text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/31
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ης Ιουνίου 2007 — Tirrenia di Navigazione κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-246/99) (1)
 («Κρατικές ενισχύσεις - Θαλάσσιες μεταφορές - Απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ - Νέες ενισχύσεις - Υφιστάμενες ενισχύσεις»)
 (2007/C 183/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: Tirrenia di Navigazione SpA, πρώην Tirrenia di Navigazione SpA και Adriatica di Navigazione SpA (Νάπολη, Ιταλία), Caremar SpA (Νάπολη, Ιταλία), Toremar SpA (Λιβόρνο, Ιταλία), Siremar SpA (Παλέρμο, Ιταλία) και Saremar SpA (Κάλιαρι, Ιταλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς, A. Tizzano και G. Roberti, ακολούθως G. Roberti, A. Franchi και G. Bellitti, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου, V. Di Bucci και E. De Persio)
 Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Navigazione Libera del Golfo SpA (Νάπολη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S: Ravenna και A. Abate, δικηγόροι), Aliscafi Società Navigazione Alta Velocità SpA (Aliscafi SNAV) (Messine, Ιταλία) (εκπρόσωποι: B. Castaldo και C. Forte, δικηγόροι), Traghetti Pozzuoli Srl (Νάπολη, Ιταλία), Alilauro SpA (Νάπολη, Ιταλία) και Linee Lauro Srl (Pozzuoli, Ιταλία) (εκπρόσωπος: E. Amato, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Αυγούστου 1999 περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ιταλική Δημοκρατία στις επιχειρήσεις του Gruppo Tirrenia di Navigazione (EE 1999 C 306, σ. 2).
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Οι προσφεύγουσες φέρουν εκτός των δικαστικών τους εξόδων και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Επιτροπή και οι παρεμβαίνουσες Navigazione Libera del Golfo SpA, Linee Lauro Srl, Traghetti Pozzuoli Srl και Alilauro SpA.
 3)
 Η παρεμβαίνουσα Aliscafi Società Navigazione Alta Velocità SpA (Aliscafi SNAV) φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 20 της 22.1.2000.


text:
 11.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/8
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Najwyższy (Πολωνία) στις 14 Ιουλίου 2015 — Stowarzyszenie «Oławska Telewizja Kablowa» w Oławie κατά Stowarzyszenie Filmowców Polskich w Warszawie
 (Υπόθεση C-367/15)
 (2016/C 007/13)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sąd Najwyższy
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Stowarzyszenie «Oławska Telewizja Kablowa» w Oławie
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Stowarzyszenie Filmowców Polskich w Warszawie
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 13 της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (1), την έννοια ότι ο δικαιούχος που υπέστη προσβολή των περιουσιακών του δικαιωμάτων δημιουργού δύναται να ζητήσει επανόρθωση της προκληθείσας ζημίας βάσει των γενικών αρχών ή, χωρίς να απαιτείται να αποδείξει τη ζημία και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της πράξεως που συνιστά προσβολή και της επελθούσας ζημίας, να αξιώσει την καταβολή ποσού αντιστοιχούντος στο διπλάσιο ή, σε περίπτωση εκ προθέσεως προσβολής του δικαιώματος δημιουργού, στο τριπλάσιο της εύλογης αμοιβής, ενώ το άρθρο 13 της οδηγίας 2004/48 προβλέπει ότι τα δικαστήρια καθορίζουν το ποσό της αποζημίωσης λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που αναφέρει το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο α', και μόνο εναλλακτικώς δύνανται, εφόσον ενδείκνυται, να καθορίζουν την αποζημίωση ως κατ’ αποκοπή ποσό, βάσει των στοιχείων που αναφέρει το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας;
 2)
 Επιτρέπεται, δυνάμει του άρθρου 13 της οδηγίας, να επιδικάζεται, κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερομένου, προκαθορισμένη κατ’ αποκοπή αποζημίωση συνιστάμενη στο διπλάσιο ή στο τριπλάσιο της εύλογης αμοιβής, δεδομένου ότι η αιτιολογική σκέψη 26 της εν λόγω οδηγίας διευκρινίζει ότι σκοπός της οδηγίας δεν είναι να θεσπίσει υποχρέωση καταβολής ποινικής ρήτρας;
 (1) ΕΕ L 157, σ. 45.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 26.11.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 347/28
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Οκτωβρίου 2011 — Purvis κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-439/09) (1)
 (Κανονιστική ρύθμιση περί των εξόδων και αποζημιώσεων των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Καθεστώς επικουρικής συντάξεως - Άρνηση χορηγήσεως της εθελουσίας συμπληρωματικής συντάξεως εν μέρει υπό μορφή κεφαλαίου - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Κεκτημένα δικαιώματα - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αναλογικότητα)
 2011/C 347/44
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: John Robert Purvis (Saint-Andrews, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J. N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικά H. Krück, A. Pospíšilová Padowska και G. Corstens, στη συνέχεια N. Lorenz, A. Pospíšilová Padowska και G. Corstens)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 7ης Αυγούστου 2009, περί αρνήσεως χορηγήσεως στον προσφεύγοντα του ευεργετήματος να λάβει την εθελουσία συμπληρωματική σύνταξή του εν μέρει υπό μορφή κεφαλαίου.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον John Robert Purvis στα δικαστικά του έξοδα.
 (1) EE C 11 της 16.1.2010.


text:
 28.5.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 132/19
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου που ασκήθηκε στις 6 Απριλίου 2005
 (Υπόθεση C-159/05)
 (2005/C 132/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την D. Maidani, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 6 Απριλίου 2005, προσφυγή κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας (1) και, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντάς τες στην Επιτροπή, έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
 2)
 να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Η προθεσμία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας εξέπνευσε στις 27 Δεκεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 168, της 27.06.2002, σ. 43.


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/19
 Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — NIOC κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-577/12)
 2013/C 79/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC) (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη), National Iranian Oil Company International Affairs Ltd (NIOC International Affairs) (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Iran Fuel Conservation Organization (IFCO) (Τεχεράνη, Ιράν), Karoon Oil & Gas Production Co. (Ahwaz, Ιράν), Petroleum Engineering & Development Co. (PEDEC) (Τεχεράνη), Khazar Exploration and Production Co. (KEPCO) (Τεχεράνη), National Iranian Drilling Co. (NIDC) (Ahwaz), South Zagros Oil & Gas Production Co. (Shiraz, Ιράν), Maroun Oil & Gas Co. (Ahwaz), Masjed-Soleyman Oil & Gas Co. (MOGC) (Khouzestan, Ιράν), Gachsaran Oil & Gas Co. (Ahmad, Ιράν), Aghajari Oil & Gas Production Co. (AOGPC) (Omidieh, Ιράν), Arvandan Oil & Gas Co. (AOGC) (Khoramshar, Ιράν), West Oil & Gas Production Co. (Kermanshah, Ιράν), East Oil & Gas Production Co. (EOGPC) (Mashhad, Ιράν), Iranian Oil Terminals Co. (IOTC) (Τεχεράνη), Pars Special Economic Energy Zone (PSEEZ) (Boushehr, Ιράν) και Iran Liquefied Natural Gas Co. (Τεχεράνη) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα των προσφευγουσών
 Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ·
 —
 να κηρύξει ανεφάρμοστο ως προς αυτές τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2012·
 —
 να κηρύξει ανεφάρμοστη ως προς αυτές την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που ο εκτελεστικός κανονισμός για την εγγραφή των προσφευγουσών στον κατάλογο των υποκείμενων στα μέτρα οντοτήτων δεν αναφέρει ρητώς τη νομική βάση στην οποία στηρίχθηκε η έκδοσή του.
 2)
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη νομικής βάσεως, στο μέτρο που η νομική βάση για τον εκτελεστικό κανονισμό 945/2012 (1) είναι ο κανονισμός 267/2012 (2), ο οποίος θα έπρεπε να κριθεί μη εφαρμοστέος στις προσφεύγουσες καθόσον, αφενός, εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και του άρθρου 215 ΣΛΕΕ και, αφετέρου, το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ' αυτού, το οποίο συνιστά τη νομική βάση για την εγγραφή των προσφευγουσών στον κατάλογο του παραρτήματος IX του κανονισμού 267/2012, αντιβαίνει στις συνθήκες και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Ο τρίτος, ο τέταρτος, ο πέμπτος και ο έκτος λόγος που προσβάλλονται προς στήριξη της ακυρότητας της εγγραφής των προσφευγουσών στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΧ του κανονισμού 267/2012 και του παραρτήματος της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ (3) αντλούνται i) από πλάνη περί το δίκαιο, ii) από πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά, iii) από το γεγονός ότι η εν λόγω εγγραφή προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας, το δικαίωμα σε χρηστή διοίκηση και το δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία, καθώς και iv) από το γεγονός ότι η εν


text:
λόγω εγγραφή αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας.
 4)
 Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από μη δυνατότητα εφαρμογής στις προσφεύγουσες του άρθρου 1, σημείο 8), της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ, η οποία συνιστά τη νομική βάση της εγγραφής τους στους καταλόγους των υποκείμενων στα περιοριστικά μέτρα οντοτήτων, καθότι η διάταξη αυτή αντιβαίνει στις συνθήκες, στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και στην αρχή της αναλογικότητας.
 (1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).
 (3) Απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 58).


text:
 22.1.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 19/21
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 10ης Νοεμβρίου 2004
 στην υπόθεση Τ-164/02: Kaul GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος ARCOL - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα CAPOL - Έκταση του διενεργούμενου από το τμήμα προσφυγών ελέγχου - Εκτίμηση των προσκομιζομένων ενώπιον του τμήματος προσφυγών στοιχείων)
 (2005/C 19/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση Τ-164/02, Kaul GmbH, με έδρα το Elmshorn (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και G. Schneider), όπου ο έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ είναι η Bayer AG, με έδρα το Λεβερκούζεν (Γερμανία), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Μαρτίου 2002 (υπόθεση R 782/2000-3), επί διαδικασίας ανακοπής μεταξύ της Kaul GmbH και της Bayer AG, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, Μ. Βηλαρά και I. Wiszniewska-Białecka, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 4ης Μαρτίου 2002 (υπόθεση R 782/2000-3).
 2)
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/67
 Προσφυγή/αγωγή της 29ης Δεκεμβρίου 2007 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-146/07)
 (2008/C 64/110)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής/εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Προσφυγή/αγωγή ασκηθείσα αναφορικά με την απόρριψη, εκ μέρους της καθής/εναγομένης (στο εξής: καθής), του αιτήματος του προσφεύγοντος/ενάγοντος (στο εξής: προσφεύγων), αφενός, να πραγματοποιηθεί ή να έλθει σε πέρας μια έρευνα σχετικά με το περιστατικό που έλαβε χώρα στις 29 Οκτωβρίου 2001 και το οποίο συνίσταται στο ότι ο προσφεύγων ήλθε ακουσίως σε επαφή, στα γραφεία της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αγκόλα, όπου ασκούσε την επαγγελματική δραστηριότητά του ως υπάλληλος της καθής, και κατά τη διάρκεια του ωραρίου εργασίας, με υπόλευκη σκόνη αγνώστου φύσεως, και, αφετέρου, να του παρασχεθεί κάθε πληροφορία όσον αφορά το πού κατέληξε το δείγμα της σκόνης αυτής και όσον αφορά τις διαδικασίες συντήρησης και την πρόσβαση στο εν λόγω δείγμα.
 Ο προσφεύγων προβάλλει, προς στήριξη της επιχειρηματολογίας του σχετικά με την εκ μέρους της καθής απόρριψη των αιτημάτων του, τους τρεις ακόλουθους ισχυρισμούς: 1) παντελής έλλειψη αιτιολογίας, ιδίως λόγω του παράλογου χαρακτήρα, της ανακολουθίας, του αβασίμου, της συγχύσεως, του προσχηματικού χαρακτήρα και της απουσίας ή του ανεπαρκούς χαρακτήρα της προκαταρκτικής έρευνας· 2) σοβαρή, κατάφωρη και πρόδηλη παραβίαση του δικαίου· 3) παράβαση του καθήκοντος αρωγής και του καθήκοντος χρηστής διοικήσεως.
 Αιτήματα του προσφεύγοντος/ενάγοντος
 Ο προσφεύγων/ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει, καθόσον καθίσταται αναγκαίο, το υπηρεσιακό σημείωμα της 23ης Φεβρουαρίου 2007, που έχει αριθμό πρωτοκόλλου ADMINB.2/MB/nb D(07)4623·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση, όπως και αν αυτή διατυπώθηκε, που έδωσε λαβή για την απόρριψη, εκ μέρους της καθής, της αιτήσεως που υπέβαλε στις 10 Οκτωβρίου 2006 ο προσφεύγων προς την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή·
 —
 να ακυρώσει, καθόσον καθίσταται αναγκαίο, την απόφαση, όπως και αν αυτή διατυπώθηκε, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση που υπέβαλε στις 27 Απριλίου 2007 ο προσφεύγων προς την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή·
 —
 να ακυρώσει, καθόσον καθίσταται αναγκαίο, το υπηρεσιακό σημείωμα της 4ης Σεπτεμβρίου 2007, που έχει αριθμό πρωτοκόλλου ADMIN.B.2/MB/ls D(07)19393·
 —
 να αναγνωρίσει ότι η καθής δεν πραγματοποίησε ή δεν έφερε σε πέρας, συμπεριλαμβανομένων των πράξεων που προηγούνται και προφανώς έπονται μιας τέτοιας έρευνας, καμία ενδεδειγμένη έρευνα προς εξακρίβωση κάθε περιστάσεως, είτε προγενέστερης είτε μεταγενέστερης του επίμαχου περιστατικού, συνδεόμενης καθ' οιονδήποτε τρόπο με το γεγονός ότι στις 29 Οκτωβρίου 2001 ο προσφεύγων ήλθε ακουσίως σε επαφή, στα γραφεία της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αγκόλα, όπου ασκούσε illo tempore την επαγγελματική δραστηριότητά του ως υπάλληλος της καθής, και κατά τη διάρκεια του ωραρίου εργασίας, με υπόλευκη σκόνη αγνώστου φύσεως·
 —
 να αναγνωρίσει τον αθέμιτο χαρακτήρα της μη πραγματοποιήσεως της έρευνας και να κηρύξει αθέμιτη την παράλειψη αυτή·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να πραγματοποιήσει ή να φέρει σε πέρας την έρευνα, να τελέσει μια σειρά πράξεων που απορρέουν από την εν λόγω έρευνα, να παράσχει στον προσφεύγοντα μια σειρά πληροφοριών σχετικά με το περιστατικό της 29ης Οκτωβρίου 2001 και


text:
να διασφαλίσει στον προσφεύγοντα πρόσβαση στο δείγμα της σκόνης·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα, προς αποκατάσταση του τμήματος της ανεπανόρθωτης ζημίας την οποία υπέστη μέχρι σήμερα και η οποία απορρέει από τη μη πραγματοποίηση της έρευνας, ποσό 3 000 000 ευρώ ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κρίνει ενδεδειγμένο το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα, προς αποκατάσταση του τμήματος της οφειλόμενης στη μη πραγματοποίηση της έρευνας ζημίας που ενδεχομένως θα επέλθει στο μέλλον, ποσό 300 ευρώ ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κρίνει ενδεδειγμένο το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης, για κάθε ημέρα που θα μεσολαβήσει μεταξύ της επομένης της ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής και εκείνης κατά την οποία, αφού πραγματοποιηθεί η έρευνα καθώς και όλες οι προγενέστερες ή μεταγενέστερες της εν λόγω έρευνας πράξεις, θα γνωστοποιηθούν στον προσφεύγοντα και θα δημοσιοποιηθούν επαρκώς, στα γραφεία της αντιπροσωπείας και ωσαύτως στις έδρες των Γενικών Διευθύνσεων Ανάπτυξης και Εξωτερικών Σχέσεων της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τα πορίσματα της έρευνας·
 —
 να εξακριβώσει τις εκδηλώσεις συμπεριφοράς που υιοθέτησε η καθής είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια είτε μετά το περιστατικό της 29ης Οκτωβρίου 2001 και οι οποίες συνδέονται καθ' οιονδήποτε τρόπο με το εν λόγω περιστατικό, εξαιρουμένης της μη πραγματοποιήσεως της έρευνας·
 —
 να αναγνωρίσει τον αθέμιτο χαρακτήρα των περί ων πρόκειται εκδηλώσεων συμπεριφοράς και να τις κηρύξει αθέμιτες·
 —
 να υποχρεώσει την καθής, προς αποκατάσταση της ζημίας που απορρέει από τις περί ων πρόκειται εκδηλώσεις συμπεριφοράς, να καταβάλει στον προσφεύγοντα ποσό 5 000 000 ευρώ ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό κρίνει ενδεδειγμένο το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης·
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποδώσει στον προσφεύγοντα το σύνολο των αμέσων εξόδων και των εξόδων για αμοιβές στα οποία αυτός υποβλήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων σχετικά με τη σύνταξη εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης η οποία ενδεχομένως θα πραγματοποιηθεί προς εξακρίβωση του αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να υποχρεωθεί η καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα καθένα από τα προαναφερθέντα ποσά καθώς και, γενικότερα, προς εξακρίβωση οποιουδήποτε λυσιτελούς περιστατικού για τους σκοπούς της εκδοθησομένης αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση.


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/20
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) στις 28 Οκτωβρίου 2009 — Humanplasma GmbH κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
 (Υπόθεση C-421/09)
 2010/C 24/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Humanplasma GmbH
 Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στο άρθρο 28 (σε συνδυασμό με το άρθρο 30) ΕΚ η εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως βάσει της οποίας η εισαγωγή συμπυκνωμένων ερυθροκυττάρων από τη Γερμανία επιτρέπεται μόνον υπό την προϋπόθεση –η οποία ισχύει και για την εθνική παραγωγή συμπυκνωμένων ερυθροκυττάρων– ότι η αιμοδοσία πραγματοποιήθηκε άνευ καταβολής αμοιβής (έστω και υπό την έννοια της καλύψεως των εξόδων);


text:
 10.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/6
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Ιουλίου 2013 — MB System κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-209/11) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση χορηγηθείσα από τη Γερμανία στον όμιλο Biria υπό τη μορφή αφανούς συμμετοχής σε δημόσια επιχείρηση - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά - Απόφαση ληφθείσα κατόπιν ακυρώσεως από το Γενικό Δικαστήριο προγενέστερης αποφάσεως για την ίδια διαδικασία - Πλεονέκτημα - Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή - Έννοια της προβληματικής επιχειρήσεως - Υπολογισμός του στοιχείου ενισχύσεως - πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)
 2013/C 233/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: MB System GmbH & Co. KG (Nordhausen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Brüggen και C. Geiert, avocats)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και T. Maxian Rusche)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/471/ΕΕ της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C-38/2005 (ex NN 52/2004) που χορήγησε η Γερμανία στον όμιλο Biria (ΕΕ 2011, L 195, σ. 55).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την MB System GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 186 της 25.6.2011.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/35
 Προσφυγή–αγωγή της 30ής Οκτωβρίου 2007 — Smadja κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-135/07)
 (2008/C 37/57)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Daniele Smadja (Νέο Δελχί, Ινδία) (Εκπρόσωπος: E. Boigelot, avocat)
 Καθής–εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί διορισμού της προσφεύγουσας, υπαλλήλου που είχε αρχικά καταταγεί στον βαθμό A*15, κλιμάκιο 4, καθόσον με την απόφαση αυτή κατετάγη στον βαθμό A*15, κλιμάκιο 1, μετά τον αναδιορισμό της στη θέση του Διευθυντή της Διεύθυνσης RELEX.B, κατόπιν ακυρώσεως του αρχικού διορισμού της. Αίτημα αποκατάστασης της υλικής ζημίας και ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
 Η προσφεύγουσα–ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την πράξη διορισμού της προσφεύγουσας της 21ης Δεκεμβρίου 2006, καθόσον με αυτή κατατάσσεται ως διευθυντής στον βαθμό A*15, κλιμάκιο 1, και καθορίζεται ως χρονικό σημείο έναρξης αρχαιότητας κλιμακίου της η 1η Νοεμβρίου 2005, μετά τον αναδιορισμό της, στις 15 Νοεμβρίου 2005, στη θέση του Διευθυντή της Διεύθυνσης RELEX.B «Πολυμερείς σχέσεις και ανθρώπινα δικαιώματα», αναδιορισμό που έλαβε χώρα κατόπιν ακυρώσεως με την απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Σεπτεμβρίου 2005, T-218/02, Napoli Buzzanca κατά Επιτροπής, του αρχικού διορισμού της στην ίδια θέση·
 —
 να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να καταβάλει ως αποζημίωση για υλική ζημία και ως ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, καθώς και για βλάβη της σταδιοδρομίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας, το ποσό των 25 000 ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 171/40 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 19.7.2003
 — δεν προσέδωσε την απαιτούμενη βαρύτητα στο συμφέρον της Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 προσφεύγουσας να λάβει τα έγγραφα που ζήτησε.
 Αιτών το κοινοτικό σήμα: Η προσφεύγουσα.
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα απορρίπτει τον ισχυρισμό της Επιτρο-
 πής ότι απαιτείται διαβούλευση με τα κράτη μέλη σχετικά με Αιτούμενο κοινοτικό Εικονιστικό σήμα ΝL Collection —
 προτάσεις τους που έχουν καταχωριστεί στα πρακτικά. Η θέση της σήμα: Αίτηση 1082809 για προϊόντα της
 προσφεύγουσας είναι ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, κατηγορίας 25 (ενδύματα, υποδή-
 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, διαβούλευση με κράτος μέλος ματα και είδη πιλοποιίας)
 λαμβάνει χώρα μόνον όταν δεν είναι σαφές αν ένα έγγραφο
 επιτρέπεται να δημοσιοποιηθεί ή όχι. Επιπλέον, η τελική απόφαση
 σχετικά με το αν ένα έγγραφο θα δημοσιοποιηθεί ή όχι εναπόκειται ∆ικαιούχος του αντιτιθέ- NAULOVER SA
 στην Επιτροπή και η απόφαση πρέπει να είναι πλήρως αιτιολο- μενου σήματος ή σημείου
 γημένη, όταν πρόκειται για περίπτωση εμπίπτουσα στις εξαιρέσεις κατά την εκδίκαση της
 που προβλέπονται στον κανονισμό για την πρόσβαση στα έγγραφα. ανακοπής:
 Αντιτιθέμενο σήμα ή Εικονιστικό σήμα ΝL κοινοτικό
 ( 1) ΕΕ 1995, L 291, σ. 40. σημείο: (αριθ. 13417) και ισπανικό
 ( 2) Κανονισμός (ΕΚ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, (αριθ. 1329084)
 της 30ης Μαΐου 2001, σχετικά με την πρόσβαση στα έγγραφα του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ
 2001, L 145, σ. 43). Απόφαση του τμήματος Απορρίπτει την ανακοπή.
 ανακοπών:
 Απόφαση του τμήματος Ακυρώνει την απόφαση του τμήμα-
 προσφυγών: τος ανακοπών και δέχεται την ανα-
 κοπή, κατά το μέρος που αφορά το
 κοινοτικό σήμα 13417.
 Προβαλλόμενοι ισχυ- Πλημμελής εφαρμογή του
 Προσφυγή της Νew Look Limited κατά του Γραφείου ρισμοί: άρθρου 8, παράγραφος 1, στοι-
 εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ), χείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94
 που ασκήθηκε στις 19 Μαΐου 2003 (κίνδυνος συγχύσεως).
 (Υπόθεση Τ-171/03)
 (2003/C 171/67)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Προσφυγή της Αnne Geddes κατά του Γραφείου εναρμονί-
 σεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς που ασκήθηκε
 στις 19 Μαΐου 2003
 Η Νew Look Limited, με έδρα το Weymout Dorset (Ηνωμένο
 Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Rosalía
 Ballester και Gabriel Marín, μέλη των δικηγορικών συλλόγων της
 (Υπόθεση Τ-173/03)
 Βαλένθια και του Αλικάντε αντίστοιχα, άσκησε στις 19 Μαΐου
 2003 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 εσωτερικής αγοράς (ΓΕΕΑ). (2003/C 171/68)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση του ΓΕΕΑ (πρώτου τμήματος
 προσφυγών) της 15ης Απριλίου 2003 επί της προσφυγής
 R019/2003-1, Η Αnne Geddes, Auckland, Νέα Ζηλανδία, εκπροσωπούμενη από
 τον G. Farrington, Solicitor, άσκησε στις 19 Μαΐου 2003 ενώπιον
 — να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και κάθε τυχόν παρεμβαίνοντα στα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά
 δικαστικά έξοδα. του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς.


text:
8.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 55/19
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-489/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-492/99 (1)
 (2003/C 55/40) (2003/C 55/43)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη- Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-489/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την υποθέσεως C-492/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Immobiliare Flavia Srl, υπό έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Colleoni Giacomo e Figli Srl
 εκκαθάριση, κατά Ministero delle Finanze. κατά Ministero delle Finanze.
 ( 1) EE C 79 της 18.3.2000. (1 ) EE C 79 της 18.3.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-490/99 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-134/00 (1)
 (2003/C 55/41) (2003/C 55/44)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 Με διάταξη της 11ης ∆εκεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 υποθέσεως C-490/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 υποθέσεως C-134/00 (αίτηση του Tribunale di Trento για την
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Azzini SpA κατά Ministero
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministero delle Finanze κατά
 delle Finanze.
 Merkur Chemical srl.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000.
 (1 ) ΕΕ C 176 της 24.6.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-491/99 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-88/01 ( 1)
 (2003/C 55/42)
 (2003/C 55/45)
 Με διάταξη της 19ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστη-
 υποθέσεως C-491/99 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την ρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Falegnameria Carminati di υποθέσεως C-88/01 (αίτηση του Tribunale di Brescia για την
 Franco e Domenico Carminati Snc κατά Ministero delle έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Agricola Torriani Sas κατά
 Finanze. Ministero delle Finanze.
 ( 1) ΕΕ C 79 της 18.3.2000. (1 ) ΕΕ C 118 της 21.4.2001.


text:
C 331/28 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 24.11.2001
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Το προσφευ ́γον ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να κρι ́νει την προσφυγη ́ παραδεκτη ́·
 — να ακυρω ́σει στο συ ́νολο ́ της την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς
 — να ακυρω ́σει το παρα ́ρτημα του κανονισμου ́ (ΕΚ) της 11ης Ιουλι ́ου 2001, σχετικα ́ με το καθεστω ́ς κρατικω ́ν
 1281/2001 (1) καθ' ο ́σον καθορι ́ζει τις προβλεπο ́μενες ενισχυ ́σεων που εφαρμο ́ζει η Ισπανι ́α σε ορισμε ́νες νεοδημι-
 ανα ́γκες εφοδιασμου ́ σε ζα ́χαρη για τις Αζο ́ρες, χωρι ́ς να ουργου ́μενες επιχειρη ́σεις στη Ναβα ́ρα (Ισπανι ́α)·
 θι ́γει τα παραχθε ́ντα εν τω μεταξυ ́ αποτελε ́σματα·
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των — επικουρικω ́ς, να ακυρω ́σει το α ́ρθρο 3 της ως α ́νω αποφα ́σεως,
 στο συ ́νολο των δικαστικω ́ν εξο ́δων. καθο ́σον ει ́ναι απαρα ́δεκτη η αναζη ́τηση των ενισχυ ́σεων·
 — να καταδικα ́σει την Ευρωπαϊκη ́ Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ́εξοδα.
 Παρα ́βαση του α ́ρθρου 253 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 190): αιτιολο ́-
 γηση προδη ́λως ανεπαρκη ́ς και ασυνεπη ́ς.
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Παρα ́βαση των α ́ρθρων 2, 3 και 8 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1600/92
 του Συμβουλι ́ου, της 15ης Ιουνι ́ου 1992: η συ ́μφωνη με τις
 επεξεργασι ́ες της Επιτροπη ́ς εκτι ́μηση των αναγκω ́ν εφοδιασμου ́
 δεν λαμβα ́νει υπο ́ψη τα παραδοσιακα ́ εμπορικα ́ ρευ ́ματα. Το προσφευ ́γον προσβα ́λλει την απο ́φαση C(2001) 1762 τελικο ́
 της Επιτροπη ́ς, της 11ης Ιουλι ́ου 2001, καθο ́σον με την απο ́φαση
 αυτη ́ κηρυ ́σσονται κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις ασυμβι ́βαστες με την κοινη ́
 Παρα ́βαση του α ́ρθρου 299, παρα ́γραφος 2, ΕΚ (παλαιου ́ αγορα ́ οι μειω ́σεις του φο ́ρου επι ́ των εταιριω ́ν που απορρε ́ουν απο ́
 α ́ρθρου 227): παραγνω ́ριση αυτη ́ς της διατα ́ξεως, η οποι ́α διαπνε ́ει τα α ́ρθρα 52 ́εως 56 του Ley Foral 24/1996 της 30η ́ς ∆εκεμβρι ́ου
 την ερμηνει ́α και εφαρμογη ́ των κανονιστικω ́ν διατα ́ξεων που 1996 (Boletı́n Oficial de Navarra αριθ. 159, της 31.12.96), τα
 ισχυ ́ουν επι ́ των Υπερποντι ́ων Περιφερειω ́ν. οποι ́α προβλε ́πουν μει ́ωση κατα ́ 50 % του εν λο ́γω φο ́ρου για τις
 επιχειρη ́σεις που αρχι ́ζουν τη δραστηριο ́τητα ́ τους εντο ́ς της
 Αυτο ́νομης Περιφε ́ρειας της Ναβα ́ρας μετα ́ την ́εναρξη της ισχυ ́ος
 Παρα ́βαση του α ́ρθρου 7, παρα ́γραφος 1, ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 4): του νο ́μου, εφο ́σον επενδυ ́ουν α ́νω των 100 εκατομμυρι ́ων πεσετω ́ν
 η Επιτροπη ́


text:
α ́σκησε τις εκτελεστικε ́ς της εξουσι ́ες κατα ́ τρο ́πο (601 012 ευρω ́) και δημιουργου ́ν περισσο ́τερες απο ́ δε ́κα θε ́σεις
 προδη ́λως καταχρηστικο ́ και παρα ́νομο. εργασι ́ας.
 Προσβολη ́ της αρχη ́ς της αναλογικο ́τητας απο ́ τα α ́δικα και
 παρα ́λογα αποτελε ́σματα των προβλε ́ψεων τις οποι ́ες περιε ́χει ο
 κανονισμο ́ς (ΕΚ) 1281/2001 της Επιτροπη ́ς. Κατα ́ το προσφευ ́γον, η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση κακω ́ς καταλη ́γει
 στο συμπε ́ρασμα ο ́τι το εν λο ́γω φορολογικο ́ καθεστω ́ς καθιερω ́νει
 ενισχυ ́σεις κατα ́ την ́εννοια των κοινοτικω ́ν διατα ́ξεων, δεδομε ́νου
 (1) ΕΕ L 176 της 29.6.2001, σ. 12. ο ́τι δεν πληροι ́ τις προϋποθε ́σεις του α ́ρθρου 87 της Συνθη ́κης ΕΚ:
 α) ∆εν συνεπα ́γεται ανα ́λωση κρατικω ́ν πο ́ρων. Συγκεκριμε ́να,
 ́ενα με ́τρο φορολογικω ́ν ελαφρυ ́νσεων δεν συνεπα ́γεται
 μει ́ωση των εσο ́δων του ∆ημοσι ́ου, καθο ́σον αυτο ́ θα προϋπε ́-
 θετε ο ́τι υφι ́σταται ενιαι ́α φορολογικη ́ υποχρε ́ωση ο ́λων των
 Προσφυγη ́ του Gobierno Foral de Navarra κατα ́ της Επιτρο- φορολογουμε ́νων.
 πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις
 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 β) 'Οσον αφορα ́ τον επηρεασμο ́ του ανταγωνισμου ́ και του
 εμπορι ́ου, για διαφο ́ρους λο ́γους μπορει ́ να θεωρηθει ́ ο ́τι
 (Υπο ́θεση Τ-225/01) αυτο ́ το συμπε ́ρασμα της Επιτροπη ́ς δεν δικαιολογει ́ται
 επαρκω ́ς:
 (2001/C 331/46)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω — Η Επιτροπη ́ δεν αιτιολο ́γησε την απο ́φαση ́ της. Και ́τοι η
 Επιτροπη ́ διε ́θετε ο ́λες τις λεπτομερει ́ς πληροφορι ́ες απο ́
 τις επιχειρη ́σεις που αφορα ́ το με ́τρο, η απο ́φαση
 ουδο ́λως εξετα ́ζει την κατα ́σταση απο ́ πλευρα ́ς ανταγω-
 Το Gobierno Foral de Navarra, με ́εδρα τη Ναβα ́ρα (Ισπανι ́α), νισμου ́ και συμμετοχη ́ς στο κοινοτικο ́ εμπο ́ριο των δυ ́ο
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον δικηγο ́ρο D. Marcos Araujo Boyd, μοναδικω ́ν επιχειρη ́σεων στις οποι ́ες εφαρμο ́στηκαν οι
 α ́σκησε στις 24 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου ελαφρυ ́νσεις η ́, τουλα ́χιστον, τους οικονομικου ́ς τομει ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των στους οποι ́ους οι επιχειρη ́σεις αυτε ́ς αναπτυ ́σσουν
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. δραστηριο ́τητα.
 ---pagebreak--- 24.11.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 331/29
 — Αν η Επιτροπη ́ εφα ́ρμοζε αυτη ́ τη συλλογιστικη ́ σε ο ́λες Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 εν γε ́νει τις φορολογικε ́ς ρυθμι ́σεις, θα κατε ́ληγε στο
 παρα ́λογο συμπε ́ρασμα ο ́τι κα ́θε διαφοροποι ́ηση του
 φορολογικου ́ βα ́ρους συνιστα ́ κρατικη ́ ενι ́σχυση. Στην παρου ́σα υπο ́θεση, η ενα ́γουσα εταιρι ́α στρε ́φεται κατα


text:
́ της
 Επιτροπη ́ς απο ́ την οποι ́α ζητει ́ την αποκατα ́σταση των ζημιω ́ν που
 υπε ́στη η ενα ́γουσα λο ́γω των αποφα ́σεων που ελη ́φθησαν προς
 — Αν η Επιτροπη ́ ακολουθου ́σε τη συλλογιστικη ́ της ́εως
 εκτε ́λεση του διαγωνισμου ́ προμη ́θειας χυμω ́ν φρου ́των και μαρμε-
 τις πλε ́ον ακραι ́ες λογικε ́ς συνε ́πειε ́ς της, θα κατε ́ληγε
 λα ́δας που προορι ́ζονταν για τους πληθυσμου ́ς της Αρμενι ́ας και
 ο ́τι κα ́θε διαφοροποι ́ηση στο πλαι ́σιο των ρυθμι ́σεων
 του Αζερμπαϊτζα ́ν, διαγωνισμο ́ς που διεπο ́ταν απο ́ τον κανονισμο ́
 εντο ́ς του οποι ́ου δρουν οι επιχειρη ́σεις συνιστα ́ κρατικη ́
 (ΕΚ) 228/96 της Επιτροπη ́ς, της 7ης Φεβρουαρι ́ου 1996, σχετικα ́
 ενι ́σχυση.
 με την προμη ́θεια χυμω ́ ν φρου ́των και μαρμελα ́δας που προορι ́-
 ζονται για τους πληθυσμου ́ς της Αρμενι ́ας και του Αζερμπαϊτζα ́ν
 γ) 'Οσον αφορα ́ τον επιλεκτικο ́ και ειδικο ́ χαρακτη ́ρα, οι (ΕΕ L 30 της 8.2.1996, σ. 18) και των συνακο ́λουθων αποφα ́σεων
 επι ́δικες ενισχυ ́σεις δεν εμφανι ́ζουν αυτα ́ τα χαρακτηριστικα ́, της 22ας Ιουλι ́ου 1996 [C(96) 1916] και της 6ης Σεπτεμβρι ́ου
 δεδομε ́νου ο ́τι, αφενο ́ς, προ ́κειται για ρυ ́θμιση γενικη ́ς ισχυ ́ος 1996 [C(96) 2208].
 η οποι ́α δεν ευνοει ́ μια συγκεκριμε ́νη επιχει ́ρηση η ́ ́εναν
 συγκεκριμε ́νο τομε ́α και, αφετε ́ρου, η αρμο ́δια για την
 εφαρμογη ́ της αρχη ́ δεν διαθε ́τει περιθω ́ριο εκτιμη ́σεως κατα ́ Με τις αποφα ́σεις αυτε ́ς καθιερω ́θηκε η αρχη ́ της αντικαταστα ́σεως
 τη λη ́ψη της αποφα ́σεως, αλλα ́ οφει ́λει μο ́νο να ελε ́γχει αν, σε των φρου ́των που δεν προε ́βλεπε η προκη ́ρυξη του διαγωνισμου ́,
 κα ́θε συγκεκριμε ́νη περι ́πτωση, πληρου ́νται οι προϋποθε ́σεις που δεν ει ́χε κανε ́να νομικο ́ ́ερεισμα ου ́τε οφειλο ́ταν σε απρο ́βλεπτο
 χορηγη ́σεως του προβλεπομε ́νου φορολογικου ́ πλεονεκτη ́μα- γεγονο ́ς.
 τος.
 Αμφο ́τερες οι αποφα ́σεις προσβλη ́θηκαν απο ́ την ενα ́γουσα (συνεκ-
 δικασθει ́σες υποθε ́σεις T-191/96 και T-106/97 (1)) ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου το οποι ́ο, με απο ́φαση της 14ης Οκτωβρι ́ου 1999,
 ακυ ́ρωσε την απο ́φαση της 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1996 και ́εκρινε την
 προσφυγη ́ στην υπο ́θεση T-106/97 ως απαρα ́δεκτη λο ́γω του ο ́τι
 ασκη ́θηκε εκπρο ́θεσμα.
 Αγωγη ́ της εταιρι ́ας CAS Succhi di Frutta S.p.a. κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι παρο ́μοια με τα
 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 προβληθε ́ντα στις δυ ́ο προαναφερθει ́σες υποθε ́σεις.
 (Υπο ́θεση Τ-226/01) (1) Συλλογη ́ 1999, σ. II-3181.
 (2001/C 331/47)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Προσφυγη ́ των Territorio Histórico de


text:
Alava — Excma.
 Η εταιρι ́α CAS Succhi di Frutta S.p.a., εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Diputación de Alava και Comunidad autónoma del Paı́s
 δικηγο ́ρους Gian Michele Roberti και Francesco Sciaudone, Νasco — Gobierno Νasco κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 α ́σκησε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου κω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των αγωγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. (Υπο ́θεση Τ-227/01)
 Η ενα ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: (2001/C 331/48)
 — να αναγνωρι ́σει την εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη της Επιτροπη ́ς (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 επειδη ́ αυτη ́ εξε ́δωσε τις αποφα ́σεις της 22ας Ιουλι ́ου και της
 6ης Σεπτεμβρι ́ου 1996,
 Οι Territorio Histórico de Alava — Excma. Diputación de
 — να αναγνωρι ́σει τις ζημι ́ες που υπε ́στη η ενα ́γουσα λο ́γω των
 Alava και Comunidad autónoma del Paı́s Νasco, με ́εδρα την
 αποφα ́σεων αυτω ́ν και οι οποι ́ες ανε ́ρχονται σε
 Αlava (Ισπανι ́α), εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον δικηγο ́ρο D. Ramón
 2 682 049 410 ιταλικε ́ς λι ́ρες (ITL),
 Falcón, α ́σκησαν στις 25 Σεπτεμβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδι-
 κει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.


text:
 4.12.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/49
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2010 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-475/10)
 ()
 2010/C 328/77
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, επικουρούμενος από τους C. Botelho Moniz και P. Gouveia e Melo, δικηγόρους)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 Να ακυρώσει την Απόφαση της Επιτροπής C(2010) 4891 τελ., της 20ής Ιουλίου 2010, περί του επιβαλλομένου από την Πορτογαλία μη κρατικού τέλους προωθήσεως του οίνου — υπόθεση C-43/2004 (πρώην NN 38/2003)·
 Επικουρικώς,
 —
 Να ακυρώσει τον έβδομο και τον ένατο όρο της παραγράφου 2 του άρθρου 3 της Αποφάσεως·
 Εν πάση δε περιπτώσει,
 —
 Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 α)
 Πλάνη περί το δίκαιο, λόγω παραβάσεως του άρθρου 107, παράγραφος 1, της Συνθήκης, καθ’ όσον η Επιτροπή χαρακτηρίζει ως κρατικούς πόρους το μέρος των εσόδων του τέλους προωθήσεως, το οποίο προορίζεται για τη χρηματοδότηση της προώθησης και διαφήμισης του οίνου, σύμφωνα με το Decreto-Lei 119/97, της 15ης Μαΐου 1997·
 β)
 Πλάνη περί το δίκαιο, λόγω παραβάσεως των άρθρων 107, παράγραφος 1, και 296 της Συνθήκης και του κανονισμού 1860/2004 της Επιτροπής (1), κατά το μέτρο που η Επιτροπή χαρακτήρισε τη συνδρομή υπέρ της προώθησης και διαφήμισης του οίνου ως κρατική ενίσχυση χωρίς να εξετάσει αν αυτή ήταν ικανή να περιορίσει τον ανταγωνισμό στην αγορά και αν δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως υποβοηθητικό μέτρο ήσσονος σημασίας·
 γ)
 Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, καθ’ όσον η Επιτροπή έκρινε ότι το τέλος προωθήσεως, ως μηχανισμός χρηματοδότησης της προώθησης και διαφήμισης του οίνου σε άλλα κράτη μέλη και σε τρίτες χώρες, συνιστά διάκριση εις βάρος των εισαγομένων προϊόντων και παραβαίνει το άρθρο 110 της Συνθήκης, και προσβολή της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθ’ όσον η Επιτροπή, μετά την από 24 Απριλίου 2006 αίτηση παροχής πληροφοριών, με την οποία ζητούσε απαντήσεις στις αμφιβολίες που διατηρούσε ακόμη ως προς το ζήτημα αυτό. δεν προέβη σε καμία περαιτέρω έρευνα.
 δ)
 Πλάνη περί το δίκαιο, ως προς την εφαρμογή των άρθρων 108 της Συνθήκης και 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (2), καθώς και των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης, κατά το μέτρο που — και αν ακόμη γινόταν δεκτή η νομιμότητα της ανάλυσης στην οποία προβαίνει με την Απόφασή της η Επιτροπή (quod non) — ο έβδομος όρος που επιβάλλεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 3 της Απόφασης αντιφάσκει με την ανάλυση και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Επιτροπή με την αιτιολογία της Απόφασης.
 ε)
 Πλάνη περί το δίκαιο, καθ’ όσον ο ένατος όρος που επιβάλλεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 3 της Απόφασης παραβαίνει τα άρθρα 108 και 296 της Συνθήκης, τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 και προσβάλλει τις αρχές της αναλογικότητας, της ίσης μεταχείρισης και των δικαιωμάτων του αμυνομένου.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1860/2004 της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στους τομείς της γεωργίας


text:
 14.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/46
 Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2014 — Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-49/14)
 2014/C 112/59
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks e.V. (Βερολίνο. Γερμανία) (εκπρόσωποι: I. Jung, M. Teworte-Vey, A. Renvert και J. Saatkamp, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής της 14ης Νοεμβρίου 2013 σχετικά με την απόρριψη αίτησης ακύρωσης ονομασίας καταχωρισμένης στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [Kołocz śląski/kołacz śląski (ΠΓΕ)] [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 7626].
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος ακυρώσεως: εσφαλμένη νομική βάση
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον στήριξε την προσβαλλομένη απόφαση στον νέο κείμενο του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 (1), το οποίο ίσχυε κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως, και όχι στον προγενέστερο κανονισμό (ΕΚ) 510/2006 (2) ο οποίος ίσχυε κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής αιτήσεως από την προσφεύγουσα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η καθής παραβίασε την αρχή «tempus regit actum».
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης ότι η αίτηση περί ακυρώσεως καταχωρίσεως είναι παραδεκτή και βάσιμη κατά τον κανονισμό 510/2006. Συναφώς, υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι υφίστανται δύο λόγοι ακυρώσεως της καταχωρίσεως (η επίδικη ονομασία συνιστά κοινή ονομασία κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006· η οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής της Σιλεσίας στις προδιαγραφές της καταχωρίσεως είναι εσφαλμένη) κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006 και ότι διαφορετική ερμηνεία και εφαρμογή αυτής της διατάξεως θα έθιγε τα θεμελιώδη δικαιώματα των επιχειρήσεων αρτοποιίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
 2.
 Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του κανονισμού 1151/2012
 —
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η αίτηση θα ήταν παραδεκτή και βάσιμη ακόμη και αν κρινόταν βάσει του κανονισμού 1151/2012.
 (1) Κανονισμός (EE) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (ΕΕ L 93, σ. 12).


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/78
 Διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 29ης Οκτωβρίου 2009 — Marcuccio κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-94/08) (1)
 (Υπαλληλική - Υπάλληλοι - Εκτέλεση αποφάσεως - Επιστροφή των δικαστικών εξόδων - Πρόθεση της διοίκησης να προβεί σε κράτηση επί του επιδόματος αναπηρίας του υπαλλήλου - Ανυπαρξία βλαπτικής πράξης - Αγωγή αποζημιώσεως - Προδήλως απαράδεκτη)
 2010/C 24/147
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis-Kayser, Me A. Dal Ferro, δικηγόρος)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής για την επιστροφή των δικαστικών εξόδων για την υπόθεση T-241/03, καθώς και αίτηση αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη ως εκ τούτου ο προσφεύγων-ενάγων
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1)
 Η προσφυγή-αγωγή του M. Marccucio απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη.
 2)
 Ο M. Marcuccio καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
 (1) JO C 6 της 10.01.2009, σ. 46


text:
 9.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 165/26
 Προσφυγή της 26ης Μαρτίου 2012 — Pro-Duo κατά ΓΕΕΑ — El Corte Inglés (GO!)
 (Υπόθεση T-141/12)
 2012/C 165/46
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Pro-Duo (Γάνδη, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: T. Alkin, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 Να αναστείλει την έκδοση αποφάσεως μέχρι την έκδοση αποφάσεως στη διαδικασία ακυρώσεως αριθ. 5011 C·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 19ης Ιανουαρίου 2012, στην υπόθεση R 1373/2011-4, στο μέτρο που αρνήθηκε να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι την έκδοση αποφάσεως στη διαδικασία ακυρώσεως, ή να ακυρώσει την απόφαση στο σύνολό της· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα σε μάυρο, άσπρο και γκρι «GO!», για προϊόντα της κλάσεως 3 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 8859712
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 6070981 εικονιστικό κοινοτικό σήμα «GO GLORIA ORTIZ», για προϊόντα της κλάσεως 3
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Το τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, μη αναστέλλοντας τη διαδικασία, υπέπεσε σε νομική πλάνη· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως έκρινε ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των δύο σημάτων.


text:
 25.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 239/16
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 8ης Ιουλίου 2004
 στην υπόθεση Τ-334/01, MFE Marienfelde GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Προγενέστερο λεκτικό σήμα HIPPOVIT - Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος HIPOVITON - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Δικαίωμα ακροάσεως»)
 (2004/C 239/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Στην υπόθεση T-334/01, MFE Marienfelde GmbH, με έδρα το Αμβούργο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους S. Rojahn και S. Freytag, κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: E. Joly και G. Schneider), όπου ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου, ήταν η Vétoquinol AG, πρώην Chassot AG, με έδρα τη Βέρνη (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο A. Kockläuner, με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Σεπτεμβρίου 2001 (υπόθεση R 578/2000-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της MFE Marienfelde GmbH και της Vétoquinol AG, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους N. J. Forwood, πρόεδρο, J. Pirrung και A. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 8 Ιουλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2001 (υπόθεση R 578/2000-4).
 2.
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3.
 Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 4.
 Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.


text:
 19.6.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 195/31
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2017 — Calhau Correia de Paiva κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-202/17)
 (2017/C 195/44)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ana Calhau Correia de Paiva (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: V. Villante και G. Pandey, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει και να εξαφανίσει τις ακόλουθες αποφάσεις και πράξεις, διαπιστώνοντας προηγουμένως, εφόσον παρίσταται ανάγκη, ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού EPSO/AD/293/14 και το επίμαχο γλωσσικό καθεστώς πάσχουν από άποψη νομιμότητας και δεν έχουν εφαρμογή στην περίπτωση της προσφεύγουσας βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ:
 —
 την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) και της εξεταστικής επιτροπής του ως άνω διαγωνισμού της 9ης Νοεμβρίου 2015 να μην περιληφθεί το όνομα της υποψήφιας στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/293/14·
 —
 την απόφαση της EPSO και της εξεταστικής επιτροπής του ως άνω διαγωνισμού της 23ης Ιουνίου 2016 να μην επανεξετασθεί η απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2015 και να μην περιληφθεί το όνομα της υποψήφιας στον πίνακα επιτυχόντων·
 —
 την απόφαση της EPSO της 22ας Δεκεμβρίου 2016 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του ως άνω διαγωνισμού να μην περιληφθεί το όνομά της στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/293/14 και κατά της απορριπτικής του αιτήματος επανεξετάσεως αποφάσεως.
 —
 τον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/293/14.
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 1 του ΚΥΚ και από παραβίαση των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της αναλογικότητας και των ίσων ευκαιριών, καθόσον η EPSO επέβαλε τη χρήση πληκτρολογίου QWERTY EN, AZERTY FR/BE ή QWERTZ DE κατά την ειδική δοκιμασία, καθώς και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του κανονισμού 1/58 όσον αφορά το γλωσσικό καθεστώς που εγκρίθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή με την προκήρυξη του διαγωνισμού EPSO/AD/293/14, καθώς και από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας και μη εφαρμογής της προκηρύξεως αυτής διαγωνισμού.
 3.
 Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 1 του ΚΥΚ και από παραβίαση των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας, καθόσον η EPSO και/ή η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού περιόρισαν τη δυνατότητα επιλογής δεύτερης γλώσσας των υποψηφίων του διαγωνισμού στη γερμανική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής των ίσων ευκαιριών όσον αφορά την εξεταστική διαδικασία του διαγωνισμού της EPSO.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 25 του ΚΥΚ, καθόσον η EPSO δεν αιτιολόγησε την απόφασή της να εγκρίνει και να προωθήσει συγκεκριμένο γλωσσικό καθεστώς, καθώς και από παράβαση της προκηρύξεως του διαγωνισμού και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον η EPSO άσκησε αρμοδιότητες που ανήκουν στην εξεταστική επιτροπή.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/55
 Προσφυγή της 18ης Ιανουαρίου 2016 — Advanced Drainage Systems κατά ΓΕΕΑ (THE MOST ADVANCED NAME IN WATER MANAGEMENT SOLUTIONS)
 (Υπόθεση T-19/16)
 (2016/C 098/70)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Advanced Drainage Systems, Inc. (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: C. Sleep, Solicitor)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «THE MOST ADVANCED NAME IN WATER MANAGEMENT SOLUTIONS» — Υπ’ αριθ. 13 405 188 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 1501/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να επιτρέψει την καταχώριση.
 —
 εναλλακτικώς, να κάνει δεκτή την παρούσα προσφυγή, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την αίτηση ενώπιον του εξεταστή·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Technische Universität Darmstadt κατά Eugen Ulmer KG
 (Υπόθεση C-117/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα - Εξαιρέσεις και περιορισμοί - Άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ' - Χρήση με σκοπό την έρευνα ή την ιδιωτική μελέτη έργων και άλλων προστατευόμενων αντικειμένων - Βιβλίο που διατίθεται σε ιδιώτες μέσω εξειδικευμένων τερματικών εντός βιβλιοθήκης ανοικτής στο κοινό - Έννοια του έργου που δεν υπόκειται σε «όρους αγοράς ή άδειας» - Δικαίωμα της βιβλιοθήκης να ψηφιοποιεί έργο που περιλαμβάνεται στη συλλογή της προκειμένου να το θέτει στη διάθεση των χρηστών μέσω εξειδικευμένων τερματικών - Διάθεση του έργου μέσω εξειδικευμένων τερματικών που καθιστούν δυνατή την εκτύπωσή του σε χαρτί ή την αποθήκευσή του σε φορητή μνήμη USB))
 2014/C 409/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Technische Universität Darmstadt
 κατά
 Eugen Ulmer KG
 Διατακτικό
 1)
 Η έννοια «όροι αγοράς ή άδειας», η οποία χρησιμοποιείται στο άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, πρέπει να ερμηνευθεί ως σημαίνουσα ότι ο δικαιούχος δικαιωμάτων του δημιουργού και ένα ίδρυμα αναφερόμενο στη διάταξη αυτή, όπως είναι μια βιβλιοθήκη ανοικτή στο κοινό, πρέπει να έχουν συνάψει σύμβαση παραχώρησης άδειας για την εκμετάλλευση ή τη χρήση του οικείου έργου, η οποία να προβλέπει τους όρους υπό τους οποίους το εν λόγω ίδρυμα μπορεί να χρησιμοποιεί το έργο αυτό.
 2)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να παρέχουν στις ανοικτές στο κοινό βιβλιοθήκες, τις οποίες αφορούν οι εν λόγω διατάξεις, το δικαίωμα να ψηφιοποιούν τα έργα που περιλαμβάνονται στις συλλογές τους, εφόσον αυτή η πράξη αναπαραγωγής είναι αναγκαία προκειμένου να καταστεί δυνατή η διάθεση των έργων αυτών στους χρήστες μέσω εξειδικευμένων τερματικών, τα οποία βρίσκονται στους χώρους των ιδρυμάτων αυτών.
 3)
 Το άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο ιδ', της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι δεν καλύπτει πράξεις όπως είναι η εκτύπωση έργων σε χαρτί ή η αποθήκευσή τους σε φορητή μνήμη USB, τις οποίες πραγματοποιούν οι χρήστες μέσω εξειδικευμένων τερματικών, τα οποία είναι εγκατεστημένα εντός βιβλιοθηκών που είναι ανοικτές στο κοινό και τις οποίες αφορά η εν λόγω διάταξη. Αντίθετα, οι πράξεις αυτές είναι δυνατόν να επιτρέπονται βάσει της εθνικής νομοθεσίας που μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη τις εξαιρέσεις ή τους περιορισμούς που προβλέπονται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο α' ή β', της οδηγίας αυτής, εφόσον πληρούνται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση οι προϋποθέσεις που θέτουν οι διατάξεις αυτές.
 (1) ΕΕ C 171 της 15.6.2013.


text:
 4.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 352/19
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- των τελωνειακω ́ν αρχω ́ν, να γι ́νει δεκτη ́ η αι ́τηση αυτη ́ μετα ́ τη
 βαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven με χορη ́γηση α ́δειας παραλαβη ́ς των εμπορευμα ́των προκειμε ́νου να
 απο ́φαση της 21ης Ιουνι ́ου 1999 στην υπο ́θεση Kloosterboer αποφευχθει ́ η εφαρμογη ́ του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 3, του
 Rotterdam BV, πρω ́ ην Vriesveem, κατα ́ Minister van κανονισμου ́ 1484/95;
 Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
 5) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο τε ́ταρτο
 (Υπο ́θεση C-317/99) ερω ́τημα,
 (1999/C 352/27)
 συνα ́δει προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο, ιδι ́ως δε προς τις διατα ́ξεις του
 Με απο ́φαση της 21ης Ιουνι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη α ́ρθρου 220, παρα ́γραφος 2, στοιχει ́ο β', του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 26 2913/92 και προς την αρχη ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης
 Αυγου ́στου 1999, το College van Beroep voor het Bedrijfsleven, το να γι ́νει βεβαι ́ωση εκ των υστε ́ρων κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, μεταξυ ́ 220, παρα ́γραφος 1, του προαναφερθε ́ντος κανονισμου ́ ο ́ταν
 Kloosterboer Rotterdam BV, πρω ́ην Vriesveem, και Minister συντρε ́χουν περιπτω ́σεις ο ́πως οι εκτιθε ́μενες στο δευ ́τερο ερω ́τημα;
 van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́-
 ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτη- 6) Σε περι ́πτωση αρνητικη ́ς απαντη ́σεως στο πε ́μπτο ερω ́τημα,
 μα ́των:
 πρε ́πει στο ερω ́τημα αυτο ́ να δοθει ́ ομοι ́ως αρνητικη ́ απα ́ντηση
 1) Ει ́ναι ́εγκυρος ο κανονισμο ́ς (ΕΟΚ) 1484/95 (1) καθο ́σον με ο ́ταν συντρε ́χουν οι περιστα ́σεις που εκτι ́θενται στο τρι ́το ερω ́τημα;
 αυτο ́ν θεσπι ́στηκαν λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς των διατα ́ξεων του
 α ́ρθρου 5, παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2775/75 (2) (1) ΕΕ 1995, L 145, σ. 47.
 κατα ́ τις οποι ́ες ο συμπληρωματικο ́ς εισαγωγικο ́ς δασμο ́ς, κατα ́ (2) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 03/014, σ. 71.
 την ́εννοια του α ́ρθρου 5 της Συμφωνι ́ας για τη γεωργι ́α, (3) ΕΕ 1992, L 302, σ. 1.
 καθορι ́ζεται βα ́σει της τιμη ́ς εισαγωγη ́ς cif της σχετικη ́ς αποστολη ́ς
 — κατα ́ τε ́τοιο τρο ́πο ω ́στε ο καθορισμο ́ς αυτο ́ς πραγματοποιει ́ται
 μο ́νον ο ́ταν ο εισαγωγε ́ας υποβα ́λει σχετικη ́ αι ́τηση, σε ο ́λες δε τις
 α ́λλες περιπτω ́σεις η τιμη ́ εισαγωγη ́ς της σχετικη ́ς αποστολη ́ς που
 πρε ́πει να ληφθει ́ υπο ́ψη για την επιβολη ́ του συμπληρωματικου ́
 εισαγωγικου


text:
́ δασμου ́ ει ́ναι η αντιπροσωπευτικη ́ τιμη ́ κατα ́ την Αι ́τηση αναιρε ́σεως των Associação dos Refinadores de
 ́εννοια του α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 1, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) Açúcar Portugueses (ARAP), Alcantara Refinarias —
 1484/95; Açúcares S.A. και RAR Refinarias de Açúcar Reunidas
 S.A. κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 17 Ιουνι ́ου 1999
 2) Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο πρω ́το ερω ́τημα, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς τμη ́μα), στην υπο ́θεση
 T-82/96 (1) μεταξυ ́ Associação dos Refinadores de Açúcar
 συνα ́δει προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο, ιδι ́ως δε προς την αρχη ́ της Portugueses (ARAP), Alcantara Refinarias — Açúcares
 δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης, το ο ́τι, ο ́ταν παραλει ́φθηκε η S.A. και RAR Refinarias de Açúcar Reunidas S.A. κατα ́
 υποβολη ́ αιτη ́σεως κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1484/95, η τελωνειακη ́ οφειλη ́ υπολογι ́ζε- απο ́ την Πορτογαλικη ́ ∆ημοκρατι ́α και την DAI — Sociedade
 ται κατ' εφαρμογη ́ν της παρα ́γραφου 3 του εν λο ́γω α ́ρθρου, αν de Desenvolvimento Agro-industrial S.A., που ασκη ́θηκε
 στις 27 Αυγου ́στου 1999
 — η δηλωθει ́σα με την διασα ́φηση τιμη ́ cif της σχετικη ́ς αποστο-
 λη ́ς υπερβαι ́νει την τιμη ́ ενεργοποιη ́σεως,
 (Υπο ́θεση C-321/99 P)
 — στον διασαφιστη ́ ανακοινω ́νεται απο ́ τις τελωνειακε ́ς αρχε ́ς ο ́τι
 στην περι ́πτωση αυτη ́ θα μπορου ́σε να μην υποβληθει ́ αι ́τηση, (1999/C 352/28)
 — ο διασαφιστη ́ς ενη ́ργησε καλοπι ́στως ́εχοντας εμπιστοσυ ́νη Οι Associação dos Refinadores de Açúcar Portugueses (ARAP),
 στις ανακοινω ́σεις του τελωνει ́ου και Alcântara Refinarias — Açúcares S.A., και RAR Refinarias de
 Açúcar Reunidas S.A., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τον Gerard van der
 — ο διασαφιστη ́ς ́εχει εξα ́λλου τηρη ́σει ο ́λες τις προϋποθε ́σεις
 Wal, Advocaat, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 των διατα ́ξεων που αφορου ́ν την τελωνειακη ́ διασα ́φηση;
 A. May, 31, Grand-rue, α ́σκησαν ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, στις 27 Αυγου ́στου 1999, αναι ́ρεση
 3) Αν στο δευ ́τερο ερω ́ τημα δοθει ́ καταφατικη ́ απα ́ντηση, κατα ́ της αποφα ́σεως που εξε ́δωσε στις 17 Ιουνι ́ου 1999 το
 Πρωτοδικει ́ο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (τε ́ταρτο πενταμελε ́ς
 ισχυ ́ει ομοι ́ως η καταφατικη ́ αυτη ́ απα ́ντηση αν, εκτο ́ς απο ́ τις
 τμη ́μα), στην υπο ́θεση T-82/96, Associação dos Refinadores de
 αναφερο ́μενες στο δευ ́τερο ερω ́τημα περιστα ́σεις, ο συγκεκριμε ́νος Açúcar Portugueses (ARAP), Alcantara Refinarias — Açúcares
 διασαφιστη ́ς ́ελαβε γνω ́ση τις αφορω ́σας προηγου ́μενες διασαφη ́- S.A. και RAR Refinarias de Açúcar Reunidas S.A. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 σεις του «γνω ́μες του ελεγκτη ́», ο ́πως εκτι


text:
́θεται στην παρα ́γραφο 2,
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, υποστηριζομε ́νης απο ́ την Πορτογα-
 2, δευ ́τερη περι ́πτωση, της παρου ́σας αποφα ́σεως;
 λικη ́ ∆ημοκρατι ́α και την DAI — Sociedade de Desenvolvimento
 Agro-industrial S.A.
 4) Αν στο δευ ́τερο και στο τρι ́το ερω ́τημα, δοθει ́ καταφατικη ́
 απα ́ντηση, Οι αναιρεσει ́ουσες ζητου ́ν απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 απαγορευ ́ουν το ́τε οι διατα ́ξεις του κανονισμου ́ 1484/95, συνδυα- — να κα ́νει δεκτη ́ την αι ́τηση ́ τους αναιρε ́σεως·
 σμο ́ με το α ́ρθρο 65 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 2913/92 (3), στην
 περι ́πτωση κατα ́ την οποι ́α παραλει ́φθηκε αρχικω ́ς η υποβολη ́ — να εξαφανι ́σει εν με ́ρει την απο ́φαση της 17ης Ιουνι ́ου 1999
 αιτη ́σεως κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 3, παρα ́γραφος 1, κανο- του Πρωτοδικει ́ου στο με ́τρο που ζητει ́ται με την αι ́τηση
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 1484/95 λο ́γω εμπιστοσυ ́νης στις διευκρινι ́σεις αναιρε ́σεως·


text:
 5.5.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 135/36
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2014 — Eni κατά Επιτροπής
 (Υποθέσεις T-240/12 και Τ-211/13) (1)
 ((Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Μερική ακύρωση και μεταρρύθμιση από το Γενικό Δικαστήριο της αποφάσεως της Επιτροπής - Επανάληψη της διαδικασίας - Νέα κοινοποίηση αιτιάσεων - Περάτωση της διαδικασίας - Κατάργηση της δίκης))
 2014/C 135/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Eni SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. M. Roberti και I. Perego, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka, G. Conte, R. Striani και T. Vecchi)
 Αντικείμενο
 Στην υπόθεση T-240/12, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, η οποία περιλαμβάνεται στο έγγραφο της 23ης Μαρτίου 2012, με το οποίο ανακοινώθηκε στην προσφεύγουσα η πρόθεση της Επιτροπής να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία και να της απευθύνει νέα ανακοίνωση των αιτιάσεων και, στην υπόθεση T 211/13, αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής C(2013) 1200 τελικό, της 26ης Φεβρουαρίου 2013, και C(2013) 1199 τελικό, της 27ης Φεβρουαρίου 2013, να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία και να εκδώσει νέα ανακοίνωση αιτιάσεων στην υπόθεση AT. 40032 — BR/ESBR — Υποτροπή, κατόπιν της μερικής ακυρώσεως, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, της αποφάσεως C(2006) 5700 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.638 — Καουτσούκ από βουταδιένιο και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1.
 Οι υποθέσεις T-240/12 και T-211/13 συνεκδικάζονται προς διευκόλυνση της εκδόσεως διατάξεως.
 2.
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των προσφυγών.
 3.
 Η Eni SpA και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα
 (1) EE C 217 της 21.7.2012.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/25
 Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-31/07)
 (2007/C 56/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Vidal Puig)
 Καθής: Ιρλανδία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2003/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2003, για την αναφορά περιστατικών στην πολιτική αεροπορία (1) ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες·
 —
 να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας εξέπνευσε στις 4 Ιουλίου 2005.
 (1) EE L 167, σ. 23.


text:
 12.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 7/22
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Νοεμβρίου 2014 — Jaber κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-653/11) (1)
 ((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία για την άσκηση προσφυγής - Εν μέρει απαράδεκτη - Έννομο συμφέρον - Βάρος αποδείξεως - Καθορισμός των διαχρονικών αποτελεσμάτων της ακυρώσεως))
 (2015/C 007/28)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Aiman Jaber (Λαττάκεια, Συρία) (εκπρόσωποι: M. Ponsard, D. Amaudruz και A. Boesch, δικηγόροι
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και Σ. Κυριακοπούλου)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/273/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 9ης Μαΐου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 121, σ. 1), του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011 του Συμβουλίου, της 9ης Μαΐου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ L 121, σ. 1), της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/302/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273 (ΕΕ L 136, σ. 91), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 504/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 136, σ. 45), της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/367/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273 (ΕΕ L 164, σ. 14), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 611/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 164, σ. 1), της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/488/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273 (ΕΕ L 199, σ. 74), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 755/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 199, σ. 33), της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/515/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273 (ΕΕ L 218, σ. 20), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 843/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 218, σ. 1), της αποφάσεως 2011/522/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/273 (ΕΕ L 228, σ. 16), του κανονισμού (ΕΕ) 878/2011 του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011, για τροποποίηση του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 228, σ. 1), της αποφάσεως 2011/628/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2011, που τροποποιεί την απόφαση 2011/273 (ΕΕ L 247, σ. 17), του κανονισμού (ΕΕ) 950/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 247, σ. 3), της αποφάσεως 2011/684/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/273 (ΕΕ L 269, σ. 33), του κανονισμού (ΕΕ) 1011/2011 του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 269, σ. 18), της αποφάσεως 2011/735/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/273 (ΕΕ L 296, σ. 53), της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/736/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273 (ΕΕ L 296, σ. 55), του κανονισμού (ΕΕ) 1150/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 296, σ.


text:
1), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1151/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 296, σ. 3), της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και για την κατάργηση της αποφάσεως 2011/273 (ΕΕ L 319, σ. 56), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1244/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 319, σ. 8), του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία και την κατάργηση του κανονισμού 442/2011 (ΕΕ L 16, σ. 1), της αποφάσεως 2012/206/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/782 (ΕΕ L 110, δ. 36), της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/256/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2012, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782 (ΕΕ L 126, σ. 9), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 410/2012 του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, του κανονισμού 36/2012 (ΕΕ L 126, σ. 3), του κανονισμού (ΕΕ) 509/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού 36/2012 (ΕΕ L 156, σ. 10), της αποφάσεως 2012/322/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/782 (ΕΕ L 165, σ. 45), της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/335/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2012, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782 (ΕΕ L 165, σ. 80), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 544/2012 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, του κανονισμού 36/2012 (ΕΕ L 165, σ. 20), του κανονισμού (ΕΕ) 545/2012 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού 36/2012 (ΕΕ L 165, σ. 23), της αποφάσεως 2012/420/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/782 (ΕΕ L 196, σ. 59), της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/424/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2012, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782 (ΕΕ L 196, σ. 81), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 673/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, του κανονισμού 36/2012 (ΕΕ L 196, σ. 8), της αποφάσεως 2012/739/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 29ης Νοεμβρίου 2012, για περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και για την κατάργηση της απόφασης 2011/782 (ΕΕ L 330, σ. 21), της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/185/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2012/739 (ΕΕ L 111, σ. 77), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 363/2013 του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, για την εφαρμογή του κανονισμού 36/2012 (ΕΕ L 111, σ. 1), και της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 2013, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ L 147, σ. 14), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη, δεδομένου ότι ασκήθηκε εκπροθέσμως, καθόσον έχει ως αίτημα την ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/488/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273/ΚΕΠΠΑ, και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 755/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή


text:
του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη καθόσον έχει ως αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2011/273/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 9ης Μαΐου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011 του Συμβουλίου, της 9ης Μαΐου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/302/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273, της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/367/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 504/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 611/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011, της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/515/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 843/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Αυγούστου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011, της αποφάσεως 2011/522/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/273, του κανονισμού (ΕΕ) 878/2011 του Συμβουλίου, της 2ας Σεπτεμβρίου 2011, για τροποποίηση του κανονισμού 442/2011, της αποφάσεως 2011/628/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2011, που τροποποιεί την απόφαση 2011/273, του κανονισμού (ΕΕ) 950/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού 442/2011, της αποφάσεως 2011/684/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/273, του κανονισμού (ΕΕ) 1011/2011 του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού 442/2011, της αποφάσεως 2011/735/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/273, της εκτελεστικής αποφάσεως 2011/736/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/273, του κανονισμού (ΕΕ) 1150/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού 442/2011, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1151/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1244/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 442/2011, της αποφάσεως 2012/206/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/256/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2012, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 410/2012 του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, του κανονισμού 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, του κανονισμού (ΕΕ) 509/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, της αποφάσεως 2012/322/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/335/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2012, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 544/2012 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012


text:
σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, του κανονισμού (ΕΕ) 545/2012 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 673/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, της αποφάσεως 2012/420/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, της εκτελεστικής αποφάσεως 2012/424/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2012, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, δεδομένου ότι οι πράξεις αυτές δεν αφορούν τον Aiman Jaber.
 3)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής καθόσον έχει ως αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2011/782/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και για την κατάργηση της αποφάσεως 2011/273, της αποφάσεως 2012/739/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 29ης Νοεμβρίου 2012, για περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και για την κατάργηση της απόφασης 2011/782, και της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/185/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2012/739, δεδομένου ότι οι πράξεις αυτές έχουν καταργηθεί και αντικατασταθεί.
 4)
 Ακυρώνει, καθόσον οι κατωτέρω πράξεις αφορούν τον Aiman Jaber:
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία και την κατάργηση του κανονισμού 442/2011·
 —
 τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 363/2013 του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, για την εφαρμογή του κανονισμού 36/2012·
 —
 την απόφαση 2013/255/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 2013, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας·
 5)
 Τα αποτελέσματα των αποφάσεων και των κανονισμών που ακυρώνονται εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Aiman Jaber, έως την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση αναιρέσεως ή, σε περίπτωση ασκήσεως αναιρέσεως εντός της προθεσμίας αυτής, έως την ενδεχόμενη απόρριψη της σχετικής αιτήσεως.
 6)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα έξοδά του, καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο Aiman Jaber.
 7)
 Ο Aiman Jaber φέρει τα δύο τρίτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε
 (1) EE C 58 της 25.2.2012.


text:
 13.10.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 361/11
 Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2014 — Laverana κατά ΓΕΕΑ (BIO FLUIDE DE PLANTE PROPRE FABRICATION)
 (Υπόθεση T-568/14)
 2014/C 361/15
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Wachinger, M. Zöbisch και D. Chatterjee, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 27ης Μαΐου 2014 στην υπόθεση R 120/2014-4,
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα με το λεκτικό στοιχείο «BIO FLUIDE DE PLANTE PROPRE FABRICATION» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 5 και 35 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 1 1 9 22 631
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής
 Προβαλλόμενοι λόγοι:
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, για το κοινοτικό σήμα,
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του προαναφερθέντος κανονισμού,
 —
 παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του προαναφερθέντος κανονισμού,
 —
 Κατάχρηση εξουσίας δια της εκδόσεως αποφάσεως στηριζόμενης σε εκτιμήσεις σχετικές με το δίκαιο του ανταγωνισμού.


text:
 11.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/35
 Προσφυγή της 26ης Μαΐου 2014 — HK Intertrade κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-372/14)
 2014/C 261/60
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: HK Intertrade Co. Ltd (Wanchai, Χονγκ Κονγκ) (εκπρόσωποι: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, D. Sellers και N. Pilkington, lawyers)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου η οποία περιέχεται στην επιστολή της 14ης Μαρτίου 2014 που απηύθυνε το θεσμικό αυτό όργανο προς τους δικηγόρους της προσφεύγουσας και αφορά την επανεξέταση των καταλόγων των προσώπων και οντοτήτων που περιλαμβάνονται, αφενός, στο παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, και, αφετέρου, στο παράρτημα ΙΧ του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν, όπως εφαρμόστηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά άρνηση διαγραφής της προσφεύγουσας από τους καταλόγους των προσώπων και οντοτήτων που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα,
 —
 να συνεκδικάσει την παρούσα υπόθεση με την υπόθεση T-159/13, σύμφωνα με το άρθρο 50, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας,
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως, που αντλούνται από ανεπαρκή αιτιολογία και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως του Συμβουλίου.
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, μολονότι αποτελεί θυγατρική της περιληφθείσας στους σχετικούς καταλόγους εταιρίας National Iranian Oil Company (NIOC), εντούτοις, το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι προκύπτει υπέρ του ιρανικού κράτους οικονομικό όφελος αντίθετο προς τον σκοπό των προσβαλλόμενων μέτρων. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι το Συμβούλιο στην πραγματικότητα ουδέποτε κατονόμασε την προσφεύγουσα ως υπεύθυνη και ότι το σφάλμα αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί με τη διορθωτική πράξη που εξέδωσε το Συμβούλιο.


text:
 28.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/37
 Προσφυγή-αγωγή της 20ής Δεκεμβρίου 2013 — ΖΖ κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-125/13)
 2014/C 129/46
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: ΖΖ (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθού-εναγόμενο: Γραφείο Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Αίτημα ακύρωσης της έκθεσης αξιολόγησης του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το έτος 2012, η οποία κάλυπτε την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2011 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012, καθώς και του καθορισμού των στόχων για την περίοδο από 1η Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2013, και αγωγή αποζημίωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος
 Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την έκθεση αξιολόγησης (appraisal report) της 15ης Μαρτίου 2013, η οποία αφορούσε τον προσφεύγοντα και κάλυπτε την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2011 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012,
 —
 να ακυρώσει τον καθορισμό από το ΓΕΕΑ των στόχων που έθεσε για τον προσφεύγοντα για την περίοδο από Ιανουάριο μέχρι Δεκέμβριο του 2013,
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να καταβάλει στον προσφεύγοντα την προσήκουσα αποζημίωση, κατά την εκτίμηση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, για την υλική ζημία του και την ηθική βλάβη του,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 333/18 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 20.11.1999
 περι ́οδο αλιει ́ας 1990. Οι εν λο ́γω αρχε ́ς δεν προχω ́ ρησαν σε Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστηρι ́ο:
 δι ́ωξη των επιχειρηματιω ́ν οι οποι ́οι συνε ́χισαν την αλιει ́α μετα ́
 τη λη ́ψη του απαγορευτικου ́ με ́τρου, ενω ́ μα ́λιστα το με ́τρο α) να ακυρω ́σει τις αποφα ́σεις της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 αυτο ́ ει ́χε ληφθει ́ με ιδιαι ́τερα μεγα ́λη καθυστε ́ρηση. Κοινοτη ́των της 1ης Ιουλι ́ου 1999:
 (1) EE L 24, της 27.1.1983, σ. 1.
 — 1999/503/ΕΚ (1) — η οποι ́α κοινοποιη ́θηκε υπο ́ τα
 (2) EE L 207 της 29.7.1987, σ. 1. στοιχει ́α C(1999) 1771— στον βαθμο ́ που καθορι ́ζει σε
 7 402 χιλια ́δες το ανω ́τατο ο ́ριο πληθυσμου ́ για την
 Ιταλι ́α, στα πλαι ́σια του στο ́χου αριθ. 2 των διαρθρωτικω ́ν
 ταμει ́ων για την περι ́οδο 2000 ́εως 2006
 — 1999/504/ΕΚ (2) — η οποι ́α κοινοποιη ́θηκε υπο ́ τα
 στοιχει ́α C(1999) 1772 — στον βαθμο ́ που καθορι ́ζει σε
 2 145 εκατομμυ ́ρια ευρω ́ (σε τιμε ́ς του 1999) το εν-
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́- δεικτικο ́ υ ́ψος, ο ́σον αφορα ́ την Ιταλι ́α, των πιστω ́σεων
 βαλε η Commissione Tributaria di primo grado di Trento, αναλη ́ψεως υποχρεω ́σεων, στα πλαι ́σια του στο ́χου αριθ.
 Sezione VI, με δια ́ταξη της 13ης Μαι ̈́ου 1999, στην υπο ́θεση 2 των διαρθρωτικω ́ ν ταμει ́ων για την περι ́οδο 2000 ́εως
 Tumedei SpA κατα ́ Centro di Servizio delle Imposte 2006
 Dirette e Indirette di Trento
 β) να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Υπο ́θεση C-336/99)
 (1999/C 333/38)
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Με δια ́ταξη της 13ης Μαι ̈́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στην
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 10 Σεπτεμβρι ́ου 1999, η
 Commissione Tributaria di primo grado di Trento, Sezione VI, 1) Η απο ́φαση 1999/503/ΕΚ δεν διευκρινι ́ζει τη με ́θοδο που
 στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς μεταξυ ́ Tumedei SpA και Centro di ακολου ́θησε η Επιτροπη ́ προκειμε ́νου να καθορι ́σει τα ανω ́ τατα
 Servizio delle Imposte Dirette e Indirette di Trento, που εκκρεμει ́ ο ́ρια του πληθυσμου ́. Επομε ́νως, ει ́ναι αδυ ́νατοι το ́σον η
 ενω ́πιο ́ν της, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς ανι ́χνευση της σε λογικο ́ και νομικο ́ επι ́πεδο συλλογιστικη ́ς
 αποφα ́σεως επι ́ του ακολου ́θου ερωτη ́ματος: που ακολου ́θησε η Επιτροπη ́ προκειμε ́νου να καθορι ́σει, ο ́σον
 αφορα ́ την Ιταλι ́α, το ανω ́τατο ο ́ριο του πληθυσμου ́ σε
 7 402 χιλια ́δες κατοι ́κους ο ́σο και ο ́ελεγχος ο ́τι, καθορι ́ζοντας


text:
«Συνα ́δει προς το κοινοτικο ́ δι ́καιο, και ειδικο ́τερα προς την οδηγι ́α τα ανω ́τατα ο ́ρια των πληθυσμω ́ν, η Επιτροπη ́ ́ελαβε υπο ́ψη τα
 69/335/ΕΟΚ (1), της 17ης Ιουλι ́ου 1969, η πολυετη ́ς επιβολη ́ στοιχει ́α που απαριθμου ́νται στο α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 2,
 φο ́ρου, με συντελεστη ́ 0,75 % ετησι ́ως, κατ' εφαρμογη ́ν του στοιχει ́α α', β' και γ' του κανονισμου ́ 1260/99 του Συμβου-
 νομοθετικου ́ διατα ́γματος της 30η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 1992, αριθ. λι ́ου (3).
 324, επι ́ του τμη ́ματος μο ́νο της καθαρη ́ς περιουσι ́ας που
 αποτελει ́ται απο ́ το εταιρικο ́ κεφα ́λαιο το οποι ́ο εγγρα ́φεται
 ετησι ́ως στον ισολογισμο ́, το οποι ́ο ́εχει η ́δη υποβληθει ́ στον Συνακο ́λουθα, η πλη ́ρης ́ελλειψη αιτιολογι ́ας καθιστα ́ α ́κυρη
 αρχικο ́ φο ́ρο εισφορα ́ς του 1 %;» την απο ́φαση 1999/503/ΕΚ, τουλα ́χιστον κατα ́ το με ́ρος που
 αφορα ́ τον καθορισμο ́ του ανωτα ́του ορι ́ου πληθυσμου ́ για
 την Ιταλι ́α.
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 20.
 2) Επικουρικω ́ς, πρε ́πει να συναχθει ́ ο ́τι το κριτη ́ριο που θεωρει ́ η
 Επιτροπη ́ ο ́τι υιοθε ́τησε προκειμε ́νου να καθορι ́σει, ο ́σον αφορα ́
 την Ιταλι ́α, το ανω ́ τατο ο ́ριο πληθυσμου ́ σε 7 402 χιλια ́δες
 κατοι ́κων στερει ́ται νομιμο ́τητας λο ́γω καταχρη ́σεως εξουσι ́ας,
 πλα ́νης περι ́ τις προϋποθε ́σεις και στρεβλω ́σεως των πραγμα-
 τικω ́ν περιστατικω ́ν.
 Προσφυγη ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας κατα ́ της Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις 17 Σεπτεμ- 3) Ο παρα ́νομος καθορισμο ́ς του ανωτα ́του ορι ́ου πληθυσμου ́
 βρι ́ου 1999 για την Ιταλι ́α με την απο ́φαση 1999/503/ΕΚ συνεπα ́γεται την
 ́ελλειψη νομιμο ́τητας, λο ́γω επακο ́λουθης ακυρω ́σεως, της
 (Υπο ́θεση C-344/99) αποφα ́σεως 1999/504/ΕΚ, η οποι ́α ορι ́ζει σε 2 145 εκατομμυ ́-
 ρια ευρω ́ το ενδεικτικο ́ ποσο ́ για την Ιταλι ́α.
 (1999/C 333/39)
 Η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον καθηγητη ́
 Umberto Leanza, επικουρου ́μενο απο ́ τον Ivo M. Braguglia, (1) ΕΕ L 194 της 27.7.1999, σ. 58.
 avvocato dello Stato, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο (2) ΕΕ L 194 της 27.7.1999, σ. 60.
 την πρεσβει ́α της Ιταλι ́ας, 5, rue Marie-Adélaïde, α ́σκησε στις (3) ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σ. 1.
 17ης Σεπτεμβρι ́ου 1999 ενω ́ πιον του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των.


text:
 8.6.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 164/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Απριλίου 2013 [αίτηση του Arbeidsrechtbank Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Anton Las κατά PSA Antwerp NV
 (Υπόθεση C-202/11) (1)
 (Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Άρθρο 45 ΣΛΕΕ - Εταιρία εγκατεστημένη στην ολλανδόφωνη περιοχή του Βασιλείου του Βελγίου - Υποχρέωση συντάξεως των συμβάσεων εργασίας στην ολλανδική γλώσσα - Σύμβαση εργασίας διασυνοριακού χαρακτήρα - Περιορισμός - Έλλειψη αναλογικότητας)
 2013/C 164/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Arbeidsrechtbank Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Anton Las
 κατά
 PSA Antwerp NV
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Arbeidsrechtbank Antwerpen — Ερμηνεία του άρθρου 39 ΕΚ (νυν άρθρου 45 ΣΛΕΕ) — Βελγική περιφερειακή ρύθμιση που υποχρεώνει τις εγκατεστημένες στη ολλανδόφωνη περιοχή του Βελγίου επιχειρήσεις να συντάσσουν όλα τα έγγραφα τα σχετικά με τις σχέσεις εργασίας διεθνούς χαρακτήρα στην ολλανδική γλώσσα, επί ποινή ακυρότητας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντίκειται προς αυτό κανονιστική ρύθμιση ομόσπονδης οντότητας κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιβάλλει σε κάθε εργοδότη που έχει την έδρα του στο έδαφός της να συντάσσει τις συμβάσεις εργασίας διασυνοριακού χαρακτήρα αποκλειστικά στην επίσημη γλώσσα αυτής της ομόσπονδης οντότητας, επί ποινή ακυρότητας των συμβάσεων, την οποία το δικαστήριο οφείλει να διαπιστώνει αυτεπαγγέλτως.
 (1) ΕΕ C 219, της 23.7.2011.


text:
 11.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 251/30
 Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2016 – Efler κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-754/14 R)
 ((Ασφαλιστικά μέτρα - Θεσμικό δίκαιο - Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών - Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Απαράδεκτο))
 (2016/C 251/35)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αιτούντες: Michael Efler (Βερολίνο, Γερμανία), Pedro De Birto E. Abreu Krupenski (Λισσαβώνα, Πορτογαλία), Susan Vance George (Παρίσι, Γαλλία), Otto Jaako Kronqvist (Ελσίνκι, Φινλανδία), Blanche Léonie Denise Weber (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), John Jephson Hilary (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Ileana-Lavinia Andrei (Βουκουρέστι, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: B. Kempen)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Krämer και F. Erlbacher)
 Αντικείμενο
 Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων σχετικά με την απόφαση C (2014) 6501 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Σεπτεμβρίου 2014, περί απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως της προτεινόμενης ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών «STOP TTIP».
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2)
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
 28.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/3
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 18 Απριλίου 2014 — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. κατά Teekanne GmbH & Co. KG
 (Υπόθεση C-195/14)
 2014/C 245/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesgerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα και αναιρεσείουσα: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
 Εναγομένη και αναιρεσίβλητη: Teekanne GmbH & Co. KG
 Προδικαστικό ερώτημα
 Επιτρέπεται η επισήμανση, η παρουσίαση και η διαφήμιση των τροφίμων να προκαλούν, μέσω της εμφανίσεως, της περιγραφής ή μέσω εικονογραφημένων παραστάσεων, την εντύπωση ότι περιέχουν ένα συγκεκριμένο συστατικό, μολονότι αυτό το συστατικό δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, τούτο δε να συνάγεται μόνον από τον κατάλογο των συστατικών σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 2, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ (1);
 (1) Οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων (ΕΕ L 109, σ. 29), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2013/20/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της ασφάλειας των τροφίμων και της κτηνιατρικής και φυτοϋγειονομικής πολιτικής, λόγω της προσχώρησης της Δημοκρατίας της Κροατίας (ΕΕ L 158, σ. 234).