text:
30 . 12 . 95 HL Επίσημη Εφημεριδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 351 /1
 I
 (Ανακοινώσεις)
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 1 . Το Μεγάλο Δουκάτο τον Λουξεμβούργου, διατηρώντας
 (έκτο τμήμα) σε ισχύ διατάξεις δυνάμει των οποίων o επιπλέον φόρος
 που παρακρατήθηκε επί των αμοιβών και των μισθών
 της 26ης Οκτωβρίου 1995 υπηκόου κράτους μέλους, o οποίος κατοίκησε στο εθνικό
 στην υπόθεση C-151/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο έδαφος ή άσκησε εκεί μισθωτή δραστηριότητα για περίο
 τήτων, κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (') δο καλύπτουσα μέρος μόνον του φορολογικού έτους,
 («Άρθρο 48 της συνθήκης ΕΚ — Ίση μεταχείριση — περιέρχεται στο Δημόσιο και δεν επιστρέφεται, παρέβη τις
 Φορολογία τον εισοδήματος των προσωρινών κατοίκων — υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 παράγραφος 2
 Επιστροφή του επιπλέον καταβληθέντος φόρου») της συνθήκης ΕΚ και από το άρθρο 7 παράγραφος 2 του
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. J 612/68 του Συμβουλίου της
 (95/C 351/01 ) 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας
 των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 2. Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 στα δικαστικά έξοδα.
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας») (') ΕΕ αριθ. C 202 της 23. 7. 1994.
 Στην υπόθεση C-151 /94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 τήτων (εκπρόσωποι: Hélène Michard και Enrico Traversa)
 κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (εκπρόσω
 πος: Nicolas Schmit) που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί
 ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου , διατηρώντας Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 σε ισχύ διατάξεις δυνάμει των οποίων o επιπλέον φόρος που υπέβαλε η Pretura Circondariale di Roma με διάταξη της
 παρακρατήθηκε επί των αμοιβών ή των μισθών υπηκόου 3ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση Emanuele Iurlaro κατά
 κράτους μέλους o οποίος κατοίκησε στο εθνικό έδαφος ή/και Istituto nazionale délia previdenza sociale (INPS)
 άσκησε εκεί μισθωτή δραστηριότητα για περίοδο καλύπτου (Υπόθεση C-322/95)
 σα μέρος μόνον του φορολογικού έτους περιέρχεται στο
 Δημόσιο και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επιστρο (95/C 351 /02)
 φής ή διακανονισμού , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
 από το άρθρο 48 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και από τον Με διάταξη της 3ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 κανονισμό ( ΕΟΚ) αριθ . 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των στις 16 Οκτωβρίου 1995 , η Pretura Circondariale di Roma, στο
 εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, ειδικότερα δε πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Emanuele Iurlaro και Istituto
 από το άρθρο 7 παράγραφος 2 (ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001 , σ. 33), το nazionale délia previdenza sociale ( INPS ), που εκκρεμεί
 Δικαστήριο ( έκτο τμήμα) συγκείμενο από τους κ. N. Κακού ενώπιον της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα
 ρη , πρόεδρο, τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini (εισηγητή), στικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος , που αφορά την
 F. A. Schockweiler και H. Ragnemalm , δικαστές, γενικός ερμηνεία των άρθρων 15 παράγραφος 1 στοιχείο ς) του
 εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein , κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ . 574/72


text:
(') και 9α του κανονισμού
 βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 26 Οκτωβρίου 1995 από ( ΕΟΚ) αριθ. 2332/89 (2) υπό το πρίσμα του άρθρου 48 της
 φαση με το ακόλουθο διατακτικό: συνθήκης ΕΚ:
 ---pagebreak--- Αριθ. C 351 /2 |_EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 12 . 95
 « Πρέπει, προς εφαρμογή του άρθρου 4 του νομού 222/ 1984, Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 να παραταθεί η περίοδος αναφοράς για την αναγνώριση υπέβαλε το Tribunale di Genova (Ιταλία) (πρώτο πολιτικό
 δικαιώματος συντάξεως αναπηρίας, όταν o εργαζόμενος τμήμα) με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση
 ελάμβανε επίδομα ανεργίας σε άλλο κράτος μέλος ( εν που εκκρεμεί ενώπιον του μεταξύ 1) F.lli Carli SpA και 2)
 προκειμένω στη Γερμανία), όπου προβλέπεται τέτοια παρά Casa di Spedizione Viale sas, αφενός, και Amministrazione
 ταση , και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, εξαρτά delle Finanze dello Stato, αφετέρου
 ται ενδεχομένως η παράταση αυτή από προϋποθέσεις »; (Υπόθεση C-333/95)
 ( 95/C 351 /04 )
 (') EE ειδ. έκδ. 05/001 , σ. 138.
 (-) EE αριθ . L 224 της 2 . 8 . 1989 , σ. 1 .
 Με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 20 Οκτωβρίου 1995 , το Tribunale di Genova (πρώτο
 πολιτικό τμήμα ) ζητεί από το Δικαστήριο , στο πλαίσιο της
 εκκρεμούς ενώπιον του υποθέσεως μεταξύ 1 ) F.lli Carli SpA
 και 2 ) Casa di Spedizione Viale sas , αφενός, και Amministra
 zione delle Finanze dello Stato , αφετέρου , την έκδοση προ
 δικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Länsrätten i Stockholm* län με διάταξη της 13ης
 Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση VAG Sverige ΑΒ 1 . Ερωταται αν η αναστολή των δασμών για τις εισαγωγές
 από την Ισπανία των γεωργικών προϊόντων που απαριθ
 (Υπόθεση C-329/95) μούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΟΚ )
 95/C 351 /03 ) αριθ . 3835/90 ('), την οποία προβλέπει το άρθρο 1 του
 κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 3416/91 (2), ισχύει και για τις
 εισαγωγές κονσερβών τόνου εντός ελαιολάδου από τη
 Με διάταξη της 13ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη χώρα αυτή .
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 στις 19 Οκτωβρίου 1995 , το Länsrätten i Stockholms län στο
 πλαίσιο της υποθέσεως VAG Sverige ΑΒ , που εκκρεμεί 2. Ερωταται αν οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές μπορούν,
 ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικα κατ ' εφαρμογήν του άρθρου 5 παράγραφοι 1 και 2, του
 στικής αποφάσεως επί των ακολούθων ερτημάτων: κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 1679/79 (3) της 24ης Ιουλίου
 1979, όπως συμπληρώθηκε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ) αριθ .
 1715/90 ( 4), της 20ής Ιουνίου 1990 και με το άρθρο 2 του
 1 . Συμβιβάζεται με την οδηγία 70/ 156/ΕΟΚ του Συμβου εκτελεστικού κανονισμού ( ΕΟΚ) αριθ . 2164/91 (5) της
 λίο ('), όπως έχει τροποποιηθεί, το γεγονός ότι κατά τη 23ης Ιουλίου 1991 , να κινήσουν τη διαδικασία για την εκ
 σουηδική bilsregisterkungörelse (κανονιστική απόφαση των υστέρων

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
είσπραξη των δασμών που δεν καταβλήθη
 περί της ταξινομήσεως των οχημάτω) (2) απαιτείται η καν κατά τον χρόνο της εισαγωγής λόγω του ότι είχε
 έκδοση πιστοποιητικού ; θεωρηθεί ότι αναστέλλονται εξ ολοκλήρου , σύμφωνα με
 εσφαλμένη ερμηνεία της ισχύουσας κοινοτικής κανονι
 στικής ρυθμίσεως, αλλά που εκ των υστέρων αποδείχτηκε
 2 . Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 , ότι έπρεπε να καταβληθούν σύμφωνα με διαφορετική
 συμβιβάζεται η υποχρέωση προσκομίσεως πιστοποιητι ερμηνεία της ιδίας κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως ,
 κού με το άρθρο 30 της συνθήκης της Ρώμης ή μπορεί να στην οποία προέβη η Επιτροπή ΕΟΚ βάσει γνωμοδοτή
 θεωρηθεί ότι τούτο αποτελεί μέτρο «ισοδυνάμου αποτε σεως της Νομικής Υπηρεσίας της· ερωτάται αν τούτο
 λέσματος»; συμβαίνει όταν o φορολογούμενος οφειλέτης τήρησε όλες
 τις προβλεπόμενες διατάξεις για την τελωνειακή διασά
 φησή του κατά την ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση και δεν
 προκύπτει ότι o φορολογούμενος είχε επίγνωση της
 3 . Σε περίπτωση που η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι
 εσφαλμένης ερμηνείας που είχε δοθεί αρχικά στην κοινο
 καταφατική και η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι ότι το εν τική κανονιστική ρύθμιση από τις ιταλικές αρχές.
 λόγω μέτρο πρέπει να θεωρηθεί ως « μέτρο ισοδυνάμου
 αποτελέσματος », μπορεί τότε η επιβαλλόμενη από τη
 σουηδική νομοθεσία υποχρέωση να εξακολουθήσει να
 υφίσταται βάσει του άρθρου 36; (') EE L 370, σ. 126.
 O ΕΕ L 324, σ. 11 .
 O ΕΕ L 197 , σ. 1.
 ( 4) ΕΕ L 160, σ. 1.
 (') ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001 , σ. 46. (5) ΕΕ L 201 , σ. 16 .
 ( 2 ) Άρθρο 12 εδάφιο 1 περίπτωση 9.


text:
 6.10.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/9
 Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Landesgericht Salzburg (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — GREP GmbH κατά Freitstaat Bayern
 (Υπόθεση C-156/12) (1)
 (Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 47 και 51, παράγραφος 1 - Εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης - Προσφυγή κατά αποφάσεως περί κηρύξεως της εκτελεστότητας αποφάσεως που έχει εκδοθεί σε άλλος κράτος μέλος και με την οποία διατάσσεται κατάσχεση - Αποτελεσματική ένδικη προστασία - Δικαίωμα προσβάσεως σε δικαστήριο - Ευεργέτημα πενίας - Εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την παροχή του ευεργετήματος πενίας σε νομικά πρόσωπα)
 2012/C 303/19
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Landesgericht Salzburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: GREP GmbH
 Καθής: Freitstaat Bayern
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Landesgericht Salzburg –Ερμηνεία του άρθρου 51, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, και του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και, επικουρικώς, του άρθρου 43, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών — Πεδίο εφαρμογής του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων — Διαδικασία για την εκτέλεση αποφάσεως που έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος μέλος — Ευεργέτημα πενίας — Ζήτημα αν επιτρέπεται εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την παροχή του εν λόγω δικαιώματος σε νομικά πρόσωπα
 Διατακτικό
 Η προσφυγή που ασκήθηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, κατά αποφάσεως εκδοθείσας σύμφωνα με τα άρθρα 38 έως 42 του εν λόγω κανονισμού για την κήρυξη της εκτελεστότητας διατάξεως περί κατασχέσεως, με την οποία διατάσσονται συντηρητικές κατασχέσεις, συνιστά εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 51 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η αρχή της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, όπως αυτή κατοχυρώνεται με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να καλύπτει το δικαίωμα απαλλαγής από την καταβολή των δικαστικών εξόδων ή/και των εξόδων για την παράσταση δικηγόρου στο πλαίσιο δίκης.
 Εντούτοις, στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να ελέγξει αν οι προϋποθέσεις για την παροχή του εν λόγω ευεργετήματος συνιστούν περιορισμό του δικαιώματος προσβάσεως στη δικαιοσύνη θίγοντα τον ίδιο τον πυρήνα του, αν κατατείνουν στην επίτευξη θεμιτού σκοπού και αν μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του επιδιωκόμενου σκοπού υφίσταται εύλογη σχέση αναλογικότητας.
 Στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής, ο εθνικός δικαστής μπορεί να λάβει υπόψη το αντικείμενο της διαφοράς, τις εύλογες πιθανότητες νίκης του αιτούντος το ευεργέτημα, το πόσο σοβαρό είναι για τον ίδιο το διακύβευμα, την πολυπλοκότητα της εφαρμοστέας νομοθεσίας και διαδικασίας, καθώς και τη δυνατότητα του αιτούντος το ευεργέτημα να υπερασπισθεί αποτελεσματικά την υπόθεσή του. Για να εκτιμήσει την αναλογικότητα, ο εθνικός δικαστής


text:
μπορεί επίσης να λάβει υπόψη το ύψος των δικαστικών εξόδων που πρέπει να προκαταβληθούν και το αν ενδεχομένως συνιστούν ή όχι ανυπέρβλητο εμπόδιο στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη.
 Όσον αφορά ειδικότερα τα νομικά πρόσωπα, ο εθνικός δικαστής μπορεί να λάβει υπόψη την κατάστασή τους. Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να συνεκτιμήσει, μεταξύ άλλων, τη μορφή του οικείου νομικού προσώπου και τον κερδοσκοπικό ή μη χαρακτήρα του, καθώς και την οικονομική επιφάνεια των εταίρων ή μετόχων του και το κατά πόσον μπορούν να εξεύρουν τα αναγκαία για την άσκηση της αγωγής ποσά.
 (1) ΕΕ C 194 της 30.6.2012.


text:
 5.3.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 72/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 8 Δεκεμβρίου 2010 — Staatssecretaris van Financiën κατά P. Mook
 (Υπόθεση C-579/10)
 2011/C 72/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Hoge Raad der Nederlanden
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Staatssecretaris van Financiën
 Αναιρεσίβλητος: P. Mook
 Προδικαστικό ερώτημα
 Δύναται, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 18 ΕΚ (νυν άρθρου 21 ΣΛΕΕ), να γίνει λόγος για κατάσταση που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει σε φόρο την έναρξη της χρήσεως του οδικού δικτύου της ημεδαπής με αυτοκίνητο, στην περίπτωση που το αυτοκίνητο αυτό είναι ταξινομημένο σε άλλο κράτος μέλος, το έχει δανείσει κάτοικος αυτού του άλλου κράτους μέλους και χρησιμοποιείται για ιδιωτικούς σκοπούς από κάτοικο του πρώτου κράτους μέλους μεταξύ αυτού του κράτους μέλους και εκείνου του άλλου κράτους μέλους;


text:
 30.1.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 24/55
 Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2009 — Centre national de la recherche scientifique κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-447/09)
 2010/C 24/98
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγον: Centre national de la recherche scientifique [Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας] (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: N. Lenoir, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της 28ης Αυγούστου 2009 σχετικά με τον συμψηφισμό μεταξύ της απαιτήσεως που προέκυψε από τη σύμβαση FP7 239108 ICT — VAMDC/=PF=, αφενός, και της προβαλλομένης απαιτήσεως της Κοινότητας έναντι του CNRS την οποία αυτή διεκδικεί δυνάμει της συμβάσεως NEMAGENETAG, αφετέρου·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Με την υπό κρίση προσφυγή, το Centre national de la recherche scientifique (CNRS) ζητεί την ακύρωση της πράξεως συμψηφισμού, η οποία εμπεριέχεται στην απόφαση BUDG/C3 D(2009) 10.5 — 1232 της 28ης Αυγούστου 2009 και με την οποία η Επιτροπή προέβη σε ανάκτηση των ποσών που καταβλήθηκαν στο προσφεύγον εντός του πλαισίου της συμβάσεως NEMAGENETAG σχετικά με ένα σχέδιο που εντάσσεται στο 6ο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη.
 Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει τρεις ισχυρισμούς που αφορούν:
 —
 προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας καθόσον η απόφαση ελήφθη χωρίς η Επιτροπή να έχει εξετάσει τα εμπεριστατωμένα στοιχεία της απαντήσεως του CNRS στην οριστική έκθεση ελέγχου·
 —
 πλάνες περί το δίκαιο και πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, με τις οποίες βαρύνεται η απόφαση και οι οποίες οδήγησαν την Επιτροπή, αφενός, να απορρίψει ορισμένες δαπάνες τροποποιώντας τα κριτήρια εκτιμήσεως των επιλέξιμων δαπανών και, αφετέρου, να αποκλείσει εσφαλμένως ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία ως προς τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν για την εκτέλεση του σχεδίου·
 —
 παράβαση του άρθρου 73, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού, καθόσον, πρώτον, η επίδικη απαίτηση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως «βεβαία, εκκαθαρισμένη και απαιτητή» λόγω της βαρύτητας της αμφισβητήσεως της οποίας αποτελεί αντικείμενο η εν λόγω επίδικη απαίτηση, δεύτερον, οι απαιτήσεις, οι οποίες έδωσαν λαβή για συμψηφισμό μεταξύ αυτών, δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως αμοιβαίες, λαμβανομένου υπόψη ότι η μία ήταν συλλογική ενώ η άλλη ήταν προσωποπαγής και, τέλος, το ποσό της οφειλομένης στο πλαίσιο της συμβάσεως VAMDC εκ των προτέρων χρηματοδοτήσεως δεν ήταν απαιτητό κατά το χρονικό σημείο της θεσπίσεως της πράξεως συμψηφισμού.


text:
 18.4.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 136/13
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Rechtbank van eerste aanleg Antwerpen (Βέλγιο) στις 25 Ιανουαρίου 2016 — Argenta Spaarbank NV κατά Belgische Staat
 (Υπόθεση C-39/16)
 (2016/C 136/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Αιτούν δικαστήριο
 Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Argenta Spaarbank NV
 Καθού-εναγόμενο: Belgische Staat
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Μήπως το άρθρο 198, σημείο 10, του WIB92, όπως είχε εφαρμογή για τα οικονομικά έτη 2000 και 2001, αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες (οδηγίας 90/435/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου) κατά το μέρος που ορίζει ότι οι τόκοι δεν θεωρούνται επαγγελματικά έξοδα μέχρι ποσού ίσου με αυτό των βάσει των άρθρων 202 έως 204 του WIB92 δυναμένων να απαλλαγούν εισοδημάτων από μετοχές ή μερίδια που αποκτήθηκαν από εταιρία η οποία, κατά τον χρόνο της μεταβιβάσεώς τους, δεν τα κατείχε επί τουλάχιστον ένα συνεχές έτος, όπου δεν γίνεται διάκριση αναλόγως του αν η προαναφερθείσα φορολογία των τόκων αφορά τη συμμετοχή (ή τη χρηματοδότησή της) από την οποία αποκτήθηκαν τα δυνάμενα να απαλλαγούν μερίσματα;
 2)
 Μήπως το άρθρο 198, σημείο 10, του WIB92, όπως είχε εφαρμογή για τα οικονομικά έτη 2000 και 2001, αποτελεί διάταξη για την αποφυγή της φορολογικής απάτης και των καταχρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες (οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου) και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μήπως το άρθρο 198, σημείο 10, του WIB92 υπερβαίνει το αναγκαίο όριο για την αποφυγή της φορολογικής απάτης και των καταχρήσεων, κατά το μέρος που ορίζει ότι οι τόκοι δεν θεωρούνται επαγγελματικά έξοδα μέχρι ποσού ίσου με αυτό των βάσει των άρθρων 202 έως 204 δυναμένων να απαλλαγούν εισοδημάτων από μετοχές ή μερίδια που αποκτήθηκαν από εταιρία η οποία, κατά τον χρόνο της μεταβιβάσεώς τους, δεν τα κατείχε επί τουλάχιστον ένα συνεχές έτος, όπου δεν γίνεται διάκριση αναλόγως του αν η προαναφερθείσα φορολογία των τόκων αφορά τη συμμετοχή (ή τη χρηματοδότησή της) από την οποία αποκτήθηκαν τα δυνάμενα να απαλλαγούν μερίσματα;
 (1) Οδηγία 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (EE L 225, σ. 6).


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/35
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos apeliacinis teismas (εφετείο Λιθουανίας) στις 19 Ιανουαρίου 2017 — flyLAL-Lithuanian Airlines, ανώνυμη εταιρία υπό εκκαθάριση κατά Tarptautinis oro uostas «Ryga», δημόσια ανώνυμη εταιρία Air Baltic Corporation A/S
 (Υπόθεση C-27/17)
 (2017/C 104/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos apeliacinis teisams
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εκκαλούσα: flyLAL-Lithuanian Airlines, ανώνυμη εταιρία υπό εκκαθάριση
 Εφεσίβλητες: Tarptautinis oro uostas «Ryga», δημόσια ανώνυμη εταιρία Air Baltic Corporation A/S
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, πρέπει η έννοια «του τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός», όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι (1), να θεωρηθεί ότι προσδιορίζει τον τόπο στον οποίο οι εφεσίβλητες συνήψαν παράνομη συμφωνία κατά παράβαση του άρθρου 82, στοιχείο γ', της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ) ή τον τόπο στον οποίο τελέστηκαν πράξεις εκμεταλλεύσεως του οικονομικού πλεονεκτήματος που αποκτήθηκε από την εν λόγω συμφωνία, με την εφαρμογή επιθετικής πολιτικής τιμών (σταυροειδής επιδότηση) στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την εκκαλούσα στις ίδιες σχετικές αγορές;
 2)
 Μπορεί, στην υπό κρίση υπόθεση, η ζημία (απώλεια εισοδήματος) που υπέστη η εκκαλούσα λόγω των συγκεκριμένων παράνομων πράξεων των εφεσιβλήτων να θεωρηθεί ότι συνιστά ζημία κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι;
 3)
 Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, θεωρείται η εκμετάλλευση του υποκαταστήματος της Air Baltic Corporation στη Δημοκρατία της Λιθουανίας ότι συνιστά εκμετάλλευση υποκαταστήματος κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 5, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι;
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE 2001 L 12, σ. 1).


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/46
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 30ής Νοεμβρίου 2006 — Μπαλαμπάνης και Le Dour κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-77/05) (1)
 (Υπαλληλοι - Προαγωγή - Άρθρο 45 του ΚΥΚ - Τροποποίηση του ΚΥΚ - Διαχρονική εφαρμογή - Περίοδος προαγωγών 2004 - Μη εγγραφή στον πίνακα των προαγωγίμων υπαλλήλων - Λήψη υπόψη της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας για τον υπολογισμό της ελάχιστης αρχαιότητας των δύο ετών)
 (2006/C 331/103)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Παναγιώτης Μπαλαμπάνης (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Olivier Le Dour (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: X. Martin M., S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και G. Berscheid)
 Αντικείμενο της υπόθεσης
 Ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής περί μη εγγραφής των ονομάτων των προσφευγόντων στον πίνακα των προαγωγίμων υπαλλήλων για την περίοδο προαγωγών 2004, καθώς και των αποφάσεων περί μη προαγωγής τους κατά την εν λόγω περίοδο προαγωγών
 Διατακτικό της απόφασης
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1.
 Ακυρώνει την απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2004 με την οποία η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αρνήθηκε να θεωρήσει τους Π. Μπαλαμπάνη και O. Le Dour προαγώγιμους για την περίοδο προαγωγών 2004.
 2.
 Ακυρώνει την απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2004 με την οποία η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν προήγαγε τους Π. Μπαλαμπάνη και O. Le Dour κατά την περίοδο προαγωγών 2004.
 3.
 Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 271 της 29.10.2005 (υπόθεση αρχικώς πρωτοκολληθείσα ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αριθμό υπόθεσης Τ-305/05 και μεταβιβασθείσα στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διάταξη της 15.12.2005).


text:
 12.4.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 92/51
 Προσφυγή της 8ης Φεβρουαρίου 2008 — Wiame κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-15/08)
 (2008/C 92/105)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Valérie Wiame (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (Εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AST/7/05 με την οποία η προσφεύγουσα βαθμολογήθηκε με βαθμό μη επαρκή για την εγγραφή της στον εφεδρικό πίνακα.
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AST/7/05 περί βαθμολογήσεως της προσφεύγουσας με βαθμό μη επαρκή για την εγγραφή της στον πίνακα των επιτυχόντων·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.


text:
 6.5.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 108/18
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Μαρτίου 2006 — Leite Mateus κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-10/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Διορισμός - Αναθεώρηση της κατατάξεως σε κλιμάκιο - Άρθρο 31, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως»)
 (2006/C 108/30)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Carlos Alberto Leite Mateus (Zaventem, Βέλγιο) [εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: J. Curral και V. Joris]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2002, περί οριστικής κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό B3 με ισχύ από 1ης Μαρτίου 1988
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο:
 1)
 Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2002, περί οριστικής κατατάξεως του προσφεύγοντος στον βαθμό Β3, με ισχύ από 1ης Μαρτίου 1988.
 2)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 59 της 6.3.2004


text:
 24.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 129/33
 Προσφυγή της 6ης Μαρτίου 2017 — Numbi κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-144/17)
 (2017/C 129/50)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: John Numbi (Κινσάσα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) (εκπρόσωπος: O. Okito, δικηγόρος)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/2230, με τον οποίο εφαρμόστηκε η απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/2231 του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2016 για την επιβολή ορισμένων περιοριστικών μέτρων κατά των προσώπων που παραβιάζουν το εμπάργκο όπλων που έχει επιβληθεί στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/788/ΚΕΠΠΑ, καθόσον αφορά τον J. Numbi·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά του έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, καθώς και όλων των παρεμβάντων.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους οι οποίοι κατ’ ουσίαν ταυτίζονται ή είναι παρεμφερείς με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-139/17, Kibelisa κατά Συμβουλίου.


text:
 21.2.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 44/1
 (2009/C 44/01)
 Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 EE C 32 της 7.2.2009
 Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
 EE C 19 της 24.1.2009
 EE C 6 της 10.1.2009
 EE C 327 της 20.12.2008
 EE C 313 της 6.12.2008
 EE C 301 της 22.11.2008
 EE C 285 της 8.11.2008
 Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 9.2.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 46/53
 Προσφυγή της 18ης Νοεμβρίου 2014 — Actega Terra κατά ΓΕΕΑ — Heidelberger Druckmaschinen (FoodSafe)
 (Υπόθεση T-766/14)
 (2015/C 046/68)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Actega Terra GmbH (Lehrte, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Onken, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Heidelberger Druckmaschinen AG (Χαϊδελβέργη, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «FoodSafe» — Υπ’ αριθ. 9 5 02 551 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση R 2440/2013-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να ακυρωθεί η απόφαση του τμήματος ακυρώσεως της 14ης Οκτωβρίου 2013, Az 6912 C, και να απορριφθεί η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητα του υπ’ αριθ. 9 5 02 551 κοινοτικού σήματος·
 —
 επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.


text:
 29.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/31
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Μαΐου 2006 — Kuwait Petroleum (Nederland) κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-354/99) (1)
 (Κρατικές ενισχύσεις - Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με ενισχύσεις de minimis - Αύξηση των ειδικών φόρων καταναλώσεως επί των καυσίμων - Ενισχύσεις στα πρατήρια υγρών καυσίμων - Εταιρίες πετρελαίου - Κίνδυνος σωρεύσεως των ενισχύσεων - Ρήτρα διαχειρίσεως τιμών - Αρχή της χρηστής διοικήσεως)
 (2006/C 178/56)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Kuwait Petroleum (Nederland) BV (Ρόττερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: P. Mathijsen, δικηγόρος)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Rozet και H. Speyart, στη συνέχεια G. Rozet και H. van Vliet)
 Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Fierstra, στη συνέχεια H. Sevenster)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 1999/705/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1999, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία εφάρμοσαν οι Κάτω Χώρες υπέρ 633 ολλανδικών πρατηρίων υγρών καυσίμων ευρισκόμενων πλησίον των γερμανικών συνόρων (ΕΕ L 280, σ. 87)
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και αυτά της Επιτροπής.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 102 της 8.4.2000.


text:
 30.7.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 226/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Ιουνίου 2011 [αίτηση του Tribunale ordinario di Vicenza (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Electrosteel Europe SA κατά Edil Centro SpA
 (Υπόθεση C-87/10) (1)
 (Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Ειδικές βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας - Άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο β', πρώτη περίπτωση - Δικαστήριο του τόπου εκπληρώσεως της επίδικης συμβατικής παροχής - Πώληση εμπορευμάτων - Τόπος παραδόσεως - Σύμβαση περιέχουσα τη ρήτρα «Παράδοση: στο εργοστάσιο»)
 2011/C 226/09
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale ordinario di Vicenza
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Electrosteel Europe SA
 κατά
 Edil Centro SpA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale Ordinario di Vicenza — Ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Ειδικές βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας — Έννοια του «τόπου όπου, δυνάμει της συμβάσεως, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παράδοση των εμπορευμάτων» — Τελικός προορισμός των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της συμβάσεως ή τόπος εκπληρώσεως της υποχρεώσεως παραδόσεως που υπέχει ο πωλητής
 Διατακτικό
 Το άρθρο 5, σημείο 1, στοιχείο β', πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση πωλήσεως καταρτιζομένης εξ αποστάσεως, ο τόπος όπου παραδόθηκαν ή έπρεπε να παραδοθούν τα εμπορεύματα δυνάμει της συμβάσεως πρέπει να καθορίζεται βάσει των διατάξεων της συμβάσεως αυτής.
 Για να διακριβωθεί αν ο τόπος παραδόσεως καθορίζεται «δυνάμει της συμβάσεως», το εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υποθέσεως πρέπει να λάβει υπόψη όλους τους σχετικούς όρους και όλες τις σχετικές ρήτρες της συμβάσεως αυτής που δύνανται να προσδιορίσουν σαφώς τον τόπο αυτό, περιλαμβανομένων των όρων και των ρητρών που έχουν γενικώς αναγνωρισθεί και καθιερωθεί βάσει των συνηθειών του διεθνούς εμπορίου, όπως είναι οι Incoterms («international commercial terms»), τους οποίους κατήρτισε το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο, όπως εκδόθηκαν το 2000.
 Σε περίπτωση κατά την οποία είναι αδύνατος ο καθορισμός του τόπου παραδόσεως επί της βάσεως αυτής, χωρίς να απαιτείται να ληφθεί υπόψη το εφαρμοστέο στη σύμβαση ουσιαστικό δίκαιο, τόπος παραδόσεως είναι αυτός της πραγματικής παραδόσεως των εμπορευμάτων στον αγοραστή, με την οποία ο αγοραστής απέκτησε ή έπρεπε να αποκτήσει την εξουσία να διαθέτει τα εμπορεύματα αυτά, στον τόπο που αποτελεί τον τελικό προορισμό της πράξεως της πωλήσεως.
 (1) ΕΕ C 100 της 17.4.2010.


text:
 12.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 138/5
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 29 Φεβρουαρίου 2012 — Finanzamt Köln-Nord κατά Wolfram Becker
 (Υπόθεση C-104/12)
 2012/C 138/08
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Bundesfinanzhof
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Καθής και αναιρεσείουσα: Finanzamt Köln-Nord
 Προσφεύγων και αναιρεσίβλητος: Wolfram Becker
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Η ευθεία και άμεση σχέση που με βάση τη νομολογία του Δικαστηρίου έχει κριθεί ως καθοριστικής σημασίας κατά την ερμηνεία της φράσεως «για την πραγματοποίηση των φορολογουμένων πράξεών του» κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) προσδιορίζεται
 —
 με βάση το αντικειμενικό περιεχόμενο της υπηρεσίας που έλαβε ο υποκείμενος στον φόρο (στην παρούσα περίπτωση: ενέργειες δικηγόρου υπερασπίσεως για την αποτροπή της ποινικής καταδίκης φυσικού προσώπου) ή
 —
 με βάση τη γενεσιουργό αιτία της ληφθείσας υπηρεσίας (στην παρούσα περίπτωση: οικονομική δραστηριότητα του υποκείμενου στον φόρο, κατά την άσκηση της οποίας φέρεται να έχει τελεσθεί ποινικό αδίκημα από φυσικό πρόσωπο);
 2)
 Στην περίπτωση που κριτήριο αποτελεί η γενεσιουργός αιτία: Έχει κατά το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ο υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος παραγγέλλει μία υπηρεσία από κοινού με έναν υπάλληλο, δικαίωμα ολικής ή αναλογικής μόνον εκπτώσεως, και ποιες είναι στην περίπτωση λήψεως υπηρεσίας από περισσότερους λήπτες οι απαιτήσεις όσον αφορά την έκδοση τιμολογίου κατά το άρθρο 22, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 3.4.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 104/58
 Προσφυγή της 3ης Φεβρουαρίου 2017 — Constantin Film Produktion κατά EUIPO (Fack Ju Göhte)
 (Υπόθεση T-69/17)
 (2017/C 104/81)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Constantin Film Produktion GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: E. Saarmann και P. Baronikians, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO
 Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Fack Ju Göhte» — Υπ’ αριθ. 13 971 163 αίτηση καταχωρίσεως
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 2205/2015-5
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να ακυρώσει την από 25.9.2015 και υπ’ αριθ. 013971163 απόφαση του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 —
 να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 207/2009·
 —
 Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 15.2.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 45/19
 Αναίρεση που άσκησε στις 27 Νοεμβρίου 2013 η Zucchetti Rubinetteria SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, στην υπόθεση T-396/10, Zucchetti Rubinetteria κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-618/13 P)
 2014/C 45/35
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Zucchetti Rubinetteria SpA (εκπρόσωποι: M. Condinanzi, P. Ziotti και N. Vasile, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 Να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή στο πλαίσιο της υποθέσεως T-396/10 καθόσον η νυν αναιρεσείουσα ζητούσε την ακύρωση ή τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό, της 23ης Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, στην υπόθεση COMP/39.092 — Είδη υγιεινής από κεραμικά υλικά και είδη κρουνοποιίας,
 —
 και, αποφαινόμενο οριστικώς επί της διαφοράς, κατά το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ακυρώσει ή, τουλάχιστον, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε με την εν λόγω απόφαση της Επιτροπής.
 —
 Εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Παράβαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τον υπολογισμό των προστίμων και την εκτίμηση της σοβαρότητας της παραβάσεως, αντιφάσεις στο σκεπτικό της αποφάσεως και έλλειψη αιτιολογίας, καθώς και ατελής άσκηση της εξουσίας δικαστικού ελέγχου. Ειδικότερα, παράβαση του άρθρου 23, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) και παραβίαση των αρχών της προσωπικής ευθύνης, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως κατά την εφαρμογή των κυρώσεων στον τομέα της καταπολεμήσεως των συμπράξεων.
 Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενείχε αντιφάσεις και αντέβαινε στην ισχύουσα νομοθεσία, καθόσον με αυτήν γίνεται δεκτό ότι η Zucchetti Rubinetteria S.p.A. υπέπεσε σε λιγότερο σοβαρή παράβαση απ’ ό,τι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις που μετείχαν στη σύμπραξη, δεδομένου ότι δεν ήταν μέλος της και δεν είχε λάβει γνώση της επεκτάσεως της συμπράξεως και σε άλλες αγορές πέραν της ιταλικής, χωρίς όμως να συναχθούν από τη διαπίστωση αυτή τα επιβεβλημένα συμπεράσματα για τον καθορισμό του ύψους του προστίμου. Η εφαρμογή των ιδίων συντελεστών προσαυξήσεως και το ότι δεν έγινε δεκτό ότι συνέτρεχαν ελαφρυντικές περιστάσεις, γεγονός που είχε ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής και ως προς το αίτημα ακυρώσεως ή μειώσεως του επιβληθέντος προστίμου, συνιστά ως εκ τούτου παραβίαση των γενικών αρχών που μνημονεύθηκαν ανωτέρω και παράβαση των διατάξεων που διαλαμβάνονται στα σημεία 25 και 29 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων, καθώς και του άρθρου 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003.
 (1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2010 ο Volker Mauerhofer κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 29 Ιουνίου 2010 στην υπόθεση T-515/08, Volker Mauerhofer κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 (Υπόθεση C-433/10 P)
 ()
 2010/C 301/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Volker Mauerhofer (εκπρόσωπος: J. Schartmüller, Rechtsanwalt)
 Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
 —
 να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας και να ακυρώσει το προσβαλλόμενο μέτρο ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για νέα εκδίκαση·
 —
 να ασκήσει την πλήρη δικαιοδοσία του, επιδικάζοντάς του αποζημίωση ύψους 5 500 ευρώ για την αποκατάσταση της οικονομικής βλάβης που προκλήθηκε από την παράνομη συμπεριφορά κατά τη λήψη του προσβαλλόμενου μέτρου και από την απουσία επαρκών οδηγιών προς τον συντονιστή (εμπειρογνώμονας 1)·
 —
 να διατάξει την ομάδα υποστήριξης της συμβάσεως-πλαισίου να προσκομίσει το υποβληθέν τεύχος αξιολογήσεως αναδόχου σε σχέση με το σχέδιο που αποτελεί αντικείμενο της διαφοράς·
 —
 να καταδικάσει την καθής-εναγόμενη στα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Ο αναιρεσείων προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
 —
 παραποίηση των πραγματικών περιστατικών σχετικά με τον γλωσσικό έλεγχο της συμβολής του αναιρεσείοντος·
 —
 ανεπαρκής εξέταση στο σκεπτικό της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως σχετικά με τον γλωσσικό έλεγχο·
 —
 ανεπαρκής εξέταση του ζητήματος σχετικά με την εκτέλεση από την καθής-εναγόμενη·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση ότι το προσβαλλόμενο μέτρο δεν προκάλεσε ειδικώς μεταβολή στην έννομη κατάσταση του αναιρεσείοντος·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση ότι το προσβαλλόμενο μέτρο δεν λήφθηκε από την καθής-εναγομένη υπό την ιδιότητά της ως δημόσια αρχή·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση ότι η διαδικασία λήψεως του προσβαλλόμενου μέτρου ολοκληρώθηκε εγκαίρως και νομοτύπως·
 —
 παράνομη προσβολή των συμφερόντων του αναιρεσείοντος λόγω μη τηρήσεως των εφαρμοστέων διαδικασιών·
 —
 παραβίαση της κατά το κοινοτικό δίκαιο γενικής αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του αναιρεσείοντος·
 —
 πεπλανημένη εκτίμηση περί «μη ουσιώδους τροποποιήσεως του καταμερισμού των ημερών στους συμβούλους»·
 —
 προσβολή του κατά το κοινοτικό δίκαιο δικαιώματος για δίκαιη δίκη.


text:
9 . 12 . 95 EL I Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 333/ 1 1
 κ.λπ. (υπόθεση C-332/95 ) και Miranda Viola (υπόθεση C άρθρο 115 παράγραφος 2 σημείο 1 του κανονισμού
 342/95 ), υπέβαλε στο Δικαστήριο αιτήσεις εκδόσεως προδι λειτουργίας των Finanzgericht ;
 καστικής αποφάσεως επί ερωτημάτων που συμπίπτουν με τα
 ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στην υπόθεση C- 1 87/ (') ΕΕ ειδ . έκδ . 03/003 . o . 82 .
 95 ( 1)· (2) ΕΕ αριθ . L 41 της 18. 2 . 1992 . α. 9.
 (3) ΕΕ αριθ . L 302 της 19. 10. 1992 . σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ . C 208 της 12 . 8 . 1995 , σ. 14 .
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 12ης Σεπτεμ
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που βρίου 1995 στην υπόθεση Wiener S. I. GmbH κατά Hauptzoll
 υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg με διάταξη της 21ης amt Emmerich
 Σεπτεμβρίου 1995 στην υπόθεση Firma Krüger GmbH & Co.
 KG., κατα Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Υπόθεση C-338/95)
 (Υπόθεση C-334/95) ( 95/C 333/22 )
 95/C 333/21 ) Με διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Με διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη στις 26 Οκτωβρίου 1995 , το Bundesfinanzhof (έβδομο τμήμα ),
 Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκερεμεί ενώπιον του , μεταξύ
 στις 23 Οκτωβρίου 1995 , το Finanzgericht Hamburg, στο Wiener S. 1 . GmbH και Hauptzollamt Emmerich , ζητεί από το
 πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Firma Krüger GmbH & Co . Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του
 KG . και Hauptzollamt Hamburg-Jonas, που εκκρεμεί ενώπιον εξής ερωτήματος:
 του , ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής
 αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων: «Έχει o όρος "νυχτικά" της κλάσεως 60.04 του Κοινού
 1 . Αντιβαίνει o κανονισμός ( ΕΟΚ ) αριθ . 804/68 ('), σε Δασμολογίου του 1985 , και συγκεκριμένα της διακρίσεως
 συνδυασμό με το παράρτημά του , όπως αυτό τροποποι
 60.04 B IVβ 2 ββ , την έννοια ότι καλύπτει αποκλειστικά τα
 ήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ . 374/92 ( 2), προς το
 " άλλα" εσωτερικά ενδύματα , τα οποία λόγιο των κατασκευ
 αστικών χαρακτηριστικών τους προορίζονται σαφώς να
 άρθρο 40 παράγραφος 3 εδάφιο 2 της συνθήκης ΕΚ,
 καθιστάμενος επομένως ανίσχυρος, καθόσον δεν προβλέ φοριούνται μόνον ως ενδύματα νυκτός ή καλύπτει επίσης τα
 πει τη χορήγηση επιστροφής κατά την εξαγωγή γάλακτος/ προϊόνται τα οποία λόγω της εξωτερικής τους εμφανίσειος
 γαλακτοκομικών προϊόντων περιεχομένων σε παρασκευ προορίζονται κυρίως, αλλ' όχι αποκλειστικά, να φοριούνται
 στο κρεβάτι;»
 άσματα διατροφής της διακρίσεως 2101 10 της Συνδυα
 σμένης Ονοματολογίας, τα οποία παρασκευάζονται με
 βάση εκχυλίσματα, αποστάγματα και συμπυκνώματα
 καφέ ;
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που
 2 . Εμποδίζει η παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας υπέβαλε το Hof van Beroep te Antwerpen με απόφαση της
 την αναζήτηση καταβληθεισών επιστροφών κατά την 25ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση Peter Schepens κατά
 εξαγωγή


text:
γάλακτος/γαλακτοκομικών προϊόντων, περιεχο Βελγικού Δημοσίου
 μένου/ων σε παρασκευάσματα διατροφής της διακρίσεως (Υπόθεση C-340/95)
 2101 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και παραγομέ
 νων με βάση εκχυλίσματα καφέ ; 95/C 333/23 )
 3 . Εφαρμόζεται το άρθρο 244 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. Με απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 1995 , η οποία περιήλθε στη
 2913/92 (3) (τελωνειακός κώδικας) επί της αναστολής Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 εκτελέσεως αποφάσεων με τις οποίες ζητείται η επιστρο στις 30 Οκτωβρίου 1995 , το Hof van Beroep te Antwerpen στο
 φή καταβληθεισών επιστροφών κατά την εξαγωγή ; πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Peter Schepens και Βελγικού
 Δημοσίου που εκκρεμεί ενώπιον του , ζητεί από το Δικαστή
 4. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτη ριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής
 μα : όταν υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το κύρος της ερωτημάτων:
 διατάξεως του κοινοτικού δικαίου επί της οποίας στηρί
 ζεται η απόφαση , κρίνεται το αίτημα αναστολής εκτελέ 1 . Έχουν τα άρθρα 18 παράγραφος 4 και 27 της έκτης
 σεως κατά το άρθρο 244 του τελωνειακού κώδικα, ή οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Μαίου 1977 περί
 σύμφωνα με ποιες άλλες προϋποθέσεις ; εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (ΦΠΑ —
 5 . Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: οδηγία 77/388/ΕΟΚ ) ( 1 ) άμεσο αποτέλεσμα την εσωτερική
 σύμφωνα με ποιες προϋποθέσεις κρίνεται το αίτημα έννομη τάξη των κρατών μελών, εν προκειμένω στην
 αναστολής εκτελέσεως σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρ εσωτερική τάξη του Βελγίου ;
 χουν αμφιβολίες ως προς το κύρος της κοινοτικής διατά
 ξεως επί της οποίας στηρίζεται η απόφαση ; 2. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως , απαγορεύει το
 άρθρο 18 παράγραφος 4 της οδηγίας σε κράτος μέλος τη
 6. Έχει το άρθρο 177 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ την μη επιστροφή στον υποκείμενο στον ΦΠΑ πιστωθέντος
 έννοια ότι δεν παρέχει στο Finanzgericht τη δυνατότητα ΦΠΑ , όσον αφορά ορισμένη περίοδο ή περιόδους κατά
 να επιτρέψει την άσκηση ενδίκου μέσου κατά το άρ τις οποίες προέκυψε το σχετικό ποσό , μηδέ τη μεταφορά
 θρο 128 παράγραφος 3 εδάφιο 2 , σε συνδυασμό με το σε επόμενη περίοδο δηλώσεως , o οποίος εντούτοις


text:
 4.6.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 124/17
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 της 19ης Δεκεμβρίου 2008
 Συνεκδικασθείσες υποθέσεις Ε-11/07 και Ε-1/08 Olga Rindal (πόθεση E-11/07), Therese Slinning, εκπροσωπούμενη από τον νόμιμο κηδεμόνα Olav Slinning (πόθεση E-1/08) και Το Νορβηγικό κράτος εκπροσωπούμενο από την Αρχή Απαλλαγών και Προσφυγών σε Θέματα Ιατρικής Θεραπείας στην Αλλοδαπή
 (Κοινωνική ασφάλιση — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Εθνικά ασφαλιστικά συστήματα υγείας — Δαπάνες νοσοκομειακής περίθαλψης που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος ΕΟΧ — Πειραματική ή δοκιμαστική θεραπεία)
 2009/C 124/07
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-11/07 και E-1/08, μεταξύ αφενός της Olga Rindal (Υπόθεση E-11/07) και της Therese Slinning (Υπόθεση E-1/08) και αφετέρου του Νορβηγικού κράτους εκπροσωπούμενου από την Αρχή Απαλλαγών και Προσφυγών σε Θέματα Ιατρικής Θεραπείας στην Αλλοδαπή – ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο από το Borgarting lagmannsrett (Εφετείο του Borgarting) και το Oslo tingrett (Πρωτοδικείο του Όσλο), σχετικά με την ερμηνεία των κανόνων για την ελεύθερη κυκλοφορία υπηρεσιών εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, ιδίως την ερμηνεία των άρθρων 36 και 37 της συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως προσαρμόστηκαν στη συμφωνία για τον ΕΟΧ με το πρωτόκολλο 1 αυτής, το Δικαστήριο, απαρτιζόμενο από τους Carl Baudenbacher, Πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Henrik Bull και Thorgeir Örlygsson, Δικαστές, εξέδωσε στις 19 Δεκεμβρίου 2008 απόφαση, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
 1.
 Συμβιβάζεται ενδεχομένως με τα άρθρα 36 και 37 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ η άρνηση κάλυψης των δαπανών θεραπείας στην αλλοδαπή η οποία θεωρείται διεθνώς από τον ιατρικό κόσμο ως πειραματική ή δοκιμαστική, όταν δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα κάλυψης των εξόδων για τέτοια θεραπεία στο κράτος καταγωγής. Αυτό ισχύει, πρώτον, εάν το καθεστώς για την κάλυψη των δαπανών θεραπείας στην αλλοδαπή δεν επιβαρύνει περισσότερο τα άτομα στα οποία παρέχεται θεραπεία στην αλλοδαπή απ’ ό,τι εκείνα στα οποία παρέχεται θεραπεία σε νοσοκομεία που υπάγονται στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης του κράτους καταγωγής· δεύτερον, εάν οιαδήποτε τέτοια υψηλότερα βάρη οφείλονται σε αναγκαία και εύλογα μέτρα χρησιμοποιούμενα για την επίτευξη στόχων οι οποίοι συνεπάγονται νόμιμους περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία νοσοκομειακών υπηρεσιών.
 2.
 Δεν έχει σημασία το γεγονός ότι η ίδια η μέθοδος θεραπείας είναι διεθνώς αναγνωρισμένη και τεκμηριωμένη για άλλες ιατρικές ενδείξεις αντί εκείνων που ισχύουν για τη συγκεκριμένη ασθενή.
 Δεν έχει σημασία για την απάντηση που θα δοθεί στην ερώτηση αριθ. 1 το γεγονός ότι η εν λόγω μέθοδος θεραπείας πρέπει να εκτιμάται ότι εφαρμόζεται σε κράτος καταγωγής το οποίο την παρέχει μόνο στο πλαίσιο ερευνητικών σχεδίων, ή κατ’ εξαίρεση, κατά περίπτωση. Επίσης δεν έχει σημασία το γεγονός ότι το κράτος καταγωγής εξετάζει την εφαρμογή της στο μέλλον.
 3.
 Συμβιβάζεται ενδεχομένως με τα άρθρα 36 και 37 της συμφωνίας ΕΟΧ η άρνηση κάλυψης των δαπανών νοσοκομειακής περίθαλψης στην αλλοδαπή, εάν ο ασθενής μπορεί στο κράτος καταγωγής να λάβει προσφορά ενδεδειγμένης ιατρικής θεραπείας, αξιολογούμενης σύμφωνα με διεθνώς αναγνωρισμένες μεθόδους, εντός δικαιολογημένης από ιατρική άποψη προθεσμίας.
 Δεν έχει σημασία για την απάντηση που θα δοθεί στην ερώτηση


text:
αριθ. 3 το ότι ο ασθενής ο οποίος αποφάσισε να επιλέξει τη θεραπεία στην αλλοδαπή έναντι κατάλληλης θεραπείας στο κράτος καταγωγής, δεν καλύπτεται για τα έξοδα της θεραπείας στην αλλοδαπή στον ίδιο βαθμό με την κάλυψη που παρέχεται με την προσφερόμενη στο κράτος καταγωγής θεραπεία.
 4.
 Δεν έχει σημασία για τις απαντήσεις στις ερωτήσεις αριθ. 1 και 3 πρώτη παράγραφος το γεγονός ότι:
 —
 το κράτος καταγωγής δεν προσφέρει πράγματι τη θεραπεία που προσφέρεται στην αλλοδαπή,
 —
 ο ασθενής δεν έλαβε πράγματι προσφορά της εν λόγω θεραπείας στο κράτος καταγωγής διότι δεν αποτέλεσε ποτέ αντικείμενο εξέτασης για την εν λόγω θεραπεία παρά το γεγονός ότι η τελευταία προσφέρεται στο εν λόγω κράτος,
 —
 ο ασθενής αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στο κράτος καταγωγής, αλλά δεν του προτάθηκε συμπληρωματική χειρουργική θεραπεία επειδή το όφελος της θεραπείας αυτής δεν ήταν αποδεδειγμένο στην περίπτωσή του,
 —
 η εφαρμοζόμενη θεραπεία στην αλλοδαπή συνέβαλε πράγματι στη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του ασθενούς.
 Ωστόσο, έχει ενδεχομένως σημασία για την πρώτη παράγραφο της τρίτης ερώτησης το γεγονός ότι ο εν λόγω ασθενής δεν έλαβε πράγματι στο κράτος καταγωγής προσφορά ενδεδειγμένης ιατρικής θεραπείας εντός δικαιολογημένης από ιατρική άποψη προθεσμίας. Τούτο ισχύει όταν το κράτος καταγωγής αρνείται να καλύψει θεραπεία στην αλλοδαπή σε περίπτωση κατά την οποία δεν ήταν σε θέση, εντός δικαιολογημένης από ιατρικής άποψης προθεσμίας, να εκπληρώσει υποχρέωσή του προβλεπόμενη από τη νομοθεσία του για την κοινωνική ασφάλιση σχετικά με την παροχή θεραπείας σε ασθενή σε ένα από τα νοσοκομεία του.


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/25
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 31ης Μαΐου 2005
 στην υπόθεση T-294/03, Jean-Louis Gibault κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Γενικός διαγωνισμός - Μη εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων - Έλλειψη αιτιολογίας - Δυσμενής διάκριση λόγω ιθαγενείας)
 (2005/C 193/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Στην υπόθεση T-294/03, Jean-Louis Gibault, κάτοικος Wattrelos (Γαλλία), εκπροσωπούμενος από τον F. Tuytschaever, avocat, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο), με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού COM/A/6/01 να μην εγγράψει τον προσφεύγοντα στο πίνακα επιτυχόντων, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τον J.D. Cooke, πρόεδρο, τις I. Labucka και V. Trstenjak, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 31 Μαΐου 2005 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη.
 2)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 251 της 18.10.2003.


text:
 3.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 65/9
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λετονία) στις 4 Ιανουαρίου 2012 — Nadežda Riežniece κατά Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests
 (Υπόθεση C-7/12)
 2012/C 65/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
 Αιτούν δικαστήριο
 Augstākās tiesas Senāts
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείουσα: Nadežda Riežnece
 Αναιρεσίβλητοι: Latvijas Republikas Zemkopības ministrija, Lauku atbalsta dienests.
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι διατάξεις της οδηγίας 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας και οι διατάξεις της συμφωνίας πλαισίου που είναι συνημμένη στην οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES, την έννοια ότι ο εργοδότης δεν επιτρέπεται να λαμβάνει μέτρα (ιδίως να προβαίνει σε αξιολόγηση του εργαζομένου κατά την απουσία του), τα οποία ενδέχεται να έχουν ως συνέπεια μια ευρισκόμενη σε γονική άδεια εργαζόμενη να απωλέσει τη θέση της όταν επανέλθει στην εργασία της;
 2)
 Διαφέρει η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα αν ο εργοδότης προβάλει ως δικαιολογητικό λόγο για τη λήψη του μέτρου τη μείωση του αριθμού των υπαλλήλων και την κατάργηση θέσεων εργασίας σε όλες τις κρατικές υπηρεσίες, λόγω εθνικών οικονομικών δυσχερειών;
 3)
 Μπορεί να χαρακτηριστεί ως έμμεση δυσμενής διάκριση η αξιολόγηση της εργασίας και των προσόντων της αναιρεσείουσας, με βάση την τελευταία πριν τη γονική άδεια ετήσια αξιολόγηση της εργασίας της και των αποτελεσμάτων της, σε σύγκριση με την αντίστοιχη αξιολόγηση άλλων υπαλλήλων οι οποίοι εξακολούθησαν να ασκούν τα καθήκοντά τους (με συνέπεια να έχουν, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα να αυξήσουν τα προσόντα τους), και με την εφαρμογή νέων κριτηρίων αξιολογήσεως;


text:
 26.2.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 63/11
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg (Λουξεμβούργο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État du Grand-duché de Luxembourg, Administration de l'enregistrement et des domaines κατά Pierre Feltgen (συνδίκου πτωχεύσεως της ανώνυμης εταιρίας Bacino Charter Company SA), Bacino Charter Company SA
 (Υπόθεση C-116/10) (1)
 (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Απαλλαγές - Άρθρο 15, σκέψεις 4, στοιχείο α', και 5 - Απαλλαγή των υπηρεσιών εκμισθώσεως σκαφών - Περιεχόμενο)
 2011/C 63/20
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 État du Grand-duché de Luxembourg, Administration de l'enregistrement et des domaines
 κατά
 Pierre Feltgen (συνδίκου πτωχεύσεως της ανώνυμης εταιρίας Bacino Charter Company SA), Bacino Charter Company SA
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Ερμηνεία των άρθρων 15, παράγραφος 4, στοιχείο α', και 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Απαλλαγή των υπηρεσιών εκμισθώσεως σκαφών — Απαλλαγή χορηγούμενη υπό την προϋπόθεση ότι τα σκάφη αυτά χρησιμοποιούνται στη ναυσιπλοΐα ανοικτής θαλάσσης για την έναντι αμοιβής μεταφορά επιβατών ή την άσκηση εμπορικής, βιομηχανικής ή αλιευτικής δραστηριότητας
 Διατακτικό
 Το άρθρο 15, σημείο 5, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προβλεπόμενη στη διάταξη αυτή απαλλαγή από τον ΦΠΑ δεν εφαρμόζεται σε παροχή υπηρεσιών οι οποίες συνίστανται στη διάθεση σκάφους με πλήρωμα, έναντι αμοιβής, σε φυσικά πρόσωπα για πλόες αναψυχής στην ανοικτή θάλασσα.
 (1) ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


text:
 24.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/17
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Ιανουαρίου 2007 — C κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-166/04) (1)
 («Υπάλληλοι - Εκτέλεση αποφάσεως του Πρωτοδικείου - Προσφυγή ακυρώσεως - Κατάργηση της δίκης - Αγωγή αποζημιώσεως - Υπηρεσιακό πταίσμα - Απώλεια δυνατότητας»)
 (2007/C 69/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων/Ενάγων: C (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten και P. Reyniers, δικηγόροι)
 Καθής/Εναγόμενη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser και L. Lozano Palacios)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, η οποία αφορούσε την εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της [ ] (2) στην υπόθεση [απόρρητο στοιχείο], καθώς και, καθόσον είναι αναγκαίο, της αποφάσεως της 12ης Φεβρουαρίου 2004 περί απορρίψεως της διοικητικής του ενστάσεως και, αφετέρου, αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που φέρεται ότι υπέστη.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτημάτων ακυρώσεως.
 2)
 Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 15 000 ευρώ.
 3)
 Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 179 της 10.7.2004.
 (2) Απόρρητο στοιχείο παραλείπεται.


text:
 29.9.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 295/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 19ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Sozialgericht Würzburg (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Doris Reichel-Albert κατά Deutsche Rentenversicherung Nordbayern
 (Υπόθεση C-522/10) (1)
 (Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Κανονισμός (ΕΚ) 987/2009 - Άρθρο 44, παράγραφος 2 - Κρίση περί του δικαιώματος συντάξεως γήρατος - Συνυπολογισμός περιόδων ανατροφής τέκνων που συμπληρώθηκαν σε άλλο κράτος μέλος - Δυνατότητα εφαρμογής - Άρθρο 21 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών)
 2012/C 295/05
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Sozialgericht Würzburg
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Doris Reichel-Albert
 κατά
 Deutsche Rentenversicherung Nordbayern
 Αντικείμενο
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Sozialgericht Würzburg — Ερμηνεία του άρθρου 44, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 284, σ. 1) — Προϋποθέσεις συνυπολογισμού περιόδων ανατροφής τέκνων που συμπληρώθηκαν σε άλλο κράτος μέλος στο πλαίσιο της κρίσεως περί του δικαιώματος συντάξεως γήρατος — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που εξαρτά τον συνυπολογισμό τέτοιων περιόδων από την προϋπόθεση να έχει ασκήσει ο ενδιαφερόμενος, κατά την ανατροφή ή ευθύς πριν από τη γέννηση του τέκνου, μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα υπαγόμενη σε υποχρεωτική ασφάλιση, προϋπόθεση η οποία ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα τον μη συνυπολογισμό ορισμένης περιόδου ανατροφής τέκνων ούτε στο κράτος μέλος κατοικίας κατά την ανατροφή του τέκνου, ούτε στο αρμόδιο κράτος μέλος
 Διατακτικό
 Σε κατάσταση όπως αυτή της κύριας δίκης, το άρθρο 21 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι υποχρεώνει τον αρμόδιο φορέα ενός κράτους μέλους να συνυπολογίζει, για τη χορήγηση συντάξεως γήρατος, τις περιόδους που αφιερώθηκαν στην ανατροφή τέκνου οι οποίες συμπληρώθηκαν σε άλλο κράτος μέλος, ως εάν οι περίοδοι αυτές να είχαν συμπληρωθεί στο έδαφός του από πρόσωπο το οποίο έχει ασκήσει επαγγελματική δραστηριότητα στο πρώτο κράτος μέλος και το όποιο, κατά τη γέννηση των τέκνων του, είχε παύσει προσωρινά να εργάζεται και είχε εγκατασταθεί, για λόγους αυστηρά οικογενειακούς, στο έδαφος του δεύτερου κράτους μέλους.
 (1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.


text:
 28.1.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 25/50
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2011 — HTTS κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-562/10) (1)
 (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Διαδικασία εκδόσεως ερήμην αποφάσεως - Αίτηση παρεμβάσεως - Κατάργηση της δίκης)
 (2012/C 25/96)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Kienzle και M. Schlingmann, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και Z. Kupčová)
 Αντικείμενο
 Αίτηση ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), καθόσον αφορά την προσφεύγουσα.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Παρέλκει η λήψη αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμβάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
 2)
 Ακυρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, καθόσον αφορά την HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH.
 3)
 Τα αποτελέσματα του κανονισμού 961/2010, καθόσον αφορά την HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping, διατηρούνται κατά τη διάρκεια περιόδου μη υπερβαίνουσας τους δύο μήνες από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως.
 4)
 Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, πέραν των δικαστικών του εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping.
 (1) ΕΕ C 46 της 12.2.2011.


text:
 6.11.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/34
 Προσφυγή της 3ης Σεπτεμβρίου 2010 — Μπλουφίν Τούνα Ελλάς Ναυτική Εταιρεία κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-367/10)
 ()
 2010/C 301/58
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Μπλουφίν Τούνα Ελλάς Ναυτική Εταιρεία (Αθήνα, Ελλάδα) Chrisderic (St Cyprien, Γαλλία), André Sébastien Fortassier (Grau D’Agde, Γαλλία) (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης και Ε. Πετρίτση, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 498/2010 της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου 2010, περί απαγόρευσης των αλιευτικών δραστηριοτήτων από σκάφη γρι-γρι που φέρουν σημαία Γαλλίας ή Ελλάδας, ή είναι νηολογημένα στη Γαλλία ή στην Ελλάδα και τα οποία αλιεύουν ερυθρό τόνο στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45° Δ και στη Μεσόγειο Θάλασσα (1)·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγοντες στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
 Πρώτον, ισχυρίζονται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, κατά το άρθρο 18 ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω ιθαγενείας, και κατά το άρθρο 40, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει τις διακρίσεις μεταξύ παραγωγών ή καταναλωτών στον τομέα της γεωργίας, καθώς και κατά παράβαση της γενικής αρχής του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όπως διατυπώνεται με το άρθρο 21, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Συναφώς, οι προσφεύγοντες διατείνονται ότι η Επιτροπή εισήγαγε δυσμενή διάκριση για δύο λόγους. Πρώτον, απαγόρευσε τις περαιτέρω αλιευτικές δραστηριότητες της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ισπανίας (2) πριν τη λήξη της αλιευτικής περιόδου και μολονότι η Ελλάδα απείχε κατά πολύ από το να εξαντλήσει την ποσόστωσή της, αντιθέτως προς την Ισπανία. Δεύτερον, μολονότι η Επιτροπή γνωστοποίησε και στα τρία κράτη μέλη της ΕΕ την παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, εξέδωσε προς τούτο δύο διαφορετικούς κανονισμούς, έναν για τη Γαλλία και την Ελλάδα και ένα δεύτερο για την Ισπανία, επιτρέποντας ουσιαστικά στον ισπανικό στόλο να συνεχίσει την αλιευτική δραστηριότητα μέχρι τη λήξη της αλιευτικής περιόδου. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι, καθόσον γνωρίζουν, δεν υφίστατο αντικειμενικός λόγος που να δικαιολογεί τέτοια διαφορετική μεταχείριση.
 Δεύτερον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παραβίασε τη γενική αρχή της αναλογικότητας, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ και το Πρωτόκολλο αριθ. 2 της Συνθήκης, αρχή η οποία κατά πάγια νομολογία αποτελεί υπέρτερης αξίας κανόνα δικαίου που σκοπεί στην προστασία του ατόμου. Κατά τους προσφεύγοντες, η Επιτροπή μπορούσε να λάβει αναλογικότερο μέτρο για να διασφαλίσει τη συμμόρφωση των κρατών μελών της ΕΕ προς το καθεστώς του κανονισμού (ΕΚ) 1224/2009 (3), απαγορεύοντας την αλιεία του ζωντανού ερυθρού τόνου όταν οι εθνικές ποσοστώσεις θα είχαν χρησιμοποιηθεί ήδη σε ποσοστό που θα προσέγγιζε το 100 %. Θα μπορούσε επίσης να απαγορεύσει τη δραστηριότητα αυτή κατά τον ίδιο χρόνο σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη της ΕΕ.
 Τρίτον, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκε κατά παράβαση της γενικής αρχής της χρηστής διοικήσεως και/ή του καθήκοντος επιμέλειας, όπως ορίζονται


text:
βάσει πάγιας νομολογίας και συνάγονται από το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (1) ΕΕ 2010 L 142, σ. 1
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 508/2010 της Επιτροπής, της 14ης Ιουνίου 2010, περί απαγορεύσεως αλιευτικών δραστηριοτήτων για σκάφη γρι-γρι που φέρουν σημαία ή είναι νηολογημένα στην Ισπανία και τα οποία αλιεύουν τόνο στον Ατλαντικό ωκεανό, ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 45° Δ, και στη Μεσόγειο Θάλασσα (ΕΕ 2010 L 149, σ. 7).
 (3) Κανονισμός (ΕΚ) 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) 847/96, (ΕΚ) 2371/2002, (ΕΚ) 811/2004, (ΕΚ) 768/2005, (ΕΚ) 2115/2005, (ΕΚ) 2166/2005, (ΕΚ) 388/2006, (ΕΚ) 509/2007, (ΕΚ) 676/2007, (ΕΚ) 1098/2007, (ΕΚ) 1300/2008, (ΕΚ) 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) 2847/93, (ΕΚ) 1627/94 και (ΕΚ) 1966/2006, ΕΕ 2009 L 343, σ. 1


text:
 22.5.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 134/15
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Trani (Ιταλία) στις 13 Ιανουαρίου 2010 — Vino Cosimo Damiano κατά Poste Italiane SpA
 (Υπόθεση C-20/10)
 2010/C 134/24
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale di Trani
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγων: Vino Cosimo Damiano
 Εναγόμενη: Poste Italiane SpA
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιβαίνει στη ρήτρα 8, σημείο 3, της συμφωνίας-πλαισίου, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία 1999/70/ΕΚ (1), η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης υπαλλήλων της SpA Poste Italiane με σύμβαση ορισμένου χρόνου;
 2)
 Αρκεί, ως δικαιολογητικός λόγος για τη reformatio in pejus (μεταβολή επί τα χείρω) της προϊσχύουσας νομοθεσίας για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και ως λόγος μη εφαρμογής της απαγόρευσης που προβλέπει η ρήτρα 8, σημείο 3, της συμφωνίας-πλαισίου, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία 1999/70/ΕΚ, η –εκ μέρους του εθνικού νομοθέτη– επιδίωξη οποιουδήποτε σκοπού, εφόσον ο σκοπός αυτός δεν συνίσταται στην εφαρμογή της προαναφερθείσας οδηγίας, ή πρέπει ο σκοπός αυτός όχι μόνο να είναι άξιος τουλάχιστον ισοδύναμης προστασίας με τον διακυβευόμενο σκοπό, αλλά και να έχει «εκφραστεί» ρητά;
 3)
 Αντιβαίνει στη ρήτρα 3, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία 1999/70/ΕΚ, η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης υπαλλήλων της SpA Poste Italiane με σύμβαση ορισμένου χρόνου;
 4)
 Αντιβαίνει στην κοινοτική γενική αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ισότητας η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης που αποβαίνει σε βάρος των υπαλλήλων της SpA Poste Italiane, καθώς και άλλων επιχειρήσεων του ίδιου ή άλλου τομέα έναντι της εν λόγω εταιρίας;
 5)
 Αντιβαίνει στα άρθρα 82, πρώτο εδάφιο, [ΕΚ] και 86, παράγραφοι 1 και 2, [ΕΚ] η εθνική ρύθμιση (όπως η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 1 bis, του ν.δ. 368/2001), η οποία, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, πρόσθεσε στην εθνική νομοθεσία μια περίπτωση «αναιτιολόγητης» πρόσληψης υπέρ μόνο της SpA Poste Italiane (επιχείρησης της οποίας το κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο), πράγμα που


text:
 C 226/2 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 7.8.1999
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 (τρι ́το τμη ́μα)
 της 8ης Ιουνι ́ου 1999
 στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-338/97, C-344/97 και της 10ης Ιουνι ́ου 1999
 C-390/97 (αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof για την
 ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Erna Pelzl κ.λπ. κατα ́
 Steiermärkische Landesregierung (C-338/97), Wiener
 Städtische Allgemeine Versicherungs AG κ. λπ. κατα ́ στην υπο ́θεση C-172/97: Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινο-
 Tiroler Landesregierung (C-344/97) και STUAG Bau- τη ́των κατα ́ SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, που
 Aktiengesellschaft κατα ́ Kärntner Landesregierung φε ́ρει επι ́σης την επωνυμι ́α SIVU du pays d’accueil de la
 (C-390/97) (1) Vallée du Lot, και Hydro-Réalisations SARL (1)
 («'Αρθρο 33 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ — Φο ́ρος
 κυ ́κλου εργασιω ́ ν — Εισφορε ́ς υπε ́ρ τουριστικω ́ ν ενω ́ σεων («Ρη ́τρα διαιτησι ́ας — Μη εκτε ́λεση συμβα ́ σεως»)
 και υπε ́ρ ταμει ́ου τουριστικη ́ς αναπτυ ́ξεως»)
 (1999/C 226/02) (1999/C 226/03)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 Στις συνεκδικασθει ́σες υποθε ́σεις C-338/97, C-344/97 και
 C-390/97, με αντικει ́μενο αι ́τηση του Verwaltungsgerichtshof (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 (Αυστρι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του α ́ρθρου 234 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 ΕΚ (παλαιου ́ α ́ρθρου 177), με την οποι ́α ζητη ́θηκε, στο πλαι ́σιο
 της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου
 μεταξυ ́ Erna Pelzl κ.λπ. και Steiermärkische Landesregierung Στην υπο ́θεση C-172/97, Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (C-338/97), Wiener Städtische Allgemeine Versicherungs AG (εκπρο ́σωποι: αρχικα ́ Richard B. Wainwright και Jean-Francis
 κ.λπ. και Tiroler Landesregierung (C-344/97) και STUAG Pasquier, επικουρου ́μενοι απο ́ τις Nicole Coutrelis και Stéphanie
 Bau-Aktiengesellschaft και Kärntner Landesregierung Ponsot, και στη συνε ́χεια Richard B. Wainwright και Olivier
 (C-390/97), η ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως ως προς την Couvert-Castéra, επικουρου ́μενοι απο ́ τη Nicole Coutrelis) κατα ́
 ερμηνει ́α του α ́ρθρου 33 της ́εκτης οδηγι ́ας 77/388/ΕΟΚ του SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, που φε ́ρει επι ́σης την
 Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των επωνυμι ́α SIVU du pays d’accueil de la Vallée du Lot, δημο ́σιας
 νομοθεσιω ́ν των κρατω ́ν μελω ́ν, των σχετικω ́ν με τους φο ́ρους επιχει ́ρησης με ́εδρα στη La Canourgue (Γαλλι ́α), και Hydro-
 κυ ́κλου εργασιω ́ν — κοινο ́ συ ́στημα φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: Réalisations SARL, με ́εδρα στη Rodez (Γαλλι ́α), με αντικει ́μενο
 ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση (ΕΕ ειδ. ́εκδ. 09/001, σ. 49), το αγωγη ́ που ́ασκησε η Επιτροπη


text:
́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους J.-P. Puissochet δυνα ́μει του ́αρθρου 238 ΕΚ (παλαιου ́ ́αρθρου 181) για να
 (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, P. Jann, C. Gulmann, D. A. επιτυ ́χει την απο ́δοση προκαταβολη ́ς 83 928 Ecu που κατε ́βαλε
 O. Edward και L. Sevón, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, η Επιτροπη ́ για την πραγματοποι ́ηση σχεδι ́ου με τι ́τλο «Υδα ́τινο
 γραμματε ́ας: H. A. Rühl, κυ ́ριος υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στρω ́ μα επι ́ του ποταμου ́ Lot. Κατασκευη ́ υδατοφρα ́κτη με μικρη ́
 στις 8 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: υδροηλεκτρικη ́ μονα ́δα χαμηλη ́ς πτω ́ σης», πλε ́ον δικαιοπρακτικω ́ν
 το ́κων με το επιτο ́κιο που εφαρμο ́ζει το Ευρωπαϊκο ́ Ταμει ́ο
 Νομισματικη ́ς Συνεργασι ́ας για τις πρα ́ξεις του σε Ecu και που
 Η ́εκτη οδηγι ́α 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου δημοσιευ ́εται την πρω ́ τη εργα ́σιμη ημε ́ρα κα ́θε μη ́να, απο ́ τις
 1977, περι ́ εναρμονι ́σεως των νομοθεσιω ́ ν των κρατω ́ ν μελω
 ́ ν, 17 Ιανουαρι ́ου 1991, και πλε ́ον νομι ́μων το ́κων με το επιτο ́κιο
 των σχετικω ́ ν με τους φο ́ρους κυ ́κλου εργασιω ́ ν — κοινο ́ συ ́στημα που καθορι ́ζει κατ' ́ετος δια ́ταγμα δημοσιευο ́μενο στην Επι ́σημη
 φο ́ρου προστιθεμε ́νης αξι ́ας: ομοιο ́μορφη φορολογικη ́ βα ́ση, και Εφημερι ́δα της Γαλλικη ́ς ∆ημοκρατι ́ας, απο ́ τις 28 Φεβρουαρι ́ου
 ειδικο ́τερα το ́αρθρο 33 αυτη ́ς, δεν απαγορευ ́ει εισφορα ́ ́οπως 1993, το ∆ικαστη ́ριο (τρι ́το τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους
 αυτη ́ που επε ́βαλαν ο Steiermärkische Tourismusgesetz, o Tiroler J. –P. Puissochet (εισηγητη ́), προ ́εδρο τμη ́ματος, J. C. Moitinho de
 Tourismusgesetz και o Kärntner Fremdenverkehrsabgabegesetz, την Almeida και C. Gulmann, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber,
 οποι ́α οφει ́λουν να καταβα ́λλουν οι επιχειρη ́σεις ενο ́ς ομο ́σπονδου γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις 10 Ιουνι ́ου 1999 απο ́φαση
 κρα ́τους οι οποι ́ες αποκομι ́ζουν οικονομικο ́ ́οφελος απο ́ τον του- με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 ρισμο ́, υπολογιζο ́μενη, κατ' αρχη ́ν, βα ́σει του ετη ́σιου κυ ́κλου
 εργασιω ́ ν, και απο ́ την οποι ́α δεν εκπι ́πτουν τα ποσα ́ της εισφορα ́ς
 που ́εχουν καταβληθει ́ σε προηγου ́μενο στα ́διο. 1) Υποχρεω ́ νει τη SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, που
 φε ́ρει επι ́σης την επωνυμι ́α SIVU du pays d’accueil de la Vallée
 (1) EE C 357 της 22.11.1997; EE C 7 της 10.1.1998. du Lot, και την Hydro-Réalisations SARL να καταβα ́λουν
 αλληλεγγυ ́ως στην Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 το ποσο ́


text:
 29.3.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/5
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 14ης Φεβρουαρίου 2008 [αίτηση του Tribunal du travail των Βρυξελλών (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sophiane Gysen κατά Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants
 (Υπόθεση C-449/06) (1)
 (Υπάλληλοι - Αμοιβή - ΚΥΚ - Οικογενειακά επιδόματα - Καθορισμός του ποσού των εθνικών οικογενειακών επιδομάτων - Καθορισμός της τάξεως των τέκνων - Τέκνο για το οποίο χορηγούνται κοινοτικά οικογενειακά επιδόματα)
 (2008/C 79/08)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunal du travail των Βρυξελλών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Sophiane Gysen
 κατά
 Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal du travail των Βρυξελλών — Ερμηνεία [του άρθρου 67] του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/001, σ. 108) — Οικογενειακά επιδόματα — Επιτρεπτό εθνικού συστήματος οικογενειακών επιδομάτων το οποίο αποκλείει, κατά τον προσδιορισμό της κατατάξεως των δικαιούχων τέκνων, τα τέκνα για τα οποία θεμελιώνεται δικαίωμα λήψεως οικογενειακών επιδομάτων βάσει του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως — Νομικός χαρακτηρισμός του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων από το εθνικό δίκαιο
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους υπαλλήλους της Επιτροπής, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 2074/83 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουλίου 1983, έχει γενική ισχύ, είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Λαμβανομένης υπόψη της άμεσης εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού στην έννομη τάξη των κρατών μελών, το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να εξομοιωθεί με το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει της εσωτερικής νομοθεσίας ή δυνάμει διεθνούς συμβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως που ισχύει στο οικείο κράτος μέλος.
 (1) ΕΕ C 326 της 30.12.2006.


text:
 10.12.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 315/13
 Προσφυγή που ασκήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2005 — Frankin κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-359/05)
 (2005/C 315/25)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Jacques Frankin (Sorée, Βέλγιο) και άλλοι (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι G. Bounéou και F. Frabetti)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 —
 να ακυρωθεί η σιωπηρή απόφαση περί αρνήσεως αρωγής, σύμφωνα με το άρθρο 24 του ΚΥΚ·
 —
 να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που οι προσφεύγοντες υπέστησαν εκ του γεγονότος αυτού··
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι προσφεύγοντες, όλοι τους μόνιμοι ή μη μόνιμοι υπάλληλοι της Επιτροπής, είχαν ζητήσει τη μεταφορά των κτηθέντων στο Βέλγιο συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τους στο σύστημα της Κοινότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις βελγικού νόμου θεσπισθέντος το 1991. Το 2003 το Βέλγιο θέσπισε νέο νόμο ο οποίος, σύμφωνα με τους προσφεύγοντες, προβλέπει ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για αυτόν τον τύπο νέων μεταφορών. Ωστόσο, οι προσφεύγοντες, δεδομένου ότι είχαν ήδη προβεί στη μεταφορά των δικαιωμάτων τους, δεν μπορούσαν να επωφεληθούν από τις διατάξεις του νόμου 2003.
 Κατόπιν ενημερωτικής συναντήσεως που έλαβε χώρα στις 9 Δεκεμβρίου 2004, οι προσφεύγοντες πληροφορήθηκαν ότι η Επιτροπή δεν επροτίθετο να βοηθήσει τους μόνιμους και έκτακτους υπαλλήλους της στο να επιτύχουν την πλέον ικανοποιητική για αυτούς μεταφορά.
 Με την προσφυγή τους, οι ενδιαφερόμενοι βάλλουν κατά της αποφάσεως της Επιτροπής, την οποία χαρακτηρίζουν ως άρνηση αρωγής, κατά παράβαση του άρθρου 24 του ΚΥΚ. Πριν το τελευταίο αυτό άρθρο, οι προσφεύγοντες επικαλούνται επίσης, προς στήριξη της προσφυγής τους, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της απαγορεύσεως αυθαιρέτων ενεργειών, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, του κανόνα «patere legem quam ipse fecisti» καθώς και κατάχρηση εξουσίας.


text:
 24.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 245/8
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Ιουλίου 2013 — Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-552/11) (1)
 (Προσφυγή ακυρώσεως - Σύμβαση περί χρηματοδοτικής συνδρομής της Ένωσης υπέρ προγράμματος στον τομέα της ιατρικής συνεργασίας - Χρεωστικό σημείωμα - Συμβατική φύση της διαφοράς - Πράξη μη υποκείμενη σε προσφυγή - Απαράδεκτο - Ανταγωγή με αίτημα καταβολής χρηματικού ποσού)
 2013/C 245/11
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο AE (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: E. Τζαννίνη)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande και S. Leujeune, επικουρούμενες από Ε. Πετρίτση, δικηγόρο)
 Αντικείμενο
 Αφενός, αίτημα ακυρώσεως χρεωστικού σημειώματος εκδοθέντος από την Επιτροπή στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 για την ανάκτηση του ποσού των 83 001,09 ευρώ το οποίο καταβλήθηκε στην προσφεύγουσα στο πλαίσιο χρηματοδοτικής συνδρομής προγράμματος και, αφετέρου, ανταγωγή με την οποία ζητείται να υποχρεωθεί η προσφεύγουσα στην καταβολή του εν λόγω ποσού πλέον τόκων.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως ως απαράδεκτη.
 2)
 Καταδικάζει τη Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο AE να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ποσό των 83 001,09 ευρώ ως κεφάλαιο και 11,37 ευρώ ημερησίως ως τόκους υπερημερίας απαιτητούς από 25ης Οκτωβρίου 2011 έως την ολοσχερή εξόφληση της κύριας οφειλής.
 3)
 Καταδικάζει τη Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο AE στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
 (1) EE C 6 της 7.1.2012.


text:
C 44/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.2.2003
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1308/70 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 1970, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του λίνου
 και της καννάβεως, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ)
 2826/2000 του Συμβουλίου, της 19ης ∆εκεμβρίου 2000, για (1 ) ΕΕ C 68 της 16.3.2002.
 ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων
 στην εσωτερική αγορά, και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 619/71 του
 Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1971, περί καθορισμού των
 γενικών κανόνων χορηγήσεως της ενισχύσεως για τον λίνο και
 την κάνναβη, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1420/
 98 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1998, πρέπει να ερμηνευ-
 θούν υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σ' αυτούς εθνική νομοθεσία
 που απαγορεύει την καλλιέργεια και την κατοχή της βιομηχανικής ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 καννάβεως την οποία αφορούν οι εν λόγω κανονισμοί.
 (πρώτο τμήμα)
 ( 1) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 της 16ης Ιανουαρίου 2003
 στην υπόθεση C-63/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας
 και Βορείου Ιρλανδίας (1)
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς
 (πρώτο τμήμα) της οδηγίας 98/83/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο»)
 της 16ης Ιανουαρίου 2003 (2003/C 44/19)
 στην υπόθεση C-29/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας ( 1) (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 («Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 της οδηγίας 98/83/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο») στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 (2003/C 44/18)
 Στην υπόθεση C-63/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (εκπρόσωπος: M. Shotter) κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης
 Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: P. Ormond,
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί επικουρούμενη από την Μ. ∆ημητρίου, barrister), με αντικείμενο
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
 και Βόρειας Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει, όσον αφορά τη
 Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία, όλες τις αναγκαίες νομοθετικές,
 Στην υπόθεση C-29/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφω-
 (εκπρόσωπος: G. Valero Jordana) κατά Βασιλείου της Ισπανίας θεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου
 (εκπρόσωπος: L. Fraguas Gadea), με αντικείμενο να αναγνωριστεί 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλω-
 ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει ή, εν σης (EE L 330, σ. 32), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να
 πάση περιπτώσει, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις αναγκαίες κοινοποιήσει τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις
 νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17, παράγραφοι 1 και 2,
 να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της της εν λόγω οδηγίας, το ∆ικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο
 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann και Α. Rosas
 ανθρώπινης κατανάλωσης (EE L 330, σ. 32), παρέβη τις υποχρεώ- (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας:
 σεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία, το ∆ικαστήριο (πρώτο R. Grass, εξέδωσε στις 16 Ιανουαρίου 2003, απόφαση με το
 τμήμα), συγκείμενο από τους M. Wathelet, πρόεδρο τμήματος,


text:
ακόλουθο διατακτικό:
 P. Jann και Α. Rosas (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας:
 S. Alber, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 16 Ιανουαρίου 1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας
 2003, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό: Ιρλανδίας, παραλείποντας να θεσπίσει, όσον αφορά τη
 Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία, όλες τις αναγκαίες νομοθε-
 1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις τικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου
 αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατά- να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου,
 ξεις για να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του
 Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, παρέβη τις υποχρεώσεις
 ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, παρέβη τις που υπέχει από το άρθρο 17, παράγραφος 1, της εν λόγω
 υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. οδηγίας.


text:
C 233/20 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28.9.2002
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-289/00 (1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-210/01 (1)
 (2002/C 233/32) (2002/C 233/35)
 Με διάταξη της 3ης Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 15ης Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του πρώτου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- τμήματος του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφά-
 σεως C-289/00 (αίτηση του Corte d’appello di Genova για την σισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-210/01: Επιτροπή των
 έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Cantieri Navali Italiani SpA Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 (Fincantieri), Finmeccanica SpA κατά Federico Bianchi κ.λπ.
 (1 ) EE C 212 της 28.7.2001.
 ( 1) ΕΕ C 285 της 7.10.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-458/01 (1)
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-352/00 (1)
 (2002/C 233/36)
 (2002/C 233/33)
 Με διάταξη της 19ης Ιουνίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 Με διάταξη της 2ας Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-458/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 σεως C-352/00: Ιταλική ∆ημοκρατία κατά Συμβουλίου της
 Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 (1 ) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.
 ( 1) EE C 355 της 9.12.2000.
 ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-86/01 ( 1) ∆ιαγραφή της υποθέσεως C-50/02 ( 1)
 (2002/C 233/34) (2002/C 233/37)
 Με διάταξη της 2ας Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου Με διάταξη της 11ης Ιουλίου 2002 o Πρόεδρος του ∆ικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ- των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέ-
 σεως C-86/01: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά σεως C-50/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά
 ∆ημοκρατίας της Αυστρίας. Ιταλικής ∆ημοκρατίας.
 ( 1) ΕΕ C 118 της 21.4.2001. (1 ) ΕΕ C 84 της 6.4.2002.


text:
 26.9.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 233/6
 Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Ουγγαρίας
 (Υπόθεση C-253/09)
 2009/C 233/10
 Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Lyal και K. Ritzné Talabér)
 Καθής: Δημοκρατία της Ουγγαρίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Ουγγαρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ, καθόσον επιφυλάσσει λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση σε περίπτωση αγοράς κατοικίας κείμενης στην Ουγγαρία σε αντικατάσταση κατοικίας κείμενης εντός άλλου κράτους μέλους σε σχέση με την αγορά κατοικίας κείμενης στην Ουγγαρία σε αντικατάσταση κατοικίας κείμενης στο ίδιο κράτος μέλος
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Ουγγαρίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι ο ουγγρικός φορολογικός κανόνας δυνάμει του οποίου, προκειμένου να προσδιοριστεί η βάση επιβολής του φόρου που οφείλεται κατά τον χρόνο κτήσεως της κυριότητας κατοικίας κείμενης εντός της χώρας, επιτρέπεται η έκπτωση από την αξία της κατοικίας που κτήθηκε της τιμής της πωληθείσας κατοικίας εφόσον αυτή κείται εντός της χώρας.
 Η εν λόγω κανονιστική ρύθμιση αντίκειται προς την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και προς την ελευθερία εγκαταστάσεως, σύμφωνα με τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθώς και με τα άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ.
 Αντικείμενο των προπαρατεθεισών διατάξεων του κοινοτικού δικαίου είναι η διευκόλυνση των πολιτών των κρατών μελών κατά την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας οποιασδήποτε μορφής σε οποιοδήποτε μέρος της Κοινότητας και ταυτόχρονα η απαγόρευση οποιουδήποτε μέτρου το οποίο έχει ως συνέπεια οι πολίτες οποιουδήποτε κράτους μέλους της Κοινότητας, ποιούμενοι χρήση του δικαιώματός τους περί ελεύθερης κυκλοφορίας και προτιθέμενοι να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, περιέρχονται ενδεχομένως σε δυσμενή κατάσταση. Κατά πάγια νομολογία, οι ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες απαγορεύουν ή αποτρέπουν υπήκοο κράτους μέλους να εγκαταλείπει τη χώρα καταγωγής του προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμά του περί ελεύθερης κυκλοφορίας, συνιστούν εμπόδια στην ανωτέρω ελευθερία έστω και αν εφαρμόζονται ανεξάρτητα από την ιθαγένεια των θιγομένων. Η αποτελούσα, πάντως, αντικείμενο της παρούσας προσφυγής ουγγρική φορολογική κανονιστική ρύθμιση συνιστά διάταξη φέρουσα τα εν λόγω χαρακτηριστικά γνωρίσματα.
 Πράγματι, λόγω του αποκλεισμού τους εκ του προπαρατεθέντος φορολογικού πλεονεκτήματος, οι αλλοδαποί ή οι Ούγγροι πολίτες, οι οποίοι, ποιούμενοι χρήση του δικαιώματός τους περί ελεύθερης κυκλοφορίας, διαμένουν επί ορισμένο χρόνο σε άλλο κράτος μέλος και αποκτούν εκεί κατοικία, διαθέτουν λιγότερα κίνητρα προκειμένου να αποκτήσουν κατοικία στην Ουγγαρία έναντι εκείνων που διαμένουν στην Ουγγαρία και έχουν αποκτήσει νέα κατοικία σε αντικατάσταση εκείνης που διέθεταν εντός της χώρας. Με τον τρόπο αυτόν, η ουγγρική κανονιστική ρύθμιση ενδέχεται να έχει προδήλως ως αποτέλεσμα την αποτροπή των πολιτών άλλων κρατών μελών από την εγκατάστασή τους στην Ουγγαρία. Η Επιτροπή εκτιμά ότι τα ανωτέρω πρόσωπα, τα οποία είχαν καταβάλει ενδεχομένως φόρους παρεμφερούς ύψους στο κράτος της προηγούμενης κατοικίας τους όταν είχαν προβεί στην αγορά της κατοικίας, τελούν στην ίδια κατάσταση με εκείνους που είχαν αποκτήσει την προηγούμενη