text:
 24.10.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 256/30
 Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Αυγούστου 2009 οι Vahan Adjemian κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 4 Ιουνίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-134/07, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, και F-8/08, Renier κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-325/09 P)
 2009/C 256/55
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείοντες: Vahan Adjemian (Angera, Ιταλία), Matteo Ambietti (Gallarate, Ιταλία), Elisabetta Avanti (Vedano Olona, Ιταλία), Daniela Baiguera (Cadrezzate, Ιταλία), Douglas James Beare (Azzale, Ιταλία), Valentina Benzi (Varese, Ιταλία), Maria Nicoletta Berta (Buguggiate, Ιταλία), Conrad Bielsky (Ispra, Ιταλία), Maria Bielza Diaz-Caneja (Ispra), Roberta Bino (Ispra), Kristin Boettcher (Ranco, Ιταλία), Valeria Boschini (Taino, Ιταλία), Mounir Bouhifd (Arolo di Leggiuno, Ιταλία), Cristina Brovelli (Ispra), Daniela Brovelli (Ranco), Clementine Burnley (Taino), Daniela Buzica (Ispra), Giovanni Calderone (Leggiuno, Ιταλία), Marco Canonico (Refrancore, Ιταλία), Stefano Casalegno (Angera), Javier Castro Jimenez (Ispra), Denise Cecconello (Cocquio Trevisago, Ιταλία), Francesca Cellina (Varese), Francesca Cenci (Travedona Monate, Ιταλία), Laura Ceriotti (Dairago, Ιταλία), Houtai Choumane (Laveno), Graziella Cimino Reale (Guidonia Monticelio, Ιταλία), Marco Clerici (Legnano, Ιταλία), Bruno Combal (Besozzo, Ιταλία), Costanza Giulia Conte (Ispra), Tatiana Conti (Vedano Olona), Domenica Cortellini (Brebbia, Ιταλία), Orna Cosgrove (Varese), Giulio Cotogno (Rovellesca, Ιταλία), Cristina Croera (Taino), Ana Maria Cruz Naranjo (Cardana di Besozzo, Ιταλία), Barbara Cuniberti (Angera), Bianca D’Alimonte (Sesto Calende, Ιταλία), Μιράντα Δανδουλάκη (Αθήνα, Ελλάδα), Alexander De Meij (Leggiuno), Wim Decoen (Brebbia), Christiane Deflandre (Travedona Monate), Riccardo Del Torchio (Gemonio, Ιταλία), Elena Demicheli (Sesto Calende), Manuela Di Lorenzo (Sangiano, Ιταλία), Stefano Donadello (Arsago Seprio, Ιταλία), Anna Donato (Taino), Bruno Duarte De Matos E Sousa Pereira (Ispra), Sami Dufva (Biandronno, Ιταλία), Wesley Duke (Gavirate, Ιταλία), Diego Escudero Rodrigo (Taino), Claudio Forti (Malgesso, Ιταλία), Monica Gandini (Buguggiate), Αλίκη Γεωργακάκη (Alkmaar, Κάτω Χώρες), Giovanni Giacomelli (Laveno), Alessandra Giallombardo (Gavirate), Nadia Giboni (Brebbia), Maria Giovanna Giordanelli (Vergiate, Ιταλία), Maria Giuseppina Grillo (Sangiano), Manuela Grossi (Ranco), Laurence Guy-Mikkelsen (Angera), Rachel Margaret Harvey-Kelly (Cardana di Besozzo), Paul Hasenohr (Arolo di Leggiuno), Ulla Marjaana Helminen (Laveno), Gea Huykman (Db Anna Paulowna, Κάτω Χώρες), Elisabeth Marie Cecile Joossens (Biandronno), Lyudmila Kamburska (Ranco), Maria Cristina La Fortezza (Arsago Seprio), Debora Lacchin (Brebbia), Rafal Leszczyna (Varese), Amin Lievens (Taino), Silvia Loffelholz (Gavirate), Davide Lorenzini (Varese), Chiara Macchi (Casalzuigno, Ιταλία), Andrew John Edgar MacLean (Varese), Andrea Magistri (Ispra), Alessia Maineri (Varese), Simone Malfara (Ispra), Adriana Marino (Taino), Patrizia Masoin (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Matteo Mazzuccato (Legnano), Stefania Minervino (Cittiglio, Ιταλία), Eduardo Luis Montes Torralbo (Ispra), Davide Moraschi (Σεβίλλη, Ισπανία), Claudio Moroni (Besozzo), Giovanni Narciso (Ispra), Andrew Darren Nelson (Angera), Elisa Nerboni (Angera), Isabella Claudia Neugebauer (Arolo di Leggiuno), Francesca Nicoli (Laveno), Victor Alexander Nievaart (Am Alkmaar), Magdalena Novackova (Am Alkmaar), Joanna Nowak (Ispra), Victoria Wendy O’Brien (Angera), Davide Orto (Gallarate), Alessio Ossola (Brebbia), Silvia Parnisari (Arona, Ιταλία), Manuela Pavan (San Felice, Ιταλία), Immaculada Pizzaro Moreno (Σεβίλλη, Ισπανία), Marina Pongillupi (Ranco), Marsia Pozzato (Sesto Calende), Elisa Pozzi (Taino), Giovanna Primavera (Angera), Michele Rinaldin (Sesto Calende), Alice Ripoli (Gavirate), Emanuela Rizzardi (Laveno), Michela Rossi (Taino), Andrew Rowlands (Bodio, Ιταλία), Helen Salak (Cocquio Trevisago), Jaime Sales Saborit (Ispra), Maria Sonia Salina (Vergiate), Anne Marie


text:
Sanchez Cordeil (Besozzo), Ferruccio Scaglia (Oleggio, Ιταλία), Niels Schulze (Sesto Calende), Francesca Serra (Cadrezzate), Penka Shegunova (Geel, Βέλγιο), Donatella Soma (Ispra), Monica Squizzato (Inarco, Ιταλία), Alan Steel (Laveno), Robert Oleij Strobl (Ranco), Marcel Suri (Brebbia), Malcolm John Taberner (Monvalle, Ιταλία), Martina Telo, (Vicenza, Ιταλία), Saara Tetri (Cittiglio), Barbara Claire Thomas (Cocquio Trevisago), Donatella Turetta (Ranco), Adamo Uboldi (Cardana di Besozzo), Monica Vaglica (Osmate, Ιταλία), Paulo Valente De Jesus Rosa (Travedona Monat), Corinna Valli, (Leggiuno), Federica Vanetti (Cittiglio), Christophe Vantongelen (Besozzo), Irene Vernacotola (Legnano), Ottaviano Veronese (Segrate, Ιταλία), Patricia Vieira Lisboa (Angera, Ιταλία), Maria Pilar Vizcaino Martinez, (Monvalle), Giulia Zerauschek (Trieste, Ιταλία), Marco Zucchelli (Ternate, Ιταλία), Erika Adorno (Travedona Monate), Valeria Bossi (Comerio, Ιταλία), Barbara Cattaneo (Leggiuno), Claudia Cavicchioli (Caravate, Ιταλία), Fatima Doukkali (Varese), Orla Huryley (Ranco), Romina La Micela (Besozzo), Lucia Martinez Simon (Ranco), Daniela Piga (Roggiano, Ιταλία), Pamela Porcu (Cittiglio), Silvia Sciacca (Varese), Sarah Solda (Brebbia), Cristina Zocchi (Bregano, Ιταλία), Angela Baranzini (Besozzo), Elly Bylemans (Balen, Ιταλία), Sabrina Calderini (Solbiate Arno, Ιταλία), Davide Capuzzo (Vergiate), Ivano Caravaggi (Besozzo), Elisa Dalle Molle (Ranst, Βέλγιο), Wendy De Vos (Groot-Bijgaarden, Βέλγιο), Volkmar Ernst (Weingarten, Γερμανία), Matteo Fama (Sangiano, Ιταλία), Arianna Farfaletti Casali (Varese), Sasa Gligorijevic (Monvalle), Raffaella Magi Galluzzi (Varese), Sophie Mühlberger (Καρλσρούη, Γερμανία), Pamela Muscillo (Varese), Jan Paepen (Balen), Marco Paviotti (Bagnaria Arsa, Ιταλία), Slavka Prvakova (Eg Akmaar, Κάτω Χώρες), Andreas Ratzel (Linkenheim, Γερμανία), Thierry Romero (Στρασβούργο, Γαλλία), Jose Pablo Solans Vila (Monvalle), Susan Wray (TM Tutjenhoin, Κάτω Χώρες), Sven Wurzer (Linkenheim), Sylvia Zamana (RZ Castricum, Κάτω Χώρες), Uwe Zweigner (Leopoldshafen, Γερμανία), Colette Renier (Βρυξέλλες) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 Αιτήματα των αναιρεσειόντων
 Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει την απόφαση της 4ης Ιουνίου επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων F-134/07, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και F-8/08, Renier κατά Επιτροπής, υποστηριζομένης από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως·
 —
 αποφαινόμενο το ίδιο επί της προσφυγής, αφού διαπιστώσει το παράνομο της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 28ης Απριλίου 2004 για την ανώτατη διάρκεια απασχολήσεως μη μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες της και την αδυναμία εφαρμογής του άρθρου 88 του ΚΛΠ καθόσον περιορίζει τη διάρκεια των συμβάσεων των επικουρικών συμβασιούχων υπαλλήλων,
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής της 23ης Αυγούστου και της 31ης Οκτωβρίου με τις οποίες απορρίφθηκαν οι ενστάσεις R/263/07 και R/492/07 κατά των αποφάσεων της Επιτροπής περί ανανεώσεως των συμβάσεων των αναιρεσειόντων ως συμβασιούχων υπαλλήλων μόνο για ορισμένο χρόνο·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 31ης Οκτωβρίου 2007 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση R/390/07 κατά των αποφάσεων της Επιτροπής περί συνάψεως των συμβάσεων των αναιρεσειόντων (Adorno κ.λπ. — πίνακας 2 των αναιρεσειόντων) ως συμβασιούχων υπαλλήλων ή περί ανανεώσεώς τους μόνο για ορισμένο χρόνο·
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις των αναιρεσειόντων της 31ης Μαΐου και της 20ής Ιουλίου 2007 περί παρατάσεως επ’ αόριστον της συμβάσεως των αναιρεσειόντων ως συμβασιούχων υπαλλήλων·
 —
 να

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 28ης Νοεμβρίου 2007 με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση κατά της αποφάσεως της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 περί απορρίψεως των αιτήσεων των αναιρεσειόντων της 31ης Μαΐου και της 20ής Ιουλίου 2007 περί παρατάσεως επ’ αόριστον της συμβάσεώς τους ως συμβασιούχων υπαλλήλων·
 —
 να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής με τις οποίες καθορίστηκαν οι προϋποθέσεις εργασίας των αναιρεσειόντων καθόσον η σύμβασή τους ή η παράτασή της είναι μόνον ορισμένου χρόνου·
 —
 να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες ζητούν την αναίρεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 4ης Ιουνίου 2009 επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων F-134/07, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, και F-8/08, Renier κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκαν οι προσφυγές που άσκησαν οι αναιρεσείοντες ζητώντας την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής περί απορρίψεως των ενστάσεών τους λόγω της ανανεώσεως των συμβάσεών τους ως συμβασιούχων υπαλλήλων μόνο για ορισμένο και όχι για αόριστο χρόνο.
 Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ορισμένους λόγους οι οποίοι αντλούνται από:
 —
 πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ αποφασίζοντας ότι η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (1) δεν μπορούσε να στηρίξει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά διατάξεως του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΛΠ)·
 —
 πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ αποφασίζοντας ότι η συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία είχε ως αντικείμενο την πρόβλεψη πλαισίου προς αποφυγή των καταχρήσεων που απορρέουν από την πρακτική της συνάψεως διαδοχικών σχέσεων ή συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, δεν μπορεί να μπορούσε να στηρίξει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά του άρθρου 88 του ΚΛΠ και της απόφασης της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2004, για την ανώτατη διάρκεια απασχολήσεως μη μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες της Επιτροπής και αποφασίζοντας ότι το άρθρο 88 του ΚΛΠ έχει ανεπαρκή νομική αιτιολόγηση·
 —
 πλάνη περί το δίκαιο και ως προς τα πραγματικά περιστατικά, στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ κρίνοντας την κατάσταση των αναιρεσειόντων σε σχέση με την υποχρέωση της Επιτροπής προς τήρηση των στοιχειωδών κανόνων που απορρέουν σε κοινοτικό επίπεδο από τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου και από το άρθρο 10 ΕΚ·
 —
 το γεγονός ότι το ΔΔΔ, αφού διευκρίνισε την έκταση του καθήκοντος πίστεως και των αρχών της αγαστής συνεργασίας και συνοχής που υποχρεούται να τηρεί η Επιτροπή, δεν συνήγαγε τις αναγκαίες συνέπειες της προσβολής τους στην υπό κρίση υπόθεση·
 —
 πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το ΔΔΔ αποφασίζοντας ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είχαν επαρκή νομική αιτιολόγηση μολονότι περιέχουν, κατά τις αναιρεσείουσες, τυπική μόνον αιτιολογία και δεν παρέχουν στοιχεία παρέχοντα τη δυνατότητα στους αναιρεσείοντες να εκτιμήσουν το βάσιμό της και στον κοινοτικό δικαστή να ασκήσει δικαιοδοτικό έλεγχο.
 (1) ΕΕ L 175, σ. 43.


text:
17.7.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 204/29
 με ́λη τη δυνατο ́τητα να θεσπι ́ζουν εθνικη ́ νομοθεσι ́α κατα ́ την Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 οποι ́α: βαλε το tribunal administratif de Nantes (πρω ́ το τμη ́μα) με
 απο ́φαση της 11 Μαι ̈́ου 1999, στα πλαι ́σια της υποθε ́σεως
 α) ο εργαζο ́μενος δεν αποκτα ́ δικαι ́ωμα για ετη ́σια α ́δεια Ampafrance SA κατα ́ Directeur des services fiscaux de
 μετ’ αποδοχω ́ν του α ́ρθρου 7 (ου ́τε αντλει ́ συναφη ́ πλεο- Maine-et -Loire
 νεκτη ́ματα) πριν συμπληρω ́σει ορισμε ́νη περι ́οδο απασχο-
 λη ́σεως στον ́διο
 ι εργοδο ́τη, αλλα ́ (Υπο ́θεση C-177/99)
 (1999/C 204/55)
 β) α ́παξ συμπληρω ́σει την απαιτουμε ́νη περι ́οδο, η απασχο ́-
 ληση ́ του κατα ́ τη δια ́ρκεια αυτη ́ς λαμβα ́νεται υπο ́ψη για Με απο ́φαση της 11ης Μαι ̈́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 τον υπολογισμο ́ της α ́δειας που δικαιου ́ται; Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 17 Μαι ̈́ου 1999, το tribunal administratif de Nantes (πρω ́το
 2. Σε περι ́πτωση καταφατικη ́ς απαντη ́σεως στο ερω ́τημα 1, τμη ́μα) υπε ́βαλε στο ∆ικαστη ́ριο, στα πλαι ́σια της διαφορα ́ς που
 ποια στοιχει ́α πρε ́πει να λα ́βει υπο ́ψη το εθνικο ́ δικαστη ́ριο εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Ampafrance
 προκειμε ́νου να κρι ́νει αν ορισμε ́νη απαιτουμε ́νη περι ́οδος SA και Directeur des services fiscaux de Maine-et–Loire,
 απασχολη ́σεως στον ́διοι εργοδο ́τη ει ́ναι νο ́μιμη και πληροι ́ το αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως. Το tribunal
 κριτη ́ριο της αναλογικο ́τητας; Ειδικο ́τερα, νομιμοποιει ́ται το administratif de Nantes (πρω ́το τμη ́μα) ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο
 κρα ́τος με ́λος να λα ́βει υπο ́μη το κο ́στος που αντιπροσωπευ ́ει να αποφανθει ́ επι ́ του ακολου ́θου ερωτη ́ματος:
 για τους εργοδο ́τες η αναγνω ́ριση των σχετικω ́ν δικαιωμα ́των
 σε εργαζομε ́νους που απασχολου ́νται επι ́ περι ́οδο μικρο ́τετη Ερωτα ́ται αν οι διατα ́ξεις της αποφα ́σεως του Συμβουλι ́ου των
 της απαιτουμε ́νης; Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 28ης Ιουλι ́ου 1989 (1), η οποι ́α
 επιτρε ́πει στη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να εφαρμο ́σει με ́τρο παρεκκλι ́-
 σεως απο ́ την ́εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, και να επεκτει ́νει
 στους τρι ́τους τις εξαιρε ́σεις απο ́ το δικαι ́ωμα εκπτω ́σεως του
 φο ́ρου για τις δαπα ́νες κατοικι ́ας, εστια ́σεως, τελετω ́ν και θεαμα ́των
 συνα ́δουν, αφενο ́ς, προς τους στο ́χους της ́εκτης οδηγι ́ας και
 συγκεκριμε ́να προς το α ́ρθρο 27 αυτη ́ς, το οποι ́ο ορι ́ζει συγκεκρι-
 με


text:
́να ο ́τι «Το Συμβου ́λιο δυ ́ναται, προτα ́σει της Επιτροπη ́ς, να
 Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως την οποι ́α επιτρε ́ψει ομοφω ́νως, σε κα ́θε κρα ́τος με ́λος, τη λη ́ψη ειδικω ́ν
 υπε ́βαλε, με απο ́φαση της 14ης Απριλι ́ου 1999,το Conseil με ́τρων, κατα ́ παρε ́κκλιση απο ́ την παρου ́σα οδηγι ́α, με σκοπο ́ την
 de prud’hommes de Metz (τμη ́μα γενικω ́ ν υποθε ́σεων) απλοποι ́ηση της εισπρα ́ξεως του φο ́ρου η ́ την αποτροπη ́ ορισμε ́νων
 στην υπο ́θεση Didier Mayeur κατα ́ APIM Association περιπτω ́σεων φοροδιαφυγη ́ς η ́ φοροαποφυγη ́ς» και, αφετε ́ρου,
 Promotion de l’Information Messine προς την αρχη ́ της αναλογικο ́τητας μεταξυ ́ του επιδιωκομε ́νου
 φορολογικου ́ στο ́χου και των εφαρμοζομε ́νων με ́σων.
 (Υπο ́θεση C-175/99) (1) Η απο ́φαση επιτρε ́πει στη Γαλλικη ́ ∆ημοκρατι ́α να εφαρμο ́σει με ́τρο
 παρεκκλι ́σεως απο ́ το α ́ρθρο 17, παρα ́γραφος 6, δευ ́τερο εδα ́φιο, της
 ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ν
 (1999/C 204/54) των κρατω ́ν μελω ́ν σχετικω ́ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασι ́ων
 (89/487/ΕΟΚ) (ΕΕ L 239 της 16.8.1989, σ. 21).
 Με απο ́φαση της 14ης Απριλι ́ου 1999, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου στις 11 Μαι ̈́ου 1999, το Conseil de
 prud’hommes de Metz (τμη ́μα γενικω ́ν υποθε ́σεων), στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του μεταξυ ́ Didier Mayeur
 και APIM Association Promotion de l’Information Messine,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως Αι ́τηση για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως που υπε ́-
 επι ́ του ακολου ́θου ερωτη ́ματος: βαλε το Bezirksgericht Bregenz με δια ́ταξη της 29ης ∆εκεμ-
 βρι ́ου 1998 στην υπο ́θεση περι ́ αιτη ́σεως εγγραφη ́ς στο
 κτηματολο ́γιο της αιτου ́σας Doris Salzmann, το γε ́νος Greif
 «'Εχει η οδηγι ́α 77/187/ΕΟΚ, της 14ης Φεβρουαρι ́ου 1977, περι ́
 προσεγγι ́σεως των νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ ν, σχετικω
 ́ ν με τη (Υπο ́θεση C-178/99)
 διατη ́ρηση των δικαιωμα ́των των εργαζομε ́νων σε περι ́πτωση
 μεταβιβα ́σεως επιχειρη ́σεων, εγκαταστα ́σεων η ́ τμημα ́των εγκα- (1999/C 204/56)
 ταστα ́σεων (1), εφαρμογη ́ στην περι ́πτωση της μεταβιβα ́σεως μιας
 δραστηριο ́τητας απο ́ νομικο ́ προ ́σωπο ιδιωτικου ́ δικαι ́ου σε νομικο ́ Με δια ́ταξη της 29ης ∆εκεμβρι ́ου 1998, η οποι ́α περιη ́λθε στη
 προ ́σωπο δημοσι ́ου δικαι ́ου; Μπορει ́ να αποκλεισθει ́ η εφαρμογη ́ Γραμματει ́α του ∆ικαστηρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις
 της οδηγι ́ας 77/187/ΕΟΚ, της 14ης Φεβρουαρι ́ου 1977, σε 14 Μαι ̈́ου 1999, το Bezirksgericht Bregenz, στο πλαι ́σιο της
 περι ́πτωση μεταβιβα ́σεως της δραστηριο ́τητας σε διοικητικη ́ δημο ́- υποθε ́σεως περι ́ αιτη ́σεως εγγραφη


text:
́ς στο κτηματολο ́γιο της αιτου ́-
 σια υπηρεσι ́α;» σας Doris Salzmann, το γε ́νος Greif, που εκκρεμει ́ ενω ́πιο ́ν του,
 ζητει ́ απο ́ το ∆ικαστη ́ριο των Ευρωπαϊτω ́ν Κοινοτυ ́των την ́εκδοση
 προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως επι ́ των εξη ́ς ερωτημα ́των:
 (1) ΕΕ ειδ. ́εκδ. 05/002, σ. 171.
 1. Μπορου ́ν οι πολι ́τες κρα ́τους με ́λους της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 να επικαλου ́νται την ελευ ́θερη κυκλοφορι ́α κεφαλαι ́ων ακο ́μη
 και στην περι ́πτωση που μι ́α χρηματοοικονομικη ́ συναλλαγη ́
 δεν εμφανι ́ζει κανε ́να διεθνε ́ς στοιχει ́ο;


text:
 25.1.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 27/9
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 26 Οκτωβρίου 2015 — Undis Servizi Srl κατά Comune di Sulmona
 (Υπόθεση C-553/15)
 (2016/C 027/12)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Consiglio di Stato
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Undis Servizi Srl
 Αναιρεσίβλητος: Comune di Sulmona
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Πρέπει, για να καθοριστεί αν ένας φορέας ασκεί το ουσιώδες της δραστηριότητάς του με τον οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως που τον ελέγχει, να ληφθεί υπόψη επίσης η δραστηριότητα που δημόσια αρχή που δεν είναι μέτοχος επιβάλλει υπέρ δημόσιων φορέων που δεν είναι μέτοχοι;
 2)
 Πρέπει, για να καθοριστεί αν ένας φορέας ασκεί το ουσιώδες της δραστηριότητάς του με τον οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως που τον ελέγχει, να ληφθούν υπόψη επίσης οι αναθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από δημόσιους φορείς μέτοχους πριν τηρηθεί η προϋπόθεση σχετικά με τον ανάλογο έλεγχο;


text:
19.6.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 174/5
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ αντικει ́μενο αι ́τηση αναστολη ́ς εκτελε ́σεως του επε ́χοντος θε ́ση
 αποφα ́σεως εγγρα ́φου της Επιτροπη ́ς, της 9ης Σεπτεμβρι ́ου 1998,
 της 16ης Μαρτι ́ου 1999 προς τον Μο ́νιμο Αντιπρο ́σωπο της Ισπανι ́ας στην Ευρωπαϊκη ́
 'Ενωση, αφορω ́ντος σχε ́διο νομοθετικη ́ς πρα ́ξεως με την οποι ́α
 σκοπει ́ται η ενσωμα ́τωση στο εθνικο ́ δι ́καιο του α ́ρθρου 11 του
 στην υπο ́θεση Τ-147/98, Karola Gluiber κατα ́ Συμβουλι ́ου παραρτη ́ματος VII του Κανονισμου ́ Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως
 της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν των Υπαλλη ́λων των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των σχετικα ́ με τη
 Κοινοτη ́των (1) μεταφορα ́ των συνταξιοδοτικω ́ν δικαιωμα ́των, ο Προ ́εδρος του
 Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 4 Φεβρουαρι ́ου 1999 δια ́ταξη με το
 (Προδη ́λως απαρα ́ δεκτο) ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (1999/C 174/10) 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (1) ΕΕ C 48 της 20.2.99.
 Στην υπο ́θεση Τ-147/98, Karola Gluiber, κα ́τοικος
 Staudernheim (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους Wolfgang
 Clausen και Wulf Clausen, δικηγο ́ρους Κιε ́λου (Γερμανι ́α), με
 το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο το δικηγορικο ́ γραφει ́ο Decker
 & Braun, 16, avenue Marie-Thérèse, κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 που ́εχει ως αντικει ́μενο αι ́τηση ακυρω ́σεως των δυσμενω ́ν με ́τρων
 που ́ελαβε ́εναντι της προσφευ ́γουσας η Ομοσπονδιακη ́ ∆ημοκρα-
 τι ́α της Γερμανι ́ας η ́, επικουρικα ́, αι ́τηση αναγνωρι ́σεως του ο ́τι το ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Συμβου ́λιο και η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ́εχουν προσβα ́λει τα εν λο ́γω
 με ́τρα, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους B.
 Vesterdorf, Προ ́εδρο, και J. Pirrung και Μ. Βηλαρα ́, δικαστε ́ς, της 9ης Μαρτι ́ου 1999
 γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις 16 Μαρτι ́ου 1999 δια ́ταξη με
 το ακο ́λουθο διατακτικο ́: στην υπο ́θεση Τ-206/98, Clauni SA κ.λπ. κατα ́ Επιτροπη ́ς
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 1. Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 2. Καταδικα ́ζει την προσφευ ́γουσα στα δικαστικα ́ της ́εξοδα. (Προδη ́λως απαρα ́ δεκτο)
 (1999/C 174/12)
 (1) ∆εν ́εχει δημοσιευθει ́ ανακοι ́νωση για την προσφυγη ́.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 Στην υπο ́θεση Τ-206/98, Clauni SA, με ́εδρα το Agen (Γαλλι ́α),
 Jean-Marie Bissieres, προ ́εδρος εταιρι ́ας, κα ́τοικος Croix Blanche
 (Γαλλι ́α), SA Lomagenais, με νυν επωνυμι ́α SA Loma, με ́εδρα
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ την Penne D’Agenais (Γαλλι ́α) και André Lompech, προ ́εδρος
 εταιρι ́ας, κα ́τοικος Canet (Γαλλι ́α), εκπροσωπου


text:
́μενοι απο ́ τον
 της 4ης Φεβρουαρι ́ου 1999 Daniel Veyssiere, δικηγο ́ρο Agen, με αντι ́κλητο στο Λουξεμ-
 βου ́ργο τον δικηγο ́ρο Aloïse May, 31, Grand-Rue, κατα ́ Επιτρο-
 στην υπο ́θεση Τ-196/98 R, Eduardo Peña Abizanda κ.λπ. πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντικει ́μενο αι ́τηση προς το
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) Πρωτοδικει ́ο με την οποι ́α ζητη ́θηκε να γι ́νει δεκτη ́ η αι ́τηση
 διαγραφη ́ς δασμω ́ν που υπε ́βαλε στις 23 Οκτωβρι ́ου 1998 ενω ́πιον
 των γαλλικω ́ν τελωνειακω ́ν αρχω ́ν η πρω ́τη προσφευ ́γουσα και
 (Αι ́τηση λη ́ψεως ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων — Παραδεκτο ́ της η οποι ́α αφορου ́σε ορισμε ́νες πρα ́ξεις εισαγωγη ́ς μανιταριω ́ν
 κυ ́ριας προσφυγη ́ς) καταγωγη ́ς Πολωνι ́ας, το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα),
 συγκει ́μενο απο ́ τους R. M. Moura Ramos, Προ ́εδρο, και τη V.
 (1999/C 174/11) Tiili και τον P. Mengozzi, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε
 στις 9 Μαρτι ́ου 1999 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́) 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́δεκτη.
 Στην υπο ́θεση Τ-196/98 R, Eduardo Peña Abizanda και α ́λλοι 2) Οι προσφευ ́γοντες θα φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 105 υπα ́λληλοι της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τους Antonio Creus Carreras, δικηγο ́ρο
 Βαρκελω ́νης και Begoña Uriarte Valiente, δικηγο ́ρο Μαδρι ́της, με (1) ΕΕ C 71 της 13.3.1999.
 το ́πο επιδο ́σεων στις Βρυξε ́λλες, 78, avenue d’Auderghem, κατα ́
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: Gianluigi
 Valsesia, Julian Curral και José Rivas Andres), που ́εχει ως


text:
 27.7.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 215/6
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Wiesbaden (Γερμανία) στις 29 Απριλίου 2013 — Stefan Fahnenbrock κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-226/13)
 2013/C 215/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landgericht Wiesbaden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Stefan Fahnenbrock
 Εναγόμενη: Ελληνική Δημοκρατία
 Προδικαστικό ερώτημα
 Έχει το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως [στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων») και κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1348/2000 του Συμβουλίου] (1), την έννοια ότι πρέπει να θεωρείται ότι συνιστά «αστική ή εμπορική υπόθεση» κατά την έννοια του ως άνω κανονισμού αγωγή με την οποία ο αγοραστής ομολόγων εκδοθέντων από την εναγόμενη και κατατεθειμένων σε λογαριασμό κινητών αξιών του ενάγοντος στην S Broker AG & Co. KG και ως προς τα οποία ο ενάγων δεν δέχθηκε την προσφορά ανταλλαγής που υποβλήθηκε από την εναγόμενη κατά τα τέλη Φεβρουαρίου του 2012, ζητεί αποζημίωση ίση με τη διαφορά αξίας η οποία προέκυψε από την ανταλλαγή των ομολόγων του που παρ’ όλ’ αυτά πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2012 και υπήρξε οικονομικά δυσμενής για τον ίδιο;
 (1) EE L 324, σ. 79.


text:
 22.4.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 96/34
 Προσφυγή της 13ης Δεκεμβρίου 2005 — Gesner κατά ΓΕΕΑ
 (Υπόθεση F-119/05)
 (2006/C 96/53)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Charlotte Gesner (Kildedalsvej, Δανία) (εκπρόσωποι: J. Vazquez Vazquez και C. Amo Quiñones, abogados)
 Καθού: Γραφείο Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
 Αιτήματα της προσφεύγουσας:
 —
 Να κηρυχθεί άκυρη η απόφαση του Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 2ας Σεπτεμβρίου 2005, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση της προσφεύγουσας της 10ης Μαΐου 2005 κατά της αποφάσεως του ΓΕΕΑ, της 21ης Απριλίου 2005, που απέρριψε τη σύγκληση επιτροπής αναπηρίας.
 —
 Να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα, έκτακτη υπάλληλος του ΓΕΕΑ μέχρι τις 15 Απριλίου 2005, πάσχει από το 2003 από κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου και από διάφορες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης. Καίτοι χειρουργήθηκε και ακολούθησε διάφορες φαρμακευτικές αγωγές και φυσιοθεραπεία, οι έντονοι πόνοι της στην πλάτη δεν έπαυσαν και το γεγονός ότι ήταν υποχρεωμένη να κάθεται για πολλή ώρα χειροτέρευε την κατάστασή της, με αποτέλεσμα να βρίσκεται συνεχώς σε αναρρωτική άδεια για πολλούς μήνες.
 Στις 11 Μαρτίου 2005, η προσφεύγουσα ζήτησε από το ΓΕΕΑ τη σύγκληση επιτροπής αναπηρίας, προκειμένου το όργανο αυτό να διαπιστώσει την ανικανότητά της να εκτελέσει τα καθήκοντά της στην υπηρεσία και να της αναγνωρίσει το δικαίωμα σε σύνταξη αναπηρίας.
 Το ΓΕΕΑ απέρριψε το αίτημα αυτό με δυο επιχειρήματα. Αφενός, έκτη οδηγία επιχείρημα ότι το άρθρο 59 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απόφαση περί συγκλήσεως επιτροπής αναπηρίας απόκειται στην Αρμόδια για τους Διορισμούς Αρχή (ΑΔΑ). Αφετέρου, το επιχείρημα έχοντας πάρει μόνο 294 ημέρες αναρρωτικής άδειας στα τελευταία τρία έτη, η προσφεύγουσα δεν είχε συμπληρώσει τον χρόνο που απαιτείται από το άρθρο 59, εδάφιο 4, του ΚΥΚ.
 Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις κύριους λόγους ακυρώσεως, με τον πρώτο από τους οποίους θεωρεί ότι η ΑΔΑ δεν μπορεί να αναγνωρίζει μόνο στον εαυτό της το δικαίωμα να συγκαλεί την επιτροπή αναπηρίας. Με τον τρόπο αυτόν, η ΑΔΑ θα καθόριζε εκ των προτέρων και κατά τρόπο υποκειμενικό και αυθαίρετο αν ο έκτακτος ή ο μόνιμος υπάλληλος είναι αρκούντως ασθενής ώστε να κληθεί και να παρουσιαστεί ενώπιον της επιτροπής.
 Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η αιτιολόγηση της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι εσφαλμένη. Η εφαρμογή των χρονικών ορίων που προβλέπονται στο άρθρο 59, εδάφιο 4, του ΚΥΚ εμποδίζει την πρόσβαση στο δικαίωμα σε σύνταξη αναπηρίας εκείνων των μόνιμων ή έκτακτων υπαλλήλων που δεν έχουν μεν συμπληρώσει τα σχετικά όρια, αλλά που ενδέχεται να είναι όντως ανίκανοι να εργαστούν λόγω ατυχήματος ή ασθενειών που εκδηλώνονται με ταχύτερο ρυθμό.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι διατάξεις που έχουν εφαρμογή στη σύγκληση επιτροπής αναπηρίας πρέπει να ενταχθούν όχι στο άρθρο 59 του ΚΥΚ, αλλά στο νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει την πρόσβαση στη σύνταξη αναπηρίας, δηλαδή, στα άρθρα 31 έως 33 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, στο άρθρο 9 του ΚΥΚ και στο παράρτημα VIII του ΚΥΚ.
 Με


text: τον τελευταίο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη απόφαση αντιβαίνει στις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της ίσης μεταχειρίσεως. Το ΓΕΕΑ θα εμποδίζει το προσωπικό του να συγκαλέσει την επιτροπή αναπηρίας, ενώ η δυνατότητα αυτή επιτρέπεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων. Επιπλέον, για τους έκτακτους υπαλλήλους του ΓΕΕΑ με συμβάσεις διάρκειας μικρότερης των τριών ετών είναι δύσκολο να έχουν πρόσβαση στη σύνταξη αναπηρίας, δεδομένου ότι, όσο βαριά ασθενείς και αν είναι, ποτέ δεν θα συμπληρώσουν το όριο που προβλέπει το άρθρο 59, εδάφιο 4, του ΚΥΚ.


text:
 16.1.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 14/20
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão (Πορτογαλία) στις 13 Οκτωβρίου 2016 — Meo — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A. κατά Autoridade da Concorrência
 (Υπόθεση C-525/16)
 (2017/C 014/26)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Meo — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A.
 Καθής: Autoridade da Concorrência
 Έτερος διάδικος: GDA — Cooperativa de Gestão dos Direitos dos Artistas Intérpretes ou Executantes, CRL
 Προδικαστικά ερωτήματα
 i)
 Εάν, σε διαδικασία επιβολής κυρώσεων, υπάρχουν ενδείξεις ή αποδείξεις πραγματικών περιστατικών σχετικά με τα αποτελέσματα ενδεχόμενης εισάγουσας διακρίσεις τιμολογιακής πρακτικής εφαρμοζόμενης από επιχείρηση που κατέχει δεσπόζουσα θέση εις βάρος επιχειρήσεως λιανικής, η οποία θίγεται σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, απαιτείται, για να μπορεί να θεωρηθεί ότι, εξαιτίας της εν λόγω συμπεριφοράς, η θιγόμενη επιχείρηση περιέρχεται σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό, κατά το άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, πρόσθετη εκτίμηση της βαρύτητας, της συνάφειας ή της σπουδαιότητας των εν λόγω αποτελεσμάτων στην ανταγωνιστική θέση ή στην ανταγωνιστική ικανότητα της θιγόμενης επιχειρήσεως, ιδίως όσον αφορά την ικανότητα της θιγόμενης επιχειρήσεως να απορροφήσει τη διαφορά του κόστους με το οποίο επιβαρύνεται στο πλαίσιο της υπηρεσίας χονδρικής;
 ii)
 Εάν, σε διαδικασία επιβολής κυρώσεων, υπάρχουν ενδείξεις ή αποδείξεις της σημαντικά μειωμένης σημασίας που έχει στα πραγματοποιηθέντα έξοδα, στα επιτευχθέντα έσοδα και στην κερδοφορία της θιγόμενης επιχειρήσεως λιανικής η εισάγουσα διακρίσεις τιμολογιακή πρακτική που εφαρμόζει επιχείρηση που κατέχει δεσπόζουσα θέση, συνάδει η σύμφωνη προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ερμηνεία του άρθρου 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ και της νομολογίας στις αποφάσεις British Airways (1) και Clearstream (2) με την εκτίμηση ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις περί καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως και περί απαγορευμένων πρακτικών;
 iii)
 Ή, αντιθέτως, η περίσταση αυτή δεν αρκεί για να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να μπορεί να θεωρηθεί ότι η επίμαχη συμπεριφορά συνιστά κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως και απαγορευμένη πρακτική κατά την έννοια του άρθρου 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, και ασκεί επιρροή μόνον όταν πρόκειται να καθορισθεί η ευθύνη ή η κύρωση της επιχειρήσεως που τέλεσε την παράβαση;
 iv)
 Πρέπει να ερμηνευθεί η περιεχόμενη στο άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, φράση «με αποτέλεσμα να περιέρχονται αυτοί σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό» υπό την έννοια ότι ανταποκρίνεται στην απαίτηση να πρέπει το πλεονέκτημα που αντλείται από τη διακριτική μεταχείριση να αντιστοιχεί, με τη σειρά του, σε ελάχιστο ποσοστό της διαρθρώσεως του κόστους της θιγόμενης επιχειρήσεως;
 v)
 Πρέπει να ερμηνευθεί η περιεχόμενη στο άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ, φράση «με αποτέλεσμα να περιέρχονται αυτοί σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό» υπό την έννοια ότι ανταποκρίνεται στην απαίτηση να πρέπει το πλεονέκτημα που αντλείται από τη διακριτική μεταχείριση να αντιστοιχεί, με τη σειρά του, σε ελάχιστη διαφορά του μέσου κόστους με το οποίο επιβαρύνονται οι ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στην επίμαχη υπηρεσία χονδρικής;
 vi)
 Μπορεί να ερμηνευθεί η περιεχόμενη στο άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ φράση «με αποτέλεσμα να περιέρχονται αυτοί σε μειονεκτική θέση στον ανταγωνισμό» υπό την έννοια ότι ανταποκρίνεται στην απαίτηση να πρέπει το πλεονέκτημα


text:
που αντλείται από τη διακριτική μεταχείριση να αντιστοιχεί, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης αγοράς και υπηρεσίας, σε τιμές υψηλότερες από τις διαφορές που παρατίθενται στους [...] πίνακες 5, 6 και 7, ούτως ώστε να χαρακτηρισθεί η επίμαχη συμπεριφορά απαγορευμένη πρακτική;
 vii)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε οποιοδήποτε εκ των ερωτημάτων υπό iv) έως vi) ανωτέρω, πώς πρέπει να καθορισθεί το ελάχιστο κατώτατο όριο συνάφειας της μειονεκτικής θέσεως σε σχέση με τη διάρθρωση του κόστους ή με το μέσο κόστος με το οποίο επιβαρύνονται οι ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στην επίμαχη υπηρεσία χονδρικής;
 viii)
 Εάν καθορισθεί το ελάχιστο αυτό κατώτατο όριο, μπορεί η παράβαση αυτού σε κάθε ετήσια περίοδο να αποδυναμώσει το τεκμήριο που απορρέει από την απόφαση Clearstream, βάσει της οποίας πρέπει να γίνεται δεκτό ότι «η εφαρμογή έναντι εμπορικού εταίρου διαφορετικών τιμών για ισοδύναμες υπηρεσίες, για αδιάλειπτο διάστημα πέντε ετών, εκ μέρους μίας επιχειρήσεως κατέχουσας εκ των πραγμάτων το μονοπώλιο στην αγορά προηγουμένου σταδίου, δεν [μπορεί] παρά να προκαλέσει ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τον εταίρο αυτόν»; (3)
 (1) C-95/04 P, EU:C:2007:166
 (2) T-301/04, EU:T:2009:317
 (3) Σκέψεις 194 και 195.


text:
 6.12.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 313/48
 Προσφυγή της 3ης Οκτωβρίου 2008 — Tokita Management Service κατά ΓΕΕΑ — Eminent Food (TOMATOBERRY)
 (Υπόθεση T-435/08)
 (2008/C 313/86)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Tokita Management Service Corp. (Saitama, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: P. Brownlow, N. Jenkins, Solicitors και A. Bryson, Barrister)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Eminent Food BV (Bussum, Κάτω Χώρες)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 18ης Ιουλίου 2008 στην υπόθεση R 1219/2007-4· και
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «TOMATOBERRY» για προϊόντα της κλάσεως 31 — αίτηση αριθ. 3 797 909
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχώριση κοινοτικού σήματος αριθ. 3 344 711 του εικονιστικού σήματος «Tomberry» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 31, 35 και 44
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Ανακοπή δεκτή στο σύνολό της
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής
 Λόγοι ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε κρίνοντας ότι τα οικεία εμπορικά σήματα είναι πάρα πολύ όμοια οπτικά και εννοιολογικά· παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο α' και/ή του άρθρου 73 και/ή του άρθρου 74, παράγραφος 1 του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών πλανήθηκε κρίνοντας ορθή την κρίση του τμήματος ανακοπών ότι η ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή βάσει του άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 40/94 του Συμβουλίου.


text:
22.3.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 70/13
 Παραλείποντας να επιστρέψει τα προαναφερθέντα ποσά, τα οποία την ίδια ελευθερία και την ίδια νομική ρύθμιση, ερμηνευθούν
 του είχε καταβάλει πέραν του οφειλομένου η Επιτροπή, το ως μη αφορώσες τις ιδιωτικές επιχειρήσεις ή τις επιχειρήσεις
 εναγόμενο παρέβη την υποχρέωση που υπείχε δυνάμει της συμβά- που πραγματοποίησαν παροχές εξ επαχθούς αιτίας;
 σεως.
 3. Μπορεί η οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 21ης ∆εκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών,
 κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής
 των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβά-
 σεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων ( 5), ιδίως δε
 τα άρθρα της 2, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 5, να
 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η αναθέτουσα αρχή μπορεί να
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέ-
 αρνηθεί, μέχρι του πέρατος της διαδικασίας μελέτης των
 βαλε το Conseil d’État (Βέλγιο), section d’administration προσφορών, σε επιχείρηση συνδεδεμένη με πρόσωπο επιφορ-
 με απόφαση της 27ης ∆εκεμβρίου 2002 στην υπόθεση
 τισμένο με την έρευνα, τον πειραματισμό, τη μελέτη ή
 Fabricom SA κατά Βελγικού Κράτους
 την ανάπτυξη των έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών, να
 συμμετάσχει στη διαδικασία ή να υποβάλει προσφορά,
 (Υπόθεση C-34/03) μολονότι η εν λόγω επιχείρηση, κατά την επαφή της με την
 αναθέτουσα αρχή, δηλώνει ότι δεν διαθέτει, εκ του λόγου
 αυτού, αδικαιολόγητο πλεονέκτημα ικανό να στρεβλώσει τον
 (2003/C 70/21)
 ανταγωνισμό;
 (1 ) ΕΕ L 209 της 24.7.1992, σ. 1.
 Με απόφαση της 27ης ∆εκεμβρίου 2002, η οποία περιήλθε στη (2 ) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 1.
 Γραμματεία του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις (3 ) ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54.
 29 Ιανουαρίου 2003, το Conseil d’État (Βέλγιο), section (4 ) ΕΕ L 328 της 28.11.1997, σ. 1.
 d’administration, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Fabricom SA (5 ) ΕΕ L 395 της 30.12.1989, σ. 33.
 και Βελγικού Κράτους, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το
 ∆ικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 ερωτημάτων:
 1. Επιτρέπουν οι οδηγίες 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της
 18ης Ιουνίου 1992 για το συντονισμό των διαδικασιών
 συνάψεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (1), ιδίως δε το Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 άρθρο της 3, παράγραφος 2, 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
 της Ιρλανδίας που ασκήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2003
 της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών
 για την σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (2), ιδίως
 δε το άρθρο της 5, παράγραφος 7, 93/37/ΕΟΚ του Συμβου- (Υπόθεση C-35/03)
 λίου, της 14ης Ιουλίου 1993, περί συντονισμού των διαδικα-
 σιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων ( 3), ιδίως το
 άρθρο της 6, παράγραφος 6, και 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού (2003/C 70/22)
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου
 1997, περί τροποιήσεως των οδηγιών 92/50/ΕΟΚ,
 93/36/ΕΟΚ και 93/37/ΕΟΚ, περί συντονισμού των διαδι-
 κασών συνάψεως δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, συμβά- Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από
 σεων δημοσίων προμηθειών και συμβάσεων δημοσίων έργων, τον Ν. Yerrell, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις
 αντιστοίχως (4), ιδίως δε τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο 31 Ιανουαρίου 2003 ενώπιον του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 β', και 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε


text:
συνδυασμό με την Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιρλανδίας.
 αρχή της αναλογικότητας, την ελευθερία του εμπορίου και
 της βιομηχανίας και τον σεβασμό του δικαιώματος της
 ιδιοκτησίας, που κατοχυρώνεται ιδίως από το Πρωτόκολλο Η προσφεύγουσα ζητεί από το ∆ικαστήριο:
 της 20ής Μαρτίου 1952, συμπληρωματικό στη Σύμβαση για
 την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των α) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει
 θεμελιωδών ελευθεριών, να μη γίνεται δεκτή η υποβολή όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις
 αιτήσεως συμμετοχής ή η υποβολή προσφοράς για σύμβαση που είναι απαραίτητες για την πλήρη συμμόρφωση προς την
 δημοσίων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών προσώπου οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου
 επιφορτισμένου με την έρευνα, τον πειραματισμό, τη μελέτη 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία
 ή την ανάπτυξη των εν λόγω έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών, ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και
 χωρίς να παρέχεται στο εν λόγω πρόσωπο η δυνατότητα να το CEEP (1) ή έστω, παραλείποντας να διασφαλίσει ότι οι
 αποδείξει ότι, εν προκειμένω, η συσσωρευμένη εμπειρία του κοινωνικοί εταίροι έλαβαν τα αναγκαία μέτρα μέσω συμφω-
 δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό; νίας και/ή να ενημερώσει πλήρως την Επιτροπή, παρέβη τις
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 2. ∆ιαφέρει η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα αν οι
 προαναφερθείσες οδηγίες, σε συνδυασμό με την ίδια αρχή, β) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.


text:
Αριθ. C 54/8 EL J Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22 . 2 . 97
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ συμβαλλόμενα κράτη, όπου διαθέτει γραφείο με βαση το
 (έκτο τμήμα) οποίο οργανώνει τις δραστηριότητες τον για λογαριασμό του
 εργοδότη του και στο οποίο επιστρέφει μετά από κάθε
 της 9ης Ιανουαρίου 1997 επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό.
 στην υπόθεση C-383/95: (αίτηση του Hoge Raad der Neder
 landen για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Petrus
 Wilhelmus Rutten κατά Cross Médical Ltd (') (') ΕΕ αριθ . C 31 της 3 . 2 . 1996 .
 (2) ΕΕ αριθ . L 299 της 31 . 12 . 1972 , σ. 32 .
 (Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 5 σημείο 1 — Τόπος O ΕΕ αριθ . L 304 της 30 . 10. 1978. σ . 1 .
 εκπληρώσεως παροχής εκ συμβάσεως — Σύμβαση εργασίας (4) ΕΕ αριθ . L 388 της 31 . 12 . 1982, σ. 1 .
 — Τόπος όπου o εργαζόμενος εκτελεί συνήθως την εργασία (5) ΕΕ αριθ . L 285 της 3 . 10. 1989 . σ. 1 .
 του — Εργασία που εκτελείται εντός περισσοτέρων τηςμιας
 χωρών)
 (97/C 54/ 13
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
 ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημο (τέταρτο τμήμα)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας τον Δικαστηρίου »)
 της 28ης Νοέμβριου 1996
 στην υπόθεση C-293/95 P: Οδηγήτρια ΑΑΕ κατά Συμβου
 λίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Επιτροπής των Ευρωπαϊ
 Στην υπόθεση C-383/95 , με αντικείμενο αίτηση του Hoge κών Κοινοτήτων (')
 Raad der Nederlanden προς το Δικαστήριο, δυνάμει του
 πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 , περί της ερμηνείας από (Αίτηση αναιρέσεως — Εξωσυμβατική ευθύνη — Συμφωνί
 το Δικαστήριο της συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για ες αλιείας ΕΟΚ/Σενεγάλη και Γουινέα-Μπισάου — Σύλλη
 τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε ψη σκάφους — Κοινοτική άδεια)
 αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με την οποία ζητήθηκε , στο 97/C 54/ 14 )
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού
 δικαστηρίου μεταξύ Petrus Wilhelmus Rutten και Cross
 Médical Ltd , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς (Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική)
 την ερμηνεία του άρθρου 5 σημείο 1 της προαναφερθείσας
 συμβάσεως (2), όπως τροποποιήθηκε από τη σύμβαση της
 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Στην υπόθεση C-293/95 P, Οδηγήτρια ΑΑΕ , (εκπρόσωποι:
 Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Αναστασία Χατζητζανή, Γεώργιος Στεφανάκης και Επαμει
 Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (3 ), από τη σύμβα νώνδας Μαριάς), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που
 ση της 25ης Οκτωβρίου 1982 σχετικά με την προσχώρηση της ασκήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 6 Ιουλίου
 Ελληνικής Δημοκρατίας (4) και από τη σύμβαση της 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο
 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της τμήμα ) στην υπόθεση Τ-572/93, Οδηγήτρια κατά Συμβουλίου
 Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (5), το Δικα και Επιτροπής (Συλλογή 1995, σ. 11-2025 ), και με την οποία
 στήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους G. F. Mancini , ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου οι έτεροι
 πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, K.


text:
N. Κακούρη , H. Ragne διάδικοι είναι: το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
 malm και R. Schintgen ( εισηγητή ), δικαστές, γενικός εισαγ ( εκπρόσωποι: John Carbery και Σοφία Κυριακοπούλου ) και
 γελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε , στις η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη
 9 Ιανουαρίου 1997 , απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: από την Μαρία Κοντού-Durante και Thomas van Rijn), το
 Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα ), συγκείμενο από τους J. L.
 Murray, πρόεδρο τμήματος, K. N. Κακούρη και P. J. G.
 Kapteyn (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. B.
 Το άρθρο 5 σημείο 1 της συμβάσεως, της 27ης Σεπτεμβρίου Elmer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 28 Νοεμβρίου
 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων 1996, διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε
 από τη σύμβαση της 26ης Μαίου 1989 για την προσχώρηση
 του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημο
 1 . Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 κρατίας, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση συμβάσεως
 εργασίας, προς εκτέλεση της οποίας o μισθωτός ασκεί τις
 δραστηριότητές του σε περισσότερα τον ενός συμβαλλόμενα
 κράτη, o τόπος στον οποίο o εργαζόμενος εκτελεί συνήθως 2. Καταδικαζει την αναιρεσείονσα στα δικαστικά έξοδα.
 την εργασία τον, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι
 εκείνος στον οποίο o εργαζόμενος έχει εγκαταστήσει το (') ΕΕ αριθ . C 299 της 11 . 11 . 1995 .
 πραγματικό κέντρο των επαγγελματικών δραστηριοτήτων
 του. Για το συγκεκριμένο καθορισμό τον τόπον αυτού πρέπει
 να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι o εργαζόμενος διανύει το
 μεγαλύτερο μέρος του χρόνου εργασίας τον σε ένα από τα


text:
C 26/2 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 24.1.98
 DIASANG SOT DIJARSGQIOT G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 (detäseqo slgäla)
 Ç ma amacmxqiärei oäsi g Ekkgmijgä Dglojqasiäa, lg jasaqsiä-
 sgy 16gy Ojsxbqiäot 1997 fomsay pqocqóllasa pot ma peqikalbómotm poiosijotäy
 rsoävoty jai ma heäsotm vqomijó oäqia pqaclasopoigärexäy
 rsgm tpoäherg C-140/96 P: Jxmrsamsiämoy Dglgsqiódgy jasó soty cia sg leiäxrg sgy qtäpamrgy sxm tdósxm apoä siy 99
 Ekecjsijotä Rtmedqiäot (1) epijiämdtmey otriäey sot pqxäsot edauiäot sot jasakoäcot II
 (Pqodgäkxy apaqódejsg jai pqodgäkxy abórilg aiäsgrg sot paqaqsgälasoy sgy odgciäay 76/464/EJ pot auoqó sg
 amaiqeärexy) qtäpamrg pot pqojakeiäsai apoä oqirleämey epijiämdtmey
 otriäey pot ejveäomsai rso tdósimo peqibókkom sgy Joi-
 (98/C 26/02) moäsgsay jai ej sot koäcot atsotä lg tpobókkomsay siy
 apoqqiäweiy pot pqaclasopoiotämsai rsa tädasa jai oi
 opoiäey emdeävesai ma peqieävotm siy otriäey atseäy re pqog-
 (Ckxärra diadijariäay: g ekkgmijgä) cotälemg ódeia sgy aqvgäy pot ma jahoqiäfei sa pqoästpa
 apobokgäy le bórg poiosijotäy rsoävoty pot ma eävotm
 jahoqirheiä rsa pqocqóllasa, paqeäkeiwe ma ejpkgqxärei
 Rsgm tpoäherg C-140/96 P, Jxmrsamsiämoy Dglgsqiódgy, siy tpovqexäreiy pot tpeävei dtmólei sgy rtmhgäjgy jai
 pqxägm tpókkgkoy sot Ekecjsijotä Rtmedqiäot sxm Etqx- sot óqhqot 7 sgy odgciäay 76/464/EJ (1),
 paøjxäm Joimosgäsxm, jósoijoy Kotnelbotäqcot, ejpqorxpotä-
 lemoy apoä som Lóqjo Papafgärg, dijgcoäqo Herrakomiäjgy, Ç ma jasadijarseiä g Ekkgmijgä Dglojqasiäa rsa dijarsijó
 le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sg dietähtmrg sot eänoda.
 amaiqereiäomsoy, 4 A, boulevard Grande-Duchesse Charlotte,
 le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy pot arjgähgje jasó sgy Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 apouórexy pot eneädxre rsiy 28 Uebqotaqiäot 1996 so
 Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla)
 Rtäluxma le so óqhqo 189 sqiäso edóuio sgy rtmhgäjgy cia
 rsgm tpoäherg S-294/94, Dglgsqiódgy jasó Ekecjsijotä
 sgm iädqtrg sgy Etqxpaøjgäy Joimoäsgsay, oi odgciäey derletä-
 Rtmedqiäot (2), jai le sgm opoiäa fgsgähgje g amaiäqerg sgy
 otm jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämomsai, oärom
 apouórexy atsgäy, oäpot o eäseqoy diódijoy eiämai so Ekec-
 auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla. Rtäluxma le so óqhqo 5
 jsijoä Rtmeädqio sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (ejpqoärxpoi:
 pqxäso edóuio sgy rtmhgäjgy, sa jqósg leäkg kalbómotm jóhe
 Jean-Marie Stenier, Vqgärsoy Jolmgmoäy jai Paolo Giusta), so
 cemijoä gä eidijoä leäsqo jasókkgko ma enaruakiärei sgm
 dijarsgäqio (detäseqo slgäla), rtcjeiälemo apoä soty R. Schint-
 ejpkgäqxrg sxm tpovqexärexm pot apoqqeäotm apoä sgm
 gen, pqoäedqo slgälasoy, G. F. Mancini (eirgcgsgä) jai G.
 rtcjejqileämg rtmhgäjg gä pqojtäpsotm apoä pqóneiy sxm
 Hirsch, dijarseäy, cemijoäy eiraccekeäay: C. O. Lenz, cqalla-
 oqcómxm sgy Joimoäsgsay.
 seäay: R. Grass, eneädxre rsiy 16 Ojsxbqiäot 1997 diósang le
 so ajoäkotho diasajsijoä:
 JasÂ euaqlocgä sot óqhqot 7 sgy odgciäay, g Ekkgmijgä
 Dglojqasiäa oäueike ma eiäve jasaqsiärei pqocqóllasa cia sgm
 1. Apoqqiäpsei sgm aiäsgrg amaiqeärexy. leiäxrg sgy qtäpamrgy sxm tdósxm sgy apoä siy otriäey pot
 pqobkeäpei g odgciäa, pkgm oälxy, leävqi sg rsiclgä sgy jasaheä-
 rexy sgy pqorutcgäy sgy Episqopgäy dem eiäve joimopoigärei
 2. Jasadijófei som amaiqereiäomsa rsa dijarsijó eänoda. seäsoia pqocqóllasa.
 (1) EE eid. eäjd. 15/001, r. 138.
 (1) EE C 210 sgy 20.7.1996.
 (2) Rtkkocgä Tp.Tp. 1996, r. I-A-51 jai r. II-151.
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot
 tpeäbake le diósang sgy 4gy Moelbqiäot 1997 so Obersten
 Gerichtshof sgy Atrsqiäay rso pkaiärio sgy tpoheärexy
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy


text:
sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung
 jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay, pot arjgähgje rsiy jasó 1. Herbert Kappes jai 2. Edwin Neuner
 10 Moelbqiäot 1997
 (Tpoäherg C-395/97)
 (Tpoäherg C-384/97)
 (98/C 26/04)
 (98/C 26/03)
 Le diósang sgy 4gy Moelbqiäot 1997, g opoiäa peqigäkhe rsg
 Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg rsiy 25 Moelbqiäot 1997, so Obersten Gerichtshof sgy
 apoä sgm Laqiäa Jomsotä-Durande, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqe- Atrsqiäay fgäsgre, rso pkaiärio sgy diauoqóy pot ejjqeleiä
 riäay sgy, le amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez emxäpioäm sot lesantä Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler
 de la Cruz, leäkoy sgy Molijgäy Tpgqeriäay sgy Episqopgäy, Landesregierung, auemoäy, jai 1. Herbert Kappes jai 2. Edwin
 jsiäqio Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 10 Moelbqiäot 1997, Neuner, aueseäqot, apoä so Dijarsgäqio sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm pqo- mosgäsxm sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy epiä sot ajoä-
 rutcgä jasó sgy Ekkgmijgäy Dglojqasiäay. kothot eqxsgälasoy:


text:
4.3.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 63/7
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ́ το τμη ́μα)
 (πρω
 (1) EE C 86 της 27.3.1999.
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 στην υπο ́θεση C-137/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Παρα ́λειψη μεταφορα ́ς
 (πε ́μπτο τμη ́μα) της οδηγι ́ας 96/43/ΕΚ στο εσωτερικο ́ δι ́καιο»)
 της 16ης ∆εκεμβρι ́ου 1999
 (2000/C 63/13)
 στην υπο ́θεση C-47/99: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 τη ́των κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του Λουξεμβου ́ργου (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ελληνικη ́)
 («Παρα ́βαση κρα ́τους με ́λους — Οδηγι ́α 94/33/ΕΚ — Μη
 μεταφορα ́ εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας»)
 Στην υπο ́θεση C-137/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 (2000/C 63/12) (εκπρο ́σωπος: Μ. Κοντου ́-Durande) κατα ́ Ελληνικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας
 (εκπρο ́σωποι: B. Kοντο ́λαιμος και ∆. Τσαγκαρα ́κη), με αντικει ́μενο
 να αναγνωριστει ́ ο ́τι η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, μη ́εχοντας θεσπι ́σει
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις που απαι-
 του ́νται για να συμμορφωθει ́ με την οδηγι ́α 96/43/ΕΚ του
 Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου 1996, για τροποποι ́ηση και κωδι-
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ κοποι ́ηση της οδηγι ́ας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδο ́τηση των
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») υγειονομικω ́ν επιθεωρη ́σεων και ελε ́γχων των ζω ́ντων ζω ́ων και
 ορισμε ́νων ζωικω ́ν προϊο ́ντων και για τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν
 Στην υπο ́θεση C-47/99, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ (ΕΕ L 162, σ. 1, και διορθωτικο ́ ΕΕ
 (εκπρο ́σωπος: ∆. Γκουλου ́σης) κατα ́ Μεγα ́λου ∆ουκα ́του του 1997, L 8, σ. 32), παρε ́λειψε να εκπληρω ́σει τις υποχρεω ́σεις που
 Λουξεμβου ́ργου (εκπρο ́σωπος: P. Steinmetz), με αντικει ́μενο να υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και την οδηγι ́α αυτη ́, το ∆ικαστη ́ριο
 αναγνωριστει ́ ο ́τι το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη (πρω ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους L. Sevón, προ ́εδρο τμη ́ματος,
 θεσπι ́ζοντας και, επικουρικω ́ς, μη ανακοινω ́νοντας στην Επιτροπη ́, P. Jann (εισηγητη ́) και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγε-
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας, τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, λε ́ας: N. Fennelly, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμορφω- 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 θει ́ προς την οδηγι ́α 94/33/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 22ας Ιουνι ́ου
 1994, για την προστασι ́α των νε ́ων κατα ́ την


text:
εργασι ́α (ΕΕ L 216, 1) Η Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α, παραλει ́ποντας να θεσπι ́σει εμπρο-
 σ. 12), παρε ́βη τις υποχρεω ́σεις που υπε ́χει απο ́ τη Συνθη ́κη ΕΚ και θε ́σμως τις νομοθετικε ́ς, κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́-
 την εν λο ́γω οδηγι ́α, το ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο ξεις που απαιτου ́νται για να συμμορφωθει ́ προς τις διατα ́ξεις
 απο ́ τους D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, L. Sevón, που αναφε ́ρονται στο ́αρθρο 4, παρα ́γραφος 1, πρω ́ το εδα ́φιο,
 P. J. G. Kapteyn (εισηγητη ́), P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστε ́ς, της οδηγι ́ας 96/43/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της 26ης Ιουνι ́ου
 γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: A. Saggio, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε 1996, για τροποποι ́ηση και κωδικοποι ́ηση της οδηγι ́ας
 στις 16 ∆εκεμβρι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδο ́τηση των υγειονομικω ́ ν επι-
 θεωρη ́σεων και ελε ́γχων των ζω ́ ντων ζω ́ ων και ορισμε ́νων
 1) Το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου, μη θεσπι ́ζοντας ζωικω ́ ν προϊο ́ντων και για τροποποι ́ηση των οδηγιω ́ν
 εντο ́ς της ταχθει ́σας προθεσμι ́ας τις αναγκαι ́ες νομοθετικε ́ς, 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις
 κανονιστικε ́ς και διοικητικε ́ς διατα ́ξεις προκειμε ́νου να συμμο- που υπε ́χει απο ́ το ́αρθρο αυτο ́.
 ρφωθει ́ προς την οδηγι ́α 94/33/ΕΚ του Συμβουλι ́ου, της
 22ας Ιουνι ́ου 1994, για την προστασι ́α των νε ́ων κατα ́ την
 εργασι ́α, παρε ́βη τις υποχρεω ́ σεις που υπε ́χει απο ́ την εν 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ κατα ́ τα λοιπα ́.
 λο ́γω οδηγι ́α.
 3) Καταδικα ́ζει την Ελληνικη ́ ∆ημοκρατι ́α στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 2) Καταδικα ́ζει το Μεγα ́λο ∆ουκα ́το του Λουξεμβου ́ργου στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (1) EE C 188 της 3.7.1999.
 (1) EE C 100 της 10.4.1999.


text:
 18.12.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 314/19
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
 της 6ης Οκτωβρίου 2004
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-117/03 έως T-119/03 και T-171/03, New Look Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
 («Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει τον συνδυασμό γραμμάτων “NL” - Αιτήσεις καταχωρίσεως κοινοτικών εικονιστικών σημάτων που περιλαμβάνουν τους όρους “NLSPORT”, “NLJEANS”, “4NLACTIVE” και “NLCollection» - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»)
 (2004/C 314/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-117/03 έως T-119/03 και T-171/03, New Look Ltd, με έδρα το Weymouth, Dorset (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους R. Ballester και G. Marín, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: O. Montalto, J. García Murillo και S. Laitinen), όπου ο έτερος διάδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ είναι η Naulover, SA, με έδρα τη Βαρκελώνη (Ισπανία), με αντικείμενο τέσσερις προσφυγές κατά των αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27ης Ιανουαρίου 2003 (R 95/2002-1, R 577/2001-1, R 578/2001-1) και της 15ης Απριλίου 2003 (R 19/03-1), που αφορούν διαδικασίες ανακοπής μεταξύ της Naulover, SA, και της New Look Ltd, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 6 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 146 της 21.6.2003.


text:
 25.10.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 272/16
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 — Williams κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-42/05) (1)
 (Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Προπαρασκευαστικά έγγραφα σχετικά με την έκδοση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ για τους ΓΤΟ - Μερική άρνηση πρόσβασης - Σιωπηρή άρνηση πρόσβασης - Εξαιρέσεις σχετικές με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων, την προστασία των διεθνών σχέσεων και την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων - Υποχρέωση αιτιολογίας)
 (2008/C 272/29)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Rhiannon Williams (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Crosby, C. Bryant, solicitors, και R. Lang, avocat)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Docksey και P. Costa de Oliveira)
 Αντικείμενο
 Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2004 με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει το αίτημα της προσφεύγουσας να λάβει γνώση ορισμένων εγγράφων σχετικά με τις προπαρασκευαστικές εργασίες της νομοθεσίας για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς
 Διατακτικό
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει να κριθεί το ζήτημα της νομιμότητας της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2004 με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει το αίτημα της Rhiannon Williams να λάβει γνώση ορισμένων εγγράφων σχετικά με τις προπαρασκευαστικές εργασίες της νομοθεσίας για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, καθόσον η απόφαση αυτή ισοδυναμεί με σιωπηρή άρνηση πρόσβασης στα προπαρασκευαστικά έγγραφα που συνέταξε η γενική διεύθυνση (ΓΔ) «Εμπόριο» της Επιτροπής, σχετικά με την έκδοση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
 2)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2004 καθό μέρος αυτή απέρριψε σιωπηρά το αίτημα πρόσβασης σε άλλα προπαρασκευαστικά έγγραφα σχετικά με την έκδοση της οδηγίας 2001/18, πλην εκείνων που συνέταξε η ΓΔ «Εμπόριο».
 3)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 4)
 Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Williams.
 (1) EE C 93 της 16.4.2005.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/70
 Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Ευρωπόλ
 (Υπόθεση F-103/12)
 2013/C 26/141
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: W.J. Dammingh και N.D. Dane, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ)
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπόλ, η οποία εκδόθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 29ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση F-37/09, Doyle κατά Ευρωπόλ, και με την οποία η Ευρωπόλ χορήγησε στην προσφεύγουσα ένα κατ’ αποκοπήν ποσό προς αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε στην προσφεύγουσα από την προγενέστερη απόφαση της Ευρωπόλ την οποία ακύρωσε η ως άνω απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπόλ, της 28ης Νοεμβρίου 2011, με την οποία η καθής χορήγησε στην προσφεύγουσα ποσό ύψους 3 000 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας, την οποία υπέστη η προσφεύγουσα, και σε πλήρη εκτέλεση μιας προγενέστερης αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, καθώς και να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπόλ, της 29ης Ιουνίου 2012, με την οποία απορρίφθηκε η υποβληθείσα από την προσφεύγουσα διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως της 28ης Νοεμβρίου 2011·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπόλ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής των εκπροσώπων.


text:
 22.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 205/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 12 Μαρτίου 2015 — Verein für Konsumenteninformation κατά INKO, Inkasso GmbH
 (Υπόθεση C-127/15)
 (2015/C 205/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Oberster Gerichtshof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Verein für Konsumenteninformation
 Αναιρεσίβλητη: INKO, Inkasso GmbH
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Ασκεί τη δραστηριότητα του «μεσίτη πιστώσεων», κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο στ', της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), γραφείο εισπράξεως οφειλών το οποίο, στο πλαίσιο της κατ’ επάγγελμα εισπράξεως απαιτήσεων επ’ ονόματι των εντολέων του στους οφειλέτες των οποίων προτείνει τη σύναψη συμφωνιών περί τμηματικών καταβολών, συνυπολογίζει για αυτή τη δραστηριότητά του προμήθεια η οποία πρέπει να καταβάλλεται εν τέλει από τους οφειλέτες;
 2)
 Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
 Αποτελεί η συμφωνία περί τμηματικών καταβολών, η οποία συνάπτεται τη μεσολαβήσει γραφείου εισπράξεως οφειλών μεταξύ ενός οφειλέτη και του πιστωτή του, «προθεσμιακή καταβολή [...] χωρίς επιβαρύνσεις» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο ι', της οδηγίας 2008/48/ΕΚ, όταν με αυτήν ο οφειλέτης αναλαμβάνει απλώς την υποχρέωση να καταβάλει τη ληξιπρόθεσμη απαίτηση, καθώς και τους τόκους και τα έξοδα τα οποία θα έπρεπε ούτως ή άλλως να καταβάλει εκ του νόμου λόγω της υπερημερίας του, έστω και εάν δεν είχε προβεί στη σύναψη μιας τέτοιας συμφωνίας;
 (1) EE L 133, σ. 66.


text:
C 366/30 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.12.1999
 Οι προσφευ ́γοντες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α προσβα ́λλει θεμελιω ́δη
 δικαιω ́ματα, και του ́το το ́σο κατα ́ παρα ́βαση του δικαι ́ου
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, με περι ́ της ελευθερι ́ας συστα ́σεως ενω ́σεως προσω ́πων ο ́σο
 ημερομηνι ́α 14 Σεπτεμβρι ́ου 1999, σχετικα ́ με ερμηνει ́α του και κατα ́ παραβι ́αση της αρχη ́ς της ́σης
 ι μεταχειρι ́σεως.
 Εσωτερικου ́ Κανονισμου ́·
 — να κηρυ ́ξει την ερμηνει ́α του α ́ρθρου 29, πρω ́το εδα ́φιο, του
 Κανονισμου ́, ο ́πως ́εχει προταθει ́ απο ́ την Επιτροπη ́ Θεσμικω ́ν
 Υποθε ́σεων και Κανονισμου ́ ως αντι ́θετη προς την κοινοτικη ́
 ́εννομη τα ́ξη, προς τον νο ́μο, προς τις θεμελιω ́δεις αρχε ́ς της Προσφυγη ́-αγωγη ́ της Marie-Josée Bollendorff κατα ́ του
 Ενω ́σεως και προς τα θεμελιω ́δη δικαιω ́ματα. Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, που ασκη ́θηκε στις
 26 Οκτωβρι ́ου 1999
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα (Υπο ́θεση Τ-260/99)
 Οι προσφευ ́γοντες, βουλευτε ́ς του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου, (1999/C 366/64)
 υποστηρι ́ζουν ο ́τι, στις 19 Ιουλι ́ου 1999, ανακοινω ́θηκε στον
 Προ ́εδρο του Κοινοβουλι ́ου η δημιουργι ́α, συ ́μφωνα με το α ́ρθρο (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 29 του Εσωτερικου ́ Κανονισμου ́ του Κοινοβουλι ́ου, της «Τεχνικη ́ς
 Ομα ́δας Ανεξαρτη ́των Βουλευτω ́ν (TDI) — Μικτη ́ Ομα ́δα». Κατα ́
 Η Marie-Josée Bollendorff, κα ́τοικος Bertrange (Λουξεμβου ́ργο),
 την ολομε ́λεια της 20η ́ς Ιουλι ́ου, ο ́λες οι πολιτικε ́ς ομα ́δες
 εκπροσωπου ́μενη απο ́ τον Laurent Mosar, δικηγο ́ρο Λουξεμβου ́ρ-
 αντιτα ́χθηκαν στη δημιουργι ́α αυτη ́ς της μικτη ́ς ομα ́δας. Κατο ́πιν γου, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξενβου ́ργου, το γραφει ́ο του
 του ́του, ζητη ́θηκε απο ́ την Επιτροπη ́ Θεσμικω ́ν Θεμα ́των και
 τελευται ́ου, 8, rue Notre-Dame, α ́σκησε, στις 26 Οκτωβρι ́ου
 Κανονισμου ́ να αποφανθει ́ επι ́ του συμβατου ́ αυτη ́ς της νε ́ας
 1999, ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 ομα ́δας με το α ́ρθρο 29, παρα ́γραφος 1, του Εσωτερικου ́ Κανο- προσφυγη ́-αγωγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου.
 νισμου ́. Η εν λο ́γω επιτροπη ́ προε ́τεινε ερμηνει ́α συ ́μφωνα με την
 οποι ́α δεν επιτρε ́πεται, κατα ́ την ́εννοια της διατα ́ξεως αυτη ́ς,
 η δημιουργι ́α ομα ́δας η οποι ́α ρητω ́ς δηλω ́νει ο ́τι στερει ́ται Η προσφευ ́γουσα-ενα ́γουσα (στο εξη ́ς: προσφευ ́γουσα) ζητει ́ απο ́
 οποιασδη ́ποτε πολιτικη ́ς ταυτο ́τητας, ενω ́ ουδεμι ́α υφι ́σταται πολι- το Πρωτοδικει ́ο:
 τικη ́ συγγε ́νεια μεταξυ ́ των μελω ́ν αυτη ́ς. Στις 14 Σεπτεμβρι ́ου —


text:
να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α η Α∆Α θεω ́ρησε μη
 1999 διεξη ́χθη, σχετικα ́ με το ζη ́τημα αυτο ́, ψηφοφορι ́α στο συ ́ννομη την απουσι ́α της προσφευ ́γουσας απο ́ τις 9 Μαρτι ́ου
 Κοινοβου ́λιο, το οποι ́ο υιοθε ́τησε, με απλη ́ πλειοψηφι ́α, την 1999 ́εως τις 12 Μαρτι ́ου 1999 και αφαι ́ρεσε 28,50 εργα ́σι-
 προταθει ́σα απο ́ την Επιτροπη ́ ερμηνει ́α. Αυτη ́ ακριβω ́ς η απο ́φαση μες ω ́ρες απο ́ την ετη ́σια α ́δεια ́ της,
 του Κοινοβουλι ́ου προσβα ́λλεται στο πλαι ́σιο της υπο ́ κρι ́ση
 υποθε ́σεως. — επικουρικω ́ς και εφο ́σον ει ́ναι αναγκαι ́ο, να ακυρω ́σει την
 κοινοποιηθει ́σα στις 26 Ιουλι ́ου 1999 ρητη ́ απορριπτικη ́
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γοντες προβα ́λλουν απο ́φαση που αντε ́ταξε το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο στη διοικη-
 δυ ́ο λο ́γους ακυρω ́σεως τικη ́ ́ενσταση που υπε ́βαλε η προσφευ ́γουσα βα ́σει του α ́ρθρου
 90, παρα ́γραφος 2, του ΚΥΚ,
 α) Ο συνιστω ́ ν δυσμενη ́ δια ́κριση χαρακτη ́ρας της προσβαλ- — να υποχρεω ́σει το Ευρωπαϊκο ́ Κοινοβου ́λιο να καταβα ́λει στην
 λομε ́νης αποφα ́σεως προσφευ ́γουσα 100 000 φρα ́γκα Λουξεμβου ́ργου (LUF) ως
 χρηματικη ́ ικανοποι ́ηση λο ́γω ηθικη ́ς βλα ́βης,
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α συνεπα ́γεται α ́νιση μεταχει ́-
 ριση, στο με ́τρο που ́εχει ως αποτε ́λεσμα να στερου ́νται οι — να καταδικα ́σει το καθου ́-εναγο ́μενο (στο εξη ́ς: καθου ́) στα
 οικει ́οι βουλευτε ́ς το ́σο διοικητικη ́ς φυ ́σεως πλεονεκτη- δικαστικα ́ ́εξοδα.
 μα ́των ο ́σο και της συμμετοχη ́ς τους στην κοινοβουλευτικη ́
 εργασι ́α που συνεπα ́γεται η υπαγωγη ́ σε κα ́ποια κοινοβου-
 λευτικη ́ ομα ́δα· Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α ́ερχεται σε αντι ́θεση με την Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ ο ́τι οι απουσι ́ες της δεν η ́σαν
 πλειονο ́τητα των ευρωπαϊκω ́ν νομοθεσιω ́ν και κοινοβου- συ ́ννομες προβα ́λλοντας:
 λευτικω ́ν πρακτικω ́ν.
 — Παρα ́βαση του α ́ρθρου 25, δευ ́τερο εδα ́φιο, του ΚΥΚ, καθο ́σον
 το καθου ́ δεν κοινοποι ́ησε καμι ́α απο ́φαση περι ́ αφαιρε ́σεως
 β) Η μ η τ η ́ ρ η σ η τ η ς κ ο ι ν ο τ ι κ η ́ ς ε ν ν ο ́ μ ο υ ημερω ́ν αδει ́ας στην προσφευ ́γουσα.
 τ α ́ ξ ε ω ς κ α ι τ ο υ ν ο ́ μ ο υ
 — Προσβολη ́ των δικαιωμα ́των α ́μυνας, καθο ́σον η προσφευ ́γο-
 — η αμφισβητουμε ́νη ερμηνει ́α παραβια ́ζει τη γενικη ́ αρχη ́ υσα δεν κλη ́θηκε να εξηγη ́σει τη συμπεριφορα ́ της, ιδι ́ως ο ́σον
 της ασφα ́λειας


text:
του δικαι ́ου, στο με ́τρο που ει ́ναι προδη ́λως αφορα ́ την απουσι ́α της απο ́ τις ιατρικε ́ς επισκε ́ψεις ελε ́γχου.
 αντι ́θετη προς το πνευ ́μα του κανονισμου ́ και προς τον Επιπλε ́ον, η εγκυρο ́τητα του ιατρικου ́ πιστοποιητικου ́ που
 σεβασμο ́ της δικαιολογημε ́νης εμπιστοσυ ́νης που ει ́χε προσκο ́μισε η προσφευ ́γουσα δεν ́επρεπε να αμφισβητηθει ́,
 παγιωθει ́ γυ ́ρω απο ́ τη δια ́ταξη αυτη ́ κατα ́ τα τελευται ́α χωρι ́ς προηγουμε ́νως να ́εχει υποβληθει ́ η προσφευ ́γουσα σε
 ει ́κοσι ́ετη· ιατρικο ́ ́ελεγχο.
 ---pagebreak--- 18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/31
 — Εσφαλμε ́νη εφαρμογη ́ του α ́θρου 60 του ΚΥΚ, καθο ́σον η Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-320/94
 δια ́ταξη αυτη ́ αποσκοπει ́ στο να κολα ́σει την προσκο ́μιση κ.λπ. (1)
 ψευ ́τικων ιατρικω ́ν πιστοποιητικω ́ν και ο ́χι την παρα ́βαση της
 υποχρεω ́σεως πι ́στεως. Το καθου ́, εφο ́σον προσα ́πτει στην (1999/C 366/67)
 προσφευ ́γουσα παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως πι ́στεως, ο ́φειλε
 να στηρι ́ξει την απο ́φαση ́ του αποκλειστικα ́ στο α ́ρθρο 86 του
 ΚΥΚ, αντι ́ στο α ́ρθρο 60 του ΚΥΚ. (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει τε ́λος ο ́τι το καθου ́, παραβαι ́νοντας Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τις διατα ́ξεις του ΚΥΚ και αρνου ́μενο να την συνδρα ́μει ο ́ταν του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στρα ́φηκε κατα ́ του ελεγκτη ́ ιατρου ́, παρε ́βη το α ́ρθρο 24 του αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-320/94, Τ-323/94,
 ΚΥΚ, πρα ́γμα που θεμελιω ́ νει την ευθυ ́νη του οργα ́νου αυτου ́. Τ-324/94, Τ-332/94, Τ-333/94, Τ-344/94, Τ-345/94 και
 Τ-351/94 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 Τ-320/94 κ.λπ., Klaus Harings κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 351 της 10.12.1994.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93
 κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/65)
 ∆ιαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-363/94
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) κ.λπ. (1)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου (1999/C 366/68)
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-85/93, Τ-87/93,
 Τ-126/93, Τ-130/93, Τ-35/94, Τ-40/94, Τ-198/94, Τ-212/94, (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Τ-227/94, Τ-236/94, Τ-237/94, Τ-238/94, Τ-278/94,
 Τ-279/94, Τ-281/94, Τ-283/94, Τ-284/94, Τ-349/94, Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου
 Τ-350/94, Τ-357/94 και Τ-360/94 απο ́ τον κατα ́λογο των τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο-
 συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-85/93


text:
κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των συνεκδικαζομε ́νων υποθε ́σεων
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Τ-363/94 κ.λπ., Benno και Hans Georg Theunissen κ.λπ.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 178 της 18.7.1990, C 34 της 9.2.1991, C 90 της 26.3.1994,
 C 218 της 6.8.1994, C 304 της 29.10.1994 και C 370 της (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 400 της 31.12.1994, C 54 της
 24.12.1994. 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995 και C 119 της 13.5.1995.
 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 Μερικη ́ διαγραφη ́ στις συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-366/94
 κ.λπ. (1) κ.λπ. (1)
 (1999/C 366/66) (1999/C 366/69)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του πε ́μπτου Με δια ́ταξη της 29ης Σεπτεμβρι ́ου 1999, ο προ ́εδρος του τετα ́ρ-
 τετραμελου ́ς τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινο- του τμη ́ματος του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 τη ́των αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των ονομα ́των των εναγο ́ντων Peter αποφα ́σισε τη διαγραφη ́ των υποθε ́σεων Τ-366/94, Τ-3/95,
 Dalhaus, Klaus Buck, Karl-Heinz Rohler και Ludger Beckhoff Τ-14/95, Τ-120/95 και Τ-124/95 απο ́ τον κατα ́λογο των συνεκδι-
 απο ́ τον κατα ́λογο των εναγο ́ντων στην υπο ́θεση Τ-247/94 — καζομε ́νων υποθε ́σεων Τ-366/94 κ.λπ., Hilde Diekmeier κ.λπ.
 συνεκδικαζο ́μενες υποθε ́σεις Τ-85/93 κ.λπ., Helmut Bösl κ.λπ. κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των
 κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 (1) EE C 370 της 24.12.1994, C 54 της 4.3.1995, C 74 της 25.3.1995,
 (1) EE C 233 της 20.8.1994. C 174 της 8.7.1995, C 208 της 12.8.1995.


text:
 7.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/44
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (3ο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2014 — Διαμαντόπουλος κατά SEAE
 (Υπόθεση F-53/13) (1)
 ((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Προαγωγή - Απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 12 - Σιωπηρή απορριπτική απόφαση της διοικητικής ενστάσεως - Ρητή απορριπτική απόφαση της διοικητικής ενστάσεως προγενέστερη της ασκήσεως της προσφυγής - Αιτιολόγηση))
 2014/C 102/64
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Άλκης Διαμαντόπουλος (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Orlandi, J.-N. Louis και D. Abreu Caldas, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (SEAE) (εκπρόσωποι: S. Marquardt και E. Chaboureau)
 Αντικείμενο
 Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AD 12 κατά την περίοδο προαγωγών 2012.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης περί μη προαγωγής του Α. Διαμαντόπουλου στον βαθμό AD 12 κατά την περίοδο προαγωγών 2012.
 2.
 Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Α. Διαμαντόπουλος.
 (1) EE C 215 της 27.7.2013, σ. 20.


text:
AoiØ . C 159/6 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 24. 6 . 95
 παραγοντες κατά την εργασία (έκτη ειδική οδηγία Λογοι και κύρια επιχειρήματα:
 κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της
 οδηγίας 89/391 /ΕΟΚ) (7), Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα της προσφυγής είναι
 όμοια με εκείνα της υποθέσεως C-79/95* η προθεσμία για τη
 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές. μεταφορά των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο έληξε
 την 1η Ιανουαρίου 1993 .
 2. Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά
 έξοδα. (') Οδηγία 91/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιανουαρίου 1991
 σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη
 διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα: (ΕΕ αριθ. L 46 της 19. 2. 1991 , σ. 1 ).
 (2) Οδηγία 91/495/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1990
 για τα υγειονομικά προβλήματα και τα προβλήματα υγειονομι
 O δεσμευτικός χαρακτήρας του άρθρου 189 παράγραφος 3 κού ελέγχου σχετικά με την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά
 και του άρθρου 5 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ υποχρε του κρέατος κουνελιών και του κρέατος εκτρεφόμενων θηραμά
 ώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα των (ΕΕ αριθ. L 268 της 24. 9. 1991 , σ. 41 ).
 προκειμένου να συμμορφωθούν με τις οδηγίες που απευθύ (3) Οδηγία 91/497/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για
 νονται σ' αυτά, πριν από τη λήξη της προθεσμίας που την τροποποίηση και την κωδικοποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ
 τάχθηκε προς τούτο. H εν λόγω προθεσμία έληξε ήδη στις περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών
 31 Δεκεμβρίου 1992 χωρίς το Βασίλειο της Ισπανίας να έχει συναλλαγών νωπών κρεάτων ώστε να καλύπτεται η παραγωγή
 θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις. και η διάθεση νωπού κρέατος στην αγορά (ΕΕ αριθ. L 268 της
 24. 9. 1991 , σ. 69).
 (4) Οδηγία 92/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 1992
 ') ΕΕ αριθ. L 183 της 29. 6. 1989, σ. 1 . για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 77/99/ΕΟΚ
 2) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 1 . περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών
 3) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 13. συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας και την τροποποίηση
 4) ΕΕ αριθ. L 393 της 30. 12. 1989, σ. 18. της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 57 της 2. 3. 1992, σ. 1).
 5) ΕΕ αριθ. L 156 της 21 . 6. 1990, σ. 9. (5) Οδηγία 92/40/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 1992 για τη
 6) ΕΕ αριθ. L 156 της 21 . 6. 1990, σ. 14. θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της γρίπης
 7) ΕΕ αριθ. L 196 της 26. 7. 1990, σ. 1 . των ορνίθων (ΕΕ αριθ. L 167 της 22. 6. 1992, σ. 1 ).
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων
 Προσφυγή που άσκησε στις 17 Μαρτίου 1995 η Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ομοσπονδιακής 27 Μαρτίου 1995
 Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-93/95)
 (Υπόθεση C-86/95)
 (95/C 159/12)


text:
(95/C 159/11 )
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 Στις 17 Μαρτίου 1995 , η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο νη από τον Antonio Caeiro, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο
 τήτων, εκπροσωπουμένη από τον Δρ Klaus-Dieter Borchard, στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής
 μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε ενώπιον του
 βούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, Centre Wagner C 254, Kirch Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 27 Μαρτίου
 berg, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών 1995 προσφυγή κατά της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρα
 τίας την Γερμανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο: — Να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη
 έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί πλήρως προς την
 Γερμανίας, παραλείποντας να λάβει εμπροθέσμως τα οδηγία 9Θ/6Θ5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου
 αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με τις 1990 για την τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής των
 οδηγίες 91 /67/ΕΟΚ O, 91 /495/ΕΟΚ (2), 91/497/ΕΟΚ (3), οδηγιών 78/66Θ/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ περί των ετησίων
 92/5/ΕΟΚ (4), 92/4Θ/ΕΟΚ (5), παρέβη τις υποχρεώσεις και περί των ενοποιημένων λογαριασμών αντιστοίχως,
 που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ και τις εν λόγω οδηγί παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη .
 ες .
 — Να καταδικάσει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα
 2. Να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- 24 . 6 . 95 EL 1 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων A QL Ø . C 159/7
 Ισχνρίσμοί και κύρια επιχειρήματα: 27 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων προσφυγή κατά του Βασιλείου του Βελγίου .
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ανάλογα με
 αυτά της υποθέσεως C-79/95" η προθεσμία για τη μεταφορά H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 της οδηγίας έληγε την 1η Ιανουαρίου 1993.
 — Να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου , παραλεί
 ποντας να λάβει εντός των προβλεπομένων προθεσμιών
 όλα τα μέτρα που ήταν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προς την οδηγία 89/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης
 κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που Δεκεμβρίου 1989 σχετικά με τη δημοσιότητα των υποκα
 ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου 1995 ταστημάτων (') και προς την οδηγία 89/667/ΕΟΚ (2) με
 (Υπόθεση C-96/95) την ίδια ημερομηνία σχετικά με τις εταιρείες περιορισμέ
 (95/C 159/13) νης ευθύνης με ένα και μόνο εταίρο, παρέβη τις υποχρε
 ώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ.
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 — Να αναγνωρίσει, επικουρικώς, ότι το Βασίλειο του Βελ
 νη από τους Pieter Van Nuffel, μέλος της νομικής της γίου , παραλείποντας να γνωστοποιήσει στην Επιτροπή ,
 υπηρεσίας, και Horstpeter Kreppel, δικαστή πρωτοβάθμιου σύμφωνα με τα άρθρα 16 της οδηγίας 89/666/ΕΟΚ και 8
 δικαστηρίου εργατικών διαφορών που έχει αποσπασθεί στη της οδηγίας 89/667/ΕΟΚ, το κείμενο των εθνικών διατά
 νομική υπηρεσία της Επιτροπής στο πλαίσιο των ανταλλαγών ξεων σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των
 με δημοσίους υπαλλήλους των κρατών μελών, και έχοντας
 διορίσει ως αντίκλητο στο Λουξεμβούργο


text:
τον Γεώργιο Κρεμ οδηγιών 89/666/ΕΟΚ και 89/667/ΕΟΚ, παρέβη τις υπο
 χρεώσεις που υπέχει από τη συνθήκη ΕΚ.
 λή , Centre Wagner C 254, Kirchberg, άσκησε στις 24 Μαρτίου
 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — Να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά
 προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερ έξοδα.
 μανίας .
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι προς
 Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη αυτούς της υποθέσεως C-79/95 - η ταχθείσα για τη μεταφορά
 συνθήκη ΕΚ, επειδή : δεν θέσπισε εμπροθέσμως τις ανα των δύο οδηγιών προθεσμία εξέπνευσε την 1η Ιανουαρίου
 1992 .
 γκαίες νομοθετικές, διοικητικές και κανονιστικές διατά
 ξεις, προκειμένου να μεταφέρει στο εσωτερικό της δίκαιο
 την οδηγία 9Θ/365/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου (') ΕΕ αριθ . L 395 της 30. 12 . 1989, σ. 36.
 1990 σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των μισθωτών και (2) ΕΕ αριθ . L 395 της 30. 12. 1989, o. 40.
 μη μισθωτών εργαζομένων που έχουν παύσει την επαγ
 γελματική τους δραστηριότητα ( ] ) και την οδηγία 90/
 364/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά
 με το δικαίωμα διαμονής (2) και — επικουρικά — δεν
 ενημέρωσε αμέσως την Επιτροπή για τα θεσπισθέντα Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 μέτρα. κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που
 ασκήθηκε στις 30 Μαρτίου 1995
 2. Να καταδικάσει την καθής Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. (Υπόθεση C-101/95)
 (95/C 159/15)
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
 Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοια H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε
 προς τα επιχειρήματα που έχουν προβληθεί στην υπόθεση νη από τον Δρ Klaus-Dieter Borchardt, μέλος της νομικής
 C-79/95 - η προθεσμία για τη μεταφορά των οδηγιών έληξε στις υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 30 Ιουνίου 1992. \ τον Γεώργιο Κρεμλ,ή , Centre Wagner, C 254, Kirchberg,
 άσκησε στις 30 Μαρτίου 1995 ενώπιον του Δικαστηρίου των
 (') ΕΕ αριθ . L 180 της 13 . 7 . 1990, σ. 28 . Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ομοσπονδια
 (2) ΕΕ αριθ. L 180 της 13. 7. 1990, σ. 26. κής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 . Να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της
 κατά του Βασιλείου του Βελγίου που ασκήθηκε στις 27 Μαρ Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 τίου 1995 συνθήκη ΕΚ και από την οδηγία 91 /628/ΕΟΚ του Συμβου
 λίου της 19ης Νοεμβρίου 1991 για την προστασία των
 (Υπόθεση C-98/95) ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των
 (95/C 159/14 οδηγιών 90/425/ΕΟΚ και 91 /496/ΕΟΚ ('), μη λαμβάνο
 ντας εμπροθέσμως τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να
 H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμε συμμορφωθεί προς την εν λόγω οδηγία.
 νη από τον Antonio Caeiro, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο
 τον Γεώργιο Κρεμλή, Centre Wagner, Kirchberg, άσκησε στις 2. Να καταδικάσει την καθή£ στα δικαστικά έξοδα.


text:
C 137/6 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 2.5.98
 Aiäsgrg cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy pot G emócotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 tpeäbake so Hoge Raad der Nederlanden le apoäuarg sgy
 11gy Uebqotaqiäot 1998 rsgm tpoäherg Staatssecretaris van Ç ma tpovqexärei sgm esaiqeiäa Silena ma sgy jasabókei so
 FinancieeÈn jasó B. G. M. Verkooyen poroä sxm 15 000 Ecu, jahxäy jai soty rvesijotäy soäjoty,
 (Tpoäherg C-35/98) oi opoiäoi ameäqvomsai re 4,17 Ecu gleqgriäxy cia so dió-
 rsgla apoä 10 Laðot 1995 leävqi 31 Dejelbqiäot 1996,
 (98/C 137/11) dgkadgä rtmokijó re 2 481,95 Ecu, jai re 2,8 Ecu gle-
 qgriäxy cia so diórsgla apoä 1gy Iamotaqiäot 1997 leävqi
 sgm gleäqa sgy pqaclasijgäy jasabokgäy sot amxseäqot
 Le apoäuarg sgy 11gy Uebqotaqiäot 1998, g opoiäa peqigäkhe porotä,
 rsg Cqallaseiäa sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm rsiy 13 Uebqotaqiäot 1998, so Hoge Raad der Ç ma jasadijórei sgm esaiqeiäa Silena rsa dijarsijó eänoda.
 Nederlanden, rso pkaiärio sgy diauoqóy lesantä Staatssecre-
 taris van FinancieeÈn jai B. G. M. Verkooyen pot ejjqeleiä
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 emxäpioäm sot, fgseiä apoä so Dijarsgäqio sgm eäjdorg pqodija-
 rsijgäy apouórexy epiä sxm engäy eqxsglósxm:
 Le sgm acxcgä, g opoiäa arjeiäsai dtmólei qgäsqay diaisgriäay,
 fgseiäsai g jasabokgä sot vqglasijotä porotä pot oueiäkei g
 1. èvei so óqhqo 1 paqócqauoy 1 sgy odgciäay 88/361/EOJ emacoleämg koäcx sgy lesabibórexy emoäy dijaixälasoy elpo-
 sot Rtlbotkiä ot (1), re rtmdtarloä le so slgäla 1 rgleiäo 2 qiäay sot sevmokocijotä Ûpajeäsotë rso pkaiärio sgy rtlbó-
 sot paqaqsgälasoy I sgy odgciäay, sgm eämmoia oäsi, emoäwei rexy 10433-94-09-TICRISPI. G Episqopgä apouórire ma
 sot óqhqot 6 paqócqauoy 1 sgy em koäcx odgciäay, apa- jasacceiäkei sg rtälbarg koäcx sgy lg ejsekeärexäy sgy apoä sgm
 coqetäesai apoä sgm 1g Iotkiäot 1990 peqioqirloäy pot emacoleämg. Sa aposekeärlasa sgy ktärexy sgy rtlbórexy
 apoqqeäei apoä diósang sgy moloheriäay peqiä uoqokociä ay qthliäfomsai apoä so isakijoä diäjaio.
 eirodgälasoy, g opoiäa apakkórrei leqiärlasa leävqiy oqi-
 rleämo täwoy apoä sg uoqokociäa sot eirodgälasoy sot
 jasoävot rtllesovijxäm leqidiäxm, peqioqiäfei oälxy sgm
 apakkacgä rsa leqiä rlasa apoä rtllesovijó leqiädia ecja-
 sersgleämxm rÂ atsoä so jqósoy leäkoy esaiqeixäm;
 Pqorutcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm
 jasó sgy TVR-Tecnologie Vetroresina SpA, pot arjgähgje
 2. Re peqiäpsxrg aqmgsijgäy apamsgärexy rso eqxäsgla 1,
 rsiy 18 Uebqotaqiäot 1998
 eävotm sa óqhqa 6 gä/jai 52 sgy rtmhgäjgy EJ sgm eämmoia
 oäsi lia peqioqirsijgä diósang jasó sgm eämmoia sot (Tpoäherg C-40/98)
 eqxsgälasoy 1 eiä mai artlbiäbarsg le sa óqhqa atsó; (98/C 137/13)
 3. Epgqeófesai g apómsgrg rsa amxseäqx eqxsgälasa apoä G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg
 so am lpoqeiä ma fgsgheiä g euaqlocgä liay seäsoiay diasó- apoä som Eugenio de March, molijoä rtälbotko, epijotqotälemo
 nexy peqiä apakkacgäy apoä eäma rtmgähg jósovo rtlleso- apoä som Alberto Dal Ferro, dijgcoäqo Vicenza, le amsiäjkgso
 vijxäm leqidiäxm gä apoä eqcafoälemo (htcasqijgäy esai- rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, Centre
 qeiäay) o opoiäoy jaseävei sa em koäcx esaiqijó leqiä dia rso Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 18 Uebqotaqiäot 1998, emxä-
 pkaiärio pqocqóllasoy aposalietärexy eqcafoleämxm; piom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, pqo-
 rutcgä jasó sgy esaiqeiäay, TVR-Tecnologie Vetroresina SpA,
 (1) EE


text:
L 178 sgy 8.7.1988, r. 5. le eädqa sg Qxälg, Isakiäa.
 G pqoruetäcotra fgseiä apoä so Dijarsgäqio:
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsgm apoädorg porotä täwoty
 211 307 Ecu, emsoäjxy apoä 21gy Dejelbqiäot 1991 jai
 leävqi sgm jasabokgä sot porotä, pqoy 69,47 Ecu gle-
 Acxcgä sgy Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm jasó qgriäxy,
 sgy esaiqeiäay Silena SpA pot arjgähgje rsiy
 18 Uebqotaqiäot 1998
 Ç ma epidijórei rsgm pqoruetäcotra apofgliäxrg täwoty
 (Tpoäherg C-39/98) 20 000 Ecu,
 (98/C 137/12)
 Ç ma jasadijórei sgm jahgäy rsa dijarsijó eänoda.
 G Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa
 apoä som Eugenio de March, molijoä rtälbotkoä sgy, epijot-
 qotälemo apoä som Alberto Dal Ferro, dijgcoäqo Vicenza, le G pqorutcgä, arjgheiära dtmólei qgäsqay diaisgriäay, eävei xy
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som Carlos Gómez de la Cruz, amsijeiälemo sgm apoädorg vqglasijotä porotä so opoiäo pqoja-
 Centre Wagner, Kirchberg, órjgre rsiy 18 Uebqotaqiäot sebkgähg rsa pkaiäria sgy rtlbórexy 3440/1/0/187/91/6-BCR-
 1998, emxäpiom sot Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joi- I(30) cia sgm pqaclasopoiägrg rvediäot lekeäsgy rtrsglósxm
 mosgäsxm, acxcgä jasó sgy esaiqeiäay Silena SpA, g opoiäa eävei lesqgärexy sxm pqoeqvoleämxm apoä rtämhesa tkijó pqo-
 sgm eädqa sgy rso Cernusco sul Naviglio (MI) sgy Isakiäay. øoämsxm. G Episqopgä apouórire ma jasacceiäkei sg rtälbarg


text:
 C 204/6 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 17.7.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆εν ́εχει σχετικω ́ ς σημασι ́α ́οτι οι συμβαλλο ́μενοι χαρακτη ́-
 ρισαν τη συ ́μβαση ́ τους ως «συ ́μβαση πωλη ́σεως». Αντιθε ́τως,
 της 27ης Απριλι ́ου 1999 συ ́μβαση που ́εχει τα προαναφερθε ́ντα χαρακτηριστικα ́ πρε ́-
 πει να χαρακτηρι ́ζεται ως συ ́μβαση ́εχουσα ως αντικει ́μενο
 στην υπο ́θεση C-99/96 (αι ́τηση του Bundesgerichtshof για την παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν ́η την προμη ́θεια ενσωμα ́του κινητου ́
 την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Hans-Hermann κατα ́ την ́εννοια του ́αρθρου 13, πρω ́ το εδα ́φιο, σημει ́ο 1,
 Mietz κατα ́ Intership Yachting Sneek BV (1) της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968. Εναπο ́κειται
 ενδεχομε ́νως στο εθνικο ́ δικαστη ́ριο να καθορι ́σει αν προ ́κει-
 («Συ ́μβαση των Βρυξελλω ́ ν— 'Εννοια των προσωρινω ́ν
 ται, συγκεκριμε ́να, για παροχη ́ υπηρεσιω ́ ν ́η για προμη ́θεια
 με ́τρων — Ναυπη ́γηση και παρα ́ δοση σκα ́ φους αναψυχη ́ς
 ενσωμα ́του κινητου ́.
 με κινητη ́ρα»)
 (1999/C 204/10) 2) Απο ́φαση διατα ́σσουσα την προσωρινη ́ καταβολη ́ μιας συμ-
 βατικη ́ς αντιπαροχη ́ς, εκδοθει ́σα στο πλαι ́σιο διαδικασι ́ας
 ́οπως αυτη ́ που προβλε ́πουν τα ́αρθρα 289 ́εως 297 του
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) ολλανδικου ́ κω ́ δικα πολιτικη ́ς δικονομι ́ας απο ́ δικαστη ́ριο
 που δεν ́εχει διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α βα ́σει της Συμβα ́σεως της
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́ 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για την ουσι ́α της υποθε ́σεως, δεν
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») συνιστα ́ προσωρινο ́ με ́τρο δυνα ́μενο να χορηγηθει ́ δυνα ́μει
 του ́αρθρου 24 της εν λο ́γω Συμβα ́σεως, παρα ́ μο ́νον εα ́ν,
 Στην υπο ́θεση C-99/96, με αντικει ́μενο αι ́τηση του αφενο ́ς, η επιστροφη ́ του καταβληθε ́ντος ποσου ́ στον εναγο ́-
 Bundesgerichtshof (Γερμανι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμο- μενο ει ́ναι εγγυημε ́νη, σε περι ́πτωση που ο ενα ́γων δεν
 γη ́ν του Πρωτοκο ́λλου της 3ης Ιουνι ́ου 1971, για την ερμηνει ́α δικαιωθει ́ στην κυ ́ρια δι ́κη, και, αφετε ́ρου, το αιτου ́μενο
 απο ́ το ∆ικαστη ́ριο της Συμβα ́σεως της 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 με ́τρο αφορα ́ μο ́νο συγκεκριμε ́να περιουσιακα ́ στοιχει ́α του
 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς εναγομε ́νου που βρι ́σκονται ́η πρε ́πει να βρι ́σκονται εντο ́ς
 και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της του πεδι ́ου της κατα ́ το ́πον αρμοδιο ́τητας του επιληφθε ́ντος
 διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του εθνικου ́ δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ δικαστη ́.
 Hans-Hermann Mietz και Intership Yachting Sneek BV, η
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς


text:
αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των
 α ́ρθρων 13, πρω ́το εδα ́φιο, σημει ́α 1 και 3, 24, 28, δευ ́τερο (1) EE C 145 της 18.5.1996.
 εδα ́φιο, και 34, δευ ́τερο εδα ́φιο, της ανωτε ́ρω Συμβα ́σεως της
 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 (ΕΕ 1982, L 388, σ. 7), ο ́πως τροποποιη ́-
 θηκε με τη Συ ́μβαση της 9ης Οκτωμβρι ́ου 1978 για την
 Προσχω ́ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, της Ιρλανδι ́ας και του
 Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας
 Ιρλανδι ́ας (ΕΕ 1982, L 388, σ. 20) και με τη Συ ́μβαση της
 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 για την Προσχω ́ρηση της Ελληνικη ́ς ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 ∆ημοκρατι ́ας (ΕΕ L 388, σ. 1), το ∆ικαστη ́ριο, συγκει ́μενο απο ́
 τους G. C. Rodrı́guez Iglesias, Προ ́εδρο, P. J. G. Kapteyn,
 J.-P. Puissochet, G. Hirsch και P. Jann, προε ́δρους τμη ́ματος, της 27ης Απριλι ́ου 1999
 G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
 J. L. Murray, D. A. O. Edward (εισηγητη ́), H. Ragnemalm, στην υπο ́θεση C-48/97 (αι ́τηση του VAT and Duties
 L. Sevón και M. Wathelet, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: Tribunal, London, για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́-
 P. Léger, γραμματε ́ας: L. Hewlett, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε σεως): Kuwait Petroleum (GB) Ltd κατα ́ Commissioners
 στις 27 Απριλι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: of Customs & Excise (1)
 1) Tο ́αρθρο 13, πρω ́ το εδα ́φιο, σημει ́ο 1, της Συμβα ́σεως της
 27ης Σεπτεμβρι ́ου 1968 για τη διεθνη ́ δικαιοδοσι ́α και την («'Εκτη οδηγι ́α περι ́ ΦΠΑ — Συ ́στημα προωθη ́σεως των
 εκτε ́λεση αποφα ́σεων σε αστικε ́ς και εμπορικε ́ς υποθε ́σεις, πωλη ́σεων — Αγαθα ́ που εγχειρι ́ζονται σε αντα ́λλαγμα
 ́οπως τροποποιη ́θηκε με τη Συ ́μβαση της 9ης Οκτωβρι ́ου της ανακτη ́σεως κουπονιω ́ ν — Παρα ́ δοση εξ επαχθου ́ς
 1978 για την Προσχω ́ ρηση του Βασιλει ́ου της ∆ανι ́ας, αιτι ́ας — Εκπτω ́ σεις και επιστροφε ́ς τιμη ́ματος — 'Εννοια»)
 της Ιρλανδι ́ας και του Ηνωμε ́νου Βασιλει ́ου της Μεγα ́λης
 Βρετανι ́ας και της Βο ́ρειας Ιρλανδι ́ας και με τη Συ ́μβαση της (1999/C 204/11)
 25ης Οκτωβρι ́ου 1982 για την Προσχω ́ ρηση της Ελληνικη ́ς
 ∆ημοκρατι ́ας, ́εχει την ́εννοια ́οτι δεν εφαρμο ́ζεται επι ́συμβα ́-
 σεως που συνα ́φθηκε μεταξυ ́ δυ ́ο μερω ́ ν και ́εχει τα ακο ́λουθα (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 χαρακτηριστικα ́, δηλαδη ́ επι ́ συμβα ́σεως:
 — η οποι ́α αφορα ́ την κατασκευη ́ απο ́ τον πρω ́ το συμβαλλο ́- (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 μενο ενσωμα ́του κινητου ́ αντιστοιχου ́ντος σε ορισμε ́νο στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 τυ ́πο, στο οποι ́ο


text:
́εχουν επε ́λθει ορισμε ́νες τροποποιη ́σεις,
 — με την οποι ́α ο πρω ́ τος συμβαλλο ́μενος ανε ́λαβε την Στην υπο ́θεση C-48/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του VAT and
 υποχρε ́ωση να μεταβιβα ́σει την κυριο ́τητα του εν λο ́γω Duties Tribunal, London (Ηνωμε ́νο Βασι ́λειο), προς το ∆ικαστη ́-
 αντικειμε ́νου στον ́ετερο των συμβαλλομε ́νων, ο οποι ́ος, ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ, με την
 ως αντιπαροχη ́, ανε ́λαβε να καταβα ́λει το τι ́μημα σε οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον
 πλει ́ονες δο ́σεις, και του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Kuwait Petroleum (GB)
 — με την οποι ́α προβλε ́πεται ́οτι η τελευται ́α δο ́ση θα Ltd και Commissioners of Customs & Excise, η ́εκδοση
 καταβληθει ́ πριν απο ́ την οριστικη ́ μεταβι ́βαση της προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την ερμηνει ́α των α ́ρθρων 2,
 κατοχη ́ς του εν λο ́γω αντικειμε ́νου στον αντισυμβαλλο ́- σημει ́ο 1, 5, παρα ́γραφος 6, 11, Α, παρα ́γραφος 3, στοιχει ́ο β ́,
 μενο. και 27 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της


text:
 18.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 121/19
 Προσφυγή της 3ης Μαρτίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
 (Υπόθεση C-110/17)
 (2017/C 121/27)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Roels και N. Gossement)
 Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
 Αιτήματα
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ διατάξεις για την εκτίμηση των εισοδημάτων από κτίρια μη μισθωμένα ή μισθωμένα, είτε σε φυσικά πρόσωπα που δεν τα χρησιμοποιούν για επαγγελματικούς σκοπούς, είτε σε νομικά πρόσωπα που τα θέτουν στη διάθεση φυσικών προσώπων για ιδιωτικούς σκοπούς, σύμφωνα με τις οποίες η φορολογητέα βάση υπολογίζεται βάσει της κτηματολογικής αξίας όσον αφορά τα ακίνητα που βρίσκονται στην εθνική επικράτεια, και βάσει της πραγματικής μισθωτικής αξίας όσον αφορά τα ακίνητα που βρίσκονται στην αλλοδαπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Βέλγιο παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 40 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
 Καίτοι καταγράφει τις προσπάθειες του Βελγίου να θέσει τέρμα στην παράβαση, η Επιτροπή θεωρεί ότι η ύπαρξη της παραβάσεως αποδεικνύεται κατά την ημερομηνία λήξεως της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη δίμηνης προθεσμίας, ήτοι στις 26 Μαρτίου 2012.