του κανονισμου ́
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 περι ́ συγκεντρω ́σεων επιχειρη ́σεων, κατα ́ τους εξη ́ς τρο ́πους:
 — ∆εν βα ́σισε την υπο ́θεση ́ της στη σιωπηρη ́ συ ́μπραξη· Ο Hans-Werner Schmidt, κα ́τοικος Konz (Ομοσπονδιακη ́
 αντικατε ́στησε αυτη ́ την ουσιω ́δη και αυστηρη ́ προϋπο ́θεση ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Georges
 με ́ενα λιγο ́τερο αυστηρο ́ κριτη ́ριο βασιζο ́μενο σε «μονο- Vandersanden και Laure Levi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο
 μερη ́» αποτελε ́σματα, συνιστα ́μενα σε ο ́,τι περιγρα ́φεται ως επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της Société de Gestion
 κι ́νητρα και ορθολογικη ́ συμπεριφορα ́ προς επι ́τευξη, στην Fiduciaire, 2-4 rue Beck, α ́σκησε την 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999
 παρου ́σα υπο ́θεση, μειω ́σεως της χωρητικο ́τητας και των ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́
 τιμω ́ν α ́νω των ανταγωνιστικω ́ν επιπε ́δων. Αυτο ́ δεν πληροι ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 το αναγκαι ́ο κριτη ́ριο το οποι ́ο επιβα ́λλει στην Επιτροπη ́
 να αποδει ́ξει περισσο ́τερα, δηλαδη ́ τον συντονισμο ́ και την Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 κοινη ́ πολιτικη ́ που αναφε ́ρθηκε πιο πα ́νω.
 — να ακυρω ́σει τη σιωπηρη ́ απο ́φαση περι ́ απορρι ́ψεως της
 — Η σιωπηρη ́ συ ́μπραξη, ο ́πως και η ενεργητικη ́ συ ́μπραξη, αιτη ́σεως του προσφευ ́γοντος, της 5ης Οκτωβρι ́ου 1998, με
 επιβα ́λλει ο ́πως η μηχανισμο ́ς επιβολη ́ς κυρω ́σεων ει ́ναι την οποι ́α αυτο ́ς επεδι ́ωκε, πρω ́το, να δεχθει ́ η Α∆Α να
 πραγματικο ́ς. Η Επιτροπη ́ εσφαλμε ́νως ισχυρι ́ζεται ο ́τι περατω ́σει την κινηθει ́σα κατ' αυτου ́ πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α,
 αυτη ́ η ουσιω ́δης προϋπο ́θεση δεν ει ́ναι αναγκαι ́α. αυτο ́ δε λαμβα ́νοντας την απο ́φαση που προβλε ́πει το α ́ρθρο
 7, τρι ́το εδα ́φιο, του παραρτη ́ματος ΙΧ του Κανονισμου ́
 (β) Προφανε ́ς


text:
σφα ́λμα εκτιμη ́σεως Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των Υπαλλη ́λων ΕΚ βα ́σει της
 αιτιολογημε ́νης γνω ́μης το Πειθαρχικου ́ Συμβουλι ́ου της
 Η Επιτροπη ́ υπε ́πεσε σε προφανε ́ς σφα ́λμα εκτιμη ́σεως των 16ης Ιουλι ́ου 1997, δευ ́τερο, τη χορη ́γηση αποζημιω ́σεως
 περιστατικω ́ν που ́εχουν σχε ́ση με την αγορα ́ και τη συμπερι- καθοριζομε ́νης ex æquo et bono, προσωρινω ́ς, σε
 φορα ́ των επιχειρη ́σεων στην αγορα ́ αυτη ́, που προκυ ́πτει απο ́ 500 000 LUF και, τε ́λος, οποιαδη ́ποτε ́ερευνα διεξαγομε ́νη
 την παρα ́λειψη συμμορφω ́σεως προς το απαιτου ́μενο νο ́μιμο απο ́ την Α∆Α εν αγνοι ́α του προσφευ ́γοντος να σταματη ́σει
 κριτη ́ριο και, επομε ́νως, υπε ́πεσε σε πλα ́νη περι ́ το δι ́καιο. αμε ́σως και οριστικω ́ς,
 ---pagebreak--- 18.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 79/33
 — τη χορη ́γηση αποζημιω ́σεως εκτιμωμε ́νης ex æquo et bono, Προσφυγη ́ της Lucı́a Recalde Langarica κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 προσωρινω ́ς, σε 600 000 LUF, των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε την 1η ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1999
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση Τ-344/99)
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (2000/C 79/71)
 Τον Ιου ́νιο του 1996, η Α∆Α κοινοποι ́ησε στον προσφευ ́γοντα την (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 απο ́φαση ́ της να κινη ́σει πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α κατ' αυτου ́, λο ́γω
 φερομε ́νων λαθροχειριω ́ν στο προ ́γραμμα μηχανογραφη ́σεως ο ́σον
 Η Lucı́a Recalde Langarica, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́-
 αφορα ́ την πληρωμη ́ των υπαλλη ́λων. Το Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο
 μενη απο ́ τους Ramón Garcı́a-Callardo και Gerard Pérez Olmo,
 εξε ́δωσε την αιτιολογημε ́νη γνω ́μη του τον Ιου ́λιο του 1997,
 δικηγο ́ρους, αντιστοι ́χως, Μαδρι ́της και Βαρκελω ́νης, των SJ
 προτει ́νοντας ως κυ ́ρωση τη γραπτη ́ ειδοποι ́ηση. Τε ́λος, στο
 Berwin & Co, Square de Meeûs, αριθ. 19, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε
 πλαι ́σιο της ακροα ́σεως που προβλε ́πει το α ́ρθρο 7, τρι ́το εδα ́φιο,
 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, την
 του παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ, η Α∆Α εξεδη ́λωσε την επιθυμι ́α
 1η ∆εκεμβρι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 της να προβει ́ σε νε ́α διεξαγωγη ́ αποδει ́ξεων. Τον Μα ́ρτιο 1998, οι
 κω ́ν Κοινοτη ́των.
 δικηγο ́ροι του προσφευ ́γοντος ενημερω ́θηκαν ο ́τι η Α∆Α ει ́χε
 αποφασι ́σει να προσφυ ́γει εκ νε ́ου στο Πειθαρχικο ́ Συμβου ́λιο. Εκ
 των υστε ́ρων αναφε ́ρθηκε στον προσφευ ́γοντα ο ́τι οι υπηρεσι ́ες της Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Γ∆ ΙΧ ερευνου ́σαν τον προσωπικο ́ του φα ́κελο.
 — να ακυρω ́σει το με ́τρο που ́ελαβε η Επιτροπη


text:
́ με ́σω του
 εγγρα ́φου της της 26ης Φεβρουαρι ́ου 1999, με ́τρο που
 Στο πλαι ́σιο αυτο ́, με την παρου ́σα προσφυγη ́, ο προσφευ ́γων συμπληρω ́θηκε, μεταγενε ́στερα, με πρα ́ξεις που κοινοποιη ́θη-
 αντιτι ́θεται κυρι ́ως στην εκ με ́ρους της Α∆Α απο ́ρριψη της καν με ́σω εγγρα ́φου της 5ης Μαι ̈́ου 1999, και του ́το στο με ́τρο
 αιτη ́σεω ́ς του για να περατωθει ́ η κινηθει ́σα κατ' αυτου ́ πειθαρχικη ́ που αναιρει ́ αναδρομικω ́ς το δικαι ́ωμα της προσφευ ́γουσας για
 διαδικασι ́α. επι ́δομα αποδημι ́ας·
 — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων.
 Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν του, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει:
 — την παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, τρι ́το εδα ́φιο, του παραρτη ́ματος Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 ΙΧ του ΚΥΚ και του καθη ́κοντος αρωγη ́ς, καθω ́ς και την
 παραβι ́αση της αρχη ́ς της χρηστη ́ς διοικη ́σεως. Ισχυρι ́ζεται
 συναφω ́ς ο ́τι, απο ́ τον Σεπτε ́μβριο του 1997, η Α∆Α γνωρι ́ζει Η προσφευ ́γουσα στην υπο ́ κρι ́ση υπο ́θεση επικρι ́νει την εκ με ́ρους
 ο ́τι δεν επιθυμει ́ να προσθε ́σει τι ́ποτε στις δηλω ́σεις του στις της Α∆Α α ́ρνηση να αναγνωρι ́σει το δικαι ́ωμα ́ της για επι ́δομα
 οποι ́ες προε ́βη στο πλαι ́σιο της ́ερευνας του οικει ́ου φακε ́λου. αποδημι ́ας υ ́στερα απο ́ την ημερομηνι ́α αναλη ́ψεως υπηρεσι ́ας
 Επιπλε ́ον, η Α∆Α μπορει ́ μεν να μην υποχρεου ́ται στην τη ́ρηση στην Επιτροπη ́. Σχετικω ́ς υπενθυμι ́ζει ο ́τι η εν λο ́γω αρνητικη ́
 αυστηρω ́ν η ́ ανατρεπτικω ́ν προθεσμιω ́ν για την ́εκδοση της απο ́φαση ελη ́φθη αναδρομικω ́ς αφου ́ η ́δια ι η καθη ́ς διοι ́κηση της
 αποφα ́σεως που προβλε ́πει το α ́ρθρο 7, τρι ́το εδα ́φιο, του ει ́χε αναγνωρι ́σει προσωρινω ́ς, στα με ́σα του 1996, δικαι ́ωμα για
 παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ, πλην ο ́μως μι ́α τε ́τοια απο ́φαση το εν λο ́γω επι ́δομα. 'Υστερα απο ́ αυτη ́ την προσωρινη ́ αναγνω ́ριση,
 πρε ́πει να εκδι ́δεται εντο ́ς ευ ́λογης προθεσμι ́ας. η προσφευ ́γουσα δεν ́ελαβε καμια ́ ειδοποι ́ηση σχετικα ́ με οποιαδη ́-
 ποτε αναθεω ́ρηση της θε ́σεως της Επιτροπη ́ς ως προς το επι ́δομα ́
 της, μαζι ́ με το γεγονο ́ς ο ́τι συνε ́χισε να λαμβα ́νει το εν λο ́γω
 — την προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, την παρα ́βαση του επι ́δομα την οδη ́γησε στο συμπε ́ρασμα ο ́τι η θε ́ση της Επιτροπη ́ς
 α ́ρθρου 87 του ΚΥΚ και των α ́ρθρων 1, 7 και 11 του ́εναντι αυτη ́ς ει ́χε καταστει ́ οριστικη ́.
 παραρτη ́ματος ΙΧ του ΚΥΚ. Μεταξυ ́


text:
α ́λλων, υποστηρι ́ζει
 συναφω ́ς ο ́τι η πειθαρχικη ́ διαδικασι ́α, ο ́πως ρυθμι ́ζεται απο ́
 τον ΚΥΚ, δεν επιτρε ́πει στην Α∆Α, στο πλαι ́σιο της ́διας ι Η προσφευ ́γουσα αρνει ́ται κατηγορηματικω ́ς το ο ́τι εργα ́στηκε η ́
 διαδικασι ́ας, μετα ́ την αιτιολογημε ́νη γνω ́μη του Πειθαρχικου ́ α ́σκησε οποιαδη ́ποτε επαγγελματικη ́ δραστηριο ́τητα στο Βε ́λγιο
 Συμβουλι ́ου, να διεξα ́γει νε ́ες αποδει ́ξεις. Εξα ́λλου, η προβλε- επι ́ πε ́ντε ́ετη πριν απο ́ τους ́εξι μη ́νες που προηγη ́θηκαν της
 πομε ́νη απο ́ το α ́ρθρο 7, τρι ́το εδα ́φιο, του παραρτη ́ματος ΙΧ εισο ́δου της στην υπηρεσι ́α των Κοινοτη ́των. Προς στη ́ριξη των
 του ΚΥΚ ακρο ́αση δεν μπορει ́ να χρησιμοποιει ́ται απο ́ την Α∆Α αιτημα ́των της, η προσφευ ́γουσα προβα ́λλει:
 για σκοπου ́ς διεξαγωγη ́ς αποδει ́ξεων. Ομοι ́ως, το Πειθαρχικο ́
 Συμβου ́λιο με τη γνω ́μη του της 25ης Νοεμβρι ́ου 1999 — προσβολη ́ του θεμελιω ́δους δικαιω ́ματος α ́μυνας που προκυ ́-
 αποφα ́νθηκε σαφω ́ς ως προς τη μη υ ́παρξη νε ́ων πραγματικω ́ν πτει απο ́ την υποχρε ́ωση αιτιολογι ́ας των κοινοτικω ́ν διοικη-
 περιστατικω ́ν που να μπορου ́ν ενδεχομε ́νως να οδηγη ́σουν σε τικω ́ν πρα ́ξεων·
 νε ́α προσφυγη ́ ενω ́πιον του εν λο ́γω συμβουλι ́ου.
 — παραβι ́αση της αρχη ́ς της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης·
 — παρα ́νομη εφαρμογη ́, με αναδρομικη ́ ισχυ ́, της προσβαλλο-
 με ́νης αποφα ́σεως·


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/12
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 30ής Μαΐου 2006 — (αίτηση του Cour de cassation για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Βέλγιο) — ποινική διαδικασία κατά Sébastien Victor Leroy
 (Υπόθεση C-435/04) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Χρηματοδοτική μίσθωση αυτοκινήτων - Απαγόρευση χρησιμοποίησης εντός κράτους μέλους ενός οχήματος που ανήκει σε εταιρία χρηματοδοτικής μίσθωσης εγκατεστημένη εντός άλλου κράτους μέλους και το οποίο είναι ταξινομημένο εντός του κράτους αυτού - Μόνιμη χρήση στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους)
 (2006/C 178/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
 Sébastien Victor Leroy
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de Cassation του Βελγίου — Ερμηνεία των άρθρων 49 έως 55 της Συνθήκης ΕΚ σε σχέση με εθνική κανονιστική ρύθμιση που απαγορεύει, με την απειλή επιβολής ποινικών κυρώσεων, στους κατοικούντες και εργαζόμενους εντός της εθνικής επικράτειας να χρησιμοποιούν αυτοκίνητο ή κυριότητα του οποίου ανήκει σε εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος και το οποίο έχει καταχωριστεί σ' αυτό το κράτος
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 Τα άρθρα 49 ΕΚ έως 55 ΕΚ δεν απαγορεύουν εθνική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η οποία απαγορεύει σε πρόσωπο που κατοικεί και εργάζεται εντός του κράτους αυτού να χρησιμοποιεί, στο έδαφος του εν λόγω κράτους, το όχημα το οποίο μίσθωσε από εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως εγκατεστημένης εντός άλλου κράτους μέλους, όταν το όχημα αυτό δεν έχει ταξινομηθεί εντός του πρώτου κράτους και προορίζεται να χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο μόνιμο κυρίως εντός του κράτους αυτού ή χρησιμοποιείται πράγματι κατ' αυτόν τον τρόπο.
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004


text:
 29.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Bucureşti (Ρουμανία) στις 25 Μαΐου 2016 — Colegiul Medicilor Veterinari din România κατά Autoritatea Națională Sanitară Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor
 (Υπόθεση C-297/16)
 (2016/C 314/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Bucureşti
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Colegiul Medicilor Veterinari din România
 Καθής: Autoritatea Națională Sanitară Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor
 Παρεμβαίνουσα: Asociaţia Naţională a Distribuitorilor de Produse de Uz Veterinar din România
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει την αποκλειστική λιανική πώληση και χρήση από κτηνιάτρους βιολογικών προϊόντων κτηνιατρικής χρήσεως, κτηνιατρικών παρασιτοκτόνων για ειδικές χρήσεις και κτηνιατρικών φαρμάκων;
 2)
 Στην περίπτωση που η εν λόγω αποκλειστικότητα είναι σύμφωνη με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιβαίνει στο δίκαιο αυτό το να αφορά η εν λόγω αποκλειστικότητα και τις δομές μέσω των οποίων πραγματοποιείται η οικεία πώληση, υπό την έννοια ότι οι εν λόγω δομές πρέπει να ανήκουν κυρίως ή αποκλειστικώς σε έναν ή περισσότερους κτηνιάτρους;


text:
 15.12.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 448/34
 Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2014 — Tri Ocean Energy κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-719/14)
 (2014/C 448/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tri Ocean Energy (Κάιρο, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: P. Saini, QC, B. Kennelly, Barrister, και N. Sheikh, Solicitor)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2014/678/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1013/2014 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον έχουν εφαρμογή στην περίπτωση της προσφεύγουσας, και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο δεν τήρησε τα κριτήρια καταχωρίσεως στον κατάλογο, συγκεκριμένα δε ότι το οικείο πρόσωπο πρέπει να «φέρει ευθύνη για τη βίαιη καταστολή του άμαχου πληθυσμού στη Συρία» ή να πρόκειται για πρόσωπο το οποίο «επωφελείται του καθεστώτος ή το υποστηρίζει» ή, τέλος, να πρόκειται για πρόσωπο που συνδέεται με το καθεστώς αυτό. Το Συμβούλιο δεν απέδειξε το βάσιμο των λόγων για τους οποίους έκρινε ότι το οικείο πρόσωπο έπρεπε να περιληφθεί στον κατάλογο.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο παραβίασε τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας της προσφεύγουσας. Σε καμία περίπτωση δεν παρασχέθηκαν στην προσφεύγουσα «σοβαρές και αξιόπιστες αποδείξεις» ή «ακριβή και συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία και πληροφορίες» προς στήριξη επιχειρημάτων δικαιολογούντων την εφαρμογή περιοριστικών μέτρων σε βάρος της, όπως επιτάσσει η νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή του να περιλάβει την προσφεύγουσα στον κατάλογο.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε κατάφωρη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας στην ιδιοκτησία και στη φήμη. Τα περιοριστικά μέτρα επιβλήθηκαν χωρίς τις προσήκουσες εγγυήσεις που θα καθιστούσαν δυνατό στην προσφεύγουσα να εκθέσει λυσιτελώς τις απόψεις της ενώπιον του Συμβουλίου. Το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η ουσιώδης προσβολή των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας είχε αναλογικό χαρακτήρα. Η προσβολή που υπέστη η προσφεύγουσα υπερβαίνει τον όποιο οικονομικό αντίκτυπο και είχε ως συνέπεια και την προσβολή της φήμης της προσφεύγουσας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Αντιθέτως προς τον μοναδικό λόγο βάσει του οποίου περιελήφθη η προσφεύγουσα στον κατάλογο, δεν υφίσταται καμία πληροφορία και κανένα αποδεικτικό στοιχείο περί του ότι η προσφεύγουσα παρέσχε πράγματι «στήριξη στο καθεστώς της Συρίας» και ότι επωφελήθηκε του καθεστώτος αυτού. Επιπλέον, το Συμβούλιο προσδιόρισε πεπλανημένα την προσφεύγουσα ως «Tri Ocean Trading άλλως Tri-Ocean Energy», υπονοώντας ότι τα δύο νομικά πρόσωπα είναι τελικά ένα. Η προσφεύγουσα, όμως, αποτελεί διαφορετική εταιρία, η οποία δεν συνδέεται με την Tri Ocean Trading.


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/38
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Μαρτίου 2007 — France Télécom κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-339/04) (1)
 («Ανταγωνισμός - Απόφαση διατάσσουσα τη διενέργεια ελέγχου - Αγαστή συνεργασία με τα εθνικά δικαστήρια - Αγαστή συνεργασία με τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού - Άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη συνεργασία στο πλαίσιο του δικτύου των αρχών ανταγωνισμού - Αιτιολογία - Αναλογικότητα»)
 (2007/C 95/76)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: France Télécom SA, πρώην Wanadoo SA (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: H. Calvet και M.-C. Rameau, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier και O. Beynet)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Ακύρωση της αποφάσεως C (2004) 1929 της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση COMP/C-1/38.916, με την οποία η Επιτροπή υποχρέωσε τη France Télécom SA και όλες τις αμέσως ή εμμέσως ελεγχόμενες από αυτήν επιχειρήσεις, περιλαμβανομένης της Wanadoo SA και όλων των επιχειρήσεων που αυτή ελέγχει αμέσως ή εμμέσως, να υποβληθούν σε έλεγχο, δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 [ΕΚ] και 82 [ΕΚ] (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 262 της 23.10.2004.


text:
 24.11.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 366/33
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Οκτωβρίου 2012 — Bial-Portela κατά ΓΕΕΑ — Isdin (ZEBEXIR)
 (Υπόθεση T-366/11) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος ZEBEXIR - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα ZEBINIX - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 366/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Bial-Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: B. Braga da Cruz και J. M. Conceição Pimenta, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Isdin, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: P. López Ronda, G. Macias Bonilla, G. Marín Raigal και H. L. Curtis-Oliver, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1212/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Bial-Portela & Ca, SA και Isdin, SA.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 6ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1212/2009-1).
 2)
 Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Bial Portela & Ca, SA.
 3)
 Η Isdin, SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 269 της 10.9.2011.


text:
 11.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 143/28
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesgericht für ZRS με διάταξη της 8ης Απριλίου 2005 στην υπόθεση KVZ retec GmbH κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (Ομοσπονδιακού Υπουργού Γεωργίας και Δασικής Οικονομίας, Περιβάλλοντος και Διαχειρίσεως Υδάτινων Πόρων)
 (Υπόθεση C-176/05)
 (2005/C 143/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Με διάταξη της 8ης Απριλίου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 20 Απριλίου 2005, το Landesgericht für ZRS, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ KVZ retec GmbH και Δημοκρατίας της Αυστρίας (Ομοσπονδιακού Υπουργού Γεωργίας και Δασικής Οικονομίας, Περιβάλλοντος και Διαχειρίσεως Υδάτινων Πόρων) που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1.
 Υπόκειται η μεταφορά (διαμετακόμιση και/ή επιστροφή) ζωικών αλεύρων, είτε είναι απαλλαγμένα από ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά είτε όχι, ως μεταφορά αποβλήτων στην υποχρέωση κοινοποιήσεως κατά τον κανονισμό περί αποβλήτων;
 επικουρικώς:
 2.
 Εξαιρείται η μεταφορά ζωικών αλεύρων, είτε είναι απαλλαγμένα από ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά είτε όχι, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού περί αποβλήτων, από την εφαρμογή του κανονισμού περί αποβλήτων;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα υπ' αριθ. 2.:
 3.
 Είναι η μεταφορά (διαμετακόμιση και/ή επιστροφή) ζωικών αλεύρων
 α)
 τα οποία είναι απαλλαγμένα από ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά ή
 β)
 τα οποία περιέχουν ιδιαιτέρως επικίνδυνα υλικά (που έχουν καταταγεί ως υλικά στην «κατηγορία 1» του ευρωπαϊκού κανονισμού περί ζωικών υποπροϊόντων [κανονισμός (EΚ) 1774/2002]),
 επειδή πρόκειται για απόβλητο υπό την έννοια του κανονισμού περί αποβλήτων, η οποία πραγματοποιείται χωρίς κοινοποίηση και συναίνεση των οικείων αρχών, παράνομη κατά το άρθρο 26, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού περί αποβλήτων;


text:
C 327/20 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 24.10.98
 Palacio GonzaÂlez, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy jasgäcceike sgm paqajqósgrg apoä oqirleämoty dgloärioty
 16 Repselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: savtdqolijotäy uoqeiäy, bórei sot óqhqot 25 sgy rtlbórexy
 sgy Pacjoärliay Savtdqolijgäy Emxärexy, savtdqoleiäot pot
 aposeäkere so amsijeiälemo amasavtdqolgärexy, so Pqxsodi-
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä ajtqxärexy xy abórilg. jeiäo (sqiäso pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty
 B. Vesterdorf, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki jai
 2. G pqoruetäcotra ueäqei sa dijó sgy eänoda jahxäy jai sa J. D. Cooke, dijarseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre, rsiy
 eänoda sgy Episqopgäy jai sgy La Poste. 16 Repselbqiäot 1998, apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 3. So Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai 1. Rtmejdijófei siy tpoähereiy S-133/95 jai S-204/95 pqoy
 Boäqeiay Iqkamdiäay jai so Post Office ueäqotm sa dijó eäjdorg joimgäy apouórexy.
 soty eänoda.
 (1) EE C 189 sgy 22.7.1995. 2. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy 6gy Apqikiäot 1995, jahoärom
 atsgä auoqó sg utrijgä amasavtdqoälgrg stäpot ABA
 elpoqijotä vaqajsgäqa.
 3. Apoqqiäpsei siy pqorutceäy jasó sa koipó.
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 16gy Repselbqiäot 1998 4. G Episqopgä ueäqei sa eänoda sgy pqoruetäcotray rsgm
 tpoäherg S-133/95.
 rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-133/95 jai T-204/95,
 International Express Carriers Conference (IECC) jasó
 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 5. G pqoruetäcotra ueäqei sa eänoda sgy Episqopgäy rsgm
 (Amsacxmirloäy Ç Amasavtdqoälgrg Ç Pqorutcgä ajtqxä- tpoäherg S-204/95.
 rexy Ç Leqijgä apoäqqiwg jasaccekiäay)
 (98/C 327/34)
 6. Oi paqelbaiä momsey ueäqotm sa eänodó soty rsiy tpoheäreiy
 S-133/95 jai S-204/95.
 (Ckxärra diadijariäay: g acckijgä)
 (1) EE C 229 sgy 2.9.1995 jai EE C 351 sgy 30.12.1995.
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95,
 International Express Carriers Conference (IECC), le eädqa
 sg Cemetäg (Ekbesiäa), ejpqorxpotälemg apoä som E Â ric Morgan
 de Rivery, dijgcoäqo Paqiriotä, jai som Jacques Derenne,
 dijgcoäqo Bqtnekkxäm jai Paqiriotä, le soäpo epidoärexm rso
 Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Alex Schmitt, 62,
 avenue Guillaume, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi- APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Francisco Enrique GonzaÂlez
 Díaz jai Rosemary Caudwell, rsg rtmeäveia, Rosemary Caud- sgy 15gy Repselbqiäot 1998
 well, Fabiola Mascardi jai Nicholas Forwood), tporsgqifoä- rsgm tpoäherg T-3/96, Roland Haas j.kp. jasó Episqopgäy
 lemgy, rsiy tpoheäreiy S-133/95 jai S-204/95, apoä so Gmxleämo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay
 (ejpqoärxpoi: Stephanie Ridley, jai jasó sgm pqouoqijgä dia- (Tpókkgkoi Ç Pororsoä sxm lesaueqoleämxm apodovxäm Ç
 dijariäa, Nicholas Green), sgm Deutsche Post AG, ejpqo- Dioqhxsijoäy rtmsekersgäy Ç Akkacgä pqxsetäotray Ç
 rxpotälemg apoä som Dirk Schroeder, dijgcoäqo Jokxmiäay, le Amadqolijoäsgsa)
 soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä cqaueiäo
 sxm Loesch jai Wolter, 11, rue Goethe, jai so Post Office, (98/C 327/35)
 ejpqorxpotälemo apoä som Ulick Bourke, solicitor of the
 Supreme Court of England and Wales, jahxäy jai, jasó sgm
 pqouoqijgä diadijariäa, apoä som Stuart Isaacs jai sg Sarah (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Moore, barristers, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so
 dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Loesch jai Wolter, 11, rue Goethe,
 jai, rsgm tpoäherg S-133/95, apoä sg La Poste, ejpqorx- Rsgm tpoäherg S-3/96, Roland Haas, Hans-Werner Schmidt,
 potälemg apoä soty HerveÂ Lehman jai Sylvain Rieuneau, Siegfried Schweikle,


text:
Albert Veith jai Horst Wohlfeil, tpók-
 dijgcoäqoty Paqiriotä, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco kgkoi sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoi
 so dijgcoqijoä cqaueiäo sot Aloyse May, 31, Grand-rue, le Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotälemoi apoä soty Georges Van-
 amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sxm apouórexm sgy Episqopgäy sgy dersanden jai Laure Levi, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo
 6gy Apqikiäot jai sgy 14 Atcotärsot 1995, le siy opoiäey g epidoärexm rso Kotnelbotäqco sg fiduciaire Myson SARL, 30,
 Episqopgä apeäqqiwe oqirsijó so slgäla sgy jasaccekiäay pot rue de Cessange, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 tpeäbake g pqoruetäcotra rsiy 13 Iotkiäot 1988 le sgm opoiäa mosgäsxm (ejpqoärxpoy: Gianluigi Valsesia), tporsgqifoleämgy
 ---pagebreak--- 24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/21
 apoä so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko,
 aqvijxäy Yves Cretien, Antonio Lucidi jai Diego Canga Pqoäedqo, C. W. Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäy, cqalla-
 Fano, jasoäpim loämom oi Lucidi jai Canga Fano), le amsijeiä- seäay: H. Jung, eneädxre, rsiy 15 Repselbqiäot 1998, apoäuarg
 lemo, auemoäy, aiäsgla ma tpovqexheiä g Episqopgä ma jasabó- le so ajoäkotho diasajsijoä:
 kei sa epipkeäom poró pot pqojtäpsotm auotä kguheiä tpoäwg o
 dioqhxsijoäy rtmsekersgäy cia sg Ceqlamiäa, tpokocifoälemoy
 rso epiäpedo sot Beqokiämot cia sgm peqiäodo apoä 1g Ojsx- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 bqiäot 1990 leävqi 31 Dejelbqiäot 1994, oärom auoqó so leäqoy
 sxm apodovxäm pot lesaueäqhgjam re ceqlamijó lóqja, le
 soäjoty tpeqgleqiäay le episoäjio 10 % jasÂ eäsoy jai, aueseä- 2. èjarsoy sxm diadiäjxm, jahxäy jai so Rtlbotäkio, ueäqei
 qot, jahoärom eiämai amacjaiäo, ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy sa dijarsijó sot eänoda.
 Episqopgäy sgy 9gy Laqsiäot 1995 peqiä apoqqiäwexy sxm ai-
 sgärexm sxm pqoruetcoämsxm cia sgm jasabokgä sxm em koäcx
 epipkeäom porxäm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo (1) EE C 133 sgy 4.5.1996.
 apoä soty B. Vesterdorf, pqoäedqo, jai C. B. BrieÈt jai A.
 Potocki, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 15 Re-
 pselbqiäot 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqrutcgä.
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 17gy Repselbqiäot 1998
 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. rsgm tpoäherg T-50/96, Primex Produkte Import-Export
 GmbH & Co. KG jai koipoiä jasó Episqopgäy sxm Etqx-
 (1) EE C 64 sgy 2.3.1996. paøjxäm Joimosgäsxm (1)
 [Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Eiracxcgä boeiäot jqeäasoy ejke-
 jsgäy poioäsgsay (Ûbodimoä Hiltonë) Ç Jamomirloäy (EOJ)
 aqih. 1430/79 Ç Òqhqo 13 Ç Apoäuarg sgy Episqopgäy peqiä
 aqmgärexy diacqaugäy eiracxcijxäm darlxäm Ç Dijaixälasa
 óltmay Ç Pqoädgko ruókla ejsilgärexy]
 (98/C 327/37)
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 15gy Repselbqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 rsgm tpoäherg T-23/96, Elsa De Persio jasó Episqopgäy sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 Rsgm tpoäherg S-50/96, Primex Produkte GmbH Import-
 (Tpókkgkoy Ç Epamasopoheäsgrg Ç Aiäsgrg lesabórexy Export GmbH & Co. KG, le eädqa so Homburg (Ceqlamiäa),
 apoä som jkódo LA rsgm jasgcoqiäa A Ç ÛAporsecamo- Gebr. Kruse GmbH, le eädqa so Albotäqco (Ceqlamiäa), Inter-
 poiägrgë) porc Im- und Export GmbH, le eädqa so Albotäqco, ej-
 (98/C 327/36) pqorxpotälemey apoä som dijgcoäqo Georg M. Berrisch, sxm
 Dijgcoqijxäm Rtkkoäcxm Albotäqcot jai Bqtnekkxäm, le
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Guy Harles,
 8-10, rue Mathias Hardt, tporsgqifoälemey apoä so Gmxleämo


text:
(Ckxärra diadijariäay: g isakijgä) Barikeiäo sgy Lecókgy Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay
 (ejpqoärxpoi: aqvijxäy lem g SteÂphanie Ridley, rsg rtmeäveia
 de o John E. Collins jai o David Anderson), jasó Episqopgäy
 Rsgm tpoäherg S-23/96, Elsa De Persio, tpókkgkoy sgy Epi- sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Götz zur Hau-
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Bqtnekkxäm, sen), le amsijeiälemo aiäsgla ajtqxärexy sgy apouórexy sgy
 ejpqorxpotälemg apoä soty Giovanni Petroni jai Franco Episqopgäy, sgy 26gy Iamotaqiäot 1996, eäccqauo J(96) 180
 Giampietro, dijgcoäqoty Qxälgy jahxäy jai sg Veronique Lau- sekijoä, apodeäjsgy sgy opoiäay gäsam g Olorpomdiajgä Dglo-
 rent, dijgcoäqo Bqtnekkxäm, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco jqasiäa sgy Ceqlamiäay jai g opoiäa auoqotäre aiäsgrg dia-
 som dijgcoäqo Gilles Bouneau, 15, avenue du Bois, jasó Epi- cqaugäy eiracxcijxäm darlxäm, so Pqxsodijeiäo (pqxäso
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoy: Gian- slgäla), rtcjeiälemo apoä soty B. Vesterdorf, Pqoäedqo, R. M.
 luigi Valsesia), tporsgqifoleämgy apoä so Rtlbotäkio sgy Moura Ramos jai P. Mengozzi, dijarseäy, cqallaseäay: A.
 Etqxpaøjgäy Emxärexy (ejpqoärxpoi: Diego Canga Fano jai Mair, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 17 Repselbqiäot
 Paolo Cossu), le amsijeiälemo, auemoäy, ma ajtqxheiä g 1998 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 apoäuarg sgy Episqopgäy le sgm opoiäa apoqqiäuhgje g aiäsgrg
 jasasónexäy sgy rsgm jasgcoqiäa A, aueseäqot, ma ajtqxheiä
 g apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 22ay Dejelbqiäot 1995 peqiä 1. Ajtqxämei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy, sgy 26gy Iamota-
 epamasopohesgärexäy sgy rsgm lesauqarsijgä tpgqeriäa sot em qiäot 1996, g opoiäa eävei xy apodeäjsg sgm Olorpomdiajgä
 koäcx oqcómot, jai, seäkoy, ma tpovqexheiä so em koäcx joimo- Dglojqasiäa sgy Ceqlamiäay jai auoqó aiä sgla diacqaugäy
 sijoä oäqcamo ma sgy jasabókei apofgliäxrg, so Pqxsodijeiäo eiracxcijxäm darlxäm.


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/2
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte Suprema di cassazione (Ιταλία) στις 21 Φεβρουαρίου 2014 — Agenzia delle Entrate κατά Aquapur Multiservizi SpA
 (Υπόθεση C-307/14)
 (2016/C 027/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte Suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Agenzia delle Entrate
 Αναιρεσίβλητη: Aquapur Multiservizi SpA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Με διάταξη της 18ης Νοεμβρίου 2015 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


text:
 19.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/2
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2010 — Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-73/10 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Απόφαση της Επιτροπής περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία - Εκπροθέσμως ασκηθείσα προσφυγή - Λόγοι δυνάμενοι να δικαιολογήσουν παρέκκλιση από την προθεσμία ασκήσεως της προσφυγής - Δικαίωμα ένδικης προστασίας - Αρχές της νομιμότητας και της αναλογικότητας - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)
 2011/C 89/03
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: A. Rinne, Rechtsanwalt, S. Kon και C. Humpe, Solicitors, C. Vajda QC)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Kellerbauer και A. Biolan)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου (όγδοο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2009 επί της υποθέσεως T-2/09, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτη προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 5955 τελικό της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/39.188 — Μπανάνες), η οποία αφορούσε σύμπραξη επιχειρήσεων εντός τμήματος της ευρωπαϊκής αγοράς μπανάνας, ή, επικουρικώς, την εξαφάνιση ή τη μείωση του επιβληθέντος στην τότε προσφεύγουσα προστίμου — Προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής — Εκπρόθεσμη άσκηση προσφυγής
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 80 της 27.3.2010.


text:
 23.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιουλίου 2014 η Compagnie des bateaux mouches SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 21 Μαΐου 2014 στην υπόθεση T-553/12, Compagnie des bateaux mouches SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 (Υπόθεση C-368/14 P)
 (2015/C 065/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Compagnie des bateaux mouches SA (εκπρόσωπος: E. Piwnica, avocat)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Με διάταξη της 11ης Δεκεμβρίου 2014 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την Compagnie des bateaux mouches SA στα δικαστικά έξοδα.