text:
 14.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 302/28
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour administrative (Λουξεμβούργο) στις 24ης Ιουλίου 2015 — Adrien Kauffmann κατά Ministre de l'Enseignement supérieur et de la recherche
 (Υπόθεση C-402/15)
 (2015/C 302/36)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour administrative
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγων: Adrien Kauffmann
 Καθού: Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche
 Προδικαστικά ερωτήματα
 Προκειμένου να τηρηθούν οι επιταγές περί απαγορεύσεως των διακρίσεων που απορρέουν από τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 492/2011 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, ο οποίος αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης, και του άρθρου 45, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, κατά τη συνεκτίμηση του πραγματικού βαθμού συνδέσεως σπουδαστή κατοίκου αλλοδαπής –και αιτούντος οικονομικό βοήθημα για ανώτατες σπουδές– με την κοινωνία και την αγορά εργασίας του Λουξεμβούργου, κράτους μέλους στο οποίο μεθοριακός εργαζόμενος απασχολείται ή ασκεί τη δραστηριότητά του υπό τους όρους του άρθρου 2bis του νόμου της 22ας Ιουνίου 2000 περί οικονομικού βοηθήματος του Δημοσίου για την πραγματοποίηση ανώτατων σπουδών, το οποίο προστέθηκε με τον νόμο της 19ης Ιουλίου 2013 ως άμεση συνέπεια της αποφάσεως του ΔΕΕ της 20ής Ιουνίου 2013 (υπόθεση C-20/12) (2),
 —
 πρέπει να γίνει δεκτό ότι η προϋπόθεση ο εν λόγω σπουδαστής να είναι «τέκνο» του προαναφερθέντος μεθοριακού εργαζομένου έχει την έννοια ότι ο σπουδαστής πρέπει να είναι «απευθείας και σε πρώτο βαθμό κατιών [του δεύτερου], η δε σχέση γονέα-τέκνου να προκύπτει από τον νόμο», και να δίδεται, ως εκ τούτου, έμφαση στη νομική σχέση γονέα-τέκνου μεταξύ του μεθοριακού εργαζομένου σπουδαστή και του σπουδαστή, λόγω της οποίας τεκμαίρεται ότι υπάρχει ο προαναφερθείς βαθμός συνδέσεως (με την κοινωνία και την αγορά εργασίας του Λουξεμβούργου), ή
 —
 πρέπει να δίδεται έμφαση στο γεγονός ότι ο μεθοριακός εργαζόμενος «εξακολουθεί να συντηρεί τον σπουδαστή», χωρίς να τον συνδέει κατ’ ανάγκη νομική σχέση γονέα-τέκνου με τον σπουδαστή, ιδίως, σε περίπτωση που διαπιστώνεται η ύπαρξη κοινού οικογενειακού βίου ικανού να τον συνδέσει με έναν από τους γονείς του σπουδαστή με τον οποίο υπάρχει νομική σχέση γονέα-τέκνου;
 —
 Στη δεύτερη περίπτωση, πρέπει η –εξ ορισμού μη υποχρεωτική– συμβολή του μεθοριακού εργαζομένου στη διατροφή του τέκνου να πληροί ορισμένα ουσιαστικά κριτήρια, σε περίπτωση που δεν προέρχεται μόνο από αυτόν αλλά παρέχεται παράλληλα με τη συμβολή του ή των γονέων που συνδέονται με νομική σχέση γονέα-τέκνου με τον σπουδαστή και, ως εκ τούτου, υπέχουν νομική υποχρέωση διατροφής έναντι αυτού;
 (1) EE L 141, σ. 1.
 (2) EU:C:2013:411.


text:
 20.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 141/57
 Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2009 – Vidieffe κατά ΓΕΕΑ — Ellis International Group Holdings (GOTHA)
 (Υπόθεση T-169/09)
 2009/C 141/115
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Vidieffe Srl (Μπολόνια, Ιταλία) (εκπρόσωποι: M. Lamandini, D. De Pasquale και M. Pappalardo, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Perry Ellis International Group Holdings Ltd
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει, λόγω παραβάσεως του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1) [ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1)], και/ή λόγω καταχρήσεως εξουσίας, την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 12ης Φεβρουαρίου 2009, καθόσον με αυτή έγινε μερικώς δεκτή η προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών του ΓΕΕΑ, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή δεν έγινε δεκτή η ανακοπή ως προς τα «είδη από δέρμα και απομιμήσεις δέρματος, είδη από αυτά τα υλικά μη περιλαμβανόμενα σε άλλες κλάσεις· κιβώτια ταξιδίου και βαλίτσες· ομπρέλες, αλεξήλια και ράβδοι περιπάτου», της κλάσεως 18 και ως προς όλα τα προϊόντα της κλάσεως 25, κατά συνέπεια δε να επικυρώσει στο σύνολο της την απόφαση του τμήματος ανακοπών του ΓΕΕΑ (υπόθεση B 909 350 της 22ας Φεβρουαρίου 2008)
 —
 να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Πρωτοδικείου
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την Perry Ellis στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «GOTHA» (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 3.665.957) για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25.
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Perry Ellis International Group Holdings Ltd
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα «gotcha» (αριθ. καταχωρίσεως 2.896.199), για προϊόντα των κλάσεων 3, 18 και 25.
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Μερική αποδοχή της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό 207/2009) και, εν πάση περιπτώσει, κατάχρηση εξουσίας καθόσον κρίθηκε ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ σημείων που δεν επιδέχονται σύγχυση.

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
 Avis juridique important
 |
 32000Y0122(02)
 Αποφάσεις που έλαβε το Δικαστήριο κατά τη σύσκεψη της 14ης Δεκεμβρίου 1999
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 020 της 22/01/2000 σ. 0001 - 0002
 Αποφάσεις που έλαβε το Δικαστήριο κατά τη σύσκεψη της 14ης Δεκεμβρίου 1999(2000/C 20/02)Κατά τη σύσκεψη της 14ης Δεκεμβρίου 1999, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έλαβε τις ακόλουθες αποφάσεις:Τοποθέτηση του δικαστή La PergolaΤο Δικαστήριο αποφάσισε να τοποθετήσει τον δικαστή La Pergola στο τέταρτο και στο πέμπτο τμήμα.Σύνθεση του τετάρτου και του πέμπτου τμήματος1. Η σύνθεση του τετάρτου και του πέμπτου τμήματος για την περίοδο από 15 Δεκεμβρίου 1999 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2000 ορίστηκε ως εξής:Τέταρτο τμήμαEdward, πρόεδρος τμήματος,Kapteyn, La Pergola και Ragnemalm, δικαστές.Πέμπτο τμήμαEdward, πρόεδρος τμήματος,Kapteyn, La Pergola, Ragnemalm, Jann, Sevón και Wathelet, δικαστές.2. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο αποφάσισε να τροποποιήσει τις παραγράφους 2 και 3 της αποφάσεως περί συνθέσεως των τμημάτων του, την οποία έλαβε κατά τη σύσκεψη της 6ης Οκτωβρίου 1999(1), ως εξής:"2. Για κάθε υπόθεση που τους ανατίθεται, το τρίτο και το τέταρτο τμήμα (στα οποία είναι τοποθετημένοι τέσσερις δικαστές) συγκροτούνται από τον πρόεδρο, τον εισηγητή δικαστή και έναν τρίτο δικαστή, ο οποίος ορίζεται σύμφωνα με τη σειρά ενός καταλόγου καταρτισμένου κατά τάξη αρχαιότητας και η αρχή του οποίου μετατίθεται κατά ένα όνομα σε κάθε σύσκεψη επί γενικών θεμάτων.3. Για τον ορισμό των πέντε δικαστών οι οποίοι μετέχουν σε κάθε υπόθεση που ανατίθεται σε πενταμελές τμήμα, ήτοι στο πέμπτο και στο έκτο (στο καθένα από τα οποία είναι τοποθετημένοι επτά δικαστές), καταρτίζεται ένας κατάλογος που ισχύει για το δικαστικό έτος. Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει όλους τους ανήκοντες στο τμήμα δικαστές, πλην του προέδρου, κατά την ακόλουθη σειρά:α) καταρχάς, τους δικαστές του τετραμελούς τμήματος κατά σειρά αρχαιότητας·β) στη συνέχεια, τους δικαστές του τριμελούς τμήματος κατά την ίδια σειρά.Για κάθε υπόθεση, το πενταμελές τμήμα συγκροτείται από:- τον πρόεδρο,- τον εισηγητή,- τρεις δικαστές που ορίζονται κατά τη σειρά του καταλόγου, του οποίου η αρχή μετατίθεται κατά ένα όνομα σε κάθε σύσκεψη επί γενικών θεμάτων.Σε περίπτωση κωλύματος ενός ή περισσοτέρων δικαστών, ορίζεται αντικαταστάτης του κατά τη σειρά του καταλόγου. Αν όμως κωλυόμενος είναι ο πρόεδρος του πενταμελούς τμήματος, αντικαθίσταται κατά προτίμηση από τον πρόεδρο του τριμελούς τμήματος.Οσάκις το Δικαστήριο ή το τμήμα εκτιμά ότι πλείονες υποθέσεις πρέπει να συνεξεταστούν (ανεξαρτήτως του αν έχει ληφθεί ρητή απόφαση περί συνεκδικάσεώς τους), η σύνθεση του κρίνοντος σχηματισμού είναι εκείνη που έχει οριστεί για την πρώτη από τις υποθέσεις που ήχθησαν στη σύσκεψη επί γενικών θεμάτων."3. Εξάλλου, για την περίοδο από 15 Δεκεμβρίου 1999 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2000, οι κατάλογοι για τον προσδιορισμό της συνθέσεως του τέταρτου και του πέμπτου τμήματος που εμφαίνονται στην παράγραφο 4 της αποφάσεως, την οποία έλαβε το Δικαστήριο κατά τη σύσκεψη της 6ης Οκτωβρίου 1998, τροποποιήθηκαν ως εξής:Τέταρτο τμήμα(Πρόεδρος: ο δικαστής Edward)Kapteyn, La Pergola και Ragnemalm, δικαστέςΠέμπτο τμήμα(Πρόεδρος: ο δικαστής Edward)Kapteyn, La Pergola, Ragnemalm, Jann, Sevón και Wathelet, δικαστές(1) EE C 333, σ. 1, της 20.11.99.


text:
 11.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/9
 Αίτηση για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο της ΕΖΕΣ από το Héraðsdómur Reykjavíkur στις 16 Δεκεμβρίου 2011 στην υπόθεση Vín Tríó ehf. κατά του ισλανδικού κράτους
 (Υπόθεση E-19/11)
 2012/C 136/06
 Με επιστολή της 16ης Δεκεμβρίου 2011 του Héraðsdómur Reykjavíkur (Πρωτοδικείο Reykjavík), υποβλήθηκε αίτηση προς το Δικαστήριο ΕΖΕΣ, η οποία καταχωρίστηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Δεκεμβρίου 2011, για την έκδοση συμβουλευτικής γνώμης στην υπόθεση Vín Tríó ehf. κατά του ισλανδικού κράτους, σχετικά με τα ακόλουθα ερωτήματα:
 1)
 Αντίκειται στο άρθρο 11 ή στην παράγραφο 1 του άρθρου 16 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο η περίπτωση που συμβαλλόμενο μέρος προβλέπει στη νομοθεσία ή μέσω διοικητικών πράξεων να μπορεί φορέας που ασκεί κρατικό μονοπώλιο λιανικής πώλησης οινοπνευματωδών να αρνηθεί να δεχτεί προς πώληση στα καταστήματα λιανικής πώλησης οινοπνευματώδη ποτά που περιέχουν διεγερτικά όπως η καφεΐνη;
 2)
 Αν το Δικαστήριο ΕΖΕΣ θεωρεί ότι μια ρύθμιση όπως αυτή που περιγράφεται στην πρώτη ερώτηση συνιστά ποσοτικό περιορισμό επί των εισαγωγών ή μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος, κατά την έννοια του άρθρου 11 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, παρακαλούμε να απαντήσετε στο ερώτημα κατά πόσον αυτή η ρύθμιση μπορεί παρόλα αυτά να θεωρηθεί ως δικαιολογημένη κατά την έννοια του άρθρου 13 της Συμφωνίας.
 3)
 Αν μια ρύθμιση όπως αυτή που περιγράφεται στην πρώτη ερώτηση θεωρείται ότι αντίκειται στο άρθρο 11 ή στην παράγραφο 1 του άρθρου 16 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, παρακαλούμε να απαντήσετε στο ερώτημα κατά πόσον το Δικαστήριο ΕΖΕΣ θεωρεί (κατά το μέτρο που εξετάζει τέτοια ερωτήματα) ότι πληρούνται οι όροι τους οποίους πρέπει να πληροί ο προσφεύγων για να αποκτήσει δικαίωμα αποζημίωσης από κράτος ΕΖΕΣ λόγω παραβίασης της Συμφωνίας.


text:
 19.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 304/13
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2013 — Post Bank Iran κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-13/11) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Νομική βάση - Παραβίαση του διεθνούς δικαίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Αναλογικότητα - Ίση μεταχείριση - Απαγόρευση των διακρίσεων)
 2013/C 304/23
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Post Bank Iran (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: D. Luff, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και A. Vitro)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και Μ. Κωνσταντινίδης)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως, κατά το μέτρο που αυτά αφορούν την προσφεύγουσα, πρώτον, του παραρτήματος ΙΙ της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010 (ΕΕ L 281, σ. 81) και του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (EE L 281, σ. 1), δεύτερον, της αποφάσεως η οποία αφορά την προσφεύγουσα και η οποία «περιέχεται» σε επιστολή της 29ης Οκτωβρίου 2010, τρίτον, της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 71) και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 11), κατά το μέτρο που αυτοί δύνανται να επηρεάσουν την κατάσταση της προσφεύγουσας, τέταρτον, της αποφάσεως η οποία αφορά την προσφεύγουσα και η οποία «περιέχεται» σε επιστολή της 5ης Δεκεμβρίου 2011, πέμπτον, του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), κατά το μέτρο που αυτό αφορά την προσφεύγουσα, έκτον, κάθε μελλοντικού κανονισμού ή μελλοντικής αποφάσεως του Συμβουλίου ή της Επιτροπής που συμπληρώνει ή τροποποιεί κάποια από τις προσβαλλόμενες στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής πράξεις. Αφετέρου, αίτημα περί μη εφαρμογής ως προς την προσφεύγουσα του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413, του άρθρου 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 961/2010, του άρθρου 1, σημείο 7, της αποφάσεως 2012/35/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2012, με την οποία τροποποιήθηκε η απόφαση 2010/413 (ΕΕ L 19, σ. 22), του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 267/2012, του άρθρου 1, σημείο 8, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, με την οποία τροποποιήθηκε η απόφαση 2010/413 (ΕΕ L 282, σ. 58), του άρθρου 1, σημείο 11, του κανονισμού 267/2012 (ΕΕ L 356, σ. 34), καθώς και του άρθρου 1, σημείο


text:
2, της αποφάσεως 2012/829/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, με την οποία τροποποιήθηκε η απόφαση 2010/413 (ΕΕ L 356, σ. 71).
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη, κατά το μέτρο που σκοπεί στην ακύρωση κάθε μελλοντικού κανονισμού ή κάθε μελλοντικής αποφάσεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που συμπληρώνει ή τροποποιεί κάποια από τις προσβαλλόμενες στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής πράξεις.
 2)
 Παρέλκει η απόφαση τόσο επί του αιτήματος ακυρώσεως των αποφάσεων που αφορούν την Post Bank Iran και οι οποίες «περιέχονται» στις επιστολές του Συμβουλίου της 29ης Οκτωβρίου 2010 και της 5ης Δεκεμβρίου 2011 όσο και επί της ενστάσεως απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή έναντι μόνο του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως που αφορά την Post Bank Iran και η οποία «περιέχεται» στο από 29 Οκτωβρίου 2010 έγγραφο του Συμβουλίου.
 3)
 Ακυρώνει, κατά το μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα, το παράρτημα ΙΙ της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, το παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007, την απόφαση 2010/413, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 961/2010, και το παράρτημα IX του κανονισμού 267/2010 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.
 4)
 Διατηρεί σε ισχύ τα αποτελέσματα του παραρτήματος ΙΙ της αποφάσεως 2010/413, όπως αυτή τροποποιήθηκε αρχικώς από την απόφαση 2010/644 και ακολούθως από την απόφαση 2011/783, όσον αφορά την Post Bank Iran, μέχρι την έναρξη ισχύος της ακυρώσεως του παραρτήματος IX του κανονισμού 267/2012, κατά το μέτρο που αφορά την Post Bank Iran.
 5)
 Το Συμβούλιο φέρει, εκτός από τα δικά του δικαστικά έξοδα, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Post Bank Iran.
 6)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
 (1) EE C 63 της 26.2.2011.


text:
29.11.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 289/27
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Κοινοτικό σήμα προς Το λεκτικό σήμα «CLIMATIC» — Η προσφεύγουσα διατηρεί μεσαίου μεγέθους εκδοτικό οίκο,
 καταχώριση: Αριθ. καταχωρίσεως 1705557 εκδίδει δε το περιοδικό «Kreuzer» της πόλεως της Λειψίας. Το
 περιοδικό χρηματοδοτείται, μεταξύ άλλων, από τη διαφήμιση για
 Προϊόντα ή υπηρεσίες: Προϊόντα ή υπηρεσίες των κλά- τα προϊόντα καπνού.
 σεων 11, 12 και 37 (μεταξύ άλλων,
 εγκαταστάσεις θερμάνσεως, Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση του άρθρου 3, παράγρα-
 παραγωγής ατμού, ψύξεως, αποξη- φος 1, της οδηγίας 2003/33/ΕΚ. ∆ιατείνεται ότι η οδηγία
 ράνσεως, αερισμού, επισκευές) παραβιάζει πολλαπλώς το κοινοτικό δίκαιο. Η οδηγία αντιβαίνει
 προς το άρθρο 251 ΕΚ καθόσον διίσταται, με τη μορφή που
 Η προσβαλλόμενη Άρνηση της καταχωρίσεως από την δημοσιεύθηκε, από το κείμενο επί του οποίου έλαβαν απόφαση το
 ενώπιον του τμήματος εξετάστρια για προϊόντα και υπηρε- Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο. Περαιτέρω, η οδηγία αντιβαίνει
 προσφυγών απόφαση: σίες των κλάσεων 11 και 37 προς το άρθρο 95 ΕΚ, επειδή, τουλάχιστον όσον αφορά περιοδικό
 τοπικής ή περιφερειακής εμβέλειας, όπως αυτό της προσφεύγου-
 Απόφαση του τμήματος Απόρριψη της προσφυγής σας, ελλείπει κάθε συσχέτιση με την εσωτερική αγορά και, ως εκ
 προσφυγών: τούτου, δεν υπάρχει αρμοδιότητα του κοινοτικού νομοθέτη.
 Λόγοι ακυρώσεως: — Παράβαση του άρθρου 74, Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω ότι η οδηγία είναι ασαφής
 παράγραφος 1, του κανο- και ασύμβατη προς την απαίτηση της βεβαιότητας η οποία
 νισμού (ΕΚ) 40/94 στηρίζεται επί της αρχής του κράτους δικαίου. Εξάλλου, παραβιά-
 ζει την υποχρέωση αιτιολογήσεως του άρθρου 253 ΕΚ, καθόσον
 — Εσφαλμένη νομική εφαρμογή
 δεν αιτιολογείται η ύπαρξη εμποδίων στο εμπόριο, τα οποία θα
 του άρθρου 7, παράγραφος 1, μπορούσαν να αρθούν με την οδηγία.
 στοιχείο β', του κανονισμού
 (ΕΚ) 40/94
 Πέραν αυτών, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η οδηγία αντιβαίνει
 προς το άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών ∆ικαιωμάτων της
 ΕΕ και προσβάλλει την ελευθερία γνώμης η οποία προστατεύεται
 κατά το άρθρο 10, παράγραφος 1, της ΕΣ∆Α. Στην ελευθερία
 γνώμης περιλαμβάνεται επίσης το δικαίωμα του λεγόμενου
 «commercial speech». Η οδηγία επηρεάζει δυσμενώς τη διαμόρ-
 φωση των διαφημίσεων, καθώς και τη δυνατότητα δημοσιεύσεως
 Προσφυγή της Kreuzer Medien GmbH κατά του Ευρωπαϊ- θετικών σχολίων στο περιοδικό της προσφεύγουσας, χωρίς αυτό
 κού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής να συμβάλλει καθ' οιονδήποτε τρόπο στην επίτευξη του σκοπού
 Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2003 της οδηγίας. Τέλος, η οδηγία προσβάλλει την ελευθερία του
 επιχειρείν και το δικαίωμα ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας, παρα-
 βιάζει δε την κατά το άρθρο 5, παράγραφος 3, ΕΚ, απαγόρευση
 (Υπόθεση Τ-310/03) υπερβάσεως των αναγκαίων ορίων.
 (2003/C 289/57) (1) EE L 152, σ. 16.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Προσφυγή του Ηans-Peter Wilfer κατά του Γραφείου εναρ-
 Η Kreuzer Medien GmbH, Λειψία (Γερμανία), άσκησε προσφυγή μονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 στις 11 Σεπτεμβρίου 2003, κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενώπιον του 15 Οκτωβρίου 2003
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα
 εκπροσωπείται από τους Dr. U. Kornmeier και Dr. D. Valbert. (Υπόθεση Τ-315/03)
 (2003/C 289/58)


text:
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 — να ακυρώσει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας
 2003/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ-
 βουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για την προσέγγιση των Ο Hans-Peter Wilfer, Markneukirchen (Γερμανία), άσκησε
 νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των προσφυγή, στις 15 Σεπτεμβρίου 2003, κατά του Γραφείου
 κρατών μελών όσον αφορά τη διαφήμιση και τη χορηγία εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 υπέρ των προϊόντων καπνού (1)· σήματα, σχέδια και υποδείγματα) ενώπιον του Πρωτοδικείου των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο προσφεύγων εκπροσωπείται από τον
 — να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα. Α. Kockläuner, Rechtsanwalt.


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/15
 Προσφυγή της 16ης Φεβρουαρίου 2011 — Apollo Tyres κατά ΓΕΕΑ — Endurance Technologies (ENDURACE)
 (Υπόθεση T-109/11)
 2011/C 130/28
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Apollo Tyres AG (Baden, Ελβετία) (εκπρόσωπος: S. Szilvasi, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Endurance Technologies Pvt Ltd (Aurangabad, Ινδία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε στις 25 Νοεμβρίου 2010 το πρώτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), επί της υποθέσεως R 625/2010-1·
 —
 να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ENDURACE», για προϊόντα της κλάσεως 12 και υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 37 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 6419824
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το καταχωρισθέν με αριθ. 5819149 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «ENDURANCE», καθώς και έγχρωμο σχέδιο, για προϊόντα της κλάσεως 12
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική απόρριψη της αιτήσεως για την καταχώριση κοινοτικού σήματος
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής. Το αίτημα που υπέβαλε η ανακόπτουσα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 216/96 (1) έγινε εν μέρει δεκτό και, ως εκ τούτου, η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος απορρίφθηκε εν μέρει
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών έκρινε πεπλανημένα ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 216/96 της Επιτροπής, της 5ης Φεβρουαρίου 1996, σχετικά με τον κανονισμό διαδικασίας των τμημάτων προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2082/2004 της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2004.


text:
 15.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 209/32
 Προσφυγή της 17ης Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-259/08)
 (2008/C 209/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Πατακιά και D. Recchia)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
 Αιτήματα
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να ενσωματώσει κατά τρόπο πλήρη ή/και ορθό τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 3, παράγραφοι 1 και 2, 4, παράγραφος 1, 5 και 8 παράγραφος 1 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ (1) περί της διατηρήσεως των άγριων πτηνών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των διατάξεων αυτών.
 —
 να καταδικάσει Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 1.
 Η Επιτροπή εξέτασε την συμβατότητα των μέτρων τα οποία έλαβε η Ελληνική Δημοκρατία για να ενσωματώσει την οδηγία 79/409/ΕΟΚ. Ο έλεγχος αυτός κατέδειξε ότι ορισμένες διατάξεις της οδηγίας δεν έχουν ενσωματωθεί πλήρως ή/και δεν έχουν μεταφερθεί ορθά.
 2.
 Ειδικότερα η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει ενσωματώσει τη διάταξη του άρθρου 3, παράγραφος 1 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ διότι δεν έχει λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διαφυλαχθεί, διατηρηθεί ή αποκατασταθεί μια επαρκής ποικιλία και επιφάνεια οικοτόπων για όλα τα αναφερόμενα στο άρθρο 1 είδη πτηνών.
 3.
 Επίσης η Επιτροπή εκτιμά ότι το άρθρο 3, παράγραφος 2 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ δεν έχει ενσωματωθεί κατά τρόπο πλήρη και ορθό επειδή η πράξη ενσωμάτωσης δεν επιτρέπει τον έλεγχο της νομιμότητας του χαρακτηρισμού μιας περιοχής ως ΖΕΠ, δεν περιέχει καμία πρόβλεψη για την προστασία των οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) που βρίσκονται στο εξωτερικό των ΖΕΠ αλλά σε γειτονία με αυτές και επίσης δεν περιέχει καμία πρόβλεψη για το ζήτημα της αποκατάστασης των κατεστραμμένων βιοτόπων και της δημιουργίας νέων μολονότι πρόκειται για σημαντικούς στόχους της οδηγίας.
 4.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει επίσης ότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ δεν έχει ενσωματωθεί ορθά διότι δεν έχει προβλεφθεί κάποια τυπική διαδικασία χαρακτηρισμού των περιοχών ως ΖΕΠ, δεν υπάρχει ρητή αναφορά και σύνδεση μεταξύ των ειδών του Παραρτήματος Ι και της υποχρέωσης χαρακτηρισμού ΖΕΠ και δεν περιέχεται καμία αναφορά στην υποχρέωση να ληφθούν υπόψη οι τάσεις και οι μεταβολές των επιπέδων του πληθυσμού των προστατευόμενων ειδών.
 5.
 Εν συνεχεία η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το άρθρο 5 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ δεν έχει ενσωματωθεί κατά τρόπο πλήρη και ορθό διότι η ελληνική νομοθεσία δεν περιέχει καμία γενική διάταξη προστασίας των ειδών ως ορίζει η οδηγία αλλά είναι προσανατολισμένη προς τη θήρα. Επιπρόσθετα, οι απαγορεύσεις του εκ προθέσεως φόνου των προστατευομένων ειδών και της εκ προθέσεως συλλογής των αυγών δεν έχουν ενσωματωθεί.
 6.
 Τέλος, η Επιτροπή θεωρεί ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ δεν έχει ενσωματωθεί ορθά γιατί στην ελληνική νομοθεσία δεν υπάρχει γενική απαγόρευση όλων των μέσων, μεθόδων ή εγκαταστάσεων τα οποία δύνανται να προκαλέσουν μαζική ή μη επιλεκτική σύλληψη ή θανάτωση, ή τοπική εξαφάνιση ενός είδους.
 7.
 Η Επιτροπή θεωρεί επομένως ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει ενσωματώσει κατά τρόπο πλήρη ή/και ορθό τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 3, παράγραφοι 1


text:
C 274/32 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9.11.2002
 Πέραν αυτού, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προκειμένη Προσφυγή της Deutsche Post AG κατά της Επιτροπής των
 παράβαση δεν βλάπτει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου
 Πολλοί από τους γύρους συζητήσεων δεν είχαν διεθνή χαρακτήρα. 2002
 Άλλοι γύροι μπορούσαν τουλάχιστον να βλάψουν το διακρατικό
 εμπόριο κατά τρόπο που δεν μπορούσε να γίνει αισθητός. Ακόμη
 και αν η παράβαση έβλαψε αισθητά το διακρατικό εμπόριο, πάντως (Υπόθεση Τ-266/02)
 δεν υπάρχει υπαιτιότητα της προσφεύγουσας. Κατά το άρθρο 15,
 παράγραφος 2, του κανονισμού 17/62 αποκλείεται, επομένως, η
 επιβολή προστίμου στην προσφεύγουσα. (2002/C 274/57)
 Επιπλέον, η καθής υπέπεσε κατά τον υπολογισμό του προστίμου
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 της προσφεύγουσας σε δύο σφάλματα υπολογισμού με σοβαρές
 συνέπειες. Εξάλλου, με την απόφαση κρίθηκαν εσφαλμένως η
 σοβαρότητα της παραβάσεως και η ύπαρξη ελαφρυντικών λόγων,
 η δε εκτενής συνεργασία της προσφεύγουσας δεν ελήφθη υπόψη.
 Τέλος, η απόφαση παραβιάζει την απαγόρευση της αναδρομικό-
 τητας του άρθρου 7 EMRK, διότι το πρόστιμο υπολογίστηκε Η Deutsche Post AG, Βόννη (Γερμανία), εκπροσωπουμένη από
 βάσει ενός πλαισίου χρηματικών ποινών το οποίο, με τη διττή τους δικηγόρους J. Sedemund και Th. Lübbig, άσκησε στις
 μεταβολή της πρακτικής των αποφάσεων της καθής, εισήχθη μετά 4 Σεπτεμβρίου 2002 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 τον τερματισμό της παραβάσεως. Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουνίου
 Προσφυγή του Jan Pflugradt κατά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής
 2002, αφορώσα κρατικές ενισχύσεις αριθ. 61/99 (ex NN
 Τράπεζας που ασκήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2002 153/96)·
 (Υπόθεση T-265/02)
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 (2002/C 274/56)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα
 Ο Jan Pflugradt, κάτοικος Φρανγκφούρτης στο Μάιν (Γερμανία),
 εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Ν. Pflüger, άσκησε ενώπιον Αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι η μερική
 του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Σεπτεμ- κάλυψη εξόδων στον τομέα των υπηρεσιών μεταφοράς δεμάτων
 βρίου 2002 προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Τράπεζας. για πελάτες, της οποίας η εξισορρόπηση αποτελεί διεπιδότηση μη
 επιτρεπομένη σύμφωνα με το περί ενισχύσεων δίκαιο. Η Επιτροπή
 διαπίστωσε με την απόφαση ότι η κρατική υποστήριξη, την οποία
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: η Γερμανία χορήγησε στην προσφεύγουσα, ύψους 572 εκατομμυ-
 ρίων ευρώ, δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά. ∆ιαπιστώνει ότι,
 — να ακυρώσει την από 28.2.2002 έγγραφη προειδοποίηση καθόσον η κρατική κάλυψη για τα καθαρά επιπλέον έξοδα μιας
 και πολιτικής εκπτώσεων έχει ως αποτέλεσμα να μειώνει τα έξοδα που
 συνδέονται συνήθως με την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς δεμάτων
 — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. «από την επιχείρηση στον καταναλωτή», που μένουν ανοικτές στον
 ανταγωνισμό, αυτό συνιστά όφελος υπό την έννοια του άρθρου 87,
 παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως αυτής και αναφέρει
 Η υπόθεση έχει την ίδια αιτία με την υπόθεση Τ-83/02 (Pflugradt/ ότι η αυτή μερική κάλυψη εξόδων αποτέλεσε ήδη αντικείμενο της
 EKT) ( 1), οι δε λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα είναι βάσει


text:
του άρθρου 82 ΕΚ εκδοθείσας αποφάσεως της Επιτροπής
 αντίστοιχα με αυτά που προβλήθηκαν στην υπόθεση Τ-83/02. της 20ής Μαρτίου 2000 ( 1) και ότι αμφότερες οι αποφάσεις
 καταλήγουν σε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα όσον αφορά
 τη χρονική περίοδο, το ύψος και τη χρηματοδοτική πηγή της
 ( 1) EE C 118, σ. 30. φερομένης μερικής καλύψεως των εξόδων. Η προσφεύγουσα
 ισχυρίζεται ότι η διαπιστωθείσα με την απόφαση μερική κάλυψη
 των εξόδων βασίζεται σε εσφαλμένο υπολογισμό.


text:
3.4.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 85/7
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1997, C 15, σ. 1), το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha
 Rodrigues (εισηγήτρια), J.-P. Puissochet, R. Schintgen και
 F. Macken, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμμα-
 (έκτο τμήμα) τέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις
 5 Φεβρουαρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 της 5ης Φεβρουαρίου 2004 1. α) Το άρθρο 5, σημείο 3, της Συμβάσεως της
 27ης Σεπτεμβρίου 1968 περί της δικαστικής δικαιοδο-
 σίας και της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων
 στην υπόθεση C-18/02 (αίτηση του Αrbejdsret για την σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιή-
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Danmarks Re- θηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 σχετικά
 deriforening κατά LO Landsorganisationen i Sverige (1) με την προσχώρηση του Βασιλείου της ∆ανίας, της
 Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης
 Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της
 25ης Οκτωβρίου 1982 σχετικά με την προσχώρηση
 («Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5, σημείο 3 — της Ελληνικής ∆ημοκρατίας, με τη Σύμβαση της
 ∆ιεθνής δικαιοδοσία επί ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί 26ης Μαΐου 1989 σχετικά με την προσχώρηση του
 αδικοπραξίας — Τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής
 — Μέτρο που ελήφθη από συνδικαλιστική οργάνωση σε ∆ημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου
 συμβαλλόμενο κράτος κατά εφοπλιστή πλοίου νηολογημέ- 1996 σχετικά με την προσχώρηση της ∆ημοκρατίας
 νου σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος») της Αυστρίας, της ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και
 του Βασιλείου της Σουηδίας, πρέπει να ερμηνευθεί
 κατά την έννοια ότι εμπίπτει στο περιεχόμενο της
 «ενοχής εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας» ένδικο
 (2004/C 85/09) βοήθημα σχετικό με τη νομιμότητα συλλογικής δρά-
 σεως το οποίο, σύμφωνα με το δίκαιο του οικείου
 συμβαλλομένου κράτους, κρίνεται κατ' αποκλειστική
 αρμοδιότητα από δικαστήριο διαφορετικό από εκείνο
 (Γλώσσα διαδικασίας: η δανική) που είναι αρμόδιο για την εκδίκαση των αγωγών
 αποζημιώσεως λόγω της ζημίας που προκλήθηκε από
 τη συλλογική αυτή κινητοποίηση.
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») β) Για την εφαρμογή του άρθρου 5, σημείο 3, της
 Συμβάσεως των Βρυξελλών σε περίπτωση όπως αυτή
 της κύριας δίκης, αρκεί το ότι η εν λόγω συλλογική
 κινητοποίηση αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για
 εκδηλώσεις αλληλεγγύης, που μπορούν να προκαλέ-
 σουν ζημία.
 Στην υπόθεση C-18/02, με αντικείμενο αίτηση του Αrbejdsret
 (∆ανία) προς το ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της γ) Η εφαρμογή του άρθρου 5, σημείο 3, της Συμβάσεως
 3ης Ιουνίου 1971 περί της ερμηνείας από το ∆ικαστήριο των των Βρυξελλών δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της Σύμβασης της 27ης Σεπτεμβρίου η εξαγγελθείσα συλλογική κινητοποίηση ανεστάλη
 1968 περί της δικαστικής δικαιοδοσίας και της εκτέλεσης των από τον διάδικο που την εξήγγειλε εν αναμονή της
 δικαστικών αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με την αποφάσεως επί της νομιμότητας της κινητοποιήσεως
 οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον αυτής.
 του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Danmarks Rederiforening,
 ενεργούσας για λογαριασμό της DFDS Torline A/S, και LO 2. Υπό συνθήκες όπως αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης,
 Landsorganisationen i


text:
Sverige, ενεργούσας για λογαριασμό της το άρθρο 5, σημείο 3, της ως άνω Συμβάσεως πρέπει να
 SEKO Sjöfolk Facket för Service och Kommunikation, η έκδοση ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η ζημία που προκαλείται
 προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5, από συλλογική κινητοποίηση στην οποία προέβη μια συνδι-
 σημείο 3, της προπαρατεθείσας Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου καλιστική οργάνωση σε συμβαλλόμενο κράτος, προς το
 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση οποίο εκτελεί δρομολόγια πλοίο νηολογημένο σε άλλο
 της 9ης Οκτωβρίου 1978 σχετικά με την προσχώρηση του συμβαλλόμενο κράτος, δεν πρέπει απαραιτήτως να θεωρη-
 Βασιλείου της ∆ανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου θεί ότι επέρχεται στο κράτος της σημαίας, οπότε ο
 της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (ΕΕ 1982, L 388, εφοπλιστής να μπορεί να ασκήσει εκεί αγωγή αποζημιώσεως
 σ. 20), με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 σχετικά με την κατά της συνδικαλιστικής αυτής οργανώσεως.
 προσχώρηση της Ελληνικής ∆ημοκρατίας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 1),
 με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 σχετικά με την προσχώρηση
 του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής ∆ημοκρατίας (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002.
 (ΕΕ L 285, σ. 1) και με τη Σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1996
 σχετικά με την προσχώρηση της ∆ημοκρατίας της Αυστρίας, της
 ∆ημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ


text:
C 156/24 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 29.6.2002
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (εκπρο ́σωποι: A. Fierstra και J. van Bakel), κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: R. Tricot και J. Stuyck), με
 της 10ης Ιανουαρι ́ου 2002 αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση των αποφα ́σεων της Επιτροπη ́ς C(1999)
 2140 τελικο ́ (REC 8/98) και C(1999) 2143 τελικο ́ (REC 9/98),
 της 19ης Ιουλι ́ου 1999, με τις οποι ́ες διαπιστω ́νεται, αφενο ́ς, ο ́τι
 στην υπο ́θεση Τ-80/97 DEP, Starway SA κατα ́ Συμβουλι ́ου πρε ́πει να αναζητηθου ́ν a posteriori δασμοι ́ και, αφετε ́ρου, ο ́τι δεν
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) πρε ́πει να γι ́νει διαγραφη ́ δασμω ́ν ο ́σον αφορα ́ την εισαγωγη ́
 τηλεορα ́σεων προελευ ́σεως Τουρκι ́ας, το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το
 (Καθορισμο ́ς των δικαστικω ́ ν εξο ́δων) τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, και K. Lenaerts
 και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 9 Απριλι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (2002/C 156/45)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) 1) Καταργει ́ται η δι ́κη επι ́ της παρου ́σας προσφυγη ́ς.
 2) Η Επιτροπη ́ θα φε ́ρει το συ ́νολο των δικαστικω ́ ν εξο ́δων.
 Στην υπο ́θεση T-80/97 DEP, Starway SA, με ́εδρα το Luynes
 (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους J.-F. Bellis και
 P. De Baere, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ (1) EE C 79 της 18.3.00.
 Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A. Tanca
 και S. Marquardt), υποστηριζο ́μενου απο ́ την Επιτροπη ́ των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: V. Kreuschitz και
 S. Meany), με αντικει ́μενο αι ́τημα καθορισμου ́ των δικαστικω ́ν
 εξο ́δων που πρε ́πει να καταβληθου ́ν απο ́ το καθου ́ στην αιτου ́σα
 κατο ́πιν της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου της 26ης Σεπτεμβρι ́ου
 2000, Τ-80/97, Starway κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ 2000, σ. II-
 3099), το Πρωτοδικει ́ο (τρι ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́
 τους M. Jaeger, Προ ́εδρο, R. Garcı́a-Valdecasas, K. Lenaerts,
 P. Lindh, και J. Azizi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 στις 10 Ιανουαρι ́ου 2002 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 14ης Ιανουαρι ́ου 2002
 Καθορι ́ζει το συ ́νολο των εξο ́δων που πρε ́πει να καταβληθου ́ν
 απο ́ το Συμβου ́λιο στην αιτου ́σα, στην υπο ́θεση Τ-80/97, στα
 58 031,87 ευρω ́. στην υπο ́θεση Τ-84/01, Association contre l’heure d’été
 (ACHE) κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου και Συμβουλι ́ου
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (1) EE C 212 της 12.7.97.
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Οδηγι ́α 2000/84/ΕΚ — Θερινη ́
 ́ ρα — Ενεργητικη
 ω ́ νομιμοποι ́ηση — 'Ενωση προσω ́ πων —


text:
Απαρα ́ δεκτο)
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (2002/C 156/47)
 της 9ης Απριλι ́ου 2002 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 στην υπο ́θεση Τ-353/99, NV Calberson Belgium κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 Στην υπο ́θεση Τ-84/01, Association contre l’heure d’été (ACHE),
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Εισαγωγη ́ τηλεορα ́σεων προε-
 πρω ́ην Αssociation contre l’horaire d’été (ACHE), με ́εδρα το
 ́σεως Τουρκι ́ας — Κατα
 λευ ́ ργηση δι ́κης)
 Marly-le-Roy (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον C. Lepage,
 δικηγο ́ρο, κατα ́ Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι:
 (2002/C 156/46) C. Pennera και M. Goméz-Leal) και Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: A. Lopes Sabino), με αντικει ́μενο
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) προσφυγη ́ περι ́ακυρω ́σεως της οδηγι ́ας 2000/84/ΕΚ του Ευρωπαϊ-
 κου ́ Κοινοβουλι ́ου και του Συμβουλι ́ου, της 19ης Ιανουαρι ́ου
 2001, σχετικα ́ με τις διατα ́ξεις για τη θερινη ́ ω ́ρα (ΕΕ L 31,
 σ. 21), το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 Στην υπο ́θεση Τ-353/99, εταιρι ́α ΝV Calberson Belgium, εκπρο- R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, J. Pirrung και Α. W. H. Meij,
 σωπου ́μενη απο ́ τον δικηγο ́ρο L. Gheysen, με το ́πο επιδο ́σεων στο δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 14 Ιανουαρι ́ου 2002
 Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενη απο ́ το Βασι ́λειο των Κα ́τω Χωρω ́ν δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:


text:
 21.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 311/15
 Αναίρεση που άσκησαν στις 19 Μαΐου 2015 ο Robert Aubineau κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 18 Μαρτίου 2015 στις υποθέσεις T-195/11, T-458/11, T-448/12 και T-41/13, Cahier κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
 (Υπόθεση C-227/15 P)
 (2015/C 311/20)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Robert Aubineau κ.λπ. (εκπρόσωπος: Ch.-E. Gudin, avocat)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο, Επιτροπή, Γαλλία
 Αιτήματα
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση με την οποία δεν γίνεται δεκτό ότι απαγορεύεται στους παραγωγούς-ιδιοκτήτες ιδιωτικών αποστακτηρίων να προβαίνουν οι ίδιοι στην απόσταξη των παραγόμενων από αυτούς οίνων, καθόσον η ποσότητά τους υπερβαίνει την ποσότητα που συνήθως οινοποιείται, διότι δήθεν έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν έγκριση και να αποκτήσουν προς τούτο προηγουμένως την ιδιότητα οινοπνευματοποιού.
 —
 να αναιρέσει την απόφαση με την οποία δεν γίνεται δεκτό ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 1623/2000 (1), που δεν παρέχει τα ίδια δικαιώματα στους παραγωγούς αποσταγμάτων, εισάγει δυσμενή διάκριση.
 —
 να αναιρέσει την απόφαση με την οποία δεν γίνεται δεκτό ότι συντρέχει πταίσμα και ευθύνη των θεσμικών οργάνων τα οποία θέσπισαν κανονιστική ρύθμιση που δεν συνάδει με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, η οποία είναι γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου και το άρθρο 40 ΣΛΕΕ, και μάλιστα σε περίπτωση κοινής οργανώσεως της αγοράς όπως εν προκειμένω.
 —
 να αναιρέσει την απόφαση με την οποία δεν αναγνωρίζεται η ζημία που υπέστησαν οι νυν αναιρεσείοντες λόγω του κανονισμού που επιδέχεται δύο ερμηνείες και ο οποίος οδήγησε τις εθνικές αρχές να επιβάλλουν αυστηρές κυρώσεις στους νυν αναιρεσείοντες. Η διπλή αυτή ερμηνεία αποτελεί άμεση συνέπεια κειμένου την ευθύνη για τη διατύπωση του οποίου φέρει ο συντάκτης του, εν προκειμένω η Επιτροπή.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
 Πρώτον, οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου με την οποία δεν γίνεται δεκτό ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 1623/2000, που δεν παρέχει τα ίδια δικαιώματα στους παραγωγούς αποσταγμάτων, εισάγει δυσμενή διάκριση.
 Δεύτερον, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο επειδή έκρινε ότι δεν συντρέχει πταίσμα και ευθύνη των θεσμικών οργάνων τα οποία θέσπισαν κανονιστική ρύθμιση, που δεν συνάδει με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων η οποία είναι γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου και το άρθρο 40 ΣΛΕΕ, και μάλιστα σε περίπτωση κοινής οργανώσεως της αγοράς όπως συμβαίνει εν προκειμένω.
 Τρίτον, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν αναγνώρισε τη ζημία που υπέστησαν. Η διπλή ερμηνεία που επιδέχεται ο κανονισμός 1623/2000 οδήγησε τις εθνικές αρχές στην επιβολή αυστηρών κυρώσεων εις βάρος των νυν αναιρεσείοντων και, ως εκ τούτου, η παρανομία αυτή αποτελεί την αιτία της ζημίας που υπέστησαν.
 Τέλος, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ότι ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια και το περιεχόμενο του άρθρου 65 του κανονισμού το οποίο προβλέπει τις ειδικές διατυπώσεις για τους παραγωγούς που διαθέτουν εγκαταστάσεις απόσταξης και έχουν την πρόθεση να προβούν οι


text:
 26.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 171/28
 Προσφυγή της 4ης Μαρτίου 2015 — Estland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-117/15)
 (2015/C 171/33)
 Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Εσθονίας (εκπρόσωπος: Kristi Kraavi-Käerdi)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στο έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 2014 (Ares(2014)4324235), με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να τροποποιήσει την απόφασή της 2006/776/ΕΚ, σχετικά με τα προς χρέωση ποσά για τις πλεονάζουσες ποσότητες ζάχαρης που δεν απομακρύνθηκαν από την αγορά (1),
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος: η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το παράρτημα IV, σημείο 4, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 58 της Πράξεως Προσχωρήσεως (2).
 —
 Κατά την προσφεύγουσα, από την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2012, C-146/11, Pimix (EU:C:2012:450) συνάγεται ότι η απόφαση 2006/776 της Επιτροπή είναι εξαρχής αντίθετη προς τις διατάξεις αυτές της πράξεως προχωρήσεως και ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να την τροποποιήσει. Δεδομένου ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή αρνήθηκε να τροποποιήσει την απόφαση 2006/776, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επίσης αντίθετη προς τις προαναφερθείσες διατάξεις της πράξεως προσχωρήσεως.
 2.
 Δεύτερος λόγος: παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως
 —
 Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή υποχρεούται, βάσει της αρχής της χρηστής διοικήσεως, να εφαρμόζει έννομες πράξεις σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν προσάρμοσε την απόφαση 2006/776 στο δίκαιο της Ένωσης, βάσει των αποφάσεων του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Μαρτίου 2012, T-248/07, Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (EU:T:2012:170) και T-262/07, Λιθουανία κατά Επιτροπής (EU:T:2012:171), καθώς και της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση Pimix (C-146/11, EU:C:2012:450), η Επιτροπή έχει παραβιάσει την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
 3.
 Τρίτος λόγος: παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 —
 Κατά την προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση και η απόφαση 2006/776 είναι αντίθετες προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι η Εσθονία δεν μπορεί να επικαλεστεί, έναντι προσώπων, τον κανονισμό (ΕΚ) 60/2004 (3), οι δε υποχρεώσεις που υπέχει η Εσθονία από τις αποφάσεις αυτές περιορίζονται σε εισφορές στον προϋπολογισμό της Ένωσης και δεν καθιστούν δυνατή την επίτευξη του σκοπού του συστήματος απομακρύνσεως από την αγορά των πλεοναζουσών ποσοτήτων ζάχαρης.
 4.
 Τέταρτος λόγος: η γενική διεύθυνση γεωργίας και αγροτικής ανάπτυξης της Επιτροπής δεν ήταν αρμόδια να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
 —
 Κατά την προσφεύγουσα, η απόφαση περί τροποποιήσεως ή μη της αποφάσεως 2006/776 της Επιτροπής έπρεπε να εκδοθεί από την ολομέλεια της Επιτροπής. Πρόκειται για απόφαση αρχής, για την έκδοση της οποίας δεν έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία της εξουσιοδοτήσεως.
 (1) Απόφαση 2006/776/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με τα προς χρέωση ποσά για τις πλεονάζουσες ποσότητες ζάχαρης που δεν απομακρύνθηκαν από την αγορά (ΕΕ L 314, σ. 35).
 (2) Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας,


text:
της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2003, L 236, σ. 33).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 60/2004 της Επιτροπής, της 14ης Ιανουαρίου 2004, για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων στον τομέα της ζάχαρης λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λεττονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας (ΕΕ L 9, σ. 8).


text:
 19.1.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 16/37
 Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Νοεμβρίου 2014 — ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-64/13) (1)
 (Ρήτρα διαιτησίας - Έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2002-2006) - Σύμβαση για το έργο Doc@Hand - Επιστροφή προκαταβληθέντων ποσών - Έγγραφο με το οποίο αναγγέλλεται η έκδοση χρεωστικού σημειώματος - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο)
 (2015/C 016/59)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Ενάγουσα: ΑΝΚΟ ΑΕ Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)
 Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και A. Cordewener, επικουρούμενοι από τον Σ. Δρακακάκη, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αγωγή βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, με την οποία ζητείται από το Γενικό Δικαστήριο να αναγνωρίσει, πρώτον, ότι η ενάγουσα δεν οφείλει να επιστρέψει το ποσό το οποίο η Επιτροπή της κατέβαλε δυνάμει της συμβάσεως για το έργο Doc@Hand, η οποία συνήφθη στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2002-2006), και, δεύτερον, ότι η ενάγουσα δεν οφείλει να καταβάλει κατ’ αποκοπήν αποζημίωση για το εν λόγω έργο
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:
 1)
 Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει την ΑΝΚΟ ΑΕ Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 86 της 23.3.2013.


text:
 26.5.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 117/24
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2007 — Kliq (σε πτώχευση) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-82/07)
 (2007/C 117/38)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Jan Rudolf Maas και Cornelis Van den Bergh ως σύνδικοι της πτωχεύσεως της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης Kliq BV (Apeldoorn, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: G. van der Wal και T. Boesman, advocaten)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2006 στην υπόθεση C-30/2005 και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες βάλλουν κατά της αποφάσεως 2006/939/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που κοινοποίησαν οι Κάτω Χώρες υπέρ της KG Holding NV (1).
 Η σχεδιασθείσα ενίσχυση αφορούσε μια ενίσχυση αναδιαρθρώσεως που οι Κάτω Χώρες ήθελαν να χορηγήσουν στην KG Holding NV με ένα ήδη εγκεκριμένο δάνειο διασώσεως και με μετοχοποίηση των τόκων του δανείου αυτού. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή κήρυξε ασύμβατο με την κοινή αγορά το μέτρο ενισχύσεως που είχε τη μορφή ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως.
 Η Επιτροπή έκρινε επίσης ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και τη θυγατρική της Kliq BV το μέρος της ενισχύσεως το οποίο ως δάνειο διασώσεως μεταφέρθηκε από την KG Holding NV στην Kliq BV και μετατράπηκε σε εταιρικά μερίδια και ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να αναγγείλουν τις απαιτήσεις τους κατά της KG Holding NV και/ή της Kliq Reïntegratie στους συνδίκους των πτωχεύσεων των εταιριών αυτών.
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν, πρώτον, ότι η Επιτροπή κακώς αποφάνθηκε επί της ολοσχερούς καταβολής των κατεχομένων από την KG Holding NV εταιρικών μεριδίων της Kliq BV μέσω συμψηφισμού της υποχρεώσεως της KG Holding NV με την απαίτηση της KG Holding NV κατά της Kliq BV βάσει της συμβάσεως δανείου. Τούτο δεν αποτέλεσε μέρος της αποφάσεως της 5ης Αυγούστου 2005 (2) με την οποία κινήθηκε η διαδικασία. H Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση των εξουσιών της και σε αντίθεση με το δικαίωμα άμυνας και το δικαίωμα ακροάσεως. Δεύτερον, η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι η Kliq BV πρέπει να θεωρηθεί αποδέκτης κρατικής ενισχύσεως ποσού 9,25 εκατομμυρίων ευρώ. Εν προκειμένω, η Επιτροπή κακώς δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η κατά τις αιτιολογικές σκέψεις 43 και 46 της προσβαλλομένης αποφάσεως «μετατροπή του δανείου διάσωσης σε εταιρικό κεφάλαιο »ουδόλως δύναται να καταλογιστεί στις Κάτω Χώρες και ως εκ τούτου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Έτσι, η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλματα εκτιμήσεως όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά. Για τους λόγους αυτούς, κατά τους προσφεύγοντες η προσβαλλόμενη απόφαση είναι από πραγματικής και/ή νομικής απόψεως εσφαλμένη, ή τουλάχιστον ακατανόητη και/ή εσφαλμένως ή ανεπαρκώς αιτιολογημένη και αντίθετη προς το άρθρο 87 ΕΚ και/ή το άρθρο 253 ΕΚ.
 Τρίτον, η Επιτροπή παρέλειψε να αποδείξει ότι η φερόμενη ενίσχυση δύναται να επηρεάσει δυσμενώς τον ανταγωνισμό και το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, ή τουλάχιστον είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένο αυτό που η


text:
Επιτροπή έκρινε εν προκειμένω.
 Τέταρτον, η Επιτροπή κακώς όρισε ότι οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και την Kliq BV τη φερόμενη ενίσχυση ποσού 9,25 εκατομμυρίων ευρώ. Με την πτώχευση της KG Holding NV, της Kliq Reïntegratie και της Kliq BV, η ανάκτηση των φερόμενων ενισχύσεων είναι εις το διηνεκές αδύνατη και εν πάση περιπτώσει είναι άσκοπη, υπό την έννοια ότι η ανάκτηση μέσω αναγγελίας στους συνδίκους των πτωχεύσεων των πιο πάνω εταιριών δεν είναι αναγκαία, και μάλιστα είναι εντελώς περιττή για να δοθεί τέλος στη νόθευση του ανταγωνισμού.
 Πέμπτον, η Επιτροπή κακώς όρισε ότι το ποσό που οι Κάτω Χώρες πρέπει να ανακτήσουν από την KG Holding NV και την Kliq BV περιλαμβάνει και τους τόκους από την ημερομηνία που οι επί μέρους δόσεις τέθηκαν στη διάθεση των αποδεκτών μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής ανακτήσεώς τους. Η απαίτηση αυτή είναι αντίθετη με το εθνικό πτωχευτικό δίκαιο.
 (1) ΕΕ L 366, σ. 40.
 (2) Κρατική ενίσχυση C 30/2005 (πρώην N 78/2004) — Ενίσχυση αναδιαρθρώσεως της KG Holding NV — Πρόσκληση για την υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 2005, C 280, σ. 2).


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/27
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 22ας Ιανουαρίου 2008 — Efkon κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-298/04) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 2004/52/ΕΚ - Διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων - Η πράξη δεν αφορά την προσφεύγουσα ατομικά - Απαράδεκτο)
 (2008/C 92/55)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Efkon AG (Graz-Andritz, Αυστρία) (εκπρόσωποι: αρχικά ο G. Zanger, δικηγόρος, και στη συνέχεια ο M. Novak, δικηγόρος)
 Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: U. Rösslein και A. Neergaard) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Lopes Sabino και M. Bauer)
 Παρεμβαίνουσα υπέρ των καθών: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Vidal Puig και G. Braun)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ολικής ή, επικουρικά, μερικής ακύρωσης της οδηγίας 2004/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων τηλεδιοδίων στην Κοινότητα (ΕΕ L 166, σ. 124, με διορθωτικό στην EE L 200, σ. 50).
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
 2.
 Η Efkon AG φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου.
 3.
 Το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
 (1) EE C 262 της 23.10.2004.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/23
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 2008 — Γκόγκος κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-66/04) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Εσωτερικός διαγωνισμός για τη μετάβαση σε άλλη κατηγορία - Διορισμός - Κατάταξη σε βαθμό - Άρθρο 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ)
 (2008/C 313/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Χρίστος Γκόγκος (Waterloo, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς Κ. Ταγαράς, στη συνέχεια Ν. Κορογιαννάκης, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall, επικουρούμενος από τον Π. Ανέστη, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής για την κατάταξη του προσφεύγοντος στον βαθμό A 7, κλιμάκιο 3, καθώς και της αποφάσεως της 24ης Νοεμβρίου 2003 για την απόρριψη της διοικητικής ενστάσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (1) ΕΕ C 94 της 17.4.2004.


text:
 1.8.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 279/29
 Προσφυγή της 12ης Απριλίου 2016 — NC κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-151/16)
 (2016/C 279/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: NC (εκπρόσωποι: J. Killick και G. Forwood, Barristers, και C. Van Haute και A. Bernard, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 2016 περί αποκλεισμού της προσφεύγουσας από τη συμμετοχή σε διαδικασίες για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων και από επιδοτήσεις χρηματοδοτούμενες από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και καταχωρίσεως της προσφεύγουσας στο Σύστημα έγκαιρου εντοπισμού και αποκλεισμού του άρθρου 108, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ 2012, L 298, σ. 1)·
 —
 να λάβει τα ζητούμενα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας· και
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
 1.
 Πρώτος λόγος, ο οποίος αφορά παραβίαση της αρχής της αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης ποινής (lex mitior), καθόσον η Επιτροπή δεν εφάρμοσε τον κανονισμό 966/2012 όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2015/1929 (1), στην προσβαλλομένη απόφαση.
 2.
 Δεύτερος λόγος, ο οποίος αφορά παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον η Επιτροπή δεν συμβουλεύτηκε την επιτροπή [για την εξασφάλιση της συνοχής της λειτουργίας του συστήματος αποκλεισμού] και δεν επανεξέτασε την απόφασή της όπως απαιτείται από τον κανονισμό 966/2012, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2015/1929.
 3.
 Τρίτος λόγος, επικουρικώς, ο οποίος αφορά, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση του άρθρου 133α, παράγραφος 1, του κανονισμού 2342/2002 (2), καθόσον η Επιτροπή εφάρμοσε αποκλεισμό δυσανάλογο υπό τις περιστάσεις της προκειμένης περιπτώσεως.
 4.
 Τέταρτος λόγος, ο οποίος αφορά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της αρχής ne bis in idem, καθόσον η προσφεύγουσα είχε ήδη αποκλεισθεί για την ίδια συμπεριφορά.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 2015/1929 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ 2015, L 286, σ. 1).
 (2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1).


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/41
 Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 1ης Φεβρουαρίου 2007– Blingy κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-142/06)
 (Ασφαλιστικά μέτρα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Επείγων χαρακτήρας - Δεν υφίσταται)
 (2007/C 56/78)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Francesco Bligny (Tassin-la-Demi-Lune, Γαλλία) (εκπρόσωπος: P. Lebel-Nourissat, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Curall και K. Herrmann)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, η αναστολή των αποφάσεων της εξεταστικής επιτροπής της 23ης Νοεμβρίου και της 7ης Δεκεμβρίου 2006 περί απορρίψεως της υποψηφιότητας του προσφεύγοντος στον γενικό διαγωνισμό EPSO/AD/26/05 και, αφετέρου, αίτημα να διαταχθεί, ως προσωρινό μέτρο, η διόρθωση της γραπτής του δοκιμασίας στον εν λόγω διαγωνισμό
 Διατακτικό της διατάξεως
 Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διατάσσει:
 1.
 Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
 2.
 Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


text:
11.1.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 7/23
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο: Επικουρικώς, ζητείται η εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1,
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2144/87 του Συμβουλίου, της
 — να ακυρώσει την από 28.6.2002 προσβαλλόμενη απόφαση 13ης Ιουνίου 1987, σχετικά με την τελωνειακή οφειλή (2),
 της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (φάκελος REM διατάξεως αποκλείουσας την καταβολή δασμών επί του τμήματος
 14/01), η οποία τους κοινοποιήθηκε στις 2.9.2002, βάσει εκείνου των εμπορευμάτων που έχει δημευθεί.
 της οποίας δεν δικαιολογείται η διαγραφή εισαγωγικών
 δασμών ύψους 256 983,63 ευρώ·
 (1 ) ΕΕ ειδ. έκδ. 11/015, σ. 162.
 (2 ) EE L 201 της 22.7.1987, σ. 15.
 — επικουρικώς και με κάθε επιφύλαξη, να αναγνωρίσει συνακό-
 λουθα ότι, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1,
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2144/87, έπρεπε να
 αναγνωριστεί υπέρ των προσφευγόντων η διαγραφή σε σχέση
 με τα 8 010 χλγρ. αλλοδαπού επεξεργασμένου καπνού που
 δημεύθηκαν εις βάρος όλων των κατηγορουμένων στα
 πλαίσια ποινικής δίκης· Προσφυγή της Susan Christensen κατά Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 6 Νοεμβρίου
 — τέλος, να καταδικάσει την καθής Επιτροπή των Ευρωπαϊκών 2002
 Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (Υπόθεση T-336/02)
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα (2003/C 7/46)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της καθής με
 την οποία κρίθηκε ότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή εισαγωγικών
 δασμών 256 983 ευρώ που είχε ζητηθεί από την Ιταλική ∆ημοκρα-
 τία στις 4.6.2001 (φάκελος REM 14/01· έγγραφο CEE C(2002) Η Susan Christensen, κάτοικος Ιspra (Ιταλία), εκπροσωπούμενη
 2384 τελικό). από τους δικηγόρους Georges Vandersanden και Laure Levi,
 άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 στις 6 Νοεμβρίου 2002, προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Συγκεκριμένα, ζητήθηκε από τους προσφεύγοντες να καταβληθούν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 δασμοί αντιστοιχούντες σε δύο φορτία σιγαρέττων αξίας πέραν
 των 2,5 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών για χρονικό διάστημα
 αναγόμενο μέχρι του έτους 1992. Οι ενδιαφερόμενοι προσέφυγαν Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 στην ιταλική δικαιοσύνη και ζήτησαν τη διαγραφή του χρέους από
 — να ακυρώσει τόσο την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής
 την Επιτροπή, η οποία την απέρριψε.
 του διαγωνισμού COM/R/A/2000 της 3ης ∆εκεμβρίου
 2001, περί μη εγγραφής της πίνακα επιτυχόντων για μελ-
 Η ασκηθείσα προσφυγή στηρίζεται στο άρθρο 13 του κανονισμού λοντικές προσλήψεις λόγω του ότι δεν είχε λάβει, κατά τις
 (ΕΟΚ) 1430/79 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1979, περί της προσφορικές δοκιμασίες, τον συνολικό ελάχιστο αριθμό
 επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή της διαγραφής μονάδων που ήσαν αναγκαίες για τη συμπερίληψή της στον
 χρέους εξαγωγικών δασμών ( 1). Οι προσφεύγοντες προβάλλουν εν λόγω πίνακα όσο και, στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη,
 τον ισχυρισμό ότι δεν μπορούν να βαρύνονται με δασμούς την απόφαση της εξουσιοδοτημένης για τη σύναψη των
 εφόσον εν προκειμένω συντρέχουν «ιδιαίτερες συνθήκες», ώστε να συμβάσεων αρχής (ΕΣΣΑ) της 23ης Ιουλίου 2002, με την
 αποκλείεται η υποχρέωσή τους καταβολής του χρέους, δεδομένου οποία απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση της προσφεύγου-
 ότι οι ίδιοι επέδειξαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στα εμπορικά σας, απόφαση που της κοινοποιήθηκε στις 30 Ιουλίου 2002·
 και στα έγγραφα μεταφοράς, τα οποία τους είχαν επιδειχθεί κατά
 τον χρόνο


text:
της τελωνειακής διασαφήσεως και από τα οποία — να ακυρώσει το σύνολο των ενεργειών των πράξεων σχετικά
 προέκυπτε ότι επρόκειτο για χαρτόνια συσκευασίας. με τον διαγωνισμό που είναι μεταγενέστερες των παρανομιών
 που έχουν σημειωθεί στην απόφαση της 3ης ∆εκεμβρίου
 2001 και, ιδίως, τον πίνακα επιτυχόντων για μελλοντικές
 Η ιδιομορφία της καταστάσεως που επιτρέπει τη διαγραφή προσλήψεις καθώς και τις αποφάσεις περί διορισμού που
 οφείλεται στο γεγονός ότι ο πραγματοποιών τη διασάφηση δεν ελήφθησαν βάσει του πίνακα αυτού·
 έχει τη δυνατότητα να επαληθεύει το περιεχόμενο του φορτίου
 διερχόμενου τα σύνορα φορτηγού, επιπλέον δε εν προκειμένω, το — να υποχρεώσει, εν πάση περιπτώσει, την καθής να λάβει όλα
 σύνολο των εγγράφων παρίσταντο νομότυπα στον βαθμό που το τα μέτρα που επιβάλλονται για την αποκατάστασή της στα
 φορτίο είχε εκτελωνιστεί με τη διαδικασία του «εγκεκριμμένου» εκ δικαιώματά της·
 μέρους του τελωνείου.
 — να υποχρεώσει, άλλως, την καθής στην καταβολή αποζη-
 μιώσεως, έκτιμηθησόμενης κατά την ημερομηνία της προσφυ-
 Επίσης, εν προκειμένω συντρέχει και το έτερο προαπαιτούμενο της γής, ύψους 22 088,34 ευρώ, και τούτο υπό την επιφύλαξη
 μη συνδρομής «αμελείας» ή «δόλου», όπως επιτάσσει το άρθρο 13, περαιτέρω αυξήσεως·
 υπό την έννοια ότι οι προσφεύγοντες προέβησαν σε νομότυπη
 διασάφηση των εμπορευμάτων, όπως προέκυπτε από τα εμπορικά — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 και από τα έγγραφα μεταφοράς. εξόδων.
 ---pagebreak--- C 7/24 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.1.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Η προσφεύγουσα επιδιώκει την ακύρωση της αποφάσεως της
 εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού COM/R/A/2000 περί
 μη εγγραφής της στον πίνακα επιτυχόντων για μελλοντικές Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 προσλήψεις.
 Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως με
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει την οποία απορρίφθηκε η αίτηση συμμετοχής της προσφεύγουσας
 τέσσερις λόγους. Πρώτον, επικαλείται παραβίαση της αρχής στον διαγωνισμό COM/A/10/01 λόγω υπερβάσεως του ορίου
 της απαγορεύσεως των διακρίσεων, παράβαση ουσιωδών τύπων, ηλικίας που προβλεπόταν στην προκήρυξη του εν λόγω διαγω-
 παράβαση των κανόνων που διέπουν την οργάνωση των διαγω- νισμού.
 νισμών καθώς και παράβαση του άρθρου 3 του παραρτήματος III
 του ΚΥΚ. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η εξεταστική επιτροπή
 δεν είχε συσταθεί κατά τρόπο σταθερό ούτε εργάστηκε κατά τρόπο
 αμερόληπτο. Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα συμπίπτουν με τα
 προβαλλόμενα στην υπόθεση Τ-219/02, Lutz Herrera κατά
 Επιτροπής ( 1).
 Η προσφεύγουσα προβάλλει ως δεύτερο λόγο την παράβαση της
 προκηρύξεως περί επιλογής προσωπικού.
 (1 ) ΕΕ C 233, της 28.9.02, σ. 30.
 Τρίτον, η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση του υπηρεσιακού
 συμφέροντος, παράβαση του άρθρου 12 του κ.λπ. καθώς και
 πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
 Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της
 ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ γυναικών και ανδρών, παράβαση της
 πολιτικής διασφαλίσεως της ισότητας ευκαιριών, παράβαση της
 υποχρεώσεως για θετικές ενέργειες καθώς και παραβίαση της Αγωγή της association SEGI, της Αraitz Zubimenti Izaga
 αρχής κατά την οποία η διοίκηση δεσμεύεται από τις πράξεις που και του Αritza Galarraga κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊ-
 εκδίδει. κής Ενώσεως που ασκήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2002
 (Υπόθεση Τ-338/02)
 (2003/C 7/48)
 Προσφυγή της Olga


text:
Lutz Herrera κατά της Επιτροπής των
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 11 Νοεμβρίου
 2002
 (Υπόθεση Τ-337/02)
 Η association SEGI, με έδρα την Baiona (Γαλλία) και την
 Donostia (Ισπανία), η Αraitz Zubimenti Izaga, κάτοικος Ηernani
 (2003/C 7/47) (Ισπανία) και ο Αritza Galarraga, κάτοικος Senpere (Γαλλία)
 εκπροσωπούμενοι από τον Didier Rouget, avocat, άσκησαν στις
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική) 13 Νοεμβρίου 2002, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
 Ενώσεως.
 Η Olga Lutz Herrera, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενη από
 τους δικηγόρους Ramón García-Gallardo και Javier Guillén Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 Carrau, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων στις 11 Νοεμβρίου 2002 προσφυγή κατά της Επιτρο-
 — να υποχρεώσει το εναγόμενο να καταβάλει στην association
 πής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 SEGI αποζημίωση 1 000 000 ευρώ και σε έκαστο των
 Αraitz Zubimenti Izaga και Αritza Galarraga αποζημίωση
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο: 100 000 ευρώ,
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής με την οποία δεν — να αναγνωρίσει ότι τα ποσά αυτά γεννούν τόκους υπερημε-
 έγινε δεκτή η αίτηση συμμετοχής της Olga Lutz στον ρίας με ετήσιο επιτόκιο 4,5 % από της ημερομηνίας εκδόσεως
 διαγωνισμό COM/A/10/01 και της αποφάσεως του Πρωτοδικείου μέχρις εξοφλήσεως.


text:
28.8.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 246/27
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ (Βε ́λγιο), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον Γεω ́ργιο Σακελλαρο ́πουλο,
 δικηγο ́ρο Αθηνω ́ν, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο
 της 15ης Ιουνι ́ου 1999 Aloyse May, 31, Grand rue, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Gianluigi Valsesia και Μαρι ́α Κοντου ́
 Durante), με αντικει ́μενο προσφυγη ́ περι ́ ακυρω ́σεως της αποφα ́-
 στην υπο ́θεση T-288/97, Regione Autonoma Friuli Venezia σεως της 12ης Μαρτι ́ου 1997 με την οποι ́α η Επιτροπη ́ απε ́ρριψε
 Giulia κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) την αι ́τηση χορηγη ́σεως συντα ́ξεως αναπηρι ́ας, το Πρωτοδικει ́ο
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos,
 (Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Απο ́φαση της Επιτροπη ́ς — προ ́εδρο τμη ́ματος, τη V. Tiili και P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμμα-
 Κρατικε ́ς ενισχυ ́σεις — Προσφυγη ́ ασκηθει ́σα απο ́ υποδεε ́- τε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις
 στερη του κρα ́τους διοικητικη ́ αρχη ́ — Παραδεκτο ́) 3 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1999/C 246/54) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη ́οσον αφορα ́ τον
 πρω ́ το λο ́γο ακυρω ́ σεως και ως αβα ́σιμη ́οσον αφορα ́ τον
 δευ ́τερο.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 Στην υπο ́θεση T-288/97, Regione Autonoma Friuli Venezia
 Giulia, εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους δικηγο ́ρους Renato Fusco,
 (1) ΕΕ C 26 της 24.1.1998.
 δικηγο ́ρο Τεργε ́στης, και τον Maurizio Maresca, δικηγο ́ρο Γε ́νο-
 βας, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, 36, rue Wiltz, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Paul Nemitz
 και Paolo Stancanelli), με αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως της
 αποφα ́σεως 98/182/ΕΚ της Επιτροπη ́ς, της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1997,
 σχετικα ́ με τις ενισχυ ́σεις που χορηγη ́θηκαν απο ́ την Περιφε ́ρεια
 Friuli Venezia Giulia (Ιταλι ́α) στις επιχειρη ́σεις οδικη ́ς μεταφορα ́ς
 εμπορευμα ́των της Περιφε ́ρειας (EE L 66, σ. 18), το Πρωτοδικει ́ο
 (πρω ́το πενταμελε ́ς τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Προ ́εδρο, C. W. Bellamy, R. M. Moura Ramos, J. Pirrung και
 P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λλη- της 10ης Ιουνι ́ου 1999
 λος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 15 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: στην υπο ́θεση T-10/98, E-Quattro Snc κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 1) Απορρι ́πτει την ́ενσταση απαραδε ́κτου που προε ́βαλε η
 Επιτροπη ́.
 (Ρη ́τρα διαιτησι ́ας — Υποχρε ́ωση πληρωμη ́ς — Μη εκτε ́-
 2) Θα χωρη ́σει


text:
η διαδικασι ́α επι ́ της ουσι ́ας. λεση)
 3) Επιφυλα ́σσεται επι ́ των δικαστικω ́ ν εξο ́δων. (1999/C 246/56)
 (1) EE C 7 της 10.1.1998.
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-10/98, E-Quattro Snc, με ́εδρα το Laveno-
 Mombello (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Giuseppe
 Marchesini, δικηγο ́ρο στο Corte di Cassazione, με αντι ́κλητο στο
 Λουξεμβου ́ργο τον δικηγο ́ρο Ernest Arendt, 8-10, rue Mathias
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ Hardt, κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 José Luis Iglesias Buhigues, Barry Doherty και Αlberto Dal
 Ferro), που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τημα, βα ́σει του α ́ρθρου 153 ΕΑ,
 της 3ης Ιουνι ́ου 1999 για την αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που η ενα ́γουσα ισχυρι ́ζεται ο ́τι
 ́εχει υποστει ́ στο πλαι ́σιο συμβα ́σεως συναφθει ́σας με την Κοινο ́-
 στην υπο ́θεση Τ-295/97, ∆ημη ́τριος Κου ́σιος κατα ́ Επιτροπη ́ς τητα, το Πρωτοδικει ́ο (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) A. Potocki, προ ́εδρο, και C. W. Bellamy και A. W. H. Meij,
 δικαστε ́ς· γραμματε ́ας: J. Palacio González, υπα ́λληλος διοι-
 (Υπα ́ λληλοι — Χορη ́γηση συντα ́ ξεως αναπηρι ́ας — κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 10 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο
 Σχε ́σεις μεταξυ ́ των διαδικασιω ́ ν των α ́ ρθρων 73 και 78 διατακτικο ́:
 του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́ σεως)
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́.
 (1999/C 246/55)
 2) Καταδικα ́ζει την ενα ́γουσα στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́) (1) EE C 94 της 28.3.1998.
 Στην υπο ́θεση Τ-295/97, ∆ημη ́τριος Κου ́σιος, πρω ́ην υπα ́λληλος
 της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/65
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 9ης Σεπτεμβρίου 2009 — Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου
 (Υπόθεση T-375/08 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί ανανεώσεως της θητείας του γενικού γραμματέα του - Απόφαση περί μη προαγωγής του αναιρεσείοντος κατά την περίοδο προαγωγών του 2004 - Αναίρεση εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)
 2009/C 267/117
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Bart Nijs (Bereldange, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: F. Rollinger και A. Hertzog, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Kennedy, J.-M. Stenier και G. Corstens)
 Αντικείμενο
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα), στις 26 Ιουνίου 2008, στην υπόθεση F-108/07, Nijs κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου (που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή), με την οποία ζητείται η ακύρωση της διατάξεως αυτής.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο διατάσσει:
 1)
 Η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται.
 2)
 Ο Bart Nijs θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και αυτά του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
 (1) EE C 301 της 22.11.2008.


text:
 13.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/24
 Αναίρεση που άσκησε στις 7 Δεκεμβρίου 2009 η Πορτογαλική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (έβδομο τμήμα) στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-385/05, Transnáutica — Transportes e Navegação SA κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση C-506/09 P)
 2010/C 63/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Fernandes, C. Guerra Santos, J. Gomes και P. Rocha)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Transnáutica — Transportes e Navegação SA, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να δεχθεί το αίτημα των πορτογαλικών αρχών με το οποίο επιδιώκεται η εκ μέρους του Δικαστηρίου αναστολή της εκδικάσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου επί της τριτανακοπής που άσκησε η Πορτογαλική Δημοκρατία, καθόσον στο πλαίσιο διαδικασίας τριτανακοπής είναι αναγκαίο να εξετάζονται όχι μόνον τα νομικά ζητήματα, αλλά και τα ζητήματα που αφορούν τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως·
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-385/05, Transnáutica — Transportes e Navegação SA κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση REM 05/2004 της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 2005, περί απορρίψεως του αιτήματος της Transnáutica για επιστροφή και διαγραφή τελωνειακών οφειλών·
 —
 να καταδικάσει την Transnáutica — Transportes e Navegação SA στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη ως εκ του ότι έκρινε ότι οι πορτογαλικές τελωνειακές αρχές ενήργησαν εσφαλμένως κατά τον εκ μέρους τους καθορισμό και έλεγχο της συνολικής εγγυήσεως που χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο της επίμαχης πράξεως διαμετακομίσεως.
 Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, επίσης, ότι είναι αδύνατο να στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των σφαλμάτων στα οποία υπέπεσαν, όπως υποστηρίχθηκε, οι πορτογαλικές αρχές και της μεταγενέστερης αφαιρέσεως των εμπορευμάτων από την τελωνειακή επιτήρηση και διατείνεται ότι το Πρωτοδικείο, καταλήγοντας σε αντίθετο συμπέρασμα, παρέβη το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


text:
C 101/46 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 26.4.2003
 Προς στήριξη της προσφυγής της προβάλλει τους ακόλουθους Προσφυγή της εταιρίας Lafarge SA κατά της Επιτροπής των
 ισχυρισμούς: Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 14 Φεβρουα-
 ρίου 2003
 — η καθής προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνάς της και την αρχή (Υπόθεση Τ-54/03)
 της ισότητας των διαδίκων. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα
 διατείνεται ότι η καθής χρησιμοποίησε πληροφορίες που (2003/C 101/81)
 έλαβε από τρίτο, καθώς και στοιχεία που περιλαμβάνονταν
 σε απαντήσεις τρίτων προς την προσφεύγουσα, και ότι όλα
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 αυτά τα πληροφοριακά στοιχεία δεν αποκαλύφθηκαν στην
 ίδια·
 Η εταιρία Lafarge SA με έδρα το Παρίσι, εκπροσωπούμενη από
 — οι αποδείξεις που προσκόμισε η καθής δεν δικαιολογούν τους δικηγόρους Ηenry Lesguillons, Nathalie Jalbert-Doury,
 τους ισχυρισμούς της, ενώ η καθής δεν ανταποκρίθηκε στις Jean-Cyril Bermond, Antoine Winckler, François Brunet και
 προβλεπόμενες περί του βάρους της αποδείξεως σε τέτοιες Ιgor Simic, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε
 διαδικασίες διατάξεις· ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 14 Φεβρουαρίου 2003 προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 — η καθής υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα κατά την εκτίμηση
 των πληροφοριών, με αποτέλεσμα έκδοση εσφαλμένης Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 αποφάσεως και κατάχρηση εξουσίας·
 — να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, της 27ης Νοεμβρίου 2002, που ελήφθη στο
 — η καθής παρέβη το άρθρο 253 ΕΚ, καθόσον δεν παρέθεσε πλαίσιο της υποθέσεως COMP/E-1/37.152, στο μέτρο που
 επαρκείς ή πρόσφορους λόγους που να στηρίζουν την η υπόθεση αυτή αφορά τη Lafarge SA και τη Lafarge
 απόφασή της· Gypsum International SA·
 — επικουρικώς, να εξαλείψει ή να μειώσει το ποσό του
 επιβληθέντος σ' αυτήν, με την εν λόγω απόφαση, προστίμου·
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι, κατά τον προσδιο- — να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ρισμό του προστίμου, η καθής προέβη σε κατάχρηση της εξουσίας στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 που έχει δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού
 17/62 και ότι παρέβη τις δικές της κατευθυντήριες γραμμές στον
 τομέα της επιβολής προστίμων, ότι ενήργησε κατά παράβαση των Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αρχών του κοινοτικού δικαίου και ότι ενήργησε με παράλογο
 τρόπο. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα φρονεί ότι:
 Η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ως αντικείμενο σύμπραξη μεταξύ
 των εταιριών BPB, Gebruder Knauf Westdeutsche Gipswerke
 AG, Gyproc Benelux και της προσφεύγουσας στην αγορά των
 — τα βασικά ποσά που ελήφθησαν υπόψη για την επιβολή του
 πλακών από γύψο.
 προστίμου σε σχέση με τη βαρύτητα και τη διάρκεια
 της παραβάσεως είναι δυσανάλογα μεγάλα, καθορίστηκαν
 αυθαίρετα και κατά παράβαση των αρχών της αναλογικό- Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι
 τητας και της ίσης μεταχειρίσεως· η Επιτροπή έχει παραβεί το άρθρο 81 της Συνθήκης ΕΚ και έχει
 υποπέσει σε πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως, στο μέτρο που με τη
 σχετική απόφαση γίνεται δεκτή η συμμετοχή της Lafarge SA
 — η κατά 50 % αύξηση λόγω επιβαρυντικών περιστάσεων είναι σε ενιαία περίπλοκη και συνεχή παράβαση, γεγονός που η
 υπερβολική και δυσανάλογα μεγάλη, θίγουσα την αρχή της προσφεύγουσα αρνείται.
 ίσης μεταχειρίσεως·
 Η προσφεύγουσα φρονεί επίσης:
 — η καθής δεν έλαβε υπόψη


text:
καμία ελαφρυντική περίσταση· — ότι η καθής έχει προσβάλει το διασφαλιζόμενο από το
 άρθρο 6 της Συμβάσεως για τα δικαιώματα του ανθρώπου
 δικαίωμα για δίκαιη δίκη·
 — η καθής έσφαλε κατά την εφαρμογή της ανακοινώσεως περί
 επιείκειας, παραβαίνοντας τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως — ότι η καθής έχει παραβεί ουσιώδεις τύπους και προσβάλει
 και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. τα δικαιώματά της άμυνας. Συναφώς, η προσφεύγουσα
 διατείνεται ότι η καθής χρησιμοποίησε δηλώσεις των εμπλε-
 κομένων στη διαδικασία μερών και ότι η διαδικασία πάσχει
 από ουσιώδη ελαττώματα όσον αφορά την ισότητα όπλων·
 — ότι η καθής έχει παραβιάσει την αρχή της αμεροληψίας.
 ---pagebreak--- 26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/47
 Επικουρικώς, προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα των αποδοχών που αντιστοιχούν σε κατάταξη σε ανώτερο
 διατείνεται ότι η καθής έχει παραβεί το άρθρο το άρθρο 15, βαθμό και κλιμάκιο, ληφθέντος υπόψη ότι η διαφορά αυτή
 παράγραφος 2, του κανονισμού 17/62 ΕΚ, το άρθρο 253 ΕΚ πρέπει να αυξηθεί με τόκους υπερημερίας προς 5,75 %
 καθώς και έχει παραβιάσει τις αρχές της αναλογικότητας, της ίσης ετησίως, υπολογιζομένους από τις 16 Μαρτίου 2001·
 μεταχειρίσεως:
 — να υποχρεώσει την καθής στην καταβολή αποζημιώσεως
 — επιβάλλοντας στην προσφεύγουσα πρόστιμο υπερβαίνον υπολογιζομένης ex æquo et bono σε 500 ευρώ ανά μήνα,
 κατά 10 % τον παγκόσμιο κύκλο εργασιών της· υπολογιζόμενα από τις 16 Μαρτίου 2001 και μέχρι την
 ημερομηνία της καταβολής τους·
 — επιβάλλοντας στην προσφεύγουσα συνολικό πρόστιμο για
 προβαλλόμενες ως χωριστές παραβάσεις· — να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών
 εξόδων.
 — αυξάνοντας το «ποσό εκκινήσεως» λόγω αποτρεπτικού αποτε-
 λέσματος και επιβαρυντικών περιστάσεων·
 — εφαρμόζοντας έναν υπερβολικό πολλαπλασιαστικό Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 παράγοντα·
 — μη μειώνοντας το πρόστιμο, ούτε ενόψει ελαφρυντικών Ο προσφεύγων στην υπό κρίση υπόθεση προσβάλλει την άρνηση
 περιστάσεων ούτε κατ' εφαρμογήν της σχετικής με την της Α∆Α να τον κατατάξει στο βαθμό Α6, κλιμάκιο 3, κατά την
 επιείκεια ανακοινώσεως ( 1). ανάληψη των καθηκόντων του στην καθής ύστερα από τον
 διαγωνισμό ΕUR/A/154 για την πρόσληψη υπαλλήλων διοικήσεως
 (σταδιοδρομία Α 7/Α 6) στον τομέα λογιστικού ελέγχου.
 ( 1) Που έχει δημοσιευθεί στην ΕΕ C 207 της 18ης Ιουλίου 1996, σ. 4.
 Υποστήριξη των αιτημάτων του, o προσφεύγων επικαλείται:
 — Παράβαση του άρθρου 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, της
 αποφάσεως της 1ης Σεπτεμβρίου 1983 σχετικά με τα
 κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζονται κατά τον διορισμό σε
 βαθμό και την κατάταξη σε κλιμάκιο, κατά την πρόσληψη,
 Προσφυγή του Philippe Brendel κατά της Επιτροπής των καθώς και του ∆ιοικητικού Οδηγού.
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 12 Φεβρουα-
 ρίου 2003 — Παραβίαση της αρχής patere quam ipse legem fecisti και
 της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
 (Υπόθεση Τ-55/03)
 — Ύπαρξη εν προκειμένω προδήλου πλάνης εκτιμήσεως.
 (2003/C 101/82)
 — Η παράβαση των καθηκόντων μέριμνας και αιτιολογίας.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) — Παράβαση του άρθρου 39 ΕΚ.
 Ο Philippe Brendel, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από
 τους δικηγόρους George Vandersanden και Laure Levi, άσκησε
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις
 12 Φεβρουαρίου 2003, προσφυγή κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Προσφυγή της Bioelettrica S.p.a. κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών


text:
Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 10 Φεβρουα-
 ρίου 2003
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς (Υπόθεση T-56/03)
 αρχή (Α∆Α) της 3ης Μαΐου περί κατατάξεώς του στο
 βαθμό Α7, κλιμάκιο 2, αναδρομικώς από τις 16 Μαρτίου
 (2003/C 101/83)
 2001, καθώς και, στο μέτρο που παρίσταται ανάγκη, την
 απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2002, που του κοινοποιήθηκε
 στις 4 Νοεμβρίου, σχετικά με την απόρριψη της διοικητικής (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 ενστάσεώς του·
 — να υποχρεώσει την καθής να του καταβάλει το υπόλοιπο των
 αποδοχών που συνίσταται στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών Η Bioelettrica S.p.a., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 που αντιστοιχούν σε κατάταξη στο βαθμό Α7, κλιμάκιο 2 και Ombretta Fabe Dal Negro, άσκησε στις 10 Φεβρουαρίου 2003


text:
 19.7.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/27
 Προσφυγή της 22ας Μαΐου 2008 — JOOP! κατά ΓΕΕΑ (Παράσταση επιφωνήματος)
 (Υπόθεση T-191/08)
 (2008/C 183/51)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: JOOP! GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Schmidt-Hollburg, W. Möllering, A. Löhde, H. Leo, A. Witte, T. Frank, A. Theil, H.-P. Rühland, B. Willers και T. Rein, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς, της 6ης Μαρτίου 2008, στην υπόθεση R 1822/2007-1·
 —
 να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα το οποίο παριστά επιφώνημα, για προϊόντα των κλάσεων 14, 18 και 25 (αίτηση υπ' αριθ. 5 332 176).
 Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως.
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (1), δεδομένου ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει διακριτικό χαρακτήρα και δεν χρειάζεται να διατηρηθεί στην ελεύθερη διάθεση όλων.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/10
 Πρoσφυγή της Επιτρoπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2004
 (Υπόθεση C-474/04)
 (2004/C 314/20)
 Η Επιτρoπή των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, εκπρoσωπoύμενη από τις κες Μαρία ΚΟΝΤΟΥ DURANDE και Carmel O'REILLY Nομικούς Συμβούλους της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε στις 10 Νοεμβρίου 2004 ενώπιoν τoυ Δικαστηρίoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας.
 Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Δικαστήριo
 —
 να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/40/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2001 σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση αποφάσεων απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών, ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 8 της εν λόγω οδηγίας.
 —
 Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 H προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 2 Δεκεμβρίου 2002.
 (1) ΕΕ L 149 της 2.6.2001, σ. 34.


text:
 10.1.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 6/24
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Νοεμβρίου 2008 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-406/06) (1)
 (Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Πρόσκληση για την υποβολή προσφορών στο πλαίσιο ανοιχτού διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών υποστηρίξεως συστήματος μητρώων που θεσπίσθηκε στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/ΕΚ - Απόρριψη προσφοράς υποψηφίου - Απόφαση ανάθεσης της σύμβασης σε άλλον υποψήφιο - Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αγωγή αποζημιώσεως)
 (2009/C 6/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Ν. Κεραμιδάς, δικηγόροι)
 Καθής-εναγομένη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M. Wilderspin και E. Manhaeve)
 Αντικείμενο
 Αφενός, ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 19ης Οκτωβρίου 2006, με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά που υπέβαλε η προσφεύγουσα-ενάγουσα στο πλαίσιο της προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών περί παροχής υπηρεσιών υποστηρίξεως του συστήματος μητρώων που θεσπίσθηκε στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/EΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (EE L 275, σ. 32), ανεξαρτήτου συστήματος καταγραφής συναλλαγών της Κοινότητας (CITL), της τεχνικής συντηρήσεως και υποστηρίξεως χρήστη (ΕΕ 2006, S 102 108793), καθώς και ακύρωση της αποφάσεως με την οποία ανατέθηκε η εκτέλεση της συμβάσεως σε άλλον υποψήφιο και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
 2)
 Η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
 (1) ΕΕ C 42 της 24.2.2007.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/14
 Αναίρεση που άσκησε στις 9 Δεκεμβρίου 2011 ο Michael Heath κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση F-121/10, Heath κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-645/11 P)
 2012/C 65/28
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Michael Heath (Σαουθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, επί της υποθέσεως F-121/10·
 —
 κατά συνέπεια, να δεχθεί τα αιτήματα που είχε υποβάλει πρωτοδίκως ο αναιρεσείων και, ως εκ τούτου,
 —
 να ακυρώσει το εκκαθαριστικό σημείωμα αποδοχών του Ιανουαρίου 2010 και των επομένων μηνών, καθόσον εφαρμόζεται σ’ αυτά αύξηση συντάξεως κατά 0,6 %, προκειμένου να εφαρμοσθεί αύξηση 2,1 % υπολογιζόμενη σύμφωνα με τη γενική μισθολογική αναπροσαρμογή·
 —
 καθόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει τις από 11 Μαΐου 2010 και από 9 Σεπτεμβρίου 2010 αποφάσεις με τις οποίες απορρίφθηκαν οι αιτήσεις επανεξετάσεως και οι διοικητικές ενστάσεις που είχε υποβάλει ο νυν αναιρεσείων·
 —
 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει τη διαφορά μεταξύ της αυξήσεως συντάξεως κατά 0,6 %, η οποία εφαρμόσθηκε παρανόμως στην περίπτωση του αναιρεσείοντος από τον Ιανουάριο του 2010, και της αυξήσεως κατά 2,1 % που έπρεπε να εφαρμοσθεί, δηλαδή αύξηση αποδοχών κατά 1,5 % μηνιαίως από τον Ιανουάριο του 2010. Τα ποσά αυτά πρέπει να προσαυξηθούν με τόκους από την ημερομηνία κατά την οποία έκαστο ποσό κατέστη, αντιστοίχως, απαιτητό μέχρι την ημερομηνία πλήρους εξοφλήσεως, υπολογιζομένους βάσει του επιτοκίου που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις ανατοκισμού και το οποίο ίσχυε κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, προσαυξημένου κατά δύο μονάδες·
 —
 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει ποσό ύψους 5 000 ευρώ, σε αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο αναιρεσείων λόγω της μειώσεως της αγοραστικής δυνάμεώς του·
 —
 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει ποσό ύψους 5 000 ευρώ, υπολογιζόμενο κατά δίκαιη κρίση [ex aequo et bono], σε αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο αναιρεσείων·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα·
 —
 να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει πέντε λόγους.
 1)
 Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από νομική πλάνη, εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας της βλαπτικής πράξεως και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
 2)
 Ο δεύτερος και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αντλούνται από παράβαση κατά τον έλεγχο πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως, από παραμόρφωση των στοιχείων της δικογραφίας και από παράβαση του καθήκοντος αιτιολογήσεως, από παράβαση του άρθρου 17, παράγραφος 7, του παραρτήματος III των όρων εργασίας και από παράβαση των κανόνων περί βάρους αποδείξεως κατά τον εκ μέρους του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης έλεγχο νομιμότητας της γνωμοδοτήσεως του αναλογιστή και του περιεχομένου της.
 3)
 Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παραμόρφωση των στοιχείων της δικογραφίας και από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθώς και από προσβολή


text:
των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ουδόλως εξέτασε το νομότυπο της παρεμβάσεως, μετά την 1η Νοεμβρίου 2009, του αναλογιστή της ΕΚΤ του οποίου η θητεία έληγε στις 31 Οκτωβρίου 2009.
 4)
 Ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παράβαση του άρθρου 48 των όρων εργασίας, καθώς και από παραβίαση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και από προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος της συλλογικής διαπραγματεύσεως, όπως διασφαλίζονται ιδίως από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ) και από το άρθρο 28 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε ότι «ο [νυν αναιρεσείων] δεν μπορεί να προσάψει στην ΕΚΤ ότι δεν διαβουλεύθηκε με την επιτροπή προσωπικού πριν καθορίσει το ύψος της προσαρμογής των συντάξεων για το έτος 2010».