text:
 23.11.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 344/32
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Landgericht Saarbrücken (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Spedition Welter GmbH κατά Avanssur SA
 (Υπόθεση C-306/12) (1)
 (Ασφάλιση αστικής ευθύνης προκύπτουσας από την κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων και έλεγχος της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής - Οδηγία 2009/103/ΕΚ - Άρθρο 21, παράγραφος 5 - Αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό των ζημιών - Εξουσία αντικλήτου - Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία εξαρτά την εγκυρότητα της κοινοποιήσεως από την ύπαρξη ρητού διορισμού αντικλήτου - Σύμφωνη ερμηνεία)
 2013/C 344/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Saarbrücken
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Spedition Welter GmbH
 κατά
 Avanssur SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Saarbrücken — Ερμηνεία του άρθρου 21, παράγραφος 5, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ L 263, σ. 11) — Αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό των ζημιών — Επίδοση προς αυτόν της αγωγής που έχει ασκήσει ο παθών κατά της ασφαλιστικής επιχειρήσεως — Εθνική νομοθεσία που εξαρτά το κύρος της επιδόσεως από την ύπαρξη ρητού διορισμού αντικλήτου — Άμεσο αποτέλεσμα της προαναφερθείσας διατάξεως της οδηγίας
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 21, παράγραφος 5, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, έχει την έννοια ότι στις επαρκείς εξουσίες που πρέπει να διαθέτει ο αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό των ζημιών περιλαμβάνεται και η εξουσία αντικλήτου στο πλαίσιο διαδικασίας διακανονισμού ζημίας ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου.
 2)
 Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, όπου η εθνική νομοθεσία επανέλαβε κατά γράμμα τις διατάξεις του άρθρου 21, παράγραφος 5, της οδηγίας 2009/103, το αιτούν δικαστήριο οφείλει, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του εσωτερικού δικαίου και εφαρμόζοντας τις μεθόδους ερμηνείας που αυτό αναγνωρίζει, να ερμηνεύσει το εθνικό δίκαιο κατά τρόπο σύμφωνο με την ερμηνεία της οδηγίας εκ μέρους του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 (1) ΕΕ C 287 της 22.9.2012.


text:
 16.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 93/21
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, που ασκήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2005
 (Υπόθεση C-99/05)
 (2005/C 93/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους D. Martin και I. Koskinen, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Φεβρουαρίου 2005 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Δημοκρατίας της Φινλανδίας.
 Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:
 1)
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας, μη θεσπίζοντας, όσον αφορά την περιφέρεια Ahvenanmaa (νήσων Åland), τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/78/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2)
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εθνική έννομη τάξη έληξε στις 2 Δεκεμβρίου 2003.
 (1) ΕΕ L 303, 2.12.2000, σ. 16.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 4.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/13
 Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2016 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-58/16)
 (2016/C 118/16)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls και L. Nicolae)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις της από τα άρθρα 2, παράγραφος 3, 6, 7 και 9 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την ενίσχυση της ασφαλείας των λιμένων, καθόσον δεν εξασφάλισε ως προς όλους τους λιμένες της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας τον προσδιορισμό των ορίων του λιμένα, την έγκριση αξιολογήσεων ασφαλείας και σχεδίων ασφαλείας λιμένα, καθώς και υπευθύνου ασφαλείας λιμένα.
 —
 να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Κατά το άρθρο 6 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν για την πραγματοποίηση και την εκ μέρους τους έγκριση αξιολογήσεων ασφαλείας για τον κάθε λιμένα ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας. Οι ως άνω αξιολογήσεις ασφαλείας πρέπει, κατά το παράρτημα I της οδηγίας, να περιλαμβάνουν τον προσδιορισμό όλων των περιοχών οι οποίες έχουν σχέση με την ασφάλεια του λιμένα, και μεταξύ άλλων τα όρια του λιμένα.
 Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 3, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν για κάθε λιμένα τα όριά του, λαμβανόμενων δεόντως υπόψη των στοιχείων που προκύπτουν από την αξιολόγηση ασφαλείας του λιμένα. Η παράγραφος 4 αφορά την περίπτωση στην οποία τα όρια λιμενικής εγκαταστάσεως κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) 725/2004 (2) καλύπτουν όντως τον λιμένα.
 Από την πραγματοποιηθείσα το 2013 επιθεώρηση προέκυψε ότι δεν υφίστανται αξιολογήσεις ασφαλείας για τουλάχιστον ένδεκα από τους εμπίπτοντες στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/65/ΕΚ λιμένες της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας. Από τις περαιτέρω ανταλλαγείσες επιστολές προκύπτει ότι η κατάσταση αυτή δεν έχει μεταβληθεί μέχρι στιγμής.
 Τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό δεν έχει χωρήσει προσδιορισμός των ορίων των λιμένων, καθόσον ο προσδιορισμός των ορίων αυτών, όπως εκτέθηκε ανωτέρω, βασίζεται στην αξιολόγηση ασφαλείας.
 Είναι κατά συνέπεια βέβαιο ότι η Γερμανία δεν έχει εφαρμόσει ορθώς τα άρθρα 2, παράγραφος 3, και 6 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ.
 Κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν την κατάρτιση σχεδίου ασφαλείας για κάθε λιμένα ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και την έγκριση του σχεδίου αυτού από το αντίστοιχο κράτος μέλος.
 Στο από 21 Αυγούστου 2013 έγγραφό τους, οι γερμανικές αρχές δέχθηκαν ότι δεν υφίσταντο σχέδια ασφαλείας για ένδεκα από τους εμπίπτοντες στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/65/ΕΚ λιμένες της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας. Από τις περαιτέρω ανταλλαγείσες επιστολές προκύπτει ότι η κατάσταση αυτή δεν έχει μεταβληθεί μέχρι στιγμής.
 Συνάγεται επομένως με βεβαιότητα ότι η Γερμανία δεν έχει εφαρμόσει ορθώς το άρθρο 7 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ.
 Κατά το άρθρο 9 της οδηγίας 2005/65/ΕΚ, για τον κάθε εμπίπτοντα στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας λιμένα πρέπει να εγκρίνεται υπεύθυνος ασφαλείας λιμένα.
 Στο από 21 Αυγούστου 2013 έγγραφό τους, οι γερμανικές αρχές δέχθηκαν ότι για διάφορους εμπίπτοντες


text:
 2.3.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 73/10
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Rüsselsheim (Γερμανία) στις 14 Νοεμβρίου 2014 — Marianne Parigger κατά Condor Flugdienst GmbH
 (Υπόθεση C-510/14)
 (2015/C 073/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα: Marianne Parigger
 Εναγόμενη: Condor Flugdienst GmbH
 Η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου με διάταξη του Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014.


text:
 13.2.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/24
 Προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2009
 (Υπόθεση C-510/09)
 2010/C 37/29
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και Γ. Ζαββός)
 Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει στο στάδιο του σχεδίου την υπουργική απόφαση της 13ης Μαρτίου 2006 σχετικά με τη χρήση των μειγμάτων που συνθέτουν οι γεωργοί από προϊόντα, για τα οποία γίνεται λόγος στο άρθρο L.253-1 του αγροτικού κώδικα στο πλαίσιο της διαδικασίας που θεσπίστηκε με την οδηγία 98/34/ΕΚ, της 22ας Ιουνίου 1998, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ, της 20ής Ιουλίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και κανόνες σχετικούς με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφόρησης (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Με την προσφυγή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσάπτει στην καθής ότι δεν της κοινοποίησε, πριν από τη θέσπισή της, την επίδικη υπουργική απόφαση, σχετικά με τη χρήση ορισμένων μειγμάτων που συνθέτουν οι γεωργοί από φυτοπροστατευτικά προϊόντα γεωπονικού ενδιαφέροντος, ενώ η απόφαση αυτή συνιστά αναμφισβήτητα τεχνικό κανόνα κατά την έννοια της οδηγίας 98/34 και όφειλε, ως εκ τούτου, να της κοινοποιηθεί στο στάδιο σχεδίου εφόσον δεν εμπίπτει στην παρέκκλιση του άρθρου 10 της ίδιας οδηγίας.
 Κατά την Επιτροπή, η καθής δέχθηκε το υποστατό της παραβάσεως εφόσον, κατόπιν της παραλαβής της αιτιολογημένης γνώμης, οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή σχέδιο αποφάσεως περί καταργήσεως της προσβαλλομένης υπουργικής αποφάσεως, της οποίας επαναλαμβάνει το περιεχόμενο. Ωστόσο, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής, το εν λόγω σχέδιο αποφάσεως δεν είχε ακόμα θεσπιστεί από τις γαλλικές αρχές ή, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δεν είχε ακόμα ενημερωθεί συναφώς.
 (1) Οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/34/ΕΚ για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (ΕΕ L 217, σ. 18).


text:
 17.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 409/4
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 — MasterCard Inc., MasterCard International Inc., MasterCard Europe SPRL κατά Επιτροπής, Banco Santander SA, Royal Bank of Scotland plc, HSBC Bank plc, Bank of Scotland plc, Lloyds TSB Bank plc, MBNA Europe Bank Ltd, British Retail Consortium, EuroCommerce AISBL, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
 (Υπόθεση C-382/12 P) (1)
 ((Αίτηση αναιρέσεως - Ανταναιρέσεις - Παραδεκτό - Άρθρο 81 ΕΚ - Ανοικτό σύστημα πληρωμών με χρεωστικές, προθεσμιακές και πιστωτικές κάρτες - Εναλλακτικές πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες - Ένωση επιχειρήσεων - Περιορισμοί του ανταγωνισμού εκ του αποτελέσματος - Κριτήριο δικαστικού ελέγχου - Έννοια του «παρεπόμενου περιορισμού» - Αντικειμενικά απαραίτητος και ανάλογος χαρακτήρας - Ενδεδειγμένα «αντιπαραδείγματα» - Διττά συστήματα - Εξέταση των παραρτημάτων της προσφυγής))
 2014/C 409/04
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσες: MasterCard Inc., MasterCard International Inc., MasterCard Europe SPRL (εκπρόσωποι: E. Barbier de la Serre, V. Brophy και B. Amory, δικηγόροι, και T. Sharpe, QC)
 Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka και N. Khan), Banco Santander SA, Royal Bank of Scotland plc (εκπρόσωποι: D. Liddell, solicitor, και M. Hoskins, barrister), HSBC Bank plc (εκπρόσωπος: R. Thompson, QC), Bank of Scotland plc, Lloyds TSB Bank plc (εκπρόσωποι: K. Φουντουκάκος-Κυριακάκος και S. Wisking, solicitors, και J. Flynn, QC), MBNA Europe Bank Ltd (εκπρόσωπος: A. Davis, solicitor), British Retail Consortium (εκπρόσωποι: R. Marchini, advocate, και A. Robertson, barrister), EuroCommerce AISBL (εκπρόσωπος: J. Stuyck, advocaat), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: M. Holt και C. Murrell, επικουρούμενοι από τους J. Turner, QC, και de J. Holmes, barrister)
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αναίρεση και τις ανταναιρέσεις.
 2)
 Καταδικάζει τη MasterCard Inc., τη MasterCard International Incorporated και τη MasterCard Europe SPRL, πέραν τον δικαστικών τους εξόδων στο πλαίσιο της αναιρέσεως και των ανταναιρέσεων, στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που σχετίζονται με την αναίρεση.
 3)
 Καταδικάζει τη Royal Bank of Scotland plc, την Bank of Scotland plc και τη Lloyds TSB Bank plc, πέραν των δικαστικών τους εξόδων, στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αφορούν τις αντίστοιχες ανταναιρέσεις τους.
 4)
 Η HSBC Bank plc, η MBNA Europe Bank Ltd, το British Retail Consortium, η EuroCommerce AISBL και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 319 της 20.10.2012.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/20
 Αναίρεση που άσκησε στις 19 Φεβρουαρίου 2016 η Δημοκρατία της Πολωνίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 3 Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-367/13, Πολωνία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-105/16 P)
 (2016/C 136/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-367/13, Πολωνία κατά Επιτροπής, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η πρώτη αιτίαση η οποία προβλήθηκε στο πλαίσιο του πρώτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως κατά της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436], για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (1), και η οποία αφορούσε την απαίτηση να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης,
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436], για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), στο μέτρο που η απόφαση αυτή επιβάλλει διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, ύψους 4 583 950,92 ευρώ και 39 583 726,30 ευρώ,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η Δημοκρατία της Πολωνίας ζητεί, πρώτον, να αναιρεθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-367/13, Πολωνία κατά Επιτροπής στο μέτρο που με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η πρώτη αιτίαση η οποία προβλήθηκε στο πλαίσιο του πρώτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως κατά της εκτελεστικής αποφάσεως της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436], για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 123, σ. 11), και η οποία αφορούσε την απαίτηση να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης, δεύτερον, να ακυρωθεί η εν λόγω εκτελεστική απόφαση, στο μέτρο που με αυτήν αυτή επιβάλλεται διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, ύψους 4 583 950,92 ευρώ και 39 583 726,30 ευρώ, και τέλος, τρίτον, να


text:
καταδικαστεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η Δημοκρατία της Πολωνίας με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία προβλέπει την εφαρμογή δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 8 292 783,94 ευρώ και 71 610 559,39 ευρώ όσον αφορά τις δαπάνες που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης.
 Η Επιτροπή προσήψε στη Δημοκρατία της Πολωνίας πέντε αιτιάσεις σχετικά με τη διάθεση οικονομικών πόρων προς στήριξη γεωργικών εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, μεταξύ των οποίων παράβαση του άρθρου 33β του κανονισμού 1257/1999 (2), το οποίο επιβάλλει στους γεωργούς την υποχρέωση να χρησιμοποιούν τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης. Η παράβαση αυτή αποτέλεσε τη βάση επί της οποίας η Επιτροπή επέβαλε διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης, διόρθωση ανταποκρινόμενη στο ποσοστό των αιτήσεων οι οποίες, κατόπιν δειγματοληπτικού ελέγχου 100 φακέλων αιτήσεων στον οποίο προέβη η Επιτροπή, δεν πληρούσαν την απαίτηση χρήσης του 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης.
 Στο πλαίσιο αυτό, η Δημοκρατία της Πολωνίας προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 33β του κανονισμού 1257/1999, ερμηνεία συνιστάμενη στη διαπίστωση ότι προϋπόθεση για τη στήριξη των εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης είναι να χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης, μολονότι τέτοια απαίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης.
 Η εσφαλμένη ερμηνεία της ανωτέρω διάταξης οδήγησε το Γενικό Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση ορθώς εκτίμησε η Επιτροπή ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας μπορούσε να εγκρίνει μόνον τις αρχικές αιτήσεις για τη χορήγηση ενίσχυσης με τις οποίες οι αιτούντες την ενίσχυση γεωργοί αναλάμβαναν την υποχρέωση να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον το 50 % της εν λόγω ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης.
 Η αιτίαση, η οποία συνίσταται στην παράβαση της υποχρέωσης των γεωργών να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης, αποτελεί τη βάση στην οποία στηρίχθηκε η Επιτροπή προκειμένου να επιβάλει διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δηλωθεισών δαπανών προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης.
 Κατά την άποψη της δημοκρατίας της Πολωνίας, η υποχρέωση των γεωργών να χρησιμοποιούν τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης δεν προκύπτει από το δίκαιο της Ένωσης. Καμία από τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης που περιγράφουν λεπτομερώς τις προϋποθέσεις για τη στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης δεν προβλέπει προϋπόθεση χρήσης τουλάχιστον του 50 % της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη λήψη μέτρων αναδιάρθρωσης. Τέτοια προϋπόθεση δεν προβλέπεται από το άρθρο 33β του κανονισμού 1257/1999. Η απαίτηση αυτή δεν θεσπίστηκε ούτε και με τον κανονισμό 141/2004 (3) σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής ειδικών μέτρων στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, οι οποίοι προβλέπονται στο κεφάλαιο IXa του κανονισμού 1257/1999.
 Επομένως, οι πολωνικές αρχές δεν παρέβησαν τις υποχρεώσεις ελέγχου σε σχέση με τις ανωτέρω περιγραφόμενες προϋποθέσεις παροχής στήριξης στο πλαίσιο του μέτρου «Στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης». Κατ’


text:
αυτή την έννοια, η επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης λόγω της παράβασης αυτής είναι αβάσιμη. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου απόρριψη της προσφυγής ακύρωσης κατά της εκτελεστικής απόφασης 2013/214/ΕΕ, στο μέτρο που η απόφαση αυτή επιβάλλει διόρθωση με τη μέθοδο της παρέκτασης, ανερχόμενη στο 11 % των δαπανών που δήλωσε η Δημοκρατία της Πολωνίας προς στήριξη εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης.
 (1) ΕΕ L 123, σ. 11.
 (2) Κανονισμός (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών (EE L 160, σ. 80).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 141/2004 της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2004, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά τα μεταβατικά μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης που εφαρμόζονται στην Τσεχική Δημοκρατία, στην Εσθονία, στην Κύπρο, στη Λεττονία, στη Λιθουανία, στην Ουγγαρία, στη Μάλτα, στην Πολωνία, στη Σλοβενία και στη Σλοβακία (EE L 24, σ. 25).


text:
C 94/36 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 28.3.98
 Pqxsodijeiäot, dem lpoqotäm le jameäma sqoäpo ma baqtämotm Jasó sgy apouórexy peqiä apoqqiäwexy sgy tpowguioäsgsóy
 som tpókkgko pot eiämai sopohesgleämoy re sqiäsg vxäqa. Apo- sot o pqoruetäcxm epijakeiäsai jasaqvóy paqóbarg sot
 seäkerla sxm pqorbakoälemxm apouórexm eiämai o adijaio- óqhqot 25 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä tpgqeriajgäy
 koäcgsoy pkotsirloäy sot jahotä joimosijotä oqcómot, emxä g jasarsórexy sxm tpakkgäkxm, diaseimoälemoy oäsi g jahgäy dem
 pqoruetäcotra pqóclasi epibaqtämhgje le sa eänoda rsecó- sot paqeärve sa rsoiveiäa pot ha sot paqeiävam sg dtma-
 rexy sa opoiäa sgy jasabkgähgjam. So cecomoäy oäsi apeäjsgre soäsgsa ma ejsilgärei so bórilo sgy pqorbakkoälemgy apouó-
 sgm jtqioäsgsa sgy jasoijiäay oäpot dialeämei dem eävei jaliäa rexy.
 epiäpsxrg epiä sot tporsasotä sxm enoädxm rsecórexy rsa
 opoiäa tpobkgähgje, O pqoruetäcxm epijakeiäsai epiärgy paqóbarg sot óqhqot 12
 sot jahersxäsoy pot irvtäei cia soty koipotäy tpakkgäkoty jai
 Epipkeäom, jaliäa diósang sot JTJ gä sot paqaqsgälasoy X so paqómolo sgy amajoimxärexy jemgäy heärexy, jahoärom so
 sot JTJ dem paqeävei sg dtmasoäsgsa re joimosijoä oäqcamo jqisgäqio apojkeirlotä pot pqobókkei g ARRA cia ma dijaio-
 ma aqmeiäsai sgm epirsqougä enoädxm rsecórexy tpakkgäkot kocgärei sgm apoäqqiwg sgy tpowguioäsgsóy sot, pot enókkot
 sopohesgleämot re sqiäsg vxäqa oäsam eiämai jtäqioy sgy jasoi- dem peqikalbómesai qgsó rsgm amajoiämxrg jemgäy heärexy,
 jiäay oäpot dialeämei rsom soäpo rsom opoiäo som eävei sopohe- dem aposekeiä pqoäruoqo leäro pqoy epiäsetng sot epidixjoäle-
 sgärei apojkeirsijó pqoy so rtlueäqom sgy tpgqeriäay so joi- mot apoä sgm pqoamaueqheiära diósang rjopotä, gäsoi ma ena-
 mosijoä oäqcamo pot som aparvokeiä. ruakirseiä g rtllesovgä rsom diacxmirloä pot dioqcamxämei so
 joimosijoä oäqcamo asoälxm le sa peqirroäseqa pqoroämsa oärom
 Seäkoy, oi pqorbakkoälemey apouóreiy pqorbókkotm sg cemijgä
 auoqó sgm ijamoäsgsa, sgm apoädorg jai sgm ajeqaioäsgsa.
 aqvgä sgy iärgy lesaveiqiärexy lesantä sxm tpakkgäkxm, jahoä-
 rom rsgqiäfomsai re erxseqijeäy odgciäey oi opoiäey dem kalbó- Seäkoy, o pqoruetäcxm tporsgqiäfei oäsi g ARRA tpeäpere re
 motm tpoäwg som paqócomsa sgy rsecórexy cia som jaho- pqoädgko ruókla ejsilgärexy hexqxämsay oäsi g tpowguioäsgsó
 qirloä sot dioqhxsijotä rtmsekersgä oäsam o tpókkgkoy jahiä- sot dem lpoqotäre ma kguheiä tpoäwg cia sg heärg cia sgm
 rsasai jtäqioy sot dialeqiärlasoy gä sgy oijiäay oäpot dialeämei. opoiäa enedgäkxre so emdiaueäqom sot, emxä tuiärsasai apoäktsg
 amsirsoiviäa lesantä, auemoäy, sxm pqoroämsxm sot, sgy ejpai-
 detärexäy sot jai sgy peiäqay sot jai, aueseäqot, oärxm apai-
 sotämsai cia sg heärg atsgä.
 Pqorutcgä sot Carlos Alberto Leite Mateus jasó Episqopgäy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje rsiy 19 Iamot-
 aqiäot 1998
 (Tpoäherg T-21/98) Pqorutcgä sgy Scottish Soft Fruit Growers Limited jasó
 (98/C 94/84) Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pot arjgähgje
 rsiy 21 Iamotaqiäot 1998
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä) (Tpoäherg T-22/98)
 O Carlos Alberto Leite Mateus, jósoijoy Zaventem (Beäkcio) (98/C 94/85)
 ejpqorxpotälemoy apoä soty Jean-NoeÈl Louis, Ariane Tornel
 jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty Bqtnekkxäm, le soäpo (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä)
 epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa cqaueiäa sgy esaiqeiäay
 Fiduciaire Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, órjgre rsiy G Scottish Soft Fruit Growers Limited, ejpqorxpotälemg apoä
 19 Iamotaqiäot 1998, emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm Etqx- som Fergus Randolph, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco
 paøjxäm Joimosgäsxm pqorutcgä jasó Episqopgäy


text:
sxm Etqx- so dijgcoqijoä cqaueiäo sxm Arendt jai Medernach, rue Matt-
 paøjxäm Joimosgäsxm. hias Hard 8-10, órjgre emxäpiom sot Pqxsodijeiäot sxm
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, rsiy 21 Iamotaqiäot 1998, pqo-
 O pqoruetäcxm fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo: rutcgä jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm.
 Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy sgy 11gy Laq-
 siäot 1997, peqiä apoqqiäwexy sgy tpowguioäsgsóy sot rsg G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Pqxsodijeiäo:
 heärg NPPR/2002/96, Ç ma ajtqxärei sgm apoäuarg sgy Episqopgäy pot joimo-
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda. poigähgje rsgm pqoruetäcotra rsiy 12 Moelbqiäot 1997
 jai le sgm opoiäa so em koäcx joimosijoä oäqcamo aqmgähgje
 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa ma ijamopoigärei so aiäsgla sgy Scottish Office amauoqijó
 le sgm epibkgheiära rÂ atsgäm tpovqeäxrg epirsqougäy
 O pqoruetäcxm, tpókkgkoy jasgcoqiäay B sgy Episqopgäy leäqoty sot porotä pot sgy eiäve pqojasabokijó voqgcg-
 apoä so 1988, ejheäsei oäsi tpeäbake sgm tpowguioäsgsó sot rso heiä jai
 pkaiärio amajoimxärexy pqoy ejdgäkxrg emdiaueäqomsoy dglo-
 rietheiäray rsiy 14 Ojsxbqiäot 1996 cia sgm pqoärkgwg Ç ma jasadijórei sgm Episqopgä rsa dijarsijó eänoda.
 ejsójsxm tpakkgäkxm re heäreiy sot pqoùpokocirlotä cia sgm
 eäqetma. Le rgleiäxla sgy 11gy Laqsiäot 1997 Koäcoi ajtqxärexy jai jtäqia epiveiqgälasa
 pkgqouoqgähgje peqiä sgy apoqqiäwexy sgy tpowguioäsgsóy
 sot. Jasoäpim sgy emrsórexy pot tpeäbake jasó sgy apouó- G pqoruetäcotra dietjqimiäfei oäsi rtrsóhgje so 1992 pqojei-
 rexy atsgäy, g aqloädia pqoy rtämawg sxm rtlbórexm aqvgä leämot ma arjgärei dqarsgqioäsgsey xy oqcómxrg sxm
 (ARRA)ç dgäkxre oäsi g apoäqqiwg sgy tpowguioäsgsay sot paqacxcxäm rleäotqxm emsoäy sot Gmxleämot Barikeiäot. Xy
 pqoruetäcomsoy barifoäsam rso cecomoäy oäsi, epeidgä atsoäy seäsoiot eiädoty esaiqeiäa, g pqoruetäcotra dijaiotämsam, bórei
 gäsam gädg tpókkgkoy, dem lpoqotäre ma lesórvei re diadija- sot óqhqot 2 paqócqauoy 2 sot jamomirlotä (EOJ)
 riäa epikocgäy ejsójsxm tpakkgäkxm. aqih. 1991/92, sot Rtlbotkiäot, cia sg heärpirg eidijxäm


text:
 19.9.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 343/38
 Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2016 — Portigon κατά ΕΤΕ
 (Υπόθεση T-365/16)
 (2016/C 343/52)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Portigon AG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Bliesener και V. Jungkind, δικηγόροι)
 Καθού: Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΤΕ)
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις του καθού, επί των οποίων ερείδονται οι πράξεις καταλογισμού, με τις οποίες ο γερμανικός ομοσπονδιακός οργανισμός της Γερμανίας για τη σταθεροποίηση της χρηματοπιστωτικής αγοράς επέβαλε στις 22 Απριλίου 2016 (με αύξοντα αριθμό 2208101-2016-JB) καθώς και στις 10 Ιουνίου 2016 (με αύξοντα αριθμό 2208102-2016-JB2) στην προσφεύγουσα ετήσια συνεισφορά προς το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης για το 2016,
 —
 να υποχρεώσει το καθού να προκομίσει τις αναφερόμενες στο σημείο 1 αποφάσεις,
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 2, εδάφια 1 έως 3, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/81 (2) σε συνδυασμό με το άρθρο 103 , παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/EΕ (3)
 —
 Το καθού κακώς υπέλαβε ότι η προσφεύγουσα υπέχει υποχρέωση καταβολής συνεισφοράς στο ταμείο, διότι το ίδρυμα δεν είναι εκτεθειμένο σε κινδύνους, καθώς ενδεχόμενη εξυγίανση του ιδρύματος βάσει των κανόνων του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 αποκλείεται, το δε ίδρυμα δεν έχει σημασία για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
 —
 Η προσφεύγουσα έχει παύσει να δραστηριοποιείται στην αγορά. Δεν αναλαμβάνει πλέον από τις αρχές του 2012 καμία νέα επιχειρηματική δραστηριότητα και τελεί, κατόπιν αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με ενισχύσεις, υπό εκκαθάριση. Διακρατεί το μεγαλύτερο τμήμα των λοιπών υποχρεώσεών της καταπιστευματικώς υπέρ ενός άλλου φορέα ο οποίος έχει αναλάβει τις ευκαιρίες και τους κινδύνους από αυτήν την συναλλαγή.
 —
 Ο δε κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 (4), ο οποίος δεν προβλέπει καμία εξαίρεση για ιδρύματα όπως είναι η προσφεύγουσα, αντιβαίνει στο άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/EΕ.
 2.
 Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 16 και του άρθρου 20 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης)
 Λόγω της ιδιαίτερης καταστάσεως της προσφεύγουσας εν συγκρίσει προς τα λοιπά πιστωτικά ιδρύματα που υπέχουν υποχρέωση καταβολής συνεισφοράς οι πράξεις καταλογισμού αντιβαίνουν στην γενική αρχή της ισότητας. Περαιτέρω, συνιστούν υπέρμετρα μεγάλη παρέμβαση στην επιχειρηματική ελευθερία της προσφεύγουσας.
 3.
 Τρίτον, επικουρικώς προβληθείς λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 2, εδάφια 1 έως 3, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/81 σε συνδυασμό με το άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ
 Κατά τον υπολογισμό του ύψους της συνεισφοράς κακώς το καθού παρέλειψε να εξαιρέσει από τις κρίσιμες για την επιβολή συνεισφοράς υποχρεώσεις το άνευ κινδύνων και αναγνωρισμένο στον ισολογισμό καταπίστευμα της προσφεύγουσας.
 4.
 Τέταρτον, επικουρικώς προβληθείς λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφοι 3 και 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63
 Κατά τον υπολογισμό της συνεισφοράς,


text:
κακώς το καθού δεν προέβη σε σχέση με τις συμβάσεις παραγώγων της προσφεύγουσας σε μια ανάλογη προς τους τυχόν κινδύνους προσέγγιση βάσει των καθαρών ποσών, αλλά επέλεξε μια προσέγγιση βάσει των ακαθάριστων ποσών.
 5.
 Πέμπτον, επικουρικώς προβληθείς λόγος: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 8, στοιχείο α', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63
 Κατά τον υπολογισμό του ύψους των εισφορών, κακώς το καθού θεώρησε την προσφεύγουσα ως ίδρυμα υπό εξυγίανση. Ο δείκτης κινδύνου δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 5, στοιχείο γ', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 θα έπρεπε να λάβει την ελάχιστη τιμή.
 6.
 Έκτος λόγος: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', του Χάρτη, δεδομένου ότι το καθού θα έπρεπε να ακούσει την προσφεύγουσα πριν από την έκδοση των αποφάσεών του
 7.
 Έβδομος λόγος: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του Χάρτη, δεδομένου ότι το καθού δεν αιτιολόγησε επαρκώς τις αποφάσεις του.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).
 (2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/81 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2014, περί ενιαίων όρων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 15, σ. 1).
 (3) Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) 1093/2010 και (ΕΕ) 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).
 (4) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).


text:
 28.4.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 95/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Højesteret (Δανία) στις 21 Φεβρουαρίου 2007 — Nordania Finans A/S και BG Factoring A/S κατά Skatteministeriet
 (Υπόθεση C-98/07)
 (2007/C 95/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Højesteret
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσες: Nordania Finans A/S και BG Factoring A/S
 Αναιρεσίβλητο: Skatteministeriet
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει η έκφραση «αγαθά επενδύσεως, χρησιμοποιούμενα από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του »του άρθρου 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1), την έννοια ότι καλύπτει τα αγαθά τα οποία μια επιχείρηση χρηματοδοτικής μισθώσεως αγοράζει με σκοπό τόσο την εκμίσθωση όσο και τη μεταπώληση κατά τη λήξη των συμβάσεων χρηματοδοτικής μισθώσεως;
 (1) ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.


text:
 23.7.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 182/2
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
 της 31ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση C-438/02 (αίτηση του Stockholms tingsrätt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): ποινική δίκη κατά Krister Hanner (1)
 (Άρθρα 28 EΚ, 31 EΚ, 43 EΚ και 86, παράγραφος 2, ΕΚ - Διάθεση φαρμάκων στο εμπόριο - Εγκατάσταση των επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου - Κρατικό μονοπώλιο λιανικής πωλήσεως φαρμάκων - Επιχείρηση επιφορτισμένη με τη διαχείριση υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος)
 (2005/C 182/03)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Στην υπόθεση C-438/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, υποβληθείσα από το Stockholms tingsrätt (Σουηδία) με απόφαση της 29ης Νοεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Δεκεμβρίου 2002, στο πλαίσιο ποινικής δίκης κατά του Krister Hanner, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann (εισηγητή), C. W. A. Timmermans και A. Rosas, προέδρους τμήματος, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 31 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 Το άρθρο 31, παράγραφος 1, ΕΚ απαγορεύει ένα σύστημα το οποίο προβλέπει αποκλειστικό δικαίωμα λιανικής πωλήσεως ρυθμιζόμενο κατά τρόπον αντίστοιχο προς αυτό του επίδικου στην κύρια δίκη συστήματος.
 (1) ΕΕ C 31 της 8.02.2003.


text:
 Αριθ. C 252/34 | EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8. 97
 Προσφυγή του Alan Hick κατα Οικονομικής και Κοινωνι ενος άλλου προσώπου , με μοναδικό στοχο την απόσπαση
 κής Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997 του , στο νέο του βαθμό, στο γραφείο του Προέδρου κατά τη
 (Υπόθεση Τ-176/97) διάρκεια της θητείας του. Όντως, o επιλεγείς υποψήφιος
 ουδέποτε εργάστηκε στη θέση του προϊσταμένου του οικείου
 (97/C 252/74) τμήματος, ενώ o προσφεύγων έχει πράγματι ασκήσει τα
 καθήκοντα αυτά ως αναπληρωτής και, στη συνέχεια, προσω
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) ρινώς.
 Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, o προσφεύγων
 A Alan Hick, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από αναφέρεται στη νομολογία που απορρέει από την απόφαση
 τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Ariane Tornel, του Πρωτοδικείου , της 19ης Νοεμβρίου 1996, στην υπόθεση
 δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμ Τ-272/94 Brullant (').
 βούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30 rue de
 Cesssange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρω
 τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά (') Συλλογή υπ.υπ. σ. 11-1397.
 Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση περί προαγωγής του Wolfgang
 Junck στον βαθμό A 3 και διορισμού του ως προϊσταμέ Προσφυγή της Odette Simon κατα Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 νου του τμήματος «κοινωνικά, οικογενειακά, εκπαιδευτι κών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997
 κά και πολιτιστικά θέματα» της B Διευθύνσεως Συμβου (Υπόθεση Τ-177/97)
 λευτικών Εργασιών της ΟΚΕ; (97/C 252/75)
 — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η
 υποψηφιότητά του για τη θέση αυτή, (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. H Odette Simon, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμε
 νη από τους Ariane Tornel , Thierry Demaseure και Françoise
 Parmentier, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Λουξεμβούργο τα γραφεία της Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue
 de Cessange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, ενώπιον του
 O προσφεύγων, υπάλληλος με βαθμό A 4 της Οικονομικής Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή
 και Κοινωνικής Επιτροπής προσβάλλει την άρνηση της ΑΔΑ κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 να τον διορίσει στη θέση του προϊσταμένου ενός εκ των
 τμημάτων της.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 O προσφεύγων υπενθυμίζει ότι ασκεί τα εν λόγω καθήκοντα — να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η
 του προϊσταμένου τμήματος από τον Απρίλιο του 1996,
 ύστερα από το θάνατο του παλαιού προϊσταμένου, και ότι, αίτησή της για τακτοποίηση της διοικητικής καταστάσεώς
 της από τον Μαΐο του 1966,
 στις 18 Ιουνίου 1996, η καθής δημοσίευσε την επίμαχη
 προκύρηξη κενής θέσεως. Με την προσβαλλόμενη απόφαση ,
 η ΑΔΑ διόρισε στην εν λόγω θέση ένα άλλο πρόσωπο το — να υποχρεώσει την καθής να της καταβάλει ένα συμβολι
 οποίο ουδέποτε είχε υπηρετήσει στη θέση αυτή. Πράγματι, το κό Ecu προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που έχει
 υποστεί,
 πρόσωπο αυτό είχε, διαδοχικώς, τεθεί στη διάθεση της
 Γενικής Διευθύνσεως Συμβουλευτικών Εργασιών, Ειδική
 υπηρεσία «Αντιπροσωπείες» και ήταν αποσπασμένο, προς το — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 συμφέρον της υπηρεσίας, στη θέση του προϊσταμένου γρα


text:
φείου στη γραμματεία του Προέδρου της Οικονομικής και Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κοινωνικής Επιτροπής. Τέλος, o προσφεύγων εκλήθη , με
 απόφαση της 23ης Δεκεμβρίου 1996, να ασκήσει, προσωρι H προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι εισήλθε στην υπηρεσία της
 νώς, τα συμφυή με τα αποτελούντα το αντικείμενο της Επιτροπής το Μαΐο του 1966 και εργάστηκε εκεί αδιακόπως
 επίμαχης στην υπό κρίση υπόθεση θέσεως καθήκοντα. έως τις 25 Οκτωβρίου 1995. Υπογραμμίζει ότι, μολονότι οι
 περισσότερες από τις συμβάσεις της συνήφθησαν μέσω
 Προς στήριξη των ισχυρισμών του , o προσφεύγων προβάλλει εταιρειών-προπέτασμα και ελεγχομένων από τα κοινοτικά
 την παράβαση του άρθρου 4 παράγραφος 1 και του άρ όργανα φορέων, εργάστηκε πάντοτε για την Επιτροπή και
 θρου 27 του ΚΥΚ, καθώς και την ύπαρξη καταχρήσεως υπό άμεση εποπτεία των υπαλλήλων της κατά τον καθορι
 εξουσίας. Συναφώς, φρονεί κυρίως, ότι η προσβαλλόμενη σμένο υπ' αυτής τρόπο. H εργασία της συντελούσε στην
 απόφαση δεν αποσκοπεί ούτε στην κάλυψη της κενής θέσεως πραγματοποίηση των στόχων που είχαν από τη συνθήκη
 ούτε στην εξασφάλιση χάριν του καθού οργάνου της συνδρο ΕΚΑΧ ανατεθεί στην Επιτροπή και αντιστοιχούσε σε θέση
 μής υπαλλήλου διαθέτοντος τα καλύτερα προσόντα ως προς του προϋπολογισμού . Τα ανατεθέντα στην προσφεύγουσα
 την ικανότητα, απόδοση και ακεραιότητα, Πράγματι, η καθήκοντα ήσαν καθορισμένα, διαρκούς χαρακτήρα, καθή
 απόφαση αυτή αποσκοπεί στην προώθηση στο βαθμό A 3 κοντα δημόσιας κοινοτικής υπηρεσίας.


text:
 24.11.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 421/2
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Σεπτεμβρίου 2014 [αίτηση του Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — «Valimar» OOD κατά Nachalnik na Mitnitsa Varna
 (Υπόθεση C-374/12) (1)
 ([Προδικαστική παραπομπή - Ντάμπινγκ - Συρματόσχοινα και καλώδια από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ρωσίας - Κανονισμός (EK) 384/96 - Άρθρα 2, παράγραφοι 8 και 9, και 11, παράγραφοι 2, 3, 9 και 10 - Ενδιάμεση επανεξέταση - Επανεξέταση λόγω της λήξης της ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ - Κύρος του κανονισμού (EK) 1279/2007 - Καθορισμός της τιμής εξαγωγής βάσει των πωλήσεων προς τρίτες χώρες - Αξιοπιστία των τιμών εξαγωγής - Συνεκτίμηση της ανάληψης δεσμεύσεων ως προς τις τιμές - Μεταβολή των συνθηκών - Εφαρμογή διαφορετικής μεθόδου από τη χρησιμοποιηθείσα κατά την αρχική έρευνα])
 2014/C 421/02
 Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
 Αιτούν δικαστήριο
 Varhoven administrativen sad
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 «Valimar» OOD
 κατά
 Nachalnik na Mitnitsa Varna
 Διατακτικό
 Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού (EK) 1279/2007 του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 2007, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ σε ορισμένους τύπους συρματόσχοινων και καλωδίων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ρωσικής Ομοσπονδίας και την κατάργηση των μέτρων αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τύπων συρματόσχοινων και καλωδίων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Ταϊλάνδης και Τουρκίας.
 (1) ΕΕ C 311 της 13.10.2012.


text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/69
 Προσφυγή της Orsay GmbH κατά του Γραφείου εναρμονίσεωςστο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς(εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)που ασκήθηκε στις 5 Φεβρουάριου 2004
 (Υπόθεση Τ-39/04)
 (2004/C 106/140)
 Η γλώσσα διαδικασίας θα καθορισθεί βάσει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
 Η Orsay GmbH, Willstätt(Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο D. von Schultz, άσκησε στις 5 Φεβρουάριου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Γραφείου εναρμονίσεωςστο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς(εμπορικά σήματα σχέδια και υποδείγματα).
 Έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η εταιρία José Jiménez Arellano S.A.,Μαδρίτη.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς της 3ης Νοεμβρίου που εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας R 394/2002-4 καθώς και την απόφαση 405/2002 του τμήματος ανακοπών του Γραφείου εναρμονίσεωςστο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς καθ' ό μέτρο απορρίφθηκε, κατόπιν ασκήσεως της υπ' αριθ. Β 242 059 ανακοπής, η υπ' αριθ. 1 042 613 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα είδη ρουχισμού, μπότες, υποδήματα και παντόφλες, είδη πιλοποιίας,
 —
 να διαπιστώσει ότι το Γραφείο εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς υποχρεούται να δεχτεί την υπ' αριθ.1 042 613 αίτηση καταχωρίσεως του σημείου «Ο οrsay» ως κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα είδη ρουχισμού, μπότες, υποδήματα και παντόφλες καθώς και είδη πιλοποιίας και να το καταχωρίσει στην κατηγορία 25,
 —
 να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος:
 Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση:
 Το εικονιστικό σήμα «Ο οrsay» για προϊόντα των κατηγοριών 23, 24 και 25( υφαντουργικά νήματα και κλωστές, υφάσματα, κλινοσκεπάσματα και τραπεζομάντιλα, ενδύματα, μπότες, υποδήματα και παντόφλες, είδη πιλοποιίας)-Αριθμός αιτήσεως καταχωρίσεως 1 042 613
 Δικαιούχος τού κατά τη διαδικασία της ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 José Jiménez Arellano S.A.
 Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος:
 Το ισπανικό και πορτογαλικό εικονιστικό σήμα «D’ORSAY» για προϊόντα της κατηγορίας 25
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών:
 Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα «είδη ρουχισμού, μπότες, υποδήματα και παντόφλες, είδη πιλοποιίας».Κατά τα λοιπά απόρριψη της ανακοπής.
 Απόφαση του τμήματος προσφύγων:
 Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας.
 Λόγοι ακυρώσεως:
 —
 Η απόφαση του Γραφείου παραβιάζει το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94.
 —
 Από την σύγκριση των σημείων «Ο οrsay» και «D’ORSAY» δεν προκύπτει κίνδυνος ηχητικής συγχύσεως.
 —
 Αποκλείεται ο κίνδυνος συγχύσεως λόγω συνειρμού ή λόγω της γραφικής παραστάσεως.


text:
Αριθ. C 199/20 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 6. 97
 Διαγραφή της υποθέσεως C-6/96 ( 1 ) Διαγραφή της υποθέσεως C-34/96 (')
 (97/C 199/47) (97/C 199/51 )
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997, o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-6/96: (αίτηση του Pretura circon γραφή της υποθέσεως C-34/96: (αίτηση του Pretura circonda
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Sandro προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Maria Pao
 Gallotti . lantoni.
 (') ΕΕ αριθ . C 64 της 2 . 3 . 1996. (') ΕΕ αριθ . C 95 της 30. 3 . 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-7/96 (') Διαγραφή των συνεκδικαζομενων υποθέσεων C-165/96,
 C-166/96, C-167/96, C-168/96 και C-169/96 ( )
 (97/C 199/48)
 97/C 199/52
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια Με διάταξη της 13ης Μαρτίου 1997 , o πρόεδρος του πέμπτου
 γραφή της υποθέσεως C-7/96: (αίτηση του Pretura circon τμήματος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικαζομένων υποθέσεων
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Francesco C-165/96, C-166/96, C-167/96, C-168/96 και C-169/96: Επιτρο
 Palermo . πή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής
 Δημοκρατίας.
 (!) ΕΕ αριθ . C 64 της 2. 3 . 1996.
 (!) ΕΕ αριθ. C 210 της 20. 7. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-24/96 (1 )
 Διαγραφή της υποθέσεως C-189/96 ( 1 )
 (97/C 199/49)
 (97/C 199/53)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-24/96: (αίτηση του Pretura circonda γραφή της υποθέσεως C-1 89/96: (αίτηση του Pretura circon
 riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Vittorio
 Iannilli . προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Rosalinda
 Marchionne .
 (1) ΕΕ αριθ . C 77 της 16. 3 . 1996.
 (') ΕΕ αριθ . C 210 της 2. 7. 1996.
 Διαγραφή της υποθέσεως C-25/96 (') Διαγραφή της υποθέσεως C-190/96 ( 1 )
 (97/C 199/50) (97/C 199/54)
 Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Προεδρος του Δικα Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1997 , o Πρόεδρος του Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη δια
 γραφή της υποθέσεως C-25/96: (αίτηση του Pretura circonda γραφή της υποθέσεως C-190/96: (αίτηση του Pretura circon
 riale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli για την έκδοση
 προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Francesco προδικαστικής αποφάσεως): Ποινική δίκη κατά Amerigo
 Cannizzaro . Alari .
 Ο ) ΕΕ αριθ . C 77


text:
 25.8.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 258/21
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012 — Compagnia Generale delle Acque κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-264/00) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Μειώσεις των κοινωνικών εισφορών υπέρ των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες στην περιφέρεια της Βενετίας και της Chioggia - Απόφαση της Επιτροπής κηρύσσουσα το καθεστώς ενισχύσεων ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά και επιβάλλουσα την ανάκτηση των καταβληθεισών ενισχύσεων - Προσφυγή εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος)
 2012/C 258/38
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Compagnia Generale delle Acque SpA (Βενετία, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Biagini, P. Pettinelli και A. Bortoluzzi, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, επικουρούμενος από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Leanza, στη συνέχεια I. Braguglia, στη συνέχεια R. Adam και τέλος I. Bruni, επικουρούμενοι από τους G. Aiello και P. Gentili, avvocati dello Stato)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2000/394/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1999, σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης σε επιχειρήσεις της Βενετίας και της Chioggia που προβλέπονται από το νόμο αριθ. 30/1997 και το νόμο αριθ. 206/1995, περί απαλλαγών ή μειώσεων των κοινωνικών εισφορών (ΕΕ 2000, L 150, σ. 50).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Εξετάζει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή μαζί με την ουσία της υποθέσεως.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος.
 3)
 Η Compagnia Generale delle Acque SpA φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
 4)
 Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
 (1) EE C 355 της 9.12.2000.


text:
 7.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/15
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Νοεμβρίου 2011 — Nolin κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-58/11 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπαλληλοι - Προαγωγή - Διαγραφή των μορίων προαγωγής και προτεραιότητας κατόπιν προαγωγής βάσει του άρθρου 29 ΚΥΚ - Νομική βάση - Αρμοδιότητα του προσώπου που εξέδωσε την πράξη - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων)
 2012/C 6/27
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Michel Nolin (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J. N. Louis και É. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz, επικουρούμενος από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 1ης Δεκεμβρίου 2010, F-82/09, Nolin κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Ο Michel Nolin φέρει τόσο τα δικαστικά του έξοδα όσο και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
 (1) EE C 89 της 19.3.2011.


text:
 25.9.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 318/20
 Προσφυγή-αγωγή της 31ης Ιουλίου 2017 — Fleig κατά ΕΥΕΔ
 (Υπόθεση T-492/17)
 (2017/C 318/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων-ενάγων: Stephan Fleig (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
 Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τη ληφθείσα στις 19 Σεπτεμβρίου 2016 από τον διευθυντή της Διευθύνσεως Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), υπό την ιδιότητα της αρμόδιας υπηρεσίας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως, απόφαση περί καταγγελίας της αορίστου χρόνου συμβάσεως εργασίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος, με έναρξη αποτελεσμάτων της εν λόγω καταγγελίας στις 19 Ιουνίου 2017 (όπως η εν λόγω απόφαση περί καταγγελίας τροποποιήθηκε εσχάτως με την από 19 Απριλίου 2017 απόφαση απορρίψεως της ενστάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος)·
 —
 να υποχρεώσει την ΕΥΕΔ να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη, ένα εύλογο ποσό, ο προσδιορισμός του ύψους του οποίου καταλείπεται στη διακριτική ευχέρεια του Γενικού Δικαστηρίου· καθώς και
 —
 να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ).
 2.
 Δεύτερος λόγος: Παράβαση από την ΕΥΕΔ του καθήκοντος επιμέλειας, παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως (άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και της αναλογικότητας, καθώς και προσβολή του δικαιώματος προστασίας έναντι κάθε αδικαιολόγητης απολύσεως (άρθρο 30 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης).
 3.
 Τρίτος λόγος: Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως κατ’ άρθρον 41, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
 20.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 207/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 12 Απριλίου 2013 — Anonima Petroli Italiana SpA (API) κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico
 (Υπόθεση C-184/13)
 2013/C 207/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Anonima Petroli Italiana SpA (API)
 Καθών: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Ερωτάται:
 1)
 Αν η προστασία της ελευθερίας ανταγωνισμού, της ελεύθερης κυκλοφορίας των επιχειρήσεων, της ελευθερίας εγκαταστάσεως και παροχής υπηρεσιών (όπως προβλέπονται από τα άρθρα 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, 101 ΣΛΕΕ, 49, 56 και 96 ΣΛΕΕ) συνάδει, και αν ναι σε ποιο βαθμό, με εθνικές διατάξεις των κρατών μελών της Ένωσης που ορίζουν κατώτατο κόστος ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, πράγμα που συνεπάγεται ετερόνομο καθορισμό ενός συστατικού στοιχείου του ανταλλάγματος για την παροχή της υπηρεσίας, και συνεπώς του συμβατικού τιμήματος.
 2)
 Αν, και υπό ποιες προϋποθέσεις, δικαιολογούνται περιορισμοί των προαναφερθεισών αρχών για λόγους προστασίας του δημοσίου συμφέροντος ασφάλειας της οδικής κυκλοφορίας και αν μπορεί να ενταχθεί στην εν λόγω λειτουργική προοπτική ο καθορισμός κατώτατου κόστους ασκήσεως επιχειρήσεως οδικών μεταφορών, όπως προβλέπει η ρύθμιση του άρθρου 83 bis του ν.δ. 112/2008, όπως αυτή τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε.
 3)
 Αν ο καθορισμός του κατώτατου κόστους παροχής της υπηρεσίας, υπό την προαναφερθείσα έννοια, μπορεί να επαφίεται σε προαιρετικές συμφωνίες μεταξύ των κατηγοριών ενδιαφερομένων επιχειρηματιών και, επικουρικώς, σε οργανισμούς των οποίων η σύνθεση χαρακτηρίζεται από ισχυρή παρουσία εκπροσώπων των ιδιωτών επιχειρηματιών του κλάδου, χωρίς προκαθορισμένα σε νομοθετικό επίπεδο κριτήρια.


text:
 25.1.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/24
 Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2013 — Sharp κατά ΓΕΕΑ — (BIG PAD)
 (Υπόθεση T-567/13)
 2014/C 24/42
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sharp KK (Οσάκα, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: G. Macias Bonilla, G. Marín Raigal, P. López Ronda και E. Armero, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 5ης Αυγούστου 2013, στην υπόθεση R 2131/2012-2,
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: το εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «BIG PAD» για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 9 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 10 887 231.
 Απόφαση του εξεταστή: απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής.
 Προβαλλόμενοι λόγοι: παράβαση των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του ΚΚΣ.


text:
 1.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 245/5
 3) 'Εχει το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 3, τρι ́το εδα ́φιο, της οδηγι ́ας Προσφυγη ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των κατα ́
 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με το της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας που ασκη ́θηκε στις 19 Ιουνι ́ου
 α ́ρθρο 6 της οδηγι ́ας 92/49/ΕΟΚ, την ́εννοια ο ́τι αντιτι ́θεται 2001
 σε μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που, χα ́ριν ελε ́γχου του πληθωρισμου ́,
 επε ́βαλε περαιτε ́ρω στις ασφαλιστικε ́ς επιχειρη ́σεις την υπο- (Υπο ́θεση C-235/01)
 χρε ́ωση να συνομολογου ́ν, εφο ́σον το ζητει ́ ο αντισυμβαλλο ́-
 μενος, ασφαλιστη ́ρια τυ ́που bonus-malus με ρη ́τρα απαλλα- (2001/C 245/10)
 γη ́ς του ασφαλιστη ́ απο ́ την ευθυ ́νη για ορισμε ́νο ποσο ́ εντο ́ς
 του κατωτα ́του και του ανωτα ́του ορι ́ου του νο ́μου;
 Η Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 4) 'Εχει το α ́ρθρο 8, παρα ́γραφος 3, τρι ́το εδα ́φιο, της οδηγι ́ας τους Bernard Mongin και Roberto Amorosi, α ́σκησε ενω ́πιον
 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, ο ́πως τροποποιη ́θηκε με το του ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 19 Ιουνι ́ου
 α ́ρθρο 6 της οδηγι ́ας 92/49/ΕΟΚ, την ́εννοια ο ́τι αντιτι ́θεται 2001 προσφυγη ́ κατα ́ της Ιταλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας.
 σε μια εθνικη ́ ρυ ́θμιση που, χα ́ριν ελε ́γχου του πληθωρισμου ́,
 παραχωρει ́ περαιτε ́ρω στον ασφαλισμε ́νο, κατα ́ τη λη ́ξη Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο:
 του χρο ́νου απαγορευ ́σεως ανατιμη ́σεως του ασφαλι ́στρου,
 δικαι ́ωμα καταγγελι ́ας της συμβα ́σεως, αν η αυ ́ξηση του — να διαπιστω ́σει ο ́τι η Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας
 ασφαλι ́στρου, που δεν προσδιορι ́ζεται απο ́ τον μηχανισμο ́ να θεσπι ́σει τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και
 εξατομικευ ́σεως, την οποι ́α ζητει ́ ο ασφαλιστη ́ς κατα ́ τον διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ προς την
 χρο ́νο της ετη ́σιας ανανεω ́σεως του ασφαλιστηρι ́ου, υπερβαι ́- οδηγι ́α 98/35/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 25ης Μαι ̈́ου 1998,
 νει τον προγραμματισθε ́ντα συντελεστη ́ πληθωρισμου ́ τον για την τροποποι ́ηση της οδηγι ́ας 94/58/ΕΚ σχετικα ́ με το
 οποι ́ο ́εχει αποφασι ́σει η Κυβε ́ρνηση; ελα ́χιστο επι ́πεδο εκπαι ́δευσης των ναυτικω ́ν (1) και, εν πα ́ση
 περιπτω ́σει, παραλει ́ποντας να τις κοινοποιη ́σει στην
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 06/001, σ. 157. Επιτροπη ́, παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ την οδηγι ́α
 (2) ΕΕ L 228 της 11.8.1992, σ. 1. αυτη ́.
 — να καταδικα ́σει την Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 Λο ́γοι της προσφυγη ́ς και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως


text:
που υπε ́-
 βαλε το Finanzgericht Berlin με δια ́ταξη της 28ης Μαι ̈́ου Το α ́ρθρο 249 ΕΚ (πρω ́ην α ́ρθρο 189 της Συνθη ́κης ΕΚ), συ ́μφωνα
 2001 στην υπο ́θεση Αrnoud Gerritse κατα ́ Finanzamt με το οποι ́ο η οδηγι ́α δεσμευ ́ει κα ́θε κρα ́τος με ́λος στο οποι ́ο
 Neukölln-Nord απευθυ ́νεται ο ́σον αφορα ́ το επιδιωκο ́μενο αποτε ́λεσμα, συνεπα ́γε-
 ται την υποχρε ́ωση των κρατω ́ν μελω ́ν να τηρου ́ν τις προθεσμι ́ες
 (Υπο ́θεση C-234/01) στον προβλε ́πουν οι οδηγι ́ες για τη μεταφορα ́ τους στο εσωτερικο ́
 δι ́καιο. Η προθεσμι ́α αυτη ́ ́εληξε την 1η Ιουλι ́ου 1999 χωρι ́ς η
 (2001/C 245/09) Ιταλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να ́εχει εκδω ́σει τις αναγκαι ́ες διατα ́ξεις
 προκειμε ́νου να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α που μνημονευ ́εται
 στα αιτη ́ματα της Επιτροπη ́ς.
 Με δια ́ταξη της 28ης Μαι ̈́ου 2001, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 19 Ιουνι ́ου 2001, το Finanzgericht Berlin, στο πλαι ́σιο της (1) ΕΕ L 172 της 17.6.1998, σ. 1.
 διαφορα ́ς μεταξυ ́ Αrnoud Gerritse και Finanzamt Neukölln-
 Nord που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του, ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ του εξη ́ς ερωτη ́ματος:
 Αντι ́κειται στο α ́ρθρο 52 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρο 43 ΕΚ) το
 γεγονο ́ς ο ́τι, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 50α, παρα ́γραφος 4, πρω ́το Προσφυγη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας
 εδα ́φιο, περι ́πτωση 1, καθω ́ς και δευ ́τερο εδα ́φιο, του κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́-
 Εinkommensteuergesetz (νο ́μου περι ́ φορολογι ́ας εισοδη ́ματος), θηκε στις 21 Ιουνι ́ου 2001
 κατα ́ τη διατυ ́πωση του 1996, ́ενας Ολλανδο ́ς υπη ́κοος, ο οποι ́ος
 αποκομι ́ζει απο ́ αυτοτελη ́ απασχο ́ληση κατα ́ το ημερολογιακο ́ ́ετος (Υπο ́θεση C-239/01)
 στην Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας φορολογητε ́α
 καθαρα ́ ́εσοδα υ ́ψους περι ́που 5 000 DEM, υπο ́κειται σε φορολο- (2001/C 245/11)
 γικε ́ς κρατη ́σεις με συντελεστη ́ 25 % επι ́ των ακαθαρι ́στων εσο ́δων
 τον, ποσου ́ 6 000 περι ́που DEM, και επιπροσθε ́τως στην καταβολη ́
 εισφορα ́ς αλληλεγγυ ́ης, που εισπρα ́ττονται στην πηγη ́ με ́σω του Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, εκπροσωπου ́μενη
 υποχρε ́ου προς καταβολη ́ της αμοιβη ́ς του, στερει ́ται δε οποιασδη ́- απο ́ τους Wolf-Dieter Plessing, Ministerialrat, Bundes-
 ποτε δυνατο ́τητας να ανακτη ́σει τα καταβληθε ́ντα ποσα ́ με ́σω ministerium der Finanzen, Graurheindorfer Str. 108, D-53117
 αιτη ́σεως επιστροφη ́ς η ́ αιτη ́σεως επακριβου ́ς υπολογισμου ́ του Βο ́ννη και Jochim Sedemund, Potsdamer Platz 1, D-10785
 φο ́ρου βα ́σει της συγκεκριμε ́νης φοροδοτικη ́ς


text:
13.3.1999 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 71/11
 xäreiy atseäy eäqvomsai re amsiäherg le soty jamoämey sgy lijxäy sg rtluxmiäa Ûamoijsoiä otqamoiäë le siy Gmx-
 joimosijgäy erxseqijgäy acoqóy jai rtmepócomsai dtrle- leämey Pokiseiäey rsom soleäa sxm aeqolesauoqxäm,
 meiäy diajqiäreiy gä rsqeäbkxrg sot amsacxmirlotä. Enók- paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä sg Rtmhgäjg
 kot, seäsoiey dileqeiäy rtluxmiäey auoqotäm fgsgälasa elpiä- jai idiäxy apoä sa óqhqa sgy 5 jai 52, jahxäy jai apoä
 psomsa rsgm erxseqijgä moloheriäa rvesijó le sg lesaveiä- so paqócxco diäjaio pot herpiärsgje bórei sgy
 qirg sgy opoiäay pqeäpei ma stcvómotm oi epiveiqgäreiy pot Rtmhgäjgy, idiäxy de apoä som jamomirloä (EOJ)
 eävotm sgm eädqa soty ejsoäy sgy Joimoäsgsay gä re sqiäsey aqih. 2407/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1992,
 vxäqey. peqiä sgy ejdoärexy adeixäm sxm aeqolesauoqeäxm (1),
 som jamomirloä (EOJ) aqih. 2408/92 sot Rtlbotkiäot,
 sgy 23gy Iotkiäot 1992, cia sgm pqoärbarg sxm joimo-
 Ç Rtluxmiäey le sqiäsey vxäqey eävotrey seäsoia aposekeärlasa sijxäm aeqolesauoqeäxm re dqolokoäcia emdojoimosi-
 rsgm erxseqijgä acoqó aeqopoqijxäm lesauoqxäm dem lpo- jxäm aeqopoqijxäm cqallxäm (2), som jamomirloä (EOJ)
 qotäm ma rtmópsomsai ejsoäy joimosijotä pkairiäot. aqih. 2409/92 sot Rtlbotkiäot, sgy 23gy Iotkiäot 1992,
 cia soty matäkoty jai sa joälirsqa sxm aeqopoqijxäm
 cqallxäm (3), som jamomirloä (EOJ) aqih. 2299/89 sot
 Ç Oi diasóneiy rvesijó le som pqordioqirloä sxm lesauo- Rtlbotkiäot (4), o opoiäoy sqopopoigähgje le som jamo-
 qeäxm rtmirsotäm paqóbarg sot óqhqot 52 sgy Rtmhgäjgy mirloä (EOJ) aqih. 3089/93 (5), jai som jamomirloä
 (bkeäpe epiveiqgälasa pot eävotm amapstvheiä rsgm tpoä- (EOJ) aqih. 95/93 sot Rtlbotkiäot, sgy 18gy Ia-
 herg C-466/98). motaqiäot 1993, rvesijó le soty joimotäy jamoämey
 jasamolgäy sot diaheärilot vqoämot vqgärgy (slots)
 rsoty joimosijotäy aeqokileämey (6), jai
 Ç G diapqóclasetrg atsotä sot stäpot dileqotäy rtlux-
 miäay rtmirsó paqóbarg sxm tpovqexärexm pot tpeävotm
 sa jqósg leäkg dtmólei sot óqhqot 5 sgy Rtmhgäjgy EJ.
 Ç oäsi, epijotqijxäy jai em leäqei rtlpkgqxlasijxäy, so
 Kotnelbotäqco, rsom bahloä pot hexqeiäsai oäsi g rtl-
 Ç (Epijotqijxäy) Paqóbarg sxm tpovqexärexm pot pqojtä- uxmiäa sot 1995 dem sqopopoieiä qifijó jai dem amsi-
 psotm, cia so Beäkcio, apoä so óqhqo 234 sgy Rtmhgäjgy jahirsó epoleämxy siy pqogcotleämxy rtmauheiärey
 EJ. rtluxmiäey, lg jasaqcxämsay, rsiy em koäcx pqogcotä-
 lemey rtluxmiäey, siy diasóneiy pot dem rtlbibófo-
 ( 1) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 1. msai le sg Rtmhgäjg, idiäxy de le so óqhqo sgy 52,
 ( 2) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 8. jahxäy jai le so paqócxco diäjaio, gä lg kalbómo-
 ( 3) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 15. msay pqoy sotäso oäka sa dtmasó moälila leäsqa,
 ( 4) EE L 220 sgy 29.7.1989, r. 1. paqeäbg siy tpovqexäreiy pot tpeävei apoä so óqhqo 5
 ( 5) EE L 278 sgy 11.11.1993, r. 1. sgy Rtmhgäjgy, jahxäy jai apoä so paqócxco diäjaio,
 ( 6) EE L 14 sgy 22.1.1993, r. 1.
 2. ma jasadijórei so Lecóko Dotjóso sot Kotnelbotäqcot
 rsa dijarsijó eänoda.
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot, pot
 arjgähgje rsiy 18 Dejelbqiäot 1998
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 (Tpoäherg C-472/98)
 (1999/C 71/18)
 Oi irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa pot pqobókkomsai


text:
G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg eiämai amókoca le ejeiäma pot pqobókkomsai rsgm tpoäherg
 apoä som Frank Benyon, molijoä rtälbotko, le amsiäjkgso rso C-471/98 (7).
 Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Kirchberg, órjgre rsiy 18 Dejelbqiäot 1998, emxäpiom sot
 Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqorutcgä jasó
 (1) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 1.
 sot Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.
 (2) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 8.
 (3) EE L 240 sgy 24.8.1992, r. 15.
 (4) EE L 220 sgy 29.7.1989, r. 1.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio: (5) EE L 278 sgy 11.11.1993, r. 1.
 (6) EE L 14 sgy 22.1.1993, r. 1.
 (7) Bkeäpe r. 10 sgy paqotäray Epiärglgy Eugleqiäday.
 1. ma amacmxqiärei
 Ç oäsi so Kotnelbotäqco, diapqaclasetoälemo, lomocqó-
 uomsay, rtmópsomsay so 1995 jai euaqloäfomsay aso-


text:
 10.11.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 269/39
 Αναίρεση που άσκησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2007 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) που εκδόθηκε στις 12 Ιουλίου 2007 στην υπόθεση T-312/05, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ευφροσύνης Αλεξιάδου
 (Υπόθεση C-436/07 P)
 (2007/C 269/67)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Δ. Τριανταφύλλου)
 Αναιρεσίβλητη: Ευφροσύνη Αλεξιάδου
 Αιτήματα
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Ιουλίου στην υπόθεση Τ-312/05, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ε. Αλεξιάδου που επεδόθη στην Επιτροπή στις 18/7/07
 —
 να επιδικάσει στην Επιτροπή τα αιτήματα της αγωγής της
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής και της πρωτόδικης διαδικασίας
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένα τις γενικές ρήτρες της συμβάσεως (νόμου μεταξύ των μερών) και ιδίως τη σχετική με τον οικονομικό έλεγχο, που αναφέρεται στον έλεγχο με τρόπο ελαστικό, ως απλή δυνατότητα. Μια άλλη ρήτρα την οποία επικαλείται αυτεπαγγέλτως από το Πρωτοδικείο δεν αναφέρει καν τον έλεγχο, μολονότι πρόκειται για πλημμελή εκπλήρωση της συμβάσεως. Η υποχρέωση διενέργειας ελέγχου αποδεικνύεται, έτσι, ανεξάρτητη της συμβατικής ρήτρας της οποίας γίνεται επίκληση.
 Εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούσε να απαιτηθεί οικονομικός έλεγχος εάν δεν είχε πραγματικό αντικείμενο, αφού κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα και οι συμβατικές ρήτρες πρέπει να ερμηνεύονται έτσι ώστε να έχουν πρακτική αποτελεσματικότητα.
 Η αρχή της καλής δημοσιονομικής διαχείρισης απαιτεί από την Επιτροπή να μη διενεργεί ελέγχους άνευ λόγου. Το Πρωτοδικείο απέκλεισε εκ προοιμίου την εφαρμογή των αρχών της καλής πίστεως και των συναλλακτικών ηθών που θα μπορούσαν να κατευθύνουν την ερμηνεία του.
 Εκδίδοντας απόφαση ερήμην, το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να προσάψει στην Επιτροπή ότι δεν εξήγησε ορισμένα επιχειρήματά της (ιδίως το αμέσως προηγούμενο) χωρίς να παραβιάσει την αρχή της ένδικης προστασίας.


text:
C 259/16 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 9.9.2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 29ης Ιουνι ́ου 2000 της 27ης Ιουνι ́ου 2000
 στην υπο ́θεση Τ-234/95, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft
 mbH κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) στην υπο ́θεση Τ-47/97, Onno Plug κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 («ΕΚΑΧ — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις
 — 'Εννοια της ενισχυ ́σεως — Κριτη ́ριο του ιδιω ́ τη επεν- (Υπα ́ λληλοι — Ασφα ́λιση ́εναντι των κινδυ ́νων ατυχη ́ματος
 δυτη ́ — Οικονομικη ́ ενο ́τητα — 'Υψος της ενισχυ ́σεως — και επαγγελματικη ́ς νο ́σου — 'Αρθρο 73 του ΚΥΚ —
 Κατα ́χρηση εξουσι ́ας») 'Αρθρα 18 και 19 της κανονιστικη ́ς ρυ ́θμισης σχετικα ́ με
 την ασφα ́ λιση ́εναντι των κινδυ ́νων ατυχη ́ματος και επαγ-
 γελματικη ́ς νο ́σου των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 (2000/C 259/25) τη ́των — Ποσοστο ́ μερικη ́ς μονι ́μου αναπηρι ́ας — Ισχυ ́ς
 του δεδικασμε ́νου — Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (2000/C 259/26)
 Στην υπο ́θεση Τ-234/95, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft
 mbH, πρω ́ην Hamburger Stahlwerke GmbH, με ́εδρα το Αμβου ́-
 ργο (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη αρχικω ́ς απο ́ τον A. Löhde, (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 δικηγο ́ρο Αμβου ́ργου, και στη συνε ́χεια απο ́ τους W. Hofer,
 U. Theune, M. Luther και K. von Gierke, δικηγο ́ρους Αμβου ́-
 ργου, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο L. Dupong, Στην υπο ́θεση Τ-47/97, Onno Plug, πρω ́ην ́εκτατος υπα ́λληλος
 4-6, rue de la Boucherie, υποστηριζο ́μενη απο ́ την Ομοσπονδιακη ́ της Επιτροπη ́ς, κα ́τοικος Thônex (Ελβετι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́
 ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας (εκπρο ́σωποι: εκπροσωπου ́μενη αρχικω ́ς τους G. Vandersanden και L. Lévi, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με
 ο E. Röder και κατο ́πιν οι W. D. Plessing, M. Schütte, το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο τα γραφει ́α της εταιρι ́ας
 W. Mueller-Stöfen και W. Kirchhoff), κατα ́ Επιτροπη ́ς των Société de gestion fiduciaire SARL, 2-4, rue Beck, κατα ́
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: P. Nemitz, M. Hilf, Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: G. Valsesia
 P. Hommelhoff), υποστηριζο ́μενης απο ́ το Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο της και J. Currall), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση της σιωπηρη ́ς
 Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας (εκπρο ́σωπος: αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς περι ́ απορρι ́ψεως της αιτη ́σεως του
 L. Nicoll), με αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της αποφα ́σεως προσφευ ́γοντος, της 22ας Φεβρουαρι ́ου 1996, σχετικα ́ με την
 96/236/ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς, της 31ης Οκτωβρι ́ου 1995, σχετικα ́ ́εκδοση αποφα ́σεως, βα ́σει του α ́ρθρου 19 της κανονιστικη ́ς
 με κρατικη ́ ενι


text:
́σχυση που χορη ́γησε η Ελευ ́θερη και Χανσεατικη ́ ρυ ́θμισης σχετικα ́ με την ασφα ́λιση ́εναντι των κινδυ ́νων ατυχη ́μα-
 Πο ́λη του Αμβου ́ργου, περιφερειακη ́ αρχη ́ της Ομοσπονδιακη ́ς τος και επαγγελματικη ́ς νο ́σου των υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν
 ∆ημοκρατι ́ας της Γερμανι ́ας, στη χαλυβουργικη ́ επιχει ́ρηση ΕΚΑΧ Κοινοτη ́των, χωρι ́ς να ζητη ́σει νε ́ες εκθε ́σεις ιατρικη ́ς πραγματογνω-
 Hamburger Stahlwerke GmbH του Αμβου ́ργου (EE L 78, σ. 31), μοσυ ́νης και, αφετε ́ρου, την καταβολη ́ αποζημιω ́σεως ́σης ι προς
 το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους τους μισθου ́ς δεκατριω ́ν ετω ́ν για τη ζημι ́α που φε ́ρεται ο ́τι υπε ́στη
 J. D. Cooke, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung ο προσφευ ́γων, το Πρωτοδικει ́ο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: A. Mair, υπα ́λληλος διοι- τον R. Garcı́a-Valdecasas, Προ ́εδρο, και την P. Lindh και τον
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 29 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο J. D. Cooke, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: η B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος
 διατακτικο ́: διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 27 Ιουνι ́ου 2000 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́.
 2) Η προσφευ ́γουσα φε ́ρει τα δικαστικα ́ της ́εξοδα καθω ́ ς και
 τα ́εξοδα στα οποι ́α υποβλη ́θηκε η Επιτροπη ́.
 2) Ο προσφευ ́γων φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα και τα
 δικαστικα ́ ́εξοδα της Επιτροπη ́ς.
 3) Η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρατι ́α της Γερμανι ́ας, παρεμβαι ́-
 νουσα, φε ́ρει τα δικα ́ της δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 142 της 10.5.97.
 ( 1) EE C 64 της 2.3.96.


text:
 30.4.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 106/3
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (πρώτο τμήμα)
 της 24ης Φεβρουαρίου 2005
 στην υπόθεση C-300/02: Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (ΕΓΤΠΕ - Αροτραίες καλλιέργειες - Κανονισμός (EOK) 729/70 - Άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο γ' - Διαφορές μεταξύ των ετησίων δηλώσεων περί δαπανών και των επιλέξιμων δαπανών - Προθεσμία 24 μηνών - Παρακράτηση από το ποσό της ενισχύσεως προς τους γεωργούς)
 (2005/C 106/04)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Στην υπόθεση C-300/02, με αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, ασκηθείσα στις 21 Αυγούστου 2002, Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. Χαλκιάς και Γ. Κανελλόπουλος) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Μ. Κοντού-Durande, επικουρούμενη από τον N. Κορογιαννάκη, δικηγόρο), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, N. Colneric (εισηγήτρια), E. Juhász και M. Ilešič, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 24 Φεβρουαρίου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση 2002/524/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τον αποκλεισμό από την κοινοτική χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, καθόσον αυτή αποκλείει από την κοινοτική χρηματοδότηση δαπάνες τις οποίες πραγματοποίησε η Ελληνική Δημοκρατία στον τομέα των αροτραίων καλλιεργειών πριν από τις 20 Αυγούστου 1999, κατά το μέτρο που οι εν λόγω δαπάνες αποτελούν αντικείμενο της διορθώσεως που επιβλήθηκε λόγω διαφορών μεταξύ των δηλωθεισών δαπανών και των επιλέξιμων για κοινοτικές ενισχύσεις εκτάσεων.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Έκαστος διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 247 της 12.10.2002.


text:
20. 7. 96 1 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 210/13
 4. Καταδίκάζει αλληλεγγύως τις προσφεύγουσες στα δικα ρο Μιλάνου , και τον Louis Schiltz, δικηγόρο Λουξεμβούργου ,
 στικά έξοδα, με εξαίρεση τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Schiltz, 2, rue
 η παρεμβαίνουσα η οποία φέρει τα δικά της δικαστικά du Fort Reinsheim, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένω
 έξοδα. σης (εκπρόσωποι: Giorgio Maganza και Antonio Tança) που
 έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 94/660/ΕΚ,
 0 ) ΕΕ αριθ. C 246 της 24. 9. 1992. Ευρατόμ, του Συμβουλίου , της 26ης Σεπτεμβρίου 1994, για το
 (2 ΕΕ αριθ. L 185 της 4. 7 . 1992 , σσ. 35 , 38, 41 και 44. διορισμό των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτ
 ροπής για την περίοδο από τις 21 Σεπτεμβρίου 1994 έως τις
 20 Σεπτεμβρίου 1998 (2), το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lena
 erts, Πρόεδρο, P. Lindh και J. D. Cooke, δικαστές, γραμμα
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ τέας: Palacio Gonzalez, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις
 της 5ης Ιουνίου 1996 6 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 στην υπόθεση Τ-75/95, Günzler Aluminium GmbH κατα
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Q ) 1 . Απορρίπτει την προσφυγή.
 (Προσφυγή ακυρώσεως — Απόφαση με την οποία η Επι 2. Καταδικάζει τους προσφεύγοντες αλληλεγγύως στα
 τροπή αρνήθηκε τη διαγραφή εισαγωγικών δασμών) δικαστικά έξοδα.
 (96/C 210/31
 0) ΕΕ αριθ. C 386 της 31 . 12. 1994.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική) (2) ΕΕ αριθ. L 257 της 5. 10. 1994, σ. 20.
 Στην υπόθεση Τ-75/95 , Günzler Aluminium GmbH, εταιρεία
 γερμανικού δικαίου , με έδρα το Ostfildern (Γερμανία),
 εκπροσωπούμενη από τον Dr J. Strauß, δικηγόρο Στουτγάρ
 δης, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρό
 σωπος: Claudia Schmidt), που έχει ως αντικείμενο την ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
 ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 14ης Νοεμ
 βρίου 1994, έγγραφο Κ(911 ) 3006 τελικό, που απευθύνθηκε της 11ης Ιουνίου 1996
 στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, σχετικά με στην υπόθεση Τ-110/94, Beatriz Sânchez Mateo κατά Επιτ
 διαγραφή εισαγωγικών δασμών, το Πρωτοδικείο των Ευρω ροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (] )
 παϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. P. (Υπάλληλοι — Μεταφορά μέρους των αποδοχών στο νόμι
 Briët, Πρόεδρο, V. Vesterdorf και A. Potocki, δικαστές, σμα κράτους μέλους διαφορετικού από τη χώρα της έδρας
 γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδω του κοινοτικού οργάνου — Απαράδεκτο)
 σε στις 5 Ιουνίου 1996 απόφαση με το ακόλουθο διατακτι
 κό : (96/C 210/33)
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθ ' όσον με (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 αυτή ζητείται να απευθυνθούν εντολές στην Επιτροπή.
 Στην υπόθεση Τ-110/94, Beatriz Sânchez Mateo, υπάλληλος
 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά ως αβάσιμη. της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπού
 3. Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. μενη από τον Antonio Creus, δικηγόρο Βαρκελώνης, και τον
 Bonifacio Garcia Porras, δικηγόρο Σαλαμάνκα, κατά Επιτρο
 0) ΕΕ αριθ. C 137 της 3. 6. 1995. πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Amparo
 Alcover San Pedro, Ana Maria Alves Vieira και Carlos Gômez
 de la


text:
Cruz), που είχε ως αντικείμενο, πρώτον, την ακύρωση
 της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως
 σχετικά με τη μεταφορά μέρους των αποδοχών της προσφεύ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ γουσας σε λογαριασμό στεγαστικού ταμιευτηρίου σε δανικές
 κορόνες, δεύτερον, την αναγνώριση του δικαιώματος της
 της 6ης Ιουνίου 1996 προσφεύγουσας για μια τέτοια μεταφορά και, τρίτον, αίτημα
 στην υπόθεση Τ-382/94, Confederazione Generale αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) συγκείμενο
 dell'Industria Italiana (Confindustria) και Aldo Romoli κατά από τους C. P. Briët, Πρόεδρο, και τους B. Vesterdorf και A.
 Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (! ) Potocki, δικαστές γραμματέας: B. Pastor, κύρια υπάλληλος
 (Διορισμός των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής διοικήσεως, εξέδωσε στις 11 Ιουνίου 1996 απόφαση με το
 ακόλουθο διατακτικό:
 Επιτροπής)
 (96/C 210/32)
 1 . Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 2. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 Στην υπόθεση Τ-382/94, Confederazione Generale
 dell'Industria Italiana (Confindustria), σωματείο ιταλικού (0 ΕΕ αριθ. C 120 της 30. 4. 1994.
 δικαίου με έδρα τη Ρώμη, και Aldo Romoli, κάτοικος
 Μιλάνου , εκπροσωπούμενοι από τον Fausto Capelli, δικηγό


text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/56
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2008 — SOZA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-413/08)
 (2008/C 301/93)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Slovenský ochranný Zväz Autorský pre práva k hudobným dielam (SOZA) (Μπρατισλάβα, Σλοβακική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: M. Favart, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), και, συγκεκριμένα, την ακύρωση του άρθρου της 3, με το οποίο η Επιτροπή έκρινε ότι τα μέλη της CISAC (1) στον ΕΟΧ μετείχαν σε εναρμονισμένη πρακτική, κατά παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθόσον καθόριζαν τους όρους περί της εδαφικής ισχύος των συμβάσεων εντολής προς αμοιβαία εκπροσώπηση που συνήπταν κατά τρόπο ώστε η σχετική άδεια να ισχύει μόνο για την επικράτεια του κράτους μέλους της κάθε εταιρίας συλλογικής διαχειρίσεως δικαιωμάτων.
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται:
 (i)
 ότι οι επίμαχοι όροι περί της εδαφικής ισχύος δεν περιλήφθηκαν στις συμβάσεις αμοιβαίας εκπροσωπήσεως στο πλαίσιο εναρμονισμένης πρακτικής, ή
 (ii)
 επικουρικώς, ότι, ακόμη και αν υπήρχε εναρμονισμένη πρακτική κατά τον καθορισμό των όρων περί της εδαφικής ισχύος, δεν συντρέχει περιορισμός του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 81 ΕΚ.
 Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα εκτιμήσεως και παρέβη τόσο το άρθρο 81 ΕΚ όσο και το άρθρο 253 ΕΚ, στο μέτρο που διαπίστωσε μεν ότι οι όροι περί εδαφικής ισχύος, οι οποίοι συνεπάγονταν κατάτμηση της κοινοτικής αγοράς, περιλήφθηκαν στις συμβάσεις αμοιβαίας εκπροσωπήσεως που συνήψε η προσφεύγουσα με τα λοιπά μέλη της CISAC στον ΕΟΧ στο πλαίσιο εναρμονισμένης πρακτικής, πλην όμως δεν στήριξε τη διαπίστωση αυτή σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο.
 Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσαπτόμενη εναρμονισμένη πρακτική δεν είναι παράνομη, καθόσον αφορά έναν τομέα του ανταγωνισμού που δεν χρήζει προστασίας. Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι, ακόμη και αν η προσαπτόμενη εναρμονισμένη πρακτική θεωρηθεί ότι περιορίζει τον ανταγωνισμό, δεν συνιστά παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ καθόσον είναι αναγκαία προς επίτευξη ενός θεμιτού σκοπού και ανάλογη προς τον σκοπό αυτόν.
 (1) Διεθνής Συνομοσπονδία Ενώσεων Συγγραφέων και Συνθετών.


text:
 26.11.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 296/21
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Οκτωβίου 2005 — Rasmussen κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-203/03) (1)
 («Υπάλληλοι - Ψευδείς δηλώσεις εξόδων αποστολής - Πειθαρχική διαδικασία - Επίπληξη - Γλωσσικό καθεστώς - Ιατρικό απόρρητο»)
 (2005/C 296/45)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Lars Bo Rasmussen (Hellerup, Δανία) (εκπρόσωποι: G. Bouneou και F. Frabetti, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικά J. Currall και V. Joris και στη συνέχεια V. Joris και M. Patkova)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως της απόφασης της Επιτροπής της 1ης Ιουλίου 2002 με την οποία επεβλήθη στον προσφεύγοντα η πειθαρχική κύρωση της επίπληξης για ψευδείς δηλώσεις εξόδων αποστολής, αίτημα επιστροφής των ποσών που αναζητήθηκαν βάσει του άρθρου 85 του ΚΥΚ καθώς και αίτημα αποζημιώσεως για την ηθική βλάβη που υποστήριξε ότι υπέστη ο προσφεύγων.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τον προσφεύγων στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στο ήμισυ των εξόδων της Επιτροπής.
 3)
 Η Επιτροπή φέρει το ήμισυ των εξόδων της.
 (1) ΕΕ C 200 της 23.8.2003.


text:
C 335/42 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 25.11.2000
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον G. van der Wal, δικηγο ́ρο παρα ́ τω
 Ηοge Raad der Nederlanden, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμ-
 της 20η ́ς Σεπτεμβρι ́ου 2000 βου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο του Α. May, 398, route d’Esch,
 και Free Trade Foods NV, με ́εδρα το Curaçao (Ολλανδικε ́ς
 στην υπο ́θεση Τ-203/99, Patrizia de Palma κ.λπ. κατα ́ Αντι ́λλες), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους R. J. van Agteren και
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) M. M. Slotboom, δικηγο ́ρους Ρο ́τερνταμ, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο των Loesch και Wolter,
 (Yπα ́λληλοι — Συνδικαλιστικη ́α ́ δεια) 11, rue Goethe, υποστηριζο ́μενες απο ́ το Βασι ́λειο των Κα ́τω
 Χωρω ́ν (εκπρο ́σωπος: M. A. Fierstra) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 (2000/C 335/78) κω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: T. van Rijn et C. Van der
 Hauwaert), υποστηριζομε ́νης απο ́ το Βασι ́λειο της Ισπανι ́ας
 (εκπρο ́σωπος: N. Dı́az Abad), με αντικει ́μενο αι ́τηση σκοπου ́σα
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) την αναστολη ́ εκτελε ́σεως του κανονισμου ́ (ΕΚ) 465/2000 της
 Επιτροπη ́ς, της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000, για την καθιε ́ρωση
 Στην υπο ́θεση Τ-203/99, Patrizia de Palma, Jacqueline Escale, με ́τρων διασφαλι ́σεως ο ́σον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς, απο ́ τις υπερ-
 Claudine Hamptaux και Ηarry Wood, υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς πο ́ντιες χω ́ρες και εδα ́φη, προϊο ́ντων του τομε ́α της ζα ́χαρης με
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικοι Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́με- σω ́ρευση καταγωγη ́ς ΕΚ/ΥΧΕ (ΕΕ L 56, σ. 39), η ́ κα ́θε α ́λλου
 νοι απο ́ τον C. Mourato, δικηγο ́ρο Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων ει ́δους προσωρινου ́ με ́τρου ικανου ́ να προστατευ ́σει τα συμφε ́ροντα
 στο Λουξεμβου ́ργο τη Sociιtι de gestion fiduciaire SARL, 2-4, rue των αιτουσω ́ν, o Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις
 Beck, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: 12 Ιουλι ́ου 2000 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 G. Valsesia και J. Currall), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 23ης Σεπτεμβρι ́ου 1998 με την 1) Συνεκδικα ́ζει τις υποθε ́σεις Τ-94/00 R και Τ-110/00 R
 οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε να χορηγη ́σει στους προσφευ ́γοντες για τους σκοπου ́ς της παρου ́σας διατα ́ξεως.
 συνδικαλιστικη ́ α ́δεια, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ την V. Tiili, προ ́εδρο, και τους R. M. Moura 2) Αναστε ́λλει την εκτε ́λεση του κανονισμου ́ (ΕΚ) 465/2000
 Ramos και P. Mengozzi, δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: J. Palacio της Επιτροπη ́ς, της 29ης Φεβρουαρι ́ου 2000, για την καθιε ́-
 Gonzαlez, υπα ́λληλος


text:
διοικη ́σεως, εξε ́δωσε, στις 20 Σεπτεμβρι ́ου ρωση με ́τρων διασφαλι ́σεως ́οσον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς,
 2000, απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: απο ́ τις υπερπο ́ντιες χω ́ ρες και εδα ́φη, προϊο ́ντων του τομε ́α
 της ζα ́χαρης με σω ́ ρευση καταγωγη ́ς ΕΚ/ΥΧΕ, ως προς τις
 1) Ακυρω ́ νει την απο ́φαση της Επιτροπη ́ς της προσφευ ́γουσες.
 23ης Σεπτεμβρι ́ου 1998, με την οποι ́α η Επιτροπη ́ αρνη ́θηκε
 να χορηγη ́σει στους προσφευ ́γοντες συνδικαλιστικη ́ ́αδεια. 3) Η Επιτροπη ́ θα καθορι ́σει, εντο ́ς του ορι ́ου των
 4 995 το ́νων, την ποσο ́τητα των προϊο ́ντων του τομε ́α της
 2) Καταδικα ́ζει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. ζα ́χαρης με σω ́ ρευση καταγωγη ́ς ΕΚ/ΥΧΕ που μπορει ́ακο ́μη
 να εισαχθει ́ στην Κοινο ́τητα με ́χρι τις 30 Σεπτεμβρι ́ου
 (1) EE C 333 της 20.11.99. 2000 απο ́ κα ́θε μι ́α απο ́ τις προσφευ ́γουσες, καθω ́ ς και τις
 λεπτομε ́ρειες εφαρμογη ́ς στις οποι ́ες υπο ́κεινται οι εισαγωγε ́ς
 των προϊο ́ντων αυτω ́ ν.
 4) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 της 12ης Ιουλι ́ου 2000
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις Τ-94/00 R και Τ-110/00
 R, Rica Foods (Free Zone) NV και Free Trade Foods NV της 20η ́ς Ιουλι ́ου 2000
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 στην υπο ́θεση Τ-149/00 R, Innova, Centro
 (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Με ́τρα διασφαλι ́- euromediterraneo per lo sviluppo sostenibile κατα ́ Επιτρο-
 σεως — Προϊο ́ντα του τομε ́α της ζα ́ χαρης με σω ́ ρευση πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 καταγωγη ́ς ΕΚ/ΥΧΕ — Παραδεκτο ́ — Fumus boni juris —
 Επει ́γον) (∆ιαδικασι ́α ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Αναρμοδιο ́τητα)
 (2000/C 335/79) (2000/C 335/80)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις T-94/00 R και T-110/00 R, Στην υπο ́θεση Τ-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo
 Rica Foods (Free Zone) NV, με ́εδρα το Oranjestad (Αρου ́μπα), per lo sviluppo sostenibile, με ́εδρα το Calatafimi (Ιταλι ́α),


text:
 10.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 112/31
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Ιανουαρίου 2017 [αίτηση του Audiencia Provincial de Castellón (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banco Popular Español SA κατά Elena Lucaciu, Cristian Laurentiu Lucaciu
 (Υπόθεση C-349/15) (1)
 (2017/C 112/41)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.
 (1) ΕΕ C 302 της 4.9.2015.


text:
 23.10.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 262/48
 Προσφυγή της Port Support Customs Rotterdam B.V. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 27 Ιουλίου 2004
 (Υπόθεση Τ-319/04)
 (2004/C 262/90)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Η εταιρία Port Support Customs Rotterdam B.V., με έδρα το Ρότερνταμ (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον A. T. M. Jansen, άσκησε στις 27 Ιουλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 18ης Μαΐου 2004,
 —
 να υποχρεώσει την καθής να παράσχει στην προσφεύγουσα τα ζητηθέντα πληροφοριακά στοιχεία και να της αποστείλει αντίγραφο των ζητηθέντων εγγράφων.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
 Η προσφεύγουσα ζήτησε πρόσβαση στην έκθεση που συνέταξε μια αποστολή της Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης σχετικά με είδη υποδήσεως και ενδύσεως από την Καμπότζη. Η προσφεύγουσα απέκτησε μόνο μερική πρόσβαση στη έκθεση, οπότε ζήτησε πρόσβαση και στο μη δημοσιοποιημένο μέρος της εκθέσεως. Η προσφεύγουσα δεν απέκτησε την πρόσβαση αυτή.
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (1). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν έδωσε απάντηση στην επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας.
 (1) ΕΕ L 145, σ. 43.


text:
 4.7.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 243/12
 Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Μαΐου 2016 [αίτηση του High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court) - (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – The Queen, κατόπιν αιτήσεως των Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Limited, κατά Secretary of State for Health
 (Υπόθεση C-547/14) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 2014/40/ΕΕ - Άρθρα 7, 18 και 24, παράγραφοι 2 και 3 - Άρθρα 8, παράγραφος 3, 9, παράγραφος 3, 10, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ, γʹ και ζʹ, 13 και 14 - Κατασκευή, παρουσίαση και πώληση προϊόντων καπνού - Κύρος - Νομική βάση - Άρθρο 114 ΣΛΕΕ - Αρχή της αναλογικότητας - Αρχή της επικουρικότητας - Θεμελιώδη δικαιώματα της Ένωσης - Ελευθερία έκφρασης - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 11))
 (2016/C 243/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 High Court of Justice Queen's Bench Division (Administrative Court)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 The Queen, Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Limited
 κατά
 Secretary of State for Health
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 24, παράγραφος 2, της οδηγίας 2014/40/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 2001/37/ΕΚ, έχει την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν ή να θεσπίζουν περαιτέρω απαιτήσεις όσον αφορά τις πτυχές της συσκευασίας των προϊόντων καπνού που δεν έχουν εναρμονιστεί με την εν λόγω οδηγία.
 2)
 Το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/40 έχει την έννοια ότι απαγορεύει να τοποθετούνται στην επισήμανση των μονάδων συσκευασίας, στην εξωτερική συσκευασία καθώς και στα ίδια τα προϊόντα καπνού οι πληροφορίες που αποτελούν αντικείμενο της διάταξης αυτής, έστω και αν είναι αντικειμενικά ορθές.
 3)
 Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων που υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος των άρθρων 7, 18 και 24, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 2014/40, καθώς και των διατάξεων που περιλαμβάνονται στον τίτλο II, κεφάλαιο II, της οδηγίας αυτής.
 (1) ΕΕ C 56 της 16.2.2015.