text:
 5.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 133/27
 Προσφυγή της 2 Μαρτίου 2012 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-105/12)
 2012/C 133/54
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Κ. Σαμώνη και Ν. Δαφνίου)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κάνει δεκτή την προσφυγή ακυρώσεως,
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής, και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή της δικαστικής δαπάνης.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Ελληνική Δημοκρατία με τη προσφυγή της ζητεί την ακύρωση (κατά το άρθρο 263 ΣΛΕΕ) της απόφασης της Επιτροπής 1472708 της 3ης Ιανουαρίου 2012«σχετικά με τη συνέχιση της καταβολής από την Ελληνική Δημοκρατία της ημερήσιας χρηματικής ποινής των 31 536 ευρώ, ανά ημέρα καθυστέρησης στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση προς την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση C-65/05», στο μέτρο που ζητείται η καταβολή τής εν λόγω χρηματικής ποινής από τις 22 Αυγούστου 2011 και εντεύθεν. Σύμφωνα με την ανωτέρω προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία φαίνεται, κατά την Επιτροπή, να μην εκτέλεσε τα αναγκαία μέτρα προς συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου ΕΕ στην υπόθεση C-65/05 και σε συνέχεια της δεύτερης απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση C-109/08, η Ελληνική Δημοκρατία καλείται, να καταβάλει το ποσό των 4 825 008 ευρώ ως χρηματική ποινή για το χρονικό διάστημα από τις 1ης Ιουλίου 2011 έως και 30 Νοεμβρίου 2011.
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
 1)
 Πρώτον, την εσφαλμένη εκτίμηση από την πλευρά της Επιτροπής, σχετικά με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων από την Ελληνική Δημοκρατία, προς συμμόρφωση προς την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής 'Ένωσης
 Η Ελληνική Δημοκρατία θεωρεί ότι η καθής έκανε εσφαλμένη εκτίμηση και ερμηνεία των μέτρων που έλαβε η Ελληνική Δημοκρατία, προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα προς εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου με την υιοθέτηση του νόμου 4002/2011, δια του οποίου καταργούνται τα επίδικα άρθρα του νόμου 3037/2002, κατ’επιταγήν της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-65/05.
 2)
 Δεύτερον, την υπέρβαση εξουσίας από την πλευρά της Επιτροπής
 Η Ελληνική Δημοκρατία θεωρεί ότι η Επιτροπή υπερέβη τα όρια της εντολής της ως θεματοφύλακα της Συνθήκης, διότι δεν αρκέστηκε στην πρόδηλη ή μη εκτέλεση των μέτρων συμμόρφωσης, ως όφειλε. Επιπλέον, υπερέβη και τα όρια των αποφάσεων του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία συμμορφώθηκε πλήρως προς αυτές.
 3)
 Τρίτον, την έλλειψη αιτιολογίας εκ μέρους της Επιτροπής
 Η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη από την Ελληνική Δημοκρατία απόφασή της δεν αιτιολόγησε και δεν παρέθεσε ρητώς τους λόγους, για τους οποίους ζήτησε τη συνέχιση της καταβολής της χρηματικής ποινής για το, πέραν της υιοθέτησης του νόμου 4002/2011, χρονικό διάστημα, δηλαδή από τις 22 Αυγούστου 2011 και μέχρι 30 Νοεμβρίου 2011.
 Η Ελληνική Δημοκρατία αμφισβητεί το επιπλέον αυτό ποσό, καθόσον θεωρεί ότι, με τη δημοσίευση του εν λόγω νόμου επήλθε πλήρης συμμόρφωση αυτής προς τις αποφάσεις του Δικαστηρίου ΕΕ.
 4)
 Τέταρτον, την εσφαλμένη χρήση νομικής


text:
6. 7 . 96 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Aριθ . C 197/13
 Αίτηοη για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που υπόκεινται σε υποχρεωτικές εισφορές, μολονότι, ακριβώς
 υπέβαλε to High Court of Justice, Queen's Bench Division, jie λόγω του τόπου κατοικίας τους, το δικαίωμα τους για
 {hâtas»] της 3ης Maiov 1996, στην υπόθεση The Queen κατά παροχές δεν υφίσταται ή αδρανεί;
 Minister of Agriculture, Fisheries and Food and The Commis
 sioners for Customs & Excise, ex parte: The National Farmers'
 Union, David Burnett and Sons Limited, R.S. and E. Wright
 Limited, Anglo Beef Processors Limited, United Kingdom Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 Genetics, Wyjac Calves Limited, International Traders Ferry υπέβαλε το Bundesfinanzhof, με διάταξη της 19ης Μαρτίου
 Limited, MFP International Limited, Interstate Truck Rental 1996, στην υπόθεση Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt
 Limited και Vian Exports Limited, παρεμβαίνοντες: Anglo κατά Hauptzollamt Mannheim
 Dutch Meat Exports Limited, Beck Food Group Limited, First (Υπόθεση C-161/96)
 City Trading Limited, Weddel Swift Limited, Carrex August
 Limited, Meatal Supplies (Wholesale Meats) Limited, Meat (96/C 197/25 )
 Marketing Services (UK) Limited, NWL (Ireland) Limited, Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Hibernia Foods pic, D.T. Duggins Limited, Swallow Foods Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 International Limited x.ai The British Association of Sheep στις 13 Μαΐου 1996, το Bundesfinanzhof —έβδομο τμήμα—
 Exporters στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Südzucker AG Mannheim/
 (Υπόθεση C-157/96) Ochsenfurt κατά Hauptzollamt Mannheim που εκκρεμεί
 (96/C 197/23 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 στικής αποφάσεως επί του ακόλουθου ερωτήματος:
 Με διάταξη της 3ης Μαίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Είναι έγκυρος o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ . 2670/81 της Επι
 στις 8 Μαΐου 1996, το High Court of Justice , Queen's Bench τροπής, της 14ης Σεπτεμβρίου 1981 , περί θεσπίσεως των
 Division, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ The Queen κατά λεπτομερειών εφαρμογής για την εκτός ποσοστώσεως παρα
 Minister of Agriculture , Fisheries and Food and The Commis γωγή στον τομέα της ζάχαρης ( ] ), σε συνδυασμό με τον
 sioners for Customs & Excise , ex parte : The National Farmers' κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 3183/80 της Επιτροπής, της 3ης
 Union κ.λπ., παρεμβαίνοντες: Anglo Dutch Meat Exports Δεκεμβρίου 1980, περί κοινών τρόπων εφαρμογής του καθε
 Limited κ.λπ ., που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το στώτος πιστοποιητικών εισαγωγής,'εξαγωγής και προκαθο
 Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του ρισμού για τα γεωργικά προϊόντα (2), καθ ' όσον, ως προκύ
 ακόλουθου ερωτήματος: πτει από τον εν λόγω κανονισμό, η ζάχαρη θεωρείται ως
 διατεθείσα στην εσωτερική αγορά —γεγονός που αποτελεί τη
 Είναι το άρθρο 1 της αποφάσεως 96/239/ΕΚ της Επιτροπής, βάση για την επιβολή εισφοράς στην παραγωγή ζάχαρης—
 της 27ης Μαρτίου 1996, σχετικά με ορισμένα επείγοντα μέτρα αν έχει όντως εξαχθεί, χωρίς όμως τήρηση των τελωνειακών
 προστασίας από τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοει διατυπώσεων εξαγωγής, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να
 δών ('), εν όλω ή εν μέρει άκυρο, για το λόγο συγκεκριμένα ότι προσκομισθεί το φέρον μνεία περί καταχωρήσεως και θεώ
 η

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
Επιτροπή ενήργησε αναρμοδίως ή , άλλως, κατά κατάχρηση ρηση της οικείας τελωνειακής αρχής αντίτυπο αριθ. 1 του
 εξουσίας κατά την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως ή ότι η πιστοποιητικού εξαγωγής, το οποίο αποδεικνύει την εξαγω
 απόφαση αυτή αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότη γή ;
 τας ;
 (!) ΕΕ αριθ . L 262 της 16 . 9. 1981 , σ. 14.
 (') ΕΕ αριθ . L 78 της 28 . 3 . 1996, σ. 47 . (2) EE ειδ. έκδ. 11 /022 o. 66.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Sozialgericht Karlsruhe, με διάταξη της 28ης υπέβαλε το Bundesfinanzhof, με διάταξη της 7ης Μαρτίου
 Μαρτίου 1996, στην υπόθεση Manfred Molenaar και Barbara 1996, στην υπόθεση A. Racke GmbH & Co. κατά Hauptzol
 Fath-Molenaar κατά ΑΟΚ Baden-Württemberg lamt Mainz
 (Υπόθεση C-160/96) (Υπόθεση C-162/96)
 (96/C 197/24 (96/C 197/26)
 Με διάταξη της 28ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Μαΐου 1996, το Bundes
 στις 13 Μαΐου 1996, το Sozialgericht Karlsruhe — ενδέκατο finanzhof —έβδομο τμήμα—, στο πλαίσιο της διαφοράς
 τμήμα — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Manfred Mole μεταξύ A. Racke GmbH & Co. και Hauptzollamt Mainz που
 naar και Barbara Fath-Molenaar που εκκρεμεί ενώπιον του , εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση
 ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφά προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά
 σεως επί του ακόλουθου ερωτήματος: των :
 Έχουν τα άρθρα 6 και 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ την 1 . Είναι έγκυρος o κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ . 3300/91 του
 έννοια ότι περιορίζουν το δικαίωμα κράτους μέλους να Συμβουλίου , της 11ης Νοεμβρίου 1991 , περί αναστολής
 θεσπίζει σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως προς κάλυψη των εμπορικών παραχωρήσεων οι οποίες προβλέπονται
 αναγκών περιθάλψεως , στο πλαίσιο μιας εκ του νόμου από τη συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής
 επιβαλλόμενης υποχρεώσεως ασφαλίσεως, κατά το οποίο Οικονομικής Κοινότητας και της Ομοσπονδιακής Σοσια
 πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε άλλο κράτος μέλος λιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας ( ! );
 ---pagebreak--- Aριθ. C 197/14 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6 . 7 . 96
 2. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στην πρώτη ερώτη του παραχωρησιούχου του terminal) δημιουργεί τέτοιες
 ση : ποιες συνέπειες πρέπει να συναχθούν από την έλλειψη σχέσεις στην αγορά, ώστε o αποδέκτης των υπηρεσιών να
 κύρους του κανονισμού για τον πραγματοποιηθέντα στις δύναται να διατηρεί συμβατικές σχέσεις αποκλειστικά με
 αρχές Μαΐου 1992 εκτελωνισμό οίνων καταγωγής Σερ τον παραχωρησιούχο του terminal για ολόκληρο το
 βίας , οι οποίοι κατά το χρονικό διάστημα από τα μέσα φάσμα των υπηρεσιών τις οποίες χρειάζεται κατά τον
 Νοεμβρίου 1991 μέχρι τον Απρίλιο του 1992 είχαν εισαχθεί ελλιμενισμό του σε λιμένα όπου o παραχωρησιούχος ή οι
 και υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως; παραχωρησιούχοι terminal κατέχουν δεσπόζουσα θέση
 στην αγορά κατά την έννοια του άρθρου 86 της συνθή
 Ισχύει εν προκειμένω η χορηγηθείσα το 1992 βάσει κης;
 προσοστώσεων προνομιακή δασμολογική μεταχείριση


text:
οίνων προερχομένων από το έδαφος της πρώην Γιουγκο 3. Αντιβαίνει, γενικότερα, προς τα άρθρα 59 και 90, σε
 σλαβίας με εξαίρεση τη Σερβία ; συνδυασμό προς το άρθρο 86, της συνθήκης ΕΚ εθνική
 ρύθμιση η οποία επιτρέπει σε ένα μόνο λιμενικό φορέα να
 (') ΕΕ αριθ . L 315 της 15 . 11 . 1991 , σ. 1 . παρέχει σε άλλες λιμενικές επιχειρήσεις, και ειδικότερα
 στις παραχωρησιούχους terminal, υπηρεσίες περιοριζόμε
 νες απλώς στην παροχή εργατικού δυναμικού ;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που
 υπέβαλε η Pretura Circondariale di La Spezia, με διάταξη της Αίτηση για τη> έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την
 12ης Απριλίου 1996, στην ποινική δίκη κατά Silvano Raso οποία υπέβαλε, με διάταξη της 9ης Ιανουαρίου 1996, το
 κ.λπ. Consiglio di Stato της Ιταλίας στην υπόθεση περιφέρεια του
 (Υπόθεση C-163/96) Πεδεμοντίου (Regione Piemonte) κατά SAI Agricola SpA
 (Υπόθεση C-164/96)
 (96/C 197/27)
 (96/C 197/28)
 Με διάταξη της 12ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Με διάταξη 9ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 στις 13 Μαΐου 1996, η Pretura Circondariale di La Spezia, στο Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Μαΐου 1996, το Consi
 πλαίσιο της ποινικής δίκης κατά Silvano Raso κ.λπ., που glio di Stato της Ιταλίας, στο πλαίσιο της διαφοράς που
 εκκρεμεί ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ της περιφέρειας του Πεδεμο
 προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημά ντίου ( Regione Piemonte) και της εταιρείας SAI Agricola
 των :
 SpA, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
 1 . Αντιβαίνει προς το άρθρο 59 της συνθήκης η ιταλική Εάν, βάσει της οδηγίας 72/159/ΕΟΚ του Συμβουλίου ^), και
 ρύθμιση που απαγορεύει σε επιχείρηση , παραχωρησιούχο του μεταγενέστερου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 797/85 του
 λιμενικού terminal, να καταφεύγει σε άλλες επιχειρήσεις Συμβουλίου (2), σε σχέση προς τον επιδιωκόμενο σκοπό της
 —που δεν έχουν συσταθεί από τις πρώην λιμενικές αναπτύξεως της κοινής γεωργικής πολιτικής στο πλαίσιο ενός
 συντεχνίες και λιμενικούς ομίλους— για την παροχή συστήματος αποκλείοντος τις διακρίσεις μεταξύ των επιχει
 υπηρεσιών που συγκαταλέγονται μεταξύ των παροχών ρηματιών, o εθνικός ή περιφερειακός νομοθέτης έχει την
 των οποίων οι αποδέκτες ανήκουν σε άλλα κράτη μέλη ευχέρεια να επιφυλάσσει διαφορετική μεταχείριση στους
 [πράγμα που σημαίνει περαιτέρω ότι, ως αποτέλεσμα της επιχειρηματίες-φυσικά πρόσωπα, έστω και απλώς με τη
 ιταλικής αυτής ρυθμίσεως, η επιχείρηση παραχωρησιού θέσπιση ενός ειδικού συστήματος προσδιορισμού των εν
 χος terminal αναγκάζεται να οργανώσει η ίδια ολόκληρο λόγω επιχειρηματιών, συνισταμένου στην καθιέρωση ενός
 το φάσμα των υπηρεσιών που ενδέχεται να αξιώσει o ειδικού μητρώου για τους επιχειρηματίες αυτούς.
 αποδέκτης τους από το λιμενικό terminal , με κίνδυνο, να
 πλήττεται η πρόσβαση επιχειρήσεων κατόχων αδείας
 (') EE ειδ . έκδ . 03/007 , o. 172 .
 λειτουργίας εντός του λιμένα, πέραν εκείνων που ορίζο ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 93 της 30. 3 . 1985 , σ. 1 .
 νται στο άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο β), του νόμου
 84/94, στην αγορά επιμέρους υπηρεσιών];
 2. Αντιβαίνει προς το άρθρο 90 παράγραφος 1 , σε συνδυα
 σμό προς


text:
το άρθρο 86 της συνθήκης ΕΚ εθνική ρύθμιση η
 οποία ( ως εκ των αποτελεσμάτων τα οποία επιφέρει στην Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 αγορά, ήτοι, πρώτον, ότι άλλες επιχειρήσεις πλην της υπέβαλε το Royal Court of Jersey, με διάταξη της 11ης
 παραχωρησιούχου terminal —και μη συνεστημένες από Απριλίου 1996, στην υπόθεση Rui Alberto Pereira Roque
 πρώην λιμενικές συντεχνίες και λιμενικούς ομίλους— κατά His Excellency the Lieutenant Governor of Jersey
 κωλύονται να παρέχουν εντός του λιμένα υπηρεσίες στους (Υπόθεση C-171/96)
 ενδιαφερομένους, δεύτερον, ότι o παραχωρησιούχος ter
 minal υποχρεούται να παρέχει όλες τις αξιούμενες από το (96/C 197/29
 terminal λιμενικές εργασίες και υπηρεσίες και, τρίτον, ότι
 o αποδέκτης των υπηρεσιών αδυνατεί να αναθέσει ορι Με διάταξη της 11ης Απριλίου 1996, η οποία περιήλθε στη
 σμένες υπηρεσίες σε επιχειρήσεις της επιλογής του πλην Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων


text:
24.1.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 26/5
 PQXSODIJEIO
 APOUARG SOT PQXSODIJEIOT APOUARG SOT PQXSODIJEIOT
 sgy 27gy Moelbqiäot 1997 sgy 9gy Dejelbqiäot 1997
 rsgm tpoäherg T-290/94, Kaysersberg SA jasó Episqopgäy rsiy rtmejdijafoälemey tpoheäreiy T-195/94 jai T-202/94,
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1) Friedhelm Quiller jai Johann Heusmann jasó Rtlbotkiäot
 sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm
 (Amsacxmirloäy Ç Jamomirloäy (EOJ) aqih. 4064/89 Ç Joimosgäsxm (1)
 Apoäuarg jgqtärrotra rtcjeämsqxrg rtlbasgä le sgm joimgä
 acoqó Ç Tpovqexäreiy Ç Pqoøoämsa ctmaijeiäay tcieimgäy Ç (Acxcgä apofglixärexy Ç Enxrtlbasijgä ethtämg Ç Cóka
 Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Paqadejsoä Ç Paqóbarg Ç Rtlpkgqxlasijgä eiruoqó Ç Poroäsgsa amauoqóy Ç
 otrixdxäm stäpxm Ç Diabotäketrg le sqiäsoty Ç Derpoäfot- Jamomirloäy (EOJ) aqih. 2055/93 Ç Apofgliäxrg
 ra heärg) paqacxcxäm Ç Paqacqaugä)
 (98/C 26/09) (98/C 26/10)
 (Ckxärra diadijariä ay: g ceqlamijgä)
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 Rsiy rtmejdijarheiärey tpoheäreiy S-195/94, Friedhelm Quiller,
 Rsgm tpoäherg S-290/94, Kaysersberg SA, le eädqa sgm Kay- jósoijoy Lienen (Ceqlamiäa), jai S-202/04, Johann Heusmann,
 sersberg (Cakkiäa), ejpqorxpotälemg apoä soty Dominique jósoijoy Loxstedt (Ceqlamiäa), ejpqorxpotälemoi apoä soty
 Voillemot jai Jacques-Philippe Gunther, dijgcoäqoty Paqi- Bernd Meisterernst, Mechtild Düsing, Dietrich Manstetten,
 riotä, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Jacques Frank Schultze jai Winfried Haneklaus, dijgcoäqoty Münster,
 Loesch, 11, rue Goethe, jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijgcoqijoä
 Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi: aqvijxäy, Francisco GonzaÂlez Díaz cqaueiäo sxm Lambert Dupong jai Guy Kosbrück, 14 A, rue
 jai GeÂraud de Bergues jai, rsg rtmeäveia, Giuliano Marenco des Bains, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy
 jai Guy Charrier), tporsgqifoleämgy apoä sgm Procter & (ejpqoärxpoi: Arthur Brautigam, Hans-Jürgen Rabe jai
 Gamble GmbH, le eädqa so Schwalbach (Ceqlamiäa), ejpqo- Georg M. Berrish) jai Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 rxpotälemg apoä soty Mario Siragusa, dijgcoäqo Qxälgy, mosgäsxm (Ejpqoärxpoi: Dierk Booû, Hans-Jürgen Rabe jai
 Giuseppe Scasselati-Sforzolini, dijgcoäqo Lpokoämia, jai som Georg M. Berrisch), le amsijeiälemo aiäsgla apofglixärexy,
 Nicolas Levy, Barrister, sot Dijgcoqijotä Rtkkoäcot Acckiäay jasÂ euaqlocgäm sxm óqhqxm 178 jai 215 detäseqo edóuio sgy
 jai Otakiäay, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco so dijg- rtmhgäjgy EJ, cia siy fgliäey pot tpeärsgram oi emócomsey
 coqijoä cqaueiäo sxm Elvinger jai Hoss, place Winston Chur- koäcx sot oäsi elpodiärsgjam ma elpoqethotäm cóka jasÂ euaq-
 chill, le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sgy apouórexy 94/893/EJ locgäm sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot,
 sgy Episqopgäy, sgy 21gy Iotmiäot 1994, rvesijó le diadijariäa sgy 31gy Laqsiäot 1984, peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaq-
 euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 4064/89 sot locgä sgy eiruoqóy pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamo-
 Rtlbotkiäot, le sgm opoiäa liäa rtcjeämsqxrg jgqtärresai mirlotä (EOJ) aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm
 rtlbasgä pqoy sgm joimgä acoqó jai sg keisotqciäa sgy rtlux- cakajsojolijxäm pqoøoämsxm (2), oäpxy rtlpkgqxähgje apoä
 miäay cia som Etqxpaøjoä Oijomolijoä Vxäqo [IV/M.430 Ð som jamomirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy Episqopgäy, sgy 16gy
 Procter & Gamble/VP Schickedanz (II)] (2), so Pqxsodijeiäo Laðot 1984 (3), jai rsg rtmeäveia sqopopoigähgje apoä som
 (detäseqo pemsalekeäy slgäla), rtcjeiälemo apoä soty C. W. Bel- jamomirloä (EOJ) aqih. 764/89 sot Rtlbotkiäot, sgy 20gäy
 lamy,, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, A. Jakoceqoäpotko, A. Potocki Laqsiäot 1989 (4) so Pqxsodijeiäo (pqxäso


text:
pemsalekeäy slgäla),
 jai M. Jaeger, dijarseäy, cqallaseäay: J. Palacio GonzaÂlez, rtcjeiälemo apoä soty A. Saggio, Pqoäedqo, C. P. BrieÈt, A.
 tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 27 Moelbqiäot 1997 Jakoceqoäpotko, V. Tiili jai R. M. Moura Ramos, dijarseäy,
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä: cqallaseäay: A. Mair, tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy
 9 Dejelbqiäot 1997 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä.
 1. Sa emacoälema joimosijó oäqcama tpovqeotämsai ma apo-
 jasarsgärotm siy fgliäey pot tpeärsgram oi emócomsey,
 auemoäy, koäcx sgy euaqlocgäy sot jamomirlotä (EOJ)
 2. Jasadijófei sgm pqoruetäcotra rsa dijarsijó eänoda aqih. 857/84 sot Rtlbotkiäot, sgy 31gy Laqsiäot 1984,
 rtlpeqikalbamoleämxm jai atsxäm sgy paqelbaiämotray peqiä cemijxäm jamoämxm cia sgm euaqlocgä sgy eiruoqóy
 P & G. pot amaueäqesai rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ)
 aqih. 804/68 rsom soleäa sot cókajsoy jai sxm cakajso-
 jolijxäm pqoøoämsxm, oäpxy rtlpkgqxähgje apoä som jamo-
 (1) EE C 316 sgy 12.11.1994. mirloä (EOJ) aqih. 1371/84 sgy Episqopgäy, sgy 16gy
 (2) EE L 354 sgy 31.12.1994, r. 32.
 Laðot 1984, cia som jahoqirloä sxm kepsoleqeixäm euaq-
 locgäy sgy rtlpkgqxlasijgäy eiruoqóy pot amaueäqesai
 rso óqhqo 5c sot jamomirlotä (EOJ) aqih. 804/68, rso
 leäsqo pot le soty jamomirlotäy atsotäy dem pqobkeäuhgje


text:
 11.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 9/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Νοεμβρίου 2013 [αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Institut professionnel des agents immobiliers (IPI) κατά Geoffrey Englebert, Immo 9 SPRL, Grégory Francotte
 (Υπόθεση C-473/12) (1)
 (Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρα 10 και 11 - Υποχρέωση ενημερώσεως - Άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχεία δ' και ζ' - Εξαιρέσεις - Πεδίο εφαρμογής των εξαιρέσεων - Ιδιωτικοί ντετέκτιβ ενεργούντες για λογαριασμό του οργανισμού ελέγχου ενός νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος - Οδηγία 2002/58/ΕΚ - Άρθρο 15, παράγραφος 1)
 2014/C 9/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Institut professionnel des agents immobiliers (IPI)
 κατά
 Geoffrey Englebert, Immo 9 SPRL, Grégory Francotte
 παρισταμένων των: Union professionnelle nationale des détectives privés de Belgique (UPNDP), Association professionnelle des inspecteurs et experts d’assurances ASBL (APIEA), Conseil des ministres
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour constitutionnelle (Βέλγιο) — Ερμηνεία των άρθρων 11, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1, στοιχεία δ' και ζ' της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (EE L 281, σ. 31) καθώς και του άρθρου 6, παράγραφος 3, ΣΕΕ — Πλήρης εναρμόνιση; — Ευχέρεια κράτους μέλους να προβλέψει περιορισμό ή απαλλαγή από την υποχρέωση άμεσης ενημερώσεως του ενδιαφερομένου — Έκταση εφαρμογής της απαλλαγής από την εν λόγω υποχρέωση — Συγκαταλέγονται οι επαγγελματικές δραστηριότητες των ιδιωτικών ντετέκτιβ — Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, συμβιβάζεται το άρθρο 13, της οδηγίας 95/46/ΕΚ με το άρθρο 6, παράγραφος 3, ΣΕΕ, και, ειδικότερα, με την αρχή της ισότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων;
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα και όχι την υποχρέωση να μεταφέρουν στο εσωτερικό τους δίκαιο μία ή περισσότερες από τις προβλεπόμενες σε αυτό εξαιρέσεις από την υποχρέωση ενημερώσεως του ενδιαφερόμενου προσώπου σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν.
 Η δραστηριότητα του ιδιωτικού ντετέκτιβ ο οποίος ενεργεί για λογαριασμό επαγγελματικής οργανώσεως προκειμένου να ερευνήσει παραβάσεις της δεοντολογίας ενός νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος, εν προκειμένω του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη, εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 13, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 95/46.
 (1) ΕΕ C 26 της 26.1.2013.


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/48
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2014 — Comptoir d' Épicure κατά ΓΕΕΑ — A-Rosa Akademie (da rosa)
 (Υπόθεση T-405/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση για διεθνή καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Εικονιστικό σήμα da rosa - Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα aROSA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 και κανόνας 22 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95])
 (2015/C 046/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Le Comptoir d' Épicure (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Arnaud, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: A-Rosa Akademie GmbH (Ροστόκ, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Theis, δικηγόρος
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 22ας Μαΐου 2013 (υπόθεση R 1195/2012-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της A-Rosa Akademie GmbH και της Le Comptoir d' Épicure.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Le Comptoir d' Épicure στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 284 της 28.9.2013


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/17
 Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-503/08)
 (2009/C 6/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: P. Dejmek και E. Adsera Ribera)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2005/56/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, για τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις κεφαλαιουχικών εταιρειών, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 19 της οδηγίας αυτής,
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2005/56/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 15 Δεκεμβρίου 2007.
 (1) EE L 310, σ. 1.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/57
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 — Lebedef κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-118/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Παρεμπίπτοντα ζητήματα - Προδήλως απαράδεκτη))
 2014/C 421/82
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Frabetti, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berschied)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2002 και ακύρωση των μορίων αξιολογήσεως που απονεμήθηκαν για την περίοδο προαγωγών 2003.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
 2.
 Ο G. Lebedef φέρει τα δικαστικά του έξοδα και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 (1) EE C 52 της 22.2.2014, σ. 53.


text:
 26.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 354/46
 Προσφυγή της 7ης Σεπτεμβρίου 2015 — Mengozzi κατά ΓΕΕΑ — Consorzio per la Tutela dell’Olio Extravergine di Oliva Toscano (TOSCORO)
 (Υπόθεση T-510/15)
 (2015/C 354/56)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Roberto Mengozzi (Μονακό, Μονακό) (εκπρόσωπος: T. Schuffenecker, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Consorzio per la Tutela dell’Olio Extravergine di Oliva Toscano IGP (Φλωρεντία, Ιταλία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Ο προσφεύγων
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «TOSCORO» — Υπ’ αριθ. 2 752 509 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Ιουνίου 2015 στην υπόθεση R 322/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον με αυτήν το κοινοτικό σήμα κηρύχθηκε άκυρο για τα προϊόντα «Έλαια και λίπη βρώσιμα· φυτικά βρώσιμα έλαια, και συγκεκριμένα ελαιόλαδο», καθώς και για τις «κρέμες πράσινης και μαύρης ελιάς»·
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων για τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων για τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών, εφόσον αυτή παρέμβει στην υπό κρίση υπόθεση.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ια', του κανονισμού 207/2009 και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012·
 —
 Παράβαση του άρθρου 13, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1151/2012·
 —
 Παράβαση του άρθρου 15 της Συμφωνίας TRIPS.


text:
C 184/12 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ όπως είναι η Bundes-Vergabekontrollkommission, που θεσπίστηκε με
 τον Bundesgesetz über die Vergabe von Aufrägen (Bundesvergabege-
 setz) 1977 (ομοσπονδιακό νόμο του 1997 για τη σύναψη δημοσίων
 (έκτο τμήμα) συμβάσεων).
 της 19ης Ιουνίου 2003 (1) ΕΕ C 31 της 2.2.2002.
 στην υπόθεση C-410/01 (αίτηση του Bundesvergabeamt για
 την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Fritsch, Chiari &
 Partner, Ziviltechniker GmbH κ.λπ. κατά Αutobahnen-
 und Schnellstraßen-Finanzierungs-AG (Asfinag) (1)
 («Δημόσιες συμβάσεις — Οδηγία 89/665/ΕΟΚ — Διαδι- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 κασίες εκδικάσεως προσφυγής στον τομέα της συνάψεως
 δημοσίων συμβάσεων — Άρθρο 1, παράγραφος 3 — (τρίτο τμήμα)
 Πρόσωπα που νομιμοποιούνται να ασκήσουν προσφυγή —
 Έννοια του “συμφέροντος προς ανάληψη συγκεκριμένης
 δημόσιας συμβάσεως”») της 19ης Ιουνίου 2003
 στην υπόθεση C-420/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 (2003/C 184/21) τήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) («Παράβαση κράτους μέλους — Ελεύθερη κυκλοφορία των
 εμπορευμάτων — Άρθρα 28 EK και 30 ΕΚ — Απαγό-
 ρευση διαθέσεως στο εμπόριο τονωτικών ποτών των
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί οποίων η περιεκτικότητα σε καφεΐνη υπερβαίνει ορισμένο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») όριο — Δημόσια υγεία — Διατήρηση σε ισχύ εθνικής
 διατάξεως αντιβαίνουσας στο κοινοτικό δίκαιο»)
 Στην υπόθεση C-410/01, με αντικείμενο αίτηση του Bundesverga- (2003/C 184/22)
 beamt (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
 άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
 Fritsch, Chiari & Partner, Ziviltechniker GmbH κ.λπ. και Αuto-
 bahnen- und Schnellstraßen-Finanzierungs-AG (Asfinag), η (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 άρθρου 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβου-
 λίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομο-
 θετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρ- Στην υπόθεση C-420/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μογής των διαδικασιών [εκδικάσεως] προσφυγής στον τομέα της (εκπρόσωπος: H. van Lier και R. Amorosi) κατά Ιταλικής Δημο-
 σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων κρατίας (εκπρόσωπος: U. Leanza, επικουρούμενος από τον
 (EE L 395, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ M. Fiorilli), με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημο-
 ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό κρατία, εφαρμόζοντας στα ποτά που παρασκευάζονται και διατί-
 των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ θενται στο εμπόριο, εντός άλλων κρατών μελών, ένα σύστημα
 L 209, σ. 1), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους απαγορεύσεως της διαθέσεως στο εμπόριο, εντός της Ιταλίας, των
 J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), τονωτικών ποτών των οποίων η περιεκτικότητα σε καφεΐνη υπερ-
 Β. Σκουρή, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, βαίνει ορισμένο όριο, χωρίς να αποδεικνύει ότι το όριο αυτό είναι
 γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια απαραίτητο και ανάλογο για την προστασία της δημόσιας υγείας,
 υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 19 Ιουνίου 2003, απόφαση παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 EK και
 με το ακόλουθο διατακτικό: 30 ΕΚ, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τον
 J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, την F.


text:
Macken (εισηγήτρια)
 και τον J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 Το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του
 J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 19 Ιουνίου 2003,
 Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των
 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της
 εφαρμογής των διαδικασιών [εκδικάσεως] προσφυγής στον τομέα
 της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων 1) Η Ιταλική Δημοκρατία, εφαρμόζοντας στα ποτά που παρα-
 έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του σκευάζονται και διατίθενται στο εμπόριο, εντός άλλων
 Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των κρατών μελών, ένα σύστημα απαγορεύσεως της διαθέσεως
 διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, εμποδίζει στο εμπόριο, εντός της Ιταλίας, των τονωτικών ποτών των
 όπως ένας επιχειρηματίας ο οποίος συμμετείχε σε διαδικασία οποίων η περιεκτικότητα σε καφεΐνη υπερβαίνει ορισμένο
 συνάψεως δημοσίας συμβάσεως θεωρηθεί ότι έχει απολέσει το όριο, χωρίς να αποδεικνύει ότι το όριο αυτό είναι απαραί-
 συμφέρον του προς σύναψη της συμβάσεως αυτής επειδή, πριν τητο και ανάλογο για την προστασία της δημόσιας υγείας,
 κινήσει τη διαδικασία προσφυγής που προβλέπει η εν λόγω παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 EK
 οδηγία, παρέλειψε να προσφύγει σε επιτροπή συμφιλιώσεως, και 30 ΕΚ.


text:
 1.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 290/18
 Προσφυγή-αγωγή της 12ης Αυγούστου 2011 — Charron Inox και Almet κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-445/11)
 2011/C 290/26
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες-ενάγουσες: Charron Inox (Μασσαλία, Γαλλία) και Almet (Satolas-et-Bonce, Γαλλία) (εκπρόσωπος: P.-O. Koubi-Flotte, δικηγόρος)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγουσών-εναγουσών
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες) ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 627/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2001·
 —
 επικουρικώς, να αναγνωρίσει το πταίσμα της Επιτροπής η οποία δεν προέβλεψε επαρκή χρόνο μεταξύ της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΕ) 627/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2011, και της ενάρξεως της ισχύος του και να επιδικάσει στις προσφεύγουσες εταιρίες ως αποζημίωση τα ακόλουθα ποσά:
 —
 για προκληθείσα ζημία:
 —
 στην εταιρία Charron: 123 297,69 ευρώ
 —
 στην εταιρία Almet: 384 210 ευρώ
 —
 για διαφυγόντα κέρδη:
 —
 στην εταιρία Charron, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 78 051,76 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 55 211,57 ευρώ,
 —
 στην εταιρία Almet, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 69 059,18 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 48 827,61 ευρώ, κατά την ημερομηνία του εισαγωγικού της δίκης δικογράφου·
 —
 Έτι επικουρικότερον, να αναγνωρίσει την αντικειμενική ευθύνη της Επιτροπής, η οποία δεν προέβλεψε επαρκή χρόνο μεταξύ της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΕ) 627/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2011, και της ενάρξεως της ισχύος του και να επιδικάσει στις προσφεύγουσες εταιρίες ως αποζημίωση τα ακόλουθα ποσά:
 —
 για προκληθείσα ζημία:
 —
 στην εταιρία Charron: 123 297,69 ευρώ
 —
 στην εταιρία Almet: 384 210 ευρώ
 —
 για διαφυγόντα κέρδη:
 —
 στην εταιρία Charron, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 78 051,76 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 55 211,57 ευρώ,
 —
 στην εταιρία Almet, όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε με την εταιρία Suraj, το ποσό των 69 059,18 δολαρίων ΗΠΑ, ήτοι 48 827,61 ευρώ, κατά την ημερομηνία του εισαγωγικού της δίκης δικογράφου·
 —
 Σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα καθώς και στην καταβολή του ποσού των 10 000 ευρώ ως συμμετοχή στα σχετικά με την άμυνα των προσφευγουσών εταιριών έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από σοβαρές ελλείψεις των διαπιστώσεων στις οποίες προέβη η Επιτροπή πριν από την έκδοση της αποφάσεώς της, στο μέτρο που αυτές οι ελλείψεις είχαν ως αποτέλεσμα να στηριχθεί σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, στο μέτρο που η άμεση έναρξη ισχύος του προσβαλλόμενου κανονισμού δεν επέτρεψε στις προσφεύγουσες την αναπροσαρμογή της πρακτικής που ακολουθούσαν.


text:
24.1.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 21/23
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απόφαση της βαλε το Ηοge Raad der Nederlanden με απόφαση της
 21ης Νοεμβρίου 2003 στην υπόθεση Senior Engineering 21ης Νοεμβρίου 2003 στην υπόθεση Ιntermodal Transports
 Investments B.V κατά Staatssecretaris van Financiën B.V. κατά Staatssecretaris van Financiën
 (Υπόθεση C-495/03)
 (Υπόθεση C-494/03)
 (2004/C 21/42)
 (2004/C 21/41)
 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 Με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη 24 Νοεμβρίου 2003, το Ηοge Raad der Nederlanden στο
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Ιntermodal Transports B.V. και
 24 Νοεμβρίου 2003, το Ηοge Raad der Nederlanden στο πλαίσιο Staatssecretaris van Financiën που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί
 της διαφοράς μεταξύ Senior Engineering Investments B.V και από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 Staatssecretaris van Financiën που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί εξής ερωτημάτων:
 από το ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εξής ερωτημάτων: 1. Πρέπει το εθνικό δικαστήριο να υποβάλει στο ∆ικαστήριο
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ερωτήματα για την ερμηνεία
 του Κοινού ∆ασμολογίου (1), όταν, σε ενώπιόν του διαφορά
 1. Αντιτίθεται το άρθρο 4, παράγραφος 2, αρχή και στοιχείο β',
 που αφορά κατάταξη ορισμένου εμπορεύματος στο Κοινό
 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ (1) της 17ης Ιουλίου 1969,
 ∆ασμολόγιο, ο ενδιαφερόμενος διάδικος επικαλείται την
 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ (2) της
 άποψη μιας τελωνειακής αρχής, όπως αυτή εκφράζεται σε
 10ης Ιουνίου 1985, στο να επιβληθεί φόρος κεφαλαίου σε
 δεσμευτική δασμολογική πληροφορία για παρόμοιο
 μια εταιρία για μια απ' ευθείας άτυπη εισφορά κεφαλαίου
 εμπόρευμα η οποία έχει παρασχεθεί σε τρίτον, και το
 από τη μητρική της εταιρίας αυτής σε θυγατρική της εταιρίας
 δικαστήριο αυτό θεωρεί ότι η εν λόγω δεσμευτική δασμολο-
 αυτής, και αν ναι, ποιες περιστάσεις έχουν εν προκειμένω
 γική πληροφορία δεν συνάδει προς το Κοινό ∆ασμολόγιο;
 σημασία; Ειδικότερα, έχει σημασία αν από οικονομική άποψη
 πρέπει να θεωρηθεί ότι η εταιρία αυτή είναι εκείνος που στην
 πραγματικότητα ωφελήθηκε από αυτή την απ' ευθείας άτυπη 2. Έχει η κλάση 8709 του Κοινού ∆ασμολογίου την έννοια ότι
 εισφορά κεφαλαίου; οχήματα όπως τα επίδικα εμπίπτουν σ' αυτήν την κλάση;
 2. Απαγορεύει η αναγνωριζόμενη από το άρθρο 52 της Συνθή- (1) ΣΟ: κλάση της συνδυασμένης ονοματολογίας κατά την έννοια του
 κης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) σε άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της
 συνδυασμό με το άρθρο 58 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 48 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία
 ΕΚ) ελευθερία εγκαταστάσεως να ακολουθούν οι φορολογι- και για το Κοινό ∆ασμολόγιο, ΕΕ 1987, L 256.
 κές αρχές ενός κράτους μέλους την πολιτική να μην
 επιβάλλεται σε μια εταιρία φόρος κεφαλαίου για μια απ'
 ευθείας άτυπη εισφορά κεφαλαίου από τη μητρική της
 εταιρίας αυτής σε θυγατρική της εταιρίας αυτής, αρκεί η
 θυγατρική αυτή να είναι εγκατεστημένη σε αυτό το κράτος
 μέλος, και έχει εν προκειμένω σημασία — λαμβανομένου ως


text:
αφετηρία ότι, σε μια περίπτωση όπως η παρούσα, η οδηγία
 επιτρέπει να επιβληθεί φόρος κεφαλαίου τόσο στην εταιρία
 αυτή όσο και στη θυγατρική της — αν σε επίπεδο ομίλου Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 εταιριών δεν επιβλήθηκε μεγαλύτερος φόρος κεφαλαίου από της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 24 Νοεμ-
 εκείνον που θα επιβαλλόταν αν τόσο η εταιρία αυτή όσο και βρίου 2003
 η θυγατρική της ήσαν εγκατεστημένες στις Κάτω Χώρες;
 (Υπόθεση C-496/03)
 (1) Οδηγία 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί
 των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων
 (2004/C 21/43)
 κεφαλαίων. ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20.
 (2) Οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για
 την τροποποίηση της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ περί των εμμέσων φόρων
 των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων. ΕΕ L 156 της Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 15ης Ιουνίου 1985, σ. 23.
 τις C.-F. Durand και F. Simonetti, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας.
 ---pagebreak--- C 21/24 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 24.1.2004
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο: Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 1. να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας
 να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές Η απαγόρευση του εμπορίου συμπληρωμάτων διατροφής δι'α-
 διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή της προς την ποστολής , που προβλέπεται με το άρθρο 50, παράγραφος 2, του
 οδηγία 2001/59/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου Gewerbeοrdnung, συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος με
 2001, σχετικά με την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, έναν ποσοτικό περιορισμό των εισαγωγών. Εμποδίζει το εμπόριο
 για εικοστή όγδοη φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του προϊόντων από άλλα κράτη μέλη σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι
 Συμβουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστι- εκείνο των εντοπίων προϊόντων. Μια τέτοια απαγόρευση εμπορίου
 κών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν στην ταξινό- δι'αποστολής καθιστά αναγκαία για του ς επιχειρηματίες από άλλα
 μηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων κράτη μέλη την εγκατάσταση έδρας στην Αυστρία ή την απόκτηση
 ουσιών (1), και, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να τις συνεταίρου, ενώ οι επιχειρηματίες στην Αυστρία διαθέτουν ήδη
 κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που σταθερή έδρα που μπορεί να τους χρησιμεύσει για την εμπορία
 υπέχει από την εν λόγω οδηγία, των παρασκευαζομένων από αυθτούς συμπληρωμάτων διατροφής.
 Οι τελευταίοι έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να χρησιμοποιή-
 2. να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. σουν εκτάσεις της εγκαταστάσεως παραγωγής για την εμπορία.
 Τούτο μπορεί να συνεπάγεται για αυτούς μη αμελητέο πλεο-
 νέκτημα κόστους έναντι των αλλοδαπών παρασκευαστών , δεδομέ-
 νου ότι έχουν λιγότερες δαπάνες.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι σκοποί της προστασίας των καταναλωτών από σχετιζομένους
 Η ταχθείσα για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη
 με την υγεία κινδύνους και σφάλματα που μπορεί να προκύψουν
 τάξη προθεσμία έληξε στις 30 Ιουλίου 2002.
 για τη δικαιολόγηση μιας τέτοιας απαγορεύσεως μπορούν να
 επιτευχθούν με ηπιότερα μέτρα, που περιορίζουν σε μικρότερη
 κλίμακα την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων. Το
 (1) ΕΕ L 225 της 21ης Αυγούστου 2001, σ. 1.
 αυστριακό μέτρο είναι επομένως δυσανάλογος περιορισμός


text:
της
 ελέυθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, που ασκήθηκε στις 24
 Νοεμβρίου 2003
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 (Υπόθεση C-497/03) βαλε το VAT and Duties Tribunal, London Tribunal
 Centre, με διάταξη της 10ης Ιουνίου 2003, στην υπόθεση
 μεταξύ 1) Kingscrest Associates Ltd, 2) Montecello Ltd
 (2004/C 21/44) (που δραστηριοποιούνται ως Kingscrest Residential Care
 Homes) κατά Commissioners of Customs and Excise
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από (Υπόθεση C-498/03)
 τους Jοsef Christian Schieferer και Bernhard Schima, με τόπο
 επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2003
 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή (2004/C 21/45)
 κατά της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο
 Με διάταξη της 10ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 1. να αναγνωρίσει ότι η ∆ημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 της Συνθήκης ΕΚ, 26 Νοεμβρίου 2003, το VAT and Duties Tribunal, London
 καθόσον θέσπισε με το άρθρο 50, παράγραφος 2, του Tribunal Centre, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1) Kingscrest
 Gewerbeοrdnung (εμπορικού κώδικα) απαγόρευση εμπο- Associates Ltd, 2) Montecello Ltd (που δραστηριοποιούνται ως
 ρίου δι'αποστολής για συμπληρώματα διατροφής· Kingscrest Residential Care Homes) και Commissioners of
 Customs and Excise, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 2. να καταδικάσει τη ∆ημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 έξοδα. ερωτημάτων:


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/17
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Barbara Mercredi κατά Richard Chaffe
 (Υπόθεση C-497/10 PPU) (1)
 (Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 - Γαμικές διαφορές και γονική μέριμνα - Τέκνο γονέων που δεν έχουν συνάψει γάμο - Έννοια του όρου «συνήθης διαμονή τροφής» - Έννοια του όρου «δικαίωμα επιμέλειας»)
 2011/C 55/30
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Barbara Mercredi
 κατά
 Richard Chaffe
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία των άρθρων 8 και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ.1) — Έννοια της συνήθους διαμονής — Παιδί το οποίο γεννήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, από Βρετανό πατέρα και Γαλλίδα μητέρα και έχει την εθνικότητα της μητέρας, οι δε γονείς ουδέποτε συνήψαν γάμο μεταξύ τους — Παιδί που η μητέρα μετακίνησε στη Réunion — Μετακίνηση νόμιμη κατά τον χρόνο εκείνον διότι η μητέρα είχε τη γονική μέριμνα του παιδιού — Μεταγενέστερες αιτήσεις γονικής μέριμνας, συγκατοίκησης και δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας του πατέρα ενώπιον των βρετανικών δικαστηρίων — Διάταξη του High Court που διατάσσει την επιστροφή του παιδιού στο Ηνωμένο Βασίλειο — Διάταξη η οποία αμφισβητήθηκε από τη μητέρα με τον ισχυρισμό ότι το παιδί δεν είχε πλέον τη συνήθη διαμονή του στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη στιγμή της προσφυγής
 Διατακτικό
 1)
 Ο όρος «συνήθης διαμονή», κατά την έννοια των άρθρων 8 και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000, έχει την έννοια ότι η διαμονή αυτή αντιστοιχεί στον τόπο που εκφράζει ορισμένη ενσωμάτωση του παιδιού σε ένα κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον. Προς τούτο και όταν πρόκειται για βρέφος που διαμένει με τη μητέρα του από διάστημα λίγων μόνον ημερών σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος της συνήθους διαμονής του, προς το οποίο μετακινήθηκε, πρέπει να λαμβάνονται μεταξύ άλλων υπόψη, αφενός, η διάρκεια, η σταθερότητα, οι όροι και οι λόγοι της διαμονής στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους και της μετοικήσεως της μητέρας στο κράτος αυτό και, αφετέρου, λόγω ιδίως της ηλικίας του παιδιού, οι γεωγραφικές και οικογενειακές ρίζες της μητέρας καθώς και οι οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις που διατηρεί η μητέρα και το παιδί στο ίδιο κράτος μέλος. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να προσδιορίσει τη συνήθη διαμονή του παιδιού λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των ιδιαιτέρων πραγματικών περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως.
 Στην περίπτωση που η εφαρμογή των προαναφερθέντων κριτηρίων θα οδηγούσε, στην υπόθεση της κύριας δίκης, στο συμπέρασμα ότι η συνήθης διαμονή του παιδιού δεν μπορεί


text:
να προσδιοριστεί, ο καθορισμός του αρμοδίου δικαστηρίου πρέπει να γίνει βάσει του κριτηρίου της «παρουσίας του παιδιού» κατά την έννοια του άρθρου 13 του κανονισμού.
 2)
 Οι αποφάσεις δικαστηρίου κράτους μέλους που απορρίπτουν, βάσει της Συμβάσεως της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980, αίτηση άμεσης επιστροφής παιδιού εντός των ορίων δικαιοδοσίας δικαστηρίου άλλου κράτους μέλους και αφορούν τη γονική μέριμνα έναντι του παιδιού αυτού δεν επηρεάζουν τις αποφάσεις που πρόκειται να εκδοθούν στο άλλο κράτος μέλος επί αγωγών σχετικών με τη γονική μέριμνα που έχουν ασκηθεί προηγουμένως και εκκρεμούν ακόμα.
 (1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/27
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2012 — Bancale και Buccheri κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-123/10) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Εσωτερική διαγωνισμοί - Προϋποθέσεις συμμετοχής - Επαγγελματική πείρα κτηθείσα μετά τη λήψη του διπλώματος - Δίπλωμα - Προσόντα αποκτηθέντα πριν από τη λήψη του διπλώματος - Ισοτιμία)
 2012/C 138/56
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Giovanni Bancale (Βατερλώ, Βέλγιο) και Roberto Buccheri (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά B. Eggers και P. Pecho, στη συνέχεια B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της εξεταστικής επιτροπής των διαγωνισμών COM/INT/OLAF/09/AD8 και COM/INT/OLAF/09/AD10, με τις οποίες οι προσφεύγοντες δεν έγιναν δεκτοί να διαγωνιστούν.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι G. Bancale και R. Buccheri φέρουν το σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) EE C 30 της 29.1.2011, σ. 67.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hof van Beroep te Brussel με απόφαση της 30ής Μαΐου 2005 στην υπόθεση B.V.B.A. Management, Training en Consultancy κατά Benelux-Merkenbureau
 (Υπόθεση C-239/05)
 (2005/C 217/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Με απόφαση της 30ής Μαΐου 2005, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Ιουνίου 2005, το Hof van Beroep te Brussel, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ B.V.B.A. Management, Training en Consultancy και Benelux-Merkenbureau, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 1)
 Πρέπει η αρμόδια για τα σήματα αρχή, κατόπιν της εκ μέρους της εξετάσεως του συνόλου των ασκούντων επιρροή ως προς την ύπαρξη απόλυτου λόγου απαραδέκτου, να γνωστοποιεί με την προσωρινή ή την τελική της απόφαση επί της καταθέσεως το συμπέρασμά της χωριστά για κάθε ένα από τα εμπορεύματα και για κάθε μία από τις υπηρεσίες για τα οποία και τις οποίες ζητείται προστασία σήματος;
 2)
 Μπορούν τα ασκούντα επιρροή πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις, που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην περίπτωση ασκήσεως ενδίκου βοηθήματος κατά της αποφάσεως της αρμόδιας για τα σήματα αρχής, να διαφέρουν συνεπεία του χρόνου που παρήλθε μεταξύ των δύο ημερομηνιών κατά τις οποίες ελήφθη απόφαση ή πρέπει το δικαστήριο αυτό να λάβει υπόψη μόνον ό,τι υφίστατο από απόψεως πραγματικών περιστατικών και περιστάσεων κατά το χρονικό σημείο κατά το οποίο έλαβε απόφαση η αρμόδια για τα σήματα αρχή;
 3)
 Εμποδίζει η δοθείσα από το Δικαστήριο με την απόφαση Postkantoor (1) ερμηνεία να ερμηνεύονται εθνικές νομοθετικές διατάξεις περί της αρμοδιότητας του δικαστηρίου κατά τέτοιο τρόπο ώστε το δικαστήριο αυτό να κωλύεται να λάβει υπόψη τα ασκούντα επιρροή πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις που έχουν μεταβληθεί ή να αποφανθεί επί του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος χωριστά για κάθε ένα από τα προϊόντα και για κάθε μία από τις υπηρεσίες;
 (1) Υπόθεση C-363/99, Koninklijke KPN Nederland, απόφαση της 12.2.2004.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/35
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 6ης Σεπτεμβρίου 2006 — Bayer CropScience κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-34/05) (1)
 («Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Δραστική ουσία endosulfan - Επανεξέταση της αδείας διαθέσεως στην αγορά - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Κατάργηση της δίκης»)
 (2006/C 281/61)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Bayer CropScience AG (Monheim, Γερμανία), Makhteshim-Agan Holding BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες), Άλφα Γεωργικά Εφόδια ΑΕΒΕ (Αθήνα, Ελλάδα) και Aragonesas Agro, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: B. Doherty)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγουσών: European Crop Association (ECPA) (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: D. Waelbroeck, U. Zinsmeister και N. Rampal, δικηγόροι)
 Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: J. Rodríguez Cárcamo, abogado del Estado)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να αναγνωριστεί ότι παρανόμως η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει τα στοιχεία που είχαν υποβληθεί από τις προσφεύγουσες στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξετάσεως της αδείας διαθέσεως στην αγορά της δραστικής ουσίας endosulfan, όπως προβλέπεται από την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230, σ. 1)
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της υπό κρίση προσφυγής.
 2)
 Η Επιτροπή και οι προσφεύγουσες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 3)
 Η Επιτροπή και οι αιτούσες τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων φέρουν τα αφορώντα τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστικά τους έξοδα.
 4)
 Το Βασίλειο της Ισπανίας και η European Crop Protection Association φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 93 της 16.4.2005.


text:
24.3.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 95/11
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ στην υπο ́θεση T-85/99 ως ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 απαρα ́δεκτη.
 της 21ης Νοεμβρι ́ου 2000
 3) Το Κοινοβου ́λιο φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα των C. Ripa di Meana και L. Orlando, στις στην υπο ́θεση T-214/99, Manuel Tomás Carrasco Benı́tez
 υποθε ́σεις T-83/99 και T-84/99. κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 4) Ο G. Parigi φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα καθω ́ ς και τα (Υπα ́ λληλοι — Προ ́σληψη — Συμμετοχη ́ σε εσωτερικου ́ς
 ́εξοδα του Κοινοβουλι ́ου, στην υπο ́θεση T-85/99. διαγωνισμου ́ς — Προκη ́ρυξη διαγωνισμου ́ — Προϋπο ́-
 θεση σχετικη ́ με την αρχαιο ́τητα στην υπηρεσι ́α — Επαγ-
 γελματικη ́ πει ́ρα του υποψηφι ́ου)
 (1) ΕΕ C 160 της 5.6.99.
 (2001/C 95/20)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-214/99, Manuel Tomás Carrasco Benı́tez,
 υπα ́λληλος της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος
 Λονδι ́νου, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους J.-N. Louis, G. Parmentier
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ και V. Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο τη Société de gestion fiduciaire SARL, 13,
 της 26ης Οκτωβρι ́ου 2000 avenue du Bois, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (J. Currall και D. Waelbroeck), που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση
 ακυρω ́σεως των αποφα ́σεων των εξεταστικω ́ν επιτροπω ́ν των
 στην υπο ́θεση Τ-138/99, Luc Verheyden κατα ́ Επιτροπη ́ς εσωτερικω ́ν διαγωνισμω ́ν COM/T/R/ADM/A/98, COM/R/
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) 5179/98, COM/R/5182/98, COM/R/5183/98, COM/R/5188/
 98 και COM/R/5190/98 με τις οποι ́ες δεν ́εγινε δεκτη ́ η αι ́τηση
 (Υπα ́ λληλοι — Προηγου ́μενη διοικητικη ́ ́ενσταση — Προ- συμμετοχη ́ς του προσφευ ́γοντος στους διαγωνισμου ́ς αυτου ́ς, το
 θεσμι ́ες — Νε ́ο περιστατικο ́ — Προαγωγη ́ — Συγκριτικη ́ Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους K. Lenaerts,
 εξε ́ταση των προσο ́ντων) προ ́εδρο, και J. Azizi και M. Jaeger, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας:
 J. Palacio González, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 21 Νοεμβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2001/C 95/19)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση Τ-138/99, Luc Verheyden, υπα ́λληλος της Επιτρο- (1) ΕΕ C 333 της 20.11.99.
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Αngera (Ιταλι ́α),
 εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Ε. Boigelot, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον L. Schiltz, 2, rue du Fort
 Rheinsheim, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́-
 σωποι: C. Berardis-Kayser και F. Clotuche-Duvieusart), με
 αντικει ́μενο, αφενο ́ς, αι ́τηση ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως περι


text:
́ μη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος στον βαθμο ́ LA 4 με αναδρομικη ́
 ισχυ ́ απο ́ 10ης Οκτωβρι ́ου 1989 και της αποφα ́σεως περι ́ μη της 12ης ∆εκεμβρι ́ου 2000
 προαγωγη ́ς του προσφευ ́γοντος κατα ́ την περι ́οδο προαγωγω ́ν του
 1998 και, αφετε ́ρου, αι ́τηση ικανοποιη ́σεως της ηθικη ́ς βλα ́βης στην υπο ́θεση Τ-11/00, Michel Hautem κατα ́ Ευρωπαϊκη ́ς
 που ο προσφευ ́γων ισχυρι ́στηκε ο ́τι υπε ́στη, το Πρωτοδικει ́ο Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων (1)
 (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Garcı́a-Valdecasas,
 προ ́εδρο, και P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: ́ λληλοι — Απο ́λυση — Μη εκτε ́λεση ακυρωτικη ́ς
 (Υπα
 G. Herzig, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 26 Οκτωβρι ́ου αποφα ́ σεως — 'Αρθρο 233 ΕΚ — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη
 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της Κοινο ́τητας — Ηθικη ́ βλα ́ βη — Χρηματικη ́ ικανο-
 ποι ́ηση)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 (2001/C 95/21)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 (1) EE C 226 της 7.8.99.
 Στην υπο ́θεση Τ-11/00, Michel Hautem, υπα ́λληλος της Ευρωπαϊ-
 κη ́ς Τρα ́πεζας Επενδυ ́σεων, κα ́τοικος Schouweiler (Λουξεμβου ́ρ-
 γο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους M. Karp και J. Choucroun,


text:
 19.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 340/13
 Αναίρεση που άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 2011 η Polimeri Europa SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2011 στην υπόθεση T-59/07, Polimeri Europa κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-511/11 P)
 2011/C 340/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Polimeri Europa SpA (εκπρόσωποι: M. Siragusa, F. M. Moretti, L. Nascimbene, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στο μέτρο που με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η προσφυγή που άσκησε η Polimeri στην υπόθεση Τ-59/07 και, κατά συνέπεια:
 i)
 να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2006) 5700 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.638 — Καουτσούκ από βουταδιένιο και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος, στο εξής: απόφαση),
 ii)
 και/ή να ακυρώσει ή, τουλάχιστον να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Polimeri βάσει της αποφάσεως,
 —
 Επικουρικώς, να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει την απόφαση καθόσον απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η Polimeri στην υπόθεση Τ-59/07 και να αναπέμψει την απόφαση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας βάσει των στοιχείων που θα του παράσχει το Δικαστήριο,
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της παρούσας όσο και της σχετικής με την υπόθεση T-59/07 διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σοβαρή πλάνη κατά την ερμηνεία της ανακοινώσεως των αιτιάσεων της 6ης Απριλίου 2006 και στήριξε, ως εκ τούτου, σε εσφαλμένη βάση την απόρριψη του τρίτου λόγου αναιρέσεως που προέβαλε η Polimeri, ο οποίος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας ως απόρροια των διαφορών μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων της 6ης Απριλίου 2006 και της αποφάσεως περί του τρόπου καταμερισμού της ευθύνης μεταξύ Polimeri και Syndial.
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, καταλογίζοντας την παράβαση στην Polimeri και αποκλείοντας την Syndial από τους αποδέκτες της αποφάσεως, και δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri.
 Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα τη σχετική κοινοτική νομοθεσία κατά την εκτίμηση των αιτιάσεων που προέβαλε η Polimeri επί του ζητήματος των διαφορών που παρουσιάζουν οι δηλώσεις των διαφόρων υπαλλήλων της επιχειρήσεως που συνεργάστηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος επιείκειας, όσον αφορά ορισμένες πτυχές της προβαλλομένης παραβάσεως. Παραλείποντας να λάβει υπόψη σημαντικά ελαφρυντικά στοιχεία, το Γενικό Δικαστήριο δεν άσκησε πλήρη δικαστικό έλεγχο επί των αποδεικτικών στοιχείων που παρέσχε η Επιτροπή.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να επισημάνει τα σοβαρά σφάλματα στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων και κατά τον χαρακτηρισμό της παραβάσεως ως «πολύ σοβαρής» στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως, επιπλέον δε δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri. Το Γενικό Δικαστήριο δεν άσκησε πλήρη δικαστικό έλεγχο επί του υπολογισμού του προστίμου που επιβλήθηκε στην Polimeri.
 Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε


text:
να επισημάνει τα σοβαρά σφάλματα στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον καθορισμό του εφαρμοστέου συντελεστή και δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri. Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε επίσης να επισημάνει την εκ μέρους της Επιτροπής παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως κατά τον καθορισμό του εν λόγω συντελεστή και επιπλέον δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη των σχετικών αιτιάσεων της Polimeri.
 Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σοβαρή πλάνη κατά την εφαρμογή της σχετικής κοινοτικής νομολογίας για την εκτίμηση των αιτιάσεων της Polmeri περί του απαραδέκτου ορισμένων παραρτημάτων του δικογράφου της προσφυγής, αιτιολογώντας ανεπαρκώς το σημείο αυτό. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα που η Polimeri προέβαλε προς υπεράσπισή της βάλλοντας κατά των αιτιάσεων περί υπάρξεως συμπράξεως και περί συμμετοχής της σε αυτή, κατά παράβαση της υποχρεώσεώς του ασκήσεως πλήρους δικαστικού ελέγχου επί των επικρινόμενων από την Επιτροπή πραγματικών περιστατικών.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/13
 Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 11ης Μαΐου 2017 [αίτηση του Curtea de Apel Cluj (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Exmitiani SRL κατά Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj
 (Υπόθεση C-286/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Δραστηριότητα οδικής μεταφοράς προσώπων - Imposition - Περιστατικά προγενέστερα της προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου))
 (2017/C 249/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Curtea de Apel Cluj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 SC Exmitiani SRL
 κατά
 Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Curtea de Apel Cluj (εφετείο του Κλουζ, Ρουμανία).
 (1) ΕΕ C 296 της 16.8.2016.


text:
Αριθ. C 252/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8 . 97
 αντιπαροχή συνίσταται σε αντιπαροχή σε εώος, εφόσον 2. Καταδικαζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικα
 επιτρέπουν την επιστροφή όταν η αντιπαροχή αυτή είναι έξοδα.
 χρηματικής φύσεως.
 C ) ΕΕ αριθ. C 133 της 4. 5 . 1996.
 (2) ΕΕ ειδ . εκδ . 09/001 , σ. 49 .
 (') ΕΕ αριθ. C 333 της 9. 12 . 1995.
 (2 ΕΕ ειδ . εχδ . 09/001 , σ. 49.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 9ης Ιουλίου 1997
 στις συνεκδικασθείσες υποθεσεις C-34/95, C-35/95 και
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ C-36/95 (αιτήσεις του Marknadsdomstolen για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Konsumentombudsmannen
 (έκτο τμήμα) (KO) κατά De Agostini (Svenska) Fôrlag AB και μεταξύ
 της 3ης Ιουλίου 1997 Konsumentombudsmannen (KO) κατά TV-Shop i Sverige
 AB (')
 στην υπόθεση C-60/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (') (Οδηγία για την «τηλεόραση χωρίς σύνορα» — Τηλεοπτική
 (Παράβαση κράτους μέλους — ΦΠΑ — Έκτη οδηγία — διαφήμιση που εκπέμπεται από το έδαφος κράτους μέλους
 Απαλλαγές — Μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων και τροχο — Απαγόρευση παραπλανητικής διαφημίσεως — Απαγό
 βιλών)
 ρευση των διαφημίσεων που απευθύνονται σε παιδιά)
 97/C 252/22) (97/C 252/23)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Προσωρινή μεταφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου»)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου») Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-34/95 , C-35/95 και
 C-36/95 , με αντικείμενο τρεις του Marknadsdomstolen (Σουη
 Στην υπόθεση C-60/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή δία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της
 των (εκπρόσωποι: Hélène Michard και Enrico Traversa) κατά συνθήκης ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε , στο πλαίσιο των
 Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: Catherine de Salins και διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου
 Gautier Mignot), με αντικείμενο αναγνωριστεί ότι η Γαλλική μεταξύ Konsumentombudsmannen (KO) και De Agostini
 Δημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ διοικητι (Svenska) Fôrlag AB (C-34/95 ), και μεταξύ Konsumen
 κή διάταξη η οποία επεκτείνει και στη μίσθωση ορισμένων tombudsmannen (KO) και TV-Shop i Sverige AB ( C-35/95
 κινητών την απαλλαγή από το φόρο προστιθέμενης αξίας, και C-36/95), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς
 την οποία το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο β) της έκτης οδηγίας την ερμηνεία των άρθρων 30 και 59 της συνθήκης ΕΚ, καθώς
 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί και της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 3ης Οκτω
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχε βρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών,
 τικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (2), το
 βάση (2), προβλέπει μόνο για τη μίσθωση ακινήτων, παρέβη Δικαστήριο, συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias,
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας Πρόεδρο, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida, J. L.
 αυτής, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Murray (εισηγητή) και L. Sevôn, προέδρους τμήματος, K. N.
 G. F. Mancini ,


text:
πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn , C. Gulmann, D. A. O. Edward,
 Κακούρη , P. J. G. Kapteyn (εισηγητή) και R. Schintgen , J. -P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann και H. Ragnemalm,
 δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς, γραμματέας: H. δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας:
 von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 3 Ιουλίου H. A. Riihl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: 9 Ιουλίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 I. // οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτω
 1 . H Γαλλική Δ ημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε βρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών,
 ισχύ διοικητική διάταξη η οποία επεκτείνει και στη κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών
 μίσθωση ορισμένων κινητών την απαλλαγή από τον φόρο μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτή
 προστιθέμενης αξίας που το άρθρο 13 μέρος B στοιχείο β) των, δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος να λαμβάνει, κατ'
 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης εφαρμογή γενικής ρυθμίσεως περί προστασίας των κατα
 Μαίου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των ναλωτών κατά της παραπλανητικής διαφημίσεως, μέτρα
 κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου κατά διαφημιστή λόγω τηλεοπτικής διαφημίσεως που
 εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: μεταδίδεται από άλλο κράτος μέλος, εφόσον τα μέτρα
 ομοιόμορφη φορολογική βάση, προβλέπει αποκλειστικά αυτά δεν εμποδίζουν την αναμετάδοση, αυτή καθαυτή,
 για τη μίσθωση ακινήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που στην επικράτειά του τηλεοπτικών εκπομπών προερχομέ
 υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής. νων από αυτό το άλλο κράτος μέλος.
 ---pagebreak--- 16.8.97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 252/13
 2. Το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ εχει την έννοια ότι όεν άρθρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο
 εμποδίζει ένα κράτος μέλος να λαμβάνει, βάσει των πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 διατάξεων της εθνικής του νομοθεσίας, μέτρα κατά δικαστηρίου μεταξύ Société civile immobilière Parodi και
 διαφημιστή λόγω τηλεοπτικής διαφημίσεως, εκτός εάν οι Banque H. Albert de Bary et Cie, η έκδοση προδικαστικής
 διατάξεις αυτές δεν θίγουν κατά τον ίδιο τρόπο, νομικά ή αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 59 και του
 πραγματικά, την εμπορία των εγχώριων προϊόντων και άρθρου 61 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, το Δικαστήριο,
 των προϊόντων προελεύσεως άλλων κρατών μελών, τα συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο του δευτέρου
 οποία μέτρα δεν είναι αναγκαία για την ικανοποίηση των και του έκτου τμήματος, προεδρεύοντα, J. C. Moitinho de
 επιτακτικών απαιτήσεων που αφορούν το γενικό συμφέ Almeida, J. L. Murray και L. Sevôn, προέδρους τμήματος,
 ρον ή έναν από τους διαλαμβανομένους στο άρθρο 36 της K. N. Κακούρη, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P.
 συνθήκης ΕΚ σκοπούς, δεν είναι ανάλογα προς τούτο ή Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητή) και M. Wath
 αυτοί οι σκοποί ή επιτακτικές αυτές απαιτήσεις μπορούν elet, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B. Elmer, γραμματέ
 να επιτευχθούν με μέτρα που περιορίζουν λιγότερο το ας: H. von Holstein , βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 ενδοκοινοτικό εμπόριο. 9 Ιουλίου 1997 απόφαση με


text:
το ακόλουθο διατακτικό :
 3 . Το άρθρο 59 της συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι δεν Για το χρόνο που προηγήθηκε της ενάρξεως ισχύος της
 εμποδίζει ένα κράτος μέλος να λαμβάνει, βάσει των δεύτερης οδηγίας 89/646/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης
 διατάξεων της εθνικής του νομοθεσίας, μέτρα κατά Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών,
 διαφημιστή λόγω τηλεοπτικής διαφημίσεως. Εντούτοις, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την
 στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει αν οι ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού
 διατάξεις αυτές είναι αναγκαίες για την ικανοποίηση των ιδρύματος και την τροποποίηση της οδηγίας 77/78Θ/ΕΟΚ, το
 επιτακτικών απαιτήσεων που αφορούν το γενικό συμφέ άρθρο 59 της συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει
 ρον ή έναν από τους διαλαμβανομένους στο άρθρο 56 της σε κράτος μέλος να επιβάλει σε πιστωτικό ίδρυμα, που
 συνθήκης ΕΚ σκοπούς, αν είναι ανάλογες προς τούτο και διαθέτει ήδη άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος, την
 αν αυτοί οι σκοποί ή επιτακτικές αυτές απαιτήσεις δεν υποχρέωση να λάβει άδεια για να μπορέσει να χορηγήσει
 μπορούν να επιτευχθούν με άλλα λιγότερο περιοριστικά ενυπόθηκο δάνειο σε πρόσωπο το οποίο κατοικεί στο έδαφος
 του ενδοκοινοτικού εμπορίου μέτρα. του, εκτός αν αυτή η άδεια λειτουργίας:
 — επιβάλλεται σε κάθε πρόσωπο ή εταιρεία που ασκεί τέτοια
 4. H οδηγία 89/552/ΕΟΚ έχει την έννοια ότι εμποδίζει την δραστηριότητα στο έδαφος του κράτους μέλους προορι
 εφαρμογή στις προερχόμενες από άλλα κράτη μέλη σμού της υπηρεσίς,
 ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές διατάξεως εθνικού νόμου
 περί ραδιοφωνίας η οποία ορίζει ότι διαφημιστικό μήνυμα — υπαγορεύεται από λόγους γενικού συμφέροντος όπως
 που μεταδίδεται κατά τη διάρκεια του προβλεπομένου είναι η προστασία των καταναλωτών και
 για τις τηλεοπτικές διαφημίσεις χρόνου δεν πρέπει να
 αποσκοπεί στην προσέλκυση της προσοχής παιδιών ηλι — είναι αντικειμενικώς αναγκαία για τη διασφάλιση της
 κία κάτω των 12 ετών. τηρήσεως των κανόνων που εφαρμόζονται στον οικείο
 τομέα καθώς και για την προστασία των συμφερόντων
 (') ΕΕ αριθ. C 101 της 22. 4. 1995.
 που οι κανόνες αυτοί σκοπούν αν διαφαλίσουν και
 (2) ΕΕ αριθ. L 298 της 17. 10. 1989, σ. 23. εφόσον το ίδιο αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να επιτευ
 χθεί με λιγότερο δεσμευτικούς κανόνες.
 ( · ) ΕΕ αριθ. C 208 της 2. 9. 1995 .
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 της 9ης Ιουλίου 1997 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-222/95 (αιχηση του γαλλικού Cour de cas της 30ής Ιουνίου 1997
 sation για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Société
 civile immobilière Parodi κατά Banque H. Albert de Bary et στην υπόθεση C-66/97 (αίτηση του Tribunal Cível da
 Cie (') Comarca de Lisboa για την έκδοση προδικαστικής αποφά
 σεως): Banco de Fomento e Exterior SA και Amândio
 (Ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων — Ελεύθερη παροχή Maurício Martins Pechim, Maria de Luz Lima Barros Raposo
 υπηρεσιών — Πιστωτικά ιδρύματα — Χορήγηση ενυποθή Pechim, Confecções Têxteis de Vouzela Lda (CTV)(')
 κου δανείου — Προϋπόθεση εγκρίσεως στο κράτος μέλος
 εντός του οποίου παρέχεται η υπηρεσία) (Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως —
 Απαράδεκτο)
 (97/C 252/24)
 (97/C 252/25 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μεταφραση


text:
 27.8.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 18 Φεβρουαρίο 2011 — Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof κατά Mohsen Afrasiabi, Teheran, Behzad Sahabi και Heinz Ulrich Kessel
 (Υπόθεση C-72/11)
 2011/C 252/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberlandesgericht Düsseldorf
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof
 Εναγόμενοι: Mohsen Afrasiabi, Teheran, Behzad Sahabi, Heinz Ulrich Kessel.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Απαιτείται, για τη διάθεση οικονομικού όρου υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 (1), να μπορεί ο εν λόγω οικονομικός πόρος να χρησιμοποιηθεί αμέσως από το περιλαμβανόμενο στον κατάλογο πρόσωπο/οντότητα για την απόκτηση κεφαλαίων ή υπηρεσιών; Ή έχει το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 την έννοια ότι η απαγόρευση της έμμεσης διαθέσεως οικονομικού πόρου περιλαμβάνει την προμήθεια και τοποθέτηση λειτουργικού, όχι όμως ακόμη έτοιμου προς χρήση οικονομικού πόρου (εν προκειμένω: μιας καμίνου κενού) σε τρίτον στο Ιράν, με τον οποίο ο τρίτος προτίθεται, σε μεταγενέστερο χρόνο, να παρασκευάζει προϊόντα για νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό που αναγράφεται στα παραρτήματα IV και V του κανονισμού;
 2)
 Έχει το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 την έννοια ότι μπορεί να υπάρχει καταστρατήγηση μόνον αν ο υπαίτιος προσαρμόζει τυπικώς την πράξη του –εντούτοις, μόνο για το θεαθήναι– στις απαγορεύσεις που απορρέουν από το άρθρο 7, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού ΕΚ 423/2007, έτσι ώστε αυτή να μην εμπίπτει πλέον στις απαγορευτικές διατάξεις ακόμη και με την ευρύτερη δυνατή ερμηνεία; Αποκλείονται, επομένως, αμοιβαίως η αντικειμενική υπόσταση της απαγορεύσεως της καταστρατηγήσεως και η αντικειμενική υπόσταση της απαγορεύσεως της διαθέσεως; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: μπορεί μια συμπεριφορά, η οποία δεν εμπίπτει (ακόμη) στην απαγόρευση της (έμμεσης) διαθέσεως, να αποτελεί εντούτοις καταστρατήγηση υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007;
 Ή αποτελεί το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007 γενική ρήτρα, στην οποία μπορεί να υπαχθεί οιαδήποτε πράξη που θα έχει ως αποτέλεσμα να διατεθεί οικονομικός πόρος σε πρόσωπο ή οντότητα που αναφέρονται στον κατάλογο;
 3)
 Προϋποθέτει το υποκειμενικό στοιχείο «εν γνώσει και εκ προθέσεως» του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΚ 423/2007, αφενός, πραγματική γνώση της προκληθείσας ή επιδιωκουμένης καταστρατηγήσεως της απαγορεύσεως διαθέσεως και, πέραν τούτου, ένα ευρύτερο στοιχείο βουλήσεως, τουλάχιστον υπό την έννοια ότι ο δράστης αποδέχεται πάντως την καταστρατήγηση της απαγορεύσεως και την επιδοκιμάζει; Ή πρέπει ο δράστης να ενδιαφέρεται πολύ να καταστρατηγήσει την απαγόρευση, δηλαδή να ενεργεί ως προς το σημείο αυτό εσκεμμένα;
 Ή, αν δεν απαιτείται εσκεμμένη καταστρατήγηση της απαγορεύσεως, αρκεί αντιθέτως ο δράστης να θεωρεί την καταστρατήγηση απλώς ως δυνατή και να την αποδέχεται επιδοκιμάζοντάς την;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 103, σ. 1).


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/36
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Ιανουαρίου 2011 — Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση F-77/09) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πειθαρχικό καθεστώς - Πειθαρχική διαδικασία - Άρθρα 22α και 22β του ΚΥΚ - Αμεροληψία - Εύλογη προθεσμία)
 2011/C 55/65
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Bart Nijs (Bridel, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: F. Rollinger, δικηγόρος)
 Καθού: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Kennedy και J.-M. Stenier)
 Αντικείμενο
 Υπαλληλική υπόθεση — Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της επιτροπής ad hoc του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου της 15ης Ιανουαρίου 2009 περί ανακλήσεως του προσφεύγοντος χωρίς μείωση της συντάξεως από 1ης Φεβρουαρίου 2009
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Ο B. Nijs φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
 (1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009, σ. 65.


text:
C 112/16 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10.5.2003
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα 13 Μαρτίου 2003, το Cour d’appel de Grenoble, τμήμα
 εμπορικών διαφορών, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Société
 financière et industrielle du Peloux πρώην «Sodequip Isolation»
 Οι σουηδικές διατάξεις περί υποχρεωτικής προηγουμένης και Société Axa Belgium πρώην Αxa Royale Belge και λοιπών,
 δηλώσεως (Livsmedelsverkets kungörelse της 25.12.1998 — που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 SLV FS 1998:39) είναι αντίθετες προς τον σκοπό της οδηγίας προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 89/662/ΕΟΚ, καθόσον δεν αναγνωρίζονται οι κτηνιατρικοί και
 άλλοι έλεγχοι που διενεργούνται σε άλλα κράτη μέλη. Είναι
 γεγονός ότι η οδηγία 89/662/ΕΟΚ επιτρέπει τους δειγματοληπτι-
 κούς ελέγχους, αλλά ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται Είναι δυνατόν στον υπέρ ου η ασφάλιση, επί συμβάσεως ασφαλί-
 σεως συναφθείσας μεταξύ αντισυμβαλλομένου και ασφαλιστή,
 τη δυνατότητα αυτή διενεργείας δειγματοληπτικών ελέγχων για να
 εχόντων αμφοτέρων κατοικία στο ίδιο κράτος μέλος, να αντιταχθεί
 ελέγχει το αν τα λοιπά κράτη μέλη έχουν πράγματι εφαρμόσει ένα
 άλλο κανονιστικό σύστημα. Το άρθρο 3 της οδηγίας 89/62/ΕΟΚ ρήτρα περί απονομής δικαιοδοσίας στα δικαστήρια του εν λόγω
 κράτους, ενώ ο ίδιος δεν συνήνεσε προσωπικά σε αυτήν τη ρήτρα,
 ορίζει ότι, πέραν των επισήμων κτηνιατρικών ελέγχων στις εγκα-
 ταστάσεις καταγωγής, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να διενεργούν η ζημία επήλθε εντός άλλου κράτους μέλους και αυτός ενήγαγε
 επίσης ενώπιον δικαστηρίου του άλλου αυτού κράτους μέλους
 τακτικούς ελέγχους των εγκαταστάσεων για να διασφαλίζουν ότι
 ασφαλιστές με έδρα στο τελευταίο αυτό κράτος;
 τα προϊόντα ανταποκρίνονται στις κοινοτικές απαιτήσεις ή στις
 απαιτήσεις που ισχύουν στο κράτος μέλος προορισμού. Περαιτέρω,
 από το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 89/662
 προκύπτει ότι τα προϊόντα δεν μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα
 αν δεν έχουν την κατάλληλη σήμανση και αν δεν συνοδεύονται
 από τα απαραίτητα έγγραφα.
 Η Σουηδική Κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι η επιβαλλόμενη υπο-
 χρέωση προηγούμενης δηλώσεως είναι αναγκαία για να διασφα-
 λιστεί η εφαρμογή ειδικών εγγυήσεων κατά της σαλμονέλας, οι
 οποίες ισχύουν κατά την εισαγωγή ορισμένων ζωϊκών προϊόντων Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 στη Σουηδία. Η Επιτροπή θέλει συναφώς να τονίσει ότι η οδηγία της Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 13 Μαρτίου
 89/662/ΕΟΚ παρέχει επαρκείς δυνατότητες στα κράτη μέλη να 2003
 λαμβάνουν μέτρα σε περίπτωση που κατά τον έλεγχο διαπιστώ-
 νονται παραβάσεις των κοινοτικών κανόνων. Το άρθρο 8, παράγρα-
 φος 1, της οδηγίας προβλέπει συνεπώς τη διαδικασία η οποία (Υπόθεση C-113/03)
 πρέπει να ακολουθείται οσάκις το κράτος προορισμού διαπιστώνει
 παραβάσεις.
 (2003/C 112/27)
 ( 1) EE L 395, σ. 13.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον Ch. Giolitto και τον M. Shotter, με τόπο επιδόσεων στο
 Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 13 Μαρτίου 2003 ενώπιον
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής
 ∆ημοκρατίας.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Cour d’appel de Grenoble, τμήμα εμπορικών
 διαφορών, με απόφαση της 20ής Φεβρουαρίου 2003, στην Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 υπόθεση Société financière et industrielle du Peloux πρώην
 «Sodequip Isolation» κατά Société Axa Belgium πρώην
 Αxa Royale Belge και λοιπών — να αναγνωρίσει


text:
ότι η Γαλλική ∆ημοκρατία, παραλείποντας να
 φροντίσει ώστε να είναι δυνατή το αργότερο μέχρι την
 1η Ιανουαρίου 2000 η δυνατότητα «φορητότητας» των
 (Υπόθεση C-112/03) μη γεωγραφικών αριθμών, όπως επιτάσσει το άρθρο 12,
 παράγραφος 5, της οδηγίας 97/33/ΕΚ ( 1), που τροποποιή-
 θηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/61/ΕΚ
 (2003/C 112/26) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της
 24ης Σεπτεμβρίου 1998, σε ό,τι αφορά τη φορητότητα
 των αριθμών και την προεπιλογή φορέα (2), παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
 Με απόφαση της 20ής Φεβρουαρίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις — να καταδικάσει τη Γαλλική ∆ημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 10.5.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 112/17
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας, που ασκή-
 θηκε στις 17 Μαρτίου 2003
 Η Γαλλία ήταν υποχρεωμένη να μεταφέρει στο εθνικό της δίκαιο
 και να εφαρμόσει την προαναφερθείσα οδηγία από 1ης Ιανουαρίου (Υπόθεση C-118/03)
 2000. Από τις απαντήσεις που έδωσαν οι γαλλικές αρχές προκύ-
 πτει ότι, με εξαίρεση τους δωρεάν καλούμενους αριθμούς (2003/C 112/29)
 («numéros libre d’appel») και τους αριθμούς με επιμερισμένη
 χρέωση, τα ληφθέντα μέτρα δεν καλύπτουν τους λοιπούς μη
 γεωγραφικούς αριθμούς.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Ulrich Wölker, νομικό σύμβουλο της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και τον Ηans Støvlbaek, μέλος της
 ( 1) Οδηγία 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου- Νομικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με τόπο επιδό-
 λίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στο χώρο των σεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 17 Μαρτίου 2003, ενώπιον
 τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά
 διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού
 δικτύου (ΟΝΡ) (EE L 199 της 26.7.1997, σ. 32).
 της Ομοσπονδιακής ∆ημοκρατίας της Γερμανίας.
 ( 2) ΕΕ L 268 της 3.10.1998, σ. 37.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 1. να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμα-
 νίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά της
 οδηγίας 2000/37/ΕΚ ( 1) της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου
 2000, για τροποποίηση του κεφαλαίου VI α (Φαρμακο-
 επαγρύπνηση) της οδηγίας 81/851/ΕΟΚ του Συμβουλίου
 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ- σχετικά με τα κτηνιατρικά φαρμακευτικά προϊόντα, στο
 βαλε το Tribunale di Genova — πρώτο πολιτικό τμήμα — εσωτερικό δίκαιο, ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην
 με διάταξη της 10ης Μαρτίου 2003 στην υπόθεση Εco Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν
 Eridania Srl κατά Ministero dell’Ambiente e Presidenza λόγω οδηγία.
 del Consiglio dei Ministri
 2. να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή ∆ημοκρατία της Γερμανίας
 στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση C-115/03)
 (2003/C 112/28) Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
 παρήλθε στις 5 ∆εκεμβρίου 2001.
 Με διάταξη της 10ης Μαρτίου 2003, η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις (1 ) ΕΕ L 139 της 10.6.2000, σ. 25.
 17 Μαρτίου 2003, το Tribunale di Genova


text:
— πρώτο πολιτικό
 τμήμα — στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Εco Eridania Srl και
 Ministero dell’Ambiente e Presidenza del Consiglio dei Ministri,
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερμηνευτικού ζητήματος:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 Γαλλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 18 Μαρτίου
 Επιβάλλονται οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 της 2003
 οδηγίας 91/689/ΕΟΚ ( 1) σε όλους τους παραγωγούς επικίνδυνων
 αποβλήτων (μεταξύ των οποίων καταλέγονται τα οδοντιατρεία) ή
 μόνο στους παραγωγούς επικίνδυνων αποβλήτων των οποίων οι (Υπόθεση C-119/03)
 δραστηριότητες είναι οργανωμένες με τη μορφή επιχειρήσεως ή
 οργανισμού; (2003/C 112/30)
 ( 1) EE L 377 της 31.12.1991, σ. 20. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τον G. Rozet, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 18 Μαρτίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής ∆ημοκρατίας.


text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/6
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 8 Ιουλίου 2008 — Metin Bozkurt κατά Land Baden-Württemberg
 (Υπόθεση C-303/08)
 (2008/C 247/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Metin Bozkurt
 Καθού: Land Baden-Württemberg
 Αντίδικος ενώπιον: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1.
 Διατηρεί ο σύζυγος του ενταγμένου στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους Τούρκου εργαζόμενου το δικαίωμα εργασίας και διαμονής, το οποίο απέκτησε με βάση το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας (της απόφασης 1/80) ως μέλος της οικογένειας, ακόμη και μετά τη λύση του γάμου με διαζύγιο;
 Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο ερώτημα 1:
 2.
 Πρόκειται για καταχρηστική επίκληση του δικαιώματος διαμονής, το οποίο έλκει ο ενδιαφερόμενος από την πρώην σύζυγό του βάσει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας (της απόφασης 1/80), όταν μετά την κτήση του δικαιώματος αυτού ο ενδιαφερόμενος Τούρκος υπήκοος βίασε την πρώην σύζυγό του και της προξένησε σωματικές κακώσεις και τιμωρήθηκε για την πράξη του αυτή με διετή φυλάκιση;


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Directeur général des finances publiques κατά Mapfre asistencia compañia internacional de seguros y reaseguros SA και Mapfre warranty SpA κατά Directeur général des finances publiques
 (Υπόθεση C-584/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος κύκλου εργασιών - Πεδίο εφαρμογής - Απαλλαγή - Έννοια των «ασφαλιστικών εργασιών» - Έννοια της «παροχής υπηρεσιών» - Κατ’ αποκοπήν ποσό καταβαλλόμενο έναντι παροχής εγγυήσεως σε περίπτωση βλάβης μεταχειρισμένου οχήματος))
 (2015/C 311/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA
 κατά
 Mapfre asistencia compañia internacional de seguros y reaseguros SA, Directeur général des finances publiques
 Διατακτικό
 Το άρθρο 13, B, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, έχει την έννοια ότι αποτελεί απαλλασσόμενη κατά τη διάταξη αυτή ασφαλιστική εργασία, η παροχή υπηρεσίας η οποία συνίσταται στην εκ μέρους επιχειρηματία ανεξάρτητου από τον πωλητή μεταχειρισμένων οχημάτων παροχή εγγυήσεως, έναντι κατ’ αποκοπήν ποσού, επιδιορθώσεως των μηχανικών βλαβών που μπορούν να επηρεάσουν ορισμένα εξαρτήματα του οχήματος αυτού. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν, λαμβανομένων υπόψη περιστάσεων όπως αυτές των υποθέσεων της κύριας δίκης, η παροχή των υπηρεσιών της κύριας δίκης είναι τέτοιου είδους παροχή. Η παροχή τέτοιας υπηρεσίας και η πώληση μεταχειρισμένου οχήματος πρέπει, κατ’ αρχήν, να θεωρηθούν ως χωριστές και ανεξάρτητες παροχές οι οποίες πρέπει να εξετασθούν χωριστά όσον αφορά την επιβολή ΦΠΑ. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτέρων περιστάσεων των υποθέσεων της κύριας δίκης, η πώληση μεταχειρισμένου οχήματος και η εγγύηση την οποία παρέχει επιχειρηματίας ανεξάρτητος από τον πωλητή του οχήματος αυτού για τις μηχανικές βλάβες που μπορεί να επηρεάσουν ορισμένα εξαρτήματα του οχήματος αυτού συνδέονται σε τέτοιο σημείο μεταξύ τους ώστε να πρέπει να θεωρηθούν ως συνιστώσες μια ενιαία παροχή ή αν, αντιθέτως, αποτελούν ανεξάρτητες παροχές.
 (1) ΕΕ C 31 της 1.2.2014.


text:
 8.3.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/35
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 12.12.2013 Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-133/12)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης - Αποζημίωση για τη ζημία που προκλήθηκε από την εκ μέρους του θεσμικού οργάνου αποστολή προς τον δικηγόρο του προσφεύγοντος επιστολής σχετικά με τα δικαστικά έξοδα που βαρύνουν τον προσφεύγοντα - Προσφυγή-αγωγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη - Άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας)
 (2014/C 71/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Gattinara, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος περί αποζημιώσεως λόγω εκ μέρους της Επιτροπής αποστολής προς τον δικηγόρο του προσφεύγοντος επιστολής αφορώσας τον τελευταίο και αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως αβάσιμη.
 2)
 Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 3)
 Υποχρεώνει τον L. Marcuccio να καταβάλει στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης το ποσό των 2 000 ευρώ.