text:
 24.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 330/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Οκτωβρίου 2005 — Fardoom και Reinard κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-43/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας - Περίοδος αξιολογήσεως 2001/2002»)
 (2005/C 330/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Mohammad Reza Fardoom (Roodt-sur-Syre, Λουξεμβούργο) και Marie-José Reinard (Bertrange, Λουξεμβούργο) [εκπρόσωποι: G. Bouneou και F. Frabetti, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: J. Currall και H. Krämer]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως, κυρίως, της περιόδου αξιολογήσεως 2001/2002 όσον αφορά τους προσφεύγοντες και, επικουρικώς, των εκθέσεων εξελίξεως της σταδιοδρομίας των προσφευγόντων για την ίδια περίοδο αξιολογήσεως.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση περί εγκρίσεως της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας της Marie-José Reinard για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Marie-José Reinard.
 4)
 Ο Mohammad Reza Fardoom φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) EE C 94 της 17.4.2004.


text:
30 . 12 . 95 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 351 /3
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που παράγραφος 3 , δεύτερο εδάφιο, να μειώνει, νομοθετικά ή
 υπέβαλε το cour du travail de Liège (δεύτερο τμήμα) νομολογιακά, τις αποζημιώσεις που οφείλει να χορηγεί o
 (Βέλγιο), με απόφαση της 10ης Οκτωβρίου 1995 στην οργανισμός εγγυήσεως μισθών , προβλέποντας ότι δεν θα
 υπόθεση Institut national d'assurances sociales pour travail συνυπολογίζεται ολόκληρη η προϋπηρεσία των εργαζομένων
 leurs indépendants (INASTI) κατά Michel Picard και ότι δεν θα λαμβάνονται υπόψη ορισμένες από τις
 (Υπόθεση C-335/95) περιόδους προϋπηρεσίας , κατά τις οποίες εντούτοις οι
 εργαζόμενοι παρείχαν υπηρεσίες αδιαλείπτως σε επιχείρηση
 ( 95/C 351 /Θ5 ) που μεταβιβάστηκε ;»
 Με απόφαση της 10ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 23 Οκτωβρίου 1995 , to cour du travail de Liège ( δεύτερο
 τμήμα) ( Βέλγιο ), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Institut Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden με απόφαση της
 ( INASTI ) και Michel Picard , που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί 20ής Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση 1 ) Parfums Christian
 από το Δικαστήριο την έκδοσή προδικαστικής αποφά Dior SA, Παρίσι, 2) Parfums Christian Dior BV, Ρόττερνταμ,
 κατά Evora BV
 σεις .
 (Υπόθεση C-337/95)
 Το Cour du travail de Liège ( δεύτερο τμήμα) ζητεί από το
 ( 95/C 351 /07 )
 Δικαστήριο να αποφανθεί επί των ακολούθων ερωτημά
 των :
 Με απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 1 . Θεσπίζει η παράγραφος 4 του άρθρου 36 του κανονισμού Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ( ΕΟΚ ) αριθ . 574/72 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου στις 26 Οκτωβρίου 1995 . το Hoge Raad der Nederlanden , στο
 1972 , περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού ( ΕΟΚ) πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ , 1 ) Parfums Christian Dior SA ,
 αριθ . 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνι Παρίσι, 2 ) Parfums Christian Dior BV , Ρόττερνταμ , και ,
 κής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς αφετέρου , Evora BV που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το
 και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των
 εντός της Κοινότητας (') αυτοτελή γενικό κανόνα εξής ερωτημάτων:
 εφαρμοστέο ανεξαρτήτους της τηρήσεως των παραγρά α) Πρέπει, όταν στο πλαίσιο διαδικασίας αφορώσας το
 φων 1 έως 3 του ιδίου άρθρου ; δίκαιο των σημάτων σε μια από τις χώρες της Bénélux
 2 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτη ανακύπτει, σε σχέση με την ερμηνεία του ενιαίου νόμου
 μα , υποχρεούται o μισθωτός ή μη μισθωτός, που δεν της Bénélux περί σημάτων , ζήτημα ερμηνείας της πρώτης
 μπορεί να επιτύχει, χωρίς προηγούμενη αναγνώριση του οδηγίας του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 δικαιώματος συντάξεως από τον αρμόδιο ασφαλιστικό της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των
 φορέα άλλου κράτους μέλους (εν προκειμένω του κρά νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (89/ 104/
 τους μέλους

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
του οποίου είναι υπήκοος ), την αναγνώριση ΕΟΚ ) ( 1 ), να θεωρούνται τα ανώτατα εθνικά δικαστήρια
 δικαιώματος συντάξεως από τον αρμόδιο φορέα του ή το Δικαστήριο της Bénélux ως τα εθνικά δικαιοδοτικά
 κράτους κατοικίας του , να υποβάλει, παρά ταύτα, αίτηση όργανα των οποίων οι αποφάσεις δεν υπόκεινται κατά το
 εντός του κράτους κατοικίας του , προκειμένου οι εκκα εθνικό δίκαιο σε ένδικο μέσο και τα οποία, επομένως,
 θαρίσεις των παροχών να γίνουν ταυτόχρονα εντός των υποχρεούνται βάσει του άρθρου 177 τρίτο εδάφιο της
 δύο αυτών κρατών; συνθήκης ΕΚ να παραπέμψουν το σχετικό ζήτημα στο
 Δικαστήριο :
 (') ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 . o . 138 .
 β) Συμβιβάζεται με το σύστημα της προαναφερθείσας οδη
 γίας, ιδίως δε με τα άρθρα 5 έως 7 αυτής, το να θεωρηθεί
 ότι, όταν πρόκειται για μεταπώληση εμπορευμάτων τα
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που οποία διατίθενται στο εμπόριο εντός της Κοινότητας από
 υπέβαλε το 16ο Juzgado de lo Social της Βαρκελώνης τον κάτοχο του σήματος ή με την έγκριση του . μπορεί
 (Ισπανία) με διάταξη της 1ης Σεπτεμβρίου 1995 στην επίσης o μεταπωλητής να χρησιμοποιεί το σήμα αυτό
 υπόθεση Pedro Burlado κ.λπ. κατά Fondo de Garantia προκειμένου να γνωστοποιεί στο κοινό τη μεταγενέστερη
 Salarial αυτή εκμετάλλευση ;
 (Υπόθεση C-336/95) γ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα β ,
 ( 95/C 351 /06) υφίστανται εξαιρέσεις από τον κανόνα αυτόν;
 Με διάταξη της 1ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη δ) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα γ,
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υφίσταται δυνατότητα εξαιρέσεως οσάκις διακυβεύεται
 στις 26 Οκτωβρίου 1995 , το 16ο Juzgado de lo Social της η διαφημιστική λειτουργία του σήματος λόγω του ότι,
 Βαρκελώνης ( Ισπανία ), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ συνεπεία του τρόπου με τον οποίο o μεταπωλητής
 Pedro Burlado κ.λπ . και Fondo de Garantia Salarial που χρησιμοποιεί το σήμα κατά την εν λόγιο γνωστοποίηση ,
 εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση θίγεται το καλό όνομα του σήματος είδους πολυτε
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: λείας;
 « Μπορεί ένα κράτος μέλος , χωρίς να παραβαίνει τα προβλε ε) Μπορεί να γίνει λόγος για «νόμιμους λόγους» κατά την
 πόμενα από την οδηγία 77/ 187/ΕΟΚ της 14ης Φεβρουαρίου έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 2 της οδηγίας, όταν,
 1977 και συγκεκριμένα τα άρθρα 1 παράγραφος 1 , 3 , συνεπεία του τρόπου με τον οποίον o μεταπωλητής


text:
3.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 188/7
 Αι ́τηση γα την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 βαλε το ∆ιοικητικο ́ Πρωτοδικει ́ο Θεσσαλονι ́κης (πρω ́ το τρι- των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 29 Μαρτι ́ου
 μελε ́ς τμη ́μα), με απο ́φαση της 30ης Νοεμβρι ́ου 1998, στην 1999
 υπο ́θεση Π. Μοσκω ́ φ Α.Ε. κατα ́ Ιδρυ ́ματος Κοινωνικω ́ ν Ασφα-
 λι ́σεων
 (Υπο ́θεση C-107/99)
 (Υπο ́θεση C-103/99)
 (1999/C 188/14) (1999/C 188/16)
 Με απο ́φαση της 30ης Νοεμβρι ́ου 1998, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́
 22 Μαρτι ́ου 1999, το ∆ιοικητικο ́ Πρωτοδικει ́ο Θεσσαλονι ́κης Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Ivo M. Braguglia,
 (πρω ́το τριμελε ́ς τμη ́μα), στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Π. avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο την
 Μοσκω ́φ Α.Ε. και Ιδρυ ́ματος Κοινωνικω ́ν Ασφαλι ́σεων, που εκκρεμει ́ Ιταλικη ́ Πρεσβει ́α, 5, rue Marie Adelaïde, α ́σκησε ενω ́πιον του
 ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 29 Μαρτι ́ου 1999,
 αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος: προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Με τις διατα ́ξεις των α ́ρθρων 6 και 7 του νομοθετικου ́ διατα ́γματος
 2348/1953 (ΦΕΚ Α' 75), ο ́πως συμπληρω ́θηκαν απο ́ τις διατα ́ξεις Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 του α ́ρθρου 2 του νομοθετικου ́ διατα ́γματος 2519/1953 (ΦΕΚ
 Α' 220) και τροποποιη ́θηκαν απο ́ τις διατα ́ξεις των α ́ρθρων 9 και
 11 παρ. 4 του νομοθετικου ́ διατα ́γματος 4104/1960 (ΦΕΚ — να ακυρω ́σει την προσβαλλο ́μενη απο ́φαση της 16ης ∆εκεμ-
 Α' 174) προβλε ́πεται η επιβολη ́ ειδικη ́ς εισφορα ́ς με συντελεστη ́ βρι ́ου 1998 και, στο με ́τρο που ει ́ναι αναγκαι ́ο, και τις λοιπε ́ς
 0,5 επι ́ της αξι ́ας των εξαγομε ́νων καπνω ́ν εκτο ́ς των ορι ́ων της προσβαλλο ́μενες πρα ́ξεις, ιδι ́ως το ́εγγραφο της Επιτροπη ́ς της
 Χω ́ρας, καταβαλλο ́μενη απο ́ τους εξαγωγει ́ς συγχρο ́νως με την 19ης Ιανουαρι ́ου 1999, τον συνημμε ́νο σε αυτο ́ πι ́νακα και τη
 εξαγωγη ́ται εισπραττο ́μενη απο ́ το τελωνει ́ο με ́σω του οποι ́ου γνω ́μη της Επιτροπη ́ς διαχειρι ́σεως της 22ας Σεπτεμβρι ́ου
 γι ́νεται η εξαγωγη ́ καπνω ́ν. Το προϊο ́ν της ειδικη ́ς εισφορα ́ς ορι ́ζεται 1998·
 ως πο ́ρος του Ειδικου ́ Λογαριασμου ́ Καπνεργατω ́ν και η ́δη του
 Κλα ́δου Συντα ́ξεων του Ιδρυ ́ματος Κοινωνικω ́ν


text:
Ασφαλι ́σεων και — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 διατι ́θεται για την συνε ́χιση της συνταξιοδοτη ́σεως των συνταξιου ́-
 χων του πρω ́ην Ταμει ́ου Ασφαλι ́σεως Καπνεργατω ́ν, που καταργη ́-
 θηκε και συγχωνευ ́θηκε στο 'Ιδρυμα Κοινωνικω ́ ν Ασφαλι ́σεων και
 για την συνταξιοδο ́τηση των ασφαλισμε ́νων καπνεργατω ́ν στο Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 καταργηθε ́ν Ταμει ́ο, καθω ́ς και των διαδο ́χων αυτω ́ν σε περι ́πτωση
 θανα ́του τους. Με αυτα ́ τα χαρακτηριστικα ́ η ειδικη ́ αυτη ́ εισφορα ́
 ει ́ναι δυνατο ́ν να θεωρηθει ́ ως φορολογικη ́ επιβα ́ρυνση ισοδυ ́ναμου
 με δασμο ́ αποτελε ́σματος κατα ́ τις διατα ́ξεις των α ́ρθρων 9, 12 και 1. Η προσφευ ́γουσα δεν γνωρι ́ζει το κει ́μενο της προσβαλλομε ́νης
 16 της Συνθη ́κης ΕΟΚ. αποφα ́σεως, ου ́τε γνωρι ́ζει εα ́ν υπα ́ρχει κει ́μενο πε ́ραν απο ́ το
 ́εγγραφο του γενικου ́ γραμματε ́α, της 19ης Ιανουαρι ́ου 1999,
 και τον συνημμε ́νο σε αυτο ́ πι ́νακα. Κατα ́ συνε ́πεια, η Ιταλικη ́
 Κυβε ́ρνηση πρε ́πει να διατυπω ́σει τα επιχειρη ́ματα ́ της ως εα ́ν
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση περιει ́χετο στο ανωτε ́ρο ́εγγραφο.
 βαλε η Commissione Tributaria Provinciale di Brindisi
 (πε ́μπτο τμη ́μα) στο πλαι ́σιο της εκκρεμου ́ς ενω ́ πιο ́ν της Πρε ́πει επομε ́νως να τονισθει ́ η ανυπαρξι ́α η ́ η απο ́λυτη
 δι ́κης μεταξυ ́ Società Oleifici Italiani SpA και Direzione ακυρο ́τητα της αποφα ́σεως εφο ́σον υπογρα ́φεται απο ́ τον
 Regionale delle Entrate per la Puglia — Sezione distaccata γενικο ́ γραμματε ́α και ο ́χι απο ́ τον προ ́εδρο η ́ απο ́ με ́λος της
 di Brindisi με δια ́ταξη της 14ης Ιανουαρι ́ου 1999 Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς
 (Υπο ́θεση C-104/99)
 Πρε ́πει επιπλε ́ον να συναχθει ́ η πλη ́ρης απουσι ́α αιτιολογι ́ας
 (1999/C 188/15) της προσβαλλομε ́νης αποφα ́σεως, κατα ́ παρα ́βαση των διατα ́-
 Με δια ́ταξη της 14ης Ιανουαρι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη ξεων του α ́ρθρου 190 της Συνθη ́κης ΕΚ.
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 23 Μαρτι ́ου 1999, η Commissione Tributaria Provinciale di 2. Η Επιτροπη ́ παρε ́βη τις διατα ́ξεις του α ́ρθρου 24 του κανο-
 Brindisi υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, νισμου ́ 4253/88 (1) ο ́πως αντικαταστα ́θηκε απο ́ το α ́ρθρο 1
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος του κανονισμου ́ 2082/93 (2), διο ́τι δεν προε ́βη σε κανε ́να
 δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Società Oleifici Italiani SpA και Direzione κατα ́λληλο ́ελεγχο της περιπτω ́σεως και δεν υπη ́ρξε οποιαδη ́-
 Regionale delle Entrate per la Puglia —


text:
Sezione distaccata di ποτε συμμετοχη ́ του κρα ́τους με ́λους ου ́τε οποιαδη ́ποτε
 Brindisi, προδικαστικο ́ ερω ́τημα με το οποι ́ο ζητει ́ απο ́ το διαπι ́στωση αντικανονικη ́ς συμπεριφορα ́ς.
 ∆ικαστη ́ριο να αποφανθει ́ επι ́ του ζητη ́ματος αν ο φο ́ρος επι ́ των
 καθαρω ́ν περιουσιακω ́ν στοιχει ́ων που επιβα ́λλεται στις επιχειρη ́σεις 3. Η Επιτροπη ́ δεν ει ́χε την εξουσι ́α να διατα ́ξει μονομερω ́ς
 βα ́σει του νομοθερικου ́ διατα ́γματος 394 της 30.9.1992 συνιστα ́ μειω ́σεις η ́ τροποποιη ́σεις του η ́δη καθορισθε ́ντος προορισμου ́
 φο ́ρο που ́εχει ισοδυ ́ναμο οικονομικο ́ αποτε ́λεσμα με εκει ́νο του των πο ́ρων για τα προγρα ́μματα κοινοτικη ́ς πρωτοβουλι ́ας.
 φο ́ρου επι ́ των εισφορω ́ν και, επομε ́νως, ει ́ναι αντι ́θετος προς το
 α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας 69/335/ΕΟΚ (1), περι ́ του φο ́ρου εισφορα ́ς
 επι ́ των συγκεντρω ́σεων κεφαλαι ́ων. 4. Η αρχη ́ της στενη ́ς συνεργασι ́ας («εταιρικη ́ σχε ́ση») που
 εισα ́γεται με το α ́ρθρο 4 του κανονισμου ́ 2052/88 (3) παραβια ́-
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20. σθηκε προφανω ́ς απο ́ την Επιτροπη ́ με την προσβαλλο ́μενη
 απο ́φαση.


text:
 22.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 52/44
 Προσφυγή-αγωγή της 30ής Δεκεμβρίου 2013 — Meta Group κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-696/13)
 2014/C 52/84
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Meta Group Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Bartolini, V. Colcelli και A. Formica, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να κηρύξει παράνομες τις εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μειώσεις των επιδοτήσεων που χορηγήθηκαν στη META S.r.l.·
 —
 Ως εκ τούτου, να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα επιπλέον ποσό 129 153,11 ευρώ, προσαυξημένο με τόκους υπερημερίας·
 —
 να υποχρεώσει τη διοίκηση στην αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη συνακόλουθα η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Λόγοι ακυρώσεως-ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή-αγωγή στρέφεται κατά των αποφάσεων της Επιτροπής περί μειώσεως της αρχικώς προβλεφθείσας επιδοτήσεως για τα προγράμματα «BCreative», «Take-It-Up» και «Ecolink+», των οποίων οι συμβάσεις περί επιδοτήσεων συνάφθηκαν μεταξύ της προσφεύγουσας-ενάγουσας και της καθής-εναγομένης στο πλαίσιο του «Προγράμματος πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (CIP) (2007 — 2013)».
 Πλείονες αποφάσεις σχετικές με τα προγράμματα αυτά έχουν προσβληθεί στο πλαίσιο των υποθέσεων T-471/12, T-34/13 και T-35/13, Meta Group κατά Επιτροπής.
 Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα που εκτίθενται στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής είναι πανομοιότυποι αυτών που προβάλλονται στις εν λόγω υποθέσεις.


text:
 12.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 8ης Σεπτεμβρίου 2005
 στην υπόθεση C-191/03 (αίτηση του Labour Court για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): North Western Health Board κατά Margaret McKenna (1)
 (Ισότητα αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών - Ασθένεια επελθούσα πριν από την άδεια μητρότητας - Aσθένεια σχετική με κατάσταση εγκυμοσύνης - Yπαγωγή στο γενικό καθεστώς αναρρωτικών αδειών - Eπίπτωση στην αμοιβή - Συνυπολογισμός της απουσίας στον συνολικό αριθμό αμειβομένων ημερών αναρρωτικής αδείας κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης περιόδου)
 (2005/C 281/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Στην υπόθεση C-191/03, που έχει ως αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποίαν υπέβαλε το Labour Court (Ιρλανδία), με απόφαση της 14ης Απριλίου 2003, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 12 Μαΐου 2003, στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας North Western Health Board κατά Margaret McKenna, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή) και R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 141 ΕΚ και της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, ένα σύστημα αναρρωτικών αδειών το οποίο επιφυλάσσει την ίδια μεταχείριση στις εργαζόμενες γυναίκες που πάσχουν από ασθένεια σχετική με τη μητρότητα με αυτήν που ισχύει για τους λοιπούς εργαζομένους που έχουν προσβληθεί από ασθένεια άσχετη με την εγκυμοσύνη.
 2.
 Το άρθρο 141 ΕΚ και η οδηγία 75/117 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν συνιστούν δυσμενείς διακρίσεις λόγω φύλου:
 —
 ο κανόνας ενός συστήματος αναρρωτικών αδειών που προβλέπει, τόσο έναντι εργαζομένων γυναικών που απουσιάζουν πριν από την άδεια μητρότητας λόγω ασθενείας σχετικής με την εγκυμοσύνη τους όσο και έναντι εργαζομένων ανδρών που απουσιάζουν λόγω οποιασδήποτε ασθενείας, μείωση της αμοιβής όταν η απουσία υπερβαίνει ορισμένο διάστημα, υπό την προϋπόθεση ότι, αφενός, επιφυλάσσεται στη γυναίκα εργαζομένη ίδια μεταχείριση με αυτήν της οποίας τυγχάνει άνδρας εργαζόμενος που απουσιάζει λόγω ασθενείας και ότι, αφετέρου, το ποσό των καταβαλλομένων παροχών δεν είναι τόσο μικρό ώστε να διακυβεύεται ο στόχος προστασίας των εγκύων εργαζομένων γυναικών·
 —
 ο κανόνας ενός συστήματος αναρρωτικών αδειών που προβλέπει συνυπολογισμό των απουσιών λόγω ασθενείας στον μέγιστο συνολικό αριθμό αμειβομένων ημερών αναρρωτικής άδειας που ένας εργαζόμενος δικαιούται κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης περιόδου, ασχέτως του αν η ασθένεια έχει ή όχι σχέση με εγκυμοσύνη, υπό την προϋπόθεση ότι ο συνυπολογισμός των απουσιών λόγω ασθενείας σχετικής με εγκυμοσύνη δεν έχει ως αποτέλεσμα να λαμβάνει η γυναίκα εργαζομένη, κατά την απουσία που συνεπάγεται αυτόν τον συνυπολογισμό ύστερα από την άδεια μητρότητας, παροχές κατώτερες του ελαχίστου ποσού που δικαιούνταν κατά τη διάρκεια της επελθούσας κατά την εγκυμοσύνη ασθενείας.
 (1) 1 ΕΕ C 158 της 05.07.2003.


text:
 1.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 292/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2014 — Zweckverband Tierkörperbeseitigung κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-309/12) (1)
 ((Κρατικές ενισχύσεις - Υπηρεσίες απορρίψεως σφαγίων και διαθέσεως ζωικών καταλοίπων - Διατήρηση αποθεμάτων παραγωγικής ικανότητας σε περίπτωση επιζωοτίας - Απόφαση κηρύσσουσα τις ενισχύσεις ασύμβατες με την ενιαία αγορά - Έννοια επιχειρήσεως - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος - Αντιστάθμιση σχετικά με την υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας - Επίδραση στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού - Υφιστάμενες ή νέες ενισχύσεις - Αναγκαιότητα της ενισχύσεως - Επικουρικότητα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ασφάλεια δικαίου - Αναλογικότητα))
 2014/C 292/43
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheigau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (Rivenich, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Kerkmann, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Kreuschitz και T. Maxian Rusche, στη συνέχεια T. Maxian Rusche και C. Egerer)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Sara Bio-Industries AG & Co. KG (Selm, Γερμανία), SecAnim GmbH (Lünen, Γερμανία), και Knochen und Fett-Union GmbH (KFU) (Selm) (εκπρόσωποι: U. Karpenstein και C. Johann, δικηγόροι)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2012/485/ΕΕ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2012, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.25051 (C 19/10) (πρώην ΝΝ 23/10) της Γερμανίας στην Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheigau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (ΕΕ L 236, σ. 1).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheigau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg φέρει τα δικά της έξοδα που σχετίζονται με την κύρια διαδικασία, καθώς και εκείνα στα οποία υπεβλήθη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 3)
 Η Sara Bio-Industries AG & Co. KG (Selm, Γερμανία), SecAnim GmbH (Lünen, Γερμανία) και η Knochen und Fett-Union GmbH (KFU) φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα που σχετίζονται με την κύρια διαδικασία.
 4)
 Η Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheigau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg φέρει τα δικαστικά έξοδα που σχετίζονται με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 273 της 8.9.2012.


text:
 28.7.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 227/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 14ης Ιουνίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
 (Υπόθεση C-542/09) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Πρόσβαση των διακινούμενων εργαζομένων και των μελών της οικογένειάς τους στην εκπαίδευση - Χρηματοδότηση των σπουδών ανώτατης εκπαιδεύσεως που πραγματοποιήθηκαν εκτός του εδάφους του οικείου κράτους μέλους - Προϋπόθεση διαμονής)
 2012/C 227/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Rozet και M. van Beek)
 Καθού: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels, J. Langer και M. K. Bulterman)
 Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: L. Van den Broeck και M. Jacobs), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: V. Pasternak Jørgensen), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: Möller και C. Blaschke), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωπος: A. Falk)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 45 ΣΛΕΕ και του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33) — Πρόσβαση στην εκπαίδευση — Χρηματοδότηση των σπουδών στην αλλοδαπή — Προϋπόθεση διαμονής — Κανόνας «3 από τα 6 έτη»
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, επιβάλλοντας προϋπόθεση διαμονής και συγκεκριμένα τον κανόνα «τρία από τα έξι έτη» στους διακινούμενους εργαζομένους και στα συντηρούμενα μέλη της οικογένειάς τους, προκειμένου να μπορέσουν να λάβουν χρηματοδότηση για την πραγματοποίηση σπουδών ανώτατης εκπαιδεύσεως εκτός του εδάφους των Κάτω Χωρών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 45 ΣΛΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2434/92 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1992.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.


text:
Αριθ. C 212/8 Γ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12 . 7 . 97
 — 93/21/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1993, πής, της 15ης Απριλίου 1994, για την προσαρμογή στην
 για δέκατη όγδοη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ τον Συμβουλίου
 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ, εξαιρουμένων των διατά για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων
 ξεων που εφαρμόζονται στις φορητές οβίδες αερίων οργανισμών στο περιβάλλον, παρέβη τις υποχρεώσεις
 που περιέχουν βουτάνιο, προπάνιο ή υγραέριο, και που υπέχει από το άρθρο 2 πρώτο εδάφιο της εν λόγω
 οδηγίας
 — 93/90/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 1993,
 σχετικά με τον κατάλογο των ουσιών που αναφέρο 2, καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 νται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 πέμπτη περίπτωση έξοδα.
 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 των εν ') ΕΕ αριθ . C 370 της 7 . 12 . 1996.
 (-) ΕΕ αριθ . L 103 της 22 . 4 . 1994, σ. 20.
 λόγω οδηγιών
 2 , καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 έξοδα.
 (') ΕΕ αριθ . C 354 της 23. 11 . 1996. Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (2) ΕΕ αριθ . L 228 της 17 . 8 . 1991 , σ. 67 . κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 (3) ΕΕ αριθ . L 110 της 4. 5 . 1993 , σ. 20.
 (4) ΕΕ αριθ . L 277 της 10. 11 . 1993 , σ. 33 .
 22 Απριλίου 1997
 (Υπόθεση C-154/97)
 (97/C 212/16)
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ νη από την Μαρία Κοντού-Durande, μέλος της νομικής
 υπηρεσίας της, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos
 (έκτο τμήμα) Gomez de la Cruz, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτρο
 της 29ης Μαΐου 1997 πής, κτίριο Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του Δικα
 στην υπόθεση C-357/96: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 22 Απριλίου 1997 ,
 τήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (') προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 94/15/ΕΚ — Παρά
 λειψη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 της ταχθείσας προθεσμίας)
 — να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας
 ( 97/C 212/15 ) θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις νομοθετικές,
 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαί
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ες προς συμμόρφωση με την οδηγία 93/106/ΕΚ της
 Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 1993 , για την τροποποί
 (Προσωρινή μεταφραση· η οριστική μεταφραση θα δημο ηση της οδηγίας 92/76/ΕΟΚ περί αναγνωρίσεως προστα
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου ») τευομένων περιοχών που είναι εκτεθειμένες σε ιδιαίτε
 ρους φυτοϋγειονομικούς κινδύνους στην Κοινότητα ('),
 Στην υπόθεση C-357/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει
 τήτιον (εκπρόσωπος: Götz zur Hausen) κατά Βασιλείου του δυνάμει της συνθήκης και της οδηγίας, αυτής,
 Βελγίου ( εκπρόσωπος: Jan Devadder), με αντικείμενο να
 αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλείποντας να — να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά
 θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικη έξοδα.
 τικές διατάξεις προκειμένου να


text:
συμμορφωθεί προς την
 οδηγία 94/15/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1994, για Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/
 22Û/EOK του Συμβουλίου για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενε Κατά το άρθρο 2 της οδηγίας 93/106/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη
 τικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (2 ), έπρεπε να είχαν λάβει τα αναγκαία μέτρα για συμμόρφωση
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, προς τις διατάξεις της μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 1993 και να
 το Δικαστήριο (έκτο τμήμα ), συγκείμενο από τους G. F. είχαν ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή .
 Mancini , πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K. N. Κακούρη ,
 P. J. G. Kapteyn και H. Ragnemalm (εισηγητή ), δικαστές , H Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει
 γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: ακόμα προσαρμόσει τη νομοθεσία της προς τις διατάξεις της
 R. Grass, εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1997 απόφαση με το οδηγίας, παραβαίνοντας έτσι τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 ακόλουθο διατακτικό : τα άρθρα 189 τρίτο εδάφιο και 5 πρώτο εδάφιο της συνθή
 κης .
 1 , το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει
 εντόςτς ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετι (Μ ΕΕ αριθ . L 298 της 3 . 12. 1993 , σ. 34 .
 κές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου
 να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/15/ΕΚ της Επιτρο


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/21
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση T-136/03, Robert Charles Schochaert κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Υπάλληλοι - Αγωγή αποζημιώσεως - Άρνηση προαγωγής - Ηθική παρενόχληση - Καθήκον αρωγής)
 (2004/C 239/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-136/03, Robert Charles Schochaert, πρώην υπάλληλος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον J. A. Martin, δικηγόρο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: η M. Sims και ο F. Anton), που έχει ως αντικείμενο αγωγή αποζημιώσεως με σκοπό την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που φέρεται ότι υπέστη λόγω της επανειλημμένης αρνήσεως του Συμβουλίου να τον προαγάγει στον βαθμό B1 και λόγω ηθικής παρενοχλήσεως, το Πρωτοδικείο, δικάζον ως μονομελές, (δικαστής: P. Lindh)· γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2.
 Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/16
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 20 Μαρτίου 2017 — Manuela Maturi κ.λπ. κατά Fondazione Teatro dell’Opera di Roma
 (Υπόθεση C-142/17)
 (2017/C 249/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Corte suprema di cassazione
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσες και καθών η ανταναίρεση: Manuela Maturi, Laura Di Segni, Isabella Lo Balbo, Maria Badini, Loredana Barbanera
 Αναιρεσίβλητο και ανταναιρεσείον: Fondazione Teatro dell’Opera di Roma
 Προδικαστικό ερώτημα
 Κατά πόσον η εθνική ρύθμιση του άρθρου 3, παράγραφος 7, του Decreto Legge (πράξη νομοθετικού περιεχομένου) 64 της 30ής Απριλίου 2010, το οποίο κυρώθηκε με τον legge (νόμο) 100 της 29ης Ιουνίου 2010, κατά την οποία «για τους καλλιτέχνες οι οποίοι εμπίπτουν στις κατηγορίες των χορευτών και των χορευτριών, ως ηλικία συνταξιοδοτήσεως καθορίζεται, για τους άνδρες και τις γυναίκες, η συμπλήρωση του τεσσαρακοστού πέμπτου έτους της ηλικίας τους, με τη χρήση, για τους εργαζομένους στους οποίους εφαρμόζεται πλήρως το ανταποδοτικό ή το μικτό σύστημα, του συντελεστή μετατροπής που προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 6, του legge (νόμου) 335 της 8ης Αυγούστου 1995 σχετικά με τη μεγαλύτερη ηλικία. Για διάστημα δύο ετών από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της παρούσας διατάξεως, στους εργαζομένους με σύμβαση αορίστου χρόνου περί των οποίων γίνεται λόγος στην παρούσα παράγραφο και οι οποίοι συμπλήρωσαν ή υπερέβησαν την ηλικία συνταξιοδοτήσεως παρέχεται η δυνατότητα χρήσεως της ετησίως ανανεούμενης επιλογής παραμονής στην εργασία. Η εν λόγω επιλογή πρέπει να ασκείται μέσω της υποβολής επίσημης αιτήσεως στον ENPALS εντός δύο μηνών από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της παρούσας διατάξεως ή τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη θεμελίωση του δικαιώματος συντάξεως, με την επιφύλαξη του μέγιστου ορίου συνταξιοδοτήσεως λόγω γήρατος των σαράντα επτά ετών για τις γυναίκες και των πενήντα δύο ετών για τους άνδρες», αντιβαίνει στην αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω φύλου, η οποία προβλέπεται στην οδηγία 2006/54 (1) και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρο 21).
 (1) Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 204, σ. 23).


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/33
 Προσφυγή της 3ης Απριλίου 2017 — Argus Security Projects κατά Επιτροπής και EUBAM
 (Υπόθεση T-206/17)
 (2017/C 195/46)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Argus Security Projects Ltd (Λεμεσός, Κύπρος) (εκπρόσωποι: T. Bontinck και A. Guillerme, δικηγόροι)
 Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αποστολή συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λιβύη (EUBAM)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της EUBAM Λιβύης της 24ης Ιανουαρίου 2017 με την οποία αντικαταστάθηκε η αρχική απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2014 και με την οποία δεν προτιμήθηκε η προσφορά που είχε υποβάλει η εταιρία Argus στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού σχετικά με την παροχή υπηρεσιών ασφάλειας στο πλαίσιο της αποστολής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λιβύη για την ολοκληρωμένη διαχείριση των συνόρων (σύμβαση EUBAM-13-020) καθώς και με την οποία η σχετική σύμβαση ανατέθηκε στην Garda·
 —
 να καταδικάσει τις καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι υπήρξε παράβαση του άρθρου 110 του κανονισμού 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 298, σ. 1), ότι υπήρξε παράβαση των κανόνων που παρατίθενται στα έγγραφα της προκηρύξεως για την ανάθεση της συμβάσεως, ιδίως δε στα σημεία 4.1 και 12.1 των οδηγιών προς τους προσφέροντες, και ότι υπήρξε παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως των προσφερόντων και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Ο λόγος αυτός υποδιαιρείται σε τρία σκέλη:
 —
 με το πρώτο σκέλος προβάλλεται ότι δεν έγινε χρήση τεχνικών και επιχειρησιακών μέσων συμφώνως προς τους όρους της προκηρύξεως·
 —
 με το δεύτερο σκέλος προβάλλεται ότι δεν έγινε χρήση ανθρώπινων πόρων συμφώνως προς τους όρους της προκηρύξεως·
 —
 με το τρίτο σκέλος προβάλλεται ότι το σχέδιο κινητοποιήσεως είχε τεχνητό χαρακτήρα και προβάλλεται η περίσταση ότι ελήφθη υπόψη η προηγούμενη εμπειρία των προσφερόντων έναντι εχθρικού περιβάλλοντος.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι υπήρξε ουσιώδης τροποποίηση των αρχικών όρων της συμβάσεως και ότι υπήρξε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Ο λόγος αυτός υποδιαιρείται σε δύο σκέλη:
 —
 το πρώτο σκέλος σχετίζεται με την αξιολόγηση των ανθρώπινων πόρων·
 —
 το δεύτερο σκέλος σχετίζεται με την αξιολόγηση των τεχνικών μέσων και του σχεδίου κινητοποιήσεως.


text:
 4.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 316/17
 — την οδηγι ́α 98/87/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 2. να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 13ης Νοεμβρι ́ου 1998, για την τροποποι ́ηση της
 οδηγι ́ας 79/373/ΕΟΚ περι ́ της εμπορι ́ας των συνθε ́των
 ζωοτροφω ́ν (2) και με Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — την οδηγι ́α 98/100/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι αντι ́στοιχοι με
 21ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, για την τροποποι ́ηση της αυτου ́ς της υποθε ́σεως C-377/99 (1)
 οδηγι ́ας 92/76/ΕΟΚ περι ́ αναγνωρι ́σεως προστατευομε ́-
 νων περιοχω ́ν που ει ́ναι εκτεθειμε ́νες σε ιδιαι ́τερους Η προσφευ ́γουσα βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως περι ́ δημοσιονο-
 φυτοϋγειονομικου ́ς κινδυ ́νους στην Κοινο ́τητα (3) μικη ́ς διορθω ́σεως δαπανω ́ν του Mecklenburg-Vorpommern στον
 τομε ́α των καλλιεργειω ́ν για τη συγκομιδη ́ 1995, στο με ́τρο που η
 παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ το α ́ρθρο 3 της Επιτροπη ́
 οδηγι ́ας 98/68/ΕΚ, το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 98/87/ΕΚ και
 το α ́ρθρο 2 της οδηγι ́ας 98/100/ΕΚ. — καταλογι ́ζει το 5 %, αντι ́ του αρχικω ́ς προβλεφθε ́ντος 2 %
 των δαπανω ́ν, για τις οποι ́ες ο ́ελεγχος του συννο ́μου ει ́χε
 2) να καταδικα ́σει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου
 διενεργηθει ́ με τους κλασικου ́ς επιτοπι ́ους ελε ́γχους και
 στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 — προβλε ́πει καταλογισμο ́ του 2 % των δαπανω ́ν, για τις οποι ́ες
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ο ́ελεγχος του συννο ́μου ει ́χε διενεργηθει ́ εξ αποστα ́σεως.
 Ο δεσμευτικο ́ς χαρακτη ́ρας των διατα ́ξεων των α ́ρθρων 10 και (1) EE C 366 της 18.12.1999, σ. 19.
 249 ΕΚ επιβα ́λλει στα κρα ́τη με ́λη να θεσπι ́σουν τα αναγκαι ́α
 με ́τρα προκειμε ́νου να μεταφε ́ρουν τις οδηγι ́ες που τους απευθυ ́-
 νονται στην εσωτερικη ́ τους ́εννομη τα ́ξη πριν τη λη ́ξη της
 προθεσμι ́ας που τα ́σσεται. Οι προθεσμι ́ες που τα ́σσουν τα προμνη-
 μονευθε ́ντα α ́ρθρα στο σημει ́ο 1 των αιτημα ́των ́εληξαν στις
 31 Μαρτι ́ου, στις 31 Ιουνι ́ου και την 1η Ιανουαρι ́ου 1999
 αντιστοι ́χως, χωρι ́ς το Μεγα ́λο ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου να Αι ́τηση αναιρε ́σεως που υποβλη ́θηκε στις 18 Σεπτεμβρι ́ου
 ́εχει εκδω ́σει τα αναγκαι ́α με ́τρα. 2000 απο ́ το Conseil national des professions de
 l’automobile, τη Fédération nationale des distributeurs,
 (1) EE L 261, σ. 32.
 loueurs et réparateurs de matériels de bâtiments de
 (2) EE L 318, σ. 43. travaux publics et de manutention, Auto Contrôle 31 SA,
 (3) EE L 351, σ. 35. YAM 31 Sàrl, Roux SA, Marc Foucher-Creteau και Verdier
 distribution Sàrl κατα ́ της διατα ́ξεως της 12ης Ιουλι


text:
́ου 2000
 του τρι ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των στην υπο ́θεση Τ-45/00, Conseil national des
 professions de l’automobile, Fédération nationale des
 distributeurs, loueurs et réparateurs de matériels de
 bâtiments de travaux publics et de manutention, Auto
 Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας Contrôle 31 SA, YAM 31 Sàrl, Roux SA, Marc Foucher-
 κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́- Creteau και Verdier distribution Sàrl κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 θηκε στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (Υπο ́θεση C-337/00)
 (Υπο ́θεση C-341/00 Ρ)
 (2000/C 316/32)
 (2000/C 316/33)
 Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη
 απο ́ τους Wolf-Dieter Plessing, Ministerialrat στο Ομοσπονδιακο ́ Το C.N.P.A. κ.λπ., εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον Christian Bourgeon,
 Υπουργει ́ο Οικονομικω ́ν, και Thomas Jürgensen, Regierungsrat δικηγο ́ρο Παρισιου ́, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το
 στο ́διο
 ι υπουργει ́ο, Graurheindorfer Str. 108, D-53117 Βο ́νη, δικηγορικο ́ γραφει ́ο του François Brouxel, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ρ-
 α ́σκησε στις 14 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των γου, 6, rue Zithe, υπε ́βαλαν ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 18 Σεπτεμβρι ́ου 2000, αι ́τηση
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. αναιρε ́σεως κατα ́ της διατα ́ξεως της 12ης Ιουλι ́ου 2000 του
 τρι ́του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: στην υπο ́θεση Τ-45/00, C.N.P.A. κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 1. να ακυρω ́σει την απο ́φαση της καθη ́ς Ε (2000) 449, της
 5ης Ιουλι ́ου 2000, περι ́ αποκλεισμου ́ απο ́ την κοινοτικη ́ Οι αναιρεσει ́οντες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 χρηματοδο ́τηση ορισμε ́νων δαπανω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν,
 καταλογιστε ́ων στο Ευρωπαϊκο ́ Γεωργικο ́ Ταμει ́ο Προσανατο- 'Εχοντας υπο ́ψη το α ́ρθρο 115, παρα ́γραφος 1 του Κανονισμου ́
 λισμου ́ και Εγγυη ́σεων (ΕΓΤΠΕ), τμη ́μα Εγγυη ́σεων, στο με ́τρο ∆ιαδικασι ́ας του Πρωτοδικει ́ου,
 που, δυνα ́μει του α ́ρθρου 1, ποσο ́ 17 412 165,44 γερμα-
 νικω ́ν μα ́ρκων (DEM) δεν καταλογι ́ζεται στο ΕΓΤΠΕ, αλλα ́ — να ακυρω ́σει, για παρα ́βαση ουσιω ́δους τυ ́που της διαδικα-
 στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας· σι ́ας, την αναιρεσιβαλλο ́μενη δια ́ταξη.
 ---pagebreak--- C 316/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 4.11.2000
 'Εχοντας υπο ́ψη την προσφυγη ́ ακυρω ́σεως της 29ης Φεβρουαρι ́ου Το γεγονο ́ς ο ́τι η Επιτροπη ́ παρε ́λειψε εντελω ́ς να λα ́βει υπο ́ψη τις
 2000, τα α ́ρθρα 83, παρα ́γραφος 1, και 81 της Συνθη ́κης ΕΚ, παρατηρη ́σεις που διατυ ́πωσαν το C.N.P.A. και η D.L.R., κατο ́πιν
 της δημοσιευ ́σεως της επι


text:
́δικης πρα ́ξεως και των κατευθυντηριω ́ν
 γραμμω ́ν τους χορηγει ́ ́διο ι ́εννομο συμφε ́ρον. Πρα ́γματι, το
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι το παραδεκτο ́ της προσφυγη ́ς, που ́επεται C.N.P.A. και η D.L.R., ́εχουν ́εννομο συμφε ́ρον, λο ́γω των
 του νομικου ́ χαρακτηρισμου ́ της προσβαλλομε ́νης πρα ́ξεως, συλλογικω ́ν συμφερο ́ντων που εκπροσωπου ́ν, να ζητη ́σουν απο ́
 δεν μπορει ́ να κριθει ́ χωρι ́ς να εξεταστει ́ η ουσι ́α της την Επιτροπη ́, η οποι ́α διασφαλι ́ζει την κοινοτικη ́ πολιτικη ́ ανταγω-
 υποθε ́σεως· νισμου ́, να εκπληροι ́ τουλα ́χιστον το παιδαγωγικο ́ της ́εργο στον
 τομε ́α αυτο ́, απαντω ́ντας στις ενστα ́σεις που μπορει ́ να της
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι η επι ́δικη πρα ́ξη παραβια ́ζει το α ́ρθρο 83, υποβληθου ́ν. Πρα ́γματι, οποιαδη ́ποτε α ́λλη ́εννοια της διαδικασι ́ας
 παρα ́γραφος 1, και 81 της Συνθη ́κης ΕΚ· διαβουλευ ́σεως αφαιρει ́ κα ́θε αποτελεσματικο ́τητα απο ́ το α ́ρθρο
 83, παρα ́γραφος 1, της Συνθη ́κης.
 — να κρι ́νει την ακυρο ́τητα της προσφυγη ́ς.
 (1) EE L 336, σ. 21.
 Επικουρικω ́ς, λαμβα ́νοντας υπο ́ψη το α ́ρθρο 230 της Συνθη ́κης
 ΕΚ,
 — να διαπιστω ́σει ο ́τι οι αναιρεσει ́οντες ́εχουν α ́μεσο και ατομικο ́
 ́εννομο συμφε ́ρον να αμφισβητη ́σουν τη νομιμο ́τητα του Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2790/1999 της 22ας ∆εκεμβρι ́ου του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας, που ασκη ́θηκε στις 15 Σεπτεμ-
 1999 (1)· βρι ́ου 2000
 — να κρι ́νει την ακυρο ́τητα της διατα ́ξεως για τους προαναφερ- (Υπο ́θεση C-342/00)
 θε ́ντες λο ́γους.
 (2000/C 316/34)
 Να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ σε ο ́λα τα δικαστικα ́ ́εξοδα. Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τον Gregorio Valero Jordana, με ́λος της Νομικη ́ς Υπηρεσι ́ας, με
 αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον Carlos Gómez de la Cruz,
 με ́λος της ́διαςι υπηρεσι ́ας, Centre Wagner, α ́σκησε στις
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα 15 Σεπτεμβρι ́ου 2000 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Βασιλει ́ου της Ισπανι ́ας.
 — Παραβι ́αση εκ με ́ρους του Πρωτοδικει ́ου του Κανονισμου ́
 της ∆ιαδικασι ́ας, καθω ́ς και των α ́ρθρων 83, παρα ́γραφος 1, Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 81, παρα ́γραφος 1, και 230 της Συνθη ́κης ΕΚ: το Πρωτοδι-
 κει ́ο ́εκρινε χωρι ́ς να ́εχει παρε ́λθει η τρι ́μηνη προθεσμι ́α η — να αναγνωρι ́σει ο ́τι το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας, μη θεσπι ́ζοντας
 οποι ́α ει ́χε κινηθει ́ για να επιτραπει ́ στους παρεμβαι ́νοντες τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 που επιθυμου ́ν να διατυπω ́σουν τις παρατηρη ́σεις τους. διατα ́ξεις


text:
προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α
 97/11/EK (1) του Συμβουλι ́ου, της 3ης Μαρτι ́ου 1997,
 περι ́ τροποποιη ́σεως της οδηγι ́ας 85/337/EOK (2) για την
 — Παρα ́βαση των α ́ρθρων 83, παρα ́γραφος 1, και 81, παρα ́γρα- εκτι ́μηση των επιπτω ́σεων ορισμε ́νων δημοσι ́ων και ιδιωτικω ́ν
 φος 1, της Συνθη ́κης: πρα ́ξη της Επιτροπη ́ς η οποι ́α, ακο ́μα ́εργων στο περιβα ́λλον η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, μη ανακοινω ́-
 και αν χαρακτηρισθει ́ κανονισμο ́ς, δεν μπορει ́ προδη ́λως να νοντας τις εν λο ́γω διατα ́ξεις στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις
 διαφευ ́γει του δικαστικου ́ ελε ́γχου εα ́ν παραβια ́ζει τους ́διους
 ι υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α αυτη ́·
 τους ο ́ρους της Συνθη ́κης. Αντι ́θετα προς ο ́,τι κρι ́θηκε με την
 αναιρεσιβαλλομε ́νη δια ́ταξη, το ζη ́τημα του παραδεκτου ́ της — να καταδικα ́σει το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας στα δικαστικα ́
 προσφυγη ́ς δεν μπορει ́ επομε ́νως να κριθει ́ χωρι ́ς να εξεταστει ́ ́εξοδα.
 η ουσι ́α της υποθε ́σεως.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 230, εδα ́φιο 4, της Συνθη ́κης: το
 γεγονο ́ς και μο ́νον ο ́τι η Επιτροπη ́ χαρακτη ́ρισε την Οι ισχυρισμοι ́και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα προς εκει ́να
 αμφισβητου ́μενη πρα ́ξη ως κανονισμο ́ δεν μπορει ́ να προσδω ́- της υποθε ́σεως C-335/00 (3)· η προθεσμι ́α για την προσαρμογη ́
 σει στην πρα ́ξη αυτη ́ την ́εννοια του κανονισμου ́ συ ́μφωνα της ισπανικη ́ς νομοθεσι ́ας ́εληξε στις 14 Μαρτι ́ου 1999.
 με το α ́ρθρο 81, παρα ́γραφος 3, της Συνθη ́κης αν, ο ́πως
 υποστηρι ́ζουν οι αναιρεσει ́οντες, παραβια ́ζει ακριβω ́ς τις
 διατα ́ξεις του α ́ρθρου 81, η δε αμφισβητου ́μενη πρα ́ξη ́εχει (1) EE L 73 της 14.3.1997, σ. 5.
 ατομικο ́ η ́ γενικο ́ περιεχο ́μενο. (2) Του Συμβουλι ́ου, της 27ης Ιουνι ́ου 1985. EE L 175 της 5.7.1985,
 σ. 40.
 (3) Βλε ́πε σελι ́δα 16 της παρου ́σας Εφημερι ́δας.
 Περαιτε ́ρω, οι αναιρεσει ́οντες δικαιολογου ́ν α ́μεσο και ατομικο ́
 συμφε ́ρον για την ακυ ́ρωση την οποι ́α ζητου ́ν.


text:
C 118/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 21.4.2001
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-402/99 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-160/00 (1)
 (2001/C 118/46) (2001/C 118/49)
 Με δια ́ταξη της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 28ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́
 της υποθε ́σεως C-402/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των της υποθε ́σεως C-160/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Βασιλει ́ου του Βελγι ́ου. κατα ́ Ιρλανδι ́ας.
 (1) EE C 6 της 8.1.2000. (1) EE C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-46/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-128/99 (1)
 (2001/C 118/47) (2001/C 118/50)
 Με δια ́ταξη της 28ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της υποθε ́σεως C-46/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-128/99 [αι ́τηση του Oberster Gerichtshof
 κατα ́ Ιρλανδι ́ας. (Αυστρι ́α) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως]: Johann
 Kappel κατα ́ Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter.
 (1) EE C 102 της 8.4.2000.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-85/00 (1) ∆ιαγραφη ́ της υποθε ́σεως C-464/99 (1)
 (2001/C 118/48) (2001/C 118/51)
 Με δια ́ταξη της 28ης Σεπτεμβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του Με δια ́ταξη της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000, ο Προ ́εδρος του ∆ικαστη-
 ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ ρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ της
 της υποθε ́σεως C-85/00, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των υποθε ́σεως C-464/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας. κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 (1) EE C 135 της 13.5.2000. (1) EE C 47 της 19.2.2000.


text:
 7.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 32/28
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Δεκεμβρίου 2008 — Torres κατά ΓΕΕΑ — Navisa Industrial Vinícola Española (MANSO DE VELASCO)
 (Υπόθεση T-259/06) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος MANSO DE VELASCO - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα VELASCO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
 (2009/C 32/51)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Miguel Torres, SA (Vilafranca de Penedés, Ισπανία) (εκπρόσωποι: E. Armijo Chávarri και A. Castán Pérez-Gómez, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Laporta Insa)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Navisa Industrial Vinícola Española, SA (Montilla, Ισπανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Ιουνίου 2006 (υπόθεση R 865/2005-1) σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Navisa Industrial Vinícola Española, SA και της Miguel Torres, SA.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή
 2.
 Καταδικάζει την Miguel Torres στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 29 της 2.12.2006.


text:
C 213/20 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6.9.2003
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Λουξεμβούργο, άσκησε στις 10 Ιουλίου 2003 ενώπιον του
 ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του
 Κατά τις αναιρεσείουσες, το Πρωτοδικείο έκρινε πεπλανημένα ότι Βασιλείου της Ισπανίας.
 η ζημία που επικαλούνται ότι υπέστησαν οφειλόταν στο γεγονός
 ότι δεν μπόρεσαν να εισαγάγουν μπανάνες ΑΚΕ. Στην πραγματικό-
 τητα, οι αναιρεσείουσες προσήπταν στην Επιτροπή ότι δεν έλαβαν, Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 για τα έτη 1999 και 2000, πιστοποιητικά εισαγωγής μπανανών
 προελεύσεως τρίτων χωρών, ως απόρροια του δικαιώματός τους 1. να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας
 με βάση την ποσότητα αναφοράς, η οποία είχε υπολογιστεί να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
 αποκλειστικά επί των εισαγωγών μπανανών τρίτων χωρών. Οι διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς την
 αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Πρωτοδικείο δεν έλαβε οδηγία 1999/22/ΕΟΚ ( 1) του Συμβουλίου, της 29ης Μαρ-
 υπόψη την επιχειρηματολογία τους προς στήριξη του αιτήματός τίου 1999, για τη διατήρηση άγριων ζώων στους ζωολογι-
 τους περί επιδικάσεως αποζημιώσεως. κούς κήπους, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να
 γνωστοποιήσει τις ως άνω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη
 τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
 2. να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα.
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 βαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) με απόφαση της 27ης Ιουνίου
 2003 στην υπόθεση SA GlaxoSmithKline κατά Βελγικού
 ∆ημοσίου Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 (Υπόθεση C-296/03)
 Η προθεσμία για την προσαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην
 (2003/C 213/34) οδηγία εξέπνευσε στις 9 Απριλίου 2002.
 Με απόφαση της 27ης Ιουνίου 2003, η οποία περιήλθε στη (1 ) EE L 94 της 9.4.1999, σ. 24.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις
 8 Ιουλίου 2003, το Conseil d’État (Βέλγιο), στο πλαίσιο της
 διαφοράς μεταξύ SA GlaxoSmithKline και Βελγικού ∆ημοσίου
 που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το ∆ικαστήριο την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
 Πρέπει η προθεσμία των 90 ημερών, που μπορεί να παραταθεί για
 90 ακόμη ημέρες, που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της της Ιταλικής ∆ημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 14 Ιουλίου
 21ης ∆εκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που 2003
 ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη
 χρήση και την κάλυψη του κόστους των στα πλαίσια των εθνικών
 ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (1), να θεωρηθεί ως απαρέγκλιτη (Υπόθεση C-302/03)
 προθεσμία εμποδίζουσα, μετά την εκπνοή της, τη λήψη οποιασδή-
 ποτε νέας αποφάσεως, ακόμα και σε περίπτωση ακυρώσεως μιας (2003/C 213/36)
 πρώτης αποφάσεως που έχει εγκαίρως ληφθεί;
 ( 1) EE L 40 της 11.2.1989, σ. 8.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 τους Michel Van Beek και Roberto Amorosi, άσκησε στις
 14 Ιουλίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 10 Ιουλίου Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 2003
 — να διαπιστώσει ότι η Ιταλική ∆ημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει
 (Υπόθεση C-298/03) τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και


text:
διοικητικές
 διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία
 (2003/C 213/35) 1999/22/ΕΚ ( 1) του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1999,
 για τη διατήρηση των αγρίων ζώων στους ζωολογικούς
 κήπους, και, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας κοινοποιήσει
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από στην Επιτροπή παρόμοιες διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις
 τους M. van Beek και G. Valero Jordana, με τόπο επιδόσεων στο που υπέχει από το άρθρο 9 της οδηγίας


text:
Αριθ. C 131/12 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 26. 4. 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ τήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από τον
 της 5ης Φεβρουάριου 1997 Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau ,
 στην υπόθεση Τ-207/95, Maria de los Angeles Ibarra Gil κατα κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ] ) πος: Ana Maria Alves Vieira), με αντικείμενο, αφενός, την
 (Υπάλληλοι — Εσωτερικοί διαγωνισμοί — Προκήρυξη των ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του
 διαγωνισμών — Προϋπόθεση να έχει o υποψήφιος την διαγωνισμού COM/T/A/95 της 15ης Νοεμβρίου 1994 να μη
 ιδιότητα του εκτάκτου υπαλλήλου την τελευταία ημέρα της δεχθεί την Claudine Petit-Laurent στις γραπτές δοκιμασίες
 προθεσμίας υποβολής των υποψηφιοτήτων — Αρχή της του διαγωνισμού αυτού και την απόφαση της Επιτροπής, της
 προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — Αρχή 27ης Ιουλίου 1995, να μην επιτρέψει στην Claudine Petit
 της ίσης μεταχειρίσεως — Καθήκον προνοίας — Αγωγή Laurent να μετάσχει σε νέο εσωτερικό διαγωνισμό διαφορε
 αποζημιώσεως) τικό από τον διαγωνισμό COM/T/A/95 και, αφετέρου , την
 (97/C 131 /29) αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας και την επιδίκαση
 χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω της ηθικής βλάβης που
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, το Πρωτοδικείο (τέταρ
 το τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, και P.
 Στην υπόθεση Τ-207/95 , Maria de los Angeles Ibarra Gil, Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio
 πρώην έκτακτη υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Φεβρουα
 Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από ρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο Λιέγης, με αντίκλητο στο
 Λουξεμβούργο τη δικηγόρο Evelyne Korn, 21 , rue de Nassau, 1 . Απορρίπτει την προσφνγή-αγωγή ως αβάσιμη.
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω
 πος: Ana Maria Alves Vieira), με αντικέιμενο, αφενός, την 2. Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του
 διαγωνισμού COM/T/B/95 της 7ης Νοεμβρίου 1994 να μη
 δεχθεί τη Maria de los Angeles Ibarra Gil στις γραπτές ( · ) ΕΕ αριθ. C 351 της 30. 12. 1995 .
 δοκιμασίες του διαγωνισμού αυτού και την απόφαση της
 Επιτροπής, της 27ης Ιουλίου 1995, να μην επιτρέψει στη
 Maria de los Angeles Ibarra Gil να μετάσχει σε νέο εσωτερικό
 διαγωνισμό διαφορετικό από τον διαγωνισμό COM/T/B/95
 και, αφετέρου, την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας
 και την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω της ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, το της 27ης Φεβρουάριου 1997
 Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K.
 Lenaerts, Πρόεδρο, και P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, στην υπόθεση Τ-106/95, Fédération française des sociétés
 γραμματέας: J. Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, d'assurances (FFSA) κ.λπ., κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 εξέδωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1997 απόφαση με το ακόλουθο κών Κοινοτήτων (')
 διατακτικό : (Κρατικές ενισχύσεις — Δημόσια επιχείρηση — Εφαρμογή
 του άρθρου 92 σε συνδυασμό με το άρθρο 92 παράγραφος 2
 1 . Απορρίπτει την προσφνγή-αγωγή ως αβάσιμη. της συνθήκης ΕΚ — Πρόσθετο κόστος προκύπτον από την
 εκπλήρωση της ιδιαίτερης αποστολής που έχει ανατεθεί σε
 2.


text:
Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. δημόσια επιχείρηση — Ανταγωνιστικές δραστηριότητες)
 (') ΕΕ αριθ. C 351 της 30. 12. 1995. (97/C 131 /31 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Στην υπόθεση Τ-106/95 , Fédération française des sociétés
 της 5ης Φεβρουάριου 1997 d'assurances (FFSA), με έδρα το Παρίσι, Union des sociétés
 étrangères d'assurances (USEA), με έδρα το Παρίσι, Groupe
 στην υπόθεση Τ-211/95, Claudine Petit-Laurent κατα Επι des assurances mutuelles agricoles (Groupama), με έδρα το
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ] ) Noisy-le-Grand (Γαλλία), Fédération nationale des syndicats
 (Υπάλληλοι — Εσωτερικοί διαγωνισμοί — Προκήρυξη των d'agents généraux d'assurances (FNSAGA), με έδρα το
 διαγωνισμών — Προϋπόθεση να έχει o υποφήφιος την Παρίσι, Fédération française des courtiers d'assurances et de
 ιδιότητα του εκτάκτου υπαλλήλου την τελευταία ημέρα της réassurances (FCA), με έδρα το Παρίσι, Bureau international
 προθεσμίας υποβολής των υποψηφιοτήτων — Αρχή της des producteurs d'assurances et de réassurances (BIPAR), με
 ίσης μεταχειρίσεως — Αρχή της προστασίας της δικαιολο έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενες από τους Dominique
 γημένης εμπιστοσύνης — Καθήκον προνοίας — Αγωγή Voillemot και Marie-Pia Hutin, δικηγόρους Παρισιού , με
 αποζημιώσεως) αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Jacques Loesch ,
 (97/C 131 /30) 11 , rue Goethe, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των ( εκπρόσωπος: Gérard Rozet), υποστηριζόμενης από τη
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Catherine de Salins και
 Jean-Marc Belorgey) και τη La Poste , με έδρα το Boulonge
 Στην υπόθεση Τ-211 /95 , Claudine Petit-Laurent, πρώην Billancourt (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Hervé Leh
 έκτακτη υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο man, δικηγόρο Παρισιού , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το
 ---pagebreak--- 26. 4. 97 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 131/13
 δικηγόρο Aloyse May, 31 , Grand-rue με αντικείμενο την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της της 5ης Μαρτίου 1997
 8ης Φεβρουαρίου 1995 , που κοινοποιήθηκε στις προσφεύ
 γουσες με έγγραφο της 21ης Φεβρουαρίου 1995 , σχετικά με στην υπόθεση Τ-105/95, WWF UK (World Wide Fund for
 διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ Nature) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ] )
 (κρατικές ενισχύσεις ΝΝ 135/92, ανταγωνιστικές δραστηριό (Διαφάνεια — Πρόσβαση στην πληροφόρηση — Απόφαση
 τητες της γαλλικής La Poste), που δημοσιεύθηκε στην 94/90/ΕΚΑΧ , ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής σχετικά με την
 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2), το πρόσβαση τον κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής —
 Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα) συγκείμενο από τους Απόφαση αρνητική ως προς την πρόσβαση σε έγγραφα
 B. Vesterdorf, Πρόεδρο, C. P. Briët, P. Lindh, A. Potocki και λόγω τον ότι αυτά αφορούν την εξέταση, από την Επιτροπή,
 J. C. Cooke, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio, υπάλληλος ενδεχόμενης εκ μέρους κράτους μέλους παραβάσεως των
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 27 Ιανουαρίου 1997 απόφαση με το υποχρεώσεών τον — Εξαιρέσεις σχετικές με την προστασία
 ακόλουθο διατακτικό : τον δημοσίου συμφέροντος και τον συμφέροντος τον οργά
 νου όσον αφορά το απόρρητο των διαβουλεύσεών τον —
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. Περιεχόμενο της υποχρεώσεως αιτιολογίας)
 (97/C 131/33)
 2. Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα,
 συμπεριλαμβανομένων και αυτών της παρεμβαίνουσας
 La


text:
Poste. (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 3. H Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά
 έξοδα. Στην υπόθεση Τ-105/95 , WWF UK (World Wide Fund for
 Nature), με έδρα το Godalming, Surrey (Ηνωμένο Βασίλειο),
 (') ΕΕ αριθ. C 159 της 24. 6. 1995. εκπροσωπούμενο από τον Georg M. Berrisch, δικηγόρο
 (2) ΕΕ αριθ. C 262 της 7. 10. 1995, σ. 11 . Αμβούργου και Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ
 βούργο το γραφείο των δικηγόρων Turk και Prum , 13 B ,
 avenue Guillaume, υποστηριζόμενο από το Βασίλειο της
 Σουηδίας (εκπρόσωπος: Erik Brattgård) κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( εκπρόσωποι: Carmel O'Reilly και
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Ulrich Wölker), υποστηριζόμενης από τη Γαλλική Δημοκρα
 της 5ης Μαρτίου 1997 τία (εκπρόσωποι: Catherine de Salins και Denys Wibaux) και
 το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 στην υπόθεση Τ-96/95, Sébastien Rozand-Lambiotte κατά Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: John E. Collins, Stephen Richards
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (! ) και Jessica Simor) με αντικείμενο την ακύρωση της αποφά
 (Δόκιμοι υπάλληλοι — Μη μονιμοποίηση μετά τη λήξη της σεως της Επιτροπής, της 2ας Φεβρουαρίου 1995 , με την οποία
 περιόδου δοκιμασίας — Αρθρα 26, 34 και 43 τον Κανονι το εν λόγω κοινοτικό όργανο αρνήθηκε να επιτρέψει την
 σμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων — Δικαι πρόσβαση στα έγγραφα της Επιτροπής σχετικά με την
 ώματα υπερασπίσεως — Ανεπαρκής αιτιολόγηση — Καθή εξέταση του σχεδίου κατασκευής κέντρου παρατηρήσεως της
 κον αρωγής — Προφανής πλάνη περί την εκτίμηση) φύσεως στο Mullaghmore (Ιρλανδία) και, συγκεκριμένα, στα
 (97/C 131 /32) έγγραφα τα σχετικά με το ζήτημα αν για τη χρηματοδότηση
 του εν λόγω σχεδίου μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κεφά
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) λαια διαρθρωτικών πόρων, το Πρωτοδικείο (τέταρτο πεντα
 μελές τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, R.
 Στην υπόθεση Τ-96/95 , Sébastien Rozand-Lambiotte , πρώην Garcia-Valdecasas, P. Lindh, J. Azizi και J. D. Cooke,
 δόκιμος υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 5 Μαρτίου 1997
 τήτων, κάτοικος La Javie (Γάλλια), εκπροσωπούμενος από απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel,
 δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ 1 . Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της2ας Φεβρουα
 βούργο την fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange, ρίου 1995, με την οποία το εν λόγω κοινοτικό όργανο
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσω αρνήθηκε στο προσφεύγον την πρόσβαση στα έγγραφα
 ποι: Gianluigi Valsesia και Julian Currall), με αντικείμενο τα σχετικά με την εξέταση του σχεδίου κατασκευής
 αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 12ης κέντρου παρατηρήσεως της φύσεως στο Mullaghmore
 Ιουλίου 1994, περί απολύσεως του προσφεύγοντος μετά τη (Ιρλανδία).
 λήξη της περιόδου δοκιμασίας του , το Πρωτοδικείο (τέταρτο
 τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο, P. Lindh 2. H Επιτροπή φέρει, εκτός των δικών της εξόδων, και αυτά
 και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: A. Mair, υπάλληλος του προσφεύγοντος.
 διοικήσεως, εξέδωσε στις 5 Μαρτίου 1997 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό :
 3. Το Βασίλειο της Σουηδίας, η Γαλλική Δημοκρατία και το
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή. Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 Ιρλανδίας


text:
 6.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 200/4
 Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 17ης Μαρτίου 2016 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 5 de Alcobendas (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ibercaja Banco SAU κατά José Cortés González
 (Υπόθεση C-613/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Στεγαστικά δάνεια - Ρήτρα περί τόκων υπερημερίας - Ρήτρα περί πρόωρης εξοφλήσεως - Εξουσία του εθνικού δικαστή - Αποκλειστική προθεσμία))
 (2016/C 200/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Juzgado de Primera Instancia no 5 de Alcobendas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ibercaja Banco SAU
 κατά
 José Cortés González
 Διατακτικό
 Η οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι:
 —
 τα άρθρα 3, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 1, δεν επιτρέπουν να περιορίζεται από την εθνική νομοθεσία κράτους μέλους η εξουσία εκτιμήσεως του εθνικού δικαστή όσον αφορά τη διαπίστωση του καταχρηστικού χαρακτήρα ρητρών συμβάσεως στεγαστικού δανείου συναφθέντος μεταξύ καταναλωτή και επαγγελματία, και
 —
 τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, επιτάσσουν να μπορεί ο δικαστής, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, να μην εφαρμόζει μια τέτοια ρήτρα, εφόσον διαπιστώσει ότι αυτή είναι «καταχρηστική» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
 (1) ΕΕ C 48 της 8.2.2016.


text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank te 's-Gravenhage, συνεδριάζον στο Roermond (Ολλανδία), στις 31 Οκτωβρίου 2007 — Fatma Pehlivan κατά Staatssecretaris van Justitie
 (Υπόθεση C-484/07)
 (2008/C 8/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank te 's-Gravenhage, συνεδριάζον στο Roermond
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Fatma Pehlivan
 Καθού: Staatssecretaris van Justitie
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1a.
 Έχει το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80[, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως, εκδοθείσας από το Συμβούλιο Συνδέσεως που συστάθηκε με τη Συμφωνία Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας,] την έννοια ότι το άρθρο αυτό έχει εφαρμογή εφόσον ένα μέλος οικογενείας έχει όντως ζήσει επί τρία έτη με Τούρκο εργαζόμενο, χωρίς το δικαίωμα διαμονής του εν λόγω μέλους οικογενείας να έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση από τις εθνικές αρχές κατά τη διάρκεια αυτής της τριετίας;
 1b.
 Απαγορεύει το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως στα κράτη μέλη να ορίζουν ότι, κατά τη διάρκεια της τριετίας, εφόσον το μέλος της οικογενείας στο οποίο έχει επιτραπεί η διαμονή συνάψει γάμο, παύει πλέον να αντλεί δικαιώματα από τη διάταξη αυτή, ακόμη και αν το μέλος της οικογενείας εξακολουθεί να ζει με τον Τούρκο εργαζόμενο;
 2.
 Απαγορεύει το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, ή κάποια άλλη διάταξη ή αρχή του κοινοτικού δικαίου στις αρμόδιες εθνικές αρχές, μετά την παρέλευση της ως άνω τριετίας, να θέτουν αναδρομικώς υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα διαμονής του ενδιαφερομένου αλλοδαπού, βάσει της εθνικής νομοθεσίας που αφορά το αν πρόκειται περί μέλους οικογενείας και/ή αν συντρέχει νόμιμη διαμονή κατά την εν λόγω τριετία;
 3a.
 Για την απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα, ασκεί επιρροή το αν ο αλλοδαπός, εκ προθέσεως ή μη, απέκρυψε στοιχεία τα οποία είναι σημαντικά για το δικαίωμα διαμονής βάσει τη εθνικής νομοθεσίας; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποια έννοια;
 3b.
 Ασκεί συναφώς επιρροή το αν τα στοιχεία αυτά κατέστησαν γνωστά κατά τη διάρκεια της προαναφερθείσας τριετίας ή μετά την παρέλευσή της; Σημειωτέον συναφώς ότι, αφού γίνουν γνωστά τα στοιχεία αυτά, οι αρμόδιες εθνικές αρχές πιθανόν να πρέπει να προβούν σε (περαιτέρω) έρευνα πριν να είναι σε θέση να λάβουν απόφαση. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποια έννοια;


text:
 3.7.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/17
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Δημοκρατία της Πολωνίας) στις 9 Απριλίου 2010 — Jarosław Słaby κατά Minister Finansów
 (Υπόθεση C-180/10)
 2010/C 179/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Jarosław Słaby
 Καθού: Minister Finansów
 Προδικαστικό ερώτημα
 Υπόκειται στον φόρο προστιθέμενης αξίας, κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) καθώς και του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (2), και υποχρεούται να προβαίνει σε καταβολή του φόρου προστιθέμενης αξίας, λόγω ασκήσεως εμπορικής δραστηριότητας, ένα φυσικό πρόσωπο το οποίο ασκούσε γεωργική δραστηριότητα σε γήπεδο και εν συνεχεία λόγω τροποποιήσεως των σχεδίων χρήσεων γης, η οποία επήλθε για λόγους ανεξάρτητους της βουλήσεώς του, έπαυσε τη δραστηριότητα αυτή, μετέβαλε τον χαρακτηρισμό της περιουσίας του χαρακτηρίζοντάς την ιδιωτική περιουσία, προέβη σε κατάτμησή της σε μικρότερα μέρη (γήπεδα με δυνατότητα ανεγέρσεως θερινών κατοικιών) και άρχισε την εκποίησή της;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).
 (2) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 σ. 28).


text:
 20.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 317/38
 Προσφυγή της 16ης Σεπτεμβρίου 2010 — Trefilerías Quijano κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-427/10)
 ()
 2010/C 317/69
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Trefilerías Quijano, SA (Los Corrales de Buelna, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. González Díaz και A. Tresandi Blanco, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απόφαση C(2010) 4387 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2010, στην υπόθεση COMP/38.344 — Προεντεταμένος χάλυβας,
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει ή να μειώσει, δυνάμει του άρθρου 261 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πρόστιμο που επιβλήθηκε με την εν λόγω απόφαση, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η απόφαση την οποία αφορά η παρούσα διαδικασία είναι η ίδια με την προσβαλλόμενη απόφαση στην υπόθεση T-426/10, Moreda-Riviere Trefilerías κατά Επιτροπής.
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοια με τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της εν λόγω υποθέσεως.
 Η προσφεύγουσα αρνείται τον καταλογισμό σε αυτήν ευθύνης για παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ.


text:
 16.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 11/37
 Προσφυγή της 17ης Νοεμβρίου 2009 — Storck κατά ΓΕΕΑ — RAI (Ragolizia)
 (Υπόθεση T-462/09)
 2010/C 11/68
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: August Storck KG (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: I. Rohr, P. Goldenbaum και T. Melchert, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Radiotelevisione italiana SpA (RAI) (Ρώμη, Ιταλία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Σεπτεμβρίου 2009 (R 1779/2008-4),
 —
 να καταδικαστεί το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα,
 —
 ο τυχόν παρεμβαίνων να φέρει να δικαστικά έξοδά του.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «Ragolizia» για προϊόντα της κλάσεως 30 (αίτηση αριθ. 5 201 835)
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Radiotelevisione italiana SpA (RAI)
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το υπ’ αριθ. 4 771 762 κοινοτικό λεκτικό σήμα «FAVOLIZIA»
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: αποδοχή της ανακοπής και απόρριψη της αιτήσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1), διότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των δύο επίμαχων σημάτων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).


text:
 18.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 179/21
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2011 — AV κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-4/11)
 2011/C 179/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: AV (Cadrezzate, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Coolen, J.-N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί εφαρμογής στην περίπτωση του προσφεύγοντος της επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους, την οποία προβλέπει το άρθρο 32 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και περί μη παροχής σε αυτόν του ευεργετήματος του επιδόματος αναπηρίας.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος κατά της αποφάσεως της 12ης Απριλίου 2010 περί εφαρμογής στην περίπτωση του προσφεύγοντος της επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους, την οποία προβλέπει το άρθρο 32 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΛΠ) και της αποφάσεως της 16ης Απριλίου 2010 περί μη παροχής σε αυτόν του ευεργετήματος του επιδόματος αναπηρίας·
 —
 εφόσον το κρίνει αναγκαίο, να ακυρώσει τόσο την απόφαση της 12ης Απριλίου 2010 περί εφαρμογής στην περίπτωση του προσφεύγοντος της επιφυλάξεως για ιατρικούς λόγους, την οποία προβλέπει το άρθρο 32 του ΚΛΠ όσο και την απόφαση της 16ης Απριλίου 2010 περί μη παροχής σε αυτόν του ευεργετήματος του επιδόματος αναπηρίας, και
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


text:
 12.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 337/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione Tributaria Regionale di Roma (Ιταλία) στις 16 Ιουλίου 2015 – Mercedes Benz Italia SpA κατά Agenzia delle Entrate Direzione Provinciale Roma 3
 (Υπόθεση C-378/15)
 (2015/C 337/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione Tributaria Regionale di Roma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: Mercedes Benz Italia SpA
 Εφεσίβλητη: Agenzia delle Entrate Direzione Provinciale Roma 3
 Προδικαστικό ερώτημα
 Μήπως, για τους σκοπούς ασκήσεως του δικαιώματος εκπτώσεως, αντιβαίνουν στην ερμηνεία των άρθρων 168, 173, 174 και 175 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1), η οποία έχει ως άξονα τις αρχές της αναλογικότητας, της αποτελεσματικότητας και της ουδετερότητας, όπως αυτές έχουν στο δίκαιο της Ένωσης, η ιταλική ρύθμιση (και ειδικότερα, τα άρθρα 19, παράγραφος 5, και 19-bis του προεδρικού διατάγματος 633/1972) και η πρακτική της εθνικής φορολογικής αρχής, οι οποίες επιβάλλουν να γίνεται αναφορά στη σύνθεση του κύκλου εργασιών του επιχειρηματία, επίσης για τον προσδιορισμό των λεγόμενων παρεπόμενων πράξεων, χωρίς να προβλέπουν μέθοδο υπολογισμού στηριζόμενη στη σύνθεση και στον πραγματικό προορισμό των αποκτήσεων και αντικατοπτρίζουσα αντικειμενικά το πραγματικό μέρος των δαπανών που είναι καταλογιστέο σε κάθε μία από τις δραστηριότητες —φορολογητέες και μη φορολογητέες— που ασκεί ο υποκείμενος στον φόρο;
 (1) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


text:
 18.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 90/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Φεβρουαρίου 2009 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — M. και N. Elgafaji κατά Staatssecretaris van Justitie
 (Υπόθεση C-465/07) (1)
 (Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Οι κατ’ ελάχιστο όριο απαιτήσεις για την αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα ή του καθεστώτος επικουρικής προστασίας - Πρόσωπο που δικαιούται επικουρική προστασία - Άρθρο 2, στοιχείο ε' - Πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης - Άρθρο 15, στοιχείο γ' - Σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης - Απόδειξη)
 2009/C 90/06
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Raad van State
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 M. και N. Elgafaji
 κατά
 Staatssecretaris van Justitie
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Nederlandse Raad van State — Ερμηνεία των άρθρων 2, στοιχείο ε', και 15, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους — Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις αναγνωρίσεως καθεστώτος πρόσφυγα — Επίπεδο προστασίας ίσο με εκείνο του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών ή, σε αρνητική περίπτωση, κριτήρια που ισχύουν για να διαπιστωθεί σοβαρή και προσωπική απειλή λόγω αδιακρίτως ασκούμενης βίας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 15, στοιχείο γ', της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ε', της ίδιας οδηγίας, έχει την έννοια ότι:
 —
 η ύπαρξη σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας του αιτούντος επικουρική προστασία δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση της αποδείξεως εκ μέρους του αιτούντος ότι η απειλή τον αφορά ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του,
 —
 η ύπαρξη τέτοιας απειλής μπορεί, κατ’ εξαίρεση, να θεωρηθεί αποδεδειγμένη όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή.
 (1) ΕΕ C 8 της 12.1.2008.


text:
 19.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 55/33
 Αναίρεση που άσκησε στις 21 Δεκεμβρίου 2010 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 6 Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση F-2/10, Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-594/10 P)
 2011/C 55/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 οπωσδήποτε: να εξαφανίσει πλήρως ολόκληρη την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
 —
 να αναγνωρίσει ότι η προσφυγή-αγωγή που ασκήθηκε πρωτοδίκως και επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη ήταν καθ’ όλα παραδεκτή,
 —
 κυρίως: να δεχτεί πλήρως και χωρίς καμία εξαίρεση τα αιτήματα που είχε υποβάλει πρωτοδίκως ο νυν αναιρεσείων,
 —
 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να του καταβάλει όλα τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης σε όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας,
 —
 επικουρικά: να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (Δικαστήριο ΔΔ), για να την κρίνει με διαφορετική σύνθεση.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αίτηση αναίρεσης έχει υποβληθεί κατά της διάταξης του Δικαστηρίου ΔΔ της 6ης Οκτωβρίου 2010. Με την εν λόγω διάταξη απορρίφθηκε εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως αβάσιμη η προσφυγή κατά της απόφασης της Επιτροπής να απορρίψει την αίτηση του νυν αναιρεσείοντος για κάλυψη κατά 100 % των ιατρικών εξόδων τα οποία είχαν σχέση με την ασθένειά του.
 Ο αναιρεσείων στηρίζει την αναίρεσή του στον ισχυρισμό ότι είναι παράνομες οι κρίσεις του Δικαστηρίου ΔΔ που αφορούν αφενός το αντικείμενο της προσφυγής και αφετέρου το παραδεκτό της.
 Ο αναιρεσείων ισχυρίζεται επίσης ότι το Δικαστήριο ΔΔ ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα και παράλογα τα άρθρα 90 και 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου ΔΔ, ότι δεν παρέθεσε καμία αιτιολογία και ότι παρέλειψε να αποφανθεί επί ενός αιτήματος που του είχε υποβάλει ο νυν αναιρεσείων.


text:
 28.5.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 160/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 7ης Απριλίου 2011 [αίτηση του Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ioan Tatu κατά Statul român prin Ministerul Finanțelor și Economiei, Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu, Ministerul Mediului
 (Υπόθεση C-402/09) (1)
 (Εσωτερικοί φόροι - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Φόρος λόγω ρυπάνσεως επιβαλλόμενος κατά την πρώτη ταξινόμηση αυτοκινήτων - Ουδετερότητα του φόρου έναντι των εισαγομένων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων σε σχέση με τα ομοειδή οχήματα τα οποία έχουν ήδη τεθεί σε κυκλοφορία στην εγχώρια αγορά)
 2011/C 160/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Sibiu
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ioan Tatu
 κατά
 Statul român prin Ministerul Finanțelor și Economiei, Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu, Ministerul Mediului
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunalul Sibiu — Ταξινόμηση μεταχειρισμένων οχημάτων τα οποία είχαν ταξινομηθεί προηγουμένως σε άλλα κράτη μέλη — Εθνική κανονιστική ρύθμιση εξαρτώσα την πρώτη ταξινόμηση των εν λόγω οχημάτων από την πληρωμή φόρου λόγω ρυπάνσεως, τη στιγμή κατά την οποία εξαιρούνται της καταβολής του τα ήδη κυκλοφορούντα στην εγχώρια αγορά μεταχειρισμένα οχήματα κατά τη νέα ταξινόμηση — Συμβατότητα της εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως προς το άρθρο 90 ΕΚ — Παρεμπόδιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων
 Διατακτικό
 Το άρθρο 110 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απαγορεύει την εκ μέρους κράτους μέλους επιβολή φόρου λόγω ρυπάνσεως σε βάρος αυτοκινήτων οχημάτων κατά την πρώτη ταξινόμησή τους στο εν λόγω κράτος μέλος, αν το φορολογικό αυτό μέτρο λαμβάνεται κατά τρόπο που να αποθαρρύνει την κυκλοφορία στο συγκεκριμένο κράτος μέλος μεταχειρισμένων οχημάτων τα οποία αγοράσθηκαν σε άλλα κράτη μέλη χωρίς, όμως, να αποθαρρύνει την κτήση στην εγχώρια αγορά μεταχειρισμένων οχημάτων της ιδίας παλαιότητας και φθοράς.
 (1) ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


text:
 21.8.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 277/16
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2017 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Saale Kareda κατά Stefan Benkö
 (Υπόθεση C-249/16) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Άρθρο 7, σημείο 1 - Έννοια των όρων «διαφορές εκ συμβάσεως» και «σύμβαση παροχής υπηρεσιών» - Αναγωγή συνοφειλέτη κατά των εις ολόκληρον ευθυνομένων συνοφειλετών του από σύμβαση πιστώσεως - Καθορισμός του τόπου εκτελέσεως της συμβάσεως πιστώσεως])
 (2017/C 277/21)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Saale Kareda
 κατά
 Stefan Benkö
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 7, σημείο 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αγωγή εξ αναγωγής η οποία ασκείται από έναν εις ολόκληρον ευθυνόμενο συνοφειλέτη κατά των συνοφειλετών του από σύμβαση πιστώσεως εμπίπτει στις «διαφορές εκ συμβάσεως», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.
 2)
 Το άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο β', δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 1215/2012 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι σύμβαση πιστώσεως, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία έχει συναφθεί μεταξύ ενός πιστωτικού ιδρύματος και δύο εις ολόκληρον ευθυνομένων συνοφειλετών, πρέπει να χαρακτηρισθεί ως «σύμβαση παροχής υπηρεσιών», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.
 3)
 Το άρθρο 7, σημείο 1, στοιχείο β', δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 1215/2012 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα έχει χορηγήσει πίστωση σε δύο εις ολόκληρον ευθυνόμενους συνοφειλέτες, ο «τόπος του κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παροχή των υπηρεσιών», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι, εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, εκείνος όπου έχει την έδρα του το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα, ακόμη και προς τον σκοπό του καθορισμού της κατά τόπον αρμοδιότητας του δικαστηρίου που πρόκειται να επιληφθεί της εκδικάσεως της αγωγής εξ αναγωγής η οποία ασκήθηκε από ένα συνοφειλέτη κατά του ετέρου.
 (1) ΕΕ C 305 της 22.8.2016.


text:
 17.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 231/5
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 31 Μαρτίου 2017 — Land Nordrhein-Westfalen κατά Dirk Renckhoff
 (Υπόθεση C-161/17)
 (2017/C 231/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείoν: Land Nordrhein-Westfalen
 Αναιρεσίβλητος: Dirk Renckhoff
 Προδικαστικό ερώτημα
 Συνιστά η προσθήκη σε ίδια προσβάσιμη στο κοινό ιστοσελίδα ενός έργου το οποίο διατίθεται ελευθέρως σε όλους τους χρήστες του διαδικτύου, κατόπιν αδείας του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού, σε ιστοσελίδα τρίτου, διάθεση στο κοινό κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1), όταν το έργο αρχικώς αντιγράφεται σε εξυπηρετητή (server) και από εκεί αναρτάται στην ως άνω ίδια ιστοσελίδα;
 (1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).


text:
 30.11.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 398/12
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Ιουνίου 2015 η Real Express Srl κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 21 Απριλίου 2015 στην υπόθεση T-580/13, Real Express Srl κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 (Υπόθεση C-309/15 P)
 (2015/C 398/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Real Express Srl (εκπρόσωπος: C. Anitoae, δικηγόρος)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Απριλίου 2015 στην υπόθεση T-580/13·
 —
 να ασκήσει την πλήρη δικαιοδοσία του και, βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή του, να κάνει δεκτή την προσφυγή που άσκησε η Real Express Srl κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση R 1519/2012-4 ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου για επανεξέταση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την πρωτοδίκως παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα τόσο πρωτοδίκως όσο και κατ’ αναίρεση.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε παραδεκτά όλα τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας, εκτός από τα διαλαμβανόμενα στα σημεία 23 και 25 της προσφυγής, με τα οποία η αναιρεσείουσα υποστήριξε ότι η πρωτοδίκως παρεμβαίνουσα αιτήθηκε κακόπιστα την καταχώριση, για τις ίδιες κλάσεις, κοινοτικού σήματος REAL πανομοιότυπου με σήμα επί του οποίου η αναιρεσείουσα είχε προγενέστερα δικαιώματα στη Ρουμανία. Το τέταρτο τμήμα προσφυγών είχε στη διάθεσή του όλες τις σχετικές δικαστικές βεβαιώσεις. Το Γενικό Δικαστήριο δεν εκτίμησε ορθά τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει το τμήμα προσφυγών σύμφωνα με τα άρθρα 63, παράγραφος 2, και 64, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 (1).
 2.
 Στις σκέψεις 38 και 39 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε πλημμελώς του κανόνες 15, παράγραφος 2, στοιχείο η', iii), και 17, παράγραφοι 1 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/1995 της Επιτροπής (2), καθώς και τα άρθρα 75 και 78, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού 207/2009. Στις σκέψεις 41 και 42 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε πλημμελώς το άρθρο 80, παράγραφοι 1, 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 και τους κανόνες 53 και 53α του κανονισμού 2868/1995, και δεν έλαβε υπόψη τη σελίδα 4, παράγραφος 4, της ανακοινώσεως 11/98 του Προέδρου του Γραφείου η οποία περιλαμβάνεται στις κατευθυντήριες γραμμές για τις διαδικασίες ενώπιον του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Μέρος Α, Γενικές Διατάξεις, Τμήμα 6, Ανάκληση αποφάσεων, ακύρωση εγγραφών στο μητρώο και διόρθωση σφαλμάτων. Στα σημεία 43, 44 και 45 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως το Γενικό Δικαστήριο εφήρμοσε πλημμελώς τα άρθρα 63, παράγραφος 2, και 64, του κανονισμού 207/2009 και κατά συνέπεια παρέλειψε να αναγνωρίσει ότι το τμήμα προσφυγών παραβίασε τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της οικονομίας της διαδικασίας και δεν συμμορφώθηκε προς τον σκοπό της διαδικασίας ανακοπής, καθόσον δεν τήρησε την υποχρέωσή


text:
του να καθιστά δυνατή την επίλυση των διαφορών επί εμπορικών σημάτων προτού αυτά καταχωρισθούν και, σε αντίθεση με τους ισχύοντες κανόνες, δεν έλαβε υπόψη του γεγονότα, περιστάσεις και αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισε η Real Express Srl και ήταν κρίσιμα για την έκβαση της διαδικασίας ανακοπής.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (EE L 303, σ. 1).


text:
 4.4.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 82/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 29 Iανουαρίου 2009 ο Ralf Schräder κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 19 Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-187/06, Ralf Schräder κατά Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών
 (Υπόθεση C-38/09 P)
 (2009/C 82/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Ralf Schräder (εκπρόσωποι: T. Leidereiter και W. A. Schmidt, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου (έβδομο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-187/06·
 —
 Να κάνει δεκτό το υποβληθέν πρωτοδίκως αίτημα του προσφεύγοντος, περί ακυρώσεως της διατάξεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ, της 2ας Μαΐου 2006 (υπόθεση A003/2004).
 Επικουρικώς ως προς το υπ' αριθ. 2 αίτημα
 —
 Να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου να εκδοθεί νέα απόφαση.
 —
 Να καταδικάσει το ΚΓΦΠ σε όλα τα δικαστικά έξοδα που προέκυψαν από την παρούσα διαδικασία, την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία και τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως είναι η απόφαση του Πρωτοδικείου, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του αναιρεσείοντος κατά της διατάξεως του τμήματος προσφυγών του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών σχετικά με αίτηση περί χορηγήσεως δικαιώματος επί της φυτικής ποικιλίας SUMCOL 01. Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, το Πρωτοδικείο επιβεβαίωσε την απόφαση του τμήματος προσφυγών, σύμφωνα με την οποία η ποικιλία για την οποία υποβλήθηκε αίτηση περί χορηγήσεως δικαιώματος διακρίνεται σαφώς από την ποικιλία αναφοράς της οποίας η ύπαρξη είναι κοινώς γνωστή.
 Ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει σειρά δικονομικών σφαλμάτων. Το Πρωτοδικείο, κατά την εξέταση της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών προέβη σε διαπιστώσεις των οποίων ο εσφαλμένος χαρακτήρας προκύπτει άμεσα από τα διαδικαστικά έγγραφα. Επιπλέον, αυτό αλλοίωσε πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά μέσα, υπερέβαλε ως προς τις απαιτήσεις σχετικά με την αγόρευση του αναιρεσείοντος, αποφάσισε κατά τρόπο αντιφατικό και προσέβαλε το δικαίωμα της νόμιμης ακροάσεως του αναιρεσείοντος. Έτσι, το Πρωτοδικείο αγνόησε εκτεταμένα τμήματα της αγορεύσεως και πολυάριθμες προτάσεις περί αποδείξεως του αναιρεσείοντος και τις απέρριψε με τη μνεία ότι η αγόρευση ήταν υπερβολικά γενική. Το Πρωτοδικείο δεν έλαβε επίσης υπόψη ότι, εν μέρει, ήταν αντικειμενικά αδύνατο για τον αναιρεσείοντα να αγορεύσει «πιο συγκεκριμένα». Με τον τρόπο αυτό, ταυτόχρονα, προσέβαλε το εκ του νόμου δικαίωμα ακροάσεως του αναιρεσείοντος και παραβίασε τις αρχές που διέπουν το βάρος αποδείξεως και τη διεξαγωγή αποδείξεων. Επιπλέον, το Πρωτοδικείο διεύρυνε απαράδεκτα το επίδικο αντικείμενο της διαδικασίας προσφυγής, στηρίζοντας την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση σε αιτιολογία την οποία ούτε το Γραφείο ούτε το τμήμα προσφυγών είχαν λάβει υπόψη.
 Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει την παραβίαση του κοινοτικού δικαίου από το Πρωτοδικείο, καθόσον αυτό, κατά την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού ΕΚ 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών, αξιολόγησε τη γραπτή περιγραφή μιας ποικιλίας στην επιστημονική βιβλιογραφία ως απόδειξη του ότι η ύπαρξή της είναι κοινώς γνωστή. Επιπλέον, ο αναιρεσείων προβάλλει παραβάσεις του άρθρου 62 του ως άνω κανονισμού