text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/39
 Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2013 το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 17 Οκτωβρίου 2013, στην υπόθεση F-69/11, BF κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση T-663/13 P)
 2014/C 52/75
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείον: Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Kennedy και J. Vermer)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: BF (Πόλη του Λουξεμβούργου, Λουξεμβούργο)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Το αναιρεσείον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-69/11·
 —
 να δεχθεί τα αιτήματα που είχε υποβάλει πρωτοδίκως το Ελεγκτικό Συνέδριο και συγκεκριμένα να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·
 —
 να καταδικάσει τον BF στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, το αναιρεσείον προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ερμήνευσε και εφήρμοσε πεπλανημένα το άρθρο 6 της αποφάσεως αριθ. 45-2010, της 17ης Ιουνίου 2010, περί διαδικασιών επιλογής προϊσταμένων διοικητικών μονάδων και διευθυντών.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραμόρφωση αποδεικτικού στοιχείου εκ μέρους του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, καθόσον αυτό έκρινε ότι η βαθμολογία των υποψηφίων από την επιτροπή προεπιλογής αποτελούσε ενημερωτικό στοιχείο που έπρεπε να περιληφθεί στην έκθεση που διαβίβασε η εν λόγω επιτροπή στην Αρμόδια για τους Διορισμούς Αρχή (ΑΔΑ).
 3)
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρέβη την υποχρέωσή του να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίχθηκε για να θεμελιώσει τη διαπίστωσή του περί παράτυπης διαδικασίας.
 4)
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας και από πλάνη περί το δίκαιο θίγουσα την ενότητα της νομολογίας, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε ότι η παρατυπία που αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας που απαιτείται κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως αριθ. 45-2010, όσον αφορά την έκθεση της επιτροπής προεπιλογής, δύναται να επισύρει την ακύρωση των πρωτοδίκως προσβαλλομένων αποφάσεων.


text:
 14.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 109/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Φεβρουαρίου 2012 — Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio κατά ΓΕΕΑ — Weinkellerei Lenz Moser (SERVO SUO)
 (Υπόθεση T-525/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος SERVO SUO - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα SERVUS - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 109/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio (Refrontolo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Massa και P. Massa, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς, G. Mannucci, στη συνέχεια, P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Weinkellerei Lenz Moser AG (Linz, Αυστρία) (εκπρόσωπος: C. R. Haarmann, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Αυγούστου 2010 (υπόθεση R 1571/2009-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Weinkellerei Lenz Moser AG και της Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 13 της 15.1.2011.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/10
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 29ης Απριλίου 2004
 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-199/01 P και C-200/01: IPK-München GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 («Αίτηση αναιρέσεως - Απόφαση με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε την καταβολή του υπολοίπου χρηματοδοτικής συνδρομής»)
 (2004/C 118/17)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-199/01 P και C-200/01 P, IPK-München GmbH, με έδρα το Μόναχο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον H.-J. Prieß, Rechtsanwalt, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Grunwald), με αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2001, Τ-331/94, ΙPK-München κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. ΙΙ-779), με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως αυτής, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα),συγκείμενο από τον Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, τους J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και R. Schintgen, και την F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 2.
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 212 της 28.7.2001.
 EE C 289 της 13.10.2001


text:
 1.2.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 38/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Νοεμβρίου 2015 η Industria de Diseño Textil, S.A. (Inditex) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-584/14, INDITEX κατά ΓΕΕΑ — ANSELL (ZARA)
 (Υπόθεση C-575/15 P)
 (2016/C 038/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Industria de Diseño Textil, S.A. (Inditex) (εκπρόσωπος: C. Duch Fonoll, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή που άσκησε η Inditex SA κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 19ης Μαΐου 2014, (υπόθεση R 1118/2013-2), και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και την προγενέστερη απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ, της 30ής Απριλίου 2013, με την οποία έγινε δεκτό το αίτημα για έκπτωση από τα δικαιώματα επί του υπ’ αριθ. 112.755 κοινοτικού σήματος ZARA για τις υπηρεσίες της κλάσεως 39·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως τίθεται υπό αμφισβήτηση, μέσω έξι λόγων αναιρέσεως, το σκεπτικό που εκτίθεται στις σκέψεις 32 έως 37 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως.
 2.
 Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 65, παράγραφος 3, του ΚΚΣ (1), καθότι, στη σκέψη 37 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, υπερέβη τα όρια της προσφυγής της οποία είχε επιληφθεί, καθής στιγμής αμφισβήτησε τη χρήση του υπ’ αριθ. 112755 σήματος ZARA για τις υπηρεσίες της κλάσεως 39, ενώ το ζήτημα αυτό δεν ενέπιπτε στη διαφορά και δεν είχε τεθεί με την προσφυγή.
 3.
 Το αντικείμενο της προσφυγής που είχε υποβληθεί ενώπιον του τμήματος προσφυγών περιοριζόταν μόνον στο να καθοριστεί κατά πόσον η εκ μέρους της Inditex χρήση του σήματος ZARA για τις υπηρεσίες μεταφοράς και διανομής προϊόντων που παρείχε η εν λόγω εταιρεία στους δικαιοδόχους της μπορούσε να θεωρηθεί ή όχι ως δημόσια χρήση, σε αντιδιαστολή με την ιδιωτική χρήση εντός της ίδιας της εταιρείας και, ως εκ τούτου, κατά πόσον μπορούσε να θεωρηθεί αποτελεσματική χρήση ή όχι. Συνεπώς, η χρήση αυτή καθαυτήν του σήματος ZARA για τις υπηρεσίες μεταφοράς και διανομής που παρείχε η δικαιούχος του σήματος επρόκειτο για μη αμφισβητήσιμο γεγονός που δεν είχε αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεως σε διοικητικό επίπεδο.
 4.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως η Inditex προβάλλει ότι, στις σκέψεις 32 και 33 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ΚΚΣ, καθότι προέβη σε σύγχυση των όρων «εμπορική ενσωμάτωση», ο οποίος αφορά την δικαιοδόχο εταιρεία οσάκις ενσωματώνεται στο εμπορικό σύστημα του δικαιοπάροχου, με τον όρο «οικονομική ολοκλήρωση» ή «οικονομική ενότητα» υπό την έννοια του βαθμού οικονομική εξάρτησης.
 5.
 Στη σκέψη 33 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, ότι το γεγονός ότι οι δικαιοδόχοι της Inditex ακολουθούν ένα εμπορικό πρότυπο που είναι ενσωματωμένο από εμπορικής απόψεως στο εμπορικό σύστημα


text:
της δικαιοπαρόχου συνεπάγεται ότι αυτοί παύουν να συνιστούν ανεξάρτητες οικονομικές ενότητες, τουτέστιν, να συνιστούν τρίτους που δεν υπάγονται στην εσωτερική οργάνωση της δικαιοπάροχου. Κατά την αναιρεσείουσα, η εκτίμηση αυτή στερείται νομικού ερείσματος και είναι, επομένως, εσφαλμένη.
 6.
 Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο, στη σκέψη 33 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, διαστρέβλωσε το νόημα της από 7 Μαΐου 2012 ένορκης καταθέσεως του D. Antonio Abril (παράρτημα 4 της αιτήσεως αναιρέσεως), καθόσον αναπαρήγαγε κατά υποκειμενικό τρόπο τμήμα των δηλώσεων του τελευταίου με αποτέλεσμα να ερμηνεύσει το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα το εν λόγω έγγραφο γεγονός, που επηρέασε το συμπέρασμά του όσον αφορά τη δημόσια χρήση του σήματος ZARA.
 7.
 Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ΚΚΣ, καθότι παρέβη, στη σκέψη 35 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, τους κανόνες κατά τους οποίους, για την αξιολόγηση της πραγματικής χρήσεως του σήματος, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των γεγονότων και περιστάσεων που μπορούν να αποδείξουν την ουσιαστική εμπορική εκμετάλλευσή του. Συγκεκριμένα, προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Ιnditex δεν έχει παρουσία στην αγορά των υπηρεσιών μεταφοράς εμπορευμάτων με το σήμα ZARA, διότι η εταιρεία αυτή δεν διαθέτει κύκλο εργασιών εκ της παροχής των υπηρεσιών που περιλαμβάνονται στην κλάση 39.
 8.
 Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Inditex δεν παρείχε υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων σε τρίτους μη υπαγόμενους στην οικονομική της ενότητα, καθότι πρόκειται περί εταιρείας που δραστηριοποιείται στην κατασκευή και πώληση προϊόντων μόδας και όχι περί μεταφορικής εταιρείας. Κατά την αναιρεσείουσα, η άποψη αυτή του Γενικού Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη και αντιβαίνει στο δίκαιο και στη νομολογία της Ένωσης σύμφωνα με τα όσα παρατέθηκαν στον σχετικό λόγο ακυρώσεως της προσφυγής.
 9.
 Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η Inditex προβάλλει ότι, στη σκέψη 35 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο, διαστρέβλωσε το νόημα της από 7 Μαΐου 2012 ένορκης καταθέσεως του D. Antonio Abril, καθότι ερμήνευσε τα αριθμητικά στοιχεία του σημείου 18 της καταθέσεως ως ενδεικτικά στοιχεία για την πραγματική εμπορική εκμετάλλευση του επίμαχου σήματος όσον αφορά την εμπορία προϊόντων, ενώ, στην πραγματικότητα, οι μνημονευόμενες στο έγγραφο αυτό ποσότητες αναφέρονται αποκλειστικώς στα ποσά που εισέπραξε η Inditex από τους δικαιοδόχους της για τις υπηρεσίες μεταφοράς που παρέσχε η πρώτη στις τελευταίες.
 10.
 Τέλος, με τον έκτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο λόγω παραβάσεως του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ΚΚΣ, σε συνδυασμό με τον κανόνα 22 του κανονισμού 2868/1995 (2), καθόσον, στη σκέψη 36 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο απαίτησε από την Inditex μια «probatio diabólica» ζητώντας να προσκομισθούν αποδείξεις σε σχέση με τον κύκλο εργασιών στο μέτρο που δεν είχαν προσκομιστεί τιμολόγια, μολονότι το Γενικό Δικαστήριο γνώριζε ότι η Inditex αδυνατούσε να προσκομίσει τέτοια τιμολόγια καθότι επρόκειτο περί μη υφιστάμενων εγγράφων για τους λόγους που παρατέθηκαν στον σχετικό λόγο ακυρώσεως της προσφυγής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (κωδικοποιημένη έκδοση) (EE L 78, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής,


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 2013 — Philips Lighting Poland και Philips Lighting κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-469/07) (1)
 (Ντάμπινγκ - Εισαγωγές λαμπτήρων φθορισμού μικρού μεγέθους με ηλεκτρονικό κύκλωμα (CFL-i) καταγωγής Κίνας, Βιετνάμ, Πακιστάν και Φιλιππίνων - Λήξη της ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ - Επανεξέταση - Άρθρο 4, παράγραφος 1, άρθρο 5, παράγραφος 4, και άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 [νυν άρθρο 4, παράγραφος 1, άρθρο 5, παράγραφος 4, και άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009] - Έννοια της κοινοτικής βιομηχανίας - Καθορισμός της ζημίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2013/C 252/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Philips Lighting Poland S.A. (Piła, Πολωνία)· και Philips Lighting BV (Eindhoven, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: L. Catrain González, δικηγόρος, και E. Wright, barrister)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς J.-P. Hix, επικουρούμενος από τους G. Berrisch και G. Wolf, δικηγόρους, στη συνέχεια, J.-P. Hix και B. Driessen, επικουρούμενοι από τον G. Berrisch)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ των προσφευγουσών: Hangzhou Duralamp Electronics Co., Ltd (Hangzhou, Κίνα) (εκπρόσωποι: M. Gambardella και V. Villante, δικηγόροι)· και GE Hungary Ipari és Kereskedelmi Zrt (GE Hungary Zrt) (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: P. De Baere, δικηγόρος)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. van Vliet και K. Talabér-Ritz)· και Osram GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Bierwagen, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1205/2007 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2007, για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές λαμπτήρων φθορισμού μικρού μεγέθους με ηλεκτρονικό κύκλωμα (CFL-i) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, κατόπιν επανεξέτασης ενόψει της λήξης της ισχύος των μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, και την επέκταση του δασμού στις εισαγωγές του ίδιου προϊόντος που αποστέλλονται από τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ, την Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν και τη Δημοκρατία των Φιλιππίνων (ΕΕ L 272, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Philips Lighting Poland S.A. και η Philips Lighting BV φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένων των εξόδων του τελευταίου που σχετίζονται με τις παρεμβάσεις της Hangzhou Duralamp Electronics Co., Ltd και της GE Hungary Ipari és Kereskedelmi Zrt (GE Hungary Zrt), και τα έξοδα της Osram GmbH.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 4)
 Η Hangzhou Duralamp Electronics και η GE Hungary φέρουν εκάστη τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Συμβουλίου που σχετίζονται με την παρέμβασή τους.
 (1) EE C 51 της 23.2.2008.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/34
 Προσφυγή της 6ης Ιουλίου 2006 — Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-181/06)
 (2006/C 212/62)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Giacomo Aiello, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2006/334/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2006 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006) 1702], καθό μέρος αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες τις οποίες πραγματοποίησε η Ιταλική Δημοκρατία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Ιταλική Δημοκρατία προσέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου την απόφαση Ε(2006) 1702 της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2006, καθό μέρος αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένες δαπάνες τις οποίες πραγματοποίησε η ίδια στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ).
 Προς στήριξη των αιτημάτων της η προσφεύγουσα προβάλλει ισχυρισμό περί παραβάσεως και εσφαλμένης εφαρμογής:
 —
 των άρθρων 11, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο 4, 13, παράγραφος 2, 15, παράγραφος 4, στοιχείο α', 30, παράγραφοι 1 και 2, και 51 του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 271 της 2ας Νοεμβρίου 1996, σ. 19)·
 —
 του άρθρου 17, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 659/97 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 1997, σχετικά με λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά το καθεστώς παρεμβάσεων στον τομέα των οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 100 της 17ης Απριλίου 1997, σ. 22)·
 —
 του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχεία γ' και δ', και παράγραφος 4, στοιχείο β', και του άρθρου 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 609/2001 της Επιτροπής, της 28ης Μαρτίου 2001, σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2200/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά τα επιχειρησιακά προγράμματα και ταμεία και την κοινοτική χρηματοδοτική ενίσχυση και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 411/97 (ΕΕ L 90 της 30ης Μαρτίου 2001, σ. 4)·
 —
 του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) 412/97 της Επιτροπής, της 3ης Μαρτίου 1997, σχετικά με λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού 2200/96 του Συμβουλίου, όσον αφορά την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών (ΕΕ L 62 της 4ης Μαρτίου 1997, σ. 16)·
 —
 τω άρθρων 6 και 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (ΕΕ L 391 της 31ης Δεκεμβρίου 1992, σ. 36).


text:
9 . 12 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 333/ 1 1
 κ.λπ. (υπόθεση C-332/95 ) και Miranda Viola (υπόθεση C άρθρο 115 παράγραφος 2 σημείο 1 του κανονισμού
 342/95 ), υπέβαλε στο Δικαστήριο αιτήσεις εκδόσεως προδι λειτουργίας των Finanzgericht ;
 καστικής αποφάσεως επί ερωτημάτων που συμπίπτουν με τα
 ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπόθεση C- 1 87/ (') ΕΕ ειδ . έκδ . 03/003 . o . 82 .
 95 ( 1)· (2) ΕΕ αριθ . L 41 της 18. 2 . 1992 . α. 9.
 (3) ΕΕ αριθ . L 302 της 19. 10. 1992 . σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 , σ. 14 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 12ης Σεπτεμ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που βρίου 1995 στην υπόθεση Wiener S. I. GmbH κατά Hauptzoll
 υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg με διάταξη της 21ης amt Emmerich
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Firma Krüger GmbH & Co.
 KG., κατα Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Υπόθεση C-338/95)
 (Υπόθεση C-334/95) ( 95/C 333/22 )
 95/C 333/21 ) Με διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Με διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη στις 26 Οκτωβρίου 1995 , το Bundesfinanzhof (έβδομο τμήμα ),
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκερεμεί ενώπιον του , μεταξύ
 στις 23 Οκτωβρίου 1995 , το Finanzgericht Hamburg, στο Wiener S. 1 . GmbH και Hauptzollamt Emmerich , ζητεί από το
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Firma Krüger GmbH & Co . Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 KG . και Hauptzollamt Hamburg-Jonas, που εκκρεμεί ενώπιον εξής ερωτήματος:
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: «Έχει o όρος "νυχτικά" της κλάσεως 60.04 του Κοινού
 1 . Αντιβαίνει o κανονισμός ( ΕΟΚ ) αριθ . 804/68 ('), σε Δασμολογίου του 1985 , και συγκεκριμένα της διακρίσεως
 συνδυασμό με το παράρτημά του , όπως αυτό τροποποι
 60.04 B IVβ 2 ββ , την έννοια ότι καλύπτει αποκλειστικά τα
 ήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 374/92 ( 2), προς το
 " άλλα" εσωτερικά ενδύματα , τα οποία λόγιο των κατασκευ
 αστικών χαρακτηριστικών τους προορίζονται σαφώς να
 άρθρο 40 παράγραφος 3 εδάφιο 2 της συνθήκης ΕΚ,
 καθιστάμενος επομένως ανίσχυρος, καθόσον δεν προβλέ φοριούνται μόνον ως ενδύματα νυκτός ή καλύπτει επίσης τα
 πει τη χορήγηση επιστροφής κατά την εξαγωγή γάλακτος/ προϊόνται τα οποία λόγω της εξωτερικής τους εμφανίσειος
 γαλακτοκομικών προϊόντων περιεχομένων σε παρασκευ προορίζονται κυρίως, αλλ' όχι αποκλειστικά, να φοριούνται
 στο κρεβάτι;»
 άσματα διατροφής της διακρίσεως 2101 10 της Συνδυα
 σμένης Ονοματολογίας, τα οποία παρασκευάζονται με
 βάση εκχυλίσματα, αποστάγματα και συμπυκνώματα
 καφέ ;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 2 . Εμποδίζει η παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας υπέβαλε το Hof van Beroep te Antwerpen με απόφαση της
 την αναζήτηση καταβληθεισών επιστροφών κατά την 25ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση Peter Schepens κατά
 εξαγωγή


text:
γάλακτος/γαλακτοκομικών προϊόντων, περιεχο Βελγικού Δημοσίου
 μένου/ων σε παρασκευάσματα διατροφής της διακρίσεως (Υπόθεση C-340/95)
 2101 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και παραγομέ
 νων με βάση εκχυλίσματα καφέ ; 95/C 333/23 )
 3 . Εφαρμόζεται το άρθρο 244 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. Με απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 2913/92 (3) (τελωνειακός κώδικας) επί της αναστολής Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 εκτελέσεως αποφάσεων με τις οποίες ζητείται η επιστρο στις 30 Οκτωβρίου 1995 , το Hof van Beroep te Antwerpen στο
 φή καταβληθεισών επιστροφών κατά την εξαγωγή ; πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Peter Schepens και Βελγικού
 Δημοσίου που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστή
 4. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτη ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 μα : όταν υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το κύρος της ερωτημάτων:
 διατάξεως του κοινοτικού δικαίου επί της οποίας στηρί
 ζεται η απόφαση , κρίνεται το αίτημα αναστολής εκτελέ 1 . Έχουν τα άρθρα 18 παράγραφος 4 και 27 της έκτης
 σεως κατά το άρθρο 244 του τελωνειακού κώδικα, ή οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Μαίου 1977 περί
 σύμφωνα με ποιες άλλες προϋποθέσεις ; εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (ΦΠΑ —
 5 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: οδηγία 77/388/ΕΟΚ ) ( 1 ) άμεσο αποτέλεσμα την εσωτερική
 σύμφωνα με ποιες προϋποθέσεις κρίνεται το αίτημα έννομη τάξη των κρατών μελών, εν προκειμένω στην
 αναστολής εκτελέσεως σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρ εσωτερική τάξη του Βελγίου ;
 χουν αμφιβολίες ως προς το κύρος της κοινοτικής διατά
 ξεως επί της οποίας στηρίζεται η απόφαση ; 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως , απαγορεύει το
 άρθρο 18 παράγραφος 4 της οδηγίας σε κράτος μέλος τη
 6. Έχει το άρθρο 177 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ την μη επιστροφή στον υποκείμενο στον ΦΠΑ πιστωθέντος
 έννοια ότι δεν παρέχει στο Finanzgericht τη δυνατότητα ΦΠΑ , όσον αφορά ορισμένη περίοδο ή περιόδους κατά
 να επιτρέψει την άσκηση ενδίκου μέσου κατά το άρ τις οποίες προέκυψε το σχετικό ποσό , μηδέ τη μεταφορά
 θρο 128 παράγραφος 3 εδάφιο 2 , σε συνδυασμό με το σε επόμενη περίοδο δηλώσεως , o οποίος εντούτοις
 ---pagebreak--- Αριθ. C 333 /12 ΓΕΓ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9 . 12 . 95
 παρακρατείται μεσω του βελγικού νομικού θεσμού της λιου περι καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και
 παρακρατήσεως υπό τη μορφή προσωρινής κατασχέσεως στη διαμονή των εργαζομένων των κρατών μελών και τιον
 σε χέρια τρίτων κατά την έννοια του άρθρου 1445 του οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (').
 βελγικού Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, καθόσον χρόνο
 δεν υφίσταται ακόμη οριστικός τίτλος, αυτό δε μέχρι του 2 . Να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 ποσού του οποίου ζητείται η εκ των υστέρων καταβολή , έξοδα.
 όσον αφορά την τρέχουσα ή προηγούμενες περιόδους Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 δηλώσεως, όταν η εν λόγω εκ των υστέρων απαίτηση
 αμφισβητείται από τον υποκείμενο στον ΦΠΑ ; — (Όσον αφορά την κατάσταση αυτών που ζητούν εργα
 σία )
 3 . Το άρθρο 18 παράγραφος 4


text:
της οδηγίας έχει εφαρμογή ,
 αν υποτεθεί ότι, όπως υποστηρίζει το Βελγικό Δημόσιο , η Στο παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου ,
 παρακράτηση αποτελεί μέτρο εισπράξεως; όπως τούτο προκύπτει από την απόφαση του Δικαστη
 ρίου της 26ης Φεβρουαρίου 1991 στην υπόθεση C-292/89 ,
 — Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, έχει εφαρμο οι υπήκοοι κρατών μελών δικαιούνται να διαμένουν στο
 γή το άρθρο 27 της οδηγίας , οπότε η παρακράτηση θα έδαφος άλλων κρατών μελών προκειμένου v" αναζητή
 αποτελεί μέρος της «διαδικασίας» (modalités): σουν εκεί εργασία ' τα κράτη μέλη μπορούν να περιορί
 — Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, έχει εφαρμογή ζουν το δικαίωμα αυτό διαμονής επιβάλλοντας εν προ
 το άρθρο 27 , αν υποτεθεί ότι η παρακράτηση αποτελεί κειμένω « εύλογη προθεσμία» της οποίας ωστόσο η πάρο
 μέτρο εισπράξεως; δος δεν συνεπάγεται αυτομάτως και απώλεια του δικαι
 ώματος αυτού διαμονής εφόσον o επιδιώκων εργασία
 4. Αν το άρθρο 18 παράγραφος 4 της οδηγίας τυγχάνει συνεχίζει την αναζήτησή του και υπάρχουν πραγματικές
 εφαρμογής ως προς την παρακράτηση , συνιστά o βελγι δυνατότητες προσλήψεώς του . Όμως, η ισχύουσα βελγική
 κός αυτός νομικός θεσμός παραβίαση της αρχής της νομοθεσία ( 2 ) υποχρεώνει τον ζητούντα εργασία να εγκα
 αναλογικότητας όπως την ορίζει το Δικαστήριο; ταλείπει το εθνικό έδαφος ύστερα από περίοδο τριών
 (') ΕΕ ειό . έκό . 09/001 , σ . 49.
 μηνών και, καθώς δεν προβλέπεται καμία δυνατότητα
 που να επιτρέπει στον ενδιαφερόμενο να αποδεικνύει ότι
 συνεχίζει v' αναζητεί εργασία και ότι υπάρχουν πραγμα
 τικές πιθανότητες να προσληφθεί, η νομοθεσία αυτή
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αντίκειται στο άρθρο 48 της συνθήκης ΕΚ .
 κατά Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 30 Οκτω — (Όσον αφορά το καθεστώς εγγραφής στα σχετικά μη
 βρίου 1995 τρώα)
 (Υπόθεση C-344/95)
 Μολονότι το άρθρο 4 της οδηγίας 68/36Θ/ΕΟΚ προβλέπει
 ( 95/C 333/24 ) ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να χορηγούν άδεια διαμονής,
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε ένας μισθωτός διαπιστώνει ότι η διαμονή του στο Βέλγιο
 νη από τον Pieter van Nuffel, με αντίκλητο στο Λουξεμ καλύπτεται, κατ' αρχάς , επί έξι μήνες , από δύο βεβαιώσεις
 βούργο τον Gômez de la Cruz, Centre Wagner 254, Λουξεμ εγγραφής στα σχετικά μητρώα. H χορήγηση άδειας
 βούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών προσωρινής διαμονής αποτελεί μια πρόσθετη δυσχέρεια
 Κοινοτήτ<ον, στις 30 Οκτωβρίου 1995 , προσφυγή κατά του σ' αυτές που υποχρεώνεται να αντιμετωπίσει ένας διακι
 Βασίλειοι* του Βελγίου . νούμενος εργαζόμενος όταν εγκαθίσταται σε άλλο κράτος
 μέλος. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η σχετική βελγική νομοθε
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: σία συνιστά πραγματικό εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλο
 φορία των μισθωτών και, επομένως, αντίκειται, κατ '
 1 . Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου : αρχήν, στο άρθρο 48 της συνθήκης ΕΚ.
 — υποχρεώνοντας τους υπηκόους των άλλων κρατών H Επιτροπή δεν ισχυρίζεται ότι η άδεια διαμονής πρέπει
 μελών, που ζητούν εργασία στο Βέλγιο , να εγκαταλεί να χορηγείται αμέσως, την ίδια ημέρα της υποβολής της
 πουν την εθνική επικράτεια ύστερα από περίοδο τριών σχετικής αιτήσεως συνοδευομένης από δικαιολογητικά,
 μηνών , πλην όμως


text:
η πρακτική αποτελεσματικότητα του άρθρου 4
 — χορηγώντας , κατά τους πρώτους έξι μήνες της διαμο επιβάλλει όπως , εν πάση περιπτώσει, ικανοποιείται η
 νής τους, στους μισθωτούς που κατέχουν θέση εργα αίτηση αυτή εντός βραχείας προθεσμίας και ότι μια
 σίας για διάστημα μικρότερο του ενός έτους, αντί της περίοδος τριών μηνών ( και, κατά μείζοντα λόγο έξι
 άδειας προσωρινής διαμονής υπηκόου κράτους μέ μηνών) για μια απλή διοικητική διατύπωση είναι υπερβο
 λους, δύο διαδοχικές βεβαιώσεις εγγραφής στα σχετι λική .
 κά μητρώα και ζητώντας για τις βεβαιώσεις αυτές την Δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 68/
 πληρωμή ποσού , 36Θ/ΕΟΚ, τα έγγραφα διαμονής χορηγούνται και ανανε
 — χορηγώντας , στους μισθωτούς και στους εποχιακούς ώνονται ατελώς ή έναντι καταβολής ποσού μη υπερβαί
 εργαζόμενους των οποίων η προβλεπόμενη διάρκεια νοντος τα δικαιώματα και τέλη που απαιτούνται για την
 δραστηριότητας δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες, έκδοση δελτίων ταυτότητας στους εντοπίους. Όμως,
 έγγραφο σχετικό με τη διαμονή τους και ζητώντας για καθώς είναι δυνατόν να απαιτείται από τις βελγικές
 το έγγραφο αυτό την πληρωμή ποσού , τοπικές αρχές καταβολή ποσού για τη χορήγηση βεβαιώ
 σεως εγγραφής στα σχετικά μητρώα, ουδόλως τηρείται η
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 της αρχή της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ βέλγων και υπηκόων
 συνθήκης ΕΚ και από την οδηγία 68/36Θ/ΕΟΚ του Συμβου άλλων κρατών μελών .


text:
 27.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 80/13
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden στις 8 Ιανουαρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά Marishipping and Transport BV
 (Υπόθεση C-11/10)
 2010/C 80/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητη: Marishipping and Transport BV
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως η απαλλαγή από τελωνειακούς δασμούς για φαρμακευτικές ουσίες, που προβλέπεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 (1) του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, πρώτο μέρος, τίτλος ΙΙ, τμήμα Γ, σημείο 1, σε συνδυασμό με τον κατάλογο φαρμακευτικών ουσιών που περιλαμβάνεται στο τρίτο μέρος (παραρτήματα), τμήμα ΙΙ, παράρτημα 3, περιορίζεται στην κατονομαζόμενη (χημική) ουσία στην καθαρή της μορφή;
 2)
 Αν στην αναγραφόμενη φαρμακευτική ουσία δύνανται να προστεθούν άλλες ουσίες, ποιοι περιορισμοί πρέπει να ισχύουν συναφώς;
 (1) Κανονισμός για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (EE L 256, σ. 1).


text:
 16.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/46
 Προσφυγή-αγωγή της 17ης Δεκεμβρίου 2014 — ZZ κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση F-139/14)
 (2015/C 089/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως να μην μεταφερθούν στο έτος 2013 οι ημέρες αδείας που δεν έλαβε η προσφεύγουσα-ενάγουσα κατά το έτος 2012 λόγω αναρρωτικής άδειας και αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας και της ηθικής βλάβης που υποστηρίζει ότι υπέστη.
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της 12ης Φεβρουαρίου 2014 και της 15ης Σεπτεμβρίου 2014 και,
 —
 εφόσον είναι αναγκαίο, το εκκαθαριστικό σημείωμα συντάξεως του Απριλίου του 2013·
 —
 να υποχρεώσει το Κοινοβούλιο να αποκαταστήσει τη ζημία της προσφεύγουσας-ενάγουσας η οποία εκτιμάται στο ποσό των 26 677,56 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.


text:
12 . 7 . 97 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 212/17
 H προσφεύγουσα ζητεί απο το Δικαστήριο : τηθει αγωγό για τον απευθείας εφοδιασμο των τελικών
 καταναλωτών που ευρίσκονται εντός των ορίων του εν
 — να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της λόγω οργανισμού , όταν σκοπός αυτής της υποχρεώσεως
 Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη είναι να προστατευθεί η ανήκουσα στον ίδιο τον οργανι
 συνθήκη ΕΚ και από την οδηγία 93/71/ΕΟΚ ( 1 ) της σμό τοπικής αυτοδιοικήσεως επιχείρηση εφοδιασμού από
 Επιτροπής, στο μέτρο που δεν θέσπισε εμπροθέσμως τα τον εντός των ορίων του εν λόγω οργανισμού ανταγωνι
 μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς την σμό άλλων επιχειρήσεων μέσω χρήσεως των αγωγών
 οδηγία αυτή, εφοδιασμού ;
 — να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά 3 , σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ' αριθ . 1
 έξοδα. και 2 ερωτήματα:
 Ισχυρισμοί και κυρία επιχειρήματα Μπορεί ένας οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως ή μια
 επιχείρηση εφοδιασμού ανήκουσα σ' αυτόν, αλλά ανεξάρ
 O δεσμευτικός χαρακτήρας των διατάξεων του άρθρου 189 τητη από νομικής απόψεως, ( με την οποία o οργανισμός
 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 5 πρώτο εδάφιο της συνθήκης τοπικής αυτοδιοικήσεως έχει συνάψει σύμβαση αποκλει
 ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να μεταφέρουν στο εσωτερικό στικής χρησιμοποιήσεως των δημοσίων οδών), όσον αφο
 δίκαιο τις διατάξεις των οδηγιών κατά τρόπον ώστε να ρά τη διανομή φυσικού αερίου στους τελικούς καταναλω
 αναπτύσσουν πλήρως τα αποτελέσματά τους κατά τη λήξη τές, να θεωρηθεί ως προσφέρων υπηρεσία γενικού οικο
 της προθεσμίας μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο. H προθε νομικού συμφέροντος, κατά την έννοια του άρθρου 90
 σμία αυτή έχει λήξει από τις 3 Αυγούστου 1994, χωρίς η παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, όταν δεν υφίσταται μεν
 Γερμανία να έχει εκδώσει τις αναγκαίες διατάξεις . κυριαρχική μεταβίβαση αυτών των καθηκόντων — τα
 οποία μπορούν να επιτελέσουν και καθαρώς ιδιωτικές
 (') ΕΕ αριθ. L 221 της 31 . 8. 1993 , σ. 27. επιχειρήσεις — στον οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως ,
 τα καθήκοντα όμως αυτά o οργανισμός τοπικής αυτοδι
 οικήσεως μπορεί να τα επιτελέσει ως μια από τις αρμο
 διότητές του , κατά την άσκηση δε αυτών των καθηκόντων
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφασεως που (εκ μέρους του ιδίου ή της επιχειρήσεως εφοδιασμού )
 υπέβαλε το Bundesgerichtshof με διάταξη της 11ης Μαρτίου υπόκειται — όπως και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις — σε
 1997, στην υπόθεση WINGAS GmbH (πρώην Wintershall κρατική εποπτεία και στη γενική υποχρέωση να προβαίνει
 στις συνδέσεις και τον εφοδιασμό ;
 Cas GmbH) κατά Δήμου Detmold
 (Υπόθεση C-187/97) 4, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ' αριθ . 1
 και 3 ερωτήματα:
 (97/C 212/30)
 εξετάζοντας αν συμφωνίες αυτού του είδους εξαιρούνται,
 Με διάταξη της 11ης Μαρτίου 1997, η οποία περιήλθε στη δυνάμει του άρθρου 90 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ,
 Γραμματεία του Δικαστηρίου τωνΕυρωπαϊκών Κοινοτήτων από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΚ,
 στις 15 Μαρτίου 1997, το Bundesgerichtshof στο πλαίσιο της πρέπει να ληφθούν υπόψη μόνο στοιχεία που αφορούν
 διαφοράς WINGAS GmbH ( πρώην Wintershall Gas GmbH) την ασφάλεια και


text:
τη χαμηλή τιμή για τον εφοδιασμό σε
 κατά Δήμου Detmold, που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από φυσικό αέριο, ή μπορούν επίσης να ληφθούν υπόψη και
 το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί άλλα στοιχεία, που αφορούν άλλου είδους κοινά συμφέ
 των ακόλουθίον ερωτημάτων: ροντα ( ιδίως την προστασία του περιβάλλοντος);
 1 . αποκλείει το άρθρο 85 της συνθήκης ΕΚ την εγγυρότητα 5 , σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ' αριθ . 1
 συμφωνίας με την οποία ένας οργανισμός τοπικής αυτο και 3 ερωτήματα και μη εφαρμογής των κανόνων της
 διοικήσεως παραχώρησε σε αυτοτελή από νομικής από συνθήκης περί ανταγωνισμού , κατά το άρθρο 90 παρά
 ψεως αλλά ανήκουσα στον ίδιο επιχείρηση εφοδιασμού με γραφος 2 εδάφιο της συνθήκης ΕΚ :
 φυσικό αέριο το αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί
 το δημόσιο οδικό δίκτυο για την τοποθέτηση και τη μπορεί να θεωρηθεί ότι συμφωνίες του είδους αυτών στις
 συντήρηση αγωγών για την απευθείας τροφοδοσία με οποίες αναφέρονται τα υπ' αριθ. 1 και 2 ερωτήματα
 φυσικό αέριο των τελικών καταναλωτών, αποκλείοντας μεταξύ οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και επιχει
 έτσι στην πράξη , εντός των ορίων του , τον ανταγωνισμό ρήσεων εφοδιασμού με φυσικό αέριο, οι οποίες αποκλεί
 ως προς τον εφοδιασμό με φυσικό αέριο, όταν η σχετική ουν τον ανταγωνισμό στον τομέα του εφοδιασμού με
 σύμβαση εντάσσεται σε μια δέσμη παρομοίων συμβάσεο:>ν φυσικό αέριο , παρακωλύουν την ανάπτυξη του εμπορίου
 (παραχωρήσεως), οι οποίες — σε συνδυασμό με συμβά κατά τρόπο που θίγει τα συμφέρονται του κοινωνικού
 σεις καθορισμού ορίων που συνάπτουν μεταξύ τους οι συνόλου ;
 επιχειρήσεις εφοδιασμού — έχει ως αποτέλεσμα να στε
 γανοποιούν το σύνολο της εθνικής αγοράς εφοδιασμού με
 φυσικό αέριο έναντι του εγχώριου ή του προερχόμενου
 από άλλα κράτη μέλη ανταγωνισμού στον τομέα του
 άμεσου εφοδιασμού σε φυσικό αέριο; Αίτηση αναιρεσεως του L. B. Rasmussen που υποβλήθηκε
 στις 15 Μαΐου 1997 κατά της αποφάσεως της 18ης Μαρτίου
 2 , αποκλείει το άρθρο 85 της συνθήκης ΕΚ, στο πλαίσιο 1997, την οποία εξέδωσε το πέμπτο τμήμα του Πρωτοδικείου
 σχέσεων όπως αυτές που εκτέθηκαν στο υπ ' αριθ. 1 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Τ-35/96, L. B.
 ερώτημα, την εγκυρότητα μιας συμφωνίας την οποία ένας Rasmussen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως, μέσω συμβάσεως (Υπόθεση C-188/97 P)
 που συνάπτει με μια επιχείρηση εφοδιασμού με φυσικό
 αέριο σχετικά με την τοποθέτηση αγωγών φυσικού αερίου (97/C 212/31 )
 εντός των ορίων του εν λόγω οργανισμού τοπικής αυτο
 διοικήσεως, επιβάλλει την υποχρέωση στην εν λόγω O L. B. Rasmussen, εκπροσωπούμενος απο τον Carlo Revol
 επιχείρηση να μη χρησιμοποιεί τον μέλλοντα να τοποθε dini, δικηγόρο Λουξεμβούργου , με αντίκλητο στο Λουξεμ


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/3
 Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 21ης Απριλίου 2016 — Jean-Marie Cahier κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-227/15) (1)
 ([Αίτηση αναιρέσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 1493/1999 - Άρθρο 28, παράγραφος 1 - Υποχρέωση αποστάξεως των ποσοτήτων οίνου από ποικιλίες διπλής χρήσεως που υπερβαίνουν τις ποσότητες που συνήθως οινοποιούνται και δεν εξάγονται εκτός της Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 1623/2000 - Απόσταξη στην οποία προβαίνει ο ίδιος ο παραγωγός ως οινοπνευματοποιός - Παραγωγή αποστάγματος με ονομασία προελεύσεως])
 (2016/C 279/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Jean-Marie Cahier, Robert Aubineau, Laurent Bigot, Pascal Bourdeau, Jacques Brard-Blanchard, Olivier Charruaud, Daniel Chauvet, Régis Chauvet, Fabrice Compagnon, Francis Crepeau, Philippe Davril, Bernard Deborde, Chantal Goulard, Jean-Pierre Gourdet, Bernard Goursaud, Jean Gravouil, Guy Herbelot, Rodrigue Herbelot, Sophie Landrit, Michel Mallet, Michel Merlet, Alain Phelipon, Claude Potut, Philippe Pruleau, Philippe Riche, Françoise Rousseau, René Roy, Pascale Rulleaud-Beaufour (εκπρόσωπος: C.-É. Gudin, avocat)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Barbagallo και É. Sitbon), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: I. Galindo Martín και B. Schima), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, D. Colas και S. Ghiandoni)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Οι Jean-Marie Cahier, Robert Aubineau, Laurent Bigot, Pascal Bourdeau, Jacques Brard-Blanchard, Olivier Charruaud, Daniel Chauvet, Régis Chauvet, Fabrice Compagnon, Francis Crepeau, Philippe Davril, Bernard Deborde, Chantal Goulard, Jean-Pierre Gourdet, Bernard Goursaud, Jean Gravouil, Guy Herbelot, Rodrigue Herbelot, Sophie Landrit, Michel Mallet, Michel Merlet, Alain Phelipon, Claude Potut, Philippe Pruleau, Philippe Riche, Françoise Rousseau, René Roy και Pascale Rulleaud-Beaufour φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 (1) ΕΕ C 311 της 21.9.2015.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/30
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα) στις 2 Απριλίου 2009 — 'Ένωση Εφοπλιστών Ακτοπλοΐας, ΑΝΕΚ, Μινωικές Γραμμές, N.E. Λέσβου και Blue Star Ferries κατά Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας και Υπουργού Αιγαίου
 (Υπόθεση C-122/09)
 2009/C 141/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες: Ένωση Εφοπλιστών Ακτοπλοΐας, ΑΝΕΚ, Μινωικές Γραμμές, N.E. Λέσβου και Blue Star Ferries
 Εναγόμενοι: Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και Υπουργός Αιγαίου
 Προδικαστικά ερωτήματα
 α)
 «Κατά την έννοια των άρθρων 10 δεύτερο εδάφιο και 249 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για την 'Ίδρυση: της Ευρωπαϊκής Κοινότητος i)'Οφειλε ο Ελληνας νομοθέτης, κατά τη διάρκεια της εισαχθείσης με το άρθρο 6 παράγραφος 3 του Κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92 του Συμβουλίου της 7ης Δεκεμβρίου 1992, με τίτλο «για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές –καμποτάζ)» (ΕΕ L 364) και αφορώσης στην Ελλάδα προσωρινής, μέχρι την 1.1.2004, εξαιρέσεως από την εφαρμογή του Κανονισμού τούτου, να απόσχει από τη θέσπιση διατάξεων ικανών να διακυβεύσουν σοβαρά την πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του Κανονισμού 3577/92 στην Ελλάδα από της 1.1.2004 και εφεξής; ii) Δικαιούνται ιδιώτες να επικαλούνται τον εν λόγω Κανονισμό προς αμφισβήτηση του κύρους διατάξεων, τις οποίες θέσπισε ο 'Ελληνας νομοθέτης προ της 1.1.2004, στην περίπτωση κατά την οποία οι τελευταίες αυτές εθνικές διατάξεις διακυβεύουν σοβαρά την πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή του Κανονισμού τούτου στην Ελλάδα από 1.1.2004;»
 β)
 «Εάν στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, διακυβεύεται σοβαρά η από 1.1.2004 πλήρης εφαρμογή του Κανονισμού 3577/92 στην Ελλάδα, λόγω της θεσπίσεως από τον 'Ελληνα νομοθέτη, προ της 1.1.2004, διατάξεων, οι οποίες έχουν εξαντλητικό και πάγιο χαρακτήρα, δεν προβλέπουν λήξη της ισχύος τους από 1.1.2004 και αντίκεινται σε διατάξεις του Κανονισμού 3577/92;».
 γ)
 «Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, οι διατάξεις των άρθρων 1, 2 και 4 του Κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92 επιτρέπουν τη θέσπιση εθνικών ρυθμίσεων, κατά τις οποίες οι πλοιοκτήτες δεν μπορούν να παράσχουν υπηρεσίες θαλασσίων ενδομεταφορών, παρά μόνον σε συγκεκριμένες δρομολογιακές γραμμές, προσδιοριζόμενες κατ'έτος από αρμόδια προς τούτο εθνικη'αρχή και κατόπιν προηγούμενης διοικητικής αδείας, χορηγουμένης στο πλαίσιο συστήματος αδειοδοτήσεως, το οποίο έχει τα εξής χαρακτηριστικά: i) Αφορά όλες, ανεξαιρέτως, τις δρομολογιακές γραμμές που εξυπηρετούν νησιά, ii)Οι αρμόδιες εθνικές αρχές έχουν τη δυνατότητα να αποδέχονται υποβληθείσα αίτηση χορηγήσεως αδείας δρομολογήσεως, επιφέροντας κατά διακριτική ευχέρεια και χωρίς εκ των προτέρων προσδιορισμό με κανόνα δικαίου των εφαρμοζομένων κριτηρίων, μονομερή τροποποίηση των στοιχείων της αιτήσεως που αφορούν στην συχνότητα και στο χρόνο διακοπής των δρομολογίων, καθώς και στο ναύλο;»
 δ)
 «Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, εισάγει, κατά την έννοια του άρθρου 49 της Συνθήκης για την 'Ιδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, αναπίτρεπτο περιορισμό της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, εθνική ρύθμιση, η οποία προβλέπει ότι ο πλοιοκτήτης στον οποίον χορηγήθηκε από τη Διοίκηση άδεια δρομολογήσεως πλοίου σε ορισμένη γραμμή (κατόπιν αποδοχής σχετικής αιτήσεώς του ως έχει ή κατόπιν αποδοχής της αιτήσεως αυτής με τροποποιήσεις


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/86
 Προσφυγή-αγωγή του Paulo Sequeira Wandschneider κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Μαρτίου 2004.
 (Υπόθεση T-110/04)
 (2004/C 106/170)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Ο Paulo Sequeira Wandschneider, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Georges Vandersanden και Aurore Finchelstein, δικηγόρους, άσκησε στις 16 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο προσφεύγων-ενάγων [στο εξής: προσφεύγων] ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει τη σχετική με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του έκθεση για την περίοδο αναφοράς από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002,
 —
 εφόσον κρίνεται αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων στις 11 Ιουλίου 2003,
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη [στο εξής: καθής] να του καταβάλει αποζημίωση προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη, η οποία, κατά δίκαιη κρίση και υπό την επιφύλαξη αναζητήσεως μεγαλύτερου ποσού, εκτιμάται σε 2.500 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Στην παρούσα υπόθεση ο προσφεύγων βάλλει κατά του κύρους της σχετικής με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του εκθέσεως (ΕΕΣ), για την περίοδο αναφοράς από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο προσφεύγων προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
 —
 παράβαση του άρθρου 43 του ΚΥΚ, των γενικών εκτελεστικών του διατάξεων και του Οδηγού αξιολογήσεως,
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθώς και πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και κατάχρηση εξουσίας,
 —
 παράβαση της υποχρεώσεως αρωγής, καθώς και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως,
 —
 προσβολή των δικαιωμάτων του άμυνας, καθώς και μη τήρηση των προθεσμιών που προβλέπουν οι εφαρμοστέες διατάξεις του ΚΥΚ.


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/27
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιουλίου 2017 η Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Μαΐου 2017 στην υπόθεση T-122/15, Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
 (Υπόθεση C-450/17 P)
 (2017/C 293/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank (εκπρόσωποι: A. Glos, T. Lübbig και M. Benzing, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 στην υπόθεση T-122/15·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 5ης Ιανουαρίου 2015 (αριθ. ECB/SSM/15/1 — 0SK1ILSPWNVBNQWU0W18/3) (αριθ. ECB/SSM/15/1 — 0SK1ILSPWNVBNQWU0W18/3) που διατάσσει τη διατήρηση σε ισχύ των αποτελεσμάτων της αντικαταστάσεως της αποφάσεως της ΕΚΤ της 1ης Σεπτεμβρίου 2014 (αριθ. ECB/SSM/14/1 — 0SK1ILSPWNVBNQWU0W18/1)·
 —
 επικουρικώς, να αναιρέσει την προαναφερθείσα απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
 —
 να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Πρώτος λόγος: Παραβίαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 4, του κανονισμού ΕΕΜ (1) και του άρθρου 70 του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ (2)
 Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα τη σχετική διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού ΕΕΜ σε συνδυασμό με το άρθρο 70, παράγραφος 1 του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ. Κατέληξε εσφαλμένα στο συμπέρασμα ότι οι «ειδικές περιστάσεις», που απαιτούνται για το χαρακτηρισμό ενός ιδρύματος ως λιγότερο σημαντικού, συντρέχουν μόνο όταν η άμεση προληπτική εποπτεία από τις εθνικές αρχές είναι καταλληλότερη για την επίτευξή των στόχων του κανονισμού ΕΕΜ από την άμεση εποπτεία εκ μέρους της ΕΚΤ. Το Γενικό Δικαστήριο έλαβε υπόψη στην ερμηνεία του μόνο την αγγλική απόδοση του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ και παραβίασε την αρχή σύμφωνα με την οποία όλες οι γλωσσικές αποδόσεις είναι εξίσου δεσμευτικές. Το Γενικό Δικαστήριο κακώς παρέλειψε να ερμηνεύσει τους κανόνες δικαίου βάσει του υπέρτερης ισχύος δικαίου υπό το πρίσμα της αρχής της αναλογικότητας σε σχέση με την αρμοδιότητα. Εσφαλμένως δεν έκανε δεκτό ότι συνέτρεχε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών από την ΕΚΤ και δεν εξέτασε, όπως ακριβώς δεν είχε εξετάσει και προηγουμένως η ΕΚΤ, εάν η αναιρεσείουσα λόγω των από μέρους της προβληθεισών ιδιαίτερων και πραγματικών συνθηκών πρέπει να χαρακτηριστεί, λόγω «ειδικών περιστάσεων», ως λιγότερο σημαντικό ίδρυμα, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού ΕΕΜ σε συνδυασμό με το άρθρο 70, παράγραφος 1, του κανονισμού για το πλαίσιο ΕΕΜ. Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη, ως εκ τούτου, την υποχρέωσή του να προβεί σε ενδελεχή εξέταση της προσβαλλομένης αποφάσεως ως προς την ύπαρξη προδήλων σφαλμάτων εκτιμήσεως.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παραμόρφωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και εσφαλμένη εκτίμηση της απαιτήσεως αιτιολογήσεως
 Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως και αντικατέστησε την αιτιολογία της ΕΚΤ με την δική του. Επειδή παραμόρφωσε το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρέβλεψε ότι αυτό δεν πληροί τις απαιτήσεις του δικαίου


text:
της Ένωσης σχετικά με την υποχρέωση αιτιολογήσεως. Η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν έχει συνοχή και περιέχει αντιφάσεις.
 3.
 Τρίτος λόγος: Διαδικαστικό σφάλμα του Γενικού Δικαστηρίου λόγω συμπεριλήψεως στοιχείων που δεν αποτελούσαν αντικείμενο της διαδικασίας
 Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου παραβιάζει το δικαίωμα της αναιρεσείουσας σε δίκαιη δίκη και την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως. Το σκεπτικό της απόφασης περιέχει ουσιώδη στοιχεία, τα οποία δεν αποτέλεσαν αυτά καθ’ εαυτά αντικείμενο συζήτησης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του δικαστηρίου.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην ΕΚΤ σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 287, σ. 63).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 16ης Απριλίου 2014, που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (EE L 141, σ. 1).


text:
 8.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/9
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Agrana Zucker GmbH κατά Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
 (Υπόθεση C-309/10) (1)
 (Ζάχαρη - Προσωρινό καθεστώς αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Κανονισμός (ΕΚ) 320/2006 - Άρθρο 11 - Πλεόνασμα εσόδων του ταμείου αναδιαρθρώσεως - Διάθεση του πλεονάσματος στο ΕΓΤΕ - Αρχή των κατ’ απονομή αρμοδιοτήτων και της αναλογικότητας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αδικαιολόγητος πλουτισμός)
 2011/C 298/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Agrana Zucker GmbH
 κατά
 Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) 320/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιάρθρωσης του κλάδου της ζάχαρης στην Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 58, σ. 42) — Καταβολή προσωρινού ποσού για αναδιάρθρωση σε περίπτωση στην οποία το προσωρινό ταμείο αναδιάρθρωσης παρουσιάζει σημαντικό πλεόνασμα, ενώ αποκλείεται προφανώς τυχόν αύξηση των αναγκών χρηματοδότησης — Ισοδυναμία μέσω της εισαγωγής γενικού φόρου — Παραβίαση της αρχής των κατ’ απονομήν αρμοδιοτήτων
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) 320/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιαρθρώσεως του κλάδου της ζάχαρης στην Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, έχει την έννοια ότι το προσωρινό ποσό πρέπει να καταβάλλεται εξ ολοκλήρου, ακόμη και αν τούτο συνεπάγεται πλεόνασμα του ταμείου αναδιαρθρώσεως.
 2)
 Από την εξέταση του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο κατά του κύρους του άρθρου 11 του κανονισμού 320/2006.
 (1) ΕΕ C 260 της 25.9.2010.


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/26
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2006 (αίτηση του Commissione tributaria provinciale di Roma — Ιταλία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Leasys SpA κατά Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
 (Υπόθεση C-165/06) (1)
 (2006/C 331/54)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 154 της 1.7.2006.


text:
 14.12.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 367/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 — Land Burgenland Grazer Wechselseitige Versicherung AG, Δημοκρατία της Αυστρίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-214/12 P, C-215/12 P και C-223/12 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση που κηρύχθηκε παράνομη και ασύμβατη προς την κοινή αγορά - Ενίσχυση χορηγηθείσα στον όμιλο Grazer Wechselseitige (GRAWE) κατά την ιδιωτικοποίηση της Bank Burgenland AG - Καθορισμός της αγοραίας τιμής - Διαδικασία πρόσκλησης προς υποβολή προσφορών - Παράνομοι όροι χωρίς επίπτωση στην υψηλότερη προσφορά - Κριτήριο του «ιδιώτη πωλητή» - Διάκριση μεταξύ των υποχρεώσεων που υπέχει το Δημόσιο ως φορέας προνομιών δημόσιας εξουσίας και των υποχρεώσεων που υπέχει το Δημόσιο ως μέτοχος - Παραμόρφωση αποδεικτικών στοιχείων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)
 2013/C 367/22
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Land Burgenland (εκπρόσωποι: U. Soltész, P. Melcher και A. Egger, Rechtsanwälte), Grazer Wechselseitige Versicherung AG (εκπρόσωπος: H. Wollmann, Rechtsanwalt), Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: C. Pesendorfer και M. J. Bauer, agents)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, V. Kreuschitz και T. Maxian Rusche), Δημοκρατία της Αυστρίας, Land Burgenland
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του Land Burgenland και της Δημοκρατίας της Αυστρίας: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: K. Petersen, T. Henze και J. Möller)
 Αντικείμενο
 Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2012, Τ-268/08 και Τ-281/08, Land Burgenland και Αυστρία κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2008/719/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2008, περί της κρατικής ενισχύσεως που χορήγησε η Αυστρία στο πλαίσιο της ιδιωτικοποιήσεως της Bank Burgenland (ΕΕ L 239, σ. 32) — Παραβίαση του δικαίου της Ένωσης και, ιδίως, του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ — Εσφαλμένη εκτίμηση της εγγυήσεως προσήκουσας εκπληρώσεως («Ausfallshaftung») του Land Burgenland υπέρ της Bank Burgenland
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει το Land Burgenland, τη Grazer Wechselseitige Versicherung AG και τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) ΕΕ C 194 της 30.6.2012
 ΕΕ C 184 της 23.6.2012


text:
 16.6.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/24
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 20ής Φεβρουαρίου 2014 [αίτηση του Curtea de Apel Alba Iulia (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Judeţului Sibiu — Activitatea de Inspecţie Fiscală κατά Cătălin Ienciu
 (Υπόθεση C-313/13) (1)
 2014/C 184/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 226 της 3.8.2013.


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/16
 Προσφυγή της 14ης Φεβρουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-81/07)
 (2007/C 69/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και K. Simonsson)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 Αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, λόγω μη κατάρτισης, έγκρισης και εφαρμογής των προγραμμάτων παραλαβής και διαχείρισης των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 5 παράγραφος 1 και 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου (1).
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2000/59/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 28.12.2000.
 (1) ΕΕ L 332 της 28.12.2000, σ. 81.


text:
 Αριθ. C 77/10 [_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 3 . 96
 Διαγραφή της υποθέσεως C-108/95 ( 1 ) διαγραφή της υποθέσεως C-252/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 (96/C 77/22) κών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.
 Με διάταξη της 15ης Νοέμβριου 1995 , o Προεδρος του (') ΕΕ αριθ . C 248 της 23. 9. 1995 .
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-108/95 : Επιτροπή των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της
 Γερμανίας.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-211/94 (' )
 ( · ) ΕΕ αριθ . C 159 της 24. 6 . 1995 .
 (96/C 77/25)
 Με διάταξη της 6ης Δεκεμβρίου 1995 , o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-211 /94 ( αίτηση του Tribunal de
 Διαγραφή της υποθέσεως C-316/94 ( 1 ) grande instance de Caen για την έκδοση προδικαστικής
 (96/C 77/23) αποφάσεως): Ποινική διαδικασία κατά Dominique
 Luback .
 Με διάταξη της 1ης Δεκεμβρίου 1995 , o Προεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη (') ΕΕ αριθ. C 275 της 1 . 10. 1994.
 διαγραφή της υποθέσεως C-316/94 (αίτηση του Tribunal de
 commerce de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής απο
 φάσεως): Βελγικό Δημόσιο κατά Turner International Sales
 Ltd και Coditel Brabant SA ..
 Διαγραφή της υποθέσεως C-162/95 ( 1 )
 (') EE αριθ . C 386 της 31 . 12 . 1994.
 (96/C 77/26)
 Με διάταξη της 19ης Δεκεμβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη
 διαγραφή της υποθέσεως C-1 62/95 (αίτηση του Tribunal de
 Διαγραφή της υποθέσεως C-252/95 ( ] ) police de Nancy για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 (96/C 77/24) Ποινική διαδικασία κατά Philippe Baumert και Jean Loup
 Dirler.
 Με διάταξη της 1ης Δεκεμβρίου 1995 , o Πρόεδρος του
 Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη (>) ΕΕ αριθ. C 189 της 22. 7. 1995 .
 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Οκτωβρίου 1994, με την οποία υποχρεώθηκε o προσφεύγων
 της 1ης Φεβρουάριου 1996, ενάγων να επιστρέψει το ποσό των 215 354 BFR που
 εισέπραξε αχρεωστήτως ως επίδομα στέγης και, αφετέρου , να
 στην υπόθεση Τ-122/95,Daniel Chabert κατα Επιτροπής των υποχρεωθεί η Επιτροπή να επιστρέψει τα ποσά που παρα
 Ευρωπαϊκών Koινοτήτων ( 1 ) ) κράτησε από τις αποδοχές του προσφεύγοντος-ενάγοντος,
 (Υπάλληλοι — Επίδομα στέγης — Απαίτηση αχρεωστή από του Νοεμβρίου του 1994 , πλέον τόκων υπερημερίας προς
 του) 8% ετησίως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο
 (96/C 77/27) από τον R. Schintgen, Πρόεδρο, και τους R. Garcia-
 Valdecasas και J. Azizi, δικαστές γραμματέας: B. Pastor,
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) εξέδωσε την 1η Φεβρουαρίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο
 διατακτικό :
 Στην υπόθεση Τ-122/95 , Daniel Chabert, υπάλληλος της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Kraai 1 . Απορρίπτει την προσφνγή-αγωγή.
 nem (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Georges Vander
 sanden , δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λου 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικά τον δικαστικά έξοδα.
 ξεμβούργο τα γραφεία της εταιρίας fiduciaire Myson sàrl, 1 ,
 rue Glesener, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 .
 (εκπρόσωπος:


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/25
 Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Μαΐου 2013 οι Manutencoop Soc. coop., πρώην Manutencoop Soc. coop. arl και Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. arl κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 20 Φεβρουαρίου 2013, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-278/00 έως T-280/00, T-282/00 έως T-286/00 και T-288/00 έως T-295/00, Albergo Quattro Fontane κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-246/13 P)
 2013/C 207/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: Manutencoop Soc. coop., πρώην Manutencoop Soc. coop. arl και Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. arl (εκπρόσωποι: A. Vianello, A. Bortoluzzi και A. Veronese, avvocati)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Comitato «Venezia vuole vivere»
 Αιτήματα των αναιρεσειουσών
 Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει και/ή να μεταρρυθμίσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Φεβρουαρίου 2013, στις υποθέσεις T-280/00 και T-285/00, η οποία κοινοποιήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2013·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλονται δύο λόγοι.
 Πρώτον, η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου ενέχει πλάνη περί το δίκαιο ως προς την εφαρμογή των αρχών που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση Comitato «Venezia vuole vivere», όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων της Επιτροπής περί κρατικών ενισχύσεων. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο δεν ακολούθησε το σκεπτικό του Δικαστηρίου, το οποίο είχε αποφανθεί ότι η απόφαση της Επιτροπής «πρέπει να περιέχει, αυτή καθεαυτή, όλα τα αναγκαία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές στοιχεία». Μολονότι, όμως, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει τα αναγκαία στοιχεία για την εκτέλεσή της από τις εθνικές αρχές, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε καμία πλημμέλεια ως προς τη μέθοδο που ακολούθησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση, υποπίπτοντας επομένως σε πλάνη περί το δίκαιο.
 Δεύτερον, η διάταξη ενέχει πλάνη περί το δίκαιο ως προς την εφαρμογή των αρχών που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση Comitato «Venezia vuole vivere», όσον αφορά το βάρος αποδείξεως σχετικά με τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Βάσει των αρχών που διατυπώθηκαν με την εν λόγω απόφαση του Δικαστηρίου, κατά την ανάκτηση, απόκειται στο κράτος μέλος και όχι, επομένως, σε έκαστο δικαιούχο να αποδείξει, κατά περίπτωση, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Εν προκειμένω, όμως, η Επιτροπή παρέλειψε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, να διευκρινίσει τους «όρους» ενός τέτοιου ελέγχου. Ως εκ τούτου, ελλείψει στοιχείων δυνάμενων να αποδείξουν, κατά την ανάκτηση, ότι τα πλεονεκτήματα που παρασχέθηκαν αποτελούν κρατικές ενισχύσεις υπέρ των δικαιούχων, η Ιταλική Δημοκρατία αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως, απαιτώντας από κάθε δικαιούχο επιχείρηση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν με τη μορφή μειώσεων των εισφορών να αποδείξει ότι τα επίμαχα πλεονεκτήματα δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό και δεν έχουν επιπτώσεις στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών· ειδάλλως, τεκμαίρεται ότι το παρασχεθέν πλεονέκτημα δύναται να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να έχει επιπτώσεις στο κοινοτικό εμπόριο.


text:
C 149/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 27.5.2000
 Οι προσφευ ́γουσες ισχυρι ́ζονται ο ́τι, στο πλαι ́σιο της διαδικασι ́ας — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 διαβουλευ ́σεως, η Επιτροπη ́ δεν ́ελαβε υπο ́ψη τις παρατηρη ́σεις
 που οι ενδιαφερο ́μενοι κλα ́δοι υπε ́βαλαν σχετικα ́ με τις πιο πα ́νω
 κοινοτικε ́ς πρα ́ξεις. Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Πρω ́τος λο ́γος ακυρω ́σεως: αναρμοδιο ́τητα η ́ υπε ́ρβαση αρμοδιο ́- Η παρου ́σα προσφυγη ́ στρε ́φεται κατα ́ της οριστικη ́ς αποφα ́σεως
 τητας η ́ παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που εκ με ́ρους της Επιτροπη ́ς: που περιε ́χεται στην απο ́ 22.12.1999 επιστολη ́ D17587, με την
 οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε την ́ενσταση υπ' αριθ. IV/37332
 Compagnia Portuale Pietro Chiesa κατα ́ Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας,
 Ο προσβαλλο ́μενος κανονισμο ́ς εισα ́γει στα α ́ρθρα του 2, 3, 4 και Autorità Portuale del Porto di Genova [Λιμενικη ́ς Αρχη ́ς του
 5 σχετικα ́ με τις κα ́θετες συμφωνι ́ες ́εναν «εκ των υστε ́ρων ́ελεγχο». Λιμε ́να Γε ́νουας] και Compagnia Unica Lavoratori Merci Varie
 Ο ́ελεγχος αυτο ́ς ́εχει συνε ́πειες μο ́νο για το με ́λλον. Επιπλε ́ον, δεν (CULMV), που ει ́χε ως αντικει ́μενο παρα ́βαση του α ́ρθρου 86 της
 λαμβα ́νονται υπο ́ψη οι καταχρη ́σεις λο ́γω οικονομικη ́ς εξαρτη ́σεως. Συνθη ́κης ΕΚ, σε συνδυασμο ́ προς το α ́ρθρο 82 αυτη ́ς, συνιστα ́-
 μενη στην εκ με ́ρους της CULMV φερομε ́νη κατα ́χρηση δεσπο ́ζου-
 Η κατα ́ργηση της αυτοδι ́καιης ακυρο ́τητας των απαγορευομε ́νων σας θε ́σεω ́ς της, αποτε ́λεσμα του εν τοις πρα ́γμασι μονοπωλι ́ου το
 βα ́σει του α ́ρθρου 81 της Συνθη ́κης ΕΚ συμφωνιω ́ν συνιστα ́ οποι ́ο κατε ́χει επι ́ του λιμε ́νος της Γε ́νουας, ως προς τη διενε ́ργεια
 παραβι ́αση της Συνθη ́κης. Η νε ́α ρυ ́θμιση δημιουργει ́ τις προϋπο- λιμενικω ́ν εργασιω ́ν και την παροχη ́ λιμενεργατικου ́ δυναμικου ́.
 θε ́σεις για να μπορει ́ ατιμωρητι ́ να κρατει ́ται ολο ́κληρη η ελευ ́θερη
 αγορα ́ μο ́νο για τους εξουσιοδοτημε ́νους διανομει ́ς και να Προς στη ́ριξη των ισχυρισμω ́ν της, η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται
 αποκλει ́ονται οι προμη ́θειες προς τους μη εξουσιοδοτημε ́νους κατ' αρχα ́ς την παρα ́λειψη διενε ́ργειας διοικητικη ́ς εξετα ́σεως,
 διανομει ́ς. καθ' ο ́σον η καθη ́ς δεν εκι ́νησε, κατα ́ τον κανονισμο ́ 17/62 του
 Συμβουλι ́ου, διαδικασι ́α ου ́τε κατα ́ της CULMV, ου ́τε κατα ́ της
 ∆ευ ́τερος λο ́γος ακυρω ́σεως: οι διαβουλευ ́σεις που προηγη ́θηκαν Autorità Portuale del Porto di Genova. Υποστηρι ́ζει συναφω ́ς ο ́τι
 της εκδο ́σεως του κανονισμου ́ δεν ́εγιναν συ ́μφωνα με το πνευ ́μα η βαλλο ́μενη πρακτικη ́ ́εγκειται:
 της


text:
Συνθη ́κης:
 — στη συμπεριφορα ́ της CULMV, η οποι ́α, ο ́ντας επιχει ́ρηση που
 ασκει ́ τη διττη ́ δραστηριο ́τητα της λειτουργι ́ας τερματικου ́
 Η νε ́α ρυ ́θμιση προτα ́θηκε απο ́ την Επιτροπη ́ απλω ́ς ως μια σταθμου ́ και της παροχη ́ς εργατικου ́ δυναμικου ́, εμποδι ́ζει την
 παρε ́μβαση εκσυγχρονισμου ́ της διαδικασι ́ας, ενω ́ παραγνωρι ́στηκε, προ ́σβαση των ανταγωνιστω ́ν στις αγορε ́ς αυτε ́ς. Η κατα ́σταση
 αν ο ́χι το γρα ́μμα, τουλα ́χιστον το πνευ ́μα της Συνθη ́κης. Επιπλε ́ον, αυτη ́ ει ́ναι γνωστη ́ στη Λιμενικη ́ Αρχη ́.
 το περιεχο ́μενο του προγρα ́μματος εκσυγχρονισμου ́ καθορι ́στηκε
 με γνω ́μονα μο ́νο την ελα ́φρυνση του φο ́ρτου εργασι ́ας της — σε διοικητικε ́ς πρα ́ξεις η ́/και παραλει ́ψεις της Λιμενικη ́ς Αρχη ́ς,
 Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς. τις οποι ́ες η προσφευ ́γουσα επικρι ́νει υπο ́ το πρι ́σμα της μη
 τηρη ́σεως των κοινοτικω ́ν κανο ́νων ανταγωνισμου ́.
 Η προσφευ ́γουσα επικαλει ́ται επι ́σης την προσβολη ́ της αρχη ́ς της
 ετε ́ρωθεν ακροα ́σεως, καθω ́ς και τον αντιφατικο ́ χαρακτη ́ρα της
 αιτιολογι ́ας της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως.
 Προσφυγη ́ της Compagnia Portuale Pietro Chiesa κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 17 Μαρτι ́ου 2000
 (Υπο ́θεση Τ-59/00) Προσφυγη ́ της Continental and Overseas Investments
 NV κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που
 ασκη ́θηκε στις 16 Μαρτι ́ου 2000
 (2000/C 149/72)
 (Υπο ́θεση Τ-64/00)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (2000/C 149/73)
 Η Compagnia Portuale Pietro Chiesa, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 Giuseppe Conte, Giuseppe Michele Giacomini και Barbara (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́)
 Della Barile, δικηγο ́ρους Γε ́νουας, α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 17 Μαρτι ́ου 2000
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. Η Continental and Overseas Investments NV (πρω ́ην Jubertrade
 NV), με ́εδρα την Αμβε ́ρσα, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Y. van
 Gerven και J. Bernaerts, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με αντι ́κλητο
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο M. Loesch, 11, rue Goethe,
 α ́σκησε στις 16 Μαρτι ́ου 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των
 — να ακυρω ́σει την απο ́ 22.12.1999 επιστολη ́ D17587 της Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, Γ∆ Ανταγωνισμου ́· Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 ---pagebreak--- 27.5.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 149/39
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των της προβα ́λλει τους ακο ́λουθους
 ισχυρισμου ́ς:
 Κυρι ́ως: — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, παρα ́βαση των α ́ρθρων
 872 α και 906 α


text:
του κανονισμου ́ 2454/93 και παραβι ́αση
 της αρχη ́ς της διαδικαστικη ́ς ισο ́τητας και της αρχη ́ς της
 — να υποχρεω ́σει την Επιτροπη ́ να προσκομι ́σει ο ́λα τα ́εγγραφα χρηστη ́ς διοικη ́σεως. Η Επιτροπη ́, ο ́ταν ει ́χε την προ ́θεση να
 επι ́ των οποι ́ων στη ́ριξε την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση, καθω ́ς αποκλι ́νει απο ́ την α ́ποψη των τελωνειακω ́ν αρχω ́ν, δεν ενη ́ρ-
 και ο ́λα τα ́εγγραφα — περιλαμβανομε ́νων των διοικητικω ́ν γησε για να ακου ́σει την προσφευ ́γουσα με ́σω των εθνικω ́ν
 εγγρα ́φων — που αφορου ́ν την υπο ́θεση αυτη ́, μεταξυ ́ των αρχω ́ν. ∆εν φρο ́ντισε να διαβιβαστου ́ν στην προσφευ ́γουσα τα
 οποι ́ων π.χ. τα ́εγγραφα που το 1993 ω ́θησαν την Επιτροπη ́ να ́εγγραφα επι ́ των οποι ́ων στηρι ́χθηκαν οι αντιρρη ́σεις της κατα ́
 οργανω ́σει αποστολη ́ στην Τουρκι ́α για να ερευνηθει ́ η της μη εκ των υστε ́ρων εισπρα ́ξεως η ́/και κατα ́ της διαγραφη ́ς.
 χορη ́γηση πιστοποιητικω ́ν A.TR για συσκευε ́ς τηλεορα ́σεως, Με τη μη κοινοποι ́ηση των εγγρα ́φων που θα μπορου ́σαν να
 τα αποτελε ́σματα της αποστολη ́ς αυτη ́ς και τις εκθε ́σεις που ει ́ναι χρη ́σιμα για την επιχειρηματολογι ́α της προσφευ ́γουσας,
 συντα ́χθηκαν σχετικα ́, την τυχο ́ν αλληλογραφι ́α μεταξυ ́ της η Επιτροπη ́ παραβι ́ασε την αρχη ́ της διαδικαστικη ́ς ισο ́τητας.
 Επιτροπη ́ς και των κρατω ́ν μελω ́ν καθω ́ς και μεταξυ ́ της
 Επιτροπη ́ς και των τουρκικω ́ν αρχω ́ν σχετικα ́ με το αντικει ́μενο — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́
 αυτο ́ κ.ο.κ., για να εξεταστου ́ν τα ́εγγραφα αυτα ́ απο ́ το 1697/79. Η Επιτροπη ́ κακω ́ς ́εκρινε ο ́τι δεν πληρου ́νται οι
 Πρωτοδικει ́ο και για να διαβιβαστου ́ν στην προσφευ ́γουσα, προϋποθε ́σεις εφαρμογη ́ς του α ́ρθρου αυτου ́.
 ́ετσι ω ́στε να μπορε ́σει η προσφευ ́γουσα να εξετα ́σει αν τα
 ́εγγραφα αυτα ́ μπορου ́ν να χρησιμοποιηθου ́ν προς περαιτε ́ρω — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 13, πρω ́το εδα ́φιο, του κανονισμου ́
 στη ́ριξη της παρου ́σας προσφυγη ́ς και των λο ́γων ακυρω ́σεως 1430/79. Η Επιτροπη ́ κακω ́ς ́εκρινε ο ́τι στην παρου ́σα υπο ́θεση
 που προβα ́λλονται μ' αυτη ́· δεν υφι ́στανται «ιδιαι ́τερες συνθη ́κες» υπο ́ την ́εννοια του
 α ́ρθρου αυτου ́.
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση C(1999)4419 τελικο ́ της Επιτροπη ́ς — Παραβι ́αση της αρχη ́ς της αιτιολογη ́σεως (α ́ρθρο 253 ΕΚ).
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, με
 την οποι ́α απορρι ́φθηκε η υπε ́ρ της προσφευ ́γουσας αι ́τηση
 — Επικουρικω ́ς: παραβι ́αση της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας και
 του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου να παραιτηθει


text:
́ απο ́ την εκ των
 παρα ́βαση των α ́ρθρων 2, παρα ́γραφος 1, και 3, παρα ́γραφος
 υστε ́ρων ει ́σπραξη η ́ να προβει ́ στη διαγραφη ́ των εισαγωγικω ́ν
 1, του Προσθε ́του Πρωτοκο ́λλου της Συμφωνι ́ας Συνδε ́σεως
 δασμω ́ν για την εισαγωγη ́ συσκευω ́ν τηλεορα ́σεως απο ́ την
 ΕΚ-Τουρκι ́ας.
 Τουρκι ́α κατα ́ την περι ́οδο απο ́ τις 8 Οκτωβρι ́ου 1991 με ́χρι
 τις 28 Μαι ̈́ου 1993·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Επικουρικω ́ς, αν δεν ακυρωθει ́ η απο ́φαση:
 Προσφυγη ́ της εταιρι ́ας ΝΚΚ Corporation κατα ́ της Επιτρο-
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 23 Μαρ-
 — να καταδικα ́σει παρα ́ ταυ ́τα την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα τι ́ου 2000
 (ε ́ξοδα της Επιτροπη ́ς και ́εξοδα της προσφευ ́γουσας).
 (Υπο ́θεση Τ-67/00)
 Επικουρικο ́τερα,
 (2000/C 149/74)
 — να ορι ́σει ο ́τι οι δια ́δικοι θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Η εταιρι ́α ΝΚΚ Corporation (Το ́κιο), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Martin Smith και Conor Maguire, solicitors, του γραφει ́ου
 Simmons & Simmons, Βρυξε ́λλες, α ́σκησε στις 23 Μαρτι ́ου
 2000 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Η προσφευ ́γουσα α ́σκησε βα ́σει του α ́ρθρου 230, παρα ́γραφος 4,
 ΕΚ προσφυγη ́ ακυρω ́σεως κατα ́ της αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της
 14ης ∆εκεμβρι ́ου 1999, με την οποι ́α απορρι ́φθηκε η υπε ́ρ της Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 προσφευ ́γουσας αι ́τηση του Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου να παραιτηθει ́
 απο ́ την εκ των υστε ́ρων ει ́σπραξη η ́ να προβει ́ στη διαγραφη ́ των — βα ́σει του α ́ρθρου 230 ΕΚ να ελε ́γξει τη νομιμο ́τητα της
 εισαγωγικω ́ν δασμω ́ν για την εισαγωγη ́ συσκευω ́ν τηλεορα ́σεως προσβαλλομε ́νης απο ́φασης και να την ακυρω ́σει κατα ́ το
 απο ́ την Τουρκι ́α κατα ́ την περι ́οδο απο ́ τις 8 Οκτωβρι ́ου 1991 με ́τρο που αφορα ́ την προσφευ ́γουσα, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο
 με ́χρι τις 28 Μαι ̈́ου 1993. 231 ΕΚ και, επικουρικω ́ς,


text:
 1.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 113/14
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 4ης Μαρτίου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-258/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2008/1/ΕΚ - Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης - Παράλειψη εμπρόθεσμης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο)
 2010/C 113/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και A. Μαργέλης)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωπος: T. Materne)
 Αντικείμενο
 Παράλειψη θέσπισης ή κοινοποίησης, εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση, εντός της Περιφέρειας της Βαλονίας, προς το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ΕΕ L 24, σ. 8) — Υφιστάμενες εγκαταστάσεις δυνάμενες να έχουν επίπτωση στις εκπομπές στην ατμόσφαιρα, το νερό και το έδαφος, καθώς και στη ρύπανση
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο του Βελγίου, επιτρέποντας, εντός της Περιφέρειας της Βαλονίας, τη λειτουργία υφισταμένων εγκαταστάσεων μη ανταποκρινομένων στις απαιτήσεις των άρθρων 3, 7, 9, 10, 13, 14, στοιχεία α' και β', και 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης, τούτο δε παρά τη λήξη της σχετικής προθεσμίας στις 30 Οκτωβρίου 2007, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 220 της 12.9.2009


text:
 15.1.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 13/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2010 [αίτηση του Finanzgericht Baden-Württemberg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Alketa Xhymshiti κατά Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach
 (Υπόθεση C-247/09) (1)
 (Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 1408/71 και 574/72 καθώς και (ΕΚ) 859/2003 - Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων - Οικογενειακές παροχές - Υπήκοος τρίτου κράτους εργαζόμενος στην Ελβετία και διαμένων με τα τέκνα του σε κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχουν τα τέκνα)
 2011/C 13/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Finanzgericht Baden-Württemberg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Alketa Xhymshiti
 κατά
 Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach
 Αντικείμενο
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Baden-Württemberg — Ερμηνεία, αφενός, του κανονισμού (ΕΚ) 859/2003 του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2003, για την επέκταση των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν καλύπτονται ήδη από τις διατάξεις αυτές μόνον λόγω της ιθαγένειάς τους (ΕΕ L 124, σ. 1) και, αφετέρου, των άρθρων 2, 13 και 76 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73) καθώς και του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 138) — Υπήκοος τρίτου κράτους ο οποίος εργάζεται στην Ελβετική Ομοσπονδία και κατοικεί με τη σύζυγο και τα τέκνα του σε κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχουν τα τέκνα — Άρνηση χορηγήσεως οικογενειακών επιδομάτων από το κράτος μέλος της κατοικίας — Συμβατό της μη χορηγήσεως οικογενειακών επιδομάτων με τις προαναφερθείσες κοινοτικές ρυθμίσεις
 Διατακτικό
 1)
 Στην περίπτωση κατά την οποία υπήκοος τρίτου κράτους διαμένει νομίμως εντός κράτους μέλους της Ένωσης και εργάζεται στην Ελβετία, ο εν λόγω υπήκοος δεν υπάγεται, εντός του κράτους μέλους διαμονής, στην εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 859/2003 του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2003, για την επέκταση των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν καλύπτονται ήδη από τις διατάξεις αυτές μόνον λόγω της ιθαγένειάς τους, καθόσον ο εν λόγω κανονισμός 859/2003 δεν περιλαμβάνεται στις κοινοτικές πράξεις στις οποίες γίνεται αναφορά στο τμήμα Α του παραρτήματος ΙΙ της Συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 21 Ιουνίου 1999, την οποία τα συμβαλλόμενα στη συμφωνία αυτή μέρη υποχρεούνται να εφαρμόσουν. Κατά συνέπεια, δεν διαπιστώνεται ότι το κράτος μέλος διαμονής υποχρεούται να εφαρμόσει τους κανονισμούς (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,


text:
όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1992/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, και (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, στον εν λόγω μισθωτό και τη σύζυγό του.
 2)
 Τα άρθρα 2, 13 και 76 του κανονισμού 1408/71 καθώς και το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 574/72 δεν ασκούν επιρροή ως προς υπήκοο τρίτου κράτους ευρισκόμενο στην κατάσταση της προσφεύγουσας της κύριας δίκης, καθόσον η κατάστασή της εμπίπτει στη νομοθεσία του κράτους μέλους διαμονής. Το γεγονός και μόνο ότι τα τέκνα της υπηκόου αυτής είναι πολίτες της Ένωσης δεν καθιστά μη σύννομη την άρνηση χορηγήσεως των οικογενειακών επιδομάτων στο κράτος μέλος διαμονής εφόσον, καθώς προκύπτει από τις διαπιστώσεις του αιτούντος δικαστηρίου, δεν πληρούνται οι κατά νόμο απαιτούμενες για τη χορήγηση αυτή προϋποθέσεις.
 (1) ΕΕ C 233 της 26.9.2009.


text:
 23.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 86/26
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2013 — Think Schuhwerk κατά ΓΕΕΑ — Müller (VOODOO)
 (Υπόθεση T-50/13)
 2013/C 86/43
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Think Schuhwerk GmbH (Kopfing, Αυστρία) (εκπρόσωπος: M. Gail, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Andreas Müller (Ulm, Γερμανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 14ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 474/2012-4·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «VOODOO» για προϊόντα της κλάσεως 25 — Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 5 832 464
 Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Andreas Müller
 Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009, καθώς και παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009
 Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009, καθώς και παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009


text:
 4.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 293/24
 Προσφυγή της 14ης Ιουλίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-427/17)
 (2017/C 293/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Mifsud-Bonnici, E. Manhaeve)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να μεριμνήσει ώστε τα ύδατα που συλλέγονται στο μικτό δίκτυο αποχετεύσεως αστικών λυμάτων και ομβρίων υδάτων σε 14 οικισμούς να συγκρατούνται και να διοχετεύονται για επεξεργασία σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3, παράγραφος 1, και 3, παράγραφος 2, και το παράρτημα Ι, σημείο Α, και την υποσημείωση 1, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να προβλέψει δευτεροβάθμια ή ισοδύναμη επεξεργασία ή έστω μη προσκομίζοντας επαρκή αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει η συμμόρφωση με τις σχετικές διατάξεις της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ όσον αφορά 25 οικισμούς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 3, σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις του άρθρου 10, και του παραρτήματος Ι, σημείο Β, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να μεριμνήσει ώστε τα αστικά λύματα τα οποία διοχετεύονται στα δίκτυα αποχετεύσεως 21 οικισμών να υποβάλλονται, πριν την απόρριψή τους σε ευαίσθητες περιοχές, σε αυστηρότερη επεξεργασία από την περιγραφόμενη στο άρθρο 4, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος Ι, σημείο Β, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφοι 2, και 3, σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις του άρθρου 10, και του παραρτήματος Ι, σημείο Β, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να μεριμνήσει ώστε η διάθεση λυμάτων από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων στους οικισμούς Arklow (IEAG_547) και Castlebridge (IEAG_515) να υπόκειται σε προηγούμενους κανόνες ή/και ειδικές άδειες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 12 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου·
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου υποχρεώνει τα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε οι οικισμοί που υπερβαίνουν ορισμένο μέγεθος να διαθέτουν δίκτυα αποχετεύσεως αστικών λυμάτων. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να θέσει σε λειτουργία μικτό δίκτυο συλλογής και επεξεργασίας τόσο αστικών όσο και ομβρίων υδάτων, τότε το δίκτυο αυτό πρέπει να σχεδιάζεται κατά τρόπον ώστε να διασφαλίζεται ότι τα ύδατα που διοχετεύονται εκεί συγκρατούνται και διοχετεύονται για επεξεργασία, λαμβάνοντας υπόψη τις κλιματικές συνθήκες και τις εποχιακές διακυμάνσεις. Η Επιτροπή φρονεί ότι, βάσει των στοιχείων που έλαβε με την 7η και 8η έκθεση δυνάμει του άρθρου 15 της οδηγίας και βάσει των συζητήσεων με την Ιρλανδία κατά το προ της ασκήσεως της προσφυγής στάδιο, η Ιρλανδία δεν έχει συμμορφωθεί με την εν λόγω υποχρέωση όσον αφορά 14 οικισμούς, λόγω μη κατασκευής δικτύου συλλογής ή λόγω υπερβολικών υπερχειλίσεων.
 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου υποχρεώνει τα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε


text:
τα αστικά λύματα οικισμών οι οποίοι υπερβαίνουν ορισμένο μέγεθος να υποβάλλονται, πριν την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία. Επιπλέον, κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, της οδηγίας, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να μεριμνούν ώστε οι απορρίψεις από τους σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων να πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος Ι, σημείο Β, της οδηγίας. Από την αξιολόγηση των στοιχείων που προσκόμισε η Ιρλανδία, η Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία δεν έχει συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του άρθρου 4 όσον αφορά 25 οικισμούς, λόγω μη κατασκευής σταθμού επεξεργασίας, αδυναμίας του υπάρχοντος σταθμού επεξεργασίας να επεξεργαστεί το συνολικό φορτίο λυμάτων από τους οικισμούς που εξυπηρετεί, μη συμμορφώσεως με τις προδιαγραφές του παραρτήματος Ι, σημείο Β, ή μη συμμορφώσεως με το άρθρο 3 της οδηγίας.
 Περαιτέρω, το άρθρο 5 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προσδιορίζουν τις ευαίσθητες περιοχές και να υποβάλλουν σε αυστηρότερη επεξεργασία από την περιγραφόμενη στο άρθρο 4, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος Ι, σημείο Β, τις απορρίψεις από οικισμούς οι οποίοι υπερβαίνουν ορισμένο μέγεθος. Από την αξιολόγηση των στοιχείων που προσκόμισε η Ιρλανδία, η Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 5 της οδηγίας όσον αφορά 21 οικισμούς.
 Κατά το άρθρο 12 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, οι αρμόδιες αρχές μεριμνούν ώστε η διάθεση λυμάτων από σταθμούς επεξεργασίας αστικών λυμάτων να υπόκειται σε προηγούμενους κανόνες ή/και ειδικές άδειες. Βάσει των στοιχείων που προσκόμισε η Ιρλανδία, η Επιτροπή φρονεί ότι η Ιρλανδία δεν έχει συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του άρθρου 12 όσον αφορά δύο οικισμούς στους οποίους οι σταθμοί επεξεργασίας λειτουργούν χωρίς να έχουν λάβει νόμιμη άδεια.
 (1) ΕΕ 1991, L 135, σ. 40.


text:
 21.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 170/40
 Προσφυγή της 4ης Ιουνίου 2007 — Ιταλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-204/07)
 (2007/C 170/77)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 Να ακυρώσει το από 26 Μαρτίου 2007 υπόμνημα αριθ. 03059 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια για την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Μάλτα και τις Κάτω Χώρες, που έχει ως αντικείμενο το POR Sardegna (επιχειρησιακό πρόγραμμα για τη Σαρδηνία) 2000-2006 (αριθ. CCI 1999 IT 16 1PO 010) — Πληρωμές από την Επιτροπή ποσών διαφορετικών από το ποσό που ζητήθηκε·
 —
 Να ακυρώσει το από 14 Μαΐου 2007 υπόμνημα αριθ. 04718 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής — Προγράμματα και σχέδια για την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Μάλτα και τις Κάτω Χώρες, που έχει ως αντικείμενο το POR Sardegna (επιχειρησιακό πρόγραμμα για τη Σαρδηνία) 2000-2006 (αριθ. CCI 1999 IT 16 1PO 010) — Πληρωμές από την Επιτροπή ποσών διαφορετικών από το ποσό που ζητήθηκε·
 —
 Να ακυρώσει επίσης τις όλες τις συναφείς πράξεις, καθώς και τις πράξεις που προηγήθηκαν των ως άνω υπομνημάτων και, κατ' επέκταση, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-345/04, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1).
 (1) ΕΕ C 262, της 23.10.2004, σ. 55.


text:
 16.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 336/17
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 — Avery Dennison κατά ΓΕΕΑ — Dennison Hesperia (AVERY DENNISON)
 (Υπόθεση T-200/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος AVERY DENNISON - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα DENNISON - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Σοβαρή χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 - Αντικείμενο της διαφοράς ενώπιον του τμήματος προσφυγών)
 2013/C 336/33
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Avery Dennison Corp. (Pasadena, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri, A. Castán Pérez-Gómez και A. Sanz Cerralbo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Dennison-Hesperia, SA (Torrejón de Ardoz, Ισπανία) (εκπρόσωπος: L. Broschat García, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 798/2009-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Dennison-Hesperia, SA και Avery Dennison Corp.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Avery Dennison Corp. στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 161 της 19.6.2010.


text:
 24.8.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/62
 Προσφυγή-αγωγή της 18ης Μαΐου 2015 — ZZ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-89/15)
 (2015/C 279/80)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: G.-M. Enache, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως να μην περιληφθεί ο προσφεύγων-ενάγων στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/248/13 και αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που προβάλλει ότι υπέστη.
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής σχετικά με τη διοικητική ένσταση που υπέβαλε, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να μην περιλάβει το όνομά του στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/248/13·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής επί του αιτήματος επανεξετάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων-ενάγων στον διαγωνισμό EPSO/AD/248/13·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής στον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/248/13 να μην περιλάβει το όνομα του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον πίνακα επιτυχόντων για τον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/248/13·
 —
 να αποκαταστήσει την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη. Η υλική ζημία υπολογίζεται από τον προσφεύγοντα-ενάγοντα σε 50 000 ευρώ, που αντιστοιχούν στη απώλεια λόγω της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού τον οποίο θα δικαιούτο μετά τη πρόσληψή του από τον πίνακα επιτυχόντων και του πραγματικού βασικού μισθού τον οποίο εξακολουθούσε να εισπράττει. Η ηθική βλάβη υπολογίζεται σε 50 000 ευρώ για την πίεση που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω των προσπαθειών που κατέβαλε και του προσωπικού χρόνου που αφιέρωσε για την αντιμετώπιση της καταστάσεως και λόγω της παρατάσεως της διαμονής μακριά από την οικογένειά του, ενώ σε περίπτωση προσλήψεώς του από τον πίνακα επιτυχόντων θα είχε την δυνατότητα να ζει μαζί με την οικογένειά του·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.