text:
 16. 8 . 97 I EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ . C 252/35
 Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει καταχρηση εξουσίας προϊστάμενο του o οποίος απουσίαζε λόγω κωλύματος,
 και διαδικασίας, και τούτο για το λόγο ότι οι διαδοχικές μεταξύ άλλων, στις 16 και 20 Αυγούστου 1996. Επομένως,
 συμβάσεις εργασίας ή παροχές υπηρεσιών με τις διαδοχικές κατά τον προσφεύγοντα, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδό
 εταιρείες ήσαν παράνομες εφόσον οι συμβατικοί όροι καθο θηκε σκοπίμως και μη λαμβανομένων υπόψη των παρεμβά
 ρίζονταν όχι βάσει των υπηρεσιακών αναγκών αλλά με σεων του προσφεύγοντος για να εξασφαλίσει την τήρηση των
 μοναδικό σκοπό την αποφυγή εφαρμογής των διατάξεων του δικαιωμάτων του. Επιπλέον, η συμπεριφορά αυτή συνιστά
 ΚΥΚ και των λοιπών σχετικών ρυθμίσεων. Οι συμβάσεις κατάφωρη παράβαση του καθήκοντος αρωγής της Επιτρο
 αυτές πρέπει να θεωρηθούν ως έχουσες συναφθεί με υπάλ πής προς τον υπάλληλο της.
 ληλο καλυπτόμενο από τον ΚΥΚ ή/και το ισχύον επί των
 λοιπών υπαλλήλων καθεστώς. O δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται στην παράβαση του
 άρθρου 25 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, διότι
 O δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την παράβαση η Επιτροπή δεν πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ως προς τις
 του καθήκοντος μέριμνας, της υποχρεώσεως αρωγής και της αιτίες της αποφάσεώς της παρέχοντάς του τα στοιχεία που θα
 δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από την παράβα του επέτρεπαν να εκτιμήσει το βάσιμο της προσβαλλομένης
 ση του άρθρου 3 της ευρωπαϊκής συμβάσεως για τα ανθρώ αποφάσεως.
 πινα δικαιώματα, και τούτο κατά το μέτρο που η Επιτροπή Όσον αφορά το αίτημα αποζημιώσεως, o προσφεύγων
 απέφυγε να ενεργήσει όταν η προσφεύγουσα ζήτησε την προβάλλει ηθική βλάβη , διότι επί δύο περίπου έτη βρίσκεται
 αρωγή της.
 σε κατάσταση αβεβαιότητας ως προς το επαγγελματικό του
 Τέλος, η προσφεύγουσα εκτιμά την ηθική βλάβη που έχει μέλλον.
 υποστεί από τις προπαρατεθείσες παραβάσεις στο ένα
 συμβολικό Ecu.
 Προσφυγή-αγωγή των Huguette Meyer κ,λπ. κατα Δικα
 στηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις
 17 Ιουνίου 1997
 Προσφυγή του Albano Moncada κατα Επιτροπής των Ευρω (Υπόθεση T-181V97)
 παϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 11 Ιουνίου 1997 (97/C 252/77)
 (Υπόθεση Τ-178/97)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 (97/C 252/76)
 Οι Huguette Meyer, κάτοικος Marner (Λουξεμβούργο), Inès
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική) Bruno, κάτοικος Λουξεμβούργου, Alba Muller Di Lenardo,
 κάτοικος Mersch (Λουξεμβούργο), Maria da Paz Gomes,
 O Albano Moncada, κάτοικος Λουξεμβούργου , εκπροσω κάτοικος Λουξεμβούργου , και Leonor Araujo, κάτοικος
 πούμενος από τους Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure και Strassen (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενες από τους Jean
 την Ariane Tornel, δικηγόρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσε Noël Louis, Ariane Tornel και Françoise Parmentier, δικηγό
 ων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της εταιρείας Fiduciaire ρους Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα
 Myson Sàrl, 30, rue de Cessange, άσκησε στις 11 Ιουνίου 1997, γραφεία της εταιρείας Fiduciaire Myson Sàrl, 30, rue de
 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Cessange, άσκησαν στις 17 Ιουνίου 1997, ενώπιον του Πρω
 προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. τοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή
 κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 O προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
 — να ακυρώσει την από 12 Αυγούστου 1996 απόφαση με την
 οποία ανατέθηκε σε


text:
συνάδελφο του προσφεύγοντος η — να ακυρώσει τις αποφάσεις περί ρητής απορρίψεως των
 αναπλήρωση του προϊσταμένου του , o οποίος απουσίαζε αιτήσεών τους περί επιστροφής των ποσών που αφαιρέ
 λόγω κωλύματος στις 16 και στις 20 Αυγούστου 1996, θηκαν αχρεωστήτως ως επιδόματα νοικοκυριού ,
 — να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να τους επιστρέψει
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον προ όλα τα αχρεωστήτως αφαιρεθέντα ποσά, νομιμοτόκως
 σφεύγοντα ένα συμβολικό Ecu, προς 8 % ετησίως από την ημερομηνία κατά την οποία
 — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. πραγματοποιήθηκε κάθε αφαίρεση μέχρι την ημέρα της
 επιστροφής,
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα — να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξο
 δα .
 O προσφεύγων, υπάλληλος βαθμού A4, προσβάλλει την
 απόφαση του προϊσταμένου της μονάδας του να αναθέσει σε Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 συνάδελφο του προσφεύγοντος την αναπλήρωση του προϊ
 σταμένου του τμήματος Ε-3 κατά τις απουσίες του στις 16 και Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (στο εξής: προσφεύγουσες), οι
 20 Αυγούστου 1996. σύζυγοι των οποίων εργάζονται στον τραπεζικό τομέα του
 Λουξεμβούργου , εκθέτουν ότι, μέχρι τον Ιούνιο του 1996, το
 Επικαλείται παράβαση του άρθρου 23 του εσωτερικού καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού ) αφαιρούσε από τα
 κανονισμού της Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 1993 , διότι οικογενειακά επιδόματα τα οποία εδικαιούνταν, το επίδομα
 o προσφεύγων έπρεπε, αυτοδικαίως, να αναπληρώσει τον νοικοκυριού που εχορηγείτο στους συζύγους των, κατ'
 ---pagebreak--- Αριθ. C 252/36 [_ÊL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16. 8 . 97
 εφαρμογή του άρθρου 67 παραγραφος 2 του κανονισμού γραφείο Loesch & Wolter, 11 , rue Goethe, άσκησε ενώπιον
 υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊ του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 20
 κών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ). Τον Ιούλιο του 1996 Ιουνίου 1997, προσφυγή κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών
 πληροφορήθηκαν ότι, κατόπιν της αποφάσεως που εξέδωσε Κοινοτήτων.
 το Πρωτοδικείο στις 11 Ιουνίου 1996 στην υπόθεση Τ-147/95 ,
 Pavan κατά Κοινοβουλίου , και της ερμηνείας των όρων H προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 χορηγήσεως του εν λόγω επιδόματος, η διοίκηση διαπίστωσε
 ότι το επίδομα αυτό δεν μπορούσε πλέον να θεωρηθεί ότι — να ακυρώσει την απόφαση αριθ. 941/96/ΕΚ της Επιτρο
 είναι της ίδιας φύσεως με το επίδομα στέγης που προβλέπεται πής, της 28ης Απριλίου 1997, περί εγκρίσεως κρατικών
 στο άρθρο 1 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ και ότι, κατά ενισχύσεων χορηγουμένων από τη Γαλλία,
 συνέπεια, αποφασίστηκε να μην αφαιρείται πλέον το εν λόγω
 επίδομα από τα ποσά του επιδόματος στέγης που χορηγείται — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 στις προσφεύγουσες. Οι προσφεύγουσες ζήτησαν επομένως
 την αναδρομική επιστροφή όλων των ποσών που είχαν Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 αφαιρεθεί, προσηυξημένων κατά τους τόκους υπερημερίας. Με την παρούσα προσφυγή , η προσφεύγουσα ζητεί την
 Τα αιτήματα αυτά απορρίφθηκαν από το καθού , με το ακύρωση της αποφάσεως περί εγκρίσεως ενός γαλλικού
 αιτιολογικό ότι οι προσφεύγουσες δεν είχαν προσβάλει καθεστώτος ενισχύσεων, το οποίο συνίσταται κυρίως στη
 εμπροθέσμως την βλαπτική πράξη, εν προκειμένω τα εκκα χορήγηση φορολογικής απαλλαγής για τους παραγωγούς
 θαριστικά σημειώματα αποδοχών με τα οποία πραγματο ορισμένων βιοκαυσίμων και σκοπεί να τους παρακινήσει
 ποιείτο η προσβαλλομένη αφαίρεση .

type: caselaw

jurisdiction: EU


text:
στην αγορά ορισμένων μέσων παραγωγής γεωργικής προε
 Οι προσφεύγουσες υπογραμμίζουν, πρώτον, ότι ζητούν την λεύσεως (στο εξής: καθεστώς ενισχύσεων του 1997).
 αποκατάσταση της ζημίας που απορρέει από σφάλμα της Με την προσφυγή της αυτή , η προσφεύγουσα βάλλει κατά της
 διοικήσεως και όχι την ακύρωση βλαπτικής πράξεως, πράγμα εν λόγω αποφάσεως, στο μέτρο που έχει επιπτώσεις στην
 το οποίο εντάσσει το ένδικο βοήθημά τους στο πλαίσιο του παραγωγή του αιθυλοτριτοβουτυλαιθέρα (ΕΤΒΕ) και στην
 άρθρου 179 της συνθήκης ΕΚ και των άρθρων 90 και 91 του αγορά αιθανόλης. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει
 ΚΥΚ. Φρονούν, κατά συνέπεια, ότι η διαδικασία την οποία ότι η βαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί για τρεις
 ακολούθησαν συνάδει προς τον ΚΥΚ και προς τη νομολογία βασικούς λόγους:
 και ότι το ένδικο βοήθημά τους είναι παραδεκτό.
 Πρώτον, η Επιτροπή υπερέβη τα όρια της διακριτικής της
 Όσον αφορά την ουσία, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι ευχέρειας από τρεις απόψεις. Ενέκρινε μια ενίσχυση χωρίς να
 η διοίκηση υποχρεούται, κατ' εφαρμογή του άρθρου 67 επιβάλλει οποιαδήποτε οικονομικά όρια ή περιορισμούς στον
 παράγραφος 2 του ΚΥΚ και των άρθρων 1 , 2 και 3 του όγκο της παραγωγής ή στη χρονική διάρκεια του καθεστώτος
 παραρτήματος VII , να εξετάσει τα επιδόματα που δηλώνουν ενισχύσεων του 1997. Παρέλειψε να προβεί σε οποιαδήποτε
 οι υπάλληλοι της προκειμένου να διαπιστώσει τη φύση των αξιολόγηση των επιπτώσεων του εν λόγω καθεστώτος επί της
 επιδομάτων αυτών σε σχέση με την εφαρμογή του κανόνα αγοράς της αιθανόλης και, συνακόλουθα, παρέλειψε να
 που απαγορεύει τη σώρευση , χωρίς να διαθέτει, στο πλαίσιο επιβεβαιώσει, όπως απαιτεί το άρθρο 92 παράγραφος 3
 της εξετάσεως αυτής, καμία διακριτική ευχέρεια. Το γεγονός στοιχείο γ) ότι οι όροι των συναλλαγών δεν θα αλλοιωθούν σε
 ότι εσφαλμένως χαρακτήρισε το επίδομα νοικοκυριού που βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον. Τα οφέλη για το
 χορηγείται στους τραπεζικούς υπαλλήλους στο Λουξεμ περιβάλλον τα οποία υποστηρίζεται ότι επάγεται το εν λόγω
 βούργο ως της ιδίας φύσεως με τα επιδόματα στέγης που καθεστώς ενισχύσεων είναι στην καλύτερη περίπτωση ασή
 χορηγούνται στους κοινοτικούς υπαλλήλους συνιστά, επομέ μαντα και θα μπορούσαν να επιτευχθούν με μέτρα που 0α
 νως, κατά τις προσφεύγουσες, υπηρεσιακό πταίσμα. Συνά είχαν πολύ μικρότερο κόστος και θα επάγονταν λιγότερες
 γουν το συμπέρασμα ότι η διοίκηση πρέπει να προβεί στην δυσμενείς διακρίσεις.
 επιστροφή των αχρεωστήτως αφαιρεθέντων ποσών ήδη από
 την πρώτη απόφαση, στο μέτρο που τα άρθρα 179 και 215 της Δεύτερον, η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα την οδηγία
 συνθήκης ΕΚ και η νομολογία επιβάλλουν, εφόσον αποδει 92/81 /ΕΟΚ του Συμβουλίου , της 19ης Οκτωβρίου 1992,
 κνύεται η ύπαρξη υπηρεσιακού πταίσματος, ζημίας και σχετικά με τους ειδικούς φόρους καταναλώσεως που επιβάλ
 αιτιώδους συνδέσμου, την υποχρέωση πλήρους αποκαταστά λονται στα πετρελαιοειδή ('). O μόνος τρόπος με τον οποίο το
 σεως της προκληθείσας ζημίας. καθεστώς ενισχύσεων του 1997 θα μπορούσε να τύχει παρεκ
 κλίσεως από την υπαγωγή σε ειδικό φόρο καταναλώσεως την
 οποία επιβάλλει η εν λόγω οδηγία, είναι η λήψη ομόφωνης
 αποφάσεως του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 8 παρά
 γραφος 4 της οδηγίας αυτής. O ισχυρισμός ότι το καθεστώς
 Προσφυγή της BP Chemicals


text:
Limited κατα Επιτροπής των ενισχύσεων του 1997 μπορεί να τύχει της παρεκκλίσεως που
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20 Ιουνίου ισχύει για τις πειραματικές εγκαταστάσεις, δυνάμει του
 1997 άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας αυτής, είναι
 (Υπόθεση Τ-184/97) νομικώς εσφαλμένος και αντιβαίνει προς την άποψη που
 διατύπωσε η Επιτροπή το Δεκέμβριο του 1996, όταν θεώρησε
 97/C 252/78) τα μέτρα που ίσχυαν πριν από το καθεστώς ενισχύσεων του
 1997 παράνομα και ασυμβίβαστα προς την κοινή αγορά και
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική) δήλωσε ρητά ότι δεν μπορούσαν να τύχουν της παρεκκλίσεως
 σχετικά με τις «πειραματικές εγκαταστάσεις». Δεν έχει ση
 H BP Chemicals Limited, εκπροσωπούμενη απο τον James μειωθεί καμία αλλαγή η οποία να επιτρέπει μια τέτοια στροφή
 Flynn, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό 180 μοιρών.


text:
C 278/34 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm 5.9.98
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-403/97 (1) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-406/97 (1)
 (98/C 278/71) (98/C 278/74)
 Le diósang sgy 25gy Laðot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg- Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sgy tpoheärexy C-403/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- sgy tpoheärexy C-406/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Olorpomdiajgäy Dglojqasiäay sgy Ceqlamiäay. mosgäsxm jasó Lecókot Dotjósot sot Kotnelbotäqcot.
 (1) EE C 26 sgy 24.1.1998. (1) EE C 41 sgy 7.2.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-291/95 (1)
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-411/97 (1)
 (98/C 278/72)
 (98/C 278/75)
 Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä Le diósang sgy 16gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 sgy tpoheärexy C-291/95: Bariäkeio sot Bekciäot jasó Epi- qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm. sgy tpoheärexy C-411/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot.
 (1) EE C 268 sgy 14.10.1995.
 (1) EE C 55 sgy 20.2.1998.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-155/97 (1)
 (98/C 278/73) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-105/97 (1)
 (98/C 278/76)
 Le diósang sgy 15gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä Le diósang sgy 25gy Iotmiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 sgy tpoheärexy C-155/97: Episqopgä sxm Etqxpaøjxäm Joi- qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 mosgäsxm jasó Barikeiäot sot Bekciäot. sgy tpoheärexy C-105/97 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di
 Trento cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Leonardo
 (1) EE C 181 sgy 14.6.1997. Gulli jasó Ente Poste Italiane.
 (1) EE C 142 sgy 10.5.1997.


text:
 9.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 71/11
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 2 Ιανουαρίου 2013 — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières κατά Humeau Beaupreau SAS
 (Υπόθεση C-2/13)
 2013/C 71/17
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour de cassation
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείοντες: Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières
 Αναιρεσίβλητη: Humeau Beaupreau SAS
 Προδικαστικό ερώτημα
 Στο πλαίσιο της διαδικασίας κατασκευής υποδημάτων, πρέπει οι εργασίες της τορνεύσεως της φτέρνας του επάνω μέρους του υποδήματος και της ευθυγραμμίσεως του εν λόγω επάνω μέρους και του εξωτερικού πέλματος, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη συναρμολόγηση των εν λόγω μερών, να χαρακτηρίζονται ως «εργασίες συναρμολογήσεως» ή ως «κατεργασίες αποπερατώσεως της κατασκευής τους», κατά την έννοια του σημείου VII του επεξηγηματικών σημειώσεων σχετικά με τον γενικό κανόνα 2, στοιχείο α', για την ερμηνεία του εναρμονισμένου συστήματος;


text:
 7.12.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 406/39
 Προσφυγή της 1ης Οκτωβρίου 2015 — Uribe-Etxebarría Jiménez κατά ΓΕΕΑ — Núcleo de comunicaciones y control (SHERPA)
 (Υπόθεση T-577/15)
 (2015/C 406/40)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez (Erandio, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Esteve Sanz, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Núcleo de comunicaciones y control, SL (Tres Cantos (Μαδρίτη), Ισπανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «SHERPA» — Υπ’ αριθ. 10 000 339 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Ιουλίου 2015 στην υπόθεση R 1135/2014-2
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
 —
 να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και, ενδεχομένως, την παρεμβαίνουσα, στα δικαστικά έξοδα.
 Προβαλλόμενοι λόγοι
 —
 Παράβαση των άρθρων 63, παράγραφος 1, 64, παράγραφος 1, και 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.
 —
 Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 και του κανόνα 22 του κανονισμού 2868/95.
 —
 Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 10.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 362/19
 Προσφυγή της 29ης Σεπτεμβρίου 2011 — Evonik Industries κατά ΓΕΕΑ — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador)
 (Υπόθεση T-529/11)
 2011/C 362/28
 Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Evonik Industries AG (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Albrecht, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Impulso Industrial Alternativo, SA (Μαδρίτη, Ισπανία)
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 20ής Ιουνίου 2011 στην υπόθεση R 1101/2010-2· και
 —
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα
 Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «Impulso creador», για διάφορα προϊόντα και υπηρεσίες μεταξύ των οποίων υπηρεσίες των κλάσεων 35, 36, 37 και 42 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6146187
 Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών
 Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισμένο στην Ισπανία υπ’ αριθ. 2633891 εικονιστικό σήμα «IMPULSO», για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 42· το καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 4438206 εικονιστικό κοινοτικό σήμα «IMPULSO», για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 42
 Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχεται εν μέρει την ανακοπή
 Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή
 Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού του 207/2009 Συμβουλίου, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν εκτίμησε σωστά την διαφορετική συνολική εντύπωση των συγκρουόμενων σημάτων.


text:
 25.11.2000 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 335/19
 Η μονομερη ́ς επιβολη ́ απο ́ ́ενωση παρεχο ́ντων περι ́θαλψη στους 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση αναιρε ́σεως.
 υπαλλη ́λους των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των υψηλοτε ́ρων τιμω ́ν
 για την παρεχο ́μενη σε περι ́πτωση μητρο ́τητας ιατρικη ́ και νοσο-
 κομειακη ́ περι ́θαλψη απο ́ τις ισχυ ́ουσες για τους ασφαλισμε ́νους 2) Καταδικα ́ζει την Ιndustrie des poudres sphériques στα
 στο εθνικο ́ συ ́στημα κοινωνικη ́ς ασφαλι ́σεως συνιστα ́ δυσμενη ́ δικαστικα ́ ́εξοδα.
 δια ́κριση λο ́γω ιθαγενει ́ας απαγορευο ́μενη απο ́ το ́αρθρο 6,
 πρω ́ το εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν, κατο ́πιν τροποποιη ́σεως,
 3) Η Péchiney électrométallurgie, η Chambre syndicale de
 ́αρθρο 12, πρω ́ το εδα ́φιο, ΕΚ), ελλει ́ψει αντικειμενικη ́ς δικαιολο-
 l’électrométallurgie et d’électrochimie και η Επιτροπη ́ των
 γη ́σεως προς του ́το.
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των φε ́ρουν τα δικαστικα ́ τους ́εξοδα.
 (1) EE C 20 της 23.1.1999.
 (1) EE C 48 της 20.2.1999.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πε ́μπτο τμη ́μα)
 της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπο ́θεση C-458/98 P: Industrie des poudres
 sphériques κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1)
 (ε ́κτο τμη ́μα)
 («Αι ́τηση αναιρε ́σεως — Αντιντα ́μπινγκ — Κανονισμο ́ς
 (ΕΟΚ) 2423/88 — Μεταλλικο ́ ασβε ́στιο — Παραδεκτο ́ —
 Επανα ́ ληψη διαδικασι ́ας αντιντα ́ μπινγκ κατο ́πιν ακυρω ́- της 3ης Οκτωβρι ́ου 2000
 σεως του κανονισμου ́ για την επιβολη ́ δασμου ́
 αντιντα ́μπινγκ — ∆ικαιω ́ ματα α ́μυνας»)
 στην υπο ́θεση C-9/99 (αι ́τηση του cour d’appel de Grenoble
 (2000/C 335/34) για την ́εκδοση προδικαστικη ́ς αποφα ́σεως): Échirolles
 Distribution SA κατα ́ Αssociation du Dauphiné κ.λπ. (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 («Εθνικη ́ νομοθεσι ́α περι ́ της τιμη ́ς του βιβλι ́ου»)
 (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας») (2000/C 335/35)
 Στην υπο ́θεση C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques,
 με ́εδρα το Αnnemasse (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τη (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 C. Momège, δικηγο ́ρο Παρισι ́ων, με αντι ́κλητο στο Λουξεμβου ́ργο
 τον δικηγο ́ρο Α. May, 398, route d’Esch, με αντικει ́μενο αναι ́ρεση
 ασκηθει ́σα κατα ́ της αποφα ́σεως του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ-
 κω ́ν Κοινοτη ́των (πε ́μπτο πενταμελε ́ς τμη ́μα) της 15ης Οκτωβρι ́ου (Προσωρινη ́ μετα ́φραση· η οριστικη ́ μετα ́φραση θα δημοσιευθει ́
 1998 στην υπο ́θεση Τ-2/95, Industrie des poudres sphériques στη «Συλλογη ́ της Νομολογι ́ας»)
 κατα ́ Συμβουλι ́ου (Συλλογη ́ 1998, σ. ΙΙ-3939), και με την οποι ́α
 ζητει ́ται η εξαφα ́νιση της αποφα ́σεως αυτη ́ς, ο ́που οι λοιποι ́
 δια ́δικοι ει ́ναι το Συμβου ́λιο της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σω- Στην υπο ́θεση


text:
C-9/99, με αντικει ́μενο αι ́τηση του cour d’appel de
 πος: S. Marquardt, επικουρου ́μενος απο ́ τον P. Bentley), η Grenoble (Γαλλι ́α) προς το ∆ικαστη ́ριο, κατ' εφαρμογη ́ν του
 Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: N. Khan και α ́ρθρου 177 της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρου 234 ΕΚ), με την οποι ́α
 X. Lewis), η Péchiney électrométallurgie, με ́εδρα το Courbevoie ζητει ́ται, στο πλαι ́σιο της διαφορα ́ς που εκκρεμει ́ ενω ́πιον του
 (Γαλλι ́α), και η Chambre syndicale de l’électrométallurgie et de αιτου ́ντος δικαστηρι ́ου μεταξυ ́ Échirolles Distribution SA και
 l’électrochimie, με ́εδρα το Παρι ́σι (Γαλλι ́α), εκπροσωπου ́μενες Αssociation du Dauphiné κ.λπ., το ∆ικαστη ́ριο (ε ́κτο τμη ́μα),
 απο ́ τους O. d’Ormesson και O. Prost, δικηγο ́ρους Παρισι ́ων, το συγκει ́μενο απο ́ τους J. C. Moitinho de Almeida (εισηγητη ́),
 ∆ικαστη ́ριο (πε ́μπτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους προ ́εδρο τμη ́ματος, R. Schintgen, C. Gulmann, J.-P. Puissochet
 D. A. O. Edward, προ ́εδρο τμη ́ματος, P. J. G. Kapteyn, A. La και Β. Σκουρη ́, δικαστε ́ς, γενικο ́ς εισαγγελε ́ας: S. Alber, γραμμα-
 Pergola, P. Jann και Η. Ragnemalm (εισηγητη ́), δικαστε ́ς, γενικο ́ς τε ́ας: D. Louterman-Hubeau, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́-
 εισαγγελε ́ας: Γ. Κοσμα ́ς, γραμματε ́ας: R. Grass, εξε ́δωσε στις δωσε στις 3 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο δια-
 3 Οκτωβρι ́ου 2000 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: τακτικο ́:


text:
 25.6.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 186/7
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 5ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 (Υπόθεση C-206/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Άρθρο 7, παράγραφος 2 - Παροχές των γερμανικών ομόσπονδων κρατών υπέρ τυφλών, κωφών και ατόμων με ειδικές ανάγκες - Προϋπόθεση κατοικίας)
 2011/C 186/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: V. Kreuschitz)
 Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και C. Blaschke)
 Παρεμβαίνουσα προς στήριξη των αιτημάτων της καθής: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: M. Noort)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 σ. 33) και του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με τον τίτλο III, κεφάλαιο 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001 σ. 73) — Εθνική νομοθεσία που εξαρτά τη χορήγηση παροχών εκ μέρους των κρατιδίων (Länder) προς όφελος αναπήρων και τυφλών από την προϋπόθεση να κατοικεί ο δικαιούχος στο συγκεκριμένο κρατίδιο (Land) — Παροχές αναφερόμενες στο τμήμα ΙΙΙ του παραρτήματος ΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 — Έννοια «ειδικής παροχής χωρίς συνεισφορά».
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εξαρτώντας τη χορήγηση παροχών προβλεπόμενων από τις νομοθεσίες των ομόσπονδων κρατών υπέρ τυφλών, κωφών και ατόμων με ειδικές ανάγκες προς πρόσωπα υπαγόμενα στην αρμοδιότητα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από την προϋπόθεση να έχουν οι δικαιούχοι την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή τους στο συγκεκριμένο ομόσπονδο κράτος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, σε συνδυασμό με τον τίτλο III, κεφάλαιο 1, του κανονισμού αυτού, και το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας.
 2)
 Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
 3)
 Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


text:
 26.1.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 26/25
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas κατά Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
 (Υπόθεση C-497/12)
 2013/C 26/49
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγοντες: Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas
 Καθών: Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Έχουν οι αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της προστασίας του ανταγωνισμού, τις οποίες διακηρύσσουν τα άρθρα 49 και επόμ. ΣΛΕΕ, την έννοια ότι προσκρούει σε αυτές εθνική ρύθμιση η οποία δεν επιτρέπει σε αδειούχο φαρμακοποιό, ο οποίος είναι μεν εγγεγραμμένος στον οικείο επαγγελματικό σύλλογο αλλά δεν είναι ιδιοκτήτης εμπορικού καταστήματος εντεταγμένου στο οργανόγραμμα, να πωλεί λιανικώς, από το κατάστημα πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών ιδιοκτησίας του, και φάρμακα χορηγούμενα με ιατρική συνταγή «λευκού χρώματος», ήτοι μη καλυπτόμενα από το εθνικό σύστημα ασφαλίσεως υγείας, το κόστος των οποίων βαρύνει εξ ολοκλήρου τον ασφαλισμένο, θεσπίζοντας και [Σελ. πρωτ. 17] στον τομέα αυτό απαγόρευση πωλήσεως φαρμακευτικών προϊόντων συγκεκριμένων κατηγοριών και αριθμητικό περιορισμό των εμπορικών καταστημάτων που εδρεύουν στην εθνική επικράτεια;
 2)
 Έχει το άρθρο 15 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι η αρχή την οποία διακηρύσσει τυγχάνει εφαρμογής άνευ περιορισμών και όσον αφορά το επάγγελμα του φαρμακοποιού, χωρίς ο χαρακτήρας δημοσίου συμφέροντος που συνδέεται με το εν λόγω επάγγελμα να δικαιολογεί την ύπαρξη διαφορετικών συστημάτων για τους φαρμακοποιούς που είναι ιδιοκτήτες φαρμακείου και για τους φαρμακοποιούς που είναι ιδιοκτήτες καταστήματος πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών όσον αφορά την πώληση των φαρμάκων που μνημονεύονται στο ανωτέρω σημείο 1;
 3)
 Έχουν τα άρθρα 102 και 106 της ΣΛΕΕ την έννοια ότι η απαγόρευση της καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως εφαρμόζεται χωρίς περιορισμούς όσον αφορά το επάγγελμα του φαρμακοποιού, στο μέτρο που φαρμακοποιός με άδεια λειτουργίας παραδοσιακού φαρμακείου για την πώληση φαρμάκων, δυνάμει συμβάσεως συναφθείσας με την εθνική υπηρεσία ασφαλίσεως υγείας, τυγχάνει ευνοϊκής μεταχειρίσεως λόγω της απαγορεύσεως που ισχύει για τους αδειούχους καταστημάτων πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών πωλήσεως φαρμάκων της κατηγορίας C, χωρίς τούτο να δικαιολογείται από τις αδιαμφισβήτητες ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος του φαρμακοποιού οι οποίες απορρέουν από τον δημοσίου συμφέροντος χαρακτήρα της προστασίας της υγείας των πολιτών;


text:
5.1.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 3/37
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: Προς στη ́ριξη των αιτημα ́των του, ο προσφευ ́γων προβα ́λλει τα
 εξη ́ς:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του συμβου ́λου ακροα ́σεων της
 Ευρωπαϊκη ́ς Επιτροπη ́ς, της 16ης Αυγου ́στου 2001, στην — Ασα ́φεια της προκηρυ ́ξεως του διαγωνισμου ́, καθο ́σον δεν
 υπο ́θεση COMP/37.919 — Τραπεζικο ́ τε ́λος για τη επιτρε ́πει τον ακριβη ́ προσδιορισμο ́ των προϋποθε ́σεων συμ-
 μετατροπη ́ συναλλα ́γματος στη ζω ́νη ευρω ́: Γερμανι ́α μετοχη ́ς στη διαδικασι ́α διορισμου ́.
 (Dresdner Bank AG) — σχετικα ́ με το περαιτε ́ρω αι ́τημα για
 προ ́σβαση στους φακε ́λους συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 8 της
 αποφα ́σεως 2001/462 ΕΚ, ΕΚΑΧ της Επιτροπη ́ς περι ́ των — Ο τελικω ́ς διορισθει ́ς υποψη ́φιος δεν πληρου ́σε, συ ́μφωνα με
 καθηκο ́ντων του συμβου ́λου ακροα ́σεων, το βιογραφικο ́ του σημει ́ωμα που δημοσιευ ́θηκε με ́σω του
 Ιnternet, τις ελα ́χιστες προϋποθε ́σεις ω ́στε να γι ́νει δεκτο ́ς να
 — να καταδικα ́σει την Επιτροπη ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. συμμετα ́σχει στη διαδικασι ́α επιλογη ́ς και να κριθει ́ ως ο
 πλε ́ον κατα ́λληλος.
 — Το καθου ́, βα ́σει ερμηνει ́ας του Κανονισμου ́ του Ελεγκτικου ́
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Συνεδρι ́ου που θεσπι ́στηκε με την απο ́φαση 18/97, δεν του
 επε ́τρεψε την προ ́σβαση σε ορισμε ́να ́εγγραφα σχετικα ́ με τη
 διεξαγωγη ́ της διαδικασι ́ας διορισμου ́.
 Οι λο ́γοι ακυρω ́σεως και τα κυ ́ρια επιχειρη ́ματα αντιστοιχου ́ν με
 εκει ́να που προβλη ́θηκαν στο πλαι ́σιο της υποθε ́σεως T-216/01
 (Reisebank AG κατα ́ Επιτροπη ́ς, που δεν ́εχει ακο ́μη δημοσιευθει ́).
 Προσφυγη ́ των Changzhou Hailong Electronics & Light
 Προσφυγη ́ του Giuseppe Di Pietro κατα ́ του Ελεγκτικου ́ Fixtures Co., Ltd. και Zhejiang Yankon Group Co., Ltd.
 Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των που ασκη ́θηκε στις κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως που ασκη ́-
 9 Οκτωβρι ́ου 2001 θηκε στις 11 Οκτωβρι ́ου 2001
 (Υπο ́θεση Τ-254/01)
 (Υπο ́θεση Τ-255/01)
 (2002/C 3/64)
 (2002/C 3/65)
 (Γλω
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η αγγλικη ́)
 (Γλω
 Ο Giuseppe Di Pietro, εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον δικηγο ́ρο
 Giovanni Monforte, α ́σκησε στις 9 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του
 Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του
 Οι Changzhou Hailong Electronics & Light Fixtures Co., Ltd.
 Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 και Zhejiang Yankon Group Co., Ltd., εκπροσωπου ́μενες απο ́
 τους Philip Bentley QC και Filip Ragοlle του δικηγορικου ́
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο: γραφει ́ου Stanbrook Hooper, Βρυξε ́λλες, α ́σκησαν


text:
στις
 11 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση με την οποι ́α το Ελεγκτικο ́ Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Συνε ́δριο, κατα ́ τη συνεδρι ́αση της 22ας Φεβρουαρι ́ου 2001, Ενω ́σεως.
 «εξε ́λεξε» τον Michel Hervé στη θε ́ση του Γενικου ́ Γραμματε ́α
 του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου·
 Οι προσφευ ́γουσες ζητου ́ν απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να αποφανθει ́ κατα ́ νο ́μον ως προς την απο ́δοση των
 δικαστικω ́ν εξο ́δων του προσφευ ́γοντος και την αποκα- — να ακυρω ́σει τον κανονισμο ́ (ΕΚ) 1470/2001 του Συμβου-
 τα ́σταση της ζημι ́ας που υπε ́στη λο ́γω της μη επιλογη ́ς του. λι ́ου, της 16ης Ιουλι ́ου 2001, για την επιβολη ́ οριστικου ́
 δασμου ́ αντιντα ́μπινγκ και την οριστικη ́ ει ́σπραξη του προσω-
 ρινου ́ δασμου ́ που επιβλη ́θηκε στις εισαγωγε ́ς λαμπτη ́ρων
 φθορισμου ́ μικρου ́ μεγε ́θους με ηλεκτρονικο ́ κυ ́κλωμα (CFL-
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα i) καταγωγη ́ς Λαϊκη ́ς ∆ημοκρατι ́ας της Κι ́νας, καθο ́σον ο
 κανονισμο ́ς αυτο ́ς αφορα ́ τις προσφευ ́γουσες·
 Ο προσφευ ́γων βα ́λλει κατα ́ της αποφα ́σεως του Ελεγκτικου ́
 Συνεδρι ́ου περι ́ διορισμου ́ του Γενικου ́ Γραμματε ́α του. — να καταδικα ́σει το Συμβου ́λιο στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 ---pagebreak--- C 3/38 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 5.1.2002
 Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 Οι προσφευ ́γουσες ει ́ναι αμφο ́τερες Κινε ́ζοι παραγωγοι ́ ηλεκτρο-
 νικω ́ν λαμπτη ́ρων φθορισμου ́ μικρου ́ μεγε ́θους (CFL-i) και εξα ́γουν — να μεταβα ́λει την απο ́φαση του δευτε ́ρου τμη ́ματος προσφυ-
 τους λαμπτη ́ρες αυτου ́ς στην Ευρωπαϊκη ́ Κοινο ́τητα. γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της
 31ης Ιουλι ́ου 2001 επι ́ της προσφυγη ́ς αριθ. R 789/1999-
 Στις 17 Μαι ̈́ου 2000, η Επιτροπη ́ κι ́νησε διαδικασι ́α αντιντα ́μπινγκ 2 κρι ́νοντας ο ́τι δεν υφι ́στανται εμπο ́δια για την καταχω ́ριση
 ο ́σον αφορα ́ τις εισαγωγε ́ς λαμπτη ́ρων CFL-i καταγωγη ́ς Κι ́νας, του κοινοτικου ́ ση ́ματος ΑΙR MARITIME (αι ́τηση καταχω-
 κατο ́πιν της υποβολη ́ς καταγγελι ́ας εκ με ́ρους της Εurοpean ρι ́σεως υπ' αριθ. 81.331) συ ́μφωνα με το α ́ρθρο 8, παρα ́γρα-
 Lighting Cοmpanies Federatiοn. Κατα ́ την ́ερευνα αντιντα ́μπινγκ, φος 1, εδα ́φιο β', του κανονισμου ́ για το κοινοτικο ́ ση ́μα·
 προς καθορισμο ́ της κανονικη ́ς αξι ́ας των εξαγομε ́νων απο ́ την επικουρικω ́ς,
 Κι ́να προϊο ́ντων, ως ανα ́λογη χω ́ρα με οικονομι ́α αγορα ́ς, συ


text:
́μφωνα
 με το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο α', του βασικου ́ κανο-
 νισμου ́, ελη ́φθη υπο ́ψη το Μεξικο ́. — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του δευ ́τερου τμη ́ματος προσφυ-
 γω ́ν του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς
 Οι προσφευ ́γουσες συνεργα ́στηκαν στη δια ́ρκεια της ́ερευνας και αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), της
 τους επιφυλα ́χθηκε ιδιαι ́τερη μεταχει ́ριση. 'Ετσι, τα περιθω ́ρια 31ης Ιουλι ́ου 2001 επι ́ της προσφυγη ́ς R 789/1999-2 και
 να υποχρεω ́σει το Γραφει ́ο Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της
 ντα ́μπινγκ καθορι ́στηκαν με βα ́ση την κανονικη ́ αξι ́α των τιμω ́ν
 εξαγωγη ́ς της Philips Mexicana, θυγατρικη ́ς μιας εκ των κυριο- εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́ ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γ-
 ματα) να συνεχι ́σει τη διαδικασι ́α καταχωρι ́σεως για το
 τε ́ρων καταγγελλο ́ντων, καθω ́ς και την κανονικη ́ αξι ́α των τιμω ́ν
 κοινοτικο ́ ση ́μα ΑΙR MARITIME (αι ́τηση καταχωρι ́σεως
 εξαγωγη ́ς των προσφευγουσω ́ν.
 υπ' αριθ. 81.331) χωρι ́ς να λα ́βει υπο ́ψη το γερμανικο ́ ση ́μα
 υπ' αριθ. 1.186.278 «air marin», και
 Προς στη ́ριξη της προσφυγη ́ς τους, οι προσφευ ́γουσες υποστη-
 ρι ́ζουν ο ́τι το Συμβου ́λιο, υιοθετω ́ντας τις διαπιστω ́σεις της
 Επιτροπη ́ς, παρε ́βη τον βασικο ́ κανονισμο ́ αντιντα ́μπινγκ, καθο ́σον — να καταδικα ́σει την καθη ́ς στα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 η Επιτροπη ́ ́επρεπε να ει ́χε εφαρμο ́σει το α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 7,
 στοιχει ́ο β', και ο ́χι το α ́ρθρο 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο α', του
 κανονισμου ́ αυτου ́. Επικουρικω ́ς, οι προσφευ ́γουσες υποστηρι ́ζουν
 ο ́τι η κανονικη ́ αξι ́α που υπολογι ́στηκε κατ' εφαρμογη ́ν του
 α ́ρθρου 2, παρα ́γραφος 7, στοιχει ́ο α', καθορι ́στηκε σαφω ́ς σε μη
 ευ ́λογο επι ́πεδο και κατα ́ τρο ́πον εισα ́γοντα δυσμενη ́ δια ́κριση.
 Ισχυρισμοι ́ και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 Καταθε ́της του κοινοτικου ́ Η προσφευ ́γουσα
 ση ́ματος:
 Προσφυγη ́ της Frosch Touristik GmbH κατα ́ του Γραφει ́ου
 Εναρμο ́νισης στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς (εμπορικα ́
 ση ́ματα, σχε ́δια και υποδει ́γματα), που ασκη ́θηκε στις
 8 Οκτωβρι ́ου 2001 Κατατεθε ́ν κοινοτικο ́ Το λεκτικο ́ ση ́μα «AIR MARITIME»
 ση ́μα: για προϊο ́ντα και υπηρεσι ́ες των
 κατηγοριω ́ν 16, 39 και 42 —
 (Υπο ́θεση T-257/01) Αι ́τηση καταχωρι ́σεως 81.331
 (2002/C 3/66)
 Κα ́τοχος του αντιταχ- Air Marin Flugreisen GmbH
 θε ́ντος κατα ́ τη διαδικασι ́α
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: καθοριστε ́α συ ́μφωνα με το ́αρθρο 131,
 ανακοπη ́ς ση ́ματος:
 παρα ́γραφος 2, του Κανονισμου ́ ∆ιαδικασι ́ας — Γλω ́ σσα στην
 οποι ́α συντα ́χθηκε η προσφυγη ́: η γερμανικη ́)
 Αντιταχθε ́ν ση ́μα η ́ Το


text:
γερμανικο ́ λεκτικο ́ ση ́μα «air
 δικαι ́ωμα σε ση ́μα: marin» για υπηρεσι ́ες της κατηγο-
 Η Frosch Touristik GmbH, με ́εδρα το Μο ́ναχο, εκπροσωπου ́μενη ρι ́ας 39
 απο ́ τους Rechtsanwälte Hans Georg Zeiner and Brigitte
 Heamann-Dunn, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, α ́σκησε
 στις 8 Οκτωβρι ́ου 2001 ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊ- Απο ́φαση του τμη ́ματος Απο ́ρριψη της αιτη ́σεως περι ́
 κω ́ν Κοινοτη ́των προσφυγη ́ κατα ́ του Γραφει ́ου Εναρμο ́νισης ανακοπω ́ν: καταχωρι ́σεως για τις υπηρεσι ́ες
 στο πλαι ́σιο της εσωτερικη ́ς αγορα ́ς. Μετε ́χουσα στη διαδικασι ́α «ταξιδιωτικο ́ γραφει ́ο· οργα ́νωση
 ενω ́πιον του τμη ́ματος προσφυγω ́ν: Air Marin Flugreisen GmbH, ταξιδι ́ων· μεταφορε ́ς επιβατω ́ν» της
 με ́εδρα τη Βο ́ννη (Γερμανι ́α). κατηγορι ́ας 39


text:
 10.3.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 56/3
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 25ης Ιανουαρίου 2007 — Salzgitter Mannesmann GmbH, πρώην Mannesmannröhren-Werke GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-411/04 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Σύμπραξη - Αγορά των χαλυβδοσωλήνων άνευ ραφής - Δίκαιη δίκη - Αποδεικτικά στοιχεία ανωνύμου προελεύσεως - Πρόστιμο - Συνεργασία - Ίση μεταχείριση)
 (2007/C 56/05)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Salzgitter Mannesmann GmbH, πρώην Mannesmannröhren-Werke GmbH (εκπρόσωποι: M. Klusmann και F. Wiemer, Rechtsanwälte)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Whelan και H. Gading, H.-J. Freund, Rechtsanwalt)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Ιουλίου 2004, T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG κατά Επιτροπής, καθ' ό μέτρο με την εν λόγω απόφαση απορρίφθηκε η προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως 2003/382/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (Υπόθεση IV/E-1/35.860-B — Χαλυβδοσωλήνες άνευ ραφής) (ΕΕ L 140, σ. 1) — Δικαίωμα για δίκαιη δίκη — Εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ — Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τη Salzgitter Mannesmann GmbH στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 273 της 6.11.2004.


text:
16.5.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 151/9
 mosgäsxm, so Pqxsodijeiäo (sqiäso slgäla), rtcjeiälemo apoä sg DIASANG SOT PQXSODIJEIOT
 V. Tiili, Pqoäedqo, jai soty C. P. BrieÈt jai A. Potocki, dija- sgy 24gy Laqsiäot 1998
 rseäy, cqallaseäay: H. Jung, eneädxre rsiy 25 Laqsiäot 1998
 diósang le so ajoäkotho diasajsijoä: rsgm tpoäherg T-232/97, Micheline Becret-Danieau j.kp. jasó
 Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (1)
 (Tpókkgkoi Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Ejjahaqirsijó
 rgleixälasa apodovxäm Ç Paqadejsoä Ç Pqoherliäey Ç
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 Meäo otrixädey peqirsasijoä Ç Apxäkeia dijaixälasoy)
 (98/C 151/19)
 2. èjarsoy diódijoy ha ueäqei sa dijarsijó sot eänoda. (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (1) EE C 7 sgy 10.1.1998. Rsgm tpoäherg S-232/97, Micheline Becret-Danieau, Jere-
 miah Cadogan, Madeleine Mesenburg, Rainer Moriarty,
 Anne-Marie Nilles, Teresa Rodrigues, Fernando Simoes,
 Jean-Louis Spellini, Jeanne Pica-Borruto jai Nicole Schulte,
 tpókkgkoi sot Dijarsgqiäot sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot,
 jósoijoi, amsirsoiävxy, Bertrange (Kotnelbotäqco), Steinsel
 (Kotnelbotäqco), Biwer (Kotnelbotäqco), Colmar-Berg (Kot-
 nelbotäqco), Mamer (Kotnelbotäqco), Mondercange (Kot-
 DIASANG SOT PQXSODIJEIOT nelbotäqco), Munsbach (Kotnelbotäqco), Bascharage (Kot-
 nelbotäqco), Thionville (Cakkiäa) jai Leudelange (Kotnel-
 sgy 12gy Laqsiäot 1998 botäqco), ejpqorxpotälemoi apoä soty Jean-NoeÈl Louis,
 rsgm tpoäherg T-207/97, Georges Berthu jasó Rtlbotkiäot Ariane Tornel jai FrancËoise Parmentier, dijgcoäqoty
 sgy Etqxpaøjgäy èmxrgy (1) Bqtnekkxäm, le soäpo epidoärexm rso Kotnelbotäqco sa
 cqaueiäa sgy esaiqeiäay Myson SaÁrl, 30, rue de Cessange, jasó
 (Oijomolijgä jai molirlasijgä pokisijgä Ç Jamomirloäy sot Etqxpaøjotä Joimobotkiäot (ejpqoärxpoi: Manfred Peter jai
 Rtlbotkiäot rvesijó le oqirleämey diasóneiy pot auoqotäm Ciómmgy Pamsakgäy), pot eiäve xy amsijeiälemo sgm ajtäqxrg
 sgm eiracxcgä sot etqxä Ç Amsijasórsarg sgy omolariäay sxm apouórexm peqiä qgsgäy apoqqiäwexy sxm aisgärexm sxm
 ÛEcuë pot pqobkeäpesai rso óqhqo 109 F sgy rtmhgäjgy EJ pqoruetcoämsxm peqiä epirsqougäy sxm porxäm pot eiävam auai-
 apoä sgm omolariäa Ûetqxäë Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç qeheiä apoä so poroä sot epidoälasoy rseäcgy so opoiäo edi-
 Pqodgäkxy apaqódejsg) jaiotämso, jasÂ euaqlocgäm sot óqhqot 67 paqócqauoy 2 sot
 Jamomirlotä Tpgqeriajgäy Jasarsórexy sxm tpakkgäkxm sxm
 (98/C 151/18) Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, xy amsirsoivotämsa rso epiädola
 moijojtqiotä pot eirpqóssei o/g rtäftcoäy soty jai, rso leäsqo
 pot eiämai amacjaiäo, sxm apouórexm sgy 15gy Laðot jai sgy
 27gy Iotkiäot 1997 le siy opoiäey apoqqiäuhgjam qgsó oi
 (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 dioijgsijeäy soty emrsóreiy, so Pqxsodijeiäo (detäseqo slgäla),
 rtcjeiälemo apoä soty A. Jakoceqoäpotko, pqoäedqo, jai C. W.
 Bellamy jai J. Pirrung, dijarseäyç cqallaseäay: H. Jung,
 Rsgm tpoäherg S-207/97, o Georges Berthu, botketsgäy rso eneädxre rsiy 24 Laqsiäot 1998 diósang le so ajoäkotho dia-
 Etqxpaøjoä Joimobotäkio, jósoijoy Chelles (Cakkiäa), ejpqo- sajsijoä:
 rxpotälemoy apoä som Alexandre Varaut, dijgcoäqo Paqiriotä,
 9, rue Alfred de Vigny, Paqiäri, jasó Rtlbotkiäot sgy Etqx- 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy apaqódejsg.
 paøjgäy èmxrgy, (ejpqoärxpoi: Jean-Paul JacqueÂ jai Ignacio
 Díez Parra), le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sot jamomirlotä 2. Jóhe diódijoy ueäqei sa dijarsijó sot eänoda.
 (EOJ) aqih. 1103/97 sot Rtlbotkiäot, sgy 17gy Iotmiäot 1997,
 rvesijó le oqirleämey diasóneiy pot auoqotäm sgm eiracxcgä (1) EE C 318 sgy 18.10.1997.
 sot etqxä (EE L 162 sgy 19.6.1997, r. 1), o Pqoäedqoy sot
 Pqxsodijeiäot eneädxre rsiy 12 Laqsiäot 1998 diósang le so
 ajoäkotho diasajsijoä:
 1. Apoqqiäpsei sgm pqorutcgä xy pqodgäkxy apaqódejsg. Pqorutcgä-acxcgä sgy Emesa Sugar (Free


text:
 26.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 22/6
 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2007 — Tomás Salazar Brier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-9/06 P) (1)
 (Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Αμοιβή - Επίδομα αποδημίας - Προϋπόθεση χορηγήσεως του επιδόματος αποδημίας του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερη περίπτωση, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ - Έννοια της «παροχής υπηρεσιών προς άλλο κράτος»)
 (2008/C 22/10)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Tomás Salazar Brier (εκπρόσωποι: R. García-Gallardo Gil-Fournier, D. Domínguez Pérez και A. Sayagués Torres, abogados)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall, J. Gutiérrez Gisbert, J. Rivas Andrés και M. Canal, abogados)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 25ης Οκτωβρίου 2005, Τ-83/03, Salazar Brier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία απέρριψε προσφυγή για την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 24ης Φεβρουαρίου 2003, περί σιωπηρής απορρίψεως της ενστάσεως του αναιρεσείοντος, και της αποφάσεως της 24ης Μαρτίου 2003 περί ρητής απορρίψεως του αιτήματός του να του χορηγηθεί το επίδομα αποδημίας του άρθρου 4 του Παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
 2)
 Καταδικάζει τον Τ. Salazar Brier στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 60 της 11.3.2006.


text:
24.10.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 327/17
 Irvtqirloiä jai jtäqia epiveiqgälasa Diacqaugä sgy tpoheärexy C-334/96 (1)
 So óqhqo 189 sgy Rtmhgäjgy EJ, rtäluxma le so opoiäo g (98/C 327/28)
 odgciäa derletäei jóhe jqósoy leäkoy rso opoiäo apethtämesai
 oärom auoqó so epidixjoälemo aposeäkerla, rtmepócesai sgm
 tpovqeäxrg sxm jqasxäm lekxäm ma sgqotäm sgm pqoherliäa cia Le diósang sgy 23gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 rtlloäquxrg pot jahoqiäfei g odgciäa. G pqoherliäa atsgä qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 eäkgne sgm 1g Repselbqiäot 1995, vxqiäy g Iqkamdiäa ma eävei sgy tpoheärexy C-334/96 (aiäsgrg sot Verwaltungsgericht Düs-
 herpiärei siy amacjaiäey diasóneiy cia ma rtlloquxheiä pqoy seldorf cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Stadt
 sgm odgciäa pot paqasiähesai rsa aisgälasa sgy Episqopgäy. Dormagen jasó Bezirksregierung Düsseldorf.
 (1) EE L 100 sgy 19.4.1994, r. 1. (1) EE C 370 sgy 7.12.1996.
 Diacqaugä sgy tpoheärexy C-123/97 (1)
 (98/C 327/27) Diacqaugä sgy tpoheärexy C-357/97 (1)
 (98/C 327/29)
 Le diósang sgy 17gy Iotkiäot 1998, o Pqoäedqoy sot Dijarsg-
 qiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg diacqaugä
 sgy tpoheärexy C-123/97 (aiäsgrg sgy Pretura circondariale di Le diósang sgy 24gy Atcotärsot 1998, o Pqoäedqoy sot
 Padova cia sgm eäjdorg pqodijarsijgäy apouórexy): Tomasso Dijarsgqiäot sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm apouórire sg
 Nalon jasó Ente Poste Italiane. diacqaugä sgy tpoheärexy C-357/97: Episqopgä sxm Etqx-
 paøjxäm Joimosgäsxm jasó Iqkamdiäay.
 (1) EE C 166 sgy 31.5.1997.
 (1) EE C 370 sgy 6.12.1997.
 PQXSODIJEIO
 Ejkocgä sot Pqoeädqot sot Pqxsodijeiäot Ç som dijarsgä Cooke
 (98/C 327/30)
 Ç som dijarsgä Jaeger.
 Jasó sg rtärjewg sgy 17gy Repselbqiäot 1998, oi dijarseäy
 sot Pqxsodijeiäot eneäkenam, rtäluxma le so óqhqo 7 sot
 Jamomirlotä Diadijariäay, som dijarsgä Bo Vesterdorf, B. Ma oqiärei sg rtämherg sxm slglósxm sot xy engäy:
 Pqoäedqo sot Pqxsodijeiäot cia sgm peqiäodo apoä 17 Repsel-
 bqiäot 1998 leävqi 31 Atcotärsot 2001.
 sot pqxäsot slgälasoy:
 B. Vesterdorf, Pqoäedqoy, K. J. Pirrung jai L. Bgkaqóy,
 Dioqirloäy sxm pqoeädqxm sxm slglósxm jai sopoheäsgrg dijarseäyç
 sxm dijarsxäm rsa slgälasa
 (98/C 327/31)
 sot pqxäsot pemsalekotäy slgälasoy:
 So Pqxsodijeiäo, jasó sgm em okolekeiäa rtärjewgä sot sgy
 21gy Repselbqiäot 1998 apouórire, rtäluxma le so óqhqo 2,
 paqócqauoy 4 sgy apouórexy sot Rtlbotkiäot sgy 24gy B. Vesterdorf, Pqoäedqoy, C. W. Bellamy, K. J. Pirrung,
 Ojsxbqiäot 1988 jai le sa óqhqa 10 jai 15 sot Jamomirlotä A. W. H. Meij jai L. Bgkaqóy, dijarseäyç
 Diadijariäay sot Pqxsodijeiäot jai cia sg vqomijgä peqiäodo
 apoä 21gy Repselbqiäot 1998 eäxy 30 Repselbqiäot 1999
 sot detäseqot slgälasoy:
 A. Ma oqiärei xy pqoeädqoty slgälasoy:
 Ç som dijarsgä Potocki
 A. Potocki, pqoäedqoy slgälasoy, C. W. Bellamy jai
 Ç som dijarsgä Moura Ramos A. W. H. Meij, dijarseäyç


text:
 30.12.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 331/30
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Δεκεμβρίου 2006 — Westfalen Gassen Nederland κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-303/02) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ολλανδική αγορά βιομηχανικών και ιατρικών αερίων - Καθορισμός των τιμών - Απόδειξη της συμμετοχής στην σύμπραξη - Απόδειξη της αποστασιοποίησης - Αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας - Υπολογισμός των προστίμων)
 (2006/C 331/66)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Westfalen Gassen Nederland BV (Deventer, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: M. Essers και M. Custers, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: A. Bouquet)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Κυρίως αίτημα μερικής ακυρώσεως της απόφασης 2003/207/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2002, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 1 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/E-3/36.700 — Βιομηχανικά και ιατρικά αέρια) (ΕΕ 2003, L 84, σ. 1), και, επικουρικώς, αίτημα μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Η εταιρία Westfalen Gassen Nederland BV φέρει τα δικά της έξοδα καθώς και τα τρία τέταρτα των εξόδων της Επιτροπής. Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των εξόδων της.
 (1) ΕΕ C 305 της 7.12.2002.


text:
 27.1.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 20/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Εφετείο Αθηνών (Ελλάς) στις 21 Νοεμβρίου 2006 στην υπόθεση «Κ. Π. ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ — Ανώνυμος Εταιρεία Εμπορίας και Διανομής Φαρμακευτικών Προϊόντων» κατά της GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 (Υπόθεση C-476/06)
 (2007/C 20/11)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Αιτούν δικαστήριο
 Εφετείο Αθηνών
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Ενάγουσα:«Κ. Π. ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ — Ανώνυμος Εταιρεία Εμπορίας και Διανομής Φαρμακευτικών Προϊόντων»
 Εναγομένη: GLAXOSMITHKLINE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 Προδικαστικά ερωτήματα:
 1.
 Η άρνηση μιας επιχείρησης με δεσπόζουσα θέση να ικανοποιήσει πλήρως τις παραγγελίες που της απευθύνουν οι χονδρέμποροι φαρμάκων, η οποία οφείλεται στην πρόθεσή της να περιορίσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα και μαζί με αυτή τη ζημιά που της προκαλεί το παράλληλο εμπόριο, είναι καθεαυτή καταχρηστική υπό την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ; Επηρεάζεται η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα από το γεγονός ότι το παράλληλο εμπόριο καθίσταται ιδιαιτέρως επικερδές για τους χονδρεμπόρους εξαιτίας των διαμορφουμένων με κρατική παρέμβαση διαφορετικών τιμών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, δηλ. από το γεγονός ότι στην αγορά φαρμάκων δεν επικρατούν αμιγώς συνθήκες ανταγωνισμού αλλά ένα καθεστώς που διέπεται σε μεγάλο βαθμό από κρατικό παρεμβατισμό; Είναι εν τέλει ορθό ένα εθνικό δικαστήριο να εφαρμόζει τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού με τον ίδιο τρόπο σε αγορές, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά, και σε εκείνες, στις οποίες ο ανταγωνισμός στρεβλώνεται από κρατικές παρεμβάσεις;
 2.
 Εφόσον το Δικαστήριο θεωρήσει ότι ο περιορισμός του παραλλήλου εμπορίου, για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν αποτελεί σε κάθε περίπτωση καταχρηστική πρακτική, όταν ασκείται από επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, πως θα αποτιμηθεί η τυχόν καταχρηστικότητα; Ειδικότερα:
 2.1
 Είναι πρόσφορο το κριτήριο του ποσοστού υπέρβασης της κανονικής εγχώριας κατανάλωσης ή/και της ζημίας που υφίσταται επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση σε σχέση με τον όλο κύκλο εργασιών της και την όλη κερδοφορία της; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης πως προσδιορίζεται το ύψος του ως άνω ποσοστού υπέρβασης και το ύψος της ως άνω ζημίας, το τελευταίο ως ποσοστό στον κύκλο εργασιών και στο σύνολο των κερδών, πέραν του οποίου καθίσταται καταχρηστική ή μη την εν λόγω συμπεριφορά;
 2.2
 Είναι πρόσφορη μία προσέγγιση στάθμισης συμφερόντων, και σε καταφατική απάντηση ποια είναι τα συμφέροντα που θα αποτελέσουν αντικείμενο σύγκρισης. Ειδικότερα:
 (α)
 επηρεάζεται η απάντηση εκ του ότι ο τελικός καταναλωτής ασθενής περιορισμένο οικονομικό όφελος έχει από το παράλληλο εμπόριο,
 (β)
 λαμβάνονται, και σε ποιο βαθμό, υπόψη τα συμφέροντα των κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών για φθηνότερα φάρμακα;
 2.3
 Ποια άλλα κριτήρια και ποιες άλλες προσεγγίσεις θεωρούνται πρόσφορα/ες εν προκειμένω;


text:
 17.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 370/15
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
 (Υπόθεση C-601/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 2004/18/ΕΚ - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογραφήσεως και πολεοδομικού σχεδιασμού - Διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως)
 2011/C 370/25
 Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και D. Kukovec)
 Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Σ. Χαλάς και Δ. Τσαγκαράκης)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 8 και 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1) καθώς και των άρθρων 20 και 31, παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Σύναψη δημοσίας συμβάσεως χωρίς να προηγηθεί δημοσίευση σχετικής προκήρυξης — Σύμβαση σχετικά με συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογράφησης και πολεοδομικού σχεδιασμού — Δήμοι Βασιλικών, Κασσάνδρας, Εγνατίας και Αρέθουσας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Η Ελληνική Δημοκρατία, συνάπτοντας, κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως, δημόσιες συμβάσεις με αντικείμενο συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογραφήσεως και πολεοδομικού σχεδιασμού οι οποίες δεν προβλέπονταν στην αρχική σύμβαση που είχαν συνάψει οι Δήμοι Βασιλικών, Κασσάνδρας, Εγνατίας και Αρέθουσας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1997, καθώς και από τα άρθρα 20 και 31, σημείο 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών.
 2)
 Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 63 της 26.2.2011.


text:
 12.10.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 298/10
 Προσφυγή της 21ης Αυγούστου 2013 — Sea Handling κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-456/13)
 2013/C 298/17
 Γλώσσα της διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Sea Handling SpA (Somma Lombardo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: B. Nascimbene και M. Merola, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία η Επιτροπή δεν επέτρεψε στη SEA Handling S.p.A την πρόσβαση στα έγγραφα που αναφέρονται στην από 27 Φεβρουαρίου 2013 αίτηση,
 —
 να υποχρεώσει την Επιτροπή να προσκομίσει στην προσφεύγουσα τα ζητηθέντα έγγραφα,
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η εν λόγω προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία δεν παρέχεται πρόσβαση στην προσφεύγουσα σε έγγραφα ευρισκόμενα στην κατοχή της Επιτροπής, τα οποία αφορούν τη διοικητική διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Δεκεμβρίου 2012, σχετικά με τις αυξήσεις κεφαλαίου που πραγματοποίησε η εταιρεία SEA S.p.A υπέρ της SEA Handling (διαδικασία SA.21420 — Ιταλία κατά SEA Handling).
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
 1)
 Πρώτος λόγος: παράβαση κανόνων που διέπουν τη διαδικασία
 —
 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 7, παράγραφοι 1 και 3, και 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43), καθώς και στα άρθρα 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον βαθμό που, αφενός, η διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης χαρακτηρίζεται από περιόδους αδικαιολόγητης σιωπής και από παρατάσεις μη προσηκόντως αιτιολογημένες, και στον βαθμό που, αφετέρου, η μη συμμόρφωση με τις προβλεπόμενες προθεσμίες έθιξε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.
 2)
 Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον θεώρησε ως δεδομένο το γεγονός ότι η πρόσβαση στα έγγραφα θα έβλαπτε σοβαρά τις έρευνες της Επιτροπής καθώς και τις ήδη πραγματοποιηθείσες έρευνες, χωρίς να προσδιορίσει το είδος της εν λόγω βλάβης.
 3)
 Τρίτος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι η πρόσβαση στα έγγραφα θα έβλαπτε τα εμπορικά συμφέροντα του καταγγέλλοντος χωρίς όμως να διευκρινίζεται ποια είναι τα συμφέροντα αυτά. Με τον τρόπο αυτό βάλλεται εμμέσως η διαδικασία ελέγχου στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, καθόσον συγχέεται το ιδιωτικό συμφέρον με το δημόσιο συμφέρον της καλής διεξαγωγής των ερευνών και ερμηνεύονται με υπερβολικά ευρεία έννοια τα συμφέροντα που προστατεύει το άρθρο 4, παράγραφος 2, του ως άνω κανονισμού.
 4)
 Τέταρτος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει επίσης διότι


text:
δεν εξετάσθηκε η δυνατότητα να δοθεί στην προσφεύγουσα μερική μόνο πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα.
 5)
 Πέμπτος λόγος: παράβαση του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 1049/2001 και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας από την άποψη του άρθρου 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 —
 Υποστηρίζεται συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω μη εκτιμήσεως των εξαιρέσεων υπό το φως του δημοσίου συμφέροντος. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή αρνήθηκε την πρόσβαση στα έγγραφα χωρίς να λάβει υπόψη την ύπαρξη υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος για την γνωστοποίηση των οικείων εγγράφων και χωρίς να εξετάσει τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα είχε η γνωστοποίηση αυτή στα εμπορικά συμφέροντα των τρίτων και στις δραστηριότητες έρευνας που προστατεύονται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, του ως άνω κανονισμού.


text:
 4.8.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 183/22
 Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-257/07)
 (2007/C 183/37)
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Kukovec και K. Nyberg)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2004/17/EK (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο έληξε στις 31 Ιανουαρίου 2006.
 (1) ΕΕ L 305, σ. 46.


text:
 16.3.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 79/8
 Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας
 (Υπόθεση C-598/12)
 2013/C 79/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, O. Beynet και Κ. Herrmann)
 Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη λαμβάνοντας και, σε κάθε περίπτωση, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 2, σημεία 1, 22, 32 και 33, το άρθρο 3, παράγραφοι 7, 8 και 13, το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 3, το άρθρο 9, καθώς και προς τα άρθρα 13, 14 και 17 έως 23, τα άρθρα 10 και 11, το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 26, παράγραφος 2, στοιχεία β', γ' και δ', τρίτο και τέταρτο εδάφιο, το άρθρο 29, το άρθρο 38, παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 39, παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 40, παράγραφοι 1 έως 3 και 5 έως 7, καθώς και προς τα σημεία 1 και 2 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·
 —
 να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χρηματική ποινή ύψους 84 378,24 ευρώ ημερησίως, από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση, λόγω μη τηρήσεως της υποχρεώσεώς της να κοινοποιήσει τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/72/ΕΚ·
 —
 να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/72/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 3 Μαρτίου 2011.
 (1) ΕΕ L 211, σ. 55.


text:
 8.9.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 303/31
 Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Mons (Βέλγιο) στις 9 Ιουλίου 2014 — État belge κατά Nathalie De Fruytier
 (Υπόθεση C-334/14)
 2014/C 303/39
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Cour d’appel de Mons
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Εφεσείον: État belge
 Εφεσίβλητη: Nathalie De Fruytier
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Αντιτίθεται το άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ (1) στο να απαλλάσσεται από τον ΦΠΑ ως παροχή στενά συνδεόμενη με παροχές ιατρικής φύσεως, δηλαδή παροχές που έχουν ως σκοπό τη διάγνωση, τη θεραπευτική αγωγή και, στο μέτρο του δυνατού, την ίαση από ασθένειες ή ανωμαλίες της υγείας, η μεταφορά βιολογικών δειγμάτων και οργάνων για ιατρική ανάλυση ή για ιατρικές ή θεραπευτικές φροντίδες, που πραγματοποιείται από τρίτον, ελεύθερο επαγγελματία, οι παροχές του οποίου περιλαμβάνονται στις πράξεις που καλύπτονται από τις επιστροφές που πραγματοποιούνται από το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως υπέρ κλινικών και ιατρικών εργαστηρίων;
 2)
 Μήπως η δραστηριότητα μεταφοράς βιολογικών δειγμάτων και οργάνων που γίνεται για ιατρική ανάλυση ή για ιατρικές ή θεραπευτικές φροντίδες και η οποία ασκείται από τρίτον, ελεύθερο επαγγελματία, οι παροχές του οποίου περιλαμβάνονται στις πράξεις που καλύπτονται από τις επιστροφές που πραγματοποιούνται από το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως υπέρ κλινικών και ιατρικών εργαστηρίων ενόψει της διενέργειας ιατρικών αναλύσεων, δύναται να τύχει της απαλλαγής από τον φόρο σύμφωνα με το άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ;
 3)
 Μήπως η έννοια «άλλα ιδρύματα της αυτής φύσεως δεόντως αναγνωρισμένα» που περιέχεται στο άρθρο 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνευθεί ως περιλαμβάνουσα τις ιδιωτικές εταιρίες των οποίων οι παροχές συνίστανται στη μεταφορά ανθρώπινων βιολογικών δειγμάτων για ανάλυση απαραίτητη για την επίτευξη των θεραπευτικών σκοπών που επιδιώκουν τα ιδρύματα νοσοκομειακής και ιατρικής περιθάλψεως;
 (1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


text:
 25.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 282/13
 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 12ης Ιουνίου 2014 [αίτηση του Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Užsienio reikalų ministerija, Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba κατά Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE
 (Υπόθεση C-314/13) (1)
 ((Προδικαστική παραπομπή - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα σε βάρος της Λευκορωσίας - Δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων - Εξαιρέσεις - Καταβολή επαγγελματικών αμοιβών σχετικών με την παροχή νομικών υπηρεσιών - Εξουσία εκτιμήσεως της αρμόδιας εθνικής αρχής - Δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας - Ενδεχόμενο να ασκεί επιρροή η παράνομη προέλευση των κεφαλαίων - Δεν υφίσταται))
 2014/C 282/18
 Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
 Αιτούν δικαστήριο
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Užsienio reikalų ministerija, Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba
 κατά
 Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE
 Διατακτικό
 1)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 765/2006 του Συμβουλίου, της 18ης Μαΐου 2006, σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά τη Λευκορωσία, όπως έχει τροποποιηθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 84/2011 του Συμβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2011, και με τον κανονισμό (ΕΕ) 588/2011 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2011, έχει την έννοια ότι, οσάκις αποφαίνεται επί αιτήματος εξαιρέσεως υποβληθέντος κατά τα προβλεπόμενα στη διάταξη αυτή προκειμένου να ασκηθεί προσφυγή με αντικείμενο την αμφισβήτηση της νομιμότητας των περιοριστικών μέτρων που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση, η αρμόδια εθνική αρχή δεν διαθέτει απόλυτη εξουσία εκτιμήσεως, αλλά οφείλει να ασκεί τις αρμοδιότητές της σεβόμενη τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται με το άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το γεγονός ότι είναι απαραίτητη η εκπροσώπηση από δικηγόρο για την άσκηση της προσφυγής αυτής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Η αρμόδια εθνική αρχή δύναται να ελέγχει αν τα κεφάλαια των οποίων ζητείται η αποδέσμευση προορίζονται αποκλειστικά για την καταβολή εύλογων αμοιβών επαγγελματιών και για την κάλυψη δαπανών σχετικών με την παροχή νομικών υπηρεσιών. Δύναται επίσης να καθορίζει τις προϋποθέσεις που κρίνει κατάλληλες για να διασφαλίσει, ιδίως, ότι δεν θα παραβλεφθεί ο σκοπός για την επίτευξη του οποίου επιβλήθηκε η οικεία κύρωση και ότι δεν θα καταστρατηγηθεί η χορηγούμενη εξαίρεση.
 2)
 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 765/2006, όπως έχει τροποποιηθεί με τον εκτελεστικό κανονισμό 84/2011 και με τον κανονισμό 588/2001, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, κατά την οποία η δέσμευση κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων στηρίζεται στον εν λόγω κανονισμό, τυχόν εξαίρεση από τη δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων προκειμένου να καταβληθεί αμοιβή για την παροχή νομικών υπηρεσιών πρέπει να εκτιμάται σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, στην οποία δεν γίνεται καμία νύξη για την προέλευση και την ενδεχομένως παράνομη κτήση των κεφαλαίων.
 (1) ΕΕ C 233 της 10.8.2013.


text:
 31.8.2013
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 252/45
 Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2013 — Di Prospero κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση F-12/12) (1)
 (Υπαλληλική υπόθεση - Διορισμός - Επιτυχία σε διαγωνισμό κατόπιν προσκλήσεως προς την προσφεύγουσα να διαγωνισθεί στο πλαίσιο εκτελέσεως δικαστικής αποφάσεως - Κατάταξη σε βαθμό με αναδρομική ισχύ)
 2013/C 252/78
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Rita Di Prospero (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: S. Rodrigues, A. Blot και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
 Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. J. Currall και Mme B. Eggers)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή ακυρώσεως της σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως της Επιτροπής επί του αιτήματος της προσφεύγουσας-ενάγουσας για κατάταξή της στον βαθμό AD 11 με αναδρομική ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2010 και αγωγή προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης τις οποίες φέρεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:
 1)
 Ακυρώνει την από 18 Οκτωβρίου 2011 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί απορρίψεως του αιτήματός της Rita Di Prospero για κατάταξή της στον βαθμό AD 11 από 1ης Ιανουαρίου 2010.
 2)
 Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή.
 3)
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και υποχρεούται να φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Rita Di Prospero.
 (1) EE C 138 της 12.05.12, σ. 32.


text:
 9.2.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 37/2
 Αναίρεση που άσκησε στις 2 Νοεμβρίου 2007 η SELEX Sistemi Integrati SpA, πρώην Alenia Marconi Systems SpA, κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα) στις 29 Αυγούστου 2007 στην υπόθεση T-186/05, SELEX Sistemi Integrati SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-481/07 P)
 (2008/C 37/02)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: SELEX Sistemi Integrati SpA, πρώην Alenia Marconi Systems SpA (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, R. Sciaudone και A. Neri, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 29ης Αυγούστου 2007 στην υπόθεση T-186/05 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας της υποθέσεως υπό το πρίσμα των διευκρινίσεων που θα παράσχει το Δικαστήριο·
 —
 να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και της διαδικασίας στην υπόθεση T-186/05.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη των αιτημάτων της, η αναιρεσείουσα επικαλείται:
 α)
 εσφαλμένο αποκλεισμό των καταβληθέντων στο πλαίσιο της υποθέσεως T-155/04 δικαστικών εξόδων από την έννοια της δυναμένης να αποκατασταθεί ζημίας. Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Πρωτοδικείο:
 —
 εξέλαβε εσφαλμένως την αγωγή αποζημιώσεως ως απόπειρα «ανατροπής της αποφάσεως επί των δικαστικών εξόδων την οποία περιέχει η απόφαση του Δικαστηρίου» στην υπόθεση T-155/04·
 —
 ερμήνευσε εσφαλμένως τα άρθρα 87 επ. του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου σε σχέση με τις αρχές περί αποζημιώσεως.
 —
 θεώρησε εσφαλμένως ότι η νομολογία που απορρέει από την επονομαζόμενη απόφαση Montorio του Δικαστηρίου τυγχάνει εφαρμογής εν προκειμένω·
 β)
 πλάνη του Πρωτοδικείου καθόσον αυτό απέκλεισε τα καταβληθέντα στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας προ της ασκήσεως της αγωγής έξοδα από την έννοια της δυναμένης να αποκατασταθεί ζημίας. Η πλάνη του Πρωτοδικείου έγκειται, κατά την αναιρεσείουσα, στο ότι ερμήνευσε και εφάρμοσε τα άρθρα 87 επ. του Κανονισμού Διαδικασίας σε σχέση με μια κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας ζητείται η καταβολή αποζημιώσεως, η οποία είναι εντελώς ξένη προς το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων·
 γ)
 παραμόρφωση του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων που παρέσχε η αναιρεσείουσα. Το Πρωτοδικείο δεν ανέλυσε ορθώς τον φάκελο που προσκόμισε η αναιρεσείουσα και τα συνημμένα στον εν λόγω φάκελο έγγραφα.
 δ)
 έλλειψη λογικής συνοχής και αντιφατικότητα της αιτιολογίας, καθώς και μη συνεκτίμηση της κοινοτικής νομολογίας στον τομέα της αποζημιώσεως. Πράγματι, το Πρωτοδικείο δεν εφάρμοσε ορθώς τις αρχές που διατυπώθηκαν με την επονομαζόμενη απόφαση Mulder (συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-104/89 και C-37/90) (1) και με την επονομαζόμενη απόφαση Agraz (υπόθεση C-243/05 P) (2)·
 ε)
 παράβαση του άρθρου 44 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, μια ορθή ερμηνεία της διατάξεως αυτής δεν απαιτεί να περιέχει το δικόγραφο της προσφυγής «κατ' ανάγκην» τα προτεινόμενα αποδεικτικά μέσα, αλλά, αντιθέτως, η διάταξη στηρίζεται στην έννοια της «δυνατότητας», υπό την έννοια ότι ο διάδικος υποχρεούται να προσκομίσει τις αποδείξεις μόνον όταν τούτο είναι δυνατό·
 στ)
 έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η αναιρεσείουσα λόγω παραβιάσεως της αρχής της εύλογης διάρκειας της διοικητικής διαδικασίας. Πράγματι, το Πρωτοδικείο δεν αιτιολόγησε


text:
την απόρριψη του αιτήματος αποζημιώσεως σε σχέση με την ειδική αυτή παραβίαση που επικαλέσθηκε η αναιρεσείουσα·
 ζ)
 παραμόρφωση του περιεχομένου των επιχειρημάτων και των αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και παράθεση αιτιολογίας που δεν παρουσιάζει λογική συνοχή και έρχεται σε αντίφαση με την κοινοτική νομολογία στον τομέα της αποκαταστάσεως της ηθικής βλάβης. Το Πρωτοδικείο δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα επιχειρήματα που αφορούν αποκλειστικώς τον αποκλεισμό από τις προσκλήσεις προς υποβολή προσφορών ή τη μη ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων προμήθειας προκειμένου να απορρίψει το αίτημα αποζημιώσεως σχετικά με την παραβίαση της αρχής της εύλογης διάρκειας της διοικητικής διαδικασίας ή την παράβαση του καθήκοντος εποπτείας εκ μέρους της Επιτροπής.
 (1) Απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Ιανουαρίου 2000, C-104/89 και C-37/90, J. M. Mulder κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Συλλογή 2002, σ. I-203).
 (2) Απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2006, C-243/05 P, Agraz, SA κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Συλλογή 2006, σ. I-10833).


text:
 7.11.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 267/5
 Ορκωμοσία των νέων μελών του Πρωτοδικείου
 2009/C 267/09
 Κατόπιν του διορισμού τους ως νέων μελών του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αποφάσεις των αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 25ης Φεβρουαρίου 2009 (1) και της 8ης Ιουλίου 2009 (2), οι Η. Kanninen, για την περίοδο από 1ης Σεπτεμβρίου 2009 μέχρι 31 Αυγούστου 2010 και J. Schwarcz, για την περίοδο από 7 Οκτωβρίου 2009 μέχρι 31 Αυγούστου 2010, ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6 Οκτωβρίου 2009.
 (1) ΕΕ L 56 της 28ης Φεβρουαρίου 2009, σ. 17
 (2) ΕΕ L 181 της 14ης Ιουλίου 2009, σ. 25


text:
 6.8.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 193/29
 Προσφυγή της Anke Kröppelin κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που ασκήθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 2005
 (Υπόθεση T-54/05)
 (2005/C 193/48)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Η Anke Kröppelin, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Xavier Martin, Albert Coolen, Etienne Marchal και Jean-Noël Louis, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Ιανουαρίου 2005, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 1.
 να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της προσφεύγουσας περί ακυρώσεως της αποφάσεώς του να μην της χορηγήσει το επίδομα αποδημίας και τα δικαιώματα που απορρέουν απ' αυτό,
 2.
 να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισχυρισμοί που προβάλει η προσφεύγουσα είναι πανομοιότυποι με εκείνους που πρόβαλε η ίδια προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-408/04 (1).
 (1) ΕΕ C 300 της 4.12.2004, σ. 50


text:
 11.3.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 60/11
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (έκτο τμήμα)
 της 12ης Ιανουαρίου 2006
 στην υπόθεση C-118/05: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Κοινοτική πολιτική στον τομέα των υδάτων - Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας)
 (2006/C 60/22)
 Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
 Στην υπόθεση C-118/05, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 10 Μαρτίου 2005, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Caeiros και S. Pardo Quintillán) κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: L. Fernandes), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Malenovský, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και A. Ó Caoimh (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 12 Ιανουαρίου 2006 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
 1.
 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
 2.
 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 106 της 30.4.2005.


text:
 3.9.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 217/22
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
 (τέταρτο τμήμα)
 της 21ης Ιουνίου 2005
 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-162/03, C-185/03, C-44/04, C-45/04, C-223/04, C-224/04, C-271/04 και C-272/04 (αιτήσεις του Tribunale di Milano για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Azienda Agricola Balconi (ex Guido) κατά Regione Lombardia, κ.λπ. και Azienda Agricola Schnabl Rosa κ.λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura κ.λπ. (1)
 (Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα - Συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 856/84 και 3950/92 - Ποσότητα αναφοράς - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Διοικητικές κυρώσεις - Προϋποθέσεις)
 (2005/C 217/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-162/03, C-185/03, C-44/04, C-45/04, C-223/04, C-224/04, C-271/04 και C-272/04, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, τις οποίες υπέβαλε το Tribunale di Milano (Ιταλία) με απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 2003 (C-162/03), που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 7 Απριλίου 2003, το Tribunale di Tolmezzo (Ιταλία) (C-185/03, C-271/04 και C-272/04), με αποφάσεις της 16ης Απριλίου 2003 και της 16ης Ιουνίου 2004, που περιήλθαν αντιστοίχως στο Δικαστήριο στις 5 Μαΐου 2003 και στις 25 Ιουνίου 2004, και το Tribunale di Gorizia (Ιταλία) (C-44/04, C-45/04, C-223/04 και C-224/04), με αποφάσεις της 18ης Δεκεμβρίου 2003 και της 7ης Απριλίου 2004, που περιήλθαν αντιστοίχως στο Δικαστήριο στις 4 Φεβρουαρίου 2004 και στις 28 Μαΐου 2004, στο πλαίσιο της δίκης Azienda Agricola Balconi Andrea (ex Guido) (C-162/03) κατά Regione Lombardia, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA) και Azienda Agricola Schnabl Rosa (C-185/03), Azienda Agricola Bogar Roberto e Andrea (C-44/04 και C-224/04), Azienda Agricola Bressan Aldo (C-45/04 και C-223/04), Azienda Agricola Di Doi Elena (C-271/04), Azienda Agricola Piemonte Franco (C-272/04) κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Cospalat FVG, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric (εισηγήτρια) και M. Ilešič, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 21 Ιουνίου 2005 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
 Η συμπληρωματική εισφορά που θεσπίστηκε για τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων με τα άρθρα 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ως έχει μετά το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 856/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, και μετά τα άρθρα 1 έως 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου της 28ης Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, δεν εμφανίζει τον χαρακτήρα διοικητικής κυρώσεως κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (1) ΕΕ C 135 της 7.6.2003.
 ΕΕ C 146 της 21.6.2003.
 ΕΕ C 85 της 3.4.2004.
 ΕΕ C 228 της 11.9.2004.
 ΕΕ C 201 της 7.8.2004.


text:
2.8.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 184/49
 Προς υποστήριξη της παρούσας προσφυγής της, η προσφεύγουσα — να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 προβάλλει ότι η Επιτροπή έσφαλε ως προς τον νόμο και τα
 πραγματικά περιστατικά. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αύξηση
 της χωρητικότητας επιτρέπεται κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2,
 της απόφασης του Συμβουλίου 97/413/ΕΟΚ και είναι, συνεπώς,
 επιλέξιμη για έγκριση. Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι η Επιτροπή παραβίασε Ο προσφεύγων επικαλείται, προς στήριξη της προσφυγής του,
 την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, τις θεμιτές παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον ο δευτεροβά-
 προσδοκίες της προσφεύγουσας και την αρχή της μη αναδρομικό- θμιος βαθμολογητής δεν παρέθεσε, στο πλαίσιο της εκθέσεως
 τητας. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή εφάρμοσε αξιολογήσεως για το διάστημα 1999-2001, τους λόγους για
 κριτήρια που δεν υπήρχαν κατά τον χρόνο της παραγγελίας του τους οποίους δεν έλαβε υπόψη τη γνώμη των προσώπων που
 καινούριου σκάφους ή κατά το χρόνο που η αίτηση για αύξηση συμβουλεύθηκε και τις δύσκολες συνθήκες εργασίας. Επίσης δεν
 της χωρητικότητας υποβλήθηκε στην Επιτροπή. δικαιολόγησε τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους οι
 γενικής φύσεως εκτιμήσεις του ήταν λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες
 που περιέχονται στην έκθεση αξιολογήσεως που είχε συνταχθεί
 Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή έλαβε προτού η έκθεση υποβληθεί στην κρίση της επιτροπής ίσης
 υπόψη της το είδος των αιτήσεων για αύξηση, χωρίς προηγου- εκπροσωπήσεως.
 μένως να έχει θεσπίσει τα ανωτέρω κριτήρια, και ότι τα κριτήρια
 που εφαρμόστηκαν συνιστούν δυσμενή διάκριση εις βάρος της
 προσφεύγουσας. Ο προσφεύγων επικαλείται επίσης την ηθική βλάβη που υπέστη
 λόγω της καθυστερημένης συντάξεως της εκθέσεως αξιολογήσεώς
 του.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επιπλέον ότι η εξαίρεση των σκαφών
 που ναυάγησαν και η έγκριση της αύξησης της χωρητικότητας
 γι' αυτά τα νέα σκάφη αποτελεί αδικαιολόγητη διάκριση.
 Η προσφεύγουσα επιπλέον προβάλλει ότι η Επιτροπή παραβίασε
 την αρχή της αναλογικότητας, δεν αιτιολόγησε επαρκώς την
 απόφαση και στέρησε την προσφεύγουσα από το δικαίωμα
 ακρόασης. Προσφυγή της Ιl Ponte Finanziaria S.p.A. κατά Γραφείου
 εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά
 σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που ασκήθηκε στις
 (1) ΕΕ L 175, σ. 27. 30 Μαΐου 2003
 (Υπόθεση T-194/03)
 (2003/C 184/106)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
 Προσφυγή του Giuseppe Piro κατά της Επιτροπής των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 20 Μαΐου 2003
 Η Ιl Ponte Finanziaria S.p.A., εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο
 (Υπόθεση Τ-193/03) καθηγητή Pier Luigi Roncaglia, και τις δικηγόρους Αngelica
 Torrigiani Malaspina και Maria Boletto, άσκησε ενώπιον του
 (2003/C 184/105) Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Μαΐου 2003
 προσφυγή κατά του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 εσωτερικής αγοράς.
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
 Έτερος διάδικος στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδι-
 κασία ήταν η Marine Enterprise Projects Società Unipersonale di
 Ο Giuseppe Piro, κάτοικος Wezembeek Oppem (Βέλγιο), εκπρο- Alberto Fiorenzi S.r.l.
 σωπούμενος από τους δικηγόρους Sébastien Orlandi, Albert
 Coolen Jean-Noël Louis και Étienne Marchal, με τόπο επιδόσεων
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 20 Μαΐου 2003 ενώπιον του
 Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της
 Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. — να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου


text:
τμήματος
 προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της
 Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδεί-
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο: γματα) (ΓΕΕΑ) της 17ης Μαρτίου 2003 στη διαδικασία R
 1015/2001-4·
 — να ακυρώσει την απόφαση περί οριστικής εκθέσεως αξιολο-
 γήσεως για το διάστημα 1997-1999· — να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ ν' απορρίψει την αίτηση καταχω-
 ρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 940007 BAINBRIDGE
 — να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει συμβολική αποζη- (εικονιστικό)·
 μίωση ενός ευρώ για την αποκατάσταση της ζημίας που
 υπέστη· — να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
 ---pagebreak--- C 184/50 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.8.2003
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προσφυγή της Εuropean Federation for Cosmetic Ingre-
 dients (EFfCI) κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του
 Αιτών την καταχώριση κοινο- Marine Enterprise Projects Soc. Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις
 τικού σήματος: Unipersonale di Alberto Fioren- 3 Ιουνίου 2003
 zi S.r.l.
 (Υπόθεση Τ-196/03)
 Αμφισβητούμενο κοινοτικό Εικονιστικό σήμα «BAINBRIDGE»
 σήμα: — Αίτηση καταχωρίσεως (2003/C 184/107)
 αριθ. 940007, υποβληθείσα για
 προϊόντα των κατηγοριών 18 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (δέρμα και απομιμήσεις δέρματος,
 δέρματα ζώων, κιβώτια και βαλί-
 τσες ταξιδίου· ομπρέλες, αλεξήλια
 και ράβδοι περιπάτου, μαστίγια, Η Εuropean Federation for Cosmetic Ingredients (EffCI),
 ιπποσκευές και είδη σελοποιίας) Βρυξέλλες, Βέλγιο, εκπροσωπουμένη από τους K. Maldegem και
 και 25 (ενδύματα, υποδήματα, C. Mereu, lawyers, άσκησε προσφυγή, στις 3 Ιουνίου 2003, κατά
 είδη πιλοποιίας) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρω-
 παϊκής Ένωσης ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινο-
 τήτων.
 Δικαιούχος του σήματος ή Η προσφεύγουσα
 σημείου, ανακόπτων: Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 — να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη, άλλως,
 Σήμα ή σημείο επί του οποί- Ιταλικά εικονιστικά σήματα επικουρικώς, να συνεξετάσει το παραδεκτό με την ουσία της
 ου βασίζεται η ανακοπή: «BRIDGE» (αριθ. καταχωρίσεως υποθέσεως·
 370836 και 704338) για προϊ-
 όντα της κατηγορίας 25, εικονι- — να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 1 της οδηγίας 2003/15/
 στικό «OLD BRIDGE» (αριθ. κα- ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 ταχωρίσεως 606709) για προϊό- της 27ης Φεβρουαρίου 2003, για την τροποποίηση της
 ντα της κατηγορίας 25, εικονιστι- οδηγίας 76/768/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως
 κό «THE BRIDGE BASKET» των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα
 (αριθ. καταχωρίσεως 593651) για καλλυντικά προϊόντα, ώστε να απαλειφθούν το νέο άρθρο 4α,
 προϊόντα των κατηγοριών 18 παράγραφος 2 και 2.1, το άρθρο 4β και το νέο εδάφιο που
 και 25, λεκτικό «THE BRIDGE» προστέθηκε στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/
 (αριθ. καταχωρίσεως 642952) για 768/ΕΟΚ
 προϊόντα της κατηγορίας 25,
 τρισδιάστατα «THE BRIDGE» — να καταδικάσει τα καθών στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
 (αριθ. καταχωρίσεως 704372 και
 633349) για προϊόντα των
 κατηγοριών 18 και 25, λεκτικό
 «FOOTBRIDGE» (αριθ. καταχωρί- Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 σεως 710102) για προϊόντα των
 κατηγοριών 18 και 25, εικονιστι- Η προσφεύγουσα είναι ευρωπαϊκός όμιλος οικονομικού σκοπού και
 κό «THE BRIDGE WAYFARER» εκπροσωπεί τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις παρασκευής συστατικών
 (αριθ. καταχωρίσεως 721569) για καλλυντικών. Οι διατάξεις της οδηγίας 2003/15/ΕΚ, τις οποίες
 προϊόντα των κατηγοριών 18 προσβάλλει, αφορούν την απαγόρευση δοκιμών σε ζώα των
 και 25, λεκτικό «OVER THE


text:
χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ως συστατικά καλλυντικών
 BRIDGE» (αριθ. καταχωρίσεως προϊόντων, καθώς και την απαγόρευση χρησιμοποιήσεως στα
 630763) για προϊόντα των καλλυντικά προϊόντα ορισμένων ουσιών που έχουν ταξινομηθεί ως
 κατηγοριών 18 και 25, και λεκτι- καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες ή τοξικές για την αναπαραγωγή.
 κό «THE BRIDGE» (αριθ. καταχω-
 ρίσεως 642953) για προϊόντα Προς στήριξη του αιτήματός της περί ακυρώσεως των διατάξεων
 των κατηγοριών 18 που αφορούν την απαγόρευση δοκιμών σε ζώα, η προσφεύγουσα
 προβάλλει τους εξής λόγους:
 Απόφαση του τμήματος ανα- Η ανακοπή απορρίφθηκε — Την προβαλλόμενη παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδι-
 κοπών: κασίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλομένη
 πράξη ερείδεται επί εσφαλμένης νομικής βάσεως. Κατ' αυτήν,
 Απόφαση του τμήματος προ- Η προσφυγή απορρίφθηκε η προσβαλλομένη πράξη, μολονότι βασίζεται στο άρθρο 95
 σφυγών: της Συνθήκης ΕΚ, δεν αποσκοπεί στην εξάλειψη των εμπο-
 δίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων ή την
 άρση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Περαιτέρω, η
 Λόγοι της παρούσας προ- Εσφαλμένη εφαρμογή του προσφεύγουσα προβάλλει κατάχρηση εξουσίας, καθόσον,
 σφυγής: άρθρου 8, παράγραφος 1, κατ' αυτήν, με την προσβαλλομένη πράξη σκοπείται να
 στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) προαχθεί η καλή διαβίωση των ζώων, η οποία δεν περιλαμ-
 40/94 (κίνδυνος συγχύσεως). βάνεται στους σκοπούς της εσωτερικής αγοράς της ΕΚ.
 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλομένη
 πράξη δεν περιλαμβάνει επαρκείς λόγους και προσήκουσα
 αιτιολογία.


text:
 4.5.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 146/36
 Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαρτίου 2015 — Naazneen Investments κατά ΓΕΕΑ — Energy Brands (SMART WATER)
 (Υπόθεση T-250/13) (1)
 ([Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Κοινοτικό λεκτικό σήμα SMART WATER - Ουσιαστική χρήση - Άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])
 (2015/C 146/49)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Naazneen Investments Ltd (Λεμεσός, Κύπρος) (εκπρόσωποι: P. Goldenbaum, I. Rohr και T. Melchert, δικηγόροι)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Pohlmann)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Energy Brands, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, barrister, και D. Stone, solicitor)
 Αντικείμενο
 Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Φεβρουαρίου 2013 (υπόθεση R 1101/2011-2) σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ των Energy Brands, Inc. και Naazneen Investments Ltd.
 Διατακτικό
 Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Απορρίπτει την προσφυγή.
 2)
 Καταδικάζει τη Νaazneen Investments Ltd στα δικαστικά έξοδα.
 (1) EE C 207 της 20.7.2013.


text:
 21.3.2009
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 69/17
 Αναίρεση που άσκησε στις 18 Νοεμβρίου 2008 η Fornaci Laterizi Danesi SpA κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-224/08, Fornaci Laterizi Danesi SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 (Υπόθεση C-498/08 P)
 (2009/C 69/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείουσα: Fornaci Laterizi Danesi SpA (εκπρόσωποι: M. Salvi, L. de Nora, M. Manganiello, P. Rivetta, δικηγόροι)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της αναιρεσείουσας
 Η Fornaci Laterizi Danesi SpA ζητεί από το Δικαστήριο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα) της 9ης Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση Τ-224/08, η οποία κοινοποιήθηκε με τηλεομοιοτυπία στις 12 Σεπτεμβρίου 2008, και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας·
 —
 επικουρικώς, σε περίπτωση μη αναπομπής στο Πρωτοδικείο, να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προέβαλε πρωτοδίκως η νυν αναιρεσείουσα·
 —
 εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα κατά την παρούσα διαδικασία.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Πλάνη ως προς τις νομικές προϋποθέσεις, εσφαλμένη αιτιολογία, εσφαλμένη εφαρμογή της επίμαχης κανονιστικής ρυθμίσεως, έλλειψη προκαταρκτικής έρευνας (άρθρα 230, πέμπτο εδάφιο, 249 και 254 ΕΚ, επίσης σε συσχέτιση με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών)


text:
 2.8.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 197/19
 Απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Ιουνίου 2008 — Hoechst κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-410/03) (1)
 (Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά σορβικών αλάτων - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Υπολογισμός των προστίμων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Σοβαρότητα και διάρκεια της παραβάσεως - Επιβαρυντικές περιστάσεις - Αρχή non bis in idem - Συνεργασία κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας - Πρόσβαση στον φάκελο - Διάρκεια της διαδικασίας)
 (2008/C 197/31)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Hoechst GmbH, πρώην Hoechst AG (Φραγκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Klusmann και V. Turner, στη συνέχεια M. Klusmann, V. Turner και M. Rüba, και τέλος M. Klusmann και V. Turner, δικηγόροι)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς W. Mölls, O. Beynet και K. Mojzesowicz, στη συνέχεια W. Mölls και K. Mojzesowicz, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, δικηγόρο)
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, της αποφάσεως 2005/493/ΕΚ της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ κατά των εταιρειών Chisso Corporation, Daicel Chemical Industries Ltd, Hoechst AG, The Nippon Synthetic Chemical Industry Co. Ltd και Ueno Fine Chemicals Industry Ltd (υπόθεση COMP/E-1/37.370 — Σορβικά άλατα) (περίληψη δημοσιευθείσα στην ΕΕ 2005, L 182, σ. 20), ή, επικουρικώς, μειώσεως του επιβληθέντος στην προσφεύγουσα προστίμου σε πρόσφορο επίπεδο.
 Διατακτικό της αποφάσεως
 Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
 1)
 Καθορίζει το ύψος του επιβαλλόμενου στη Hoechst GmbH προστίμου σε 74,25 εκατομμύρια ευρώ.
 2)
 Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
 3)
 Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
 (1) ΕΕ C 59 της 6.3.2004.