text:
C.C., όπως δαπάνη.
 τροποποιήθηκαν με το νδ 61, το οποίο εξέδωσε η Ιταλική
 ∆ημοκρατία στις 11 Απριλίου 2002; Μπορεί, ειδικότερα, να
 θεωρηθεί ως αποτελεσματικά αποτρεπτική ή ως συγκε-
 κριμένα πρόσφορη η διάταξη που (στο προαναφερθέν Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 άρθρο 2621 C.C.) προβλέπει — για εγκλήματα καταρτίσεως
 ψευδούς ισολογισμού μη προξενούντα περιουσιακή ζημία ή
 προξενούντα μεν ζημία, αλλά μη δυνάμενα, βάσει του Οι διατάξεις της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ ρυθμίζουν τα της επιλογής
 άρθρου 2622 C.C., να διωχθούν άνευ εγκλήσεως — ποινή των διαδικασιών συνάψεως των δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών
 πλημμελήματος, φυλακίσεως ενός έτους και έξι μηνών; Είναι, και θεσπίζουν κοινούς κανόνες στον τομέα των διαγωνισμών
 τέλος, πρόσφορη η πρόβλεψη, για τα εγκλήματα του πρώτου μελετών και στον τεχνικό τομέα, εφαρμόζονται δε στις συμβάσεις
 εδαφίου του άρθρου 2622 C.C. (ήτοι διαπραττόμενα στο των οποίων το προϋπολογιζόμενο ύψος είναι ίσο ή μεγαλύτερο
 πλαίσιο εμπορικών εταιριών μη εισηγμένων στο χρηματιστή- από ένα συγκεκριμένο κατώτατο όριο.
 ---pagebreak--- 25.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 19/15
 Κατά την Επιτροπή, η σύμβαση «Αναβάθμιση της πόλης των 2. να ακυρώσει την απόφαση της αναιρεσίβλητης (ΕΚΤ) που
 Σερρών: πλαίσιο προτύπων ερευνητικών μελετών και πιλοτικό περιέχεται στο από 28 Ιουνίου 2000 έγγραφο, με την οποία
 πρόγραμμα υλοποίησης» αποτελεί σύμβαση δημοσίων υπηρεσιών η αναιρεσίβλητη μετέβαλε τα καθήκοντα του αναιρεσείοντος·
 εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας δεδομένου του
 αντικειμένου της και του ύψους της αξίας της. Εντούτοις, η 3. να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα.
 σύμβαση δεν δημοπρατήθηκε, αλλά ανατέθηκε από τον ∆ήμο
 Σερρών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με απευ-
 θείας ανάθεση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Εξάλλου, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν συντρέχει εν προκειμένω
 — Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραγνωρίζει την έκταση και
 περίπτωση εφαρμογής της εξαιρέσεως του άρθρου 6 (σύμβαση με
 διάρθρωση της λειτουργικής αυτονομίας, που η ΕΚΤ θεσπίζει
 φορέα ο οποίος αποτελεί ο ίδιος αναθέτουσα αρχή σύμφωνα με
 την οδηγία) ούτε της εξαιρέσεως του άρθρου 1, στοιχείο α', με το σύστημα συμβάσεων του άρθρου 36.1 του καταστατι-
 κού της και του άρθρου 9α, παράγραφος 1, των Conditions
 σημείο ix, της οδηγίας.
 of Employment (CoE). Βάσει αυτού του νομικού σφάλματος
 θεώρησε ότι η ΕΚΤ διαθέτει στο πλαίσιο του συστήματος
 συμβάσεων την ίδια ευρεία δικριτική ευχέρεια που διαθέτει ο
 ( 1) Οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για εργοδότης έναντι του προσωπικού στο πλαίσιο της ευρωπαϊ-
 τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων κής δημόσιας διοίκησης. Η ούτως χαρακτηριζόμενη διακρι-
 υπηρεσιών (ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1). τική ευχέρεια διακρίνεται ωστόσο από τη διακριτική ευχέρεια
 κατά τη διαχείριση της επιχειρήσεως. Το Πρωτοδικείο εσφαλ-
 μένως έκρινε ότι η ΕΚΤ ορθώς αφέστη της περιγραφής της
 θέσεως του αναιρεσείοντος, που είχε περιληφθεί στη σύμβαση
 και αφαίρεσε από αυτόν ορισμένα καθήκοντα. Το Πρωτοδι-
 κείο δεν έπρεπε να εξαρτήσει την απόφασή του από το εάν
 — σύμφωνα με αρχές του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου —
 τα αφαιρεθέντα καθήκοντα αποτελούσαν «ουσιώδη στοιχεία»
 του συμφωνηθέντος τομέα δραστηριότητας. Έπρεπε να είχε
 εξετάσει εάν τα αφαιρεθέντα καθήκοντα είχαν περιληφθεί στη
 σύμβαση.
 Αίτηση αναιρέσεως του Jan Pflugradt κατά της από
 Για την περίπτωση όπου η συμφωνηθείσα δραστηριότητα δεν
 22


text:
Οκτωβρίου 2002 αποφάσεως του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) στις συνεκδικασθεί- μπορούσε να ασκείται πλέον λόγω καταργήσεως της θέσεως
 εργασίας, το άρθρο 11 α (ii), δεύτερο εδάφιο, των CoE
 σες υποθέσεις Τ-178/00 και Τ-341/00, Jan Pflugradt κατά
 Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που ασκήθηκε στις προβλέπει τη δυνατότητα καταγγελίας της σχέσεως εργασίας
 για λόγους που αφορούν τον εργοδότη. Η διάταξη καθιστά
 18 Νοεμβρίου 2002
 επομένως σαφές ότι η μονομερής μεταβολή των συμφω-
 νηθέντων, που «τροποποιεί» τη σχέση εργασίας, δεν επιτρέπε-
 ται. ∆εν επιτρέπεται η ΕΚΤ ως εργοδότης υπό την έννοια του
 (Υπόθεση C-409/02 P) εργατικού δικαίου να έχει τη δυνατότητα χρήσεως δύο μέσων
 μεταβολής της σχέσεως εργασίας, τα οποία αντιφάσκουν
 μεταξύ τους. Η ΕΚΤ θα μπορούσε τότε — ενδεχομένως
 (2003/C 19/26) μάλιστα αυθαίρετα — να επιλέξει μεταξύ της λήξεως της
 συμβάσεως εργασίας σύμφωνα με το άρθρο 11α (ii) των CoE
 και της συνεχίσεως της συμβατικής σχέσεως, παραγνω-
 ρίζοντας τα συμφωνηθέντα.
 Το Πρωτοδικείο εσφαλμένως έκρινε την αρμοδιότητα του
 Ο Jan Pflugradt, εκπροσωπούμενος από τον Dr. Norbert Pflüger, αναιρεσείοντος να αξιολογεί τα μέλη της ομάδας Unix ως μη
 Kaiserstrasse 44, D-60329 Φρανκφούρτη, με τόπο επιδόσεων ουσιώδες στοιχείο της συμβάσεως εργασίας, παρά το γεγονός
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 18 Νοεμβρίου 2002 ενώπιον ότι στην περιγραφή της θέσεως εργασίας περιέχεται στις
 του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναίρεση κατά key responsabilities. Το Πρωτοδικείο ερμήνευσε επίσης
 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εσφαλμένα την περιγραφή της θέσεως εργασίας, καθόσον
 (πέμπτο τμήμα) στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-178/00 και έκρινε ότι πρόκειται για προσωρινή ανάθεση καθηκόντων.
 Τ-341/00, Jan Pflugradt κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
 — παράβαση των κανόνων του δικαίου της αποδείξεως.
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το ∆ικαστήριο, μαζί με τη εξαφάνιση της
 αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ( 1): (1 ) που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 1. να ακυρώσει την από 23 Νοεμβρίου 1999 αξιολόγηση του
 αναιρεσείοντος για το 1999·

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
22.1.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 20/25
 — η προσβαλλο ́μενη απο ́φαση απειλει ́ τω ́ρα να πλη ́ξει, μετα ́ απο ́ Προσφυγη ́ της Tirrenia di Navigazione Spa κ.λπ. κατα ́
 αρκετα ́ ́ετη, την επιτευχθει ́σα ισορροπι ́α και να αναβιω ́σει την της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, ασκηθει ́σα στις
 επικυ ́νδυνη κατα ́σταση που ει ́χε αποφευχθει ́ το ́τε χα ́ρη στις 19 Οκτωβρι ́ου 1999
 παρεμβα ́σεις των ιταλικω ́ν αρχω ́ν.
 (Υπο ́θεση Τ-246/99)
 (2000/C 20/51)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Οι Tirrenia di Navigazione κ.λπ., εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους
 Antonio Tizzano και Gian Michele Roberti, δικηγο ́ρους Νεαπο ́-
 Προσφυγη ́ της Sadam Castiglionese Spa κατα ́ της Επιτροπη ́ς λεως, με το ́πο επιδο ́σεων τις Βρυξε ́λλες, Place du Grand Sablon,
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις 36, α ́σκησαν στις 19 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου
 18 Οκτωβρι ́ου 1999 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (Υπο ́θεση Τ-245/99)
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 (2000/C 20/50) — να ακυρω ́σει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της 6ης Αυγου ́στου
 1999
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ ΕΚ στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Λο ́γοι και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Η Sadam Castiglionese Spa, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Antonio
 Tizzano και Gian Michele Roberti, δικηγο ́ρους Νεαπο ́λεως,
 Alberto Maffei Alberti, Gualtiero Pittalis και Alessandra Franchi, Η παρου ́σα προσφυγη ́ ́εχει ως αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση της
 δικηγο ́ρους Μπολο ́νιας, Place du Grand Sablon, 36, Bruxelles, αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς, της 6ης Αυγου ́στου 1999, με την
 α ́σκησε στις 18 Οκτωβρι ́ου 1999 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των οποι ́α κινη ́θηκε διαδικασι ́α, κατα ́ την ́εννοια του α ́ρθρου 88,
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των παρα ́γραφος 2, της Συνθη ́κης, λο ́γω φερομε ́νων κρατικω ́ν
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. ενισχυ ́σεων εκ με ́ρους της Ιταλι ́ας προς τις προσφευ ́γουσες
 εταιρι ́ες. Οι αμφισβητου ́μενες με την προσβαλλομε ́νη απο ́φαση
 ενισχυ ́σεις ει ́ναι απο ́ρροια των «συμφωνιω ́ν μεταξυ ́ επιχειρη ́σεων
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: του ομι ́λου Tirrenia και του ιταλικου ́ ∆ημοσι ́ου» και συνι ́στανται
 κατ' ουσι ́α στη θε ́σπιση υποχρεω ́σεων δημο ́σιας υπηρεσι ́ας (Υ∆Υ),
 επιδοτουμε ́νων επι ́ σκοπω ́, καθω ́ς και στους συναφει ́ς μηχανισμου ́ς
 — να ακυρω ́σει (εν ο ́λω η ́ εν με ́ρει) την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς χρηματοδοτη ́σεως.
 της 11ης Μαι ̈́ου 1999, σχετικα ́ με τις ενισχυ ́σεις που ́εχει
 θε ́σει σε εφαρμογη ́ η Ιταλι ́α υπε ́ρ του τομε ́α της ζα ́χαρης


text:
(C(1999) 1363 τελ.) Οι προσφευ ́γουσες, εταιρι ́ες ανη ́κουσες στον ο ́μιλο Tirrenia,
 υπογραμμι ́ζουν συναφω ́ς ο ́τι, ο ́πως ορι ́ζει η ιταλικη ́ κανονιστικη ́
 ρυ ́θμιση, υπο ́κεινται σε συγκεκριμε ́νες υποχρεω ́σεις αφορω ́σες
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ ΕΚ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. τις προς παροχη ́ υπηρεσι ́ες και τις λεπτομε ́ρειες εκτελε ́σεως.
 Ειδικο ́τερα, οι υποχρεω ́ σεις αυτε ́ς αφορου ́ν τρεις θεμελιω ́δεις
 παραμε ́τρους: τις προς κα ́λυψη γραμμε ́ς, τις συχνο ́τητες/τα ωρα ́ρια
 κα ́θε επιμε ́ρους γραμμη ́ς και τους τυ ́πους πλοι ́ου για καθεμι ́α απο ́
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα τις ανωτε ́ρω γραμμε ́ς.
 Προς στη ́ριξη των λο ́γων τους ακυρω ́σεως, οι προσφευ ́γουσες
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα συμπι ́πτουν με επικαλου ́νται:
 τους λο ́γους ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα στην υπο ́θεση
 Τ-244/99, Sadam Abruzzo κατα ́ Επιτροπη ́ς.
 — Η επιβολη ́ των Υ∆Υ αντανακλα ́ θεμιτη ́ επιλογη ́ των ιταλικω ́ν
 αρχω ́ν, καλυπτο ́μενη απο ́ το α ́ρθρο 4, παρα ́γραφος 3, του
 κανονισμου ́ 3577/92, περι ́ της εφαρμογη ́ς της αρχη ́ς της
 ελευ ́θερης παροχη ́ς υπηρεσιω ́ν στις θαλα ́σσιες μεταφορε ́ς
 μεταξυ ́ κρατω ́ν μελω ́ν.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/21
 Προσφυγή της 20ής Ιουνίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-339/13)
 2013/C 252/34
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και B. Schima)
 Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ιταλία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3 και 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/74/ΕΚ (1)·
 —
 να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά του άρθρου 5 της οδηγίας 1999/74/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε την 1η Ιανουαρίου 2012.
 (1) Οδηγία 1999/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1999, περί των στοιχειωδών απαιτήσεων για την προστασία των ωοπαραγωγών ορνίθων (ΕΕ L 203, σ. 53).


text:
 21.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 429/8
 Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιανουαρίου 2015 η Cantina Broglie 1 Srl κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 27 Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-153/11, Cantina Broglie 1 κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση C-33/15 P)
 (2015/C 429/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Cantina Broglie 1 Srl (εκπρόσωπος: A. Rizzoli, avvocato)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona
 Με διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 2015 το Δικαστήριο (ένατο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε την Cantina Broglie 1 Srl στα δικαστικά έξοδά της.


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 5ης Οκτωβρίου 2016 [αίτηση του Hessisches Finanzgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — TMD Gesellschaft für transfusionsmedizinische Dienste mbH κατά Finanzamt Kassel II — Hofgeismar
 (Υπόθεση C-412/15) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος - Άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ - Παραδόσεις ανθρώπινων οργάνων, ανθρώπινου αίματος και ανθρώπινου γάλακτος - Περιεχόμενο - Πλάσμα ανθρώπινου αίματος που υπόκειται σε επεξεργασία και χρησιμοποιείται για βιομηχανικούς σκοπούς))
 (2016/C 441/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hessisches Finanzgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 TMD Gesellschaft für transfusionsmedizinische Dienste mbH
 κατά
 Finanzamt Kassel II — Hofgeismar
 Διατακτικό
 Το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι οι παραδόσεις ανθρώπινου αίματος τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να απαλλάσσουν από τον φόρο, δυνάμει της διατάξεως αυτής, δεν συμπεριλαμβάνουν τις παραδόσεις πλάσματος το οποίο λαμβάνεται από ανθρώπινο αίμα, όταν το πλάσμα αυτό δεν προορίζεται άμεσα για θεραπευτικούς σκοπούς, αλλά προορίζεται αποκλειστικά για την παρασκευή φαρμάκων.
 (1) ΕΕ C 398 της 30.11.2015.


text:
 27.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/19
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2012 — Fraas κατά ΓΕΕΑ (καρό σχέδιο σε σκούρο και ανοικτό γκρι, μπεζ και σκούρο κόκκινο χρώμα)
 (Υπόθεση T-328/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος που αναπαριστά καρό σχέδιο σε σκούρο και ανοικτό γκρι, μπεζ και σκούρο κόκκινο χρώμα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', άρθρο 75 και άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 (2012/C 331/32)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικά, B. Schmidt, στη συνέχεια, D. Walicka)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 7ης Ιουνίου 2010 (υπόθεση R 190/2010-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως, ως κοινοτικού σήματος, του εικονιστικού σημείου που αναπαριστά καρό σχέδιο σε σκούρο και ανοικτό γκρι, μπεζ και σκούρο κόκκινο χρώμα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την V. Fraas GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 288 της 23.10.2010.


text:
 5.10.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 328/29
 Προσφυγή της 10ης Αυγούστου 2015 — Foodcare κατά ΓΕΕΑ — Michalczewski (T.G.R. ENERGY DRINK)
 (Υπόθεση T-456/15)
 (2015/C 328/26)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Foodcare sp. z o.o. (Zabierzów, Πολωνία) (εκπρόσωπος: A. Matusik, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Dariusz Michalczewski (Gdańsk, Πολωνία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «T.G.R. ENERGY DRINK» — Υπ’ αριθ. 5 689 237 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Μαΐου 2015 στην υπόθεση R 265/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/30
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου 2013 — Gobierno de Aragón κ.λπ. κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-150/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που διευκολύνουν την παύση λειτουργίας μη ανταγωνιστικών ανθρακωρυχείων - Μερική ακύρωση - Αδυναμία διαχωρισμού - Απαράδεκτο)
 2014/C 45/48
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Gobierno de Aragón (Ισπανία)· Principado de Asturias (Ισπανία) και Junta de Castilla y León (Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia Rivas, E. Echeverría Álvarez και M. López Garrido, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Lo Monaco και F. Florindo Gijón)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, L. Flynn και C. Urraca Caviedes)
 Αντικείμενο
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2010/787/ΕΕ του Συμβουλίου, της 10ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που διευκολύνουν την παύση λειτουργίας μη ανταγωνιστικών ανθρακωρυχείων (ΕΕ L 336, σ. 24).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Η Gobierno de Aragón (Ισπανία), το Principado de Asturias (Ισπανία) και η Junta de Castilla y León (Ισπανία) φέρουν, πέρα από τα δικαστικά τους έξοδα, τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 130 της 30.4.2011.


text:
 23.6.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 184/11
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Μαΐου 2012 — Panzeri κατά ΓΕΕΑ — Royal Trophy (Royal Veste e premia lo sport)
 (Υπόθεση T-348/10) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος Royal Veste e premia lo sport - Προγενέστερο κοινοτικό και διεθνές λεκτικό σήμα veste lo sport - Μη καταχωρισθέν προγενέστερο εικονιστικό σήμα panzeri veste lo sport - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)
 2012/C 184/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Luigi Panzeri (Monguzzo, Ιταλία) (εκπρόσωπος: C. Galli, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: P. Bullock)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Royal Trophy Srl (Cava de Tirreni, Ιταλία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ής Μαΐου 2010 (υπόθεση R 988/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Luigi Panzeri και Royal Trophy Srl.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 20ής Μαΐου 2010 (υπόθεση R 988/2009-1).
 2)
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 288 της 23.10.2010.


text:
 27.6.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 232/4
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 24 Μαρτίου 2016 – Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA και Guerrato SpA κατά Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC)
 (Υπόθεση C-178/16)
 (2016/C 232/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσες: Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA και Guerrato SpA
 Εφεσίβλητες: Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC)
 Προδικαστικό ερώτημα
 Αντιβαίνει στην προσήκουσα εφαρμογή του άρθρου 45, παράγραφος 2, στοιχεία γ' και ζ', και παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004 και των αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου περί προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, ίσης μεταχειρίσεως, αναλογικότητας και διαφάνειας, απαγορεύσεως επιβραδύνσεως της διαδικασίας και μέγιστου ανοίγματος στον ανταγωνισμό της αγοράς δημόσιων συμβάσεων καθώς και περί εξαντλητικού χαρακτήρα και απαγορεύσεως της αοριστίας των προϋποθέσεων επιβολής ποινής, εθνική ρύθμιση, όπως το άρθρο 38, παράγραφος 1, στοιχείο c, του decreto legislativo (νομοθετικού διατάγματος) αριθ. 163, της 12ης Απριλίου 2006, (Codice dei contratti pubblici relativi a lavori, servizi e forniture in attuazione delle direttive 2004/17/CE e 2004/18/CE – κώδικας δημόσιων συμβάσεων έργων, υπηρεσιών και προμηθειών κατ’ εφαρμογή των οδηγιών 2004/17/ΕΚ (2) και 2004/18/ΕΚ), όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, κατά το μέρος που επεκτείνει το περιεχόμενο της προβλεπόμενης σε αυτήν υποχρεώσεως δηλώσεως της απουσίας τελεσίδικων καταδικαστικών αποφάσεων (περιλαμβανομένων αποφάσεων εκτελέσεως της ποινής κατόπιν αιτήσεως των διαδίκων), για τα προβλεπόμενα σε αυτήν αδικήματα, σε πρόσωπα που κατείχαν διευθυντικές θέσεις στις υποψήφιες επιχειρήσεις και έπαυσαν να ασκούν τα καθήκοντά τους κατά το έτος που προηγείται της δημοσιεύσεως της προκηρύξεως, η οποία προβλέπει σχετικό λόγο αποκλεισμού από τη διαδικασία του διαγωνισμού, εάν η επιχείρηση δεν αποδείξει ότι διαχώρισε πλήρως και πραγματικά τη θέση της σε σχέση με την αξιόποινη συμπεριφορά των εν λόγω προσώπων, επαφιομένης της κρίσεως περί διαφοροποιήσεως στη διακριτική ευχέρεια της αναθέτουσας αρχής, και η οποία επιτρέπει στην αναθέτουσα αρχή να προβλέπει, στην πράξη, επί ποινή αποκλεισμού από τη διαδικασία του διαγωνισμού:
 (i)
 υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών και δηλώσεων σχετικά με ποινικές υποθέσεις οι οποίες δεν έχουν κριθεί ακόμη με αμετάκλητη δικαστική απόφαση (και είναι, επομένως, εξ ορισμού αβέβαιης εκβάσεως), μη προβλεπόμενες από τον νόμο ούτε σε σχέση με τους κατόχους των θέσεων·
 (ii)
 υποχρεώσεις περί αυθόρμητου διαχωρισμού της θέσεως, μη προσδιοριζόμενες όσον αφορά τα είδη των απαλλακτικών συμπεριφορών, τον σχετικό χρόνο αναφοράς (ακόμη και προγενέστερο σε σχέση με τον χρόνο κατά τον οποίο καθίσταται αμετάκλητη η ποινική απόφαση) και το στάδιο της διαδικασίας κατά την οποία πρέπει να επέλθει απαλλαγή·
 (iii)
 μη σαφώς καθορισμένες υποχρεώσεις χρηστής συνεργασίας, με απλή παραπομπή στη γενική ρήτρα καλής πίστεως.
 (1) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/39
 Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2016 – Lukash κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-210/16)
 (2016/C 243/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Olena Lukash (Κίεβο, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: M. Cessieux, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή της Olena Lukash·
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων εν όψει της κατάστασης στην Ουκρανία, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα·
 —
 να ακυρώσει τις μεταγενέστερες αποφάσεις και τους μεταγενέστερους κανονισμού που παρατείνουν την ισχύ των περιοριστικών μέτρων τα οποία προβλέπει η απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 5ης Μαρτίου 2014 και επικαιροποιούν την αιτιολογία της, δηλαδή:
 —
 την απόφαση 2015/364/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015·
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/357 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015·
 —
 την απόφαση 2015/876/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2015·
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/869 του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2015·
 —
 την απόφαση 2016/318/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016·
 —
 τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα, κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 87 και 91 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αφορά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος αποτελεσματικής προσφυγής.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από τη μη τήρηση των κριτηρίων του άρθρου 1 της αποφάσεως 2014/119/ΚΕΠΠΑ, τα οποία επαναλαμβάνονται στην αιτιολογική σκέψη 4 του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014, της αιτιολογική σκέψεως 3 της αποφάσεως 2015/364/ΚΕΠΠΑ, τα οποία επαναλαμβάνονται στην αιτιολογική σκέψη 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/357, της αιτιολογικής σκέψεως 4 της αποφάσεως 2015/876/ΚΕΠΠΑ, τα οποία επαναλαμβάνονται στην αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/357, της αιτιολογικής σκέψεως 4 της αποφάσεως 2016/318/ΚΕΠΠΑ, τα οποία επαναλαμβάνονται αιτιολογική σκέψη 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/357.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αφορά πλάνη ως προς τα πραγματικά περιστατικά στην οποία υπέπεσε το Συμβούλιο.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αφορά πρόδηλη προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας.


text:
 18.11.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 281/35
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Σεπτεμβρίου 2006 — Meric κατά ΓΕΕΑ — Arbora & Ausonia (PAM-PIM'S BABY-PROP)
 (Υπόθεση T-133/05) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Προγενέστερα εθνικά εικονιστικά και λεκτικά σήματα PAM-PAM - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος PAM-PIM'S BABY-PROP - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (EΚ) 40/94)
 (2006/C 281/60)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Gérard Meric (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: P. Murzeau, avocat)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Rassat)
 Αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Arbora & Ausonia, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Ιανουαρίου 2005, επί της υποθέσεως R 250/2004-1, σχετικά με την ανακοπή που άσκησε ο δικαιούχος των προγενέστερων λεκτικών και εικονιστικών εθνικών σημάτων PAM-PAM κατά της καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος PAM-PIM'S BABY-PROP (διαδικασία ανακοπής υπ' αριθ. B 505 067)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2.
 Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα
 (1) ΕΕ C 143 της 11.6.2005.


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 15 Ιουνίου 2006 — Deutsche Telekom AG κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-262/06)
 (2006/C 212/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesverwaltungsgericht
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Deutsche Telekom AG
 Καθού: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν τα άρθρα 27, περίοδος 1, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο) (1), και 16, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την καθολική υπηρεσία) (2), την έννοια ότι διατηρείται προσωρινώς σε ισχύ απορρέουσα από το προϊσχύσαν εθνικό δίκαιο υποχρέωση περί εγκρίσεως τιμολογίων για την παροχή στους τελικούς καταναλωτές υπηρεσιών φωνητικής τηλεφωνίας από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση στην αγορά, καθώς και η σχετική διαπιστωτική διοικητική πράξη;
 Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1:
 2)
 Απαγορεύει το κοινοτικό δίκαιο μια διατήρηση αυτής της εκτάσεως;
 (1) ΕΕ L 108, σ. 33.
 (2) ΕΕ L 108, σ. 51.


text:
 9.10.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 274/12
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Dolj (Ρουμανία) στις 26 Ιουλίου 2010 — Adrian Băilă κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Craiova, Administrația Fondului pentru Mediu
 (Υπόθεση C-377/10)
 ()
 2010/C 274/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunalul Dolj
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Adrian Băilă
 Καθών: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Craiova, Administrația Fondului pentru Mediu
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 110 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 90 ΕΚ), πρώτο εδάφιο, την έννοια ότι απαγορεύει τη θέσπιση από κράτος μέλος φόρου που παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά του φόρου λόγω ρυπάνσεως τον οποίο προβλέπει η επείγουσα κυβερνητική απόφαση 50/2008, όπως τροποποιήθηκε με την επείγουσα κυβερνητική απόφαση 218/2008, και από τον οποίο απαλλάσσονται τα αυτοκίνητα οχήματα κατηγορίας M1 με κυλινδρισμό μη υπερβαίνοντα τα 2 000 cc τα οποία κατατάσσονται στην κατηγορία ρυπάνσεως Euro 4, καθώς και όλα τα αυτοκίνητα οχήματα της κατηγορίας N1 τα οποία κατατάσσονται στην κατηγορία ρυπάνσεως Euro 4 και ταξινομήθηκαν για πρώτη φορά στη Ρουμανία ή σε άλλο κράτος μέλος κατά το χρονικό διάστημα από 15 Δεκεμβρίου 2008 έως και 31 Δεκεμβρίου 2009, αλλά ο οποίος επιβάλλεται στα αντίστοιχα ή ανταγωνιστικά μεταχειρισμένα αυτοκίνητα οχήματα προελεύσεως άλλου κράτους μέλους, τα οποία ταξινομήθηκαν πριν από τις 15 Δεκεμβρίου 2008, καθόσον ο εν λόγω φόρος μπορεί να συνιστά εσωτερική φορολογική επιβάρυνση επί αγαθών προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη, η οποία να εισάγει έμμεση διάκριση σε σχέση με τη φορολογία των εγχώριων προϊόντων, με σκοπό την προστασία της εγχώριας παραγωγής καινούριων αυτοκινήτων οχημάτων;
 2)
 Έχει το άρθρο 110 ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 90 ΕΚ), πρώτο εδάφιο, την έννοια ότι απαγορεύει τη θέσπιση από κράτος μέλος φόρου που παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά του φόρου λόγω ρυπάνσεως τον οποίο προβλέπει η επείγουσα κυβερνητική απόφαση 50/2008, όπως τροποποιήθηκε με την επείγουσα κυβερνητική απόφαση 218/2008, και από τον οποίο απαλλάσσονται τα αυτοκίνητα οχήματα κατηγορίας M1 με κυλινδρισμό μη υπερβαίνοντα τα 2 000 cc τα οποία κατατάσσονται στην κατηγορία ρυπάνσεως Euro 4, καθώς και όλα τα αυτοκίνητα οχήματα της κατηγορίας N1 τα οποία κατατάσσονται στην κατηγορία ρυπάνσεως Euro 4 και ταξινομήθηκαν για πρώτη φορά στη Ρουμανία ή σε άλλο κράτος μέλος κατά το χρονικό διάστημα από 15 Δεκεμβρίου 2008 έως και 31 Δεκεμβρίου 2009, ενώ ο φόρος αυτός επιβάλλεται στα αυτοκίνητα οχήματα με τεχνικά χαρακτηριστικά διαφορετικά από τα προαναφερθέντα που ταξινομήθηκαν την ίδια περίοδο σε άλλα κράτη μέλη, καθόσον ο εν λόγω φόρος μπορεί να συνιστά εσωτερική φορολογική επιβάρυνση επί αγαθών προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη, η οποία να εισάγει έμμεση διάκριση σε σχέση με τη φορολογία των εγχώριων προϊόντων, με σκοπό την προστασία της εγχώριας παραγωγής καινούριων αυτοκινήτων οχημάτων;


text:
 14.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 223/55
 Προσφυγή της 30ής Απριλίου 2014 — Polymer-Chemie κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-306/14)
 2014/C 223/57
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Polymer-Chemie GmbH (Sobernheim, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Greinacher, J. Martin και B. Scholtka, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξετάσεως έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, σε σχέση με τη στήριξη της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και από φυσικό αέριο κατά τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) και σε σχέση με τη μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας — απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2013 στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ), που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Φεβρουαρίου 2014 (C 37, σ. 73), κατά το μέρος που η Επιτροπή χαρακτήρισε το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως κατά τα άρθρα 40 και 41 του EEG ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
 1.
 Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε ως ενισχύσεις το σύστημα επιβαρύνσεων για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθώς και το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως για τον περιορισμό της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως και ότι, κατά συνέπεια, δεν έπρεπε να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η Επιτροπή, κατά την προσωρινή εκτίμηση του ζητήματος αν το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως συνιστά ενίσχυση, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, διότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως, ως ρύθμιση που εισάγει παρέκκλιση από τις διατάξεις σχετικά με την επιβάρυνση κατά τον EEG, δεν παρέχει πλεονέκτημα του οποίου δεν θα μπορούσαν να τύχουν οι μεγάλοι καταναλωτές ενέργειας υπό φυσιολογικές συνθήκες αγοράς.
 —
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα εκθέτει ότι δεν τίθεται ζήτημα χρήσεως κρατικών πόρων. Δεδομένου ότι τα έσοδα από την προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση δεν συνιστούν κρατικούς πόρους, η κατά παρέκκλιση ρύθμιση για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας επίσης δεν μπορεί να έχει σχέση με κρατικούς πόρους.
 —
 Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως δεν συνεπάγεται στρέβλωση του ανταγωνισμού. Αντιθέτως, δημιουργεί τις συνθήκες ανταγωνισμού οι οποίες θα υφίσταντο αν δεν ίσχυε η προβλεπόμενη με τον EEG επιβάρυνση.
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβίασε επίσης την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι γερμανικές ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είχαν ήδη υποβληθεί σε ενδελεχή έλεγχο βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων. Κατόπιν του ελέγχου αυτού, η Επιτροπή το 2002 συνήγαγε ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν συνεπάγονταν τη μεταφορά κρατικών πόρων. Δεδομένου


text:
ότι ο EEG 2012 δεν επέφερε συναφώς ουσιώδεις τροποποιήσεις σε σχέση με την προγενέστερη νομική κατάσταση, οι ενδιαφερόμενοι οικονομικοί φορείς δεν ήταν υποχρεωμένοι να θεωρούν πιθανή στο μέλλον τη διεξαγωγή νέας εξετάσεως, αλλά μπορούσαν ευλόγως να βασίζονται στο ότι θα εξακολουθεί να ισχύει η ίδια ρύθμιση.
 3.
 Τρίτος λόγος: Κατάχρηση εξουσίας
 Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση της εξουσίας που της παρέχουν τα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή, με την κίνηση της διαδικασίας εξετάσεως, επιδιώκει πρωτίστως τον σκοπό της καταρχήν εναρμονίσεως των μέτρων για την προώθηση της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ο βασικός αυτός σκοπός προκύπτει επίσης από τη νέα πρόταση κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα του περιβάλλοντος και της ενέργειας, με την οποία η Επιτροπή καθορίζει για πρώτη φορά λεπτομερείς ρυθμίσεις για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πάντως, η Επιτροπή, προκειμένου να εναρμονίσει τα μέτρα αυτά, θα έπρεπε να εφαρμόσει τη σχετικώς προβλεπόμενη διαδικασία των άρθρων 116 και 117 ΣΛΕΕ για την προσέγγιση των νομοθετικών διατάξεων.


text:
Αριθ. C 181/22 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 6. 97
 Προσφυγή των Gregorio Valero Jordana και Serge Vade σε κλιμάκιο, καθώς και την απόφαση της Επιτροπής, της
 κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που 27ης Δεκεμβρίου 1996, κατά το μέτρο που με την απόφαση
 ασκήθηκε στις 11 Απριλίου 1997 αυτή απορρίφθηκε η διοικητική του ένσταση κατά της
 (Υπόθεση Τ-111/97) ανωτέρω απορριπτικής αποφάσεως,
 (97/C 181 /45 ) — να αναγνωρίσει το δικαίωμά του για αναθεώρηση της
 αρχικής κατατάξεώς του σύμφωνα με τα αιτήματα του
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) εγγράφου του της 30ής Απριλίου 1996 ,
 O Gregorio Valero Jordana , κάτοικος Βρυξελλών, και o Serge — να υποχρεώσει την καθής να του καταβάλει, προς ικανο
 Vadé , κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσωπούμενοι από τον ποίηση της ηθικής βλάβης που έχει υποστεί, το συμβολικό
 Carlos Amo Quinones, δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο ποσό του ενός Ecu,
 Λουξεμβούργο το δικηγόρο Carlos Amo , rue Gabriel Lippm
 ann, άσκησαν στις 11 Απριλίου 1997, ενώπιον του Πρωτοδι — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 κείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά Επι έξοδων.
 τροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Προωτοδικείο:
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι τα ίδια
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊ με αυτά της υποθέσεως Τ-16/97 .
 κών Κοινοτήτων, της 27ης Δεκεμβρίου 1996, κατά το
 μέτρο που με αυτήν απορρίπτονται οι διοικητικές ενστά
 σεις τους της 13ης και 17ης Σεπτεμβρίου 1996,
 — να ακυρώσει τις αποφάσεις της Γενικής Διευθύνσεως Διαγραφή της υποθέσεως Τ-312/94 (')
 Προσωπικού και Διοικήσεως, της 2ας Ιουνίου 1992 (αριθ . (97/C 181 /47)
 3678) και της 1ης Μαρτίου 1990 (αριθ . 1269), μόνο κατά το
 μέτρο που με τις εν λόγω αποφάσεις αυτοί διορίζονται στο (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 βαθμό 7 ,
 — επικουρικώς, να ακυρώσει τη δημοσιευθείσα στις Διοικη Με διάταξη της 6ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του τρίτου
 τικές Πληροφορίες της 18ης και 28ης Ιουνίου 1996 πράξη πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊ
 κατά το μέτρο που ένα μη προσδιοριζόμενο όργανο της κών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως
 Διοικήσεως προέβη στην ερμηνεία της αποφάσεως της Τ-312/94, CEPI-Cartonboard κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 7ης Φε κών Κοινοτήτων.
 βρουαρίου 1996 και στην εφαρμογή αυτής επί του (') ΕΕ αριθ. C 380 της 31 . 12. 1994.
 Gregorio Valero Jordana αποφάσεως ,
 — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή
 των στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/96 ( ')
 (97/C 181 /48)
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι ίδιοι με
 αυτούς που έχουν προβληθεί στην υπόθεση Τ-16/97 ('). (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 (') ΕΕ αριθ . C 74 της 8 . 3 . 1997 , σ. 27 . Με διάταξη της 11ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του τρίτου
 τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-138/96, Giovanni
 Ballone Burini κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Προσφυγή του Miguel Diaz-Llanos La Roche κατα Επιτρο τήτων.
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,


text:
που ασκήθηκε στις
 21 Απριλίου 1997 (') ΕΕ αριθ. C 318 της 26. 10. 1996.
 (Υπόθεση Τ-124/97)
 97/C 181 /46
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 Διαγραφή της υποθέσεως T-161/96 ( γ)
 O Miguel Diaz-Llanos La Roche, κάτοικος Βρυξελλών, (97/C 181 /49)
 εκπροσωπούμενος από τον Edmundo Angulo Rodriguez,
 δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Consuelo Pérez Anaya, 24, Marguerite de Brabant, άσκησε
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , Με διάταξη της 18ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του πρώτου
 στις 21 Απριλίου 1997, προσφυγή κατά Επιτροπής των τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον. αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-161 /96, Gundolf
 Bosetti κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (') ΕΕ αριθ. C 370 της 7. 12. 1996.
 — να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής
 (ΑΔΑ), της 14ης Ιουνίου 1996, περί ανακατατάξεώς του


text:
 8.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 64/44
 Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2007 — Insight Direct USA κατά ΓΕΕΑ — Net Insight (Insight)
 (Υπόθεση T-489/07)
 (2008/C 64/74)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Insight Direct USA, Inc. (Tempe, Ηνωμένες Πολιτείες) (Εκπρόσωποι: M. Gilbert και M. Moore)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Net Insight AB (Στοκχόλμη, Σουηδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 20ης Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση R 1428/2006-2, καθόσον επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών περί απορρίψεως της αιτήσεώς της καταχωρίσεως για όλες τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στις κλάσεις 37 και 42 και για ορισμένες από τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στην κλάση 35, να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως για όλες τις υπηρεσίες τις οποίες αυτή αφορούσε και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Insight» για υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36, 37 και 42 — αίτηση υπ' αριθ. 3 309 002
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η Net Insight AB
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή σημείου: Το κοινοτικό και εθνικό λεκτικό σήμα «NET INSIGHT» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 37 και 41
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική απόρριψη της ανακοπής
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Κατά την προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε σφάλμα κατά τον προσδιορισμό των κυρίαρχων και των διακριτικών στοιχείων του προγενέστερου σήματος και δεν έλαβε υπόψη του όλους τους κρίσιμους παράγοντες κατά την εκτίμηση της ομοιότητας των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών. Επιπλέον, το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε όλους τους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη συνολική εκτίμηση η οποία απαιτείται για να διαπιστωθεί αν συντρέχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.


text:
 2.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/20
 Διάταξη του Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 2006 — Dorte Schmidt-Brown κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-365/05 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Καθήκον αρωγής - Απόρριψη του αιτήματος παροχής οικονομικής αρωγής στο πλαίσιο διαδικασίας λόγω δυσφημήσεως κινηθείσας ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου)
 (2006/C 294/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Dorte Schmidt-Brown (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και L. Lozano Palacios, επικουρούμενοι από τον D. Wælbroeck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 5 Ιουλίου 2005, στην υπόθεση T-387/02, Schmidt-Brown κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 26ης Απριλίου 2002, περί απορρίψεως της αιτήσεως της αναιρεσείουσας διώκουσας, ιδίως, την παροχή οικονομικής αρωγής εκ μέρους του οργάνου αυτού στο πλαίσιο αγωγής αποζημιώσεως λόγω δυσφημήσεως που άσκησε η αναιρεσείουσα κατά εταιρίας ενώπιον του High Court of Justice (England & Wales)
 Διατακτικό της διατάξεως
 Το Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει την D. Schmidt-Brown στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 281 της 12.11.2005.


text:
 28.8.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 234/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Judicial de Amares (Πορτογαλία) στις 17 Ιουνίου 2010 — Cristiano Marques Vieira κατά Companhia de Seguros Tranquilidade SA
 (Υπόθεση C-299/10)
 ()
 2010/C 234/41
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Judicial de Amares
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Cristiano Marques Vieira
 Εναγομένη: Companhia de Seguros Tranquilidade SA
 Προδικαστικό ερώτημα
 Σε περίπτωση συγκρούσεως οχημάτων, που δεν μπορεί να καταλογισθεί στην υπαιτιότητα κάποιου από τους οδηγούς, και που προξενεί σωματικές βλάβες και υλικές ζημίες σε έναν από τους δύο οδηγούς (τον παθόντα, ο οποίος είναι ανήλικος και απαιτεί αποζημίωση), αντιβαίνει η δυνατότητα επιμερισμού της ευθύνης εκ διακινδυνεύσεως (άρθρο 506°, παράγραφοι 1 και 2, του C.C.), που επηρεάζει άμεσα το ύψος της αποκαταστάσεως των υλικών ζημιών και της ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης που υπέστη ο παθών λόγω σωματικής βλάβης (δεδομένου ότι ο επιμερισμός αυτός της ευθύνης εκ διακινδυνεύσεως επιφέρει μείωση του ύψους της αποζημιώσεως κατ’ ίσα μέρη), προς το κοινοτικό δίκαιο, και ειδικότερα προς τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας (72/166/ΕΟΚ) (1), 2, παράγραφος 1, της δεύτερης οδηγίας (84/5/ΕΟΚ) (2), και 1 της τρίτης οδηγίας (90/232/ΕΟΚ) (3), σύμφωνα με την ερμηνεία που έχει δώσει στις διατάξεις αυτές το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων;
 (1) Οδηγία 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136).
 (2) Οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1983, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1984, L 8, σ. 17).
 (3) Οδηγία 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1990, L 129, σ. 33).


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/20
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Μαρτίου 2006 — Kimman κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-44/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Διορισμός - Βαθμολογική ανακατάταξη - Άρθρο 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ»)
 (2006/C 108/34)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Eugène Kimman (Overijse, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: N. Lhoëst και É. De Schietere de Lophem, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: V. Joris και A. Bouquet]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2002, περί οριστικής κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό B5 και, στο μέτρο που απαιτείται, ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 1ης Οκτωβρίου 2003, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 94 της 17.4.2004.


text:
20.4.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 97/5
 Ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου, που ασκη ́θηκε στις
 20 Φεβρουαρι ́ου 2002
 Οι ισχυρισμοι ́ και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα ει ́ναι ανα ́λογα με τα της
 υποθε ́σεως C-44/02 (2)· η προθεσμι ́α συμμορφω ́σεως ́εληξε στις
 21 ∆εκεμβρι ́ου 2000.
 (Υπο ́θεση C-52/02)
 (1) ΕΕ L 21 της 26.1.2000, σ. 23.
 (2) Βλε ́πε σελι ́δα 4 της παρου ́σας Εφημερι ́δας. (2002/C 97/11)
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́ τον Michael Shotter, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 της Ιρλανδι ́ας που ασκη ́θηκε στις 19 Φεβρουαρι ́ου 2002 α ́σκησε στις 20 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́πιον του ∆ικαστηρι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου.
 (Υπο ́θεση C-51/02)
 (2002/C 97/10) Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της Μεγα ́λης
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́ Βρετανι ́ας και Βορει ́ου Ιρλανδι ́ας, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει
 τους Marie Wolfcarius και Michael Shotter, με το ́πο επιδο ́σεων τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς
 στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε στις 19 Φεβρουαρι ́ου 2002 ενω ́ πιον διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ της 2000/71/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 7ης Νοεμβρι ́ου 2000,
 Ιρλανδι ́ας. για την προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο των μεθο ́δων
 με ́τρησης που καθορι ́ζονται στα παραρτη ́ματα I, II, III και ΙV
 της οδηγι ́ας 98/70/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο: και του Συμβουλι ́ου, της 13ης Οκτωβρι ́ου 1998, ο ́πως
 προβλε ́πεται στο α ́ρθρο 10 της οδηγι ́ας η ́, εν πα ́ση
 1) να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ιρλανδι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει τις
 περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να γνωστοποιη ́σει τις διατα ́ξεις
 αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς η ́ διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 αυτε ́ς στην Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α
 απο ́ το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφοι 1 και 2, της ανωτε ́ρω οδηγι ́ας
 1999/52/ΕΚ (1) της Επιτροπη ́ς, της 26ης Μαι ̈́ου 1999,
 και,
 για την προσαρμογη ́ στην τεχνικη ́ προ ́οδο της οδηγι ́ας
 96/96/ΕΚ (2) του Συμβουλι ́ου, για την προσε ́γγιση των
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικα ́ με τον τεχνικο ́ ́ελεγχο 2) να καταδικα ́σει το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο στα


text:
δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των μηχανοκι ́νητων οχημα ́των και των ρυμουλκουμε ́νων τους
 η ́, εν πα ́ση περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να ενημερω ́σει την
 Επιτροπη ́ για τη λη ́ψη των με ́τρων αυτω ́ν, παρε ́βη τις
 υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την ανωτε ́ρω οδηγι ́α και,
 2) να καταδικα ́σει την Ιρλανδι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα. Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, δυνα ́μει του οποι ́ου η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε
 κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη υποχρεου ́νται να
 Το α ́ρθρο 249 ΕΚ, δυνα ́μει του οποι ́ου η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε τηρου ́ν την προθεσμι ́α που τα ́σσεται με την οδηγι ́α για τη
 κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο απευθυ ́νεται, ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο μεταφορα ́ της στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη. Η προθεσμι ́α αυτη ́
 αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γεται ο ́τι τα κρα ́τη με ́λη υποχρεου ́νται να ́εληξε την 1η Ιανουαρι ́ου 2001 χωρι ́ς το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο να
 τηρου ́ν την προθεσμι ́α που τα ́σσεται με την οδηγι ́α για τη ́εχει θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́
 μεταφορα ́ της στην εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ξη τους. Η προθεσμι ́α προς την οδηγι ́α που μνημονευ ́εται στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 αυτη ́ ́εληξε την 1η Οκτωβρι ́ου 2000, χωρι ́ς η Ιρλανδι ́α να ́εχει
 θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́
 προς την οδηγι ́α που μνημονευ ́εται στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 (1) EE L 287, της 14.11.2000, σ. 46.
 (2) EE L 350, της 28.12.1998, σ. 58.
 (1) EE L 142, της 5.6.1999, σ. 26.
 (2) της 20η ́ς ∆εκεμβρι ́ου 1996 (EE L 46, της 17.2.1997, σ. 1).


text:
 26.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 107/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2008 [αίτηση του Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Post AG (C-287/06, C-288/06 και C-291/06), Magdeburger Dienstleistungs- und Verwaltungs GmbH (MDG) (C-289/06), Marketing Service Magdeburg GmbH (C-290/06), Vedat Deniz (C-292/06) κατά Bundesrepublik Deutschland
 (Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-287/06 έως C-292/06) (1)
 (Ταχυδρομικές υπηρεσίες - Οδηγία 97/67/ΕΚ - Τομέας που ανατίθεται κατ' αποκλειστικότητα στον παρέχοντα καθολική ταχυδρομική υπηρεσία - Ειδικά τιμολόγια για την κατάθεση εκ μέρους επαγγελματιών πελατών, σε συγκεκριμένα σημεία του ταχυδρομικού δικτύου, ελαχίστων ποσοτήτων ταχυδρομικών αντικειμένων κατόπιν διαλογής - Άρνηση παροχής τέτοιων τιμολογίων στους ενδιάμεσους φορείς οι οποίοι συγκεντρώνουν, υπό την επαγγελματική τους ιδιότητα και για λογαριασμό τους, τα ταχυδρομικά αντικείμενα πολλών αποστολέων)
 (2008/C 107/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Verwaltungsgericht Köln
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Deutsche Post AG (C-287/06, C-288/06 και C-291/06), Magdeburger Dienstleistungs- und Verwaltungs GmbH (MDG) (C-289/06), Marketing Service Magdeburg GmbH (C-290/06), Vedat Deniz (C-292/06)
 κατά
 Bundesrepublik Deutschland
 παρισταμένων των: Marketing Service Magdeburg GmbH (C-287/06), Citipost Gesellschaft für Kurier- und Postdienstleistungen mbH (C-288/06), Deutsche Post AG (C-289/06, C-290/06 και C-292/06), Magdeburger Dienstleistungs- und Verwaltungs GmbH (MDG) (C-291/06)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προδικαστική — Verwaltungsgericht Köln — Ερμηνεία των άρθρων 47, παράγραφος 2, και 95, της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και των άρθρων 12, πέμπτη περίπτωση, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών (EE L 15, σ. 14), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/39/ΕΚ για την τροποποίηση της οδηγίας 97/67/ΕΚ όσον αφορά το περαιτέρω άνοιγμα των κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών στον ανταγωνισμό (EE L 176, σ. 21) — Υποχρέωση του παρέχοντος καθολική ταχυδρομική υπηρεσία να προσφέρει τα ειδικά τιμολόγια που εφαρμόζει στις επιχειρήσεις πελάτες του που προωθούν τα ταχυδρομικά αντικείμενα στο ταχυδρομικό δίκτυο κατόπιν μιας πρώτης διαλογής, και προς επιχειρήσεις παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών που συλλέγουν τα ταχυδρομικά αντικείμενα από τον αποστολέα και τα προωθούν, όπως οι επιχειρήσεις πελάτες του, κατόπιν διαλογής, στο ταχυδρομικό δίκτυο
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το άρθρο 12, πέμπτη περίπτωση, της οδηγίας 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εμποδίζει όπως προβάλλεται άρνηση στις επιχειρήσεις που συγκεντρώνουν, κατ' επάγγελμα και για λογαριασμό τους, τα ταχυδρομικά αντικείμενα διαφόρων αποστολέων του ευεργετήματος των ειδικών τιμολογίων που ο εθνικός φορέας της καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας παρέχει, στον τομέα της αποκλειστικής του αδείας, σε επαγγελματίες πελάτες για την κατάθεση στα ταχυδρομικά του κέντρα ελαχίστων ποσοτήτων ταχυδρομικών αντικειμένων κατόπιν της πρώτης διαλογής.
 (1) EE C 261 της 28.10.2006.


text:
 C 34/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.2.2000
 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α 1. Το δικαι ́ωμα αλιει ́ας ́η η ́αδεια αλιει ́ας με καλα ́μι εφοδιασμε ́νο
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του με καρου ́λι δεν αποτελου ́ν «εμπορευ ́ματα» υπο ́ την ́εννοια
 εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Questore di Verona και Diego των διατα ́ξεων της Συνθη ́κης ΕΚ περι ́ελευ ́θερης κυκλοφορι ́ας
 Zenatti, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των εμπορευμα ́των, αλλα ́ δραστηριο ́τητα παροχη ́ς «υπηρε-
 των διατα ́ξεων της Συνθη ́κης ΕΚ που αφορου ́ν την ελευ ́θερη ́ ν» υπο ́ την ́εννοια των διατα ́ξεων της ́διας
 σιω ι Συνθη ́κης
 παροχη ́ των υπηρεσιω ́ν, το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́ τους που αφορου ́ν την ελευ ́θερη παροχη ́ των υπηρεσιω ́ ν.
 G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, J. C. Moitinho de Almeida,
 D. A. O. Edward, και R. Schintgen, προε ́δρους τμη ́ματος, 2. Οι διατα ́ξεις της Συνθη ́κης περι ́ ελευ ́θερης παροχη ́ς των
 P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet (εισηγητη ́), G. Hirsch, P. Jann υπηρεσιω ́ ν δεν εφαρμο ́ζονται σε μια κατα ́σταση ́οπως εκει ́νη
 και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, της κυ ́ριας δι ́κης, στην οποι ́α ́ολα τα συναφη ́ στοιχει ́α ́εχουν
 γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις σχε ́ση με ́ενα και μο ́νον κρα ́τος με ́λος.
 21 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1) ΕΕ C 166 της 30.5.1998.
 Οι διατα ́ξεις της Συνθη ́κης ΕΚ σχετικα ́ με την ελευ ́θερη παροχη ́
 υπηρεσιω ́ ν δεν απαγορευ ́ουν εθνικη ́ νομοθεσι ́α επιφυλα ́σσουσα
 σε ορισμε ́νους οργανισμου ́ς το δικαι ́ωμα της συλλογη ́ς των
 στοιχημα ́των επι ́ αθλητικω ́ ν γεγονο ́των, ́οπως ει ́ναι η ιταλικη ́
 νομοθεσι ́α, εφο ́σον η οικει ́α νομοθεσι ́α δικαιολογει ́ται ́οντως απο ́
 στο ́χους κοινωνικη ́ς πολιτικη ́ς προς περιορισμο ́ των επιβλαβω ́ν
 συνεπειω ́ ν παρομοι ́ων δραστηριοτη ́των και εφο ́σον οι περιορισμοι ́
 που επιβα ́λλει δεν ει ́ναι δυσανα ́λογοι υπο ́ το φως των στο ́χων ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 αυτω ́ ν.
 (πρω ́ το τμη ́μα)
 ( 1) EE C 151 της 16.5.1998.
 της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-233/98 (αι ́τηση του Bundesfinanzhof για
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Hauptzollamt
 Neubrandenburg κατα ́ Lensing & Brockhausen GmbH (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Κοινοτικη ́ διαμετακο ́μιση — Παρα ́βαση — Ει ́σπραξη
 (ε ́κτο τμη ́μα) ́ ν — Αρμο ́διο κρα ́τος»)
 δασμω
 της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 (2000/C 34/04)
 στην υπο ́θεση C-97/98 (αι ́τηση του Pargas tingsrätt για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Peter Jägerskiöld


text:
κατα ́
 Torolf Gustafsson (1) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 («Ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εμπορευμα ́ των — 'Εννοια των
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 εμπορευμα ́ των — ∆ικαι ́ωμα αλιει ́ας με καλα ́ μι εφοδια-
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 σμε ́νο με καρου ́λι — Ελευ ́θερη παροχη ́ των υπηρεσιω ́ ν»)
 (2000/C 34/03) Στην υπο ́θεση C-233/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του
 Bundesfinanzhof (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν
 του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η σουηδικη ́) οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Hauptzollamt Neubrandenburg
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ και Lensing & Brockhausen GmbH, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 36 του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) 222/77 του Συμβουλι ́ου, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1976, περι ́
 Στην υπο ́θεση C-97/98, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Pargas της κοινοτικη ́ς διαμετακομι ́σεως (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 02/003, σ. 3), ο ́πως
 tingsrätt (Φινλανδι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 474/90 του Συμβουλι ́ου,
 α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 EΚ), με την οποι ́α της 22ας Φεβρουαρι ́ου 1990, για την κατα ́ργηση της κατα ́θεσης
 ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του του δελτι ́ου διε ́λευσης κατα ́ τη διε ́λευση εσωτερικω ́ν συνο ́ρων της
 αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ των Peter Jägerskiöld και Torolf Κοινο ́τητας (EE L 51, σ. 1), και του α ́ρθρου 11α του κανονισμου ́
 Gustafsson, η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπη ́ς, της 27ης Μαρτι ́ου 1987, για τις
 ερμηνει ́α των κανο ́νων της Συνθη ́κης ΕΚ που αφορου ́ν την διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς και τα με ́τρα απλου ́στευσης του καθεστω ́τος
 ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α των εμπορευμα ́των και των υπηρεσιω ́ ν, το κοινοτικη ́ς διαμετακο ́μισης (EE L 107, σ. 1), ο ́πως τροποποιη ́θηκε
 ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. Schintgen με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1429/90 της Επιτροπη ́ς, της 29ης Μαι ̈́ου
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο του δευτε ́ρου τμη ́ματος, προεδρευ ́οντα του 1990 (EE L 137, σ. 21), το ∆ικαστη ́ριο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο
 ́εκτου τμη ́ματος, G. Hirsch και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, γενικο ́ς απο ́ τους P. Jann, προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón και M. Wathelet
 εισαγγελε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λ- (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: J. Mischo, γραμματε ́ας:
 ληλος διοικη


text:
́σεως, εξε ́δωσε στις 21 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 21 Οκτωβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ---pagebreak--- 5.2.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 34/3
 1. Το ́αρθρο 36, παρα ́γραφος 3, του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 222/77 (εκπρο ́σωποι: Ν. ∆αφνι ́ου και Ι. Χαλκια ́ς), με αντικει ́μενο να δια-
 του Συμβουλι ́ου, της 13ης ∆εκεμβρι ́ου 1976, περι ́της κοινο- πιστωθει ́ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εμπροθε ́σμως
 τικη ́ς διαμετακομι ́σεως, ́οπως τροποποιη ́θηκε με τον κανο- τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 νισμο ́ (ΕΟΚ) 474/90 του Συμβουλι ́ου, της 22ας Φεβρουα- για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 93/43/ΕΟΚ του Συμβου-
 ρι ́ου 1990, για την κατα ́ργηση της κατα ́θεσης του δελτι ́ου λι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, σχετικα ́ με την υγιεινη ́ των ειδω ́ν
 διε ́λευσης κατα ́ τη διε ́λευση εσωτερικω ́ ν συνο ́ρων της Κοινο ́- διατροφη ́ς (EE L 175, σ. 1), παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει
 τητας, σε συνδυασμο ́ με το ́αρθρο 11α, παρα ́γραφος 2, του απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα), συγκει ́μενο
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπη ́ς, της 27ης Μαρ- απο ́ τους P. J. G. Kapteyn, προεδρευ ́οντα του ́εκτου τμη ́ματος,
 τι ́ου 1987, για τις διατα ́ξεις εφαρμογη ́ς και τα με ́τρα απλου ́- G. Hirsch και H. Ragnemalm (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγ-
 στευσης του καθεστω ́ τος κοινοτικη ́ς διαμετακο ́μισης, ́οπως γελε ́ας: P. Léger, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 21 Οκτω-
 τροποποιη ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1429/90 της Επιτρο- βρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 πη ́ς, της 29ης Μαι ̈́ου 1990, ́εχει την ́εννοια ́οτι το κρα ́τος
 με ́λος απο ́ το οποι ́ο εξαρτα ́ται το τελωνει ́ο αναχωρη ́σεως 1) Η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη θεσπι ́ζοντας εμπροθε ́σμως τις
 μπορει ́ να προβει ́ στην ει ́σπραξη εισαγωγικω ́ ν δασμω ́ ν μο ́νον αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις
 εφο ́σον επιση ́μανε στον κυρι ́ως υπο ́χρεο ́οτι διε ́θετε προ- για να συμμορφωθει ́ προς την οδηγι ́α 93/43/ΕΟΚ του Συμ-
 θεσμι ́α τριω ́ ν μηνω ́ ν για να προσκομι ́σει αποδει ́ξεις σχετικα ́ βουλι ́ου, της 14ης Ιουνι ́ου 1993, σχετικα ́ με την υγιεινη ́
 με τον το ́πο διαπρα ́ξεως της παραβα ́σεως ́η της παρατυπι ́ας των ειδω ́ ν διατροφη ́ς, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει
 και εφο ́σον τε ́τοιες αποδει ́ξεις δεν προσκομι ́στηκαν εντο ́ς της απο ́ την εν λο ́γω οδηγι ́α.
 προθεσμι


text:
́ας αυτη ́ς.
 2) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2. Το ́αρθρο 36, παρα ́γραφος 3, τρι ́το εδα ́φιο, του κανονισμου ́
 222/77 ́εχει την ́εννοια ́οτι δεν εφαρμο ́ζεται στην περι ́πτωση
 ́οπου το κρα ́τος με ́λος, απο ́ το οποι ́ο εξαρτα ́ται το τελωνει ́ο (1) EE C 397 της 19.12.1998.
 αναχωρη ́σεως, προε ́βη στην ει ́σπραξη των δασμω ́ ν των σχε-
 τικω ́ ν με τα τεθε ́ντα υπο ́ καθεστω ́ ς κοινοτικη ́ς διαμετακομι ́-
 σεως εμπορευ ́ματα ́εστω και αν δεν παρασχε ́θηκε στον
 κυρι ́ως υπο ́χρεο προθεσμι ́α για να προσκομι ́σει αποδει ́ξεις
 σχετικα ́ με τον το ́πο ́οπου πρα ́γματι διεπρα ́χθη η παρα ́βαση
 ́η η παρατυπι ́α, συ ́μφωνα με τις επιταγε ́ς του ́αρθρου 11α,
 παρα ́γραφος 2, του κανονισμου ́ 1062/87, και, σε μια τε ́τοια
 περι ́πτωση, η επιστροφη ́ των παρανο ́μως εισπραχθε ́ντων ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δασμω ́ ν δεν εξαρτα ́ται απο ́ την προϋπο ́θεση ́οτι οι οφειλο ́με-
 νοι απο ́ τον κυρι ́ως υπο ́χρεο δασμοι ́ καταβλη ́θηκαν εντο ́ς (ε ́κτο τμη ́μα)
 του κρα ́τους με ́λους ́οπου διεπρα ́χθη η παρα ́βαση.
 της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 (1) EE C 278 της 5.9.1998.
 στην υπο ́θεση C-430/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 94/45/ΕΚ —
 Παρα ́ λειψη εμπρο ́θεσμης μεταφορα ́ ς της οδηγι ́ας στην
 εσωτερικη ́ ́εννομη τα ́ ξη»)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (ε ́κτο τμη ́μα) (2000/C 34/06)
 της 21ης Οκτωβρι ́ου 1999
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στην υπο ́θεση C-391/98: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1) (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους — Οδηγι ́α 93/43/ΕΟΚ — Παρα ́-
 λειψη εμπρο ́θεσμης μεταφορα ́ς της οδηγι ́ας στην εσωτε-
 Στην υπο ́θεση C-430/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ρικη ́ ́εννομη τα ́ ξη»)
 (εκπρο ́σωποι: P. J. Kuijper και N. Yerell) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του
 του Λουξεμβου ́ργου (εκπρο ́σωπος: P. Steinmetz), με αντικει ́μενο
 (2000/C 34/05) να αναγνωριστει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη
 θεσπι ́ζοντας και/η ́ μη ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́ τις αναγκαι ́ες
 νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις για να συμμορ-
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́) φωθει ́ προς την οδηγι ́α 94/45/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 22ας Σεπτεμβρι ́ου 1994, για τη θε ́σπιση μιας ευρωπαϊκη ́ς επιτρο-
 Στην υπο ́θεση C-391/98, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των πη ́ς επιχειρη ́σεως η ́ μιας διαδικασι ́ας σε επιχειρη ́σεις και ομι ́λους
 (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande) κατα ́ Ελληνικη


text:
 10.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 410/3
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 29 Ιουλίου 2015 από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κατά του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν
 (Υπόθεση E-19/15)
 (2015/C 410/03)
 Στις 29 Ιουλίου 2015 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τους Markus Schneider, Clémence Perrin και Marlene Lie Hakkebo, υπό την ιδιότητά τους ως αντιπροσώπων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, 35 Rue Belliard, 1040 Brussels, Βέλγιο, άσκησε προσφυγή κατά του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ζητεί από το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ:
 1.
 Να αναγνωρίσει ότι το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 9, 10, 13 και 16 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 1 του παραρτήματος X της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά), όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής, καθώς και τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 31 και 36 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, στον βαθμό που η εγκατάσταση και η παροχή των διασυνοριακών υπηρεσιών δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω πράξης:
 α)
 διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 7 του νόμου περί εμπορίου του Λιχτενστάιν που θεσπίζει σύστημα προηγούμενης έγκρισης για επιχειρήσεις που προτίθενται να εγκατασταθούν στο Λιχτενστάιν· και
 β)
 διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 8 παράγραφος 1 του νόμου περί εμπορίου του Λιχτενστάιν, καθόσον επιβάλλει όρους οι οποίοι δεν είναι σαφείς και αδιαμφισβήτητοι για τη χορήγηση προηγούμενης έγκρισης για επιχειρήσεις που προτίθενται να εγκατασταθούν στο Λιχτενστάιν (συγκεκριμένα, την υποχρέωση να διαθέτουν το αναγκαίο προσωπικό και να γνωρίζουν επαρκώς τη γερμανική γλώσσα)· και
 γ)
 παραλείποντας να εξασφαλίσει ότι δεν αλληλεπικαλύπτονται οι απαιτήσεις που είναι ισοδύναμες ή ουσιαστικά συγκρίσιμες ως προς τον σκοπό τους, στις οποίες ο παρέχων υπηρεσίες υπόκειται ήδη σε άλλο κράτος του ΕΟΧ ή στο ίδιο κράτος του ΕΟΧ, στο πλαίσιο της διαδικασίας προηγούμενης έγκρισης για επιχειρήσεις που επιθυμούν να εγκατασταθούν στο Λιχτενστάιν, και ότι ορίζεται σαφώς η διαδικασία και οι διατυπώσεις του νόμου περί εμπορίου σχετικά με το σύστημα εγκρίσεων· και
 δ)
 διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 21 του νόμου του Λιχτενστάιν περί εμπορίου που θεσπίζει σύστημα προηγούμενης έγκρισης για επιχειρήσεις που επιθυμούν να παρέχουν διασυνοριακές υπηρεσίες στο Λιχτενστάιν· και
 2.
 Να διατάξει το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.
 Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:
 —
 Η προσφυγή αφορά τις απαιτήσεις στο πλαίσιο του νόμου της 22ας Ιουνίου 2006 για το εμπόριο και τις συναλλαγές («Trade Act») —και συγκεκριμένα τα άρθρα 7 και 21— σύμφωνα με τις οποίες οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να εγκατασταθούν ή να παρέχουν διασυνοριακές υπηρεσίες στο Λιχτενστάιν πρέπει να εγκριθούν από τις εθνικές αρχές πριν από την εγκατάσταση ή την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι εν λόγω απαιτήσεις αφορούν συστήματα έγκρισης τα οποία δεν μπορούν να αιτιολογηθούν βάσει του άρθρου 9 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με


text:
τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά («οδηγία για τις υπηρεσίες»), στην περίπτωση εγκατάστασης, και του άρθρου 16 της οδηγίας για τις υπηρεσίες, στην περίπτωση παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών.
 —
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υποστηρίζει ότι και το άρθρο 21 του νόμου του Λιχτενστάιν περί εμπορίου, το οποίο υποχρεώνει τις επιχειρήσεις που επιθυμούν να παρέχουν διασυνοριακές υπηρεσίες στο Λιχτενστάιν να ενημερώνουν γραπτώς εκ των προτέρων τις αρχές του Λιχτενστάιν, καθώς και να ανανεώνουν τη σχετική κοινοποίηση σε ετήσια βάση, συνιστά σύστημα έγκρισης και παραβιάζει το άρθρο 16 της οδηγίας για τις υπηρεσίες.
 —
 Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, το Λιχτενστάιν υποστηρίζει ότι, καταρχήν, τα συστήματα προηγούμενης έγκρισης αυτού είναι σύμφωνα με την οδηγία για τις υπηρεσίες, δεδομένου ότι αιτιολογούνται βάσει των άρθρων 9 και 16 ή, εναλλακτικά, του άρθρου 33 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (ή από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος που αναπτύσσονται στο άρθρο αυτό).


text:
 28.11.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 441/31
 Προσφυγή της 7ης Οκτωβρίου 2016 — Pebagua κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-715/16)
 (2016/C 441/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquívir (Pebagua) (Isla Mayor, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. J. Uceda Sosa, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό.
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την εγγραφή του είδους Procambarus clarkii στον εγκριθέντα με τον ως άνω κανονισμό κατάλογο.
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η υπό κρίση προσφυγή βάλλει κατά του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/1141 της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2016, για την έκδοση καταλόγου χωροκατακτητικών ξένων ειδών ενωσιακού ενδιαφέροντος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1143/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ 2016 L 189, σ. 4).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ως προς το είδος Procambarus clarkii, δεν πληρούνται ούτε οι απαιτήσεις του άρθρου 4 του κανονισμού 1143/2014 ούτε έχει πραγματοποιηθεί αξιολόγηση των κινδύνων κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 5, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού.


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/19
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το House of Lords (Ηνωμένο Βασίλειο)στις 20 Δεκεμβρίου 2006 — Stringer κ.λπ. κατά Her Majesty's Revenue and Customs
 (Υπόθεση C-520/06)
 (2007/C 56/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η aγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 House of Lords
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγοντες και αναιρεσίβλητοι: Stringer κ.λπ.
 Εναγόμενοι και αναιρεσείοντες: Her Majesty's Revenue and Customs
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει την έννοια το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) ότι εργαζόμενος που απουσιάζει με αναρρωτική άδεια για αόριστο χρονικό διάστημα έχει αξίωση (i) να προσδιορίσει μία μελλοντική χρονική περίοδο ως ετήσια άδεια μετ' αποδοχών και (ii) να λάβει ετήσια άδεια μετ' αποδοχών, σε αμφότερες δε τις περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία απουσιάζει με αναρρωτική άδεια;
 2)
 Αν κράτος μέλος, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, αντικαταστήσει την ελάχιστη περίοδο ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών με χρηματική αποζημίωση αντί αδείας κατά τη λύση της σχέσεως εργασίας σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/88/EC, στην περίπτωση που εργαζόμενος απουσίασε με αναρρωτική άδεια για ολόκληρη ή μέρος της δωδεκάμηνης περιόδου που λαμβάνεται ως βάση υπολογισμού για την άδεια εντός της οποίας λύθηκε η σχέση εργασίας, τάσσει το άρθρο 7, παράγραφος 2, ορισμένες προϋποθέσεις ή θεσπίζει ορισμένα κριτήρια για τον τρόπο καταβολής η υπολογισμού της χρηματικής αποζημίωσης;
 (1) ΕΕ L 299, σ. 9.


text:
 11.9.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 228/40
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 7ης Ιουνίου 2004
 στην υπόθεση Τ-333/02, Gestοras Prο Amnistía κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
 (Αγωγή αποζημιώσεως - Δικαιοσύνη και εσωτερικές υποθέσεις - Κοινή θέση του Συμβουλίου - Μέτρα σχετικά με άτομα, ομάδες και οντότητες που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις - Πρόδηλη αναρμοδιότητα - Αγωγή προδήλως αβάσιμη)
 (2004/C 228/90)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση Τ-333/02, Gestοras Prο Amnistía, Juan Mari Οlanο Οlanο, κάτοικος Gradignan (Γαλλία), Julen Zelarain Errasti, κάτοικος Μαδρίτης (Ισπανία), εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο D. Rouget, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Μ. Βιτσεντζάτος και M. Bauer), υποστηριζόμενου από το Βασίλειο της Ισπανίας, νομίμως εκπροσωπούμενο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, και από το Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: αρχικά, O. Ormond, στη συνέχεια, C. Jackson, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που προβάλλεται ότι υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω της εγγραφής του σωματείου Gestοras Prο Amnistía στον κατάλογο προσώπων, ομάδων ή οντοτήτων περί των οποίων κάνει λόγο το άρθρο 1 της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 93), της κοινής θέσης 2002/340/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 2ας Μαΐου 2002, σχετικά με τη ενημέρωση της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 116, σ. 75), και της κοινής θέσης 2002/462/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 17ης Iουνίου 2002, σχετικά με την ενημέρωση της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ και με την κατάργηση της κοινής θέσης 2002/340/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 160, σ. 32), το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, Πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 7 Ιουνίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Απορρίπτει την αγωγή.
 2.
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 13 της 25.1.2003.


text:
 10.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/27
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2012 — Spar κατά ΓΕΕΑ — Spa Group Europe (SPA GROUP)
 (Υπόθεση T-378/09) (1)
 (Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος SPA GROUP - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα SPAR - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Έλλειψη ομοιότητας των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009)
 2012/C 73/53
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SPAR Handelsgesellschaft mbH (Schenefeld, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kaase και J.-C. Plate, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Hanne)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: SPA Group Europe Ltd & Co. KG (Νυρεμβέργη, Γερμανία)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 16ης Ιουλίου 2009 (υπόθεση R 123/2008-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Spar Handelsgesellschaft mbH και Spa Group Europe Ltd & Co. KG.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Spar Handelsgesellschaft mbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 282 της 21.11.2009.


text:
 25.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 145/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ελληνικό Δημόσιο κατά Στέφανου Στρουμπούλη κ.λπ.
 (Υπόθεση C-292/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 80/987/ΕΟΚ - Προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη - Πεδίο εφαρμογής - Ανεξόφλητες μισθολογικές απαιτήσεις ναυτικών που παρέχουν ναυτική εργασία σε πλοίο με σημαία τρίτης χώρας - Εργοδότης με καταστατική έδρα στην τρίτη αυτή χώρα - Σύμβαση εργασίας η οποία διέπεται από το δίκαιο της ίδιας τρίτης χώρας - Κήρυξη πτωχεύσεως του εργοδότη σε κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η πραγματική του έδρα - Άρθρο 1, παράγραφος 2 - Παράρτημα, σημείο II, A - Εθνική νομοθετική ρύθμιση που προβλέπει εγγύηση για τις ανεξόφλητες μισθολογικές απαιτήσεις των ναυτικών εφαρμοζόμενη μόνο στην περίπτωση εγκαταλείψεώς τους στην αλλοδαπή - Επίπεδο παρεχόμενης προστασίας μη ισοδύναμο με το προβλεπόμενο από την οδηγία 80/987))
 (2016/C 145/06)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Συμβούλιο της Επικρατείας
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ελληνικό Δημόσιο
 κατά
 Στέφανου Στρουμπούλη, Νικολάου Κούμπανου, Παναγιώτη Ρενιέρη, Χαράλαμπου Ρενιέρη, Ιωάννη Ζαχαρία, Δημητρίου Λαζάρου, Απόστολου Χατζησωτηρίου
 Διατακτικό
 1)
 Η οδηγία 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη, έχει την έννοια ότι, με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 1, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας, ναυτικοί που διαμένουν σε ορισμένο κράτος μέλος και ναυτολογήθηκαν στο ίδιο κράτος μέλος από εταιρία με καταστατική μεν έδρα σε τρίτη χώρα, πλην όμως με πραγματική έδρα στο εν λόγω κράτος μέλος, για να εργαστούν σε κρουαζιερόπλοιο υπό σημαία της εν λόγω τρίτης χώρας και πλοιοκτησίας της εν λόγω εταιρίας, με σύμβαση εργασίας που ορίζει ως εφαρμοστέο δίκαιο το δίκαιο της ως άνω τρίτης χώρας, πρέπει να υπάγονται στις προστατευτικές διατάξεις της εν λόγω οδηγίας για τις ανεξόφλητες μισθολογικές απαιτήσεις τους κατά της ίδιας ως άνω εταιρίας, μετά την κήρυξή της σε πτώχευση, κατά το δίκαιο του οικείου κράτους μέλους, από δικαστήριο του κράτους αυτού.
 2)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 80/987 έχει την έννοια ότι, όσον αφορά εργαζομένους που τελούν στην κατάσταση των αναιρεσίβλητων της κύριας δίκης, δεν αποτελεί «ισοδύναμη προστασία με εκείνη που προκύπτει από την [ως άνω] οδηγία» κατά την εν λόγω διάταξη η προστασία που προβλέπει το άρθρο 29 του νόμου 1220/1981, περί συμπληρώσεως και τροποποιήσεως της περί Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς νομοθεσίας, στην περίπτωση εγκαταλείψεως ναυτικών στην αλλοδαπή.
 (1) ΕΕ C 282 της 25.8.2014.


text:
 31.7.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 249/41
 Προσφυγή της 7ης Ιουνίου 2017 — Aldo Supermarkets κατά EUIPO — Aldi Einkauf (ALDI)
 (Υπόθεση T-359/17)
 (2017/C 249/56)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Aldo Supermarkets (Βάρνα, Βουλγαρία) (εκπρόσωπος: C. Saettel, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Έσσεν, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ALDI» – Υπ’ αριθ. 12 749 586 αίτηση καταχωρίσεως
 Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 976/2016-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του κανόνα 19 του κανονισμού 2868/95·
 —
 Αντιφατική αιτιολογία, καθότι το τμήμα προσφυγών έκανε δεκτό, στη σκέψη 18 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το έγγραφο της ανακοπής περιείχε έγχρωμη απεικόνιση του προγενέστερου σήματος, και στη 24 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η προσφεύγουσα είχε προσκομίσει ένα αρχείο PDF που περιείχε έγχρωμη απεικόνιση του προγενέστερου σήματος, ενώ οι δηλώσεις αυτές δεν συνάδουν προς τη διαπίστωση στις σκέψεις 22 έως 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά την οποία, ουσιαστικά, η προσφεύγουσα δεν είχε αποδείξει την ύπαρξη του προγενέστερου σήματος καθότι δεν είχε προσκομίσει έγχρωμη απεικόνιση του σήματος αυτού·
 —
 Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παραβίαση της αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, καθότι το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε αυτεπαγγέλτως παράβαση του κανόνα 19 του εκτελεστικού κανονισμού, χωρίς να δώσει στους διαδίκους τη δυνατότητα να εκφέρουν την άποψή τους επ’ αυτού, ενώ η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως επιβάλλει στα τμήματα προσφυγών να δίνουν στους διαδίκους τη δυνατότητα να εκφέρουν την άποψή τους επί κάθε λόγου που προτίθενται να προβάλλουν αυτεπαγγέλτως·
 —
 Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 και του κανόνα 22, παράγραφος 3 και 4, του εκτελεστικού κανονισμού.


text:
 3.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 388/10
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2014 — Nuna International κατά ΓΕΕΑ — Nanu-Nana Joachim Hoepp (nuna)
 (Υπόθεση T-195/12) (1)
 ([«Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος nuna - Προγενέστερα λεκτικά κοινοτικά σήματα NANA και NANU-NANA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως - Δεν υπάρχει ομοιότητα των προϊόντων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009»])
 2014/C 388/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα (ων): Nuna International BV (Erp, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: A. Alpera Plazas, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: V. Melgar)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Βρέμη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Nordemann, δικηγόρος)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 15ης Φεβρουαρίου 2012 (υπόθεση R 476/2011-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG και Nuna International BV.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 15ης Φεβρουαρίου 2012 (υπόθεση R 476/2011-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG και της Nuna International BV, όσον αφορά τα «παιδικά καροτσάκια· καροτσάκια· παιδικά καθίσματα ασφαλείας για αυτοκίνητο» της κλάσεως 12 του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και υπηρεσιών ενόψει καταχωρίσεως των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, καθώς και τα «στηρίγματα με ρόδες για να μάθουν να περπατούν τα βρέφη» και τους «υπνόσακους για βρέφη και παιδιά», της κλάσεως 20.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 209 της 14.7.2012.


text:
 17.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 94/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (δεύτερο τμήμα)
 της 4ης Μαρτίου 2004
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-19/01, C-50/01 και C-84/01 (αίτηση του Tribunale di Pisa για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) κατά Alberto Barsotti κ.λπ., Milena Castellani κατά Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) κατά Anna Maria Venturi (1)
 (Κοινωνική πολιτική - Προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη - Οδηγία 80/987/ΕΟΚ - Περιορισμός της υποχρεώσεως των οργανισμών εγγυήσεως προς πληρωμή - Ανώτατο όριο για την εγγύηση πληρωμής - Προκαταβολές καταβληθείσες από τον εργοδότη - Κοινωνικός σκοπός της οδηγίας)
 (2004/C 94/01)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-19/01, C-50/01 και C-84/01, με αντικείμενο αιτήσεις του Tribunale di Pisa (Ιταλία), του Tribunale di Siena (Ιταλία), καθώς και του Corte suprema di cassazione (Ιταλία), αντιστοίχως, με τις οποίες ζητείται, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον των αιτούντων δικαστηρίων μεταξύ Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) και Alberto Barsotti κ.λπ. (C-19/01), μεταξύ Milena Castellani και Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) (C-50/01), μεταξύ Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) και Anna Maria Venturi (C-84/01), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ. 35), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του δευτέρου τμήματος, R. Schintgen και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 14 Μαρτίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Τα άρθρα 3, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος να περιορίσει την υποχρέωση πληρωμής που υπέχουν οι οργανισμοί εγγυήσεως σε ποσό που να καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες των οικείων εργαζομένων και από το οποίο έχουν αφαιρεθεί οι πληρωμές στις οποίες προέβη ο εργοδότης κατά τη διάρκεια της καλυπτόμενης από την εγγύηση περιόδου.
 (1) ΕΕ C 79 της 10.3.2001
 ΕΕ C 95 της 24.3.2001
 ΕΕ C 118 της 21.4.2001


text:
 18.5.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/14
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 28 Φεβρουαρίου 2013 — Guy Kleynen κατά Conseil des ministres
 (Υπόθεση C-99/13)
 2013/C 141/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour constitutionnelle
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Guy Kleynen
 Καθού: Conseil des ministres
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχουν τα άρθρα 56 και 63 ΣΛΕΕ και τα άρθρα 36 και 41 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος να θεσπίσει και να διατηρεί σε ισχύ σύστημα υψηλότερης φορολογήσεως των τόκων που καταβάλλονται από μη εγκατεστημένες στην ημεδαπή τράπεζες προβλέποντας την εφαρμογή φορολογικής απαλλαγής ή την εφαρμογή χαμηλότερου φορολογικού συντελεστή για τους τόκους που καταβάλλονται αποκλειστικώς από βελγικές τράπεζες;


text:
 27.4.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 123/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) στις 4 Μαρτίου 2013 — AS Olainfarm κατά Latvijas Republikas Veselības ministrija, Zāļu valsts aģentūra
 (Υπόθεση C-104/13)
 2013/C 123/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: AS Olainfarm
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Latvijas Republikas Veselības ministrija, Zāļu valsts aģentūra
 Παρεμβαίνουσα: AS Grindeks
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχει το άρθρο 10 ή άλλη διάταξη της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (1), περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, την έννοια ότι ο παρασκευαστής φαρμάκου αναφοράς νομιμοποιείται να προσβάλει ενώπιον των δικαστηρίων την απόφαση της αρμόδιας διοικητικής αρχής να χορηγήσει άδεια κυκλοφορίας σε γενόσημο φάρμακο άλλου παρασκευαστή φαρμάκων, για το οποίο χρησιμοποιείται ως φάρμακο αναφοράς το φάρμακο σχετικά με το οποίο έχει χορηγηθεί άδεια στον παρασκευαστή του φαρμάκου αναφοράς; Με άλλα λόγια, απορρέει από την εν λόγω οδηγία δικαίωμα δικαστικής προστασίας του παρασκευαστή του φαρμάκου αναφοράς, υπό την έννοια ότι παρέχεται η δυνατότητα να εξεταστεί κατά πόσον ο παρασκευαστής του γενόσημου φαρμάκου παρέπεμψε νομίμως και βασίμως στο φάρμακο για το οποίο έχει λάβει άδεια ο παρασκευαστής του φαρμάκου αναφοράς, στηριζόμενος στις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 10 της οδηγίας;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχουν οι διατάξεις των άρθρων 10 και 10α της οδηγίας την έννοια ότι τα διατιθέμενα ως φάρμακα που βρίσκονται σε καθιερωμένη ιατρική χρήση βάσει άδειας κυκλοφορίας χορηγηθείσας σύμφωνα με το άρθρο 10α της προαναφερθείσας οδηγίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φάρμακα αναφοράς, κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο α', της ίδιας οδηγίας;
 (1) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001 (ΕΕ L 311, σ. 67).


text:
 28.10.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 261/17
 Προσφυγή της 15ης Σεπτεμβρίου 2006 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-381/06)
 (2006/C 261/33)
 Γλώσσα διαδικασίας ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και J. Enegren)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προς συμμόρφωση με την οδηγία 2002/14/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Μαρτίου 2002 περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής
 —
 να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για την μεταφορά της οδηγίας 2002/14/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο έληξε στις 23 Μαρτίου 2005.
 (1) ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 29


text:
 11.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 300/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 20ής Ιουλίου 2017 [αίτηση του Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Luís Manuel Piscarreta Ricardo κατά Portimão Urbis, EM, SA — υπό εκκαθάριση, Município de Portimão, Emarp — Empresa Municipal de Águas e Resíduos de Portimão, EM, SA
 (Υπόθεση C-416/16) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2001/23 - Άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ' - Μεταβίβαση επιχειρήσεων - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων - Πεδίο εφαρμογής - Έννοιες του «εργαζομένου» και της «μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως»))
 (2017/C 300/09)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal Judicial da Comarca de Faro
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Luís Manuel Piscarreta Ricardo
 κατά
 Portimão Urbis, EM, SA — υπό εκκαθάριση, Município de Portimão, Emarp — Empresa Municipal de Águas e Resíduos de Portimão, EM, SA
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, έχει την έννοια ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας περίπτωση κατά την οποία δημοτική επιχείρηση, μοναδικός μέτοχος της οποίας είναι ο δήμος, λύεται με απόφαση του εκτελεστικού οργάνου του δήμου και οι δραστηριότητές της μεταβιβάζονται εν μέρει σε αυτόν ώστε να τις ασκεί απευθείας και εν μέρει σε άλλη δημοτική επιχείρηση ανασυσταθείσα προς τούτο, μοναδικός μέτοχος της οποίας είναι επίσης ο δήμος, υπό την προϋπόθεση ότι η ταυτότητα της επίμαχης επιχειρήσεως διατηρείται μετά τη μεταβίβαση, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
 2)
 Πρόσωπο, όπως ο προσφεύγων στην υπόθεση της κύριας δίκης, το οποίο λόγω αναστολής της συμβάσεως εργασίας του δεν τελεί σε ενεργό υπηρεσία εμπίπτει στην έννοια του «εργαζομένου», κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2001/23, καθόσον φαίνεται ότι προστατεύεται ως εργαζόμενος από τη σχετική εθνική νομοθεσία, όπερ εναπόκειται πάντως στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. Υπό την επιφύλαξη της εξακριβώσεως αυτής, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση εργασίας του μεταβιβάζονται στον διάδοχο, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
 3)
 Το τρίτο ερώτημα που υπέβαλε το Tribunal Judicial da Comarca de Faro (πρωτοδικείο Faro, Πορτογαλία) είναι απαράδεκτο.
 (1) ΕΕ C 383 της 17.10.2016.